Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

31 Δεκ 2017


Η απόφαση της ελληνικής κυβέρνησης να ζητήσει ακύρωση της χορήγησης ασύλου σε έναν από τους 8 Τούρκους αξιωματικούς έχει προκαλέσει εξαιρετικά αρνητικές εντυπώσεις στο Πανελλήνιο. Μπορεί κάποιοι να σκέπτονται «που να μπλέκουμε τώρα με τον Ερντογάν, έχουμε και το προσφυγικό που καίει», ωστόσο, η συντριπτική πλειοψηφία των δημοκρατών πολιτών αισθάνονται ΕΘΝΙΚΗ ΝΤΡΟΠΗ για την παρέμβαση του Τσίπρα και της παρέας του στη Δικαιοσύνη. Ας αφήσουμε στην άκρη το γεγονός ότι δεν υπάρχει κανένας σεβασμός στη διάκριση των εξουσιών, βασικό στοιχείο της ελληνικής δημοκρατίας. Αυτό που έγινε χθες απέδειξε κάτι πολύ χειρότερο: Ότι η αριστερή… προοδευτική κυβέρνηση της χώρας, αυτή η βρόμικη αριστερά που γιγαντώθηκε πουλώντας ιδανικά που δεν πίστεψε ποτέ, είναι σήμερα το γιουσουφάκι και του Σουλτάνου Ερντογάν.

Μέσα σε λίγες εβδομάδες αυτοί οι τύποι που μας κυβερνούν παρέδωσαν τα πάντα στην Άγκυρα. Άφησαν τον Ερντογάν να μας εξευτελίσει μέσα στην πατρίδα μας. Του επέτρεψαν να γυρνά σαν απόλυτος άρχοντας στη Θράκη, δεν έκαναν τίποτε για να αποτρέψουν την τουρκική διπλωματία από το να ανοίξει απροκάλυπτα όλα τα «γκρίζα» θέματα στα ελληνοτουρκικά.

Και τώρα; Με τις πρώτες κραυγές των «γκρίζων λύκων» της κυβέρνησης Ερντογάν τι κάνουν; Ετοιμάζονται να παραδώσουν στην Άγκυρα 8 ανθρώπους επειδή αντιστάθηκαν στον Σουλτάνο;

Το συμπέρασμα είναι ότι έλεγε αλήθεια ο Ερντογάν όταν αποκάλυψε πως ο Τσίπρας του είχε υποσχεθεί την απέλαση των «8» μέσα σε λίγες ημέρες από την έλευσή τους στην Ελλάδα. Και φαίνεται ότι ο Τσίπρας στις πρόσφατες επαφές στην Αθήνα, του υποσχέθηκε ότι θα κάνει τα πάντα να τους ξαποστείλει.

Άραγε πώς αισθάνονται οι… δημοκράτες αριστεροί που μεγάλωσαν με τα ιδανικά της αλληλεγγύης, της βοήθειας στους κυνηγημένους από ολοκληρωτικά καθεστώτα; Γιατί μπορεί ο Ερντογάν να είναι εκλεγμένος αλλά επί της ουσίας πρόκειται για τη χειρότερη μορφή του ισλαμοφασισμού η οποία απειλεί την Ελλάδα.

Πώς θα αισθάνονταν άραγε οι χιλιάδες διωκόμενοι από τη Χούντα των Συνταγματαρχών που βρήκαν καταφύγιο και άσυλο σε άλλες χώρες εκείνα τα ταραγμένα χρόνια της 7ετίας; Τι θα γινόταν αν οι Ιταλοί, οι Γάλλοι, οι Γερμανοί αποφάσιζαν την απέλαση τους και τους παρέδιδαν στους βασανιστές της Χούντας;

Είναι σίγουρο ότι η απέλαση των Τούρκων θα είναι η υπογραφή της καταδίκης τους. Και είχαμε πει από την πρώτη στιγμή ότι καλύτερα να μην μας τύχαινε αυτό το πρόβλημα, καλύτερα να μην έρχονταν στην Ελλάδα οι Τούρκοι αξιωματικοί. Όμως, ήρθαν, φιλοξενήθηκαν, γλίτωσαν τη ζωή τους και η ελληνική δικαιοσύνη αποφάσισε ότι δεν πρέπει να οδηγηθούν στη σφαγή. Η κυβέρνηση δεν σέβεται τις αποφάσεις των δικαστών για μικρότερης σημασίας θέματα, θα σεβαστεί αποφάσεις που σχετίζονται με τις ελληνοτουρκικές σχέσεις;

Η παρέμβαση του Μαξίμου θα γραφτεί στις πιο ντροπιαστικές σελίδες της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας ως κλασικό παράδειγμα ραγιαδισμού χωρίς όρια. Γιατί τι θα μας έκανε ο Σουλτάνος δηλαδή αν αποφασίζαμε να κρατήσουμε τους Τούρκους επειδή κινδυνεύουν; Τι θα μπορούσε περισσότερο να μας κάνει αλλά και πόσο μπορεί να απειλεί μια ευρωπαϊκή χώρα, μέλος της ΕΕ;

Κι εδώ έρχεται η παντελής έλλειψη συμπαράστασης των Βρυξελλών στην Ελλάδα. Αντί να πουν ότι τα ελληνικά σύνορα είναι κι ευρωπαϊκά και κανείς δεν τολμά να τα αμφισβητήσει, κρύβονται πίσω από τη γραφειοκρατία τους.

Όμως, και η στάση της ΝΔ δεν ήταν εξ αρχής ξεκάθαρη. Για μια ακόμα φόρα τα αντανακλαστικά της υπήρξαν μουδιασμένα. Αντιλαμβανόμενη προφανώς ότι η... καθυστερημένη ανακοίνωση που εξέδωσε ήταν άνευρη χωρίς να αγγίζει την ουσία του θέματος, έσπευσε να βγάλει νέα σε πιο σκληρή γραμμή.

Καλό είναι να... ακονίσουν λίγο τα αντανακλαστικά τους στην Πειραιώς ώστε τουλάχιστον στα κρίσιμα εθνικά θέματα να έχουν ξεκάθαρες θέσεις χωρίς αστερίσκους.

Η τακτική του μεσαιοχωριτισμού που καμιά απόφαση δεν πρέπει να «ενοχλεί» κανέναν, όλα επίπεδα δηλαδή, χωρίς γωνίες και χωρίς να εξοργίζεται κανείς δεν είναι πολιτική ΝΔ, είναι πολιτική… Καμμένου που το παίζει πατριώτης κατά το δοκούν και κρύβεται στα δύσκολα.

«Η πιο δύσκολη γλώσσα είναι τα… ξεκάθαρα που τα μιλούν λίγοι», λέει η λαϊκή σοφία. Ισχύει για τη ΝΔ αλλά πρωτίστως ισχύει για την ελληνική κυβέρνηση που έπεσε στα τέσσερα μπροστά στον Σουλτάνο, και μάλιστα με τρόπο ιδιαίτερα ντροπιαστικό. Μέσα σε λίγα λεπτά της ώρας από την προκλητική, υβριστική, απειλητική και ωμή παρέμβαση της τουρκικής κυβέρνησης στα εσωτερικά της χώρας και στις αποφάσεις της ανεξάρτητης δικαιοσύνης βγήκε η ανακοίνωση του Μαξίμου.

Αν αυτό δεν είναι ντροπή για την Ελλάδα τότε η λέξη έχει χάσει το νόημά της.

AntiNews


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Απειλές της Τουρκίας εναντίον της Ελλάδας, με αφορμή την παροχή ασύλου στον έναν από τους οκτώ Τούρκους αξιωματικούς που κατέφυγαν στην Ελλάδα με ελικόπτερο μετά το πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου 2016, εκτόξευσε ο αντιπρόεδρος της Τουρκίας, Χακάν Τσαβούσογλου.

Με μηνύματα που ανέβασε στο Twitter, ο συνεργάτης του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν αναφέρεται στο θέμα των Τούρκων αξιωματικών, δηλώνοντας χαρακτηριστικά ότι «δεν έχουν αντιληφθεί πόσο μεγάλος κίνδυνος είναι για την Ελλάδα και τον ελληνικό λαό κάθε μέλος της FETÖ που αφήνεται ελεύθερο», προσθέτοντας μεταξύ άλλων πως «δεν ωφελεί κανέναν μια εικόνα της Ελλάδας στην οποία συνωστίζονται οι τρομοκράτες».

Σε άλλο μήνυμα, όπως αναφέρει το iefimerida.gr, ο Τούρκος αντιπρόεδρος της κυβέρνησης τονίζει πως «εμείς έχουμε χρέος να τους προειδοποιήσουμε από τώρα φιλικά, αλλά η απόδοση ασύλου δεν είναι καθόλου φιλική στάση» και προσθέτει σε άκρως επιθετικό ύφος ότι «οι τρομοκράτες που αφήσατε ελεύθερους σήμερα είναι σαν δυναμίτης έτοιμος να εκραγεί και όταν εκραγεί μπορεί να μην μείνει χώρα για να προστατεύσετε».


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Του Στέλιου Παπαθεμελή

Συμφωνούμε με το άσμα της Άλκηστης Πρωτοψάλτη «η σωτηρία της ψυχής είναι πολύ μεγάλο πράγμα». Όντως έτσι είναι. Αλλά πόσοι, ιδίως από τις πολιτικές και επιχειρηματικές ελίτ, προβληματίζονται «τί ψυχή θα παραδώσουν;».

Σοβεί εν κρυπτώ και εν μέρει έρχεται στην επιφάνεια μια υπερκινητικότητα για το σκοπιανό. Αυξημένο και πιεστικό ‘ενδιαφέρον’ του διεθνούς παράγοντος να εντάξει τα προβληματικά Δυτικά Βαλκάνια στους ευρωατλαντικούς θεσμούς. Ιδέα του είναι ότι έτσι θα τα ‘σώσει’ από την επιρροή της Μόσχας. Οι Νατοϊκοί πρέπει να αισθάνονται βαρύτατες ενοχές για τη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας και τον όλεθρο που προκάλεσαν στους κατοίκους των περιοχών αυτών με τις εγκληματικές επεμβάσεις τους.

Είναι φως φανάρι ότι προωθείται ένα διεθνές σχέδιο, όπου οι γείτονες προβαίνουν σε ασήμαντες κινήσεις (π.χ. ο Ράμα δίνει στον Αρχιεπίσκοπο Αλβανίας, μετά 25 έτη θυσιών υπέρ της αλβανικής κοινωνίας, ιθαγένεια, ενώ ο Ζάεφ προσφέρεται να παραιτηθεί εν μέρει από αποκλειστικός κληρονόμος του Μ. Αλεξάνδρου, αφού «πιθανόν ένα κομμάτι αυτής της ιστορίας να ανήκει επίσης στην Ελλάδα»(sic!).

Η παράδοση της Ελλάδος θα έχει ως αντάλλαγμα την «χαλάρωση» της εποπτείας εκ μέρους των δανειστών – δυναστών μας.

Θα θυμίσουμε ότι την εθνική θέση στο σκοπιανό συνόψισε ο Κωνσταντίνος Καραμανλής - και ταυτίστηκε με αυτήν ο Ανδρέας Παπανδρέου με την παρακαταθήκη «Η Μακεδονία είναι μία και είναι Ελληνική». Αυτό σημαίνει ότι η οποιαδήποτε σύνθετη αποτελεί απατηλή λύση. Θα είναι μιας χρήσεως, για την στιγμή της υπογραφής. Όταν μάλιστα το εύρος εφαρμογής και χωρίς τροποποίηση του σκοπιανού συντάγματος δεν είναι καθολικό και απόλυτο.

Από τις δηλώσεις του πρωθυπουργού (Βελιγράδι 9/12) και του Υπ.Εξ. (ΕΡΤ 19/12) προκύπτει ότι η συμφωνία είναι κομμένη και ραμένη στα μέτρα του Ζάεφ.

Τώρα η εικόνα του πολιτικού μας κόσμου για το ζήτημα είναι επιεικώς απογοητευτική. Ο κ. Μητσοτάκης λόγω προπατορικών αμαρτημάτων – πατρικού (1992) και αδελφικού (2007) – «κολλάει» στη στάση Καμμένου, φοβούμενος ευλόγως ότι, αν ο τελευταίος δεν ενδώσει σε κυβίστηση και εμμείνει σταθερά σ’ αυτό που τώρα δηλώνει, θα του αποσπάσει σοβαρό εκλογικό κομμάτι. Κατά τ’ άλλα καμία μνεία της απόφασης των Αρχηγών τής 13/4/1992 και του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου της Λισαβώνας 26-27/6/92 που απαιτούν «η ονομασία του κράτους αυτού να μην περιλαμβάνει τον όρο Μακεδονία». Με παραλλαγές στο ίδιο μήκος κύματος κινούνται και τα ελάσσονα κόμματα.

Ο λαός πρέπει να αξιώσει το δέον: Ονομασία χωρίς τον όρο Μακεδονία, ή παράγωγα. Εάν «έξωθεν» και «έσωθεν» επιβληθεί η πολιτικά αφελής και εθνικά επικίνδυνη σύνθετη η ήττα μας θα είναι απερίγραπτη, καθώς οι «νικητές» είναι απείρως υποδεέστεροί μας γεωπολιτικά και γεωστρατηγικά. Από τον τάφο του ο πρώτος σκοπιανός πρόεδρος Κίρο Γκλιγκόροφ (οι διάδοχοί του μας υποχρεώνουν να τον επικαλούμεθα) φωνάζει: «Είμαστε σλάβοι. Έχουμε έρθει στα Βαλκάνια τον 6ο και 7ο αιώνα (…). Δεν γνωρίζω κατά πόσο στις φλέβες μας συνεχίζει να ρέει κάποια σταγόνα αίματος των αρχαίων Μακεδόνων, αλλά ακόμη και έτσι δεν είναι αυτό που δίνει την ταυτότητα του λάου μας»(Απομνημονεύματα, σελ.259).

Γάλλοι (TOTAL) και Ιταλοί (ΕΝΙ) δραστηριοποιούνται ήδη στην Κυπριακή ΑΟΖ. Η Τουρκία όμως μετακινεί πλωτό γεωτρύπανο, λέει στην Ανατολική Μεσόγειο. Οι Κύπριοι, αποφασιστικότεροι των Ελλαδιτών, αντιπαρέρχονται τις απειλές και με την ΕΝΙ επικεντρώνονται ήδη στο οικόπεδο 6 .

Το «παιχνίδι» όμως χοντραίνει. Ο τούρκος Υπ.Εξ. σε μια αντιπαράθεσή του με την αντιπολίτευση που κατηγορεί την κυβέρνηση ότι άφησε 16 «τουρκικά» νησιά στην Ελλάδα, ορίζει τρεις δυνατότητες ανάκτησής τους: α) Διπλωματία. β) Δ.Δ. Χάγης. γ) Στρατιωτική κατάληψη.

Το α΄ είναι άνευ αντικειμένου, για το γ΄ υπάρχει η διαχρονική ελληνική απάντηση «μολών λαβέ»! Το καινούργιο είναι η απειλή της προσφυγής στο Διεθνές Δικαστήριο.

Αυτή προϋποθέτει συνυποσχετικό, δηλαδή αποδοχή της δικαιοδοσίας ένθεν κακείθεν. Τέτοιο δεν υπάρχει, και πιστεύουμε δεν θα υπάρξει, άρα η αναφορά είναι κενή περιεχομένου.

Καμιά χώρα δεν θέτει στην κρίση τρίτων την κυριαρχία της. Κάθε χώρα και κατεξοχήν η ελληνική υπερασπίζεται την εδαφική της ακεραιότητα παντί σθένει. Με την προσφορά και της τελευταίας ρανίδος του αίματός των παιδιών της.

