Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

26 Ιουν 2017


Η νεοφεουδαρχία του τουρκικού πολιτικού Ισλάμ δεν θέλει να αποδεχθεί ότι δεν θα υπαγορεύσει αυτή τη νέα τάξη πραγμάτων στην Ανατολή, αλλά θα την αποδεχθεί. Όταν είχε στενούς συνεργάτες τους Γκιούλ και Νταβούτογλου, η αντίληψη του Ερντογάν ήταν να αξιοποιήσει το γεγονός ότι η χώρα του είναι μέλος του ΝΑΤΟ και σε διαδικασία ένταξης στην ΕΕ. Να τα αξιοποιήσει για να προβάλει την Τουρκία σαν την «ήπια δύναμη» του Ισλάμ, η οποία θα μπορούσε να δημιουργήσει την δική της φιλοδυτική ζώνη στη Μέση Ανατολή.

Γράφει ο Μένιος Τασιόπουλος

Το όραμα του Ερντογάν και των νεοοθωμανών είναι η δημιουργία ενός σύγχρονου «Σουλτανάτου», που θα επεκτεινόταν προς Βορρά σε περιοχές της πρώην Σοβιετικής Ένωσης και προς Νότο σε περιοχές της Συρίας και του Ιράκ. Μία τέτοια Τουρκία, σε συμμαχία με τα βασίλεια του Κόλπου θα δημιουργούσε μια σουνιτική ζώνη, η οποία υποτίθεται πως θα σταθεροποιούσε τα συμφέροντα της Δύσης στη Ανατολή, αλλά και τον διάδρομο προς τα Βαλκάνια.

Σε ρόλο «κλειδί»

Στον μεταψυχροπολεμικό κόσμο της προηγούμενης εικοσαετίας, η Τουρκία, ως βασικός παίκτης του συστήματος, δήλωνε στις δυτικές πρωτεύουσες ότι ήταν σε θέση να περιορίσει το Ιράν και το σιιτικό τόξο στη Μέση Ανατολή, να χειραγωγήσει το πέρασμα της Κίνας από την Ανατολή προς Δυσμάς και να θέσει φραγμό στην κάθοδο της Ρωσίας προς Νότο. Επίσης και στον βαλκανικό χώρο, λόγω των σχέσεών της με τα Τίρανα, την Πρίστινα, τα Σκόπια και το Σεράγεβο, αλλά και στην Ενδιάμεση Ανατολή.

Επί προεδρίας Μπους του πρεσβύτερου και Κλίντον, οι Αμερικανοί θεωρούσαν την Τουρκία κύριο παράγοντα σταθεροποίησης σ’ αυτές τις περιοχές. Το ίδιο ίσχυε και μετά την 11η Σεπτεμβρίου 2001, παρότι η Τουρκία αρνήθηκε να επιτρέψει τη δίοδο των αμερικανικών στρατευμάτων από το έδαφός τους, προκειμένου να ανοίξουν το βόρειο μέτωπο εναντίον του Σαντάμ Χουσεΐν.

Μια ιδιότυπη ρήξη

Ο πρόεδρος Ομπάμα ξεκίνησε ακόμα πιο εντυπωσιακά, αναγορεύοντας την Τουρκία πρότυπο για τις μουσουλμανικές χώρες. Από τότε, όμως, κύλησε πολύ νερό στο αυλάκι. Λόγω της στάσης του Ερντογάν, η Ουάσιγκτον και οι ευρωπαϊκές πρωτεύουσες άρχισαν να βλέπουν την Τουρκία με άλλο μάτι. Το κλίμα πλέον είναι σαφώς αρνητικό, παρότι δεν έχει επέλθει επισήμως ρήξη.

Η Άγκυρα διατηρεί μία δύναμη διαπραγμάτευσης στις σχέσεις της με τη Δύση αφενός λόγω παραδοσιακών σχέσεων και αφετέρου λόγω της γεωπολιτικής σημασίας της. Δεν είναι, όμως, σε θέση να προωθήσει την «αυτοκρατορική» ατζέντα της. Οι συνθήκες που διαμορφώνονται δεν την ευνοούν. Είναι εφιάλτης για την Τουρκία η σύγκλιση ΗΠΑ και Ρωσίας –με την διακριτική αλλά ενεργό συμμετοχή του Ισραήλ– στη θέση ότι πρέπει να ενθαρρυνθεί η συγκρότηση Κουρδιστάν.

Νέες ισορροπίες

Στο αντίποδα έχουμε την ιστορικής σημασίας συγκρότηση στρατηγικής συμμαχίας στην Ανατολική Μεσόγειο μεταξύ Ελλάδας, Κύπρου, Ισραήλ, Αιγύπτου, Ιορδανίας και εν δυνάμει Λιβάνου. Μπορεί επισήμως τα σχήματα να είναι διαφορετικά και ακόμα ημιτελή, αλλά οι βάσεις είναι γερές. Πέρα από τη γεωπολιτική σημασία τους έχουν και τεράστια γεωοικονομική σημασία, λόγω των μεγάλων ενεργειακών αποθεμάτων στην Ανατολική Μεσόγειο.

Δεν είναι, όμως, μόνο τα παραπάνω. Η Ρωσία παρακάμπτει ουσιαστικά την Τουρκία και εμπλέκεται απευθείας στα θερμά μέτωπα της Μεσοποταμίας. Η Κίνα, με την επένδυση σε υποδομές στην Ελλάδα, παρακάμπτει ­την Τουρκία στην εμπορική πορεία της προς Δυσμάς.

Οι Αμερικανοβρετανοί επενδύουν εκ νέου στους θρόνους της Αραβίας και προωθούν τον σχηματισμό ενός «αραβικού ΝΑΤΟ». Η δε Γαλλία έχει επιστρέψει στην Ανατολική Μεσόγειο γεωοικονομικά και επιδιώκει να επιστρέψει και γεωπολιτικά μέσω της τριγωνικής σχέσης Ελλάδα-Κύπρος-Ισραήλ.

Όλες αυτές οι εξελίξεις παρακάμπτουν την Τουρκία του Ερντογάν. Δεν πρόκειται ακριβώς για ήττα, αλλά για μία περιθωριοποίηση, η οποία μπορεί να έχει ακόμα πιο αρνητικές επιπτώσεις.

Πηγή "Σταύρος Λυγερός"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Τα «ΦΕΚ του Γαβρόγλου» είναι τα «ΦΕΚ του Φίλη», με άλλο όνομα!
Το βασικό πρόβλημα είναι η δομή των προγραμμάτων

Η Εκκλησία έδειξε καλή διάθεση και εμπιστεύθηκε τον κατά τα άλλα, χαμηλών τόνων κ. Γαβρόγλου ότι θα σεβαστεί όσα συμφωνήθηκαν μεταξύ του Αρχιεπισκόπου Αθηνών και Πάσης Ελλάδος κ. Ιερωνύμου και του Πρωθυπουργού κ. Αλ. Τσίπρα, για τον Ορθόδοξο Προσανατολισμό των νέων Προγραμμάτων για τα Θρησκευτικά, αλλά ο νυν Υπουργός Παιδείας ενέπαιξε την Εκκλησία και δεν έκανε τις αλλαγές που θα καθιστούσαν το μάθημα Ορθόδοξο. Αντίθετα έκανε ελάχιστες επουσιώδεις, ανεπαίσθητες και επιδερμικές, λεκτικές κυρίως, αλλαγές, άλλαξε τον αριθμό του ΦΕΚ των Προγραμμάτων Φίλη -με σκοπό προφανώς να προλάβει τυχόν αρνητικές αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας, εναντίον αυτών των ΦΕΚ- και τα υπέγραψε ως δήθεν διορθωμένα και προσαρμοσμένα στη γραμμή της Εκκλησίας. Όπως λέει ο θυμόσοφος λαός μας, άλλαξε ο Μανωλιός κι έβαλε τα ρούχα του αλλιώς!

Στην ουσία τους όμως, η πολυθρησκειακή – συγκρητιστική δομή των Προγραμμάτων παραμένει ίδια και απαράλλακτη, με τη δομή εκείνων, που είχε υπογράψει ο κ. Φίλης, όπως παραμένει και το πρόβλημα της ανισονομίας που δημιουργούν αυτά τα Προγράμματα με τη ρατσιστική αντιμετώπιση των παιδιών των Ελλήνων χριστιανών. Η εφαρμογή τους, διαμέσου των «Φακέλων μαθητή» οδηγεί κατευθείαν το παιδί στην πνευματική σύγχυση. Και αυτό δεν είναι μια υποκειμενική φιλοσοφία, αλλά η απτή και σκληρή πραγματικότητα. Η απλή αντιπαραβολή των δύο ΦΕΚ πείθει και τον πιο δύσπιστο για την αλήθεια της παραπάνω διαπίστωσης.

Μάλιστα ο Υπουργός Παιδείας υπέγραψε και δημοσίευσε τα ΦΕΚ και των Προγραμμάτων και των Φακέλων, χωρίς να έχει προηγηθεί η επ’ αυτών, σύμφωνη γνώμη της Ιεραρχίας της Εκκλησίας, αλλά εκ των υστέρων η Ιεραρχία, καλείται να τοποθετηθεί επί αυτών και επί των δήθεν αλλαγμένωνΠρογραμμάτων και των νέων «Φακέλων μαθητή».

Όσοι επίσης, επιχειρούν να χρυσώσουν το δηλητηριώδες χάπι, παραπέμποντας στις καλένδες, δηλαδή σε μια δήθεν μελλοντική ελπίδα επίλυσης του προβλήματος, που θα είναι η «συγγραφή των νέων Βιβλίων», προφανώς ή συμμετέχουν στην επιχείρηση εμπαιγμού του Υπουργού ή αυτοαπατώνται οικτρώς. Ίσως δεν γνωρίζουν και πρέπει να μάθουν την παιδαγωγική πορεία και σειρά των θεμάτων, ότι δηλαδή, αφετηρία κάθε αλλαγής στην Παιδεία ήταν και είναι τα Προγράμματα Σπουδών. Ακολουθούν τα βιβλία, τα οποία: α) στηρίζονται στα Προγράμματα, β) εφαρμόζουν τα Προγράμματα και γ) γράφονται με βάση τη φιλοσοφία, τη γραμμή και τις θέσεις που έχουν διατυπωθεί στα Προγράμματα. Δεν ισχύει επομένως αυτό που διαδίδουν ορισμένοι είτε από άγνοια είτε από σκοπιμότητα, ότι δηλαδή, δεν είναι το πρόβλημα ούτε τα Προγράμματα, ούτε τα ΦΕΚ αλλά ούτε και οι «Φάκελοι μαθητή», που είναι υποτίθεται προσωρινοί, όσο τα νέα βιβλία που θα γραφτούν.

Τα Υπουργείο Παιδείας και οι διάφοροι καλοθελητές βρίσκουν πρόσφορο έδαφος να προπαγανδίζουν το κάθε ψέμα, διότι κάποιοι ή κάνουν ότι δεν γνωρίζουν ή δεν γνωρίζουν, επειδή δεν έχουν άμεση σχέση με την εκπαιδευτική διαδικασία. Τα Προγράμματα που μετατράπηκαν σε ΦΕΚ, έγιναν «Φάκελοι» και οι «Φάκελοι» θα γίνουν – μετονομαστούν σε βιβλία, αυτή είναι η λογική σειρά των πραγμάτων. Πρέπει, λοιπόν, για να μην εμπαίζεται κανείς, να γίνει τελείως ξεκάθαρο και κατανοητό ότι τα Προγράμματα είναι ο νους της Παιδείας και η πυξίδα του κάθε σχολικού μαθήματος και σε αυτά θα έπρεπε να δοθεί προτεραιότητα, κατά τη διεξαγωγή του διαλόγου.

Η ΕΞ ΑΡΧΙΕΡΕΩΝ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΚΑΙ Ο ΔΙΑΛΟΓΟΣ ΜΕ ΤΟ ΙΕΠ ΚΑΙ ΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ

Σε όλα τα παραπάνω έπρεπε να επικεντρωθούν οι Σεβαστοί Αρχιερείς, που έκαναν τον διάλογο με το ΙΕΠ και το Υπουργείο και αυτά έπρεπε να αλλάξουν. Δεν άλλαξαν τα Προγράμματα, επομένως, δεν άλλαξε ούτε στο ελάχιστο, σε ό, τι αφορά στο μάθημα (φιλοσοφία, δομή, σκοπός, περιεχόμενο, μέθοδοι, μαθησιακά αποτελέσματα). Αυτό σημαίνει ότι όλη η ιστορία με τον κ. Φίλη (ο οποίος πολύ σωστά πανηγυρίζει ότι δεν άλλαξε τίποτα), ήταν απλώς ένα φιάσκο. Τα Προγράμματα έμειναν τα ίδια και με βάση αυτά θα γραφτούν και τα βιβλία, και ορισμένοι ή θα πανηγυρίζουν, γιατί πέρασε το σχέδιό του εμπαιγμού τους ή δεν θα έχουν καταλάβει ίσως ακόμη, τη διαφορά ανάμεσα στα Προγράμματα και στα βιβλία, ούτε ποιος είναι ο βασικός και κεντρικός ρόλος των Προγραμμάτων, ως η ραχοκοκαλιά της Παιδείας.

Οι εκπρόσωποι της Εκκλησίας υποτίθεται ότι πήγαν στο διάλογο, για να ζητήσουν να έχουν τα Προγράμματα ορθόδοξο προσανατολισμό, αλλά όμως, από ό, τι διαφαίνεται, δεν απαίτησαν να φύγουν άμεσα, μέσα από τα Προγράμματα οι χιλιάδες θέσεις που σχεδιάζουν την απόρριψη από τα Θρησκευτικά του ορθόδοξου προσανατολισμού,όπως για παράδειγμα: «Το ΜτΘ υπερβαίνει παρωχημένες πρακτικές ομολογιακής μονοφωνίας» και ότι «χρειάζεται να περιλαμβάνει θεωρήσεις διαχριστιανικής και διαθρησκειακής μάθησης» ή ότι οι ορθόδοξοι μαθητές καθοδηγούνται να «ανακαλύπτουν στη χριστιανική παράδοση, στην Αγία Γραφή, και στα ιερά κείμενα των θρησκειών απαντήσεις για το νόημα της ζωής και των σχέσεων του ανθρώπου (με τον Θεό τον συνάνθρωπο και τη φύση)».

Η Επιτροπή υποτίθεται ότι πήγε να ζητήσει να έχει το μάθημα των Θρησκευτικών ορθόδοξο προσανατολισμό, από ό, τι φαίνεται όμως, δέχθηκε αναντίρρητα, ότι η πίστη των Ορθοδόξων μαθητών είναι ισάξια και ισότιμη με τις ανθρωποκατασκευασμένες θρησκείες και ως εκ τούτου οι μαθητές αναγνωρίζουν «την πνευματική και υπαρξιακή αλήθεια που κομίζουν οι θρησκείες με το αντίκρισμά τους στο κοινωνικό γίγνεσθαι».

Σε αυτήν την ισοτιμία της Ορθόδοξης εξ Αποκαλύψεως πίστεως με την πίστη των θρησκειών κατηχούνται οι μαθητές σε ολόκληρο το Πρόγραμμα και για όλα τα θέματα, γεγονός που αποτελεί, για την Εκκλησίας μας, τεράστια κακοδοξία, που, όμως, η εξ Αρχιερέων Επιτροπή δεν είδαμε να διαφωνήσει, με αποτέλεσμα να μείνουν στα Προγράμματα στόχοι του μαθήματος όπως: ότι οι«θρησκευτικές και μη θρησκευτικές κοσμοθεωρήσειςνοηματοδοτούν τον ανθρώπινο βίο» ότι το νέο μάθημα «θα προσανατολίσει το ενδιαφέρον των μαθητών στην ποικιλία των θρησκευτικών προσεγγίσεων και ηθικών αντιλήψεων που ανιχνεύονται στις θρησκευτικές εμπειρίες και στις θρησκείες του κόσμου, εφόσον θεωρούνται πηγές πίστης, πολιτισμού και ηθικού τρόπου ζωής», ότι ο μαθητής θα πρέπει να «εξοικειώνεται με τον πλουραλιστικό χαρακτήρα της κοινωνίας στην οποία ζει, και να συνειδητοποιεί την πολλαπλότητα της προσωπικής του/της ταυτότητας». Ότι τις ίδιες οικουμενικές αξίες ευαγγελίζεται ο Χριστιανισμός και οι Θρησκείες και γι΄ αυτό καθοδηγείται ο μαθητής στην «ανάδειξη των οικουμενικών αξιών τόσο του Χριστιανισμού όσο και των άλλων θρησκειών του κόσμου». Ότι οι μαθητές θαεπεξεργάζονται «βασικές όψεις και θέματα του χριστιανισμού και των δύο άλλων αβρααμικών θρησκειών (προσευχή, ιεροί τόποι και προσκυνήματα, λατρεία, ηθικές αξίες) και να διακρίνουν τη σημασία τους για τη ζωή των ανθρώπων και του κόσμου». Ότι οι μαθητές κατηχούνται επίσης με το νέο Πρόγραμμα για «να αναγνωρίζουν τα θεμελιώδη υπαρξιακά, ηθικά, κοινωνικά και πολιτικά ερωτήματα και διλήμματα που εκπορεύονται από τη θρησκευτική δέσμευση και ανιχνεύουν απαντήσεις στην Αγία Γραφή και στα ιερά κείμενα των θρησκειών και στα γεγονότα της ιστορίας». Ότι θα πρέπει να κατηχούνται στην πολιτική ιδεοληψία που περιέχεται στο νέο σχολείο, σύμφωνα με την οποία «στη σύγχρονη θεώρηση της ταυτότητας του προσώπου, φυσικά, η θρησκευτική ταυτότητα σχετίζεται και με την ηθική, αξιακή και την πολιτι(εια)κή αγωγή, στις οποίες και η θρησκευτική εκπαίδευση στοχεύει».


Χιλιάδες τέτοια στοιχεία υπάρχουν στα νέα Προγράμματα και στους άμεσα συνδεδεμένους με αυτά Οδηγούς Εκπαιδευτικού, για τους οποίους δεν γίνεται καμιά αναφορά από την Επιτροπή (αφήνοντάς τους στο απυρόβλητο), ενώ έχουν και αυτοί υπογραφεί από τον κ. Φίλη σε ΦΕΚ και είναι πλήρεις από κακοδοξίες, όπως έχουν επισημάνει, με άπειρα έγγραφα και άρθρα, πλείστοι ειδικοί επιστήμονες τους οποίους όμως η Επιτροπή ούτε καν έλαβε υπόψη.

Διερωτώμεθα, επομένως, πώς είναι δυνατό να αποστέλλονται Ιεράρχες στο Υπουργείο, με συγκεκριμένες οδηγίες και να επιστρέφουν με άδεια τα χέρια;

Ζήτησαν και δεν πήραν από το Υπουργείο ή δεν ζήτησαν τίποτα και συμφώνησαν σε όλα, όταν η αποστολή τους ήταν να αποδομήσουν όλα τα μη ορθόδοξα στοιχεία των νέων Προγραμμάτων;

Αν πάλι έγιναν ή γίνονται διαβουλεύσεις για άλλα θέματα και αντίστοιχες υποχωρήσεις ή ανταλλαγές, έχουμε καθήκον, που απορρέει εκ της θέσεως ευθύνης στην οποία ευρισκόμαστε, να υπενθυμίσουμε στην Ιεραρχία ότι συμβιβασμοί σε θέματα πίστεως και διδασκαλίας δεν μπορούν να γίνουν από την Εκκλησία και μάλιστα συνοδικώς. Όποτε δε έγιναν καταδικάστηκαν αργότερα από την ίδια την Εκκλησία. Το θέμα της ορθόδοξης διδασκαλίας των ορθοδόξων μαθητών, που αριθμούν πλέον του ενός εκατομμυρίου στη χώρα μας, είναι θέμα δόγματος και αληθείας και δεν μπορεί να μπαίνει στην ίδια μοίρα ή να συνδέεται με άλλα θέματα.

ΕΙΔΙΚΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ «ΦΑΚΕΛΟΥΣ ΜΑΘΗΤΗ»

Οι «Φάκελοι μαθητή» για το Μάθημα των Θρησκευτικών, που δόθηκαν επισήμως στη δημοσιότητα και στον εκπαιδευτικό κόσμο, εντείνουν τον προβληματισμό και την ανησυχία, την οποία ήδη διατυπώσαμε ως ΠΕΘ, στην κριτική μας για τα νέα Προγράμματα. Ιδιαίτερα μας ανησυχεί η πρωτάκουστη φιλοσοφία, πάνω στην οποία δομήθηκε το πολυθρησκειακό ή πολυθεϊστικό τους οικοδόμημα, δηλαδή «ένα ενιαίο πολυθρησκειακό μιξ-μάθημα για όλους τους μαθητές», ανεξαρτήτως πίστεως και, προπάντων, αντίθετο με την ελληνορθόδοξη διδασκαλία και παράδοση των ορθοδόξων μαθητών, όταν γνωρίζουν άριστα όλοι οι παροικούντες στην Ιερουσαλήμ, ότι η παράδοση αυτή είναι εκείνη, στη βάση της οποίας δομήθηκε και διατηρήθηκε η ελληνική ταυτότητα και συνείδηση σε χρόνους χαλεπούς αλλά και η έως τώρα πολιτισμική ιδιαιτερότητα και διαφορά της ελληνικής κοινωνίας!

Η Ιερά Σύνοδος της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος είναι ανάγκη να βρει πιο αξιόπιστους, έγκυρους και αντικειμενικούς τρόπους και επιλογές συμβούλων και συνεργατών, για να πάρει το θέμα της διδασκαλίας των ορθοδόξων μαθητών στη χώρα υπό τη δική της συλλογική ευθύνη, εποπτεία και προστασία. Αυτό που προωθείται μέσω του νέου Προγράμματος του μαθήματος των Θρησκευτικών είναι πως ό,τι και να πιστεύεις είναι το ίδιο και εκθέτει και θα εκθέτει διαχρονικά το ανώτερο όργανο της Εκκλησίας. Είναι σαφέστατο πλέον ότι μεθοδεύεται και επιδιώκεται να επικρατήσει μια τάση χριστιανομαχίας και ορθοδοξομαχίας στην οποία η Σύνοδος οφείλει να αντιδράσει με συγκεκριμένα μέτρα.

Οι οικοδόμοι της τάσεως αυτής είναι σαφές ότι άρχισαν από την Παιδεία με την μεθόδευση και τον σχεδιασμό της διδασκαλίας του συγκεκριμένου «πολυθρησκειακού μαθήματος», μιας διδασκαλίας ασαφούς προσανατολισμού, που οδηγεί με βεβαιότητα τους μαθητές του ελληνικού σχολείου σε θρησκευτική ασάφεια, αδιαφορία και αποχαύνωση, σε θρησκευτική σύγχυση, συγκρητισμό και μηδενισμό, πάντως μακράν της ζώσας εκκλησιαστικής τους παράδοσης. Αυτό είναι τελείως ξένο με την ελληνική κοινωνία, την ορθόδοξη πίστη και το ελληνικό Σύνταγμα.

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΙΚΑ

Η ΠΕΘ με κάθε τρόπο και σε κάθε ευκαιρία, εδώ και έξι συναπτά έτη, σταθερά και αταλάντευτα τονίζει και υποστηρίζει ότι τα Προγράμματα αυτά, όσο και τα παράγωγά τους, οι «Φάκελοι μαθητή», δεν πρέπει και δεν μπορεί να τα προσυπογράψει καμιά Χριστιανική, πολύ δε μάλλον, καμιά Ορθόδοξη Χριστιανική Εκκλησία, διότι σε μια τέτοια περίπτωση αυτοαναιρείται και αυτοακυρώνεται, ως θεματοφύλακας και ορθοτομούσα που είναι της εν Χριστώ αλήθειας και ως η μοναδική κιβωτός της σωτηρίας των ανθρώπων. Ο λόγος είναι απλός: Τα Προγράμματα αυτά, όσο και αν τα εξωραΐζουν οι συντάκτες τους, προκειμένου να πετύχουν το επιθυμητό γι΄ αυτούς αποτέλεσμα που είναι η αποδοχή τους από την Ιερά Σύνοδο της Ιεραρχίας, ουσιαστικά, φανερά και απροκάλυπτα προπαγανδίζουν μέσω της θεματικής παρουσίασης της ύλης, την ύπαρξη πολλών θεών, πολλών αληθειών, πολλών σωτηριών, εξισώνοντας το μοναδικό θεανθρώπινο Πρόσωπο του Ιησού Χριστού με τα πρόσωπα των αρχηγών των ανθρωποκατασκευασμένων θρησκειών του κόσμου.

Σημειωτέον ότι τα Προγράμματα αυτά δεν εφαρμόζονται σχεδόν πουθενά στην Ευρώπη και εκεί που πήγαν να εφαρμοστούν (Μεγάλη Βρετανία), αποσύρθηκαν ως ακατάλληλα και επικίνδυνα. Δεν είναι λοιπόν λογικό να επιθυμούμε την εφαρμογή τους στην Ελλάδα. Όπως δεν είναι λογικό επίσης, την επίλυση των λαθών των Προγραμμάτων να την μετακυλύουμε στον Θεολόγο καθηγητή δίνοντας έτσι συγχωροχάρτι στα ακατάλληλα και επικίνδυνα Προγράμματα.

Οφείλουν ακόμη, όλοι να γνωρίζουν ότι κανείς Φίλης, κανείς Γαβρόγλου, κανείς άλλος παράγοντας του ΙΕΠ ούτε και κανείς άλλος, λαϊκός ή κληρικός, από σήμερα και μέχρι της συντέλειας των αιώνων, δεν πρόκειται να μειώσει ούτε με μια κεραία, την αλήθεια και τη διδασκαλία της Εκκλησίας του Ιησού Χριστού οτιδήποτε και αν κάνει, οτιδήποτε και αν πει, ακόμη κι αν εξοντώσει εκατομμύρια χριστιανών.

ΟΙ ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΜΑΣ

Να επανεύρει το Μάθημα των Θρησκευτικών τους σκοπούς του, που, σύμφωνα με το προηγούμενο Αναλυτικό Πρόγραμμα (2003) ήταν να συμβάλει:

➧ Στην απόκτηση γνώσεων γύρω από τη χριστιανική πίστη και την Ορθόδοξη χριστιανική παράδοση .

➧ Στην ανάπτυξη θρησκευτικής συνείδησης.

➧ Στην προβολή της ορθόδοξης πνευματικότητας ως ατομικού και συλλογικού βιώματος.

➧ Στην κατανόηση της χριστιανικής πίστης ως μέσου νοηματοδότησης του κόσμου και της ζωής.

➧ Στην παροχή ευκαιριών στους μαθητές για θρησκευτικό προβληματισμό και στοχασμό.

➧ Στην κριτική επεξεργασία των θρησκευτικών παραδοχών, αξιών, στάσεων.

➧ Στη διερεύνηση του ρόλου που έπαιξε και παίζει ο Χριστιανισμός στον πολιτισμό και την ιστορία της Ελλάδας και της Ευρώπης.

➧ Στην κατανόηση της θρησκείας ως παράγοντα που συντελεί στην ανάπτυξη του πολιτισμού και της πνευματικής ζωής.

➧ Στην επίγνωση της ύπαρξης διαφορετικών εκφράσεων της θρησκευτικότητας.

➧ Στην αντιμετώπιση των κοινωνικών προβλημάτων και των μεγάλων σύγχρονων διλημμάτων.

➧ Στην ανάπτυξη ανεξάρτητης σκέψης και ελεύθερης έκφρασης.

➧ Στην αξιολόγηση του Χριστιανισμού ως παράγοντα βελτίωσης της ζωής των ανθρώπων.


Ως προς τη σχέση του μαθήματος με τις θρησκείες

➧ Να υπάρχουν επίσης κάποιες πληροφορίες για τις άλλες χριστιανικές Ομολογίες, καθώς και για τον Ιουδαϊσμό και το Ισλάμ, με την προοπτική να ασχοληθούν μ’ αυτά οι μαθητές εκτενέστερα στο Λύκειο.


Με βάση τα παραπάνω προτείνεται η έξοδος από την κρίση:

1. Να αποσυρθεί το παρόν Πρόγραμμα και να συνταχθεί ένα νέο με τη συμμετοχή όλων ανεξαιρέτως των εμπλεκομένων φορέων αλλά και των ειδικών, χωρίς ιδεοληπτικούς αποκλεισμούς, με συντονιστικό το ρόλο της Εκκλησίας.

2. Να εκτυπωθούν και διανεμηθούν τα ήδη υπάρχοντα βιβλία του 2006 ως έχουν, μέχρι να ανανεωθούν και εμπλουτιστούν ή να γραφούν, με τη συναίνεση όλων των ενδιαφερόμενων πλευρών, νέα Προγράμματα και στη συνέχεια νέα βιβλία.

Δελτίο τύπου της Πανελλήνιας Ένωσης Θεολόγων (ΠΕΘ)


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Του Δημήτρη Γ. Απόκη 

Οι εκλογικές αναμετρήσεις είναι από τη φύση τους, ειδικά στην περίοδο που διανύουμε, γεγονότα εξαιρετικά απρόβλεπτα. Αποτελούν γεγονότα που επηρεάζονται από δυνάμεις οικονομικές, πολιτικές, στρατιωτικές, τεχνοκρατικές, κοινωνικές, εθνικές, φυλετικές, γλωσσικές, και πολιτιστικές.

Τα μέσα μαζικής ενημέρωσης ζουν για τις εκλογές διότι προσφέρουν ψωμί για θέαμα, αγωνία, και περιπέτεια. Μετά τις αποκαλούμενες, για το σύστημα και την πλειοψηφία των αναλυτών, εκπλήξεις του 2016 με το Brexit και την εκλογή Τράμπ στην Προεδρία των Ηνωμένων Πολιτειών, οι εκλογικές αναμετρήσεις του 2017 αποτελούν το νέο πεδίο μάχης και ενδιαφέροντος για το σύστημα της παγκοσμιοποίησης και τις ελίτ που κυβερνούν τον πλανήτη τις τελευταίες δεκαετίες. Αυτό γίνεται εμφανές εάν παρακολουθήσει κανείς τους παγκόσμιους πανηγυρισμούς όταν η Μαρίν Λεπέν έχασε τις προεδρικές εκλογές στη Γαλλία ή την ανακούφιση όταν στην Ολλανδία και την Αυστρία ηττήθηκαν τα ακροδεξιά κόμματα.

Την ίδια στιγμή, στην παρούσα συγκυρία, το να βγάλει κανείς ασφαλή συμπεράσματα από τα εκλογικά αποτελέσματα είναι εξαιρετικά δύσκολο. Ειδικά όταν στο σύνολο των περιπτώσεων οι ψηφοφόροι έχουν να επιλέξουν ανάμεσα σε πολύ μέτριες επιλογές.

Γερμανία…

Ας δούμε λοιπόν τον εκλογικό χάρτη ξεκινώντας από τις εκλογές που ακόμη δεν έχουν γίνει, τις γενικές εκλογές στην Γερμανία. Εάν επαληθευθούν οι δημοσκοπήσεις στα επίπεδα που βρίσκονται σήμερα το ερχόμενο Σεπτέμβριο οι Χριστιανοδημοκράτες και η Άγκελα Μέρκελ θα κερδίσουν μια τέταρτη στη σειρά θητεία στην Καγκελαρία.

Οι Σοσιαλδημοκράτες οι οποίοι σήμερα συγκυβερνούν με την Μέρκελ, μαστίζονται από παρατεταμένη κρίση και θα μπορούσε να πει κανείς ότι η συγκυβέρνηση τους έχει πλήξει στα μάτια των λεγόμενων κεντροαριστερών ψηφοφόρων. Την ίδια στιγμή αυτό δεν έχει ενισχύσει τα μικρότερα αριστερά κόμματα, δίνοντας στην Μέρκελ άνετο και ισχυρό προβάδισμα. Θα μπορούσε κανείς να πει ότι με δεδομένο το μπάχαλο που επικρατεί στην Ευρώπη, η διαφαινόμενη άνετη επικράτηση της Μέρκελ είναι γλυκόξινη.

Γλυκιά διότι δίνει μια δόση σταθερότητας και εμπειρίας στο ευρωπαϊκό μπάχαλο και ξινή με δεδομένο ότι οι πολιτικές του Βερολίνου και η διαφαινόμενη στρατηγική της Γερμανίας, έχει μεγάλο μερίδιο της ευθύνης για αυτό το μπάχαλο και για πολλά από τα αρνητικά που έχουν αρχίσει να διαφαίνονται στον ορίζοντα. Μένει να δούμε πως θα εξελιχθεί το έργο.

Μεγάλη Βρετανία…

Στη Μεγάλη Βρετανία η Πρωθυπουργός, Τερέζα Μέϊ, προκήρυξε ξαφνικά πρόωρες εκλογές πιστεύοντας ότι θα κερδίσει μια συντριπτική νίκη έναντι των Εργατικών του Τζέρεμι Κόρμπιν. Η ζαριά δεν της βγήκε. Οι Συντηρητικοί όχι μόνο δεν πέτυχαν μεγάλη νίκη , αλλά έχασαν και την πλειοψηφία που διέθεταν στην προηγούμενη Βουλή. Τώρα έχουν εξαναγκαστεί σε κυβέρνηση μειοψηφίας με την ανοχή του DUP, του Ενωτικού και βαθιά συντηρητικού κόμματος της Βόρειας Ιρλανδίας.

Πρόκειται για ένα κόμμα του οποίου οι ψηφοφόροι είναι υπέρ του Brexit, κατά των αμβλώσεων, κατά των ομοφυλόφιλων, κατά των μεταναστών, κοινωνικά συντηρητικοί, και Ευρωσκεπτικιστές.

Δύο πράγματα οδήγησαν στο να έρθουν τα πάνω κάτω στις προβλέψεις των εκλογών στο Ηνωμένο Βασίλειο. Το πρώτο και πιο σοβαρό, είναι ότι η Μέϊ και η ομάδα της έκαναν τεράστιε γκάφες στην ανακοίνωση της προεκλογικής πλατφόρμας, απεμπολώντας την αύρα του μοναδικού σοβαρού και ώριμου κόμματος στο πολιτικό σκηνικό της χώρας. Την ίδια στιγμή η Μέϊ και οι Συντηρητικοί πέτυχαν μεγάλη νίκη έναντι των Εθνικιστών της Σκωτίας και της ανεκδιήγητης Στούρτζεν, βάζοντας στην άκρη επί του παρόντος το θέμα της ανεξαρτησίας της Σκωτίας.

Παρόλα αυτά έχασαν πολύ έδαφος έναντι των Εργατικών του Τζέρεμι Κόρμπιν, του οποίου το κόμμα δεν μπορεί να αποκαλείται πλέον κεντροαριστερό. Τον Κόρμπιν τον παρομοιάζουν συχνά ως τον Μπέρνι Σάντερς της Μεγάλης Βρετανίας. Παρόλα αυτά διεξήγαγε μια ευφυή και επιτυχημένη προεκλογική εκστρατεία, η οποία στην πλατφόρμα της περιείχε κομμάτι για το νόμο και την τάξη, και έντονα στοιχεία και κονδύλια υπέρ της ασφάλειας θεματική που αγγίζει τις βαθιά συντηρητικές μάζες της χώρας. Η μετατόπιση αυτή των Εργατικών τους έδωσε την καλύτερη εμφάνιση σε εκλογές την τελευταία δεκαετία, ειδικά στα στρώματα των νέων ψηφοφόρων και των ψηφοφόρων της περιφέρειας που κατέβηκαν να ψηφήσουν σε πολύ μεγαλύτερα από τα αναμενόμενα νούμερα.

Το μεγαλύτερο θέμα για την κυβέρνηση μειοψηφίας της Μέϊ είναι η διαπραγμάτευση για το Brexit, χωρίς μάλιστα, με δική της ευθύνη, να διαθέτει ισχυρή πλειοψηφία για να τη διαχειριστεί. Οι πιθανότητες είναι ότι στο τέλος θα οδηγηθούμε σε ένα σκληρό Brexit το οποίο θα προκαλέσει μακροχρόνια ύφεση και αυτό θα μπορούσε να πει κανείς ότι είναι το αισιόδοξο σενάριο. Το σενάριο του τρόμου είναι μια πτώση της κυβέρνησης Μέϊ, λόγω της μετριοπαθούς αντάρτικης ομάδας στο εσωτερικό των Συντηρητικών ή λόγω της χαοτικής και εχθρικής αντιπολίτευσης των Εργατικών.

Γαλλία…

Το Κόμμα του Μακρόν μόλις 14 μήνες πριν δεν υπήρχε και τώρα διαθέτει την απόλυτη πλειοψηφία στην Γαλλική Εθνοσυνέλευση. Το Εθνικό Μέτωπο της Λεπέν αν και δεν έπιασε το στόχο των 15 εδρών, τετραπλασίασε τις έδρες του από δύο σε οκτώ. Η είδηση είναι η δραστική μείωση της δεξιάς σε 137 έδρες και η διάσπασή της αμέσως μετά τις εκλογές, και η ουσιαστική εξαφάνιση των Σοσιαλιστών που έπεσαν στις 44 έδρες από πρώτο κόμμα στις προηγούμενες εκλογές.

Και το ερώτημα που εύλογα τίθεται είναι τι πραγματικά σημαίνει αυτό για την Πέμπτη Γαλλική Δημοκρατία; Το Κόμμα Μακρόν είναι κάτι νέο και θα μπορούσε να πει κανείς ότι δεν είναι καν συγκροτημένο πολιτικό Κόμμα. Οι περισσότεροι βουλευτές του είναι νέοι στην πολιτική. Το ίδιο ισχύει και με τον ηγέτη του και Πρόεδρο της Γαλλίας, Εμμανουέλ Μακρόν.

Η Γαλλία έχει σοβαρά προβλήματα από τη δεκαετία του 1970 και μετά έχει σταθερά πρόβλημα και χαμηλές επιδόσεις. Τα βασικά της προβλήματα είναι το νομικό πλαίσιο και η κουλτούρα που επικρατεί. Το μοντέλο κοινωνικής πρόνοιας που επικράτησε μετά το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, έχει πολύ βαθιές ρίζες και οι Γάλλοι το θεωρούν δεδομένο παρά το βαρύ κόστος για την οικονομία. Με αποτέλεσμα οποιαδήποτε κίνηση περικοπής του να προκαλεί έντονη αντίδραση.

Το θέμα αυτό είναι τόσο σοβαρό που έχει προκαλέσει πρόβλημα ακόμη και στις εξωτερικές σχέσεις της Γαλλίας, ειδικά με τη Γερμανία. Παραδοσιακά οι γαλλικές κυβερνήσεις απαιτούν από την Ευρωπαϊκή Ένωση, να επιδοτεί τις παροχές στην ουσία με γερμανικά κονδύλια. Οι Γερμανοί αρνούνται πλέον να το κάνουν αυτό. Ο Μακρόν έχει αντιληφθεί ότι όσο η Γαλλία δεν βάζει τάξη στα του οίκου της, δεν είναι δυνατόν το Βερολίνο να συνεχίσει να πληρώνει.

Έχοντας την απόλυτη πλειοψηφία πλέον ο Γάλος Πρόεδρος θα προσπαθήσει να προχωρήσει σε βαθιές μεταρρυθμίσεις αυτού του συστήματος, κάτι που προσπάθησαν να κάνουν αλλεπάλληλες κυβερνήσεις και απέτυχαν.

Είτε πετύχει είτε όχι ο Μακρόν, είναι δεδομένο ότι στη Γαλλία έρχονται απεργίες και κοινωνική αναταραχή που δεν έχουμε δει για δεκαετίες.

Στην περίπτωση που ο Μακρόν πετύχει είναι δεδομένο ότι θα ζητήσει από το Βερολίνο να βάλλει το χέρι βαθιά στην τσέπη για την Ομοσπονδοποίηση της ΕΕ. Αυτό σημαίνει κοινό προϋπολογισμό, κοινά ελλείματα, και συνδιαχείριση των προβλημάτων. Για να ακούσει κάτι τέτοιο το Βερολίνο θα πρέπει οι μεταρρυθμίσεις του Μακρόν να είναι τόσο βαθιές και τόσο επίπονες και η Γαλλία δεν θα έχει δει κάτι τέτοιο από την εποχή του Ναπολέοντα.

Αυτό στην ουσία σημαίνει συγκέντρωση της εξουσίας στις Βρυξέλλες. Η Μέρκελ και το Βερολίνο υπόγεια, αργά, αλλά σταθερά, αποκτά τον έλεγχο του ευρωπαϊκού συστήματος. Πολιτικά προσπαθεί να εξουδετερώσει του αντιπάλους εντός και εκτός Ευρώπης. Στρατηγικά προετοιμάζει έναν κόσμο με πιο έντονο ρόλο της Ρωσίας και της Τουρκίας και λιγότερη επιρροή των Ηνωμένων Πολιτειών.

Αυτό σημαίνει ότι η παρούσα κυβέρνηση μειοψηφίας της Τερέζα Μέϊ στην Μεγάλη Βρετανία πρέπει να λειτουργήσει ως μια κυβέρνηση που έχει ισχυρή πλειοψηφία. Ο μόνος τρόπος για να γίνει αυτό είναι η ενίσχυση των κρατικών θεσμών έτσι ώστε όποιος έχει τον έλεγχό τους να έχει μεγάλη επιρροή σε οτιδήποτε Βρετανικό. Η στροφή του Κόρμπιν συντηρητικά βοηθάει τους μετριοπαθείς συντηρητικούς να κάνουν ακριβώς αυτό.

Αν και ο Μακρόν, στην παρούσα φάση, έχει τα καλύτερα πολιτικά εργαλεία σε σχέση με τη Γερμανία και τη μ. Βρετανία, επιδιώκει και την πιο δραματική μεταρρύθμιση σε σχέση με τους άλλους δυο. Στην ουσία επιδιώκει ολική μεταρρύθμιση του γαλλικού πολιτικού και οικονομικού συστήματος. Αυτό θα απαιτήσει την επιβολή από την πλευρά της κυβέρνησης της βούλησής της έναντι ενός λαού που είναι συνηθισμένος να ψηφίζει Όχι, χωρίς καν να δίνει σημασία στην ερώτηση.

Βέβαια το θέμα της συγκέντρωσης της εξουσίας στις Βρυξέλλες δεν είναι κάτι καινούργιο. Ο πλανήτης βρίσκεται σε μια χαοτική κατάσταση και τα εργαλεία – θεσμοί που υπάρχουν για την αντιμετώπιση του χάους δεν επαρκούν πλέον.

Στην Ευρώπη είδαμε για παράδειγμα ότι δεν υπάρχουν τα εργαλεία για την αντιμετώπιση της προσφυγικής κρίσης. Η παγκόσμια οικονομική κρίση έχει βάλει όλο το σύστημα να τρέχει για να καταφέρει να επιστρέψει εκεί που βρίσκονταν πριν μια δεκαετία. Γενικά οι αρχές οργάνωσης του διεθνούς συστήματος έχουν αρχίσει να καταρρέουν στην περιφέρεια και οι κυβερνήσεις έχουν αρχίσει να νιώθουν τις επιπτώσεις αυτής της αταξίας.

Δυστυχώς οι ραγδαίες αλλαγές που έρχονται απαιτούν άμεση λήψη αποφάσεων και εφαρμογή. Κάτι τέτοιο αποτελεί ανάθεμα για το σύνολο των πολιτικών συστημάτων της Ευρώπης. Η Γερμανία, η Ισπανία και η Ιταλία για παράδειγμα, αποτελούνται από συστήματα μικρότερων οντοτήτων που λειτουργούν έτσι για αιώνες και δύσκολα θα επιτρέψουν σε κεντρικές κυβερνήσεις να επιφέρουν ουσιαστικές αλλαγές. Και δεν πρόκειται για αποκλειστικά ευρωπαϊκό πρόβλημα. Ο Καναδάς για παράδειγμα λειτουργεί ως δέκα κράτη σε ένα με ότι αυτό σημαίνει για τη διαμόρφωση πολιτικής. Η Βραζιλία είναι στην ουσία Συνομοσπονδία, ενώ στην Ιαπωνία το βαθύ κράτος αντιδρά σε οποιεσδήποτε ουσιαστικές αλλαγές. Η Ινδία στην ουσία δεν είναι κράτος αλλά συνονθύλευμα τοπικών εκφάνσεων.

Από άκρη σε άκρη του πλανήτη χώρες προσπαθούν να προχωρήσουν σε συγκέντρωση της διοίκησης. Το Ηνωμένο Βασίλειο ετοιμάζεται για ένα επεισοδιακό Brexit. Η Ιαπωνία κατασκεύασε μεγάλα αεροπλανοφόρα και το Σύνταγμα της χώρας δεν επιτρέπει την ύπαρξη μάχιμου στρατού. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δίνει μάχη για τη διαμόρφωση ενός πλαισίου που θα αποδεικνύει ότι η ΕΕ δεν οδηγείται σε διάλυση. Στην Ινδία η κυβέρνηση προσπαθεί να διαλύσει την αντιπολίτευση για να μπορέσει να κυβερνήσει ανενόχλητη. Στην Κίνα πάμε σε σκληρή γραμμή ενόψει του φθινοπώρου και του Συνεδρίου του Κομμουνιστικού Κόμματος. Στη Ρωσία το καθεστώς Πούτιν εφαρμόζει σκληρές τεχνικές παρακολούθησης της κοινωνίας. Η Γαλλία με τον Μακρόν επιχειρεί συγκέντρωση εξουσίας με εξασθένιση κομμάτων και συνδικάτων. Σε Τουρκία, Ουγγαρία, και Πολωνία έχουμε προσωπικά εκκεντρικά καθεστώτα. Στον Καναδά το ίνδαλμα των προοδευτικών θέλει να διπλασιάσει τις αμυντικές δαπάνες.

Στο Βερολίνο η Μέρκελ συζητά ανοικτά την ανάγκη η Γερμανία να εξασφαλίσει τη δική της άμυνα, κάτι που θα πρέπει να ανησυχεί την υπόλοιπη Ευρώπη και να κτυπά καμπανάκια στη Μόσχα.

Και μέσα σε όλο αυτό το μπάχαλο, όσο και να μην αρέσει, αποτελούν όαση οι Ηνωμένες Πολιτείες. Η αναστάτωση που προκαλούν οι κινήσεις του αντάρτη που την έσκασε στο σύστημα, όσο και να μην αρέσει, είναι χαρακτηριστικό κάθε νέου ηγέτη, και όχι κάποιου που βλέπει καταιγίδα στον ορίζοντα. Δεν είναι καθόλου τυχαίο που ο υπόλοιπος κόσμος κρέμεται από το λογαριασμό Twitter του Προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών.

Και για να πω μια κουβέντα όσο πιο ευγενικά μπορώ για την Ελλάδα, όπως λέγανε οι πραγματικού παλαιοί Έλληνες, τρείς λαλούν και δυο χορεύουν. Με τις υγείες μας!

* Ο Δημήτρης Γ. Απόκης είναι Διεθνολόγος, Απόφοιτος του The Paul H. Nitze School of Advanced International Studies, The Johns Hopkins University.
Πηγή MIgnatiou


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Θα πληρώσετε κάθε σταγόνα τουρκικού αίματος από αμερικανικά όπλα

Απειλές κατά της Ουάσιγκτον εξαπέλυσε ο Ερντογάν σε ομιλία του την Κυριακή λέγοντας ότι οι ΗΠΑ θα πληρώσουν κάθε σταγόνα τουρκικού αίματος από αμερικανικά όπλα που έχουν δοθεί σε κούρδους μαχητές.

Ο Ερντογάν αμφισβήτησε την ειλικρίνεια των διαβεβαιώσεων των ΗΠΑ ότι η αμερικανική υποστήριξη Σύρους Κούρδους μαχητές του YPG θα τερματιστεί όταν το λεγόμενο Ισλαμικό Κράτος θα ηττηθεί στο Ιράκ και στη Συρία.

«Όσοι πιστεύουν ότι εξαπατούν την Τουρκία λέγοντας ότι θα πάρουν πίσω τα όπλα που έχουν δώσει στην τρομοκρατική ομάδα YPG θα καταλάβουν ότι έκαναν ένα μεγάλο λάθος τελικά, αλλά αυτοί θα ζημιωθούν» δήλωσε ο Ερντογάν, αναφερόμενος σε σχετικές διαβεβαιώσεις του υπουργού Άμυνας των ΗΠΑ Τζέιμς Μάτις σε επιστολή προς τον Τούρκο ομόλογό του Φικρί Ισίκ.

«Θα προσκομίσουμε το τιμολόγιο για κάθε σταγόνα αίματος που θα χυθεί από αυτά τα όπλα στους πραγματικούς ιδιοκτήτες αυτών των όπλων. Δεν θα επιτρέψουμε ένα τρομοκρατικό κράτος στη βόρεια Συρία να εγκατασταθεί στα σύνορά μας», δήλωσε ο πρόεδρος, σημειώνοντας ότι ο τουρκικός στρατός «θα συνεχίσει να κάνει ό, τι είναι απαραίτητο στη Συρία».

«Όπως τόνισα στην τελευταία σύνοδο στις Βρυξέλλες θα απαντούμε σε κάθε τρομοκρατική επίθεση από τη Συρία ή το Ιράκ στην Τουρκία στα δικά τους εδάφη» προειδοποίησε ο Eρντογάν.

Απευθυνόμενος στους εταίρους του στο ΝΑΤΟ είπε ότι «από τη μια πλευρά θα είμαστε μαζί στο ΝΑΤΟ, αλλά από την άλλη πλευρά θα ενεργείτε μαζί με τρομοκρατικές οργανώσεις. Τότε το ΝΑΤΟ θα πρέπει να επανεξετασθεί. Όλες αυτές οι κινήσεις είναι εναντίον του ΝΑΤΟ».

Ο τούρκος πρόεδρος πρόσθεσε ότι «μέσα από την επιχείρηση Ασπίδα του Ευφράτη, είχαμε διακόψει τις προσπάθειες δημιουργίας ενός τρομοκρατικού διαδρόμου παράλληλα με τα σύνορά μας με τη Συρία. Δυστυχώς, χώρες που αποκαλούμε "συμμάχους", και γνωρίζαμε ως φίλες, δεν βλέπουν κανένα πρόβλημα στη συνεργασία με τρομοκρατικές ομάδες που εποφθαλμιούν την εδαφική μας ακεραιότητα».


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Έχοντας ως παρακαταθήκη δύο μελανά σημεία στην πολύπαθη ιστορία της, η Κύπρος οφείλει να πολιτεύεται με πραγματισμό. Να ακολουθήσει μια πολιτική πατριωτικού ρεαλισμού που να μην επιτρέψει νέα δεινά. Η Τουρκία, άλλωστε, παραμονεύει…

Γράφει ο Ανδρέας Θεοφάνους

Ενώ η ιστορία και οι εμπειρίες θα έπρεπε να μας διδάσκουν, δυστυχώς φαίνεται ότι το ευρύτερο πολιτικό-οικονομικό-κοινωνικό σύστημα εξακολουθεί μερικές φορές να λειτουργεί χωρίς πυξίδα. Ενδεικτικό αυτής της αδυναμίας είναι η διαμόρφωση αφηγημάτων, τα οποία είναι μακριά από την πραγματικότητα, γεγονός που οδηγεί συνήθως σε τραγικά αποτελέσματα.

Θα αναφερθώ σε τρία αφηγήματα: το πρώτο σε σχέση με το ενωτικό ιδεολόγημα, το δεύτερο σε σχέση με τον άκρατο καταναλωτισμό και τις δαπάνες άνευ ορίων και το τρίτο γύρω από τη διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία όπως συζητείται σήμερα.

Το καταστροφικό 1974

Πριν το 1974 το κυρίαρχο αφήγημα ήταν το ενωτικό ιδεολόγημα. Όταν σε κάποια στιγμή έγινε αντιληπτό ότι ο στόχος αυτός εμπεριείχε σοβαρές επιπλοκές και τελικά ο Πρόεδρος Μακάριος προέκρινε τη πολιτική του εφικτού, υπήρξαν αντιδράσεις και ακρότητες. Μοιραία η Κύπρος οδηγήθηκε σε μια συμφορά, τους πικρούς καρπούς της οποίας εξακολουθεί να γεύεται σήμερα ο Κυπριακός Ελληνισμός.

Πιο οδυνηρό είναι το γεγονός ότι το μέλλον εξακολουθεί να είναι αβέβαιο. Ο στόχος του ενιαίου κράτους που μετέτρεπε την Κύπρο σε δεύτερο ελληνικό κράτος εθεωρείτο από συγκεκριμένους κύκλους ως εθνική μειοδοσία και προδοσία. Μάταια προσπαθούσε ο Μακάριος να προειδοποιήσει για τους θανάσιμους κινδύνους… Γνωστά τα αποτελέσματα και δυστυχώς μη αναστρέψιμα…

Το αμάρτημα της απληστίας

Με την ένταξη της Κύπρου στην ΕΕ και μεταγενέστερα στην Ευρωζώνη, καθώς και τη σταδιακή μετατροπή του νομισματοπιστωτικού τομέα σε καθοριστικό μοχλό οικονομικής μεγέθυνσης, υπήρξαν υπερβολές ως αποτέλεσμα της απληστίας. Υπήρχε το παραπλανητικό αφήγημα της συνεχούς οικονομικής μεγέθυνσης, με αποτέλεσμα τις συνεχείς αυξήσεις και προσαυξήσεις ανεξαρτήτως οικονομικών επιδόσεων, καθώς και τον άκρατο δανεισμό και καταναλωτισμό.

Μοιραίως ο τραπεζικός τομέας επεκτάθηκε υπερβολικά ενώ κράτος και κοινωνία δαπανούσαν πέραν των δυνατοτήτων τους. Και ένα μεγάλο μέρος του πολιτικού κόσμου αλλά και της κοινωνίας θεωρούσε ότι η Κύπρος ήταν αλώβητη. Κάτω απ’ αυτά τα δεδομένα οι οποιεσδήποτε εισηγήσεις για περισυλλογή δεν λαμβάνονταν υπ’ όψιν ενώ πολλές φορές λοιδορούνταν.

Η Κύπρος είχε περιπέσει στο αμάρτημα της απρονοησίας, της αλαζονείας αλλά και της ύβρεως. Είναι γεγονός ότι οι Ευρωπαίοι εταίροι συμπεριφέρθηκαν στην Κύπρο βάναυσα. Όμως οι επιλογές σε ατομικό και συλλογικό επίπεδο που οδήγησαν στον Μάρτιο του 2013 ήταν εν πολλοίς δικές μας. Προφανώς ενώ είναι δυνατό να κατανεμηθούν λιγότερες ή και μεγαλύτερες ευθύνες στα οργανωμένα σύνολα, η ουσία είναι ότι η καταστροφική πορεία δεν ανεκόπη.

Λάθος σχέδιο

Το τρίτο αφήγημα είναι αυτό της διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδίας οι εκφραστές του οποίου έχουν υπέρμετρες προσδοκίες. Συγκεκριμένα πιστεύουν ότι μια τέτοια λύση θα συμβάλει στην επανένωση της χώρας, στην ειρήνη, ασφάλεια και στην ουσιαστική οικονομική ανάκαμψη. Θεωρώ ότι οι πραγματικότητες είναι πολύ πιο δύσκολες από ό, τι πιστεύουν.

Υπενθυμίζω ότι το περιεχόμενο του υπό συζήτηση πλαισίου της διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδίας έχει διαφοροποιηθεί δραστικά τα τελευταία χρόνια. Στη σημερινή συγκυρία με βάση τη συμφωνία Χριστόφια-Ταλάτ και Αναστασιάδη-Έρογλου γίνεται λόγος για συνιστώντα κράτη – τα οποία εκ των πραγμάτων είναι συνιδρυτικά κράτη – παραμερίζοντας την Κυπριακή Δημοκρατία.

Επιπρόσθετα, πολύ δύσκολα θα μπορεί ένα τέτοιο κράτος με τρεις κυβερνήσεις και τέσσερεις βουλές, διαφορετικά συστήματα δικαιοσύνης και δημόσιας διοίκησης να λειτουργήσει κάτω από τους σκληρούς κανόνες της Ευρωζώνης. Το αφήγημα αυτό τείνει να παραγνωρίζει επίσης το περιφερειακό και διεθνές γεωπολιτικό περιβάλλον υποτιμώντας παράλληλα τους στόχους και τον ρόλο της Τουρκίας.

Με τα σημερινά δεδομένα και λαμβάνοντας υπ’ όψιν την έλλειψη εμπιστοσύνης μεταξύ των δύο πλευρών, τις διαφορετικές παραστάσεις και τα ξεχωριστά και εν πολλοίς διαμετρικά αντίθετα αφηγήματα, η υλοποίηση της διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδίας, όπως συζητείται, θα δημιουργήσει σοβαρά προβλήματα και επιπλοκές που θα επιδεινώσουν το status quo.

Ρεαλιστικός πατριωτισμός

Υπό τις περιστάσεις θεωρώ ότι αφ’ ενός θα πρέπει να προστατευθεί η κρατική υπόσταση της χώρας και αφ’ ετέρου να ακολουθηθεί μια τέτοια πολιτική η οποία να αφήνει ανοικτή την πόρτα της ενοποίησης στα πλαίσια μιας εξελικτικής διαδικασίας. Είναι καθοριστικής σημασίας η Κύπρος να πολιτεύεται με πραγματισμό.

Θεωρώ ότι η τραγωδία του 1974 καθώς και η οικονομική κατάρρευση του 2013 θα μπορούσαν να αποφευχθούν. Στη σημερινή συγκυρία έστω και τη δωδεκάτη είναι σημαντικό να πρυτανεύσει μια σώφρων πολιτική πατριωτικού ρεαλισμού που να μην επιτρέψει νέα δεινά.

Πηγή Σταύρος Λυγερός


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Το γερμανικό υπουργείο Εξωτερικών ενημέρωσε την Άγκυρα ότι τα μέλη της τουρκικής προεδρικής φρουράς, που είχαν προκαλέσει τα αιματηρά επεισόδια έξω από την τουρκική πρεσβευτική κατοικία στην Ουάσιγκτον, κτυπώντας αλύπητα Κούρδους και Αρμένιους διαδηλωτές, δεν θα λάβουν βίζα για να συνοδεύσουν τον Ταγίπ Ερντογάν, ο οποίος θα λάβει μέρος στη σύνοδο κορυφής των G20.

Η απόφαση αυτή της Γερμανίας, σημαίνει ότι οι Αμερικανοί ενημέρωσαν το Βερολίνο για το αίτημά τους, εάν ταξιδεύσουν οι φρουροί του Ερντογάν στη Γερμανία, πρέπει να συλληφθούν, με βάση τη συμφωνία Βερολίνου-Ουάσιγκτον, που αφορά πρόσωπα που κατηγορούνται σε οποιανδήποτε από τις δύο χώρες.

Η αποκάλυψη για την απόφαση τη γερμανικής κυβέρνησης έγινε αρχικά από την εφημερίδα Die Welt.
Σύμφωνα με πληροφορίες, το γερμανικό υπουργείο Εσωτερικών κατέστησε σαφές στις αρμόδιες αρχές της τουρκικής κυβέρνησης ότι όσοι αστυνομικοί έχουν κατηγορηθεί από τους Αμερικανούς για συμμετοχή στα απαράδεκτα επεισόδια εναντίον Αμερικανών πολιτών, που διαδήλωναν ειρηνικά εναντίον του κ. Ερντογάν, δεν είναι ευπρόσδεκτοι στη Γερμανία. Στην πραγματικό το γερμανικό μήνυμα ήταν «να μην έρθουν». Διαφορετικά θα συλληφθούν.

Ο Τούρκος πρόεδρος θα πάει στο Αμβούργο για τη σύνοδο των G20, η οποία θα συνέλθει στις 7 και 8 Ιουλίου. Στην ίδια σύνοδο θα παραστεί και ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ. Δεν έγινε γνωστή η αντίδραση του κ. Ερντογάν στο γερμανικό τελεσίγραφο, ούτε εάν επιχειρήσει να έχει στην προεδρική φρουρά τους αστυνομικούς που καταζητούν οι Αμερικανοί.

Σύμφωνα με το δημοσίευμα, η τουρκική κυβέρνηση έχει στείλει στις γερμανικές αρχές κατάλογο με 50 άτομα που θα τον συνοδεύουν κατά την επίσκεψη του στο Αμβούργο. Μόλις ελήφθη ο κατάλογος, οι Γερμανοί είδαν ότι περιλαμβάνονταν και οι αστυνομικοί που προκάλεσαν τα επεισόδια στην Ουάσιγκτον, οπότε και αποφασίστηκε να σταλεί το μήνυμα στην Τουρκία ότι είναι persona non grata. Οι Γερμανοί συνόδευσαν το μήνυμα και με την προειδοποίηση ότι κουμάντο στη Γερμανία κάνει μόνο η γερμανική αστυνομία και κανείς άλλος, και ότι δεν θα επιτρέψει απαράδεκτες συμπεριφορές όπως αυτή που επέδειξαν οι φρουροί του Ερντογάν στην αμερικανική πρωτεύουσα.

Ερωτηθείς για να σχολιάσει το ζήτημα που προέκυψε, Γερμανός αξιωματούχος είπε ότι “έχουν ληφθεί ορισμένα προληπτικά μέτρα για να αποφευχθεί η επανάληψη ενός συμβάντος” παρόμοιο με αυτό που έλαβε χώρα στην Ουάσιγκτον.

Η Γερμανική Ομοσπονδιακή Αστυνομία (BKA) ενημέρωσε την τουρκική κυβέρνηση ότι δεν θα γίνει ανεκτή η κατάχρηση εξουσίας από τα μέλη της προεδρικής φρουράς του κ. Ερντογάν. «Οι ξένοι συνάδελφοί έχουν μόνο το δικαίωμα της αυτο-άμυνας» και τίποτα άλλο δήλωσε Γερμανός αξιωματούχος. Με λίγα λόγια δεν έχουν το δικαίωμα της επίθεσης και για οτιδήποτε συμβεί αρμόδια είναι μόνο η γερμανική αστυνομία.

“Στους δρόμους μας, μόνο η αστυνομία του Αμβούργου έχει λόγο – και κανένας άλλος”, δήλωσε στην Die Welt ο υπουργός Εσωτερικών του Αμβούργου, Andy Grote. Αυτός ο κανόνας “ισχύει σαφώς και για τις ξένες υπηρεσίες ασφαλείας”, τόνισε.

Οι γερμανικές αρχές αναμένουν ότι η επίσκεψη του Ερντογάν θα προκαλέσει κύμα διαμαρτυριών στο Αμβούργο, καθώς αναμένεται να κινητοποιηθούν χιλιάδες διαδηλωτές εναντίον του. Διαδηλώσεις υπέρ του Ερντογάν αναμένεται να οργανώσουν οι εθνικιστικές ομάδες των φανατικών οπαδών του.

“Οι Κούρδοι μπορούν να επιτεθούν στους εθνικιστές Τούρκους και αντίστροφα”, ανέφερε σε εμπιστευτική έκθεση η γερμανική μυστική υπηρεσία.

Πληροφορίες από ΕΔΩ ΚΑΙ ΕΔΩ
Πηγή MIgnatiou


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Γράφει ο Κώστας Μαντατοφόρος

Η επικαιρότητα δεν παρουσιάζει πιά κανένα ενδιαφέρον.
Δεν υπάρχει καν επικαιρότητα.
Τί να σχολιάσει κανείς

Δεν είναι επικαιρότητα το Noor1, ούτε τα σκουπίδια στους δρόμους, ούτε ο νεκροί από αδέσποτες στο κράτος εν κράτει του Μενιδίου, ούτε οι συμμορίες ληστειών, ούτε οι βρωμερές παραλίες που μας "διαφημίζουν" στα πέρατα της γης, ούτε δεκάδες άλλα παρόμοια μικρότερα ή μεγαλύτερα.
Όλα αυτά δεν είναι επικαιρότητα.
Είναι η απόρροια ενός διαλυμένου κράτους, ενός κράτους υπό κατάληψη, όπου το μόνο μέλημα είναι η συγκέντρωση (κλοπή) μετρητών απ' τους πολίτες των μικρομεσαίων στρωμάτων για να αποπληρωθούν τα πλασματικά χρέη προς τους "εταίρους" τοκογλύφους.

Από τη στιγμή που ανακηρύχθηκε ως "θεσμός" η τρόϊκα, από τους απατεώνες της "πρώτης φοράς αριστερά", η επικαιρότητα σε μιά χώρα που οι "νόμοι" της γράφονται στο εξωτερικό και στέλνονται με e-mail για μετάφραση και ψήφιση, έπαψε να υπάρχει (οι καταχρηστικοί και αντισυνταγματικοί αυτοί "νόμοι" που έγιναν νόμοι του κράτους τα τελευταία επτά χρόνια, αποτελούν από μόνοι τους πραξικόπημα, και είναι ικανοί και αρκετοί για να στείλουν στην κρεμάλα, δηλαδή ισόβια, όλους όσους βουλευτές τούς υπερψήφισαν, μετά την αποκατάσταση της δημοκρατίας και της έννομης τάξης στην χώρα).

Η μόνη επικαιρότητα που θα μπορούσε να εκληφθεί ως επικαιρότητα, αν και είναι αναμενόμενη οπότε χάνει την έννοιά της σαν "νέο", είναι πως απαλλάχτηκε με βούλευμα η πρώην γενική γραμματέας εσόδων, σε βάρος της οποίας είχε απαγγελθεί κακουργηματική κατηγορία για απόπειρα απιστίας σε συνδυασμό με τις επιβαρυντικές περιστάσεις του νόμου περί καταχραστών του Δημοσίου, όπως πριν λίγες μέρες είχε αθωωθεί ο πρώην υπουργός Οικονομικών, ο βεληΓκίκας των εμβασμάτων.

Όλοι αυτοί οι συνεργάτες των τοκογλύφων, τα γνήσια αυτά ανθρώπινα σκουλήκια που πρόθυμα και από θέσεις-κλειδιά για την καταλήστευση των πολιτών προσφέρουν τις υπηρεσίες τους στην τρόϊκα, έχουν πιά ασυλία για τις κακουργηματικές και προδοτικές πράξεις τους εναντίον της χώρας και του λαού.
Αυτό είναι επικαιρότητα αλλά δεν είναι νέο. Είναι Κατοχική πρακτική.

Επίσης και ο καύσωνας είναι επικαιρότητα που μπορεί να σχολιαστεί ως εξής:
Ο σώζων εαυτόν σωθήτω, και ο καθένας ας προσέξει τον εαυτό του, γιατί αυτό που αποκαλείται "κράτος" πλέον στην Ελλάδα είναι μία συμμορία δωσιλόγων που εφαρμόζει τις διαταγές της τρόϊκας.

Γι αυτούς όσοι περισσότεροι ψοφήσουμε τόσο καλύτερα. Δεν θά 'χουν να πληρώνουν μισθούς και συντάξεις και θα βρούν και τρόπο να δημεύσουν μετά θάνατον και όση περιουσία έχει απομείνει του καθενός.

Ο πόλεμος μεταξύ (αλωμένου) κράτους και πολιτών καλά κρατεί.
Αυτή είναι η επικαιρότητα!...

Πηγή "Ουδέν Σχόλιον"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Του Panos Mourdoukoutas
Forbes


Η Σαουδική Αραβία και το Ιράν κινούνται πιο κοντά προς μια άμεση στρατιωτική σύγκρουση που θα είχε τη δυνατότητα να διαταράξει την προμήθεια πετρελαίου στη Μέση Ανατολή και να ωθήσει τις τιμές του αργού πίσω στο επίπεδο των 60 δολαρίων ή ακόμη και των 100 δολαρίων.

Αυτό είναι ένα ονειρικό σενάριο για τους Αμερικανούς παραγωγούς σχιστολιθικού πετρελαίου (frackers), οι οποίοι θα χρειαστεί να αντλούν πετρέλαιο όσο πιο γρήγορα μπορούν, για να καλύψουν τυχόν έλλειμμα στον εφοδιασμό των συμμάχων της Αμερικής.

Για πολλά χρόνια, η Σαουδική Αραβία και το Ιράν προσπαθούσαν να επιλύσουν τις θρησκευτικές και πολιτικές διαφορές τους, κάνοντας πολέμους δια αντιπροσώπων που δεν είχαν μεγάλη επίπτωση στις τιμές του πετρελαίου. Ο λόγος ήταν απλός: δεν ήθελαν να προκαλέσουν διαταραχές στη ροή του πετρελαίου από τον Περσικό Κόλπο. Εκτός αυτού, η Ουάσιγκτον ήταν ο de facto εγγυητής της ελεύθερης ροής πετρελαίου από τον Κόλπο στους ασιάτες και ευρωπαίους συμμάχους της.

Πρόσφατα, υπήρξαν ενδείξεις ότι οι δυο αντίπαλοι πλησιάζουν πιο κοντά σε άμεσο πόλεμο, αυξάνοντας την πιθανότητα ενός "στρατιωτικού ατυχήματος" στον Περσικό Κόλπο. Αυτό θα μπορούσε να διαταράξει την προσφορά πετρελαίου στη Μέση Ανατολή, οδηγώντας το πετρέλαιο πίσω στα 60 ή ακόμη και στα 100 δολάρια, σε διάστημα μηνών, αν όχι εβδομάδων.

"Σε περίπτωση που υπάρξει 'στρατιωτικό ατύχημα' στον Αραβικό Κόλπο, η διαδρομή εφοδιασμού του πετρελαίου θα μπορούσε να διαταραχθεί σοβαρά", λέει ο εμπειρογνώμονας σε θέματα μεταφοράς Theo Matsopoulos. "Όταν οι αγορές βρίσκονται σε κρίσιμο σημείο, είναι πιο ευαίσθητες και μεταφράζουν τα γεγονότα πιο βίαια από ό,τι σε περιόδους σταθερότητας. Δεν είναι απαραίτητο ότι θα κλείσει εντελώς το Στενό του Ορμούζ, όπως συνέβη με τη διώρυγα του Σουέζ το 1956. Η προσδοκία ενός αποκλεισμού και η πιθανότητα διαταραχής θα μπορούσε να προκαλέσει αναστάτωση και να διαμορφώσει μια bullish αγορά αργού πετρελαίου. Όλα τα συνδεδεμένα μέρη θα χρειαστεί να κάνουν hedging και θα αρχίσουν να αγοράζουν θέσεις long, ανεβάζοντας την τιμή σε επίπεδα πάνω από 60 δολάρια το βαρέλι".

Αυτό είναι αναμφισβήτητα ένα ονειρικό σενάριο για τους Αμερικανούς παραγωγούς σχιστολιθικού πετρελαίου (frackers), καθώς θα παράγουν πετρέλαιο το ταχύτερο δυνατό προκειμένου για να καλύψουν τυχόν έλλειμμα στον εφοδιασμό των συμμάχων της Αμερικής.

"Οι μεγαλύτεροι κερδισμένοι θα είναι οι Αμερικανοί frackers", λέει ο Matsopoulos. "Με ένα εξαιρετικά μεγάλο εύρος τιμών να τους φέρνει σε νεκρό σημείο, $32 έως $55 ανά βαρέλι, η αύξηση της τιμής του πετρελαίου σε επίπεδα υψηλότερα των $50 θα φέρει χαμόγελα στη συντριπτική πλειοψηφία. Οι ΗΠΑ θα μπορέσουν σύντομα να χρηματοδοτήσουν το εμπορικό τους έλλειμμα και να εδραιώσουν ακόμη περισσότερο τη θέση τους ως σημαντικός εξαγωγέας πετρελαίου. Όσο μεγαλύτερη είναι η κρίση στη Μέση Ανατολή, τόσο περισσότερο θα αυξηθεί το μερίδιο αγοράς των αμερικανικών εταιρειών -επειδή εκτός από τις τιμές και τα εμπορεύματα η πολιτική σταθερότητα των ΗΠΑ μπορεί να λειτουργήσει ως εγγύηση για μια ομαλή προσφορά πετρελαίου στα μάτια πολλών καταναλωτών".

Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο η Ουάσιγκτον μπορεί να μην κάνει πολλά για να εμποδίσει τον επικείμενο πόλεμο μεταξύ των δύο παλαιών αντιπάλων. Αλλά και η Ρωσία από την πλευρά της μπορεί να ακολουθήσει αυτό το σενάριο, καθώς οι υψηλότερες τιμές του πετρελαίου θα ωφελήσουν τους δικούς της παραγωγούς πετρελαίου.

Παραδόξως, ένας άμεσος πόλεμος θα ωφελήσει και την ίδια τη Σαουδική Αραβία. Οι υψηλότερες τιμές του πετρελαίου θα προετοιμάσουν το έδαφος για την αρχική δημόσια εγγραφή της Aramco. Και θα προσφέρουν το πολύ αναγκαίο διάλειμμα στα υπερ-αξιοποιημένα κοιτάσματα πετρελαίου.

Παρ' όλα αυτά, ένας άμεσος πόλεμος συνεπάγεται υψηλό κίνδυνο για τα καθεστώτα της Σαουδικής Αραβίας και του Ιράν Ιράν, ειδικά αν περιλαμβάνει πολλά θύματα. Αυτό καθιστά προσώρας το σενάριο πιθανό, αλλά όχι πολύ πιθανό.

Πηγή Capital


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Από τη Θεανώ Καρούτα

Φυλάκιση 13 ετών ζητά εισαγγελέας της Αλβανίας για τον 42χρονο εγγονό του κομμουνιστή δικτάτορα Ενβέρ Χότζα, Ερμάλ, υπό το βάρος κατηγορίας για σύσταση εγκληματικής οργάνωσης που επεξεργαζόταν και διακινούσε κοκαΐνη σε χώρες της Ευρώπης. Η απόφαση επαναφέρει στην επικαιρότητα ένα πάγιο πρόβλημα της αλβανικής κοινωνίας:

Η χώρα έχει μετατραπεί σε... Κολομβία των Βαλκανίων. Γεγονός είναι ότι οι αλβανικές Αρχές ξεριζώνουν φυτείες κάνναβης με φρενήρεις ρυθμούς, κι όμως στη φτωχή χώρα οι μεγαλύτεροι πόροι παράνομων εσόδων εξακολουθούν να είναι το λαθρεμπόριο, η διαφθορά των κρατικών λειτουργών και η απάτη. Η αλβανική αστυνομία έχει επιδείξει τεράστια ανικανότητα στην πάταξη της εμπορίας ναρκωτικών κάθε είδους και φυσικά δεν βοηθά στην αντιμετώπιση του προβλήματος η ενδημική διαφθορά, η οποία έχει απλώσει τα πλοκάμια της από τα χαμηλότερα ως τα υψηλότερα κλιμάκια της αστυνομίας, έχοντας φτάσει μέχρι το Κοινοβούλιο της γειτονικής χώρας.

Οσο κι αν στα κυβερνητικά γραφεία καταστρώνονται σχέδια «πολέμου» στα ναρκωτικά, η εν λόγω βιομηχανία είναι τόσο προσοδοφόρα και «αφήνει» στην αλβανική κοινωνία αρκετά δισεκατομμύρια ευρώ τον χρόνο, που οι «βαρόνοι» δεν είναι διατεθειμένοι να την εγκαταλείψουν έτσι απλά. Και φυσικά, δεν πρόκειται μόνο για τα έσοδα από την καλλιέργεια και διακίνηση ινδικής κάνναβης, με την Αλβανία να ανταγωνίζεται στις διεθνείς αγορές μεγαθήρια των ναρκωτικών, όπως η Κολομβία, η Τζαμάικα, η Ολλανδία και η Παραγουάη. Μεγάλα έσοδα προκύπτουν και από τη διακίνηση σκληρών ναρκωτικών, όπως η ηρωίνη και η κοκαΐνη, με την Αλβανία να αποτελεί «διάδρομο» για το πέρασμα των ουσιών από το Μαρόκο, το Αφγανιστάν, τη Λιβύη και το Πακιστάν. Εκθεση της Europol, της ευρωπαϊκής οργάνωσης δίωξης του οργανωμένου εγκλήματος και του λαθρεμπορίου, αλλά και του αμερικανικού Στέιτ Ντιπάρτμεντ, για τα ναρκωτικά ανέφερε ότι η Αλβανία κατέχει θέση-κλειδί για την παγκόσμια διακίνηση, με όλους τους δρόμους των ναρκεμπόρων να περνούν από τα εδάφη της, σε μια κλασική διαδρομή, από την Ασία και τη Μέση Ανατολή προς τον ευρωπαϊκό παράδεισο.

Επιστρέφοντας στην Αλβανία, η μάχη με τους εμπόρους ναρκωτικών μοιάζει χαμένη από χέρι σε μια κοινωνία που μαστίζεται από τη φτώχεια και την ανεργία. Χιλιάδες πολίτες εγκαταλείπουν τις υποαμειβόμενες εργασίες τους και άλλοι τόσοι άνεργοι βρίσκουν το αναγκαίο μεροκάματο στις φυτείες κάνναβης.

Οι περισσότεροι εργάζονται ως υπάλληλοι στις μεγάλες φυτείες των «βαρόνων» των ναρκωτικών (με μεροκάματο περίπου 10 ευρώ), δεν είναι όμως λίγοι εκείνοι που επιστρατεύουν ολόκληρη την οικογένεια και ξεκινούν τη δική τους χασισοφυτεία, που μπορεί να είναι μικρή, αλλά αποφέρει έως 200 ευρώ ανά κιλό κάνναβης, την ώρα που η μέση αλβανική οικογένεια καλείται να ζήσει με 75 ευρώ τον μήνα. Τόνοι χασίς, από μικρές ή μεγάλες φυτείες, καλλιεργούνται κάθε χρόνο σε όλη την αλβανική περιφέρεια, κυρίως δε στα δυσπρόσιτα και απομονωμένα σημεία της, ενώ οι παραγωγοί, σε διάφορα κρεσέντο... δημιουργικότητας, έχουν καταφέρει να μετατρέψουν σε «ποτιστικά» ακόμα και τα πιο άγρια εδάφη.
Ακόμα όμως κι αν οι αλβανικές Αρχές ασχολούνταν αποκλειστικά με τη μάχη κατά των ναρκωτικών στη χώρα όλη τη μέρα, κάθε μέρα, και πάλι το αποτέλεσμα θα ήταν μηδενικό... Το 2016 χαρακτηρίστηκε από την αστυνομία «έτος της κάνναβης».

Υπό τη διεθνή πίεση για αποτελεσματική αντιμετώπιση, η κυβέρνηση του Εντι Ράμα δημοσιοποίησε μια έκθεση, σύμφωνα με την οποία μέσα στη χρονιά καταστράφηκαν περισσότερα από 2.500.000 δενδρύλλια, εντοπίστηκαν περίπου 5.200 χωράφια και κατασχέθηκαν 30,14 τόνοι κάνναβης. Ωστόσο, όσο η αστυνομία ξεριζώνει φυτείες και διαλύει εργαστήρια τόσο τα αλβανικά καρτέλ ενδυναμώνονται και οι παραγωγοί γίνονται όλο και πιο ευρηματικοί. Και πώς θα μπορούσε να γίνει αλλιώς, άλλωστε, από τη στιγμή που ακόμα και ο ιδιοκτήτης της πιο μικρής φυτείας κάνναβης γνωρίζει ότι το μόνο που χρειάζεται για «να γίνει η δουλειά» είναι «ένας δικός σου άνθρωπος στην αστυνομία», που θα πληρωθεί με γενναίο ποσοστό επί των κερδών από την πώληση.

Λαζαράτι, η «Μέκκα» της κάνναβης!

Δεν θα ήταν υπερβολή να χαρακτηρίσουμε τη μικρή πόλη, που βρίσκεται κοντά στο ιστορικό Αργυρόκαστρο, λίγα μόλις χιλιόμετρα από τα ελληνοαλβανικά σύνορα, τον «χασισοβολώνα» της Ευρώπης. Ο λόγος για το Λαζαράτι, την περιοχή όπου τεράστιες φυτείες ινδικής κάνναβης απλώνονται ως εκεί όπου φτάνει το μάτι.
Το Λαζαράτι έχει γίνει εδώ και χρόνια «κράτος εν κράτει» στην αλβανική επικράτεια και, όσον αφορά την αστυνομία και τις επιχειρήσεις της κατά των ναρκωτικών, δεν έχει σημειωθεί καμιά ιδιαίτερη επιτυχία. Η ενασχόληση των κατοίκων με την καλλιέργεια και επεξεργασία του «ιερού χόρτου» έχει αποδειχτεί Λερναία Υδρα: Κάθε φορά που ένα κεφάλι κόβεται, άλλα δύο ξεφύτρωναν στη θέση του.

Μάλιστα, σε μια φαντασμαγορική αστυνομική επιχείρηση στην περιοχή, οι Αρχές είχαν επιστρατεύσει ακόμα και ελεύθερους σκοπευτές για να προστατεύσουν τις επίγειες εφόδους των ειδικών δυνάμεων, όμως το μόνο που κατάφεραν ήταν να συλλάβουν λίγους εργάτες των χασισοφυτειών, ενώ άλλες φορές έχουν θρηνήσει θύματα από τον «πόλεμο» με τις φατρίες των ναρκωτικών.

Το Λαζαράτι δεν κέρδισε τυχαία τον τίτλο της πρωτεύουσας των ναρκωτικών στην Αλβανία. Η μαριχουάνα που παράγεται εκεί θεωρείται φημισμένη και, σε ετήσιο επίπεδο, η καλλιέργεια φέρνει στην πόλη περί τα έξι δισεκατομμύρια δολάρια.
Το Λαζαράτι, κόντρα στην υπόλοιπη Αλβανία, κολυμπά στο χρήμα. Η αστυνομία δεν επιβεβαιώνει τον τεράστιο τζίρο, ομολογεί όμως ότι οι επιχειρήσεις της αποτυγχάνουν διαρκώς, κάνουν τους εμπόρους να ψάχνουν εναλλακτικές οδούς και το χασίς αποτελεί τη νούμερο ένα ενασχόληση των κατοίκων -κυριολεκτικά όλων των ηλικιών- της πόλης.

Πηγή "Δημοκρατία"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Η εκατόχρονη αναζήτηση για ένα ανεξάρτητο Κουρδιστάν εισέρχεται σε νέα φάση με το κρίσιμο δημοψήφισμα που θα διεξαχθεί στις 25 Σεπτεμβρίου. Για τον πρόεδρο Μπαρζανί έχει έρθει η στιγμή της κορύφωσης ενός πολιτικού αγώνα δεκαετιών - όμως οι αντίπαλοι είναι πολλοί και ισχυροί.

Δεν είναι εύκολο να είσαι Κούρδος και να μην σκέφτεσαι ότι μόνο εσύ δεν πήρες κράτος όταν σχεδιάζονταν τα σύνορα στον χάρτη της Μέσης Ανατολής πριν από εκατό και πλέον χρόνια. Για τους Κούρδους του Ιράκ, όμως, μπορεί να έχει έρθει και η στιγμή. Στις αρχές του μήνα ο πρόεδρος της Περιφερειακής Κυβέρνησης του Κουρδιστάν (KRG) Μασούντ Μπαρζανί ανακοίνωσε ότι στις 25 Σεπτεμβρίου θα πραγματοποιηθεί δημοψήφισμα για την ανεξαρτησία του Ιρακινού Κουρδιστάν. Στις κάλπες καλούνται όχι μόνο εκείνοι που ζουν εντός των ορίων της περιοχής που διοικείται από το KRG, αλλά και όσοι ζουν στην πλούσια σε πετρέλαιο και γι’ αυτό διαφιλονικούμενη ευρύτερη περιοχή, καθώς και η κουρδική Διασπορά.

Όχι πως έχει αυταπάτες ως προς την ευκολία του εγχειρήματος. «Δεν μιλάμε για το Κεμπέκ, ούτε για τη Σκωτία. Μιλάμε για το Ιράκ» έλεγε προ ημερών σε μια ομάδα δημοσιογράφων στην Ουάσινγκτον η Μπαγιάν Σαμί Αμπντούλ, ειδική εκπρόσωπος του Ιρακινού Κουρδιστάν στις Ηνωμένες Πολιτείες. «Αναγνωρίζουμε ότι η διεξαγωγή του δημοψηφίσματος εμπεριέχει κάποιο ρίσκο. Αλλά ρίσκα έχει και το αντίθετο» προσέθετε η ίδια. Τι σημαίνει αυτό; Οτι ενώ από τη μία πλευρά ο Μπαρζανί και οι σύμμαχοί του βλέπουν να έχει έρθει η στιγμή της κορύφωσης ενός πολιτικού αγώνα δεκαετιών, από την άλλη ξέρουν ότι τους έχουν όλους απέναντι.

Ο πρόεδρος της Περιφερειακής Κυβέρνησης του Κουρδιστάν Μασούντ Μπαρζανί (REUTERS/ Azad Lashkari)

Για την κυβέρνηση της Βαγδάτης, η προκήρυξη του δημοψηφίσματος είναι μια ενέργεια που υπονομεύει τη σταθερότητα ενός ούτως ή άλλως εύθραυστου κράτους. Για τους γείτονες του Ιράκ και τις ΗΠΑ, που δηλώνουν ότι στηρίζουν μόνο ένα «ενωμένο, ομοσπονδιακό και σταθερό Ιράκ», είναι ακόμη ένας πονοκέφαλος. Η Ευρώπη ζητάει να μην γίνουν «μονομερείς ενέργειες», ενώ ο ΟΗΕ κρατάει αποστάσεις αρνούμενος να παίξει οποιονδήποτε ρόλο στο δημοψήφισμα.

Όπως πάντως σημειώνει η Washington Post, το Ιρμπίλ, η πρωτεύουσα του Ιρακινού Κουρδιστάν, πιστεύει ακράδαντα ότι έχει έρθει η ώρα να αναγνωριστούν οι φιλοδοξίες του. Κι οι λόγοι είναι πολλοί: η κρίση στη Συρία που συνεχίζεται, η ένταση ανάμεσα στους Σιίτες και τους Σουνίτες, ο πόλεμος εναντίον του Ισλαμικού Κράτους. Οι Κούρδοι δεν θέλουν να αφήσουν αυτή τη φορά την ευκαιρία να πάει χαμένη: «Αλλαγές έγιναν και πριν από περίπου έναν αιώνα, ερήμην μας, με τους Κούρδους να είναι απλώς παρατηρητές. Δεν πρόκειται να ανεχτούμε να ξανασυμβεί αυτό» όπως το θέτει η εκπρόσωπος.

Οι Κούρδοι που ζουν στην Τουρκία, στο Ιράκ, στο Ιράν και στη Συρία υπολογίζονται σε περίπου 30 εκατομμύρια. Αλλά μόνο στο Ιράκ μπορούν να δουν το όνειρό τους να γίνεται πραγματικότητα. Εκεί ποντάρουν στο γεγονός ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες και άλλες δυτικές δυνάμεις έχουν ανάγκη τη συνεργασία με το KRG σε θέματα ασφαλείας. Και μόνο οι «πεσμεργκά», η ένοπλη πολιτοφυλακή τους, είναι ζωτικής σημασίας σύμμαχοι στον αγώνα εναντίον του Ισλαμικού Κράτους. Τώρα έχει έρθει η ώρα για το επόμενο βήμα από εκείνο που είχε γίνει το 2005, όταν στο νέο Σύνταγμα το Ιράκ περιγραφόταν ως μια Ομοσπονδιακή Δημοκρατία στην οποία οι εθνοτικές και θρησκευτικές κοινότητές του θα εκπροσωπούνταν ισότιμα στην κυβέρνηση.

Και τι ακριβώς είναι αυτό το επόμενο βήμα; Οι Κούρδοι λένε ότι ακόμη και εάν κερδίσει το «Ναι» στο δημοψήφισμα, όπως άλλωστε αναμένεται να συμβεί, δεν πρόκειται να κηρύξουν την ανεξαρτησία τους την επόμενη ημέρα. Αντίθετα, θα ξεκινήσουν διαπραγματεύσεις με τη Βαγδάτη όπου η λαϊκή εντολή θα λειτουργήσει ως ένα επιπλέον επιχείρημα. Ελπίζοντας ότι θα είναι από τα πιο ισχυρά.

Πηγή Protagon


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Σφίγγει ο κομματικός κλοιός γύρω από όποιον βουλευτή θελήσει να ψηφίζει στη Βουλή χωρίς πιέσεις και απειλές, κατά συνείδηση, όπως επιβάλει το Σύνταγμα. Ταυτόχρονα, διευκολύνεται ακόμα περισσότερο η ψήφιση νόμων χωρίς να τους έχουν διαβάσει οι βουλευτές! Φρόντισε γι αυτά την Πέμπτη η αλλαγή του κανονισμού της Βουλής, που επιτρέπει στους βουλευτές να … αλλάζουν την ψήφο που δίνουν!

Ως δικαιολογία για την τροποποίηση χρησιμοποιήθηκε το επιχείρημα ότι με την καθιέρωση της ηλεκτρονικής ψήφου, που ΘΑ γίνει, «είναι φυσιολογικό να πατηθεί ένα κουμπί λάθος όπως γίνεται κάθε μέρα στις ηλεκτρονικές μας δραστηριότητες»!

Για να μην κοροϊδευόμαστε, να πούμε τα πράγματα με τ' όνομά τους:

Οι βουλευτές θα πρέπει κάποτε να καταλάβουν ότι η κοινοβουλευτική διαδικασία δεν είναι της πλάκας, όπως είναι σχεδόν όλες οι καθημερινές δραστηριότητες στο διαδίκτυο.

Θα πρέπει να αρχίσουν να επιβάλουν περισσότερη σοβαρότητα στον εαυτό τους αντί να ευνοούν μέτρα λιγότερης σοβαρότητας και λιγότερης υπευθυνότητας, όπως προχτές με το δικαίωμα … διόρθωσης της ψήφου τους με αστείες δικαιολογίες.

Η ψήφιση είναι η σπουδαιότερη στιγμή στη Δημοκρατία και πρέπει να αντιμετωπίζεται και ως τέτοια. Ακόμα και το πάτημα ενός κουμπιού είναι διαφορετικό στη Βουλή από ο,τι όταν ψάχνεις στο διαδίκτυο για το τι κάνει η Σάρα στο Survivor. Αμφιβάλλω αν πολλοί βουλευτές έχουν συναίσθηση της διαφοράς. Αν είχαν, θα καταψήφιζαν τη συγκεκριμένη αλλαγή στην ψήφο.

Το δικαίωμα των βουλευτών να αλλάζουν την ψήφο τους στη Βουλή, στην πραγματικότητα δεν είναι δικαίωμα των βουλευτών. Είναι δικαίωμα των κομμάτων να παρεμβαίνουν και να πιέζουν, να υποχρεώνουν, έναν βουλευτή να ψηφίσει εκ των υστέρων αυτό που απαιτεί το κόμμα.

Η αλλαγή που ψηφίστηκε προβλέπει ότι ο βουλευτής μπορεί να αλλάξει την ψήφο του μέχρι την ανακοίνωση του αποτελέσματος της ψηφοφορίας! Αρκετός χρόνος για να παρέμβει το κόμμα νουθετώντας!

Αλλά, η συγκεκριμένη δυνατότητα εισάγει και τη νομιμοποίηση της ηθικής της αρπακόλας στην κοινοβουλευτική διαδικασία. Γιατί, δίνει πια την ευκολία στον κάθε βουλευτή να μη χρειάζεται να διαβάσει τις 1000 ή και τις τρείς σελίδες ενός σημαντικού νομοσχεδίου. Κυρίως όταν το νομοσχέδιο έρχεται τελευταία στιγμή για ψήφιση και ως επείγον, κατά την αγαπημένη συνήθεια όλων των κυβερνήσεων και κυρίως αυτής, που το έχει τερματίσει το θέμα.

Αν, αδιάβαστος όντας κάνει λάθος και ψηφίσει άλλ’ αντ’ άλλα, θα έρθει το διορθωτικό ραβασάκι από τον υπεύθυνο της κοινοβουλευτικής ομάδας και όλα θα είναι μέλι γάλα. Εκτός από την υπεύθυνη και σοβαρή κοινοβουλευτική διαδικασία. Η οποία είναι που είναι κουρελόπανο, απογίνεται με το θρίαμβο της καθεστωτικής πια ιδεολογίας της ήσσονος προσπάθειας.

Μπαίνει φυσικά και ένα κρίσιμο ερώτημα στους εκπρόσωπους των πολιτών μετά απ' αυτά:

Αν οι εκπρόσωποι έχουν δικαίωμα να αλλάζουν την ψήφο τους γιατί εκ παραδρομής έκαναν λάθος, γιατί να μην έχουν και οι πολίτες! Πολύ πιο δικιολογημένα μάλιστα. Γιατί οι βουλευτές δεν εξαπατώνται από κανέναν πριν τις ψηφοφορίες στο κοινοβούλιο. Ενώ οι πολίτες εξαπατώνται και πριν και μετά! Το παραξευτιλίσαμε.

Γ. Παπαδόπουλος - Τετράδης
Πηγή Liberal



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Ευρεία νίκη του κεντροαριστερού Σοσιαλιστικού Κόμματος Αλβανίας του απερχόμενου πρωθυπουργού της χώρας Έντι Ράμα, με 46% – 50%, δείχνουν τα πρώτα exit polls στις βουλευτικές εκλογές που ολοκληρώθηκαν νωρίτερα την Κυριακή.

Το κεντροδεξιό Δημοκρατικό Κόμμα Αλβανίας φέρεται να λαμβάνει ποσοστά της τάξης του 31% – 35%.

Το επίσης κεντροαριστερό Σοσιαλιστικό Κίνημα για την Ένταξη του εκλεγμένου προέδρου της Αλβανίας Ιλίρ Μέτα, ο οποίος αναλαμβάνει τα καθήκοντα του αρχηγού του κράτους τον Ιούλιο, λαμβάνει 11% – 15%.

Όλα τα υπόλοιπα κόμματα κινούνται κάτω από το 3%. Για την πλειοψηφία στο Κοινοβούλιο της Αλβανίας χρειάζονται 71 έδρες σε σύνολο 140.

Η συμμετοχή κινήθηκε σε ποσοστά κοντά στο 43%, ποσοστό – αρνητικό ρεκόρ από το 1991, όταν υιοθετήθηκε για πρώτη φορά στην Αλβανία το σύστημα της πολυκομματικής κοινοβουλευτικής δημοκρατίας.

Οι Αλβανοί ψήφισαν χθες στις κοινοβουλευτικές εκλογές, καθώς η χώρα επιθυμεί να ενισχύσει τα δημοκρατικά της διαπιστευτήρια μπροστά στις ενδεχόμενες ενταξιακές συνομιλίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. της χώρας-μέλους του ΝΑΤΟ των 2,9 εκατομμυρίων ανθρώπων.

Η χώρα κέρδισε καθεστώς υποψήφιας για ένταξη στην ΕΕ το 2014, αλλά η κίνηση έχει επιβραδυνθεί από την έλλειψη μεταρρυθμίσεων, συμπεριλαμβανομένων όσων αφορούν στην εκλογική διαδικασία.

Οι Δημοκρατικοί απείλησαν να μποϊκοτάρουν τις εκλογές, ζητώντας από τον πρωθυπουργό του Σοσιαλιστή Έντι Ράμα να παραιτηθεί πριν από την ψηφοφορία για να εξασφαλιστεί δίκαιη ψηφοφορία.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Ευρωπαϊκή Ένωση διαπραγματεύθηκαν τον Μάιο μια συμφωνία μεταξύ των πλευρών που αναθεώρησαν τους εκλογικούς κανόνες και επέτρεψαν στην αντιπολίτευση μεγαλύτερη εποπτεία της διαδικασίας.

Τα οριστικά αποτελέσματα αναμένονται σήμερα καθώς η μετάδοση των αποτελεσμάτων είναι αργή.

Ο Ράμα, 52 ετών, θα αναζητήσει τη δεύτερη θητεία του ως πρωθυπουργού. Περιέγραψε την ψηφοφορία, η οποία θα διεξαχθεί μπροστά σε διεθνείς παρατηρητές, ως μια κεντρική στιγμή για τη χώρα. «Αυτές οι εκλογές στην Αλβανία είτε θα ανοίξουν την πόρτα στην Ευρωπαϊκή Ένωση, δίνοντάς μας μια θέση στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων, είτε μπορούμε να την κλείσουμε ξανά», δήλωσε ο Ράμα, του οποίου το κόμμα φαίνεται να είναι μπροστά στις περισσότερες δημοσκοπήσεις.

Εστιάζοντας στην οικονομία, ο Ράμα έχει θέσει έναν ετήσιο στόχο αύξησης πάνω από 5%, από το σημερινό 3,5%. Έχει υποσχεθεί να συρρικνώσει το δημόσιο χρέος από 71% του ΑΕΠ στο χαμηλό του ’60.

Οι Σοσιαλιστές του Ράμα θα αντιμετωπίσουν τους κεντροδεξιούς Δημοκρατικούς του Λουζίμ Μπάσα. Κανείς από τους δύο δεν κατάφερε να κερδίσει τις 70 έδρες που χρειάζονται για την πλειοψηφία στις κοινοβουλευτικές εκλογές του 2009 ή του 2013.

Ο 43χρονος Μπάσα έχει υπουργική εμπειρία και έχει παρουσιάσει μια πλατφόρμα χαμηλών φόρων και έχει υποσχεθεί να καταπολεμήσει τη διαφθορά.

Το κόμμα του έχει υποσχεθεί ένα 9% ενιαίο φόρο, δωρεάν γεύματα σχολείο, και ένα ανανεωμένο σύστημα υγείας.

Και οι δύο άντρες έχουν υπηρετήσει ως δήμαρχοι της πρωτεύουσας, τα Τίρανα. Και τα δύο κόμματα θεωρούνται φιλοδυτικά και έχουν εκφράσει την υποστήριξή τους για την παγκόσμια καταπολέμηση της τρομοκρατίας.

Ο Μπάσα εξέφρασε τον θαυμασμό του για τον Πρόεδρο των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ. Ο Ράμα εξέφρασε ανησυχίες για τη ρωσική επιρροή στη χώρα.

Αυτός που κρύβεται πίσω από τα παρασκήνια είναι ο Ιλίρ Μέτα, το πρόσωπο του κεντροαριστερού Σοσιαλιστικού Κινήματος για την Ενσωμάτωση (LSI), και περιγράφεται ευρέως ως ο ρυθμιστής, σε κυβερνήσεις προηγούμενων συμμαχιών.

Ο πρώην πρωθυπουργός Μέτα, 48 ετών, βετεράνος της μετακομμουνιστικής πολιτικής, είναι εκλεγμένος πρόεδρος στην ευρέως τελετουργική θέση του κοινοβουλίου στις 28 Απριλίου. Αποχώρησε από το LSI για να αναλάβει την Προεδρία της χώρας.

Πηγή "Σημειώσεις"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Όταν συναντάς κάποιον που πρόσφατα είχε πάρε-δώσε με αυτή την αρρώστια που δεν θέλεις ούτε το όνομά της να πεις, και δεν είναι ο κολλητός σου που ξενύχτησες στο πλάι του, του λες ένα «περαστικά» ή ένα «σιδερένιος». Δεν προσπαθείς να αστειευτείς λέγοντας «πού ’σαι μωρή αρρώστια» ή «καρκίνος, ε; Εγώ σε είχα για υδροχόο» ή «βλέπω ότι έχεις αδυνατίσει. Μην ανησυχείς, εδώ θα σε ταΐσουμε». Το ότι ο Αλέκσης ο Τσίπρας το έκανε, δεν ήταν έκπληξη. Ήταν όμως άλλη μια αφορμή να αναρωτηθώ αν οι άνθρωποι που κυβερνούν τη χώρα είναι τέρμα χυδαίοι ή τέρμα ηλίθιοι, και να υποβάλω τον εαυτό μου σε ένα ακόμα ψευτοδίλημμα.

Γράφει ο Μάκης Βουλαρινός

Πριν από λίγες μέρες ο υφυπουργός μεταναστευτικής πολιτικής Μπαλάφας, αναφερόμενος στο φόνο του 11χρονου στο Μενίδι έκανε λόγο για «στραβή» που έκατσε στην κυβέρνηση κάνοντάς μας να καταλάβουμε πως στραβή δεν είναι μόνο να σου σπάει το τακούνι, να σου σκίζεται το παντελόνι ή να βρίσκεις μια γρατζουνιά στο καινούργιο σου αυτοκίνητο, αλλά και ο ξαφνικός θάνατος ενός παιδιού από τη σφαίρα ενός κουμπουροφόρου γουρουνιού (ζητώ συγγνώμη από τα συμπαθή τετράποδα που ποτέ δεν διανοήθηκαν να βαρέσουν μπαλωθιές μπας και δώσουν κάποιο περιεχόμενο στην κενή ύπαρξή τους).

Δυο-τρία 24ωρα αργότερα, στον λογαριασμό του τουίτερ του ανθρώπου που είναι επικεφαλής του υπουργείου της Άμυνας ανεβαίνει η φωτογραφία μιας γραβάτας με χαμογελαστά πουτσάκια. Ήταν μια στιλιστική πρόταση στον πρωθυπουργό και συνέταιρό του; Ήταν μια λεπτομερής καταγραφή όλων όσων κέρδισε η χώρα στη διαπραγμάτευση; Ήταν κάποιος τύπος μενού; Κανείς δεν ξέρει. Μπορεί ούτε ο ίδιος ο υπουργός, ο οποίος κατέβασε το τουίτ λέγοντας πως υπεύθυνο για την έκθεση των χαμογελαστών φαλλών ήταν «το παιδί». Ποιο «παιδί» δεν διευκρίνησε, αλλά από εκείνο το βράδυ που καταλάβαμε πως υπουργός της Άμυνας είναι ένας τύπος στου οποίου τον λογαριασμό μπορεί να μπει ένα «παιδί» που άμα γουστάρει μπορεί να ανεβάσει και καμία τουρκική σημαία να φλέγεται, κοιμόμαστε καλύτερα.

Την επόμενη μέρα παραιτείται ο διευθύνων σύμβουλος της Κυβερνητικής Τηλεόρασης, ο Λάμπης ο Ταγματάρχης. Ένα τρολ τουιτάρει «Παραιτήθηκε λέει ο Ταγματάρχης από την ΕΡΤ. Στ’ αρχίδια μας» και ο Νικόλας ο Παππακός, ίσως για να μην υπάρξει καμία αμφιβολία και για τα αισθήματα των δικών του υπουργικών όρχεων, κάνει ριτουίτ. Στη συνέχεια και μετά από πολύ κράξιμο, ισχυρίστηκε ότι το ριτουίτ του ήταν ένα «ανθρώπινο λάθος» για να μην μπερδευτούμε και πιστέψουμε πως ήταν ένα λάθος γαϊδουρινό ή χοιρινό ή μοσχαρίσιο.

Χθες, ο υπουργός παιδείας μπάρμπα Μυτούσης ισχυρίστηκε πως ο λόγος που το έγκλημα ζει και βασιλεύει στο ΑΠΘ είναι επειδή «το φοιτητικό κίνημα δεν είναι αρκετά ρωμαλέο». Δεν ξέρω ακριβώς πόσο ρωμαλέο θέλει το φοιτητικό κίνημα ο υπουργός, αλλά μάλλον το θέλει τόσο ώστε να μπορεί να δημιουργήσει Φοιτητικά Τάγματα Ασφαλείας που θα παίρνουν τον νόμο στα χέρια τους (ή και στα λοστάρια τους) και θα επιβάλλουν τη θέλησή τους στους αποκλίνοντες από όσα το Κίνημα ορίζει.

Την ώρα που ο Γαβρόγλου παρακινούσε σε οργανωμένη αυτοδικία, ο γενναίος Φίλης χαρακτήριζε τον «πυρήνα» της πολιτικής της κυβέρνησης νεοφιλελεύθερο. Φυσικά, το έκανε με το πορτοφόλι του παχύ-παχύ από τα μισθά που χαρίζει η ψήφος στην πολιτική αυτή, γιατί ο γενναίος Φίλης είναι Αριστερός, δεν είναι κανά κορόιδο. Ακριβώς όπως και ο Σκουρλέτης. Ο υπουργός που μας ενημέρωνε ότι «η έκβαση των αντιφατικών πολιτικών του ΣΥΡΙΖΑ είναι αβέβαιη» ξεχνώντας να διευκρινίσει πως η αβεβαίοτητα δεν αφορά τον ίδιο, καθώς ο Σκουρλέτης ζει με τη βεβαιότητα της εξουσίας την οποία φροντίζει να απολαμβάνει στην υγειά των κορόιδων και της αβεβαιότητας από την οποία πηγάζει η εξουσία του.

Φαντάζομαι πως πολλοί από σας δεν μπορείτε να αποφασίσετε αν τα παραπάνω είναι παραδείγματα πρωτοφανούς χυδαιότητας ή απύθμενης πνευματικής ανεπάρκειας. Ευτυχώς δεν χρειάζεται. Είναι και τα δύο. Γιατί χρειάζεται να είσαι φοβερά χυδαίος άνθρωπος για να θέλεις να πεις και να κάνεις όλα αυτά που λένε και κάνουν τα στελέχη και οι βουλευτές των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ. Αλλά πρέπει να είσαι και εξαιρετικά ανεπαρκής πνευματικά για να αποκαλύπτεις με τετοια επιμονή και μεθοδικότητα τη χυδαιότητά σου. Και μπράβο σου!

* Όλα όσα αναφέρονται στο κείμενο αφορούν την ειδησεογραφία της περασμένης εβδομάδας. ΝΑΙ, ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΤΑ ΕΙΠΑΝ ΚΑΙ ΤΑ ΕΚΑΝΑΝ ΣΕ ΜΟΛΙΣ ΜΙΑ ΕΒΔΟΜΑΔΑ. ΚΑΙ ΧΙΛΙΑ ΜΠΡΑΒΟ ΤΟΥΣ!

Πηγή AthensVoice


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

«Ο αρχισαδιστής Εντι Ράμα και ο αρχηγός της αστυνομίας Χακί «Ντρόγκα» (σ.σ. το κανονικό του όνομα είναι Χακί Τσάκο και «Ντρόγκα θα πει διαπλεκόμενος με ναρκωτικά) θα φέρουν όλη την ευθύνη σε περίπτωση που υπάρξει έστω και ένα θύμα».

Ο «αρχισαδιστής» είναι ο απερχόμενος πρωθυπουργός της Αλβανίας Εντι Ράμα και οι χαρακτηρισμοί προέρχονται από τον νεοεκλεγέντα πρόεδρο της Δημοκρατίας Ιλίρ Μέτα, μέχρι πρότινος σύμμαχο στην κυβέρνηση και νυν σφοδρό πολέμιο του Ράμα.

Παρόλα αυτά ο Ράμα θα κληθεί να συνυπάρξει με τον Μέτα εφόσον το Σοσιαλιστικό Κόμμα κερδίσει, όπως εκτιμούν οι πολιτικοί αναλυτές στα Τίρανα, τις σημερινές εκλογές.

Ο Μέτα, που στην συγκυβέρνηση με τον Ράμα, κατείχε το πόστο του προέδρου του Κοινοβουλίου, εξελέγη με τις ψήφους του Σοσιαλιστικού Κόμματος, πρόεδρος της Δημοκρατίας και πρόκειται να αναλάβει επισήμως καθήκοντα στα τέλη Ιουλίου.

Σε οποιαδήποτε άλλη χώρα, ο πρόεδρος της Δημοκρατίας, θα απείχε από τις πολιτικές εντάσεις, πολύ περισσότερο όταν αυτές σημειώνονταν σε προεκλογικές περιόδους.

Στην Αλβανία όμως τα πολιτικά ήθη απέχουν ακόμα από αυτά που ισχύουν στην υπόλοιπη Ευρώπη και αποδείχθηκε για μια ακόμη φορά, ότι εκλογές χωρίς ύβρεις, απειλές, μαζικές δωροδοκίες ψηφοφόρων, κατηγορίες για εμπλοκή ηγετών σε εμπορία και διακίνηση ναρκωτικών, δύσκολα μπορεί να διεξαχθούν σε αυτή τη χώρα που έγινε μέλος του ΝΑΤΟ και διεκδικεί την ένταξή της στην ΕΕ.

Ο νέος πρόεδρος της Δημοκρατίας, λοιπόν, βλέποντας το κόμμα το οποίο ο ίδιος ίδρυσε, το Σοσιαλιστικό Κίνημα Ολοκλήρωσης, και το οποίο φέρεται από τις δημοσκοπήσεις να έρχεται τρίτο σε ψήφους, να δέχεται επίθεση με μεθόδους που σύμφωνα με τον ίδιο παραπέμπουν ευθέως στο οργανωμένο έγκλημα από τους σοσιαλιστές του Ράμα κρέμασε για λίγο το «καπέλο» του πρώτου πολίτη και επέστρεψε στα προεκλογικά μπαλκόνια, για να αποτρέψει την λεηλασία του πολιτικού του δημιουργήματος».

Μιλώντας σε συγκεντρώσεις ανά την επικράτεια κατήγγειλε τον πρωθυπουργό ότι επιχειρεί μαζική εξαγορά ψήφων του κόμματός του με χρήματα προερχόμενα από την διακίνηση ναρκωτικών και γενικότερα λαθρεμπορίου.

Η πίεση προς το κόμμα του ήταν μεγάλη όλο το διάστημα της προεκλογικής εκστρατείας, καθώς ο Ράμα στοχεύοντας στην αυτοδυναμία, πολιορκούσε στενά το κόμμα του Μέτα με στόχο την αφαίμαξή του, προκαλώντας την οργισμένη αντίδραση του πρώην συνεργάτη του.

Έτσι, σήμερα και ενώ η ψηφοφορία είχε ξεκινήσει, με αφορμή ένα αιματηρό επεισόδιο στην περιοχή Λέζα στον βορρά, στο οποίο κάποιοι πυροβόλησαν και τραυμάτισαν οπαδό του Μέτα, ο τελευταίος επετέθη με σφοδρότητα εναντίον του Ράμα και του αρχηγού της αστυνομίας, αποκαλώντας «αρχισαδιστή» τον πρωθυπουργό και νονό των ναρκωτικών τον αρχηγό της αστυνομίας.

Ο Μέτα κάλεσε τους νεολαίους του κόμματός του «να σηκωθούν στο πόδι σε όλη τη χώρα, διότι η Αλβανία δίνει αποφασιστικά την ετυμηγορία της, γι' αυτό έχουν λυσσάξει τα «κοπρόσκυλα του αρχι- σαδιστή», στα οποία έχει δοθεί εντολή να γεμίσουν τις κάλπες, διαφορετικά θα έχουν συνέπειες».

Όπως ήταν φυσικό το Σοσιαλιστικό Κόμμα αντέδρασε έντονα και σε ανακοίνωσή του εξέφρασε «τη λύπη του για την παράνομη συμπεριφορά του εκλεγμένου προέδρου Μέτα, ο οποίος παραβιάζει συνεχώς τον Εκλογικό Κώδικα».

Μέχρι το βράδυ δεν είχαν σημειωθεί άλλα σοβαρά επεισόδια, όπως αυτό στη Λέζα, ωστόσο, στη διάρκεια της ημέρας οι καταγγελίες, σύμφωνα με ανακοίνωση του υπουργείου Εσωτερικών, από πολίτες για προσπάθεια εξαγοράς της ψήφου τους με χρηματικά ποσά είχαν ξεπεράσει τις διακόσιες πενήντα.

Καθώς η ατμόσφαιρα ηλεκτριζόταν όσο περνούσαν οι ώρες, ο πρέσβης των ΗΠΑ στα Τίρανα Ντόναλντ Λου, επισκέφθηκε εκλογικά κέντρα του Δυρραχίου, όπου, σύμφωνα με ΜΜΕ των Τιράνων, υπήρχαν πολλές καταγγελίες για προσπάθεια εξαγοράς ψήφων από υποψηφίους βουλευτές του Σοσιαλιστικού Κόμματος.

Η προεκλογική εκστρατεία ξεκίνησε χωρίς εντάσεις, υπό την πίεση του διεθνούς παράγοντα. Όμως τα πολιτικά πάθη υπέβοσκαν και, όπως απεδείχθη, δεν έφταναν οι παρεμβάσεις των ΗΠΑ και της ΕΕ, για να αφεθούν εκτός αντιπαράθεσης οι μόνιμες αντεγκλήσεις μεταξύ των πολιτικών ηγετών για εμπλοκή στην προστασία του εμπορίου ναρκωτικών και της καλλιέργειας ινδικής κάνναβης που έχει καταστήσει την Αλβανία «Κολομβία της Ευρώπης».

Σκληρές κατηγορίες για εμπλοκή στο εμπόριο ναρκωτικών αντάλλαξαν τις τελευταίες μέρες και τα δυο μεγάλα κόμματα Σοσιαλιστικό και Δημοκρατικό της κεντροδεξιάς.

Με αυτά και με αυτά και με τη συμμετοχή να κυμαίνεται σε πρωτοφανή χαμηλά επίπεδα, η λήξη της ψηφοφορίας, που ήταν να ολοκληρωθεί στις 7 τοπική ώρα, μετατέθηκε κατά μια ώρα, λόγω ζέστης αλλά και μπαϊραμιού των μουσουλμάνων.

Όσον αφορά στα αποτελέσματα θεωρείται πολύ δύσκολο έως αδύνατα να έχει ξεκαθαρίσει έως αργά το βράδυ η εικόνα.

Πηγή "Καθημερινή"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Tου Sinan Ulgen

Οι προσδοκίες της Τουρκίας για την ΕΕ υφίστανται μόνιμη και δομική μεταστροφή. Για μεγάλο χρονικό διάστημα, ο πρωταρχικός στόχος της σχέσης της Τουρκίας με την ΕΕ ήταν να πετύχει τη συμμετοχή σε αυτή την ευρωπαϊκή ένωση. Αλλά τα τελευταία χρόνια, η αξιοπιστία της διαδικασίας ένταξης έχει πληγεί σε μεγάλο βαθμό. Η άνοδος των λαϊκιστικών κινημάτων στην ευρωπαϊκή πολιτική, σε συνδυασμό με την παραβίαση των δημοκρατικών προτύπων στην Τουρκία, έχει φέρει σε αδιέξοδο της ενταξιακές συνομιλίες.

Με βάση αυτές τις συνθήκες, είναι δύσκολο να προβλέψουμε ένα θετικό αποτέλεσμα στο προσεχές μέλλον. Ως αποτέλεσμα, αν και ο στόχος της ένταξης παραμένει μέρος του επίσημου διαλόγου, η τουρκική ηγεσία όλο και πιο πολύ ενδιαφέρεται στην αναμόρφωση της σχέσης, μακριά από τους πολιτικούς όρους που συνδέονται με την ένταξη, προς ένα πλαίσιο που εστιάζει περισσότερο στο εμπόριο και στην οικονομική συνεργασία.

Η εμβάθυνση της τελωνειακής ένωσης Τουρκίας-ΕΕ παρέχει μια έγκαιρη ευκαιρία για να επιτευχθεί αυτός ο στόχος. Το τρέχον εμπορικό καθεστώς ισχύει από το 1995 και χρειάζεται μια αναμόρφωση. Ο βασικός στόχος θα είναι να επεκταθεί το πεδίο εφαρμογής της ισχύουσας τελωνειακής ένωσης, το οποίο είναι περιορισμένο σε παραγόμενα αγαθά και επεξεργασμένα αγροτικά προϊόντα, ενσωματώνοντας τη βιομηχανία υπηρεσιών, και τις αγορές της γεωργίας και δημοσίων συμβάσεων. άλλος ένας στόχος θα είναι ο εκσυγχρονισμός των θεσμικών διατάξεων της συμφωνίας, ιδίως ο δυσλειτουργικός μηχανισμός επίλυσης διαφορών.

Η Άγκυρα περιμένει τώρα την έγκριση των κυβερνήσεων της ΕΕ για να ξεκινήσει αυτές τις διαδικασίες. Η Κομισιόν έστειλε το επίσημο αίτημά της για εντολή διαπραγμάτευσης με την Τουρκία στο Συμβούλιο Υπουργών της ΕΕ, τις τελευταίες ημέρες του 2016. Η λήψη αποφάσεων στο συμβούλιο περιπλέκεται από πολιτικές δυσκολίες με την Τουρκία, μετά από ένα πολωτικό συνταγματικό δημοψήφισμα τον Απρίλιο και την επέκταση του καθεστώτος έκτακτης ανάγκης που επιβλήθηκε μετά από το επιτυχημένο πραξικόπημα του Ιουλίου 2016.

Το βασικό ερώτημα που φαίνεται να χωρίζει τις κυβερνήσεις της ΕΕ είναι κατά πόσον η έναρξη αυτών των σημαντικών εμπορικών διαπραγματεύσεων θα εξαρτηθεί από τα ανθρώπινα δικαιώματα και τα δημοκρατικά πρότυπα. Είναι σαφές ότι η Άγκυρα δεν θέλει να επιβληθούν πολιτικοί όροι σε αυτές τις εμπορικές συνομιλίες. Η ΕΕ ωστόσο φαίνεται δικαιολογημένα απρόθυμη να διαχωρίσει πλήρως τις δημοκρατικές προϋποθέσεις από τις εμπορικές σχέσεις με την Τουρκία.

Κατά πάσα πιθανότητα, η θέση της ΕΕ δεν θα επισημοποιηθεί πριν από τις γερμανικές κοινοβουλευτικές εκλογές το Σεπτέμβριο. Θα έχει επίσης ενδιαφέρον να δούμε πώς ο νέος Γάλλος πρόεδρος θα επηρεάσει αυτό το διάλογο. Στη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας, ενώ έθεσε τις προτεραιότητές τυ για την εμπορική πολιτική της ΕΕ, ο Emmanuel Macron ειχε αφήσει να εννοηθεί ότι ήθελε περισσότερες δημοκρατικές και συνεκτικές αποφάσεις σχετικά με το διεθνές εμπόριο, λαμβάνοντας υπόψη τις απόψεις ενός πιο ποικίλου συνόλου ενδιαφερομένων. Η άποψη του Macron θα μεταφραστεί σε μια πιο πλούσια σε συνθήκες εντολή για την εμπορική πολιτική εν γένει και για μια εκσυγχρονισμένη τελωνειακή ένωση με την Τουρκία ειδικότερα.

Πέρα από το εμπόριο, η διατήρηση της προσφυγικής συμφωνίας ΕΕ-Τουρκίας είναι άλλος ένας βασικός στόχος. Το Μάρτιο του 2016 η Τουρκία ανέλαβε τη δέσμευση να περιορίσει τη ροή των παράνομων μεταναστών στην Ευρώπη με αντάλλαγμα υποσχέσεις για οικονομική βοήθεια, επανεγκατάσταση και ελευθέρωση των θεωρήσεων. Αλλά η συμφωνία παραμένει πολύ εύθραυστη. Η Άγκυρα ισχυρίζεται ότι η ΕΕ δεν έχει εκπληρώσει τις πολλές δεσμεύσεις της, με εξαίρεση το συνεχιζόμενο πρόγραμμα οικονομικής βοήθειας. Ιδιαίτερης σημασίας για τους Τούρκους είναι η απελευθέρωση της βίζα. Η Άγκυρα συνεχίζει να ασκεί πιέσεις στην ΕΕ για απελευθέρωση της βίζας και απειλεί σε τακτά χρονικά διαστήματα να αναστείλει την προσφυγική συμφωνία εάν δεν αρθεί η βίζα.

Αλλά οι απαιτήσεις της Άγκυρας είναι απίθανο να ικανοποιηθούν στο προσεχές μέλλον. Η ΕΕ υποστηρίζει ότι το εγχώριο πολιτικό περιβάλλον στην Τουρκία παραμένει εμπόδιο σε οποιαδήποτε κίνηση προς την απελευθέρωση της βίζας. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο έχει επίσης θέσει την άρση του καθεστώτος έκτακτης ανάγκης στην Τουρκία ως προϋπόθεση για την αναθεώρηση της απελευθέρωσης της βίζας. Επομένως σύντομα, η Άγκυρα και οι Βρυξέλλες θα πρέπει να καταφύγουν σε περισσότερη διπλωματική δημιουργικότητα για να αποτρέψουν την κατάρρευση της προσφυγικής συμφωνίας.

Στην άμυνα και στην ασφάλεια, η ΕΕ παραμένει ένας σημαντικός σύμμαχος για την Τουρκία. Αλλά η σχέση της Άγκυρας με τον πυλώνα ασφάλειας και άμυνας της ΕΕ έχει διαμορφωθεί σε μεγάλο βαθμό από το status της Τουρκίας ως μιας χώρας του ΝΑΤΟ με φιλοδοξίες να παραμείνει "ενεργή”στην ευρωπαϊκή ασφάλεια. Για τους Τούρκους φορείς χάραξης πολιτικής, το ΝΑΤΟ συνεχίζει να αποτελεί το βασικό θεσμικό όργανο για την ευρωπαϊκή άμυνα και ασφάλεια.

Η μακρόχρονη αυτή σχέση έχει γίνει ακόμη πιο κατηγορηματική, καθώς οι προοπτικές ένταξης της Τουρκίας στην ΕΕ έχουν γίνει ακόμη πιο αόριστες. Ωστόσο, την ίδια στιγμή, οι Τούρκοι φορείς χάραξης πολιτικής έχουν βιώσει την σταδιακή ανάπτυξη μιας ευρωπαϊκής πολιτικής ασφάλειας και άμυνας. Ως εκ τούτου, η θέση της Άγκυρας μπορεί να οριστεί ως μια πράξη εξισορρόπησης που αντανακλά τόσο ένα ένστικτο για την προάσπιση του προτιμησιακού καθεστώτος του ΝΑΤΟ όσο και μια παράλογο αποδοχή της ΕΕ ως έναν παράγοντα της ευρωπαϊκής ασφάλειας.

Μια εξαίρεση σε αυτή την επιφανειακή συνεργασία μπορεί να διαπιστωθεί στον τομέα της αντιμετώπισης της τρομοκρατίας, όπου μια κοινή αντίληψη των αυξημένων απειλών βίαιου εξτρεμισμού και το αυτοαποκαλούμενο Ισλαμικό Κράτος, έχουν δημιουργήσει ένα ισχυρό πλαίσιο συνεργασίας μεταξύ των υπηρεσιών πληροφοριών και επιβολής νόμου της Τουρκίας, των θεσμικών οργάνων της ΕΕ, και πολλών κυβερνήσεων της ΕΕ.

Τέλος, αναφορικά με τη δημοκρατία και τη διακυβέρνηση, σε αντίθεση με τις πρόσφατες τάσεις της κυβέρνησης, η τουρκική κοινωνία συνεχίζει να θέλει τον πιθανό ρόλο της ΕΕ ως σημείο αναφοράς για τις εγχώριες μεταρρυθμίσεις. Γι αυτό παρά τα σημαντικά εμπόδια, περισσότεροι απο το 40% των Τούρκων συνεχίζουν να υποστηρίζουν τον στόχο της ένταξης στην ΕΕ.

CarnegieEurope
Πηγή Capital


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Η Διεύθυνση Πληθυσμού των Ηνωμένων Εθνών (UN Population Division), έδωσε στη δημοσιότητα εκτιμήσεις για τον μελλοντικό πληθυσμό των βαλκανικών χωρών που προκαλούν ιδιαίτερη ανησυχία, καθώς οι προβολές των υπαρχόντων στοιχείων δείχνουν σημαντική τάση πληθυσμιακής μείωσης.

Το ποσοστό της μείωσης που αναμένεται σε σειρά χωρών, όπως η Βουλγαρία, η Ρουμανία και η Σερβία θα κυμανθεί στο 15%. Ειδικά για τη Βουλγαρία, αναφέρεται ότι από 7 εκατομμύρια πληθυσμό το 2007 θα μειωθεί στους 5,4 εκατομμύρια το 2050.

Η Κροατία από 4 εκατομμύρια το 2017 θα μειωθεί στα 3,4 εκατομμύρια. Η Ρουμανία, από 19,6 εκατομμύρια κατοίκους, το 2050 θα έχει 16,4 εκατομμύρια και η Σερβία από 8,7 εκατομμύρια θα μειωθεί στα 7,4 εκατομμύρια.

Ενδιαφέρον παρουσιάζει η εξαίρεση στον κανόνα που είναι η Βοσνία, η οποία αναμένει ελαφρά αύξηση πληθυσμού, από 3.507.000 περίπου σήμερα στους 3.508.000 κατοίκους. Η ΠΓΔΜ από 2,1 εκατομμύρια θα μειωθεί στους 1,9 εκατομμύριο κατοίκους και το Μαυροβούνιο από 629.000 κατοίκους στους 588.000 το 2050 πάντα.

Την ίδια στιγμή, ο πληθυσμός του κόσμου θα αυξηθεί σημαντικά και από τους 7,6 δισεκατομμύρια κατοίκους του πλανήτη σήμερα, το 2030 θα είναι 8,6 δισεκατομμύρια, το 2050 9,8 δισεκατομμύρια και το 2.100 ο πλανήτης θα έχει 11,2 δισεκατομμύρια κατοίκους, που θα προσθέτει ετησίως περίπου 83 εκατομμύρια κατοίκους.

Πηγή Defence-Point


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Γράφει ο Νίκος Στέλγιας

Δια στόματος ενός υψηλόβαθμου στελέχους της η τουρκική κυβέρνηση δίνει μια ενδιαφέρουσα εξήγηση για τα όσα διαδραματίζονται τις τελευταίες ώρες στο Κυπριακό εν αναμονή της επικείμενης Διάσκεψης της Γενεύης.

Από το Λονδίνο, ο Αντιπρόεδρος της τουρκικής κυβέρνησης, Τουγρούλ Τουρκές, ο οποίος πριν από λίγα εικοσιτετράωρα επισκέφθηκε τα Κατεχόμενα και αντάλλαξε απόψεις με τον τουρκοκυπριακό πολιτικό κόσμο, στέλνει σημαντικά μηνύματα και στις δυο πλευρές της Πράσινης Γραμμής.

Σύμφωνα με τα όσα μεταδίδει η τουρκική εφημερίδα Μιλλιγιέτ, ο κ. Τουρκές έλαβε μέρος σε μια εκδήλωση που διοργανώθηκε στο Λονδίνο και στην οποία έλαβαν μέρος διπλωμάτες, ένας βουλευτής του βρετανικού Συντηρητικού Κόμματος και εκπρόσωποι τουρκικών ΜΚΟ. Σε αυτή την εκδήλωση ο κ. Τουρκές τοποθετήθηκε για την πορεία του Κυπριακού.

Ο Αντιπρόεδρος της τουρκικής κυβέρνησης δηλώνει το εξής: «Πραγματοποιείται εκ νέου σύσκεψη στο Κραν Μοντάνα με το ζόρι (με την επιβολή) του ΟΗΕ. Αυτό τον όρο (με το ζόρι) πρέπει να χρησιμοποιήσω».

Στην συνέχεια, ο κ. Τουρκές αναφέρει ότι: «Πρέπει να δηλωθεί το εξής σε αυτό το σημείο. Υπάρχει κάτι πολύ σημαντικό, το οποίο πρέπει να γνωρίζετε. Αυτές οι απομονώσεις είναι άδικες για τον Τούρκο της Κύπρου. Αυτές (οι απομονώσεις) είναι άδικες τιμωρίες που επιβάλλονται σε εκείνον. Πρέπει να γλυτώσει μια ώρα αρχύτερα από αυτές. Για να συμβεί αυτό, οι πολιτικοί μας στην Κύπρο, πρώτα από όλους ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, ο διαπραγματευτής και η κυβέρνηση, καταβάλλουν κάθε είδους προσπάθεια. Και εμείς, καταβάλλουμε προσπάθειες για την επίτευξη αυτού του στόχου από την Τουρκία».

Διαφορετικές αναγνώσεις για την λύση

Ο Αντιπρόεδρος της τουρκικής κυβέρνησης δηλώνει ότι η χώρα του και η τουρκοκυπριακή πλευρά υποστηρίζει την λύση και θέτει το εξής ερώτημα: «Υπάρχουν διαφωνίες στο σημείο (ερώτημα) τι είναι η λύση;»

Στην συνέχεια, ο κ. Τουρκές προσθέτει τα εξής: «Η άλλη πλευρά (η ελληνοκυπριακή κοινότητα), με την ιδιότητα του μέλους του Ε.Ε., την οποία απέκτησε με άδικο τρόπο, θεωρεί τον εαυτό της βασικό κορμό (του νέου συνεταιρισμού). Θεωρεί ότι μπορεί να κρίνει το ποιος θα ενταχθεί και ποιος όχι (στον νέο συνεταιρισμό) και χαρακτηρίζει αυτούς (τους πληθυσμούς, την τουρκοκυπριακή πλευρά) ως μειονότητα. Το πρόβλημα είναι αυτό. (Το πρόβλημα) ξεκινά σε αυτό το σημείο».

Ο κ. Τουρκές τονίζει το εξής: «Η δική μας πρόταση είναι η εξασφάλιση και η δημιουργία ενός νέου, σωστού ομόσπονδου κράτους με δυο ίσες κοινότητες. Αυτή είναι η ορθή επιλογή. Οι σημερινές πληθυσμιακές αναλογίες δεν σημαίνουν τίποτα. Αυτό δεν μπορεί να γίνει αποδεκτό. Το δηλώνω ξεκάθαρα. Ανεξάρτητα από την πληθυσμιακή σύνθεση, η Τουρκική Δημοκρατία υποστηρίζει (μια λύση) στην βάση της ένωσης δυο ίσων κοινοτήτων και δομών. Οι διαπραγματευτές στην Κύπρο καταβάλλουν προσπάθειες προς αυτή την κατεύθυνση. Αυτό πρέπει να δηλωθεί, διότι κατά διαστήματα στον δυτικό τύπο, ιδιαίτερα στον τύπο της Ευρώπης, εκφράζονται διαφορετικά πράγματα».

Ο Τουρκές μιλά για τις εγγυήσεις

Στο ζήτημα των εγγυήσεων, ο κ. Τουρκές δηλώνει τα εξής: «Ένα άλλο σημαντικό ζήτημα είναι αυτό των εγγυήσεων. Εφόσον όταν μεταβαίνετε στη νότια Κύπρο και δεν μπορείτε να βρείτε ένα αστυνομικό τμήμα για να καταγγείλετε το σπάσιμο του τζαμιού του αυτοκινήτου σας, όταν δεν μπορείτε να ξεκινήσετε μια δίκη για την ληστεία του αυτοκινήτου σας, εκεί δεν μπορείτε να κάνετε λόγο για ασφάλεια. Αυτά είναι προβλήματα που πρέπει να επιλυθούν».

Ο κ. Τουρκές αναφέρει επίσης ότι συναντήθηκε με τον Μουσταφά Ακιντζί στην Κύπρο, ενώ δεν παραλείπει να κάνει ιδιαίτερη μνεία στην αξιοσημείωτη παρουσία των τουρκοκυπρίων στον κοινωνικό ιστό της Βρετανίας.

Τι λέει το τουρκικό Προεδρικό;

Στον απόηχο των νέων δηλώσεων του κ. Τουρκές, οι πηγές της «Κ» στους κύκλους της τουρκικής κυβέρνησης και του τουρκικού Προεδρικού απέφυγαν να επεκταθούν επί του ζητήματος. Επίσης, οι ίδιες πηγές επέλεξαν να μην μοιραστούν λεπτομέρειες σχετικά με την συνάντηση του Ρετζέπ Ταγγίπ Ερντογάν με τον κ. Ακιντζί.

Παρόλα αυτά, μας επισημαίνουν ότι οι θέσεις του κ. Τουρκές εκφράζουν την επίσημη γραμμή της Άγκυρας και ότι στην συνάντηση του Τούρκου Προέδρου με τον ηγέτη της τουρκοκυπριακής κοινότητας συζητήθηκαν σημεία τα οποία ενδέχεται να μην βρουν σύμφωνη την ελληνοκυπριακή πλευρά. Ωστόσο εάν η ηγεσία της ελληνοκυπριακής κοινότητας και η Αθήνα επιθυμούν την πρόοδο στην Γενεύη τότε είναι αναγκαίο να αποδώσουν την δέουσα προσοχή στα εν λόγω σημαντικά σημεία.

Πηγή "Καθημερινή"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου