Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

9 Απρ 2014

Δεν έχει ξαναγίνει παγκοσμίως σε δημόσια θέα δίκη για τα εσωτερικά μυστικής υπηρεσίας!

Στην αίθουσα του δικαστηρίου εθίγησαν πολλά και άκρως απόρρητα στοιχεία, τα οποία αφορούν τους επιχειρησιακούς πληροφοριακούς μηχανισμούς της ελληνικής μυστικής υπηρεσίας, που σίγουρα δεν θα μείνουν ανεκμετάλλευτα από άλλες -και μάλιστα γειτονικές και εχθρικές- υπηρεσίες πληροφοριών. Και όλα αυτά εξαιτίας πολιτικών συνδικαλιστικών διαφορών μέσα στην ΕΥΠ...

Του Σπύρου Νάννου
Πηγή περιοδικό Crash

Δεν έχει ξαναγίνει στα παγκόσμια χρονικά. Να βγαίνουν στη φόρα τα άπλυτα, η απόρρητη εσωτερική λειτουργία και οι διαμάχες στελεχών μίας μυστικής υπηρεσίας όπως η ΕΥΠ. Αυτά συμβαίνουν μόνο στην Ελλάδα. Δηλαδή σε αίθουσα δικαστηρίου, παρουσία κοινού, σε δημόσια θέα, να κονταροχτυπιούνται μεταξύ τους στελέχη του κλάδου κατασκοπείας και άλλων διευθύνσεων της ΕΥΠ που ανήκουν πολιτικά και συνδικαλιστικά σε διαφορετικούς πολιτικούς χώρους!
Το γεγονός μάλιστα γίνεται κωμικοτραγικό όταν αναπόφευκτα τα μέλη του δικαστηρίου, προκειμένου να καταλάβουν καλύτερα την υπόθεση, ρωτούν τους μάρτυρες «πως δουλεύει αυτό το τμήμα της μυστικής υπηρεσίας και πως λειτουργούν οι πράκτορές της!
Κατηγορούμενος, στέλεχος επί σειρά ετών του κλάδου κατασκοπείας της ΕΥΠ (ενώ υπήρξε παλαιότερα αρχισυνδικαλιστής του ΠΑΣΟΚ στην Υπηρεσία), που συμπτωματικά είναι αυτός που έβαλε τις φωνές όταν αντιλήφθηκε ότι για τα απόρρητα δελτία πληροφοριών που πήγαιναν στον Καραμανλή έβγαιναν, παρανόμως, αντίγραφα και περνούσαν στα χέρια (σύμφωνα με μηνυτήριες αναφορές) του Καρχιμάκη, μετά στον Παπανδρέου και κατέληγαν… στην Αμερικανική Πρεσβεία!
Στη Δικαιοσύνη έστειλε αυτή την υπόθεση του Κώστα Αγγελάκη ο πρώην διοικητής της ΕΥΠ και έμπιστος του Παπανδρέου, ο κ. Μπίκας. Κάποιοι λέγεται ότι ήθελαν να παραμείνει σε διαθεσιμότητα και εκτός υπηρεσίας ο Αγγελάκης. Αλλά, ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή…

Τον τελευταίο καιρό, και σε πολλές μέχρι στιγμής συνεδριάσεις, έγινε στις αίθουσες της Ευελπίδων μία άκρως ενδιαφέρουσα και αινιγματικά αποκαλυπτική δίκη ενός στελέχους της ΕΥΠ, του Κώστα Αγγελάκη, ο οποίος κατηγορήθηκε για παράτυπη – παράνομη κατοχή εγγράφων. Η αρχική κατηγορία της κατασκοπίας κατέπεσε και δεν εισήχθη στο ακροατήριο.

Εκεί λοιπόν, κλήθηκαν και κατέθεσαν εν ενεργεία υπάλληλοι και στελέχη της Υπηρεσίας, καθώς και μέλη προηγούμενων διοικήσεών της. Λόγω της θέσης την οποία κατείχε ο κατηγορούμενος σε πολύ καίριο και ευαίσθητο τομέα της Διεύθυνσης Κατασκοπείας της ΕΥΠ, ελέχθησαν (άκουσον, άκουσον!) και εθίγησαν πολλά και άκρως απόρρητα στοιχεία, που αφορούν τους επιχειρησιακούς πληροφοριακούς μηχανισμούς της ελληνικής μυστικής υπηρεσίας, τα οποία σίγουρα δεν θα μείνουν ανεκμετάλλευτα από άλλες και μάλιστα γειτονικές και εχθρικές υπηρεσίες πληροφοριών!

Τα ερωτήματα που τίθενται, λοιπόν, στον όποιο πληροφορείται ότι διεξάγεται μία τέτοια δίκη, σε ανοικτό ακροατήριο, είναι πολλά και θα πρέπει να απαντηθούν από κάποιους, κάποια στιγμή, όπως αν οι κατηγορίες είναι υπαρκτές, βάσιμες ή κατασκευασμένες, ποιοι κα γιατί δρομολόγησαν προς αυτή την κατεύθυνση την όλη υπόθεση, αν τηρήθηκαν και προηγήθηκαν οι προβλεπόμενες και ακολουθούμενες διαδικασίες και ενέργειες εντός της υπηρεσίας, εάν προβλέφθηκε ότι σε μία υπόθεση με τέτοιο κατηγορητήριο και σοβαρότητα θα εκτεθούν τόσο εν ενεργεία και πρώην στελέχη και αξιωματούχοι της ΕΥΠ, που θα υποχρεωθούν ως εκ του όρκου τους να αναφέρουν λεπτομέρειες επί της οργάνωσης και δράσης της Υπηρεσίας, και, τελικά, ποιος ωφελείται και ποιος ζημιώνεται από την όλη διαδικασία και δικαστική διαμάχη.

Για την ενημέρωση του αναγνώστη θα πρέπει να γίνει μία χρονική αναδρομή και αναφορά στα σχετικά γεγονότα και στα όσα προηγήθηκαν εντός της ΕΥΠ, κατά τα τελευταία χρόνια, που οδήγησαν στη συγκεκριμένη και πρωτοφανή στην ιστορία της Υπηρεσίας δίκη, που εθνική ζημία και μόνον προκαλεί, ανεξαρτήτως της ό,ποιας δικαστικής απόφασης.

Ο κατηγορούμενος Κώστας Αγγελάκης προσελήφθη στην ΕΥΠ το έτος 1989, επί διοικήσεως Κώστα Τσίμα. Τοποθετήθηκε στην Α’ Διεύθυνση της Υπηρεσίας (συλλογή πληροφοριών εξωτερικού – κατασκοπεία) τομέα στον οποίο παρέμεινε μέχρι σήμερα.
Συγχρόνως, με την είσοδό του στην ΕΥΠ ο Κώστας Αγγελάκης ασχολήθηκε με τον εντός της Υπηρεσίας συνδικαλισμό, εντασσόμενος απροκάλυπτα στη συνδικαλιστική παράταξη του ΠΑΣΟΚ.
Η συνδικαλιστική του δράση συνεχίστηκε και εντάθηκε με την πάροδο των ετών και επί όλων των διαδοχικών διοικήσεων της ΕΥΠ, ενώ υπήρξε σταθερά προσηλωμένος στις κομματικές επιλογές και θέσεις του κόμματός του, τόσο εντός της υπηρεσίας, όσο και εκτός αυτής, δημιουργώντας και καλλιεργώντας επαφές και σχέσεις με πολλά στελέχη του ίδιου του κόμματος. Υπό την εκάστοτε συνδικαλιστική του ιδιότητα πρωτοστάτησε σε πολλές διοικήσεις της Υπηρεσίας, ανεξαρτήτως επί ποιάς κυβερνήσεως αυτές διορίσθηκαν, θα πρέπει όμως να τονιστεί παράλληλα, ο Κώστας Αγγελάκης εκτελούσε και τα υπηρεσιακά του καθήκοντα σε απόλυτα ικανοποιητικό βαθμό.

Η συγκεκριμένη κομματο-συνδικαλιστική δραστηριότητά του συνεχίστηκε με αυτό τον τρόπο μέχρι το έτος 1999, όταν η τότε υπουργός Εσωτερικών Βάσω Παπανδρέου, ως προϊσταμένη υπουργός της ΕΥΠ, κατήργησε τις εντός της Υπηρεσίας κομματικές παρατάξεις και καθιέρωσε ένα ενιαίο ψηφοδέλτιο υποψηφίων για τις διάφορες συνδικαλιστικές εκλογές και αρχαιρεσίες. Αυτή η ενέργεια της Βάσως Παπανδρέου είχε αποτέλεσμα να εκτονωθούν οι έντονες κομματικές αντιπαραθέσεις στους κόλπους της ΕΥΠ και σταδιακά να επέλθει η ηρεμία και η εργασιακή ειρήνη, κατάσταση η οποία εν πολλοίς οφείλεται στον Κώστα Αγγελάκη, ο οποίος με την όλη του συμπεριφορά και την μετριοπάθειά του συνέβαλε ουσιαστικά προς αυτή την κατεύθυνση.

Στην επικράτηση αυτού του κλίματος στην ΕΥΠ εκείνη τη χρονική περίοδο συνέβαλε και η κινητοποίηση και συμμετοχή όλων των μηχανισμών της Υπηρεσίας στην εθνική προσπάθεια για την ασφαλή οργάνωση και διεξαγωγή των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004, που αποτελούσε όραμα και όνειρο για τους Έλληνες. Μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες και την τοποθέτηση του πρέσβη Ιωάννη Κοραντή στο τιμόνι της ΕΥΠ, συνεχίστηκε για λίγο καιρό η ίδια κατάσταση, αλλά με την πάροδο ενός έτους περίπου άρχισαν να διαφαίνονται και να εκδηλώνονται κάποιες διαφωνίες και στη συνέχεια διαμάχες μεταξύ μίας μικρής μερίδας συνδικαλιστών, η οποία διαφωνούσε με την υπό τον Κώστα Αγγελάκη πλειοψηφία των υπαλλήλων της Υπηρεσίας.
Θα πρέπει να σημειωθεί ότι η συγκεκριμένη μικρή ομάδα των διαφωνούντων δεν έκρυβε ότι επικροτούσε τις ακραίες κομματικές θέσεις που εξέφραζαν συγκεκριμένα στελέχη της τότε αξιωματικής αντιπολίτευσης (ΠΑΣΟΚ), τα οποία συστηματικά και συνεχώς κατηγορούσαν και συκοφαντούσαν την τότε διοίκηση, ταυτιζόμενα με την περίεργη και διερευνήσιμη στάση πολλών έντυπων μέσων ενημέρωσης. Συγχρόνως, η συγκεκριμένη ομάδα κατηγορούσε τον έχοντα τον έλεγχο της ομοσπονδίας των υπαλλήλων της ΕΥΠ και πρόεδρό της Κώστα Αγγελάκη ως συνεργαζόμενο και συμπλέοντα με τη «γαλάζια διοίκηση».

Οι πραγματικοί λόγοι αυτής της έντονης διαφωνίας και διαμάχης μεταξύ της μικρής ομάδας συνδικαλιστών και της μεγαλύτερης υπό τον Κώστα Αγγελάκη, οι οποίες αμφότερες καλύπτονταν κάτω από την ομπρέλα του όλου ΠΑΣΟΚ, έγιναν γνωστοί πριν από ένα χρόνο, όταν η υπάλληλος στέλεχος της ΕΥΠ αποκάλυψε με αναφορά της στον σημερινό διοικητή της ΕΥΠ ότι σε κάποια συνάντηση των συνδικαλιστών με τον Μιχάλη Καρχιμάκη, περί το τέλος του 2005, ο τελευταίος απευθυνόμενος κυρίως στην υπάλληλο και συνδικαλίστρια Α. Παντελάκη, παραπονέθηκε ότι τον τελευταίο καιρό δεν του δόθηκε κανένα από εκείνα «τα πολύ ωραία έγγραφα».
Ο Κώστα Αγγελάκης μόλις τότε πληροφορήθηκε ότι αντίγραφα των Μηνιαίων Δελτίων Ενημέρωσης του πρωθυπουργού όσο και των άλλων εξαιρετικής σπουδαιότητας εγγράφων – δελτίων με αποδέκτη επίσης τον πρωθυπουργό Κώστα Καραμανλή, παραδίδονταν από την Α.Π. με τη συνδρομή του συναδέλφου κα στενού της φίλου Θ.Σπαρτιώτη στον Καρχιμάκη, ο οποίος στη συνέχεια τα μετέφερε στον Γιώργο Παπανδρέου, από όπου σύμφωνα με πολλές καταγγελίες και ενδείξεις, κατέληγαν στην Αμερικανική Πρεσβεία, με άγνωστο μέχρι στιγμής τρόπο.
Ακούγοντας αυτά ο Κώστας Αγγελάκης, σύμφωνα με τα αναφερόμενα από την Ε. Λεβογιάννη, και όπως παραδέχεται ο ίδιος, όπως και οι άλλοι συνδικαλιστές, εξέφρασε την έντονη δυσφορία του και με έντονο ύφος παρατήρησε την Α. Παντελάκη, τονίζοντας παράλληλα στον Καρχιμάκη ότι «… από δω και πέρα αυτό κομμένο…».
Εδώ θα πρέπει να διευκρινιστεί ότι στα χέρια του Καρχιμάκη δεν έφταναν πλέον αντίγραφα των σημαντικών εγγράφων της ΕΥΠ, γιατί, εντελώς συμπτωματικά και για κάποιο άλλο παράπτωμά της η Α. Παντελάκη απομακρύνθηκε από την εμπιστευτική θέση στην οποία ήταν τοποθετημένη μέχρι τότε και πλέον δεν πληκτρολογούσε τα ειδικά δελτία του πρωθυπουργού, αδυνατώντας έτσι να αποκτήσει πρόσβαση σε αυτά και πολύ περισσότερο να δημιουργήσει και να αφαιρέσει αντίγραφά τους.

Αυτή η στάση όμως του Κώστα Αγελλάκη απέναντι στον Καρχιμάκη, σε συνδυασμό με το ότι στις εσωκομματικές εκλογές του ΠΑΣΟΚ για ανάδειξη αρχηγού είχε ταχθεί απροκάλυπτα υπέρ του Ευάγγελου Βενιζέλου, σε αντίθεση με την ομάδα του Θ. Σπαρτιώτη που υποστήριξε τον Γιώργο Παπανδρέου, φαίνεται ότι υπήρξε το καθοριστικό χρονικό σημείο από το οποίο και μετά εντοπίζεται να ξεκινά ένας συνεχής πόλεμος κατά του Κώστα Αγγελάκη από τους σκληροπυρηνικούς ανθρώπους του Γιώργου Παπανδρέου. Όσο καιρό εξακολουθούσε να βρίσκεται στην εξουσία ο Κώστας Καραμανλής, η τότε διοίκηση της ΕΥΠ αντιμετώπισε πέρα από τις αβάσιμες κατηγορίες και αποδεδειγμένες συκοφαντίες βουλευτών και στελεχών του ΠΑΣΟΚ, σωρεία διαρροών στοιχείων προς τα ΜΜΕ και συγκεκριμένα blogs, τα οποία βεβαίως ενέπλεκαν και ενοχοποιούσαν για όλα τον Κ.Α.

Με την άνοδο του ΠΑΣΟΚ στην εξουσία, η μικρή και προσκείμενη στον Γιώργο Παπανδρέου συνδικαλιστική ομάδα, της οποίας οι υπηρεσιακές ικανότητες των μελών της ήταν κάτω του μετρίου, έγινε πανίσχυρη, αφού μαζί της συντάχθηκε ο διοικητής Μπίκας και οι δύο υποδιοικητές Φ. Παπαγεωργίου και Τσαντρίζος.
Πάντως και οι δύο υποδιοικητές καταθέτοντας στο δικαστήριο υπογράμμισαν ότι θα έπρεπε να έχουν προσέλθει ενώπιον των δικαστών και οι κ. Μπίκας και ο σημερινός διοικητής της ΕΥΠ κ. Δραβίλλας. Ειδικότερα ο κ. Παπαγεωργίου ήταν κατηγορηματικός σε αυτό το θέμα.

Με συνοπτικές διαδικασίες, ο Κώστας Αγγελάκης, ενώ αρχικά και προσωρινά αναβαθμίστηκε από τμηματάρχης σε υποδιευθυντή, αφού διέθετε όλα τα υπηρεσιακά και… κομματικά προσόντα, στη συνέχεια και κατόπιν «άνωθεν εντολών», όπως περιγράφει η Ε.Λ. στην αναφορά της, υποβαθμίστηκε σε απλό υπάλληλο.
Συγχρόνως, η Διοίκηση Μπίκα και η ομάδα του Θ. Σπαρτιώτη βρήκαν τρόπο να καταργήσουν την ομοσπονδία των υπαλλήλων της ΕΥΠ, της οποίας πρόεδρος ήταν ο Κώστας Αγγελάκης και να δημιουργήσουν μία νέα και πλήρως ελεγχόμενη από τον Θ. Σπαρτιώτη.

Παρασυρόμενοι προφανώς από την πεποίθησή τους ότι θα ελέγχου την όλη κατάσταση για πολλά χρόνια, οργάνωσαν, με το γελοίο επιχείρημα της «ανώνυμης τηλεφωνικής καταγγελίας», επιχείρηση ελέγχου και καταγραφής των εγγράφων που βρίσκονταν προς παράδοση στον αντικαταστάτη του γραφείου του Κώστα Αγγελάκη,εις βάρος του οποίου και με άγνωστη διαδικασία ασκήθηκε δίωξη για κατασκοπεία και παράνομη κατοχή εγγράφων.
Η προχειρότητα και η επιπολαιότητα με τις οποίες στήθηκε η όλη κατηγορία, αποδεικνύεται από το γεγονός ότι δεν πραγματοποιήθηκε συγχρόνως και έρευνα στην οικία του Κώστα Αγγελάκη, ενώ κατηγορούμενος και μόνον ως προβαίνων σε κατασκοπεία ή ως προτιθέμενος να τη διενεργήσει, θα έπρεπε να συλληφθεί και να προφυλακιστεί.

Η σοβαρότητα, πάντως, της κατηγορίας για κατασκοπεία μπορεί να σταθμιστεί και από το γεγονός ότι, σύμφωνα με το σκεπτικό των κατηγορούντων, σε αυτή την πράξη είχε πρόθεση να προχωρήσει ο Κώστας Αγγελάκης, φυλάσσοντας τα έγγραφα στο γραφείο του, χωρίς στο κατηγορητήριο να αναφέρεται και η χώρα ή για λογαριασμό και υπέρ ποίου ο Κώστας Αγγελάκης διενεργούσε ή προετίθετο να διενεργήσει κατασκοπεία.

Φυσικά, η κατηγορία της κατασκοπείας κατέπεσε από την διεξαχθείσα κύρια ανάκριση και το σχετικό πόρισμα του αρμόδιου δικαστικού συμβουλίου, αλλά ο προκληθείς θόρυβος δίνει μέχρι και σήμερα τροφή σε ανεύθυνους δημοσιογράφους και ανάλογου επιπέδου blogs να αναμοχλεύουν και να επαναλαμβάνουν τα όσα αρχικά ισχυρίζονταν οι διώκτες του Αγγελάκη.

Η πολλές φορές αναβληθείσα και τώρα διεξαγόμενη σε πολλές συνεδριάσεις δίκη αφορά τη δεύτερη και μόνο περίπτωση, αν δηλαδή τα γραφεία του Κώστα Αγγελάκη ήταν ασφαλή ή όχι χώρος(!) και αν καλώς ή κακώς βρίσκονταν εκεί τα περί τις 3.000 «κατασχεθέντα» διαβαθμισμένα έγγραφα, τα οποία κατά την υποκειμενική και αυθαίρετη κρίση των κατηγορούντων θεωρούνταν «απόρρητα στοιχεία» δεν συμπεριλήφθηκαν στον φάκελο της δικογραφίας, οι οποίοι μαζί με τον ανακριτή και τους δικαστές θα αξιολογούσαν την αξία και την σοβαρότητά τους, καθώς και αν δικαιολογημένα ή όχι βρίσκονταν στην διάθεση του Κώστα Αγγελάκη.

Κάτω από αυτές τις συνθήκες και για να αποφανθεί το δικαστήριο επί αυτών των «κατηγοριών», ακολουθήθηκε όλη αυτή η μακρόχρονη διαδικασία, μέσα από την οποία ελέχθησαν και αποκαλύφθηκαν όλες σχεδόν οι δυνατότητες και αρμοδιότητες καίριων επιχειρησιακών δομών της ΕΥΠ, που ίσως να ξεπερνούν και τα όρια της νομιμότητας, αφού αφορούν δράσεις στο εξωτερικό, με κάθε λεπτομέρεια και σε ελεύθερο και ανοιχτό ακροατήριο, χωρίς καμία σχετική μέριμνα ή τουλάχιστον κάποια παρέμβαση ή αντίδραση της σημερινής διοίκησης της ΕΥΠ, η οποία αρκείται να παρακολουθεί ως απολύτως ουδέτερη τον διασυρμό και την έκθεση της Υπηρεσίας.

Συμπερασματικά, για ένα θέμα (αν υπάρχει θέμα και αν σκοπίμως δεν δημιουργήθηκε αυτό) για το οποίο θα έπρεπε να επιληφθούν οι αρμόδιες εσωτερικές δομές της ΕΥΠ, οι οποίες είχαν την δυνατότητα και τον τρόπο να επιβάλλουν τις τυχόν απαιτούμενες ποινές, χωρίς δημοσιοποιήσεις και τυμπανοκρουσίες, απασχολούνται οι δικαστικές αρχές για αρκετά χρόνια και δημοσιοποιούνται με τις ποικίλες αναφορές και καταθέσεις μαρτύρων άκρως απόρρητα και ευαίσθητα στοιχεία της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών.
Στο σημείο αυτό πρέπει να αναφερθεί ότι η διοίκηση Μπίκα δεν έκανε ούτε το πρώτο απαιτούμενο και πλέον ουσιώδες σε κάθε ανάλογη περίπτωση, δηλαδή μία ανάκριση ή μία ΕΔΕ, το πόρισμα ή το αποτέλεσμα των οποίων και εφόσον αξιολογούνταν ότι προέκυψαν επαρκή στοιχεία για άσκηση κατηγοριών, να διαβιβαζόταν στην Δικαιοσύνη.

Λανθασμένα και πολύ καθυστερημένα αντέδρασε και η σημερινή διοίκηση της ΕΥΠ, αφού μόλις πριν από λίγο καιρό διέταξε τη διενέργεια σχετικής ΕΔΕ, το πόρισμα της οποίας μάλλον θα εκδοθεί μετά τη σχετική απόφαση της Δικαιοσύνης(!).

Αυτή η κατηγορία δεν είναι η μόνη εναντίον του Κώστα Αγγελάκη. Η διοίκηση Μπίκα και οι πέριξ, οι άνω και οι κάτω από αυτόν, δρομολόγησαν και πολλές κατηγορίες τόσο κατά του Κώστα Αγγελάκη όσο και κατά των συνεργατών του, με την ίδια πάντοτε διαδικασία, δηλαδή απευθείας καταγγελία στην Εισαγγελέα Αθηνών, χωρίς να διενεργηθεί και σε αυτές τις περιπτώσεις καμία ανάκριση ή ΕΔΕ, όπως σαφώς προβλέπεται για όλες τις υπηρεσίες και αρχές.

Οι μέχρι τώρα σχετικές αποφάσεις της Δικαιοσύνης ήταν αθωωτικές για όλους τους κατηγορούμενους, ενώ θα πρέπει να αναφερθεί ότι στο ακροατήριο κατέληξε και η προφανώς γελοία ως προς τη σοβαρότητά της και το επίπεδο της ΕΥΠ υπόθεση με κατηγορίες κατά συνδικαλιστών ότι προχώρησαν στην εκτύπωση ψηφοδελτίων σε εκτός της Υπηρεσίας Τυπογραφείο(!), οι οποίοι και φυσικά αθωώθηκαν ομόφωνα και συνοπτικά, ύστερα από μία ακροαματική διαδικασία που μόνο γέλωτες και απαξιωτικά σχόλια για την Υπηρεσία προκάλεσε.
Η ίδια διοίκηση και γενικότερα η όλη ομάδα, προκειμένου να πλήξει τον Αγγελάκη, αλλά και τον Ι. Κοραντή, οι ερωτήσεις του οποίου στη Βουλή ως βουλευτού του ΛΑΟΣ ενοχλούσαν τόσο τον Γ. Παπανδρέου όσο και τον υπουργό Προστασίας του Πολίτη Μ. Χρυσοχοΐδη, δεν δίστασαν να προχωρήσουν σε διώξεις κατά 13 εν ενεργεία και πρώην στελεχών της ΕΥΠ, επειδή δρομολογήθηκε η προμήθεια ενός γεωγραφικού συστήματος ελέγχου διασυνοριακών περιοχών (κόστους 1,6 εκατ. Ευρώ και με κατά 75% χρηματοδότησή της από την Ε.Ε. αποτελεσματικού συστήματος και για την καταπολέμηση της λαθρομετανάστευσης), διατυπώνοντας την κατηγορία ότι το έργο δεν συνάδει με τις αρμοδιότητες και την αποστολή της ΕΥΠ και ότι εντοπίστηκαν παρατυπίες στην όλη διαδικασία, με αποτέλεσμα η διοίκηση Μπίκα και ο τότε υπουργός Προστασίας του Πολίτη Μ. Χρυσοχοΐδης να μην συμφωνήσουν για την παραλαβή του έργου, το οποίο τελικά απεντάχθηκε με απόφαση πάλι του Μ. Χρυσοχοΐδη, ως αρμόδιου υπουργού Οικονομίας Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας, θέση στην οποία μετακινήθηε έπειτα από ανασχηματισμό της κυβέρνησης Γ. Παπανδρέου.
Ύστερα από τρία περίπου χρόνια, κατά τη διάρκεια των οποίων οι κατηγορούμενοι χαρακτηρίστηκαν από πολλά μέσα και δημοσιογράφους ως υπόδικοι και ως επιχειρήσαντες να εξαπατήσουν την ΕΕ(!), περατώθηκε η κύρια ανάκριση, ο αρμόδιος εισαγγελέας πρότεινε την αθώωση όλων των κατηγορουμένων, ενώ η τελική απόφαση του αρμόδιου Δικαστικού Συμβουλίου καθυστερεί εν αναμονή κάποιας τυπικής πραγματογνωμοσύνης.
Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός ότι στον φάκελο της συγκεκριμένης δικογραφίας περιλαμβάνονται επιλεκτικά όσα σχέδια εγγράφων φέρουν τα ονόματα και τις υπογραφές εκείνων που η ομάδα επιθυμούσε να κατηγορήσει, ενώ δεν συμπεριλήφθηκαν όλα τα έγγραφα της υπόθεσης, στην οποία συμμετείχαν και αναφέρονταν και άλλοι υπάλληλοι, αλλά επειδή ανήκαν στο περιβάλλον της Διοίκησης και της γνωστής ομάδας τα έγγραφα αυτά κρατήθηκαν και δεν συμπεριλήφθηκαν στον φάκελο.

Συμπληρωματικά, πάντως, για το τελευταίο αυτό θέμα και σύμφωνα με τελευταίες δημοσιογραφικές πληροφορίες που διεξάγει ο 3ος τακτικός ανακριτής Δ. Φούκας για τις υποκλοπές της VODAFONE και το «Σχέδιο Πυθία 1», προκύπτουν εντελώς συμπτωματικά, να υποκρύπτονται συμφέροντα Ισραηλινών εταιρειών, τα οποία ήταν εκείνα που επέτυχαν την απένταξη του συγκεκριμένου έργου, το φθινόπωρο του 2009.
Έτσι, τώρα, εξηγείται η αλλαγή συμπεριφοράς της διοίκησης Μπίκα, η οποία ενώ αρχικά εντυπωσιάστηκε από την παρουσίαση και τις δυνατότητες του συγκεκριμένου έργου, στη συνέχεια «με άνωθεν εντολές», όπως σαφώς αναφέρει και επαληθεύεται η Ε. Λεβογιάννη στη γνωστή αναφορά της, μη διστάζοντας οι τότε υπεύθυνοι της ΕΥΠ να κατηγορήσουν και να διασύρουν, άδικα και αδικαιολόγητα, αξιόλογα στελέχη της Υπηρεσίας, προς εξυπηρέτηση ξένων συμφερόντων.

Το πόσο αξιόπιστα είναι όλα τα κατηγορητήρια της διοίκησης Μπίκα και των πέριξ αυτής, μπορεί να καταδειχθεί από το ακόλουθο, αποκαλυπτικό και σίγουρα καθοριστικό για την κρίση του καθενός στοιχείο: όλοι οι κατηγορούμενοι από τη διοίκηση Μπίκα, από τον Κώστα Αγγελάκη και τους συνεργάτες του μέχρι τα ικανότατα εν ενεργεία και πρώην στελέχη της ΕΥΠ, είχαν αξιολογηθεί από όλους τους κατά καιρούς προϊσταμένους τους ως καθ’ όλα άριστοι υπάλληλοι και αντίθετα, πολλοί από τους κατηγορούντες βαρύνονται με αρκετά προηγούμενα παραπτώματα και αποδεδειγμένη αδιαφορία, ενώ για τα έργα και τις ημέρες της διοίκησης Μπίκα αναδύονται συνεχώς και νέες αποκαλύψεις.

Η Δικαιοσύνη θα αρκεστεί να αθωώσει τους κατηγορούμενους ή θα κινηθεί και εναντίον των κατηγορούντων, οι οποίοι αποδεδειγμένα διέσυραν και έβλαψαν ικανότατα στελέχη της ΕΥΠ, την οποία ζημίωσαν ποικιλοτρόπως, μη διστάζοντας να προκαλέσουν έκθεση άκρως απόρρητων και ευαίσθητων στοιχείων της;

Για την αντιγραφή "Ας Μιλήσουμε Επιτέλους!"

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου 

Ο συνταγματολόγος Γιώργος Κασιμάτης αποκαλύπτει τι σημαίνει η αλλαγή του δικαίου για τα νέα ομόλογα .
Με το ελληνικό οι κανόνες λειτουργούν υπέρ του οφειλέτη, ενώ με το αγγλικό υπέρ του δανειστή!
Αν γίνει η αλλαγή που μας ζητάνε επίμονα οι δανειστές, δεν μπορείς να ζητήσεις μείωση του χρέους.
Απαράδεκτη είναι η τυχόν αποδοχή του αγγλικού δικαίου στη νέα δανειακή σύμβαση, υπογραμμίζει με συνέντευξή του στο «ΠΑΡΟΝ» ο έγκριτος συνταγματολόγος Γ. Κασιμάτης, παραθέτοντας ουσιαστικά επιχειρήματα. Ο κ. Κασιμάτης εξηγεί ότι οι δανειστές μας θέλουν να επιβάλουν το αγγλικό δίκαιο επειδή αντιμετωπίζουν την Ελλάδα σαν πειραματόζωο και στο πλαίσιο μιας αντίληψης κατοχής του ευρωπαϊκού Νότου απ' τον Βορρά.
Εξηγεί επίσης, και μάλιστα και με παραδείγματα, ότι η επιβολή του αγγλικού δικαίου λειτουργεί πάντα υπέρ του δανειστή και ποτέ υπέρ του οφειλέτη, ο οποίος όμως είναι το αδύναμο μέρος σε τέτοιες δανειακές συμβάσεις.

Για παράδειγμα, σύμφωνα με το αγγλικό δίκαιο ο οφειλέτης δεν μπορεί να ζητήσει μείωση του χρέους ακόμα κι αν είναι επαχθές, σε κάποιο μέρος του.

Αναλυτικά η συνέντευξη του έγκριτου συνταγματολόγου:

Γίνεται πολύς λόγος τελευταία για το αγγλικό δίκαιο στο οποίο μας επιβάλλουν οι δανειστές μας να υπάγονται οι δανειακές μας συμβάσεις. Τι σημαίνει αυτό για τη χώρα μας;

- Η δανειακή σύμβαση που υπέγραψε η Ελλάδα τον Μάιο του 2010 με τις χώρες της Ευρωζώνης και με το ΔΝΤ (το λεγόμενο Μνημόνιο) είχε περιλάβει τον όρο στο άρθρο 14 (1) ότι η Σύμβαση που υπογράφτηκε και κάθε υποχρέωση σχετική με αυτή «διέπεται και ερμηνεύεται σύμφωνα με το αγγλικό δίκαιο». Αυτό το είχα καταγγείλει τότε αμέσως ως πολύ σοβαρό ζήτημα που είχε δεχτεί η κυβέρνηση. Θα προσπαθήσω να εξηγήσω με απλά λόγια τι σημαίνει αυτός ο όρος: Σε όλες τις χώρες της ηπειρωτικής Ευρώπης, οι κανόνες που ρυθμίζουν τις σχέσεις μεταξύ του δανειστή και του οφειλέτη είναι πάντοτε υπέρ του οφειλέτη, γιατί ο οφειλέτης είναι το αδύναμο μέρος μιας δανειακής σύμβασης, ενώ ο δανειστής είναι το ισχυρό. Αυτό είναι μια κατάκτηση του ανθρωπιστικού δικαιϊκού πολιτισμού της Ευρώπης. Στην Αγγλία αυτό δεν ισχύει. Εκεί επικράτησε η αποικιακή νοοτροπία της αυτοκρατορίας και η νοοτροπία του Μεσαίωνα, που ήταν πάντοτε υπέρ του ισχυρού δανειστή και εις βάρος του φτωχού οφειλέτη. Αυτό ακριβώς είχε σατιρίσει ο Σαίξπηρ στο έργο του «Ο έμπορος της Βενετίας» με τον τύπο του τοκογλύφου Σάιλοκ. Σύμφωνα, λοιπόν, με το αγγλικό δίκαιο, ό,τι και αν συμφωνήσει και υπογράψει εις βάρος του ο οφειλέτης, ο οποίος βρίσκεται συνήθως στην ανάγκη να δανειστεί, ισχύει, έστω και αν είναι, σύμφωνα με το ελληνικό δίκαιο και με το δίκαιο των άλλων χωρών της ηπειρωτικής Ευρώπης, αθέμιτο.

Για να καταλάβουν καλύτερα οι αναγνώστες μας, μπορείτε να μας δώσετε κάποιο παράδειγμα;

1ο παράδειγμα: Αν οδηγηθεί ο οφειλέτης, λόγω της μεγάλης ανάγκης που έχει να δανειστεί χρήματα, σε υπερδανεισμό, να δανειστεί δηλαδή περισσότερα χρήματα από όσα χρειάζεται για να κερδίσει περισσότερα ο δανειστής, σύμφωνα με το ελληνικό δίκαιο μπορεί να μειωθεί το δάνειο μέχρι το αναγκαίο για την κάλυψη των αναγκών του οφειλέτη. Αυτό με το αγγλικό δίκαιο δεν μπορεί να γίνει.

2ο παράδειγμα: Αν ο δανειστής, εκμεταλλευόμενος την ανάγκη του οφειλέτη, αξιώσει μεγαλύτερο τόκο από εκείνον που ισχύει στις συναλλαγές, μπορεί ο οφειλέτης σύμφωνα με το ελληνικό δίκαιο να ζητήσει τη μείωσή του. Αυτό με το αγγλικό δίκαιο δεν γίνεται.

3ο παράδειγμα: Η δανειακή σύμβαση που υπέγραψε η Ελλάδα τον Μάη του 2010 είναι γεμάτη με όρους που ισχύουν μόνο για τον οφειλέτη, ενώ δεν προβλέπεται, για χάρη της ισότητας, να ισχύουν αντίστοιχοι και για τον δανειστή. Ο οφειλέτης (η Ελλάδα) μπορεί, σύμφωνα με το δίκαιο των χωρών της ηπειρωτικής Ευρώπης (και της Ελλάδας), να ζητήσει τη ΜΗ εφαρμογή τους εις βάρος του. Σύμφωνα με το αγγλικό δίκαιο, δεν μπορεί.

4ο παράδειγμα: Ο οφειλέτης ενώ μπορεί, σύμφωνα με το δίκαιο της ηπειρωτικής Ευρώπης, να ζητήσει τη μείωση του χρέους κατά το ποσό που είναι «επαχθές», δεν μπορεί σύμφωνα με το αγγλικό δίκαιο γιατί δεν αναγνωρίζει αυτό το δικαίωμα. Θα μπορούσε να αναφέρει κανείς πολλά παραδείγματα, που έχουν ιδιαίτερη σημασία για την Ελλάδα απέναντι στις χώρες της Ευρωζώνης και στο ΔΝΤ. Βεβαίως, όλα αυτά είναι αντίθετα προς το διεθνές και το ευρωπαϊκό δίκαιο. Είναι, όμως, πολύ δύσκολο, αν όχι ακατόρθωτο, να βρει η Ελλάδα ή άλλο κράτος-οφειλέτης το δίκιο του σε διεθνή όργανα. Αυτό το ξέρουν καλά οι δανειστές μας.

Η κυβέρνηση, όταν υπέγραφε τη δανειακή σύμβαση, δεν το γνώριζε;

- Ασφαλώς το γνώριζε, αφού κάθε κυβέρνηση έχει όλες τις δυνατότητες να γνωρίζει καλά τις νομικές συνέπειες αυτών που υπογράφει. Σήμερα, η κυβέρνηση Παπαδήμου οφείλει, κατά τη σύναψη της νέας δανειακής σύμβασης και με βάση το Σύνταγμα στο οποίο ορκίστηκε, να αρνηθεί την υπογραφή όρων που θα είναι αντίθετοι προς τις Συνθήκες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, την Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, το Διεθνές Δίκαιο και τον Καταστατικό Χάρτη της χώρας μας.

Γιατί τα κάνει όλα αυτά η Ευρώπη και το ΔΝΤ, αφού είναι σε αντίθεση με το δίκαιο των λαών της ηπειρωτικής Ευρώπης;

- Τα κέντρα εξουσίας του χρηματοοικονομικού συστήματος που εκπροσωπεί το ΔΝΤ θέλουν να επιβάλουν και στην Ευρώπη αυτά που εφάρμοζαν στον Τρίτο Κόσμο. Η Ελλάδα είναι το πειραματόζωο. Δυστυχώς, οι Ευρωπαίοι της Ευρωζώνης υπέκυψαν σ' αυτές τις αξιώσεις και ανατρέπουν την ευρωπαϊκή νομιμότητα που καθιέρωσε ο ευρωπαϊκός πολιτισμός. Η κυρία Μέρκελ έχει ήδη διακηρύξει αυτήν την πολιτική, λέγοντας ότι θα προτείνει τη μεταβολή των Συνθηκών της ΕΕ, για να υποτάξει ο Βορράς τις χώρες του Νότου. Αυτό σημαίνει ότι, αντί για ένωση των λαών, επιχειρείται η κατοχή του Νότου από τον Βορρά. Αυτά όλα θυμίζουν έντονα την πορεία ανόδου του φασισμού και του εθνικοσοσιαλισμού στη δεκαετία του 1930.





«Δεν είναι δυνατόν να επιχορηγούμε με εκατοντάδες εκατομμύρια τρίτες χώρες και να μην έχουμε λίγες δεκάδες για την ανατολική Μακεδονία – Θράκη που καταρρέει»

Εκρηκτικός και απόλυτος, ο παρεμβατικός λόγος του Εκπροσώπου και Βουλευτή Επικρατείας των ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ Τέρενς Κουίκ, σήμερα Τετάρτη (09/04/2014), στην Ολομέλεια της Βουλής.

Ως Εισηγητής στην Κύρωση Διεθνούς Συμφωνίας για την οικονομική ενίσχυση χωρών της Αφρικής και της Καραϊβικής, ο Τέρενς Κουίκ είπε:

«Σε εποχές που η Ελλάδα μαστίζεται από οικονομική ύφεση, καλούμεθα να συμφωνήσουμε στην εκταμίευση 370.000.000 ευρώ για χώρες της Αφρικής και της Καραϊβικής.

Αντιλαμβάνομαι την ανάγκη για ενίσχυση αυτών των λαών. 
Αντιλαμβάνομαι και ότι πρέπει να έχουμε καλές σχέσεις και συμμαχίες ακόμη και με το τελευταίο κράτος του ΟΗΕ, πόσο μάλλον όταν χρειαζόμαστε την στήριξη τους στα πολλά ανοιχτά εθνικά μας θέματα.

Αλλά δεν αντιλαμβάνομαι γιατί να μην περικόψουμε έστω και τα μισά από τα χρήματα αυτά, για να τα αποδώσουμε εκεί που χρειάζεται, μέσα στην ίδια την πατρίδα μας.

Με λίγες δεκάδες εκατομμύρια ευρώ μπορούμε να χτίσουμε και να λειτουργήσουμε δημόσια σχολεία στη Ξάνθη και στην Ροδόπη, εκεί όπου μέσω της Παιδείας κάνει πάρτι το τουρκικό Προξενείο.

Σε περιοχές όπως η Δράμα και η Καβάλα, ακόμα και το ένα ευρώ, μέσα στη κόλαση της ύφεσης, σίγουρα θα αποδειχθεί πολύτιμος θησαυρός.
Ας το αντιληφθούμε ότι προηγείται η εθνική και οικονομική πολιτική μέσα στην ίδια την χώρα μας.

Και επιπλέον, μου είναι αδύνατον να υπερψηφίσω αυτή την Κύρωση, την ώρα που στις χώρες της Καραϊβικής ακμάζουν off shore εταιρείες, οι οποίες φαντάζομαι ποιές «εκπλήξεις» μπορούν να μας επιφυλάσσουν και ενδεχομένως με τη ψήφο μας να τις κουκουλώνουμε».



Σύμφωνα με τη WSJ και το Bloomberg η Ελλάδα είναι έτοιμη σήμερα να βγει στις αγορές. Το υποτιθέμενο μυστικό πρόγραμμα εξόδου περιλαμβάνει την έκδοση τριετών ή πενταετών ομολόγων για 2 δις ευρώ, ενώ η κυβέρνηση διατηρεί το δικαίωμα να δεχτεί μεγαλύτερο ποσό αν οι όροι είναι ευνοϊκοί.
Παρόλο που το ποσό είναι πολύ μικρό και στην πραγματικότητα δεν διαφέρει πολύ από τον βραχυπρόθεσμο δανεισμό στον οποίο επιδίδεταιη χώρα τα τελευταία χρόνια δανειζόμενη πολλά περισσότερα από 2 δισεκατομμύρια ευρώ η κυβέρνηση επιθυμεί να παρουσιάσει το αυριανό ομόλογο ως πανηγυρική έξοδο στις αγορές.

Φυσικά μια έξοδος με ένα επιτόκιο κάτω του 4,5% και μια υπερκάλυψη της τάξης του 100% θα θεωρηθεί επιτυχία, ωστόσο δεν είναι λίγοι όσοι επισημαίνουν ότι το ποσό είναι αρκετά μικρό ώστε να μπορεί να καλυφθεί ακόμα και από τις ίδιες τις ελληνικές τράπεζες δημιουργώντας έτσι κλίμα σχεδόν ένα μήνα πριν από τις εκλογές.

Η επιλογή του χρόνου δεν είναι καθόλου τυχαία. Η Ελλάδα επιχειρεί την έξοδο στις αγορές μία μόλις ημέρα πριν πατήσει το πόδι της στη χώρα η Καγκελάριος Μέρκελ, η οποία θα έχει έτσι την ευκαιρία να κηρύξει την «λήξη της κρίσης» με τον ίδιο τρόπο που ο Τζόρτζ Μπούς Τζούνιορ σε μια βιαστηκή επισκεψη του σε αεροπλανοφόρο ανακοίνωσε την λήξη του πολέμου στο Ιράκ λίγες ημέρες μετά τους πρώτους βομβαρδισμούς και λίγα χρόνια πριν στην πραγματικότητα οι Η.Π.Α. αποσυρθούν από την περιοχή.

Οι πληροφορίες για την σημερινή έξοδο στις αγορές ήρθαν από διαρροές Ελλήνων αξιωματούχων στα μεγάλα παγκόσμιας εμβέλειας οικονομικά ΜΜΕ μία ημέρα αφού ο υπουργός Οικονομικών, Γιάννης Στουρνάρας, είχε δηλώσει ότι η χώρα μας δεν ήταν έτοιμη ακόμη για να κάνει το βήμα της εξόδου, ότι δεν θα έπρεπε να γίνει τίποτα βιαστικά και ότι δεν υπολόγιζε ότι θα είμαστε έτοιμοι πριν το Πάσχα.

Σε κάθε περίπτωση και παρά τις όποιες επιφυλάξεις μια επιτυχημένη έξοδος σήμερα θα είχε την σημασία της. θα ήταν πολύ πιο όμορφα όμως αν αυτή δεν την είχαν πληρώσει οι μισθωτοί, οι συνταξιούχοι και οι μικρομεσαίοι με τόσο μεγάλο κόστος.

Σχόλιο ιστολογίου: Εσείς μην ανησυχείτε καθόλου, αφού στα δελτία ειδήσεων θα σας πούνε χιλιάδες λόγους για τους οποίους η έξοδος στις αγορές ήταν μία τεράστια επιτυχία...



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Άνευ όρων στήριξη της Αλβανίας απ' την Ελλάδα, στον καιάδα οι Βορειοηπειρώτες

Σε κάθε τοποθέτηση Ελλήνων πολιτικών και ειδικά αυτών που διετέλεσαν υπουργοί εξωτερικών, για το θέμα της Εθνικής Ελληνικής Μειονότητας στην Αλβανία ακούμε πάντα την ίδια κλισέ τοποθέτηση: «Η πορεία της Αλβανίας προς την Ευρωπαϊκή Ένωση περνάει μέσα από τον σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων της ΕΕΜ».

Μια φράση η οποία είχε σκοπό να λειτουργήσει όπως το ερέθισμα που έδινε ο Παβλοφ στα σκυλιά και τους έτρεχαν τα σάλια πριν καν τα ταΐσει, έτσι και οι Αλβανοί ακούγοντας την φράση αυτή υποτίθεται θα κάθονταν "σούζα" φοβούμενοι μην χάσουν το τρένο της Ε.Ε.. Έλα όμως που κανενός Αλβανού το αυτί δεν ίδρωνε και ουδέποτε η ευρωπαική προοπτική δεν στάθηκε εμπόδιο στην κακομεταχείριση των Βορειοηπειρωτών.

Ακόμη και στην ιστοσελίδα του Υπουργείου εξωτερικών παραμένει τόσο κατά την κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ αλλά και ΝΔ απαράλλακτη η ίδια φράση. Αυτό υποδηλώνει χάραξη κοινής γραμμής για την αντιμετώπιση του Βορειοηπειρωτικού θα πει κάποιος, οι πράξεις και οι πολιτικές κινήσεις των δυο κομμάτων όμως δεν συμβαδίζουν με αυτό το σενάριο. Συγκεκριμένα στην ιστοσελίδα του Υπ.Εξ. διαβάζουμε για την Ελληνική Εθνική Μειονότητα Αλβανίας:
«Ο πλήρης σεβασμός των δικαιωμάτων της μειονότητας και η υλοποίηση των συναφών δεσμεύσεων και υποχρεώσεων της αλβανικής πλευράς συνιστά κριτήριο για τη συμμόρφωση της με τις απαιτήσεις της ευρωπαϊκής της πορείας και βαρόμετρο των διμερών σχέσεων των δύο χωρών.»
Τα ίδια και σε ένα απόσπασμα τοποθέτησης του τότε Υπ.Εξ Δημήτρη Δρούτσα επί κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ τον Απρίλιο του 2011:
«Για τα δικαιώματα της Ελληνικής Εθνικής Μειονότητας στην Αλβανία, είναι γνωστό, ότι ο πλήρης σεβασμός και η υλοποίηση των συναφών δεσμεύσεων και υποχρεώσεων της αλβανικής πλευράς συνιστούν βαρόμετρο των διμερών σχέσεών μας, αλλά και κριτήριο για την ευρωπαϊκή πορεία της χώρας»
Πάλι τα ίδια απ' τον τότε τομεάρχη Εξωτερικών της ΝΔ Πάνου Παναγιωτόπουλου σε συνέντευξή του στο Λαικό Βήμα τον Απρίλιο του 2012:
«Αναγκαία προϋπόθεση για να προσεγγίσει περισσότερο η σημερινή Αλβανία την Ευρώπη είναι η άνθιση του Βορειοηπειρωτικού Ελληνισμού στα πατρογονικά του εδάφη. Ο πλήρης σεβασμός των ανθρωπίνων δικαιωμάτων της μειονότητας, η παροχή ουσιαστικών δυνατοτήτων οικονομικής ανάπτυξης, η αποκατάσταση συνθηκών σταθερότητας και ασφάλειας σε όλες τις μειονοτικές περιοχές και γενικότερα σε όλες τις περιοχές που ζουν Έλληνες στην σημερινή Αλβανία.»
Σήμερα λοιπόν που η Ελληνική Κυβέρνηση με Πρωθυπουργό τον κ. Σαμαρά και Υπουργό Εξωτερικών τον κ. Βενιζέλο αποφάσισε να στηρίξει την Αλβανιά του Ράμα να ενταχθεί στην Ευρωπαϊκή Ένωση, θεωρεί πως τηρήθηκαν αυτά που οι ίδιοι έλεγαν πριν από λίγα χρόνια; λύθηκαν τα προβλήματα των Ελλήνων της Αλβανίας, σέβονται οι Αλβανοί τα ανθρώπινα δικαιώματα των Βορειοηπειρωτών;

Καμιά τοποθέτηση επί του θέματος απο κανέναν, δεν είναι εύκολο κι όλας γιατί θα πρέπει να αναλάβουν το μερίδιο των ευθυνών τους, κάτι που κανένας πολιτικός δεν κάνει. Σαν να μην έφτανε αυτό, υπάρχει νέα φράση πλέον για να δικαιολογηθεί η στάση της Ελληνικής Κυβέρνησης, «Οι Αλβανοί εάν ενταχθούν στην Ε.Ε. θα αναγκαστούν να σεβαστούν την Ελληνική Μειονότητα».

Μετά απ' όλα αυτά είμαστε πεπεισμένοι πως το Εθνικό Κέντρο μας πέταξε στον καιάδα ως το "προβληματικό" παιδί που προκαλεί προβλήματα με την αγαπητή γείτονα Αλβανία. Η άνευ όρων στήριξη της Αλβανίας για το status χώρας υπό ένταξη θα αναθερμάνει τις σχέσεις των δύο χωρών. 
Για τα προβλήματα της ΕΕΜ θα δούμε, έχει ο Θεός.

Χάονας
Πηγή www.himara.gr

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου 


Συγκλονιστική τοποθέτηση του Konstantin Sivkov, Προέδρου της Ακαδημίας γεωπολιτικών θεμάτων της Μόσχας 

Μετάφραση - Απόδοση Γ. Μοτσάκος
Ειδικός σε Θέματα Άμυνας και Ασφάλειας Πληροφοριών

Σύμφωνα με τον πρόεδρο της Ακαδημίας γεωπολιτικών θεμάτων και Διδάκτωρ Στρατιωτικών Επιστημών της Μόσχας, Konstantin Sivkov, «η ουκρανική αντιπολίτευση μπορεί να βάλει τον κόσμο στο κατώφλι ενός νέου παγκόσμιου πολέμου» και αυτήν την στιγμή αυτήν την περίοδο διανύουμε, πριν από ένα τέτοιο γεγονός. Συγκεκριμένα ο Sivkov στο άρθρο αναφέρει ότι:

«Στα Νότιο - ανατολικά της Ουκρανίας άρχισαν και πάλι ταραχές. Οι κάτοικοι των περιοχών αυτών δεν θέλουν να αναγνωρίσουν τους «σφετεριστές» της κυβέρνησης του Κιέβου. Στο Ντόνετσκ και στο Χάρκοβο καταλείφθηκαν τα περιφερειακά διοικητικά κτίρια. Στο Λούγκανσκ, οι διαδηλωτές κατέλαβαν το κτίριο της ουκρανικής υπηρεσίας ασφαλείας (SBU) και εξασφάλισαν την απελευθέρωση των ακτιβιστών του κινήματος διαμαρτυρίας που συνελήφθησαν νωρίτερα. Στην Οδησσό, οι διαδηλωτές άρχισαν να στήνουν οδοφράγματα γύρω από το στρατόπεδο των ειδικών δυνάμεων.

Στο Ντόνετσκ και στο Χάρκοβο ανακοινώθηκε η ίδρυση «Λαϊκής Δημοκρατίας» με την διαμόρφωση «εναλλακτικής κυβέρνησης», η οποία δήλωσε την πρόθεσή της να διεξάγει δημοψήφισμα στο εγγύς μέλλον, ενώ στην πραγματικότητα επιθυμεί σφόδρα να αποσχιστεί από την Ουκρανία. Στο Λούγκανσκ, ο σχηματισμός αυτών των αρχών έχει ήδη ολοκληρωθεί.

Όλα αυτά είναι σαφείς και ειδικά όταν υπάρχει ένα κενό στην νόμιμη εξουσία στην Ουκρανία, όπου κυριαρχεί κατά βάση ο κανόνας της ωμής βίας, από τις κρατικές δυνάμεις, με διαταγές της «χούντας του Κιέβου» στις συγκεντρώσεις σε Ντόνετσκ και Χάρκοβο. Πράγματι, οι σημερινοί ηγέτες του Κιέβου κερδίζουν την «δύναμη τους», εξίσου καλά όσο και κατά την διάρκεια της εξέγερσης της πλατεία του Μαϊντάν.

Ωστόσο, οι τοπικές αστυνομικές δυνάμεις, δεν δείχνουν μεγάλη προθυμία για δραστηριότητα στον τομέα της καταπολέμησης των διαδηλωτών. Ίσως να έχουν μάθει καλά το μάθημα τους από τις ταραχές στο Κίεβο. Αρκεί να θυμηθούμε την τύχη των ανδρών των ειδικών δυνάμεων «Berkut» και «Sokol», που μετά τη συμμετοχή τους στην επιχείρηση εκκαθάρισης του ηγέτη των ακροδεξιών Bilog Bellamy, αναγκάστηκαν να κρυφτούν λόγω της πιθανής διεξαγωγής αντιποίνων από στελέχη του « δεξιού τομέα», με την «χούντα του Κιέβου» να κοιτά διακριτικά χωρίς να δύναται να πράξει τίποτα.

Εν τω μεταξύ, υπάρχει μεγάλη ανησυχία για τις εξελίξεις στα νοτιοανατολικά σημεία της χώρας οι οποίες κρίνονται σοβαρές.

Αναμένεται το επόμενο διάστημα όλες αυτές οι περιοχές να ανακηρυχθούν σε έκτακτη ανάγκη. ήδη έχουν αποσταλεί ουκρανικές ειδικές δυνάμεις ασφαλείας στις περιοχές των πόλεων αυτών. Στην πραγματικότητα η κυβέρνηση του Κιέβου, δεν έχει τώρα την δυνατότητα να αποστείλει σε αυτές τις περιοχές, ένοπλες πολιτοφυλακές του «Δεξιού τομέα». Μαζί με αυτούς, πιθανώς αποστέλλονται και μισθοφόροι της ιδιωτικής εταιρείας «Greystone Limited».

Για μεγάλο χρονικό διάστημα στο έδαφος της Πολωνίας και των άλλων χωρών του ΝΑΤΟ που συνορεύουν με την Ουκρανία (εννοεί βαλτικές δημοκρατίες), οι δυνάμεις του ΝΑΤΟ άρχισαν ήδη να συγκεντρώνουν, αεροπορικές και χερσαίες δυνάμεις.

Εν τω μεταξύ, οι διαδηλωτές σε αυτές τις περιοχές έχουν κάτι να υπερασπιστούν. Μόνο στην περιοχή του Λουγκάνσκ ο αριθμός των διαδηλωτών/μαχητών της αντίστασης, σύμφωνα με τον επικεφαλής του τομέα Δυνάμεων Αυτοάμυνας, μπορεί να φτάνουν και τις 20 χιλιάδες άτομα και μία πιθανή επιδείνωση της κατάστασης, θα αυξηθούν ενδεχομένως σε 70 και πλέον χιλιάδες. Σήμερα οι ίδιοι διαδηλωτές κατέχουν περισσότερα από πέντε χιλιάδες πυροβόλα όπλα και μεγάλη ποσότητα πυρομαχικών. Ως εκ τούτου, οι πιθανές ενέργειες των Αμερικανών μισθοφόρων και των «τιμωρών» του «Δεξιού τομέα» είναι απίθανο να «μοιάζουν» με μια εύκολη βόλτα. Πιθανώς θα υπάρξει μεγάλη αιματοχυσία. Η χρήση σχετικά μικρών αποσπασμάτων από μαχητές του «Δεξιού τομέα», να διαλύσουν τις συγκεντρώσεις χωρίς μαζική χρήση πυροβόλων όπλων, δεν είναι εφικτή. Ειδικά περίπου 150 μισθοφόροι από την ιδιωτική εταιρεία PMC ««Greystone Limited» είναι πολύ λίγοι και περιορισμένης ισχύς για να σταματήσουν τους διαδηλωτές. Αλλά όμως είναι αρκετοί για να οργανώσουν μακελειό στις περιοχές αυτές. Η κύρια αποστολή των μισθοφόρων θα είναι να προσπαθήσουν να δολοφονήσουν τους ηγέτες των διαδηλώσεων διαμαρτυρίας, στις περιοχές αυτές.

Υπό αυτές τις συνθήκες, οι προσπάθειες για μαζικές εκτελέσεις των ηγετών σε ειρηνικές διαδηλώσεις, θα οδηγήσει αναπόφευκτα σε μεγάλης κλίμακας ένοπλη αναμέτρηση που στην πραγματικότητα θα μετατραπεί σε έναν εμφύλιο πόλεμο. Οι προϋποθέσεις για την εμφάνισή του εμφύλιου πολέμου είναι αρκετές και θα υπάρξουν και περισσότερες.

Η εμφάνιση του εμφυλίου πολέμου στο έδαφος της Ουκρανίας θα αποτελέσει τον κύριο λόγο για την στρατιωτική κατοχή της χώρας από τις δυνάμεις του ΝΑΤΟ, υπό το πρόσχημα της αποστολής ειρηνευτικών στρατευμάτων υλοποιώντας νατοϊκή επιχείρηση ελέγχου της κατάστασης. Εισβάλοντας τα στρατεύματα του ΝΑΤΟ, θα απαιτηθεί να παρθούν τα κατάλληλα μέτρα από την πλευρά της Ρωσίας, η οποία θα αναγκαστεί να καταφύγει σε επίθεση για να αντιμετωπισθεί η εισβολή των νατοϊκών στρατευμάτων στη φιλορωσική περιοχή στα νοτιο- ανατολικά της Ουκρανίας.

Ως αποτέλεσμα, δημιουργείται αμέσως μια κατάσταση που θα υπάρξει ταυτόχρονη και άμεση επαφή νατοϊκών και ρωσικών στρατευμάτων. Με μια μεγάλη πιθανότητα η επαφή αυτή να μετατραπεί σε σύγκρουση. Σε πολλούς φαίνεται σκληρό και απίθανο, διότι ούτε το ΝΑΤΟ ούτε η Ρωσία δεν θα τολμούσαν να εμπλακούν σε πολεμικές επιχειρήσεις. Ωστόσο, δεν είναι έτσι τα πράγματα.

Μια τέτοια σύγκρουση θα μπορούσε να συμβεί ήδη από το 1999, όταν το ρωσικό ειρηνευτικό τάγμα αλεξιπτωτιστών κατέλαβε το αεροδρόμιο της Πρίστινα. Η περιοχή του αεροδρομίου θεωρούνταν περιοχή ευθύνης της βρετανικής ταξιαρχίας τεθωρακισμένων που τελούσε υπό την διοίκηση του Αμερικανού Στρατηγού Wesley Clark, (διοικητής των δυνάμεων του ΝΑΤΟ στη Γιουγκοσλαβία) και ήταν επιφορτισμένη να καταλάβει το αεροδρόμιο της Πρίστινα με οποιοδήποτε κόστος ακόμη και με εξουδετέρωση των αλεξιπτωτιστών μας. Οι στρατιώτες μας δεν κατείχαν τότε κανένα αντιαρματικό όπλο στα χέρια τους και δεν θα μπορούσαν να αντιπαρατεθούν σε πιθανή μάχη με τα βαρέα βρετανικά άρματα μάχης τύπου «Challenger» από την άλλη πλευρά. Στη συνέχεια όμως, την κατάσταση έσωσε η νηφάλια και ισορροπημένη θέση του βρετανού διοικητή, ο οποίος απέφυγε να εκτελέσει μια εξαιρετικά επικίνδυνη εντολή( εννοεί του αμερικανού στρατηγού Clark).

Σήμερα, η σύγκρουση μεταξύ της Ρωσίας και των Δυτικών δυνάμεων είναι πιο σοβαρή και υπό αυτές τις συνθήκες, μια στρατιωτική αντιπαράθεση μεταξύ του ΝΑΤΟ και της Ρωσίας θα μπορούσε να γίνει πραγματικότητα. Εκτός εάν μετά την πρώτη ανταλλαγή πυρών, επικρατήσει η λογική και τα δύο μέρη «παγώσουν» τις στρατιωτικές ενέργειες τους.

Ωστόσο, έχουν πολύ περισσότερους λόγους να φοβούνται τις «άλλες εξελίξεις» στην περιοχή της Ουκρανίας. Με υψηλή αξιοπιστία μπορούμε να υποθέσουμε, ότι σε περίπτωση εισβολής στρατευμάτων του ΝΑΤΟ στην Ουκρανία, θα χρησιμοποιηθούν δυνάμεις πολιτοφυλακής από κατοίκους των περιοχών αυτών για την διεξαγωγή ανταρτοπόλεμου. Τα στρατεύματα του ΝΑΤΟ θα απαντήσουν με πυρά.

Υπό αυτές τις συνθήκες, οι ηγέτες όλων των χωρών που εμπλέκονται στη σύγκρουση, δεν θα είναι σε θέση, να ελέγξουν τις εξελίξεις, την συμπεριφορά τους αλλά και τις ενέργειές τους. Έτσι ακριβώς άρχισε ο Πρώτος Παγκόσμιος Πόλεμος, που πραγματικά δεν επιθυμούσε κανένας. Σε μια παρόμοια κατάσταση βρισκόμασταν και τις παραμονές του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Υπό αυτές τις συνθήκες, η αποφυγή της κλιμάκωσης μιας πιθανής στρατιωτικής αντιπαράθεσης μεταξύ ΝΑΤΟ-Ρωσίας, αποτελεί ένα πρόβλημα δύσκολο και δυσεπίλυτο. Μια πιθανή άμεση στρατιωτική αντιπαράθεση μεταξύ της Ρωσίας και του ΝΑΤΟ, ακόμη και αν αρχικά έχει περιορισμένη ένταση, μπορεί να αποτελέσει τον πυροκροτητή ενός νέου παγκοσμίου πολέμου.

Δηλαδή, μιας νέας φάσης κλιμάκωσης λόγω της ουκρανικής αντιπολίτευσης, που δύναται να βάλει τον κόσμο στο κατώφλι ενός νέου παγκόσμιου πολέμου. Και αυτό πρέπει να σταματήσει.

Σχόλιο: Το άρθρο ανήκει εξολοκλήρου στον Konstantin Sivkov, Leading Russian specialist in military, strategic and geopolitical affairs, First-Vice President, Russian National Geopolitical Academy, Moscow, kvsivkov@inbox.ru

Πηγή "Ας Μιλήσουμε Επιτέλους!"
Οι "Γκρίζοι Λύκοι"  γνωστή παρακρατική τουρκική οργάνωση, με συμμετοχή σε σφαγές αμάχων (Κύπρος) έως και πληρωμένες δολοφονίες (εντός και εκτός Τουρκίας), εκπροσωπούνται στην Ελληνική Θράκη από το κόμμα DEB (συνέχεια του εθνικιστικού τουρκικού κόμματος του Σαδίκ).

Η "συνεισφορά" και η δράση της συγκεκριμένης οργάνωσης στην τουρκική εξωτερική πολιτική είναι διανθισμένη από "εγγραφές μελών" (που δεν διστάζουν να φωτογραφίζονται περήφανοι στο διαδίκτυο) έως την δημιουργία διαφόρων συλλόγων. Όμως, το κύριο έργο της συγκεκριμένης τουρκικής οργάνωσης είναι η δημιουργία, ο έλεγχος και η καθοδήγηση ομάδων τουρκοφρόνων,με κύριο σκοπό την με οποιοδήποτε τρόπο αντίδραση στο Ελληνικό κράτος, αλλά και την ταυτόχρονη καταγραφή της συμπεριφοράς των μουσουλμάνων στις περιοχές όπου διαμένουν οι "Γκρίζοι Λύκοι".

Τελευταία στην οργάνωση αυτή (η οποία λειτουργεί με άγνωστο χρηματοδότη) υπήρξε έντονος προβληματισμός για την πιθανή συμμετοχή και κάθοδο στις επικείμενες ευρω-εκλογές. Σύμφωνα με πληροφορίες, ο τούρκος πρόξενος της Κομοτηνής δεν έδινε την συγκατάθεσή του, με αποτέλεσμα να υπάρξει μία άτυπη "αυτονόμηση" και άσκηση πίεσης μέσα από συνεχείς επισκέψεις "Γκρίζων Λύκων" (προεξάρχοντος του ανεπάγγελτου προέδρου του κόμματος DEB) σε διάφορα μουσουλμανικά χωριά, όπου ανέβηκαν οι τόνοι του τουρκισμού και έγινε έκκληση για ενότητα (απέναντι στην Ελλάδα, φυσικά, ην οποία θεωρείται εχθρός που πρέπει να φύγει με οποιονδήποτε τρόπο από την Θράκη). Δεν γνωρίζουμε εάν αυτή η τακτική εξανάγκασε το τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών να αλλάξει στάση, όμως είμαστε απολύτως βέβαιοι πως τελικά "έπεσε ο παράς" από τη "μητέρα πατρίδα" και το κόμμα των Γκρίζων Λύκων ανακοίνωσε επίσημα την κάθοδό του στις Ευρωεκλογές.

Προφανώς το τουρκικό προξενείο της Κομοτηνής θεώρησε πως δεν πρέπει να "σπαταλήσει" όλη την εκλογική του δύναμη υποστηρίζοντας Ελληνικά κόμματα, αλλά προτίμησε να δημιουργήσει (πιλοτικά;) ένα "τουρκικό ρεύμα", το οποίο θα δράσει ως αιτιολόγηση της μη ύπαρξης των αναμενόμενων αποτελεσμάτων (από την ψήφο στα ελληνικά συνεργαζόμενα με το τουρκικό προξενείο κόμματα) και την ταυτόχρονη δημιουργία εντυπώσεων μεγαλύτερης δεξαμενής ψήφων, σε περίπτωση που στις επόμενες (βουλευτικές) εκλογές, υπάρξουν μεγαλύτερες υποσχέσεις των Ελληνικών κομμάτων προς το τουρκικό προξενείο της Κομοτηνής.
Σαφέστατα, η κάθοδος των "Γκρίζων Λύκων" με το ψευδεπίγραφο όνομα Κόμμα Ισότητας Ειρήνης και Φιλίας (ΚΙΕΦ, αποτελεί ένα "μοντέλο" διαχείρισης και μέτρησης πιθανής βούλησης των ελληνικών κομμάτων (σε επίπεδο περιφέρειας) και υποψηφίων (σε επίπεδο δήμων) και εξυπηρετεί πολλούς περισσότερους σκοπούς από τους προφανείς.

Παραθέτουμε την επίσημη του κόμματος των "Γκρίζων Λύκων" όπως δημοσιεύθηκε στην Ελληνική γλώσσα και χωρίς να κάνουμε καμία απολύτως παρέμβαση (ούτε ορθογραφική). Μέσα σε όλα τα άλλα, σημειώνουμε την έκκληση (των τουρκοφρόνων εθνικιστών) για... ενότητα...

Η ανακοίνωση των Γκρίζων Λύκων 

Είμαστε εν όψει μιας νέας εκλογικής περιόδου. Τον Μάιο μαζί με τις δημοτικές εκλογές και τις περιφερειακές εκλογές θα πραγματοποιηθούν και οι εκλογές για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.
Ανακοινώνουμε ότι ως Κόμμα Ισότητας Ειρήνης και Φιλίας (ΚΙΕΦ) κατεβαίνουμε στις Ευρωεκλογές του 2014.
Στις Ευρωεκλογές οι ψήφοι μας μέχρι σήμερα πήγαν σε εκείνους που μας θυμούνται πριν τις εκλογικές αναμετρήσεις, σε εκείνους που δίνουν υποσχέσεις που μένουν μόνο στα λόγια. Μετά από κάθε εκλογική αναμέτρηση ζήσαμε μια απογοήτευση. Πλέον, προκειμένου να μη ξαναζήσουμε μια τέτοια απογοήτευση ως Κόμμα Ισότητας Ειρήνης Φιλίας (ΚΙΕΦ) συμμετέχουμε στις ευρωεκλογές που θα πραγματοποιηθούν στις 25 Μαΐου 2014.
Τις ευρωεκλογές τις βλέπουμε ως μια ευκαιρία για να διαδώσουμε τη φωνή μας, να τραβήξουμε την προσοχή στα προβλήματά μας που δεν λύνονται επί χρόνια και να αντιδράσουμε στη νοοτροπία που κάθε μέρα προσθέτει νέα προβλήματα στα ήδη υπάρχοντα.
Συμμετέχουμε στις ευρωεκλογές του Μαΐου για να δώσουμε το ένα μήνυμα στην νοοτροπία και τις πολιτικές που δεν λαμβάνουν υπόψη τα δημοκρατικά αιτήματα της Τουρκικής Μειονότητας Δυτικής Θράκης, που αγνοεί τις προσδοκίες τις, που κλείνει τα μάτια στα δίκαια αιτήματα της, που παραβλέπει μια ολόκληρη κοινωνία. Για να δώσουμε το «ΠΑΡΩΝ» και το μήνυμα ότι «ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΔΩ» στην Ευρωπαϊκή Ένωση και την πατρίδα μας την Ελλάδα τις οποίας είμαστε πολίτες, και για να τραβήξουμε την προσοχή στα προβλήματά και στα δίκαια αιτήματα μας, ως ΚΙΕΦ θα λάβουμε μέρος στις εκλογές για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο που θα πραγματοποιηθούν στις 25 Μαΐου 2014. Πιστεύουμε πως οι εκλογές αυτές θα δώσουν μια ώθηση στο δημοκρατικό και δίκαιο αγώνα της Τουρκικής Μουσουλμανικής Μειονότητας Δυτικής Θράκης και θα συμβάλουν στον αγώνα για να ακουστεί η φωνή και τα προβλήματα μας τα οποία εδώ και δεκαετίες παραμένουν άλυτα.
ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΜΕ ΣΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ
• ΓΙΑ ΝΑ ΔΩΣΟΥΜΕ ΤΟ ΔΙΚΟ ΜΑΣ «ΠΑΡΟΝ» ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΈΝΩΣΗ ΤΗΣ ΟΠΟΙΑΣ ΕΙΜΑΣΤΕ ΜΕΛΟΣ ΕΔΩ ΚΑΙ 33 ΧΡΟΝΙΑ
• ΓΙΑ ΝΑ ΤΡΑΒΗΞΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΡΟΣΟΧΗ ΕΚΕΙΝΩΝ ΠΟΥ ΕΠΙ ΧΡΟΝΙΑ ΚΛΕΙΝΟΥΝ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΚΑΙ ΤΑ ΑΥΤΙΑ ΤΟΥΣ ΣΤΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΙΚΗΣ ΤΟΥΡΚΙΚΗΣ ΜΕΙΟΝΟΤΗΤΑΣ ΔΥΤΙΚΗΣ ΘΡΑΚΗΣ
• ΓΙΑ ΝΑ ΕΝΩΣΟΥΜΕ ΤΙΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΜΑΣ ΠΡΟΚΕΙΜΕΝΟΥ ΝΑ ΑΚΟΥΣΤΕΙ Η ΦΩΝΗ ΜΑΣ
• ΓΙΑ ΝΑ ΔΕΙΞΟΥΜΕ ΜΙΑ ΥΠΕΥΘΥΝΗ ΣΤΑΣΗ ΜΕ ΕΝΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΑΓΓΥΛΕΓΓΥΗ
• ΓΙΑ ΝΑ ΑKOYΣΕΙ Η ΕΥΡΩΠΗ ΚΑΙ Η ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΚΟΙΝΗ ΓΝΩΜΗ ΤΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΦΩΝΗ ΜΑΣ
• ΓΙΑ ΕΝΑΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ ΣΕΒΑΣΜΟ ΣΤΑ ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ ΚΑΙ ΜΕΙΟΝΟΤΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ
• ΓΙΑ ΜΙΑ ΚΑΛΗΤΕΡΗ ΚΑΙ ΠΟΙΟΤΙΚΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΚΑΙ ΕΝΑ ΚΑΛΛΗΤΕΡΟ ΜΕΛΛΟΝ
• ΓΙΑ ΝΑ ΠΟΥΜΕ ΕΝΑ ΜΕΓΑΛΟ «ΟΧΙ» ΣΤΗΝ ΑΝΕΡΓΙΑ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΨΗ
• ΓΙΑ ΜΙΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ, ΠΙΟ ΔΙΚΑΙΗ, ΠΙΟ ΑΝΕΚΤΙΚΗ ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ ΕΥΡΩΠΗ
• ΓΙΑ ΝΑ ΣΤΕΙΛΟΥΜΕ ΜΕ ΤΗΝ ΤΗΣ ΨΥΦΟ ΜΑΣ ΤΟ ΜΥΝΗΜΑ ΣΕ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΕΠΙ ΧΡΟΝΙΑ ΑΓΝΟΟΥΝ ΤΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΑ ΜΑΣ ΑΙΤΗΜΑΤΑ
• ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΜΕ ΣΤΙΣ ΕΥΡΩΕΚΛΟΓΕΣ ΣΤΙΣ 25 ΜΑΙΟΥ 2014!!!
• ΓΙΑ ΝΑ ΑΚΟΥΣΤΕΙ Η ΦΩΝΗ ΜΑΣ, ΓΙΑ ΝΑ ΠΡΟΒΑΛΟΥΜΕ ΤΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΜΑΣ ΚΑΙ ΓΙΑ ΝΑ ΠΟΥΜΕ ΤΟ ΔΙΚΟ ΜΑΣ «ΟΧΙ» ΣΤΙΣ ΑΔΙΚΙΕΣ
ΓΙΑ ΤΗΝ ΙΣΟΤΗΤΑ, ΓΙΑ ΤΗΝ ΦΙΛΙΑ, ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΙΡΗΝΗ με το ΚΙΕΦ ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΜΕ ΣΤΙΣ ΕΥΡΩΕΚΛΟΓΕΣ ΤΟΥ 2014…
Ας μην ξεχνάμε ότι είμαστε πιο δυνατοί όταν είμαστε όλοι μαζί μια καρδιά!…

Από την πλευρά μας επισημαίνουμε πως οι "Γκρίζοι Λύκοι" κάνουν το "πρώτο βήμα" για μία επόμενη κάθοδό τους στις βουλευτικές εκλογές της Ελλάδας, στις οποίες θα επιχειρήσουν να κατέλθουν σαν "ισλαμικό κόμμα", επιχειρώντας να συγκεντρώσουν τις μουσουλμανικές ψήφους απανταχού της Ελληνικής Επικράτειας... Οι ευρω-εκλογές είναι μόνο η αρχή...


Σύμφωνα με πρώην σύμβουλο του επικεφαλής της Επιτροπής José Manuel Barroso, η Επιτροπή αποφάσισε να ακολουθήσει την Γερμανία στην υιοθέτηση μιας σκληρής πολιτικής λιτότητας, εκμεταλλευόμενη το στρατηγικό πλεονέκτημα που θα αποκτούσε, τασσόμενη με ένα ισχυρό μέλος της ευρωζώνης, αντί του να υποστηρίξει μια πιο εξισορροπημένη πολιτική που επικαλούταν άλλα κ-μ, εφόσον έτσι θα έχανε σε επιρροή αν επικρατούσε η άποψη του Βερολίνου για έμφαση στην πειθαρχία στον προϋπολογισμό.

Σύμφωνα με τους FINANCIAL TIMES, ο Philippe Legrain δήλωσε στην εφημερίδα ότι, προκειμένου να βρεθεί στο περιθώριο, η Επιτροπή επέλεξε τη στρατηγική ευθυγράμμιση με τη Γερμανία, προκαλώντας έτσι ρήγμα μεταξύ των 28 («Former Adviser Attacks European Commission over Austrerity”). Σήμερα η ΕΕ χωρίζεται σε πιστωτές και χρεωμένους και οι θεσμοί της ΕΕ έχουν μετατραπεί σε εργαλεία επιβολής της βούλησης των πρώτων στους δεύτερους.

Η Επιτροπή έχει αυξήσει σημαντικά την επιρροή της σε τεχνικά ζητήματα, πολιτικά όμως είναι πιο αδύναμη από ποτέ, δήλωσε ο Legrain. Εκπρόσωπος της Επιτροπής δήλωσε: ‘τα σχόλια αντικατοπτρίζουν τις απόψεις πρώην προσωρινά εργαζόμενου που δυστυχώς επέλεξε να μην συνεισφέρει με χρήσιμο και πρακτικό τρόπο στην αντιμετώπιση της κρίσης.

Η οικονομική στρατηγική της Επιτροπής δεν συμβαδίζει με κανενός μέλους αλλά συνάδει με την αντιμετώπιση του Ecofin, της ΕΚΤ και του ΔΝΤ και επιφέρει ως αποτέλεσμα την ενδυναμωμένη οικονομική ανάκαμψη της Ευρώπης’. Η πολιτική της ΕΕ παραμένει πάντως αμφισβητούμενη, καθώς θεωρείται ότι παρακώλυσε τη ζήτηση σε πολλές ευρωπαϊκές οικονομίες, ενώ το ίδιο το ΔΝΤ προέτρεψε την Ευρώπη να μην υπερβάλλει όσον αφορά στο ρυθμό της δημοσιονομικής προσαρμογής.

Στην ομιλία του κατά την έναρξη της ελληνικής Προεδρίας, ο κ. Barroso υποστήριξε πως τα προγράμματα προσαρμογής λειτουργούν. Αντιθέτως, ο πρώην σύμβουλός του, υποστηρίζει ότι περάσαμε από μια οξεία κρίση σε μία χρόνια κρίση και ότι η παρέμβαση της Επιτροπής επιδείνωσε την κατάσταση, μέσω αντιπαραγωγικών πολιτικών.



The Moscow Times:
Η Ρωσία προειδοποιεί την Ουκρανία για την πώληση της τεχνολογίας των διηπειρωτικών πυραύλων SS-18 στην Τουρκία

Μετάφραση - Απόδοση Γ. Μοτσάκος
Ειδικός σε Θέματα Άμυνας και Ασφάλειας Πληροφοριών

Το ρωσικό υπουργείο Εξωτερικών προειδοποίησε την Ουκρανία, η οποία φέρεται να σχεδιάζει πώληση της τεχνολογίας για διηπειρωτικούς πυραύλους στην Τουρκία, λέγοντας ότι η κυβέρνηση του Κιέβου είναι παράνομη, αλλά εξακολουθεί να απαιτείται να ενεργεί υπεύθυνα στην παγκόσμια σκηνή.

Επικαλούμενη δύο διεθνείς συνθήκες περί πυρηνικών όπλων, τις οποίες η Ουκρανία έχει υπογράψει – (τον Διεθνή Κώδικα Συμπεριφοράς κατά της διάδοσης των βαλλιστικών πυραύλων και το καθεστώς ελέγχου της τεχνολογίας πυραύλων) το ρωσικό υπουργείο εξωτερικών καλεί προς την ουκρανική πλευρά να «επιδείξει ιδιαίτερη σύνεση» κατά την εξέταση της πώλησης «τεχνολογιών για την κατασκευή πυραύλων ικανών να μεταφέρουν ωφέλιμο φορτίο πάνω από 500 κιλών για περισσότερα από 300 χιλιόμετρα».
«Παρά τη δύσκολη εσωτερική πολιτική κατάσταση στην Ουκρανία και την απουσία μίας νομίμου ανωτάτης αρχής, το ρωσικό ΥΠΕΞ ελπίζει ότι οι σημερινοί ηγέτες της χώρας θα δείξουν την απαραίτητη ευθύνη και θα απέχουν από κινήσεις που μπορεί να υπονομεύσουν το σημερινό καθεστώς μη διάδοσης πυρηνικών όπλων», ανέφερε η δήλωση.

Ενώ το ρωσικό Υπουργείο Εξωτερικών είπε ότι είχε μάθει για την πώληση από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, αλλά δεν ήταν επιβεβαιωμένη η είδηση, μερικοί bloggers της Ρωσίας κατηγόρησαν την Ουκρανία ότι σχεδιάζει να πουλήσει πυραυλική τεχνολογία σχετικά με διηπειρωτικούς πυραύλους SS-18 στην Τουρκία.

Οι πύραυλοι SS-18, οι οποίοι κατασκευάσθηκαν στην Ουκρανία κατά τη σοβιετική εποχή, βρίσκονται σε υπηρεσία και στον ρωσικό στρατό, και η συντήρησή τους παρέχεται ακόμη από Ουκρανούς εμπειρογνώμονες, ανέφερε και το πρακτορείο BBC.

Ο πρώτος αναπληρωτής πρωθυπουργός της Ουκρανίας Vitaliy Yarema δήλωσε την Παρασκευή ότι το Κίεβο θα περιορίσει τη στρατιωτική συνεργασία της με τη Ρωσία, μετά την προσάρτηση της Μόσχας της Κριμαίας και εν μέσω φόβων ότι η Ρωσία μπορεί να αποστείλει τα στρατεύματα της στην ανατολική Ουκρανία.

Η ρωσο-ουκρανική συνεργασία για τη διατήρηση του διηπειρωτικού πυραύλου SS-18 φαίνεται να πλησιάζει στο τέλος της, ακόμη και πριν από την κρίση Κριμαία. Ο διοικητής των στρατηγικών δυνάμεων της Ρωσίας δήλωσε τον Δεκέμβρι,ο ότι η χώρα αναπτύσσει ένα νέο είδος διηπειρωτικού πυραύλου με την ονομασία «Sarmat» που θα είναι έτοιμος το 2018 για να αντικαταστήσει τους διηπειρωτικούς πυραύλους SS-18.

Σχόλιο: Για να βγάλει ανακοίνωση το ρωσικό υπουργείο των εξωτερικών, υπήρξε και «καπνός» και «φωτιά», αλλιώς δεν θα γινόταν τίποτα. Προφανώς το Κρεμλίνο για να μην χαλάσει τις σχέσεις του με την Τουρκία και με δεδομένο ότι επιστήμονες και ρωσικές εταιρείες έχουν αναλάβει την κατασκευή πυρηνικού σταθμού, υλοποιούν αυτό που λέει ο σοφός μας λαός «βαράνε το σαμάρι για να ακούσει ο γάιδαρος».