Δεν υπάρχει στο κόσμο σύστημα συλλογικής ασφάλειας. Το ΝΑΤΟ υποτίθεται ότι είναι, αλλά υπερασπίζεται ένα κράτος κατά το άρθρο 5 μόνο σε περίπτωση επίθεσης από μη μέλος. Στις τουρκικές απειλές κωφεύει, διότι προέρχονται από μέλος του. Σοβαρή εθνικοαμυντική θωράκιση, αεροναυτική ισορροπία και σωστές συμμαχίες είναι θεμελιώδεις προϋποθέσεις που πρέπει να πληροί το κράτος που θέλει να είναι ελεύθερο. Η ενεργειακή συνεργασία των 4 (Ελλάς, Κύπρος, Ισραήλ, Αίγυπτος) αξίζει και πρέπει να προαχθεί σε εθνικοαμυντική. Κάτι τέτοιο θα απομονώσει την Τουρκία και λόγω Ισραήλ θα πειθαναγκάζονταν οι Αμερικανοί να αναπροσαρμόσουν τις «αγάπες» τους.

Παραμονές Πρωτοχρονιάς να τελειώσουμε με ένα κρητικό σκαλάθυρμα: «Κλιν-κλου στ’ αρνίθια σας / καλοχρονιά στα ρίφια σας / και καλός χρόνος στην αφεντιά σας». Και επειδή μάλλον δεν έχετε αρνίθια (=κότες) και ρίφια (κατσίκια), ό,τι έχετε και αγαπάτε, να το πολλαπλασιάσετε…

* O Στέλιος Παπαθεμελής είναι Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης
E-mail: stpapathemelis@gmail.com, danagennisi.press@gmail.com


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Η τελευταία πρόβλεψη του Economist Intelligence Unit (EIU) υπογραμμίζει τον κίνδυνο από τη Βόρεια Κορέα, από την κλιμάκωση της διαμάχης για τη Θάλασσα της Νότιας Κίνας και το ενδεχόμενο και άλλες χώρες της ΕΕ να εγκαταλείψουν την ευρωζώνη. Όσον αφορά την παγκόσμια οικονομία, άλλοι βασικοί κίνδυνοι περιλαμβάνουν την επιβράδυνση της οικονομίας της Κίνας, την πτώση των τιμών του πετρελαίου και την πιθανότητα κατάρρευσης της χρηματιστηριακής αγοράς στην Αμερική. Το EIU έχει εξετάσει τα εννέα πιθανά αρνητικά σενάρια που ακολουθούν, μετρώντας τους κινδύνους όσον αφορά την πιθανότητα και το επίπεδο επίπτωσης στο παγκόσμιο ετήσιο ΑΕΠ.

Μία μεγάλη στρατιωτική αντιπαράθεση στην κορεατική χερσόνησο: Χαμηλός κίνδυνος, πολύ υψηλός αντίκτυπος

Οι εντάσεις έχουν κλιμακωθεί το 2017 στην κορεατική χερσόνησο, μετά την πρόοδο της Βόρειας Κορέας στα πυρηνικά και την σκληρή στάση του Ντόναλντ Τραμπ απέναντι στο αδίστακτο καθεστώς. Το EIU αναφέρει: "Ο συνδυασμός μιας πιο επιθετικής στάσης από τις ΗΠΑ και η πιθανότητα να καταστεί η Βόρεια Κορέα πλήρες πυρηνικό κράτος, ικανό να χτυπήσει την ηπειρωτική Αμερική μέχρι το 2018 ή στις αρχές του 2019, θα μπορούσε να οδηγήσει σε κλιμάκωση των μεγάλων ένοπλων συγκρούσεων. Πράγματι, οι κίνδυνοι θα αυξηθούν τα επόμενα δύο χρόνια, ενώ ορισμένοι στις ΗΠΑ ζητούν προληπτική επίθεση πριν η Βόρεια Κορέα αποκτήσει την ικανότητα να εκτοξεύσει διηπειρωτικούς πυρηνικούς πυραύλους.
Ωστόσο, σύμφωνα με ένα τέτοιο σενάριο, η Βόρεια Κορέα θα απαντήσει σίγουρα με συμβατικά όπλα και ενδεχομένως πυρηνικούς πυραύλους μικρότερης εμβέλειας, προκαλώντας καταστροφές στη Νότια Κορέα και την Ιαπωνία ειδικότερα, με τεράστιο ανθρώπινο κόστος και με την καταστροφή μεγάλων παγκόσμιων αλυσίδων εφοδιασμού".
Το σημαντικό ανθρώπινο κόστος του πολέμου δρα επίσης ως ο ισχυρότερος αποτρεπτικός παράγοντας, ενώ η θέση των ΗΠΑ μπορεί να αλλάξει, από την επιθετικότητα στον περιορισμό μεσοπρόθεσμα.

Η μεγάλη αύξηση της παγκόσμιας τρομοκρατίας συντελεί στην αίσθηση απομονωτισμού: μέτριος κίνδυνος, υψηλός αντίκτυπος
Παρά το γεγονός ότι το ISIS έχει χάσει το μεγαλύτερο μέρος της επικράτειάς του στη Συρία και το Ιράκ, η παγκόσμια τρομοκρατική απειλή συνεχίζεται στο νέο έτος. Σύμφωνα με τις προβλέψεις του EIU: "Οι εδαφικές απώλειες στην πραγματικότητα αυξάνουν τον κίνδυνο παγκόσμιας ασφάλειας, καθώς οι τζιχαντιστές που επιστρέφουν τώρα έχουν μεγαλύτερο κίνητρο να διαπράξουν τρομοκρατικές επιθέσεις σε χώρες του κόσμου, τόσο για να συνεχίσουν τον πόλεμο με μία νέα μορφή όσο και για να διατηρήσουν τη σημασία της ομάδας. "Άλλες τζιχαντιστικές ομάδες - κυρίως η Αλ Κάιντα - θα μπορούσαν επίσης να αναζωπυρωθούν καθώς το χαλιφάτο του ISIS καταστρέφεται".

Μία μεγάλη κυβερνοεπίθεση καταστρέφει εταιρικές και κυβερνητικές δραστηριότητες: μέτριος κίνδυνος, υψηλός αντίκτυπος

Το EIU αναφέρει: "Υπήρξε μια σειρά από πρόσφατες επιθέσεις στον κυβερνοχώρο, συμπεριλαμβανομένων των λεγόμενων επιθέσεων Wannacry και Petya, οι οποίες έχουν πλήξει πολυάριθμα παγκόσμια δίκτυα, παρόλο που οι ζημίες που έγιναν μέχρι τώρα ήταν σχετικά περιορισμένες. Υπάρχει, ωστόσο, ο κίνδυνος να αυξηθεί η συχνότητα και η σοβαρότητα των επιθέσεων στο βαθμό που τα εταιρικά και κυβερνητικά δίκτυα θα μπορούσαν να μειωθούν ή να χειραγωγηθούν για παρατεταμένο χρονικό διάστημα".

Πολλές χώρες αποχωρούν από την ευρωζώνη: Πολύ χαμηλός κίνδυνος, πολύ υψηλός αντίκτυπος

Το EIU αναφέρει: "Το γεγονός η Ελλάδα να εγκαταλείψει τη ζώνη του ευρώ τα επόμενα χρόνια είναι ήδη μέρος της βασικής μας πρόβλεψης. Η προοπτική να ακολουθήσουν περισσότερες χώρες δεν υπάρχει, αλλά περαιτέρω αποχωρήσεις θα ήταν πολύ επιζήμιες τόσο για την ευρωπαϊκή όσο και για την παγκόσμια οικονομία". Στην Ιταλία, υπάρχει λαϊκή δυσαρέσκεια καθώς και αβεβαιότητα ως προς το αποτέλεσμα των επόμενων γενικών εκλογών και την κακή κατάσταση του εγχώριου τραπεζικού συστήματος.

Οι συγκρούσεις συμφερόντων στη Μέση Ανατολή να προκαλέσουν την κατάρρευση των παγκόσμιων αγορών ενέργειας: Χαμηλός κίνδυνος, πολύ υψηλός αντίκτυπος

Ο εντεινόμενος ανταγωνισμός μεταξύ της Σαουδικής Αραβίας και του Ιράν θα μπορούσε να οδηγήσει σε έναν "μικρό αλλά αξιοσημείωτο κίνδυνο" απόλυτης σύγκρουσης τα επόμενα χρόνια, σύμφωνα με το EIU. Η Σαουδική Αραβία υιοθέτησε μια πιο επιθετική προσέγγιση στη Μέση Ανατολή, επιβάλλοντας ένα μποϊκοτάζ στο Κατάρ και οδηγώντας σε στρατιωτική παρέμβαση στην Υεμένη. Το μποϊκοτάζ, από τη Σαουδική Αραβία και τους συμμάχους της, ώθησε το Κατάρ πιο κοντά στο Ιράν, με την Τουρκία να αυξάνει τη στρατιωτική παρουσία της στο Κατάρ.
Το EIU σημειώνει: "Αυτό, με τη σειρά του, ενθαρρύνει την ανάπτυξη ενός άξονα Σαουδικής Αραβίας – Αιγύπτου -ΗΑΕ, υπογραμμίζοντας τον τρόπο με τον οποίο η αντιπαλότητα Σαουδικής Αραβίας - Ιράν δημιουργεί και εδραιώνει τους διαχωρισμούς στην περιοχή, καθώς οι χώρες αναγκάζονται όλο και περισσότερο να επιλέγουν πλευρές. Αυτό σημαίνει ότι οποιαδήποτε χώρα με ενδεχομένως αντικρουόμενα συμφέροντα στον ανταγωνισμό πιθανότατα θα υποφέρει από μια αποσταθεροποιητική αντιπαράθεση μεσοπρόθεσμα, είτε μέσω έμμεσης στρατιωτικής δράσης είτε μέσω της χρηματοδότησης ανταγωνιστικών πολιτικών ομάδων".

Οι εδαφικές διαμάχες στη Θάλασσα της Νότιας Κίνας οδηγούν σε ξέσπασμα εχθροπραξιών: Μέτριος κίνδυνος, υψηλός αντίκτυπος
Καθώς η παγκόσμια δύναμη της Κίνας μεγαλώνει, το EIU προειδοποίησε ότι ένα "πιθανό σημείο ανάφλεξης" θα μπορούσε να είναι η διαμάχη της Θάλασσας της Νότιας Κίνας μεταξύ της Κίνας και αρκετών χωρών της Νοτιοανατολικής Ασίας. Όπως αναφέρει: "Η επιτάχυνση των μέτρων επαναπόκτησης των νησιών της Κίνας ή η δήλωση μιας ζώνης απαγόρευσης πτήσεων στη συγκεκριμένη περιοχή είναι ξεχωριστές πιθανότητες. Η κεντρική μας άποψη είναι ότι μια εκδήλωση στρατιωτικής σύγκρουσης που προκύπτει από την εδαφική διαμάχη είναι απίθανη. Ωστόσο, δεν μπορεί να αποκλειστεί η πιθανότητα ότι οι συγκρούσεις μικρής κλίμακας θα μπορούσαν να κλιμακωθούν σε σοβαρότερο συμβάν".

Η Κίνα υφίσταται μια ασταθή και παρατεταμένη οικονομική ύφεση: μέτριος κίνδυνος, πολύ υψηλός αντίκτυπος
Το EIU αναμένει ότι η Κίνα θα αντιμετωπίσει μια "μετρούμενη και καθοδηγούμενη από την πολιτική οικονομική ύφεση" ξεκινώντας από το 2018. Όπως προειδοποιεί, οι αρχές ενδέχεται να μην είναι σε θέση "να αποτρέψουν πτωχεύσεις στον αδιαφανή τομέα της σκιώδους οικονομίας", ενώ οι προσπάθειες επιβράδυνσης της πιστωτικής επέκτασης θα μπορούσαν να αποδειχθούν "πιο αποδιοργανωτικές από ό, τι αναμενόταν".
Και προσθέτει: "Η έκρηξη της πιστωτικής φούσκας σε άλλα μέρη συσχετίζεται συνήθως με εντονότερη επιβράδυνση της οικονομικής ανάπτυξης και, εάν συνοδεύεται από πτώση των τιμών των κατοικιών, η κυβέρνηση μπορεί να προσπαθήσει να διατηρήσει τον έλεγχο της οικονομίας - ειδικά αν κάποιες από τις μικρές και μεσαίες τράπεζες της Κίνας, οι οποίες εξαρτώνται περισσότερο από τη χονδρική χρηματοδότηση, καταρρεύσουν. "Εάν η κινεζική κυβέρνηση δεν είναι σε θέση να αποτρέψει μια άτακτη οικονομική καθοδική πορεία, αυτό θα οδηγήσει σε πολύ χαμηλότερες παγκόσμιες τιμές βασικών προϊόντων, ιδιαίτερα στα μέταλλα".

Οι χρηματιστηριακές αγορές των ΗΠΑ υποχωρούν, αποσταθεροποιώντας την παγκόσμια οικονομία: μέτριος κίνδυνος, πολύ υψηλός αντίκτυπος

Το EIU αναφέρει ότι η Ομοσπονδιακή Τράπεζα των ΗΠΑ πρέπει να χαλαρώσει σταδιακά το πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης (QE) και να ενισχύσει τη νομισματική πολιτική. "Καθώς συμβαίνει αυτό υπάρχει ο κίνδυνος οι τιμές των μετοχών να καταρρεύσουν στις ΗΠΑ, γεγονός που πιθανώς θα προκαλέσει αλυσιδωτή αντίδραση σε όλο τον κόσμο".

Η τιμή του πετρελαίου βυθίζεται μετά την κατάρρευση της συμφωνίας του ΟΠΕΚ: μέτριος κίνδυνος, μέτριος αντίκτυπος

Το EIU ανέφερε ότι υπάρχει κίνδυνος η συμφωνία του ΟΠΕΚ με τη Ρωσία να καταρρεύσει, οδηγώντας σε πτώση της τιμής του πετρελαίου, προκαλώντας αναταράξεις σε όλο τον κόσμο. Όπως τονίζει: "Οι παραγωγοί του ΟΠΕΚ και η Ρωσία συμφώνησαν να επεκτείνουν τις περικοπές παραγωγής τους μέχρι τα τέλη Νοεμβρίου του 2018. Μετά από αυτό, το σύστημα ποσοστώσεων αναμένεται να μειωθεί μόνο σταδιακά. Ωστόσο, υπάρχει ο κίνδυνος να καταρρεύσει η συμφωνία του ΟΠΕΚ".

express.co.uk
AntiNews


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Θα μπορούσε η πολιτική διάσωση Τσίπρα
να περνά μέσα από την ανατροπή;

Οι διαρροές και η σεναριολογία για τις πολιτικές εξελίξεις στη χώρα το 2018 έχει πλέον ξεφύγει από κάθε όριο. Οι περισσότεροι… ομνύουν στο ότι η χρονιά που έρχεται θα είναι έτος εκλογών, με εξελίξεις μάλιστα οι οποίες δεν θα είναι ομαλές, αλλά θα επιβληθούν, άλλοι λένε από «εξωγενείς παράγοντες» και άλλοι από… διαβολικές συνωμοσίες των ίδιων των κυβερνώντων.

Του Μιχαήλ Βασιλείου

Στόχος του παρόντος σημειώματος είναι όχι να «πέσει μέσα» και όταν έρθει το πλήρωμα του χρόνου να σας πούμε ότι εμείς σας τα είχαμε πει, παριστάνοντας ότι είχαμε πληροφόρηση, αλλά για να «πονηρέψουμε» τους φίλους μας σε όσα λέγονται δεξιά και αριστερά σε «πολιτικούς κύκλους» για να είναι υποψιασμένοι και καχύποπτοι σε οτιδήποτε δουν προσεχώς…

Το τελευταίο σενάριο που διακινείται και φέρεται να απηχεί σκέψεις από «κύκλους» εκτός Ελλάδας (σ.σ. δεν είναι απαραίτητο να αληθεύει) είναι ότι ο «γάμος» των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ δεν θα κρατήσει και οι δυο πλευρές θα οδηγηθούν στο διαζύγιο. Αφορμή ασφαλώς θα μπορούσε να δώσει το θέμα της ονομασίας των Σκοπίων με την ονομασία.

Εάν υποτεθεί ότι στόχος των Αμερικανών είναι η με κάθε τρόπο ένταξη της ΠΓΔΜ στο ΝΑΤΟ για να εξοβελιστεί οριστικά η παρουσία των Ρώσων στη χώρα, θα μπορούσαν να γίνουν μια σειρά από λογικές σκέψεις, λογικούς συνειρμούς που θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε ένα συμπέρασμα.

Το σενάριο θέλει τους ΑΝΕΛ να διαφωνούν και στην προσπάθεια να «μαντρώσουν» το παραδοσιακό τους ακροατήριο, παρότι ο Πάνος Καμμένος μας διασκέδασε σχετικά πρόσφατα δηλώνοντας «κεντρώος», θα μπορούσαν να αποφασίσουν να επιχειρήσουν να εμφανιστούν ως συνεχιστές της «κληρονομιάς» του Κώστα Καραμανλή που οδήγησε στην προβολή βέτο στη σύνοδο κορυφής του ΝΑΤΟ στο Βουκουρέστι το 2008.

«ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ» ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΧΑΟΣ ΚΑΙ Η «ΠΕΙΘΩ»…

Αυτή είναι η μία ανάγνωση μια τέτοιας ενδεχόμενης σκέψης. Η άλλη θα ήταν ότι το να βρεθεί η Ελλάδα σε πολιτική αναταραχή με μια ενδεχομένως υπηρεσιακή κυβέρνηση, θα εξυπηρετούσε το πολιτικό σύστημα να μη φορτωθεί οτιδήποτε θα μπορούσε να ερμηνευθεί εσωτερικά ως «ξεπούλημα» που θα συνεπαγόταν σημαντικό πολιτικό κόστος.

Επειδή όμως εάν κάποιος σκέπτεται αυτό ως «λύση», δεν είναι απαραίτητο να θεωρεί τις πολιτικές δυνάμεις του τόπου πρόθυμες να εκτελέσουν πειστικά το σενάριο, θα μπορούσε ο ενδιαφερόμενος να διαθέτει του «μοχλούς πίεσης» οι οποίοι και θα «πείσουν» τους διστακτικούς να συνεργαστούν.

Αν ο έξωθεν παράγοντας δηλαδή γνωρίζει κάποια ή κάποιες «λαδιές» των επιθυμητών πρωταγωνιστών (σ.σ. ποια κυβέρνηση στην Ελλάδα δεν είχε «άπλυτα», ασχέτως εάν έφθαναν ή όχι στα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων;), θα μπορούσαν να τους «πείσουν» ότι η αποτροπή της διαρροής τους θα μπορούσε να επιτευχθεί μέσω της συνεργασίας.

Και για να μη σκεφθεί ο εκβιαζόμενος (σ.σ. διότι περί εκβιασμού θα πρόκειται, έμμεσου ή άμεσου), το σενάριο είναι και συμβατό με τη γενικότερη πολιτική του ρητορική και στο τέλος της ημέρας αφήνει το περιθώριο να τον βρει κερδισμένο πολιτικά.

Οπότε, επιτυγχάνεται ο στόχος μιας Ελλάδας σε πολιτική αναταραχή που δεν θα προβάλει βέτο στην υιοθέτηση μιας ονομασίας για την ΠΓΔΜ που θα επιτρέψει την ενσωμάτωσή της στο ΝΑΤΟ, άρα το κλείσιμο άλλης μιας «γεωπολιτικής τρύπας» στα Βαλκάνια…

Και αν κανένας επιχειρήσει να παραστήσει τον ήρωα, υπάρχουν και οι Τούρκοι απέναντι που θα μπορούσαν ανά πάσα στιγμή να καταστούν «ανεξέλεγκτοι», ενώ μόνο ο «πολιτικά αγράμματος» στην Ελλάδα δεν έχει συνδέσεις τις περιόδους πολιτικής αναταραχής στη χώρα, με οποιαδήποτε αφορμή, με την αποθράσυνση της Τουρκίας.

Η δε οικονομική κρίση που έχει δυσχεράνει δραματικά το έργο των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων, θα μπορούσε να εκτιμηθεί από τους «σεναριογράφους», ως παράγοντας που συμβάλλει στο να είναι περισσότερο προβλέψιμες από το παρελθόν, όταν αρκετοί φοβούνταν το ενδεχόμενο να «πατηθεί το κουμπί» και να ξεκινούσε εκατέρωθεν το φόρτωμα της «ζυγαριάς» με το κόστος που θα καταβάλει η κάθε πλευρά στη σύγκρουση…

ΣΤΥΜΜΕΝΗ ΛΕΜΟΝΟΚΟΥΠΑ Ή «ΑΝΑΒΑΠΤΙΣΗ» ΚΑΙ ΔΙΑΣΩΣΗ;

Πολλοί που γνωρίζουν τα σενάρια αυτά που διακινούνται διατυπώνουν το ακόλουθο ερώτημα: Για ποιον λόγο να θέλουν να ρίξουν την πιο πειθήνια κυβέρνηση της κρίσης που πέρασε όσα επιθυμούσαν οι δανειστές χωρίς να ανοίξει μύτη, τα οποία όποιος άλλος επιχειρούσε και μόνο να τα συζητήσει θα είχε γίνει επανάσταση και θα καιγόταν η Αθήνα;

Η απάντηση είναι, ότι καταρχήν, ο συλλογισμός δεν είναι λανθασμένος. Είναι όμως ατελής. Ακριβώς επειδή η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ αποδείχθηκε τόσο συνεργάσιμη, έχει καταστεί υποψήφια εκλογικής πανωλεθρίας, μέχρι του επιπέδου της πολιτικής εξαφάνισης.

Γιατί να μη συμπεριφερθεί έτσι εκλογικά ένας συνταξιούχος που έχει φτάσει να εισπράττει ποσό που δεν του επιτρέπει να καλύψει καν τις στοιχειώδεις ανάγκες του, ή ένας νέος που εργάζεται σε καθεστώς δουλοπαροικίας για ψίχουλα, ενώ του έταζαν 750 ευρώ βασικό, αποκαλώντας μάλιστα «δέσμευση»; Τη στιγμή μάλιστα που το θράσος της ρητορικής των κυβερνώντων δεν έχει προηγούμενο;

Διότι μπορεί να λέγεται ότι η ΝΔ «δεν τραβάει με τον Κυριάκο», ή ότι «η ψαλίδα κλείνει αντί να ανοίγει», αλλά και ότι θα ζήσουμε μια νέα έκδοση του «Τσοβόλα δώστα όλα» με την υποτιθέμενη έξοδο της Ελλάδας από την επιτροπεία και τον δανεισμό της χώρας από τις αγορές για να πιάσει η βάση των ψηφοφόρων, του ΣΥΡΙΖΑ κυρίως, χρήμα στα χέρια και να θεωρήσει ότι τα δεινά λαμβάνουν τέλος, ώστε να ψηφίσει ξανά και μετά… βλέπουμε, όμως αυτή είναι η μισή αλήθεια.

Η άλλη μισή, η ανομολόγητη, είναι η έμφυτη ανασφάλεια των εταιρών σφυγμομέτρησης των διαθέσεων της κοινής γνώμης που δυσκολεύονται να εκτιμήσουν την τελική εκλογική συμπεριφορά εκατοντάδων χιλιάδων, αν όχι εκατομμυρίων Ελλήνων, οι οποίοι δεν θα τσιμπήσουν αυτή τη φορά και θα αντιληφθούν τον περιστασιακό χαρακτήρα των κυβερνητικών γαλαντομιών και υα τους «μαυρίσουν».

Εδώ έρχεται το δεύτερο μέρος των συζητήσεων, πολύ συγκεκριμένων κύκλων, τις οποίες έχει πληροφορηθεί το «DP», οι οποίες εστιάζουν στην εκ νέου ανακάλυψη εκ μέρους του Μεγάρου Μαξίμου του… αντιαμερικανισμού. Αυτό ως τάση έχει επισημανθεί από πολλούς τελευταία, μόνο που το «μάντρωμα του κοπαδιού» φαίνεται τελικά πως είναι ατελής ερμηνεία.

Η ΣΤΗΡΙΞΗ… ΔΙΑ ΤΗΣ ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ

Διότι θα μπορούσε να είναι ένα μόνο σκέλος του γενικότερου σχεδιασμού «επί χάρτου» (σ.σ. σπανίως «βγαίνει» και στην πράξη όλοι καλούνται να διαχειριστούν χαοτικές παραλλαγές…), με το υπόλοιπο να παραπέμπει σε μια – καταρχήν παράλογη – αλλά «τετράγωνη» και εξόχως μακιαβελική λογική στήριξης… διά της ανατροπής!

Διότι εάν κινητοποιηθούν τα ρέποντα προς τα αριστερά αντανακλαστικά του ψηφοφόρου που έφερε στην εξουσία τον ΣΥΡΙΖΑ και αρχίσουν αυτά τα περί «αποσταθεροποίησης από ξένα κέντρα», που έχουν αποδειχτεί ιδιαίτερα αποτελεσματικά στην Ελλάδα, το αποτέλεσμα θα μπορούσε να είναι ένας ΣΥΡΙΖΑ αναβαπτισμένος μετά την κάλπη, που θα έχει μεν χάσει τις εκλογές, θα έχει όμως διατηρήσει κρίσιμη μάζα ψηφοφόρων ώστε να διασωθεί πολιτικά.

Άρα, κάπου εδώ είναι ο «παραλογισμός», που θυμίζει τόσο πολύ την «παράλογη λογική» της στρατηγικής. Το να καταλήξει σωτήριο, αυτό που εκ πρώτης όψεως εμφανίζεται βολικά ως εφαρμογή της πολιτικής της «στυμμένης λεμονόκουπας», ότι ξεφορτωνόμαστε δηλαδή αυτόν που μας έκανε τη δουλειά, αλλά πλέον δεν μας είναι άλλο χρήσιμος.

Υπάρχει βέβαια και η αντίθετη εκτίμηση της κατάστασης που επιμένει, ότι δεν θα χαθεί η ευκαιρία για μια απόπειρα οριστικού ξεκαθαρίσματος με την «παλαβή αριστερά αλά γκρέκα», μετά από το γκρέμισμα των ψευδαισθήσεων δεκαετιών, προϊόν αφενός της αφέλειας και της ευπιστίας του Έλληνα, της ροπής μας εν τέλει προς αυτόν που θα τάξει τα περισσότερα, παρότι κατά βάθος όλοι γνωρίζουν το ψεύδος,

Διότι ποιος είπε ότι στα μάτια του έξωθεν παράγοντα, δεν αποτελεί ιδανική λύση π.χ. η περίφημη κυβέρνηση με τη συμμετοχή όλων των δυνάμεων; Γιατί η «διαχείριση» της χώρας δεν θα είναι ευκολότερη όταν οι τόσο επιπόλαιες και ανεύθυνες πολιτικές δυνάμεις του τόπου που δεν έχουν μάθει τίποτα άλλο από την παρουσίαση του αντιπάλου ως την επιτομή του κακού;

Από όσα προηγήθηκαν, κρατήστε τα όλα, ή κρατήστε τα μισά, ή ένα μέρος, ή ακόμα και θεωρήστε τα όλα βλακείες. Σημασία έχει να μείνει η λογική που διέπει το κείμενο και το «ηθικό δίδαγμα» για τα προσεχώς… ότι «τίποτα δεν είναι απαραιτήτως όπως θα φαίνεται εκ πρώτης όψεως».

Defence-Point


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



Το τουρκικό Kas, Tuzla, P 1208 patrol boat αγκυροβολημένο στα νησάκια δεξιά από τα Ίμια

Η αχαλίνωτη συμπεριφορά του πολιτικού κόσμου της Τουρκίας

Γράφει ο Δημήτρης Διακομιχάλης 

Ανατέλλει το 2018 και η πορεία των Τουρκικών διεκδικήσεων σε βάρος των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων έχουν αγγίξει κόκκινο.

Με την Τουρκική πολιτική ηγεσία σ’ ένα κρεσέντο αμφισβητήσεων, με αποκορύφωμα την απειλή του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης και επικεφαλής του Κεμαλικού κόμματος Κεμάλ Κιλιντσάρογλου, ο οποίος ουσιαστικά ανακοίνωσε την κατάληψη με πόλεμο 18 Ελληνικών νησιών μόλις κερδίσει το κόμμα του τις εκλογές, προσδιορίζεται το πλαίσιο στο οποίο θα κινηθεί και θα αντιμετωπίσει η Τουρκία τη χώρα μας τον επόμενο χρόνο ή τα επόμενα χρόνια.

Μάλιστα για να γίνει πιστευτός ότι θα καταλάβει με πόλεμο τα 18 νησιά όταν θα αναλάβει την εξουσία μας θύμισε την Τουρκική εισβολή στην Κύπρο το 1974.

Βέβαια ξέχασε να μας πει ο κύριος αυτός ότι την Κύπρο την πούλησαν οι συνταγματάρχες της Χούντας και ότι ενώ ουσιαστικά δεν υπήρξε αντίσταση παρά μόνο από κάποιους θύλακες, παρολίγο να αποτύχει η αποβατική τους προσπάθεια. 

Γι’ αυτό όσοι παρακολουθούν τις διεκδικήσεις της Τουρκίας σε βάρος των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων από το 1970 μέχρι σήμερα θα έχουν διαπιστώσει ότι αυτές με την πάροδο του χρόνου αναβαθμίζονται ποσοτικά και ποιοτικά.

Με αφορμή πιθανά υποθαλάσσια κοιτάσματα στη περιοχή της Θάσου δημοσιεύθηκε στην Εφημερίδα της Κυβέρνησης στις 21Μαρτίου 1970 το Νομοθετικό Διάταγμα 462/72 με το οποίο κυρώθηκε σύμβαση εκχώρησης στην Αμερικανική Εταιρεία Oceanic Exploration Company περιοχή του Βορειοανατολικού Αιγαίου ολόκληρης της περιοχής του Θρακικού πελάγους  για την αναζήτηση έρευνα και εκμετάλλευση πετρελαίου. 

Οι Τούρκοι αντιδρώντας σ’ αυτή την απόφαση της κυβέρνησης των Συνταγματαρχών την 1η Νοεμβρίου 1973 δημοσίευσαν στην Εφημερίδα της Κυβέρνησης τους την εκχώρηση στη κρατική Τουρκική εταιρεία Πετρελαίου, 27 συνεχόμενων τμημάτων της θάλασσας του Αιγαίου για έρευνες και εντοπισμό κοιτασμάτων πετρελαίου.

Αποτέλεσμα της Τουρκικής αντίδρασης ήταν να μην γίνει ποτέ αξιοποίηση του κοιτάσματος στη θέση Μπάμπουρας το οποίο βρίσκεται εκτός των έξι ναυτικών μιλίων και ήταν τραγικό λάθος των κυβερνήσεων της μεταπολίτευσης το ότι δεν προχώρησαν στην αξιοποίηση αυτού του κοιτάσματος όταν οι στρατιωτικοί συσχετισμοί μεταξύ των δύο χωρών ήταν με το μέρος μας.

Αναστάσιος Πεπονής: Για το ζήτημα του Αιγαίου, σελ. 20-21
Η πρώτη παραβίαση του Ελληνικού Εθνικού εναέριου χώρου έγινε στις 25 Δεκεμβρίου 1963 όταν η Τουρκική αεροπορία βομβάρδιζε το χωριό Μανσούρα στη Βόρεια Κύπρο. Τότε δυο Τουρκικά πολεμικά αεροσκάφη, έσπαζαν το φράγμα του ήχου πετώντας πάνω από τη Λέσβο, και τότε πολλοί μίλησαν για μεμονωμένο γεγονός
Η συνέχεια διέψευσε όλους αυτούς και το γαϊτανάκι των παραβιάσεων του Εθνικού μας χώρου ξεκινά το 1974 με αμείωτη ένταση με την κατάληψη και κατοχή του 40% της Κυπριακής Δημοκρατίας και με αυτό που βιώνουμε πλέον καθημερινά.

Η ποιοτική αναβάθμιση των διεκδικήσεων της Τουρκίας σε βάρος των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων έφτασε να είναι αιτία πολέμου, με την οποία απειλείται η Ελλάδα, εάν προχωρήσει στην επέκταση των χωρικών της υδάτων στα 12 ναυτικά μίλια, σύμφωνα με τις διατάξεις της Σύμβασης για το Δίκαιο της Θάλασσας του 1982.
Το 1995 με απόφαση της Τουρκικής Εθνοσυνέλευσης που εξέδωσε ψήφισμα εκχωρούσε στην κυβέρνηση την αρμοδιότητα να λάβει όποια μέτρα περιλαμβανομένων και των στρατιωτικών θα έκρινε αναγκαία για την προστασία των ζωτικών συμφερόντων της χώρας. Ως γνωστόν το Νοέμβριο του 1994 τέθηκε σε ισχύ η Σύμβαση για το Δίκαιο της θάλασσας όπου καθορίστηκε ως συμβατικός κανόνας ότι τα χωρικά ύδατα μπορούν να έχουν εύρος 12 ναυτικά μίλια. Σημειώνεται ότι η Τουρκία δεν ψήφισε την Σύμβαση για το Δίκαιο της θάλασσας. Ενώ η Βουλή των Ελλήνων το Μάιο του 1995 κύρωσε ομόφωνα την Σύμβαση. Για την ακρίβεια το δικαίωμα επέκτασης είναι μονομερές σε αντίθεση με την υφαλοκρηπίδα. Σήμερα από τα 149 κράτη που έχουν την δυνατότητα επέκτασης των χωρικών υδάτων τους στα 12 ναυτικά μίλια, μόνο η Ελλάδα παραμένει στα 6 ναυτικά μίλια από 1936.

Στις 25 Δεκεμβρίου 1995 έχουμε την προσάραξη του φορτηγού πλοίου Φιγκέν Ακάτ στα Ίμια και για πρώτη φορά πλέον αμφισβητήθηκε Ελληνικός Χερσαίος χώρος. Ακολούθησαν τα γεγονότα στα Ίμια στις 31 Ιανουαρίου 1996 και ασφαλώς στην επιχειρούμενη γκριζοποίηση της περιοχής βοηθήσαμε και εμείς αφού αφήσαμε τον βοσκό Αντώνη Βεζυρόπουλο να φύγει από τα Ίμια το έτος 2003 για έξι χιλιάδες ευρώ ετησίως. 

Η αμφισβήτηση του νόμιμου δικαιώματος της χώρας μας για έρευνα και διάσωση στο Αιγαίο με παράλληλη απαίτηση των Τούρκων ότι αυτοί έχουν την ευθύνη έρευνας και διάσωσης ανατολικά του 25ου Μεσημβρινού και η ταυτόχρονη διεκδίκηση άλλοτε 18, άλλοτε 25 και άλλοτε 152 Ελληνικών νησιών,  είναι προϊόν έλλειψης αποτελεσματικών ενεργειών εκ μέρους της χώρας μας επειδή σ’ εμάς δεν υπάρχει διαμορφωμένη με σαφήνεια Εθνική Στρατηγική αντιμετώπισης όλου αυτού του αναθεωρητισμού που έχει σταθερά υιοθετήσει όλος ο πολιτικός κόσμος της Τουρκίας.

Η αχαλίνωτη συμπεριφορά όλου του πολιτικού κόσμου της Τουρκίας σε βάρος των κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας μας, έχει δυστυχώς και τραγικές επιπτώσεις στη καθημερινότητα των κατοίκων των ακριτικών νησιωτικών περιοχών της πατρίδας μας.
Πρώτο θύμα σ’ αυτή την πραγματικότητα όπως διαμορφώνεται καθημερινά είναι η αλιεία στη περιοχή της Δωδεκανήσου, στο Βόρειο Αιγαίο και ιδιαίτερα στη περιοχή Ιμίων να είναι ιδιαίτερα προβληματική για να μην πω επικίνδυνη.

Συνεχώς ο αριθμός των αλιευτικών σκαφών που ψαρεύουν στη περιοχή των Ιμίων λόγω της επιθετικότητας της Τουρκικής ακτοφυλακής απέναντι στα Καλύμνικα αλιευτικά μειώνεται.
Απώτερος στόχος η εγκατάλειψη όλης αυτής της θαλάσσιας περιοχής, από τα Καλύμνικα αλιευτικά, την ίδια ώρα που τα Τούρκικα ψαράδικα ψαρεύουν συνοδεία των Ακταιωρών της Τουρκικής ακτοφυλακής.

Τα μεγάλα ερωτήματα είναι γιατί η Ελληνική ακτοφυλακή στη περιοχή των Ιμίων επιχειρεί μόνο με το ένα σκάφος που διαθέτει  το Λιμεναρχείο Καλύμνου και δίνει άνιση μάχη με τα μεγαθήρια της Τουρκικής ακτοφυλακής που συνήθως είναι τέσσερα στη περιοχή, με αποτέλεσμα να έχουν γίνει περισσότερες από χίλιες παραβιάσεις των Ελληνικών χωρικών υδάτων το 2017. 

Αλήθεια τι προβλέπει το επιχειρησιακό σχέδιο της Ελληνικής ακτοφυλακής γι’ αυτή την ευαίσθητη Εθνικά περιοχή; Μήπως για κάποιους λόγους που δεν είναι της παρούσης να αναδείξουμε πρέπει να είναι ελλιμενισμένα (παρκαρισμένα) στην κυριολεξία τα σκάφη του Λιμεναρχείου Κω την ώρα που τα Καλύμνικα ψαράδικα της παράκτιας αλιείας για να βγάλουν το βιος τους δίνουν πραγματικές ναυμαχίες με τις τουρκικές ακταιωρούς με μόνη βοήθεια αυτή του σκάφους από το Λιμεναρχείο Καλύμνου;

Τι απάντηση δίνουν οι υπεύθυνοι για την προστασία της θαλάσσιας περιοχής της Περιφερειακής Ενότητας Καλύμνου και πως είναι διατεταγμένα τα σκάφη της Ελληνικής ακτοφυλακής όταν οι μηχανότρατες που δραστηριοποιούνται στην περιοχή λόγω της απαγόρευσης της αλιευτικής δραστηριότητας στο 1,5 ναυτικό μίλι από τις ακτές μας, σύμφωνα με το Π.Δ. 228/2006 και τον ΚΑΝ1967/2006 ως απλοί θεατές παρακολουθούν τα Τουρκικά αλιευτικά να ψαρεύουν ανενόχλητα στις ίδιες περιοχές που αυτοί δεν μπορούν να ασκήσουν την αλιευτική τους δραστηριότητα;

Η απάντηση είναι μόνο ντροπή!

Δυστυχώς ενώ αυτά συμβαίνουν στην ευαίσθητα περιοχή των νησιών της Δωδεκανήσου που οι Καλύμνιοι ψαράδες δίνουν μάχη για το μεροκάματο και ταυτόχρονα  να φυλάττουν και να υπερασπίζονται τα θαλάσσια σύνορα μας, με έντονη όμως την απουσία των σκαφών της Ελληνικής ακτοφυλακής, στα διεθνή ύδατα στη περιοχή της Δωδεκανήσου μεταξύ Καστελλορίζου και Ρόδου τα πράγματα είναι ακόμα χειρότερα αφού έχουμε και τις νηοψίες με πειρατικό τρόπο των Τουρκικών σκαφών σε Ελληνικά – Καλύμνικα αλιευτικά σκάφη (Ξιφιάδικα).

Οι Τούρκοι προφασίζονται ότι λειτουργούν στα πλαίσια των προβλέψεων του ICCAT με τα σκάφη της ακτοφυλακής τους εντελώς παράνομα έχοντας συγκεκριμένους στόχους. Να δημιουργήσουν φοβικό σύνδρομο στους ψαράδες μας, ότι αυτοί είναι παντού, ότι αυτοί μπορούν να παραβιάζουν όποτε θέλουν αφ’ ενός μεν τα χωρικά μας ύδατα, αφ’ ετέρου δε στα διεθνή ύδατα του Αιγαίου να παίζουν τα παιχνίδια που τους εξυπηρετούν.

Γι’ αυτό η ηγεσία του Υπουργείου Εμπορικής  Ναυτιλίας και ο Αρχηγός του Λιμενικού Σώματος άμεσα θα πρέπει να αντιδράσουν σ’ αυτή την απαράδεκτη κατάσταση που βιώνουν τα αλιευτικά μας σε όλο το Αιγαίο, και να τύχουν της απαραίτητης προστασίας των σκαφών και των ανδρών της Ελληνικής ακτοφυλακής.

Θυμίζω τον ορισμό της Αποκλειστικής οικονομικής Ζώνης, όπως αυτή ορίζεται από το Δίκαιο της θάλασσας στα άρθρα 55-75 που καθιερώνει μια ζώνη 200μιλίων που πρόσκειται στις ακτές κάθε παράκτιου κράτους και μέσα σ’ αυτή το παράκτιο κράτος έχει αποκλειστικά δικαιώματα εκμετάλλευσης των ζώντων και μη πόρων, αλλά διατηρείται η ελευθερία της ναυσιπλοΐας για να συνειδητοποιήσουμε ότι αποτελεί εθνική αναγκαιότητα για όλους τους γνωστούς Εθνικούς λόγους έστω και τώρα να ανακηρυχθεί και να οριοθετηθεί η ΑΟΖ της πατρίδας μας. Η πολιτική ηγεσία της χώρας ας λάβει υπόψιν της τη θετική συγκυρία με την τριμερή συνεργασία Ελλάδας –Κύπρου- Αιγύπτου, και να αξιοποιήσουμε παράλληλα τη σύγκρουση Ερντογάν- Τραμπ και Ισραήλ. Ας ξεπεράσουν οι πολιτικές δυνάμεις το φοβικό σύνδρομο που τους διακατέχει απέναντι στη Τουρκική ηγεσία  και σύσσωμη η πολιτική ηγεσία της χώρας μαζί και ο Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας αψηφώντας τις απειλές τόσον του Ερντογάν όσον και όλου του πολιτικού κόσμου της γειτονικής χώρας και με τους κατάλληλους διπλωματικούς χειρισμούς να αποφασίσουμε μονομερώς γι’ αυτή την κορυφαία Εθνική επιλογή.

Ας μιμηθούμε τον αείμνηστο Τάσο Παπαδόπουλο που μας έχει διδάξει ότι όταν υπάρχει πολιτική βούληση και σωστός σχεδιασμός πετυχαίνεις πολύ μεγαλύτερα πράγματα από αυτά που νομίζουν οι αντίπαλοι σου ότι μπορείς να πετύχεις.

Κύριε Πρόεδρε της Ελληνικής Δημοκρατίας ας πάρετε εσείς τις απαραίτητες πρωτοβουλίες για τα Εθνικά θέματα.
Ας είστε εσείς ο Πρόεδρος που θα γράψει ιστορία.

Ας βάλετε στο ίδιο τραπέζι όλους του πολιτικούς αρχηγούς μαζί με την στρατιωτική ηγεσία και να πάρετε τις μεγάλες αποφάσεις τώρα για τον Ελληνισμό.

Ας χαραχθεί επιτέλους η Εθνική στρατηγική που έχει ανάγκη το έθνος για να διασφαλίσουμε τα εθνικά μας συμφέροντα, εθνική στρατηγική που απαιτεί ισχυρές ένοπλες δυνάμεις και ισορροπία αεροναυτικής ισχύος στο Αιγαίο.

Ποτέ άλλοτε τις τελευταίες δεκαετίες δεν υπήρξε πιο ευνοϊκή συγκυρία. Τον δρόμο τον δείχνει η ακραία σύγκρουση της Τουρκίας με τις ΗΠΑ και το Ισραήλ.

MIgnatiou


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Στα social media η έφεση της κυβέρνησης στην απόφαση της Δικαιοσύνης για την παροχή ασύλου στον έναν από τους οκτώ Τούρκους στρατιωτικούς προκάλεσε κύμα οργής. Ξευτιλίκια! Έτσι χαρακτήρισαν την πράξη του κ. Τσίπρα απλοί πολίτες, πολιτικοί του αντίπαλοι και φίλοι. Η χτεσινή κυβερνητική «πρωτοβουλία» δεν έχει προηγούμενο!

Δεν έχει προηγούμενο επειδή σημειώθηκε μισή ώρα μετά από την σκληρή αντίδραση του υπουργείου Εξωτερικών της Τουρκίας. Οι Τούρκοι διαμαρτυρήθηκαν για την απόφαση της ελληνικής Δικαιοσύνης και ο κ. Τσίπρας έσπευσε αμέσως να τους ικανοποιήσει. Αυτά δεν έχουν συμβεί σε αυτή την χώρα ούτε στα χειρότερά της. Αν και κατά τα φαινόμενα αυτό «τα χειρότερά της» το περνάμε σήμερα. Δεν πιστεύουμε ότι θα υπάρξει άλλη κυβέρνηση στο μέλλον που θα μπορέσει να συγκριθεί με την κυβέρνηση του κ. Τσίπρα. Πολύ σωστά ο κ. Τζανακόπουλος σημείωσε ότι αυτή η κυβέρνηση μπορεί να συγκριθεί μόνο με τον εαυτό της.

Πρακτικά ο Τούρκος στρατιωτικός δεν κινδυνεύει με έκδοση, ακόμη κι αν απορριφθεί το αίτημά του. Έχει φροντίσει σχετικά ο Άρειος Πάγος. Αλλά σε αυτή την χώρα και με αυτή την κυβέρνηση δεν μπορεί κανείς να είναι σίγουρος. Το βασικό πρόβλημα, προς το παρόν, είναι στο επίπεδο των συμβολισμών. Κι εδώ η κυβέρνηση της Αριστεράς παίρνει κάτω από την βάση. Ποια; Η κυβέρνηση της Αριστεράς που αν είχε επιχειρηθεί κάτι τέτοιο επί άλλης κυβέρνησης θα είχε καεί το κέντρο της Αθήνας.

Ο κ. Τσίπρας προσπάθησε στην πρόσφατη επίσκεψη του κ. Ερντογάν στην Αθήνα να παίξει τον ρόλο του ατρόμητου ηγέτη που προστατεύει την τιμή και την υπόληψη της πατρίδας του. Κανείς δεν κατάλαβε για ποιόν λόγο έγινε εκείνη η επίσκεψη και δόθηκε εκείνη η παράσταση, αλλά αυτά τα είπαμε τότε. Η ουσία είναι ότι πήρε μία συγκεκριμένη θέση για το θέμα των οκτώ. Την ώρα μάλιστα που τουρκικά μέσα ενημέρωσης έλεγαν ότι ο κ. Ερντογάν θα τους έπαιρνε, θα τους έβαζε σε ένα σακί και θα τους πήγαινε πίσω στην Τουρκία. Το ερώτημα είναι τι μεσολάβησε από τότε μέχρι σήμερα. Τι οδήγησε τον λέοντα κ. Τσίπρα να μετατραπεί σε ένα φοβισμένο ποντικάκι; Γιατί η κυβέρνησή του άσκησε χτες έφεση.

Υπάρχουν άραγε άλλες εκπλήξεις σε αυτή την υπόθεση; Διότι ο κ. Ερντογάν λέει δημόσια ότι ο κ. Τσίπρας του υποσχέθηκε από την αρχή, από την πρώτη στιγμή που έφτασαν οι Τούρκοι με ελικόπτερο στην Ελλάδα, ότι θα εξέδιδε τους αξιωματικούς. Κι ο κ. Τσίπρας είχε όλη την άνεση να τον διαψεύσει πρόσωπο με πρόσωπο. Δεν το έκανε. Ελπίζουμε να μην φτάσουμε χαμηλότερα. Να μην γίνει κάτι και αισθανθούμε χειρότερα ακόμη κι από την περίοδο της υπόθεσης Οτσαλάν.

Θ. Μαυρίδης
Liberal



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Ο Αλέξης Τσίπρας βρίσκεται σε δύσκολη θέση, έπειτα από την απόφαση χορήγησης ασύλου στον ένα από τους οχτώ Τούρκους αξιωματικούς που διέφυγαν στην Ελλάδα μετά την απόπειρα πραξικοπήματος, σχολιάζουν σε δημοσίευμά τους οι New York Times.

Η απόφαση της 3ης Ανεξάρτητης Δευτεροβάθμιας Επιτροπής Ασύλου προκάλεσε την οργή της Αγκυρας, αλλά η αντίδραση της κυβέρνησης, να καταθέσει μόλις λίγες ώρες μετά αίτηση ακύρωσής της, ξεσήκωσε θύελλα αντιδράσεων στα πολιτικά δρώμενα της Ελλάδας.

Οι New York Times χαρακτηρίζουν την άμεση κίνηση της κυβέρνησης για ακύρωση ως μία προφανή προσπάθεια να αποφευχθεί περαιτέρω κόντρα με την Τουρκία.

«Η απόφαση της επιτροπής έφερε σε δύσκολη θέση τον κ. Τσίπρα. Ενώ ο πρωθυπουργός έχει πει ότι η Ελλάδα δεν στηρίζει εκείνους που ενεπλάκησαν στο πραξικόπημα, επίσης έχει εκφράσει την υποστήριξή του στην ανεξαρτησία του ελληνικού δικαστικού συστήματος», συνεχίζει το δημοσίευμα στο οποίο υπενθυμίζεται ότι κατά τη διάρκεια της πρόσφατης επίσκεψής του στην Ελλάδα, ο Ταγίπ Ερντογάν είπε ότι ο κ. Τσίπρας του είχε υποσχεθεί την έκδοση των 8 Τούρκων μόλις λίγες ημέρες μετά την άφιξή τους στην Ελλάδα.

«Προσφεύγοντας κατά της απόφασης, ο κ. Τσίπρας ίσως προσπαθεί να αποφύγει άλλη μία πολιτική κρίση ανάμεσα τους δύο γείτονες», αναφέρει η αμερικανική εφημερίδα. «Η επίσκεψη του Ερντογάν βελτίωσε ελάχιστα τις σχέσεις ανάμεσα στην Ελλάδα και την Τουρκία», καταλήγει.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Πολιτική θύελλα προκάλεσαν οι χειρισμοί της κυβέρνησης στην απόφαση για χορήγηση ασύλου στον έναν από τους 8 Τούρκους στρατιωτικούς και ειδικά για την υποβολή του αιτήματος ακύρωσης λίγο μετά την οξεία αντίδραση και τις απειλές της Άγκυρας.

Νέα Δημοκρατία, ΔΗΣΥ και Ποτάμι ζήτησαν εξηγήσεις για την ενέργεια αυτή. Με καθυστέρηση πολλών ωρών αντέδρασε του Ελληνικό ΥΠΕΞ, υποστηρίζοντας ότι, "η πίστη μας στις δημοκρατικές αρχές και μεθόδους δεν είναι αδυναμία, αλλά δύναμη". Ενώ ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Δ. Τζανακόπουλος υποστήριξε ότι πρόκειται για απόφαση διοικητικών υπαλλήλων.

Εξηγήσεις ζήτησε η ΝΔ

Εξηγήσεις από τον πρωθυπουργό, γιατί η κυβέρνηση υπέβαλε αίτημα ακύρωσης της απόφασης για το πολιτικό άσυλο στον Τούρκο στρατιωτικό, ζητά η Νέα Δημοκρατία, με αφορμή την εξέλιξη που πήρε το ζήτημα της χορήγησης ασύλου από την Δευτεροβάθμια Επιτροπή Προσφυγών.

Σε ανακοίνωσή της η αξιωματική αντιπολίτευση υπενθυμίζει δηλώσεις του κ. Τσίπρα παρουσία μάλιστα του Ταγίπ Ερντογάν και υπογραμμίζει πως ο πρωθυπουργός οφείλει να απαντήσει στο αυτονόητο ερώτημα "για ποιο λόγο η κυβέρνηση υπέβαλε το αίτημα ακύρωσης".

H ανακοίνωση του Γραφείου Τύπου της Νέας Δημοκρατίας:

«“Ως κράτος δικαίου η Ελλάδα σέβεται την διάκριση των εξουσιών” και “πράττει τα δέοντα για να έχουν δίκαιη δίκη” οι οκτώ Τούρκοι αξιωματικοί δήλωσε προσφάτως ο κ. Αλ. Τσίπρας και μάλιστα παρουσία του Τούρκου Προέδρου κ. Ταγίπ Ερντογάν. Κατόπιν τούτου το ερώτημα που έχουν οι πολίτες και οφείλει να απαντήσει ο πρωθυπουργός είναι αυτονόητο: Για ποιο λόγο η κυβέρνηση υπέβαλε σήμερα αίτηση ακύρωσης κατά της χορήγησης πολιτικού ασύλου που αποφάσισε η Δευτεροβάθμια Επιτροπή Προσφυγών για τον πρώτο από τους οκτώ Τούρκους αξιωματικούς;».

Ανακοίνωση ΥΠΕΞ

«Οι δημοκρατίες δεν απειλούν, ούτε απειλούνται. Αντιθέτως, εργάζονται με υπευθυνότητα και μεθοδικότητα για την προώθηση της συνεννόησης και την εδραίωση της σταθερότητας καθώς και της καλής γειτονίας στην περιοχή στην οποία ανήκουν.

Η Ελλάδα θα συνεχίσει την πορεία αυτή με υπευθυνότητα. Ελπίζουμε το αυτό να επιλέξουν να πράξουν και οι γείτονές μας. Η πίστη μας στις δημοκρατικές αρχές και μεθόδους δεν είναι αδυναμία, αλλά δύναμη».

Ποτάμι

«Στην Ελλάδα λειτουργεί ακόμη κράτος δικαίου. Ας το αντιληφθεί η κυβέρνησή της Τουρκίας και, φευ, η κυβέρνηση της Ελλάδας», τονίζει ο επικεφαλής του Ποταμιού Σταύρος Θεοδωράκης σε ανάρτηση του στο twitter, σχολιάζοντας την απόφαση της κυβέρνησης να υποβάλλει αίτημα για ακύρωση της απόφασης για πολιτικό άσυλο στον έναν από τους 8 Τούρκους στρατιωτικούς.

Και συνεχίζει: «Τα αλισβερίσια και οι κρυφές δεσμεύσεις του κ.Τσίπρα απέναντι στον κ.Ερντογάν δεν αφορούν τους Έλληνες πολίτες, ούτε τους Έλληνες λειτουργούς της Δικαιοσύνης».

ΔΗΣΥ

Σφοδρή επίθεση κατά της κυβέρνησης εξαπέλυσε ο εκπρόσωπος της Δημοκρατικής Συμπαράταξης, Ανδρέας Λοβέρδος.

Ως απροκάλυπτους, κυνικούς, καταπατητές κάθε δημοκρατικής αρχής κι ευαισθησίας χαρακτήρισε τους κυβερνώντες ο κ. Λοβέρδος προσθέτοντας πως η τελευταία αποκάλυψη είναι και η πιο εξόφθαλμη: ο πρωθυπουργός που, παρότι αναρμόδιος, θα αποφάσιζε την έκδοση των οκτώ Τούρκων σε δεκαπέντε ημέρες, σήμερα έκανε το «καθήκον» του.

«Είναι πραγματικότητα: οι δεσμεύσεις της Κυβέρνησης στον Τούρκο Πρόεδρο αποκαλύπτονται συνεχώς. Η τελευταία αποκάλυψη όμως είναι και η πιο εξόφθαλμη: ο Πρωθυπουργός που, παρότι αναρμόδιος, θα αποφάσιζε την έκδοση των οκτώ Τούρκων σε δεκαπέντε ημέρες, σήμερα έκανε το "καθήκον" του. Η κυβέρνηση Τσίπρα, η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ και των "κεντρώων πατριωτών", αποφάσισε να ζητήσει την ακύρωση της απόφασης της επιτροπής πολιτικού ασύλου, να δώσει άσυλο σε έναν από τους οκτώ Τούρκους.

Απροκάλυπτοι, κυνικοί, καταπατητές κάθε δημοκρατικής αρχής κι ευαισθησίας, αυτό απέδειξαν πως είναι οι κυβερνώντες με την απόφαση που πήραν σήμερα».

Αίτημα ακύρωσης από κυβέρνηση

Η ελληνική κυβέρνηση υπέβαλε αίτηση ακύρωσης κατά της απόφασης με την οποία χορηγήθηκε άσυλο από την Δευτεροβάθμια Επιτροπής Προσφυγών σε έναν από τους οκτώ Τούρκους στρατιωτικούς.

Την απόφαση της κυβέρνησης ανακοίνωσε το γραφείο Τύπου του πρωθυπουργού, λίγη ώρα μετά την έντονη αντίδραση του τουρκικού υπουργείου Εξωτερικών και όπως αναφέρεται, η αίτηση υποβλήθηκε ακολουθώντας την πάγια θέση σε σχέση με τους 8 τούρκους στρατιωτικούς.

Αναλυτικά η ανακοίνωση: «Ακολουθώντας την πάγια θέση σε σχέση με τους 8 Τούρκους στρατιωτικούς, όπως έχει επανειλημμένως και δημοσίως εκφραστεί, υποβλήθηκε σήμερα εκ μέρους της Ελληνικής Κυβέρνησης αίτηση ακύρωσης κατά της χθεσινής απόφασης παροχής ασύλου της Δευτεροβάθμιας Επιτροπής Προσφυγών», επισημαίνεται στο σχετικό δελτίο Τύπου.

Οξεία αντίδραση του τουρκικού ΥΠΕΞ

Την έντονη αντίδραση της Άγκυρας είχε προκαλέσει νωρίτερα η χορήγηση ασύλου σε έναν από τους οχτώ τούρκους αξιωματικούς από την ελληνική δικαιοσύνη. «Αυτή η απόφαση, που θεωρούμε ότι έχει πολιτικά κίνητρα, αναμφισβήτητα θα έχει αναμφίβολα επιπτώσεις στις διμερείς μας σχέσεις με την Ελλάδα», αναφέρει το τουρκικό ΥΠΕΞ. Με κατάθεση αίτησης ακύρωσης της απόφασης αυτής αντέδρασε η Ελληνική κυβέρνηση, όπως έγινε γνωστό από το Μαξίμου.

Το Υπουργείο Εξωτερικών της Τουρκίας με γραπτή ανακοίνωσή του αντέδρασε στην απόφαση της 3ης ανεξάρτητης δευτεροβάθμιας επιτροπής ασύλου να παρέχει άσυλο σε έναν από τους οκτώ Τούρκους στρατιωτικούς που διέφυγαν στην Ελλάδα μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου 2016.

Στην ανακοίνωση, η απόφαση χαρακτηρίζεται απόφαση που ελήφθη με πολιτικά κριτήρια. Αναλυτικά, αναφέρονται τα εξής:

«H Ελλάδα που έδωσε άσυλο σε έναν από τους οκτώ πραξικοπηματίες που συμμετείχαν στην απόπειρα πραξικοπήματος της 15ης Ιουλίου, με αυτήν της την απόφαση έδειξε για μια ακόμη φορά ότι είναι μια χώρα που προστατεύει και υποθάλπει πραξικοπηματίες», ισχυρίζεται το Υπουργείο Εξωτερικών της Τουρκίας, που προσθέτει:

«Η Ελλάδα που εμπόδισε τους εγκληματίες, οι οποίοι είχαν στόχο την δημοκρατική τάξη και σκότωσαν εκατοντάδες πολίτες και μέλη των δυνάμεων ασφαλείας, να λογοδοτήσουν ενώπιον της δικαιοσύνης της χώρας μας, δεν επέδειξε τη συμπαράσταση και συνεργασία που περιμένουμε από σύμμαχο χώρα στην αντιμετώπιση της τρομοκρατίας και του εγκλήματος.

Η απόφαση αυτή που πιστεύουμε ότι έχει ληφθεί με πολιτικά κριτήρια, αναμφίβολα θα έχει επιπτώσεις στις διμερείς σχέσεις και τη συνεργασία σε περιφερειακά θέματα», καταλήγει η ανακοίνωση του τουρκικού Υπουργείου Εξωτερικών.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Γράφει ο Δρ. Αυγουστίνος (Ντίνος) Αυγουστή 

Η χρονιά που πέρασε ξεκίνησε με τον πιο κρύο χειμώνα των τελευταίων 50 χρόνων, που δημιούργησε τεράστια προβλήματα στην απρόσκοπτη ζωή των πολιτών. Ακολούθησε η μεγάλη κατολίσθηση στο Αμύνταιο Κοζάνης και δυο φονικοί σεισμοί σε Λέσβο και Κω.

Όπως κάθε χρόνο είχαμε τις «καθιερωμένες» πλέον δασικές πυρκαγιές του θέρους. Και στα μέσα Νοεμβρίου τις δολοφονικές πλημμύρες στην περιοχή της Μάνδρας Αττικής που εκτός των ανυπολόγιστων υλικών καταστροφών, στοίχισαν τη ζωή σε 23 συνανθρώπους μας.

Σίγουρα ευχή μας είναι να υποδεχθούμε το 2018 με αισιοδοξία και με πίστη και την υπόσχεση ότι θα εργαστούμε όλοι με στόχο «τη μείωση των δυσμενών επιπτώσεων» από τέτοια ακραία φαινόμενα. Για να το πετύχουμε όμως πρέπει να σταματήσουμε να ρυπαίνουμε και να επεμβαίνουμε στο περιβάλλον γιατί έτσι μας βολεύει… Να βάλουμε στο καθημερινό μας λεξιλόγιο τις λέξεις «Νομιμότητα», «Σχεδιασμός» και «Σχέδιο». Και να κατανοήσουμε όλοι τη μεγάλη σημασία της έννοιας  «Ασφάλεια». Να πάψουμε να είμαστε υποψήφιοι δολοφόνοι στους ελληνικούς δρόμους σεβόμενοι απόλυτα τους Κανόνες Οδικής Κυκλοφορίας. Κάθε χρόνο στην Ελλάδα και στην Κύπρο ο «Μολώχ της ασφάλτου», αφανίζει εκατοντάδες ανθρώπινες ζωές.

Στο τομέα της οικονομίας, συνεχίστηκε η ίδια ληστρική πολιτική της υπερφορολόγησης των οικονομικά πιο αδύναμων, κατά το πλείστον, πολιτών. Στους δε τομείς της Υγείας και Παιδείας, κινούμαστε όπισθεν ολοταχώς. Η τρόικα λέει ο Αλέξης Τσίπρας θα φύγει το 2018, ακόμη όμως και να λέει αλήθεια, οι περικοπές μισθών και συντάξεων που ψήφισε η κυβέρνηση του θα ισχύουν τουλάχιστον μέχρι το 2023,24,25 ….

Σε ό,τι αφορά τη Διεθνή κατάσταση, σίγουρα το 2017 έφυγε αφήνοντας πίσω του πολλούς ανοικτούς λογαριασμούς που επηρεάστηκαν κατά πολύ από την ανάληψη καθηκόντων από τον Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος με την συμπεριφορά του έχει αναδιατάξει/καταστρέψει όλη τη διεθνή διπλωματία και διεθνή στρατηγική, με αποτέλεσμα να έχουν δημιουργηθεί πολλές δυσμενείς επιπτώσεις σε διεθνή ζητήματα (Συριακό, Μεσανατολικό, ΙΡΑΚ, ΙΡΑΝ). Ο Αμερικανός πρόεδρος δεν άφησε τίποτε όρθιο ούτε στο εσωτερικό ούτε στο εξωτερικό. Στην Γαλλία είχαμε την πολυσυζητημένη εκλογή του Εμμανουήλ  Μακρόν, η θητεία του οποίου προς το παρόν δεν έχει να παρουσιάσει καμιά ουσιαστική αλλαγή/επίδραση στα γεγονότα.

Η περιοχή μας είναι αυτή που συγκεντρώνει όλα τα φώτα της δημοσιότητας μετά την αναζωπύρωση της βίας στη Μέση Ανατολή, χωρίς να είναι δυνατόν να γνωρίζουμε πως θα διαμορφωθεί η κατάσταση στον επόμενο χρόνο. Οι σχέσεις Ισραήλ – Παλαιστινίων μετά την απόφαση Ντόναλντ Τραμπ για τα Ιεροσόλυμα, κινούνται κυριολεκτικά πάνω σε τεντωμένο σχοινί. Η απόφαση αυτή του Αμερικανού προέδρου σίγουρα δημιουργεί νέα δεδομένα, με τους Αμερικανούς να απειλούν τα Ηνωμένα Έθνη (Η.Ε.) και διάφορες χώρες, ενώ, έχουν προχωρήσει ήδη σε λήψη μέτρων και σε κυρώσεις, αποκόπτοντας τον προϋπολογισμό των Η.Ε. με αποτέλεσμα να επηρεάζονται ακόμη και οι ειρηνευτικές αποστολές.

Το θέμα των Ιεροσολύμων είναι ένα πολυσύνθετο και πολύπλοκο ζήτημα που αφορά όλη την περιοχή, αφού εκτός των άλλων, δημιουργεί τεράστιο θέμα/χάσμα μεταξύ Μουσουλμάνων, Εβραίων και Χριστιανών. Πρόκειται για μια εξέλιξη που κατά τη διάρκεια του 2018 ίσως δημιουργήσει πολύ δυσάρεστα γεγονότα. Αν η κατάσταση μείνει ως έχει, οι σχέσεις Ισραηλινών και Παλαιστινίων, με δεδομένο ότι είναι τελματωμένο το Μεσανατολικό, θα οδηγήσουν σε νέο κύκλο βίας ο οποίος ξεκίνησε από τις αρχές του Δεκεμβρίου και θα προχωρήσει μέσα στον επόμενο χρόνο. Το ερώτημα που τίθεται είναι αν η Διεθνής Κοινότητα μπορεί να αποτρέψει ένα τέτοιο ενδεχόμενο. Η απάντηση φυσικά δεν είναι καθόλου απλή, ωστόσο, μάλλον είναι αρνητική.

Όλα τα παραπάνω έδωσαν την ευκαιρία στην κατοχική με συμπεριφορά πειρατή Τουρκία να αυτοπροβάλλεται ως η ηγέτιδα χώρα της περιοχής με τον Ταγίπ Ερντογάν να παρουσιάζεται ως περιφερειάρχης ηγέτης του μουσουλμανικού κόσμου (κάτι που φανέρωσε και στην τελευταία ισλαμική διάσκεψη) προχωρώντας σε ανάλογες συμμαχίες, ερχόμενος σε κατά μέτωπο  σύγκρουση με τις χώρες που δεν ευνοούν την δική του πολιτική (π.χ. Σαουδική Αραβία, Κατάρ).

Στην Συρία είμαστε στη φάση κατακερματισμού, διχοτόμησης, τριχοτόμησης και πάει λέγοντας. Η Ρωσία έφυγε από την Συρία άλλα διατηρεί μια σταθερή παρουσία με ναυτικές και αεροπορικές βάσεις. Παραδίπλα, στο ΙΡΑΚ, βρισκόμαστε στο χρονικό «στάδιο»,  διαμερισμού εξουσιών με όλες τις δομές τις χώρας να είναι κυριολεκτικά διαλυμένες. Η ανοικοδόμηση στο ΙΡΑΚ θα στοιχίσει πάνω από 800 δις ευρώ και ήδη έχει αρχίσει, αλλά σίγουρα θα ολοκληρωθεί μετά από πολλές δεκαετίες!

Η άρση του εμπάργκο στο ΙΡΑΝ «ξαναμοιράζει την τράπουλα». Η επανεμφάνιση του ΙΡΑΝ στο παγκόσμιο στερέωμα είναι σχεδόν σίγουρο ότι θα αφήσει το στίγμα της αρχικά στις χώρες του κόλπου, όπως τη Σαουδική Αραβία και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, και κατά δεύτερον στο παγκόσμιο οικονομικό οικοδόμημα. Κάτι που ήδη προκάλεσε την αντίδραση της Σαουδικής Αραβίας, που την έφερε στα πρόθυρα σύγκρουσης με το Λίβανο (εξαιτίας όπως υποστήριξε της επιθετικότητας της Χεζμπολάχ), η οποία αποφεύχθηκε στο παρά πέντε, με την επιστροφή του πρωθυπουργού Σαάντ Χαρίρι.

Για να επανέλθουμε στα της Ευρώπης και τα δικά μας φυσικά, δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία ότι όλα τα παραπάνω αποτελούν τις κύριες γενεσιουργές αιτίες δημιουργίας της προσφυγικής κρίσης που δεν έχει επιλυθεί ούτε στο ελάχιστο. Τους τελευταίους μάλιστα μήνες υπάρχει και πάλιν μια έξαρση σε ό,τι αφορά τις ροές προσφύγων και καμία ευρωπαϊκή η άλλη χώρα δεν βοηθά, ούτε και είναι διατιθέμενη να κάνει οποιεσδήποτε «παραχωρήσεις», πλην της Ελλάδας και της Ιταλίας, που κυριολεκτικά κρατούν όλο το βάρος, με απούσα και την Ευρωπαϊκή Ένωση. Στις Βρυξέλλες προς το παρόν ασχολούνται μόνο με το «BREXIT». Και κατά τα φαινόμενα το 2018 θα υπάρξει οριστικό διαζύγιο (αυτό δηλώνουν οι Βρυξέλες) μεταξύ Ευρωπαϊκής Ένωσης και Λονδίνου (ο Ντόναλντ Τουσκ, δήλωσε «thank and good buy»). Με την Ελλάδα και κυρίως την Κύπρο να ενδιαφέρονται να διασφαλίσουν τους υπηκόους τους που ζουν στη Μ. Βρετανία (φοιτητές και εργαζόμενους) και τις εμπορικές σχέσεις τους και μετά την «BREXIT» εποχή.

Μεγάλο ανοικτό μέτωπο στην Ευρώπη είναι φυσικά και η Καταλονία όπου είχαμε κλιμάκωση των αποσχιστικών τάσεων από τον περασμένο Οκτώβριο, κάτι που προβλέπεται να συνεχιστεί και μέσα στον επόμενο χρόνο μετά και το αποτέλεσμα των τελευταίων εκλογών που ευνοούν τις δυνάμεις που υποστηρίζουν την απόσχιση.

Κατά τα άλλα, οι σχέσεις Τουρκίας και Ρωσίας μετά την απόλυτη βαρυχειμωνιά εξαιτίας της κατάρριψης του ρωσικού μαχητικού αεροσκάφους επανήλθαν στο μήνα του Μέλητος (η πρώτη Τουρκο-ρωσική συμμαχία, ευκαιριακή ή όχι, διαχώρισε Μεσανατολικό και Συριακό), ενώ υπέγραψαν ήδη συμφωνίες για αγορά τεσσάρων συστοιχιών πυραύλων S-400 (με 55% ρωσικό δάνειο μάλιστα!) και για την κατασκευή του πυρηνικού σταθμού στο Άκιγιου (βρίσκεται απέναντι από τις ακτές της κατεχόμενης Κερύνειας), παρά το γεγονός ότι έχει καταγγελθεί διεθνώς.

Από την άλλη οι σχέσεις Η.Π.Α.-Τουρκίας, Ισραήλ-Τουρκίας και τα ευρωτουρκικά βρίσκονται στο ναδί.

Μέσα σε όλο αυτό το μωσαϊκό των δυσάρεστων κατά το πλείστον εξελίξεων  και ο βορειοκορεάτης πρόεδρος, που παίζει καθημερινά με τους πυραύλους … και σίγουρα αυτό το επικίνδυνο «παιχνίδι», σε συνδυασμό με τις τρομοκρατικές επιθέσεις (όσο και κάποιοι κάνουν λόγο για ήττα του ISIS) δημιουργούν ένα κλίμα απόλυτης ανασφάλειας για όλους τους κατοίκους του πλανήτη γη…

Σε ό,τι μας αφορά (ελληνοτουρκικά και Κυπριακό) είναι σίγουρο ότι ο Τούρκος πρόεδρος όχι μόνο δεν πρόκειται να αλλάξει στάση και τακτική, αλλά θα καταστεί ακόμη πιο κυνικός και πιο θρασύς. Ήδη με τις στρατιωτικές ενέργειες τους οι Τούρκοι αμφισβητούν την κυριαρχία ελληνικών νησιών και την ελληνική και Κυπριακή Α.Ο.Ζ. και θέτουν ζήτημα υφαλοκρηπίδας στο Αιγαίο, γι’ αυτό άλλωστε και καθημερινά μας προκαλούν. Με αυτά τα δεδομένα επείγουσα προβάλλει η ανάγκη για άμεση και αποτελεσματική δράση της  Ελληνική Εξωτερικής Πολιτικής.

Καλή Χρονιά να έχουμε αδέλφια! Αν και αντί να κάνουμε δεήσεις και ευχολόγια, προτιμότερο είναι να δουλέψουμε ως απλοί πολίτες και ως συντεταγμένο κράτος, για να γίνουμε πραγματικά καλύτεροι.
* O Δρ. Αυγουστίνος (Ντίνος) Αυγουστή είναι Επίκουρος καθηγητής στο Τ.Ε.Ι. Λάρισας
Από το Μονάγρι Λεμεσού – a.avgoustis@hotmail.com
MIgnatiou


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Θεωρώντας πως το 2018 θα είναι ένα εξαιρετικά κρίσιμο έτος τόσο για τον πλανήτη, όσο και για την Ελλάδα, αναρωτιόμαστε εάν ξυπνήσουν επιτέλους οι Έλληνες, συνειδητοποιώντας πού τους οδηγούν ο πανικός και η σιωπή τους – χωρίς να είμαστε αισιόδοξοι, διαπιστώνοντας πως διευρύνεται το σύνδρομο της Στοκχόλμης.

Υπενθυμίζουμε πως η Ελλάδα είναι μία χώρα η οποία, λόγω της σημαντικής και ευαίσθητης γεωπολιτικής της θέσης, καθώς επίσης του φυσικού, πολιτιστικού και υπόγειου πλούτου της, δεν πρέπει ποτέ να υπερχρεώνεται – αφού τότε κινδυνεύει η εδαφική της ακεραιότητα, επειδή είναι αδύναμη να αντισταθεί απέναντι σε αυτούς που νομοτελειακά την επιβουλεύονται.

Ως εκ τούτου είναι απαραίτητη η λιτή διαβίωση τόσο του κράτους, όσο και των Πολιτών του – κατά το παράδειγμα της αρχαίας Σπάρτης, η οποία δεν είχε υιοθετήσει μόνο έναν λιτό τρόπο διαβίωσης αλλά, επίσης, ήταν πάντοτε ετοιμοπόλεμη. Στη σημερινή εποχή βέβαια η έννοια «ετοιμοπόλεμη» για μία χώρα δεν απαιτεί μόνο τη στρατιωτική της ετοιμότητα σε αμυντικό επίπεδο αλλά, κυρίως, την οικονομική της ανεξαρτησία – η οποία δεν επιτρέπεται σε καμία περίπτωση να τίθεται σε κίνδυνο.

Δυστυχώς όμως η Ελλάδα έκανε μεγάλα λάθη στο παρελθόν, κυρίως μετά το 1980, όπου άρχισε να ζει πάνω από τις δυνατότητες της – μη λιτά καλύτερα, με αποτέλεσμα να αυξηθεί σε μεγάλο βαθμό το δημόσιο χρέος της. Εκτός αυτού κυβερνήθηκε από διεφθαρμένους και ανίκανους πολιτικούς, οι οποίοι διέφθειραν με το πελατειακό κράτος που «κατασκεύασαν» ένα μεγάλο μέρος του πληθυσμού – θεωρώντας πως η μεγαλύτερη ζημία στη χώρα προκλήθηκε από τα ευρωπαϊκά πακέτα και τις επιδοτήσεις, οι οποίες τελικά κατέστρεψαν τον πρωτογενή μας τομέα και όχι μόνο.   

Περαιτέρω η Ελλάδα, για να μπορέσει να ανταπεξέλθει με τα υψηλά επιτόκια δανεισμού της (περί το 25% το 1994), αναγκάσθηκε να υιοθετήσει το ευρώ – χωρίς όμως να είναι καθόλου προετοιμασμένη η οικονομία της. Στη συνέχεια, αντί να μάθει από τα λάθη της, αφενός μεν επιστρέφοντας στη λιτότητα, αφετέρου προσαρμόζοντας την οικονομία της στα νέα δεδομένα, έκανε ακριβώς το αντίθετο – πέφτοντας στις εξής παγίδες:

(α) στη συμμετοχή της σε μία νομισματική ένωση που δεν διαθέτει κανένα μηχανισμό συναλλαγματικής εξισορρόπησης, ούτε αντιμετώπισης κρίσεων (β) στην προσαρμογή της νομισματικής πολιτικής της ΕΚΤ στις ανάγκες μόνο της Γερμανίας (γ) στην κατανάλωση επί πιστώσει (γράφημα) επειδή ο δανεισμός ήταν φθηνός, άφθονος και ανεύθυνος εκ μέρους των τραπεζών, καθώς επίσης (δ) στην αύξηση των μισθών των εργαζομένων πολύ πάνω από την παραγωγικότητα τους και περισσότερο από τις άλλες χώρες της Ευρωζώνης, με πρώτο αποτέλεσμα να χάσει την ανταγωνιστικότητα της.

Ενώ λοιπόν η ανταγωνιστικότητα της Γερμανίας αυξήθηκε σχεδόν κατά 14% από το 2000 έως το 2010, της Ελλάδας, της Ιρλανδίας, της Ισπανίας και της Ιταλίας μειώθηκε κατά 11,3%, 9,1%, 11,2% και 9,4% αντίστοιχα – οπότε η απόσταση με τη Γερμανία, η οποία σε άλλες περιπτώσεις θα εξισορροπούταν με την υποτίμηση του νομίσματος, πλησίασε το 26%. Η μείωση αυτή της ανταγωνιστικότητας φάνηκε κυρίως στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών της Ελλάδας, τα ελλείμματα του οποίου έφτασαν στο ζενίθ το 2008, στο -14,9% του ΑΕΠ – ενώ, όπως αναφέραμε η χώρα μας δεν είχε τη δυνατότητα της υποτίμησης του νομίσματος της, όπως στο παρελθόν, έτσι ώστε να ανακτήσει την ανταγωνιστικότητα της και να περιορίσει τα ελλείμματα.

Στον προϋπολογισμό της βέβαια δεν εμφανίσθηκαν εν πρώτοις μεγάλα ελλείμματα, οπότε δεν αυξήθηκε σημαντικά το χρέος, επειδή τα επιτόκια δανεισμού της ήταν χαμηλά, ενώ δεν είχαν ακόμη εκτοξευθεί στα ύψη οι δαπάνες του δημοσίου – αν και ήταν σταθερά υψηλές (γράφημα), ενώ κορυφώθηκαν το 2013 μεταξύ άλλων λόγω της «διάσωσης» των τραπεζών. Σε κάθε περίπτωση, από το 2005 έως το 2009 το κόστος των μισθών και των συντάξεων του δημοσίου αυξήθηκε κατά 38,6% στα 25 δις € το 2009 (πηγή) – άρα πολύ περισσότερο από το ρυθμό ανάπτυξης της οικονομίας, καθώς επίσης από την παραγωγικότητα των εργαζομένων.

Έτσι έφτασε η Ελλάδα στην εποχή της παγκόσμιας χρηματοπιστωτικής κρίσης όπου, αντί να φροντίσει η τότε κυβέρνηση της να διατηρήσει τουλάχιστον την πολιτική σταθερότητα, η οποία ήταν απαραίτητη προϋπόθεση του βιώσιμου δανεισμού της από τις αγορές, διορθώνοντας σταδιακά τα μεγάλα λάθη του παρελθόντος (διόγκωση των δημοσίων δαπανών, εικονική αύξηση του ΑΕΠ με την πρόσθεση της παραοικονομίας, υπερβολικές εγγυήσεις του δημοσίου στις τράπεζες, δίδυμα ελλείμματα, μη έγκαιρη ανανέωση των ομολόγων που έληγαν μαζικά το 2010 κλπ.), προτίμησε να οδηγήσει τη χώρα σε πρόωρες εκλογές – ότι χειρότερο δηλαδή για εκείνη την εποχή, ειδικά για μία χώρα όπως η Ελλάδα.

Στη συνέχεια ο υπουργός οικονομικών της νέας κυβέρνησης, αντί να προσπαθήσει να διατηρήσει χαμηλούς τόνους, ενδιαφέρθηκε μόνο να καλύψει τα νώτα του – αυξάνοντας τα ελλείμματα του προϋπολογισμού, για να μπορέσει αργότερα να παρουσιάσει καλύτερα αποτελέσματα της θητείας του.

Ταυτόχρονα τόσο ό ίδιος, όσο και ο νέος πρωθυπουργός, διέσυραν διεθνώς τους Έλληνες, κατηγορώντας τους ως φοροφυγάδες – οπότε ο συνδυασμός των δύο «εγκλημάτων» θορύβησε τις αγορές σε μεγάλο βαθμό. Το εύλογο αποτέλεσμα ήταν να αυξηθούν γεωμετρικά τα επιτόκια δανεισμού της χώρας – ακριβώς εκείνη την εποχή, όπου επρόκειτο να λήξουν πολλά μαζί ομόλογα του δημοσίου και έπρεπε να ανανεωθούν.

Εκτός αυτού είχαν προηγηθεί συζητήσεις με το ΔΝΤ, κυρίως επειδή ο πρωθυπουργός είχε την πεποίθηση ότι, μόνο με τη βοήθεια του θα μπορούσε να αντιμετωπίσει τα εγγενή προβλήματα της χώρας – όπως τον ανεύθυνο, «αχόρταγο» συνδικαλισμό του στενότερου και ευρύτερου δημοσίου τομέα, ο οποίος δεν επέτρεπε την εξυγίανση του κράτους και γενικότερα της οικονομίας.

Αντί δε να παγώσει τουλάχιστον τους μισθούς, οι οποίοι ήταν οι υψηλότεροι στην Ευρωζώνη με κριτήριο το κόστος εργασίας ανά μονάδα προϊόντος, θεώρησε πώς ήταν βασικότερο πρόβλημα η φοροδιαφυγή – την οποία όμως δεν αντιμετώπισε ως όφειλε με την αναδιάρθρωση του φορολογικού μηχανισμού, αλλά προτίμησε την αύξηση των φόρων ακριβώς την εποχή που η χώρα είχε βυθιστεί στην ύφεση, επιδεινώνοντας την. Εκτός αυτού ανέχθηκε ή προκάλεσε την «απάτη» της ΕΛΣΤΑΤ – η οποία έδωσε τη χαριστική βολή στην πατρίδα μας.

Παράλληλα, η Ελλάδα δεν βοηθήθηκε καθόλου από την Ευρωζώνη (Γερμανία), παρά το ότι εάν χρηματοδοτούταν μόλις με 20 δις €, δεν θα βίωνε την τραγωδία που ακολούθησε – ενώ δεν θα είχε ξεσπάσει η ευρωπαϊκή κρίση χρέους, ούτε ίσως η τραπεζική που ακόμη μαίνεται. Βέβαια, η Γερμανία ωφελήθηκε τα μέγιστα από την κρίση, αφού έκτοτε αυξάνουν συνεχώς τα πλεονάσματα του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών της, ενώ μειώνονται οι τόκοι δανεισμού και τα ελλείμματα του προϋπολογισμού της – οπότε από τη δική της πλευρά ενήργησε σωστά.

Τέλος, το ΔΝΤ με το μανδύα της Τρόικα εκτέλεσε εν ψυχρώ την Ελλάδα – με την επιβολή των εγκληματικών μνημονίων (ανάλυση), με τους εσφαλμένους συντελεστές (άρθρο), με το εγκληματικό PSI κοκ. Δυστυχώς δε τα ΜΜΕ της χώρας συνηγόρησαν στο έγκλημα, πείθοντας έναν μεγάλο αριθμό Ελλήνων πως επρόκειτο για ένα πικρό μεν αλλά απαραίτητο φάρμακο που θα βοηθούσε στην εξυγίανση της οικονομίας – κάτι που φυσικά διαψεύσθηκε παταγωδώς.

Οι επόμενες εξελίξεις

Περαιτέρω, όλοι γνωρίζουν ότι, η καταπολέμηση μίας μεγάλης κρίσης, όπως η ελληνική, δεν επιτρέπεται να διαρκέσει πάνω από τρία χρόνια – όπου το πρώτο έτος λαμβάνονται όλα τα μέτρα (τα σωστά και όχι αυτά που μας επέβαλλε το ΔΝΤ, όπως άλλωστε το ίδιο παραδέχθηκε πολλές φορές – άρθρο), το δεύτερο ωριμάζουν και το τρίτο αποδίδουν.

Εάν δεν συμβεί κάτι τέτοιο, εάν δεν επιτύχει δηλαδή η εγχείριση λόγω του ανίκανου χειρουργού, ο οποίος έχει προφανώς την ευθύνη και όχι ο ασθενής, τότε η χώρα βυθίζεται στο χάος – ενώ οι Πολίτες δεν είναι πρόθυμοι πια να στηρίξουν κανένα μέτρο και καμία αλλαγή, όσο ορθολογική και αν είναι. Η αιτία είναι το ότι, αφενός μεν χάνουν την εμπιστοσύνη τους στην Πολιτεία, καθώς επίσης την αισιοδοξία που απαιτείται, αφετέρου τρομοκρατούνται – ενώ χωρίς τη στήριξη τους τίποτα δεν μπορεί να αποδώσει, ακόμη και αν η κυβέρνηση της έχει θεϊκές ικανότητες.

Με απλά λόγια, οι Πολίτες πανικοβάλλονται από τις συνεχείς μειώσεις των αμοιβών τους, τρομάζουν από τους διαρκώς αυξανόμενους φόρους, φοβούνται για τις καταθέσεις και τα περιουσιακά τους στοιχεία όπως τεκμηριώθηκε από τη θανατηφόρα μαζική εκροή αποταμιεύσεων άνω των 100 δις €, απογοητεύονται από την έλλειψη μελλοντικών προοπτικών, παραλύουν από την εξαθλίωση που διακρίνουν στο περιβάλλον τους εάν όχι στον εαυτό τους κοκ. – οπότε, μεταξύ άλλων, παύουν πια να αντιλαμβάνονται τι είναι σωστό και τι λάθος, αντιμετωπίζουν τους πάντες με καχυποψία, τραυματίζονται ψυχικά και εξουδετερώνονται πλήρως.

Ακόμη χειρότερα καταλήγουν σε τέτοιο βαθμό απόγνωσης από την πολιτική του σοκ και του δέους που τους ασκείται σταδιακά, ώστε δεν αντιδρούν ακόμη και όταν τους παίρνει κανείς το φαγητό από το τραπέζι τους ή τους κατάσχει το σπίτι που απέκτησαν με κόπους χρόνων – συμπεριφερόμενοι κυριολεκτικά όπως τα πρόβατα που οδηγούνται σιωπηλά στη σφαγή.

Επίλογος

Ολοκληρώνοντας, τα παραπάνω, όπως και τα επόμενα λάθη, παραλείψεις και εγκλήματα που μεσολάβησαν μέχρι σήμερα, αποτελούν πλέον παρελθόν – ενώ η Ελλάδα έχει πια χρεοκοπήσει, όσο καμία άλλη χώρα στην παγκόσμια ιστορία (ανάλυση). Ως εκ τούτου, η μοναδική λύση που της απομένει είναι η παραδοχή της κατάστασης της, η επίσημη πτώχευση της δηλαδή, έτσι ώστε να προστατευθεί από τους πιστωτές της πριν τη λεηλατήσουν ολοσχερώς – τονίζοντας πως μία χρεοκοπημένη χώρα δεν είναι καν σε θέση να προστατεύσει την εδαφική της ακεραιότητα, η οποία κινδυνεύει πια σε πολύ μεγάλο βαθμό.

Το γεγονός αυτό τεκμηριώνεται από έναν ακόμη εξευτελισμό της κυβέρνησης, η οποία τοποθετήθηκε εναντίον της απόφασης της Δικαιοσύνης για την παροχή ασύλου στους Τούρκους πολιτικούς πρόσφυγες – καθώς επίσης από τις απαιτήσεις των γειτονικών χωρών, μεταξύ άλλων των Σκοπίων που διεκδικούν με θράσος το όνομα της Μακεδονίας ή της Τουρκίας όσον αφορά τα νησιά, τη Θράκη, τη συνεκμετάλλευση των ενεργειακών αποθεμάτων κοκ.

Στα πλαίσια αυτά, θεωρώντας πως το 2018 θα είναι ένα εξαιρετικά κρίσιμο έτος τόσο για τον πλανήτη, όσο και για την Ελλάδα, αναρωτιόμαστε εάν ξυπνήσουν επιτέλους οι Έλληνες – συνειδητοποιώντας πού τους οδηγούν ο πανικός, η σιωπή και οι φόβοι τους. Εάν θα είναι πρόθυμοι δηλαδή να δώσουν ένα τέλος στην οδυνηρή κατάσταση που βιώνουν ή εάν θα συνεχίσουν την ίδια πορεία – η οποία τους οδηγεί στη διαιώνιση της σκλαβιάς τους, στην υφαρπαγή όλων των περιουσιακών τους στοιχείων, στην απώλεια εδαφών, στη χρεοκοπία και στην έξοδο από την Ευρωζώνη. Τονίζουμε δε πως ο κοινωνικός, έντιμος φιλελευθερισμός που ασπάζεται η πλειοψηφία του πληθυσμού, δεν συνάδει με την εθελοδουλία – ότι δεν μπορεί δηλαδή να υποστηρίζει ένας φιλελεύθερος τα μνημόνια που καθιστούν εκ των πραγμάτων υπόδουλη και άρα μη ελεύθερη μία χώρα.

Δυστυχώς όμως δεν είμαστε αισιόδοξοι, διαπιστώνοντας πως αντί να αντιδράσουν οι Πολίτες, αρχίζει να επικρατεί το Σύνδρομο της Στοκχόλμης – το οποίο φαίνεται να προωθείται μετά μανίας από ορισμένα ΜΜΕ, για λόγους που τα ίδια γνωρίζουν. Με απλά λόγια, όλο και πιο πολλοί Έλληνες θεωρούν ένοχο τον εαυτό τους για τα δεινά τους, θύτη δηλαδή αντί θύμα – με αποτέλεσμα να εξουδετερώνονται οι υγιείς αντιστάσεις τους, οπότε οι προοπτικές της χώρας για το μέλλον. Ελπίζοντας όμως να κάνουμε λάθος, τις καλύτερες ευχές μας σε όλους για το 2018, ευελπιστώντας να είναι πράγματι το έτος της αφύπνισης – αφού πολύ δύσκολα θα έχουμε μία δεύτερη ευκαιρία.

AnalystTeam


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Γράφει ο Ανδρέας Τσιλογιάννης 

Η άνοδος της ακροδεξιάς, η είσοδος σε κυβερνητικά σχήματα αλλά και στα κοινοβούλια των νοσταλγών του ναζισμού στην Ευρώπη, τα επικίνδυνα μηνύματα «πολέμου» στην δύσκολη εποχή που ζούμε, όμοια της δεκαετίας του 1930 και το «μίνι» καλοκαιρινό μνημόνιο που ίσως «βρει» την Ελλάδα το καλοκαίρι του 2018.

Μια παράξενη χρονιά φεύγει, μια απρόβλεπτη και επικίνδυνη χρονιά έρχεται.
Ναι,  σε μερικές ώρες το 2017 θα είναι παρελθόν και η ανθρωπότητα θα μπορεί να μην ευχηθεί «auf  Wiedersehen 2017».

Τα τελευταία μνημονιακά, κατά κυβέρνηση, Χριστούγεννα μας άφησαν,  βρισκόμαστε στο τέλος, στο «λυκόφως», του 2017, μιας πραγματικά δύσκολης αλλά ιστορικής, όπως θα μπορούσε άνετα να χαρακτηριστεί από τον ιστορικό του μέλλοντος, χρονιά.

Ο κόσμος και η Ευρώπη ετοιμάζεται να υποδεχθεί το 2018, έτος σωτήριο για την ελληνική οικονομία ,καθώς βάση ισχυρισμών των κυβερνητικών κύκλων, έστω και αν διαφωνεί η αντιπολίτευση, τους θερινούς μήνες του 2018 θα αποτελέσουν παρελθόν από την Ελλάδα τα μνημονιακά προγράμματα.

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή.

Το 2017 ήταν μια χρονιά σταθμός, ορόσημο, ως προς τη συνοχή και τη συνέχεια της Ευρωπαϊκής Ένωσης, εξαιτίας των παρενεργειών των συνεχών εκλογών σε όλη την επικράτεια της Ένωσης.

Το Ευρωπαϊκό Οικοδόμημα, μέσα στο 2017, έχει αμφισβητηθεί όσο ποτέ, ακροδεξιοί σχηματισμοί αναδεικνύουν το τέλμα στο οποίο βρίσκεται η Ευρωπαϊκή Ένωση.

Το πάλαι ποτέ ισχυρό, ως προς τους δημοκρατικούς λαούς της Ευρώπης, αφήγημα της Ευρωπαϊκής Ολοκλήρωσης δεν μετατρέπεται, μεταξύ μας δεν θα μετατραπεί ποτέ,  σε «United States of Europe», αν προτιμάτε στα ελληνικά, σε «Ηνωμένες Πολιτείες της Ευρώπης».

Στο λυκόφως του τρομερού και αποκρουστικού αλλά και πλήρως φοβικού για την ανθρωπότητα 2017, στην Ευρώπη εμφανίζονται και κυριαρχούν αποσχιστικά κινήματα είτε μέσα από «αυτόνομα – παράνομα» δημοψηφίσματα, είτε μέσα από νόμιμες εκλογές, οι οποίες διεξάγονται υπό το πράσινο φως των Συνταγματικών Δικαστηρίων.

Πως κρίνεται, στ` αλήθεια, το 2017;

Μπορεί να χαρακτηριστεί ως το έτος που, ολοκληρωτικά, ανήκει στον 45ο Αμερικανό πρόεδρο κ. Ντόναλντ Τραμπ ή απλά μπορεί να χαρακτηριστεί ως ένα τυχαίο έτος που ,ενδεχομένως, η παγκόσμια κοινότητα θα θυμάται ως την αρχή του τέλους της παγκοσμιοποίησης και την αρχή απρόβλεπτων γεγονότων «γεννημένων» εξαιτίας των αλυσιδωτών και συνεχόμενων εκλογικών αναμετρήσεων στην επικράτεια της Ευρωπαϊκής Ένωσης;

Τι θα φέρει στην παγκόσμια κοινότητα το 2018;

Θα είναι το 2018 η αρχή του τέλους της παγκοσμιοποίησης ή αν μπορούμε να αποδώσουμε πιο σωστά, θα είναι ο κόσμος, ελέω των απρόβλεπτων ηγετών, διαφορετικός και πιο επικίνδυνος από τον κόσμο στον οποίο είχαμε συνηθίσει να ζούμε;

Μερικά εικοσιτετράωρα πριν από την έλευση των απερχόμενων, πλέον, Χριστουγέννων του 2017, ο απερχόμενος 44ος  Αμερικανός Πρόεδρος κ. Μπαράκ Ομπάμα, σε ομιλία του στο Σικάγο του Ιλινόις, αναφέρει, τεκμηριώνει και κυρίως επιβεβαιώνει τους φόβους όλων των πολιτικών αναλυτών για τον ερχομό του δύσκολου, χωρίς καλούς οιωνούς, 2018.

Ο κ. Μπαράκ Ομπάμα, πρώτος αφροαμερικανός Αμερικανός Πρόεδρος ήταν ο άνθρωπος που με την επιθετική οικονομική πολιτική έσωσε το 2008 τις Η.Π.Α , αλλά και μεγάλο μέρος του δυτικού κόσμου, από την κρίση.

Ο 44ος Αμερικανός πρόεδρος κ. Μπαράκ Ομπάμα σε ομιλία στο Σικάγο, τονίζει τον φόβο, ως προς τις διεθνείς εξελίξεις, εξαιτίας και της πολιτικής παρουσίας στον Λευκό Οίκο του 45ου Αμερικανού Προέδρου κ. Ντόναλτ Τράμπ στον Λευκό Οίκο.

Δεν μπορεί να χαρακτηριστεί ως τυχαίο το γεγονός πως ο τέως Αμερικανός πρόεδρος κ. Μπαράκ Ομπάμα, συγκρίνει την περίοδο που ζούμε με αυτή της προπολεμικής περιόδου του Β` Παγκοσμίου Πολέμου.

Στα προπολεμικά χρόνια, η αμερικανική κοινωνία ήταν αντιμέτωπη με μια σκληρή οικονομική κρίση, η οποία είχε ως δυσάρεστο γεγονός το χρηματιστηριακό «Κραχ» της Wall Street, την «Black Thursday», την «Μαύρη Πέμπτη» του 1929.

Την ώρα που η αμερικανική κοινωνία προσπαθούσε να σταθεί στα πόδια της, στην απέναντι πλευρά του Ατλαντικού, την Ευρώπη,  είχαν ήδη κυριαρχήσει φασιστικά, ακροδεξιά, εθνικοσοσιαλιστικά σχήματα που επέβαλαν την επικράτησή τους ανά τον κόσμο με πόλεμο.

Η ιστορία γνωστή.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση, την ώρα των ανησυχιών «Ομπάμα», προσπαθεί να σταθεί στα πόδια από το ισχυρό σοκ που δέχεται εξαιτίας του «Brexit».

Στην Γαλλία, η πολιτική σκηνή βιώνει βρίσκεται μια πολύπλευρη ανατροπή του πολιτικού συστήματος.
Ο Γάλλος Πρόεδρος  κ. Εμμανουέλ Μακρόν έχει επικρατήσει στις Γαλλικές Προεδρικές Εκλογές, αλλά υψηλά είναι τα ποσοστά που λαμβάνει η γαλλική ακροδεξιά.

Η κυρία Μαρία Λεπέν, η επικεφαλής της γαλλικής ακροδεξιάς, σίγουρα πανηγύρισε και χαμογέλασε την Κυριακή 24 Σεπτεμβρίου, ημέρα διεξαγωγής των πρόσφατων γερμανικών εκλογών που έγιναν την Κυριακή 24 Σεπτεμβρίου του 2017, εξαιτίας της ανόδου αλλά και εισόδου στο 19ο «Βundestag», του ξενοφοβικού – ακροδεξιού σχηματισμού «Εναλλακτική για την Γερμανία AfD».

Πλέον, περίπου τρεις μήνες μετά τις γερμανικές εκλογές, η διάθεση των Γερμανών ψηφοφόρων είναι διαφορετική, αλλάζει μέσα στην περίοδο της ακυβερνησίας. επηρεάζει δε ακόμα και τους Σοσιαλδημοκράτες του «SPD» του κ. Μάρτιν Σούλτς.

Οι Γερμανοί Σοσιαλδημοκράτες, μέσα από το συνέδριό τους στο Βερολίνο, ανακοινώνουν πως την 7η Ιανουαρίου του 2018, εκ νέου θα ξεκινήσουν οι  διαπραγματεύσεις με τους χριστιανοδημοκράτες «CDU/CDS»  της Γερμανίδας Καγκελαρίου κα Άντζελα  Μέρκελ.

Στόχος; Η σύνθεση της νέας γερμανικής κυβέρνηση που θα αποτελέσει τη συνέχιση του «Μεγάλου Συνασπισμού» παρά τις αντιδράσεις στην αριστερή πτέρυγα του «SPD».

H επίτευξη, στην Γερμανία, της κυβερνητικής συμφωνίας Χριστιανοδημοκρατών και Σοσιαλδημοκρατών, έρχεται να σημειώσει την ανάγκη της αποφυγής μιας κυβέρνησης τύπου «Jamaica», η οποία ενδεχομένως θα δυνάμωνε το ακροδεξιό, φοβικό αίσθημα, οδηγώντας την Γερμανία αλλά και την Ευρώπη σε αχαρτογράφητα – επικίνδυνα νερά.

Στην Αυστρία, τα ξαδέρφια των Γερμανών, επιλέγουν στις πρόσφατες αυστριακές εκλογές, την δημιουργία μιας κυβερνητικής συμμαχίας μεταξύ συντηρητικών και των ακροδεξιών απόγονων του Αδόλφου Χίτλερ.

Δυο μέρες πριν από τα Χριστούγεννα του 2017, ο νέος Αυστριακός καγκελάριος κ. Σεμπάστιαν Κουρτς, πραγματοποιεί επίσημη επίσκεψη στις Βρυξέλλες, εν` όψει του σχηματισμού της νέας Αυστριακής κυβέρνησης και συναντάται με τον Πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής κ. Ζαν Κλοντ – Γιουνκερ.

Ο εκπρόσωπος  των χωρών του «Βίζεγκραντ», o τριανταενός ετών αυστριακός καγκελάριος κ. Σεμπάστιαν Κουρτς, τονίζει πως η Αυστρία θα βοηθήσει με κάθε τρόπο την Ευρωπαϊκή Ένωση ως προς το θέμα της παράνομης μετανάστευσης.

Ο Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής κ. Ζαν – Κλοντ Γιουνκερ, κατά τη διάρκεια της συνέντευξης τύπου με αφορμή τη συνάντηση με τον Αυστριακό καγκελάριο κ. Σεμπάστιαν Κουρτς, δέχεται ερώτηση από τους δημοσιογράφους για τον τρόπο που θα συνεργαστεί με την νέα αυστριακή κυβέρνηση.

Στον κυβερνητικό συνασπισμό της Αυστρίας, συμμετέχει ως κυβερνητικός εταίρος από τη θέση του αντικαγκελαρίου, ο προερχόμενος από το ναζιστικό – ακροδεξιό αυστριακό κόμμα ο κ. Χάνς Κρίστιαν Στράχε, πολιτικός απόγονος και θιασώτης του Αδόλφου Χίτλερ.

Ο Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής κ. Ζαν – Κλοντ Γιουνκερ απαντάει στους δημοσιογράφους με «χρώμα ελληνικό», σημειώνοντας πως συνεργάζεται ήδη επιτυχημένα με την ετερόκλητη ελληνική κυβέρνηση του κ. Αλέξη  Τσίπρα, στην οποία θυμίζει, πως κυβερνητικός εταίρος είναι ο «ακροδεξιός» κ. Πάνος Καμμένος.

Είναι αρκετό, στην εποχή που ζούμε, πάντα σύμφωνα με τα λεγόμενα του προέδρου  της Ευρωπαϊκής Επιτροπής κ. Ζαν – Κλοντ Γιουνκερ, οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις να έχουν πρόσημο ευρωπαϊκό. Αυτό είναι αρκετό στο νέο αφήγημα της παγκόσμιας πολιτικής ζωής.

Στην Ελλάδα η έβδομη «μνημονιακή» χρονιά κλείνει με την αμφίβολη και αχρείαστη επίσημη επίσκεψη του Τούρκου Προέδρου κ. Ρετζέπ Ταγιπ Ερντογάν στην Αθήνα και στην Θράκη, κατά τη διάρκεια της οποίας τίθεται από τον ίδιο τον Σουλτάνο η αναγκαιότητα της επαναδιαπραγμάτευσης της Συνθήκης της Λωζάννης.

Λίγες μέρες μετά από την επίσκεψη του Τούρκου Σουλτάνου Ερντογάν στην Ελλάδα, συγκεκριμένα δυο μέρες μετά από τα Χριστούγεννα, οι Τούρκοι προβαίνουν σε ένα «μίνι» θερμό επεισόδιο στα Ίμια, όμοιο με αυτό του 1996, καθώς διώχνουν από την περιοχή ελληνικά ψαροκάικα.

Θυμίζουμε, πως ακριβώς την ίδια μέρα, το 1996, εξαιτίας του «πολέμου της τσιπούρας», ξεσπάει η κρίση των Ιμίων, με τα γνωστά, δυσάρεστα για την ελληνική πλευρά αποτελέσματα της 31ης Ιανουαρίου του όχι μακρινού 1996.

Αν και η 31η Ιανουαρίου του 2018 δεν  έχει έρθει ακόμα, ο κυβερνητικός εταίρος κ. Πάνος Καμμένος, κάνει σαφές προς κάθε πλευρά, πως δεν πρόκειται να δεχθεί , κυρίως να ψηφίσει, προτεινόμενη ονομασία που θα περιλαμβάνει τη λέξη «Μακεδονία», ως προς το ζήτημα διευθέτησης του ονόματος της «FYROM».

H ελληνική κυβέρνηση, πραγματικά, ταλαντεύεται πάνω σε μια λεπτή γραμμή  την ώρα που με ανυπομονησία το Μέγαρο Μαξίμου περιμένει τον Αύγουστο του 2018, μήνας κατά τον οποίο η χώρα θα εξέλθει των δυσβάσταχτων μνημονίων, παρά τις αντίθετες διατυπώσεις της αντιπολίτευσης.

Τι θα συμβεί, αν οι εταίροι – δανειστές προτείνουν τον Αύγουστο του 2018 στον Έλληνα πρωθυπουργό κ. Αλέξη Τσίπρα, ένα νέο «μίνι» μνημόνιο, ικανό να οδηγήσει τη χώρα στη μεταμνημονιακή εποχή, που μπορεί να λειτουργήσει ως ανταποδοτικό, πάνω σε μια πρόταση που θα οδηγεί σε μια μεγάλη μείωση του ελλείμματος;

Θα δεχθεί ο Έλληνας πρωθυπουργός κ. Αλέξης Τσίπρας  μια ενδεχόμενη Αυγουστιάτικη πρόταση των δανειστών – εταίρων για συγκεκριμένου τύπου «μίνι μνημόνιο» ή θα σταθεί στην εκφρασμένη θέση  του ιδίου, «ευχαριστούμε, αλλά δεν θα πάρουμε», από την συνέντευξη τύπου που έδωσε στην τελευταία σύνοδο κορυφής;

Σας θυμίζω, τα γεγονότα του Σαββάτου 21 Νοεμβρίου 2009, όπως διαδραματιστήκαν και περιγράφονται στο βιβλίο «Τρόικα, ο δρόμος προς την καταστροφή», του Μιχάλη Ιγνατίου, διευθυντή της ιστοσελίδας.

Εκείνη την ημέρα, οι κ. Γιούνκερ, Αλμούνια και Τρισέ, πρότειναν στον τότε Έλληνα Πρωθυπουργό κ. Γεώργιο Παπανδρέου, ένα μίνι μνημόνιο, ικανό ώστε να αντιμετωπιστεί και να τερματιστεί η κρίση στην αρχή.
Ο κ. Γιώργος Παπανδρέου δεν απάντησε ποτέ. Η συνέχεια γνωστή.

Με ενδιαφέρον, περιμένουμε τον Αύγουστο του 2018.

Θα είναι ο μήνας όπου η χώρα θα βγει οριστικά από τα μνημόνια, ή θα έχουμε την ίδια δυσάρεστη ιστορία με τους εταίρους – δανειστές, να προτείνουν ένα νέο «μίνι» μνημόνιο, με τον Έλληνα πρωθυπουργό κ. Αλέξη Τσίπρα να μη δέχεται και να επαναλαμβάνεται η γνωστή δυσάρεστη ιστορία του Νοεμβρίου του 2009;

Οι Έλληνες πολίτες με ανυπομονησία αναμένουν το 2018, πάντα με τις προτροπές της ελληνικής κυβέρνησης για την οριστική έξοδο από τα μνημόνια, όχι όμως την οριστική έξοδο της χώρας από τις «μνημονιακές επιταγές».

Το 2017 μας αφήνει, στην Ελλάδα και στην Ευρώπη με ανυπομονησία ετοιμαζόμαστε  να υποδεχθούμε το 2018.

Η Ιταλία, είναι η χώρα του δυτικού κόσμου που μπαίνει πρώτη στον χορό των εκλογών για το 2018, καθώς μόλις προχθές, ο Ιταλός Πρόεδρος κ. Σέρτζιο Ματαρέλα ανακοινώνει την διάλυση της ιταλικής βουλής και την διενέργεια των Ιταλικών Εκλογών, «Elezioni Italiani 2018», στις 4 Μαρτίου 2018.

Η ιταλική οικονομία, βρίσκεται αντιμέτωπη με μια τραπεζική κρίση, ικανή να αποτελέσει «ντόμινο» τραπεζικών κρίσεων σε όλες τις μεγάλες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης,  βάζοντας «βόμβα» στα θεμέλια ολόκληρου του ευρωπαϊκού οικοδομήματος.

Νωρίτερα των Ιταλικών Εκλογών, την Κυριακή 28 Ιανουαρίου του 2018, διεξάγονται οι «Κυπριακές Εκλογές 2018».

Το πολύπαθο νησί της Αφροδίτης, βρίσκεται σε προεκλογική περίοδο, ενδεχομένως τις πιο κρίσιμες εκλογές της ιστορίας της Κύπρου, την ώρα της εργασίας των γεωτρύπανων στην κυπριακή ΑΟΖ, με την Τουρκία να απαντάει δεσμεύοντας παρανόμως θαλάσσιες περιοχές.

Η παράνομη κατοχή των Τούρκων συνεχίζεται, η «ελεύθερη»  Κύπρος μπαίνει στην εκλογική μάχη, χωρίς να έχει  δοθεί  λύση στο Κυπριακό, έξι μόλις μήνες μετά από την δεύτερη, μόλις σε ένα χρόνο, κατάρρευση των διαπραγματεύσεων, με υπαιτιότητα της Τουρκίας, στο ελβετικό θέρετρο του  Κράνς Μοντανά.

Δεν είμαι σε θέση να ξέρω ή να γνωρίζω, καθώς ούτε τις δυνατότητες του μάντη Τειρεσία έχω, ούτε επισκέπτομαι το μαντείο των Δελφών, αν τελικά επιβεβαιωθούν οι δυσάρεστες για την ανθρωπότητα προβλέψεις  του 44ου Αμερικανού προέδρου κ. Μπαράκ Ομπάμα.

Όμως, είμαι σε θέση να ευχηθώ, – πέρα από την υγεία σε όλους μας, αδιαπραγμάτευτο συστατικό ώστε η ανθρωπότητα να μπει και να αντέξει το απρόβλεπτο 2018 -, να ανοίξει και να πέσουν οι φράχτες στη γέφυρα του Μπρουνέλο στην Βόρεια Ιταλία ώστε να υπάρξει και να συνεχιστεί η διαδρομή στην ελεύθερη διακίνηση ιδεών, κουλτούρων και πάνω από όλα ανθρώπων στις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Ευχόμαστε το απρόβλεπτο και αρχικά δυσοίωνο 2018, να μας  εκπλήξει αποτελώντας χρονιά σταθμός για την παγκόσμια κοινότητα, με τους λαούς να επιστρέψουν στην εποχή της κανονικότητας, μακριά από κρίσεις οικονομικές –  ανθρωπιστικές ή πολεμικές συρράξεις που οδηγούν στη βίαιη μετανάστευση και προσφυγιά και από στοιχεία ικανά που μπορούν να οδηγήσουν όλη την υφήλιο σε ένα νέο Παγκόσμιο Πόλεμο.

Υστερόγραφο: Σε μερικές ώρες «εισβάλει» στις ζωές μας το 2018. Είθε να είναι ειρηνικό, να τερματιστούν οι ανθρωπιστικές κρίσεις και ο ελληνισμός να εξέλθει από μνημόνια, επιτροπείες και παράνομες κατοχές από παράνομους εισβολείς. Χρόνια πολλά σε όλους, ευχές για ένα γεμάτο σε υγεία 2018!!!
  • Ο Ανδρέας Τσιλογιάννης  είναι δημοσιογράφος και πολιτικός αναλυτής
    @mail: Andreas.tsilogiannis@gmail.com
    Twitter: TsiloyannisAnd – Facebook: Andreas Tsiloyannis
MIgnatiou


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου