Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

23 Αυγ 2017


Το φαινόμενο δεν είναι σημερινό και δεν είναι πρωτόγνωρο. Πολλές φορές και κατά το παρελθόν βουλευτές και στελέχη των κυβερνητικών κομμάτων κατέληγαν «βασιλικότεροι του βασιλέως» προκειμένου να δικαιολογήσουν επιλογές και αποφάσεις αναντίστοιχες με τις προεκλογικές δεσμεύσεις...

Η τακτική αυτή ακολουθείται και κατά την τελευταία διετία. Η αλήθεια είναι ότι η αρχή έγινε με τη στροφή 180 μοιρών του καλοκαιριού του 2015, οπότε ακυρώθηκαν όλες οι υποσχέσεις για «σκίσιμο του Μνημονίου» και τα συναφή. Ακολούθησαν πάντως οι δεύτερες εκλογές, που πρόσφεραν τουλάχιστον το άλλοθι στους νικητές τους να ισχυρίζονται ότι το εκλογικό σώμα νομιμοποίησε την επώδυνη μετατόπιση.

Από το σημείο αυτό όμως έως τη σημερινή εικόνα η διαφορά είναι τεράστια. Η εμφάνιση βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ, οι οποίοι «εκτελούν» εν ψυχρώ την πραγματικότητα, είναι κάτι περισσότερο από απαράδεκτη. Είναι εξοργιστική, προσβλητική. Οποιο κι αν είναι επί παραδείγματι το ειδικό πολιτικό βάρος της λαλίστατης βουλευτού Ελένης Αυλωνίτου, όταν δηλώνει ότι «δεν έχουν περικοπεί οι συντάξεις» και «δεν γίνονται κατασχέσεις», χρεώνεται τις ανοησίες αυτές η ίδια η κυβέρνηση...

Αποτελεί κοινό μυστικό ότι ολοένα και λιγότεροι, από τη συμπολίτευση, δέχονται να εκτεθούν δημοσίως υπερασπιζόμενοι τα κυβερνητικά πεπραγμένα. Αυτό απελευθερώνει χώρο στα ηλεκτρονικά μέσα ενημέρωσης, τον οποίο σπεύδουν να καλύψουν εκείνοι που με απίστευτη πολιτική ελαφρότητα είναι πρόθυμοι να δικαιολογήσουν τα πάντα, να παρουσιάσουν το μαύρο ως άσπρο και να δώσουν εξετάσεις κομματικής υπακοής και νομιμοφροσύνης. Χωρίς σεμνότητα προκαλούν, χωρίς αιδώ εκτροχιάζονται.

Ατυχώς γι' αυτούς, όμως, τα γεγονότα δεν διαστρέφονται, διότι και οι συντάξεις έχουν περικοπεί, και κατασχέσεις γίνονται, όπως και πολλά άλλα. Είναι όλα αυτά που βιώνει καθημερινά ο Ελληνας πολίτης, ανεξάρτητα από τις αιτίες που τα έχουν προκαλέσει και από τις προθέσεις των κυβερνώντων.

Αν το «στιλ Αυλωνίτου» αποτελεί επικοινωνιακή συνταγή, είναι βλακώδης. Αν όχι, τότε σημαίνει ότι έχει χαθεί, εκτός από το μέτρο, και ο έλεγχος. Καθώς μάλιστα αρχίζει η νέα, πολύ δύσκολη, πολιτική περίοδος, είναι προφανές ότι η κυβέρνηση θα κριθεί και από τον βαθμό σοβαρότητας των στελεχών που την εκπροσωπούν. Αν μη τι άλλο, η αυτογνωσία είναι προϋπόθεση για να γλιτώνουν τα αυτογκόλ.

Πηγή "Δημοκρατία"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Για «δικτατορικές τάσεις» κατηγορεί τον πρόεδρο της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν ο Αυστριακός υπουργός Εξωτερικών Σεμπάστιαν Κουρτς και αποκλείει το ενδεχόμενο ένταξης της Τουρκίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση ως το 2023, στην 100ή επέτειο από την ίδρυση της Τουρκικής Δημοκρατίας. Τάσσεται ακόμη κατά της εμβάθυνσης της ελωνειακής ένωσης της ΕΕ με την Τουρκία, λόγω της «συστηματικής παραβίασης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των δημοκρατικών αξιών» από την πλευρά της 'Αγκυρας.

Ο Ερντογάν «οδηγεί τη χώρα του σε μια λανθασμένη και επικίνδυνη κατεύθυνση. Η συμπεριφορά του προς τους επικριτές του, τους διαφωνούντες και τις μειονότητες είναι απαράδεκτη», δηλώνει ο κ. Κουρτς στην γερμανική εφημερίδα «Die Welt» και προσθέτει ότι ο Τούρκος Πρόεδρος δείχνει «δικτατορικές τάσεις».

Ακόμη και αν η 'Αγκυρα επιδιώκει μια ένταξη στην ΕΕ ως το 2023, «αυτό δεν πρόκειται να συμβεί», συνεχίζει ο αυστριακός υπουργός Εξωτερικών και εξηγεί: «Η χώρα απομακρύνεται όλο και περισσότερο από τον ευρωπαϊκό δρόμο, οι οικονομικές συνέπειες θα ήταν και για τις δύο πλευρές ανυπολόγιστες και επιπλέον μια ένταξη θα επιβάρυνε υπερβολικά την δυνατότητα απορρόφησης από την πλευρά της ΕΕ».

Συμφωνεί δε με την Γερμανίδα Καγκελάριο Άγγελα Μέρκελ σε ό,τι αφορά την εμβάθυνση της τελωνειακής ένωσης, την οποία για την ώρα απορρίπτει: «Έτσι όπως παραβιάζονται αυτή τη στιγμή στην Τουρκία τα ανθρώπινα δικαιώματα και οι θεμελιώδεις δημοκρατικές αξίες, μια εμβάθυνση της τελωνειακής ένωσης είναι απολύτως μη ρεαλιστική», δηλώνει.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Η «εισαγωγή στην έννοια του τζιχάντ» στο πρόγραμμα των θρησκευτικών στα τουρκικά σχολεία προκαλεί αντιδράσεις

Αντιδράσεις προκαλούν οι αλλαγές που δρομολογούνται στο νέο πρόγραμμα Θρησκευτικών στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση

Γράφει η Μητροπούλου Ειρήνη

Εξω ο Δαρβίνος και ο Κεμάλ, μέσα ο... τζιχάντ στο νέο πρόγραμμα Θρησκευτικών που θα διδάσκεται από τον Σεπτέμβριο στα δημοτικά σχολεία της Τουρκίας. Μεγάλες ανησυχίες και αντιδράσεις προκαλούν οι αλλαγές που δρομολογούνται προς το ισλαμικότερο, με στόχο τη λεγόμενη «δεύτερη επανάσταση» του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν ακόμη και στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση.

Αν πετύχει το σχέδιό του, λένε οι επικριτές του προέδρου, ο κοσμικός χαρακτήρας του κράτους που ίδρυσε ο Κεμάλ Ατατούρκ το 1923 θα έχει πάψει να υπάρχει στην επέτειο των 100 ετών της σύγχρονης Τουρκίας. Στη θέση του ο «εσαεί ηγέτης», όπως τον λέει η αντιπολίτευση, θέλει να επιβάλει ένα νεο-οθωμανικό, ισλαμιστικό και αυταρχικό καθεστώς, με τη σχολική εκπαίδευση ψηλά στην ατζέντα της προπαγάνδας του.

«Στην Τουρκία, η εκπαίδευση δεν ήταν ποτέ κοσμική, το μάθημα των Θρησκευτικών ήταν ήδη υποχρεωτικό, αλλά τώρα η εισαγωγή της έννοιας του τζιχάντ είναι απλά φρικτή» λέει μια 38χρονη μητέρα, εκφράζοντας τις ανησυχίες πολλών γονιών οι οποίοι μιλούν για σκοταδισμό και οπισθοδρόμηση.

Οι αλλαγές επηρεάζουν κυρίως τους μαθητές των τριών μεγάλων τάξεων του δημοτικού, και η μεγάλη διαμάχη εστιάζεται στον αποκλεισμό της θεωρίας της εξέλιξης των ειδών του Δαρβίνου από τη σχολική εκπαίδευση.
«Στις τάξεις, μαθητές εννέα και δέκα ετών αναγκάζονται να απομνημονεύουν τις προσευχές από το Κοράνι. Πιστεύω ότι η θρησκευτική εκπαίδευση πρέπει να παρέχεται στο σπίτι, όχι στα σχολεία» λέει η μητέρα, που δεν θέλει να κατονομασθεί, λόγω φόβων για την ασφάλειά της. Αλλες αμφιλεγόμενες αλλαγές περιλαμβάνουν τη μείωση του χρόνου που αφιερώνεται στη μελέτη του ιδρυτή του σύγχρονου κοσμικού τουρκικού κράτους Μουσταφά Κεμάλ Ατατούρκ, και μια «εισαγωγή στην έννοια του τζιχάντ», του ιερού θρησκευτικού πολέμου των μουσουλμάνων.

Η κοσμική αντιπολίτευση καταγγέλλει ότι ο πρόεδρος Ερντογάν και το κυβερνών Κόμμα ΑΚΡ προσπαθούν να απομακρύνουν τη χώρα από τις ιδρυτικές αξίες της, και να κάνουν την τουρκική κοινωνία πιο ισλαμική, και πολύ πιο συντηρητική. Ο υπουργός Παιδείας Ισμέτ Γιλμάζ επιμένει πάντως ότι απέκλεισε από το πρόγραμμα σπουδών μόνο «περιττά, παρωχημένα και επαναλαμβανόμενα θέματα», αν και έχουν γίνει περισσότερες από 100.000 αλλαγές στη διδακτέα ύλη.

«Κόβοντας» τον Δαρβίνο από τα σχολεία

Μιλώντας σε δυτικά ΜΜΕ, ο Γιλμάζ διαψεύδει ότι η θεωρία της εξέλιξης των ειδών παραλείφθηκε εντελώς από τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση.

«Δεν είμαστε εναντίον της εξέλιξης. Αν η επιστήμη λέει κάτι, είναι αδύνατον να της αντισταθείς. Επιπλέον, τα θέματα της κληρονομικότητας, της μετάλλαξης, της τροποποίησης και της προσαρμογής εξακολουθούν να υπάρχουν στο πρόγραμμα σπουδών, τα οποία περιλαμβάνονται βεβαίως στη θεωρία της εξέλιξης» δήλωσε ο υπουργός.
«Λέμε μόνο αυτό: Ας μη διδάξουμε αυτό το θέμα σε παιδιά δημοτικού, ας το καθυστερήσουμε μέχρι τις προπτυχιακές σπουδές» πρόσθεσε.

Αλλά οι επικριτές τονίζουν ότι το αρχικό κεφάλαιο για την προέλευση του ανθρώπου έχει αποκλειστεί εντελώς από το πρόγραμμα σπουδών. Ο επικεφαλής του Egitim-Is, ενός από τα μεγαλύτερα συνδικάτα δασκάλων στην Τουρκία, καταγγέλλει ότι έχει πλέον αφαιρεθεί το σημαντικότερο κεφάλαιο της θεωρίας της εξέλιξης.

«Θέλουν να διδάξουν τα παιδιά για την καταγωγή του ανθρώπου, όπως είναι γραμμένη στα θρησκευτικά κείμενα, σαν να προήλθαμε όλοι από τον Αδάμ και την Εύα» λέει ο Ορχάν Γιλντιρίμ. Καταγγέλλει επίσης την εισαγωγή της έννοιας του τζιχάντ στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση. «Ρωτήστε κάποιον που βγαίνει από ένα τζαμί σήμερα τι καταλαβαίνει όταν ακούει για τζιχάντ - το 99% θα έλεγε ότι βλέπει τον τζιχάντ ως τον κύριο λόγο για τον πόλεμο στη Μέση Ανατολή. Δεν θα αφήσουμε την κυβέρνηση να εξομαλύνει τη σημασία της λέξης και να ομαλοποιήσει την έννοια του τζιχάντ στο μυαλό των παιδιών» είπε.

Σύμφωνα με το λεξικό του Ινστιτούτου Τουρκικής Γλώσσας, τζιχάντ είναι μια αραβική λέξη που σημαίνει «θρησκευτικός πόλεμος».

Αλλά ο τούρκος υπουργός Παιδείας υποστήριξε ότι η λέξη ερμηνεύθηκε εσφαλμένα και αυτό που σημαίνει στην πραγματικότητα είναι «να υπηρετείς την κοινότητα, να αυξάνεις την ευημερία, να εξασφαλίζεις την ειρήνη και να κατανοείς τους άλλους».

Το τουρκικό υπουργείο Παιδείας επιμένει ότι το πρόγραμμα σπουδών άλλαξε μέσω διαβουλεύσεων με περισσότερους από 180.000 ανθρώπους. Αλλά τα συνδικάτα των εκπαιδευτικών της αντιπολίτευσης κατήγγειλαν ότι δεν ζητήθηκε η γνώμη τους, και ότι η προετοιμασία του νέου προγράμματος σπουδών δεν ήταν ποτέ ανοιχτή σε όλους, ούτε διαφανής.
Ο Γιλντιρίμ επιμένει ότι οι αλλαγές στο σχολικό πρόγραμμα είναι καθαρά ιδεολογικές και έχουν ένα και μοναδικό στόχο: να εξυπηρετήσουν το ισλαμικό, πολιτικό πρόγραμμα του Ερντογάν. «Αυτό το πρόγραμμα σπουδών είναι ένα πραξικόπημα κατά της σύγχρονης εκπαίδευσης στην Τουρκία» λέει.

Θεολογικές σχολές

Τα τελευταία χρόνια, με πρωτοβουλία του Ερντογάν, ορισμένα δημόσια σχολεία μετατρέπονται σε θεολογικές σχολές, οι οποίες ονομάζονται imam-hatip, όπως λέγονταν παραδοσιακά οι σχολές για σουνίτες μουσουλμάνους κληρικούς. Διακηρυγμένος στόχος της προσπάθειας του τούρκου προέδρου είναι να «ανατραφεί μια γενιά ευσεβούς θρησκευόμενης νεολαίας»: οι μαθητές αυτοί μελετούν το Κοράνι έως και 13 ώρες την ημέρα, διδάσκονται μαθήματα για τη ζωή του Προφήτη Μωάμεθ, και μαθαίνουν υποχρεωτικά την αραβική γλώσσα. Ο αριθμός τους αυξάνεται εντυπωσιακά - από 63.000 που ήταν το 2010, σήμερα φτάνουν το ένα εκατομμύριο και η τάση είναι ανοδική.

Γονείς στην Κωνσταντινούπολη έχουν δημιουργήσει μια ομάδα υπεράσπισης του ελεύθερου σχολείου και μαζί με την Ενωση Κοσμικών Δασκάλων προσπαθούν με δικαστικές προσφυγές να εμποδίζουν μετατροπές σχολείων σε imam-hatip, προκαλώντας κάποιες φορές ακόμη και βίαιες αντιδράσεις από φανατικούς τούρκους ισλαμιστές. Ο ισλαμικός εξτρεμισμός βρίσκεται σε άνοδο στη χώρα, με το 10% των Τούρκων να έχει θετική γνώμη για το Ισλαμικό Κράτος (ISIS) και ένα 20% να δηλώνει «αναποφάσιστο».

Πηγή "Το Βήμα"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Μπορεί να μη χορεύουμε τις αγορές με τα... νταούλια, παρά την ελεγχόμενη απόπειρα εξόδου μας σε αυτές, πληρώνοντας... μίζα στους διεθνείς γύπες περίπου 2.000.000 ευρώ, αλλά σίγουρα οι μισθωτοί και οι συνταξιούχοι εξακολουθούν να χορεύουν τον χορό του Ζαλόγγου με την Εφορία.

Οι κυβερνώντες τον τόπο συνεχίζουν να τρελαίνουν μισθωτούς και συνταξιούχους με ένα φοροαμόκ που δεν έχει αρχή, μέση και τέλος.

Μέσα σε έξι μήνες θα πρέπει οι πολίτες να πληρώσουν σχεδόν 7 δισ. ευρώ σε φόρους εισοδήματος και ακινήτων, μια και αναμένεται εντός των ημερών να έρθει και το χαράτσι του ΕΝΦΙΑ, ένα από αυτά που, όπως γνωρίζετε, είχε δεσμευτεί ότι θα καταργήσει ο κ. Τσίπρας.

Το μένος δε είναι τέτοιο που, όπως πληροφορηθήκαμε εσχάτως, η εντολή που δόθηκε είναι να ψάχνουν και τα social media για να βρουν τους πολίτες που διάγουν πολυτελή βίο την ώρα που χρωστούν στην Εφορία. Μιλάμε για τέτοιο θράσος.
Δεν πάνε καλύτερα να δουν τους πολίτες που είναι στα πρόθυρα αυτοκτονίας, μια και τους έχουν στεγνώσει με τα απανωτά χαράτσια και ύστερα να εμφανίζονται να κάνουν ελέγχους.

Σαν δεν ντρέπονται που θα ψάχνουν τη ζωή μας στο διαδίκτυο για να μας φακελώνουν και να ζητούν και τα ρέστα. Δεν πάνε καλύτερα να πιάσουν όλους αυτούς που έκαναν τα πάρτι, βρέθηκαν στις διάφορες λίστες και εξαιτίας της ανικανότητας των διωκτικών μηχανισμών να τους ελέγξουν γλίτωσαν και κοροϊδεύουν την κοινωνία που δεν μπορεί να κρύψει ούτε ευρώ. Για τι μας έχουν περάσει;

Δεν μιλάμε για τις... εφόδους στα νησιά, ώστε να τσακίσουν τους επιχειρηματίες που έχουν καταστραφεί και προσπαθούν να σώσουν ό,τι σώζεται σε ένα καλοκαίρι, τώρα ονειρεύονται και τον Μεγάλο Αδελφό στο διαδίκτυο, την ώρα που αφήνουν όλους τους καρχαρίες να φοροδιαφεύγουν. Λες και δεν μπορούν να διαπιστώσουν την αναντιστοιχία της ζωής τους με τις δηλώσεις τους.

Ας αφήσουν τον κόσμο να ηρεμήσει λίγο και ας μην ερμηνεύουν τη σιωπή ως ανοχή. Εφτά δισ. που ζητούν να εισπράξουν είναι ασύλληπτο νούμερο και φαίνεται ότι δεν συνειδητοποιούν πού έχουν οδηγήσει τον κόσμο. Καμία ανάπτυξη δεν μπορεί να έρθει σε μια κοινωνία που δεν έχει περίσσευμα ούτε ένα ευρώ.

Και πείτε μας, βρε φωστήρες του υπουργείου Οικονομικών, μια και σας αρέσει και το διαδίκτυο, γιατί δεν στέλνετε στους πολίτες μαζί με το σοκαριστικό εκκαθαριστικό ακόμη ένα που να αναφέρει πού πάνε οι φόροι που πληρώνουν;
Έτσι, για να έχουμε εικόνα της ανταποδοτικότητας.
Πάνε στην Υγεία, στην Παιδεία, στον Πολιτισμό, στον Τουρισμό, στους δρόμους;
Πού στο καλό πάνε τα λεφτά που σας δίνουμε;

Όχι τίποτε άλλο, αλλά για να έχουμε και καθαρούς λογαριασμούς. Ισοσκελισμένους, όπως σας ζητούν και τα μεγάλα αφεντικά των θεσμών. Διότι δεν μπορείς να δίνεις μισθούς πείνας, να φορολογείς τους πολίτες σαν να είναι εκατομμυριούχοι και να διαγράφεις εν μια νυκτί τα χρέη άλλων, όπως πρώην βαρόνων του Τύπου.

Νισάφι πια...

Νίκος Ελευθερόγλου
Πηγή "Δημοκρατία"



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Χωρίς την παραμικρή χρονοτριβή πρέπει να ανακοινώσουμε στη διεθνή κοινότητα την οριοθέτηση της ΑΟΖ μας, τώρα, πάνω στη σύγχυση που επικρατεί

Κατά τον στρατηγικό σχεδιασμό (είναι βέβαιο πως θα το γνωρίζει άριστα ο κ. Καρανίκας) μεταξύ των άλλων παραμέτρων που απαιτούνται να ισχύουν για την υλοποίηση μιας απόφασης, είναι η αξιοποίηση του κατάλληλου χρόνου (του σωστού timing, όπως λέμε… στα ελληνικά).

Είναι γνωστή η ρήση και πολυχρησιμοποιούμενη "πιάσε την ευκαιρία από τα μαλλιά". Είναι τόσο σοφό το νόημά της, που θα έπρεπε να υπάρχουν αναρτημένες πινακίδες μ’ αυτήν τη φράση σε όλα τα γραφεία του υπουργείου εξωτερικών. Διότι, δυστυχώς, όλη η μεταπολεμική μας ιστορία δεν είναι τίποτε άλλο παρά "πορεία χαμένων ευκαιριών".

Στην αρχαία Ρώμη, όπου το Καπιτώλιο ήταν γεμάτο με αγάλματα θεών (ως και το άλογό του είχε θεοποιήσει ο Καλιγούλας) υπήρχε και το άγαλμα της θεάς Ευκαιρίας. Απεικόνιζε μια γυναικεία μορφή, ολόγυμνη, με ξυρισμένο το πίσω μισό μέρος της κεφαλής. Μαλλιά υπήρχαν μόνο στο πρόσθιο. Κι επειδή ως γνωστόν "ο πνιγμένος από τα μαλλιά πιάνεται", επειδή από όποιο άλλο μέρος του σώματος τον πιάσεις -ιδιαίτερα αν είναι γυμνός- θα ξεγλιστρήσει και θα σου ξεφύγει, κατά τον ίδιο τρόπο, όταν περνά από εμπρός σου η θεά Ευκαιρία, μόνον τότε από τα μαλλιά μπορείς να την πιάσεις. Αν σε προσπεράσει, το πίσω μέρος της κεφαλής δεν έχει μαλλιά, επομένως σου ξέφυγε.

Μπορεί να έρθει άλλη στο μέλλον. Όχι όμως αυτή. Και όχι τώρα. Η ζημία, επομένως, είναι δεδομένη, αν δεν γίνει εκμετάλλευση της ευκαιρίας την κατάλληλη στιγμή. Όλα αυτά, με αφορμή την δυσαρέσκεια, έως εχθρότητα προς την Τουρκία που υπάρχει αυτήν την στιγμή στους κόλπους του ΝΑΤΟ. Το διαμορφούμενο κλίμα δεν είναι κατάλληλο γι’ αυτήν να προβεί σε «παλικαριές», αφού εκτός των άλλων είναι συγκεντρωμένη όλη η προσοχή της στην παρεμπόδιση αφενός αυτόνομου κουρδικού κράτους στο Ιράκ, αφετέρου αυτόνομης ενιαίας περιοχής στην Συρία από τους εκεί Κούρδους.

Προ ημερών, ο πρόεδρος της Συρίας, Άσαντ, ξεκαθάρισε ότι συμμετοχή στην επανοικοδόμηση της Συρίας θα έχουν μόνον οι εταιρίες των χωρών που τον υποστήριξαν. Η Ελλάδα έχασε την ευκαιρία να βρίσκεται εντός των ευνοημένων χωρών, επειδή άφρονες, αδαείς πολιτικοί -πώς αλλιώς να τους χαρακτηρίσω, και εννοώ τους κ.κ. Βενιζέλο και Αβραμόπουλο- είχαν δηλώσει δημοσίως, από την θέση του επικεφαλής του ελληνικού ΥΠΕΞ, ότι εστιάζεται το ενδιαφέρον μας στην ανατροπή του καθεστώτος Άσαντ.

Ποτέ δεν μπόρεσα να κατανοήσω τι ήταν αυτό που τους οδήγησε να δεσμεύσουν έναν λαό, χωρίς να υπάρχει κανένας λόγος να προβούν σε τέτοιες δηλώσεις. Εκτός και εάν ήθελαν να επιδείξουν φιλοαμερικανισμό προ εξαργύρωση, επειδή και ο διαχειριστής της αμερικανικής κυβέρνησης Ομπάμα είχε τοποθετηθεί ομοίως, ή ακόμη να επιδείξουν φιλόφρονα διάθεση προς τον Νταβούτογλου επειδή ήταν σφοδρός πολέμιος του Άσαντ. Ίσως και από άγνοια της πολιτικής.

Όποιο και να ήταν το κίνητρο, θεωρώ ότι ακολούθησαν προσωπική πολιτική, χωρίς να τους ενδιαφέρουν οι συνέπειες. Δεν έλαβαν υπόψη ούτε τους "Ρουμ Ορθοδοξ", που έχουν φιλελληνική διάθεση και αναρτούν την βυζαντινή σημαία με τον δικέφαλο αετό. Και οι οποίοι θα αποτελούσαν μια φιλελληνική όαση στη Μέση Ανατολή. Ούτε η ελλαδική Εκκλησία τους πλησίασε, με αποτέλεσμα ο Πατριάρχης Αντιοχείας να απευθύνεται στο Πατριαρχείο της Μόσχας. Σ’ αυτήν την περίπτωση προσθέσαμε μια ακόμη χαμένη ευκαιρία.

Νομίζω ότι άμεσα -χωρίς την παραμικρή χρονοτριβή- πρέπει να ανακοινώσουμε στη διεθνή κοινότητα την οριοθέτηση της ΑΟΖ (Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης) μας. Η οποία θα ενωθεί με αυτήν της Κύπρου και θα αποκλειστεί οριστικά η Τουρκία από τη Μεσόγειο. Τώρα, πάνω στη σύγχυση που επικρατεί στην περιοχή. Ο λόγος είναι προφανής. Η μη οριοθέτηση της ΑΟΖ από τις ελληνικές κυβερνήσεις οφείλεται στο φόβο της αντίδρασης της Τουρκίας. Μας το είπε άλλωστε στην περίπτωση της υφαλοκρηπίδας, ότι αν την επεκτείνουμε θα αποτελέσει αιτία πολέμου (casus belli).

Αν αυτή τη στιγμή, οριοθετήσουμε την ΑΟΖ, τι θα πράξει η Τουρκία; Θα επιτεθεί σε χώρα του ΝΑΤΟ, η οποία διαθέτει τις βάσεις της, αεροπλάνα και πλοία στην υπηρεσία του; Την ώρα δηλαδή που εμείς, μαζί με το ΝΑΤΟ βρισκόμαστε σε μια εκστρατεία, η Τουρκία -που ήδη βρίσκεται σε δυσμένεια- θα επιτεθεί σε νατοϊκή χώρα; Και το ΝΑΤΟ θα επιτρέψει δημιουργία καταστάσεων σε βάρος μας, οι οποίες μπορούν λόγω δυσαρέσκειας, να δημιουργήσουν ρωγμή στη Συμμαχία και εκτός από την Τουρκία να χάσει και την Ελλάδα;
Ποιο θα είναι το αποτέλεσμα; Δεν είναι περισσότερο από βέβαιο, ότι το ΝΑΤΟ θα επέμβει για να αποτρέψει ένα τέτοιο επεισόδιο, ειδικά -το ξανατονίζω- όσο διαρκεί η υπάρχουσα κατάσταση, διότι θα θεωρηθεί ένα πισώπλατο κτύπημα, όχι κατά μίας χώρας, αλλά κατά του ίδιου του ΝΑΤΟ;

Μακεδών
Πηγή Voria



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Πολιτικοί σχεδόν όλων των γερμανικών κομμάτων θέτουν ζήτημα ακόμα και αποκλεισμού της Τουρκίας από την Ιντερπόλ μετά τη σύλληψη του Τουρκογερμανού συγγραφέα Ακάνλι στην Ισπανία. Στο ναδίρ οι γερμανοτουκρικές σχέσεις.
 
Mετά την προσωρινή κράτηση του Τουρκογερμανού αντικαθεστωτικού συγγραφέα Ντογκάν Ακάνλι στην Ισπανία από την Ιντερπόλ, με διεθνές ένταλμα που εξέδωσε η Τουρκία, ο αντιπρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας των Χριστιανοδημοκρατών Στέφαν Χάρμπαρτ έθεσε ζήτημα αποκλεισμού της Τουρκίας από την Ιντερπόλ. Μιλώντας στο Reuters τόνισε ότι "σε περίπτωση που επιβεβαιωθούν οι υποψίες τότε θα πρέπει να συζητηθεί ένας αποκλεισμός της Τουρκίας από τις διεθνείς διαδικασίες της Ιντερπόλ".

Σύμφωνα με δηλώσεις του κυβερνητικού εκπροσώπου Στέφεν Ζάιμπερτ υπάρχουν υποψίες ότι η τουρκική ηγεσία χρησιμοποιεί την Ιντερπόλ για να φιμώσει επικριτές της. "Αν αποδειχθεί αυτό θα πρέπει να συζητηθεί με τα υπόλοιπα μέλη της Ιντερπόλ", δήλωσε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος. Από την πλευρά του ο δικηγόρος του Τουρκογερμανού συγγραφέα Ιλίας Ουγιάρ δήλωσε στην εφημερίδα Neue Passauer Presse ότι ο πελάτης του έπεσε θύμα μιας "στημένης υπόθεσης". Ο ίδιος ο Ντογκάν Ακάνλι τόνισε χθες σε συνέντευξή του ότι δεν φανταζόταν πως το χέρι της τουρκικής ηγεσίας μπορούσε να φθάσει μέχρι την Ισπανία.

"Να αποτραπεί κάτι παρόμοιο στο μέλλον"

Το περασμένο Σάββατο ο Ντογκάν Ακάνλι συνελήφθη με τη βοήθεια της Ιντερπόλ κατά τη διάρκεια διακοπών στην Γρανάδα από την ισπανικές αρχές μετά από αίτημα της Τουρκίας, στην οποία ο συγγραφέας κατηγορείται για ληστεία μετά φόνου. Αφέθηκε ωστόσο ελεύθερος ένα 24ωρο αργότερα, με περιοριστικούς όρους, χάρη και στην παρέμβαση του γερμανικού υπουργείου Εξωτερικών. Στο ζήτημα αναφέρθηκε σε συνέντευξή της και η καγκελάριος Α. Μέρκελ κατηγορώντας εμμέσως πλην σαφώς την Τουρκία για "καταχρηστική προσφυγή" στην Ιντερπόλ.

Για συνέπειες στην τακτική της Τουρκίας μίλησε στην εφημερίδα Rheinische Post και ο χριστιανοδημοκράτης Χέρμπερτ Ρόιλ, υπουργός Εσωτερικών της Βόρειας Ρηνανίας Βεστφαλίας, του μεγαλύτερου πληθυσμιακά γερμανικού κρατιδίου: "Είναι ανησυχητικό ότι η Τουρκία κάνει κατάχρηση ενός διεθνούς αστυνομικού οργανισμού για να συλλάβει έναν αντικαθεστωτικό στην Ευρώπη. Θα πρέπει να εξεταστεί από κοινού με τις υπηρεσίες της Ιντερπόλ πως μπορεί να αποτραπεί κάτι παρόμοιο στο μέλλον".

Στο ίδιο κλίμα ήταν οι δηλώσεις και του σοσιαλδημοκράτη υπουργού Εσωτερικών της Κάτω Σαξονίας Μπόρις Πιστόριους: "Η Ιντερπόλ δεν είναι self service, να παίρνεις ότι θέλεις. Τόσο η Ιντεπόλ όσο και οι χώρες που καλούνται να εκδώσουν υπόπτους πρέπει να είναι ιδιαίτερα προσεκτικές". Από την πλευρά του ο βουλευτής της Αριστεράς Αντρέι Χούνκο έκανε λόγο για "ελλείψεις στο σύστημα της Ιντερπόλ και τάχθηκε υπέρ της ενδελεχούς εξέτασης ενταλμάτων σύλληψης από τον διεθνή αστυνομικό μηχανισμό. Παράλληλα ο αριστερός βουλευτής ζήτησε την ενίσχυση του προσωπικού της Ιντερπόλ.

Γκάμπριελ: "Θα ενισχύσουμε αντιπολιτευτικές φωνές στην Τουρκία"

Ο Γερμανός υπουργός Εξωτερικών Ζίγκμαρ Γκάμπριελ, που δέχθηκε το Σαββατοκύριακο σφοδρότατη επίθεση από τον πρόεδρο Τ. Ερντογάν, επειδή απέρριψε την παρέμβαση του τούρκου προέδρου στις γερμανικές εκλογές, τόνισε σε εκδήλωση για την ευρωπαϊκή πολιτική στην πόλη Πέρλ, ότι μελλοντικά η Γερμανία θα "συνεργαστεί στενότερα" με εκείνους που δεν τάσσονται στο πλευρά του τούρκου προέδρου: "Περισσότεροι από τους μισούς Τούρκος έχουν δημοκρατικές πεποιθήσεις και δεν στήριξαν τον Ταγίπ Ερντογάν. Θεωρώ ότι πολλοί στην Τουρκία ελπίζουν ότι η Ευρώπη και η Γερμανία θα στηρίξουν τη Δημοκρατία στην Τουρκία και δεν θα παραμείνουν απλοί θεατές των εξελίξεων. Είναι λυπηρό ότι ο πρόεδρος Ερντογάν για να τονώσει τον τουρκικό εθνικισμό θέτει σε κίνδυνο την ιστορική φιλία Γερμανίας-Τουρκίας".

Στις δηλώσεις του ο υπουργός Εξωτερικών κατήγγειλε προσωπικές απειλές σε βάρος της συζύγου του, που προέρχονταν προφανώς από οπαδούς του τούρκου προέδρου στη Γερμανία: "Όταν ο αρχηγός ενός κράτους επιτίθεται με αυτό τον τρόπο εναντίον ατόμων, τότε υπάρχουν δυστυχώς άνθρωποι που νομίζουν ότι έχουν το δικαίωμα να οργανώσουν ακόμα και επιθέσεις σε προσωπικό επίπεδο".

Dpa, Reuters / Στέφανος Γεωργακόπουλος
Πηγή Deutsche Welle


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Η πρόσφατη συνεδρίαση του Ανώτατου Στρατιωτικού Συμβουλίου αφήνει πίσω του νέες πληγές και αναταράξεις στους κόλπους των τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων. Υψηλόβαθμα στελέχη του τουρκικού στρατού, τα οποία διαφωνούν με τις νέες αποφάσεις της πολιτικής ηγεσίας της χώρας και τις προαγωγές στον στρατό τραβούν τον δρόμο της πρόωρης συνταξιοδότησης.

Δεκάδες στρατηγοί διαφωνούν με την παρέμβαση της κυβέρνησης στις κρίσιμες αποφάσεις και προαγωγές του στρατού και έρχονται στο σημείο της τελικής ρήξης. Σύμφωνα με τις τελευταίες πληροφορίες, περίπου 10 στρατηγοί, οι οποίοι μέχρι πριν από λίγες ώρες διοικούσαν κρίσιμης σημασίας μονάδες του τουρκικού στρατού, παραιτήθηκαν από τα αξιώματα και τα καθήκοντα τους.

Οι στρατηγοί ζητούν την πρόωρη συνταξιοδότηση τους. Το υπουργείο Εθνικής Άμυνας ανακοινώνει ότι μέχρι στιγμής έχουν γίνει αποδεκτές οι παραιτήσεις επτά στρατηγών. Το υπουργείο ισχυρίζεται ότι οι παραιτήσεις δεν σχετίζονται με τις νέες προαγωγές στον στρατό.

Οι τελευταίες εξελίξεις έρχονται στο προσκήνιο τη στιγμή που η τουρκική κοινή γνώμη εστιάζει την προσοχή της στην περίπτωση του στρατηγού Ζεκαϊ Άκσακαλλι. Ο κ. Άκσακαλλι μέχρι πριν από λίγες ημέρες ήταν ο διοικητής των ειδικών δυνάμεων του στρατού. Ο ίδιος ανέλαβε πρωταγωνιστικό ρόλο στην πρόσφατη εισβολή της Τουρκίας στην βόρεια Συρία.

Πριν από λίγες ημέρες, ο στρατηγός Άκσακαλλι αντιδρώντας στην απόφαση της κυβέρνησης για την απομάκρυνση του από τις ειδικές δυνάμεις κατέθεσε την παραίτηση του. Στην συνέχεια, με την παρέμβαση της ηγεσίας του στρατού και της κυβέρνησης, ο ίδιος παρέμεινε στον τουρκικό στρατό. Για την περίπτωση του στρατηγού Άκσακαλλι δημόσια τοποθέτηση πραγματοποίησε ο πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, τονίζοντας ότι στον στρατό δεν υπάρχουν απογοητεύσεις και θυμοί.

Νίκος Στέλγιας
Πηγή "Καθημερινή"



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Του Κωνσταντίνου Λεντάκη

Οι επιθέσεις ισλαμιστών σε τρεις διαφορετικές χώρες της Ευρώπης μέσα σε ένα τριήμερο εγείρουν το ερώτημα του αν θα μπορούσε κάτι τέτοιο να συμβεί και στην Ελλάδα και εφόσον θεωρήσουμε την απάντηση καταφατική, τότε πως αντιμετωπίζεται; Στο πρώτο σκέλος θα εξεταστούν οι επιθέσεις της προηγούμενης βδομάδας και στο δεύτερο σκέλος οι τρόποι αντιμετώπισης της Ισλαμικής Τρομοκρατίας, αλλά και κάποιες πολιτικές προτάσεις που φαίνεται να έχουν απήχηση στους πολίτες τελευταία.

Οι επιθέσεις

Οι τρομοκράτες στην Ισπανία αρχικά σχεδίαζαν να εκτελέσουν μια σειρά βομβιστικών επιθέσεων, με πρώτο στόχο την καταστροφή του διάσημου ναού Sagrada Familia σχεδιασμένο από τον καταλανό αρχιτέκτονα Antoni Gaudí, δεύτερο στόχο την πολυσύχναστη συνοικία Las Ramblas και με τρίτο στόχο το λιμάνι της Βαρκελώνης. Όμως οι Μαροκινής καταγωγής τρομοκράτες αντί να ανατινάξουν τον περίφημο ναό κατέστρεψαν το σπίτι που χρησιμοποιούσαν ως καταφύγιο τους κατά την κατασκευή των εκρηκτικών υλών και τουλάχιστον ένας από αυτούς έχασε την ζωή του. Μετά από αυτό το φιάσκο, οι υπόλοιποι τρομοκράτες αντιλήφθηκαν ότι πολύ σύντομα οι Ισπανικές υπηρεσίες ασφαλείας θα τους εντόπιζαν και για αυτό κατέφυγαν στις 17 και 18 Αυγούστου σε επιθέσεις με οχήματα εναντίον πεζών στην Βαρκελώνη και την Καμπρίλς. Οι επιθέσεις τους άφησαν 15 νεκρούς και πάνω από 120 τραυματίες, ενώ όλοι οι τρομοκράτες έχουν πλέον συλληφθεί ή σκοτωθεί.

Την Παρασκευή 18 Αυγούστου, ένας δεκαοχτάχρονος Μαροκινός εξαπέλυσε τρομοκρατική επίθεση στην πόλη Τούρκου της Φινλανδίας οπλισμένος με μαχαίρι. Ο Μαροκινός τρομοκράτης δολοφόνησε δυο γυναίκες και τραυμάτισε άλλους οκτώ ανθρώπους κατά την επίθεση του, ενώ φώναζε την Ισλαμική πολεμική ιαχή «ο Θεός είναι μεγάλος». Στην πόλη Σουργκούτ της Ρωσίας το Σάββατο 19 Αυγούστου ένας Ρώσσος διεξήγαγε παρόμοια δημόσια επίθεση, τραυματίζοντας επτά πολίτες πριν τον σκοτώσουν αστυνομικές δυνάμεις. Παρότι το Ισλαμικό Κράτος έχει αναλάβει την ευθύνη της επίθεσης, οι Ρωσικές τοπικές αρχές εξετάζουν το ενδεχόμενο ο δράστης να εκτέλεσε την επίθεση λόγω ψυχικής νόσου.

Ενώ οι επιθέσεις στην Ισπανία ήταν μέρος οργανωμένου και πολύπλοκου σχεδίου από ομάδα τρομοκρατών που σχεδίαζαν καιρό επιθέσεις που θα είχαν μεγάλο αριθμό νεκρών και θα προκαλούσαν την μέγιστη δυνατή εντύπωση στην κοινή γνώμη, οι επιθέσεις στην Φινλανδία και την Ρωσία εκτελέστηκαν από δυο νεαρούς άνδρες χωρίς καμία προετοιμασία. Τέτοιου είδους τρομοκράτες ονομάζονται μοναχικοί λύκοι (lone wolves) και είναι εξαιρετικά δύσκολο να εντοπισθούν εγκαίρως από τις δυνάμεις ασφαλείας. Μέχρι την επίθεση στην Νίκαια το 2016 η δεύτερη κατηγορία θεωρούνταν λιγότερο αποτελεσματική, αλλά από την στιγμή που ένας μοναχικός τρομοκράτης οδηγώντας μια νοικιασμένη νταλίκα σκότωσε 86 ανθρώπους και τραυμάτισε άλλους 303, έγινε αντιληπτό ότι υπάρχει ένας αποτελεσματικός και εύκολος τρόπος τρομοκρατικών επιθέσεων, που έχουν αποπειραθεί να μιμηθούν και άλλοι έκτοτε. Για ποιο λόγο ένας επίδοξος τρομοκράτης να κάτσει να μάθει πως να κατασκευάζει από μόνος του εκρηκτικούς μηχανισμούς, ενώ μπορεί ξαφνικά να στρέψει το όχημα του εναντίον ανυποψίαστων πεζών.

Η Ισλαμική τρομοκρατία

Σωστά ειπώθηκε από ειδικούς ότι είναι θέμα χρόνου να συμβεί μια παρόμοια τρομοκρατική επίθεση στην Ελλάδα. Οι καλές σχέσεις της Ελλάδας με τις Αραβικές χώρες δεν την προστατεύουν από βίαιους Σουνίτες. Εκείνο που στοχεύουν οι Ισλαμιστικές Σουνιτικές οργανώσεις είναι την επιβολή της Σαρία και η εξάπλωση του Σουνιτικού Ισλάμ, όχι να εκδικηθούν για την αποικιοκρατία ή την υποστήριξη προς το Ισραήλ όπως φαντάζονται Έλληνες πολιτικοί.

Το 2014 το Ισλαμικό Κράτος έγινε η πιο δημοφιλής εξτρεμιστική οργάνωση του Σουνιτικού Ισλάμ, εκτοπίζοντας την αλ Κάιντα στην δεύτερη θέση. Το Ισλαμικό Κράτος στην Δύση ενδιαφέρεται κυρίως να προκαλεί εντυπώσεις και για αυτό έχει καλέσει όλους τους Σουνίτες μουσουλμάνους που ασπάζονται την ακραία του ιδελογία να διεξάγουν επιθέσεις εναντίον Δυτικών όπου βρίσκονται και με όποια μέσα κατέχουν. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα την αύξηση των τρομοκρατικών επιθέσεων από μοναχικούς λύκους που χρησιμοποιούν «πρωτόγονα μέσα» (π.χ. μαχαίρια ή οχήματα αντί για εκρηκτικές ύλες και αυτόματα όπλα). Δυστυχώς, το Ισλαμικό Κράτος εξαρχής περιλάμβανε την Ελλάδα στους στόχους του και μόνο από τύχη η χώρα έχει διαφύγει των επιθέσεων του. Οι τρομοκράτες του Bataclan είχαν επιστρέψει στην Δυτική Ευρώπη από την Συρία μέσω της Ελλάδας, αν ήθελαν θα μπορούσαν με μεγάλη άνεση να είχαν εξαπολύσει την επίθεση τους στην Αθήνα αντί για το Παρίσι.

Η εγχώρια ασφάλεια

Το ότι η Ελλάδα, εν αντιθέσει με άλλες ευρωπαϊκές χώρες, δεν έχει λάβει αυστηρά μέτρα ασφαλείας στις τοποθεσίες που είναι γεμάτες ξένους τουρίστες δείχνει ότι η σημερινή κυβέρνηση δεν αντιλαμβάνεται τον κίνδυνο που διατρέχει η χώρα. Σε πρωτεύουσες σαν τις Βρυξέλλες, το Παρίσι και την Ρώμη είναι τοποθετημένοι σε κομβικά σημεία και στους σταθμούς του μετρό πάνοπλοι επαγγελματίες στρατιώτες για να παρέχουν στρατιωτική δύναμη πυρός αν συμβεί τρομοκρατική επίθεση. Αυτό το μέτρο ασφαλείας είχε εισαχθεί από την κυβέρνηση Μπερλουσκόνι στην Ιταλία το 2008 και είχε χαρακτηριστεί γραφικό, αλλά μετά τις αλγεινές τρομοκρατικές επιθέσεις στο περιοδικό Charlie Hebdo και στο θέατρο Bataclan στο Παρίσι το 2015 η παρουσία ένοπλων επαγγελματιών στρατιωτών σε αστικά κέντρα έχει παγιωθεί ως αναγκαίο μέσο για την εγχώρια ασφάλεια (domestic security).

Εξίσου σημαντικό μέσο για την εξασφάλιση της εγχώρια ασφάλειας για τα κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι ο καλύτερος συντονισμός μεταξύ των υπηρεσιών ασφαλείας τους και η πιο ελεύθερη διακίνηση πληροφοριών (intelligence sharing) μεταξύ τους. Ένας από τους λόγους για τους οποίους η επίθεση στο θέατρο Bataclan το 2015 δεν έγινε αντιληπτή από τις από τις Γαλλικές μυστικές υπηρεσίες, ήταν, επειδή οργανώθηκε εκτός Γαλλίας, για την ακρίβεια η επίθεση σχεδιάστηκε στις Βρυξέλλες. Λόγω της έλλειψης συνεργασίας μεταξύ τους οι Βέλγικες και Γαλλικές υπηρεσίες ασφαλείας δεν εντόπισαν την τρομοκρατική ομάδα που οργάνωνε επιθέσεις στο Παρίσι από τις Βρυξέλλες. Αν δε βελτιωθεί άμεσα η συνεργασία μεταξύ των Ευρωπαϊκών υπηρεσιών ασφαλείας ή ακόμα καλύτερα αν δε δημιουργηθεί μια ενιαία Ευρωπαϊκή υπηρεσία πληροφοριών και ασφάλειας κατά το πρότυπο του FBI, τα κράτη-μέλη της ΕΕ θα έχουν μειωμένες δυνατότητες αντιμετώπισης της Ισλαμικής τρομοκρατίας.

Η διάσταση της εξωτερικής πολιτικής

Η εγκατάσταση επαγγελματιών στρατιωτών σε αστικά κέντρα και η κοινή βάση πληροφοριών ωστόσο, δεν είναι τα μόνα μέσα αντιμετώπισης της Ισλαμικής τρομοκρατίας. Η ΕΕ έχει τη δυνατότητα και οφείλει να αναλάβει έναν πιο κεντρικό ρόλο στην εξωτερική ασφάλεια. Από την λήξη του Ψυχρού Πολέμου μέχρι σήμερα βασιζόταν στην εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ για την διατήρηση της σταθερότητας και της ασφάλειας στο εγγύς εξωτερικό. Αυτή η πολιτική του να να μεταθέτει η ΕΕ την ασφάλεια της στις ΗΠΑ έχει αποδειχτεί από την αρχή της δεκαετίας, ότι ενέχει ρίσκο. Η απόφαση της κυβέρνησης Obama να αποσύρει πλήρως τα Αμερικανικά στρατεύματα από το Ιράκ το 2011 οδήγησαν στην άνοδο του Ισλαμικού Κράτους. Η απουσία της δυναμικής παρουσίας της ΕΕ στο θέμα της ασφάλειας και σταθερότητας εκτός των συνόρων της επέτρεψε την επέκταση του Ισλαμικού Κράτους στην Συρία και στην Λιβύη, δυο χώρες που βρίσκονται στην περιφέρεια της Ευρώπης.

Αν η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν επαναπροσδιορίσει την περιφέρεια της, που αυτή τη στιγμή είναι de facto οι χώρες του Ευρωπαϊκού Νότου, στις χώρες της Βόρειας Αφρικής και τα κράτη του Λεβάντε θα εξακολουθήσει να αντιμετωπίζει αέναες εισροές μεταναστών τους οποίους χρησιμοποιούν οι τρομοκράτες για να διεισδύσουν στις Ευρωπαϊκές χώρες χωρίς να γίνουν αντιληπτοί. Δημιουργώντας ειδικές σχέσεις συνεργασίας με τα πραγματικά κράτη της περιφέρειας της, η ΕΕ θα μπορέσει να δημιουργήσει ένα περιβάλλον ασφάλειας τριγύρω της και πιο σταθερά κράτη στα σύνορα της. Αυτό τονίζεται επειδή οι περισσότερες τρομοκρατικές επιθέσεις από ισλαμιστές στα Ευρωπαϊκά κράτη-μέλη έχουν διεξαχθεί κυρίως από άτομα με προέλευση ή καταγωγή από τις εν λόγω χώρες. Η άμεση συνεργασία των μυστικών υπηρεσιών μεταξύ των Ευρωπαϊκών κρατών-μελών και των περιφερειακών κρατών θα αύξανε ασύγκριτα τις Ευρωπαϊκές δυνατότητες εγχώριας ασφάλειας, θα έλεγχε το χάος στο εξωτερικό και θα κατέτασσε την ΕΕ σε έναν παράγοντα σταθερότητας, από το κατά φαντασίαν Ευρωπαϊκό οχυρό που είναι σήμερα.

Οι πολιτικές προτάσεις για την επίλυση της Ισλαμικής τρομοκρατίας

Μεσαιωνικού τύπου αντιλήψεις ότι αν απαγορευτεί το κρέας χαλάλ ή αν η Ευρώπη γίνει ένα Χριστιανικό φρούριο θα προστατευτούν καλύτερα οι Ευρωπαίοι πολίτες, αρχίζουν να γίνονται όλο και πιο δημοφιλείς στην Ελλάδα λόγω του ότι εκφράζονται από αρχηγούς κομμάτων, αλλά αυτές οι ιδέες δεν έχουν σχέση με τις απαιτήσεις της ασφάλειας του 21ου αιώνα και φανερώνουν πλήρη άγνοια των εξελίξεων στον εν λόγω τομέα. Ο κ. Τζήμερος αφιέρωσε μια παράγραφο περιγράφοντας γλαφυρά τον μαρτυρικό τρόπο με τον οποίο πεθαίνουν τα ζώα στα σφαγεία για χαλάλ. Όμως το κρέας χαλάλ δεν προέρχεται αναγκαστικά από ζώα που έχουν σφαχτεί χωρίς αναισθησία, το 90% των σφαγείων χαλάλ στην Βρετανία αναισθητοποιούν τα ζώα πριν την σφαγή τους σύμφωνα με τις Ευρωπαϊκές οδηγίες. Ωστόσο, πρέπει να παρατηρηθεί ότι είναι πολύ περίεργο που κάποιος έγραψε ότι θα εξαφανιστούν οι Ισλαμιστές τρομοκράτες στην Ευρώπη αν απαγορευτεί το κρέας της αρεσκείας τους και βρέθηκαν ανθρώποι να συμφωνούν μαζί του. Όσο για το επιχείρημα του προέδρου της Νέας Δεξιάς κ. Κρανιδιώτη ότι μόνο αν γίνει η Ευρώπη ένα χριστιανικό φρούριο θα μπορεί να αντιπαραταχθεί στους βίαιους ισλαμιστές, φαίνεται να αγνοείται το γεγονός ότι δε ζούμε πλέον στο 10 αιώνα μ.Χ. και η Δυτική Ευρώπη κατοικείται κυρίως από άθεους. Η Ρωσία στην οποία η πλειοψηφία του πληθυσμού είναι χριστιανοί ορθόδοξοι μαστίζεται εδώ και τρεις δεκαετίες από την οργανωμένη Ισλαμική τρομοκρατία. Η έλλειψη σεβασμού προς τις μειονότητες και η προσήλωση στον χριστιανισμό δεν έχουν δώσει κανένα πλεονέκτημα στην Ρωσική κοινωνία ως προς την αντιμετώπιση των Ισλαμιστών, καθότι αντιμετωπίζει πολύ πιο σοβαρό πρόβλημα τρομοκρατίας από ότι η ΕΕ και δεν έχει καταφέρει τίποτα περισσότερο από την Δύση στην αντιμετώπιση του.

Για την αντιμετώπιση της Ισλαμικής τρομοκρατίας η Ενωμένη Ευρώπη χρειάζεται να βασίζεται στην συνεργασία με τις μουσουλμανικές της κοινότητες και με τους μουσουλμάνους γείτονες της, όχι την εκδίωξη των μειονοτήτων της, την απομόνωση από τις Μουσουλμανικές χώρες και την αντίληψη ότι η Ρωσία του Putin είναι πρότυπο ασφαλείας για δημοκρατικά κράτη.

* Ο κ. Κωνσταντίνος Λεντάκης σπούδασε πολιτικές επιστήμες στο Πανεπιστήμιο της Γλασκόβης και ολοκλήρωσε μεταπτυχιακές σπουδές στις κλασσικές σπουδές στο Πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου. Σήμερα είναι διδάκτορας του τμήματος Διεθνών και Ευρωπαϊκών Σπουδών του Παντείου Πανεπιστημίου και το 2014 διετέλεσε ειδικός σύμβουλος των υπουργών Αβραμόπουλου και Δένδια
Πηγή Liberal


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

22 Αυγ 2017


Η Τουρκία «δεν θα επιτρέψει ποτέ» σε κουρδικές ένοπλες οργανώσεις τις οποίες χαρακτηρίζει «τρομοκρατικές» να δημιουργήσουν ένα κουρδικό κράτος στη βόρεια Συρία, διεμήνυσε σήμερα ο τούρκος πρόεδρος Recep Tayyip Erdogan.

«Δεν θα επιτρέψουμε και δεν θα επιτρέπαμε ποτέ τη δημιουργία ενός λεγόμενου κράτους από το PYD και το YPG στη βόρεια Συρία», είπε ο Erdogan στην Άγκυρα.

Η Τουρκία θεωρεί το κουρδικό Κόμμα Δημοκρατικής Ένωσης (PYD) και την ένοπλη πτέρυγά του, τις Μονάδες Προστασίας του Κουρδικού Λαού (YPG) ως τον συριακό βραχίονα του Εργατικού Κόμματος Κουρδιστάν (PKK), μιας οργάνωσης που η Άγκυρα και οι εταίροι της στη Δύση χαρακτηρίζουν «τρομοκρατική».

Το PYD ανακήρυξε τον Μάρτιο του 2016 την εγκαθίδρυση μιας ημιαυτόνομης κυβέρνησης στη βόρεια Συρία.

Οι ΗΠΑ έχουν συμμαχήσει με τις YPG στον αγώνα εναντίον της οργάνωσης Ισλαμικό Κράτος (ΙΚ) και τις εξοπλίζουν, προς μεγάλη δυσαρέσκεια της Τουρκίας, η οποία ανησυχεί για το ενδεχόμενο να δημιουργηθεί μια ζώνη που θα ελέγχεται από τους Κούρδους στα νότια σύνορά της.

Έχει απειλήσει επανειλημμένα τις τελευταίες εβδομάδες να προχωρήσει σε στρατιωτική επέμβαση, ειδικά στο κουρδικό «καντόνι» του Αφρίν, στη βορειοδυτική Συρία.

Η Τουρκία εξαπέλυσε ήδη μια χερσαία επιχείρηση στη βόρεια Συρία τον Αύγουστο του 2016, με στόχο να απωθήσει το ΙΚ από τα σύνορα, αλλά και να εμποδίσει την ένωση των διαφόρων περιοχών που ελέγχουν οι YPG.

«Ποιος είναι ο στόχος τους; Να δημιουργήσουν έναν τρομοκρατικό διάδρομο στη βόρεια Συρία ο οποίος θα φθάνει ως τη Μεσόγειο», υποστήριξε ο Erdogan, διατρανώνοντας πως η Άγκυρα θα συνεχίσει να πολεμάει εναντίον αυτών των «τρομοκρατικών οργανώσεων», «όπου κι αν βρίσκονται».

Οι δηλώσεις αυτές σημειώθηκαν μία εβδομάδα έπειτα από μια επίσκεψη στην Άγκυρα του επικεφαλής του ιρανικού γενικού επιτελείου, του Mohammad Bagheri, κατά τη διάρκεια της οποίας συζητήθηκε κυρίως το ζήτημα της αντιμετώπισης των κούρδων ανταρτών.

Ερωτηθείς έπειτα από αυτή την επίσκεψη περί μιας ενδεχόμενης κοινής επιχείρησης της Τουρκίας και του Ιράν εναντίον των κούρδων ανταρτών στο βόρειο Ιράκ ο Erdogan διαβεβαίωσε ότι αυτό το ενδεχόμενο είναι «πάντα στην ημερησία διάταξη».

Η Τουρκία εξάλλου εναντιώνεται σθεναρά το δημοψήφισμα το οποίο αναμένεται να διεξαχθεί την 25η Σεπτεμβρίου για την ανεξαρτησία του ιρακινού Κουρδιστάν, παρά τις καλές σχέσεις της Άγκυρας με τον ιρακινό κούρδο ηγέτη Masoud Barzani.

Ο υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας Mevlut Cavusoglu αναμένεται στο Ιράκ αύριο για μια επίσημη επίσκεψη κατά τη διάρκεια της οποία θα έχει συναντήσεις με τον ιρακινό πρόεδρο Fuad Masum, τον πρωθυπουργό Haider al-Abadi, αλλά και τον Barzani.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

- Επικοινωνιακό παιχνίδι της Τουρκίας με στόχο τη Θράκη - Εμπρηστικό άρθρο Τουρκάλας δημοσιογράφου 
- Αμφισβητεί την συνθήκη της Λωζάνης με ειρωνείες και ζητώντας συγγνώμη 
- Καλεί τους Τούρκους να αναθρέψουν νέους Αχμέτ Σαδίκ

«Σφυροκοπά» επικοινωνιακά η Τουρκία τη Θράκη, προετοιμάζοντας μεθοδικά το έδαφος για μια πιθανή επόμενη στρατηγική κίνηση… την αποκοπή της ελληνικής ακριτικής περιοχής από τον ελληνικό εθνικό κορμό.

«Προπαγάνδα» και ταξίδια στο εξωτερικό

Στον τουρκικό Τύπο όλο και πληθαίνουν τα δημοσιεύματα που αναφέρονται στην Θράκη. Στο μεταξύ το τουρκικό προξενείο ενεργεί ως «κράτος εν κράτει» χρηματοδοτώντας ακόμα και παιδικές εκδόσεις γραμμένες στα τουρκικά. Από την άλλη, διάφοροι Τούρκοι πολιτευόμενοι διατρέχουν την Ευρώπη, περιφερόμενοι στις Βρυξέλλες και σε άλλες «ισχυρές» ευρωπαϊκές πρωτεύουσες. Σκοπός τους είναι να διαμαρτυρηθούν για την δήθεν καταπίεση της τουρκικής μειονότητας στη Θράκη από το ελληνικό κράτος.

«Χάσαμε άδικα τη Θράκη»

Με ένα εμπρηστικό άρθρο η Τουρκάλα δημοσιογράφος Κεριμέ Γιλντίζ καλεί σε εξέγερση τους Τούρκους για την Δυτική Θράκη. Μάλιστα, αναφέρεται στην περιοχή λέγοντας πως «χάθηκε άδικα» στη Συνθήκη της Λωζάνης. Επίσης, η δημοσιογράφος ζήτησε συγγνώμη από τους Τούρκους της Ελληνικής Θράκης γιατί με την Συνθήκη της Λωζάνης αφέθηκαν στα χέρια του Έλληνα δυνάστη. Η ίδια τονίζει την ανάγκη να υπάρξουν και νέοι Αχμέτ Σαδίκ.

«Ας μην γελιόμαστε , στη Λωζάνη δεν δόθηκαν δικαιώματα στους Τούρκους της Δυτικής Θράκης. Εμείς ήμασταν αυτοί που είχαμε κερδίσει τη νίκη, αλλά στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων αφήσαμε τη Δυτική Θράκη στην Ελλάδα, της οποίας την απανθρωπιά έχουμε βιώσει. Η Ελλάδα πιέζοντας τους συνεχώς, κατέστησε τους Τούρκους μειονότητα».

«Πρέπει να χαλάσουμε το παιχνίδι του Έλληνα»

Το κρεσέντο της Τουρκάλας φτάνει στο σημείο να ζητάει από τους πλούσιους να χρηματοδοτήσουν τους Τούρκους της Θράκης, για να «χαλάσουν το παιχνίδι του Έλληνα». «Οι πλούσιοι μας πρέπει να αναθρέψουν νέους Αχμέτ Σαδικ. Πρέπει να χαλάσουμε το παιχνίδι του Έλληνα που εξαναγκάζει σε μετανάστευση. Το χρωστάμε αυτό σε αυτούς που δηλώνουν: «Εμείς στην προσευχή μας πρώτα προσευχόμαστε για την Τουρκία». Οι αντίπαλοι μας μία μέρα (24.07) πήραν την Δυτική Θράκη (με την συμφωνία της Λωζάνης) από τα χέρια μας. Μία άλλη 24η πήραν τον Σαδίκ Αχμέτ (ημερομηνία που σκοτώθηκε ο Σαδίκ). Χρωστάμε συγγνώμη στην Κομοτηνή, χρέος καρδιάς, χρέος ψυχής! Να κάνουμε (τα πάντα) να μας συγχωρέσουν για την Λωζάνη» καταλήγει.

Πηγή Εφημ. "Δημοκρατία"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Γράφει ο Κώστας Μαντατοφόρος

Αύγουστοι, διακοπές, καλοκαίρια έρχονται και φεύγουν και η προδοσία, η πολιτική (και όχι μόνον) αλητεία, η υποκινούμενη κρίση, μας περιμένουν να γυρίσουμε, επίμονα, σαδιστικά, με σχέδιο εξόντωσης, με στόχους "τριτοκοσμοποίησης" της χώρας.

Με διάφορους γελοίους (γελοιοδέστατους) τύπους, προεξάρχοντος του πρωθυπουργού, η κυβέρνηση προχωρά την ανάθεση έργου που έχει αναλάβει απ' το γερμανικό Δ' Ράϊχ, διαμέσου της νεοφασιστικής Ευρωπαϊκής "Ένωσης".
Το σχέδιο δεν σταματά ποτέ, καλοκαίρι-ξεκαλοκαίρι, με καταστροφές ή μή, με λιμούς, σεισμούς, και καταποντισμούς.
Γνωρίζουν πως αν δώσουν μιά ευκαιρία ανάσας, έναν τόνο επιείκειας, θα θεωρηθεί κακό προηγούμενο, και δεν θέλουν.
Θέλουν να τελειώσουν την βρώμικη δουλειά, πριν ο λαός πάρει απόφαση πως μόνον με την εξέγερση θα σταματήσει το κακό.

Το μικρό ανθρωπάκι χωρίς τσίπα, την ώρα που η φωτιά κατάκαιγε την μισή Αττική, έκοβε το επίδομα θέρμανσης από τους δικαιούχους.
Την ώρα που μετακινούνταν με αεροπλάνα και κότερα, έκοβε την επιδότηση εισητηρίων στα μέσα μαζικής μεταφοράς για τους φοιτητές και τους ανήμπορους.
Την ώρα που οι υπουργοί του ξημεροβραδιάζονταν σε πισίνες, καμπάνες και σπά, έκοβαν την επιδότηση ενοικίου για τους άπορους φοιτητές και τις ταλαίπωρες οικογένειές τους.

Την ίδια ώρα τα νοσοκομεία αγκομαχούσαν χωρίς προσωπικό και υλικά να τα φέρουν βόλτα στις αυξημένες ανάγκες του καύσωνα, των ατυχημάτων, της αυξημένης λόγω τουρισμού κίνησης.
Κάθε φωτιά έκαιγε τριπλάσια έκταση από αυτή που θα έκαιγε κανονικά αν υπήρχαν λεφτά για καύσιμα, ανταλλακτικά και σέρβις για μηχανήματα που θα χάρασσαν αντιπυρικές ζώνες, αν υπήρχαν λεφτά για συντήρηση και ανανέωση του γερασμένου στόλου πυροσβεστικών αεροπλάνων και ελικοπτέρων.
Αλλά πού λεφτά;
Σε ένα κράτος υπό διαλύση που πρώτη και μέγιστη προτεραιότητα είναι όχι οι υποδομές, αλλά η πληρωμή των τοκογλύφων, δεν περισσεύουν λεφτά για τον λαό και την χώρα.

Όλα εξυπηρετούν έναν στόχο: την υποβάθμιση ενός κράτους από κυρίαρχο σε εξαρτημένο προτεκτοράτο, μέσω της εξαθλίωσης του λαού που το κατοικεί.
Αυτόν ακριβώς τον στόχο εξυπηρετούν και οι καταργήσεις κάθε λογής επιδομάτων.

Είναι τόσο αγαθοί οι διεθνείς απατεώνες και τοκογλύφοι της "Ένωσης" ώστε να πιστεύουν πως θα αποπληρωθούν τα τεράστια χρέη που ισχυρίζονται ότι έχουμε με το κόψιμο επιδομάτων και συντάξεων, με την υπολειτουργία Υγείας, Παιδείας, και Δημόσιας Τάξης;
Όχι βέβαια.
Ο απώτερος σκοπός είναι το καθολικό ξήλωμα του κοινωνικού κράτους.
Στόχος είναι να καταστραφεί η κοινωνική ασφάλεια που ένοιωθε (όση ένοιωθε) ο πολίτης, να μείνει έρμαιο στην "καλή διάθεση" των εργοδοτών των μεγάλων διεθνών επιχειρήσεων, και των τραπεζών. 

Και όσο τον στόχο αυτόν τον υπηρετεί και τον προωθεί μιά τάχα αριστερή κυβέρνηση τόσο καλύτερα για τους απατεώνες-κατακτητές.

Εξ ού και το ανθρωπάκι χωρίς τσίπα είναι τρις χειρότερο και πολύ πιό επικίνδυνο από οποιαδήποτε δεξιά πέρασε από την χώρα, συμπεριλαμβανομένης και της (φανερής) χούντας των συνταγματαρχών.

"Καλό χειμώνα" είπαμε;
Δεν είπαμε.
Κακόν, λοιπόν, και ψυχρό μας χειμώνα!...

Πηγή "Ουδέν Σχόλιον"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Κάποτε οι άνομες ενέργειες γίνονταν στο σκότος, τώρα γίνονται στο φως με πλήρη αδιαφορία για την όποια αντίθεση και άμετρο εμπαιγμό

Μάταια προσπαθώ να αντιληφθώ, πώς ήταν η εποχή της βαρβαρότητας απ’ την οποία μας είπαν ότι βγήκε η ανθρωπότητα και εισήλθε στην εποχή του πολιτισμού και της ανθρωπιάς. Αν δεχθούμε ότι σήμερα ζούμε σε εποχή ανθρωπισμού, τότε η βαρβαρότητα πώς ήταν;

Αφορμή παίρνω από τις τελευταίες εκκλήσεις φιλανθρώπων πολιτικών και διεθνιστικών φορέων να προστατευθούν οι χιλιάδες Γιαζίντι, που βρίσκονται δούλοι στα χέρια των τζιχαντιστών, τους οποίους πλην των άλλων χρησιμοποιούν και σαν "ανθρώπινες ασπίδες". Μόνο που, οι ίδιοι πολιτικοί και οι ίδιες οργανώσεις ενίσχυαν τις παντοειδείς ομάδες που εμφανίστηκαν για να ανατρέψουν τον δικτάτορα Άσαντ.

Αυτοί είναι οι ηθικοί αυτουργοί των τρομοκρατικών ενεργειών στην Ευρώπη, αυτοί οι δήθεν ανθρωπιστές τους δημιούργησαν, επειδή τάχατες τους έπιασε ο πόνος για την διακυβέρνηση του Άσαντ που ήταν αυταρχική, και θέλησαν να την εκδημοκρατίσουν. Όπως "εκδημοκράτισαν" την Τυνησία, την Λιβύη, την Αίγυπτο με τους Αδελφούς Μουσουλμάνους -ηγετικό στέλεχος των οποίων είναι ο Ερντογάν- τώρα την Συρία, παλαιότερα το Ιράκ. Το πρόσχημα για κλοπή του πλούτου των χωρών αυτών ήταν η αυταρχική διακυβέρνηση των ηγετών τους. Και μετέτρεψαν -σκοπίμως- την αυταρχική διακυβέρνηση σε φρικιαστική.

Και είναι βέβαιο, ότι οι εγκέφαλοι που συνέλαβαν το απάνθρωπο σχέδιο καταστροφής κρατών με αφόρητη δυστυχία των λαών, είναι οι ίδιοι που έφεραν τον τζιχαντισμό στην Ευρώπη. Τους εξυπηρετεί απολύτως, αφού στις δυτικές χώρες δεν μπορούν να επιτύχουν τον σκοπό τους με ρίψη βομβών. Την διάλυση των δυτικών χωρών, εκτός από το ΔΝΤ, θα την φέρουν οι εθνοτικές συγκρούσεις, που οπωσδήποτε θα συμβούν. Η δράση φέρνει αντίδραση.

Κάθε τρομοκρατική ενέργεια, στέλνει οπαδούς σε ακροδεξιούς σχηματισμούς, αυξάνει την αντιπαλότητα πληθυσμών με διαφορετικό πολιτιστικό προσανατολισμό, και δίνει την αφορμή για περισσότερα κατασταλτικά μέτρα περιορισμού της ελευθερίας των πολιτών. Όλα αυτά, δεν θα οδηγήσουν σε ομαλές εξελίξεις.

Κατά τις τελευταίες δεκαετίες, με απολύτως κυνικό τρόπο γίνεται καταστρατήγηση του διεθνούς δικαίου. Όχι ότι δεν συνέβαινε πάντα, όπου οι ισχυροί επέβαλαν τις θέσεις τους, αλλά κάποτε η διπλωματία κρατούσε κάποια προσχήματα. Τώρα, ωμά και κυνικά, παραβιάζονται θεμελιώδεις κανόνες εσωτερικού και διεθνούς δικαίου, με τη σύμφωνη γνώμη αυτών που αυτοαποκαλούνται ανθρωπιστές και προοδευτικοί. Ο ψευτοανθρωπισμός είναι της μόδας και είναι επικερδής.

Για λόγους ανθρωπισμού σκοτώθηκαν χιλιάδες Σέρβοι. Ποιος ήταν ο ανθρωπισμός; Ότι έπρεπε να προστατευθούν οι Κοσοβάροι. Δεν βρέθηκε άλλος τρόπος να συμβεί αυτό, παρά μόνον ο θάνατος αθώων αμάχων Σέρβων. Και σε ποιον ανάθεσαν την υπεράσπιση των Κοσοβάρων. Σε έναν επαγγελματία εκτελεστή, τον Θάτσι, αρχηγό συμμορίας, την οποία οι ανθρωπιστές ισχυροί χρησιμοποιούσαν προς εξυπηρέτηση των συμφερόντων τους σε διάφορες χώρες. Μετά την εκτέλεση της αποστολής του, διάσπασης της Γιουγκοσλαβίας, τον έκαναν και αρχηγό του Κοσσυφοπεδίου.

Τα ίδια και με τον Σαντάμ Χουσεΐν. Δεν διαλύθηκε το Ιράκ, μας είπαν, ούτε σκοτώθηκαν εκατοντάδες χιλιάδες για υφαρπαγή του πλούτου του. Όχι, όλα αυτά συνέβησαν για να προστατευθούν οι Ιρακινοί από τον αδίστακτο δικτάτορα Σαντάμ, ο οποίος όμως ήταν άνθρωπος των δυτικών Υπηρεσιών. Όπως και ο Μιλόσεβιτς, όπως και ο Μπιν Λάντεν.

Τα ίδια και με τον Μουμπάρακ της Αιγύπτου, τα ίδια και με τον Μπεν Αλί της Τυνησίας, τα ίδια και με τον Καντάφι, τώρα με τον Άσαντ. Μέχρι χθες αγκαλιές και φιλιά. Και αιφνίδια, ως εξ αποκαλύψεως, αντελήφθησαν ότι είναι στυγνοί δικτάτορες που καταπιέζουν τους λαούς τους. Δεν ήταν τόσα χρόνια δικτάτορες, αλλά έγιναν μέσα σε μια μέρα.

Επί δεκαετίες συνέτρωγαν, συνδιασκέδαζαν, μοίραζαν οι ισχυροί μ’ αυτούς τον πλούτο των χωρών τους, και μόλις κάπου διαφώνησαν ή επειδή άλλαξε το σχέδιο και από ισχυρά κατευθυνόμενα κράτη, μπαίνουμε στην εποχή των μικρών αδύναμων προτεκτοράτων με συνεχείς αναταραχές για να εξαρτώνται μόνιμα από τους ισχυρούς, τώρα λοιπόν έγιναν στυγνοί δικτάτορες.
Κάποτε οι άνομες ενέργειες γίνονταν στο σκότος, τώρα γίνονται στο φως με πλήρη αδιαφορία για την όποια αντίθεση και άμετρο εμπαιγμό της νοημοσύνης των πολιτών, όταν σκοτώνεις ανθρώπους… για το καλό τους. Όταν βρεθώ με κάποιον επαγγελλόμενο τον ανθρωπιστή ή τον προοδευτικό, φεύγω μακριά για την προστασία μου, και φυσικά με απερίγραπτη αηδία για την υποκρισία τους που οδηγεί σε απάνθρωπες, φρικαλέες συμπεριφορές.

Μακεδών
Πηγή Voria



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Του Βασίλη Κοψαχείλη

Το ενεργειακό σκηνικό στην Ανατολική Μεσόγειο έχει υπερφορτιστεί γεωπολιτικά. Η υπερσυγκέντρωση ανταγωνιστικών δρώντων και συμφερόντων οδηγεί σε καταστάσεις ανεξέλεγκτες από τις οποίες είναι σχεδόν βέβαιο ότι δεν θα βγει κερδισμένη η Κύπρος και ο Ελληνισμός.

Όσοι έχουν ποντάρει στο ενεργειακό χαρτί για να λύσουν τα επί δεκαετίες άλυτα γεωπολιτικά ζητήματα και τα θέματα εθνικής κυριαρχίας μεταξύ των κρατών της περιοχής, θα απογοητευθούν τραγικά. Και δυστυχώς, ακόμη, ελάχιστοι τολμούν να πουν αλήθειες. Οι εκκρεμότητες της περιοχής παραμένουν εκκρεμείς διότι αυτό βολεύει τον διεθνή παράγοντα. Όταν οι συνθήκες αλλάξουν, τότε οι μεγάλοι παίκτες θα επιβάλλουν μία νέα ισορροπία των μεταξύ τους συμφερόντων και όχι φυσικά μια ισορροπία Δικαίου και δίκιου.

Αυτό στην πράξη σημαίνει πως κανείς δεν θα αγνοήσει την Τουρκία. Η ΗΠΑ, η Βρετανία και η Ρωσία έπαιξαν και θα συνεχίσουν να παίζουν το χαρτί Τουρκία, επιβάλλοντάς το στην ενεργειακή και γεωπολιτική εξίσωση της Ανατ. Μεσογείου. Μάλιστα η Ρωσία σχεδιάζει ένα άνοιγμα του παιχνιδιού σε ολόκληρη τη Μεσόγειο, με την Λιβύη σταδιακά να μπαίνει στην εξίσωση, ενώ θα ακολουθήσουν η Αλγερία και το Μαρόκο. Η πολιτική αστάθεια στην Αλγερία πιθανότατα θα οδηγήσει σε ανακατατάξεις και σε μικρότερο, ίσως, βαθμό δούμε διορθώσεις και στο Μαρόκο. Η Αίγυπτος και το Ισραήλ από την άλλη, ανοίγουν το παιχνίδι της Μεσογείου και στα ενεργειακά συμφέροντα της Σαουδικής Αραβίας, κόντρα στους Αμερικανο-Βρετανικούς σχεδιασμούς που «έπαιζαν» το χαρτί του Κατάρ και κρυφίως ακόμη και αυτό του Ιράν. Ο μη συνεργάσιμος πρόεδρος Erdogan, αποτελεί μικρή αλλά δύσκολη (ακόμη) λεπτομέρεια μπροστά στους συνολικούς σχεδιασμούς των μεγάλων δυνάμεων στην περιοχή. Το θέμα είναι να μην «τσιμπήσουμε» εμείς από την δυσαρέσκειά τους προς το πρόσωπο του Τούρκου προέδρου και υπερθεματίσουμε αναλαμβάνοντας «δυναμικές αλλά άκομψες» πρωτοβουλίες πολύ πιο πέρα από όσο οι σχεδιασμοί και οι δυνατότητές μας, μας επιτρέπουν.

Όχι, δεν έγινα ξαφνικά οπαδός του κατευνασμού! Αντίθετα, θεωρώ πως ήρθε η ώρα της ωριμότητας για Κύπρο και Ελλάδα να συμπεριφερθούν με όρους «έξυπνης ισχύος» στην περιοχή τους, στις διεθνείς τους σχέσεις και με υπευθυνότητα απέναντι στην ιστορική συγκυρία και τα συμφέροντά τους.

Σε ότι αφορά τα ενεργειακά θέματα της Αν. Μεσογείου, η μέχρι σήμερα λογική και πορεία οδηγεί σε αδιέξοδο. Για να ανασχεδιάσουμε την στρατηγική μας θα πρέπει να γυρίσουμε στο «σημείο μηδέν», δηλαδή εκεί που η Noble Energy και η Delek ενημέρωναν την Κυπριακή Δημοκρατία ότι πιθανότατα έχει στον υποθαλάσσιο χώρο της σημαντικά κοιτάσματα Υ/Α. Αυτό που είχαν δει οι εταιρείες ήταν μία δυνατότητα να παραχθεί πλούτος. Αυτό που έβλεπαν οι κυβερνήσεις των χωρών της περιοχής ήταν μία δυνατότητα να αυξήσουν τη γεωστρατηγική τους δυναμική και τα ταμειακά τους διαθέσιμα. Οι αναγκαίες νομικές ρυθμίσεις που έγιναν, όπως η από κοινού συμφωνία και χάραξη ΑΟΖ και η συγκρότηση των «Τριμερών Συνεννοήσεων», έγιναν πρωτίστως για να υπηρετηθούν τα εθνικά οικονομικά συμφέροντα.

Εν τω μεταξύ, ορισμένοι κύκλοι στο Ισραήλ, στην Κύπρο, στην Ελλάδα, ακόμη και στη Αίγυπτο, είδαν ότι μπορούν να παίξουν πάνω στα ενεργειακά της περιοχής τη δική τους πολιτική/γεωπολιτική ατζέντα. Και εδώ είναι που «ξυπνούν» το ενδιαφέρον της Άγκυρας, η οποία δηλώνει πλέον παρούσα με κάθε τρόπο και μέσο.

Το αποτέλεσμα είναι να έχει εντελώς χαθεί ο στόχος, οι «Τριμερείς» να είναι ουσιαστικά εθνικοί μονόλογοι τακτικών συμφερόντων χωρίς στρατηγικό βάθος (και ας προσπαθούν ορισμένοι να πείσουν τους γεω-στρατηγικά απαίδευτους για το αντίθετο), η Τουρκία να έχει επιβληθεί de facto στα πράγματα, και οι ερευνητικές γεωτρήσεις να ανοίγουν, να γίνονται επιβεβαιώσεις κοιτασμάτων και να ξανά-σφραγίζονται, αφού κάθε σκέψη για εκμετάλλευση θα οδηγούσε σε νέες περιπέτειες στην περιοχή.

Μόνο, το Ισραήλ οριακά εκμεταλλεύεται τα δικά του κοιτάσματα για εσωτερική κατανάλωση, ενώ η Αίγυπτος αναγκάστηκε να δώσει λεόντειες συμβάσεις στην Eni για να προχωρήσει στην εκμετάλλευση του κοιτάσματος Zohr. Είναι πολύ αμφίβολο αν θα δουν χρήματα τα κρατικά ταμεία της Αιγύπτου από το Zohr, ενώ οι Αιγύπτιοι θα πληρώνουν το φυσικό τους αέριο σε τιμές δυσθεώρητες με ότι αυτό θα σημαίνει μελλοντικά για την κοινωνική και πολιτική σταθερότητα της χώρας.

Κανένα δίκτυο ενοποίησης των μικρών εθνικών κοιτασμάτων της περιοχής δεν δημιουργήθηκε και οι σταθμοί LNG της Αιγύπτου παραμένουν κλειστοί δίχως έργο.

Μέσα σε αυτό το σκηνικό, ο διεθνής παράγοντας προσπαθεί να επιβάλλει «λύσεις». Στο Ισραήλ να επιβάλλει συνεταίρους τους Παλαιστινίους σε ένα σχέδιο «όποιας λύσης», δηλαδή μη λύσης. Ομοίως το ίδιο προσπαθεί να επιβάλλει στην Κυπριακή Δημοκρατία. Στην Αίγυπτο πάντα θα παραμονεύει η απειλή των Αδελφών Μουσουλμάνων.

Η Ελλάδα, ευτυχώς, έχει αποφύγει μέχρι στιγμής να εμπλακεί άμεσα σε αυτήν την παγίδα, σε αυτό το αδιέξοδο.

Το θέμα όμως παραμένει, και το ζητούμενο υπό τις νέες περιστάσεις είναι πως ο ενεργειακός πλούτος της περιοχής θα βγει επ’ ωφελεία των χωρών-κατόχων, χωρίς να διακινδυνεύσουν γεωπολιτικά από τη «νευρική» δύναμη Τουρκία και φυσικά τα συμφέροντα των μεγάλων δυνάμεων που ενδεχομένως να θίγονται.

Οι «Τριμερείς Συνεννοήσεις» είναι η μαγιά… όχι ο απώτερος στόχος

Το καλό είναι ότι υπάρχει μια βάση για να σχεδιάσει κανείς μια νέα στρατηγική για τα ενεργειακά της περιοχής. Είναι οι «Τριμερείς Συνεννοήσεις» μεταξύ Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ και Ελλάδας-Κύπρου-Αιγύπτου. Αυτές οι πρωτοβουλίες έκαναν το αδύνατο – κατά Huntington – δυνατό, δηλαδή να δημιουργήσουν ένα καταλύτη όσμωσης των γεω-στρατηγικών συμφερόντων στην περιοχή, μεταξύ της χώρας σύμβολο του Σουνιτικού Ισλάμ (Αίγυπτος), με το Εβραϊκό κράτος (Ισραήλ) και τον Ορθόδοξο Ελληνισμό (Ελλάδα και Ε/Κ). Όμως, οι Τριμερείς είναι η μαγιά και όχι ο απώτερος στόχος. Απώτερος στόχος είναι η αξιοποίηση του ενεργειακού πλούτου χωρίς να διακινδυνεύουν γεωπολιτικά τα κράτη με έννομο συμφέρον.

Για να το πετύχουν αυτό, θα πρέπει να αποφορτίσουν το επιχειρηματικό τους πλάνο από το γεωπολιτικό άγος. Αρκεί να δουν τι γίνεται δεκαετίες τώρα στον κόσμο των επιχειρήσεων και να καινοτομήσουν πολιτικά δανειζόμενοι πρακτικές της αγοράς στις διεθνείς τους σχέσεις.

Τα γεωπολιτικά θα μπορούν να παραμένουν άλυτα για όσο διάστημα τα τέσσερα κράτη – και όχι τρίτοι – θα επιθυμούν να είναι σε εκκρεμότητα, μέχρι να έχουν την ισχύ να επιβάλλουν τη δική τους λύση στα προβλήματα - και όχι «λύσεις» τρίτων.

Η «Μεσογειακή Εταιρεία» δίνει καθαρές λύσεις και προοπτική…

Η Ελλάδα, η Αίγυπτος, το Ισραήλ και η Κύπρος θα πρέπει να προχωρήσουν στη σύσταση μιας «Μεσογειακής Εταιρείας», με τα κράτη να κρατούν τις προνομιακές μετοχές ώστε να εξασφαλίζονται στις μελλοντικές αυξήσεις κεφαλαίου, δίνοντας στην Εταιρεία το δικαίωμα εκμετάλλευσης των πλουτοπαραγωγικών τους πηγών για προκαθορισμένο χρονικό διάστημα. Από εκεί και πέρα, η κρατική υπόσταση και το γεωπολιτικό πρόσημο υποσκελίζονται και τον πρώτο ρόλο αναλαμβάνει το γεω-επιχειρηματικό συμφέρον της κοινής τους Εταιρείας. Απέναντι στον διεθνή παράγοντα και την Τουρκία θα υπάρχει μία Εταιρεία των τεσσάρων κρατών και όχι ένας αδύναμος άξονας μικροσυμφερόντων που εύκολα αποπροσανατολίζονται και επιμερίζονται.

Η Εταιρεία θα πρέπει στη συνέχεια να διαθέσει τις κοινές μετοχές της μέσω IPO στα διεθνή χρηματιστήρια. Κανείς δεν μπορεί να αποκλείσει κανέναν από τη διαδικασία, αλλά όλα μπορούν παράλληλα να σχεδιαστούν έτσι ώστε οι στρατηγικοί στόχοι να υπηρετηθούν και όλοι να μετέχουν μιας νέας ισορροπίας και τάξης στην περιοχή, τα κλειδιά της οποίας θα κρατούν από κοινού τα τέσσερα κράτη με έννομο συμφέρον στην περιοχή και όχι τρίτοι.

Τα χρήματα από το IPO θα είναι το απαραίτητο κεφάλαιο ώστε η εταιρεία να προχωρήσει στο σχεδιασμό της. Ένα σχεδιασμό που θα πρέπει να αποσκοπεί παράλληλα στην αξιοποίηση των κοιτασμάτων της Αν. Μεσογείου, στα αναγκαία έργα ολοκλήρωσης και ενοποίησης των ενεργειακών πεδίων σε ένα σύνολο και την κατασκευή υποδομών στην περιοχή, στην ασφάλεια των κοιτασμάτων και στην ευελιξία προσέγγισης των αγορών (δεν υπάρχει πιο ανώριμος σχεδιασμός από τον εγκλωβισμό αυτών των κοιτασμάτων σε «ηπειρωτικές λογικές» αγωγών προς μία και μόνη αγορά).

Παράλληλα, η Εταιρεία δεν θα πρέπει να «εγκλωβιστεί» σε λογικές «επαγγελματία των ενεργειακών της Μεσογείου», αλλά να λειτουργήσει πραγματικά επιχειρηματικά, επενδύοντας σε συμμετοχές και σε άλλα projects ανά τον κόσμο, όχι κατ’ ανάγκη ενεργειακά.

Το μεγάλο στοίχημα για τα τέσσερα κράτη της περιοχής με έννομο συμφέρον, θα είναι να προωθήσουν μέσα από την δράση της Εταιρείας διεθνώς, τα συμφέροντα των χωρών τους και τους ικανούς επιστήμονές τους, τοποθετώντας τους στην παγκόσμια αγορά και ελέγχοντας μέσω αυτών σταδιακά αγορές, συμφέροντα και δίκτυα.

Μην ξεχνάμε, πως σχεδόν 400 χρόνια μετά την Αγγλική Εταιρεία Ανατολικών Ινδιών και την αντίστοιχη Ολλανδική, ακόμη και σήμερα όταν εμπορεύεσαι με τις αγορές της Ασίας, Αγγλικά και Ολλανδικά ονόματα (και συμφέροντα) συναντάς.

Με ένα τέτοιο σχεδιασμό – που φυσικά δεν εξαντλείται στα όσα ακροθιγώς αναφέρω – ο Ελληνισμός μαζί με το Ισραήλ και την Αίγυπτο θα αποκτήσουν ίσως για πρώτη φορά στη σύγχρονη ιστορία τους πραγματική ισχύ! Είναι αυτό που χρειάζονται για να αντιμετωπίσουν τις προκλήσεις του 21ου αιώνα, οι οποίες θα είναι πολλές, καθώς είναι και ο πλέον ασφαλής δρόμος να αποφύγουν τη γεωπολιτική παγίδα που ανακυκλώνει τα αδιέξοδα της περιοχής.

* Ο κ. Βασίλης Κοψαχείλης είναι Διεθνολόγος, Γεωστρατηγικός Αναλυτής
Πηγή Liberal



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Την προκλητική της συμπεριφορά στο Αιγαίο εξακολούθησε και τη Δευτέρα η Τουρκία, καθώς έξι οπλισμένα τουρκικά μαχητικά και δύο κατασκοπευτικά προέβησαν σε 44 παραβιάσεις, η μία εκ των οποίων εξελίχθηκε σε εικονική αερομαχία.

Οι τρεις σχηματισμοί, αποτελούμενοι από δύο F-16 ο καθένας και δύο μεμονωμένα CN-235 πέταξαν στο Κεντρικό, Βορειοανατολικό και νοτιοανατολικό Αιγαίο, ενώ καταγράφηκαν και 7 παραβάσεις του FIR Αθηνών.

Τα αεροσκάφη αναγνωρίστηκαν και αναχαιτίστηκαν, σύμφωνα με τους διεθνείς κανόνες, κατά πάγια πρακτική.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Για προσωπικές απειλές τις οποίες δέχεται η σύζυγός του Anke εκ μέρους υποστηρικτών του Tayip Erdogan έκανε λόγο ο γερμανός υπουργός Εξωτερικών, Sigmar Gabriel, κλιμακώνοντας περαιτέρω την κριτική που ασκεί το τελευταίο διάστημα στον πρόεδρο της Τουρκίας.

Σύμφωνα με την Bild,ο κ. Gabriel δήλωσε χθες το βράδυ, σε προεκλογική εκδήλωση στο Λούντβιχσχάφεν, ότι το περασμένο Σαββατοκύριακο άγνωστοι άφησαν απειλητικά μηνύματα στον τηλεφωνητή του οδοντιατρείου της συζύγου του.

Υπενθυμίζεται ότι πριν από λίγες ημέρες ο κ. Ερντογάν εξαπέλυσε προσωπική επίθεση εναντίον του κ. Gabriel, λέγοντας μεταξύ άλλων: «Ποιος είστε εσείς, για να απευθύνεστε στον πρόεδρο της Τουρκίας; Να γνωρίζετε τα όριά σας! Πόσο καιρό βρίσκεστε στην πολιτική;».

Με τον τρόπο που το κάνει αυτό ο Erdogan, σχολίασε ο κ. Gabriel, «κάποιοι προφανώς παρακινούνται και επιχειρούν να ενοχλούν και να επιβαρύνουν την σύζυγό μου. Αυτό είναι ένα κακό αποτέλεσμα».

«Όταν ο αρχηγός ενός κράτους αρχίζει τέτοιες προσωπικές επιθέσεις, υπάρχουν δυστυχώς άνθρωποι που θεωρούν ότι έχουν το δικαίωμα να προβαίνουν κι εκείνοι προσωπικές παρενοχλήσεις», κατέληξε ο σοσιαλδημοκράτης πολιτικός.

Γιοχάνες Χαν: Χρειάζεται νέα στρατηγική απέναντι στην Τουρκία

Η συμπεριφορά της Τουρκίας αναγκάζει την Ευρωπαϊκή Ένωση να αλλάξει στάση αναφορικά με την ενταξιακή πορεία της Άγκυρας, σύμφωνα με τον Ευρωπαίο επίτροπο αρμόδιο για τη Διεύρυνση Γιοχάνες Χαν.

"Πιστεύω ότι έχει έρθει η ώρα οι χώρες μέλη να συζητήσουν ποιες θα είναι οι στρατηγικές επιπτώσεις αυτής της συμπεριφοράς. Μακροπρόθεσμα απλώς το να αποφεύγουμε το ζήτημα δεν αποτελεί πολιτική στρατηγική", επεσήμανε ο Χαν μιλώντας στη Suddeutsche Zeitung.

"Η ανάμειξη του (Τούρκου) προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν στις εθνικές εκλογές μιας χώρας καθώς και τα αιτήματα έκδοσης φερόμενων πολιτικών αντιπάλων του είναι απαράδεκτα", τόνισε ο Αυστριακός επίτροπος. Ο Χαν αναφερόταν στην υπόθεση του τουρκικής καταγωγής Γερμανού συγγραφέα Ντογάν Ακανλί ο οποίος συνελήφθη στην Ισπανία έπειτα από διεθνές ένταλμα σύλληψης που είχε εκδώσει εναντίον του η Άγκυρα.

Ισπανικό δικαστήριο αποφάσισε ωστόσο να αφεθεί ελεύθερος με περιοριστικούς όρους. Οι αποπομπές και οι συλλήψεις χωρίς νομική βάση που γίνονται στην Τουρκία μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα του Ιουλίου του 2016 αποδεικνύουν ότι η τουρκική ηγεσία "προφανώς δεν είναι διατεθειμένη να αναθεωρήσει την πορεία της, η οποία την φέρνει ολοένα και πιο μακριά από την Ευρώπη", επέκρινε ο Χαν.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

«Καμπανάκι κινδύνου» για τα Βαλκάνια χτυπά ο υπουργός Εξωτερικών της Αυστρίας Sebastian Kurz. Ο ίδιος «βλέπει» μία αυξανόμενη επιρροή τόσο από την Τουρκία και τη Ρωσία όσο και από τη Σαουδική Αραβία.

«Στο Σεράγεβο και στην Πρίστινα οι γυναίκες πληρώνονται προκειμένου να φορούν μπούρκα δημοσίως. Δεν μπορούμε να παρακολουθούμε και να μην κάνουμε τίποτα», δηλώνει στη γερμανική εφημερίδα Handelsblatt ο κ. Kurz και τονίζει την ανάγκη θέματα όπως το Brexit να μην αποσπάσουν την προσοχή της ΕΕ από τα Δυτικά Βαλκάνια.

«Υπάρχουν ακόμη σοβαρές εντάσεις μεταξύ των κρατών στην περιοχή», υποστηρίζει και καταλήγει: «Πρέπει να συνεχίσουμε να διαδραματίζουμε ενεργό ρόλο σε αυτή την κρίσιμη περιοχή, προσφέροντας μια αξιόπιστη ευρωπαϊκή προοπτική».

Η Handelsblatt αναφέρεται εκτενώς στην προσπάθεια της ΕΕ και του ΝΑΤΟ να κρατήσουν χώρες όπως η Σερβία και το Μαυροβούνιο στην επιρροή τους, ενώ επισημαίνει και τον «ανταγωνισμό» που αντιμετωπίζουν από τις ΗΠΑ, την Ρωσία, την Τουρκία και την Σαουδική Αραβία.

Σε ό,τι αφορά την Γερμανία, η Handelsblatt υπενθυμίζει ότι το 2014 ανέλαβε την πρωτοβουλία να εντατικοποιήσει τις σχέσεις με τα Βαλκάνια, ενθαρρύνοντας τις μεταρρυθμίσεις και την συνεργασία στο πλαίσιο της «Διαδικασίας του Βερολίνου». Δεν έχει ωστόσο επιτευχθεί μεγάλη πρόοδος, όπως αναφέρουν οι αρθρογράφοι, με αποτέλεσμα πριν από λίγο καιρό ο Γερμανός υπουργός Εξωτερικών Sigmar Gabriel Nα ανακοινώσει την Ατζέντα «Διαδικασία του Βερολίνου Plus», με πιο συγκεκριμένους στόχους για βοήθεια και ολοκλήρωση.

Η Τουρκία, από την άλλη πλευρά, έλκεται από τα Βαλκάνια τόσο συναισθηματικά όσο και λογικά, λέει η εφημερίδα. «Αιώνες τουρκικής ηγεμονίας άφησαν πίσω μουσουλμανικές μειονότητες και πολιτιστική και αρχιτεκτονική κληρονομιά. Πολλά ιστορικά μνημεία αποκαθίστανται από κρατικές τουρκικές υπηρεσίες». Όπως χαρακτηριστικά αναφέρει, το τελευταίο διάστημα έγιναν τουρκικές επενδύσεις σε μεταλλεία του Κοσόβου, στις αερομεταφορές στην Αλβανία, ενώ τον Μάιο συνήφθη νέα συμφωνία ελεύθερου εμπορίου με την Βοσνία.

Την ίδια ώρα, η Ρωσία φαίνεται να αξιοποιεί τους ιστορικούς και θρησκευτικούς δεσμούς της κυρίως με την Σερβία. Οι δε Σέρβοι, σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα, είναι στην πλειοψηφία τους Ρωσόφιλοι και δεν βλέπουν θετικά το ΝΑΤΟ.

Η ΠΓΔΜ από την πλευρά της, σύμφωνα με την Handelsblatt, επιθυμεί να επιταχύνει την ένταξή της στο ΝΑΤΟ, καθώς, όπως δήλωσε η υπουργός Άμυνας Radmila Šekerinska, υπάρχουν «ρωσικές προσπάθειες να αποκτήσουν επιρροή στην πολιτική ζωή μας και στην ασφάλειά μας». Η Μόσχα απορρίπτει τις εικασίες ως «ρωσοφοβία».

Το αφιέρωμα κλείνει με αναφορά στην επιρροή που επιδιώκει η Άγκυρα και στην Βουλγαρία, μέσω του κόμματος Dost, αλλά και στις βλέψεις της Κίνας να αποκτήσει ρόλο στην περιοχή, κυρίως μέσω του τεράστιου έργου υποδομής και εμπορίου «Μία ζώνη, ένας δρόμος», το οποίο στοχεύει στην διευκόλυνση της επικοινωνίας κατά μήκος της Ευρασίας και προβλέπει επένδυση ύψους 10 δισεκατομμυρίων ευρώ από την πλευρά του Πεκίνου, σε 16 χώρες της ανατολικής και της νοτιοανατολικής Ευρώπης.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Σε μια περίοδο όπου η χώρα μας δίνει μάχη, καθώς κινδυνεύει με απώλεια έως και του 20% των συνολικών πόρων που η Ε.Ε. της παρέχει λόγω της μετακύλισης των προσφυγικών ρευμάτων προς την Ιταλία και την Ισπανία, το υπουργείο Μεταναστευτικής Πολιτικής ετοιμάζει εκτεταμένο πρόγραμμα εκμάθησης δεξιοτήτων και παροχής εργασίας για τους πρόσφυγες, αναφέρει το protothema.gr.

Συγκεκριμένα, σύμφωνα με το δημοσίευμα, τις τελευταίες ημέρες εντατική είναι η συνεργασία μεταξύ των υπουργείων Μεταναστευτικής Πολιτικής, Παιδείας και Αγροτικής Ανάπτυξης, με σκοπό την παροχή προς τους δοκιμαζόμενους μετανάστες βασικών γνώσεων επικοινωνίας και κατόπιν επαγγελματικών δεξιοτήτων, κυρίως, στον αγροτικό τομέα. Ειδικότερα, ο υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης Βαγγέλης Αποστόλου μελετά την προοπτική παραχώρησης γης αρχικά σε 1.000 έως 1.500 πρόσφυγες για να απασχοληθούν με τις καλλιέργειες. Αν και ακόμα το υπουργείο δεν έχει αποφασίσει τον τρόπο με τον οποίο θα εξελιχθεί αυτό το πρόγραμμα, ο προσανατολισμός του είναι οι πρόσφυγες, κυρίως από εμπόλεμες περιοχές, να απασχοληθούν άμεσα ώστε να μην αποτελούν κοινωνικό κίνδυνο και να μην εκτραπούν προς παράνομες ή παραβατικές ενέργειες.

Η απόκτηση δεξιοτήτων αποτελεί σημαντικό στοίχημα για την ελληνική κυβέρνηση και την Κομισιόν, η οποία επιδιώκει την προώθηση πολιτικών ενσωμάτωσης ενδεχομένως και με πιο μακροπρόθεσμο ορίζοντα.

Σκέψεις των ιθυνόντων είναι να υπάρξουν περιοχές στη Μακεδονία ή τη Βοιωτία όπου θα μπορέσουν να απασχοληθούν οι πρόσφυγες-καλλιεργητές, όμως η κυβέρνηση δεν μένει μόνο σε αυτόν τον σχεδιασμό. Συγκεκριμένα, ήδη οι αρμόδιες ομάδες του υπουργείου Μεταναστευτικής Πολιτικής είναι σε επικοινωνία με συνδικάτα, την ΠΑΣΕΓΕΣ, τη ΓΣΕΕ, ακόμα και τους βιομηχάνους, με στόχο να οργανώσουν προγράμματα απασχόλησης των μεταναστών.

Μέσα στο φθινόπωρο, μάλιστα, θα προωθηθεί η αναλυτική καταγραφή των δεξιοτήτων και της επαγγελματικής εμπειρίας χιλιάδων προσφύγων (σ.σ.: θα δημιουργηθούν ειδικά data και φάκελοι ανά περίπτωση) ώστε με τρόπο συντεταγμένο να εισέλθουν, όπως μας αναφέρουν καλά ενημερωμένες πηγές, στην εγχώρια αγορά εργασίας και κυρίως σε χαμηλής έντασης εργασίες, όπως οι αγροτικές. Στόχος του υπουργείου Μεταναστευτικής Πολιτικής είναι να τρέξει το ίδιο και όχι το συναρμόδιο υπουργείο Εργασίας αυτά τα προγράμματα, όμως εδώ είναι που ελλοχεύει ένας μεγάλος κίνδυνος, όπως μας λένε πηγές της ΓΣΕΕ. Να υπάρξει δηλαδή ένα σχέδιο αποκατάστασης των προσφύγων, δίχως όμως μέριμνες ως προς την πάταξη της ενδεχόμενης μαύρης, εκ μέρους τους, εργασίας. Κι αυτό σε μια περίοδο σύνθετη και κρίσιμη για την Ελλάδα, με τους δείκτες ανεργίας στα ύψη.

Για τον λόγο αυτό θα υπάρξει ειδική επικοινωνιακή διαχείριση ως προς την παροχή τόσο αυτών των βοηθειών όσο και εκτάσεων γης. Στόχος, επίσης, είναι μετά την παροχή χρημάτων για στέγαση και σίτιση εκτός καταυλισμών για τους πρόσφυγες να υπάρξει και συζήτηση για τον τρόπο παροχής υπηρεσιών υγείας μέσα από ειδικές κάρτες, ενώ ακόμα δεν έχει τεθεί σε διαβούλευση το ζήτημα της ασφαλιστικής τους κάλυψης παρότι οδηγούνται σταδιακά στην αγορά εργασίας, έστω και μέσω προγραμμάτων κοινωνικού χαρακτήρα.

Μάχη για τα κονδύλια

Την ίδια στιγμή, βάσει ευρωπαϊκών πηγών μας στην Ε.Ε. ορατός είναι ο κίνδυνος απώλειας έως και 20% των συνολικών ευρωπαϊκών πόρων που η Ελλάδα περιμένει για την αντιμετώπιση των αναγκών των προσφύγων που ήδη μένουν στη χώρα μας. Πρόκειται για ένα πολύ μεγάλο ποσοστό που θα χειροτερεύσει αυτόματα το ήδη υποβαθμισμένο επίπεδο διαμονής των προσφύγων στην Ελλάδα και θα ανατρέψει σειρά προγραμμάτων που βρίσκονται σε εξέλιξη με ανυπολόγιστες συνέπειες για την κοινωνία μας.

Ο αρμόδιος υπουργός Γιάννης Μουζάλας ήδη παλεύει προς την κατεύθυνση να αποτρέψει μια τέτοια προοπτική, όμως λειτουργεί αρνητικά το δεδομένο της μη αξιοποίησης ήδη υπαρχόντων πόρων λόγω της ελληνικής ολιγορίας και γραφειοκρατίας.

Ενα άλλο αρνητικό δεδομένο είναι ότι σε αυτή την προσπάθεια η Ελλάδα δεν έχει μαζί της τους παραδοσιακούς συμμάχους της στην προσφυγική κρίση, τις χώρες δηλαδή του ευρωπαϊκού Νότου, οι οποίες διεκδικούν αυτά τα χρήματα από την πατρίδα μας. Δεν πρέπει να ξεχνάμε δε ότι η διακοπή των μεγάλων προσφυγικών ροών από την Τουρκία προς την Ελλάδα οδήγησε σε νέους δρόμους τους πρόσφυγες τόσο από τη Συρία όσο και από τη Λιβύη.

Ετσι, μπορεί ο δρόμος του Ανατολικού Αιγαίου να έχει κλείσει εν μέρει, όμως αυτός της Μεσογείου οδηγεί χιλιάδες ανθρώπους στις νότιες ακτές της Ιταλίας και της Ισπανίας. Οπως αναφέρουν στο "ΘΕΜΑ" καλά ενημερωμένες πηγές, όλα θα κριθούν πλέον μέχρι τον Οκτώβριο, ωστόσο οι πιέσεις από τη Ρώμη και τη Μαδρίτη είναι τόσο ισχυρές που οι Βρυξέλλες δύσκολα θα αρνηθούν νέα βοήθεια προς τη συγκεκριμένη κατεύθυνση.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

21 Αυγ 2017


Υπάρχουν και αυτοί οι Λογαριασμοί…
Το “Δίκαιο του Πολέμου” και οι γερμανικές υποχρεώσεις

Του Πέτρου Μηλιαράκη 

Το παρόν κείμενο αφορά την αναγκαία συνέχεια του απο 15 Αυγούστου 2017 ήδη δημοσιευμένου άρθρου μου στην ιστοσελίδα κύρους Mignatiou. com αναφορικώς με το Δίκαιο του Πολέμου και τις μεταπολεμικές υποχρεώσεις της ενωμένης (πλέον) Γερμανίας έναντι της Ελλάδας.

Το παρόν δε κείμενο, όπως και το αμέσως προηγούμενο περί του Δικαίου του Πολέμου και των υποχρεώσεων  της ενωμένης Γερμανίας έναντι της Ελλάδας,τίθεται υπ´όψιν των Γερμανών νομομαθών. Αφιερώνεται όμως περαιτέρω  με σεβασμό τόσο στην κυρία Άνγκελα Μέρκελ (Angela Merkel), όσο και στον κύριο Βόλφγκανγκ Σόϊμπλε (Wolfgang Schauble).

Άλλωστε όταν ο δεύτερος αναφέρεται στα νομικά θέματα που αφορούν στα ζητήματα εκείνα ως αυτά που θίγουν τα συναφή άρθρα μου περί των γερμανικών μεταπολεμικών ευθυνών έναντι της Ελλάδας ισχυριζόμενος ότι νομικό θέμα υποχρέωσης της Γερμανίας έναντι της Ελλάδας για επανορθώσεις και πολεμικό δάνειο νομικώς δεν μπορεί να τίθεται ή άλλως πως τέτοιο ζήτημα νομικώς δεν υφίσταται, είναι προφανές ότι δεν έχει την αναγκαία ενημέρωση την οποία φιλοδοξεί καλοπίστως τούτο το κείμενο να του παράσχει.

Τα θέματα δε που αναδεικνύει το παρόν κείμενο, πέραν του κατοχικού δανείου και των επανορθώσεων  που αφορούν καταστροφές ιδιοκτησιών  και ηθικές βλάβες θυμάτων, έχουν ακριβώς ως ακολούθως:

α) Ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος, που αφετηρία του είχε το Φθινόπωρο του έτους 1939, ήταν φανερό ότι αναποφεύκτως θα έπληττε και την Ελλάδα.
Με την έναρξη του Ελληνοϊταλικού Πολέμου, ανήμερα της 28ης Οκτωβρίου 1940, η Ελληνική Κυβέρνηση (Δικτατορία Μεταξά) ανακοίνωσε στον Πρεσβευτή της Μεγάλης Βρετανίας ότι βρισκόταν σε πλήρη αδυναμία να αντιμετωπίσει τις πολεμικές δαπάνες και ότι βασιζόταν στη Βρετανική Κυβέρνηση προκειμένου να της παράσχει την υπεσχημένη οικονομική βοήθεια. Οι δαπάνες δε ήταν διπλές: αφενός αφορούσαν σε συνάλλαγμα για την προμήθεια στρατιωτικού υλικού και αφετέρου σε δραχμές για την αντιμετώπιση στο εσωτερικό των έκτακτων πολεμικών αναγκών. Έτσι άρχισαν οι διαπραγματεύσεις με αντικειμενικό σκοπό την κάλυψη σε στερλίνες των αναγκών της ελληνικής κυβέρνησης. Τις διαπραγματεύσεις δε από Ελληνικής πλευράς διεξήγαγε ο τότε Διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος, Καθηγητής Κυριάκος Βαρβαρέσος.

β) Πράγματι, η Βρετανική Κυβέρνηση προσέφερε βοήθεια, σε πίστωση του Ελληνικού Δημοσίου, που αφορούσε απευθείας οφειλή του Ελληνικού Κράτους και θα αποδιδόταν μέχρι τη λήξη των εχθροπραξιών. Αργότερα και με παρέμβαση των Η.Π.Α., τα πολεμικά αυτά χρέη αποφασίστηκε να μην αποδοθούν. Έτσι το 1946 η Κυβέρνηση της Μεγάλης Βρετανίας παραιτήθηκε από την αξίωση και επιστροφή των πιστώσεων αυτών!
Χάρις στη βοήθεια αυτή έγινε δυνατή η έκδοση νέου χαρτονομίσματος, ενώ ενισχύθηκαν σημαντικότατα και τα συναλλαγματικά αποθέματα της Χώρας. Η συνολική βοήθεια που έδωσε η Βρετανική Κυβέρνηση αφορούσε σαράντα πέντε (45) εκατομμύρια λίρες και πέντε (5) εκατομμύρια δολάρια. Από τις λίρες αυτές τριάντα πέντε (35) εκατομμύρια διατέθηκαν για την έκδοση δραχμών, ενώ τα δέκα (10) εκατομμύρια διατέθηκαν για πληρωμή στρατιωτικών προμηθειών στο εξωτερικό. Υπ’ όψιν δε ότι η αναλογία του (τότε επιβαλλόμενου) καλύμματος προς την κυκλοφορία, το Δεκέμβριο του 1940, ήταν 65,06%(1).

γ)  Κάτω από τις δραματικές συνθήκες της Γερμανικής εισβολής την 5η προς 6η Απριλίου 1941,  ήταν αναγκαίο να διασωθεί τουλάχιστον ο χρυσός(2) της Χώρας. Επισημειώνεται δε ότι η Ελλάδα ήταν η μόνη κατεχόμενη Χώρα «της οποίας ο χρυσός μετεφέρθη εξ ολοκλήρου εις το εξωτερικόν και διέφυγε την γερμανικήν αρπαγήν » sic. (3).

δ) Ενταύθα καταγράφονται και τα παρακάτω τα οποία δεν μπορούν να αμφισβητηθούν από Γερμανικής πλευράς:
Οι Γερμανοί προέβησαν σε αφαίμαξη της Ελληνικής οικονομίας  με αρπαγή των χαρτονομισμάτων και καταλήστευση περιουσιακών στοιχείων της Τράπεζας της Ελλάδος. Η αρχική αρπαγή των χαρτονομισμάτων αφορούσε εκείνα που είχαν εκδοθεί στην κάλυψη που είχε παράσχει η Κυβέρνηση της Μεγάλης Βρετανίας. Αυτό που διαφεύγει μέχρι σήμερα δημοσιότητας είναι ότι οι κατακτητές Γερμανοί από το Νοέμβριο του 1943 άρχισαν να πωλούν στην αγορά των Αθηνών (ως εάν επρόκειτο περί… λαϊκής αγοράς!) χρυσές λίρες Αγγλίας και χρυσά εικοσόφραγκα, τα οποία είχαν υφαρπάσει από την Τράπεζα της Ελλάδος, κατά παράβαση κάθε έννοιας του Δικαίου του Πολέμου (4).
Βεβαίως εδώ συνέπραξε και μια ελάχιστη μειονότητα συναλλασσομένων που ήταν προδήλως συνεργάτες των Γερμανών που πλούτισαν «εν μέσω της γενικής και πρωτοφανούς απαθλιώσεως και δυστυχίας της ολότητος του ελληνικού λαού » sic (5).
Επίσης,  οι κατακτητές με τους εγκάθετούς τους τοποτηρητές Hahn και Volkmer (που ήταν εγκατεστημένοι στην Τράπεζα της Ελλάδος), καταλήστευαν τα αποθεματικά της Χώρας. Αξίωναν δε πριν από οποιαδήποτε άλλη πληρωμή να τους παραδοθούν τα ήδη τυπωμένα χαρτονομίσματα για τις ανάγκες των κατακτητών.

ε) Η τρομακτική(!) εικόνα που οι Γερμανοί άφησαν φεύγοντας από την Ελλάδα τον Οκτώβριο του 1944, συνοψίζεται στα παρακάτω:
•    Η κυκλοφορία των τραπεζογραμματίων το 1942 ήταν  στα 15,7. Η τιμή της χρυσής λίρας ήταν στα 127,7 και ο τιμάριθμός του κόστους ζωής ήταν στα 156,5.
•    Τον Οκτώβριο του 1944 η κυκλοφορία των τραπεζογραμματίων από τα 15,7 ανήλθε στα 8.276.320, η τιμή της χρυσής λίρας από τα 127,7 ανήλθε  στα 1.633.540.989 και ο τιμάριθμός του κόστους ζωής από τα 156,5 ανήλθε στα 2.305.984.911.

Από τα παραπάνω καταδεικνύεται ότι όλοι όσοι πλούτισαν με χρυσές λίρες την περίοδο της κατοχής έγιναν δισεκατομμυριούχοι την επομένη της απελευθέρωσης, ενώ το εθνικό νόμισμα είχε ευτελισθεί στην κυριολεξία, καθόσον τον Οκτώβριο του 1944, δηλαδή τον τελευταίο μήνα της κατοχής, η κυκλοφορία της δραχμής είχε αυξηθεί κατά οκτώ εκατομμύρια διακόσιες εβδομήντα έξι χιλιάδες φορές(!) και η τιμή της χρυσής λίρας είχε αυξηθεί κατά ένα δισεκατομμύριο εξακόσια τριάντα τρία εκατομμύρια πεντακόσιες σαράντα χιλιάδες φορές! Επίσης το βιοτικό πρόβλημα ήταν μέγιστο και απόλυτο, λόγω της σπανιότητας των τροφίμων. Υπερακόντισε δε ακόμη και αυτή την ασύλληπτη αύξηση της τιμής της χρυσής λίρας!…

Η «κατάσταση» όμως αυτή αυτοτελώς συνεπάγεται διεθνή ευθύνη του Κράτους των κατακτητών! Ο Λογαριασμός αυτός αφορά υποχρέωση όχι μόνο «εις επανόρθωσιν», αλλά και υποχρέωση «εις ικανοποίησιν»(6) της ηθικής βλάβης του Ελληνικού λαού, εφόσον (γενικώς) συνεπαγόταν προσβολή της αξιοπρέπειας του Ελληνικού Κράτους και του Λαού της.  Αυτός ο Λογαριασμός που αφορούσε στην εκποίηση των χρυσών λιρών της Αγγλίας και των χρυσών εικοσόφραγκων, που έλαβε χώρα στην «αγορά των Αθηνών»(!) από το Νοέμβριο του 1943 έως τον Οκτώβριο του 1944, θα πρέπει να αναδειχθεί όχι μόνο ως αυτοτελής υποχρέωση για επανόρθωση, αλλά και ως υποχρέωση για ηθική ικανοποίηση της Ελλάδας από την ενωμένη μεταπολεμική Γερμανία!

στ)  Πέραν όμως του προαναφερομένου, και ενταύθα αναδεικνυόμενου Λογαριασμού, υπάρχει και ένας άλλος σημαντικός Λογαριασμός. Αφορά δε, όπως ευθέως καταγγέλει ο Ηλίας Βενέζης, τη μυστική συνεργασία (7) ανάμεσα στον κατοχικό Υπουργό Οικονομικών της Ελλάδας Έκτορα Τσιρονίκο, το Γερμανό πληρεξούσιο και τον τότε κατοχικό Διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδας Σπύρο Χατζηκυριάκο.

Ο Λογαριασμός αυτός αφορούσε στο «εμπορικό clearing»(8). Με τις πράξεις του κατοχικού clearing αυξήθηκε δραματικά η παθητικότητα στο ισοζύγιο πληρωμών σε βάρος της Ελλάδος και υπέρ της Γερμανίας!

Συνεπώς, πέραν των προαναφερομένων ευθυνών, πέραν της αρπαγής του χρήματος από την Τράπεζα της Ελλάδος και της υλικής και ηθικής καταρράκωσης του Ελληνικού Λαού, πέραν του κατοχικού δανείου, η διεξαγωγή του τότε εμπορίου αφορούσε καταλήστευση της Ελλάδας μέσω του «clearing Γερμανίας»(9). Ιδού λοιπόν ο Λογαριασμός του «clearing Γερμανίας», όπως πρέπει να αναγνωρισθεί υπέρ της Ελλάδας:
1)    Για τις πραγματοποιηθείσες εισαγωγές σε μάρκα του Γ’ Ράϊχ (R.M.) θα έπρεπε να καταβληθεί στην Ελλάδα το ποσό των 219.098.724 R.M.
2)    Για ενεργηθέντα εμβάσματα της εταιρείας «Ελλατούρκ», εφόσον ουδεμία εισαγωγή έλαβε χώρα, θα έπρεπε να καταβληθεί στην Ελλάδα το ποσό των 48.178.349 R.M.
3)    Για ενεργηθέντα εμβάσματα σε κάλυψη της αξίας του χρυσού θα έπρεπε να καταβληθεί στην Ελλάδα το ποσό των 31.929.445 R.M.
4)    Για εξαχθέντα ελληνικά εμπορεύματα λόγω προσαρμογής τιμών θα έπρεπε να καταβληθεί στην Ελλάδα η διαφορά των  374.358.554 R.M.
5)    Για αξία εξαχθέντων καπνών θα έπρεπε να καταβληθεί στην Ελλάδα το ποσό των 124.521.700 R.M.
6)    Για αξία κατασχεθέντων υλικών στις αποθήκες Τελωνείου Πειραιά και στις Γενικές Αποθήκες Εμπορευμάτων του Ελληνικού Γραφείου Ανεφοδιασμού, θα έπρεπε να καταβληθεί στην Ελλάδα το ποσό των 38.480.000 R.M.
7)    Για αξία εξαχθέντων από τις Στρατιωτικές Αρχές Εμπορευμάτων χωρίς τήρηση συνοδευτικών διατυπώσεων, θα έπρεπε να καταβληθεί στην Ελλάδα το ποσό των 356.956.600 R.M.
ζ) Στην προκειμένη περίπτωση δηλαδή, οι απαιτήσεις της Ελλάδας ανέρχονταν τότε πέραν του κατοχικού-αναγκαστικού δανείου, στο εντυπωσιακό ποσό των 1.193.523.372 R.M. Το ποσό δε αυτό (πέραν του κατοχικού δανεισμούως προεκτίθεται) οφείλει να καταβάλει η ενωμένη Γερμανία στην Ελλάδα και μάλιστα εντόκως από τον Οκτώβριο του 1944.
η) Οι προαναφερόμενοι λογαριασμοί μέχρι και σήμερα δεν έχουν αναδειχθεί. Πρέπει δε να συνυπολογισθούν  στα κατοχικά δάνεια και στις επανορθώσεις!
θ) Είναι αναγκαίο όλα όσα καταγράφονται ενταύθα  να τύχουν της δέουσας αντιμετώπισης από τις δημοκρατικές εκείνες δυνάμεις που υπερασπίζονται τα εθνικά δίκαια και συμφέροντα του Ελληνικού Λαού και δεν υποκύπτουν στη “λογική” νεοαποικιακών εξαρτήσεων  που καθιστούν την Ελλάδα Προτεκτοράτο!

ΥΠΟΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ:

1)    Βλ. Π.Μηλιαράκης, Μακροσύστημα και Ευρωσύστημα με αναφορά στο Οικονομικό Δίκαιο, προλογίζει ο Νίκος Κοτζιάς, Α.Α.Λιβάνης, 2009, σελ. 155 και επ. όπου: α) αναφορά στη μεταπολεμική υιοθέτηση το 1944 των σταθερών ισοτιμιών και η σύνδεσή τους με τον κανόνα χρυσού στα πλαίσια του Διεθνούς Συστήματος του  Bretton Woods και  β) επίσης αναφορά στην εγκατάλειψη το 1971 αυτών των σταθερών ισοτιμιών και οποιασδήποτε αναφοράς στον κανόνα χρυσού.  Το νόμισμα σήμερα εκδίδεται ακάλυπτο.

2)    Πράγματι διασώθηκε ο χρυσός αφού μεταφέρθηκε αρχικώς στο Ηράκλειο της Κρήτης, στη συνέχεια στη Σούδα, και από εκεί κατέληξε μέσω Αιγύπτου στη Νότια Αφρική. Ήταν δε κεκανονισμένης καθαρότητας, βάρους 608.350 ουγγιών.

3)    Βλ. Η.Βενέζης, Χρονικόν της Τραπέζης της Ελλάδος, έκδοση της Τράπεζας της Ελλάδος, 1955, σελ. 249

4)    Ενταύθα γίνεται αναφορά στη διεθνή ευθύνη της Γερμανίας λόγω άδικου πολέμου (Unjust War). Πέραν αυτού υποσημειώνονται και τα εξής: α) η διεθνής ευθύνη Κράτους δεν προϋποθέτει την ύπαρξη αδικήματος με την έννοια του εσωτερικού δικαίου και β) το Κράτος που παραβιάζει το Διεθνές Δίκαιο δεν μπορεί να προβάλει ένσταση απαραδέκτου κατά τους κανόνες του εσωτερικού δικαίου. Αυτά υπ’ όψιν, γιατί πολλοί νομομαθείς ερμηνεύουν (δυστυχώς) την βραδύτητα αξιώσεων της Ελλάδας έναντι της Γερμανίας με όρους Αστικού Δικαίου (όπως π.χ. «αποδυνάμωση δικαιώματος» κλπ!..) Υπ’ όψιν επίσης ότι τα εγκλήματα πολέμου δεν υπόκεινται σε παραγραφή!

5)    Βλ. Η.Βενέζης, οπ. π. σελ. 301

6)    Βλ. Κ.Ευσταθιάδου, Διεθνές Δίκαιο Γ, 1963, σελ. 81 και επ., Ε.Ρούκουνας, Διεθνές Δίκαιο (ΙΙΙ), 1983, Αντ. Ν.Σάκκουλας, σελ. 78 και πρβλ. F.Mann, The Consequences of International Wrong in International and National Law BY-BIL 1976-77 και R.M.M. Wallace and O.Martin-Ortega, International Law, Sixth Edition, Sweet & Maxwell, 2009,  σελ. 194 και επ.

7)    Για τη μυστική αυτή συμφωνία –συνεργασία βλ. Η.Βενέζης, οπ.π. σελ. 301-202.

8)    Το clearing είναι μέθοδος συναλλαγής.  Αφορά δε συμψηφισμό απαιτήσεων και υποχρεώσεων που προκύπτουν σε μια συναλλαγή. Πάντως οι συμψηφισμοί αυτοί αφετηρία τους έχουν το Μεσοπόλεμο με έτος αναφοράς το 1930.

9)    Η φράση που χρησιμοποιεί ο Η.Βενέζης για το «clearing Γερμανίας» είναι ότι: «κατεληστεύθη η Ελλάς». Επίσης βλ. ο αυτός, οπ.π. σελ. 308-310.

* O Πέτρος Μηλιαράκης δικηγορεί στα Ευρωπαικά Δικαστήρια του Στρασβούργου και του Λουξεμβούργου
Πηγή MIgnatiou


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου