Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

1 Ιουλ 2013

To ΠΑΣΟΚ αναλαμβάνει μέρος της κυβέρνησης και ο Βορίδης τα ρίχνει στον Ανδρέα Παπανδρέου. Τι άλλο χρειαζόμαστε για να καταλάβουμε πως η Νέα Δημοκρατία επιθυμεί την ολική συσπείρωση και επαναφορά του ΠΑΣΟΚ, για να αυξήσουν τα ποσοστά τους σε κάθε περίπτωση (ακόμη και σε εκλογές)...
Τι είπατε; Αυτά δεν συμβαίνουν;
Στην πολιτική σκηνή της Ελλάδας όλα γίνονται.
Εξάλλου, δεν χορτάσαμε ακόμη με τα γλειψίματα πολιτικών εκεί που πριν έφτυναν;

***

Ο Πολύδωρας καλεί τους ψηφοφόρους (1.000.000 πολίτες παρακαλώ) της Χρυσής Αυγής να συμπαραταχθούν με τη ΝΔ για να φύγει το μνημόνιο...
Μα, ο αρχηγός του δεν κατήγγειλε επανηλειμμένα πως η Χρυσή Αυγή είναι φασίστες, είναι Ναζιστές κ.λ.π.;
Τώρα θα συνεργαστούν με τους ναζιστές και οι ίδιοι θα είναι δημοκράτες;
Βοήθεια παρακαλώ!!!
Θέλω να καταλάβω μα δεν μπορώ...!
Ο Πολύδωρας δηλαδή θα συνεργαστεί και με τους λάτρεις του σανατά (παλιά και γνωστή κατηγορία στην Χρυσή Αυγή) για να παραμείνει στην εξουσία και να διώξει μετά 500 χρόνια το μνημόνιο;
Και όλα αυτά στο όνομα της Δημοκρατίας και όχι της παραμονής στην εξουσία;
Τι δεν καταλαβαίνω, πες μου.
Εξήγησέ μου, γιατί το δικό μου το μυαλό... στέρεψε...
Η Νέα Δημοκρατία, μέσω του Πολύδωρα, προσπαθεί να κλέψει ψηφοφόρους από τη Χρυσή Αυγή;

***

Τώρα άρχισε άλλη τρομολαγνεία. Θα μας δώσουν τις δόσεις σε... δόσεις...
Αλλά, αν θυμάμαι καλά, αυτοί έχουν συμφωνήσει να μας δώσουν την δόση.
Μάλλον, επειδή βρήκαν πολύ εύκολες τις πολιτικές μας πόρνες, αποφάσισαν να βάλουν δόση στη δόση, και να πάρουν τοις μετρητοίς περισσότερα μέτρα που θα γεμίσουν εκείνο το ταμείο μέσα από το οποίο πληρώνονται οι δόσεις.
Τι δεν καταλάβατε; Με τα δικά μας λεφτά μας δίνονται οι δόσεις, με τα δικά μας τα λεφτά πληρώνουμε την δόση εξουσίας των ολίγιστων και επωνείδιστων πολιτικών διασωστών μας.
Και αν τολμήσουμε να μην τα πληρώσουμε ώστε να μας τα επιστρέψουν ως δάνειο, θα μας πάρουν τα σπίτια, τα χωράφια, τα νησιά, την θάλασσα, τον χρυσό, το πετρέλαιο, το φυσικό αέριο... Θα πάρουν ΤΑ ΠΑΝΤΑ όλα...αφού οι διασώστες μας υποθήκευσαν την χώρα κι εμάς τους ίδιους για να εξασφαλίσουν την καταστροφή.
Απορία: Και αν τους πούμε πάρτε τ' %^$*$$#$%$ μας, τι θα γίνει;
Ο κακός χαμός... γι αυτούς, ο γνωστός χαμός για εμάς...

***

Τέτοιες στιγμές θυμάμαι πάντως κι εκείνο το ωραίο: Πρέπει να βάλουμε τα μέτρα για να πάρουμε τη δόση και να μην πτωχεύσουμε, να έχουμε υγεία, παιδεία, συντάξεις, ασφάλεια...
Τι πάω και θυμάμαι ο αχρείος...!
Πόσο βρωμερός λασπολόγος είμαι άραγε;
Πόσο άθλιος είμαι που κακολογώ τον Αντώνη, τον Βαγγέλη και τ' άλλα παιδιά;;;!!!

***

Όλα στον αέρα για τη δόση. Νέες συμφωνίες με τους τροϊκανούς.
Αλλά τα στόματα είναι ερμητικά κλειστά.
Τα μάτια όπως πάντα ερμητικά σφραγισμένα.
Το μυαλό επτασφράγιστο.
Τελικά, σε αυτή τη διαπραγμάτευση και σε κάθε διαπραγμάτευση για έχουμε τα πόδια ορθάνοιχτα;

***

Ο Αντώνης ψάχνει για νέο όνομα για το κόμμα. Μπερδεύτηκε, φαίνεται, και λόγω συνήθειας πήγε να κλέψει όνομα από άλλο κόμμα που υπάρχει εδώ και χρόνια.
Τι σου κάνει η συνήθεια, ε Αντωνάκη μου!
Και ένας από τους συμβούλους σου κύριε πρωθυπουργέ δεν σκέφτηκε να κάνει μία αναζήτηση στο Google, για καλό και για κακό...;
Ούτε ένας δεν σκέφτηκε πως ίσως να εκτεθείς;
Με τέτοια μυαλά και με τέτοιους συμβούλους μας κυβερνάνε, εκτός και εάν ακολουθείται η τακτική των αποφάσεων στο... γόνατο!

***

Ο ΣΥΡΙΖΑ ζήτησε την απάλειψη της λέξης «ορθοδοξία» στη συνεδρίαση της επιτροπής της Βουλής για τον ελληνισμό της διασποράς.
Τελικά, για τον Αλέξη, το πρόβλημα της χώρας είναι η θρησκεία και συγκεκριμένα η Ορθοδοξία, αφού δεν έχει ζητήσει ακόμη την απάλειψη της λέξης ισλάμ.
Έτσι δεν είναι Αλέξη μου;
Ή μήπως προτιμάς από όταν επιστρέψεις από τις διακοπές σου να σε φωνάζουμε Χασανάκο και λόγω χρώματος;
Πάντως, κανείς δεν μπορεί να μου το βγάλει από το μυαλό πως τελικά εκεί στο ΣΥΡΙΖΑ βολεύτηκαν πολύ καλά στις επιχορηγήσεις ως αξιωματική αντιπολίτευση και δεν θέλουν καν να σκέφτονται να κυβερνήσουν.
Έτσι, πετάνε και από κανένα "καλό" που και που, για να εξασφαλίζουν την παραμονή τους στο "λέγε" και να αποφεύγουν την έκθεσή τους στο "κάνε", ακολουθώντας πιστά την παροιμία "κάλλιο γαϊδουρόδενε παρά γαϊδουρογύρευε"...

Λάκης ο Γυρολόγος
Η κατάσταση στην Ιταλία κι αλλού είναι πιο περίπλοκη απ’ αυτή που έχουμε κατά νου στην Ελλάδα. Το μοντέλο όπου η πολιτική ελίτ αποφασίζει και οι ψηφοφόροι εγκρίνουν εμφανίζει προβλήματα. Το σχεδιαζόμενο ευρωπαϊκό υπερ-κράτος ίσως είναι το πρώτο θύμα.

Πολλές φορές επικεντρωνόμαστε στα συμβαίνοντα στην Ελλάδα, κάτι φυσιολογικό αφού είναι η πατρίδα μας και η πορεία της επηρεάζει τις ζωές μας, αλλά λησμονούμε ή υποβαθμίζουμε άλλα γεγονότα και καταστάσεις που συμβαίνουν στην Ευρωζώνη και ειδικότερα στη γειτονιά μας.

Μας ήλθαν όλα αυτά στο νου, συζητώντας με γνωστούς για την κατάσταση που επικρατεί στην Ιταλία, την 3η μεγαλύτερη οικονομία της ευρωζώνης, και διαβάζοντας την συνέντευξη του μεγαλοεπενδυτή Τζώρτζ Σόρος στο Βήμα της Κυριακής.

Τι προκύπτει απ΄ όλα αυτά;
Η στάση ενός μεγάλου τμήματος του ιταλικού πληθυσμού έναντι του ευρώ είναι αρνητική.
Ολοι αυτοί νοσταλγούν την επιστροφή στο εθνικό νόμισμα παρότι η πολιτική ελίτ της χώρας με λίγες εξαιρέσεις συντάσσεται με το ευρώ.
Από τα συμφραζόμενα προκύπτει ότι δυο λόγοι είναι οι βασικοί λόγοι που έχουν παίξει ρόλο σ' αυτό.

Αφενός η πολιτική της λιτότητας που έχει συμπιέσει τα εισοδήματα πολλών ιταλών και αυξήσει την ανεργία και αφετέρου η ηγεμονική συμπεριφορά της Γερμανίας που ενοχλεί τους γείτονες.
Οι αναφορές του γραφικού κατ' εμάς Μπερλουσκόνι ή του αρχηγού του κόμματος των 5 αστέρων στο τελευταίο ζήτημα δεν είναι καθόλου τυχαίες.

Αν μάλιστα το χριστιανοδημοκρατικό κόμμα της κ.Μέρκελ και το αδελφό χριστιανοκοινωνικό κόμμα στη Βαυαρία επιμείνουν στην προεκλογική διακήρυξη σε περίπτωση που ξανακυβερνήσουν από τον Σεπτέμβριο, το πρόβλημα με την Ιταλία και άλλες χώρες μπορεί να οξυνθεί.

Στην ανωτέρω διακήρυξη, τα δυο κόμματα τάσσονται μεν υπέρ της οικονομικής και πολιτικής ενοποίησης της ευρωζώνης αλλά εναντίον της έκδοσης των ευρωομολόγων και της πανευρωπαϊκής εγγύησης των καταθέσεων.
Το υφιστάμενο πρόβλημα μπορεί να οξυνθεί πολύ περισσότερο αν ο κ. Σόρος έχει δίκιο και η κρίση της ευρωζώνης επιδεινωθεί το επόμενο 12μηνο λόγω της πτώσης των γερμανικών εξαγωγών στην Ασία και της πιστωτικής ασφυξίας στην Ιταλία και την Ισπανία.

Ο μεγαλοεπενδυτής άγγιξε ένα πολύ λεπτό ζήτημα, αναφέροντας ότι η κρίση δεν μπορεί να επιλυθεί εύκολα γιατί οι ευρωπαϊκές συνθήκες του Μάαστριχτ και της Λισσαβόνας δεν ευνοούν κάτι τέτοιο ενώ η πολιτική δυναμική έχει μπει σε αντιευρωπαϊκή ρότα.
«Η Ευρώπη κυβερνάται από συνταγματολόγους και όχι από τη θέληση των λαών» τόνισε ο Σόρος.
Προφανώς, έχει δίκιο και αυτό δεν έχει περάσει απαρατήρητο από τους ιταλούς και πιθανόν άλλους λαούς.
Υπενθυμίζουμε ότι η ευρωπαϊκή πολιτική ελίτ υιοθετεί παραδοσιακά λύσεις που οι ψηφοφόροι καλούνται να επιδοκιμάσουν εκ των υστέρων.

Επιπλέον, η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ), η οποία διοικείται από μη δημοκρατικά εκλεγμένους αξιωματούχους, έχει μεγάλη δύναμη και λειτουργεί πρακτικά σαν σκιώδη οντότητα.

Ακόμη, η πολιτική του κεντρικού ελέγχου των εθνικών προϋπολογισμών από τις Βρυξέλες που προωθεί η Γερμανία και οι δορυφόροι της περιορίζει ακόμη περισσότερο το δικαίωμα των κοινοβουλίων των χωρών-μελών της ευρωζώνης να περνούν νόμους.
Το τελευταίο δικαίωμα έχει ήδη φαλκιδευτεί από τις ευρωπαϊκές συνθήκες και την διακυβερνητική συμφωνία για δημοσιονομική πειθαρχία.

Υπό αυτές τις συνθήκες, η δυσαρέσκεια και οι αντιδράσεις μιας ολοένα μεγαλύτερης μερίδας πολιτών σε χώρες της ευρωζώνης, όπως η Ιταλία, δεν θα πρέπει να εκπλήσσουν.
Αντίθετα, θα έπρεπε να λειτουργούν σαν καμπανάκι για την πολιτική ελίτ της ευρωζώνης και της Γερμανίας που φαίνεται να ευαγγελίζεται ένα σούπερ ευρωπαϊκό κράτος ως αντίδοτο στη κρίση χωρίς όμως τα εργαλεία της αμοιβαιότητας σε θέματα χρέους κ.τ.λ.
Όμως, το εγχείρημα ερήμην των ψηφοφόρων-πολιτών και της απουσίας τέτοιων εργαλείων, π.χ. ευρωομόλογα, μπορεί να καταλήξει στα βράχια αν οι τελευταίοι στραφούν σε αντισυστημικά κόμματα στην Ιταλία κι αλλού για την αντιμετώπιση της κρίσης.

Η ιστορία διδάσκει ότι μόνο ένα πετυχημένο σούπερ-κράτος έχει υπάρξει στην Ευρώπη κι αυτό δεν ήταν δημοκρατία. Ήταν η Ρωμαϊκή αυτοκρατορία.

Dr. Money
Η στρατηγική της είναι να θολώνει τα καίρια θέματα και να αμβλύνει τις πιο αιχμηρές συγκρούσεις. Οι ψηφοφόροι της αντιπολίτευσης εφησυχάζουν σε αίσθηση ασφάλειας και δεν κινητοποιούνται να ψηφίσουν. Το FDP και ο κίνδυνος μπούμερανγκ.

Το μυστικό της πολιτικής επιτυχίας της Angela Merkel – τόσο στη Γερμανία όσο και στην ευρωπαϊκή σκηνή – είναι αντικείμενο ατέρμονων συζητήσεων. Η γερμανίδα καγκελάριος είναι εξαιρετικά επιφυλακτική. Σιχαίνεται να κάνει λόγο για οτιδήποτε μπορεί να χαρακτηριστεί «όραμα». Δεν έχει καιρό για ιδεολογίες. Είναι μία ρεαλίστρια η οποία κηρύττει σταθερά την ανάγκη για νοικοκυροσύνη. Είναι το αντίθετο του χαρισματικού ηγέτη.

Στη Γερμανία όμως, οι πολιτικοί επιστήμονες έχουν επιλέξει μία φράση για τον τρόπο που καταφέρνει να κερδίζει εκλογικές μάχες. Κάνουν λόγο για «ασύμμετρη αποστράτευση».
Εξηγούν ότι πρόκειται για στρατηγική της σκόπιμης θόλωσης των θεμάτων και της άμβλυνσης των πιο αιχμηρών συγκρούσεων με την αντιπολίτευση. Οι ψηφοφόροι γαληνεύουν σε μία αίσθηση ασφάλειας. Η ιδέα είναι ότι εάν πείσεις περισσότερους από τους αντιπάλους σου να μείνουν εντός από όσο τους δικούς σου υποστηρικτές, τότε έχεις μία νικητήρια στρατηγική.

Βεβαίως, η όποια συζήτηση περί «αποστράτευσης» απαγορεύεται ρητά στο σπίτι του Κόνραντ Αντενάουερ, στα γραφεία του CDU της Merkel στο Βερολίνο. Δεν υπάρχει τίποτα πιο κυνικό που να εκφράζεται δημοσίως.

Αυτή η υποτιθέμενη στρατηγική όμως, θεωρείται από τους αντιπάλους της, ότι είναι ο λόγος που πέτυχε την καθαρή νίκη το 2009, παρά τη χειρότερη πορεία του CDU στη μεταπολεμική Γερμανία. Ανησυχούν τώρα ότι προσπαθεί να κάνει και πάλι το ίδιο στις φετινές εκλογές, που απέχουν μόλις τρεις μήνες.

Πριν από 4 χρόνια, το κόμμα των Σοσιαλδημοκρατών κατέγραψε ακόμη χειρότερη πορεία από το CDU αποσπώντας μόλις το 23% των ψήφων έναντι του αθροιστικού 38% που πέτυχε το CDU με το αδελφό κόμμα στη Βαυαρία, το CSU. Ήταν ένα ολέθριο αποτέλεσμα. Πολλοί Σοσιαλδημοκράτες επιρρίπτουν τις ευθύνες στο ότι συμμετείχαν στο «μεγάλο συνασπισμό» κατά την προηγούμενη τετραετία. Δεν θέλουν να ξαναπάθουν το ίδιο.

Αυτή τη φορά, το SPD και οι Πράσινοι, που παλεύουν να αποτελέσουν κεντροαριστερή εναλλακτική στο συνδυασμό της Merkel, προχωρούν με πολιτικές πλατφόρμες που είναι αποφασισμένες να παράσχουν μία πραγματική επιλογή. Και οι δύο υποστηρίζουν ότι θα χρειαστεί να υπάρξει αύξηση της φορολογίας – για τα ανώτερα εισοδηματικά στρώματα – και φόροι ακινήτων, ώστε να χρηματοδοτηθεί μία εκτίναξη στις δαπάνες υποδομών ώστε να κινητοποιηθεί και πάλι η γερμανική οικονομία, χωρίς να υπάρξει μεγάλο έλλειμμα στον προϋπολογισμό.

Την προηγούμενη εβδομάδα, το κόμμα της κας. Merkel έθεσε επί τάπητος την απάντησή του. Το «κυβερνητικό πρόγραμμα» των CDU/CSU ευθαρσώς αντιγράφει αρκετές πολιτικές της αντιπολίτευσης – όπως το πλαφόν στην αύξηση των ενοικίων και στον κατώτατο μισθό- όπως και υποσχέσεις για αυξήσεις στις συντάξεις και επιδόματα τέκνων. Επιμένει όμως, ότι δεν θα υπάρξει αύξηση της φορολογίας.

Έτσι, οι συντηρητικοί υποστηρικτές της κας. Merkel και των φιλελεύθερων εταίρων της, τρομοκρατούνται από αυτή την στροφή προς κοινωνικές δαπάνες. Φοβούνται επίσης ότι οι υποσχέσεις αυτές δεν μπορούν να χρηματοδοτηθούν στη υφιστάμενη βάση εσόδων.

Παρόλα αυτά, το μανιφέστο αναφέρεται στο μεσαίο χώρο, καλμάροντας τους διστακτικούς ψηφοφόρους του SPD και των Πρασίνων ότι τελικά οι ψήφοι τους μπορεί να μην έχουν και μεγάλη σημασία. Στη συνέχεια, η αποφασιστική διαφορά ανάμεσα σε αριστερά και δεξιά μπορεί να μην είναι τελικά θέμα πολιτικής, αλλά δημοτικότητας. Σε αυτό το σημείο, η καθησυχαστική κα. Merkel απέχει πολύ από τον Peer Steinbrück, τον τραχύ υποψήφιο του SPD.

Η στρατηγική της καγκελαρίου – εάν θέλει κανείς να χρησιμοποιήσει τον όρο στρατηγική και όχι απλώς φυσικό πολιτικό ένστικτο – έχει μεγάλο ποσοστό κινδύνου. Εάν οι φιλελεύθεροι εταίροι της στο FDP δεν καταφέρουν να αποσπάσουν ποσοστό μεγαλύτερο του 5%, τότε δεν θα πάρουν καμία έδρα στο κοινοβούλιο και εκείνη δεν θα έχει κεντροδεξιά πλειοψηφία. Θα πρέπει να διαπραγματευθεί με το SPD ή τους Πράσινους για να σχηματίσει κυβέρνηση. Μπορεί μάλιστα, SPD και Πράσινοι να έχουν δική τους πλειοψηφία.
Αυτό ακριβώς έγινε τον Ιανουάριο στην Κάτω Σαξονία, όπου ένας δημοφιλής υποψήφιος του CDU, ο David McAllister,  παρά τρίχα δεν κατάφερε να ξεπεράσει τον πρασινο-κόκκινο συνδυασμό, επειδή πολλοί από τους υποστηρικτές του έδωσαν ψήφους τακτικής στο FDP.

Το ένστικτο της κας Merkel είναι να παίξει στη μάχη εκ του ασφαλούς, θολώνοντας τα θέματα. Εάν όμως, το SPD και οι Πράσινοι μπορέσουν όμως, να κινητοποιήσουν τους ψηφοφόρους τους, τότε η τακτική της κας. Merkel μπορεί να αποδειχθεί μπούμερανγκ. Η «ασύμμετρη αποστράτευση» μπορεί να λειτουργήσει τελικά εναντίον της.

Πηγή Euro2day
Όλη η χώρα έχει μετατραπεί σ' ένα απέραντο σκηνικό τραγωδίας.
Παντού στην κοινωνία, δίπλα μας, παίζονται καθημερινά τα πιό σκληρά δράματα.

Άνθρωποι μένουν άνεργοι και αδυνατούν να θρέψουν τις οικογένειές τους. Μαγαζάκια, μικρές και μεγαλύτερες επιχειρήσεις κλείνουν.
Κι όσες παραμένουν υπολειτουργούν μέχρι να κλείσουν κι αυτές.

Άνθρωποι διαλύουν σχέσεις φιλικές και οικογενειακές μέσα στην παραζάλη της επιβίωσης.
Άνθρωποι χωρίζουν από ανέχεια και κατηγορούν ο ένας τον άλλον.

Άνθρωποι τρέφονται για μέρες ολόκληρες με φακές, πατατάκια τσίπς, ή δεν τρέφονται καθόλου.
Άνθρωποι δεν έχουν λεφτά για τα φάρμακά τους και δεν τα παίρνουν. Όσο αντέξουν,λένε.. '' Έτσι κι αλλοιώς ζωή είναι αυτή;''.

Άνθρωποι μένουν χωρίς ρεύμα και νερό γιατί δεν έχουν να πληρώσουν.
Άνθρωποι ψάχνουν σκουπίδια.

Άνθρωποι πουλάνε τις βέρες τους και τα ενθυμήματα των γονιών τους.
Άνθρωποι σταματούν τις σπουδές των παιδιών τους, κι ετοιμάζονται να τα στείλουν έξω για να βρούν δουλειά ως ανειδίκευτοι εργάτες.

ΤΑ ΔΙΚΑ ΜΑΣ ΠΑΙΔΙΑ, ΔΗΜΙΟΙ!
ΤΗΝ ΕΠΟΜΕΝΗ ΓΕΝΙΑ! ΤΑ ΟΝΕΙΡΑ ΜΑΣ..

Άνθρωποι αυτοκτονούν. Σπίτια κλείνουν.
Το ανθρώπινο και το κοινωνικό αίμα τρέχει πιά παντού.
Και τα Κτήνη κυβερνούν.

Τα ανθρωπόμορφα Κτήνη λένε ότι μας καταλαβαίνουν κι ότι μας νοιάζονται!
Το μόνο που νοιάζονται τα καθάρματα είναι να γίνουν πρωθυπουργοί, αντιπρόεδροι, υπουργοί, ΕΞΟΥΣΙΑ.

Τα Κτήνη δεν νοιάζονται για τον ανθρώπινο πόνο και το αίμα. Αρκεί να μην είναι το δικό τους. Άλλωστε τα Κτήνη με αίμα τρέφονται.

Τα περιθώρια των Ανθρώπων δεν στένεψαν. ΤΕΛΕΙΩΣΑΝ !

Ο δρόμος είναι ένας:
Οι Άνθρωποι ή τα Κτήνη..


Ο τίτλος είναι παράφραση από το ''Άνθρωποι και ποντίκια'' του Τζον Στάινμπεκ
Του Γιάννη Μακριδάκη

Έχω πολύ έντονα την αίσθηση ότι βρισκόμαστε στην τελική σκηνή του έργου. Οι υπαίτιοι της καταστροφής της Ελλάδας, πιασμένοι χέρι χέρι για πρώτη φορά, την οδηγούν προς την τελική κατάρρευση, προς την οριστική εκποίηση, κάνοντας πως τσακώνονται κιόλας μεταξύ τους για το ποιος έφταιξε περισσότερο τότε, στο ξεκίνημά τους.

Δεν μπορεί να μην είναι τελευταία σκηνή όταν οι δυο χρόνιοι άσπονδοι εχθροί αλλά κατά βάθος δυο όψεις του ίδιου νομίσματος της αναξιοπρέπειας, βρίσκονται πλέον από κοινού κυβερνήτες.

Δεν μπορεί να μην είναι το τέλος όταν την Υγεία, τους ιατρούς, τους νοσοκόμους, όλους τους ανθρώπους του πόνου και της αφοσίωσης στον πονεμένο, τούς εκπροσωπεί ένας παλιάτσος του ναζισμού.

Δεν μπορεί να μην είναι τελική σκηνή όταν τον Πολιτισμό, τους συγγραφείς, τους σκηνοθέτες, τους ηθοποιούς, τους ανθρώπους της Τέχνης και του Λόγου, τους ποιητές, τους εκπροσωπεί ένας γλίτσας, ένας σάλιαγκας.

Δεν μπορεί να μην είναι το οριστικό τέλος του έργου όταν οι υιοί και οι θυγατέρες, απαίδευτα, αδαή ως προς τη ζωή, θλιβερά ανθρωπάκια, κατεστραμμένα από τους γονείς τους που κατέστρεψαν και τη χώρα, πιάνονται κι αυτά χέρι χέρι, όχι για να χορέψουν τισγκολελέτα στο διάλειμμα της εσώκλειστης θητείας τους στα κολέγια της αποβλάκωσης όπως θα τους άρμοζε, αλλά για να κυβερνήσουν και να αποτελειώσουν τη μπίζνα που λέγεται Ελλάδα.

Δεν μπορεί να μην είναι το φινάλε όταν όσοι ήταν να συμμετάσχουν στο έργο εδώ και τόσα χρόνια, συμμετείχαν, όσοι ήταν να περάσουν, πέρασαν, και τώρα έμειναν μονάχα οι βασικοί πρωταγωνιστές, να βγουν στο σανίδι όλοι μαζί, να κάνουν την βαθιά υπόκλιση, να τουρλώσουν τα οπίσθια και να παραδώσουν τη χώρα μαζί με τους πολίτες της, για να πάρουν το τελικό χειροκρότημα από τους δανειστές αφέντες τους, χορηγούς της παράστασης.

Είμαι απολύτως βέβαιος ότι είμαστε στο φινάλε.

Αυτό που δεν ξέρω είναι πόση ακριβώς διάρκεια θα έχει αυτή η τελευταία πράξη του έργου. Αλλά δεν έχει καμιά σημασία αυτό νομίζω. Σημασία έχει ότι δεν διαφαίνεται καμία ένδειξη ανατροπής έστω και λίγο πριν την αυλαία. Διότι τα δυο κόμματα που επί δεκαετίες κατέστρεψαν αυτή την πατρίδα και τώρα μαζί την εκποιούν, αποτελούν την ήδη ολοσχερώς κατεστραμμένη πλειονότητα των νεοελλήνων υποκριτών, πελατών του πολιτικού συστήματος που ζούσαν εις βάρος της πατρίδας τους, των εαυτών τους, των παιδιών τους των ίδιων.

Ο κατάλογος των παραδειγμάτων που συμπεριλαμβάνονται στο λήμμα λαϊκισμός, θα μπορούσε να εμπλουτιστεί και με το εξής: Η αξιολόγηση, θετική ή αρνητική, του αγωγού ΤΑΡ εξαρτάται από την απάντηση στην ερώτηση: «θα μειωθεί η τιμή του αερίου για τους καταναλωτές- νοικοκυραίους;»

Πέρα όμως από την λαϊκίστικη κομματική εντυπωσιοθηρία που αποπροσανατολίζει, η κοινή λογική σκέψη οδηγεί αβίαστα στο συμπέρασμα ότι: Είναι θετική εξέλιξη για την Ελλάδα η επιλογή του αγωγού ΤΑΡ, του αγωγού που θα μεταφέρει το αζέρικο φυσικό αέριο από την ΚΑΣΠΙΑ, στην Κεντροδυτική Ευρώπη, μέσω ΤΟΥΡΚΙΑΣ - ΕΛΛΑΔΑΣ - ΑΛΒΑΝΙΑΣ και ΙΤΑΛΙΑΣ.

Η κοινοπραξία που διαχειρίζεται τα αποθέματα σε φυσικό αέριο στην περιοχή ΣΑΧ- ΝΤΕΝΙΖ 2 στην Κασπία , στην οποία συμμετέχουν η αζέρικη Socar (26%), η βρετανική BP (26%), η νορβηγική Statoil (20%), η γαλλική Total (17%), η Ιρανική ΝIOC ( 6%) και Τουρκική TPAO ( 5%) αποφάσισε , ο διαδριατικός αγωγός Trans Adriatic Pipeline (ΤΑΡ), να είναι ο Νότιος ενεργειακός διάδρομος, που θα μεταφέρει το ευρω-ατλαντικών συμφερόντων αζέρικο φυσικό αέριο, στα κράτη της Ε.Ε., σπάζοντας έτσι, το μονοπώλιο, στην τροφοδοσία της Ευρώπης με φυσικό αέριο από τη Ρωσία. Μια εξέλιξη, που είναι απόλυτα συμβατή με τις προτεραιότητες της αμερικανικής διπλωματίας. (Η ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΗ ΑΠΕΞΑΡΤΗΣΗ ΤΗΣ Ε.Ε. ΑΠΌ ΤΗ ΡΩΣΙΑ ΕΙΝΑΙ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΟΣ ΣΤΟΧΟΣ ΤΩΝ ΗΠΑ). Δύο «λεπτομέρειες», ήταν καθοριστικές στην επιλογή του αγωγού ΤΑΡ, έναντι του ανταγωνιστικού «NABUCCO WEST» («Ναμπούκο Γουέστ»), Η απεμπλοκή της ρωσικής GAZPROM από την ιδιωτικοποίηση της ΔΕΠΑ, εξέλιξη που ικανοποίησε τις Βρυξέλλες, αλλά κυρίως τις ΗΠΑ. Και φυσικά, η αγορά της ΔΕΣΦΑ από την αζέρικη εταιρεία Socar.

«H δημιουργία ενός τόσο σημαντικού έργου βάζει την Ελλάδα σταθερά στο χάρτη των αγωγών και του ενεργειακού εφοδιασμού ολόκληρης της Ευρώπης. Μετά την αναγγελία του ΤΑΡ τα 'σενάρια καταστροφής' της Ελλάδας και εξόδου της από το ευρώ, σταματάνε οριστικά» δήλωσε ο πρωθυπουργός ΑΝΤΩΝΗΣ ΣΑΜΑΡΑΣ. Ίσως, αυτή η μικρή πρωθυπουργική επισήμανση, να αποδειχτεί μεγάλης πολιτικής βαρύτητας. Ωστόσο, επιφυλάξεις διατυπώνονται από συγκεκριμένες δυνάμεις του αντιπολιτευτικού φάσματος. Η ανακοίνωση του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ για τον αγωγό ΤΑΡ, είναι μάλλον μίζερη, στενάχωρη, κοντόθωρη και πάντως , εμπνεόμενη από τον δογματισμό της κομματικής ορθοδοξίας.

Η αξιολόγηση του ΤΑΡ
Η κατασκευή του Αγωγού ΤΑΡ , ενισχύει την ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΉ θέση της Ελλάδας, ως παράγοντα σταθερότητας, σε μια γεωγραφική περιοχή, που είναι ασταθής και έντονα συγκρουσιακή, όπως είναι η περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου, της Βαλκανικής , του Καυκάσου, της Κασπίας και της Μέσης Ανατολής.
Η Ελλάδα, συμμετέχοντας στο Νότιο Διάδρομο Αερίου, θα είναι παρούσα στις εξελίξεις, που αφορούν στην εκμετάλλευση των μεγάλων κοιτασμάτων φυσικού αερίου της Κασπίας.

H Ελλάδα καθίσταται ενεργειακός κόμβος και άξονας στην περιοχή της ΝΑ Ευρώπης. Θα υπάρχει η δυνατότητα διανομής ποσοτήτων φυσικού αερίου στα Βαλκάνια μέσω διασυνδετηρίων αγωγών. Βουλγαρία , Ρουμανία, FYROM, Σερβία, Μαυροβούνιο, Κροατία, θα μπορούν να διασυνδεθούν με τον Κεντρικό αγωγό ΤΑΡ, καθιστώντας την Ελλάδα βασικό ενεργειακό διανομέα και συνακόλουθα αναπτυξιακό μοχλό στα Βαλκάνια.
Επιπλέον η Ελλάδα αναπτύσσει τις σχέσεις της με το Αζερμπαϊτζάν, μια χώρα που είναι ανερχόμενη δύναμη στο χώρο της ενέργειας.
Το Αζερμπαϊτζάν, είναι μια τουρκογενής μουσουλμανική χώρα, που έχει πολύ καλές σχέσεις με την Τουρκία.

Μπορεί λοιπόν οι στενές σχέσεις στον Ενεργειακό τομέα της Ελλάδας με το Αζερμπαϊτζάν, να λειτουργήσουν και ως αντίβαρο στον τουρκικό ηγεμονισμό. Και η Ελληνική Εξωτερική πολιτική, χωρίς δογματισμούς και αγκυλώσεις, με υπόδειγμα τις σχέσεις με το Αζερμπαϊτζάν, να αναπτύξει καλύτερες σχέσεις συνεργασίας με τον Αραβο-μουσουλμανικό κόσμο, της ευρύτερης γεωγραφικής περιοχής της Α.Μεσογείου , της Β.Αφρικής και της Μέσης Ανατολής.

Η κατασκευή και από το 2019 λειτουργία του Αγωγού ΤΑΡ, θα επηρεάσει και το επίπεδο των ελληνοτουρκικών σχέσεων.
Η Τουρκία, είναι η προηγούμενη χώρα από την οποία θα διέρχεται το αζέρικο φυσικό αέριο, πριν μπει στην Ελλάδα. Δυνητικά, μπορεί η Άγκυρα να διακόπτει την παροχή του αερίου προς την Ελλάδα, με διάφορα προσχήματα. Ή ακόμη και στην περίπτωση, που θα υπάρχει εσωτερική πολιτική κρίση στην Τουρκία, κάποια από τις αντιμαχόμενες πλευρές, είτε οι Ισλαμιστές , είτε οι Αλεβίτες, είτε οι Κούρδοι, έχουν την δυνατότητα, αν το αποφασίσουν, για διάφορους λόγους, να εμποδίσουν την ομαλή ροή του ΑΖΕΡΙΚΟΥ φυσικού αερίου προς την Ευρώπη.

Στο παρελθόν, υπήρξε ανάλογο γεγονός, όταν οι Ουκρανοί λόγω σύγκρουσής τους με τους Ρώσους (πολιτικο-οικονομικοί λόγοι), έκλεισαν τις βάνες ροής φυσικούς αερίου, παγώνοντας κυριολεκτικά μες στο χειμώνα πολλές χώρες της Ευρώπης. Εννοείται ότι, αυτό το φαινόμενο, δεν θα πρέπει να επαναληφτεί με την Τουρκία και την Ελλάδα. Αντιθέτως, μπορεί, ο αγωγός ΤΑΡ να γίνει και ο «αγωγός» για στενότερη ελληνοτουρκική συνεργασία. Οι πιέσεις από ισχυρούς οικονομικούς και πολιτικούς παράγοντες προς Αθήνα και Άγκυρα, θα είναι προς την κατεύθυνση της εξομάλυνσης των ελληνοτουρκικών σχέσεων. Και στο θέμα αυτό, η αμερικανική διπλωματία, θα έχει ισχυρό παρεμβατικό ρόλο. Επομένως, η πιθανή εξομάλυνση των ελληνοτουρκικών σχέσεων, μπορεί να συμπεριληφθεί στον κατάλογο των θετικών αποτελεσμάτων από την επιλογή του ΤΑΡ.

ΤΑΡ ΚΑΙ ΑΟΖ
Ένα ακόμη θέμα, μια εκκρεμότητα καλύτερα, που συνδέεται έμμεσα με τον αγωγό ΤΑΡ, είναι και η οριοθέτηση της ΑΟΖ μεταξύ Ελλάδας και Αλβανίας.
Η διμερής ελληνο-αλβανική συμφωνία, που υπεγράφη μεταξύ των δύο χωρών, για τον καθορισμό των θαλάσσιων συνόρων ακυρώθηκε, μετά από σφοδρές πιέσεις της τότε αντιπολίτευσης (το Σοσιαλιστικό κόμμα του Εντυ Ράμα, που τώρα θα σχηματίσει τη νέα Αλβανική Κυβέρνηση), από το Συνταγματικό Δικαστήριο της Αλβανίας. Μάλιστα, στα διπλωματικά παρασκήνια, ήταν σημαντικός ο ρόλος της τουρκικής διπλωματίας, διότι η οριοθέτηση της ΑΟΖ μεταξύ Ελλάδας και Αλβανίας , με βάση το Νέο Δίκαιο της Θάλασσας (1982), πιθανότατα, θα άνοιγε το δρόμο για την οριοθέτηση της ΑΟΖ, με τον ίδιο τρόπο, και στο Αιγαίο, αλλά και σε άλλες ελληνικές θάλασσες, εξέλιξη , που είναι σαφώς αρνητική, για το συμφέροντα της Τουρκίας.

Η Ελλάδα, έχει τη δυνατότητα , εκτός από διαμετακομιστικός ενεργειακός κόμβος, να εξελιχτεί και σε χώρα που θα εξάγει ενέργεια, αξιοποιώντας το δικό της ενεργειακό πλούτο. Πιθανολογείται η ύπαρξη υδρογονανθράκων στη περιοχή μεταξύ Καστελόριζου –Κρήτης και Κύπρου, νοτίως της Κρήτης και στο Ιόνιο. Για να γίνει όμως η αξιοποίηση του υποθαλάσσιου ορυκτού πλούτου, απαιτείται η οριοθέτηση των θαλασσίων ζωνών, με την Τουρκία, την Αίγυπτο, τη Λιβύη, την Κύπρο και την Αλβανία. Το θέμα της ρύθμισης των θαλασσίων ζωνών, δεν μπορεί να διευθετηθεί με εθνικιστικές κορώνες ή με την απειλή χρήσης στρατιωτικής βίας, αλλά μόνο με την εφαρμογή του Διεθνούς Δικαίου και με τη συμπαράσταση της Ε.Ε.. Γι’ αυτό ο χαρακτηρισμός του ελληνικού ορυκτού πλούτου και ως Ευρωπαϊκού, έχει ξεχωριστεί πολιτική βαρύτητα.
Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης
Δημοσιογράφος - Συγγραφέας - Τουρκολόγος 


Ένα «μυστηριώδες» ελληνικό αεροσκάφος το οποίο σύμφωνα με τους Τούρκους παραβίασε τον τουρκικό εναέριο χώρο την Δευτέρα πρώτη Ιουλίου, έχει αναστατώσει το τουρκικό Γενικό Επιτελείο γιατί δεν έγινε γνωστή η ταυτότητα και το είδος του κάτι που έχει προκαλέσει πολλά ερωτηματικά για το σύστημα παρακολούθησης των τουρκικών ραντάρ στην περιοχή του Αιγαίου.


Σύμφωνα με την τουρκική εφημερίδα Milliyet, η οποία επικαλείται το τουρκικό Γενικό Επιτελείο, στις 1 Ιουλίου και ώρα 8,37 λεπτά το πρωί, ένα «μυστηριώδες» ελληνικό αεροσκάφος πετώντας βορειοανατολικά της ελληνικής νήσου Χίου προχώρησε σε παραβίαση του τουρκικού εναέριου χώρου την πρώτη φορά για έξη ολόκληρα λεπτά. 
Το ελληνικό αεροσκάφος πλησίασε την τουρκική ακτή του Karaburnu στην απέναντι από την Χίο μικρασιατική ακτή και πολύ κοντά στην Σμύρνη, προκαλώντας τον συναγερμό στο τουρκικό Γενικό Επιτελείο καθώς δεν έγινε δυνατόν να διαπιστωθεί ο τύπος του αεροσκάφους κάτι που εξέπληξε δυσάρεστα τους Τούρκους αφήνοντας τους πολλά ερωτηματικά. 
Όπως αναφέρεται, αμέσως το τουρκικό Γενικό Επιτελείο έστειλε σήμα στο τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών για να προβεί σε διαμαρτυρία προς την ελληνική πλευρά. 
Την ίδια σχεδόν ώρα ένα φουσκωτό σκάφος με ελληνική σημαία, σύμφωνα πάντα με τους τουρκικούς ισχυρισμούς, παραβίαζε τα «τουρκικά χωρικά ύδατα» στην περιοχή των Ιμίων, η οποία σύμφωνα με τους Τούρκους 
ανήκουν στην τουρκική πλευρά. 
Η μέρα όμως ήταν φαίνεται πολύ έντονη καθώς πάλι σύμφωνα με τους τουρκικούς ισχυρισμούς την ίδια ώρα στην περιοχή πέριξ της νήσου Λήμνου τα τουρκικά μαχητικά αεροσκάφη τύπου F-16 συνεπλάκησαν σε αλλεπάλληλες αερομαχίες με τα ελληνικά της ελληνικής πολεμικής αεροπορίας. 
Η περιοχή ανοιχτά της Σμύρνης όπου έγινε η εμφάνιση του ανεξακρίβωτου ελληνικού αεροσκάφους θεωρείται από τους Τούρκους σαν η πιο εύφλεκτη περιοχή καθώς πολύ συχνά παρατηρούνται εμπλοκές των πλοίων της ακτοφυλακής των δυο χωρών εξ’ αιτίας του μεγάλου ρεύματος των λαθρομεταναστών που επιλέγουν την εν λόγω περιοχή για να προωθηθούν στην Ελλάδα από τις μικρασιατικές ακτές. 
Να σημειωθεί ότι σύμφωνα με την ίδια τουρκική εφημερίδα, στις 30 Ιουνίου έγινε κυριολεκτικά «πάρτι» πάνω από το Αιγαίο καθώς τα τουρκικά μαχητικά αεροσκάφη ενεπλάκησαν σε αλλεπάλληλες αερομαχίες στην περιοχή μεταξύ Λήμνου Λέσβου και Χίου στο βόρειο Αιγαίο. 

Πάντως το τελευταίο επεισόδιο με το ανεξιχνίαστο ελληνικό μαχητικό αεροσκάφος για άλλη μια φορά καταρρίπτει τους μύθους περί της τουρκικής υπεροπλίας στο Αιγαίο και καταρρακώνει όλο αυτό το κλίμα της τουρκικής υπερδύναμης που έχει καλλιεργηθεί σκόπιμα από διάφορες ελληνικές πηγές δημιουργώντας ένα κλίμα ηττοπάθειας στην ελληνική πλευρά και εξυπηρετώντας ξένα προς τα ελληνικά συμφέροντα κέντρα.

Η ελληνική κοινωνία βρίσκεται σε ψυχολογική κατάσταση άρνησης της πραγματικότητας. Προτιμά να πιστέψει ότι “πετύχαμε τη σταθεροποίηση, προχωρούμε στην ανάκαμψη, ακολουθεί η ανάπτυξη”, αντίστοιχο τού “λεφτά υπάρχουν”. Κατανοεί ότι η σταθεροποίηση δεν είναι συμβατή με τόσο μεγάλη ύφεση για τόσα πολλά χρόνια, συρρίκνωση της απασχόλησης, διαρκώς μειούμενο διαθέσιμο εισόδημα, φυγή κεφαλαίων και νέα γενιά Ελλήνων μεταναστών. Ως εκ τούτου, δεν υφίσταται περίπτωση σταθεροποίησης, άρα ούτε και ανάκαμψης. Ποιός πιστεύει άλλωστε ότι είναι εφικτή η ανάκαμψη του παλαιού (μη) παραγωγικού υποδείγματος; Κανείς.

Η ελληνική κοινωνία βιώνει τα αποτελέσματα της εφαρμογής του “λανθασμένου” προγράμματος στην καθημερινότητά της αλλά δεν αντιδρά. Ακούει το ΔΝΤ να παραδέχεται το "λάθος" στους υπολογισμούς του αλλά να μην αναλαμβάνει, αυτοβούλως ή καθ'υπόδειξη, την ευθύνη για τα τραγικά αποτελέσματα που παρήγαγε στην ελληνική κοινωνία. “Κάτι θα αλλάξει και θα βρεθεί λύση” (θέλει να) πιστεύει η πλειονότητα των πολιτών και συνεχίζει να διακατέχεται από προκατάληψη αισιοδοξίας. Μήπως αυτή η στάση της οφείλεται στην ιδιοσυγκρασία του λαού; Όχι. Οφείλεται στην στρατηγική παγίδευση που έχει επιβληθεί από το υπερσύνολο.

“Δεν υπάρχει Plan B.” Ναι, αλλά δεν υπάρχει ούτε Plan A.
Είναι τυχαίο που κανείς δεν τολμά να πει την αλήθεια για το πού οδηγείται η χώρα εντός Μνημονίου; Κανείς δεν αναλαμβάνει το κόστος του αγγελιοφόρου να μεταφέρει το μήνυμα της εικόνας της Ελλάδας του 2015 διότι θα χαρακτηριστεί καταστροφολόγος. Η ρεαλιστική αποτίμηση της σημερινής κατάστασης, προϋπόθεση οριοθέτησης επόμενων βημάτων, είναι η εξής:
Δεν (θέλουμε να) ξέρουμε πού είμαστε: η αστική τάξη έχει αποδεκατιστεί, η φυγή κεφαλαίων είναι πρωτοφανής, οι επενδύσεις μοιάζουν ανέκδοτο, η ρευστότητα των επιχειρήσεων είναι ανύπαρκτη. Σε μια οικονομικά που δεν ακολουθεί τα πρότυπα του Υπαρκτού Σοσιαλισμού, η κατάσταση αυτή είναι μη βιώσιμη.
Δεν ξέρουμε πού πάμε: το εφαρμοζόμενο σχέδιο (Plan A) αποδείχθηκε –και με την παραδοχή των συγγραφέων του– ότι τσάκισε την ελληνική οικονομία λόγω “λανθασμένων υποθέσεων”, συνεπώς δεν υπάρχει αξιόπιστο σχέδιο να ακολουθήσουμε. Αξίζει να σημειωθεί ότι ουδείς τολμά να περιγράψει την κατάσταση της Ελλάδας μετά την εφαρμογή του αναθεωρημένου, έστω, σχεδίου. Φαντάζομαι ότι ενδεχομένως να μην είναι και τόσο success story.
Δεν ξέρουμε τί θέλουμε: όχι μόνο δεν έχουμε άλλο σχέδιο (Plan B) αλλά ούτε καν έχουμε μηχανισμό να το παράξει.

Οι προτεινόμενες ως “μαγικές λύσεις” ήταν όντως μαγικές, όμως για σχεδόν όλους τους άλλους εκτός από τους Έλληνες πολίτες. Όσο συνεχίζουμε να περιμένουμε κάτι από κάποιους άλλους, θα είμαστε άθυρμα των συμφερόντων τους. Ήρθε ο καιρός να κοιτάξουμε και το δικό μας συμφέρον. Ήρθε η ώρα να ορίσουμε τί θέλουμε, να το μορφοποιήσουμε όπως θέλουμε, έτσι ώστε ο Ελληνικός Στρατηγικός Σχεδιασμός © να αποτελέσει το εθνικό σχέδιο εξόδου από την κρίση.

Δεν αντέχουμε περαιτέρω την κατάσταση τεχνητής αύξησης της ανισότητας και μείωσης της δημοκρατίας. Δεν θα γυρίσουμε δεκαετίες πίσω για να εφαρμόσουμε στρατηγικά υποδείγματα που απέτυχαν: λαμβάνοντας υπ'όψιν τις ιστορικές αναλογίες, το εφαρμοζόμενο σχέδιο δεν διαφέρει πολύ από τη μετατροπή του Βερολίνου σε "Μόσχα επί ΕΣΣΔ" και της Ελλάδας σε ένα gulag με πλήρως φαβελοποιημένη κοινωνία ώστε να υπηρετηθεί το όραμα της Ομοσπονδοποιημένης Ευρώπης. Αν οι "Δυνάμεις του Άξονα" επιθυμούν συνοδοιπόρους προς την καταστροφή, ας τους ψάξουν αλλού, όχι στην Ελλάδα. Τότε, όπως και τώρα, ματώσαμε, μα σταθήκαμε στα πόδια μας.

Δεν ανεχόμαστε περισσότερα “συγγνώμη, λάθος, το ξέρουμε ότι καταστρέφεστε, αλλά συνεχίστε”. Ως εδώ. Αν αποφασίσουμε να σταματήσουμε τον αυτο–βασανισμό της επιβολής οικονομικής ατροφίας, μπορούμε να υλοποιήσουμε το εθνικό σχέδιο εξόδου από την κρίση. Αν οι εταίροι και πιστωτές μας επιθυμούν μια Ελλάδα εύρωστη, θα μας στηρίξουν. Αν επιθυμούν μια Ελλάδα χωρίς Έλληνες, ως χώρο αντί για χώρα, και χρησιμοποιούν το Μνημόνιο ως πρόγραμμα εθνικής μηχανικής με σαφή εθνομηδενιστικό χαρακτήρα, δεν θα μας στηρίξουν. Αυτοί θα χάσουν. Ενδεχομένως να υπάρχουν και αλλού πορτοκαλιές.

Σπυρίδων Τσάλλας, Πρόεδρος
Ίδρυμα Κοινωνικής Μηχανικής & Ανάπτυξης
Πηγή ikoima.org
Γράφει η Θάλεια Χούντα 

Από καιρό το προσπαθούσα και εν τέλει το πραγματοποίησα. Το ταξίδι στην …απόλυτη κόλαση στην Συρία όπου αυτή την περίοδο αποτελεί στην κυριολεξία το κέντρο του κόσμου τόσο σε πεδίο εφαρμογής στρατιωτικών μέτρων με παράπλευρες απώλειες όσο και πολιτικής αντιπαράθεσης και σχεδιασμών.

Μερικοί καλοί φίλοι υπερέβαλαν εαυτόν και με χίλια βάσανα κατόρθωσαν, να πραγματοποιήσουν την θέλησή μου να ζήσω από κοντά όλα όσα ακούμε και βλέπουμε μέσω των εικόνων. Η λέξη ¨χάος¨ ίσως είναι πολύ λίγη, για να περιγράψει όσα συμβαίνουν και των οποίων γίνεσαι αποδέκτης αμέσως. Η πρώτη εικόνα σε εισάγει κατευθείαν στο κλίμα , ερείπια κτιρίων με ερημωμένους δρόμους και ένοπλους, παντού ολόγυρα σου τόσοι ένοπλοι, ανεξαρτήτως ηλικίας αφού ακόμη και μικρά παιδιά οπλοφορούν.

Οι εμπειρίες ήταν τόσο ακραίες και πρωτόγνωρες αφού έπρεπε συνέχεια να φοράω το αλεξίσφαιρο γιλέκο που μου έδωσαν, «για κάθε περίπτωση» και το κράνος, κατά τις εξόδους από τους κλειστούς χώρους. Ομολογώ, ότι ο φόβος και η αγωνία είναι οι “αχώριστοι σύντροφοι” σου εκείνες τις στιγμές ενώ η αδρεναλίνη βρίσκεται συνεχώς και αδιαλλείπτως στα ύψη. Επίσης, το περίστροφο GLOCK που μου παρέδωσαν, μετά από… ταχύρυθμη ολιγόλεπτη εξάσκηση, φάνταζε σαν τελείως ξένο και σχετικά με το καλάσνικοφ ΑΚ – 47 και τις γεμιστήρες, δεν υπάρχει καν σύγκριση. Όλες οι εικόνες φρίκης που έχουμε δει, σου έρχονται αστραπιαία στο νου και κοιτάζοντας κάπου κοντά σου συνειδητοποιείς,,ότι είσαι κομμάτι αυτού του εφιάλτη. Τραυματίες, νεκροί, ένα πλήθος να φωνάζει και να τρέχει στο άγνωστο, ένα διαρκές ακατανόητο βουητό.

Η πρωτεύουσα βιώνει τον απόλυτο όλεθρο , την καταστροφή και τον θάνατο και κάθε στιγμή προσεύχεσαι να μην σε πετύχει κάποια αδέσποτη σφαίρα, πράγμα πανεύκολο μέσα σε αυτή την ανεξέλεγκτη συντριβή που βουλιάζει ολόκληρη την χώρα.

Είχα την ευκαιρία να συναντηθώ και να μιλήσω με αξιόλογα άτομα από κάθε πλευρά, αφού η Ελληνική καταγωγή δεν αποτέλεσε εμπόδιο αλλά τουναντίον διευκόλυνε, αφού η χώρα μας εξάλλου είναι απούσα και από αυτή την παγκόσμια στιγμή και τον μελλοντικό επανακαθορισμό πραγμάτων και καταστάσεων. Διπλωμάτες, στρατιωτικοί και ντόπιοι, κατά τις συναντήσεις μας, μου έδωσαν το στίγμα της δικής τους οπτικής της κατάστασης, ο καθένας προασπίζοντας τα συμφέροντά του ή της χώρας του. Όλοι δηλώνουν αποφασισμένοι και έτοιμοι. Οι γειτονικές χώρες είναι σε επιφυλακή και η κάθε μία έχει τον δικό της ρόλο, κυρίως από τον "καθοδηγητη" της. Ευκαιρία για την Τουρκία, ευκαιρία για την Ιορδανία, ευκαιρία για το Ισραήλ;

Η αναμέτρηση είναι κυρίως ανάμεσα στις ΗΠΑ και την Ρωσία, με αντικείμενο την ευρύτερη περιοχή και ό,τι αυτή συμπεριλαμβάνει γεωπολιτικά και οικονομικά. Εξοπλισμοί των εμπλεκομένων για διατήρηση ή μή των δεδομένων, παρουσία στρατευμάτων πέριξ της χώρας, ¨ειδικοί¨ σύμβουλοι σε κάθε πλευρά και στο βάθος … πετρέλαιο και παρουσία σε μία διαχρονικά ευαίσθητη και εύφλεκτη περιοχή. Η πολιτική – διπλωματική σκακιέρα απαιτεί λεπτές και μελετημένες αποφάσεις και οι στρατιωτικοί τις εφαρμόζουν, δυστυχώς με την εμπλοκή κυρίως πολιτών.

Το υπάρχον κυβερνητικό σχήμα διοικεί την χώρα από το 1970, με τον πατέρα του σημερινού προέδρου και το κόμμα Μπάαθ, έχοντας ουσιαστικά επιβάλλει την πολιτική του. Όμως οι θρησκευτικές αντιπαλότητες, καλυμμένες με τον μανδύα των κοινωνικών και πολιτικών σκοπιμοτήτων, δεν άργησαν να αναφανούν και να δημιουργήσουν την σημερινή κατάσταση. Κανένας πλέον δεν αναφέρεται στην «Αραβική άνοιξη», που φέρεται να ήταν η αρχή των επεισοδίων αλλά στους χιλιάδες νεκρούς και τις φρικαλέες ακρότητες που παρατηρούνται, οι οποίες είναι πρωτόγνωρες. Ο ντόπιος συνομιλητής μου ορμώμενος από δυτικές ιδέες για δημοκρατία και ελευθερία, δεν μπορεί επίσης να εξηγήσει, το πώς φτάσαμε ως εδώ και το πώς τελικά είναι στην πράξη η δημοκρατία και η ελευθερία.

Σαν άνθρωπος, μου είναι αδύνατο να αποδεχθώ όσα γίνονται, αφού η ιστορία επαναλαμβάνεται και οι ισχυροί καθορίζουν για πολλοστή φορά την μοίρα ανθρώπων. Μοίρα που είναι γραμμένη με πολύ αθώο αίμα και μίσος, που κανείς δεν γνωρίζει ή δεν πρέπει να θυμάται την αφετηρία του. Σαν Ελληνίδα με συγκλονίζει , με πονάει αφόρητα αυτή η κατάσταση, αφού ακουμπάει την χώρα μας και όλο τον ευρωπαϊκό κόσμο, δεδομένου ότι οι ένοπλοι ισλαμιστές κυκλοφορούν παντού, ελεύθεροι και φανατισμένοι και είναι σε επαφή με ομόθρησκούς τους, που μπορεί να είναι και γείτονές μας.

Οι τελευταίες εικόνες, πρίν αποχαιρετήσω αυτόν τον τόσο άδικα βασανισμένο λαό ήταν δύο : Η πρώτη, απ΄ότι φαίνεται ο τακτικός στρατός, να επανακτά τον πλήρη έλεγχο και η δεύτερη , η πλέον συγκλονιστική , τα μάτια ενός παιδιού με το αυτόματο αγκαλιά να αμφιταλαντεύεται ανάμεσα στην αθωότητά του και στο…….. αν πρέπει να τραβήξει την σκανδάλη, τερματίζοντας μια για πάντα …την πολύτιμη αυτή αθωότητα ..



Tης Polina Chernitsa 
The Voice of Russia

Το ρωσικό Υπουργείο Εξωτερικών διέψευσε την πληροφορία για το πιθανό κλείσιμο της πρεσβείας και της βάσης τεχνικής υποστήριξης πλοίων στη Συρία. Ο Σεργκέι Λαβρόφ χαρακτήρισε αυτά τα δημοσιεύματα ως φήμες και προβοκάτσιες. Στη συνέντευξη Τύπου την Παρασκευή, ο Ρώσος υπουργός αναφέρθηκε επίσης στις κοινές προσπάθειες που καταβάλλονται μαζί με τις ΗΠΑ για τη διευθέτηση της κρίσης στη Συρία.
“Εξωτερικοί παίκτες είναι το εμπόδιο για θετικά αποτελέσματα”, υπογράμμισε ο Λαβρόφ. 

Αυτά αλλά και άλλα «ζητήματα που ανακύπτουν» σκοπεύει να συζητήσει με τον Αμερικανό συνάδελφό του την επόμενη, κιόλας, εβδομάδα, κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων στο περιθώριο της συνόδου των υπουργών Εξωτερικών του ASEAN στο Μπρουνέι.

Το «Συριακό ζήτημα» αναμενόμενα ήταν το βασικό ζήτημα της συνέντευξης Τύπου στο ρωσικό Υπουργείο Εξωτερικών την Παρασκευή. Την πληροφορία για την «αναχώρηση της Ρωσίας από τη Συρία» την είχε μεταφέρει στις αρχές της εβδομάδας η βρετανική εφημερίδα Guardian
Ο επικεφαλής του ρωσικού Υπουργείου Εξωτερικών δήλωσε ότι πρόκειται για φήμες:
“Η πρεσβεία μας εργάζεται ως συνήθως, ασχολούμενη με τις εργασίες της διπλωματικής αποστολής, αλλά, φυσικά, σε πολύ επικίνδυνες συνθήκες. Λειτουργεί επίσης και το τμήμα υλικής και τεχνικής υποστήριξης του ρωσικού στόλου στο λιμάνι του Ταρτούς. Δεν γίνεται καθόλου λόγος για την εκκένωση της βάσης, όσο και του προσωπικού της”.
Ένα άλλο φλέγον «συριακό θέμα» είναι η προμήθεια όπλων στους Σύριους "αντάρτες". Μεταξύ άλλων, η πληροφορία για την επιδίωξη των ΗΠΑ να αρχίσουν τις αποστολές όπλων τράνζιτ μέσω Ιορδανίας. Οι πληροφορίες αυτές έκαναν την εμφάνισή τους μία εβδομάδα μετά τη σύνοδο κορυφής της G8 και τις παραμονές των διαπραγματεύσεων του Λαβρόφ με τον Κέρι. Ο Ρώσος υπουργός δήλωσε πως πιθανές αποστολές όπλων στην αντιπολίτευση θα παραβιάσουν τη φιλοσοφία του καλέσματος της Διάσκεψης της Γενεύης:
“Όταν προωθήσαμε τη κοινή ρωσοαμερικανική πρωτοβουλία, είχαμε υπογραμμίσει ότι η συμμετοχή στη Διάσκεψη και της κυβέρνησης και της αντιπολίτευσης θα πρέπει να γίνει χωρίς προαπαιτούμενα. Οι αντιπολιτευόμενοι, τους οποίους υποστηρίζει η Δύση και ορισμένες χώρες της περιοχής, δήλωσαν πως δεν θα έρθουν στη Γενεύη, μέχρι να αποκατασταθεί η στρατιωτική ισορροπία στο θέατρο των επιχειρήσεων. Λαμβάνοντας υπόψη αυτό η δραστηριότητα σχετικά με την παροχή όπλων στην αντιπολίτευση σημαίνει απλά ότι αυτό το προαπαιτούμενο υποστηρίζεται και από τη Δύση και από άλλες χώρες. Τα ζητήματα που ανακύπτουν σε σχέση με τη στάση των ΗΠΑ θα συζητήσω οπωσδήποτε με τον Τζον Κέρι στις αρχές της επόμενης εβδομάδας”.
Δεν αποκλείεται οι Λαβρόφ και Κέρι να συζητήσουν και ένα άλλο δύσκολο ζήτημα, τις προμήθειες όπλων στους Σύριους "αντάρτες", οι οποίες ήδη γίνονται από τη Λιβύη. Παρόμοιο «λαθρεμπόριο» - όπως μεταδίδουν τα ΜΜΕ – γίνεται και από την Ευρώπη μέσω του Περσικού Κόλπου εδώ και καιρό. Και παρόμοια περιστατικά παραβίασης του εμπάργκο θα πρέπει να ερευνηθούν στα πλαίσια του ΟΗΕ, υπογράμμισε ο Ρώσος υπουργός.

Όλες αυτές οι δηλώσεις έγιναν από τον Λαβρόφ στην κοινή συνέντευξη Τύπου που παραχώρησε με τον συνάδελφό του από το Μαρόκο Σαάντ αντ Ντιν αλ Οσμανί. Οι δύο υπουργοί, αποτιμώντας την κατάσταση στη Συρία, υπογράμμισαν: η Μόσχα και το Ραμπάτ τάσσονται υπέρ της ειρηνικής διευθέτησης στη χώρα, χωρίς εξωτερική παρέμβαση.



Όλα ξεκίνησαν μ’ εκείνο το ακατάβλητο «γιατί», «γιατί τώρα»;.
Γιατί επέλεξαν να «ρίξουν μαύρο» στις οθόνες και να κλείσουν ΤΩΡΑ την ΕΡΤ;
Γιατί επέλεξε να φύγει ΤΩΡΑ, η ΔΗΜΑΡ από την κυβέρνηση;
Γιατί προέκυψε ΤΩΡΑ ο ανασχηματισμός, ενώ μέχρι την τελευταία στιγμή η απόφαση του πρωθυπουργού ήταν να γίνει «κάποια στιγμή μετά το συνέδριο της ΝΔ»;
Γιατί επέλεξε ΤΩΡΑ ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ να ασχοληθούν πιο ενεργά τα στελέχη του κόμματος με την κυβέρνηση;
Γιατί επελέγησαν συγκεκριμένα πρόσωπα για κάποια υπουργεία και συγκεκριμένα αξιώματα για κάποιους άλλους;

Μήπως το κλείσιμο της ΕΡΤ, όσο παράλογο κι αν ακουστεί, υιοθετεί την «τεχνική της οδοντογλυφίδας», γνωστή σε κάθε νοικοκυρά, αλλά και σε κάποιους … πωλητές;
Η τεχνική αυτή αφορά τον τρόπο με τον οποίο κάποιος δοκιμάζει εάν μία κατάσταση είναι έτοιμη, ώστε να προχωρήσει στο αμέσως επόμενο βήμα. Σκοπός, στη συγκεκριμένη περίπτωση, ήταν να ελεγχθεί εάν το κοινό, ο λαός, ήταν ακόμη σε θέση να αντιδράσει μαζικά, αλλά ελεγχόμενα, σε μία ανορθόδοξη κατάσταση που παρουσιαζόταν ξαφνικά. Το πείραμα πέτυχε. Χιλιάδες κόσμου μαζεύτηκαν από τις πρώτες ώρες έξω από το ραδιομέγαρο της Αγ. Παρασκευής στην Αθήνα, όπως επίσης και σε κάθε εκδήλωση διαμαρτυρίας που διοργανώθηκε σε πόλεις της χώρας.

Γιατί όμως έπρεπε να πραγματοποιηθεί αυτό το πείραμα;
Η απάντηση έρχεται λίγες ημέρες μετά.

Στις αλλεπάλληλες συναντήσεις τους μέσα σε λίγες ημέρες, οι τρεις αρχηγοί των κομμάτων που απαρτίζουν την κυβέρνηση, προσπαθούν να περάσουν το μήνυμα ότι συζητούν και επεξεργάζονται λύσεις, ώστε να δοθεί ένα τέλος στο πρόβλημα. Αν το καλοσκεφτεί όμως κανείς, μήπως (και με την βοήθεια των ΜΜΕ) δόθηκε υπερβολική σημασία και προσοχή στο εν λόγω ζήτημα; Δεν υπήρξαν στον ένα χρόνο της συγκυβέρνησης άλλα ζητήματα, πιο σοβαρά ίσως από αυτό, που θα δικαιολογούσαν επίσης μία ανάλογη σειρά συναντήσεων των προέδρων και τέτοια υπερπροβολή (και την, κατά συνέπεια, αντίδραση του κόσμου); Είμαι σίγουρος ότι ο καθένας μπορεί να σκεφθεί τουλάχιστον ένα.

Πού καταλήγουν αυτές οι συναντήσεις;
Στην «ηρωική» έξοδο της ΔΗΜΑΡ από την κυβέρνηση και (κατ’ εμέ) στα πολύ σοβαρά προβλήματα συνοχής που θα αντιμετωπίσει το κόμμα, ως αποτέλεσμα αυτής της απόφασης.

Γιατί έπρεπε όμως να φύγει η ΔΗΜΑΡ από τη συγκυβέρνηση, με μία καλά αιτιολογημένη δικαιολογία; Μα για τον απλό λόγο της πιο ενεργού συμμετοχής του ΠΑΣΟΚ σε αυτήν. Και γιατί έπρεπε να ασχοληθεί τώρα το ΠΑΣΟΚ πιο ενεργά; Για να δώσει την ευκαιρία στον πρόεδρό του να εκθέσει κάποια από τα στελέχη του, προερχόμενα κυρίως από το παλιό ΠΑΣΟΚ.
Παράλληλα, δίνεται επίσης η ευκαιρία στον Α. Σαμαρά, να ρίξει στην αρένα των υπουργικών θώκων, ονόματα που ξέρει ότι θα δημιουργήσουν προβλήματα στην επίτευξη του τελικού στόχου.

Ενός στόχου που είναι προγραμματισμένο να κάνει αμυδρά την εμφάνισή του, τις αμέσως επόμενες ημέρες, στο συνέδριο της ΝΔ, εν ίδει … συνθήματος, και να επιβεβαιωθεί με την … «τυχαία» αναφορά του Μ. Βορίδη, από το βήμα του συνεδρίου, πως «για την καταστροφή του τόπου ευθύνονται οι επιλογές του ΠΑΣΟΚ, του Ανδρέα Παπανδρέου», μία δήλωση που (φυσικά) έσπευσε να υποστηρίξει ο ομογάλακτος και πρόσφατα υπουργοποιηθείς Α. Γεωργιάδης, και γίνεται σε εντελώς άκαιρο πολιτικό χρόνο. Μόλις πριν λίγες ημέρες έχει αποφασισθεί η συγκυβέρνηση!

Συμπέρασμα;

Ο στόχος, ή καλύτερα οι στόχοι, τόσο του Α. Σαμαρά, όσο και του Ε. Βενιζέλου, είναι δύο.
Γνωρίζουν πάρα πολύ καλά ότι το σημερινό σχήμα της κυβέρνησης, είναι απόλυτα θνησιγενές. Και αυτός ακριβώς είναι ο ρόλος αυτού του σχήματος.
Καθώς οι πιέσεις της τρόϊκα θα εντείνονται για την λήψη μέτρων που θα ικανοποιούν άμεσα τα υπεσχημένα (απολύσεις υπαλλήλων, μειώσεις μισθών και συντάξεων, αναμόρφωση και ιδιωτικοποίηση της Υγείας, άρση της απαγόρευσης πλειστηριασμού της πρώτης κατοικίας κλπ), θα πρέπει να βρεθεί μία κατάλληλη αιτία ώστε ο κόσμος να βγει και πάλι στους δρόμους, κάτι ανάλογο δηλαδή με το επιτυχημένο πείραμα της απόφασης για το κλείσιμο της ΕΡΤ.

Θα δοθεί έτσι η ευκαιρία στη σημερινή κυβέρνηση να προκαλέσει εκλογές, στο χρόνο που έχει ήδη επιλεγεί . Εκλογές που θα λειτουργήσουν ως «έξοδος διαφυγής» για τους σημερινούς προέδρους και τα πιστά τους στελέχη, από την διαχείριση τόσο του προβλήματος που θα αποτελέσει την αφορμή για τις εκλογές (που πολύ φοβάμαι ότι θα αφορά Εθνικό ζήτημα), όσο και της οριστικής επιλογής για την κατεύθυνση που θα πρέπει να ακολουθήσει η επόμενη κυβέρνηση για την έξοδο της Ελλάδας από την κρίση.

Εκλογές στις οποίες τόσο η ΝΔ όσο και το ΠΑΣΟΚ, θα συμμετέχουν με τη σημερινή τους σύνθεση, πέραν κάποιων «απωλειών» που είναι πιθανό να υπάρξουν μέχρι τότε, κυρίως από την πλευρά του ΠΑΣΟΚ. Εκλογές που θα αποτελέσουν τόσο την Συνταγματική «κολυμβήθρα του Σιλωάμ» για τις εγκληματικές επιλογές των κυβερνήσεων που μας έφεραν στα μνημόνια και τις δανειακές συμβάσεις που εκχωρούν την εθνική μας κυριαρχία, όσο και την αφορμή για την πραγματική έναρξη του διαλόγου για τη δημιουργία ενός νέου πολιτικού φορέα, που θα συνενώσει τη ΝΔ με το εκσυγχρονιστικό ΠΑΣΟΚ, και φυσικά θα έχει ως αποτέλεσμα τη διαγραφή των χρεών τους προς τις τράπεζες που τόσο ευεργέτησαν.

Έτσι, η «καυτή πατάτα» της λήψης των οριστικών αποφάσεων που θα καθορίσουν τη μετέπειτα πορεία της χώρας στο ευρωπαϊκό (και παγκόσμιο) γίγνεσθαι, θα περάσει σε … άλλα χέρια.

Η σημερινή «Ιταλοποίηση» του πολιτικού χάρτη της χώρας θα έχει ολοκληρωθεί, νέοι πολιτικοί φορείς θα κάνουν την εμφάνισή τους ως αποτέλεσμα προσχωρήσεων και συγχωνεύσεων και η Ελλάς δεινοπαθούσα θα μπει σ’ έναν δρόμο χωρίς επιστροφή, που θα την οδηγήσει ακόμη περισσότερα χρόνια πίσω.

Μόνη διέξοδος, η μαζική αντίδραση και η ειρηνική ανατροπή της σημερινής κατάστασης. Το αναπόφευκτο να προκληθεί πριν το ήδη προγραμματισμένο. Η δημιουργία Συντακτικής Εθνοσυνέλευσης που θα αποδώσει «τα του Καίσαρος τω Καίσαρι» και θα βάλει της βάσεις για μια Εθνική πολιτική αποτίναξης του οικονομικού ζυγού που έχει επιβληθεί στη χώρα, των όποιων εκφραστών του, εγχώριων και μη, και της παραδειγματικής, νόμιμης τιμωρίας των διαχρονικών υπαιτίων του.
Υπουργός Διοικητικής Μεταρρύθµισης ο Κυριάκος Μητσοτάκης! Υπουργός Υγείας ο Άδωνις Γεωργιάδης! Δύο άτοµα δηλαδή που γυαλίζει το µάτι τους –ο ένας ακραίος νεοφιλελεύθερος και ο άλλος ακροδεξιός– αναλαµβάνουν τη διάλυση ο πρώτος του δηµόσιου τοµέα και ο δεύτερος του δηµόσιου συστήµατος υγείας. Το µήνυµα που θέλησαν να στείλουν οι Σαµαράς και ο Βενιζέλος στον ελληνικό λαό για το πόσο εξτρεµιστικά µνηµονιακή είναι η κυβέρνηση που συγκρότησαν, ελήφθη. Όλοι κατάλαβαν ότι έχουµε να κάνουµε µε κυβέρνηση µνηµονιακών ταλιµπάν. Άπαντες οι υπουργοί της µισητής κυβερνησης ΝΔ-ΠΑΣΟΚ είναι αποφασισµένοι να χώσουν τα χέρια τους ώς τους αγκώνες στο αίµα εργαζοµένων.

Ανακοίνωσαν τους στόχους τους ή τους διοχετεύουν στα µέσα ενηµέρωσης ως «διαρροές». Πρώτα πρώτα θα στραγγαλίσουν τη δικαστική προστασία των συµβασιούχων µε στόχο να απολύσουν πολύ γρήγορα 6.000 συµβασιούχους. Στη συνέχεια σκοπεύουν να απολύσουν 1.000 υπαλλήλους από τα ΕΛΤΑ, που σήµερα έχουν 7.500 υπαλλήλους µε συµβάσεις αορίστου χρόνου έναντι 11.500 που είχαν πριν από λίγα χρόνια. Αµέσως µετά θα διαλύσουν ουσισατικά τις τρεις αµυντικές βιοµηχανίες ΕΑΒ, ΕΑΣ, ΕΛΒΟ που σήµερα απασχολούν 2.500 εργαζόµενους ώστε κάθε είδος οπλισµού να αγοράζεται από τους ξένους επικυρίαρχους. Οι κυβερνητικοί βρικόλακες του Σαµαρά και του Βενιζέλου όµως δεν αρκούνται στο αίµα των απολύσεων. Πάνω απ’ όλα θέλουν να µειώσουν τους µισθούς και τις συντάξεις. Με εγκύκλιο του υπουργείου Εργασίας λοιπόν, πληροφορούν επισήµως τους εργοδότες ότι τώρα που έληξε η µετενέργεια, οι µισθοί των έως και 600.000 µισθωτών που µένουν χωρίς κλαδική σύµβαση µπορούν να µειωθούν µεσοσταθµικά περίπου 20%, µε τη µείωση να µπορεί να φτάσει σε ορισµένες περιπτώσεις µέχρι και 40%! Όσο γι’ αυτούς που θα προσλαµβάνονται µε ατοµικές συµβάσεις, µπορούν να τους δίνουν 586 ευρώ µεικτά (ένα πεντακοσάρικο δηλαδή στο χέρι) και να τους απασχολούν έξι και όχι πέντε µέρες, καταργώντας το πενθήµερο!

Νέα επίθεση θα κάνει η κυβέρνηση και στις συντάξεις που ακόµη διατηρούνται σε ένα υποτυπωδώς αξιοπρεπές επίπεδο – των διηγόρων, των µηχανικών, των δηµοσιογράφων, των χηµικών και κάποιων άλλων κλάδων. Μέχρι τις 30 Σεπτεµβρίου θέλουν ουσιαστικά να οδηγήσουν στα πρόθυρα της χρεοκοπίας τα αντίστοιχα ταµεία. Όχι ότι αφήνουν εκτός πεδίου βολής και τις άλλες συντάξεις. Κάθε άλλο. Ετοιµάζονται να περικόψουν άµεσα τις συντάξεις κατά περίπου 10%. Σε τραγική κατάσταση µάλιστα έχει περιέλθει ο Οργανισµός Ασφάλισης Ελεύθερων Επαγγελµατιών (ΟΑΕΕ, µε πυρήνα το παλιό ΤΕΒΕ). Αυτός έχει έλλειµµα 850 εκατοµµύρια ευρώ και η κυβέρνηση θέλει να περικόψει δραστικά τις γλίσχρες ούτως ή άλλως συντάξεις που παρέχει, ενώ η τρόικα πιέζει να µπει κι άλλος φόρος όχι στα κέρδη, αλλά στον τζίρο όλων ανεξαρτήτως των µικροµεσαίων και µεγαλύτερων επιχειρήσεων ώστε να κλείνουν περισσότερες και γρηγορότερα! Ταχύτατα ωθείται προς την αποσύνθεση και ο ΕΟΠΥΥ, ο οποίος άλλωστε φτιάχτηκε ακριβώς γι’ αυτό – για να φάει και τα λεφτά καποιων υγιών ταµείων και να καταρρεύσει στη συνέχεια, διαλύοντας έτσι το δηµόσιο σύστηµα υγείας στην Ελλάδα. Ο στόχος αυτός προωθείται άριστα. Κάθε µέρα ο ΕΟΠΥΥ δηµιουργεί νέα χρέη ύψους …10 εκατοµµυρίων ευρώ! Ναι, σωστά διαβάσατε, κάθε µέρα ο ΕΟΠΥΥ µπαίνει µέσα 10 εκατοµµύρια, 300 εκατοµµύρια το µήνα! Ήδη το σύνολο των χρεών του ξεπέρασε τα 2,5 δισεκατοµµύρια ευρώ και η κυβέρνηση ετοιµάζεται να βάλει τους ασφαλισµένους να πληρώνουν όλο και µεγαλύτερο µέρος των εξετάσεων, αλλά και να ορίσει ανώτατο όριο στα νοσήλια, οπότε οι φτωχοί άρρωστοι δεν θα µπορούν να πηγαίνουν στο νοσοκοµείο! Θα πεθαίνουν µια χαρά στο σπίτι τους και θα γλιτώνει και το κράτος τις συντάξεις τους!

Μέσα σε αυτό το κλίµα κοινωνικού ολοκαυτώµατος που προωθούν οι Γερµανοί, η ΕΕ και το ΔΝΤ σε συνεργασία µε τους νέους «Τσολάκογλου» του Σαµαρά και του Βενιζέλου, οι πολιτικές εξελίξεις επιταχύνονται. Στο στρατόπεδο των δοσίλογων όσοι είναι λιγότερο εκτεθειµένοι αποχωρούν και την «κάνουν µε ελαφρά πηδηµατάκια» προετοιµάζοντας το πέρασµά τους στο µέτωπο του ΣΥΡΙΖΑ, αν αυτός βγει πρώτο κόµµα στις επόµενες εκλογές, µε στόχο να σώσουν το πολιτικό τοµάρι τους. Πρώτη την έκανε η ΔΗΜΑΡ και µάλιστα µε επικεφαλής τον «Κουίσλινγκ» Φώτη Κουβέλη, ο οποίος προσπαθεί να σώσει το κεφάλι του εµφανιζόµενος ως δήθεν επικεφαλής της απόφασης αποχώρησης αντί να περιµένει να εκδηλωθεί το εσωκοµµατικό πραξικόπηµα εναντίον του. Στη συνέχεια αποχώρησε επισήµως από το ΠΑΣΟΚ η Αριστερή Πρωτοβουλία του Γιώργου Παναγιωτακόπουλου. Το διασκεδαστικό στην ΠΑΣΟΚική ιλαροτραγωδία είναι ότι µέχρι και οι «κηπουροί» του Γιωργάκη έχουν πλέον τη δυνατότητα να κάνουν βάσιµη κριτική στον Βενιζέλο από …αριστερά!!! Σαν να µην έφτανε αυτό, επανεµφανίστηκε µε πολτική παρέµβαση µέχρι κι ο ίδιος ο Γιωργάκης! Γέλασε και το παρδαλό κατσίκι!

Αυτοί όµως τη δουλειά τους κάνουν στην υγεία των κορόιδων. Δεν έχουν καθόλου σκοπό να σταµατήσουν ποτέ να κάνουν τα ίδια, αν δεν ξεσηκωθούν τα θύµατα της πολιτικής τους – οι εργαζόµενοι, οι νέοι, οι συνταξιούχοι, οι µικροµεσαίοι, οι άνεργοι.

Το φωτομοντάζ είναι από το Γρέκι
Γράφει ο Μανώλης Κωστίδης

Αλλάζει η «κόκκινη βίβλος» της Τουρκίας με την γειτονική χώρα να σχεδιάζει τη στρατηγική της για την αντιμετώπιση 2.5 πολέμων, ανάμεσα τους και η Ελλάδα.

Η κόκκινη βίβλος που για τελευταία φορά επικαιροποιήθηκε πριν το 2010 είναι ο οδηγός της τουρκικής κυβέρνησης και των τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων .

Πριν από 3 χρόνια η κυβέρνηση Ερντογάν είχε βγάλει τους πιθανούς εχθρούς όπως τη Συρία. Η βίβλος αναφέρονταν σε 1.5 πόλεμο, δηλαδή με την Ελλάδα και το PKK. Eνω τα προηγούμενα χρόνια υπήρχε η πρόβλεψη για 2.5 πολέμους.
Oμως σύμφωνα με την εφημερίδα Vatan λόγω της κατάρριψης του τουρκικού μαχητικού από την αεράμυνα της Συρίας και λόγω των μαχών στη χώρα αυτή η Άγκυρα αλλάζει στρατηγική.

Η Συρία γίνεται ο νούμερο ένα εχθρός στη λίστα των απειλών. Η Ελλάδα θεωρείται ο δεύτερος εχθρός και το PKK o μισός εχθρός.
Η τουρκική εφημερίδα αναφέρει πως ηδη η Τουρκία εφαρμόζει το δόγμα των 2.5 πολέμων δηλαδή οι ‘Ενοπλες δυνάμεις είναι έτοιμες ή ετοιμάζονται να αντιμετωπίσουν 2.5 πολέμους ταυτόχρονα.

Πηγή OnAlert