Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

12 Φεβ 2012


Ανοίγουν τους ασκούς του Αιόλου

Έκλεψαν οπλοπωλείο στην Ομόνοια
...

Καταγγελίες για άγριους ξυλοδαρμούς πολιτών από τα ΜΑΤ. Ρίψη Χημικών σε πρωτόγνωρες ποσότητες εναντίον των Ελλήνων που διαδήλωναν κατά του μνημονίου. Αλλά, απόλυτη αδράνεια έναντι των κουκουλοφόρων. Η Αστυνομία επιδεικνύει άκρατη βία κατά των Ελλήνων πολιτών και αυτό αποτελεί –σύμφωνα με μερικούς- αποτέλεσμα της εκτέλεσης των διαταγών που δέχονται…!

Η άποψη των πολιτών για την επιλεκτική δραστηριότητα των αστυνομικών οργάνων και ιδιαίτερα των δυνάμεων καταστολής, τείνει πλέον προς χαρακτηρισμούς πολύ βαρείς. Δεν είναι λίγοι εκείνοι οι Έλληνες πολίτες που αναφέρονται σε έναν νέο (αλλά ταυτόχρονα και παλιό) ρόλο της Αστυνομίας, η οποία ιστορικά στην Ελλάδα γίνεται στήριγμα φασιστικών καθεστώτων.

Ο χαρακτηρισμός «πραιτωριανοί» αντικαθίσταται πλέον από «όργανα της χούντας» και δυστυχώς ανοίγονται οι πόρτες για δίκες του μέλλοντος που θα ασχοληθούν ειδικά με αυτά τα «παιδιά» που δεν διστάζουν να χτυπάνε ανελέητα και χωρίς διακρίσεις οποιονδήποτε Έλληνα σταθεί απέναντί τους.

Λυπούμαστε πολύ, αλλά φαίνεται πως οι άνδρες των ΜΑΤ –τουλάχιστον- έκαναν την επιλογή τους. Αποφάσισαν να στηρίξουν την τροϊκανή κυβέρνηση που ξεπουλά την Ελλάδα. Αρκεί να κατανοούν πως αυτή η επιλογή τους θα στραφεί εναντίον τους την επόμενη ημέρα επαναφοράς της Δημοκρατίας στην χώρα. Μόνοι τους επέλεξαν να χαρακτηρισθούν ως συνεργάτες μίας χούντας.

Σοκαριστική μαρτυρία πολίτη

Μέχρι σήμερα δεν είχα κάτι με τους αστυνομικούς. Πίστευα ότι είναι και αυτοί θύματα για ένα μεροκάματο. Νόμιζα όμως ότι αυτήν τη φορά θα ήταν με αυτούς που έχουν ορκιστεί να προφυλάξουν. Δηλαδή τον πολίτη. Ήμουν επάνω, μπροστά-μπροστά, με οικογενειάρχες, παιδάκια, ηλικιωμένους και όχι οργανώσεις κλπ.
Κι όμως! Χωρίς καν σύνθημα, χωρίς αναρχικούς, έτσι απλά, χτύπησαν με χημικά. Επικράτησε πανικός και ο κόσμος άρχισε να τρέχει άτακτα με κίνδυνο να τσαλαπατηθούμε. Δεν μπορούσαμε να πάρουμε ανάσα.
Ντροπή και αίσχος. Από σήμερα είμαι και δικός τους εχθρός.
Και αύριο ΜΠΡΟΣΤΑ ΤΟΥΣ ΘΑ ΜΕ ΒΡΟΥΝΕ.
Από την άλλη τα πουλημένα κανάλια με τεράστια ψέματα έλεγαν ότι τα επεισόδια ξεκίνησαν από αναρχικούς.

Κι επειδή πολύς λόγος γίνεται για το ποιοί δημιουργούν τα επεισόδια, προσέξτε στο βίντεο που ακολουθεί πως "κατά λάθος" πέφτει μία μηχανή της αστυνομίας στο πλήθος και πως "κατά λάθος" εμφγανίζονται μέσα σε δευτερόλεπτα τα ΜΑΤ για να επιβάλουν την τάξη του χάους... Οποιεσδήποτε απορίες, απευθυνθείτε στον κύριο Παπουτσή. Κάτι θα ξέρει αυτός, σαν υπουργός...






Η τραγική κυβέρνηση του τραπεζο-υπαλλήλου Λουκά Παπαδήμου, μη αντέχοντας την λαϊκή κατακραυγή, επέτρεψε στο παρακράτος, τους γνωστούς – αγνώστους κουκουλοφόρους, να δώσουν θέμα προς συζήτηση στα ΜΜΕ. Η αυριανή ημέρα πρέπει να μας βρει να συζητάμε τις φωτιές που έβαλαν οι κουκουλοφόροι στα κτίρια των Αθηνών και όχι την φωτιά που έβαλε στην χώρα η συγκυβέρνηση Παπανδρέου - Σαμαρά.

Αυτός είναι ο στόχος του σημερινού πολιτικού εκτρώματος που κυβερνά την πατρίδα μας. Η επόμενη ημέρα θα βρει τους γνωστούς παπαγάλους να αναλύουν τα κατορθώματα των κουκουλοφόρων, που όλως παραδόξως δεν ελέγχθηκαν από τις δυνάμεις ασφαλείας, και θα ξεχάσουν να ασχοληθούν με την κατάργηση της πατρίδας μας ως κράτος.

Περιμένουμε τις παραιτήσεις τόσο του κυρίου Παπουτσή, όσο και του ίδιου του κυρίου Παπαδήμου. Είναι ίσως η τελευταία τους ευκαιρία να αποδείξουν τις δημοκρατικές τους ευαισθησίες. Δεν είναι δυνατόν να ρίχνουν τόνους χημικών σε απλούς πολίτες και να μην μπορούν να σταματήσουν τους κουκουλοφόρους!

Το άνομο καθεστώς δεν αντέχει την δίκαιη πίεση των πολιτών και προσφεύγει στις κλασσικές του μεθόδους. Τρομοκρατία, βία, παραπληροφόρηση και αποπροσανατολισμός. Με όσα συνέβησαν στην Αθήνα το βράδυ της Κυριακής, η κυβέρνηση Παπαδήμου έθεσε σοβαρή υποψηφιότητα να καταλάβει τις πρώτες θέσεις στο λαϊκό δικαστήριο που θα δικάσει όσους βυσοδόμησαν κατά της Ελλάδας.

Ο Πρόεδρος της Νέας Ελλάδας
Ηλίας Μαρκόπουλος




Ναι, ακριβώς όπως το ακούς ανθρωπάκο. Αύριο έχεις τη δυνατότητα να ξανακερδίσεις κάτι που είχες χάσει εδώ και πολύ καιρό, κάτι που άφησες να στο πάρουν. Την αξιοπρέπεια σου. Ναι σε σένα μιλάω, που την αντάλλαξες φτηνά για μια θεσούλα στο Δημόσιο ή τα χρήματα των αγροτικών επιχορηγήσεων. Εσένα που σε έπεισαν πως σκοπός της ζωής σου είναι να εξασφαλιστείς ακόμα και εις βάρος των άλλων, εσένα που η θέση σου πια είναι επισφαλής και οι καρποί των χωραφιών σου σαπίζουν στις αποθήκες ενώ οι τραπεζικοί σου λογαριασμοί είναι σχεδόν άδειοι. Εσένα που ποτέ ξανά δε θα μπορέσεις να νιώσεις βολεμένος ούτε εσύ, ούτε τα παιδιά σου, που τα φούσκωνες αέρα κοπανιστό με όνειρα πανεπιστημίου και μεγάλες ζωές.

Εσύ μικρομαγαζάτορα που εκμεταλλεύεσαι τους υπαλλήλους σου για πέντε ψωροδεκάρες παραπάνω, και συ που επένδυσες τα όνειρα σου σε μια ενωμένη Ευρώπη και σε μια χρηματιστηριακή φούσκα. Εσένα που η τέχνη είναι συνώνυμη της Εθνικής μας πορνοστάρ.

Εσύ που δούλευες 10ωρα τη μέρα για να αγοράσεις στο τέλος του μήνα εκείνο το ζευγάρι παπούτσια των 400e γιατί ερχόταν Σάββατο και ήσουν κενός, δεν είχες να δείξεις κάτι. Εσένα που το βράδυ έκλαιγες κρυφά γιατί ξεπέρασες το όριο της κάρτας, εσένα που έβλεπες τα προβλήματά σου στο πρόσωπο του κομμουνιστή ή του παιδιού με τα μαύρα που τα έσπασε το Δεκέμβρη μόνο και μόνο επειδή ΑΥΤΟΙ έβλεπαν αυτό που ερχόταν και σου χαλούσαν τη βολή.

Εσένα που στήριξες την εθνική σου περηφάνια σε μια μπάλα ποδοσφαίρου και σένα που λοιδορείς τους μετανάστες παρότι έχτισαν με το αίμα τους το μεγάλο όραμα των Ολυμπιακών σου αγώνων. Εσένα που ψήφισες Δημάρχους που έδιωχναν τους καταραμένους και τα πρεζάκια από το κέντρο της πόλης μόνο και μόνο επειδή σου χαλούσαν την αισθητική -άραγε πώς νιώθεις που κοντεύεις να γίνεις ένας από αυτούς; Εσένα που αρκούσε μια νίκη της ομαδάρας για να σου εξαφανίσει όλα σου τα προβλήματα και μια ήττα για να σαπίσεις τη γυναίκα σου στο ξύλο.

Εσύ που πάτησες επί πτωμάτων και κάρφωνες συναδέλφους σου στη δουλειά, για να ανέβεις. Εσύ πουλημένε συνδικαλισταρά, που αντάλλαξες τα πιστεύω σου για μια θέση σε κάποιο υπουργείο, εσένα νεοφιλελεύθερο σκουλήκι που κινδυνεύεις να καείς μαζί μας για να υπάρξει μια ψευτοαίσθηση δικαιοσύνης, εσύ ψευτοαριστερέ διανοούμενε που μπούκωσες με ευρωπαϊκές επιχορηγήσεις και τώρα η φωνή σου δεν ακούγεται γιατί όταν τρώμε δε μιλάμε.

Εσύ που νομίζεις ότι η ζωή είναι πάρτι και γκόμενες, και δεν έχεις κοιτάξει πέρα από τη μύτη σου, εσύ που λες ότι είσαι άνεργος αλλά δε ξέρεις τι ωραία είναι η αίσθηση του να βγάζεις δικά σου χρήματα, και πόσο ποταπός νιώθεις όταν δε μπορείς. Εσύ που ακούς τα δελτία ειδήσεων και τους και υπακούς μέχρι κεραίας. Εσύ που δεν έχεις να βάλεις πετρέλαιο και όμως πληρώνεις τα χαράτσια τους, εσύ και άλλα 11 εκατομμύρια που μέχρι πρότινος είχατε άποψη επί παντός επιστητού και τώρα το 'χετε βουλώσει. Εσύ που γύρισες σπίτι σου απογοητευμένος μετά τις πλατείες και εσύ που κατηγόρησες τις πλατείες.

Εσύ που ποτέ δεν κατάλαβες πού ανήκεις και ποτέ σου δεν τάισες την ταξική σου συνείδηση. Εσύ που πιστεύεις πως οι εργατικοί και οι λαϊκοί αγώνες μπαίνουν κάτω από καπέλα και σημαίες, και συ που νομίζεις πως ξέρεις τα πάντα για την Ουτοπία που ονομάζεται επανάσταση.

Εσύ που βουβά αυτοτιμωρείσαι, αφήνοντας να σου πάρουν τα τελευταία κομμάτια αξιοπρέπειας. Εσύ που δεν πιστεύεις πως όλοι μαζί μπορούμε να κερδίσουμε. Εσύ που βλέπεις τα παιδιά σου να φεύγουν μετανάστες όπως οι πατεράδες σου, και συ που δε διάβασες ποτέ ιστορία. Όλους εσάς σας θέλω και όλοι μαζί μπορούμε να νικήσουμε.

Και μη φοβάσαι, αν όντως τα καταφέρουμε, κάτι θα βρούμε για να εξιλεωθείς για τις αμαρτίες σου, μόνο μη μου μιλάς για ήττα γιατί δε θέλω να κοιταχτώ τη Δευτέρα στον καθρέπτη και να είμαι Εσύ.

Καλή νίκη!




Σήμερα ας ξεκινήσουμε με ένα τεστ. Ποιος είναι ο πολιτικός που έχει δηλώσει ότι δεν ενδιαφέρεται για την καρέκλα και το εφήμερο χειροκρότημα, ότι είναι αναγκασμένος να στηρίξει μέτρα άδικα και υφεσιακά τα οποία επιδεινώνουν το πρόβλημα αλλά μόνο έτσι δεν θα χρεοκοπήσει η χώρα, ότι δέχεται πόλεμο, ότι το μνημόνιο (είτε 1, είτε 2, είτε 3) είναι μονόδρομος, ότι δεν αντέχει να βλέπει άδεια ράφια στα σούπερ μάρκετ και πολίτες στην απόλυτη φτώχεια, ότι είναι δημοκράτης αλλά επιβάλλει κομματική πειθαρχεία.

Απάντηση: Ο Παπανδρεοσαμαράς. Είναι ένα μίγμα αντιεξουσιαστικού σφουγγαριού με άπειρη μπουρδολογία και ωμούς εκβιασμούς.

Ο Γιωργάκης ο αντιεξουσιαστής είπε στους βουλευτές του κόμματος του πως αν κάποιος έχει συνείδηση να παραιτηθεί. Είναι ανεπίτρεπτο κάποιος βουλευτής να έχει συνείδηση με συνέπεια να του προκαλείται συνειδησιακό πρόβλημα αν υπογράψει την θανατική καταδίκη των πολιτών.

Ο Αντωνάκης ο σφουγγαράκης αφού έσβησε με μιας τις αντιμνημονιακές κορώνες απειλεί με διαγραφή όποιον δεν ψηφίσει το μνημόνιο.

Η Ντόρα και η Έλσα τώρα δικαιώνονται.

Πολιτική ανεπάρκεια έχει η Ζούμη, όπως η ίδια δήλωσε. Και ως ανεπαρκής πολιτικός ψήφισε ένα κάρο καταστροφικά μέτρα. Μετά την δήλωση της αυτή μήπως θα πρέπει να περάσει από κάποιο ειδικό δικαστήριο καθώς παρίστανε την επαρκέστατη και ζητούσε την ψήφο των πολιτών για να μας σώσει;

Η ανεπάρκεια των πολιτικών είναι δεδομένη. Χρόνια τώρα πολλοί βουλευτές έχουν δηλώσει ότι είναι βλάκες. Ακόμα και με εισαγγελική απόφαση, αν θυμάστε, υπήρξε ο χαρακτηρισμός του παραπλανηθέντα υπουργού. Αυτού, δηλαδή, που δεν μπορεί να αντιληφθεί τι του γίνεται.

Άχρηστοι και ανεπαρκείς βουλευτές, άβουλα όντα στις ορέξεις της εξουσιομανίας τους και της μάσας.

Και αίφνης ο Ιονέσκο φαντάζει πολύ λίγος για το θέατρο του παράλογου. Ο αντιμνημονιακός Σαμαράς θα διαγράψει όσους δεν ψηφίσουν το μνημόνιο, ο μνημονιακός Τσε Καρατζαφέρ θα διαγράψει όσους ψηφίσουν το μνημόνιο, οι παπανδρεϊκοί βουλευτές που στήριξαν το μνημόνιο λένε όχι και οι βενιζελικοί που είχαν επιφυλάξεις για το μνημόνιο θα το υπερψηφίσουν.

Αλλά, άντε να βγάλεις άκρη. Όπως είπε και ο Σταμάτης «Είναι πολλά τα λεφτά, Άρη».

Η Κατσέλη είδε το φως το αληθινό. Αυτό το μνημόνιο μας οδηγεί, είπε, στην χρεοκοπία. Ενώ το μνημόνιο που είχε στηρίξει μας οδήγησε στον παράδεισο και την σωτηρία.

Δέκα φορές έχουν σώσει την ρημάδα την χώρα και έντεκα φορές κλινικά νεκρή την βρήκαμε.

Είμαι πανευτυχής. Βλέπω γεμάτα τα ράφια στα σούπερ μάρκετ. Κάθομαι και τα χαζεύω με τις ώρες. Για αγορά ούτε λόγος.

Άσε που τα βενζινάδικα είναι γεμάτα με πετρέλαιο. Το οποίο δεν το αγοράζουμε με δελτίο. Για να λέμε την αλήθεια, δεν το αγοράζουμε καθόλου.

Έχουμε βουλευτές – πρόβατα που μπροστά στην βουλευτική τους έδρα δεν βάζουν τίποτα, βουλευτές ανεπαρκείς και αδιάβαστους, βουλευτές που δεν καταλαβαίνουν, βουλευτές που δεν έχουν συνείδηση (αλλιώς θα είχαν παραιτηθεί κατά την θέση του Γιωργάκη), βουλευτές πλήρως ανάξιους να αποφασίζουν για το μέλλον αυτής της χώρας.

Και έντεκα εκατομμύρια πολίτες έχουμε αφήσει αυτούς τους ανθρώπους να αποφασίσουν για το μέλλον μας και το μέλλον των παιδιών μας.

Αυτή είναι η δική μας ευθύνη. Και δεν είναι αμελητέα. Όπως είπε, και σωστά, ο Πάγκαλος, είμαστε καθυστερημένοι πολιτικά και πολιτιστικά.

Άντε να γίνω Σαμαράς και να πω ότι είναι μονόδρομος η ψήφιση της θανατικής μας καταδίκης. Θα σωθεί η χώρα; Θα γίνει το χρέος βιώσιμο;

Όχι. Και δεν το λέω εγώ. Το λένε όλοι. Ακόμα και αυτοί που μας δανείζουν και μας επιβάλλουν τα μέτρα.

Την χρεοκοπία δεν την γλιτώνουμε. Απλά συνεχίζουμε το λάθος που ξεκίνησε ο Γιωργάκης ο αντιεξουσιαστής. Κερδίζουμε χρόνο για τους Γερμανούς και τις τράπεζες.

Για να γίνει αντιληπτό για το μέγεθος του εγκλήματος να σκεφτούμε το εξής. Αφού η χρεοκοπία θεωρείται δεδομένη (και αυτό, ας αφήσουμε τα παραμύθια, το καταλάβαινε κανείς από το πρώτο μνημόνιο) πότε είναι προτιμότερο να γίνει;

Όταν οι πολίτες έχουν κάποια καβάντζα και το ΑΕΠ της χώρας είναι μεγαλύτερο ή όταν οι πολίτες δεν έχουν μία και το ΑΕΠ έχει μειωθεί; Ή όταν πλέον οι πολίτες θα έχουν ήδη εξαθλιωθεί και το ΑΕΠ θα έχει μειωθεί δραματικά;

Την πρώτη περίπτωση την χάσαμε έλεω ΠΑΣΟΚ (σύσσωμου, μην κοροϊδευόμαστε, όσοι έχουν ψηφίσει μέχρι τώρα έχουν απόλυτη ευθύνη), την δεύτερη πάμε να την χάσουμε τώρα έλεω ΠΑΣΟΚ και ΝΔ.

Ο Σαμαράς και ο Καψής του Mega – προπαγάνδα συντονίστηκαν. Και οι δύο είπαν ότι το ωσαννά από την σταύρωση απέχει λίγες μέρες.

Από αυτό και μόνο το γεγονός, όπου τα μεγάλα μυαλά συναντώνται, καταλαβαίνει κανείς τι πρέπει να γίνει και τι όχι.

Όταν υπάρχει τέτοια ταύτιση ανάμεσα στον Μητσοτάκη, την κόρη του, τον Γιωργάκη, τον Μπένυ, τον Σαμαρά και τον εκπρόσωπο των τραπεζών Παπαδήμιο καταλαβαίνει κανείς ότι την έχουμε άσχημα.

Τι πέτυχε ο Αντωνάκης ο σφουγγαράκης με την διαπραγμάτευση; Να μην υπάρχουν υφεσιακά μέτρα, να υπάρξει ένα διαφορετικό μίγμα πολιτικής και να μην αυξηθούν οι αντικειμενικές.

Αφού τα πέτυχε όλα αυτά θα πάει στην βουλή να ψηφίσει υφεσιακά μέτρα, το ίδιο μίγμα πολιτικής και την αύξηση τον αντικειμενικών από τον Ιούνιο.

Ο Μπουμπούκος θα πάει στην ΝΔ; Γιατί όχι. Όλα τα «λουλούδια» χωράνε εκεί.

Το ΠΑΣΟΚ διαλύθηκε και φτιάχτηκε ένα κόμμα για να μαζέψει τους απογοητευμένους πασόκους. Η υπεύθυνη αριστερά που θέλει να γίνει ΠΑΣΟΚ αλλά κάνει πως ντρέπεται να το πει.

Τώρα που θα διαλυθεί και η ΝΔ θα φτιαχτεί ένα νέο κόμμα που θα μαζέψει τους απογοητευμένους νεοδημοκράτες.

Νέες στάνες, ίδια τα πρόβατα.

Σε τούτες τις στιγμές οι βολευτές που παραιτούνται για να μην αναλάβουν την ευθύνη μιας ψήφου θα πρέπει να επιστρέψουν τα χρήματα που έχουν πάρει μέχρι τώρα καθώς με δόλιο τρόπο τα πήραν ισχυριζόμενοι ότι είναι ικανοί ενώ είναι απλά ανεπαρκείς.

Και φυσικά η τωρινή φυγή τους δεν τους απαλλάσσει για τις ψήφους που μέχρι τώρα έχουν προσφέρει στα μεγάλα αφεντικά. Τις τράπεζες και την Γερμανία.

Αν το απόγευμα δεν είναι στο σύνταγμα 3 εκατομμύρια κόσμου είμαστε άξιοι της μοίρας μας.



Το φωτομοντάζ είναι από το "Γρέκι"


Του Mike Whitney
για το αμερικανικό ιστολόγιο Counterpunch


"Ζητούνται, άλλωστε, τις ώρες αυτές, ακόμη σκληρότερα, ακόμη πιο επώδυνα, ακόμη πιο άδικα μέτρα, στην ίδια αδιέξοδη και αποτυχημένη γραμμή του πρόσφατου παρελθόντος μας. Ζητούνται ακόμη μεγαλύτερες δόσεις ενός φαρμάκου που αποδεικνύεται θανατηφόρο. Ζητούνται δεσμεύσεις που δεν λύνουν το πρόβλημα, αλλά αναβάλλουν μόνο προσωρινά τον προαναγγελθέντα θάνατο της Οικονομίας μας. Και υποθηκεύουν, ταυτόχρονα, την εθνική μας κυριαρχία. Υποθηκεύουν τον πλούτο που έχουμε, αλλά και αυτόν που μπορεί να αποκτήσουμε στα εδάφη και τις θάλασσές μας. (…) Στη διαμόρφωση των αποφάσεων, οι φωνές των απελπισμένων, οι φωνές των Ελλήνων, αγνοούνται προκλητικά".

Το παραπάνω είναι ένα απόσπασμα από πρόσφατη επιστολή του Προκαθήμενου της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Ελλάδος, Αρχιεπισκόπου Ιερωνύμου, στον Έλληνα πρωθυπουργό, Λουκά Παπαδήμο.

Ενώ οι τράπεζες έχουν δανειστεί περισσότερα από 600 δισ. δολάρια με προκλητικά χαμηλά επιτόκια (1%) για μια τριετία, χωρίς όρους, οι υπουργοί Οικονομικών της Ευρωζώνης απειλούν να σπρώξουν ένα κράτος-μέλος αυτής της νομισματικής ένωσης, την Ελλάδα, στην χρεοκοπία, λόγω του συγκριτικά ασήμαντου ποσού των 325 εκατομμυρίων ευρώ. Ένας συνασπισμός μέσα στο Eurogroup, με επικεφαλής τη Γερμανία, έχει ορίσει μια εξαήμερη προθεσμία στην Ελλάδα για να συμφωνήσει σε επιπλέον περικοπές στον προϋπολογισμό της. Εάν αυτοί οι όροι δεν τηρηθούν, η χώρα δεν πρόκειται να λάβει ένα προσυμφωνημένο δάνειο 130 δισ. ευρώ. Χωρίς το δάνειο αυτό, η ελληνική κυβέρνηση θα ξεμείνει από χρήματα κάποια στιγμή στα τέλη Μαρτίου και θα κηρύξει χρεοκοπία. Και αυτό ακριβώς είναι που φαίνονται να επιδιώκουν κρυφά πολλοί στο Βερολίνο.

Εκτός από τη συμφωνία για περικοπές 325 εκατ. ευρώ, οι αρχηγοί των κομμάτων της κυβέρνησης συνασπισμού στην Ελλάδα είναι αναγκασμένοι να προβούν σε γραπτή δέσμευση ότι οι όροι της συμφωνίας θα τηρηθούν, άσχετα από το εάν θα προκηρυχθούν ή όχι βουλευτικές εκλογές. Είναι προφανές ότι η τρόικα (Ευρωπαϊκή Επιτροπή, ΔΝΤ και ΕΚΤ) θέλει να εξασφαλίσει την αποπληρωμή της, ανεξάρτητα από την αλλαγή που ίσως υπάρξει στην κυβέρνηση στο εγγύς μέλλον.

Η Ελλάδα έχει αντέξει ήδη πέντε συναπτά έτη οικονομικής συρρίκνωσης, χωρίς καμμία ένδειξη βελτίωσης. Η ανεργία έχει εκτοξευθεί σε νέο ρεκόρ (20,9%), ο δείκτης του χρέους προς ΑΕΠ αυξάνεται, και το κεφάλαιο εξακολουθεί να εγκαταλείπει τη χώρα. Όλες οι αποκαλούμενες "προσπάθειες διάσωσης" της τρόικας έχουν αποτύχει. Η χώρα παραμένει βυθισμένη σε μια ημι-μόνιμη ύφεση, η οποία οφείλεται στα μέτρα λιτότητας που εφαρμόζονται. Και βρίσκεται στη μέση μιας ύφεσης που δημιουργήθηκε από την υιοθέτηση λάθος πολιτικών.

Την περασμένη Πέμπτη, οι τρεις αρχηγοί των κομμάτων της κυβέρνησης συνεργασίας συμφώνησαν να δεχθούν να κάνουν μεγαλύτερες περικοπές στις δημόσιες δαπάνες, προκειμένου να λάβουν την έγκριση για ένα νέο μηχανισμό στήριξης της τάξεως των 130 δισ. ευρώ. Τα νέα μέτρα λιτότητας αποτελούν μια άμεση και απροκάλυπτη επίθεση εναντίον των Ελλήνων εργαζομένων και συνταξιούχων. Όπως επισημαίνει η εφημερίδα Athens News, πρόκειται για "την πιο βίαιη υποτίμηση εργασίας και αμοιβών που έγινε ποτέ σε καιρό ειρήνης". Οι διατάξεις αυτές περιλαμβάνουν 22% μείωση του κατώτατου μισθού, περιορισμούς στις συλλογικές συμβάσεις, σοβαρές περικοπές στην κοινωνική ασφάλιση, και 22-40% μείωση των κανονικών μισθών και δώρων. Επίσης, 150.000 δημόσιοι υπάλληλοι θα απολυθούν, ενώ 400 εκατ. ευρώ θα περικοπούν από τις δαπάνες των δημόσιων επενδυτικών προγραμμάτων. Έτσι, το κοινωνικό δίχτυ ασφαλείας καταστρέφεται, ενώ οι τράπεζες βγάζουν δισεκατομμύρια, αγοράζοντας το υψηλής απόδοσης δημόσιο χρέους με ποσά που δανείστηκαν από την ΕΚΤ.

Οι Έλληνες εργαζόμενοι και συνταξιούχοι καλούνται να επωμιστούν ένα δυσανάλογα μεγάλο μέρος της επιβάρυνσης για μια κρίση που προκάλεσαν ο οικονομικές ελίτ και οι πολιτικοί τους υπηρέτες. Η τρόικα απαιτεί τώρα από την κυβέρνηση να μειώσει τον κατώτατο μισθό σε λιγότερο από 600 ευρώ το μήνα (που είναι το όριο φτώχειας) και να καταργήσει εντελώς τα επιδόματα αδείας. Απαιτεί, επίσης, τη μείωση των επικουρικών συντάξεων κατά 35%. Αυτός ο ίδιος πόλεμος εναντίον των εργαζομένων διεξάγεται σε κάθε χώρα που επλήγη από την κρίση. Οι πράκτορες του μεγάλου κεφαλαίου έχουν αντικαταστήσει τους δημοκρατικά εκλεγμένους ηγέτες στην Ελλάδα και την Ιταλία και έχουν εξαπολύσει ολομέτωπη επίθεση κατά του οργανωμένου εργατικού δυναμικού.

Σας παραθέτω ένα απόσπασμα από άρθρο του Peter Schwarz, με τίτλο "Η λεηλασία της ελληνικής εργατικής τάξης", που δημοσίευσε η ιστοσελίδα του World Socialist Web Site(WSWS):

"Αυτό που βλέπουμε να διαπράττεται αυτή τη στιγμή στην Ελλάδα από τις οικονομικές ελίτ είναι ακριβώς αυτό που σκοπεύουν να κάνουν προσεχώς σε ολόκληρη την Ευρώπη. Έχουμε γίνει μάρτυρες μιας κοινωνικής αντεπανάστασης, η οποία θα ήταν αδιανόητη πριν από μερικά χρόνια. Ένα μεγάλο μέρος του πληθυσμού καταδικάζεται σε φτώχεια, ανεργία, ασθένεια, ακόμη και σε θάνατο, προκειμένου να εξασφαλιστούν τα κέρδη που διεκδικεί η διεθνής οικονομική ολιγαρχία".

Zητείται επίσης από την Ελλάδα να παραδώσει την εθνική της κυριαρχία, δεχόμενη την επιτροπεία των δημοσίων δαπανών του προϋπολογισμού της από την ΕΕ. Ο νέος "κομισάριος" θα φροντίζει ώστε τα φορολογικά έσοδα που θα εισπράττονται στο μέλλον να χρησιμοποιούνται για την πληρωμή των ξένων δανειστών της χώρας κατά προτεραιότητα, και όχι για την διάθεση ποσών για ζωτικής σημασίας κοινωνικές υπηρεσίες. Σε περίπτωση εθνικής έκτακτης ανάγκης, οι ομολογιούχοι δανειστές θα πληρωθούν πάλι κατά προτεραιότητα, προτού διατεθούν τα αναγκαία ποσά για την βοήθεια των θυμάτων των καταστροφών. Νά ποιά είναι στην πραγματικότητα η ακριβής εικόνα της περίφημης "ολοκλήρωσης της ευρωζώνης".

Οι βαθιές διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις και ιδιωτικοποιήσεις στην Ελλάδα έπρεπε, υποτίθεται, να "αυξήσουν την ανταγωνιστικότητα και την ανάπτυξη" και να "αποκαταστήσουν το δημοσιονομικό έλλειμμα σε μια βιώσιμη κατάσταση", αλλά, φυσικά, όλα αυτά ήταν ευσεβείς πόθοι. Η ελληνική οικονομία είναι σε χειρότερη κατάσταση τώρα από ό,τι ήταν πριν από δύο χρόνια, όταν άρχισε η διάσωση των τραπεζών.

Και, όπως σημειώνει το περιοδικό Der Spiegel, σε άρθρο του με τον τίτλο "Είναι καιρός να σταματήσει η φαρσοκωμωδία της διάσωσης της Ελλάδας":

"Το νέο "πακέτο διάσωσης" δεν θα σώσει τη χώρα. (…) Απλά θα παρατείνει την ελληνική αφερεγγυότητα - και θα συντείνει ώστε να προκληθούν νέα δεινά για τον πληθυσμό της χώρας. (...) Για να υπάρξει μια ουσιαστική μείωση του χρέους της χώρας και για να είναι σε θέση η Ελλάδα να ξαναδανειστεί από τις κεφαλαιαγορές κάποτε, χρειάζεται ένα ολοκληρωτικό κούρεμα του χρέους της. Aλλά εκτός αυτού, τα μέλη της Ευρωζώνης θα πρέπει να χτίσουν ένα τείχος προστασίας γύρω από τις υπόλοιπες χώρες που αντιμετωπίζουν κρίση, ώστε να εμποδιστεί το φαινόμενο ντόμινο. Θα πρέπει να βοηθηθούν ορισμένες τράπεζες που θα αντιμετωπίσουν προβληματα, ως αποτέλεσμα του κουρέματος. Και θα πρέπει να παράσχουν στην Ελλάδα μια πραγματική ευκαιρία ώστε να ορθοποδήσει και πάλι και να αρχίσει να αναπτύσσεται μόνη της. Με άλλα λόγια, χρειάζεται ένα είδος σχεδίου Μάρσαλ".

Ωστόσο, ούτε αυτοί που χαράζουν τις πολιτικές της Ευρωζώνης, ούτε οι τραπεζίτες, εγκρίνουν ένα "ολοκληρωτικό κούρεμα του χρέους", φοβούμενοι ότι τα κερδοσκοπικά στοιχήματα μέσω χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων (CDS και κρατικά ομόλογα) μπορεί να προκαλέσουν ζημίες, οι οποίες θα έχουν ως αποτέλεσμα την κατάρρευση του τραπεζικού συστήματος. Έτσι, έχουν βάλει τους πράκτορές τους σε θέσεις εξουσίας, ώστε να αντλούν όσο το δυνατόν περισσότερο πλούτο από τους εργαζόμενους, χωρίς να πυροδοτείται η χρεοκοπία. Τα πάντα είναι προμελετημένα.

Τον περασμένο Ιανουάριο, 25 από τις 27 χώρες της ΕΕ συμφώνησαν στην ύπαρξη μια ισορροπημένης διάταξης προϋπολογισμού, η οποία θα περιορίζει την ικανότητα των εθνικών κοινοβουλίων των κρατών-μελών να ασκούν αντικυκλική δημοσιονομική πολιτική και να μειώνουν τον δείκτη ανεργίας με τρόπους που αυξάνουν τα ελλείμματά τους. Το λεγόμενο "φρένο στο χρέος", που υποστηρίζεται έντονα από την Γερμανίδα καγκελάριο Angela Merkel, θα οδηγήσει σε περαιτέρω περικοπές στις κοινωνικές δαπάνες και την πρόνοια, ενώ συγχρόνως θα ανοίξει το δρόμο για μια βαθύτερη και πιο παρατεταμένη ύφεση.

Εν τω μεταξύ, αποτελεί σκάνδαλο το γεγονός ότι οι τράπεζες αντιμετωπίζονται με εντελώς διαφορετικό τρόπο από εκείνον των χωρών της Ευρωζώνης. Οι τράπεζες που δεν θα μπορούν να προμηθευτούν τη χρηματοδότηση μέσω των κεφαλαιαγορών (αφού κανείς δεν εμπιστεύεται την κατάσταση των ισολογισμών τους) θα έχουν πρόσβαση σε "απεριόριστα" δάνεια με εγγυήσεις που δεν θα γινόντουσαν δεκτές ούτε σε υπαίθριο παζάρι.

Όταν οι τράπεζες αξιοποίησαν κατάλληλα τις βαθιές τσέπες της ΕΚΤ, αντλώντας 489 δισ. ευρώ στα τέλη του περασμένου Δεκεμβρίου, δεν ήταν υποχρεωμένες να μειώσουν το προσωπικό τους, ούτε να κάνουν δραστικές περικοπές επιδομάτων και απολύσεις εργαζομένων. Δεν υποχρεώθηκαν να περιορίσουν τις παροχές υγείας ή να κάνουν περικοπές στις συντάξεις, ούτε όρισαν κανένα τσάρο προϋπολογισμού για να εποπτεύει τον τρόπο με τον οποίο ξοδεύονται τα ποσά τους. Τους δόθηκε πλήρης ελευθερία κινήσεων, εν λευκώ, παρ' όλο που τα ποσά που δανείστηκαν δεν χρησιμοποιήθηκαν για να επεκτείνουν την πίστωση σε καταναλωτές και επιχειρήσεις (όπως κανονικά έπρεπε), και παρ' όλο που τα δάνειά τους κρύβουν απλώς τις τεράστιες απώλειες των αποθεμάτων τοξικών ομολόγων που διαθέτουν. Με αυτό τον τρόπο η ΕΚΤ διαιωνίζει την ψευδαίσθηση της "φερεγγυότητας" στην ευρωζώνη. Είναι όλα μια απάτη.

Και διερωτώμαστε για δύο πράγματα:

Πρώτον, γιατί θα πρέπει η Ελλάδα να σκύψει το κεφάλι για να πάρει δάνειο 130 δισ., όταν οι τράπεζες, με ένα νεύμα μπορούν να πάρουν όσα θέλουν;

Και δεύτερον, γιατί το ΔΝΤ υιοθετεί άλλη πολιτική για την Ευρώπη και άλλη για την Κίνα;

Ας δούμε ένα απόσπασμα από άρθρο της Wall Street Journal, με τον τίτλο "Το ΔΝΤ καλεί το Πεκίνο να είναι σε ετοιμότητα για τροχιά ανάπτυξης":

"Η Κίνα θα πρέπει να προετοιμαστεί για μια κατακόρυφη άνοδο της οικονομίας της, εάν η ανάπτυξη στην Ευρώπη πέσει σε πιο χαμηλά επίπεδα από τα αναμενόμενα", δήλωσε το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, ενισχύοντας τις εκτιμήσεις ότι το Πεκίνο θα μπορούσε να ξαναρχίσει τις δαπάνες εάν οι συνθήκες στην Ευρώπη επιδεινωθούν σημαντικά. Στην ειδική έκθεσή του για την οικονομική προοπτική της Κίνας, που κυκλοφόρησε την περασμένη Δευτέρα, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο προέτρεψε την Κίνα να φροντίσει το έλλειμμά της να είναι στο 2% του ΑΕΠ, αντί να προσπαθεί να το μειώσει όπως είχε προγραμματιστεί, δεδομένης της αβεβαιότητας στην παγκόσμια οικονομία.
Εάν τα προβλήματα της Ευρώπης αποδειχθούν χειρότερα από το αναμενόμενο, είναι βέβαιο ότι η Κίνα θα πατήσει γκάζι απότομα στα δημοσιονομικά της. Στην περίπτωση αυτή, σύμφωνα με το ΔΝΤ, "η Κίνα θα είναι σε θέση να αντιδράσει κατάλληλα, αυξάνοντας τις δαπάνες της στο 3% του ΑΕΠ" (...) Ωστόσο, το ΔΝΤ προειδοποίησε ότι η Κίνα δεν θα πρέπει να επιχειρήσει οποιαδήποτε νέα πρωτοβουλία μέσω του τραπεζικού συστήματος, αλλά μέσω του προϋπολογισμού της. Η Κίνα έκανε χρήση ενός πακέτου ανάπτυξης ύψους 4 τρισ. γουάν, (περίπου 635 δισ. δολαρίων) το 2008, ώστε να αμβλύνει τις επιπτώσεις της χρηματοπιστωτικής κρίσης, το οποίο προμηθεύτηκε, κατά ένα μεγάλο μέρος, από τις τράπεζες".

Το συμπέρασμα στο οποίο οδηγούμαστε είναι ότι οι Έλληνες, οι Πορτογάλοι, οι Ισπανοί, οι Ιταλοί και οι Ιρλανδοί καλούνται να τη βγάζουν με ψωμί και νερό από τώρα και στο εξής, ενώ η Κίνα θα εισπράττει γενναίες δόσεις πακέτων ανάπτυξης. Γιατί άραγε; Και προσέξτε πώς το ΔΝΤ υπαγορεύει ακόμα και τον τρόπο με τον οποίο θα αναπτυχθεί η οικονομία της Κίνας: μέσω τονωτικών ενέσεων που θα της παράσχει ο Bernanke της Federal Reserve (οι γνωστές "πρώτες βοήθειες με το ελικόπτερο του Ben"). Όχι μέσω του "τραπεζικού συστήματος" αλλά με τον παλιό καλό τρόπο.

Όλα αυτά δεν αποδεικνύουν περίτρανα ότι οι σχεδιαστές της τροϊκανής πολιτικής γνωρίζουν και με το παραπάνω ότι όλα αυτά τα καταστροφικά μέτρα λιτότητας δεν βγάζουν πουθενά και είναι απλώς αποκυήματα νοσηρών εγκεφάλων;






Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Η σημερινή ψηφοφορία είναι καθοριστική και δραματική ταυτόχρονα.
Αλλά, πριν απ’ όλα, οφείλουμε μιαν απάντηση σε εκείνους που μας έφεραν ως εδώ. Κι όμως, με διάφορες πολιτικές ακροβασίες, προσπαθούν να εμφανιστούν, περίπου και ως… «δικαιωμένοι»!
Συγκρίνουν τη σημερινή ψηφοφορία με εκείνη του Μαΐου του 2010. Και - αν είναι δυνατόν - θεωρούν... «πολιτική τους δικαίωση» το χάλι στο οποίο βρίσκεται η χώρα σήμερα και τα αδιέξοδα στα οποία μας έφεραν.
Δεν θα άξιζε να ασχοληθούμε μαζί τους, αλλά θα βοηθούσαν, αν τουλάχιστον σιωπούσαν. Με το θράσος τους προκαλούν από πάνω και δυσκολεύουν πολύ να αποφασίσει η Βουλή με καθαρό μυαλό.
Καθαρές κουβέντες, λοιπόν:
Το 2010 υπήρχε Ελληνική Οικονομία, υπήρχε αγορά - με προβλήματα ασφαλώς - αλλά υπήρχαν. Σήμερα έχουν καταρρεύσει τα πάντα.
Το 2010 είχαμε επιλογές.
Κι εκείνοι έκαναν όχι απλώς τις χειρότερες, αλλά τις πιο ολέθριες επιλογές!
Οδήγησαν στο Μνημόνιο, αφού κατήγγειλαν τη χώρα διεθνώς ως διεφθαρμένη, διακήρυξαν ότι μας «έσωσαν», διαψεύστηκαν όλες οι προβλέψεις τους, και τώρα καμαρώνουν... ότι δικαιώθηκαν! Ε λοιπόν, το θράσος δεν έχει όρια...
Απομόνωσαν τη χώρα στο εξωτερικό με την απίστευτα καταστροφική πρωτοβουλία για δημοψήφισμα.
Και τώρα που η Ελλάδα αγωνίζεται να σπάσει την απομόνωσή της, καμαρώνουν ότι «δικαιώθηκαν» κι από πάνω...
Προκάλεσαν μιαν πρωτοφανή κρίση, δεν τους βγήκε τίποτε, και τώρα ζητούν περίπου και την... ευγνωμοσύνη μας!
Τους προειδοποιήσαμε ότι το Μνημόνιο δεν έβγαινε, τους προειδοποιούσαμε ότι ήταν λάθος συνταγή, τώρα ομολογούν οι πάντες ότι ήταν λάθος συνταγή - εντός κι εκτός Ελλάδος - κι αυτοί που μας έφεραν σε αυτή την κατάσταση βγαίνουν και παριστάνουν τους «δικαιωμένους».
Τους ζητάγαμε να διαπραγματευθούν τα μέτρα που επιβάλλονται, αποδείχθηκε ότι δεν διαπραγματεύονταν τίποτε, υπέγραφαν ότι τους έδιναν, χωρίς καν να τα διαβάσουν, όπως ομολογούν πια και οι δικοί τους υπουργοί,
Κι όμως σήμερα παριστάνουν τους «καμαρώνουν» κι από πάνω!

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
Για τις κολοσσιαίες ευθύνες όσων μας έφεραν ως εδώ δεν είναι η ώρα να μιλήσουμε σήμερα. Οι υπεύθυνοι θα έλθει η ώρα να λογοδοτήσουν.
Θα περιμέναμε τουλάχιστον, να πουν σήμερα: εντάξει, κάναμε λάθος!
Το λένε, πράγματι, αρκετοί δικοί τους. Κι αυτό είναι έντιμο τουλάχιστον...
Αλλά υπάρχουν ακόμα πολλοί που καμαρώνουν για το «κατόρθωμά» τους.
Τους λείπει κάθε αίσθηση πραγματικότητας; Τους περισσεύει το θράσος;
Τι να πει κανείς. Η επιστήμη σηκώνει τα χέρια...

Για να ξαναγυρίσουμε στα σοβαρά, τώρα,
η σημερινή ψηφοφορία είναι από τις πιο κρίσιμες στην ιστορία αυτού του Κοινοβουλίου. Κι από τις πιο δύσκολες, συνειδησιακά και πολιτικά, για όλους μας.

Θα απαντήσω λοιπόν, σε μια σειρά ερωτήματα, που απασχολούν όλους, εντός κι εκτός αυτής της αίθουσας:
* Ρωτάνε κάποιοι: έχουμε αλλάξει εμείς στάση απέναντι στο Μνημόνιο;
-- Απαντώ απερίφραστα: Όχι! Και να θέλαμε δεν θα μπορούσαμε. Το Μνημόνιο αποδείχθηκε αυτό που λέγαμε πάντα: λάθος συνταγή! Τώρα το αποδέχονται οι πάντες εντός Ελλάδος. Και το ομολογούν όλο και περισσότεροι εκτός Ελλάδος.
Έπεσε έξω σε όλα, επιδείνωσε την ύφεση, εκτόξευσε το χρέος και δεν μείωσε παρά ελάχιστα το έλλειμμα του 2009. Που έτσι κι αλλιώς, μας παρουσιάστηκε ιδιαίτερα «φουσκωμένο» τότε…

* Ρωτάνε επίσης: Αν δεν έχουμε αλλάξει στάση για το Μνημόνιο, τότε γιατί σήμερα ψηφίζουμε τη νέα δανειακή συμφωνία, ενώ τότε καταψηφίζαμε το Μνημόνιο;
-- Απαντώ: Είναι δύο διαφορετικά πράγματα.
Γιατί σήμερα έχουν αλλάξει τελείως τα δεδομένα.
Όχι η άποψή μας, όχι η θέση μας, αλλά τα δεδομένα.
-Τώρα η χώρα βρέθηκε δεμένη χειροπόδαρα.
Τότε ήταν στριμωγμένη, αλλά δεν ήταν δεμένη χειροπόδαρα.
-Τώρα το χρέος μας έγινε μη βιώσιμο.
Τότε ήταν μεγάλο, αλλά κανείς τότε δεν το χαρακτήριζε «μη βιώσιμο».
Κι ούτε κανείς προέβλεπε ότι θα καταλήξει μη βιώσιμο.
Μόνον εμείς τους προειδοποιούσαμε.
Αλλά όπως αγνόησαν τις προειδοποιήσεις μας σε όλα τα άλλα, τις αγνόησαν και σε αυτό. Κι όπως έπεσαν έξω σε όλα τα άλλα, έπεσαν έξω και σε αυτό.
-Τώρα αμφισβητείται ευθέως η παραμονή μας στην ευρωζώνη.
Τότε δεν έμπαινε από κανένα τέτοιο θέμα.
-Τώρα μιλούν ευθέως για χρεοκοπία της χώρας.
Τότε δεν έθετε κανένας τέτοιο θέμα. Μόνον εμείς προειδοποιούσαμε ότι αυτή η πολιτική οδηγεί στη χρεοκοπία, δεν την αποτρέπει. Αλλά ήμασταν μόνοι μας…
-Τώρα η κρίση χρέους έχει συμπαρασύρει κι άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Και φοβούνται ότι θα υπάρξει ακόμα μεγαλύτερη επέκταση. Στην Ευρώπη και πέρα απ’ αυτήν…
-Τότε κανείς δεν ανησυχούσε ακόμα για κάτι τέτοιο. Οι ανησυχίες για «μετάδοση» της κρίσης άρχισαν πολύ αργότερα.
-Τότε το ελληνικό πρόβλημα αντιμετωπιζόταν ως «ελληνική ιδιομορφία» που αποτελούσε απλή «ενόχληση» για την Ευρώπη.
Σήμερα δεν φοβούνται μόνο την επέκταση της δημοσιονομικής κρίσης, φοβούνται και την επέκταση της κοινωνικής αναταραχής από την Ελλάδα στην υπόλοιπη Ευρώπη.
Δεν άλλαξαν οι θέσεις μας. Άλλαξαν οι συνθήκες. Άλλαξαν δραματικά! Και στην Ελλάδα και διεθνώς…

* Κι έρχεται λοιπόν το επόμενο ερώτημα: Τι ακριβώς άλλαξε τόσο δραματικά;
Απαντώ: Τον Οκτώβριο του 2009, λόγω της διεθνούς ύφεσης που είχε μεσολαβήσει, η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ παρέλαβε ένα πρόβλημα ελλείμματος, κοινό για όλες τις ευρωπαϊκές χώρες.
Και το μετέτρεψαν σε κάτι πολύ πιο σοβαρό: σε κρίση δανεισμού που ήταν τότε μοναδική στην Ευρώπη.
Τώρα περάσαμε στην τρίτη φάση του δράματος: η κρίση δανεισμού της Ελλάδας, οδήγησε σε αντίστοιχα προβλήματα και σε άλλες χώρες. Τα μέτρα λιτότητας που επιβλήθηκαν παντού ήδη οδηγούν σε ύφεση παντού.
Κι αυτό κινδυνεύει τώρα να μετατραπεί σε διαλυτική κρίση για την ίδια την Ευρώπη!
Το πρόβλημα ελλείμματος μιας μικρής χώρας, έγινε πρόβλημα δανεισμού της ίδιας χώρας, έγινε πρόβλημα ελλείμματος και δανεισμού άλλων χωρών, κυοφορεί κοινωνικές εκρήξεις παντού και απειλεί τη διάσπαση όλης της Ευρώπης!
Σας φαίνονται υπερβολικά όλα αυτά;
Δεν τα λέω εγώ, υπάρχουν πλέον σε όλο το σοβαρό διεθνή τύπο.
Σας φόβοι, σαν διάχυτη βαθιά ανησυχία...
Κι είναι πια εύλογοι οι φόβοι. Κι είναι δικαιολογημένη η ανησυχία...

* Ρωτάει λοιπόν, όλος ο κόσμος: Πώς έγιναν όλα τόσο περίπλοκα;
-- Απαντώ: Ακριβώς αυτό: Τα πράγματα έγιναν πολύ περίπλοκα πια. Γιατί ως πρόσφατα, είχαμε μια χώρα – την Ελλάδα - που είχε πρόβλημα και που της επέβαλαν λάθος πολιτική. Και η πολιτική αυτή οδήγησε σε διάχυση της κρίσης σε άλλες χώρες. Πολλαπλασιάστηκαν οι χώρες που έχουν πρόβλημα. Και άλλαξε η στάση των ισχυρών χωρών.
Και τώρα τα προβλήματα των ανίσχυρων, εντείνουν τους φόβους των ισχυρών, που έτσι πολλαπλασιάζουν τα προβλήματα των αδύνατων, που με τη σειρά τους επιτείνουν ακόμα περισσότερο τους φόβους των ισχυρών...
Κι όλος αυτός ο φαύλος κύκλος έχει στο επίκεντρό του την Ελλάδα.
Πρέπει να βγούμε από το κάδρο της Ευρωπαϊκής κρίσης. Πρέπει να θωρακιστούμε πριν πάρει ανεξέλεγκτες διαστάσεις. Αυτό είναι το απολύτως επείγον τώρα...
Δεν είναι μόνο οι δικές μας εξελίξεις που επηρεάζουν όλους τους άλλους. Είναι και οι δικές τους ανησυχίες, ο φόβος τους – και ο πανικός τους, ίσως – που μπορεί να επηρεάσει και μας. Ήδη επηρεάζει τις τύχες μας.
Πρέπει να βγούμε από το επίκεντρο της κρίσης, να θωρακιστούμε από τις επιπτώσεις της, να σπάσουμε αυτό το φαύλο κύκλο στον οποίο βυθιζόμαστε.

* Ρωτάνε πολλοί ακόμα: Τι ακριβώς ψηφίζουμε σήμερα;
Απαντώ: Δεν ψηφίζουμε μια πολιτική με την οποία ως χθες διαφωνούσαμε. Αυτό που ψηφίζουμε σήμερα, περιέχει ασφαλώς και τη λάθος συνταγή – αυτό απλώς προσπαθούμε για την ώρα να το μετριάσουμε – αλλά περιέχει και κάτι άλλο που δεν περιείχε το πρώτο Μνημόνιο: το κούρεμα του ελληνικού χρέους!
Πόσο «κούρεμα»; 100 δις είπε χθες ο Πρωθυπουργός. Κατά 85 δισεκατομμύρια τουλάχιστον!
Και τη μείωση των μελλοντικών ελλειμμάτων κατά 4-5 δισεκατομμύρια τουλάχιστον, κάθε χρόνο.
Και τη διάσωση του τραπεζικού συστήματος. Όχι των «τραπεζιτών», όπως λέγεται από κάποιους. Αλλά των καταθέσεων και της ρευστότητας. Χωρίς τα οποία δεν υπάρχει ούτε οικονομία ούτε ευημερία, ούτε καμιά προοπτική για κανένα…
Πολλοί, που πριν λίγο καιρό έσπευδαν να φωτογραφηθούν με τους τραπεζίτες, παριστάνουν σήμερα τους... «Ροβεσπιέρους» κατά των Τραπεζιτών.
Δεν μπαίνω σε αυτή την ανόητη συζήτηση.
Δεν παρακολουθώ αυτόν τον λαϊκισμό της απελπισίας.
Εμένα με ενδιαφέρει να διασωθούν οι καταθέσεις του κόσμου και η ρευστότητα της πραγματικής οικονομίας.
Το Μάϊο του 2010 δεν διακυβεύονταν τίποτε απ’ αυτά. Και εν πάση περιπτώσει, τότε υπήρχαν άλλες επιλογές. Μη ξεχνάτε ότι η Ελλάδα έβγαινε στις αγορές και δανειζόταν άνετα ως τον Φεβρουάριο του 2010.
Μετά μας είπαν ότι θα βγούμε στις αγορές το 2011.
Τώρα ξέρουμε ότι δεν μπορούμε ούτε να το σκεφτόμαστε πριν το 2020!
Έχουμε κλείσει δυόμιση χρόνια, όπου κάθε τρείς μήνες βγαίνουμε στη γύρα για να πάρουμε τη δόση μας.
Τότε άνοιξαν το τραγικό κεφάλαιο που οδήγησε στο σημερινό αδιέξοδο.
Τώρα το κλείνουμε το κεφάλαιο αυτό!
Τότε αποφάσισαν να μας «σώσουν» με το μαρτύριο της σταγόνας.
Τώρα θα πάρουμε το νέο δάνειο, για να διασφαλίσουμε τη βιωσιμότητα του χρέους μας και στο εξής εμείς θα πρέπει να βγούμε από την κρίση, κυρίως με τις δικές μας δυνάμεις.
Αυτό ακριβώς κάνουμε με την ψήφο μας σήμερα:
Προσπαθούμε να βγει η Ελλάδα από το κάδρο μιας κρίσης που έχει πάρει πλέον διεθνείς διαστάσεις.
--Να απαλλαγούμε σύντομα από το μαρτύριο της σταγόνας, να αποφύγουμε άμεσα την ανεξέλεγκτη χρεοκοπία και να διεκδικήσουμε μετά, αυτό που έχουμε περισσότερη ανάγκη για να σταθούμε στα πόδια μας Να βάλουμε τέλος στην παραλυτική ύφεση, να αρχίσει η Ανάκαμψη!
--Να θωρακιστούμε άμεσα με τη μείωση και τους χρέους και με τη μείωση των επιτοκίων που πληρώνουμε στο υπόλοιπο χρέος.
--Να κερδίσουμε χρόνο, αφού η αποπληρωμή του νέου χρέους μετατίθεται για 20-30 χρόνια.
-- Να κερδίσουμε χρόνο για να διαπραγματευθούμε Ανάκαμψη και Ανάπτυξη. Αυτά θα μας βγάλουν από την κρίση. Και μόνον αυτά.
Σκεφτείτε κάτι ακόμα: όλοι δεν προβλέπουν ότι κάποια στιγμή η Ευρώπη θα υποχρεωθεί να εκδώσει ευρωομόλογα; Από τα οποία μπορεί να σωθεί και η Ελλάδα, με την Ανάπτυξη που θα υποκινήσει; Θα είμαστε εμείς χρεοκοπημένοι και «στην απ’ έξω» όταν έρθει αυτή η ευκαιρία;
-- Και, τέλος, με την ψήφο μας σήμερα ανοίγουμε το δρόμο για άμεσες εκλογές! Που θα λειτουργήσουν λυτρωτικά για την κοινωνία και σταθεροποιητικά για τη δημοκρατία. Άμεσα εκλογές!
Γιατί η χώρα έτσι δεν μπορεί να κυβερνηθεί για πολύ, και αν δεν κάνουμε κάτι να κερδίσουμε χρόνο και να σταθεροποιήσουμε την κατάσταση, έστω και προσωρινά, δεν μπορούν να γίνουν εκλογές ομαλά.
Σήμερα, λοιπόν, αυτό κάνουμε: βγαίνουμε από το κάδρο της Ευρωπαϊκής κρίσης που κορυφώνεται, θωρακιζόμαστε άμεσα από τα χειρότερα, κερδίζουμε χρόνο για να διαπραγματευθούμε αναπτυξιακές πρωτοβουλίες και ανοίγουμε το δρόμο για άμεσες εκλογές, ώστε να εκτονωθούν οι πιέσεις και μέσα στη χώρα.
Ήδη ζήτησα να προσδιοριστεί η ημερομηνία διάλυσης της Βουλής από τώρα. Μετά το PSΙ, να διαλυθεί αμέσως η Βουλή. Και να προσδιοριστεί από τώρα η ημερομηνία εκλογών τρείς εβδομάδες αργότερα, στις αρχές Απριλίου.
Προειδοποιώ όσους κωλυσιεργούν να πάψουν να το κάνουν.
Δεν θέλουμε, τέτοιες ώρες, μικροκομματικές αντιπαραθέσεις. Ας μη πηγαίνει κανένας γυρεύοντας... Σήμερα υπάρχει δυσαρμονία Βουλής και λαού! Το ξέρουν και οι πέτρες!
Το ζητούμενο είναι να ξεμπλοκάρουν οι εξελίξεις το ταχύτερο και να ανοίξει ο δρόμος για τον ομαλότητα. Κι αυτό θα κάνουμε.

Να το πω κι αλλιώς, ακόμα πιο σταράτα:
Επί δυόμιση χρόνια προειδοποιώ ότι είναι λάθος η συνταγή. Κι ότι μας φέρνει στη χρεοκοπία, μας πάει στο γκρεμό.
Επί δυόμιση χρόνια η χώρα κατηφόρισε προς το γκρεμό.
Τώρα έφτασε στο χείλος του γκρεμού.
Τι περιμένατε εγώ να πω; Εδώ που τα φέρατε, πέστε στο γκρεμό να τελειώνουμε;
Μα δεν θα πέσουν μόνο αυτοί που μας έφεραν ως εδώ...
Θα πέσει όλη η χώρα!
Άρα τι πρέπει να κάνω;
Να κρατήσω τη χώρα να μην πέσει!
Να κάνω λίγα βήματα μακριά από το άκρη του γκρεμού, να κερδίσω χρόνο, να αντιστρέψω την πορεία.
Με τη σημερινή μας απόφαση κάνουμε λίγα βήματα μακριά από την άκρη και κερδίζουμε χρόνο.
Μετά τις εκλογές όλοι μαζί, αφού έχουμε πει την αλήθεια στον ελληνικό λαό – την αλήθεια, όχι «λεφτά υπάρχουν, πάρε κόσμε» - κι αφού ο λαός έχει αποφασίσει κι έχει δώσει ισχυρή εντολή, θα αλλάξουμε την πορεία.
Αν αποφύγουμε τώρα τα χειρότερα, η χώρα μπορεί.
Αν θωρακιστούμε απέναντι στις διεθνείς επιπτώσεις που έρχονται, θα τα καταφέρουμε.
Αν προλάβουμε να αξιοποιήσουμε το μεγάλο πλούτο του υπεδάφους μας και του υποθαλάσσιου χώρου μας, της ΑΟΖ, σίγουρα θα τα καταφέρουμε.
Σήμερα, με την απόφασή μας κερδίζουμε χρόνο και περιθώρια, για να αλλάξουμε την πορεία της χώρας.
Αλλά πρώτα πρέπει να αποφύγουμε το άλμα στο κενό, από το χείλος του γκρεμού που μας οδήγησαν. Τόσο απλά!

Και μια που σε λίγη ώρα ψηφίζουμε, μια ακόμα παρατήρηση προς τη δική μου πτέρυγα, προς τους βουλευτές μας.
Ο καθένας σας γνωρίζει την προσωπική εκτίμηση που του τρέφω. Εκτίμηση, αλλά και αγάπη!
Όμως η Ελλάδα έχει πάρει όλα τα λάθος μονοπάτια. Και τώρα είμαστε στο τελευταίο.
Δεν έβαλα χθες θέμα κομματικής πειθαρχίας για να χωρίσουν οι δρόμοι μας.
Δεν το θέλω!
Αλλά αυτό που λέω, για κάποιους που θα επιμείνουν, να ξέρετε, το εννοώ!
Θα χωρίσουν οι δρόμοι μας!
Γιατί η Ελλάδα, δεν θέλω να χάσει για πάντα το δικό της δρόμο.
Άλλωστε, από τον λαό εκλέχθηκα, αυτόν οφείλω να προστατέψω, πριν και πάνω απ’ όλα. Σε αυτόν δίνω λογαριασμό και αυτός αποτελεί το υπέρτατο, για μένα, κριτήριο…
Γνωρίζετε ότι δεν συνηθίζω να κινδυνολογώ και δεν θα το κάνω.
Αλλά ο ελληνικός λαός οφείλει να γνωρίζει τι πάμε να αποτρέψουμε σήμερα.
Δεν θα μιλήσω για «σενάρια δραχμής». Δεν θα μιλήσω για την τεράστια φτώχεια που θα έλθει, αν κάνουμε το άλμα στο γκρεμό.
Ο Ελληνικός λαός ήδη ζει τη φτώχεια, ήδη δεν βλέπει μπροστά του προοπτικές, και βρίσκεται σε δικαιολογημένο σοκ.
Ο φόβος πολλές φορές οδηγεί σε απόγνωση.
Και η απόγνωση, δεν είναι καλός σύμβουλος.
Πρέπει να σας πω, όμως, ότι αν κάνουμε το άλμα στο κενό, τότε πάμε σε ανεξέλεγκτη χρεοκοπία άμεσα.
Και η ανεξέλεγκτη χρεοκοπία θα οδηγήσει στη λεηλασία της χώρας – του λαού του τόπου.
Επιμένω στη λεηλασία. Γιατί όταν φτωχαίνεις απότομα, αλλά διατηρείς τον πλούτο σου, μπορείς σχετικά εύκολα να ανακάμψεις. Όταν χάνεις τον πλούτο σου, τότε είναι πολύ πιο δύσκολο να ανακάμψεις.
Και «πλούτος» δεν είναι μόνο η περιουσία του καθενός.
Πλούτος είναι και οι νέοι άνθρωποι που ήδη φεύγουν και που αν προκύψει ανεξέλεγκτη χρεοκοπία, θα την εγκαταλείψουν μαζικά.
Πλούτος είναι και η δημοκρατία μας, που ήδη κλονίζεται κι αν προκύψει ανεξέλεγκτη χρεοκοπία, θα κινδυνεύσει πολύ σοβαρά.
Πλούτος είναι και η Ελευθερία μας και η Ανεξαρτησία μας που ήδη υπονομεύονται, αλλά αν προκύψει ανεξέλεγκτη χρεοκοπία, θα κινδυνεύσουν να καταλυθούν οριστικά.
Πλούτος είναι η ταυτότητα της κοινωνίας, αυτό που μας ορίζει ως έθνος, ως χώρα, ως λαό, που αν προκύψει ανεξέλεγκτη χρεοκοπία, θα κινδυνεύσουν θανάσιμα.
Αυτός ο πλούτος θα κινδυνεύσει άμεσα αν υπάρξει ανεξέλεγκτη χρεοκοπία.
Και ναι, σε μια τέτοια περίπτωση, θα ζήσουμε πράγματι σκηνές τρόμου, με άδεια ράφια, κλειδωμένα μαγαζιά, ελλείψεις σε στοιχειώδη – φάρμακα και καύσιμα – δελτίο στα τρόφιμα...
Γι’ αυτό θέλω να αποφύγουμε το άλμα στο γκρεμό, σήμερα.
Να κερδίσουμε χρόνο, να αποκαταστήσουμε την ομαλότητα και να πάμε σε εκλογές αύριο.
Γι’ αυτό σας καλώ να ψηφίσουμε σήμερα τη νέα δανειακή συμφωνία.
Για να έχουμε τη δυνατότητα αύριο να διαπραγματευθούμε και να αλλάξουμε την πολιτική που μας επιβάλλει.
Αλλά για να μπορέσουμε να την αλλάξουμε, πρέπει να υπάρχουμε, ως χώρα, ως κοινωνία, ως δημοκρατία.
Δεν σας ζητώ να υπερψηφίσετε τη «λάθος συνταγή».
Πρώτος εγώ την αποδοκίμασα κι επιμένω...
Σας ζητώ, όμως, να απομακρυνθούμε όλοι μαζί από το χείλος του γκρεμού!
Και να παλέψουμε μαζί, στη συνέχεια, για να απομακρυνθούμε τελείως από τον γκρεμό, και να βρούμε το δρόμο της ομαλότητας και της Ανάπτυξης.
Είμαι βέβαιος, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ότι θα κάνετε το καθήκον σας!



Με μία αιφνιδιαστική κίνηση (αλλά για πολλούς αναμενόμενη) αποχώρησε από την αίθουσα του Κοινοβουλίου ο Λαϊκός Ορθόδοξος Συναγερμός, χωρίς περαιτέρω δηλώσεις.

Είναι άγνωστο εάν θα επιστρέψει ο κύριος Καρατζαφέρης και οι βουλευτές που του απέμειναν προκειμένου να συμμετάσχουν στην ψηφοφορία.

Την ομάδα των βουλευτών του ΛΑΟΣ δεν ακολούθησαν όμως, οι διαφοροποιηθέντες βουλευτές κ.κ. Βορίδης και Γεωργιάδης, που προσμετρώνται και επισήμως πλέον ως αποσχισθέντες (ενώ πληροφορίες τους φέρουν να κάνουν συζητήσεις και να οδεύουν προς τη Νέα Δημοκρατία), οι οποίοι παρέμειναν στην αίθουσα συζητήσεων της Βουλής, όταν αποχώρησε ολόκληρος ο ΛΑ.Ο.Σ.

Σημειώνουμε πως Καρατζαφέρης και Βορίδης δεν αντάλλαξαν ούτε ένα βλέμμα...

Τι συνέβη πριν

Προϊόν εκβιαστών χαρακτήρισε ο πρόεδρος του ΛΑΟΣ την ψηφοφορία επί του μνημονίου λίγο πριν δώσει το έναυσμα για την αποχώρηση της Κ.Ο. του κόμματός του από την όλη διαδικασία, πλην των κυρίων Γεωργιάδη και Βορίδη, η τύχη των οποίων.., παραμένει εν αμφιβόλω.
«Ελεύθεροι σκοπευτές και άνωθεν εκβιαστές δεν επέτρεψαν σε αυτή τη συνεργασία να έχει συνέχεια» δήλωσε χαρακτηριστικά Γ. Καρατζαφέρης και συνέχισε, «τους απαντάμε δεν μπορούμε να ανεχθούμε άλλο αυτούς τους αναίσχυντους εκβιασμούς. Αυτή η Ευρώπη δεν μας κάνει».

Aιτιολογώντας την αποχώρηση του κόμματός του από την κυβέρνηση, o κ. Καρατζαφέρης εξήγησε ότι ζήτησε εγγυήσεις για την αποτελεσματικότητα του μνημονίου που δεν του δόθηκαν, σχολιάζοντας μάλιστα πως κάποια πράγματα, όπως το αγγλικό δίκαιο, «δεν καταπίνονται».

Είπε επίσης ότι του ήταν αδύνατο να αποφασίσει για το μέλλον της χώρας μέσα σε μία ώρα αφού το μνημόνιο έφτασε χαράματα στα χέρια του κι εκτίμησε πως τον Ιούνιο θα πάμε σαν μετεξεταστέοι και πάλι στα ίδια αφού τώρα μας δίνουν λεφτά αλλά οι όροι που θέτουν αναιρούν την βοήθεια.

Τέλος, απαντώντας σε όσους τον κατηγορούν ότι κάνει κωλοτούμπες, μεταξύ αυτών και η κα Παπαρήγα, είπε πως «όταν σε κυνηγάνε τα θηρία ή τα μεγάλα ψάρια για να σε φάνε πρέπει να κάνεις κινήσεις».


Κανείς δεν τολμά να βγει έξω.
Ακούγονται εκρήξεις παντού...
Αυτή είναι η Ελλάδα που θέλουν...

Σε απόλυτη αντιδιαστολή με την Βουλή, όπου ο τραπεζοϋπάλληλος Παπαδήμος ελέγχει σύμφωνα με τις εξελίξεις την ψηφοφορία, το κέντρο της Αθήνας βρίσκεται σε πρωτοφανή κατάσταση, αφού μία τράπεζα καίγεται, καταστήματα καταστρέφονται, ενώ τα ασθενοφόρα κινούνται συνεχώς μεταφέροντας τραυματίες…

Σύμφωνα με πληροφορίες, για την κατάσταση αυτή ευθύνονται άγνωστοι, οι οποίοι προκάλεσαν πλήθος ζημιών και καταστροφών. Την ίδια στιγμή είναι πάρα πολύ δύσκολο, έως ανέφικτο, να παραμείνει κανείς στο κέντρο της πρωτεύουσας της Ελλάδας, λόγω της αποπνικτικής ατμόσφαιρας που έχουν δημιουργήσει οι συνεχείς ρίψεις χημικών από την πλευρά των ΜΑΤ. Σημειώνουμε πως η υπερβολική ρίψη έγινε προκειμένου να αντιμετωπισθεί μία ομάδα 50 κουκουλοφόρων(!!!) τους οποίους προφανώς η αστυνομία δεν ήταν ικανή να συλλάβει και προτίμησε να μετατρέψει σε θάλαμο αερίων ολόκληρο το κέντρο της Αθήνας. Ως εκ τούτου, είναι σχεδόν αδύνατη η παραμονή στο κέντρο, εάν δεν έχει κανείς αντιασφυξιογόνο μάσκα.

Η όλη κατάσταση λειτουργεί αποπτρεπτικά για τους πολίτες που συνεχίζουν να παραμένουν και να διαδηλώνουν κατά της κατοχής της Ελλάδας, κατά της κατάργησης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Μάλιστα, όπως κατέθεσε ο κ. Τσίπρας στην αίθουσα της Βουλής, 8 θεμελιώδη άρθρα της χάρτας δικαιωμάτων καταπατά η πρόταση του μνημονίου, η οποία κατατίθεται από τον ήρεμο Λουκά Παπαδήμο και τον εκτός ελέγχου Βαγγέλη Βενιζέλο. Γίνεται σαφές πως η όλη δραστηριότητα που αναπτύσσεται από τους κουκουλοφόρους στο κέντρο της Αθήνας, είναι σχεδιασμένη, προκειμένου να επικρατήσει το χάος, η ανασφάλεια και ο τρόμος. Δεν είναι η πρώτη φορά, εξάλλου, που το παράνομο καθεστώς επιχειρεί να διασπάσει την βούληση των πολιτών χρησιμοποιώντας τον τρόμο.

Μέχρι και άνδρες της Πυροσβεστικής υπηρεσίας έχουν δεχτεί επίθεση και έχουν εγκλωβιστεί, ενώ ένα πυροσβεστικό όχημα έχει παραδοθεί στις φλόγες. Φωτιές (συνολικά δέκα επτά -17-) ξεπηδούν συνεχώς σε διάφορα σημεία της Αθήνας, οι οποίες δεν μπορούν να κατασβεστούν, λόγω της δραστηριότητας των κουκουλοφόρων. Σημειώνουμε πως οι κουκουλοφόροι (γνωστοί – άγνωστοι) έχουν σημεία συσπείρωσης και ανεφοδιασμού, τα οποία –για άγνωστους λόγους- δεν υπέπεσαν στην αντίληψη των υπηρεσιών ασφαλείας…! Δεν υπάρχει κανένας πολίτης ανάμεσα στις ομάδες των κουκουλοφόρων, ενώ υπάρχουν αρκετοί (περίπου 30 μέχρι στιγμής) τραυματίες πολίτες που τραυματίσθηκαν από πέτρες (που πετούν οι κουκουλοφόροι) και από χρήση χημικών (που ρίχνουν τα ΜΑΤ). Δηλαδή, πέρα από την γενική εικόνα της Αθήνας που βυθίζεται στον καπνό, γίνεται σαφές πως κουκουλοφόροι και αστυνομικοί των ΜΑΤ έχουν κοινό στόχο τους διαδηλωτές πολίτες.


ΥΓ: Ίσως θα έπρεπε ο κύριος Παπουτσής να απαντήσει σε ερώτηση Έλληνα πολίτη, ο οποίος αναρωτιέται: Γιατί αστυνομικοί των ΜΑΤ στην πλατεία Συντάγματος μιλούσαν Αγγλικά; Τα συμπεράσματα δικά σας...


Μιά εικόνα, χίλιες λέξεις...

Η τελετή παράδοσης της εθνικής μας κυριαρχίας, ο επιτάφιος της Δημοκρατίας, τα κύρια προβλήματα της Ευρωζώνης, οι προσπάθειες συγκάλυψης τους και το γερμανικό σχέδιο επιδιόρθωσης της Ελλάδας
Ενώ η επίσημη τελετή παράδοσης της Ελλάδας συνεχίζεται στη Βουλή, με αποκορύφωμα την ψήφιση της συνθήκης υποταγής τα μεσάνυχτα, ο επιτάφιος της Δημοκρατίας περιφέρεται στους δρόμους – «εμπλουτισμένος» με τα διλήμματα και τους εκβιασμούς κάποιων «πολιτικών αρχηγών», οι οποίοι απειλούν «επαίσχυντα» τους βουλευτές τους με διαγραφή, εάν δεν συμφωνήσουν με τα μέτρα των εισβολέων (τα οποία πολύ φοβόμαστε ότι, θα οδηγήσουν μονοδρομημένα τη χώρα μας στην απόλυτη χρεοκοπία - αφού λεηλατηθεί τόσο η δημόσια, όσο και η ιδιωτική περιουσία, αφού καταστραφεί η μεσαία τάξη και αφού εξαθλιωθεί η πλειοψηφία του πληθυσμού).

Φυσικά είναι αδύνατον να διαβάσει, πόσο μάλλον να καταλάβει και να ψηφίσει συνειδητά κάποιος βουλευτής μία σύμβαση υποτέλειας, το μέγεθος και η ανάλυση της οποίας απαιτεί πολύ περισσότερο χρόνο, από τον ελάχιστο που έχουν μάλλον σκόπιμα στη διάθεση τους.

Από την άλλη πλευρά, στην Ευρώπη λειτουργεί ήδη μία ομάδα κρούσης, λόγω των υφισταμένων φόβων, σε σχέση με την πιθανότητα να αντιδράσουν όλοι μαζί οι Ευρωπαίοι Πολίτες, κατεβαίνοντας μαζικά στους δρόμους – με αποτέλεσμα να γίνουν επικίνδυνοι για τις κυβερνήσεις τους, οι οποίες υπηρετούν τις πολυεθνικές τράπεζες. Στη μυστική αυτή ομάδα, στην οποία συναντιούνται κυρίως εκπρόσωποι των αστυνομικών αρχών, ανταλλάσσονται αρχικά πληροφορίες, στο πεδίο της τεχνολογίας παρακολούθησης – σύμφωνα με έγκριτο γερμανικό περιοδικό.

Ειδικότερα, μετά τις έντονες κοινωνικές αναταραχές των περασμένων μηνών στην Ελλάδα, στην Ισπανία, στην Πορτογαλία, στη Βουλγαρία και στη Ρουμανία, καθώς επίσης μετά τις βίαιες συγκρούσεις στη Μ. Βρετανία, τον Αύγουστο του 2011, αντιμετωπίζονται οι αντιστρατιωτικές και οι αναρχικές ομάδες, οι κινήσεις εναντίον της παγκοσμιοποίησης ή/και των τραπεζών, καθώς επίσης όλοι οι αντίπαλοι της Ευρωπαϊκής Ενοποίησης «υπό την αιγίδα των τραπεζών», σαν ένας «κοινός δυνητικός κίνδυνος» - ο οποίος απειλεί την εσωτερική ασφάλεια των κρατών.

Στα πλαίσια αυτά, οι παραπάνω ομάδες κρούσης εκπαιδεύονται μυστικά, με στόχο την «εξουδετέρωση» όλων εκείνων των «κινήσεων», οι οποίες επιβουλεύονται τη «δημόσια τάξη» (διαδηλώσεις, συγκεντρώσεις «αντιφρονούντων», ελεύθεροι συγγραφείς διαδικτύου κλπ.). Κύριος στόχος τους είναι, πάντοτε κατά το γερμανικό περιοδικό, η βίαιη καταστολή των αναμενομένων κοινωνικών εξεγέρσεων στην Ευρώπη – με τις μοντέρνες μεθόδους, οι οποίες απαιτούνται για την επιβολή της τάξης στους σύγχρονους σκλάβους.

ΤΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΕΥΡΩΖΩΝΗΣ

Η Ευρωζώνη είναι αντιμέτωπη με πολλά διαφορετικά προβλήματα – το μεγαλύτερο των οποίων είναι το υπερχρεωμένο τραπεζικό της σύστημα, συμπεριλαμβανομένης της ΕΚΤ (ακολουθούμενο από τις μεγάλες προβληματικές χώρες, όπως η Ισπανία και η Ιταλία).

Το μικρότερο πρόβλημα όλων, αν και το πλέον «προβεβλημένο» (με πιθανό στόχο τη συγκάλυψη των υπολοίπων), είναι αναμφίβολα η Ελλάδα – στην οποία, αντίθετα από όλα τα άλλα κράτη, υποφέρει μόνο ο δημόσιος τομέας.

Όπως διδάσκει όμως η οικονομική θεωρία, τα προβλήματα του δημοσίου τομέα είναι πολύ εύκολα στην επίλυση τους – σε αντίθεση με τα προβλήματα του ιδιωτικού τομέα (τράπεζες, επιχειρήσεις και νοικοκυριά).

Εάν τώρα αναλύσει κανείς ψύχραιμα τα γεγονότα στην Ελλάδα, θα διαπιστώσει ότι υπάρχουν μόνο δύο δυνατότητες:

(α) Είτε απορρίπτεται από τη Βουλή η ψήφιση της νέας δανειακής σύμβασης, την οποία θέλει να επιβάλλει η τευτονοκρατούμενη Ευρωζώνη - επειδή ίσως επιλέγεται από τους βουλευτές η στάση (αναστολή) πληρωμών εντός του Ευρώ, με στόχο την κάθαρση του άρρωστου πολιτικού συστήματος (αντί των συνεχών εκβιασμών, της διαιώνισης της κρίσης και της απώλειας της εθνικής κυριαρχίας),

(β) Είτε γίνονται αποδεκτά τα μέτρα, οπότε η υποδούλωση, η «αποικιοποίηση» και η λεηλασία της Ελλάδας – με αποτέλεσμα να ακολουθήσει μία πολυετής οικονομική ύφεση, η οποία πιθανότατα θα συνοδεύεται από μεγάλες κοινωνικές αναταραχές και εμφυλίους πολέμους.

Ας ελπίσουμε ότι δεν θα επιλεχθεί τελικά «ο δρόμος της Βραζιλίας» (πλήρης καταστροφή της μεσαίας τάξης, λεηλασία του ιδιωτικού και δημοσίου τομέα, εξαθλίωση του πληθυσμού κλπ.), σε συνδυασμό με τη μοίρα της Αργεντινής (χρεοκοπία).

ΤΟ ΓΕΡΜΑΝΙΚΟ ΣΧΕΔΙΟ ΕΠΙΔΙΟΡΘΩΣΗΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ

Δεν τρέφουμε καμιά συμπάθεια, ούτε φυσικά σεβασμό προς τους οκνηρούς και δημαγωγούς Έλληνες πολιτικούς, η διαφθορά των οποίων κατάστρεψε την χώρα τους. Ούτε εκτιμούμε ιδιαίτερα τις υψηλές εκείνες πολιτισμικές αξίες, οι οποίες οδήγησαν τους Έλληνες Πολίτες στο να στηρίζουν δυστυχώς επί δεκαετίες αυτούς τους σαθρούς και διεφθαρμένους πολιτικούς.

Πραγματικά, χρειάζεται κανείς ιδιαίτερο ταλέντο στην αποτυχία, για να καταλήξει η πάμπλουτη Ελλάδα εκεί που κατέληξε, εξαιτίας των πολιτικών «ανδρών» της. Εν τούτοις, οι Γερμανοί φάνηκαν ισάξιοι στην αποτυχία.

Το τελευταίο γερμανικό σχέδιο για την «επιδιόρθωση» της Ελλάδας, απαιτεί από τους Έλληνες να παραδώσουν την εθνική κυριαρχία τους επί του προϋπολογισμού και της φορολογικής πολιτικής σε έναν Ευρωπαίο επίτροπο - ως αντάλλαγμα για τα 130 δις € που χρειάζεται η χώρα, για να ξοφλήσει τις ανόητες ευρωπαϊκές τράπεζες οι οποίες, ενθαρρυμένες από τους ανεγκέφαλους πολιτικούς, πλήρωσαν σοβαρά ποσά για να αγοράσουν ομόλογα χωρίς καμιά αξία.

Ειδικά οι πολιτικές λιτότητας, τις οποίες θέλουν να επιβάλλουν δικτατορικά οι Γερμανοί πολιτικοί, είναι όλες υπέρ των τραπεζικών τους συμφερόντων - πιο πολύ στοχεύουν στην διατήρηση του κύρους των ιδίων, παρά στο να βοηθηθεί η Ελλάδα. Η γερμανική πολιτική τάξη μοιάζει σαν να έχει βάλει σκοπό να καταστρέψει την Ευρώπη, έτσι ώστε να μην χρειαστεί να πει στους ψηφοφόρους της το πόσο ανόητη είναι. Οι Γερμανοί πολιτικοί κάνουν τα πάντα προκειμένου να αποκρύψουν την αλήθεια - τα αλλεπάλληλα λάθη δηλαδή των τραπεζιτών και των πολιτικών «ανδρών» τους, οι οποίοι είναι ένοχοι για την κρίση στον ίδιο βαθμό με τους Έλληνες (the national interest- παρεμβάσεις).


Έκκληση προς τους Έλληνες βουλευτές να δώσουν αρνητική ψήφο σήμερα στη Βουλή απευθύνουν με κοινή δήλωσή τους πέντε διανοούμενοι , υπογραμμίζοντας ότι «τα κείμενα που κατατέθηκαν στη Βουλή δεν είναι νόμιμο να εγκριθούν» επειδή «το κοινοβούλιο δικαιούται και δύναται να κυρώσει διεθνείς συμφωνίες μόνο εφόσον είναι τα κείμενα των συμβάσεων και φέρουν τις υπογραφές των μερών.

Χωρίς παραπομπές σε άγνωστα επί μέρους επιπρόσθετα κείμενα και χωρίς τον εφαρμοστέο νόμο παρόντα».

Το κείμενο υπογράφουν ο Νίκος Κοτζιάς, καθηγητής Πολιτικής Θεωρίας, ο Πέτρος Μηλιαράκης, Δικηγόρος ευρωπαϊκών δικαστηρίων, ο Αλέξης Μητρόπουλος, καθηγητής Εργατικού Δικαίου, ο Ηλίας Νικολόπουλος Καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου και ο Δημήτρης Πλευράκης, δικηγόρος-MSc Φιλοσοφίας Δικαίου.

Στο κείμενο γίνονται ένδεκα επισημάνσεις που αφορούν τις επιπτώσεις από την εφαρμογή του νέου Μνημονίου , ενώ τονίζεται ότι «οδηγούν την Ελλάδα σε Ολοκαύτωμα», καταγγέλλοντας τα κόμματα που στηρίζουν την κυβέρνηση.

Ειδικότερα η δήλωση αναφέρει τα ακόλουθα:

1. Το δημόσιο χρέος ανέρχεται πλέον στα 169%. Πρόκειται για το σήμα της αποτυχίας του 'Μνημονίου 1'. Σήμερα η χώρα καλείται μέσα από ένα καταιγισμό ψεμάτων, μονόπλευρης πληροφόρησης και εκφοβισμού να συναινέσει στην ψήφιση του 'Μνημονίου 2', του PSI και της νέας δανειακής σύμβασης. Τα ισχυρά συμφέροντα τραπεζιτών, διαπλοκής, τοκογλυφίας, παραοικονομίας, οι πολιτικές δυνάμεις που κατέστρεψαν τη χώρα, όλοι αυτοί παριστάνουν σήμερα τους σωτήρες. Τους σωτήρες των συμφερόντων των λίγων που τα εμφανίζουν ως «εθνικά αναγκαία».

2. Με το PSI, το νέο Μνημόνιο και τη δανειακή σύμβαση, η Ελλάδα οδηγείται και άλλο στο περιθώριο του παγκόσμιου γίγνεσθαι. Υποβαθμίζεται με τρόπο πρωτοφανή η θέση της στην Ευρώπη. Αυξάνει ο βαθμός εξάρτησής της από ξένα κέντρα ελέγχου και διοίκησης. Η χώρα βρίσκεται σε μια συνεχή πορεία υπονόμευσης της κυριαρχίας της. Οι υπό «έγκριση» συμφωνίες εμπεριέχουν πολλαπλές προβλέψεις υπονόμευσης της λαϊκής και εθνικής κυριαρχίας. Εκχώρηση δικαιωμάτων σε ξένες δυνάμεις. Παραίτηση του Κοινοβουλίου από τα κυρίαρχα δικαιώματά του και με την πρόβλεψη ότι οι διαφορές με τους δανειστές θα υπόκεινται στο αγγλικό δίκαιο και θα εξετάζονται από τα δικαστήρια του Λουξεμβούργου. Η πρωτοφανή αποδοχή από την ελληνική κυβέρνηση προβλέψεων αντιμετώπισης «απάτης» που διαπράττει η Ελλάδα αποτελεί ιστορικών διαστάσεων προσβολή προς του έλληνες πολίτες. Η δέσμευση για παροχή όλων των στοιχείων που θα απαιτούν οι τροϊκανοί καθώς και η παράδοση του δικαιώματος να ελέγχουν το σύνολο των πεπραγμένων της Ελλάδος.

3. Η πολιτική του πρώτου μνημονίου οδήγησε την Ελλάδα σε μέγιστη ύφεση. Αυτή είναι η κύρια αιτία που το ποσοστό χρέους έχει μεγαλώσει τόσο. Είναι η αιτία της αποδιοργάνωσης της κοινωνίας, των παραγωγικών ιστών. Το 'Μνημόνιο 2' προωθεί με ακόμα μεγαλύτερη αγριότητα αυτή την πολιτική. Όπως και στα δύο τελευταία χρόνια η πολιτική του Μνημονίου και αποκλειστικής εξυπηρέτησης των τοκογλύφων έχει αποσυνδεθεί από την ανάπτυξη.

4. Θεμελιακή αιτία της Κρίσης ήταν και είναι η άνιση κατανομή εισοδήματος. Στο νέο Μνημόνιο, παντού και για όλους που δεν ανήκουν στην κορυφή της κοινωνικής πυραμίδας, προβλέπονται άγριες περικοπές. Προωθούνται μέτρα κοινωνικού κανιβαλισμού: αύξηση της ανεργίας, απολύσεις, μείωση μισθών και συντάξεων. Κατάργηση κεκτημένων των εργαζομένων και δικαιωμάτων που κατοχυρώνονται με διεθνείς συμβάσεις και αποφάσεις. Ταυτόχρονα με όλους τους τρόπους στηρίζονται και δικαιολογούνται μέτρα υπέρ των τραπεζών και κύρια υπέρ των τραπεζιτών.

5. Ευρωπαϊκές Συνθήκες, Σύνταγμα και νόμοι, ηθικοί κανόνες και αξίες παραβιάζονται συνεχώς και συστηματικά. Όπως και στο πρώτο μνημόνιο, έτσι και στο δεύτερο προβλέπονται πολλαπλές μορφές και διαδικασίες παραβίασης και παράκαμψης δημοκρατικών κεκτημένων. Για άλλη μια φορά σε κομβικά ζητήματα προβλέπεται η παράκαμψη του Κοινοβουλίου. Προγραμματίζεται εκ νέου η παραβίαση του Συντάγματος και η ανάθεση στον υπουργό των οικονομικών να υπογράφει με αντισυνταγματικές διαδικασίες τις τριμηνιαίες συμφωνίες καθώς και την κατάπτυστη συμφωνία που ετοιμάζεται με τις τράπεζες.

6. Ιδιαίτερα ανήθικη και κατάπτυστη είναι η οργανωμένη επίθεση, προς όφελος μερίδων της εργοδοσίας και κατά παραγγελία της, ενάντια στα συλλογικά και ατομικά δικαιώματα και ελευθερίες των εργαζομένων μισθωτών, αλλά και ελεύθερων επαγγελματιών. Το 'Μνημόνιο 2' προβλέπει ακόμα και παρεμβάσεις επεμβάσεις στην εκπαίδευση και στη δικαιοσύνη. Ενώ υποτιμώνται συνολικά τα δικαιώματα του πολίτη. Ο αυταρχισμός είναι στην ημερήσια διάταξη.

7. Στα κείμενα του Μνημονίου, προβλέπονται αυξήσεις τιμών σε δημόσια αγαθά. Αντίθετα, στα πλαίσια της άγριας καταλήστευσης του λαού, δεν προβλέπονται μέτρα κατά των καρτέλ, τα μονοπώλια και ολιγοπώλια, μέτρα επιβολής μείωσης των τιμών. Στην Ελλάδα, με αυτές τις πολιτικές, συνδυάζονται ύφεση, πτώση λαϊκού εισοδήματος, αύξηση των τιμών.

8. Και στο 'Μνημόνιο 2' προβλέπεται το ξεπούλημα της κρατικής περιουσίας, παραίτηση από δικαιώματα συμψηφισμού με τα χρέη που έχουν σε εμάς οι δανειστές, εμπράγματες εγγυήσεις, παραίτηση από μέσα άμυνας έναντι των δανειστών. Ανά τρεις μήνες πρόσθετα μέτρα.

9. Η πτώχευση, η παραίτηση από το άσυλο, καθώς και ο αφοπλισμός της χώρας είναι η στρατηγική παράδοσης στους ξένους. Η προγραμματισμένη παράδοση των πόρων της χώρας και της δημόσιας περιουσίας, όπως προβλέπει το Μνημόνιο και η συμφωνία για το PSI.

10. Αυτή η συμφωνία, αυτή η κυβέρνηση, τα κυβερνητικά κόμματα, στο όνομα της χρεοκοπίας της Ελλάδας, όπως εκβιαστικά την προβλέπουν οι ξένοι, οδηγούν την Ελλάδα σε ολοκαύτωμα. Σε αυτό είναι συνυπεύθυνος και ο νυν Πρόεδρος της Δημοκρατίας με βάση το νόμο 3847. Οι πολιτικές δυνάμεις που κυβερνούν δημιούργησαν το 2007-9 το πρόβλημα. Το μετέτρεψαν το 2009-2011 σε καταστροφή. Μας οδηγούν στο ολοκαύτωμα. Οδηγούν την Ελλάδα σε πραγματική καταστροφή, καταστραμμένη οικονομικά και κοινωνικά, χωρίς επενδύσεις, χωρίς δημόσια περιουσία, όπως προβλέπει το 'Μνημόνιο 2', θα είναι ισοπεδωμένη και δεν θα μπορέσει να σηκώσει το ανάστημά της. Αυτό θέλουν, αυτό επιδιώκουν. Πρέπει να τους εμποδίσουμε, να αντισταθούμε. Η καταστροφή δεν έρχεται εξαιτίας εκλογών, όπως υποκριτικά υποστηρίζει όλο το κόμμα του μνημονίου, αλλά ήδη έχει έρθει, ακριβώς γιατί δεν έγιναν εκλογές.

11. Το συμπέρασμα είναι ένα και μοναδικό το πρόβλημα είναι πριν από όλα πολιτική. Για αυτό ψηφίζουμε όχι. Λέμε Ναι στην αντίσταση. Όλοι στο Σύνταγμα. Απαιτούμε και επιβάλουμε εκλογές. Προωθούμε την δημοκρατική ανασυγκρότηση του πολιτικού συστήματος, της οικονομίας, της κοινωνίας με μια νέα ενεργητική εξωτερική πολιτική.


Κλιμάκωση της κρίσης του ευρώ από μία ενδεχόμενη χρεοκοπία της Ελλάδας προβλέπει ο Αμερικανός επενδυτής Τζορτζ Σόρος, ενώ μιλά για λάθος της Ευρώπης, αναφερόμενος στον δανεισμό της χώρας με υψηλότοκα δάνεια στην αρχή της κρίσης.
Σόρος: Καταστροφική μια ελληνική χρεοκοπία

Μιλώντας στο γερμανικό περιοδικό «Der Spiegel», ο κ. Σόρος επισημαίνει ότι τα υψηλότοκα δάνεια εμποδίζουν σήμερα την Ελλάδα να ανακάμψει και προβλέπει ότι το ίδιο θα συμβεί και στην Ιταλία, εάν οδηγηθεί στο ίδιο «στενό κοστούμι».

Σε ό,τι αφορά ενδεχόμενη χρεοκοπία της Ελλάδας, προειδοποιεί ότι κάτι τέτοιο θα έφερνε τους πολίτες της Ιταλίας και της Ισπανίας στα ταμεία των τραπεζών και κατόπιν θα κατέστρεφε όλη την Ευρώπη, αλλά εκτιμά ότι η Ευρώπη θα διασώσει την Ελλάδα για μια ακόμη φορά.

Ο Αμερικανός δισεκατομμυριούχος επισημαίνει ακόμη ότι, αν και θαυμάζει την Καγκελάριο της Γερμανίας Αγκελα Μέρκελ ως ηγέτη, θεωρεί ότι οδηγεί την Ευρώπη προς την λάθος κατεύθυνση και αναφέρεται συγκεκριμένα στην ανάγκη οι χώρες που αντιμετωπίζουν οικονομική κρίση, αντί να ωθούνται μόνο σε λήψη μέτρων λιτότητας, να αναζωογονηθούν με ενέσεις ανάπτυξης.

«Διαφορετικά, επαναλαμβάνουμε το λάθος που οδήγησε τις ΗΠΑ στην ύφεση του 1929. Η Άγγελα Μέρκελ απλώς δεν το καταλαβαίνει», λέει χαρακτηριστικά και αποδίδει την κρίση σε λάθη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ενώ προσθέτει ότι «η Ευρώπη πρέπει να είναι σε θέση να λύσει μόνη της τα προβλήματά της», χωρίς ανάμιξη του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου.

Ούτε όμως οι αμερικανοί πολιτικοί φαίνεται ότι εντυπωσιάζουν τον κ. Σόρος, ο οποίος χαρακτηρίζει τον Μπαράκ Ομπάμα «οπαδό» και προβλέπει ότι δεν θα καταφέρει να συγκεντρώσει τα εκατομμύρια που εξασφάλισε ως υποστήριξη της προηγούμενης προεκλογικής του εκστρατείας.

Αντίστοιχα, αμφισβητεί και τον υποψήφιο για το προεδρικό χρίσμα των Ρεπουμπλικάνων Μιτ Ρόμνι, ο οποίος υπόσχεται την δημιουργία θέσεων εργασίας, ενώ ο ίδιος, όπως λέει, ως επιχειρηματίας κατέστρεψε περισσότερες θέσεις από όσες δημιούργησε. Με συμπάθεια ωστόσο βλέπει ο Τζορτζ Σόρος το κίνημα «Occupy». «Έχουν δίκιο να διαμαρτύρονται», δηλώνει.


Η νύχτα της μεγάλης ντροπής ξεκίνησε. Και τη θέση της θα πάρει η ημέρα της μεγάλης υποταγής...

Λαοθάλασσα στο Σύνταγμα, ο κόσμος σήκωσε τους Γλέζο και Θεοδωρακη στα χέρια και πήγε να τους βάλει στην βουλή. Κι έπειτα άρχισαν τα πρώτα δακρυγόνα, ενώ συνεχίζονταν η μαζική προσέλευση. Όμως, η ομερτά των ενόχων, της συμμορίας που λυμαίνεται την χώρα και που έκλεισε συμβόλαια για την επόμενη ημέρα, αποσιωπούσε τα όσα διαδραματίζονταν. Τα ΜΜΕ είχαν το δικό τους πρόγραμμα. Την αποχαύνωση διαδέχονταν η απόλυτη συγκάλυψη των όσων συνταρακτικών είχαν μόλις αρχίσει να διαδραματίζονται στην πλατεία του Συντάγματος.

Πρωτοφανές σαν γεγονός… Το κοινοβούλιο περικυκλωμένο από εκατοντάδες χιλιάδες πολιτών, οι οποίοι απαιτούσαν το δίκιο τους. Το κοινοβούλιο περικυκλωμένο από χιλιάδες αστυνομικούς, σύγχρονους πραιτωριανούς, που φρόντιζαν για την ασφάλεια εκείνων που έχουν αποκοπεί από τον λαό, για την ασφάλεια εκείνων που έχοντας την απόλυτη ευθύνη της καταστροφής, συγκεντρώθηκαν για να ψηφίσουν υπέρ της κατοχής, υπέρ της πώλησης και υπέρ της εξαθλίωσης της χώρας και των πολιτών της.

Κι ενώ η κυρία Κατσέλη κατέθετε τα έγγραφα τα οποία αποδεικνύουν το κυβερνητικό ψέμα και τον κατάπτυστο εκβιασμό περί αποχώρησης της χώρας από το ευρώ και πως δεν θα υπάρχουν χρήματα για να πληρωθούν συντάξεις και μισθοί, την ίδια ώρα παρατάσσονταν οι γνωστοί χορευτές, τα ΜΑΤ και οι κουκουλοφόροι. Το παρακράτος έπαιρνε θέσεις για την δική του παράσταση.

Και ύστερα, άρχισε η παράσταση. Η παράσταση του τρόμου. Η παράσταση που συνοδεύεται με χημικά. Η παράσταση του έμμισθου παρακράτους κατά των πολιτών… Η δημοκρατία χτυπήθηκε για μία ακόμη φορά. Το καθεστώς της μαριονέτας Παπαδήμου ακολούθησε την πεπατημένη. Πρώτιστο μέλημα του Κοινοβουλίου είναι η εξασφάλιση τρίτων. Ευθύνες έναντι της χώρας και των πολιτών, δεν φαίνεται να αναγνωρίζουν όλοι αυτοί οι υποτελείς που θα ψηφίσουν την κατοχή της χώρας. Η δημοκρατία βάλλεται για μία ακόμη φορά με χημικά. Τραγική ειρωνία... Η δημοκρατία βάλλεται για μία ακόμη φορά από τους υπερασπιστές της...! Ομάδες περίπου 300-400 κουκουλοφόρων συγκρούστηκαν με αστυνομικούς, οι οποίοι έκαναν εκτεταμένη χρήση χημικών με αποτέλεσμα η ατμόσφαιρα να γίνει αποπνικτική. Υπάρχουν αρκετοί τραυματίες μεταξύ των οποίων και ένας φωτορεπόρτερ... Λεπτομέρειες και παράπλευρες απώλειες, θα χαρακτηριστούν από το καθεστώς...

Οι πολίτες, στο μεγαλύτερο μέρος τους, δεν μπορούν να κατανοήσουν τι ακριβώς συμβαίνει σήμερα, τι ακριβώς θα είναι το αύριο το οποίο υπογράφουν οι επαγγελματίες ψεύτες και οι κατ’ επανάληψη επίορκοι. Η επόμενη ημέρα δεν φέρνει κανέναν ήλιο, καμία αχτίδα φωτός. Οι υπογραφές των ολίγιστων, η συνεργασία των ριψάσπιδων, μεταβάλλει τους πολίτες σε υπανθρώπους και την χώρα σε αποικία…

Αυτή την χώρα θέλουμε; Η άγνοιά μας, οι φοβίες μας και οι όποιες ενοχές μας, δυστυχώς γίνονται η ταφόπλακά μας. Αυτή η χούντα, γιατί περί χούντας πρόκειται όταν αναφερόμαστε στο παρόν πολιτικό σύστημα, δεν θα πέσει αν δεν αποφασίσουμε να την ρίξουμε εμείς. Θέλει να επιζήσει και αν χρειαστεί θα θυσιάσει όλους τους πολίτες στον βωμό της επιβίωσής της, στον βωμό της εξυπηρέτησης των εντολέων της…

Αύριο ξημερώνει μία ημέρα που θα βρει μία άλλη Ελλάδα. Μία Ελλάδα, της οποίας οι «ταγοί» αποφάσισαν να την καταργήσουν σαν χώρα… Και όμως, παρέλαβαν χώρα και παραδίδουν χώρο. Η ιστορία πολύ σύντομα θα τους κρίνει όπως τους αξίζει. Και η κρίση της ιστορίας είναι πολύ σκληρή για τους εφιάλτες…

Κωνσταντίνος

Μας βομβαρδίζουν ασταμάτητα και υστερικά τα κυβερνητικά ανδρείκελα και η Πέμπτη φάλαγγα της προπαγάνδας τους (ΜΜΕ) με τις ολέθριες επιπτώσεις μιας «ακαριαίας», «ασυντόνιστης» και «παταγώδους» χρεοκοπίας
Πριν καταπιαστούμε με αυτή την ταχυδακτυλουργική, τρομοκρατική ΑΠΑΤΗ, διερωτάται κανείς, όταν ακούει αυτές τις τρομοκρατικές οβίδες, τούτο: Γιατί κανείς δεν μιλάει για μια διατεταγμένη, ΣΥΝΕΙΔΗΤΗ, προγραμματισμένη και οργανωμένη χρεοκοπία;

Για μια χρεοκοπία με ΣΧΕΔΙΟ από τις πολιτικές δυνάμεις, με πολιτικό πρόγραμμα ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗΣ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ των οικονομικών μας, του πλούτου μας, των κοινωνικών
σχέσεων, των διακρατικών μας σχέσεων, κ.λπ…

Και αυτή η έλλειψη ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΥ σχεδίου για τη χρεοκοπία, η έλλειψη ενός ανεξάρτητου ΔΡΟΜΟΥ ΕΘΝΙΚΟΥ, έστω μέσα στα πλαίσια του υπάρχοντος καπιταλιστικού καθεστώτος, αποδεικνύει περίτρανα την ΑΠΑΤΗ, αλλά και τη δωσίλογη υπαλληλία του ελληνικού καθεστώτος και των κυβερνητικών του κομμάτων.

Αυτό γίνεται πιο τερατώδες, γιατί ΓΝΩΡΙΖΟΥΝ: Γνωρίζουν ότι η χρεοκοπία έχει ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΙ από την ημέρα που ήρθαν εδώ οι επιτηρητές των διεθνών τοκογλύφων (τρόικα) και υπογράφτηκε το πρώτο Μνημόνιο…

Αυτό που αποκρύβουν ΣΥΝΕΙΔΗΤΑ, γι αυτό είναι όχι απλώς ασυνείδητοι δωσίλογοι, αλλά ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΙ, δηλαδή ΠΡΟΔΟΤΕΣ εσχάτης προδοσίας, είναι τούτο: ΕΠΙΧΕΙΡΟΥΝ με την τρομοκρατία, ΟΧΙ να αποσοβήσουν την πτώχευση (αυτή είναι συντελεσμένη τελεσίδικα), αλλά να παρατείνουν την επίσημη ΥΠΟΓΡΑΦΗ (ληξιαρχική πράξη) της πτώχευσης, μια παράταση ΧΡΟΝΟΥ για να ΟΛΟΚΛΗΡΩΘΕΙ η λεηλασία του ελληνικού λαού μέχρι το τελευταίο καπίκι, να ξεπουληθεί και η τελευταία ελληνική πέτρα, να τσεπώσουν οι τοκογλύφοι και οι τράπεζες όσα μπορούν περισσότερα για να αντισταθμίσουν και τις δικές τους χασούρες…

Η χρεοκοπία έχει ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΙ στην ΠΡΑΞΗ: Οικονομική, κοινωνική, πολιτική.

Η παράταση της επίσημης επικύρωσης της χρεοκοπίας δίνεται για να τσεπώσουν οι τραπεζίτες και οι τοκογλύφοι, από την καταστροφή και τη λεηλασία της Ελλάδας και του λαού της, ΟΣΟ δυνατόν περισσότερα, ή διαφορετικά να χάσουν όσο το δυνατόν λιγότερα…

Και αυτό το γνωρίζουν ΟΛΟΙ και ιδιαίτερα ο Παπαδήμος, οι αρχηγοί των κομμάτων και τα κυβερνητικά στελέχη.

ΟΛΟΙ αυτοί ψεύδονται ασυστόλως και εξαπατούν ξετσίπωτα τον ελληνικό λαό με το να απειλούν με «πτώχευση».

Έχουν πτωχεύσει ανελέητα και κτηνωδώς τον ελληνικό λαό, έχουν ξεπουλήσει και υποθηκεύσει την Ελλάδα και την εθνική της υπόσταση, έχουν παραδώσει τα ΠΑΝΤΑ στα άπληστα αρπακτικά του χρηματιστηριακού κεφαλαίου και ΑΠΕΙΛΟΥΝ την ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ αυτή ΠΤΩΧΕΥΣΗ με το ΤΥΠΙΚΟ της υπογραφής της, με την επίσημη επικύρωσή της από τα αφεντικά τους…

ΑΠΕΙΛΟΥΝ γιατί γνωρίζουν τα ανδρείκελα ότι κοντά είναι και η «ΑΠΟΦΑΣΗ» της ευρώ-χούντας για την τελική ΥΠΟΓΡΑΦΗ της χρεοκοπίας, και αγωνίζονται εναγωνίως να εκτελέσουν τα τελευταία Συμβόλαια Θανάτου των αφεντικών τους: Να στραγγίξουν την ελληνική κοινωνία και το λαό της από κάθε σταγόνα αίματος και από κάθε πνοή οικονομικής, εθνικής και κοινωνικής ικμάδας…

ΓΝΩΡΙΖΟΥΝ τα δωσίλογα ανδρείκελα ότι τα νέα μέτρα που παίρνουν με τη δολοφονική υπογραφή της «Δανειακής Σύμβασης» είναι μια τεχνητή διατήρηση της χώρας μας στην «εντατική», μια εικονική διατήρησή μας στη ζωή πριν από τον «ακαριαίο θάνατο»: Η τελευταία εξόρμηση των αρπακτικών για να καταβροχθίσουν ό,τι έχει απομείνει, όσα μπορούν περισσότερα…

Και οι πλέον πωρωμένοι εγκληματίες δεν βασανίζουν έτσι τα θύματά τους. Αυτοί μας τρομοκρατούν με την «ακαριαία χρεοκοπία» για να μας καταστήσουν ζωντανά λείψανα και μετά να μας πετάξουν στις χωματερές άθαφτους: στην «ακαριαία χρεοκοπία» θα φτάσουμε αναπόφευκτα και βασανιστικά με τα νέα μέτρα και θα φτάσουμε σαν σκουπίδια…

Καιρός, λοιπόν, να ΕΞΕΓΕΡΘΟΥΜΕ και να ΑΝΑΤΡΕΨΟΥΜΕ, με κάθε ΜΕΣΟΝ, τα συνειδητά ανδρείκελα του δωσιλογισμού και του θανάτου μας.

ΚΑΙΡΟΣ να πάρει ο ελληνικός λαός την κατάσταση στα χέρια του και να διαχειριστεί ο ίδιος την τύχη του…

ΕΜΠΡΟΣ ΤΗΣ ΓΗΣ ΟΙ ΚΟΛΑΣΜΕΝΟΙ…

ΠΗΓΗ




Μνημονιακοί που γίναν αντιμνημονιακοί
και αντιμνημονιακοί που ξεθωρίαζουν


Βασίλειου Μαρκεζίνη
Ακαδημαϊκού


Από τότε που ξεκίνησε να αρθρογραφεί στον ελληνικό Τύπο, τον Ιανουάριο του 2007, ο διακεκριμένος Ακαδημαϊκός κ. Βασίλειος Μαρκεζίνης έχει διατυπώσει πληθώρα απολύτως επακριβών προβλέψεων για την πορεία της χώρας μας. Ο αναγνώστης μπορεί να αναζητήσει αυτές τις προβλέψεις σε έξι βιβλία του κ. Μαρκεζίνη, καθώς και σε περισσότερα από εκατό άρθρα που δημοσίευσε στο Αντίβαρο, την Αυγή, το Βήμα, την Ελευθεροτυπία, τα Επίκαιρα, το Έθνος, την Ημερησία την Καθημερινή, τη Ναυτεμπορική, το Παρόν της Κυριακής, τον Guardian, τους Times κ.ά. Την ίδια επιχειρηματολογία
ανέπτυξε ο κ. Μαρκεζίνης και σε οκτώ τουλάχιστον συνεντεύξεις που έδωσε σε πέντε τηλεοπτικούς σταθμούς. Του ζητήσαμε να μας κάνει μια περίληψη και έναν απολογισμό τη στιγμή που η οικονομική και κοινωνική κρίση κορυφώνεται στη χώρα μας. Ιδού το πρώτο μέρος της απάντησής του. Το δεύτερο μέρος, με «διά ταύτα», θα δημοσιευθεί την ερχόμενη Κυρίακή και θα περιέχει τις σκέψεις του για το μέλλον.

Πέντε χρόνια προβλέψεων

1. Στις 16 Νοεμβρίου 2008, έγραψα στο Βήμα ότι το κύριο χαρακτηρηστικό της προεδρίας του κ. Ομπάμα θα ήταν ανυπέρβλητα προβλήματα στο Αφγανιστάν και στο Πακιστάν και ότι ήταν μέγιστο σφάλμα να επεκτείνει τον πόλεμο στο Πακιστάν. Είχα δίκιο ή άδικο;

2. Στις 30 Νοεμβρίου 2008, και πάλι στο Βήμα, έγραψα ότι το Αφγανιστάν επρόκειτο να γίνει το Βιετνάμ του Αμερικανού Προέδρου. Ο κ. Ευσταθιάδης διαφώνησε τότε. Ποιος όμως είχε δίκιο;

3. Στις 15 Φεβρουαρίου 2009, σε άρθρο μου στο Βήμα, έγραψα ότι ο παλιός πολιτικός κόσμος της Ελλάδας έιχε φτάσει την ‘ημερομηνία λήξεως’ του και ότι έπρεπε, να φύγει. Πριν από τη δημοσίευσή του, ο Χρήστος Λαμπράκης μού είχε γράψει πως, παρόλο που θεωρούσε το άρθρο «τολμηρό», θα το δημοσίευε γιατί το θεωρούσε πολύ εύστοχο. Επανήλθα στο ίδιο θέμα στις 21 Ιουνίου 2009. Σήμερα, οι πάντες -εξαιρουμένων των αποτυχημένων πολιτικών που πρέπει να φύγουν- λένε ακριβώς το ίδιο πράγμα!

4. Στις 15 Μαρτίου 2009, τάχθηκα υπέρ της σύναψης στενότερων σχέσεων με τη Ρωσία.

5. Καθ’ όλη τη διάρκεια αυτής της περιόδου (βλ. το Βήμα της 14ης Ιουνίου 2009 και το Έθνος της 23ης Αυγούστου 2009), επιχειρηματολόγησα υπέρ του αγωγού South Stream και όχι υπέρ του Ναμπούκο, καθώς και υπέρ της ενισχυμένης συνεργασίας Ελλάδας και Ρωσίας για τον αγωγό Μπουργκάς-Αλεξανδρούπολη. Λίγο αργότερα (23 Αυγούστου 2009), διαφώνησα με τον τότε υπουργό Ανάπτυξης, κ. Χατζηδάκη, ο οποίος θεωρούσε ότι το πρόγραμμα –το οποίο σταμάτησαν οι Αμερικανοί, πείθοντας τους Βούλγαρους να κάνουν πίσω– ήταν έτοιμο να ξεκινήσει εκ νέου. Το έργο δεν προχώρησε!

6. Στις 11 Μαΐου 2010, στην Ακαδημία Αθηνών, προέβλεψα ότι το εμπάργκο κατά του Ιράν δεν επρόκειτο να λειτουργήσει, εξηγώντας για ποιους λόγους τα εμπάργκο αυτού του είδους δεν είναι αναποτελεσματικά και ισχυριζόμενος ότι, στη συγκεκριμένη περιοχή, οι «κηδεμονίες» ενέχουν τεράστιους κινδύνους για όλες τις χώρες. Βγήκα σωστός ως προς το πρώτο ζήτημα, αλλά ελπίζω ειλικρινά να μη βγω σωστός και ως προς το δεύτερο.

7. Από το 2009 και μετά, κάνω συνεχώς εκκλήσεις υπέρ της ανακήρυξης της ελληνικής ΑΟΖ, τόσο με ανοικτές επιστολές μου προς τον Τύπο όσο και, κυρίως, με τις τηλεοπτικές συνεντεύξεις μου. Παρότι κάποιοι άλλοι έγκριτοι επιστήμονες (όπως ο Καθηγητής Καρυώτης) είχαν τονίσει πριν από εμένα τη σημασία του συγκεκριμένου θέματος, οι προσωπικές μου τηλεοπτικές συνεντεύξεις προσέδωσαν στο θέμα την αναγκαία δημοσιότητα (πράγμα που παραδέχεται ο κ. Καρύωτης). Το θέμα της ΑΟΖ εξακολουθεί σήμερα να προκαλεί συζητήσεις – δυστυχώς, όμως, όχι και πολιτικές πράξεις.

8. Το φθινόπωρο του 2010, σε άρθρο μου στη Ναυτεμπορική, διαφώνησα με τον τότε υπουργό Οικονομικών, επιμένοντας (α) ότι δεν έχουμε ακόμη πιάσει οικονομικό «πάτο» (όπως ισχυριζόταν ο ίδιος, από κοινού με τον πρωθυπουργό του) και (β) ότι, παρά τις δηλώσεις της κυβέρνησης περί του αντιθέτου, θα ακολουθούσαν νέα οικονομικά μέτρα, και δη πολύ πιο σκληρά. Την ίδια δήλωση έκανε άλλωστε και ο κ. Βενιζέλος στις αρχές της θητείας του ως υπουργός Οικονομικών, αλλά μέχρι τώρα έχει αναγκαστεί δύο φορές να υπαναχωρήσει… κακήν κακώς!

9. Το 2010, σε αντίθεση με τις υπερβέβαιες δηλώσεις του τέως πρωθυπουργού, προέβλεψα, τόσο στην εφημερίδα Ημερησία όσο και στο βιβλίο μου Η Ελλάδα των Κρίσεων, ότι ήταν αναπόφευκτο να γίνει κούρεμα του ελληνικού χρέους τουλάχιστον κατά 50%.
10. Το 2010, στο βιβλίο με το οποίο έκανα έκκληση υπέρ της διαμόρφωσης Μιας Νέας Εξωτερικής Πολιτικής, εξέφρασα την έντονη ανησυχία μου για τον τρόπο που διατίθενται τα «μυστικά κονδύλια» από το Υπουργείο Εξωτερικών. Σήμερα, χάρις στις προσπάθειες του κ. Τσίπρα, το όλο ζήτημα ερευνάται από τους εισαγγελείς. Νομίζω ότι είχα δίκιο.

Πρότεινα όμως επίσης να διεξαχθούν έρευνες για τις συνδεόμενες ΜΚΟ, αλλά τίποτε δεν έχει γίνει ακόμη σε αυτόν τον (εξίσου σκοτεινό) χώρο! Βρισκόμαστε ακόμη στην αρχή!
11. Την άνοιξη του 2011, έγραψα στο Έθνος ότι η περιλάλητη «Αραβική Άνοιξη» μόνο «Άνοιξη» δεν ήταν∙ ότι η κατάσταση σύντομα θα επιδεινωνόταν και ότι εμπεριείχε στοιχεία που καθιστούσαν πιθανή την εξάπλωση των αναταραχών και σε εμάς. Πράγματι, αναταραχές άρχισαν να εκδηλώνονται και στην Ελλάδα, οι οποίες σήμερα αναμένεται να επιταθούν! Η εποχή του πεζοδρομίου πλησιάζει. Παράλληλα, ισχυρίστηκα ότι οι συγκεκριμένες εξελίξεις προσέφεραν στη χώρα μας νέες γεωπολιτικές ευκαιρίες, προκειμένου αυτή να δράσει άμεσα, αλλά το ελληνικό Υπουργείο Εξωτερικών παραμένει πιο αδρανές από ποτέ άλλοτε.

12. Το περασμένο φθινόπωρο, εξέφρασα την προειδοποίηση ότι μια συγκεκριμένη εφημερίδα είχε αρχίσει να θέτει τα θεμέλια για τη δημιουργία ενός νέου, κεντροδεξιού κόμματος, αποτελούμενου από πολιτικούς, για πολλούς παν άλλο παρα δημοφιλείς, με τους οποίους διατηρεί στενούς δεσμούς. Επανέλαβα την προειδοποίηση τον περασμένο Οκτώβριο, ενώπιον ενός κοινού 1.000 ατόμων, σε ομιλία μου στο Hilton, όπου χαρακτήρισα το γεγονός ως «Νέα Ιουλιανά». Το εν λόγω «πείραμα» εξελίσσεται καθώς γράφονται αυτές τις γραμμές, αλλά μοιάζει ακόμη πολύ πιο άμορφο και ανοργάνωτο από όσο, προσωπικά, είχα φανταστεί.

Συνέπειες

Κατόπιν τούτου, θα με ρωτούσε κανείς ποιες ήταν οι συνέπειες όλου αυτού του μόχθου

Ε, λοιπόν:

1. Κατηγορήθηκα ότι ήμουν ρωσόφιλος, αντιαμερικανός ή και αντιευρωπαίος (!) – έχων τιμηθεί από πέντε Αχηγούς Κρατών δια το έργο μου στην προαγωγή του Ευρωπαϊκού δικαίου και της Ευρωπαϊκής Ενώσεως – καθώς και ότι ήταν απολύτως εσφαλμένη η άποψή μου ότι η Ρωσία θα μπορούσε να αποβεί καθ’ οιονδήποτε τρόπο χρήσιμη για τη χώρα μας. Μάλιστα, ο συγγραφέας ενός συγκεκριμένου δημοσιεύματος διερωτήθηκε αν ήμουν «κατάσκοπος των Ρώσων, κατάσκοπος των Βρετανών, πράκτορας του ελληνικού εφοπλιστικού λόμπι στο Λονδίνο…» Μπήκα στον πειρασμό να απαντήσω ότι, αν ήμουν και τα τρία αυτά πράγματα, τότε ήμουν ίσως και ο άνθρωπος που η Ελλάδα χρειαζόταν περισσότερο σε αυτήν τη φάση της οδυνηρής της απομόνωσης! Δεν είπα τίποτε όμως.3

2. Το ΕΛΙΑΜΕΠ, που προσπάθησε να προκαλέσει μεγάλο μέρος της αντίδρασης για τον «φιλορωσισμό» μου, μας λέει σήμερα ότι πρέπει να σπεύσουμε να αποκτήσουμε σχέσεις με τους Ρώσους. Επιμένει μάλιστα ότι οφείλουμε να προωθήσουμε την ενεργειακή συνεργασία με τη Ρωσία πριν από τη διεξαγωγή των εκλογών! ((βλ. συνέντευξη του γενικού διευθυντή του ΕΛΙΑΜΕΠ). Πώς αυτή η τούμπα; Και γιατί τόση καθυστέρηση;
3. Ένα από τα επιχειρήματα που προβάλλει το ΕΛΙΑΜΕΠ είναι ότι οι σχέσεις μεταξύ Αμερικής και Ρωσίας έχουν τώρα γίνει καλύτερες. Τούτο, για το ΕΛΙΑΜΕΠ, προφανώς υποδηλώνει ότι το τι θα κάνει η Ελλάδα πρέπει να εξαρτάται από το τι θέλει η Αμερική. Η απάντησή μου είναι κατηγορηματικά αρνητική: Ποτέ! Όπως σοφά είπε κάποτε ο Ανδρέας Παπανδρέου, η ελληνική εξωτερική πολιτική πρέπει να καθορίζεται από τους Έλληνες.

4. Εξάλλου, η ανωτέρω δήλωση του ΕΛΙΑΜΕΠ σχετικά με τις ρωσοαμερικανικές σχέσεις ανατρέπεται πλήρως από το πρόσφατο σχόλιο της STRATFOR (6 Φεβρουαρίου 2012) όπου το έγκρητο περιοδικό παρατηρεί: «Οι σχέσεις μεταξύ ΗΠΑ και Ρωσίας είναι απίστευτα τεταμένες». Μήπως το ΕΛΙΑΜΕΠ κάνει και πάλι λάθος;

Οι τούμπες είναι της μόδας

Και όμως, για να μην πληρώσουν οι υπαίτιοι για τα λάθη τους, εκπαιδεύονται αυτόν τον καιρό στις τούμπες! Σκοπός τους είναι να παρουσιασθούν διαφορετικοί απ΄ό,τι πράγματι είναι. Έτσι:

Κάποιοι κάνουν πολιτικές τούμπες. Στην κατηγορία αυτή βρίσκουμε ανθρώπους οι οποίοι, υποκύπτοντας σε ανεπίτρεπτους και επαίσχυντους εκβιασμούς από ξένους «φίλους» και μεγαλομανείς εγχώριους εκδότες και ιδιοκτήτες τηλεοπτικών σταθμών, στηρίζουν απάνθρωπα και πρόχειρα μέτρα που λαμβάνονται.

Ακολουθούν οι «αυτοκαθαρκτικές» τούμπες από αποτυχημένους πολιτικούς – και έχομε πολλούς – που θέλουν να δικαιολογήσουν την αποτυχία τους δηλώνοντας αδιάντροπα ότι δεν έκαναν ενσυνείδητα τη δουλειά τους και δεν μελέτησαν δεόντως τα κείμενα των οποίων τους όρους κλήθηκαν να επιβάλουν στον αθώο ελληνικό λαό, που είχε εξαπατηθεί και τους είχε παραδώσει τη διακυβέρνησή του. Τώρα όμως όλοι έχουν γίνει αντιμνημονιακοί. Όλοι έχουν ξαναγίνει παρθένοι ή παρθένες, όλοι ζητάμε να τους ξαναεκλέξομε! Και νομίζουν ότι τους πιστεύουμε;

Τέλος, έχουμε τις «ιδεολογικές» τούμπες από αυτόκλητους πανεπιστημιακούς «σοφούς», οι οποίοι επί έτη είχαν το θράσος να επιβάλλουν σε άβουλους υπουργούς τη θέληση ξένων πρεσβειών και να κακολογούν όσους εξέφραζαν καλόπιστα διαφορετικές γεωπολιτικές απόψεις.

Το περιβόητο -θα άρμοζε ίσως περισσότερο να το χαρακτηρίσουμε μη δημοφιλές- ΕΛΙΑΜΕΠ υπάγεται σε αυτή την κατηγορία, μια και επιδίδεται εσχάτως σε αυτό το τελευταίο είδος «τούμπας», καθώς, αίφνης, και όπως ήδη επεσήμανα, μας συμβουλεύει να σπεύσουμε να συσφίξουμε τις σχέσεις μας με τη Ρωσία.

Πριν από λίγο καιρό, ο ίδιος σχολιαστής παραδέχθηκε επίσης –δεύτερη τούμπα- ότι ίσως υπάρχουν περισσότερα υποθαλάσσια κοιτάσματα φυσικού αερίου απ΄ό,σα επιστευε τα οποία η χώρα μας πρεπει να εκμεταλλευθεί, λησμονώντας ότι, σχετικά πρόσφατα, ορισμένα μέλη του ερευνητικού του ιδρύματος είχαν διερωτηθεί αν καν ύπαρχουν ή είχαν δηλώσει ότι η δημιουργία αγωγού που θα μας συνέδεε με την Κύπρο ήταν απαγορευτικά ακριβή.

Αναμένω με μεγάλη ανυπομονησία να μας πούνε σύντομα οι ίδιοι άνθρωποι αν είχαν άδικο όταν υποστήριξαν το Σχέδιο Ανάν· άδικο όταν ισχυρίστηκαν ότι δεν υπάρχει ούτε μία ιστορική αναφορά που να αποδεικνύει την ύπαρξη Κρυφών Σχολειών· άδικο όταν δήλωσαν ότι οι γυναίκες του Ζαλόγγου «σπρώχτηκαν στον γκρεμό» αντί να παραδεχθούν ότι αυτοκτόνησαν ηρωικά προτιμώντας τον θάνατο από την παράδοση στους «ανεκτικούς» Οθωμανούς, όπως συνεχώς μας λένε οι ίδιοι οι Τούρκοι (για να στηρίξουν την προπαγάνδα τους) αλλά και όπως κακώς επαναλαμβάνουν τα μέλη του ΕΛΙΑΜΕΠ, συμβάλλοντας με τον τρόπο τους στην ωραιοποίηση της τουρκικής ιστορίας.
Τα μέλη του ΕΛΙΑΜΕΠ, βεβαίως, θα μπορούσαν να δηλώσουν με ειλικρίνεια ότι έκαναν λάθος. Διότι είναι ίδιον των σοβαρών πανεπιστημιακών να παραδέχονται τα λάθη τους. Οι συνάδελφοι συγχωρούν – γιατί όλοι μας κάνομε λάθη – όπως ο ιερέας δίδει άφεση των εξομολογημένων αμαρτιών. Στον Αμερικανό φιλόσοφο Emerson αποδίδεται, μεταξύ άλλων, η φράση «to err is human, to forgive divine» («Τα λάθη είναι ανθρώπινα, η συγχώρεση θεϊκή»).

Έχουμε όμως την εντύπωση ότι πόρρω απέχουμε ακόμη από την παραδοχή των ανωτέρω «λαθών». Αντιθέτως, αυτήν τη στιγμή, τα μέλη του ΕΛΙΑΜΕΠ και η εφημερίδα τους σχεδιάζουν τη δημιουργία νέου κόμματος με την ελπίδα ότι θα συμβάλουν στη δημιουργία ενός πολυκομματικού κοινοβουλίου μετά τις επόμενες εκλογές, το οποίο, δια της διασπάσεως, θα τους επιτρέπει να κατεθύνουν τις τύχες του τόπου μας.

Προβλέπω ότι δεν θα τα καταφέρουν. Εάν όμως, παρ’ ελπίδα, επιτύχουν τους στόχους τους, τότε θα κατατρέψουν εντελώς τη χώρα μας – εφόσον, βεβαίως, δεν ξεσηκωθεί πριν ο ελληνικός λαός και τους καταπιεί σαν τσουνάμι. Θα εξετάσω αυτό το ενδεχόμενο στο άρθρο της επόμενης Κυριακής. Επί του παρόντος, αρκούμαι στη λίστα των προβλέψεών μου, η οποία δείχνει, νομίζω, ότι είδα τα πράγματα κάπως πιο καθαρά απο όλους εκείνους που ειδικεύονται σήμερα στις τούμπες, είτε είναι πολιτικοί, είτε δημοσιογράφοι, είτε ‘ανοικτόμυαλοι’ (!) καθηγητές.