Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

22 Νοε 2015

Του Γιώργου Κράλογλου

Επιτέλους μόνοι θα πουν ο Τσίπρας, ο Φλαμπουράρης, ο Παππάς, ο Σκουρλέτης και οι παρατρεχάμενοι των λεγομένων "προεδρικών" όταν ο ένας μετά τον άλλο στην κυβέρνηση θα σκορπάνε από το προσκλητήριο εφαρμογής του "πρώτης φοράς" αριστερού μνημονίου. Το σοκ όμως θα έλθει όταν το 2016 το τσίρκο θα παίζει μπροστά σε άδειες καρέκλες.

Γιατί είναι και αυτό το άτιμο το 63% που έσυρε ο Τσίπρας στο ΟΧΙ για δείξει στην Μέρκελ πως μπορεί να βγάλει λαγούς από το καπέλο και να αλλάξει σε μια νύχτα το ΟΧΙ σε ΝΑΙ. Και άρα, κυρα-Μέρκελ, δώστε μου λεφτά να κάνω τον πρωθυπουργό…

Αυτή η πλειοψηφία των "θεατών" του τσίρκου θα τον ανακαλύψουν τον Τσίπρα σε όποιο πολιτικό κυβερνητικό σχήμα επιδιώξει να κρυφτεί για να ξαναβγάλει κουνέλια της αριστεράς… από το μαύρο μαγικό καπέλο.

Κεντροαριστερά σχήματα με την προσφερόμενη σήμερα πολιτική κουρελαρία από τα ρετάλια της αντιπολίτευσης υπάρχουν και ίσως θελήσουν να δώσουν παράταση στην "φόρα" του Τσίπρα. Αλλά και οι ίδιοι ξέρουν ότι αποκλείεται να πείσουν.

Συνεπώς ο ΣΥΡΙΖΑ είναι υποχρεωμένος ή να τα βγάλει πέρα με ό,τι διαθέτει η "ομάδα" ή να εφοδιαστεί "δυνάμεις" αλλά από εκεί που δεν υπάρχουν...

Αυτό βλέπει από προχθές και ο Λαφαζάνης, γνωρίζοντας από μέσα τις αριστερές αντοχές όλων των αποχρώσεων, και μιλάει για ραγδαίες πολιτικές εξελίξεις πολύ σύντομα.

Γιατί ανεξάρτητα από τα αριστερά καλπάκια των ταχυδακτυλουργών συντρόφων του ΣΥΡΙΖΑ το τρίτο μνημόνιο, όπως και το δεύτερο και το πρώτο (το τέταρτο δεν θα αργήσει), δεν απαιτεί μόνο υπογραφή για να τρέξουν οι δόσεις. Θέλει και εφαρμογή.

Οι εφαρμοστικοί νόμοι δεν θέλουν μόνο την έγκριση της Βουλής. Χρειάζονται και αφομοίωση από την κοινωνία.

Τα 86 δισ. ευρώ δεν θα έλθουν σε τσουβάλια αλλά σε σταγονόμετρα. Και οι δόσεις θα χορηγούνται... μετά από "ιατρικές" αξιολογήσεις.

Το ΔΝΤ δεν θα αρκεστεί στις κουβέντες για τα ισοδύναμα αλλά θα ψαλλιδίσει ό,τι κατά την γνώμη του περισσεύει σε αυτό που λέγεται κρατικός μισθός (κατά κύριο λόγο) αλλά και ιδιωτικός όσο η Ελλάδα επιμένει στον κρατισμό.

Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και ο Ντράγκι θα τρίξουν άγρια τα δόντια όταν ξεμπερδέψουν με το "καρκίνωμα" της ελληνικής ανακεφαλαιοποίησης.

Αυτά βλέπουν όσοι κάθονται στον "πάγκο" της κυβέρνησης και σκέφτονται τι θα τους συμβεί αν ο Τσίπρας αλλάξει παράσταση στο τσίρκο και ζητήσει να πάρουν μέρος για να ξεγελάσουν τους θεατές.

Και ένας - ένας παριστάνοντας τους ήρωες και τους συνεπείς προς τις ιδέες και τις αρχές τους (...ο Θεός να μας φυλάει και από δαύτους) αποχωρούν με ελαφρά πηδηματάκια...

Βεβαίως ο Τσίπρας και οι "προεδρικοί" δεν χάνουν τίποτε αφού "παίκτες" της ποιότητας του "πάγκου" τους είναι γεμάτη η κυβέρνηση και δεν ξέρουν τι να τους κάνουν...

Αν εξαιρέσουμε την πανεύκολη δουλειά του Αλεξιάδη και προηγουμένως του Μάρδα που είναι να βάζεις φόρους και να διατάσεις να τους εισπράττουν, ποιος άλλος τομέας, ποιο άλλο υπουργείο, και ποια πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ έχει να παρουσιάσει κάτι εκτός από τις προσλήψεις στις καθαρίστριες.

Το υπουργείο Οικονομικών στέκεται ακόμη στο Σύνταγμα γιατί κάπου πρέπει να κάθεται ο Τσακαλώτος επειδή του είπανε ότι είναι υπουργός και αυτός το πίστεψε.

Το υπουργείο Οικονομίας απλώς πιάνει χώρο και στο υπουργικό συμβούλιο και χωροταξικά αφού κανείς στην επιχειρηματική αγορά δεν καταλαβαίνει, εδώ και ένα χρόνο, τι ρόλο παίζει και ποια είναι η πραγματική χρησιμότητά του στην οικονομία.

Το υπουργείο Παιδείας εκτός από το ότι απέκτησε θεατρική στέγη ο Θεοδόσης Πελεγρίνης και έφυγε από τα μπουλούκια... αποκλείεται να δικαιολογήσει την ύπαρξή του στην αριστερή κυβέρνηση.

Το υπουργείο Ενέργειας και Περιβάλλοντος του Σκουρλέτη με μοναδική αρμοδιότητα να διώχνει επενδυτές και επενδύσεις δεν έχει ρόλο καθώς στην Ελλάδα δεν έρχεται επενδυτής ούτε για να φάει σουβλάκι...

Τα υπουργεία Εργασίας και Ασφαλίσεων θα είναι τα στέκια των συγκεντρώσεων και των διαδηλώσεων του 2016. Τίποτε άλλο.

Στα υπουργεία Ναυτιλίας και Υποδομών τι να κάνει ο Δρίτσας όταν η ναυτιλία έχει ήδη σηκώσει πανιά από την Ελλάδα αλλά και Σπίρτζης αφού οι υποδομές συνδέονται μόνο με ιδιωτικές επενδύσεις...

Με αυτόν τον θίασο είναι αδύνατον να λειτουργήσει το τσίρκο ακόμη και ως μπουλούκι στην επαρχία. Εκεί την έχουν στημένη οι αγρότες. Και έτσι που τα έκανε ο Τσίπρας και με τους αγρότες δεν περνάει τα "μπλόκα"... Έστω και αν φορέσει το αρκουδοτόμαρο κεντροαριστερού... Οι μήνες του ΣΥΡΙΖΑ ως ΣΥΡΙΖΑ είναι μετρημένοι. Το δεκανίκι των ΑΝΕΛ σύντομα θα σπάσει και για τους ίδιους.

Επικοινωνία με τον συντάκτη
george.kraloglou@capital.gr
Πηγή Capital



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


«Αλίμονο αν η ελληνοτουρκική συνύπαρξη περάσει στη δικαιοδοσία της Άνγκελα Μέρκελ»

Γράφει ο Γιώγος Χαρβαλιάς

Για τον... σύντροφο Ερντογάν επιτρέψτε μου να διατυπώσω μία μάλλον αιρετική άποψη: Ευτυχώς που στα χρόνια της νεότερης ελληνικής τραγωδίας βρέθηκε αυτός στο τιμόνι της γειτονικής χώρας! Αν ήταν κάποιος άλλος, μπορεί να είχαμε μπλέξει και μάλιστα πολύ άσχημα. Θα είχε φροντίσει να μας κάνει τη ζωή εξαιρετικά δύσκολη υπό τα χαιρέκακα χαμόγελα των δανειστών και τα βλέμματα απάθειας των κάθε λογής συμμάχων...
Αυτό, φυσικά, δεν σημαίνει ότι τον θέλουμε για στενή παρέα. Ούτε θα έπρεπε η αναγκαστική συνύπαρξή μας να περνά από τα διόδια και τα κέφια των αθεράπευτα φιλότουρκων Γερμαναράδων δανειστών. Αλίμονό μας τότε...

Εξηγούμαι λοιπόν να μη σας μπερδεύω: Σε αντίθεση με προηγούμενους Τούρκους ηγέτες, ο Ερντογάν δεν είναι ορκισμένος εχθρός της Ελλάδας. Ενας συνεπής Τούρκος πατριώτης είναι, με αυταρχικές τάσεις και σουλτανικό «εγώ». Πολιτικά χαρακτηριστικά δηλαδή που καθόλου δεν συνάδουν με τις αξίες του σύγχρονου ευρωπαϊκού πολιτισμού. Από κει και πέρα, στον βαθμό που δεν μας ενοχλεί, ούτε καν σε επίπεδο καθημερινού bullying, περισσότερο από τους προκατόχους του, φρονώ ότι δεν πρέπει να ανακατευόμαστε κι εμείς στα του οίκου του. Ας φροντίσουν άλλοι «Ευρωπαίοι δημοκράτες», που κάθονται φιλάρεσκα στους χρυσοποίκιλτους θρόνους του παλατιού του, να του κάνουν μαθήματα δημοκρατίας και υποδείξεις περί κοινοβουλευτικής δεοντολογίας.

Το πρόβλημα είναι ότι, αντιθέτως, όλοι αυτοί οι δήθεν ευρωπαϊστές, τύπου Γιούνκερ, Σουλτζ ή Φέρχοφσταντ, που μας κουνούν σε καθημερινή βάση το δάχτυλο μόλις βλέπουν τον σουλτάνο, ξεχνούν μονομιάς τα ευρωπαϊκά ιδεώδη και τις αξίες της δημοκρατίας. Κοιτούν τον Ερντογάν με λαγνεία και δέος, λες και βλέπουν τη μετενσάρκωση του Σουλεϊμάν του Μεγαλοπρεπούς. Γι' αυτό και δεν πρέπει να τους βάζουμε στα πόδια μας, όταν είναι να μιλήσουμε με την Τουρκία, σύντροφε Αλέξη!

Αν ανατρέξουμε στις σύγχρονες ελληνοτουρκικές κρίσεις, θα δούμε ότι αυτές προκλήθηκαν από κατεξοχήν κεμαλικές ηγεσίες της Αγκυρας και από το λεγόμενο «βαθύ κράτος», που μέχρι πρότινος κυριαρχούσε σε όλες τις στρατιωτικές υπηρεσίες της γείτονος. Οι εκπρόσωποι της παραδοσιακής αστικής τάξης στην Τουρκία είναι ασφαλώς περισσότερο Ευρωπαίοι και εναρμονισμένοι με τα δυτικά πρότυπα, όμως ταυτόχρονα είναι και πιο επεκτατικοί προς τη μεριά μας. Επομένως, σε στενό πρίσμα διμερών σχέσεων είναι και οι περισσότερο επικίνδυνοι. Πρέπει να το καταλάβουμε καλά αυτό.
Αντίθετα, το στρατηγικό δόγμα του νεο-οθωμανισμού, που ξεκίνησε από τον μακαρίτη τον Οζάλ και εμπλουτίζεται σήμερα με στοιχεία θρησκευτικού ιμπεριαλισμού από τον Ερντογάν, δεν επικεντρώνεται μόνο στην προς δυσμάς επέκταση. Ούτε κοιτάει μονοσήμαντα προς την Ελλάδα. Παραείναι φιλόδοξο για να ασχοληθεί αποκλειστικά με την αφεντιά μας. Και με τη σημερινή πολιτική ηγεσία της Αγκυρας, θα έλεγα ότι ρίχνει το βάρος στον ζωτικό χώρο της Μέσης Ανατολής, όπου οι Τούρκοι θεωρούν ότι διατηρούν κυριαρχικά δικαιώματα.

Οι απέναντι λοιπόν είναι απορροφημένοι με αυτά που συμβαίνουν στην άλλη γειτονιά τους. Και αυτό είναι αναμφισβήτητα ευτύχημα. Δεν έχουμε λόγο να τους τραβήξουμε την προσοχή ούτε να επιδιώξουμε συμπράξεις καλής θέλησης και...gentlemen's agreements για διεθνή ζητήματα όπου η Αγκυρα έχει μία τελείως διαφορετική οπτική.

Πάρτε για παράδειγμα το ζήτημα των ισλαμοκανίβαλων του ISIS που αιματοκυλίζουν την Ευρώπη. Μπορεί να βρεθεί κοινός τόπος με τον Ερντογάν; Σε καμία περίπτωση. Και δεν είναι μόνο η οπτική της σημερινής τουρκικής κυβέρνησης. Ενα μεγάλο τμήμα της τουρκικής κοινής γνώμης αισθάνεται αλληλέγγυο με τη ριζοσπαστική αφύπνιση του σουνιτικού Ισλάμ. Γι' αυτό και το μισό στάδιο στην πρόσφατη ποδοσφαιρική αναμέτρηση Ελλάδας - Τουρκίας επέλεξε να... διαμαρτυρηθεί θορυβωδώς στην πρωτοβουλία της ενός λεπτού σιγής για τα θύματα του μακελειού στο Παρίσι.
Ας μην ξεχνάμε ότι στην όλη εξίσωση μπλέκονται και οι Κούρδοι και εδώ ισχύει για τους Τούρκους το «ο εχθρός του εχθρού μου είναι φίλος μου».

Επομένως, το πρόσφατο ταξίδι του κυρίου Τσίπρα στην Τουρκία ήταν στην καλύτερη περίπτωση χάσιμο χρόνου. Ας ελπίσουμε ότι δεν ήταν ταυτόχρονα και προάγγελος μιας «αναγκαστικής συνεννόησης» Αθήνας - Αγκυρας για διμερή θέματα που εκφεύγουν του Προσφυγικού· μιας συνεννόησης με γερμανική μεσολάβηση και συντονισμό που επιβάλλεται πιθανότατα στο πλαίσιο της δανειακής ομηρίας μας. Θα πρόκειται για εγκληματικό λάθος του Ελληνα πρωθυπουργού, αν αποφασίσει να εκχωρήσει και τα εθνικά θέματα στη δικαιοδοσία των Γερμανών. Αλλωστε είναι εξαιρετικά αμφίβολο αν έχει πάρει πράσινο φως για τέτοιου είδους πρωτοβουλίες από την άλλη ακτή του Ατλαντικού...

Πηγή "Δημοκρατία"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Δημήτριος Κ. Φίλιππας
κατά κόσμον Διογένης ο Κυνικός

Το ορθό, όπως λένε και οι στίχοι του τραγουδιού του Λευτέρη Παπαδόπουλου είναι «Έχω ένα καφενέ, στου λιμανιού την άκρη…». Τι να κάνουμε όμως που ο καφενές αυτός στεγάζεται στην Συγγρού; Κανονικά θα γράφαμε ότι κατάντησαν τη Νέα Δημοκρατία καφενείο, αλλά ούτε αυτό δεν είναι πια! Θα μας πει κάποιος όμως ότι καφενές είναι στα λαϊκά το καφενείο! Γεια σα ρε μάγκα ν’ ουμ! Με τέτοιο αλανιάρη, βαρύμαγκα, πολλά βαρύ και όχι, λαϊκό παιδί, που είναι και του πεζοδρομίου και του σαλονιού, προσωρινό πρόεδρο που θέλει να μείνει και για πάντα πρόεδρος, κ. Μεϊμαράκη μπορούμε να πούμε την Νέα Δημοκρατία καφενείο; Τσάμπα του φώναζε η ΟΝΝΕΔ «Βαγγέλα σέξι, σκίσε τον Αλέξη» κατά την προεκλογική περίοδο; Βέβαια όχι απλά έσκισε αλλά ξέσκισε, δυστυχώς για τους νεοδημοκράτες όχι τον Αλέξη, αλλά το ίδιο του το κόμμα! Γιατί άλλο Λοζάνη, άλλο Κοζάνη! Άλλο Κουμουνδούρου, άλλο Συγγρού! Άλλο Μεϊμαρ, άλλο Νεϊμάρ!

Δυστυχώς επαληθευτήκαμε για άλλη μία φορά! Ουδόλως όμως μας νοιάζει αυτό, μια και μόνη μας φροντίδα και αγωνία είναι αυτός εδώ ο τόπος και οι άνθρωποι του. Σήμερα αποκαλύπτεται το μέγεθος της ζημιάς που έχει κάνει ο «Αντώναρος»… Η μεγάλη αυτή πολιτική προσωπικότητα που στην πραγματικότητα δεν έκανε Πολιτική Άνοιξη αλλά εξαφάνισε την Νέα Δημοκρατία από τον πολιτικό χάρτη. Σκεφθείτε τώρα πως πρέπει να αισθάνονται οι Έλληνες πολίτες και τι ωραία που τα έχουν σχεδιάσει οι δανειστές μας.

Έχουμε ένα πολιτικό πτώμα, ένα ζόμπι, όπως είχε χαρακτηρίσει εδώ και πολλά χρόνια το ΠΑΣΟΚ και την Νέα Δημοκρατία ο κορυφαίος επικοινωνιολόγος Τζο Τρίπι. Με την διακυβέρνηση λοιπόν της χώρας από τα δύο αυτά ζόμπι τι επιτεύχθηκε; Να «ταφεί» ο Ελληνικός λαός, πλην λαμόγιων, ολιγαρχών, μεγαλο-απατεώνων κλπ, είτε πραγματικά, μια που μερικές χιλιάδες συνάνθρωποι μας αυτοκτόνησαν, είτε μεταφορικά εξ αιτίας της πείνας, της δυστυχίας, της ανέχειας, της κατάθλιψης, της απόγνωσης και πάει λέγοντας. Και που δεν ξέρουμε τι είναι χειρότερο από τα δύο.

Και αφού αυτό το κόμμα ζόμπι, που μαζί με το συνεταιράκι του το διεφθαρμένο μέχρι μυελού των οστών ΠΑΣΟΚ τα έκαναν θάλασσα, να και κατορθώνει να απαλλαγεί από τον αρχηγό τη η ΝΔ μετά από ανεπάλληλες εκλογικές ήττες…. Ναι! Έχασε η Ελλάδα και την Νέα Δημοκρατία τον Αντώναρο ντε… Τον παμέγγιστο, που όπως μας είπε φιλικά πρώην υπουργός του, επειδή έχει μελετήσει πολιτική ιστορία, δεν οφείλεται στον Σαμαρά και στα τεράστια λάθη της παρεΐτσας του που κυβερνούσαν τον τόπο η άνοδος για πρώτη φορά στην εξουσία της αριστεράς!!! Απλά ήρθε η ώρα του Αλέξη!!! Τόση αντίληψη έχουν…

Για αυτό και φρόντισε να αφήσει άξιο αντικαταστάτη ο κ. Σαμαράς. Τον κύριο Μεϊμαράκη… Ο κ. Σαμαράς του Παπασταύρου, άφησε αρχηγό τον κ. Μεϊμεράκη, τον κουμπάρου του Καρούζου (των ακινήτων, κάτοικο Κορυδαλλού, εντός, όχι εκτός)!!! Και μετά λέμε γιατί ο κόσμος ψήφισε αριστερά… Άφησε Γραμματέα της Πολιτικής Επιτροπής του κόμματος και κάποιον κ. Παπαμιμίκο! Ναι ντε τον φιλάνθρωπο με τις 5 Μη-Κυβερνητικές οργανώσεις που ελέγχεται για αδικήματα σε βαθμό κακουργήματος, και δεν έχουμε ακούσει νεότερα για την υπόθεση αυτή… Γιατί άραγε; Μήπως με τέτοιους ανθρώπους δεξιά και αριστερά βολεύονται όλοι;

Και μετά απορούμε γιατί φθάσαμε στον σημερινό εξευτελισμό της Νέας Δημοκρατίας; Σκεφθείτε τον απλό νεοδημοκράτη. Προδόθηκε από την παράταξη του εδώ και αρκετά χρόνια,. Πίστεψε τα όσα του υποσχέθηκε και τελικά δεν έκανε ο κ. Τσίπρας, και ψάχνει να βρει μια λύση στο πρόβλημα του. Πηγαίνει να ψηφίσει για την εκλογή αρχηγού στην ΝΔ, θα δώσει ακόμη και τα 3 ευρώ, από αυτά που ειλικρινώς δεν έχει σήμερα, θα χάσει μία ώρα από την Κυριακή του, για ποιο λόγο; Γιατί πιστεύει ότι πιθανά έτσι θα «αναστήσει» το ζόμπι κόμμα του… Ότι θα εκλέξει έναν αρχηγό που πιθανά να μπορέσει να βάλει ένα φρένο στο ξεπούλημα αυτού του τόπου. Οι τράπεζες αυτές τις ημέρες άλλαξαν χέρια, πήγαν σε ξένους, δόθηκαν δισεκατομμύρια του Ελληνικού λαού για να σωθούν αυτές. Ώστε τώρα να αγοραστούν αντί πινακίου κινέζικης φακής, ούτε καν ελληνικής που είναι λίγο πιο ακριβή αλλά πολύ πιο νόστιμη, από ξένα funds ΤΣΑΜΠΑ!!!!

Αλλά με τι ασχολούμαστε τώρα… Εδώ κινδυνεύει με τιμωρία ο Παναθηναϊκός για τα χθεσινά επεισόδια των φιλάθλων του… Αλήθεια μήπως έχει καταλάβει κανείς για ποιον λόγο έγιναν αυτά; Ποιους διευκόλυναν ή ποιους ωφέλησε το μπάχαλο αυτό; Επίσης η εταιρεία που είχε αναλάβει την σημερινή εκλογική διαδικασία στην ΝΔ ήταν οι «εκλεκτοί» του κ. Σαμαρά… Την χρησιμοποιούσαν και στο Μέγαρο Μαξίμου όταν ήταν πρωθυπουργός ο Αντώναρος… Όχι, για να μην ξεχνάμε ούτε λεπτό, ούτε ποιος μας διοίκησε αλλά ούτε και το πώς και με ποιους άλλους συνεργάτες μας διοικούσε… Το ίδιο θα ισχύσει και για τους τωρινούς… Έτσι, δεν είμαστε μονόπλευροι, ούτε φοράμε παρωπίδες!

Όχι τίποτα άλλο βρε παιδάκι μου… Να πάνω που ο πρωθυπουργός ζήτησε εθνικό διάλογο για την παιδεία, το ασφαλιστικό (σου λέει με μείον 2 βουλευτές τώρα ποιο ασφαλιστικό να περάσω στην Βουλή, σύμφωνα με τα όσα έχουν αποφασίσει οι δανειστές) και την συνταγματική αναθεώρηση μέσω εφημερίδας ολιγάρχη (!!!!) βρήκε να έχει προβλήματα και η Νέα Δημοκρατία. Τώρα αν υπήρχε αξιωματική (πραγματική) αντιπολίτευση θα τον ρωτούσε τον κ. Τσίπρα πχ αν ο κύριος Μπόμπολας ανήκει στους ολιγάρχες του τόπου; Και αν ναι πως ο πρωθυπουργός που είναι ο κυνηγός τους, αυτός που θα τους εξολοθρεύσει γιατί οι ολιγάρχες πάνε παρέα με την διαφθορά, διαπλοκή κλπ, πάει και δίνει αποκλειστική συνέντευξη σε ΜΜΕ ολιγάρχη; Παλιά νομίζαμε ότι στο άλλο ΜΜΕ του ίδιου ολιγάρχη το MEGA δεν πήγαινε στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ σε εκπομπές του καναλιού; Το ένα λοιπόν είναι καλό μέσο και το άλλο κακό, αλλά και τα δύο ανήκουν στον ίδιο ολιγάρχη; Δεν θυμόμαστε… ήταν και στην λίστα Λαγκάρντ; Σε αυτή που πολεμά να βγάλει άκρη η κυβέρνηση και οι άλλοι είχαν κάνει γαργάρα; Ζαλιστήκαμε…

Ίσως η κατάσταση στην Ελλάδα δίνει και την απάντηση του γιατί δεν θα γίνουμε ποτέ στόχος των τζιχαντιστών!!! Γιατί οι τζιχαντιστές κτυπούν οργανωμένα δυτικά κράτη… Εμάς τι να μας κάνουν; Όλοι ένα καφενείο είμαστε… Δεν υπάρχει κάτι άλλο να τους φοβίσουμε θα σκέπτονται οι τζιχαντιστές… Οικονομία κατεστραμμένη, ζωή ανύπαρκτη, να μας κάψουν τα σπίτια; Θα τα πάρουν σε λίγο το funds… Να τους «πάρουμε» την ζωή; Μα ήδη τους την έχουν πάρει οι δανειστές!!!! Καιγόμαστε λοιπόν από παντού, όλοι λειτουργούν κάτω από πανικό, ο κύριος Τσίπρας βλέπει δυσοίωνο το μέλλον του, για αυτό και τρέχει στον κο Παυλόπουλο για να σωθεί από οικουμενικές συνεργασίες, η Νέα Δημοκρατία είτε από ανικανότητα είτε και επειδή έτσι θέλουν εξωγενείς παράγοντες δεν μπορεί να εκλέξει ένα νέο αρχηγό και ο λαός κλαίει την μοίρα του… Γιατί γιορτές θα τον αφήσουν να κάνει, όπως κάνει τα μπάνια του κάθε καλοκαίρι, αλλά μετά τι θα γίνει; Το 2016…

Μία «αναστημένη» Νέα Δημοκρατία θα ήταν μια λύση και θα βοηθούσε και τον κ. Τσίπρα να πετύχει πιθανά καλύτερους όρους ή να φθάσει με όλα τα κόμματα σε μια συμφωνία ότι όλοι μαζί θα πούμε στους δανειστές μέχρι εδώ… Αλλά για να το κάνεις αυτό χρειάζονται πολλά… Όταν σε ανύποπτο χρόνο είχαμε γράψει το άρθρο «Εκλογή προέδρου ΝΔ: Όχι ο παλαιότερος αλλά ο ανώτερος…» και μάλιστα σε αυτά τα χαρακτηριστικά βλέπαμε τον κ. Τζιτζικώστα (όταν δεν υπήρχαν καν σκέψη για να κατέβει υποψήφιος) πολλοί έπεσαν να μας φάνε… Γιατί είναι …πχ εξωκοινοβουλευτικός!!! Σήμερα ο κ. Κυριάκος Μητσοτάκης πρότεινε να αντικαταστήσει τον προσωρινό πρόεδρο, η κυρία Γιαννάκου, και να γίνει αυτή προσωρινή πρόεδρος που δεν έχει κανένα αξίωμα! Που δεν προβλέπεται από κανένα καταστατικό!!! Αλλά αυτό επειδή μας βολεύει, δεν πειράζει… Ούτε είπε κανένας τίποτα…

Αν εσείς στην Νέα Δημοκρατία έχετε λίγη τσίπα ακόμη επάνω σας, ενδιαφέρεστε για το κόμμα σας και πάνω από όλα για την Ελλάδα βρείτε σήμερα την λύση ή διαφορετικά να εξαφανιστείτε όλοι μαζί! Η Νέα Δημοκρατία άξιζε καλύτερη τύχη από το να πέσει στα χέρια σας και να γίνετε εσείς οι νεκροθάφτες της! Και γράφουμε με τον πληθυντικό της ευγενείας ακόμη.

Ο Επίκτητος είχε γράψει: Αν αναλάβεις κάποια θέση που ξεπερνά τις δυνάμεις σου, και θα ρεζιλευτείς, και θα παραλείψεις να κάνεις αυτό που μπορείς. Εμείς θα συμπληρώσουμε ότι είναι καλύτερο να ρεζιλευτεί κανένας παρά να γίνει προδότης, έστω και άθελα του… Της παράταξης του, των αξιών του, της πατρίδας του…


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Ναι, μπορεί να συμβεί, θα έχει και πλάκα…

Είμαστε μια ωραία ατμόσφαιρα… Είμαστε που έλεγε και ο συγχωρεμένος ο Ντίνος Ηλιόπουλος στην ταινία «στρίβειν δια του αρραβώνος». Ό,τι ακριβώς πάνε να κάνουνε τώρα οι γιαλαντζί αντιστασιακοί του Μνημονίου, αφού πρώτα βέβαια έκλεισαν τη συμφωνία για να πάρει η χώρα γύρω στα 90 δισεκατομμύρια ευρώ, με συγκεκριμένες προϋποθέσεις.

Κι όλο αυτό το «πακέτο» λοιπόν, πήρε τη μορφή μιας σύμβασης, ανάμεσα στο ελληνικό κράτος και τους εταίρους του. Μια σύμβαση που κυρώθηκε ακόμα και με νόμο, τον οποίον όσοι τον ψήφισαν, έχουν αναλάβει, χωρίς ενδεχομένως να το καταλαβαίνουν κάτι… μικρές υποχρεώσεις.

Διότι αυτά τα χρήματα είναι των Ευρωπαίων φορολογουμένων και το να σου τα δανείζουν, ασχέτως αν σου ήρθε η επιφοίτηση του Αγίου Πνεύματος και στην πορεία θέλεις να πεις όχι, σου λένε κάτι αντίστοιχο με το δικό μας «καταδολίευση δανειστού». Ότι τους δουλέψαμε εν ολίγοις.

«Χμμμμμμ, και τι μ’ αυτό;», θα μπορούσαν να σκεφτούν αυτοί οι τιτάνες της διανόησης που πλέον βρίσκονται μαζικά μέσα στο ελληνικό Κοινοβούλιο, εμπλουτίζοντας το πολιτικό μας λεξιλόγιο σε κάθε ευκαιρία με καινούργια ευφάνταστα μπινελίκια, «μας καλύπτει το Σύνταγμα και η ασυλία, οπότε γιούρια στον ταβλά με τα κουλούρια».

Παρεμπιπτόντως, παρενθετικά, πολύ γέλιο ρίχνουν τελευταία οι πολιτικές συντάκτες που καλύπτουν τη Βουλή. Μη βλέπετε που δε λένε τίποτε στον αέρα… Καθίστε να πιείτε καφεδάκι στα γνωστά στέκια της Βαλαωρίτου μπας και υποκλέψετε τίποτε, εγώ καρφί δεν είμαι…

Έλα όμως που ως συνήθως αδιάβαστοι οι περισσότεροι, κι ας την πλήρωσε μόνο ο Μιχάλης Χρυσοχοΐδης με τον αυθορμητισμό του, ποιος ξέρει που να οφείλεται… κάνουν πως δεν ξέρουν πως από τις 29 Ιουλίου τέθηκε σε ισχύ το ευρωπαϊκό ποινικό δίκαιο… στο οποίο δεν αναγνωρίζεται καμία ασυλία για τους εθνοπατέρες… αντιθέτως, το αδίκημα να λειτουργήσεις σε βάρος των οικονομικών συμφερόντων των πολιτών της Ένωσης, συνεπάγεται μέχρι και 10ετή κάθειρξη…

Δεν ήξεραν; Ήξεραν. Ο πολύς κόσμος μπορεί να μην το ξέρει όμως οι εθνοπατέρες αποκλείεται. Κάτι θα πήρε τα’ αυτί τους. Λέτε γι’ αυτό να κραύγαζαν για το αγγλικό – αρχικά – και το ευρωπαϊκό δίκαιο στη συνέχεια, το οποίο διέπει τις δανειακές συμβάσεις που συνομολόγησε το ελληνικό κράτος με τους εταίρους του;

Μήπως δηλαδή όταν το ευρωπαϊκό δίκαιο προστατεύει τον Ευρωπαίο πολίτη από αυθαιρεσίες, προστατεύει και τον Έλληνα πολίτη από τους ιδιοτελείς και/ή ανίκανους που κυβερνάνε επί τόσα χρόνια; Μήπως η χώρα θα σωθεί τελικά εξαιτίας του χρέους της;

Επειδή δηλαδή περνάνε μαζικά νόμοι τους οποίους βρίζουν άπαντες χωρίς να τους έχουν διαβάσει; Κλαυθμυρίζουν για την «εθνική κυριαρχία» της οποίας όμως τη διαχείριση είχαν παραδώσει στα χέρια απατεώνων… «του κοινού – ευρωπαϊκού – ποινικού δικαίου»; Το σκέφτηκε ποτέ κανείς αυτό;

Πολλά συμβαίνουν τελευταία στη χώρα και πολλοί δεν έχουν καταλάβει απολύτως τίποτε. Το κακό είναι πως και αυτό το «κάτι ψήνεται» το έχουν καβατζάρει σε μια εκπομπή ιδιωτικού τηλεοπτικού σταθμού, οπότε η κατάχρηση, όσο και να ταιριάζει η έκφραση, εγείρει τον κίνδυνο να θεωρηθεί διαφήμιση…

DAVE
Πηγή MIgnatiou



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Συναγερμό στις Αρχές για χτυπήματα που μπορεί να επιχειρήσουν τζιχαντιστές στην Ελλάδα σημαίνει με πολυσέλιδη έκθεσή της η ΕΛ.ΑΣ, στην οποία γίνεται λόγος για φόβους για δημιουργία νέων «νεοναζιστικών ομάδων» αλλά και «πυρήνων τζιχαντιστών» στην Ελλάδα λόγω του εγκλωβισμού εκατοντάδων χιλιάδων μεταναστών.

Το έγγραφο που αποκαλύπτει «Το Βήμα» συντάχθηκε λίγα 24ωρα μετά το μακελειό της 13ης Νοεμβρίου στο Παρίσι. Παράλληλα, φέρεται να είναι σε ισχύ έγγραφες προειδοποιήσεις για χτύπημα του ISIS σε χώρους υποδοχής και παραμονής μεταναστών.

Η έκτασης 41 σελίδων έκθεση, εμπιστευτικού χαρακτήρα, που έχει συνταχθεί από τη Διεύθυνση Φιαχείρισης Πληροφοριών της ΕΛ.ΑΣ. τιτλοφορείται «Το προφίλ των πολλαπλών τρομοκρατικών επιθέσεων της 13ης Νοεμβρίου 2015 στο Παρίσι», όπου συνεκτιμώνται τα στοιχεία που είχαν μέχρι τώρα στη διάθεσή τους οι ελληνικές διωκτικές αρχές. Στο έγγραφο αποτυπώνονται ορισμένα από τα δεδομένα της δράσης του ISIS με ειδικό ενδιαφέρον στις σχέσεις του με την Αλ Κάιντα, αναφέρει η εφημερίδα.

Όπως σημειώνεται, οι σχέσεις τους χαρακτηρίζονται από δυσπιστία και εχθρότητα, με τη δεύτερη να έχει αποκηρύξει το Χαλιφάτο. Αφορμή αποτέλεσε η απορρόφηση από τον ISIS της ισλαμικής οργάνωσης Jabbhat Al Nusra τον Φεβρουάριο του 2014, την οποία ίδρυσε το ίδιο και δραστηριοποιείται στη Συρία. Κίνηση που βρήκε αντίθετους τους ηγέτες της Jabbhat αλλά και την Αλ Κάιντα. Οι αιτίες της ρήξης τους βρίσκονται «στον ανταγωνισμό για τον παγκόσμιο έλεγχο του παγκόσμιου ιερού πολέμου».

Στην έκθεση γίνεται μνεία και για τους φόβους κυμάτων ριζοσπαστικοποίησης που θα αναδείξουν νέα δεδομένα και νέους «συνομιλητές» στο παγκόσμιο σκηνικό στο όνομα του θρησκευτικού φανατισμού. Η συγκεκριμένη έκθεση της ΕΛ.ΑΣ. όμως προσδιορίζει με τον πιο επίσημο τρόπο τα προβλήματα που θα εμφανιστούν στην Ελλάδα με τον εγκλωβισμό των μεταναστών και με την επικράτηση ακραίων στοιχείων είτε από πλευράς ισλαμιστών είτε από ακροδεξιά στοιχεία.

Όπως σημειώνεται, «η παγίωση τακτικών κλεισίματος – ελέγχου συνόρων από τα κράτη – μέλη της Ε.Ε., ιδιαίτερα δε της Γερμανίας (ο κατ’ εξοχής ελκυστικός προορισμός) αναμένεται να συντελέσει στον εγκλωβισμό διακινούμενων ανθρώπων στα ελληνικά εξωτερικά σύνορα της Ε.Ε. με αποτέλεσμα την απώλεια του υφιστάμενου διαμετακομιστικού χαρακτήρα της μετανάστευσης».

«Κατ’ επέκταση η αύξηση των μεταναστευτικών πληθυσμών στη χώρα μας σε συνδυασμό τόσο με τη συνέχεια της ελλειμματικής αντιμετώπισης των μεταναστευτικών αιτιών στις χώρες προέλευσης, όσο και με τη μη άμεση συστράτευση κατά του θρησκευτικού φονταμενταλισμού, ενέχουν τον κίνδυνο δημιουργίας κοινωνικών ερεθισμών για ακραίες συμπεριφορές και άνοδο της τάσης για τον ριζοσπαστισμό, νέων κυρίως ατόμων, στα μεγάλα αστικά κέντρα της Ελλάδας», συμπληρώνεται.

Πηγή Tribune

Σχόλιο ιστολογίου: Θέση του ιστολογίου είναι πως η διαρροή κρατικών εγγράφων στα ΜΜΕ (και όχι μόνο) καθιστά πράξη επικίνδυνη και δυνάμενη να λειτουργήσει κατά των ελληνικών εθνικών συμφερόντων. Ως εκ τούτου, λαμβάνοντας και υπόψιν πως ενδέχεται η "διαρροή" να είναι κατασκευασμένη, πιστεύουμε πως οι γενικότητες που καταγράφονται στο συγκεκριμένο έγγραφο αποδεικνύουν είτε την κατασκευή του από τρίτους είτε τον ερασιτεχνισμό και την ανικανότητα -των αρμοδίων κρατικών φορέων- να αντιμετωπίσουν επαρκώς το φαινόμενο της εισόδου, διέλευσης τρομοκρατών από την Ελλάδα ή και δημιουργίας φονταμενταλιστικών ομάδων και υλοποίησης τρομοκρατικών δράσεων εντός της Ελληνικής επικράτειας. Εάν οι αρμόδιες αρχές δεν μπορούν να έχουν τις κατάλληλες πληροφορίες (απόδειξη σοβαρής υπολειτουργίας της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών) τότε απαιτείται άμεση αναδιοργάνωση - αντικατάσταση του υφιστάμενου ανώτερου και ανώτατου προσωπικού (ουδείς αναντικατάστατος, ιδιαίτερα εκείνος που δεν παράγει αποτέλεσμα) με εγνωσμένης ικανότητας προσωπικό το οποίο έχει παραγκωνισθεί - απομακρυνθεί. Δυστυχώς, η σημερινή σύνθεση των υπηρεσιών πληροφοριών (ΕΥΠ, Κρατική Ασφάλεια, Αντιτρομοκρατική) δεν αποδίδει τα αναμενόμενα αποτελέσματα. Ενδεχομένως οι επιλογές της κυβέρνησης ή και άλλοι (εξωγενείς) παράγοντες να φέρουν την ευθύνη της μη αποδοτικότητας. Όμως, σε μία τέτοια περίπτωση, οι αρμόδιοι πολιτικοί προϊστάμενοι αλλά και ανώτατοι υπηρεσιακοί παράγοντες, οφείλουν για λόγους ηθικής να καταθέσουν άμεσα τις παραιτήσεις τους για να υπάρξει μια διαφορετική προσέγγιση στην αντιμετώπιση των τρομοκρατών που πιθανότατα χρησιμοποιούν την Ελλάδα ως χώρο μετακίνησής τους ή και ως χώρο... έντονης δραστηριοποίησής τους.
Και για να το πούμε και με απλά λόγια, επειδή τα κομματικά παχύδερμα ενδεχομένως να σφυρίζουν αδιάφορα: Είναι καλύτερο να παραιτηθείτε έστω και εξευτελιζόμενοι, παρά να διατηρείτε τις θέσεις σας καταστρέφοντας την πατρίδα. Και το σταματάμε εδώ. Γιατί είμαστε βέβαιοι πως δεν επιθυμείτε να προχωρήσουμε παραπέρα...


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Άγγελος Μ. Συρίγος

Ο τρόπος που θα δράσουν οι ευρωπαϊκές χώρες και η Δύση απέναντι στους ισλαμιστές τρομοκράτες δεν έχει ακόμη αποσαφηνιστεί. Διαφαίνεται ότι σημαντικό βάρος θα δοθεί στις στρατιωτικές επιχειρήσεις στη Συρία και στο Ιράκ. Η χώρα μας έχει ήδη ανακοινώσει (ορθώς) ότι δεν προτίθεται να εμπλακεί. Θα πρέπει, όμως, να θεωρηθεί δεδομένο ότι, εάν μας ζητηθεί, θα χρησιμοποιηθούν (επίσης ορθώς) οι νατοϊκές υποδομές και η βάση στη Σούδα. Η μη άμεση στρατιωτική εμπλοκή μας δεν πρέπει να δημιουργεί ψευδαισθήσεις ότι οι εξελίξεις θα μας αφήσουν ανεπηρέαστους. Οι ισλαμιστές τρομοκράτες μάς κατατάσσουν στην πλευρά της Δύσεως. Εκτός από την αυτονόητη συνεργασία των ελληνικών αστυνομικών αρχών με τις αντίστοιχες των ευρωπαϊκών κρατών, είναι και κάποια άλλα μέτρα που οφείλουμε να πάρουμε ως κράτος.

Το πλέον βασικό αφορά στην υιοθέτηση στρατηγικής έναντι των δεκάδων χιλιάδων μουσουλμάνων μεταναστών που κατοικούν νομίμως στην Ελλάδα. Στην Αθήνα σήμερα λειτουργούν περίπου 60 παράνομοι χώροι προσευχής για μουσουλμάνους. Παράλληλα, έχουν δημιουργηθεί και κάποια απογευματινά κορανικά σχολεία για παιδιά. Κατά καιρούς ακούγεται ότι σε ορισμένους χώρους προσευχής διδάσκουν ακραίοι ισλαμιστές. Επίσης, φαίνεται ότι οι περισσότεροι ισλαμικοί χώροι προσευχής έχουν συνδεθεί μεταξύ τους σε ένα άτυπο δίκτυο που σχετίζεται με τη Συνομοσπονδία Ισλαμικών Οργανώσεων Ευρώπης, η οποία επηρεάζεται από τους «Αδελφούς Μουσουλμάνους» της Αιγύπτου.

Το γκρίζο καθεστώς, στο οποίο λειτουργεί όλο αυτό το σύστημα, δεν επιτρέπει πραγματικό έλεγχο. Ουσιαστικά επωάζουμε το αυγό το φιδιού. Η ριζοσπαστικοποίηση πολλών Ευρωπαίων που επέλεξαν να πολεμούν σήμερα με το «Ισλαμικό Κράτος», ξεκίνησε από τα τεμένη των χωρών τους στα οποία δρούσαν ανεξέλεγκτα ακραία στοιχεία λόγω της αδιαφορίας των κρατικών αρχών. Τα τελευταία τρία χρόνια δημιουργήθηκε στην Ελλάδα ένα επαρκές νομικό πλαίσιο που επιτρέπει τη νόμιμη δημιουργία τέτοιων χώρων υπό τον έλεγχο του κράτους και ήδη έχουν δοθεί τρεις σχετικές άδειες. Η εφαρμογή του νόμου είναι ο μόνος τρόπος που μπορεί να οδηγήσει κάποιους από αυτούς τους χώρους στην επιφάνεια και στον έλεγχο. Οσοι δεν συμμορφωθούν, θα πρέπει να κλείσουν.

Συναφής είναι η ανέγερση του τεμένους. Τα εργαλεία που θα μας έδινε η λειτουργία του παραμένουν χαμένα κάπου στη γραφειοκρατία που ακόμη αναρωτιέται πώς θα εκδοθεί άδεια οικοδομής. Αντίστοιχη είναι και η κατάσταση της ευρέσεως χώρου νεκροταφείου για τους μουσουλμάνους της νότιας Ελλάδας. Η πιο τραγική στιγμή ενός ανθρώπου συναντά τον παραλογισμό της αδυναμίας ταφής, απονομιμοποιώντας πλήρως το ελληνικό κράτος.

Στη Θράκη

Το επόμενο σημείο συνδέεται με τη γηγενή μουσουλμανική μειονότητα της Θράκης. Η απουσία θρησκευτικού φανατισμού μεταξύ των Ελλήνων μουσουλμάνων είναι σημαντική κατάκτηση. Σήμερα θρησκευτικοί λειτουργοί με ήπιες απόψεις συνεργάζονται με το ελληνικό κράτος στις Μουφτείες, στα ιεροδιδασκαλεία και σε αρκετά τεμένη. Αντιθέτως, οι δύο ψευδομουφτήδες που ελέγχονται από την Τουρκία έχουν άλλες προτεραιότητες. Επί παραδείγματι, τον Ιούλιο του 2014 ο Ερντογάν κάλεσε τους μουσουλμάνους όλης της Ευρώπης σε συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας κατά της ισραηλινής εισβολής στη Γάζα. Στη συγκέντρωση της Ξάνθης που έσπευσαν να διοργανώσουν οι δύο ψευδομουφτήδες, εθεάθησαν για πρώτη φορά στη Θράκη να κυκλοφορούν άτομα τυλιγμένα με τις σημαίες του ιερού ισλαμικού πολέμου, τζιχάντ. Δήθεν δημοκρατικές σκέψεις περί εκλογής των μουφτήδων κινδυνεύουν να φέρουν ακραία στοιχεία στην πνευματική καθοδήγηση της μειονότητας.

Τέλος, θέμα παραμένει η σωστή καταγραφή και ταυτοποίηση των παρανόμως εισερχομένων προσφύγων και μεταναστών. Υπενθυμίζεται ότι δίπλα σε έναν από τους δράστες βρέθηκε συριακό διαβατήριο με ελληνικές σφραγίδες που φέρεται ότι ανήκε στον νεκρό τρομοκράτη. Το γεγονός ότι η ελληνική πλευρά μπόρεσε να παρουσιάσει στοιχεία για την είσοδο και καταγραφή του στη χώρα, εκτόνωσε ακαριαία την κριτική που ετοιμαζόταν να ασκηθεί στην Ελλάδα. Η μη καταγραφή και ταυτοποίηση των εισερχομένων για αρκετούς μήνες μέσα στο 2015, όμως, έχει δημιουργήσει ένα εξαιρετικά αρνητικό προηγούμενο. Η ταυτοποίηση θα πρέπει να γίνεται με εξαιρετική προσοχή και σχολαστικότητα. Μοιραίως θα υπάρξουν χρονικές καθυστερήσεις. Για να γίνεται σωστή δουλειά, θα πρέπει να ενισχυθούν οι δομές σύντομης φιλοξενίας που υπάρχουν στα νησιά.

Η παρούσα χαώδης κατάσταση με τους μουσουλμάνους που ζουν στην Ελλάδα είναι αποτέλεσμα αδράνειας και φοβιών πολλών ετών. Για να μην ψηλαφήσουμε τα σημάδια της εφιαλτικής πραγματικότητας που ζουν άλλες ευρωπαϊκές χώρες, πρέπει επιτέλους να δράσουμε.

* Ο κ. Αγγελος Μ. Συρίγος είναι δικηγόρος, επίκουρος καθηγητής Διεθνούς Δικαίου και Εξωτερικής Πολιτικής, Πάντειο Πανεπιστήμιο.
Πηγή "Καθημερινή"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης
Δημοσιογράφος - Συγγραφέας - Τουρκολόγος


Εξουδετερώθηκε ένοπλη απόπειρα των Τζιχαντιστών να κάνουν δυναμική εμφάνιση στον ρωσικό βόρειο Καύκασο, καθώς μια αιματηρή σύγκρουση το πρωί της Κυριακής 22 Νοεμβρίου, στοίχησε στις παραφυάδες του Ισλαμικού Χαλιφάτου έντεκα νεκρούς.

Συγκεκριμένα όπως αναφέρεται, το πρωί της Κυριακής στην ρωσική δημοκρατία του Βορείου Καυκάσου, Kabardin-Balkar, που κατοικείται από μουσουλμάνους που μιλούν μια τουρκική διάλεκτο και κοντά στην πρωτεύουσα της δημοκρατίας, την πόλη Nalçik, σημειώθηκε ένοπλη σύγκρουση με μια πρωτοεμφανιζόμενη ομάδα Τζιχαντιστών με αποτέλεσμα να σκοτωθούν έντεκα άτομα της ομάδας.

Η ομάδα αυτή των Τζιχαντιστών που κάνει για πρώτη φορά την εμφάνιση της σε αυτή την δημοκρατία της Ρωσικής Ομοσπονδίας, έχει την ονομασία, «Kafkasya Emirliği» και θεωρείται πως είναι ένα παρακλάδι του ISIS που προσπαθεί να δημιουργήσει ένα αντιπερισπασμό στις ρωσικές αεροπορικές επιδρομές κατά του Ισλαμικού Χαλιφάτου στην Συρία.

Είναι η πρώτη φορά που αναφέρεται τέτοια κίνηση των Τζιχαντιστών στον βόρειο Καύκασο. Πριν από λίγο καιρό είχαμε κάποιες εκκαθαριστικές επιχειρήσεις στην ρωσική δημοκρατία του Νταγκεστάν, όπου επίσης κατά καιρούς κάνουν την εμφάνιση τους κάποιοι εξτρεμιστές ισλαμιστές. Έχουμε και το γνωστό προηγούμενο της Τσετσενίας.

Το θέμα έχει μεγάλο ενδιαφέρον και σχετίζεται με την πιθανότητα να ανοιχτεί ένα καινούργιο μέτωπο σε μια περιοχή στον βόρειο ρωσικό Καύκασο, όπου εδώ και καιρό προσπαθούν να διεισδύσουν οι Τζιχαντιστές στον μουσουλμανικό πληθυσμό.

Σημειωτέον στις ρωσικές μυστικές υπηρεσίες υπάρχουν μόνιμες υπόνοιες ότι πίσω από τους ισλαμιστές κινηματίες στην περιοχή βρίσκεται η Τουρκία, που υποδαυλίζει τον τοπικό μουσουλμανικό πληθυσμό.

Στο θέμα αυτό αναμένεται η ρωσική "απάντηση"!

Πηγή ΝikosΧeiladakis


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Οἱ Ἱστορικὲς Καταβολὲς τῆς Ἰσλαμικῆς Τρομοκρατίας

Γράφει ο Σαράντος Καργάκος

Οι Εκτελεστές προέρχονταν από προσήλυτους της κατώτερης τάξεως, που είχαν κατηχηθεί από τους Νταήδες και είχαν κριθεί άξιοι για τον «Παράδεισο».

Μετά το πέρας της κατηχήσρως, μεταφέρονταν στους θαυμάσιους κήπους των ανακτόρων, όπου ναρκωμένοι από ινδική κάνναβη και άλλες ουσίες, απελάμβαναν κάθε δυνατή απόλαυση από τις θελκτικότατες γυναίκες, τα Ουρί του Παράδεισου, που τους αποκοίμιζαν μέσα σε μια ηδονική ατμόσφαιρα.

Μετά το ξύπνημά τους επανέρχονταν στη φυσιολογική τους ζωή, έχοντας την έντονη εντύπωση, ότι είχαν δοκιμάσει για λίγες ημέρες τις ηδονές του μέλλοντος Παράδεισου των Ισμαηλιτών και τίποτα πλέον δεν μπορούσε να τους συγκρατήσει.

Οι Ασσασίνοι είναι η φονικότερη τρομοκρατική οργάνωση που γνώρισε η ιστορία. Από απλή αίρεση, μετεβλήθη σε αόρατη αρχή, που έγινε εξουσία και σταδιακά απλώθηκε διά του εγχειριδίου σε όλη την Ασία. Η έξαρση των δολοφονιών στον χώρο της Μέσης και Άπω Ανατολής έδειξε πως η αίρεση επιζεί μέχρι σήμερα στην Συρία, στην Περσία, στην Κεντρική Ασία, μέχρι του Πακιστάν και της Ινδίας.

Οι Ασασίνοι (περσ.: حشیشیون, χασισιγιούν, αραβ.: الحشاشين, χασασίν) υπήρξαν στρατιωτικο-θρησκευτικό τάγμα Νιζαριτών Ισμαηλιτών με διάρκεια υπάρξεως περίπου από το 1092 μέχρι το 1265. Αν και ξέρουμε ότι ήταν Νιζαρίτες, δεν είναι γνωστές οι ακριβείς θρησκευτικές τους δοξασίες, αλλά είναι βέβαιο ότι είχαν τυφλή υπακοή στον αρχηγό τους. Κύρια προπύργιά τους υπήρχαν στην Περσία και την Συρία, ενώ ήταν κύριοι εχθροί των Σουνιτών ηγεμόνων, τους οποίους θεωρούσαν εχθρούς χειρότερους και από τους χριστιανούς Σταυροφόρους.[1]
Ο όρος «ασασίνοι» (αγγλ. assassins) προήλθε από παραφθορά της λέξεως «χασασίν» ή «χασισίν», δηλαδή «αυτός που τρώει χασίς», από τους Σταυροφόρους. Οι δολοφόνοι εκτελούσαν τις πράξεις τους υπό την επήρεια χασίς, το οποίο τους εδιδετο ως μια πρόγευση για τις απολαύσεις που θα γεύονταν στους ουράνιους κήπους που περιγράφει το Κοράνιο, μετά την εκτέλεση της αποστολής τους.
Στις λατινογενείς γλώσσες και στα αγγλικά, από την παραφθορά του όρου προήλθαν οι λέξεις για τον «δολοφόνο».
Ιστορία
Ιδρυτής του τάγματος ήταν ο Χασάν-ι-Σαμπάχ, άνθρωπος με εντυπωσιακή καλλιέργεια και ανελέητο χαρακτήρα. Απογοητευμένος από τον ευνουχισμό του σιιτικού κινήματος από τους ομοδόξους Φατιμίδες χαλίφηδες της Αιγύπτου, ίδρυσε το τάγμα με σκοπό την προώθηση της υποθέσεως των σιιτών με τα υπάρχοντα μέσα. Συγκρότησε ένα μικρό στρατό από φανατικούς οπαδούς, με στόχο την εξαπόλυση μιας τρομοκρατικής εκστρατείας κατά των Σουνιτών Σελτζούκων, τους οποίους και θεωρούσε τους πιο επικίνδυνους εχθρούς του σιιτισμού. Τα μέλη του τάγματος, που ανέλαβαν να εκτελούν πολιτικές δολοφονίες, ονομάστηκαν «αυτοθυσιαζόμενοι» (فدائي fidā’ī).[3]
Το 1090 οι Ασασίνοι κατέλαβαν το φρούριο Αλαμούτ, στα όρη Ελμπούρζ, νότια της Κασπίας Θάλασσας, το οποίο έγινε κύριο ορμητήριό τους. Δύο χρόνια αργότερα είχαν το πρώτο σπουδαίο θύμα τους: τον ισχυρό Σελτζούκο βεζίρη Νιζάμ αλ-Μουλκ, χαρισματικό προοδευτικό ηγέτη και συμμαθητή του Χασάν-ι-Σαμπάχ στην παιδική τους ηλικία.
Στις αρχές του 12ου αιώνα, οι Ασασίνοι εγκαταστάθηκαν σε κάστρα ανάμεσα στους λόφους της βόρειας Συρίας, όπου και είχαν την υποστήριξη της τοπικής σιιτικής μειονότητας. Η ύπαρξή τους έγινε γνωστή στους Σταυροφόρους το 1103, όταν ο άρχοντας της συριακής Έμεσας μαχαιρώθηκε καθώς αποχωρούσε από τέμενος της πόλεως.
Οι χριστιανοί ηγεμόνες θεωρούσαν τους Ασασίνους θανάσιμη απειλή, αλλά και πιθανό περιστασιακό σύμμαχο. Ωστόσο, για να διαφυλάξουν την ζωή τους, πλήρωναν ετήσιο φόρο στους Ασασίνους. Μονάχα οι Ναΐτες και οι Ιωαννίτες αρνήθηκαν, καθώς δεν τους ήταν επιτρεπτό να υποκύψουν σε τέτοιο εκβιασμό. Όταν απέκτησαν δύο μεγάλες εκτάσεις γης στην νότια Συρία, που γειτόνευαν με το οχυρό των Ασασίνων, τότε ήταν οι Ασασίνοι που κατέβαλαν εισφορά στους Ναΐτες και Ιωαννίτες.
Για ενάμιση αιώνα και πλέον, το τάγμα των Ασασίνων σκόρπιζε τον φόβο στην Μέση Ανατολή. Ανάμεσα στα θύματά τους ήταν θρησκευτικοί και πολιτικοί ηγέτες των εχθρών τους.
Στα μέσα του 13ου αιώνα, οι επιδρομές των Μογγόλων εξολόθρευσαν τους Ασασίνους της Περσίας. Περισσότερα από εκατό κάστρα τους κατεστράφησαν, ενώ το φρούριο Αλαμούτ έπεσε στα χέρια του Ουλαγκού Χαν και λεηλατήθηκε την διετία 1256-1257. Οι βιβλιοθήκες των Ασασίνων κατεστράφησαν και μαζί τους χάθηκαν πολλές σημαντικές πηγές πληροφοριών για αυτούς.
Αργότερα, ο Μαμελούκος σουλτάνος Μπαϊμπάρ κήρυξε τζιχάντ εναντίον των Μογγόλων εισβολέων, των Σταυροφόρων και των Ασασίνων. Τελικά, γύρω στο 1265 υπέταξε τους Ασασίνους. Ωστόσο, δεν διέλυσε ολοκληρωτικά το τάγμα τους: εφεξής θα προσέφεραν σε αυτόν τις υπηρεσίες τους.
Στρατιωτικές τακτικές
Οι Ασασίνοι πολεμούσαν κατά προτίμηση όχι στο πεδίο της μάχης, αλλά με την επιμελώς σχεδιασμένη δολοφονία των ηγετών των εχθρών τους. Ποτέ τους δεν στόχευσαν πολίτες. Δολοφονίες σχεδιάζονταν κατά εκείνων που είχαν διαπράξει σφαγές κατά των Ισμαηλιτών ή γενικότερα κατά αυτών των οποίων η εξάλειψη θα μείωνε την εχθρότητα προς την κοινότητα. Κατείχαν την τέχνη παρασκευής ναρκωτικών και δηλητηρίων, ήταν ευφυείς και πολύγλωσσοι. Οι Ασασίνοι οργάνωναν τις δολοφονίες συνήθως σε δημόσιους χώρους, με σκοπό τον εκφοβισμό των εχθρών τους.
Σημαντικότερα Θύματα
1092: Νιζάμ αλ-Μουλκ (Σελτζούκος βεζίρης)
1123: Ιμπν αλ-Χασάμπ (Καδής του Χαλεπιού)
1124: Αμπού Σαάντ αλ-Χαραουί (Καδής)
1126: Πορσουκί (Εμίρης του Χαλεπιού και της Μοσούλης)
Απόπειρες
Οι Ασασίνοι αποπειράθηκαν δύο φορές να δολοφονήσουν τον Σαλαντίν. Η πρώτη φορά ήταν τον χειμώνα του 1175, κατά την πολιορκία του Χαλεπιού. Οι επίδοξοι δολοφόνοι εισεχώρησαν στον στρατό του, αλλά συνελήφθησαν πριν προφθάσουν να τον βλάψουν. Η δεύτερη απόπειρα έγινε το 1176 στην διάρκεια μιας εκστρατείας στην Συρία. Μεταμφιεσμένοι σε στρατιώτες του Σαλαντίν, του επιτέθηκαν με μαχαίρια, αλλά δεν μπόρεσαν να τρυπήσουν την πανοπλία του. Σε μια άλλη περίπτωση, ο Σαλαντίν που είχε εφιάλτες, ξύπνησε και βρήκε ένα δηλητηριασμένο στιλέτο στο προσκέφαλό του, σαφή προειδοποίηση για επικείμενο φόνο. Ωστόσο, φαίνεται πως αργότερα ο Σαλαντίν ήλθε σε μυστική συμφωνία με τους Ασασίνους και δεν ξανακινδύνευσε.
Επίσης, εκατοντάδες Ασασίνοι εστάλησαν να φονεύσουν τον Ουλαγκού Χαν, μέσα στο παλάτι του. Αυτό εξόργισε τον Μογγόλο πολέμαρχο, που απεφάσισε να επιφέρει βαρύ πλήγμα στο τάγμα τους, όπως και τελικά έκανε.
Στην σύγχρονη κουλτούρα
Στη σειρά βιντεοπαιχνιδιών Assassin’s Creed, ο παίκτης παίρνει τον ρόλο διαφόρων Ασσασίνων και εναντιώνεται στους Ιππότες του Ναού.
Το τάγμα των Ασασίνων εμφανίζεται στο βιβλίο του Ουμπέρτο Έκο, Το Εκκρεμές του Φουκώ.
Ομοίως εμφανίζεται στο βιβλίο του Πέτερ Μπέρλινγκ Τα παιδιά του Γκράαλ.
Στο βιβλίο του Νταν Μπράουν, Πεφωτισμένοι, ο δολοφόνος των υποψηφίων Παπών είναι Ασασίνος.

 Ἔρευνα Παπανικολάου Σωτήρης


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


«Πρόσφατα και μετά τη συμμετοχή της ρωσικής αεροπορίας στη μάχη κατά της τρομοκρατίας η κατάσταση βελτιώθηκε και ο συριακός στρατός προελαύνει σε πολυάριθμες ζώνες στο συριακό έδαφος στο μέτωπο .Αν και δεν μπορούμε να προσδιορίσουμε κάτι ως συγκεκριμένο μέτωπο θα ήταν προτιμότερο να μιλήσουμε για κατευθύνσεις και διάφορες περιοχές στο συριακό έδαφος», διαβεβαίωσε ο σύριος πρόεδρος al-Assad σε συνέντευξή του στην κινέζικη τηλεόραση TV Phœnix.

Ο πρόεδρος al-Assad πρόσθεσε ότι μετά τον πρώτο μήνα της ρωσικής συμμετοχής οι τρομοκρατικές οργανώσεις μειώθηκαν και κατά χιλιάδες τα μέλη τους τράπηκαν σε φυγή προς την Τουρκία και προς άλλες χώρες.

«Η αντιτομοκρατική μάχη δεν μπορεί να διεξαχθεί μόνο από αεροπορικές επιδρομές αλλά πρέπει να έχεουμε στρατιώτες στο έδαφος που να επιχειρούν», τόνισε ο al-Assad που διευκρίνισε ότι αυτός ο συντονισμός επιτεύχθηκε με το συνδυασμό του συριακού στρατού που επεμβαίνεις τα πεδία των μαχών και της ρωσικής αεροπορίας που βάλει από αέρος.

Ο σύριος πρόεδρος αρνήθηκε ότι υπάρχει κάποιος συντονισμός ή επαφή μεταξύ των αμερικανών δυνάμεων και της συριακής κυβέρνησης. Ήδη εδώ κι 1 χρόνο αυτό που αποκαλείται αμερικανική συμμαχία ξεκίνησε μια εκστρατεία εναντίον των τρομοκρατών αλλά το αποτέλεσμα ήταν οι τρομοκράτες να κερδίσουν και περισσότερο έδαφος και να στρατολογήσουν περισσότερους απ΄ όλον τον κόσμο.Κτά τη διάρκεια του 1ου μήνα της ρωσικής συμμετοχής οι τρομοκρατικές ομάδες κάποιοι στην Ευρώπη κάποιοι στην Υεμένηκαι καποιοι αλλού.Κι ένα άλλο θέμα που είναι μύθος.Δεν μπορείς να χτυπήσεις την τρομοκρατία μόνο από αέρος.

Η βασική διαφορά είναι ότι οι αμερικανοί δεν συνεργάζονται με καμιά δύναμη στο έδαφος ενώ οι ρώσοι το κάνουν.Για τους τελευταίους από κοινού στρατιωτικούς χειρισμούς μεταξύ αμερικανικών μαχητικών και ρωσικών ο πρόεδρος al-Assad ανέφερε ότι αυτοί αποσκοπούσαν ν΄αποφευχθεί κάθε εμπλοκή ανάμεσά τους γιατί επειχειρούσαν μερικές φορές στις ίδιες περιοχές..

Ο πρόεδρος al-Assad σημείωσε ότι στην πραγματικότητα δεν υπάρχουν απτές οργανώσεις τςη συριακής αντιπολίτευσης και πρόσθεσε ότι μια αντιπολίτευση είναι πολιτικός όρος και δεν σημαίνει ούτε μπορεί να σημαίνει μια ομάδα ή ργάνωση μαχητών με αυτόματα όπλα ή κάθε τύπο άλλου όπλου ανά χείρας.«Αν μιλάμε για μέρη που σχετίζονται με εξτρεμιστές η πλειοψηφία αυτών των οργανώσεων έχουν διασυνδέσεις με την al-Qaïda, είτε μέσω Daech είτε μέσω Nosra, αλλά αν μιλάμε για πολιτική αντιπολίτευση κάποια μέρη αυτής της αντιπολίτευσης είναι στο εσωτερικό Συρίας και άλλες εκτός Συρίας.Ένα μέρος της διοχετεύει πολιτική υποστήριξη στους τρομοκράτες και ένα άλλο μέρος δεν κάνει κάτι τέτοιο αλλά αντιτίθεται στους τρομοκράτες και υποστηρίζει την κυβέρνηση παρ΄ότι είναι αντιπολίτευση », δήλωσε ο σύριος πρόεδρος al-Assad.

Δεν μπορείς να κάνεις κανένα πολιτικό βήμα πριν νικήσεις την τρομοκρατία γιατί αυτή είναι το εμπόδιο και αυτή αποτελεί την πρώτη προετεραιότητα για κάθε σύριο.

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΜΦΥΛΙΟΣ ΕΊΝΑΙ ΠΟΛΕΜΟΣ

Μπορείς να πεις ότι είναι εμφύλιος όταν έχεις να κάνεις με μια συγκεκριμένη γραμμή που διαχωρίζει διαφορετικές συνιστώσες μιας συγκεκριμένης κοινωνίας ασχέτως αν είναι σεκταριστική, κοινωνική, η πολιτική. Αυτό δεν υπάρχει στη Συρία. Ο εμφύλιος πόλεμος καθορίζεται από εσωτερικούς παράγοντες και μοχλούς όχι από κράτη που υποστηρίζουν τρομοκράτες που έρχονται στη Συρία και τα οποία κράτη αναγγέλουν δημόσια ότι ο σκοπός τους είναι να αλλάξουν αυτό το κράτος ή όπως οι ίδιοι το λένε να αλλάξουν το καθεστώς αυτό δεν είναι ένας εμφύλιος πόλεμος αυτό είναι πόλεμος.

Και το Ισλαμικό Κράτος και η αλα Νούσρα είναι γεννήματα της αλ Κάιντα του Αφγανιστάν και όπως είπε και η Κλίντον είχαν εκπαιδευθεί για να πολεμήσουν τους σοβιετικούς με τα χρήματα των σαουδαράβων και υπό αμερικανική επίεβλεψη και καθοδήγηση.Είναι σαφές ρεαλιστικό κι όλοι το γνωρίζουν.Στην ιδεολογία τους είναι ουαχαμπίτικη σαουδαραβική.Τους υποστήριξαν η βασιλική οικογένεια Σ Αραβίας που υποστήριξε τους ουαχαμπίτικους θεσμούς δημόσια και επίσημα και βεβαίως έχουμε τόσες προσωπικότητες ουααχαμπισμού που μπορούν να τους χρηματοδοτούν.Ολα τα είδη υποστήριξης χρηήματα, αγορά πετρελαίου, ανθρώπινοι πόροι περνάνε μέσα από Τουρκία σε συνεργασία με σαουδάραβες και καταριανούς και βεβαίως με την αμερικανική και δυτική εποπτεία σε όλα αυτά.Αλλά χωρίς αυτή την πίσω βάση η ΙΣΙΣ δεν μπορεί να επιβιώσει γιατί δεν έχει εκκολαπτήριο στη Συρία γιατί δεν το έχει στη Συρία είναι σαν ξένο σώμα στη χώρα αλλά λόγω του φόβου δολοφονιών μπόρεσαν και πήραν κάποιες περιοχές αλλά στην πραγματικότητα η δύναμή τους προέρχεται από την Τουρκία με προσωπική υποστήριξη των Ερντογάν και Νταβούτογλου.

Ο τωρινός πρόεδρος της Τουρκίας είναι αδερφός μουσουλμάνος στην καρδιά του όταν είδε οτι η Μουσουλμανική αδερφότητα πηρε το πάνω χερι στην Τυνησία στη Λιβύη και στην Αίγυπτο πίστεψε ότι μπορούσε να αναβιώσει την οθωμανική αυτοκρατορία στον αραβικό κόσμο όχι όμως με το οθωμανικό όνομα αλλά με το ισλαμικό έτσι πίστεψε ότι θα κυβερνούσε τον κόσμο το μόνο του εμπόδιο ήταν η Συρία. Γι αυτό ο Ερντογάν λειτούργησε σύμφωνα με την προσωπική του ιδεολογία ξεχνώντας κάθε πλάνο που είχαμε με σκοπό να έχουμε καλές σχέσεις ευημερία κλπ όμως γι αυτόν η ιδεολογία είναι το παν .Γι αυτόν η Μουσουλμανική Αδελφότητα πρέπει να πάρει το πάνω χέρι στη Συρία κι αυτός να γίνει ο ιμάμης της Αδελφότητας στην περιοχή.

Η Κίνα με αυτή τη συνέντευξη στέλνει μήνυμνα μετά την εκτέλεση κινέζου ομήρου από την ΙΣΙΣ στη διεθνή κοινότητα υποστήριξης στον πρόεδρο Άσαντ και προειδοποίηση και σε ΙΣΙΣ και ουιγούρους τουρκόφωνους εντός της επικράτειάς της.sana 22/11/15

Πηγή Dimpenews


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Η ανθελληνική πολιτική του Βερολίνου δεν είναι τωρινή ούτε συγκυριακή. Ούτε έχει να κάνει μόνο με τα πρόσωπα που σήμερα τυχαίνει να κατέχουν κορυφαία αξιώματα, όπως η Μέρκελ και ο Σόϊμπλε. Στηρίζεται σε καλά εδραιωμένα στερεότυπα και αρνητικούς μύθους, που είναι διαχρονικά στην γερμανική νοοτροπία. Αυτές οι αθλιότητες που διαβάζουμε καθημερινά δεν είναι μόνο αναπαραγωγή της «Bild». Διατρέχουν απ' άκρη σ' άκρη την γερμανική κοινωνία ως καλά εδραιωμένες πεποιθήσεις. Δεν πρέπει όμως να αγνοούμε ένα σημαντικό κομμάτι της γερμανικής διανόησης που ξεχωρίζει για την κατανόηση της Ελλάδας και μας συμπαραστάθηκε μετά τα δεινά του μνημονίου

Το προαιώνιο δόγμα των Ανθελλήνων Γερμανών καταστρέφει πάλι, με οικονομικό πόλεμο αυτή την φορά, την Ελλάδα

Της Αθηνάς Κατσαφάδου

«Έτσι, βρέθηκα ανάμεσα στους Γερμανούς… Βάρβαροι ανέκαθεν, έγιναν ακόμη πιο βάρβαροι με την επιμέλεια και την επιστήμη και ακόμη με την ίδια την θρησκεία, βαθύτατα ανίκανοι για κάθε θεϊκό αίσθημα, χαλασμένοι ώς το μεδούλι, ανίκανοι για την ευτυχία των ιερών χαρίτων, επιρρεπείς στην υπερβολή και στην πενιχρότητα, προσβλητικοί για κάθε αγνή ψυχή, αναίσθητοι και χωρίς αρμονία σαν τα θρύψαλα ενός πεταγμένου αγγείου…
Δεν μπορώ να φαντασθώ άλλο λαό τόσο διχασμένο σαν τους Γερμανούς. Βλέπεις χειροτέχνες, αλλά όχι ανθρώπους, φιλοσόφους, αλλά όχι ανθρώπους, ιερείς, αλλά όχι ανθρώπους, αφέντες και δούλους, νέους και ηλικιωμένους, αλλά όχι ανθρώπους».
Φρήντριχ Χαίλντερλιν (1770 – 1843), Υπερίων σ. 221 – 226
«Σε όλες τις διεθνείς σχέσεις, η Γερμανία, από τις απαρχές της κιόλας, αργά και συστηματικά, έπαιζε πάντα τον ρόλο του εισβολέα, του κατακτητή, πάντα πρόθυμη να επεκτείνει στο έδαφος των γειτόνων της, την δική της θεληματική υποδούλωση και, από τότε που εδραιώθηκε σαν ενιαία δύναμη, έγινε μία απειλή, ένας κίνδυνος για την ελευθερία ολόκληρης της Ευρώπης. Η σημερινή Γερμανία δεν είναι άλλο παρά υποδούλωση θριαμβευτική και κτηνώδης».
Μιχαήλ Μπακούνιν (1814–1876), «ΚνουτοΓερμανική αυτοκρατορία»
Η ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΠΟΥ ΜΑΣ ΕΠΙΒΑΛΛΕΙ Η ΓΕΡΜΑΝΙΑ ΟΔΗΓΕΙ ΣΤΗΝ ΕΘΝΙΚΗ ΚΑΤΑΡΕΥΣΗ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΜΑΣ

Από το 2010 και μέχρι σήμερα βρισκόμαστε κάτω από δριμεία «επιτήρηση», στην ουσία ΚΑΤΟΧΗ της Γερμανικής Ευρώπης, δηλαδή της Γερμανίας. Το 1941, οι Γερμανοί μάς κατέλαβαν στρατιωτικά μετά από τις νικηφόρες μάχες σε όλα τα μέτωπα που διεξήγαγε ο στρατός μας εναντίον των επιτιθέμενων Ιταλών συμμάχων τους. Η καταστροφή της χώρας μας υπήρξε πλήρης. Είχαμε τα περισσότερα θύματα σε αυτόν τον πόλεμο ανάλογα με το πληθυσμό της χώρας, σε σχέση με άλλες χώρες της Ευρώπης. Ουδέποτε αποζημιωθήκαμε. Ουδέποτε μας επέστρεψαν τα δάνεια, τον χρυσό και τους αρχαιολογικούς μας θησαυρούς.

Η παρούσα κατοχή γίνεται με άλλα μέσα, οικονομικά. Σε εξαφανίζουν από τον χάρτη χωρίς να έχουν χάσει ούτε έναν στρατιώτη. Σε ταπεινώνουν, σε προπηλακίζουν μέσα από τα έντυπά τους, σε στοχοποιούν ως αναξιόπιστο εταίρο, ενοχοποιούν τον λαό μας ως αργόσχολο, κλέφτη, απατεώνα, αναξιόπιστο κ.λπ. Με την ανακάλυψη δε των υδρογονανθράκων στο Αρχιπέλαγος και του φυσικού αερίου καθώς και του οσμίου και κόκκινου ψευδάργυρου και άλλων πολύτιμων ορυκτών, έχουν εντείνει έτι περαιτέρω την επιτήρηση με βαρύτατους οικονομικούς όρους χωρίς ρήτρα ανάπτυξης, πρωτόγνωρους στα παγκόσμια χρονικά. Με την οικονομική αφαίμαξη έρχεται και η γεωπολιτική. Ανοίγουν τον δρόμο στους παλαιόθεν συμμάχους τους. Τους Τούρκους.

Ήδη από το 1959, κατά την συζήτηση στην Βουλή του Νόμου 4016/1959 που έδινε χάρη στον εγκληματία πολέμου, τον περιβόητο Μέρτεν, ο υπαρχηγός του ΕΔΕΣ στην κατοχή Κομνηνός Πυρομάγλου το είχε οξυδερκέστατα επισημάνει:
«Η Γερμανία οσάκις χάνει έναν πόλεμο (…) υπόσχεται ότι δεν θα το επαναλάβει, και όμως αλλάζει εντελώς τακτικήν. Επανέρχεται με άλλους τρόπους και άλλα μέσα να κατακτήσει (…). Επανέρχεται στην Ελλάδα διά της οικονομικής διεισδύσεως. Οι Γερμανοί θα απομυζήσουν την Ελλάδα μέχρις διαλύσεως, όπως συνέβη και με το Καμερούν (…). Η Ελλάς δικαιούται αποζημιώσεων εκ των καταστροφών της Κατοχής. Εξ όλων αυτών τίποτε δεν έδωσεν, ούτε πρόκειται να δώσει. Απεναντίας, έρχεται να εκμεταλλευθεί και πάλιν την Ελλάδα. Η οικονομική εξαθλίωσις είναι η χειροτέρα κατοχή. Και συντόμως θα υποστώμεν εκ μέρους των ιδίων εγκληματιών πολέμου την χειροτέραν αυτήν κατοχήν».
Οι αιμοδιψείς Τεύτονες Ιππότες μετά από δύο και πλέον αιώνες κυριαρχίας τους διαμόρφωσαν αυτό που θα μπορούσαμε να ονομάσουμε πρωσικό έθνος, με τις ελίτ του, γερμανικές ή εκγερμανισμένες, γαιοκτημόνων και πλουσίων εμπόρων. Αποτέλεσαν, με τις επιδρομές τους, την μεγαλύτερη πληγή για τους ορθόδοξους λαούς της Ανατολής. Τον 13ο αιώνα ο εξόριστος Ρώσσος πρίγκιπας Αλέξανδρος Νιέφσκι επιστρατεύτηκε για να αντιμετωπίσει τους Γερμανούς. Η αποφασιστική μάχη δίνεται πάνω στην παγωμένη λίμνη Πέϊπους (ρωσ. Τσούντσκογιε), στις 5 Απριλίου 1242, και καταλήγει στον θρυλικό πλέον ρωσσικό θρίαμβο. Η αφίσσα είναι από την ομώνυμη ταινία του Αϊζενστάϊν (1938) που γυρίστηκε εν' όψει του Δευτέρου Παγκοσμίου Πόλέμου προκειμένου να προετοιμάσει τον ρωσσικό λαό για την επίθεση του Γ' Ράϊχ

Η Γερμανία γνωρίζει καλά, πως μια εξουθενωμένη χώρα, αποικία χρέους και, πάνω απ΄ όλα, χωρίς εθνική νομισματική πολιτική αφού επί του απροκάλυπτα φιλογερμανού Σημίτη απωλέσαμε την δυνατότητα που έχει ένα ανεξάρτητο έθνος να τυπώνει το εθνικό του νόμισμα και ενταχθήκαμε με παραποιημένα στοιχεία στο πανάκριβο Γερμανικό ευρώ, γνωρίζει λοιπόν καλά η Γερμανία, πως αυτή η πλήρως αφυδατωμένη χώρα, δεν θα έχει επάρκεια αντίστασης στον επαπειλούμενο τεμαχισμό της. Φροντίζουν γι΄ αυτό και οι εντός των τειχών «πρόθυμοι» πολιτικοί, κανάλια, τύπος, και μεγάλο ποσοστό της κοινωνικοοικονομικής ελίτ, κυρίως δε οι εθνομηδενιστές παντός τύπου, όπως καθηγητές, δάσκαλοι, δημοσιογράφοι, καλλιτέχνες, κανάλια, κόμματα και κυρίως η μέγιστη πλειοψηφία των ΜΚΟ, οι οποίοι μεθοδικά χτυπάνε αλύπητα τον Ελληνισμό, απονευρώνοντάς τον.

Η επίθεση εναντίον μας είναι σε πλήρη εξέλιξη από το 2010. Όχι με βομβαρδισμούς και τανκς όπως συνέβη στην γείτονα. Με κάτι ποιο έξυπνο και ποιο προσοδοφόρο. Με οικονομικό πόλεμο. Έτσι, οι Τεύτονες «ιππότες» ενθυλακώνουν τεράστια κέρδη από τις θυσίες του Ελληνικού λαού και κερδίζουν σε Ζωτικό Χώρο («lebenstraum») που γι΄ αυτό το άπιαστο όνειρο των Νιμπελούγκεν, κατέστρεψαν ολόκληρη την ανθρωπότητα και στον Α΄ και στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Τώρα το Δ΄ Ράιχ επελαύνει εναντίον μας, ακριβώς με την ίδια φιλοσοφία, όπως στους δύο καταστρεπτικούς πολέμους που μακέλεψε τον μισό πλανήτη, αλλά με άλλη τακτική. Δεν στέλνει πάντσερ και στούκας. Στέλνει Μνημόνια, προληπτικές γραμμές στήριξης… και τον Φούχτελ. Παράλληλα, ενώ η χώρα μας είναι εταίρος υποτίθεται ισότιμος, η ισοτιμία υφίσταται μόνο για τις υποχρεώσεις μας και όχι για τα δικαιώματα. Το πιο βασικό, τα σύνορα ουδέποτε αναγνωρίσθηκαν ως σύνορα της Ευρώπης.

Εισέβαλε το BARBAROS στον θαλάσσιο χώρο της Κύπρου, όχι της κατεχόμενης, της ελεύθερης, και η κυρία Μέρκελ ψευτοδιαμαρτυρήθηκε έτσι για τά μάτια της διεθνούς κοινής γνώμης, η οποία έκπληκτη παρακολουθούσε την εισβολή στα ύδατα κράτους–μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης και οι εταίροι του σφύριζαν αδιάφορα! Εάν εισέβαλε εχθρικός στρατός στην Γερμανία πώς θα αντιδρούσε η Καγκελάριος; Πώς θα αντιδρούσε η Γαλλία, η Αγγλία; Τι μήνυμα στέλνεις στον εισβολέα;

Την ίδια περίοδο της εισβολής, η Ελληνική Κυβέρνηση, μοιραία και άβουλη, μα υπάκουη πάντα στις υπαγορεύσεις της Καγκελαρίου και της κυβέρνησης των ΗΠΑ, υποδεχόταν - ταπεινώνοντας και εξοργίζοντας τον Ελληνικό λαό - τον πρωθυπουργό της Τουρκίας Αχμέτ Νταβούτογλου ενώ συνεδρίαζε από κοινού με το Τουρκικό υπουργικό συμβούλιο!!
Η κυβέρνηση της Ελλάδας και της Κύπρου, δεν γνωρίζουν το απλό μάθημα του διεθνούς δικαίου και της διεθνούς πρακτικής, ότι ΠΟΤΕ καμμία εθνικά αξιοπρεπής χώρα και κυβέρνηση δεν συνομιλούν με τον κατακτητή.

Κολωνία. Ο ναός του Αγίου Παντελεήμονος ή Αγ.Πανταλέοντα κατά τους καθολικούς, έχει μέσα του ένα τάφο που γράφει: “DOMINA THEOPHANU IMPERATRIX” δηλαδή «ΔΕΣΠΟΙΝΑ ΘΕΟΦΑΝΩ ΑΥΤΟΚΡΑΤΕΙΡΑ». Ποια ήταν η Θεοφανώ; Ο Όθων Α’ (912-973μ.Χ) δούκας της Σαξονίας και βασιλιάς της Γερμανίας και Ιταλίας, πάντρεψε το γιο του Όθωνα Β’ τον Ερυθρό, με την Ελληνίδα πριγκίπισσα Θεοφανώ, το 972μ.Χ. Την αρχοντοπούλα συνόδεψαν στη νέα της πατρίδα άνθρωποι της εκκλησίας, των γραμμάτων και των τεχνών. Η ομορφιά, η λεπτότητα, η μόρφωση της Θεοφανούς εντυπωσίασε πολλούς. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα να θέσει τα θεμέλια του πολιτισμού (έστω και προσωρινά) σ’ ένα λαό βάρβαρο και πολιτιστικά υπανάπτυκτο. Βέβαια αυτό δεν ήταν εύκολο, γιατί η Θεοφανώ βρισκόταν μέσα σ’ ένα περιβάλλον πολύ εχθρικό, ούτε φαίνεται να το εκτίμησαν ποτέ οι Γερμανοί

ΤΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΒΑΘΟΣ ΤΗΣ ΑΝΤΙΠΑΡΑΘΕΣΗΣ ΤΗΣ ΓΕΡΜΑΝΙΑΣ ΜΕ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

Το ερώτημα ανακύπτει αβίαστα: Ήταν ανέκαθεν υβριστική και επιθετική η πολιτική συμπεριφορά της Γερμανίας απέναντι στην χώρα μας και εάν συνέβαινε αυτό διαχρονικά, από πότε, και ποιοι είναι οι βαθύτεροι λόγοι αυτής της προαιώνιας αντιπαράθεσης; Η προσεκτική μελέτη της Ιστορίας δίνει απαντήσεις που έχουν να κάνουν με την οικονομία, την γεωπολιτική, την διαφορά πολιτισμικού status, την διάσταση μεταξύ Ορθοδοξίας και Προτεσταντισμού και εν γένει στην μεγάλη διαφορά νοοτροπίας που έχει να κάνει με την βαθύτερη φιλοσοφική θεώρηση των νοημάτων της ζωής των δύο λαών.
Η κύρια αρχή της αντιπαράθεσης καταγράφεται ιστορικά, όταν αυτοκράτωρ της Γερμανίας ήταν ό Όθων ο Α΄ (962 -973 ), ιδρυτής τη μετέπειτα Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας του Γερμανικού Έθνους, απέστειλε στην Κωνσταντινούπολη τον Λομβαρδικής καταγωγής επίσκοπο Κρεμώνας Λιουτπράνδο διά να διαπραγματευθεί με τον αυτοκράτορα Νικηφόρο Φωκά το συνοικέσιο του υιού του Όθωνα του Β΄ με την πριγκίπισσα της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας Θεοφανώ. Ο Λιουτπράνδος εξοργίστηκε για την υποβαθμισμένη υποδοχή από άποψη πρωτοκόλλου, που του επιφύλαξαν οι Βυζαντινοί, και έγραψε μία άκρως εμπαθή και υβριστική αναφορά για το ταξίδι του στην Κωνσταντινούπολη.

Είναι αλήθεια πως ο Νικηφόρος Φωκάς τον είχε και περίμενε αρκετό χρόνο πριν αποφασίσει να τον δεχτεί σε ακρόαση. Αυτό, όμως, δεν έγινε χωρίς λόγο.

Η Βυζαντινή Αυτοκρατορία ήταν τότε στην πλήρη ακμή της. Αυτοκράτωρ ήταν μόνον ένας. Ο αυτοκράτορας του Βυζαντίου. Οι λοιποί ηγεμόνες της Δύσης ήσαν ρηγάδες ή βασιλιάδες. Όχι αυτοκράτορες. Αυτό από τους Βυζαντινούς θεωρείτο σφετερισμός. Επομένως ο Λιουτπράνδος εμφανίστηκε ως εκπρόσωπος σφετεριστού και ως τέτοιος αντιμετωπίσθηκε. Έτσι λοιπόν, ο Νικηφόρος Φωκάς - ένας κατ’ εξοχήν επιτυχημένος αυτοκράτορας, ανίκητος στρατηγός, βαθύτατος γνώστης της μεγάλης πνευματικότητας της Ορθοδοξίας (υπήρξε πνευματικό τέκνο του Αγίου Αθανάσιου και επιθυμούσε διακαώς να παραιτηθεί από τον θρόνο και να μονάσει δίπλα στον ιερομόναχο Αθανάσιο στο Άγιο Όρος), βρήκε την ευκαιρία που περίμενε και τον ταπείνωσε δεόντως. Ο Λιουτπράνδος έγραψε έναν λίβελλο εναντίον του αυτοκράτορα και των Βυζαντινών με τον λατινικό τίτλο «De Legatione Constantinopolitana».

Το συνοικέσιο δεν ευοδώθηκε επί Νικηφόρου Φωκά. Ευοδώθηκε επί αυτοκράτορος Ιωάννη Τσιμισκή. Η Θεοφανώ παντρεύτηκε τον Όθωνα τον Β΄, και από τότε αρχίζει ο εκπολιτισμός των Γερμανών αφού η Θεοφανώ έχει συμπεριλάβει στην ακολουθία της πολεοδόμους, αρχιτέκτονες, ανθρώπους των γραμμάτων, τεχνίτες, μαθηματικούς και ό,τι άλλο κάλυπτε την παιδεία των Βυζαντινών, δηλαδή Όμηρο, Αριστοτέλη, Πλάτωνα κ.λπ.

Το προαναφερθέν κείμενο του Λιουτπράνδου, πιθανότατα δεν απηχούσε μόνο τις προσωπικές του απόψεις, αλλά και τις επικρατούσες στον Δυτικό κόσμο αντιλήψεις για τους Έλληνες. Σε αυτό οι Έλληνες παρουσιάζονται ως: «Φιλάργυροι», «ψεύτες», «ανόητοι», «αναξιόπιστοι», «απατεώνες», «δόλιοι» κ.λπ. Η αντιμετώπιση αυτή ερμηνεύεται από τα αναμφισβήτητα «συμπλέγματα κατωτερότητας» από τα οποία διακατέχονταν οι Γερμανοί και γενικότερα οι Δυτικοί απέναντι στην ακμάζουσα ανατολική αυτοκρατορία. Συγκεκριμένα, κατά τον Λιουτπράνδο, ο Νικηφόρος είναι ένα πλάσμα πραγματικά τερατώδες, πυγμαίος με τεράστιο κεφάλι, με μάτια σαν του τυφλοπόντικα... Ο λόγος του είναι θρασύς, αλλά ο νους του σαν της αλεπούς και σαν τον Οδυσσέα είναι επίορκος και ψευταράς. Επίσης είνα χωριάτης, κατσικοπόδαρος, άξεστος, βάρβαρος, βάναυσος, κερατάς …… τσιγκούνης, πλεονέκτης, τρώει σκόρδο, κρεμμύδια και πράσα ……..και «Ο τσιγγούνικος δείπνος τους αρχίζει και τελειώνει με μαρούλια, που κάποτε έκλειναν τους δείπνους των προγόνων τους». Η εμπάθεια και η υπερβολή είναι εμφανής. Ακόμα όμως και στους λιβέλλους τους οι Γερμανοί και οι άλλοι Δυτικοί θεωρούν ότι οι Βυζαντινοί είναι απόγονοι των αρχαίων Ελλήνων και τους αντιμετώπιζαν ως ενιαία οντότητα.

Έναν αιώνα προ του σχίσματος του 1054, διαπιστώνεται η ύπαρξη αρνητικών στερεοτύπων από την πλευρά των Δυτικών και δη των Γερμανών. Οι Έλληνες κατηγορούνται ως «σχισματικοί». Μετά δε την Άλωση της Κωνσταντινουπόλεως το 1204 από τους Δυτικούς, οι σχέσεις μεταξύ των δύο πλευρών θα επιδεινωθούν δραματικά. Η απαξιωτική εικόνα που έχουν οι Δυτικοί για τους Έλληνες αποτυπώνεται και στο Χρονικό του Μορέως, κείμενο του 14ου αιώνος γραμμένο πιθανότατα από κάποιο γασμούλο. «Ποίος να θαρρέση είς αυτουνούς, όρκον να τους πιστέψη, αφών τον Θεόν ου σέβονται, αφέντη ούκ αγαπούσιν;»…
«Ακούσατε οι άπαντες, Φράγκοι τε και Ρωμαίοι, …..ελάτε εδώ να ακούσετε υπόθεσιν μεγάλην, την κακοσύνην των Ρωμαίων, την απιστίαν όπου έχουν…». Και εδώ είναι εμφανής η αντιπάθεια των Δυτικών έναντι των μεσαιωνικών Ελλήνων, οι οποίοι παρ' όλα αυτά θεωρούνταν από τους Δυτικούς ως ένας λαός με μεγάλο ιστορικό βάθος. Λίγα χρόνια μετά την Άλωση της Κωνσταντινουπόλεως από τους Οθωμανούς Τούρκους, στα τέλη του 15ου αιώνα, ο Γερμανός προσκυνητής μοναχός Felix Faber σημειώνει: «Οι Λατίνοι και οι Έλληνες αλληλομισούνται σε τέτοιο σημείο, που όλες οι χριστιανικές νίκες κατά των Τούρκων θα είναι μάταιες, αν δεν εξοντωθούν πρώτα οι Έλληνες»!

Το Β' Ράιχ (II Reich), ως διάδοχο σχήμα για το βασίλειο της Πρωσίας (Königreich Preußen), όχι μόνο ενοποιεί την Γερμανία, αλλά απλώνει τα πλοκάμια του σε όλη την Ευρώπη. Επιβεβαιώνεται ότι «ο Πόλεμος είναι η εθνική βιομηχανία της Πρωσσίας», κατά δήλωση του Μιραμπώ από το 1788, σε γαλλική αφίσσα του 1917

Στους αιώνες που ακολούθησαν μέχρι την Ελληνική Παλλιγεννεσία οι κάθε λογής περιηγητές και Δυτικοί αξιωματούχοι που επισκέφτηκαν την Ελλάδα επαναλαμβάνουν τα αυτά αρνητικά μοτίβα εναντίον μας την ίδια στιγμή που οι αρχαιολάτρες «φιλέλληνες» απoψίλωναν την Ελληνική γη από τα αρχαία μας! Υπήρξαν βέβαια και πραγματικοί φιλέλληνες, αλλά αυτοί αντιπροσώπευαν έναν κλειστό κύκλο πραγματικά μορφωμένων ανθρώπων της Δύσης και δεν εκπροσωπούσαν την κοινή γνώμη της εποχής. Με την εμφάνιση του Ρομαντισμού, θα αλλάξει το κλίμα. Πολλοί δυτικοευρωπαίοι θα έρθουν στην Ελλάδα να πολεμήσουν (1821 – 1829). Δεν εξέλιπαν όμως οι περιπτώσεις έντονου μισελληνισμού όπως η περίπτωση του Αυστριακού διανοούμενου Jakob Philip Fallmerayer (1790 – 1861), ο οποίος έγινε γνωστός για τις θεωρίες του περί απουσίας οποιασδήποτε σχέσης μεταξύ των αρχαίων και των νεώτερων Ελλήνων. Απόψεις αυτού του κυρίου βρίσκουμε σε περιοδικό της κατά δήλωση Αριστεράς όπως επισημαίνει ο πάντα εύστοχος Στάθης στα κείμενά του. Οι ανθελληνικές αυτές απόψεις του Φαλμεράυερ έχουν απαντηθεί και πεταχτεί στον κάλαθο των αχρήστων από την πλειοψηφία της Παγκόσμιας Ακαδημαϊκής κοινότητας. Το ερώτημα τίθεται αυτοδικαίως από μόνο του. Και γιατί λοιπόν αναζωπυρώνεται η ανθελληνική και αντιεπιστημονική θεωρία του Fallmerayer από την «διανόηση της Δήθεν αριστεράς;». Ρητορική βεβαίως η ερώτηση. Γνωρίζουμε πια γιατί.

Ο σφιχτός εναγκαλισμός μεταξύ Γερμανίας και Οθωμανικής αυτοκρατορίας προ και κατά τον Α΄ Παγκόσμιο πόλεμο δεν ήταν άσχετος με την απόλυτα αρνητική θέση του Μέττερνιχ της Ιεράς Συμμαχίας εναντίον της απελευθέρωσης των Ελλήνων από τους Τούρκους. Ό Μέττερνιχ προωθούσε παντοίω τρόπω το δόγμα της διατήρησης της ακεραιότητας της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Οι Γερμανοί λειτουργούσαν ΠΑΝΤΑ υπέρ των Τούρκων. Με τις πολιτικές τους εναντίον μας ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΑ, άνοιγαν και ανοίγουν τον δρόμο στους Τούρκους.

Ο πρώτος Αυστριακός πρεσβευτής στην Αθήνα Άντον Πρόκες φόν Όστεν (1795 -1876) το 1834 και απεσταλμένος της Αυστριακής κυβέρνησης για τα συμβαίνοντα στην Ελλάδα κατά τα χρόνια της Επανάστασης του ‘21 υπήρξε ο άνθρωπος του Μέττερνιχ στην Ελλάδα. Ήταν το μάτι του και το αυτί του. Οι δημοσιευμένες επιστολές του προς τον Ιάγο της πολιτικής της Ιερής Συμμαχίας, δεξί χέρι του Μέττερνιχ Φρειδερίκο Γκέντς, από τον καθηγητή Ιστορίας στο πανεπιστήμιο της Βιέννης Πολυχρόνη Ενεπεκίδη αποδεικνύουν τα όσα παραπάνω αναφέραμε. Ενδεικτικά μόνον θα παραθέσουμε κάποια αποσπάσματα των επιστολών του Όστεν:
«……ήταν το πρότυπο του λαού που σήμερα ατιμάζει το χώμα όπου η τέχνη και η επιστήμη ανέπτυξαν την πλούσια ομορφιά τους και βρήκαν την πλήρωσή τους».

«Κατά το 1820 είχαν φθάσει οι Έλληνες της Σμύρνης στο σημείο να πάρουν στα χέρια τους σχεδόν ολόκληρο το εμπόριο… Η ανεξαρτησία της Ελλάδος θα έχει σαν συνέπεια την ηγεμονία των Ελλήνων στο εμπόριο της Σμύρνης. Οι Έλληνες έμποροι θα παραμερίσουν για χίλιους τοπικούς λόγους τους Ευρωπαίους από την Ανατολή και μόνο το ρωσικό εμπόριο θα μπορέσει να κρατηθεί δίπλα στο Ελληνικό και να επεκταθεί στον μεσογειακό χώρο...».

«Η Βυζαντινή Αυτοκρατορία είναι - από οποιαδήποτε πλευρά και αν την κυττάξει κανείς – η πιο ατιμωτική σελίδα του θλιβερού βιβλίου της Ιστορίας… Οι αιώνες έκτοτε δεν κατόρθωσαν ακόμη να εξαλείψουν την ηθική πανώλη από τον χαρακτήρα των επιγόνων της, ενώ και η δυναστεία του Μωάμεθ πήρε τα πιο απάνθρωπα ήθη της σαν μια κληρονομιά από την ελληνική αυτοκρατορία των Βυζαντινών.

Ο Πρόκες φόν Όστεν στις 20–22 Απριλίου του 1825 επισκέπτεται την Σκύρο. Γράφει: «Στο κάστρο βρήκαμε μόνον ένα μαρμάρινο γείσο (θριγκό) με επιγραφή. Τα βαρβαρικά γράμματα της επιγραφής αναφέρονται στην ελεεινή εποχή των Ελλήνων αυτοκρατόρων γι' αυτό και δεν έκανα τον κόπο να την αντιγράψω».

«….Ένας συρφετός όπως ο Ελληνικός λαός, χωρίς αγάπη για την πατρίδα, χωρίς θάρρος, χωρίς μια οποιαδήποτε αρετή, κομματιασμένος από το μίσος και τον φθόνο, χωρίς δικές του οικονομικές πηγές και χωρίς χαρακτήρα, με την ικανότητα να χρησιμοποιεί ξένους και όχι τις δικές του δυνάμεις, και χωρίς να έχει έναν άνδρα με άριστες ιδιότητες ……».

Παρ' όλο που γνωρίζει, ο απεσταλμένος του Μέττερνιχ, ως αυτόπτης μάρτυς τις περισσότερες φορές, τις θηριωδίες των Τούρκων, το άνισον του αγώνα ενός καταπιεσμένου και αποφασισμένου λαού να κερδίσει την ελευθερία του, ενός λαού που σηκώνει το ανάστημά του ρακένδυτος, γενναίος και ριψοκίνδυνος και χωρίς να έχει κανέναν σύμμαχο απέναντι σε μια αυτοκρατορία, την Οθωμανική, δεν υπάρχει ούτε μία λέξη συμπαράστασης, έστω συγκατάβασης από τον Όστεν. Μία λέξη, γι΄ αυτόν τον λαό, μόνο και μόνο γι΄ αυτή την αποκοτιά του. Γι΄ αυτήν την Ιερή μας Τρέλλα. Αλλά τα μεγάλα πράγματα και τις μεγάλες ιδέες, μπορούν να τα νοιώσουν μόνο μεγάλοι άνθρωποι και μεγάλοι λαοί.

Επί Βαυαροκρατίας (1833 -1862) ο Όθων και πριν ενηλικιωθεί, η αντιβασιλεία, επέβαλαν και διαμόρφωσαν τον σχεδιασμό του νέου κράτους, σύμφωνα με την ιδέα που είχαν ως Βαυαροί για την Γερμανική-Βαυαρική κοινωνία και διοίκηση, και όχι για την Ελληνική, και ιδίως δεν έλαβαν καθόλου υπ΄ όψιν τους την σοφή κοινοτική - δημοκρατική διοίκηση των σκλαβωμένων Ελλήνων που λειτούργησε παραδειγματικά πάνω από 350 χρόνια. Δεν κατενόησαν ή δεν ήθελαν να κατανοήσουν την ιδιαιτερότητά μας. Γι΄ αυτό, οι Έλληνες δεν νοιώθουμε το κράτος σαν κάτι δικό μας και δεν το προστατεύουμε αλλά επιδιώκουμε να προστατευθούμε εμείς από το κράτος. Είναι ένα κοστούμι έξω από τα μέτρα μας. Είναι επιβαλλόμενο έξωθεν. (Το θέμα έχει πλήρως αναλυθεί επιστημονικά από τον καθηγητή κ. Γιώργο Κοντογιώργη).

Όταν ο δυτικός συνασπισμός εξεστράτευσε εναντίον της Ρωσίας κατά την διάρκεια του Κριμαϊκού πολέμου (1853 -1856 ), οι Έλληνες όχι μόνο δεν συμπαρατάχθηκαν με τους Δυτικούς αλλά έστειλαν και σώμα εθελοντών στο πλευρό των Ρώσων. Αυτό το γεγονός επέτεινε την αρνητική εικόνα των Ελλήνων στην δυτικοευρωπαϊκή γνώμη. Ήδη από συστάσεως σχεδόν του Γερμανικού κράτους επί Bismarck (τέλη του 19ου αι.), σοβαροί Έλληνες αναλυτές και πολιτικοί κατηγορούσαν τους Γερμανούς ότι, στο πλαίσιο των γεωπολιτικών τους φιλοδοξιών, επιθυμούσαν να διοικήσουν την Ελλάδα «ως επαρχία της Βαυαρίας» υπό το δόγμα του «Deutschland uber Alles». Αυτό το ίδιο δόγμα δεν το βλέπουμε να ξεδιπλώνεται απροκάλυπτα και σήμερα ενώπιοv μας; Για τα πάντα, ακόμα και τα πλέον επουσιώδη, όπως είναι η μείωση του ΦΠΑ στις τουριστικές περιοχές της χώρας, παρακαλούσε δουλικά η κυβέρνηση την καγκελάριο Μέρκελ! Επετεύχθη μόνον όταν συναίνεσε η επικυρίαρχος.

Ο Kάιζερ Βίλχελμ Β' επισκέπτεται το μέτωπο της Καλλίπολης το 1915, όπου τον υποδέχεται ο ένας από την τριανδρία των Νεοτούρκων, ο υπουργός Πολέμου, ο Τουρκαλβανός Εμβέρ Πασάς. Από τον Σουλτάνο, η εξουσία της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας είχε περάσει πια στα χέρια της φιλογερμανικής Τριανδρίας των ντονμέδων Νεοτούρκων αξιωματικών. Με την ευκαιρία του Α' Παγκοσμίου Πολέμου (1914-18), με την ενθάρρυνση των θεωρητικών του κινήματος των Νεο-Τούρκων,αλλά και με την τεχνογνωσία του Β' Ράϊχ, η Υψηλή Πύλη προέβη σε ωμές αγριότητες εναντίον των μη Μουσουλμάνων υπηκόων της γερασμένης Οθωμανικής Αυτοκρατορίας

ΟΙ ΓΕΡΜΑΝΟΙ ΑΝΕΚΑΘΕΝ ΤΟΥΡΚΟΦΙΛΟΙ

Ο σφιχτός εναγκαλισμός μεταξύ Γερμανίας και Οθωμανικής αυτοκρατορίας προ και κατά την διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου πολέμου, δεν ήταν άσχετος με την συστηματική εξόντωση του μικρασιατικού Ελληνισμού από τον σουλτάνο και κατόπιν από τους Νεότουρκους, αφού έγινε κατόπιν σχεδιασμών και προτροπών Γερμανών αξιωματικών-συμβούλων τους, όπως του Liman von Sanders πασά, που αποκαλούσε τους Μικρασιάτες Έλληνες «εχθρικά στοιχεία, εμπνεόμενα με έξωθεν επαναστατικάς ιδέας», τα οποία θα έπρεπε να διωχθούν ανηλεώς. Εδώ, πρέπει να διευκρινισθεί το εξής: Οι Τούρκοι, διέπραξαν γενοκτονία όχι γιατί τους το συμβούλεψε ο Γερμανός σύμμαχός τους. Το έπραξαν για καθαρά ληστρικούς λόγους και ευρύτερα πολιτικούς. Απλώς, συνέπεσαν οι γεωστρατηγικοί και γεωπολιτικοί στόχοι εκείνη την ιστορική στιγμή της Τουρκίας και της Γερμανίας. Στην σκέψη των Τούρκων υπήρχε πάντα η ιδέα της γενοκτονίας. Παλιά μου τέχνη κόσκινο, όπως λέει ο σοφός λαός.

Πολύ πριν, από τον Α΄ Παγκόσμιο πόλεμο, ο Κάιζερ Γουλιέλμος ο Β΄ ταξίδεψε στα εδάφη της Οθωμανικής αυτοκρατορίας (έφθασε μέχρι την Ιερουσαλήμ), και οι Γερμανοί τραπεζίτες και αξιωματικοί αύξησαν την δράση τους: Αναδιοργάνωσαν τον Τουρκικό στρατό, έκαναν επενδύσεις, και τέλος ανέλαβαν την κατασκευή της σιδηροδρομικής γραμμής Κωνσταντινουπόλεως-Βαγδάτης! Το Βερολίνο διατυμπανίζει με καμάρι την πολιτική των «τριών Βήτα»: Βερολίνο-Βυζάντιο-Βαγδάτη! Έναντι των παροχών αυτών, δωρίθηκαν στον Κάιζερ, τα ανυπέρβλητα γλυπτά της Περγάμου και πλείστα άλλα, που αποτελούν τον κυριότερο αρχαιολογικό πλούτο της Γερμανίας!

Γκραβούρα του Α' Παγκόσμιο Πολέμου: Ο Βούλγαρος, στρατιώτηςπαίζει μπαγλαμά, προς τέρψιν των συμπολεμιστών του, του Οθωμανού, του Αυστρο-Ούγγρου και του Γερμανού

Η σημαντικότερη προσφορά των Γερμανών προς τους Τούρκους ήταν η προσπάθεια αναδιοργάνωσης του τουρκικού στρατού από τον Γερμανό αντισυνταγματάρχη Κολμάρ φόν ντέρ Γκόλτς (1843-1916), που μπόρεσε και νίκησε τον ανοργάνωτο ουσιαστικά Ελληνικό στρατό το 1897. Ο ουσιαστικός αναμορφωτής του τουρκικού στρατού ήταν ο επίσης Γερμανός στρατηγός Λίμαν φόν Σάντερς (1855 –1929), ο οποίος εν όψει του Μεγάλου πολέμου παρέμεινε στην Τουρκία ως alter ego του Τούρκου αρχιστρατήγου, ενώ γενικός επιτελάρχης του τουρκικού στρατού διορίστηκε ο επίσης Γερμανός στρατηγός Μπρόνσαρ φόν Σέλλεντορφ. Στον Λίμαν φόν Σάντερς προσγράφεται και η εισήγηση πλήρους διωγμού των Ελλήνων της Μικράς Ασίας. Ωστόσο η πολιτική των γενοκτονιών είχε αρχίσει στην Τουρκία, από το 1894 με την επίθεση κατά των Αρμενίων. Από το 1895, με εισηγήσεις Γερμανών συμβούλων, άρχισε να χτυπιέται, με ειδικούς νόμους, το επιχειρηματικό και εργατικό κεφάλαιο των Ελλήνων και να επιβάλλεται σιωπή στην πνευματική δημιουργία. Αξιόλογοι πνευματικοί άνδρες, όπως ο Βλάσσης Γαβριηλίδης, ο Κλεάνθης Τριανταφυλλόπουλος και πολλοί άλλοι, λόγω της αρθρογραφίας τους, διώχτηκαν από την Τουρκία.

Οι διωγμοί πήραν βίαιο χαρακτήρα κατά τους Βαλκανικούς πολέμους1912 -1913, όταν ολόκληρα χωριά εξοντώθηκαν στο εσωτερικό και οι κάτοικοι αναζήτησαν καταφύγιο στην παραλία. Ευτυχώς, που τότε στο τιμόνι της Εκκλησίας τηςΣμύρνης βρισκόταν οπερίβλεπτος Χρυσόστομος Καλαφάτης, ο μετέπειτα εθνοϊερομάρτυς, ο οποίος κινητοποίησε την Ευρωπαϊκή και την διεθνή κοινή γνώμη υπέρ των σφαγιαζόμενων και καταδιωκομένων Ελλήνων. Οι Νεότουρκοι είχαν εκπονήσει πλήρες σχέδιο αφανισμού των Ελλήνων. Και οι Γερμανοί επίσης. Έπρεπε να «καθαρίσει» η Μικρά Ασία και η Θράκη από τους Έλληνες.
Ο αρχιτέκτων της εξόντωσης Αρμενίων και Ελλήνων ήταν ο Ταλαάτ Μπέης. Πίσω του, πάντα, βρισκόταν ο Λίμαν φόν Σάντερς, που κάποτε, τάχα έκπληκτος,όταν μαζί επισκέφτηκαν το Αϊβαλή, ρώτησε τον Ταλαάτ: «Μπά! Υπάρχουν ακόμη Έλληνες στις Κυδωνίες;». Και ο Ταλαάτ απαντούσε, όπως θα απαντούσαν αργότερα οι συμπατριώτες του Σάντερς: - «Ευρισκόμεθα εις την οδόν της εξοντώσεως…».

Ο τότε πρεσβευτής των Ηνωμένων Πολιτειών στην Κωνσταντινούπολη Ερρίκος Μοργκεντάου, στο βιβλίο του «Τα μυστικά του Βοσπόρου» γράφει: «Μίαν ημέρα ο πρεσβευτής της Γερμανίας Βαγκενχάιμ και εγώ, εξήλθομεν έφιπποι εις περίπατον είς τους προς βορράν της Κωνσταντινουπόλεως λόφους. Ο Βαγκενχάιμ ήρχισεν να μού ομιλεί περί Ελλήνων, διά τους οποίους έτρεφε μεγάλην αντιπάθειαν. Απεριφράστως μού είπεν ότι εύρισκεν ευλόγους τους εναντίον των διωγμούς των Τούρκων και την εκ του εδάφους της Τουρκίας ομαδικήν απέλασίν των, διότι αύτη απετέλει μέρος των προπαρασκευών της Γερμανίας διά τον πόλεμον. Αφ’ ής στιγμής η Γερμανία, εξακολουθεί ο κ. Μοργκεντάου, κατέστρωσε τα σχέδιά της διά την κατάκτησιν της Μικράς Ασίας, ήτο φυσικόν ότι οι Έλληνες της χώρας ταύτης αποτέλουν κώλυμα διά την πραγματοποίησην των παγγερμανιστικών βλέψεών της… εφ’ όσον η χώρα αυτή ήτο Ελληνική, απετέλει ούτως ειπείν κώλυμα, εις την οδόν των Γερμανών προς τον Περσικόν κόλπον, ακριβώς όπως η Σερβία… Η μέθοδος αύτη ήτο ο εκτοπισμός. Ο βίαιος εκτοπισμός ολοκλήρων πληθυσμών εν είδει αγέλης από το έν μέρος …………Μετά τρία έτη ο Γερμανός ναύαρχος φόν Ούζεντομ, διοικητής …..τών Δαρδανελλίων,……με εβεβαίωσε τά εξής: - Επιμόνως οι Γερμανοί συνεβούλευσαν να εκτοπισθούν οι Έλληνες από τά παράλια, διά λόγους καθαρά στρατιωτικούς».

Διαπιστώνει κανείς, όχι με ιδιαίτερη έκπληξη, πώς διαμορφωνόταν και εκτελείτο η πολιτική των Γερμανών εναντίον μας.
Κατά την Χιτλερική περίοδο, Γ΄ Ράιχ, οι Έλληνες, ως συνήθως, κατηγορούνταν ως τεμπέληδες, καφενόβιοι κ.λπ., τους οποίους οι Γερμανοί θα υποχρεώσουν να εργάζονται «όπως ξέρουν αυτοί να βάζουνε τους σκλάβους να δουλεύουνε». Οι αγριότητες, οι σφαγές, η πείνα που επέβαλλαν στον λαό μας, οι καταστροφές και οι κλοπές τους είναι γνωστές γιατί είναι ακόμα νωπές. Η πλήρης καταστροφή και ερήμωση της χώρας είναι γνωστή.

Όταν υποχρεώθηκαν να εγκαταλείψουν την χώρα μας ηττημένοι και θλιβεροί, άφησαν πίσω τους, τους «συνομιλητές» τους κατά την κατοχή. Δωσίλογους τους ονομάτιζε ο λαός μας. Προσκυνημένους, ο Κολοκοτρώνης. Ο Χριστοφοράκος και όσοι κρύπτονται στίς λίστες δωροδοκιών της Siemens και άλλων γερμανικών εταιρειών, είναι οι προστατευόμενοι της Καγκελλαρίου.

Σήμερα, 75 χρόνια μετά, το σκηνικό επαναλαμβάνεται με άλλη όμως μορφή από το Δ΄ Ράιχ. Δανείζοντάς μας, διεισδύουν οικονομικά υπονομεύοντας την Εθνική μας κυριαρχία. Το σχέδιο βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη. Εάν το αφήσουμε να εξελιχθεί περαιτέρω, η χώρα μας θα έχει μεταβληθεί σε χώρο. Στο χέρι μας είναι να τους αποτρέψουμε.

* Αθηνά Κατσαφάδου, δικηγόρος, τέως πρόεδρος Δικηγόρου Συλλόγου Πειραιά
Πηγή περιοδικό "Επίκαιρα"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Απαγόρευση διαδηλώσεων, κράτηση χωρίς δίκη, κατ’οίκον έλεγχοι χωρίς ένταλμα

Τρεις μήνες «στον γύψο» θα περάσει η Γαλλία, η χώρα - σύμβολο των ατομικών δικαιωμάτων και ελευθεριών, στον απόηχο της πολλαπλής αιματηρής επίθεσης στο Παρίσι στις 13/11.

Το γαλλικό κοινοβούλιο αποφάσισε χθες την παράταση του καθεστώτος εκτάκτου ανάγκης για τρεις ακόμη μήνες, δίνοντας στην αστυνομία τεράστιες εξουσίες, συμπεριλαμβανομένου του δικαιώματος να θέτει άτομα υπό κατοίκον περιορισμό χωρίς δίκη και να «ρίχνει» ιστοσελίδες του διαδικτύου.

Αν και τα μέτρα τυπικά αφορούν την αντιμετώπιση και καταπολέμηση της τρομοκρατίας, στην πραγματικότητα θίγουν βαθιά τις δημοκρατικές ελευθερίες και τα δικαιώματα των Γάλλων πολιτών, θέτοντας επί της ουσίας εκτός νόμου τα κοινωνικά κινήματα.

Είναι ενδεικτικό ότι την Τετάρτη η Γαλλική κυβέρνηση αποφάσισε να απαγορεύσει διαδηλώσεις και συγκεντρώσεις που είχαν προγραμματιστεί για τις 29 Νοεμβρίου, παραμονή της Συνόδου του ΟΗΕ για το Κλίμα, αλλά και πορεία που είχε προγραμματιστεί για τις 12 Δεκεμβρίου, επικαλούμενη λόγους ασφαλείας.

Ομάδες υπεράσπισης των δημοκρατικών δικαιωμάτων εκφράζουν έντονη ανησυχία ότι το καθεστώς έκτακτης ανάγκης ενδέχεται να μονιμοποιηθεί, μεταβάλλοντας δια παντώς την καθημερινή ζωή των Γάλλων με τις υπερεξουσίες που παρέχονται στις κρατικές αρχές. Ωστόσο η γαλλική κυβέρνηση υποστηρίζει ότι επρόκειτο για μια απαραίτητη απόφαση.

Απαγόρευση διαδηλώσεων, κράτηση χωρίς δίκη, κατ’οίκον έλεγχοι χωρίς ένταλμα: Τα μέτρα που περιλαμβάνει το καθεστώς εκτάκτου ανάγκης

Το καθεστώς έκτακτης ανάγκης δίνει στην αστυνομία υπερεξουσίες, συμπεριλαμβανομένου του δικαιώματος να θέτει άτομα υπό κατ’ οίκον περιορισμό χωρίς δίκη, να διεξάγει κατ’ οίκον έρευνες χωρίς Εισαγγελέα και να «κατεβάζει» οποιοδήποτε site θεωρεί ότι αποτελεί πιθανή απειλή. Από τις κατ’ οίκον έρευνες εξαιρούνται βουλευτές, δημοσιογράφοι και δικηγόροι.

Επιπλέον, οποιοσδήποτε θεωρείται πιθανή απειλή για την ασφάλεια μπορεί να υποχρεωθεί σε 12ωρο κατ’ οίκον περιορισμό ημερησίως. Ακόμα και αν αρθεί το παραπάνω μέτρο στους ύποπτους μπορεί να απαγορευτεί να συναντούν άλλα άτομα.

Οι διαδηλώσεις απαγορεύονται ενώ το κράτος μπορεί να διαλύσει κάθε συλλογικότητα που ενδέχεται να θεωρηθεί ως πιθανή απειλή για τη δημόσια τάξη.

Την ανησυχία της για τις υπερεξουσίες που παρέχονται στις δυνάμεις καταστολής εκφράζει μεταξύ άλλων και η Διεθνής Αμνηστία.

«Έχουμε δει και στο παρελθόν έκτακτα μέτρα να παρατείνονται μέχρι που ενσωματώνονται στην νομοθεσία, πλήττοντας τα ανθρώπινα δικαιώματα», δήλωσε ο επικεφαλής της Διεθνούς Αμνηστίας για την Ευρώπη και την Ασία.

Πηγή "Το Ποντίκι"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Γεράσιμος Ταυρωπός 

Πότε θα αρθούν τα capital controls; Η… προεκλογική απάντηση εκ μέρους του κυβερνώντος κόμματος ήταν: μόλις ανακεφαλαιωθούν οι τράπεζες, δηλαδή από τις αρχές του 2016. Η απάντηση αυτή έχει ήδη ξεχαστεί. Ήδη, σε ομιλία του στις ΗΠΑ ο υποδιοικητής της ΤτΕ κ. Μουρμούρας έδωσε μια άλλη, τη μόνη επίσημη μετεκλογικώς: τα capital controls θα αρθούν όταν εκπληρωθούν 4 προϋποθέσεις:  
α) η ελάφρυνση του χρέους,
β) η επαναποδοχή των ελληνικών ομολόγων από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ),  
γ) η συμμετοχή της Ελλάδας στο πρόγραμμα «ποσοτικής χαλάρωσης» του Μάριο Ντράγκι και  
δ) ένα επενδυτικό σοκ στην ελληνική οικονομία.
Έτσι διατυπωμένες οι προϋποθέσεις, παραπέμπουν σε διατήρηση των capital controls για μακρό χρόνο, ενδεχομένως και… επ’ αόριστον – αν κάτι «στραβώσει» με τις προϋποθέσεις, πράγμα πολύ πιθανό γιατί καθεμιά ξεχωριστά και πολύ περισσότερο όλες μαζί παραπέμπουν σε ένα υπεραισιόδοξο σενάριο για τις εξελίξεις.

Στην παραπομπή της άρσης των capital controls σε απώτερο χρόνο, έρχεται τώρα να προστεθεί η… μαζική εισβολή του ηλεκτρονικού χρήματος στη ζωή μας. Πρόσφατα, το «Βήμα» προανήγγειλε την πληρωμή μισθών και συντάξεων με ηλεκτρονικό χρήμα και τον έλεγχο της ροής των δαπανών των μισθωτών και συνταξιούχων. Ο κ. Κατρούγκαλος έσπευσε να μισο-διαψεύσει το δημοσίευμα, αλλά ο λαλίστατος κ. Αλεξιάδης επανήλθε δημοσιοποιώντας σχέδιο για γενίκευση της χρήσης πλαστικού χρήματος ΠΡΙΝ την άρση -και ως προϋπόθεση- για την άρση των capital controls.

Τι σημαίνει αυτός ο συνδυασμός των capital controls και του πλαστικού χρήματος, που απ’ ό,τι φαίνεται ήρθε για να μείνει στις ζωές μας;

Η «επανάσταση» του πλαστικού χρήματος

Καταρχήν, η επιβολή των capital controls έφερε μια μικρή επανάσταση στα συναλλακτικά ήθη: Τον Ιούλιο, πρώτο μήνα με capital control, εκδόθηκαν 1,1 νέες χρεωστικές κάρτες, ενώ τον ίδιο μήνα προστέθηκαν 150.000 νέοι χρήστες ηλεκτρονικής τραπεζικής, δεκαπλάσιοι από το μέσο μηνιαίο αριθμό μέχρι τότε. Ακόμη και υπερήλικες συνταξιούχοι απομακρυσμένων περιοχών, που απέχουν δεκάδες χιλιόμετρα από το πλησιέστερο ATM, έσπευσαν να βγάλουν κάρτες. Σήμερα, οι χρεωστικές κάρτες πλησιάζουν τα 12 εκατ.,  έναντι 2,7 εκατ. πιστωτικών καρτών.

Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις της Eurobank, ο συνολικός τζίρος με τη χρήση καρτών από τα 5,5 δισ. € το 2013 και τα 6,2 δισ.  €  το 2014 θα φτάσει τα 7,3 δισ. €  το 2015 επιστρέφοντας στα «προ κρίσης» επίπεδα του 2008-09. Με τη διαφορά όμως, ότι πλέον ο τζίρος του πλαστικού χρήματος χωρίζεται σε αυτό των χρεωστικών καρτών, που θα κυμανθεί το 2015 σε 2,8 δισ. €  και των πιστωτικών στα 4,5 δισ. €, από  8,2 δισ. € του 2008.

Τα τερματικά αποδοχής καρτών, που υπήρχαν σε λειτουργία στο τέλος του 2014 ήταν 157.000, σήμερα είναι 170.000 και μέχρι το τέλος του 2015 θα ξεπεράσουν τις 200.000, ενώ οι ανάγκες της αγοράς επιβάλλουν επιπλέον 400.000 POS.

Φυσικά, υπάρχει μεγάλη απόσταση μέχρι να προσεγγίσει η Ελλάδα τα επίπεδα χρήσης πλαστικού χρήματος στην Ε.Ε. Στη χώρα μας ακόμη αναλογούν μόλις 19 ηλεκτρονικές πληρωμές ανά κάτοικο το χρόνο, έναντι μ.ό. 198 πληρωμών στην Ε.Ε. Όμως η «επανάσταση» του πλαστικού χρήματος ξεκίνησε και θα συνεχιστεί μάλλον με σαρωτικούς ρυθμούς…

Ο εγκλωβισμός των μικροκαταθετών

Τα δεδομένα της Τράπεζας της Ελλάδος δείχνουν ότι εδώ και πάνω από 1 χρόνο το… capital (δηλαδή οι μεγάλες καταθέσεις) έκανε φτερά και έμεινε το… control για μια θάλασσα μικροκαταθετών:
  • Στις 31/12/2009 το σύνολο των καταθέσεων στις ελληνικές τράπεζες ήταν 231,5 δισ. ευρώ. Στις 31/12/14 είχαν μειωθεί σε 160,072 δισ. ευρώ και στα τέλη Ιανουαρίου 2015 σε 147,775 δισ. ευρώ. Όταν επιβλήθηκαν τα capital controls, ήταν περίπου 125 δισ. ευρώ. Στα μνημονιακά χρόνια και μέχρι τις εκλογές της 25ης Ιανουαρίου 2015 έκαναν φτερά περίπου 84 δισ. ευρώ καταθέσεων.
  • Ήδη στα τέλη Οκτωβρίου 2014 οι μεγάλου ύψους καταθέσεις είχαν κάνει «φτερά»: Το 81,5% των καταθετικών λογαριασμών είχαν υπόλοιπο κάτω από 2.000 ευρώ, το 11,3% υπόλοιπο μεταξύ 2.000 και 10.000 ευρώ, το 0,90% μεταξύ 50.000 και 100.000 ευρώ και μόλις το 0,40% πάνω από 100.000 ευρώ.
  • Από τις καταθέσεις που έφυγαν, περίπου 80 δισ. ευρώ έφυγαν στο εξωτερικό και είναι μεγάλου ύψους καταθέσεις.
  • Στα τέλη Μαρτίου 2015, από τα 138,5 δισ. ευρώ του συνόλου των καταθέσεων, τα 117,9 δισ. ευρώ ήταν αποταμιεύσεις νοικοκυριών και μόνο 20,6 δισ. ευρώ καταθέσεις του επιχειρηματικού τομέα. Άρα οι επιχειρήσεις κάνουν τις συναλλαγές τους έξω από το «επικίνδυνο κύκλωμα» των ελληνικών τραπεζών.
Οι τραπεζίτες, και για λογαριασμό τους η κυβέρνηση, προσπάθησαν να σκεφτούν διάφορους τρόπους για να επιστρέψουν ξανά στις τράπεζες τα περίπου 45 δισ. ευρώ των μικροκαταθετών που αποσύρθηκαν στα «σεντούκια». Όμως δεν υπάρχει τρόπος να πεισθούν για κάτι τέτοιο, άρα το μόνο που απομένει, είναι δυσκολέψει η περαιτέρω φυγή καταθέσεων. Και αυτό σημαίνει ότι τα capital controls θα παραμείνουν… μέχρι νεωτέρας! Γιατί αν αρθούν, το ρεύμα φυγής των μικροκαταθετών μπορεί να πάρει νέα ορμή…

Το «μεγάλο κόλπο»

Από τη μια, λοιπόν, τα capital controls διατηρούνται μέχρι νεωτέρας ώστε να αποφευχθεί περαιτέρω φυγή καταθέσεων (μικροκαταθετών). Από την άλλη, γενικεύεται «με όλα τα μέσα» η χρήση πλαστικού χρήματος. Και έτσι αναφύεται ο συνδυασμός των δύο, γιατί στο συνδυασμό τους είναι όλο το «ζουμί»: η μεταβατική, για όσο χρειαστεί, διατήρηση των «κανονικών» capital controls μέχρι να δημιουργηθεί το πλαίσιο για τη μονιμοποίησή τους με μια έμμεση μορφή: την υποχρεωτική χρήση μέρους του μισθού ή της σύνταξης σε ηλεκτρονικές πληρωμές μέσω καρτών. Με αυτό το συνδυασμό:

1. Εκβιάζεται η συγκέντρωση όλου του διαθέσιμου ρευστού χρήματος, και αυτού που φυλάγεται στα «σεντούκια», στο τραπεζικό σύστημα, ενώ ταυτόχρονα επιτυγχάνεται και ο έλεγχος όλου του χρήματος, και του ηλεκτρονικού που αντιστοιχεί σε εικονικές πιστώσεις, από τις τράπεζες – και στο βαθμό που αυτές οδεύουν να τεθούν υπό τον έλεγχο των δανειστών, από τους δανειστές!

2. Η τράπεζα μεσολαβεί σε κάθε συναλλαγή μεταξύ ιδιωτών ή με το κράτος, κερδίζοντας τόσο από τις χρεώσεις όσο και από την υπερεκμετάλλευση του επιτοκίου μιας μέρας (overnight). Καθώς μάλιστα κάθε χρεωστική κάρτα είναι συνδεδεμένη με λογαριασμό, η τράπεζα έχει τη δυνατότητα να εκμηδενίζει τους τόκους ταμιευτηρίου, ωθώντας σε διαρκή παροχέτευση της αποταμίευσης στην κατανάλωση. Μειώνει επίσης τους κινδύνους των bank run, ακόμη και σε συνθήκες χωρίς κεφαλαιακούς ελέγχους.

3. Με τη γενίκευση των ηλεκτρονικών συναλλαγών επέρχεται και η άλωση των προσωπικών δεδομένων. Ο πολίτης είναι εκτεθειμένος όχι μόνο στον κίνδυνο κατασχέσεων των λογαριασμών του για κάθε είδους οφειλή, αλλά και στη διαρκή καταγραφή των συναλλακτικών του συνηθειών. Η τράπεζα, και όχι μόνο αυτή, έχει πλήρη εικόνα για το κοινωνικο-οικονομικό του προφίλ, που είναι πολύτιμο εμπόρευμα.

4. Η ηλεκτρονικοποίηση των συναλλαγών θα προκαλέσει σαρωτική συρρίκνωση των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, άρα μια επιταχυνόμενη μονοπώληση των αγορών. Στις ιδιαίτερες συνθήκες τεράστιας ύφεσης, μείωσης της κατανάλωσης και πιστωτικού στραγγαλισμού, η ιδιότυπη στάση πληρωμών όλων προς όλους, επέτρεπε μια -επισφαλή βεβαίως- ισορροπία επιβίωσης των μικρών επιχειρήσεων. Η πλαστικοποίηση του χρήματος θα επισπεύσει το τέλος τους.

Αυτό που άρχισε με τα capital controls και συνεχίζεται με την «επιχείρηση» γενίκευσης της χρήσης του πλαστικού χρήματος, είναι ένα «μεγάλο κόλπο» που αφορά καίρια τις ζωές μας και στοχεύει σε πράγματα πολύ πιο ουσιαστικά από το διακηρυσσόμενο στόχο της πάταξης της φοροδιαφυγής…

Πηγή RizopoulosPost


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου