Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

30 Αυγ 2014

Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης
Δημοσιογράφος - Συγγραφέας - Τουρκολόγος


Την αποκάλυψη ότι αλλεπάλληλα κομβόι με Τζιχαντιστές από την Κωνσταντινούπολη προωθούνται στην κεντρική Βαλκανική, κάνει η ίδια η τουρκική εφημερίδα, Milliyet, στο φύλο της στις 30 Αυγούστου. Σύμφωνα με την τουρκική εφημερίδα και σύμφωνα με σχετικές αποκαλύψεις της βουλγαρικής εφημερίδας, «Chasa», την εβδομάδα 17 με 24 Αυγούστου ένα μεγάλο κονβόι που μετέφερε 60 ένοπλους Τζιχαντιστές πέρασε με αδιευκρίνιστες συνθήκες τα τουρκοβουλγαρικά συνορα με τελικό προορισμό την πρωτεύουσα του Κοσσυφοπεδίου, Πρίστινα.
Ο Βούλγαρος δημοσιογράφος ειδικός σε θέματα ισλαμιστών, Aleks Aleksiev, ανέφερε ότι έχει πληροφορίες από την αστυνομική διεύθυνση της πρωτεύουσας του Κοσσυφοπεδίου, Πρίστινα, σύμφωνα με τις οποίες κομβόι με Τζιχαντιστές από την Κωνσταντινούπολη προωθούνται συνεχώς στο Κοσσυφοπέδιο. Μάλιστα η επίσημη αρχή της αστυνομικής διεύθυνσης της Πρίστινας ανέφερε πως οι Τζιχαντιστές αυτοί προφανώς έχουν άσυλο στην Τουρκία και από εκεί ορμώμενοι προωθούνται σε όλα τα Βαλκάνια με την ανοχή, αν όχι στήριξη των τουρκικών αρχών.

Για ίδιο θέμα ένα άλλο δημοσίευμα της ίδιας τουρκικής εφημερίδας Millyet, αποκαλύπτει ότι σύμφωνα με πληροφορίες του κρατικού γερμανικού καναλιού, ARD, οι Τζχιχαντιστές που προωθούνται στη Μέση Ανατολή και στα Βαλκάνια έχουν στήσει το γενικό τους αρχηγείο στην ίδια την Κωνσταντινούπολη στην περιοχή του Fatih, δηλαδή στην παλιά Κωνσταντινούπολη. Από εκεί οργανώνουν τα σχέδια των πολεμικών επιχειρήσεων στην Συρία και στο Ιράκ και παράλληλα την προώθηση Τζιχαντιστών στα Βαλκάνια, καθώς και την συγκέντρωση Τζχιχαντιστών από πολλές χώρες της Ευρώπης, όπως και από την Γερμανία, που φτάνουν στην Κωνσταντινούπολη για να οργανωθούν και να προωθηθούν στα πεδία των μαχών.
Όπως αναφέρεται, υπάρχουν ήδη δύο μεγάλα στρατόπεδα Τζιχαντιστών στο τουρκικό έδαφος στην μεσογειακή πόλη της Αττάλειας και στην περιοχή του Χατάϋ, στα συριοτουρκικά σύνορα. Στα στρατόπεδα αυτά, σύμφωνα με επίσημες πληροφορίες του γερμανικού καναλιού, ήδη εκπαιδεύονται 140 Ολλανδοί και 385 Βέγγοι που έχουν ασπαστεί το Ισλάμ και έχουν συνταχτεί με τους φανατικούς Τζιχαντιστές.

Το Κοσσυφοπέδιο και η Αλβανία προσφέρουν το έδαφος για την δημιουργία των πρώτων μεγάλων πυρήνων των Τζιχαντιστών στα Βαλκάνια, σύμφωνα με άλλο αποκαλυπτικό δημοσίευμα της τουρκικής εφημερίδας, Zaman, από τις 13 Αυγούστου.
Σύμφωνα με την τουρκική εφημερίδα, στην γραμμή Βόσνιας-Ερζεγοβίνης –Αλβανίας- Κοσσυφοπέδιο και Σκοπίων δρουν ήδη ομάδες Τζιχαντιστών, ενώ έχουν δημιουργήσει και κέντρα στρατολογίας Βαλκάνιων μουσουλμάνων που αναμένεται να πυκνώσουν τις τάξεις των Τζιχντιστών. Μάλιστα σύμφωνα με αποκαλύψεις του συμβούλου της προεδρίας της Αλβανίας, καθηγητή Ilir Kulla, οι τουρκικές αερογραμμές, δηλαδή οι γνωστές THY, έχουν τεθεί στην υπηρεσία των ομάδων των Τζιχαντιστών και μεταφέρουν συχνά ομάδες από τα Βαλκάνια στην Τουρκία για εκπαίδευση και αντιστρόφως για να στελεχώσουν τις ήδη υπάρχουσες ομάδες στην κεντρική Βαλκανική. 
Τις πληροφορίες αυτές επιβεβαίωσε στην τουρκική εφημερίδα και ο Esad Hecimovıc, διευθυντής του βοσνιακού καναλιού, OBN TV, ο οποίος αποκάλυψε ότι το αεροδρόμιο της Κωνσταντινούπολης, Κεμάλ Ατατούρκ, έχει μετατραπεί σε τεράστιο διαμετακομιστικό κέντρο των Τζιχαντιστών μεταξύ Ευρώπης, Βαλκάνια και Τουρκίας.

Όπως φαίνεται η «φωτιά» των εξτρεμιστών ισλαμιστών δολοφόνων έχει αρχίσει να σιγοκαίει και στην άμεση γειτονιά μας με όλες τις επικίνδυνες συνέπειες μιας τέτοιας εξέλιξης. 
Κι ενώ συμβαίνουν όλα αυτά στον άμεσο περίγυρο μας, όπως επισημαίνονται από τα ίδια τα τουρκικά δημοσιεύματα, εμείς ακόμα «λιβανίζουμε» τους ισλαμολάγνους και τουρκολάγνους που θέλουν να μετατρέψουν την χώρα μας σε προχωρημένη βάση του Ισλάμ, με την νομιμοποίηση της αθρόας καθημερινής εισβολής χιλιάδων μουσουλμάνων αγνώστου «προέλευσης» και «ιδιότητας».
Άφεριμ! Άφεριμ!


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

 

Μετάφραση – Απόδοση Γ. Μοτσάκος
Ειδικός σε Θέματα Άμυνας και Ασφάλειας Πληροφοριών
Πηγή: “Ας Μιλήσουμε Επιτέλους!”

Σύμφωνα με τον F. William Engdahl, που αρθρογραφεί αποκλειστικά για το online περιοδικό "New Eastern Outlook", ο Ερντογάν «κινείται» όλο και πιο κοντά στη Ρωσία, ειδικά το τελευταίο διάστημα.

Η κίνηση αυτή του Ερντογάν αφορά περισσότερο ίσως την πολιτική του επιβίωση. Αφού ο ίδιος έχει υποστεί στρατηγική ήττα από τις ΗΠΑ στην διάρκεια του έτους, και λόγω της αποτυχίας του να διεξαγάγει μια τουρκική στρατιωτική επιχείρηση στην Συρία, για την ανατροπή του Μπασάρ αλ-Άσαντ, τώρα έγινε οπαδός της Realpolitik. Επίσης ο Ερντογάν, ειδήμονας του Κορανίου, ψάχνει στο εξωτερικό για νέους στρατηγικούς συμμάχους.

Σε μια εποχή όπου το ΝΑΤΟ, η κυβέρνηση Ομπάμα και οι άλλες δυτικές χώρες «κάνουν ότι μπορούν για να δαιμονοποιήσουν την Ρωσία του Πούτιν», με το πρόσχημα των γεγονότων στην Ουκρανία, ο Ερντογάν είναι πολύ πιο κοντά στους νέους πολιτικούς ηγέτες του κόσμου. Ναι, είναι από αυτούς είναι ο Βλαντιμίρ Πούτιν και η Ρωσία. Οι τουρκικές γεωπολιτικές συνέπειες, από την εκ βάθρων αναδιάρθρωση της πορείας στο χώρο της εξωτερικής πολιτικής, μπορεί να έχει παγκόσμιες επιπτώσεις πολύ πέραν της Τουρκίας και ανεξάρτητα από το πολιτικό βάρος της, τονίζει ο Engdahl.

Τα πρώτα βήματα προς μια στενότερη οικονομική ένωση μεταξύ Ρωσίας και Τουρκίας έγιναν τον Απρίλιο του τρέχοντος έτους, μετά την οργάνωση από τις ΗΠΑ, του παράνομου πραξικοπήματος στην Ουκρανία και μετά το αίτημα του κοινοβουλίου της Κριμαίας για προσχώρηση στην Ρωσία.

Στις 21 Απριλίου 2014, ο Τούρκος υπουργός Ενέργειας Τανέρ Γιλντίζ κάλεσε τον αναπληρωτή πρόεδρο της «Gazprom» Αλεξάντερ Μεντβέντεφ στην Άγκυρα για να συζητήσουν λεπτομερώς την αύξηση του όγκου ροής του ρωσικού φυσικού αερίου, μέσω του αγωγού "Blue Stream" στην Τουρκία. Η Τουρκία είναι ήδη ο δεύτερος μεγαλύτερος εισαγωγέας ρωσικού φυσικού αερίου και πετρελαίου, μετά την ΕΕ. Οι δύο πλευρές συμφώνησαν να αυξήσουν τη χωρητικότητα του αγωγού φυσικού αερίου «Blue Stream» από 16 σε 19 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα ετησίως, ισχυροποιώντας ακόμη περισσότερο τις δύο χώρες.

Ένταξη της Τουρκίας στην Ευρασιατική Οικονομική Ένωση;
Τώρα κυβέρνηση Ερντογάν έχει αρχίσει τις διαπραγματεύσεις με την Ρωσία και άλλες χώρες-μέλη της Ευρασιατικής Οικονομικής Ένωσης, ώστε «να ανοίξουν οι πόρτες» για την δημιουργία μιας ζώνης ελεύθερου εμπορίου μεταξύ της Τουρκίας και της Ευρασιατικής ένωσης (Ρωσία, Λευκορωσία και Καζακστάν.

Και αυτό συνέβη, σύμφωνα με τον υπουργό Οικονομικής Ανάπτυξης της Ρωσίας Αλεξέι Ουλιουκάιεφ, μετά από τις συνομιλίες με τον υπουργό Οικονομίας της Τουρκίας Νιχάτ Zeybekshi, στις 19η Ιουλίου του 2014, στην κορύφωση των προσπαθιών δαιμονοποίησης του Πούτιν και της Ρωσίας. Την ίδια στιγμή ΝΑΤΟ και Ουάσιγκτον κατηγορούσαν το Κρεμλίνο, για την ευθύνη κατάρριψης του μαλαισιανού αεροσκάφους MH17, πάνω από την Ανατολική Ουκρανία.

«Έχουμε συζητήσει πιθανές μορφές συνεργασίας, συμπεριλαμβανομένου και του σχηματισμού μιας ζώνης ελεύθερου εμπορίου μεταξύ της Ευρασιατικής Τελωνειακής Ένωσης και της Τουρκίας. Έχουμε συμφωνήσει να συγκροτηθεί μια ομάδα εργασίας και να αρχίσει μια πιο λεπτομερή συζήτηση αυτών των δυνατοτήτων και προοπτικών, τον Σεπτέμβριο», δήλωσε στο περιθώριο της συνεδρίασης ο Ρώσος ΥΠΟΙΚ Α. Ουλιουκάεφ, στο περιθώριο της συνεδρίασης της G20 στο Σίδνεϊ της Αυστραλίας.
Υπάρχουν σημαντικά οικονομικά οφέλη και για τις δύο χώρες. Επί του παρόντος, ο όγκος των εμπορικών συναλλαγών μεταξύ της Ρωσίας και της Τουρκίας, ανήλθαν στα 32,7 δισεκατομμύρια δολάρια για το 2013, ενώ η Ρωσία είναι ο δεύτερος μεγαλύτερος εμπορικός εταίρος μετά την Ευρωπαϊκή Ένωση στην Τουρκία. Η Τουρκία αποτελεί τον όγδοο μεγαλύτερο εμπορικό εταίρο της Ρωσίας. Η Τουρκία θέλει να κατασκευάσει ένα κέντρο εμπορευματικό κέντρο μεταφορών στην Ρωσία, το οποίο θα συνδέεται με λιμάνια, αεροδρόμια, σιδηροδρόμους και αυτοκινητοδρόμους», πρόσθεσε ο Τούρκος ΥΠΟΙΚ Zeybekshi.

Ως περαιτέρω βήμα εμβάθυνσης των σχέσεων των δύο χωρών, οι οποίες παίρνουν πλέον μορφή «χιονοστιβάδας», είναι η τάση να βρεθεί ένας τρόπος για να αποφευχθεί η χρήση του δολαρίου (ο κύριος πυλώνας της αμερικανικής παγκόσμιας οικονομικής δύναμης).

Μόλις δύο ημέρες πριν από τις συνομιλίες με την Ευρασιατική Ένωση, η Τουρκία πρότεινε στο Υπουργείο Οικονομικής Ανάπτυξης της Ρωσίας, να χρησιμοποιηθούν τα εθνικά νομίσματα στο αμοιβαίο εμπόριο.

«Η Τουρκία προσφέρεται να χρησιμοποιήσει το ρωσικό εθνικό νόμισμα στο διμερές εμπόριο», ανακοίνωσε η υπηρεσία Τύπου του ρωσικού υπουργείου, μετά τη συνεδρίαση της επιτροπής Οικονομικής Ανάπτυξης με την συμμετοχή του Αλεξέι Ουλιουκάιεφ, με τον Τούρκο ομόλογό του Nixat Zeybekshi. Μετά την ουκρανική κρίση και την αύξηση των οικονομικών κυρώσεων των ΗΠΑ, η Ρωσία ενεργεί επιθετικά για να αποφευχθεί η χρήση του δολαρίου στον τομέα των εμπορικών συναλλαγών.

Επιπλέον, ο Ερντογάν εξέφρασε μεγάλο ενδιαφέρον για την ένταξη της Τουρκίας στην οργάνωση των χωρών BRICS (Βραζιλία, Ρωσία, Ινδία, Κίνα και Νότια Αφρική). Οι χώρες του οργανισμού BRICS συμφώνησαν πρόσφατα να δημιουργηθεί μια σημαντική εναλλακτική λύση για το ΔΝΤ και την Παγκόσμια Τράπεζα, για την χρηματοδότηση των υποδομών και άλλων έργων σε αναδυόμενες αγορές, η οποία θα είναι ανεξάρτητη από την πιστωτική ενίσχυση του ΔΝΤ και της Παγκόσμιας Τράπεζας από την Ουάσιγκτον. Ειδικότερα υπό τις σημερινές σκληρές συνθήκες που επιβάλουν αυτοί οι δύο οργανισμοί υπό την αιγίδα των ΗΠΑ, χρησιμοποιώντας μια νεο-αποικιακή οικονομική πολιτική, για να αναγκάσουν τις αναπτυσσόμενες οικονομίες να επενδύσουν τα αποθέματα τους σε μεγάλες αμερικανικές και Ευρωπαϊκές πολυεθνικές εταιρίες και τράπεζες.

Όλα αυτά οδηγούν σε μια πιθανή σημαντική γεωπολιτική αλλαγή στην Τουρκία, μια χώρα που το 1952 η Ουάσινγκτον «έσυρε» στο ΝΑΤΟ, μαζί με την Ελλάδα. Κατά τα τελευταία εξήντα και πλέον χρόνια η Τουρκία αποτελούσε «προμαχώνα» στην προσπάθεια του ΝΑΤΟ να κατασκοπεύει την Σοβιετική Ένωση και αργότερα την Ρωσία. Μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης το 1991, το ΝΑΤΟ και ειδικότερα η CIA και το Στέιτ Ντιπάρτμεντ έχουν εργαστεί σκληρά για να «παραδώσουν» την Τουρκία, στα χέρια ενός πράκτορα της CIA, του Fethullah Gulen πρώην ιμάμη (επί του παρόντος σε εξορία στο Seylorburge, των ΗΠΑ), οργανώνοντας φονταμενταλιστικές οργανώσεις, Ισλαμική Τζιχάντ, εκτός από την Τουρκία σε Ουζμπεκιστάν, Κιργιστάν, Τσετσενία και άλλες μουσουλμανικές περιοχές της πρώην Σοβιετικής Ένωσης.

Η νίκη του Ερντογάν στην Τούρκικη προεδρία, ήταν μια σκληρή αντιπαράθεση με το «κράτος» του Gulen, «μέρος» της τουρκικής αστυνομίας και του δικαστικού συστήματος, προκαλώντας όμως τα νεοσυντηρητικά γεράκια στην Ουάσιγκτον, στην τρέχουσα προσπάθειά της να «σβήσει» τις φωτιές στη Μέση Ανατολή, την Ευρασία και πιο πέρα ακόμη.

Έτσι, ο κριμαϊκός πόλεμος που έγινε με βρετανική υποκίνηση στην δεκαετία του 1850, έγινε ακριβώς για την προώθηση των εντάσεων μεταξύ της Ρωσικής Αυτοκρατορίας και της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, αποτελώντας παράλληλα την ουσία της αγγλο-αμερικανικής γεωπολιτικής και στρατηγικής στην περιοχή, με επιδίωξη να μείνει η Τουρκία ως εχθρός της Ρωσίας. Αλλά αυτή η εποχή μπορεί σύντομα να παρέλθει ανεπιστρεπτί, καταλήγει το δημοσίευμα.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

 

Γράφει ο Μελέτης Μελετόπουλος 

Η Οθωμανική Αυτοκρατορία, την  αναβίωση της οποίας στον 21ο αιώνα οραματίζεται ο Ερντογάν, ήταν ένα κράτος δούλων, στο οποίο ο μόνος ελεύθερος ήταν ο Σουλτάνος.

Ο Σουλτάνος συγκέντρωνε στο πρόσωπό του ολόκληρη την πολιτική, θρησκευτική, στρατιωτική και οικονομική εξουσία. Όλοι οι υπήκοοί του, από τα ίδια τα παιδιά του και τις γυναίκες του μέχρι τον τελευταίο Έλληνα ή Εβραίο ραγιά, ήταν σκλάβοι, στερούμενοι οιουδήποτε δικαιώματος πλην αυτών που αυθαίρετα εκχωρούσε και ανά πάσα στιγμή ανακαλούσε ο Σουλτάνος. Απλά υπήρχαν διαβαθμίσεις μεταξύ των σκλάβων, κυρίως μεταξύ μουσουλμάνων και μη μουσουλμάνων, αλλά δεν έπαυαν όλοι να υπόκεινται στην απόλυτη εξουσία ζωής και θανάτου του Σουλτάνου.

Ο πρωθυπουργός του Σουλτάνου, ο Μεγάλος Βεζύρης, ήταν κι αυτός ένας σκλάβος. Με ένα απλό νεύμα του Σουλτάνου, ο φαινομενικά πανίσχυρος Μεγάλος Βεζύρης εσύρετο στην αγχόνη ή στραγγαλιζόταν με μεταξωτό κορδόνι σε ένδειξη εύνοιας. Πλήθος ανώτατων Οθωμανών αξιωματούχων καρατομήθηκαν, στραγγαλίσθηκαν ή κρεμάστηκαν, γιατί απλά άλλαξε η διάθεση του Σουλτάνου.

Στο φαντασιακό του Ερντογάν, ο εκλεγόμενος πλέον απ’ ευθείας από τον λαό πρόεδρος της Τουρκίας θα λειτουργεί ως ένα είδος Σουλτάνου. Ίσως χωρίς την αγριότητα και τις συνεχείς ανθρωποθυσίες των Σουλτάνων, αλλά πάντως με αυταρχικό και δεσποτικό πλαίσιο (η βίαιη καταστολή κεμαλικών, φιλελεύθερων, γκιουλενικών κλπ. από τον Ερντογάν μάλλον δείχνει ότι η «λαμπρή» οθωμανική παράδοση μη ανοχής οποιασδήποτε αντιπολίτευσης συνεχίζεται). Πάντως, ο πρόεδρος της Τουρκίας, όπως τον φαντάζεται ο Ερντογάν, θα είναι ο απόλυτος άρχων, είτε το σημερινό τουρκικό σύνταγμα προβλέπει κάτι τέτοιο είτε όχι (άλλωστε η αλλαγή Συντάγματος είναι μία τυπική λεπτομέρεια που θα διευθετηθεί σύντομα).

Σε αυτό το νέο σκηνικό, έπρεπε να βρεθεί γιά την πρωθυπουργία ένα πρόσωπο απολύτως πειθήνιο στον Ερντογάν, ώστε να μην δημιουργήσει προσκόμματα και να μην επιχειρήσει να λειτουργήσει ως πραγματικός πρωθυπουργός, αφού τυπικά το τουρκικό πολίτευμα παραμένει ακόμα πρωθυπουργοκεντρικό.

Ο Νταβούτογλου είναι δημιούργημα του Ερντογάν, διετέλεσε σύμβουλος και στη συνέχεια διορίστηκε ως τεχνοκράτης εξωκοινοβουλευτικός υπουργός Εξωτερικών. Δεν διαθέτει ερείσματα στο κόμμα του Ερντογάν ούτε στον λαό. Είναι αρκετά ευφυής ώστε να συνειδητοποιεί ότι η εξουσία του είναι δοτή. Άλλωστε και η πρώτη του δήλωση ήταν ότι θα συνεχίσει το έργο του Ερντογάν. Επομένως το κέντρο εξουσίας δεν αλλάζει, απλά μεταφέρεται στο προεδρικό μέγαρο της Άγκυρας. Ο Νταβούτογλου, στο νεο-οθωμανικό σκηνικό που στήνει ο Ερντογάν,  θα παίζει τον ρόλο του Μεγάλου Βεζύρη, που θα εκτελεί πειθήνια τις εντολές του Σουλτάνου.

Ας σημειωθεί και κάτι ακόμα: η αποτυχία του Νταβούτογλου να εφαρμόσει την πολιτική των «μηδενικών προβλημάτων» με τους γείτονες, η σύγκρουση της Τουρκίας με το Ισραήλ, το ναυάγιο των διαπραγματεύσεων με την Ευρωπαϊκή Ένωση, η απόρριψη της νεο-οθωμανικής πολιτικής της Τουρκίας από τους Άραβες, το αδιέξοδο του κουρδικού, θα είχαν οδηγήσει οποιονδήποτε άλλον υπουργό Εξωτερικών σε πρόωρη συνταξιοδότηση. Στην προκειμένη περίπτωση, ενίσχυσαν την υποψηφιότητα του Νταβούτογλου γιά την πρωθυπουργία γιατί τον κατέστησαν περισσότερο ευάλωτο άρα χειραγωγήσιμο από τον Ερντογάν.

Η ελληνική εξωτερική πολιτική πρέπει να αναλύσει σωστά τις εξελίξεις στην Τουρκία, γιά να γνωρίζει ποιό είναι το πραγματικό κέντρο ισχύος.
 
 Πηγή KontraNews

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

 

Για πρώτη φορά η Ελλάδα μπαίνει στην λίστα των στόχων της Αλ Κάιντα 

Στην online περιοδική έκδοση της Αλ Κάιντα που έχει τίτλο «Palestine: Betrayal of the Guilty Conscience», δίνονται οι στόχοι που πρέπει να χτυπήσουν σε ΗΠΑ και Ευρώπη οι τζιχαντιστές.
Μάλιστα στην περιοδική έκδοση δίνονται και όλες οι πληροφορίες για το πώς θα κατασκευάσουν οι τρομοκράτες αυτοκίνητα – βόμβες που θα χρησιμοποιηθούν στις επιθέσεις.

Ανάμεσα στους στόχους που περιγράφει αρκετά αναλυτικά υπάρχουν και δύο αναφορές που έχουν άκρως ελληνικό ενδιαφέρον αφού, προσέξτε, η Αλ Κάιντα δίνει εντολή να χτυπηθούν εκτός των άλλων και δημοφιλείς τουριστικοί προορισμοί και τάνκερς.

Με δεδομένο ότι οι στόχοι αναφέρονται για τις ΗΠΑ και την Ευρώπη, ο κίνδυνος να είναι η Ελλάδα για πρώτη φορά πιθανός στόχος της Αλ Κάιντα είναι υπαρκτός.
Η Ελλάδα μαζί με την Γαλλία, την Ισπανία και την Ιταλία είναι οι δημοφιλέστεροι τουριστικοί προορισμοί.
Οι τζιχαντιστές και στο παρελθόν είχαν στόχο τους δημοφιλείς τουριστικούς προορισμούς όπου συχνάζουν δυτικοί τουρίστες, με πιο ενδεικτικά παραδείγματα τις επιθέσεις στην Αίγυπτο καθώς και την επίθεση στο Μπαλί.

Αυτά όμως συνέβησαν σε μια χρονική περίοδο που οι τζιχαντιστές δεν «ευδοκιμούσαν» επί ευρωπαϊκού εδάφους, ούτε είχαν ευρωπαϊκά και αμερικανικά διαβατήρια.
Τώρα πλέον υπάρχουν 2.000 τζιχαντιστές από την Ευρώπη και την Αμερική, που είναι εκπαιδευμένοι, όχι μόνο από την Αλ Κάιντα αλλά και τους συνεχιστές τους, το Ισλαμικό Κράτος.

Το τελευταίο διάστημα έχουν πυκνώσει οι ειδήσεις από όλες τις ευρωπαϊκές χώρες, για τον εντοπισμό πυρήνων ακραίων ισλαμιστών που είτε θέλουν να πάνε στην Συρία για να πολεμήσουν, είτε είναι πρόθυμοι να χτυπήσουν στη χώρα όπου ζουν και εργάζονται.
Στην Αυστρία και στην Ισπανία εντόπισαν τζιχαντιστές την ώρα που έφευγαν για τη Συρία.
Στη Γερμανία και τη Βρετανία ύψωσαν τη σημαία του Ισλαμικού Κράτους.
Χθες, Παρασκευή, αποκαλύφθηκε ότι δύο ανήλικες μουσουλμάνες της Γαλλίας που επηρεάζονταν από δίκτυο του Ισλαμικού Κράτους θα ανατίναζαν τη Συναγωγή της Λυών.

Στην Ελλάδα;
Υπάρχουν τέτοιοι πυρήνες;
Θα ήταν δύσκολο να πιστέψουμε ότι σε όλη την Ευρώπη υπάρχουν θύλακες του Ισλαμικού Κράτους και στη Ελλάδα δεν υπάρχουν.
Αφού έχει αποδειχθεί περίτρανα, ότι όπου υπάρχουν μουσουλμανικοί πληθυσμοί υπάρχουν και ακραίοι κύκλοι.

Στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια οι μετανάστες ήταν κυρίως Μουσουλμάνοι από το Αφγανιστάν, το Πακιστάν, το Μπαγκλαντές την Νιγηρία, το Ιράκ και τη Συρία.
Και στην πλειοψηφία τους είναι Σουνίτες.
Οι σιίτες είναι μια μικρή μειοψηφία στο Ισλάμ.
Σιίτες είναι μόνον οι Ιρανοί, οι κάτοικοι στο νότιο Ιράκ και μεμονωμένες κοινότητες στη Συρία.
Δηλαδή, για να επανέλθουμε στην Ελλάδα, η πλειοψηφία των μουσουλμάνων μεταναστών είναι σουνίτες.
Αυτό αυξάνει ακόμη περισσότερο τον κίνδυνο.

Σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες οι ελληνικές Αρχές από τότε που ξέσπασε το κίνημα των τζιχαντιστών του Ισλαμικού Κράτους βρίσκονται σε διαρκή επαγρύπνηση για τον εντοπισμό πυρήνων «θερμοκέφαλων» στην χώρα μας και έχουν δοθεί σαφέστατες εντολές ώστε να τελούν σε στενό κλοιό παρακολούθησης όποιοι αλλοδαποί έχουν ακραίες τάσεις.
Σίγουρα η τελευταία αναφορά της Αλ Κάιντα, που ακουμπά για πρώτη φο
ρά την Ελλάδα, θα αλλάξει τους σχεδιασμούς και σίγουρα θα εντατικοποιήσει τις προσπάθειες.

Πηγή Tribune 

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

 

Ένας εμφύλιος από το 2011, με 200.000 νεκρούς και 3 εκατομμύρια πρόσφυγες, στη Συρία. Και τώρα, μια οργάνωση βάρβαρων φανατικών τζιχαντιστών, το Ισλαμικό Μέτωπο (IS) που ελέγχει με τα όπλα τεράστια εδάφη στον ενιαίο χώρο με το Ιράκ, από το Χαλέπι στις μεσογειακές ακτές, μέχρι τα περίχωρα της Βαγδάτης.

Πολλοί βλέπουν διάλυση αυτών των δύο κρατών, και νέο χάρτη στη Μέση Ανατολή. Πόσο πιθανή είναι μια τέτοια «βαλκανιοποίηση»; Το ΒΗΜΑ έθεσε το ερώτημα στον Μάικλ Στίβενς, αναπληρωτή διευθυντή στο ανεξάρτητο κέντρο αναλύσεων RUSI, στο Κατάρ. 
«Από την έναρξη της σύγκρουσης στη Συρία, ήταν της μόδας να μιλάμε για κατάρρευση κρατών στο πλαίσιο της σκληρής αντιπαράθεσης μεταξύ σουνιτών και σιιτών μουσουλμάνων, που διχάζει όλον τον κόσμο εκεί, από τον Λίβανο μέχρι το Μπαχρέιν», λέει ο συνομιλητής μας.

«Υπερβολές και ευσεβείς πόθοι χρωματίζουν τέτοιες αναλύσεις. Αλλά δεν υπάρχει καμμία αμφιβολία για το γεγονός ότι η Μέση Ανατολή κατακερματίζεται, καθώς εθνοτικές ομάδες σε όλα τα κράτη έλκονται προς τους μαγνητικούς πόλους της σουνιτικής Σαουδικής Αραβίας και του σιιτικού Ιράν», τονίζει.

Νέο αλεβίτικο κράτος στα παράλια της Μεσογείου;

Το σενάριο που ακούγεται πιο συχνά ως μελλοντικό μοντέλο για την περιοχή είναι το εξής: ένα αλεβιτικό κράτος (σσ: οι αλεβίτες είναι κλάδος του σιιτικού ισλάμ, στο οποίο ανήκει ο πρόεδρος της Συρίας Μπασάρ αλ Ασαντ) ιδρύεται κατά μήκος των ακτών της Συρίας. Αυτό θα συνορεύει με ένα σουνιτικό κράτος, που θα εκτείνεται από την Δαμασκό μέχρι την Βαγδάτη, πλαισιωμένο από ένα κουρδικό κράτος στον βορρά, το οποίο θα υποστηρίζεται πολιτικά, ακόμη και οικονομικά, από την Τουρκία, και από ένα σιιτικό κράτος, που θα υποστηρίζεται από το Ιράν, στα νότια.

«Θεμελιώδης υπόθεση πίσω από αυτή τη νέα τάξη πραγμάτων είναι ότι η σφυρηλάτηση κρατών στη Μέση Ανατολή βάσει πιο εθνοτικώς αντιπροσωπευτικών εθνικών χαρακτηριστικών θα ενισχύσει την περιφερειακή σταθερότητα και θα μειώσει την πιθανότητα εμφυλίου πολέμου. Και ότι σουνίτες, σιίτες και Κούρδοι θα μπορούσαν να ζήσουν ευτυχισμένοι ο ένας δίπλα στον άλλον, με δική τους διακυβέρνηση και αυξημένη αίσθηση ένταξης και πολιτικών δικαιωμάτων», μας λέει ο Στίβενς.

Και εξηγεί: «Αλλά οι κυβερνήσεις σε αυτό το μέρος του κόσμου είναι, στην καλύτερη περίπτωση αδύναμες, με τεράστια εξάρτηση από τους υδρογονάνθρακες, που συγκαλύπτει την συστημική οικονομική αναποτελεσματικότητα, και τις καταπιεστικές και διεφθαρμένες ελίτ. Επιπλέον, η μαζική ανακατανομή των κρατικών πόρων, υδρογονανθράκων και, κυρίως, του νερού, θα οδηγήσει σε αύξηση του ανταγωνισμού για τους φυσικούς πόρους τα επόμενα χρόνια. Μπορούμε να αναρωτηθούμε, για παράδειγμα, αν ένα σιιτικό κράτος θα μπορούσε να αποδεχθεί ένα σουνιτικό κράτος (με στοιχεία του IS και της συριακής τζιχαντιστικής οργάνωσης Τζαμπάτ αλ-Νούσρα ενσωματωμένα στον μηχανισμό ασφαλείας του) να ελέγχει τα ανώτερα τμήματα του Τίγρη και του Ευφράτη, χωρίς να νιώθει ακραία ανασφάλεια. Η εθνοτική ομοιογένεια για ένα σιιτικό κράτος στο νότιο Ιράκ, θα έχει σίγουρα ένα απαράδεκτα υψηλό τίμημα».

«Υπαρξιακός κίνδυνος» στο κατώφλι της Σαουδικής Αραβίας

«Ούτε θα μπορούσε ποτέ η Σαουδική Αραβία να αποδεχθεί ένα πλήρως σιιτικό κράτος, υποστηριζόμενο από το Ιράν, στα βορειοανατολικά σύνορα που έχει σήμερα με το Ιράκ. Γιατί θα έφερνε τους σιίτες μουλάδες - και έναν υπαρξιακό κίνδυνο - στο κατώφλι της. Κατά την γνώμη μου, η «βαλκανιοποίηση» της Μέσης Ανατολής δεν είναι καθόλου δεδομένη. Οι Κούρδοι, που υποστηρίζονται από την Τουρκία, θα κινηθούν πιο κοντά στο όνειρό τους για την απόκτηση ενός ανεξάρτητου κράτους, όμως η ανάδυση άλλων νέων εθνών είναι πολύ πιο απίθανη», τονίζει.

Το μόνο βέβαιο; «Μια περιφερειακή επανευθυγράμμιση κατά μήκος «φυσικών» εθνοτικών γραμμών δεν πρόκειται να οδηγήσει στην ειρήνη, σύντομα», καταλήγει ο Στίβενς.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

 

«Οι ανησυχίες κλιμακώνονται στο Κίεβο και στη Δύση για τον ρόλο της Ρωσίας στην ανατολική Ουκρανία. Τι προσπαθεί να πετύχει ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντίμιρ Πούτιν;» ρωτάει, σε ανάλυση, το BBC.

«Οπως πάντα, τα επόμενα βήματα της Ρωσίας στην ανατολική Ουκρανία είναι ένα ανοιχτό ερώτημα. Ενα πιθανό σενάριο είναι ότι η πιο άμεση συμμετοχή των ρωσικών στρατευμάτων μπορεί να δημιουργήσει τις συνθήκες για μια «ανθρωπιστική παρέμβαση» από τη Ρωσία, με την χρήση «ειρηνευτικών δυνάμεων»», γράφει το BBC.

Την περασμένη εβδομάδα ανακοινώθηκε ότι η Ρωσία δημιούργησε μια ειρηνευτική δύναμη 5.000 ανδρών από τις αερομεταφερόμενες μονάδες, τον ίδιο βραχίονα του ρωσικού στρατού στον οποίον ανήκουν οι αλεξιπτωτιστές που σκοτώθηκαν ή αιχμαλωτίστηκαν στην Ουκρανία.
«Αλλά η μετονομασία αυτών των στρατευμάτων της πρώτης γραμμής του πυρός σε «ειρηνευτικές» δυνάμεις μπορεί να είναι παραπλανητική.

Η ρωσική λέξη «mirotvorcheskiy» είναι αρκετά μακριά από τη δυτική ιδέα περί ειρηνευτικών δυνάμεων που αναπτύσσονται σε εδάφη όταν έχει τελειώσει μια σύγκρουση.

Στο κάτω κάτω, η ρωσική εισβολή στη Γεωργία το 2008 χαρακτηρίστηκε από την Μόσχα ως «πράξη για την επιβολή της ειρήνης» στη Γεωργία», συνεχίζει το BBC.

Η Ρωσία έχει αναπτύξει περίπου 20.000 στρατιώτες στα σύνορα της Ουκρανίας και θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει το πρόσχημα της «ειρηνευτικής δύναμης» για να εισβάλει στη χώρα.

«Οι ενδείξεις είναι σαφείς ότι η Ρωσία έχει μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση και γίνεται λιγότερο διακριτική σχετικά με την παρουσία των στρατευμάτων και του εξοπλισμού της στην ανατολική Ουκρανία.

Εκτός από τα ρωσικά τανκς που έχουν κυκλοφορήσει στους δρόμους, και τους Ρώσους αλεξιπτωτιστές που έχουν αιχμαλωτιστεί, και σκοτωθεί στην Ουκρανία «κατά την εκτέλεση των καθηκόντων τους», έχουν αλλάξει πολύ και οι δηλώσεις από τους φιλορώσους αυτονομιστές ηγέτες, που δεν κρύβουν πια την εμπλοκή της Ρωσίας.

Ολα αυτά θα μπορούσαν να υποδεικνύουν ότι οι Ρώσοι εκτίμησαν πως οι αντάρτες χρειάζονται μία πιο άμεση στρατιωτική βοήθεια. Ομοίως, θα μπορούσε να σημαίνει ότι η Ρωσία απλώς ανησυχεί λιγότερο σε αυτό το στάδιο της κρίσης για διακριτικότητα και διαψεύσεις», γράφει το BBC.

Και οι Ρώσοι, τι λένε για όλα αυτά;

«Κατά την προσάρτηση της Κριμαίας τον Μάρτιο, ο Πούτιν και άλλοι διέψευσαν ότι τα «μικρά πράσινα ανθρωπάκια» (σσ ένστολοι χωρίς διακριτικά) που είχαν αναπτυχθεί εκεί ήταν Ρώσοι στρατιώτες - αρνήσεις που αργότερα εγκαταλείφθηκαν.

Από ορισμένες απόψεις, οι ειδήσεις όπως μεταδίδονται σήμερα στη Ρωσία είναι παρόμοιες με όσα λέγονταν κατά την Σοβιετική εμπλοκή στο Αφγανιστάν στη δεκαετία του 1980.

Τότε, όπως και τώρα, ρωσικές κοινότητες άρχισαν να μαθαίνουν για την κλίμακα και για τη φύση της σύγκρουσης, μόνο όταν άρχισαν να επιστρέφουν νεκροί ή τραυματίες οι στρατιώτες.

Η συσκότιση των ειδήσεων σήμερα στη Ρωσία δεν είναι πλήρης, όπως στη σοβιετική εποχή, αλλά οι απλοί Ρώσοι βλέπουν για άλλη μια φορά μια εντελώς διαφορετική εικόνα στα δικά τους μέσα ενημέρωσης από όσα συμβαίνουν στην πραγματική ζωή», προσθέτει το BBC.

«Αφότου ρωσικές δυνάμεις χρησιμοποιήθηκαν στην ένοπλη σύρραξη στη Γεωργία το 2008, η οποία ήταν τεχνικά παράνομη ακόμα και βάσει της ρωσικής νομοθεσίας εκείνη τη στιγμή, η Ρωσία τροποποίησε τους νόμους της ώστε να είναι πιο εύκολο να αναπτύξει στρατεύματα στο εξωτερικό με λιγότερη εποπτεία.

Ο Πούτιν, πάντως, έλαβε άδεια από το κοινοβούλιο για να χρησιμοποιήσει στρατεύματα στην Ουκρανία, τον Μάρτιο», καταλήγει η ανάλυση.

Πηγή "Το Βήμα"

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



H επίσημη ιστοσελίδα του ΥΠΕΞ της Ρωσικής Ομοσπονδίας, ανακοίνωνε χθες την παράνομη σύλληψη δυο διπλωματικών υπαλλήλων στο Κίεβο. Η ανάρτηση ανέφερε ότι οι αρχές αγνόησαν παντελώς το γεγονός ότι οι υπάλληλοι επέδειξαν τα διπλωματικά τους διαβατήρια (lifenews).

“Στο Κίεβο, άλλη μια εξωφρενική ενέργεια εναντίον του προσωπικού ασφαλείας της Πρεσβείας της Ρωσικής Ομοσπονδίας, συμπεριλαμβανομένου του προσωπικού ασφαλείας και συγκεκριμένα της φρουράς του Πρεσβευτή, έλαβε χώρα. Παρά την επίδειξη των διπλωματικών τους διαβατηρίων, τέθηκαν σε καθεστώς κράτησης με την κατηγορία της κατοχής χειροβομβίδων. Οι υπάλλοιλοι συνελλήφθησαν κατά την έξοδό τους από καφετέρια. Η δικαιολογία που προέβαλλαν οι αρχές είναι παντελώς ψευδής.
Το Υπουργείο Εξωτερικών της Ρωσίας καλεί στην άμεση απελευθέρωση του προσωπικού της πρεσβείας της στο Κίεβο για την αποφυγή των περαιτέρω παραβιάσεων των διεθνών συμβάσεων περί της διπλωματικής ασυλίας”.

Αυτή δεν είναι το πρώτο κρούσμα επιθετικών ενεργειών κατά της ρωσικής πρεσβείας . Μέσα Ιουνίου, εξαγριωμένοι ευρωμαιντανιστές είχαν προβεί σε σοβαρούς βανδαλισμούς του κτιρίου και των υπηρησιακών οχημάτων.

Σήμερα η ρωσική πρεσβεία στο Κίεβο εκδίδει ανακοινωθέν με το οποίο ενημερώνει ότι “αγνοείται η τύχη δυο εξαφανισθέντων ρώσων δπλωματών”.
Το Υπ.Εσωτερικών της Ουκρανίας σε επίσημη δήλωσή του αρνείται ότι προσωπικό της ρωσικής πρεσβείας τελεί υπό κράτηση των ουκρανικών αρχών.

Το παιχνίδι γάτας και ποντικιού μεταξύ Μόσχας και Κιέβου αλλά και η συνεχής “λείανση” των ρωσικών ανακοινωθέντων έχει αρχίζει και κουράζει όσους παρακολουθούν τη σχετική επικαιρότητα…

Πηγή

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

 

Οι γερμανικές μυστικές υπηρεσίες επιβεβαιώνουν πως ο Ερντογάν είναι κλέφτης!
Τα Wikileaks αποκάλυψαν τις καταθέσεις του Ερντογάν 

Η Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Πληροφοριών της Γερμανίας-BND, φέρεται να κατέβαλε €30.000.000 για την απόκτηση πληροφοριών σχετικά με ελβετικούς τραπεζικούς λογαριασμούς του προέδρου της Τουρκίας Ερντογάν, στους οποίους αναφέρεται ότι τηρεί περίπου € 800 εκατομμύρια. 




Τόσο η Γερμανίδα καγκελάριος Άνγκελα Μέρκελ, όσο και ο πρόεδρος της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν κρατούν σιωπή στο θέμα των δραστηριοτήτων των γερμανικών υπηρεσιών πληροφοριών που υπέκλεπτε την Τουρκία από το 1976. 



«Η γερμανική υπηρεσία πληφοροριών (BND) υπέκλεπτε την Τουρκία και κανείς δεν λέει μία λέξη. Είναι λόγω των τραπεζικών λογαριασμών στην Ελβετία;» ρώτησε δημόσια ο αρχηγός του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης, Κεμάλ Κιλιτσντάρογλου. 



Ο εκπρόσωπος του Λαϊκού Ρεπουμπλικανικού Κόμματος – CHP, Χαλούκ Κοτς, πρόσθεσε τις σκέψεις του στο θέμα: 
«Στα αρχεία του Wikileaks αναφέρεται ότι ο Ερντογάν έχει οκτώ λογαριασμούς σε ελβετικές τράπεζες. Ο Kaşif Kazanoğlu ανέφερε το ίδιο στα απομνημονεύματά του. «Μήπως η γερμανική BND το ανακάλυψε και αυτό;» 


Ο Kaşif Kazanoğlu ήταν ανώτερος διευθυντής στην τουρκική υπηρεσία πληροφοριών (MİT), μέχρι που φυλακίσθηκε για διοχέτευση πληροφοριών στον Τύπο, σχετικά με τη δίκη Εργκένεκον. Πέθανε κατηγορούμενος στη φυλακή, ενώ η δίκη του εκκρεμεί. Στις επιστολές του προς την Aydinlik Gazete, ο Καζάνογλου ισχυρίσθηκε ότι ο Ερντογάν είχε περισσότερα από 800 εκατομμύρια ευρώ σε ελβετικές τράπεζες, πληροφορίες για τις οποίες η γερμανική υπηρεσία πληροφοριών απέκτησε πληρώνοντας συνολικά €30.000.000. 



Παρουσιάζονται μερικά στοιχεία από αυτά που έγραψε ο Kazanoğlu πριν πεθάνει, τα οποία συγκεντώθηκαν και επιμελήθηκαν από τον εκδότη της Aydinlik Gazete, Ergün Gedek. 



«Η Γερμανία κατέβαλε €30 εκατομμύρια για την απόκτηση πληροφοριών σχετικά με τους ελβετικούς λογαριασμούς του Ερντογάν και κάποια άλλα πρόσωπα στην Τουρκία, ως ένα είδος ατού εναντίον του. Η BND έχει ανθρώπους σε αυτές τις τράπεζες σε όλο τον κόσμο» 





«Η CIA, επίσης, έχει τις ίδιες πληροφορίες. Ωστόσο η CIA λαμβάνει επίσης πληροφορίες από πηγές στην Τουρκία, όπως είναι ο Μπουλέντ Αρίντς και άλλα μέλη του Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης. Ο πρέσβης των ΗΠΑ στην Άγκυρα, πέρασε την πληροφορία στον προϊστάμενό του και το Wikileaks το κατέγραψε. Δεν μπορεί ο επικεφαλής της αμερικανικής διπλωματίας στην Τουρκία να ισχυρισθεί κάτι τέτοιο χωρίς να έχει αποδείξεις». 



«Οι Γερμανοί αξιωματούχοι φοβούνται ότι το κυβερνών κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης, θα μπορούσε να οργανώσει τα 3,5 εκατομμύρια Γερμανούς πολίτες τουρκικής καταγωγής εναντίον των Ηνωμένων Εθνών, όπως αποκάλυψε το Deniz Feneri (Φάρος- όνομα μια τουρκικής ΜΚΟ που λειτουργεί στη Γερμανία), το οποίο θεωρεί ότι είναι η μεγαλύτερη διαφθορά του αιώνα. 



Η Γερμανία πέρασε, επίσης, τις πληροφορίες για το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης CHP, πριν ο Κεμάλ Κιλιτσντάρογλου γίνει πρόεδρος του κόμματος. Ο τελευταίος είχε συναντήσεις με αξιωματούχους της BND που τον υποστήριξαν στην προεδρία του Λαϊκού Ρεπουμπλικανικού Κόμματος». 



«Οι διαπραγματεύσεις του Όσλο (της MİT με ηγέτες του PKK) διέρρευσαν από την BND. Έχουν επίσης όλες τις πληροφορίες σχετικά με την κουρδική τρομοκρατική οργάνωση του PKK". 



«Η Γερμανία ήταν επίσης αρκετά ταραγμένη με τον Hakan Fidan που ήταν επικεφαλής της MİT. Για να αποκτήσει πληροφορίες σχετικά με τον Φιντάν, η BND κάλεσε τον πρώην υφυπουργό της MİT, Emre Taner στη Γερμανία πριν φύγει από θέση του και παραδώσει στον Φιντάν». 



The Hellenic Information Team

Σχόλιο ιστολογίου: Τελικά, οι "φήμες" της τουρκικής αντιπολίτευσης και των τούρκων πολιτών, επιβεβαιώθηκαν από τις γερμανικές μυστικέςυπηρεσίες. Ο Ερντογάν έχει βαθιά το χέρι του βαθιά στην τσέπη των τούρκων πολιτών. Και τα 800 εκατ. δολάρια ίσως να είναι μόνο η κορυφή του παγόβουνου...
Όμως, ενώ η αποκάλυψη στηρίχτηκε σε πληροφορίες των Wikileaks, στην Ελλάδα, ενώ υπάρχουν εδώ και μερικά χρόνια πληροφορίες (πάλι από τα Wikileaks) πως υπάρχουν υπάλληλοι της ΕΥΠ, "δυσαρεστημένοι ΠΑΣΟκοι" όπως αναφέρεται στα Wikileaks, δεν έχει γίνει καμία απολύτως έρευνα για την πιθανή δράση των συγκεκριμένων "δυσαρεστημένων ΠΑΣΟΚων" που ενδεχομένως να έχουν βλάψει την Ελλάδα... Σε δικαστήριο που έγινε, ο νομικός παραστάτης της ΕΥΠ, αρνήθηκε την γνησιότητα των όσων αναφέρονται στα Wikileaks. Την ίδια στιγμή, ο "πρωτοστάτης" της καταγραφής των άκρως απόρρητων αμερικανικών πληροφοριών αντιμετωπίζεται εχθρικά από τις ΗΠΑ (επειδή, άραγε, δημοσίευσε ψεύδη;), ενώ όσες χώρες εκμεταλλεύτηκαν τις διαρροές των Wikileaks διαπίστωσαν πως ήταν αληθινές. Στην Ελλάδα δεν συμβαινει αυτό. Γιατί άραγε;


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Το εγκυρότερο οικονομικό περιοδικό στον κόσμο, ο Economist αποκαλύπτει...

Στο απόλυτο ναυάγιο του ευρώ και στην πολυεπίπεδη κρίση που μαστίζει την ευρωπαϊκή ένωση, αναφέρεται ο «Economist», το μεγαλύτερο και εγκυρότερο οικονομικό περιοδικό στον κόσμο, με ένα αποκαλυπτικό πρωτοσέλιδο δημοσίευμά του ξετινάζει τα παραμύθια που μας σερβίρουν η Μέρκελ, η τρόικα και γενικά το σύστημα των τοκογλύφων.

Λίγες μόνο μέρες μετά τη βόμβα του γνωστού και έγκυρου επίσης γερμανικού περιοδικού «Spiegel» για τις επικίνδυνες πρακτικές της Μέρκελ, η οποία αντί να λύσει τα προβλήματα, τα κρύβει επιμελώς και παρκάρει τα τοξικά χρέη σε διάφορες γωνιές της Ευρώπης, έρχεται ο «Economist», για να αποκαλύψει την τραγωδία που ζει η Ευρώπη, αφού η κρίση όχι μόνο δεν έχει τελειώσει αλλά τώρα αρχίζει και λαμβάνει επικίνδυνες διαστάσεις ακόμα και σε ισχυρές υποτίθεται χώρες όπως η Γαλλία και η Ιταλία.

Οι καταιγιστικές εξελίξεις στην καρδιά της Ευρωζώνης, αναμένεται να προκαλέσουν σεισμικές δονήσεις στις κατεστραμμένες εξαιτίας της γερ­μανικής κυριαρχίας οικονομίες των χωρών του νότου και ιδιαίτερα της Ελλάδας. Γιαυτό απαιτούνται άμεσες και τολμηρές πρωτοβουλίες οι οποίες σε καμία περίπτωση δεν μπορούν να ληφθούν από τη σημερινή κυβέρνηση η οποία το μόνο που κάνει είναι να υλοποιεί αδιαμαρτύρητα τις αποφάσεις της τρόικας, διευκολύνοντας τους ξένους τοκογλύφους ν΄ αρπάξουν ό,τι απέμεινε από τη δημόσια και ιδιωτική περιουσία.

Με πρόσχημα το δημόσιο χρέος, το οποίο οι ίδιοι οι τοκογλύφοι μας έχουν δημιουργήσει συντελείται στη χώρα μας μια πρωτοφανής λεηλασία η οποία θα ολοκληρωθεί όταν περάσει στα χέρια των τοκογλύφων και η ιδιωτική περιουσία, δηλαδή τα σπίτια, τα οικόπεδα και τα χωράφια τα οποία απέκτησαν με κόπους και με αίμα οι ελληνικές οικογένειες. Γιαυτό άλλωστε πιέζουν να αρχίσουν άμεσα οι πλειστηριασμοί, γιατί γνωρίζουν πολύ καλά ότι πολύ σύντομα ο λαός θα διώξει την τρόικα και τους ντόπιους υπηρέτες της.

Ο «Economist» ξετινάζει στην κυριολεξία το μύθο του ευρώ το οποίο κάποιοι στην Ελλάδα θεωρούν ακόμα ταμπού. Αποκαλύπτει ότι η μόνη ευρωπαϊκή χώρα που παρουσιάζει ανάπτυξη είναι η Βρετανία και αυτό γιατί έχει δικό της νόμισμα και δεν εξαρτάται από το γερμανικό οικονομικό σύστημα. Στο αποκαλυπτικό δημοσίευμα του εγκυρότερου οικονομικού περιοδικού αναφέρονται και οι συνέπειες που θα προκαλέσει στην ευρωπαϊκή οικονομία το εμπάργκο της Μόσχας σε μια σειρά προϊόντων.

Ολόκληρο το δημοσίευμα του «Economist»
«Μόλις πριν από μερικούς μήνες οι ηγέτες της Ευρωζώνης πιστεύοντας ότι έχουν περάσει τα δύσκολα επαναπαύτηκαν» αναφέρει ο Economist και συνεχίζει «έχοντας εξασφαλίσει και την υπόσχεση του προέδρου της ΕΚΤ, Μάριο Ντράγκι ότι θα κάνει τα πάντα για να στηρίξει το ενιαίο νόμισμα η εμπιστοσύνη άρχισε να ρέει ξανά στην ήπειρο. Η ανάπτυξη φάνηκε να επιστρέφει, αν και με αργά βήματα, οι περιφερειακές χώρες άρχισαν να επανακάμπτουν, έπειτα από διασώσεις με επίπονα μέτρα ώστε να περιορίσουν τα έξοδα και να βελτιώσουν την ανταγωνιστικότητα. Η ανεργία, ιδιαίτερα ανάμεσα στους νέους, παρέμενε αρκετά υψηλή, αλλά στις περισσότερες χώρες τα ποσοστά έδειχναν να πέφτουν και τα spreads των ομολόγων είχαν μειωθεί καθώς οι αγορές σταμάτησαν να στοιχηματίζουν στην κατάρρευση του ευρώ».

Ολα ήταν μια ψευδαίσθηση
Ολα αυτά ήταν μια ψευδαίσθηση. Τις τελευταίες εβδομάδας χώρες της ευρωζώνης άρχισαν να «μπάζουν νερά» για ακόμη μια φορά. Το συλλογικό τους ΑΕΠ παρέμεινε στάσιμο στο δεύτερο τέταρτο του 2014: Η Ιταλία επέστρεψε σε ολοκληρωτική ύφεση, το γαλλικό ΑΕΠ παρέμεινε στάσιμο και ακόμη και η πανίσχυρη Γερμανία σημείωσε μια αναπάντεχη πτώση απόδοσης. Το τρίτο τέταρτο του έτους αναμένεται αρκετά ασταθές, κυρίως επειδή η ζώνη του ευρώ θα υποστεί επιπλέον απώλειες από τις κυρώσεις της Δύσης στη Ρωσία. Την ίδια στιγμή ο πληθωρισμός έχει πέσει επικίνδυνα χαμηλά, περίπου στο 0,4%, αρκετά πιο κάτω από το 2% που ήταν ο στόχος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, δημιουργώντας επιπρόσθετους φόβους. Οι αποδόσεις των γερμανικών ομολόγων βρίσκονται κάτω από το 1%, ακόμη ένας προάγγελος της πτώσης των τιμών. Η Ευρωζώνη στέκεται (ή καλύτερα ακροβατεί) σε αντίθεση με την Αμερική και τη Βρετανία, των οποίων οι οικονομίες απολαμβάνουν βιώσιμη ανάπτυξη.

Αυτό που άρχισε πριν από περίπου τέσσερα χρόνια σαν μια τραπεζική κρίση και κρίση κρατικού χρέους έχει εξελιχθεί σε μια κρίση ανάπτυξης, που τώρα περιβάλλει και τις τρεις μεγαλύτερες οικονομίας. Η Γερμανία ισορροπεί επικίνδυνα στα όρια της ύφεσης, η Γαλλία είναι βυθισμένη στη στασιμότητα και το ΑΕΠ της Ιταλίας είναι ελάχιστα πάνω από τα επίπεδα προ 15 ετών, όταν και εισήλθε στο ενιαίο νόμισμα. Από τη στιγμή που αυτές οι χώρες ισοδυναμούν με τα 2/3 του ΑΕΠ της Ευρωζώνης, η ανάπτυξη σε χώρες όπως η Ισπανία ή η Ολλανδία δεν μπορούν να λύσουν το πρόβλημα.

Οι εγγενείς ασθένειες της Ευρώπης
Οι αιτίες για τις νέες «ασθένειες» της Ευρώπης είναι τρία πολύ οικεία και άρρηκτα συνδεδεμένα προβλήματα:
Δεν υπάρχουν αρκετοί πολιτικοί ηγέτες με το κουράγιο και την θέληση να προωθήσουν τις διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις για να βελτιώσουν την ανταγωνιστικότητα και, εν τέλει, να επανεκκινήσουν τις οικονομίες για να έλθει η ανάπτυξη.
Η κοινή γνώμη δεν είναι πεπεισμένη για την ανάγκη για βαθιές και ριζικές αλλαγές.
Παρά τις προσπάθειες του κ. Ντράγκι το νομισματικό και δημοσιονομικό πλαίσιο είναι τόσο στενό που «στραγγαλίζει» την ανάπτυξη, κάτι το οποίο κάνει τις διαρθρωτικές αλλαγές ακόμη πιο δύσκολες.

Ο... Γάλλος «ασθενής», ο πονηρός Ρέντσι και οι εμμονές της Μέρκελ
Διαφορετικές ενδείξεις αυτών των προβλημάτων μπορούν να παρατηρηθούν σε όλες τις χώρες της Ευρωζώνης, ωστόσο, η Γαλλία παρουσιάζει με τρόπο δραματικό και τα τρία μαζί. Την περασμένη εβδομάδα ο σοσιαλιστής πρόεδρος, Φρανσουά Ολάντ, αναγκάστηκε να κάνει ανασχηματισμό στην κυβέρνησή του για να εκδιώξει τον Αρνό Μοντεμπούρ, ο οποίος, παρά το γεγονός ότι ήταν υπουργός Οικονομίας, υπήρξε ο πιο σκληρός επικριτής της ίδιας του της κυβέρνησης. Ο κ. Ολάντ, ο οποίος εκλέχθηκε στην προεδρία με την υπόσχεση για ένα καλύτερο μέλλον, δεν μπορεί να χαρακτηριστεί ως ένας αναμορφωτής τύπου Θάτσερ, αλλά από τη στιγμή που τοποθέτησε τον Μανουέλ Βαλς ως πρωθυπουργό δείχνει, τουλάχιστον, να έχει ενστερνιστεί την αρχή των περικοπών στα δημοσιονομικά, της μείωσης των φόρων και των διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων.

Στην θεωρία μια νέα και πιο συμπαγής κυβέρνηση θα μπορούσε να έχει πρόοδο, ωστόσο, η κοινή γνώμη δεν είναι πεπεισμένη. Ο Γάλλος πρόεδρος όχι μόνο είναι εξαιρετικά μη δημοφιλής (σε αντίθεση με τον Ματέο Ρέντσι ο οποίος έχει πείσει, αλλά δεν έχει ολοκληρώσει τις δύσκολες μεταρρυθμίσεις), αλλά δεν έχει καταφέρει να πείσει τους ψηφοφόρους ότι οι επώδυνες αλλαγές, όπως και η συρρίκνωση του κρατικού μηχανισμού είναι πράγματα αναπόφευκτα. Στον αντίποδα ο Μοντεμπούρ και οι σύμμαχοί του προσφέρουν τη γοητευτική ιδέα πως αν η ζώνη του ευρώ σβήσει τους κανόνες της, επιτρέψει μεγαλύτερα δημοσιονομικά ελλείμματα και αρκετά γενναιόδωρες δημόσιες δαπάνες δεν θα υπάρχει η ανάγκη για επώδυνες μεταρρυθμίσεις γιατί η οικονομία θα βγει ως εκ θαύματος από τα δικά της προβλήματα.

Ωστόσο, ο Μοντεμπούρ έχει δίκιο αναφορικά με το τρίτο από τα βασικά προβλήματα της Ευρώπης, την υπερβολική λιτότητα, η οποία επιβάλλεται σε όλη την ήπειρο κυρίως από τη Γερμανία. Και ο ίδιος ο Μάριο Ντράγκι πρόσφατα παραδέχθηκε εμμέσως ότι η δημοσιονομική και νομισματική πολιτική στην Ευρωζώνη είναι πολύ σφιχτή, ενώ υπαινίχθηκε ότι θα ήταν υπέρ μιας ποσοτικής χαλάρωσης, όπως έπραξαν οι ΗΠΑ και η Βρετανία, κάτι που ερμηνεύθηκε ως μήνυμα προς την Ανγκελα Μέρκελ. Αυτή άλλωστε είναι και η ηγέτης που επιμένει περισσότερο από όλους στην αυστηρή πειθαρχία, όπως και η Bundesbank είναι η τράπεζα που αντιτίθεται περισσότερο από όλες στην πιθανότητα ποσοτικής χαλάρωσης.

Υπάρχει ελπίδα αλλά η Μέρκελ δεν προσπάθησε ποτέ
Παρά την οποιαδήποτε, κατήφεια, λέει ο Economist, σίγουρα υπάρχει και η θετική πλευρά. Αν οι κύριοι Ολάντ και Ρέντσι μπορούν να αποδείξουν ότι θα προωθήσουν τις διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις, η Ανγκελα Μέρκελ ίσως να συμφωνήσει να ανεχθεί σε μια πιο χαλαρή δημοσιονομική στάση (συμπεριλαμβανομένων και μεγαλύτερων δημόσιων δαπανών στην Γερμανία) και νομισματική πολιτική. Εάν κλείσετε τα μάτια σας μπορείτε να φανταστείτε τους τρεις ηγέτες και την ΕΕ να ολοκληρώνουν την ενιαία αγορά και να υπογράφουν εμπορική συμφωνία με τις ΗΠΑ. Δυστυχώς, στον πραγματικό κόσμο, η Ανγκελα Μέρκελ έχει κάθε λόγο να μην εμπιστεύεται την Γαλλία και την Ιταλία, καθώς, όποτε η εξωτερική πίεση προς αυτές τις χώρες υποχωρεί, αμέσως κάνουν πίσω στις όποιες μεταρρυθμίσεις έχουν συμφωνήσει. Και η καγκελάριος της Γερμανίας μόλις τοποθέτησε ως πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής τον «Μίστερ Τίποτα» Ζαν Κοντ Γιούνκερ.

Αρα θα είναι αρκετά δύσκολο, αλλά χωρίς περαιτέρω πιέσεις από τους ηγέτες της ηπείρου, η ανάπτυξη δεν θα επιστρέψει και ο αποπληθωρισμός θα παγώσει. Η Ιαπωνία αντιμετώπισε μια ολόκληρη δεκαετία (1990) χαμένης ανάπτυξης και ακόμη παλεύει. Σε αντίθεση, όμως με την Ιαπωνία, η Ευρώπη δεν είναι μια συμπαγής χώρα και εφόσον η νομισματική ένωση δεν φέρει παρά μόνο στασιμότητα, τότε κάποιοι θα ψηφίσουν για αποχώρηση από το ευρώ.

Η κρίση δεν έχει τελειώσει απλά περιμένει στη γωνία
Χάρη στις υποσχέσεις του Μάριο Ντράγκι να θέσει ένα κατώτατο όριο δημοσίου χρέους, ο κίνδυνος πως οι οικονομικές πιέσεις θα μπορούσαν να προκαλέσουν διάλυση της Ενωσης έχει υποχωρήσει, ωστόσο, ο πολιτικός κίνδυνος πως μια ή περισσότερες χώρες θα αποφασίσουν να «πηδήξουν από το καράβι» γίνεται συνεχώς όλο και πιο ορατός. Η κρίση του ευρώ δεν έχει τελειώσει, απλά περιμένει πάντα στην γωνία.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

 

Σαφή προειδοποίηση και ξεκάθαρο μήνυμα προς ΗΠΑ – Ε.Ε. και τους δορυφόρους τους, ότι δεν πρέπει να παίζουν με την Ρωσία, απέστειλε ο πρόεδρος της ρωσικής ομοσπονδίας Βλαντιμίρ Πούτιν, ως απάντηση στην παραφιλολογία των τελευταίων 24ωρων  της Δύσης και της ουκρανικής κυβέρνησης, περί ευρείας κλίμακας δυναμικής αναμέτρησης και της απόφασης για νέες κυρώσεις κατά της Μόσχας.

«Θέλω να σας υπενθυμίσω ότι η Ρωσία είναι μία από τις πιο ισχυρές πυρηνικές χώρες. Αυτό είναι μια πραγματικότητα, όχι μόνο λόγια», τόνισε ο πρόεδρος Πούτιν, μιλώντας σε φόρουμ της νεολαίας στην κεντρική Ρωσία. Ωστόσο, αποσαφήνισε ότι η Ρωσία δεν επιθυμεί να εμπλακεί σε συγκρούσεις αλλά διευκρίνισε ότι είναι πάντα έτοιμη να αποκρούσει οποιαδήποτε επίθεση κατά της ίδιας της χώρας και των εταίρων της. Απευθυνόμενος δε, σε όσους έχουν στο νου τους- όπως είπε χαρακτηριστικά - μια δυναμική αντιπαράθεση με την Ρωσία, τους προειδοποίησε «να μην τολμήσουν!». 

Αναμφίβολα, η τελευταία εμφάνιση του ρώσου ηγέτη, απλώς τεκμηριώνει τα όσα λέγονται για τον ίδιο περί κυρίαρχου του παγκόσμιου πολιτικού παιχνιδιού και όπως λέει ο σοφός λαός μας, απλώς «έβαλε τα πράγματα στη θέση τους».

Στην ομιλία του ο ρώσος πρόεδρος αιτιολόγησε τη στάση του, λέγοντας ότι δεν πρόκειται για απειλή αλλά πρόκειται για ξεκάθαρη στάση, η οποία αποτελεί αναγκαιότητα για την Ρωσία και τους πολίτες της, για να νιώθουν και να αισθάνονται, όπως είπε, ασφαλείς. Με αφορμή την εμπόλεμη κατάσταση στην ανατολική Ουκρανία, ο κ. Πούτιν διεμήνυσε επίσης προς την Δύση ότι «πρέπει να κατανοήσουν ότι είναι καλύτερα να υπάρχει χάος γύρω από την Ρωσία».

Ο πρόεδρος Πούτιν αναφέρθηκε και στο πυρηνικό πρόγραμμα που υλοποιεί η Μόσχα, το οποίο όπως είπε θα συνεχιστεί και στο μέλλον, για λόγους καθαρά ενίσχυσης της αποτελεσματικότητας, της άμυνας της χώρας. 

Και βέβαια, στην ομιλία του ο Βλαντιμίρ Πούτιν δεν θα μπορούσε να μην αναφερθεί και στο ουκρανικό ζήτημα όπως και στη στάση της κυβέρνησης του Κιέβου, για την οποία η επισήμανσή του προκάλεσε ιδιαίτερη αίσθηση. Για δε τις νοτιοανατολικές περιοχές που βρίσκονται σε εμπόλεμη κατάσταση τάχθηκε ανοιχτά υπέρ της ομοσπονδοποίησης, αναφέροντας χαρακτηριστικά παραδείγματα την Ρωσία, τις ΗΠΑ, την Βραζιλία. «Η Δύση πρέπει να συνειδητοποιήσει ότι οι ουκρανικές αρχές δεν είναι σε θέση να επιβάλουν την τάξη στη χώρα τους», είπε ο ρώσος ηγέτης, υπογραμμίζοντας ότι πρέπει οι δυτικοί να αναγκάσουν το Κίεβο για να ξεκινήσει ουσιαστικές διαπραγματεύσεις με τις εμπόλεμες νοτιοανατολικές περιοχές της Ουκρανίας.

Σύμφωνα με τον ρώσο πρόεδρο, οι αρχές του Κιέβου, ναι μεν λένε ότι είναι απαραίτητες οι συνομιλίες, ωστόσο, επιτρέπουν στις στρατιωτικές δυνάμεις να συνεχίζουν τις επιχειρήσεις.

«Αυτό δεν συμβαίνει και είναι σημαντικό να το συνειδητοποιήσουμε και να αναγκάσει τις ουκρανικές αρχές να ξεκινήσουν μια σε βάθος διαπραγμάτευση, όχι μόνο σε τεχνικά ζητήματα, τα οποία είναι ασφαλώς εξαιρετικής σημασίας, αλλά επί της ουσίας (θέματα)» ανέφερε ο πρόεδρος Πούτιν, προσθέτοντας ότι πρέπει να συζητηθεί το ζήτημα της ομοσπονδοποίησης.

Σύμφωνα με τον πρόεδρο, είναι απαραίτητο να συζητηθεί το καθεστώς των Λαϊκών Δημοκρατιών Ντόνετσκ και Luhansk , ωστόσο, όπως διευκρίνισε αρνείται το Κίεβο.

Ουκρανοί αιχμάλωτοι
Στο μεταξύ, ο πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν, απηύθυνε έκκληση προς τις δυνάμεις της πολιτοφυλακής του Donbass να ανοίξουν «ανθρωπιστικό» διάδρομο, όπως τον χαρακτήρισε, προκειμένου να περάσουν ανεμπόδιστα οι ουκρανοί στρατιώτες που αιχμαλωτίστηκαν από τις δυνάμεις των αυτονομιστών και να μεταβούν στις οικογένειές τους.

«Η ρωσική πλευρά είναι έτοιμη και θα συνεχίσει να παράσχει ανθρωπιστική βοήθεια για τον πληθυσμό της Donbass, ενώ κάλεσε τις αρχές της Ουκρανίας «να διακόψουν αμέσως τις ένοπλες δράσεις, να διατάξει κατάπαυση του πυρός, και να καθίσουν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων μαζί με τους εκπροσώπους Donbass, προκειμένου να επιλυθούν, αποκλειστικά και μόνο με ειρηνικό τρόπο, όλα τα προβλήματα που έχουν συσσωρευτεί».

Βιτάλι Τσούρκιν
Ιδιαίτερη αίσθηση προκάλεσε η παρέμβαση του μόνιμου ρώσου αντιπροσώπου στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ Βιτάλι Τσούρκιν, ο οποίος καταφέρθηκε ανοιχτά κατά των ΗΠΑ και Ε.Ε. φωτογραφίζοντάς τες ως υπαίτιες για το αδιέξοδο στο ουκρανικό ζήτημα. Παράλληλα, χαρακτήρισε ως «εγκληματική» την πολιτική του Κιέβου στο εν λόγω ζήτημα.

«Η κλιμάκωση της κατάστασης στη νοτιοανατολική Ουκρανία είναι άμεση συνέπεια της εγκληματικής πολιτικής του Κιέβου, που διεξάγει πόλεμο εναντίον του ίδιου του λαού του», δήλωσε ο Βιτάλι Τσούρκιν και πρόσθεσε: «Με την υποστήριξη και υπό την επιρροή κάποιων χωρών που γνωρίζουμε πολύ καλά, οι Αρχές του Κιέβου έχουν τορπιλίσει όλες τις πολιτικές συμφωνίες για τη διευθέτηση της κρίσης στην Ουκρανία, συμπεριλαμβανομένων των συμφωνιών της Γενεύης της 17ης Απριλίου και του Βερολίνου της 2ας Ιουλίου».


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

 

Λοβέρδος: «Η Εκκλησία και η Πολιτεία πορεύονται μαζί και συνεργάζονται για το καλό όλων»!!!

Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης
Δημοσιογράφος - Συγγραφέας - Τουρκολόγος 

Για πρώτη φορά στην ιστορία αυτού του τόσο ταλαιπωρημένου τόπου είναι καταπληκτική η σύμπνοια και η ταύτιση απόψεων διαφορετικών, ακόμα και αντιπάλων πολιτικών παρατάξεων για το αντιρατσιστικό και για την απόορθοδοξοποίηση του ελληνικού λαού. 
Αλλά το πιο καταπληκτικό είναι πως μαζί τους, αγκαλιασμένοι χέρι χέρι, βρίσκεται στην συντριπτική της πλειοψηφία και η εκκλησιαστική ιεραρχία, η οποία έχει συνταυτιστεί με τους πολιτικούς ταγούς που αδίστακτοι προχωρούν στην πορεία αποκαθήλωσης των ελληνοχριστιανικών συμβόλων και της ριζικής αποταύτισης του πολιτών αυτής της χώρας.
Αριστεροί, κεντροαριστεροί, κεντρώοι, κεντροδεξιοί, δεξιοί, κλπ όλοι στο πολιτικό θέατρο της υποκρισίας, ρασοφόροι και κληρικοί, όλοι μαζί υπέρ της καταστροφής των παραδοσιακών προτύπων, υπέρ της ανάδειξης του Ισλάμ και της πάσης φύσεως διαστροφής για την «πρόοδο» και τα ανθρώπινα δικαιώματα των Ελλήνων, (ποιων Ελλήνων;). 

Όλοι μαζί να αντιμετωπίσουν με οργή και… μίσος όσους καλλιεργούν υποτίθεται το «μίσος» του ρατσισμού. Ανελέητος ρατσισμός εναντίον αυτών που αντιτίθενται στο αντιρατσιστικό. Αποβολή από την δημόσια ζωή και ακόμα χειρότερα διώξεις και φυλακίσεις απο εδώ και πέρα σε όσους προσπαθούν ακόμα να υψώσουν κάποια φωνή σε όλη αυτή την νεοταξική λαίλαπα που υποσκάπτει εκ θεμελίων τις βάσεις με τις οποίες έζησε επί αιώνες ο Ελληνισμός και η Ορθοδοξία. 

Η προδοσία δεν έχει όρια και όταν αρχίζει δεν ξέρει κανείς πότε τελειώνει. Άλλωστε η αμοιβή των προδοτών είναι πλουσιοπάροχη και έρχεται από πολύ ψηλά από την άλλη πλευρά του Ατλαντικού και από το σκοτεινό και αιματοβαμμένο ευρωπαϊκό κέντρο που δεν γνωρίζει ούτε θρησκεία, ούτε ανόητες «συναισθηματικές παρεκκλίσεις», αλλά όπως ο μεγάλος πρόγονος του που αιματοκύλισε όλη την Ευρώπη, βαδίζει σταθερά στην απόλυτη υποδούλωση αυτού που κάποτε το έλεγαν Ενωμένη Ευρώπη.
Το παιχνίδι είχε στηθεί με πολύ όμορφο και κομψό τρόπο έτσι ώστε ο χαμένος να μην έχει καμία δυνατότητα ούτε να ανασάνει. 

Όσοι είναι αντίθετοι με το κατεστημένο, πολιτικό και εκκλησιαστικό, είναι ρατσιστές, είναι φασίστες, είναι οπισθοδρομικοί, είναι εγκληματίες, είναι αποβράσματα που θα πρέπει να εξοντωθούν, θα πρέπει εξολοθρευτούν. 
Όσοι είναι αντίθετοι με όλες τις διαστροφές της ανθρώπινης φύσης, με την καθημερινή εισβολή χιλιάδων μουσουλμάνων, με την διάλυση της κοινωνίας, με την αφαίρεση του σταυρού από την σημαία, με την κατάργηση όλων των ελληνορθόδοξων δημόσιων προτύπων, με την αποκαθήλωση των ιερών εικόνων από τα δημόσια ιδρύματα, με την οικουμενιστική πανθρησκεία, την κατάργηση του άβατου του Αγίου Όρους, είναι αισχρά εμπόδια στην «πρόοδο» και θα πρέπει να αποβληθούν με κάθε μέσο. 
Όσοι προσπαθούν να αρθρώσουν διαφορετικό λόγο, καλλιεργούν την χωρητικότητα, είναι τυφλοί και δεν βλέπουν πως ο κόσμος εξελίσσεται, (προς τα πού;), είναι εχθροί της ομαλότητας, είναι ανώμαλοι που διαταράζουν την ηρεμία, (του θανάτου), των πολιτών και θα πρέπει να εξοντωθούν με όλα τα μέσα που διαθέτει το σύστημα.

Αυτό το σύστημα  στηρίζεται εκτός από τα πολιτικά ανδρείκελα και σε  διατεταγμένους ρασοφόρους που βρίσκονται στην ίδια γραμμή κατεδάφισης των πάντων, ευτελισμού όλων των ορθόδοξων συμβόλων και απαξίωσης κάθε φωνής που ακόμα προσπαθεί μέσα στους κόλπους της εκκλησίας και της  ιεροσύνης να αντισταθεί στην πορεία εκρίζωσης της Ορθοδοξίας από την χώρα, στην οποία ο ίδιος ο Παντοδύναμος είχε δώσει την ευλογία Του να αναδεχτεί σαν η  νέα κληρονομιά Του μετά την προδοσία των Ιουδαίων.
Η εικόνα είναι ζοφερή αλλά δεν έσβησαν οι εστίες αντίστασης   σε όλο αυτό το σύγχρονο ολοκαύτωμα του Ελληνισμού και της Ορθοδοξίας.  
Ακόμα και οι λίγοι είναι μεγάλη και σωτήρια ελπίδα. Αυτοί το ξέρουν πως είναι μια θλιβερή και παράνομη μειοψηφία και αυτό φαίνεται από το γεγονός πως εκτραχύνονται όλο και περισσότερο. 
Αλλά μέσα από τα αδιέξοδα τους που συνεχώς θα πληθαίνουν, έσσεται η αποκατάσταση και η αναστύλωση, κόντρα σε όλο αυτό το συνονθύλευμα και στους συνοδοιπόρους της καταστροφής.

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

 

Ρωσικός στόχος είναι να αποτραπεί μία ήττα των ανταρτών και να «παγώσει» η σύγκρουση σε εκεχειρία με ανοιχτό χρονικό ορίζοντα

Οι ενδείξεις συσσωρεύονταν εδώ και καιρό, αλλά πλέον δεν υπάρχουν αμφιβολίες: ρωσικά στρατεύματα βρίσκονται μέσα στην Ουκρανία, όχι ως εθελοντές, όπως θέλει να μας κάνει να πιστέψουμε ο διοικητής των ανταρτών στο Ντονέτσκ, αλλά σε μονάδες εφοδιασμένες με βαρύ εξοπλισμό.
Ανώτατος αξιωματούχος του ΝΑΤΟ ανέφερε την σοβαρή κλιμάκωση στη ρωσική στρατιωτική ανάμιξη στην Ουκρανία και πως πολλοί περισσότεροι από 1.000 ρώσοι στρατιώτες επιχειρούν στο νοτιοανατολικό κομμάτι της χώρας. Προφανώς αρκέστηκε να κάνει λόγο για «ανάμειξη», επειδή «εισβολή» θα σήμαινε συντονισμένη στρατιωτική επίθεση. Όποιον όρο όμως και αν χρησιμοποιήσουμε, πρόκειται για μία ευρεία και απαράδεκτη κλιμάκωση της ρωσικής επιθετικότητας εναντίον της Ουκρανίας.

Τα σχέδια του Κρεμλίνου

Ο πρόεδρος Ομπάμα είχε δίκιο στη συνέντευξη Τύπου την Πέμπτη, που απέκλεισε οποιαδήποτε στρατιωτική δράση, αλλά νέες, σκληρότερες οικονομικές συγκρούσεις εκ μέρους της Δύσης είναι προφανώς απαραίτητες για να καταστεί σαφές στον πρόεδρο της Ρωσίας Βλαντιμίρ Πούτιν ότι η Δύση αντιμετωπίζει τα ψέματα και την αυξανόμενη επιθετικότητά του ως μεγάλη απειλή.
Ο Ομπάμα αρνήθηκε να μιλήσει για «εισβολή» στα σχετικά συγκρατημένα σχόλιά του, περιγράφοντας τις εξελίξεις ως «συνέχιση» της πολιτικής της Ρωσίας. Παράλληλα, είπε ότι «περιμένει» πως οι σύμμαχοι θα σκληρύνουν τις κυρώσεις σε βάρος της Μόσχας. Η πρέσβης τους στον ΟΗΕ Σαμάνθα Πάουερ υπήρξε πιο ξεκάθαρη όταν χαρακτήρισε τις ενέργειες της Ρωσίας ως «εσκεμμένη προσπάθεια να στηρίξει και να πολεμήσει μαζί με παράνομους αυτονομιστές αντάρτες σε μία άλλη κυρίαρχη χώρα».
Αυτή θα έπρεπε να είναι η πραγματικότητα που θα διαμορφώσει τη στάση του Ομπάμα, όταν την επόμενη εβδομάδα συναντηθεί με τους συμμάχους του στην Ουαλία.

Το ΝΑΤΟ υποπτεύεται ότι ρωσικός στόχος είναι να αποτρέψει μία στρατιωτική ήττα των ανταρτών και να παγώσει τη σύγκρουση σε μία εκεχειρία με ανοιχτό χρονικό ορίζοντα με τη Ρωσία να ελέγχει ουσιαστικά τη βιομηχανική ενδοχώρα της Ουκρανίας, κατά το πρότυπο των ρωσικών συγκρούσεων που έχουν παγώσει στη Γεωργία και τη Μολδαβία.
Το ζήτημα όμως δεν είναι τα κίνητρα της Ρωσίας. Το πρόβλημα είναι η παραβίαση μίας θεμελιώδους αρχής της διεθνούς τάξης μεταπολεμικά: τα κράτη δεν κατακτούν εδάφη δια της βίας.

Ο Πούτιν έχει παίξει ένα επικίνδυνο παιχνίδι στην Ουκρανία με πονηριά και απάτη, αφού η αποπομπή του Βίκτορ Γιανουκόβιτς του στοίχισε έναν ουκρανό πρόεδρο, τν οποίο μπορούσε να χειραγωγήσει. Πρώτα προσάρτησε την Κριμαία. Όσο σοκαριστικό και εξωφρενικό και αν ήταν αυτό, τουλάχιστον δεν χύθηκε αίμα.

Έκτοτε, ο Πούτιν έστρεψε το ενδιαφέρον του στη νοτιοανατολική Ουκρανία, διενεργώντας επιβλητικές στρατιωτικές ασκήσεις στα σύνορα και στέλνοντας περισσότερους άνδρες και όπλα για την υποστήριξη των αποσχιστικών ομάδων στο Ντονέτσκ και το Λουγκάνσκ και διαψεύδοντας ταυτόχρονα κάθε ρωσική ανάμειξη πέρα από ένα ανθρωπιστικό ενδιαφέρον για τον τοπικό ρωσικό πληθυσμό. Μετά την κατάρριψη του μαλαισιανού αεροσκάφους και τα νίκες του Κιέβου επί των ανταρτών, η ρωσική εμπλοκή έγινε πιο απροκάλυπτη.

Η στάση των Ευρωπαίων

Οι πρώτες αντιδράσεις των Ευρωπαίων ηγετών την Πέμπτη, αποδεικνύουν ότι αναγνωρίζουν τον κίνδυνο της συγκυρίας. Στη σημερινή τους συνάντηση οι ηγέτες της ΕΕ πρέπει να ακολουθήσουν το παράδειγμα των ΗΠΑ και να επεκτείνουν τις οικονομικές κυρώσεις. Η Γαλλία πρέπει να επανεξετάσει σοβαρά το ενδεχόμενο παράδοσης των Μιστράλ που έχει πουλήσει στη Ρωσία. Και την επόμενη εβδομάδα, όταν συναντηθούν οι ηγέτες του ΝΑΤΟ , θα πρέπει να παράσχουν διαβεβαιώσεις στα μέλη του ΝΑΤΟ κατά μήκος των ρωσικών συνόρων ότι θα τύχουν προστασίας σε περίπτωση που η Μόσχα στραφεί εναντίον τους.

Πηγή εφημ. «Καθημερινή»

Σχόλιο ιστολογίου: Κι επειδή η επιθετική στάση της Δύσης απέναντι στη Ρωσία, ξεκίνησε από την πτώση του Μαλαισιανού Boeing για την οποία άμεσα κατηγορήθηκε η Ρωσία ως υπεύθυνη, μήπως θα μπορούσαν οι δυτικοί να απαντήσουν στο τι έχει γίνει με το πόρισμα των ειδικών σχετικά με την πτώση του πολιτικού αεροσκάφους;
Καλή η προπαγάνδα, αλλά όταν έχει «κενά» που δεν καλύπτονται και γεγονότα που δεν αποκρύπτονται (δολοφονίες άμαχων πολιτών της ανατολικής Ουκρανίας), τότε ίσως είναι προτιμότερο για τους δυτικούς (και τα φερέφωνα των ΜΜΕ) να μασάνε, παρά να μιλάνε.
Η πόλωση, η δημιουργία συνθηκών ψυχρού πολέμου, η έναρξη οικονομικού πολέμου, η επιθετική στάση (με εντολές των ΗΠΑ) και η αδιαλλαξία –σχεδόν εμμονική- της Δύσης απέναντι στην Ρωσία, μάλλον αποτελούν την «εισαγωγή» σε μία μεγαλύτερη σύγκρουση, την γεωπολιτική, η οποία ήδη συμβαίνει τόσο στην Ουκρανία (δυτικό ανάχωμα) όσο και –κυρίως- στην Μέση Ανατολή. Κ
αι αυτή η γεωπολιτική σύγκρουση ενέχει πάρα πολλά στοιχεία (και συμφέροντα) τα οποία οδηγούν σε στρατιωτική ρήξη, εάν η Μόσχα κατορθώσει να ξεπεράσει γρήγορα τον «σκόπελο» της Ουκρανίας.
Και τότε θα είναι η στιγμή που θα χρησιμοποιηθούν οι «χρήσιμοι ηλίθιοι», πολιτικοί που αδημονούν να «γευτούν» την φροντίδα (κυρίως σε εδαφικά ανταλλάγματα) της Δύσης. Και σε αυτή την ορατή εξέλιξη, το μοναδικό πολιτικό πρόσωπο που συγκεντρώνει τα χαρακτηριστικά του χρήσιμου ηλίθιου, είναι ο «σουλτάνος» Ερντογάν…, ο οποίος χάνει μέρος της Τουρκίας εξαιτίας του Κουρδιστάν και αγωνιά να «κατακτήσει» (ως σουλτάνος και μουσουλμάνος ισλαμιστής) νέα εδάφη.
Ας προσέχει, λοιπόν, η κυβέρνηση στην Ελλάδα, η οποία έχει επιλέξει την οδό των συνολικών παραχωρήσεων σε συμμάχους που δεν θα διστάσουν να ανταλλάξουν την μείωση της ελληνικής γεωγραφικής επικράτειας, με την υλοποίηση – ικανοποίηση των δικών τους γεωπολιτικών, γεωοικονομικών και γεωστρατηγικών συμφερόντων…
Όμως, ας προσέξουν οι πρόθυμοι κονδυλοφόροι, που παίζουν το παιχνίδι της Δύσης (αναλύοντας σενάρια για την επιθετική Μόσχα, αλλά ποτέ δεν καταθέτουν σενάρια για την επιθετική "Δύση"), αδιαφορώντας για τα ελληνικά συμφέροντα, γιατί κινδυνεύουν να πάρουν «προαγωγή», και από «κατοχικοί συνεργάτες», να μετεξελιχθούν σε «εθνικούς εφιάλτες»…

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

 

Από την επικαιρότητα:  ''Ο πρωθυπουργός του Λουξεμβούργου αποκάλυψε πως ο αγαπημένος του, του έκανε πρόταση γάμου και εκείνος δέχτηκε με μεγάλη χαρά να τον παντρευτεί...''

Και για να προλάβουμε ορισμένους ''καλοθελητές'' που θα βιαστούν να χαρακτηρίσουν το blog ως ομοφοβικό, και λοιπές ''προοδευτικίλες'', ας σκεφτούμε όλοι με πόση ''χαρά'' θα  συνοδεύαμε την κόρη μας στο δημαρχείο για να παντρευτεί την ''καλή'' της ή τον γιό μας να πάρει το παλικάρι των ονείρων του!

Από κει και πέρα το blog έχει δηλώσει πως το θέμα εμπίπτει στις προσωπικές παρεκκλίσεις του καθενός και πως γνωρίζει αρκετούς ομοφυλόφιλους αρσενικού γένους που είναι πολύ πιό ''άντρες'' από πολλούς κανονικούς άντρες και σίγουρα πιό ''άντρες'' από την κυβέρνηση στο σύνολό της!

Όμως:
Ο σοφός λαός δίνοντας στην λέξη ''π@υστιά'' διττή σημασία (σώματος και χαρακτήρος), κάτι θα ξέρει!

Έτσι, όταν  έλληνας βουλευτής έσπευσε, άκομψα, στο twitter να σχολιάσει: ''ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ ΤΩΝ ΕΘΝΩΝ-ΚΡΑΤΩΝ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ ΤΩΝ Π@ΥΣΤΑΡΙΩΝ!!!

"Ο πρωθυπουργός του Λουξεμβούργου αρραβωνιάστηκε με τον αγαπημένο του", προσέξτε: 
Ο υφυπουργός Εξωτερικών της Ελλάδας, έσπευσε κι εκείνος, υπερασπιζόμενος το διεθνές αδελφάτο να απολογήθεί στην λουξεμβουργιανή ''αδελφή'' στα αγγλικά, γράφοντας του στο twitter ότι ο συγκεκριμένος έλληνας βουλευτής και οι όμοιοι του ''EINAI PSEKASMENOI''!: ''Dear PM, thanks for helping us unveiling the dirty face of some of ours ''politicians''. EINAI PSEKASMENOI!''

Μετάφραση: ''Αγαπητέ, κύριε πρωθυπουργέ, ευχαριστούμε που μας βοηθάτε να ξεσκεπάσουμε το βρώμικο πρόσωπο μερικών ''πολιτικών'' μας. ΕΙΝΑΙ ΨΕΚΑΣΜΕΝΟΙ!''

Τί να πρωτοθαυμάσει κανείς σ' αυτήν την απάντηση - απολογία του υφυπουργού(!) Εξωτερικών;

Την π@υστιά του χαρακτήρα του, ή την αγραμματοσύνη του, που προκειμένου να ευχαριστήσει το ευρωπαϊκό gay-parade, αλλά και να κάνει κριτική σ' έναν αντιμνημονιακό (πλέον) βουλευτή, που, κακά τα ψέμματα, είχε κάνει με την παραίτησή του μεγάλη επικοινωνιακή ζημιά στην κυβέρνηση Ψευταρά, χαρακτηρίζοντας έλληνα συνάδελφό του σε άψογα(!!!) greeklish ως ''PSEKASMENO''
(τώρα, τί κατάλαβε ο μελόνυμφος απ΄το ''einai psekasmenoi'', μόνον ο θεός κι ο υφυπουργός των Εξωτερικών ξέρουν!)

Όσοι, δηλαδή, είναι αντικυβερνητικοί και αντιμνημονιακοί, είναι ψεκασμένοι ή τρομοκράτες ή επιβουλεύονται το πολίτευμα!

Τελικά η π@υστιά της ψυχής είναι πολύ μεγαλύτερη απ' την π@υστιά του σώματος.

Έτσι μπορούμε κι εμείς, παραφράζοντας το τουίτ του επίμαχου βουλευτή να σχολιάσουμε:

''ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΤΩΝ ΠΕΡΗΦΑΝΩΝ ΠΡΟΓΟΝΩΝ, ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΤΩΝ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΩΝ ψυχικά Π@ΥΣΤΑΡΙΩΝ!!!''...

Πηγή "Ουδέν Σχόλιον"

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

 

Οι ανορθόδοξες μέθοδοι που ακολουθεί το Κρεμλίνο, ανησυχούν το ΝΑΤΟ

Οι οικονομικές πιέσεις, στρατιώτες με υπερσύγχρονο εξοπλισμό που όμως δεν φορούν εθνόσημα, επιβολή κυρώσεων, προπαγάνδα, κυβερνοπόλεμος, κατασκοπεία. Αυτή είναι, όπως όλα δείχνουν, η νέα μορφή που έχουν οι συγκρούσεις σε μεγάλο μέρος του πλανήτη, όπως τουλάχιστον φαίνεται από τις εξελίξεις στην Ουκρανία. Το ΝΑΤΟ ονομάζει αυτό το νέο φαινόμενο «υβριδικό πόλεμο» και θεωρεί ότι κύριος εκφραστής αυτού του είδους πολέμου είναι η Ρωσία.

Η Συμμαχία έχει κρατήσει σε μεγάλο βαθμό στάση αναμονής για τις εξελίξεις στην Ανατολική Ουκρανία, αποφεύγοντας τυχόν εμπρηστικές δηλώσεις που θα μπορούσαν να ανεβάσουν κι άλλο το θερμόμετρο με τη Μόσχα. Στο παρασκήνιο, όμως, το επιτελείο του φαίνεται ότι ανησυχεί όλο και περισσότερο για τις νέες τακτικές που παρουσιάζει ο πρόεδρος τη ςΡωσίας, Βλαντιμίρ Πούτιν, στην προσπάθειά του να πετύχει τους στρατηγικούς στόχους που έχει θέσει, αναφέρουν οι “Financial Times”. Το θέμα μάλιστα αναμένεται να συζητηθεί διεξοδικά στη Σύνοδο του ΝΑΣΤΟ που θα συγκληθεί στις 4 και 5 Σεπτεμβρίου στην Ουαλία. Η Σύνοδος αυτή θα είναι η πιο σημαντική που έχει πραγματοποιήσει το ΝΑΤΟ τις τελευταίες δεκαετίες.

Ενδεικτικές είναι οι πιέσεις που έχει ασκήσει στο παρελθόν η Μόσχα στο Κίεβο όσον αφορά το θέμα της ενέργειας. Η χρήση των αγωγών μεταφοράς φυσικού αερίου από την Ρωσία προς την Ουκρανία και την Ευρώπη ως μέσου πολιτικής πίεσης έχει αποτελέσει τα τελευταία χρόνια χαρακτηριστικό παράδειγμα των εργαλείων που έχει στη διάθεσή του ο Κρεμλίνο για να ασκήσει μεγαλύτερο επιρροή.
Παράλληλα, το παράδειγμα των στρατιωτών με τις πράσινες στολές χωρίς εθνόσημα που είχαν εμφανιστεί στην Κριμαία προτού προσαρτηθεί η Χερσόνησος στη Ρωσία αποτελεί μία από τις πιο πρόσφατες εκφράσεις αυτής της νέας στρατηγικής σκέψης περί αύξησης της επιρροής και διενέργειας υβριδικού πολέμου.

Τα τελευταία περίπου 200 χρόνια είχαν διαμορφωθεί συγκεκριμένοι κανόνες για το τι σημαίνει σύγκρουση. Όμως το να στέλνει μία χώρα στρατιώτες που φορούν στολές οι οποίες δεν υποδηλώνουν την εθνικότητά τους, να αρνείται ευθέως την ύπαρξή τους υποστηρίζοντας ότι ο καθένας μπορεί να αγοράσει μία στολή σε ένα κατάστημα και στη συνέχεια να τους απονέμει μετάλλια έχει πάρα πολλά χρόνια να καταγραφεί, σχολίαζε στη Βρετανική εφημερίδα ο διευθυντής διεθνών υποθέσεων της ομάδας σκέψης Royal United Services Institute που εδρεύει στο Λονδίνο, Τζόναθαν Εϊάλ.

Οι υπηρεσίες πληροφοριών της Δύσης ανησυχούν όλο και περισσότερο για τις πρακτικές προπαγάνδας που ακολουθεί η Μόσχα τόσο στο εξωτερικό όσο και στο εσωτερικό της χώρας, σημειώνουν επίσης οι “Financial Times”. Η ρωσική κυβέρνηση φαίνεται ότι ελέγχει τα μέσα ενημέρωσης της χώρας, σύμφωνα με στελέχη βρετανικών υπηρεσιών ασφαλείας. Οι ίδιες πηγές αναφέρουν ότι μετά το ξέσπασμα της κρίσης στην Ανατολική Ουκρανία ο έλεγχος αυτός έχει γίνει ακόμη πιο επιτακτικός.

Πλέον, μετά το παράδειγμα της Ουκρανίας υπάρχουν ανησυχίες ότι μπορεί να αρχίσουν να εφαρμόζονται ανάλογες πρακτικές σε χώρες που βρίσκονται ακόμη πιο κοντά στη Δύση, ιδιαίτερα στην Ανατολική Ευρώπη και στη Βαλτική. Παράδειγμα γι αυτό αποτελεί η Βουλγαρία, όπου πρόσφατα η ρωσική εταιρεία κολοσσός Gazprom απαίτησε να περάσουν νέοι ενεργειακοί νόμοι στη χώρα. Η Ρωσία, επίσης, κρατά σκληρή στάση σε θέματα εμπορίου με τη Λιθουανία, η οποία βρίσκεται σε στρατηγική θέση.

Πηγή εφημ. «Τα Νέα»

Σχόλιο ιστολογίου: Παραδόξως το άρθρο αποφεύγει να αναφερθεί στις ευρύτατες ψυχολογικές επιχειρήσεις - προπαγάνδας που εφαρμόζει η Δύση μέσω των δυτικών ΜΜΕ, στα οποία αποφεύγεται οποιαδήποτε αναφορά στις δολοφονικές επιθέσεις του ουκρανικού στρατού (αλλά και των ακροδεξιών - ναζιστών που μάχονται ως "εθελοντές") κατά αμάχων, που γίνονται στόχοι βομβαρδισμών αλλά και στυγνών δολοφονιών μέσα στους δρόμους των πόλεων που κατοικούν...

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου