Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

23 Οκτ 2017


Του Νίκου Μιχαηλίδη

Το 2009, φιλελεύθερη τουρκική εφημερίδα που ασκούσε κριτική στον πολιτικό ρόλο του τουρκικού στρατού και υποστήριζε τις πολιτικές του Ερντογάν, δημοσίευσε μια έκθεση του τουρκικού Γενικού Επιτελείου Στρατού.

Η έκθεση περιέγραφε λεπτομερώς ένα μυστικό σχέδιο σταδιακής αποδόμησης και περιθωριοποίησης του κινήματος Γκιουλέν και του ισλαμικού κυβερνώντος Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (ΑΚΡ). Ο δημοσιογράφος που έβγαλε την είδηση βρίσκεται ακόμα στη φυλακή, η δε εφημερίδα έκλεισε.

Οι εξελίξεις των τελευταίων δύο ετών στην Τουρκία επιβεβαιώνουν σε μεγάλο βαθμό το περιεχόμενο της εν λόγω έκθεσης. Το κίνημα Γκιουλέν αποτέλεσε στόχο των κρατικών αρχών και θύμα εκτεταμένων διώξεων και εκκαθαρίσεων. Πλέον, στο εσωτερικό της Τουρκίας η επιρροή του είναι μηδαμινή.

Από την άλλη, αυτά που βλέπουμε να συμβαίνουν το τελευταίο διάστημα στην κρατική γραφειοκρατία και στο εσωτερικό του ΑΚΡ (αποπομπές δημάρχων μεγάλων πόλεων, μαζικές εκκαθαρίσεις στον κομματικό μηχανισμό σε όλα τα επίπεδα, απομάκρυνση στελεχών της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, περιθωριοποίηση της ιστορικής ηγετικής ομάδας του κόμματος) αποτελούν σοβαρές ενδείξεις ότι το σχέδιο του Γενικού Επιτελείου για αποδόμηση του πολιτικού ισλάμ έχει προχωρήσει στη δεύτερη φάση του και μάλιστα με την αγαστή συνεργασία του ηγέτη του.

Δεν θα πρέπει να εκπλαγούμε αν τους επόμενους μήνες ο Ερντογάν προχωρήσει και σε εκτεταμένες εκκαθαρίσεις στην Κοινοβουλευτική Ομάδα του κόμματός του. Είναι γεγονός ότι έχει στραφεί εναντίον των πρώην ισλαμιστών συντρόφων του, συμμαχώντας με τους στρατιωτικούς και τις πολιτικές του βιτρίνες, τη ναζιστικού τύπου Ακροδεξιά του Ντεβλέτ Μπαχτσελί και την ρατσιστική παλαιοκεμαλική ψευδοαριστερά του Ντογού Περιντζέκ.

Το γιατί έχει κάνει αυτή την επιλογή είναι κρίσιμο ερώτημα. Η απάντηση συνδέεται με την διαφθορά την δική του και του συστήματός του, με την εξαρτημένη, αδύναμη φύση του τουρκικού πολιτικού συστήματος και της κοινωνίας των πολιτών, καθώς και με τον διαχρονικά κεντρικό ρόλο του βαθέως κράτους στα πολιτικά πράγματα της χώρας. Το αναδιαρθρωμένο βαθύ κράτος (τμήματα του στρατού, μυστικές υπηρεσίες και δίκτυο στελεχών της κρατικής γραφειοκρατίας), λόγω της διείσδυσής του σε όλα τα πολιτικά κόμματα και στα Μίντια, αλλά και της δυνατότητάς του να ασκεί φυσική βία κατά αντιπάλων, καταφέρνει να ξαναμοιράζει την τράπουλα και να αναδιαμορφώνει το πολιτικό σκηνικό κατά το δοκούν.

Το come back των κεμαλιστών

Δεν είναι, άλλωστε, τυχαίο ότι πολλοί κεμαλιστές αξιωματικοί που είχαν εκδιωχθεί από τις ένοπλες δυνάμεις στο παρελθόν, λόγω των υποθέσεων Βαριοπούλα και Εργκενεκόν, επέστρεψαν στη στρατιωτική γραφειοκρατία και μάλιστα κάποιοι εξ αυτών σε υψηλές θέσεις. Αυτοί οι κεμαλιστές αξιωματικοί υποστηρίζουν την χρήση ένοπλης βίας έναντι των Κούρδων στη Μέση Ανατολή, την στενότερη συνεργασία με Ρωσία και Κίνα και την απομάκρυνση της Τουρκίας από την Δύση (ΝΑΤΟ και ΕΕ).

Από την άλλη πλευρά, οι φίλα προσκείμενοι στο δίκτυο του Γκιουλέν αξιωματικοί, οι οποίοι υποστήριζαν την ειρηνική επίλυση του κουρδικού ζητήματος, την χαλάρωση του αυταρχικού καθεστώτος της Τουρκίας και την ανάπτυξη στενών σχέσεων με τη Δύση, βρέθηκαν στην φυλακή ή στην εξορία.

Μέχρι που μπορεί να φτάσει αυτή η αλυσίδα των πολιτικών γεγονότων; Πιστεύω ότι μπορεί να οδηγήσει ακόμα και σε απαγόρευση λειτουργίας και κλείσιμο του ίδιου του ΑΚΡ από τον ίδιο τον αρχηγό του. Υπάρχουν, άλλωστε, πληροφορίες πως σχετικές συζητήσεις έχουν ήδη γίνει. Φημολογείται πως στελέχη του βαθέως κράτους πρότειναν στον Ερντογάν να εγκαταλείψει το ΑΚΡ και να ιδρύσει νέο κόμμα, υποσχόμενοι να τον στηρίξουν με στελέχη, προβολή και χρήματα!

Κατά τις ίδιες πληροφορίες, μάλιστα, ο ίδιος δεν απέρριψε αυτή την πρόταση. Επέλεξε να την ακούσει σιωπηλός. Άλλωστε, το βαθύ κράτος δεν ενδιαφέρεται τόσο για τα πρόσωπα-βιτρίνες που κυβερνούν, αλλά κυρίως για τις κεντρικές πολιτικές κατευθύνσεις, τις οποίες βέβαια μονοπωλιακά χαράσσει το ίδιο. Τις πολιτικές που εφαρμόζει σήμερα ο Ερντογάν στο εσωτερικό της χώρας του θα τις ζήλευε ακόμα και ο μακαρίτης δικτάτορας Κενάν Εβρέν…

Διαβάστε τη συνέχεια εδώ "Κεμάλ και Ταγίπ: Έχει προχωρήσει στη δεύτερη φάση το σχέδιο αποδόμησης του πολιτικού ισλάμ"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Έντονες αναταράξεις και δημόσια αντιπαράθεση προκαλεί, σε Βρυξέλλες και Λονδίνο, σημερινό δημοσίευμα της γερμανικής εφημερίδας Frankfurter Allgemeine Zeitung, σύμφωνα με το οποίο η -«αγχωμένη, μελαγχολική και αποκαρδιωμένη», καθώς και με «κύκλους στα μάτια»- πρωθυπουργός της Βρετανίας απηύθυνε «έκκληση για βοήθεια» στον πρόεδρος της Κομισιόν, Jean-Claude Juncker, κατά το δείπνο που είχαν την περασμένη Δευτέρα στις Βρυξέλλες.

Κάποιοι έχουν συμφέρον να «υπονομεύσουν τη διαπραγματευτική θέση» της Ευρωπαϊκής Επιτροπής σε ό,τι αφορά το Brexit, δήλωσε σήμερα ο εκπρόσωπος της Κομισιόν, Μαργαρίτης Σχοινάς, κληθείς να σχολιάσει το συγκεκριμένο δημοσίευμα, τονίζοντας ότι ο Juncker χρησιμοποίησε αυτές τις λέξεις ή οτιδήποτε σχετικό.

«Κανονικά δεν σχολιάζουμε διαρροές, αλλά σήμερα θα το κάνω» είπε ο κ. Σχοινάς, προσθέτοντας: «Κάποιοι μας στοχοποιούν, προκειμένου να εξυπηρετήσουν την πολιτική τους ατζέντα ή τις πολιτικές τους προτεραιότητες ή ακόμη και να υπονομεύσουν τη διαπραγματευτική μας θέση». «Θα το εκτιμούσαμε εάν αυτοί οι άνθρωποι μας άφηναν ήσυχους. Έχουμε πολλή δουλειά να κάνουμε και καθόλου χρόνο για κουτσομπολιό» συνέχισε.

«Δεν έχω απολύτως τίποτα να σχολιάσω. Ένας από τους παρόντες αρνήθηκε, σήμερα το πρωί, ότι ο πρόεδρος της Κομισιόν είπε οτιδήποτε τέτοιο (...) Δεν έχω τίποτα να προσθέσω», σημείωσε από την πλευρά του ο εκπρόσωπος της Ντάουνινγκ Στριτ 10.

Το δημοσίευμα της FAZ

Σημειώνεται ότι σύμφωνα με την FAZ, ο πρόεδρος της Κομισιόν δήλωσε ότι η βρετανή πρωθυπουργός έμοιαζε με «μια γυναίκα που δεν εμπιστεύεται σχεδόν κανέναν, αλλά και που δεν είναι έτοιμη να αποχωρήσει για να απεμπλακεί». Ισχυρίστηκε, μάλιστα, ότι και στη διάρκεια του δείπνου την Πέμπτη με τους υπόλοιπους ηγέτες της ΕΕ, η May ζήτησε βοήθεια για να ξεπεράσει την πόλωση στη χώρα της.

«Επισήμανε ότι στην πατρίδα της φίλοι και εχθροί συνωμοτούν πίσω από την πλάτη της για να την ανατρέψουν. Η Μέι είπε ότι δεν έχει χώρο για ελιγμούς. Οι Ευρωπαίοι θα πρέπει να της δημιουργήσουν χώρο», έγραψε η γερμανική εφημερίδα.

«Η όψη της Μέι έλεγε τα πάντα», φέρεται να είπε αργότερα στους συνεργάτες του ο Juncker, για να προσθέσει: «Έχει σακούλες κάτω από τα μάτια της, μοιάζει σα να μην μπορεί να κλείσει μάτι». «Χαμογελάει στις κάμερες, αλλά φαίνεται να πιέζεται", σε αντίθεση με το παρελθόν που μπορεί και να τρανταζόταν από το γέλιο. "Τώρα χρειάζεται να βάλει τα δυνατά της για να μη χάσει την αυτοκυριαρχία της».

Αιχμές κατά συνεργάτη της Merkel

Ορισμένοι, πάντως, όπως ο πρώην προσωπάρχης της May, Nick Timothy, ο οποίος είχε παραιτηθεί μετά το δημοψήφισμα για το Brexit, δεν διστάζει να «φωτογραφήσει» τον συνάδελφό του στο επιτελείο του Juncker, Martin Selmayr. «Μετά από ένα εποικοδομητικό συμβούλιο, ο Selmayer κάνει αυτό. Μας υπενθυμίζει, έτσι, ότι κάποιοι στις Βρυξέλλες δεν θέλουν επίτευξη συμφωνίας ή θέλουν μια συμφωνία τιμωρητική για τη Βρετανία», είπε χαρακτηριστικά, «καρφώνοντας» το στέλεχος των γερμανών Χριστιανοδημοκρατών, στον οποίο επιρρίπτει την ευθύνη και για αντίστοιχη διαρροή μετά από το προηγούμενο δείπνο Juncker-May, τον Απρίλιο.

Άραγε, η Merkel έχει κάποια γνώμη όλων αυτών;


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Δουλεύουμε μέσω του προγράμματος voucher 29 - 64 για ανέργους εγγεγραμμένους στον ΟΑΕΔ, το οποίο δίνει ευκαιρία επαγγελματικής εμπειρίας και εκπαιδευτικό επίδομα 2.600 ευρώ ΜΕΙΚΤΑ. Η πρακτική άσκηση γίνεται σε επιχειρήσεις του ιδιωτικού τομέα της οικονομίας συνολικής διάρκειας πεντακοσίων (500) ωρών, 4 μηνών(6 ώρες την ημέρα). Το πρόγραμμα ξεκίνησε Ιούνιο και Ιούλιο του 2017 με ένα μήνα θεωρητικής κατάρτισης πρώτα καθώς και πιστοποίησης μέσω εξετάσεων. Είμαστε 23.000 συμμετέχοντες σε αυτό και η συνολική αμοιβή μας θα είναι 2.600€ μεικτά. 

Το group μας στο facebook.com είναι το Voucher – ΟΑΕΔ (https://www.facebook.com/groups/129613113897330/) και αριθμεί περισσότερα από 16,391 μέλη με τους περισσότερους από εμάς απλήρωτους.

Η πληρωμή μας θα γινόταν τμηματικά ως εξής: 600€ με το τέλος της θεωρίας, 1400€ με το τέλος της πρακτικής ενώ το υπόλοιπο 20% είναι παρακρατηθέν φόρος μαζί με ένα χαρτόσημο.

Έως τώρα είχαμε πολλές ανακοινώσεις από το υπουργείο εργασίας για το πότε θα ξεκινήσουν οι πληρωμές μας:
1η ανακοίνωση: πληρωμή θα γίνει 13/9 .Αναβλήθηκε…
2η ανακοίνωση: πληρωμή θα γίνει 09/10 Αναβλήθηκε…
3η ανακοίνωση: πληρωμή θα γίνει 11/10 Αναβλήθηκε…

Από την Παρασκευή 13/10 ξεκίνησαν οι πληρωμές με τεράστια καθυστέρηση αλλά σε πολύ λίγους συμμετέχοντες. (εδώ να σας ευχαριστήσουμε όλους εσάς στα μ.μ.ε., στα πολιτικά κόμματα και σε όλους όσοι είχατε δημοσιοποιήσει το τραγικό οικονομικό αδιέξοδο μας. Επανερχόμαστε όμως γιατί παραμένουμε ακόμη απλήρωτοι εργαζόμενοι 

Παίζουν με τον πόνο μας; Ρωτάνε πως τα βγάζουμε πέρα; Έχουμε έξοδα μεταφορικά για να πάμε και να γυρίσουμε από την δουλειά μας, έχουμε λογαριασμούς απλήρωτους, σε κάποιους θα τους κοπεί το ρεύμα!

Ήδη έχει πάει 20 Οκτωβρίου και έχουμε πληρωθεί ελάχιστοι. Έχουμε πάρει άπειρα τηλέφωνα στο υπουργείο και μας παραπέμπουν από τον ένα στον άλλο και συνέχεια μας δίνουν μελλοντικές ημερομηνίες πληρωμής μας που όμως δεν τηρούνται. Επίσης άτομα από το group μας έκαναν μέχρι και επίσκεψη διαμαρτυρίας στο υπουργείο εργασίας.

Οι 23.000 συμμετέχοντες , που είμαστε κοντά στις 100.000! μαζί με τα ΑΝΕΡΓΑ μέλη των οικογενειών μας αντιστοιχούμε σε λίγες εκατοντάδες κεκ(κέντρα επαγγελματικής κατάρτισης) και αντίστοιχα σε λίγους εκατοντάδες φακέλους που θα πρέπει να ελέγξει το υπουργείο και να αρχίσει την αποπληρωμή μας. (Ο φάκελος του κάθε κεκ περιέχει τους συμμετέχοντες στο πρόγραμμα αυτό). 

Διαβάζουμε και σχολιάζουμε στο group που έχουμε στο Facebook ότι υπάρχουν μόνο 3-4 υπάλληλοι που είναι επιφορτισμένοι για την πληρωμή μας. Ε ας βάλουν και άλλους 23 και 43 !!! Έχουμε δεδουλευμένα τριών και τεσσάρων μηνών και είμαστε ακόμα απλήρωτοι. 

Θέλουμε να στηρίξουμε τον τόπο μας, θέλουμε να στηρίξουμε την πραγματική οικονομία και έτσι μας το ανταποδίδουν;  
700.000.Δημόσιους υπαλλήλους τους πληρώνουν 2 φορές το μήνα σε μια μέρα.
23.000 άνεργους γιατί όχι; Εμείς είμαστε υποδεέστεροι;
Είμαστε παιδιά ενός κατώτερου Θεού;

Δεν δημοσιοποιούμε το πρόβλημα μας για να μας δώσουν τώρα τα πρώτα 600€ και μετά να σωπάσουμε. Περιμένοντας και το υπόλοιπο της εργασιακής αμοιβής μας σε ημερομηνία χρονικά απροσδιόριστη και έχοντας απλήρωτους λογαριασμούς και οικογένειες να μην μπορούμε να τους προσφέρουμε τα στοιχειώδη(ούτε καν τα βασικά)
ΟΧΙ.

Αρκετοί από εμάς έχουν ήδη τελειώσει και την πρακτική τους. Οι περισσότεροι από εμάς τελειώνουμε μέσα στον Νοέμβριο 2017. Πρέπει όλοι μας μέχρι τα Χριστούγεννα να έχουμε πληρωθεί και το υπόλοιπο της εργασιακής αμοιβής μας.
Οι υποχρεώσεις μας τρέχουν και θα είναι έγκλημα να υπάρξουν συμμετέχοντες με κομμένο το ρεύμα και με άδειο ψυγείο μέρες που θα είναι.

Θέλουμε να αποφύγουμε συμμετέχοντες στο πρόγραμμα να καταφύγουν σε ενέργειες απελπισίας. Διαβάζουμε τα μηνύματα απόγνωσης τους, προσπαθούμε να τους ηρεμήσουμε, προσπαθούμε να τους δώσουμε κουράγιο. Αλλά μέχρι πότε;

Ο ένας μας γράφει ότι όπου νάναι του κόβουν το ρεύμα, ο άλλος που μένει στο ενοίκιο ότι δεν ξέρει που θα ξημερώσει η οικογένεια του.

ΜΕΧΡΙ ΠΟΤΕ ΣΑΣ ΡΩΤΑΜΕ! ΜΕΧΡΙ ΠΟΤΕ;

Y.Γ. Και κάτι τελευταίο. Εμείς οι συμμετέχοντες στο πρόγραμμα Θα λάβουμε συνολικό ποσό 2.600€ ΜΕΙΚΤΑ. Σύμφωνα την ισχύουσα νομοθεσία σε περίπτωση που καταβάλλεται αμοιβή με Απόδειξη Επαγγελματικής Δαπάνης, γίνεται παρακράτηση φόρου 20%. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να στερούμαστε ένα ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ ποσό που αντί να το πάρουμε τον Δεκέμβριο 2017 θα μας επιστραφεί με τις φορολογικές δηλώσεις που θα υποβάλουμε τον Ιούνιο 2018.
Είναι σωστή αυτή η αντιμετώπιση;
https://www.facebook.com/groups/129613113897330/permalink/755485311310104/


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Πριν από λίγo έλαβε τέλος η πολύωρη απολογία του 32χρονου φερόμενου ως τζιχαντιστή ενώπιον της ανακρίτριας και του εισαγγελέα στα δικαστήρια Αλεξανδρούπολης.

Ο 32χρονος που υποστηρίζει ότι δεν είναι μέλος του ISIS αλλά πως έχει πολεμήσει στο πλευρό του ελεύθερου στρατού της Συρίας που μάχεται το καθεστώς του Assad δήλωσε προκλητικά ενώπιον της ανακρίτριας, ότι εάν αποφασίσει την προφυλάκισή του τότε θα είναι σαν να επικυρώνει τις πράξεις του Assad που ρίχνει χημικά σε αθώους πολίτες.

Η Ελληνική Αστυνομία έχει επικοινωνήσει με την Interpol, τη Europol, και τις αρμόδιες Αρχές στην Τουρκία και τη Συρία ώστε να συγκεντρώσει περισσότερα στοιχεία για τη δράση του 32χρονου, που είναι ύποπτος για παλαιότερη συμμετοχή στο Ισλαμικό Κράτος και στον συριακό βραχίονα της αλ-Κάιντα.

Η συνήγορός του δήλωσε στον ΣΚΑΪ ότι θα ζητήσει 24ωρη αναβολή ώστε να γίνει περαιτέρω συλλογή στοιχείων, ενώ παράλληλα έχει ζητήσει να έλθει στην Αλεξανδρούπολη η σύζυγος του συλληφθέντα ώστε να καταθέσει.

Στο κινητό τηλέφωνο του συλληφθέντα βρέθηκαν φωτογραφίες και βίντεο που τον εικονίζουν με βαρύ οπλισμό, όμως η δικηγόρος υποστήριξε ότι το υλικό αποδεικνύει πως ο εντολέας της δεν είναι σε καμία περίπτωση στέλεχος ή μαχητής του Ισλαμικού Κράτους.
Εξήγησε ότι τα μέλη του ISIS ντύνονται και κινούνται με συγκεκριμένο τρόπο και προσέθεσε ότι ο 32χρονος ουδέποτε υπέγραψε την έκθεση κατάσχεσης και σωματικής έρευνας για τα εν λόγω βίντεο και τις φωτογραφίες.

Από τις μέχρι τώρα πληροφορίες, δεν έχει απαντηθεί το καίριο ερώτημα: Για ποιόν λόγο ο συγκεκριμένος τζιχαντιστής βρέθηκε στην ακριτική Αλεξανδρούπολη και τι επαφές έκανε (πότε, με ποιούς και πού), πριν να συλληφθεί από την Αστυνομία;

Επίσης, επειδή κάποιοι προφανώς θέλουν να δικαιολογήσουν την ανυπαρξία τους (πολιτική ή υπηρεσιακή) φέρονται να έχουν διαρρεύσει πως ο συγκεκριμένος τζιχαντιστής βρισκόταν αρχικά υπό διακριτική παρακολούθηση και στη συνέχεια διατάχθηκε η σύλληψή του. Όμως δεν απαντάται το κρίσιμο ερώτημα γιατί αφού τον παρακολουθούσαν δεν τον συνέλαβαν όταν εκδόθηκε διαταγή σύλληψής του; Μήπως επειδή είχαν χάσει κάθε ίχνος του;

Σε καμία περίπτωση, πάντως, δεν θέλουμε να υποθέσουμε πως οι αρμόδιες αρχές δεν είχαν ιδέα για την ιδιότητα (του πρώην τζιχαντιστή μαχητή του ISIS) που ήρθε και κατέθεσε αίτηση ασύλου στην Ελλάδα ως... "πρόσφυγας"!!!

ΥΓ: Μια ακόμη ερώτηση προς αρμοδίους (αλλά ποτέ υπευθύνους): Ποιά ΜΚΟ ήταν υπεύθυνη για τον συγκεκριμένο τζιχαντιστή; Τι πληροφορίες είχε συγκεντρώσει (και είχε προωθήσει προς τις αρμόδιες ελληνικές υπηρεσίες) η συγκεκριμένη ΜΚΟ;


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Εκείνοι που δεν επέστρεψαν από το μέτωπο, ξεψύχησαν στο πεδίο της μάχης, έσβησαν από τα κρυοπαγήματα, θάφτηκαν κάτω από τα χιόνια, διαμελίστηκαν από το σφυροκόπημα της ιταλικής αεροπορίας, μένουν για 77 χρόνια θαμμένοι – άταφοι, μέσα στα χωράφια και τις χαράδρες της Αλβανίας.

Οι δικοί τους συγγενείς, τα παιδιά τους, κάθε χρόνο ανήμερα της εθνικής επετείου πηγαίνουν στην Αλβανία, στα πεδία των μαχών, ανάβουν ένα κεράκι με την ευχή, την ελπίδα και την προσμονή, να βρουν, να ταυτοποιήσουν τον δικό τους άνθρωπο.

«Όταν τα σύνορα με την Αλβανία άνοιξαν, αρχίσαμε τις έρευνες στα πεδία των μαχών. Ψάχναμε τη γη με τα χέρια. Βρίσκαμε λιωμένα άρβυλα, κουμπιά από χλαίνες, ξιφολόγχες, κράνη, υδροδοχεία, οστά…». Αποκαλυπτική είναι η μαρτυρία ακολούθου εν αποστρατεία, ο οποίος υπηρέτησε στην Αλβανία και όπως καταθέτει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, επί μακρόν ασχολήθηκε με το ζήτημα των άταφων νεκρών του μετώπου, καταγράφοντας μαρτυρίες επιζώντων, αλλά και κατοίκων των περιοχών όπου γράφτηκε το Έπος.

«Άγνωστοι στρατιώτες». Έπεσαν υπέρ πατρίδος

Για τους χώρους ταφής υπάρχουν ελάχιστα στοιχεία. Από τη μελέτη των διασωθέντων αρχείων, αλλά και προσωπικές μαρτυρίες, όπως αναφέρει, εξάγεται το συμπέρασμα ότι η ταφή των νεκρών, γινόταν είτε σε πρόχειρα στρατιωτικά νεκροταφεία, είτε στο σημείο όπου έπεσαν μαχόμενοι, ακόμη και σε ομαδικούς τάφους. Σε πολλές περιπτώσεις οι νεκροί φαντάροι έμπαιναν σε ξύλινα κιβώτια πυρομαχικών και στα σημεία ταφής τοποθετούνταν, ένας ξύλινος σταυρός.

Δυστυχώς όμως, η ταφή όλων των νεκρών δεν ήταν πάντοτε εφικτή, γιατί πολλοί σε ορισμένες επιχειρήσεις εγκαταλείφθηκαν, σκεπάστηκαν από τα χιόνια και έμειναν άταφοι, ή θάφτηκαν μεμονωμένα από τους συντρόφους τους. Αρκετοί διαμελίστηκαν και έγιναν βορρά σε άγρια ζώα.

Επίσης, λόγω της σκληρότητας του αγώνα, ορισμένοι τραυματίες δεν κατέστη δυνατόν να περισυλλεγούν, εγκαταλείφθηκαν στα πεδία των μαχών και αφού σκεπάστηκαν από παχύ στρώμα χιονιού, πέθαναν με φρικτό τρόπο και έμειναν άταφοι. Άλλοι καταπλακώθηκαν από πέτρες και χώματα λόγω των βομβαρδισμών πυροβολικού και αεροπορίας, κάποιοι διαμελίστηκαν και ουδέποτε βρέθηκαν ή αναγνωρίστηκαν.

Τα αρχεία της Διεύθυνσης Ιστορίας Στρατού

Τα Αρχεία της Διεύθυνσης Ιστορίας Στρατού αναφέρουν, πως από την έναρξη του πολέμου και μέχρι τις 28 Απριλίου 1941 οι απώλειες -φονευθέντες και εξαφανισθέντες- στο Αλβανικό μέτωπο, έφτασαν τους 13.936 Αξιωματικούς και οπλίτες. Από το σύνολο των νεκρών στις επιχειρήσεις εναντίον των Ιταλών, οι 7.796, έμειναν στην Αλβανία, θαμμένοι ή άταφοι, ενώ 5.960, ετάφησαν σε νεκροταφεία εντός του Ελληνικού εδάφους.

Από τη μελέτη των αρχείων, όπως επισημαίνει ο εν αποστρατεία ακόλουθος σε συνδυασμό με τη διασταύρωση πληροφοριών, προφορικών και καταγεγραμμένων σε προσωπικά ημερολόγια πολεμιστών, προέκυψαν συγκεκριμένα στοιχεία, ότι είχαν οργανωθεί στρατιωτικά νεκροταφεία στις περιοχές, Ντραγκότι, Δέλβινο, Βόδινο, Χειμάρα, Ερσέκα, Ντεβόλ, Βουλιαράτες, Πόγραδετς, Πρεμετή, Κλεισούρα, Κορυτσά, Μπογάζι, Ροντόνι, Μοράβα, Κυπαρό, Πλατυβούνι, Γκόλικο, Τρεμπεσίνα, Πούντα Νόρνε, Σκουτάρα και άλλες περιοχές.

1η Περίοδος του πολέμου, από 28 Οκτωβρίου έως 13 Νοεμβρίου 1940

Από την 28η Οκτωβρίου μέχρι την 13η Νοεμβρίου, ολοκληρώθηκε με επιτυχία η προώθηση και η στρατηγική συγκέντρωση των Ελληνικών δυνάμεων, σύμφωνα με τα σχέδια και περατώθηκαν οι προετοιμασίες για την ανάληψη της ευρείας κλίμακας επιθετικών επιχειρήσεων. Στο Αλβανικό Μέτωπο είχαν ήδη προσανατολιστεί 11 Ελληνικές Μεραρχίες, μία Ταξιαρχία Πεζικού, μία Μεραρχία και μία Ταξιαρχία Ιππικού, συνολικής δυνάμεως 232.000 ανδρών με 556 πυροβόλα και 100.000 ζώα. Οι ιταλικές δυνάμεις στην Αλβανία ενισχύθηκαν από νέες, που αφίχθησαν από Ιταλία στις αρχές Νοεμβρίου και αριθμούσαν 250.000 άνδρες.

Οι ελληνικές απώλειες μέχρι τότε ανήλθαν σε 548 νεκρούς αξιωματικούς και οπλίτες. Τότε, οι νεκροί ετάφησαν εντός του ελληνικού εδάφους, σε οργανωμένα νεκροταφεία.

2η Περίοδος του Πολέμου, από 14 Νοεμβρίου μέχρι 7 Δεκεμβρίου 1940

Στις 14 Νοεμβρίου, αρχίζει η ελληνική αντεπίθεση, εντός του αλβανικού εδάφους, και οι Ιταλοί στο διάστημα αυτό υποχωρούν.

Στις 22 Νοεμβρίου, ο Ελληνικός Στρατός καταλαμβάνει την Κορυτσά, στις 23 την Ερσέκα και το Λεσκοβίκι.

Στις 6 Δεκεμβρίου, καταλαμβάνει το Αργυρόκαστρο, το Δέλβινο τη Δερβίτσιανη, τη Πρεμετή και το Φράσερι.

Και ενώ οι Ιταλοί υποχωρούσαν, ο βαρύς χειμώνας, γίνεται ένας απρόσμενος εχθρός, πολύ πιο σοβαρός από τα ιταλικά πυρά. Το δριμύτατο ψύχος, οι χιονοθύελλες, το ολισθηρό έδαφος, οι καταρρακτώδεις βροχές, η λάσπη, οι δύσβατοι δρόμοι και η έλλειψη επαρκούς τροφής, αναδείχτηκαν από τότε και στη συνέχεια ως ο πλέον σοβαρός εχθρός των Ελλήνων.

Οι ελληνικές απώλειες της περιόδου αυτής, ανέρχονται σε 1.558 νεκρούς αξιωματικούς και οπλίτες. Το σύνολο των νεκρών ενταφιάστηκαν στο ελληνικό έδαφος.

Οι άταφοι νεκροί της 3η περιόδου του Πολέμου 
Από 8 Δεκεμβρίου 1940 μέχρι την 28η Απριλίου 1941

Η ελληνική αντεπίθεση εντός του αλβανικού εδάφους, λόγω της μορφολογίας του και του βαρύτατου χειμώνα, εξελίσσεται αργά, με σημαντικές απώλειες εκατέρωθεν.

Στις 22 Δεκεμβρίου απελευθερώνεται η Χειμάρα, στις 10 Ιανουαρίου η Κλεισούρα. Λόγω, όμως, των πολύ δυσμενών καιρικών συνθηκών ο αγώνας μετατρέπεται σε αγώνα χαρακωμάτων με περιορισμένες τοπικές επιθέσεις και αντεπιθέσεις.

Η συνεχής κακοκαιρία, οι σφοδρές χιονοπτώσεις και η αδυναμία των μεταφορών λόγω των μεγάλων απωλειών σε ζώα, αύξησε υπέρμετρα τα κρούσματα παγοπληξίας και κρυοπαγημάτων.

Ο αριθμός των Ελλήνων νεκρών, κυρίως εξαιτίας των κρυοπαγημάτων και δευτερευόντως των επιχειρήσεων, ανέρχεται στους 7.796 αξιωματικούς και οπλίτες.

Αρκετοί νεκροί καλύφθηκαν από τα χιόνια εκεί που φονεύθηκαν και μάλιστα, σε πολλές περιπτώσεις μαζί με Ιταλούς νεκρούς και παρέμειναν άταφοι, για να αποκαλυφθούν μετά από 60 και πλέον ημέρες, όταν τα χιόνια άρχισαν να λειώνουν.

Από την 9η Μαρτίου και για μία εβδομάδα, ο ηρωισμός των ελληνικών δυνάμεων στο αιματοβαμμένο ύψωμα 731, που αντιστέκονται στις αλλεπάλληλες επιθέσεις των Ιταλών, σφραγίζει την αποτυχία της εαρινής αντεπίθεσης.

Έως και τις 28 Απριλίου, οι ελληνικές απώλειες ανήλθαν σε περίπου 4.038 νεκρούς αξιωματικούς και οπλίτες. Πολλοί νεκροί κατά τη σύμπτυξη των δυνάμεων εγκαταλείφθηκαν, ενώ κάποιοι άλλοι ενταφιάστηκαν πρόχειρα από τους συμπολεμιστές τους.

«Τόποι τιμής» στο Μέτωπο

Στόχο ζωής, αποτελεί για τον ιστορικό -ερευνητή Αγαθοκλή Παναγούλια, η ταυτοποίηση και η ταφή σε στρατιωτικά νεκροταφεία των Ελλήνων πεσόντων του Αλβανικού μετώπου. Όπως αναφέρει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ φέτος θα συνοδεύσει στο στρατιωτικό νεκροταφείο στο Βουλιαράτι, τους συγγενείς δύο παλικαριών καθώς ολοκληρώθηκε η διαδικασία της ταυτοποίησης. Ο ιστορικός για περισσότερο από 15 χρόνια διεξάγει μια προσωπική έρευνα στα πεδία των μαχών και στα ελληνικά μειονοτικά χωριά, προκειμένου να συλλέξει όσο το δυνατόν περισσότερα στοιχεία με την ελπίδα, «πως το εθνικό χρέος να ταφούν οι νεκροί θα εκπληρωθεί».

«Οι περισσότεροι έχουν ταφεί κοντά στον τόπο τιμής ή κοντά στα στρατιωτικά ιατρεία και νοσοκομεία όπου ξεψυχούσαν» αναφέρει με συγκίνηση ο κ. Παναγούλιας και παραθέτει στοιχεία της επώδυνης και επίπονης αναζήτησης του.

«Από μαρτυρίες ηλικιωμένων που έχω καταγράψει, στην περιοχή της Κλεισούρας, στην κοιλάδα ήταν θαμμένοι Έλληνες και Ιταλοί χωριστά. Από την μια μεριά οι Έλληνες και από το άλλο οι Ιταλοί. Πρέπει να σημειωθεί ότι εκεί, έγιναν οι σφοδρότερες μάχες και οι περισσότερες απώλειες και από τα δύο μέρη. Στη θέση Σαϊμόλα ,του χωριού Ντραγκότι στα στενά Κλεισούρας, σε χωράφια είναι θαμμένοι 420 ή κατ’ άλλους υπολογισμούς 720 πεσόντες. Μάλιστα οι Αλβανοί χωρικοί σέβονται τον χώρο, δεν τον καλλιεργούν και τον αποκαλούν “άκαρπη γη”. Κάτω από το γήπεδο στην πόλη της Πρεμετής βρίσκονται τα οστά εκατοντάδων πεσόντων, το ίδιο και κάτω από της εγκαταστάσεις των λεωφορείων της Κορυτσάς», λέει ο κ. Παναγούλιας.

Και προσθέτει: «Οι Ιταλοί την πενταετία 1960-1965, μάζεψαν τους νεκρούς τους και τους δικούς μας, της περιοχής της Κλεισούρας και τους άφησαν στον παραπάνω χώρο. Λέγεται, ότι κατά την εκταφή βρέθηκαν δυο στρατιώτες, ένας Έλληνας και ένας Ιταλός, αλληλοκαρφωμένοι με τις ξιφολόγχες και τότε γράφτηκε και ένα ποίημα με τίτλο, “Εχθροί στον πόλεμο, φίλοι στο θάνατο”».

Οι ελληνικές ενέργειες

Η Ελλάδα, αν και επιζητούσε την περισυλλογή των νεκρών της, αμέσως μετά τη λήξη του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, αυτό ήταν αδύνατο. Το πέρασμα του χρόνου και τα γεγονότα που μεσολάβησαν στην Αλβανία, δυσκολεύουν τις έρευνες.

Η ανάπτυξη οικισμών, η επέκταση των πόλεων και η κατασκευή κτιρίων στις περιοχές όπου είχαν ταφεί νεκροί. Η καταστροφή των νεκροταφείων, που είχαν αναπτυχθεί σε χωράφια τα οποία στη συνέχεια καλλιεργήθηκαν και επειδή οι νεκροί είχαν ταφεί σε μικρό βάθος, με την πάροδο των ετών, τα οστά τους βγήκαν στην επιφάνεια και κομματιάστηκαν κατά την άροση των χωραφιών από τα τρακτέρ.

Οι περιορισμοί που επέβαλλαν οι αλβανικές Αρχές στους Έλληνες ομογενείς, αλλά και κάποιοι οι οποίοι σε ένδειξη τιμής και με κίνδυνο της ζωής τους, περιποιούνταν αρχικά τα ελληνικά νεκροταφεία και τους μεμονωμένους τάφους.

Αμέσως μετά την αποκατάσταση των σχέσεων με την Αλβανία, η Ελλάδα έθεσε θέμα διεξαγωγής ερευνών, ανακομιδής των οστών και κατασκευής στρατιωτικών νεκροταφείων στην Αλβανία.
Το 1984, έγινε η πρώτη επίσκεψη του τότε ΑΝΥΠΕΞ Κάρολου Παπούλια στην Αλβανία, όπου και υπογράφηκαν 5 συμφωνίες και συζητήθηκε και το θέμα των οστών των πεσόντων.

Της προσπάθειας αυτής ηγήθηκε αρχικά το ΥΠΕΞ. Στη συνέχεια το υπουργείο Εθνικής Άμυνας προσπάθησε να λύσει το θέμα την περίοδο 1990-1993, χωρίς όμως ουσιαστικό αποτέλεσμα λόγω της αρνητικής στάσης της αλβανικής πλευράς.

Πάγια θέση της ελληνικής πλευράς ήταν, τα οστά των ηρωικών πεσόντων στην Αλβανίας κατά την περίοδο του Ελληνοϊταλικού Πολέμου 1940-41, να παραμείνουν στον τόπο της θυσίας των, με την κατασκευή Στρατιωτικών Νεκροταφείων-μνημείων.

Για το σκοπό αυτό, το 1997 και 1998, προωθήθηκαν για υπογραφή Πρωτόκολλα και Μνημόνια Συνεργασίας, σχετικά με το θέμα. Το ΥΠΕΞ Αλβανίας αρνήθηκε την υπογραφή τους, δεν φάνηκε όμως να είχε αντίρρηση για την εύρεση των νεκρών, αλλά με την προϋπόθεση της μεταφοράς των οστών και την κατασκευή Στρατιωτικών Νεκροταφείων στην Ελλάδα.

Το ΥΠΑΜ Αλβανίας, σε αντίθεση με το ΥΠΕΞ της χώρας του, εκφράσθηκε θετικά και μετά από συνάντηση των υπουργών Άμυνας Ελλάδος και Αλβανίας, στις 25-9-97,επιτευχθηκε προφορική συμφωνία συνεργασίας για την, με διακριτικό τρόπο έναρξη των ερευνών για την ανεύρεση των νεκρών μας ηρώων.

Από τις μέχρι τώρα έρευνες, εντοπίστηκαν:
– Τα οστά 59 αναγνωρισθέντων νεκρών που βρίσκονται στο Στρατιωτικό Νεκροταφείο στο χωριό Βουλιαράτες
– Τα οστά περίπου 330 πεσόντων που τοποθετήθηκαν στον χώρο της εκκλησίας, του Αγ. Νικολάου στα στενά της Κλεισούρας.
– Τα οστά περίπου 19 πεσόντων στην εκκλησία του Δελβίνου.
– Τα οστά περίπου 100 πεσόντων στην περιοχή της Κορυτσάς.
– Τα οστά 69 πεσόντων σε περιοχή της Κοσίνας, τα οποία έχουν κατασχεθεί από την εισαγγελία μετά την ένταση που είχε δημιουργηθεί το 2006.
– Στο χωριό Βοδίνο, ο μνημειακός τάφος των 3 πεσόντων.
– Στο κτήμα της Ερμιόνης Μπρίγκου , είναι θαμμένα, τα οστά 6 ελλήνων πεσόντων.

Αρχεία και στοιχεία έχουν πολλοί ιδιώτες, ερευνητές. Ενώ τα αλβανικά ΜΜΕ, έχουν δημοσιεύσει περιοχές με έλληνες πεσόντες από το 1985.
Από το 2005 και μετά, εντάθηκαν οι προσπάθειες για τη λύση του προβλήματος, μέσω της διπλωματικής οδού.

Οι διαβουλεύσεις για την επίτευξη νέας συμφωνίας συνεχίστηκαν. Αυτή υπογράφηκε την 9η Φεβρουαρίου 2009, αλλά δεν έχει εφαρμοσθεί και υλοποιηθεί, με ευθύνη της αλβανικής πλευράς.
Σήμερα, όλοι οι συγγενείς των πεσόντων, αναμένουν την εφαρμογή της συμφωνίας, «για να ηρεμήσουν οι ψυχές των δικών τους, που επί 77 χρόνια είναι θαμμένοι- άταφοι, όχι μόνο για ανθρωπιστικούς λόγους, αλλά και για το πώς τους αρμόζει, γιατί όπως είπε ο Τσόρτσιλ, “οι ήρωες πολεμούν σαν Έλληνες”».

Να σημειωθεί, ότι στην επίσημη ιστοσελίδα του ΓΕΣ, υπάρχει εφαρμογή αναζήτησης πεσόντων στο Αλβανικό Μέτωπο, προκειμένου να υπάρχει ενημέρωση για όποιον αναζητά δικό του νεκρό. Παράλληλα, στο 401 Γενικό Στρατιωτικό Νοσοκομείο Αθηνών, υπάρχει τμήμα ταυτοποίησης DNA που ασχολείται με τους άταφους νεκρούς της Αλβανία.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Οι παλιοί ήσαν ευγενείς, διαβασμένοι και το κυριότερο αδιαπραγμάτευτα πασιφιστές. Η σύγχρονη εκδοχή των αντιεξουσιαστών, η εκδοχή της βίας, του μηδενισμού, της πυρπόλησης κάθε κοινωνικού αγώνα έχει πολύ περισσότερο ομοιότητα με τον γηπεδικό χουλιγκανισμό παρά με την αναρχική ιδεολογία

Γράφει ο Ανδρέας Πετρουλάκης

Πριν από τριάντα χρόνια ήξερα αρκετούς αναρχικούς. Από τότε μου φαίνονταν ουτοπικές οι ιδέες τους αλλά στην πλειοψηφία τους είχαν ευγένεια, ήσαν μορφωμένοι και διαπνέονταν από γνήσιες ουμανιστικές προθέσεις. Η άρνησή τους προς κάθε εξουσία είχε αφετηρία την αγάπη τους για τον άνθρωπο και την αποστροφή τους προς την καταπίεσή του – οι ανησυχίες τους ήσαν αυθεντικές υπέρ της κοινωνίας και όχι του εαυτού τους. Το κυριότερο, ήσαν αδιαπραγμάτευτα πασιφιστές. Αποστρέφονταν κάθε μορφή βίας – γνώριζαν ότι η βία εγκαθιδρύει μία νέα μορφή εξουσίας που τους αυτοακύρωνε. Όπως δεν σκέφτηκαν ποτέ να φιμώσουν την αντίθετη άποψη γιατί ακριβώς θα γίνονταν η αυθεντία που μισούσαν. Ήσαν πραγματικοί αλληλέγγυοι χωρίς να το γνωρίζουν γιατί δεν υπήρχε η λέξη τότε, ενώ η συλλογικότητα, που τότε ήταν ανθρώπινη ιδιότητα και όχι κοινωνική ομάδα, ήταν για αυτούς όρος ύπαρξης.

Το σύμπαν τους ήταν και τότε τα Εξάρχεια. Αλλά ήταν σύμπαν και όποιας άλλης ομάδας ήθελε, γιατί κανείς τότε δεν σκεφτόταν να εμποδίσει την ελευθερία και την αυτοδιάθεση του άλλου – κυρίως οι αναρχικοί, τι αναρχικοί θα ήσαν; Δεν ξέρω πού βρίσκονται τώρα αυτοί, αλλά νομίζω ότι θα ήσαν οι πρώτοι που θα έφευγαν, αν δεν τους έδιωχναν, από τα σημερινά Εξάρχεια. Γιατί αυτό που σήμερα ονομάζουμε ομάδες αναρχικών, αντιεξουσιαστών, μπαχαλάκηδων ή οτιδήποτε άλλο απλώς ανήκουν σε έναν άλλον κόσμο από εκείνο.

Τι σχέση έχουν με την αναρχία αυτά τα βίαια αντικοινωνικά στοιχεία που καταστρέφουν περιουσίες ανθρώπων, κάνουν πλιάτσικο στα σπασμένα καταστήματα, καίνε τα μέσα μαζικής μεταφοράς των φτωχών πολιτών, τραμπουκίζουν άγρια όποιους αντιπαθούν, φιμώνουν κάθε αντίθετη φωνή, κάνουν face control στους επισκέπτες μιας περιοχής της Αθήνας και κρατούν σε ομηρία τους κατοίκους της;

Τι σχέση έχουν με την ελευθεριάζουσα φιλοσοφία του αναρχισμού αυτοί που έχουν στήσει κράτος βίας στα Πανεπιστήμια και το μονοπώλιο διακίνησης ανθρώπων και ιδεών; Πώς συνδέεται ο ανθρωπισμός των αναρχικών με τον τραμπουκισμό σε έναν άνθρωπο με ειδικές ανάγκες πριν από λίγες μέρες, γιατί διαφωνούσαν με την έννοια του εθελοντισμού για την οποία θα μιλούσε στην ΑΣΟΕΕ;

Αυτή η εκδοχή των αντιεξουσιαστών, η εκδοχή της βίας, της αυθεντίας, της αλαζονείας, του ναρκισσισμού, της αυτοαναφορικότητας, του μηδενισμού, του αυτοαποκλεισμού από οποιαδήποτε κοινωνική διεργασία, της πυρπόλησης κάθε κοινωνικού αγώνα και της αποσύνδεσης από την κανονική ζωή των πολιτών έχει πολύ περισσότερο ομοιότητα με τον γηπεδικό χουλιγκανισμό παρά με την αναρχική ιδεολογία.

Ακόμα όμως και η οργανωμένη εκδοχή των αντιεξουσιαστών, οι Ρουβίκωνες, που δεν ξέρω αν και σε ποιο βαθμό ταυτίζονται με τους προηγούμενους, κάνουν πράγματα ακατανόητα. Αν παραμερίσεις την παραβατικότητα, περισσότερο εντυπωσιάζουν οι επιλογές των παρεμβάσεών τους.

Επιτίθενται στην ισπανική πρεσβεία για να υπερασπιστούν τους πλούσιους εθνικιστές Καταλανούς που δεν θέλουν να πληρώνουν φόρους – τι αριστερό ή αναρχικό έχει αυτό; Τα σπάνε για τον ΕΝΦΙΑ, δηλαδή για το φόρο περιουσίας (όχι εισοδήματος) – διαφωνούν δηλαδή με τη φορολόγηση του πλούτου; Εισβάλλουν στο Κέντρο Είσπραξης Ασφαλιστικών Εισφορών – θέλουν δηλαδή οι εργοδότες να μην πληρώνουν τις εισφορές ασφάλισης των εργαζομένων; (Δεν τους καταλογίζω την βίαιη αποτροπή πλειστηριασμών ακινήτων για χρέη εκατομμυρίων γιατί δεν ξέρω αν συμμετείχαν).

Οι παλιοί αναρχικοί διάβαζαν και ήξεραν τι είναι αναρχικό, τι είναι αριστερό. Διάβαζαν Κροπότκιν, που έλεγε «προτού βρεις αυτό που θα αντικαταστήσει μια κοινωνία κάνοντάς την καλύτερη, μην την καταστρέφεις, υπάρχει ο κίνδυνος να φέρεις μία εξουσία χειρότερη από αυτή που ήδη υπάρχει».

Protagon


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Γράφει ο Γιάννης Κουτρουμπής

Με το μέτωπο στην Καταλονια να μένει ακόμα ανοικτό η Ευρώπη αγωνία για το πως θα αντιδράσουν οι αυτόνομες περιοχές που βρίσκονται εντός των πυλών. Έχοντας βγει και η ίδια από μια θεσμική κρίση φοβάται τις αποσχιστικές τάσεις που θα προκαλέσει το δημοψήφισμα ακόμα και ως μεμονωμένο γεγονός.

Η κρίση που έχει ξεσπάσει στην Ισπανία δεν τελειώνει μόνο στην Καταλονίας, που έχει άλλες 17 αυτόνομες περιοχές, αλλά εκτείνεται και σε ολόκληρη την Ευρώπη, καθώς ήδη πολλές περιοχές βρίσκονται σε συνομιλίες ή έχουν προχωρήσει στην προκήρυξη δημοψηφίσματος για την ανεξαρτησία τους.

Τα ανοικτά μέτωπα της ΕΕ

Ας δούμε για ποιες περιοχές της ΕΕ ισχύει η επήρεια της προσπάθειας αυτονόμησης της Καταλονίας:

Κορσική: Η Κορσική είναι η μοναδική γαλλική κοινότητα , εκτός των υπερπόντιων κτήσεων και εδαφών, που απολαμβάνει ειδικού καθεστώτος. Έπειτα από δεκαετίες ένοπλης δράσης, το Μέτωπο Εθνικής Απελευθέρωσης της Κορσικής (FLNC) ανακοίνωσε το 2014 ότι καταθέτει τα όπλα..

Όμως, μόνο η μετατροπή της από την 1η Ιανουαρίου 2018 σε ενιαία εδαφική κοινότητα που θα διαθέτει τοπικό κοινοβούλιο και εκτελεστικό συμβούλιο έγινε δεκτή από το Παρίσι. Στις 22 Σεπτεμβρίου, το κοινοβούλιο της Κορσικής αναγνώρισε την «αναμφισβήτητη νομιμότητα της κυβέρνησης της Καταλονίας».

Σκωτία: Ημιαυτόνομη περιοχή του Ηνωμένου Βασιλείου από το 1998, η Σκωτία είπε «όχι» στην ανεξαρτησία με 55% των ψήφων κατά το δημοψήφισμα του 2014. Όμως το Brexit έφερε και πάλι στο προσκήνιο το πρόγραμμα των εθνικιστών. Οι βαριές απώλειες που κατέγραψε το Εθνικό Κόμμα της Σκωτίας (SNP) στις βουλευτικές εκλογές του Ιουνίου ανάγκασαν ωστόσο την πρωθυπουργό Νίκολα Στέρτζον να αναβάλει την απόφαση για την εκ νέου διενέργεια δημοψηφίσματος το φθινόπωρο 2018. Μετά το δημοψήφισμα στην Καταλονία, η Νίκολα Στέρτζον κάλεσε την Ισπανία «να αλλάξει προσανατολισμό» και καταδίκασε την επέμβαση της αστυνομίας.

Χώρα των Βάσκων: Η αυτονομιστική ένταση αμβλύνθηκε στη Χώρα των Βάσκων, που μοιράζεται ανάμεσα στη Γαλλία και την Ισπανία, από τότε που το κίνημα Batasuna, πολιτική πτέρυγα της οργάνωσης ETA, ανακοίνωσε την διάλυσή του τον Ιανουάριο 2013.

Η αυτονομιστική οργάνωση, που θεωρείται υπεύθυνη για τον θάνατο 829 ανθρώπων κατά τη διάρκεια ένοπλης βίας 40 ετών, είχε ανακοινώσει τον Οκτώβριο 2011 τον τερματισμό της ένοπλης δράσης. Όμως το αυτονομιστικό κίνημα δεν έχει εκλείψει. Η αριστερή, αυτονομιστική συμμαχία EH Bildu είναι η δεύτερη σε μέγεθος τοπική πολιτική δύναμη.

Η Χώρα των Βάσκων απολαμβάνει προνομιακού φορολογικού καθεστώτος, ανάλογο αυτού που διεκδικούν οι Καταλανοί. Ο τοπικός πρόεδρος Ινίγκο Ουρκουλού (εθνικιστής και συντηρητικός) ζήτησε στις 24 Σεπτεμβρίου την αναγνώριση του καταλανικού και του βασκικού έθνους.

RizopoulosPost


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Το αγγλόφωνο ατόπημα του Αλέξη Τσίπρα με την ουρά της καμήλας είναι κάτι που, άθελά του ή μη, ταιριάζει στην πολιτική του τέχνη: ένα διαρκές τρολάρισμα το οποίο ήταν κυρίαρχο και στο ταξίδι του στις ΗΠΑ, ακόμα και στις κουβέντες του με τον Τραμπ. Ή μάλλον ιδίως σε αυτές

Γράφει ο Αλέκος Παπαναστασίου

Είπε λοιπόν ο Αλέξης στο Ινστιτούτο Brookings ότι φάγαμε την καμήλα και ότι μας μένει η ουρά, αλλά είπε την ουρά όχι «tail», σαν αυτή δηλαδή του γαϊδάρου που στην ομιλία του έγινε καμήλα, αλλα «queue» σαν την ουρά που περιμένουμε στην εφορία ή στην τράπεζα και γελάσαμε πάλι με τα αγγλικά του. Γελάσαμε, ή μελαγχολήσαμε με τις γνώσεις του Πρωθυπουργού της χώρας, οι οποίες μάλιστα εκτέθηκαν σε διεθνές ακροατήριο. Αλλά δεν σταθήκαμε στο γεγονός ότι από το 2013 την ίδια παροιμία ακούμε, την έλεγε συχνά -στα ελληνικά με μενού τον γάιδαρο- ο Αντώνης Σαμαράς. Και τέσσερα χρόνια έπειτα, εξακολουθούμε να τρώμε την ίδια ουρά.

Είναι και αυτό μια τέχνη του Αλέξη Τσίπρα. Τόνοι φαιάς ουσίας ξοδεύτηκαν -και συνεχίζουν να ξοδεύονται- για να χλευάσουμε τα ανεπαρκή αγγλικά του, στερώντας μας την κατανόηση ότι τέσσερα ολόκληρα χρόνια μετά είμαστε στην ίδια κατάσταση, με ευθύνη και δική του, αν όχι αποκλειστικά δική του. Με έναν παράδοξο τρόπο η επικοινωνία παίζει και πάλι τον καταπραϋντικό ρόλο της.

Αλλωστε δεν είναι μόνο η καμήλα. Οποιος παρακολούθησε την ομιλία του στο φημισμένο Ινστιτούτο της Ουάσιγκτον είδε έναν άνθρωπο χυμένο σε μια πολυθρόνα, να κρεμάει τα χέρια του στην πλάτη της, να μιλάει και να αστειεύεται σαν να βρίσκεται στο καφενείο του Αθαμανιού στην Αρτα – που λογικά θα πρέπει να έχει πολυθρόνες αν αναλογιστείς πόσο κουράζονται χορεύοντας καγκελάρη.

Και δεν είναι μόνο η γλώσσα του σώματος που συχνά-πυκνά επανέρχεται, είτε κάθεται αμήχανος δίπλα στον Ομπάμα και στον Ολάντ, είτε συζητώντας στο Brookings Institution. Είναι και το τι λέει. Ολα ένα αστείο, ένα χορατό, ένα γέλιο, μια αμελετησιά στα όρια του γελοίου.

Οταν, λέει, ο πρόεδρος των ΗΠΑ τον ρώτησε για τις σχέσεις της Ελλάδας με το Ιράν, ο δικός μας τού απάντησε ότι «είχαμε ένα προβληματάκι πριν από 3.000 χρόνια αλλά από τότε τίποτα». Αν υπήρχε λίγο περισσότερο κέφι θα του φώναζε και ένα «this is Spartaaaa!», αλλά μάλλον επιστράτευσε τη γνωστή του αυτοσυγκράτηση.

Ο Τραμπ μπορεί να εκτίμησε το χαβαλέ του συνομιλητή του. Αλλά για να μην τρελαθούμε, το να σε εκτιμά ο Τραμπ δεν είναι κάτι θετικό, τουναντίον. Κι όμως οι «κυβερνητικές πηγές» θριαμβολογούσαν πόσο «καλή χημεία» είχαν μεταξύ τους οι δύο άνδρες και πόση κατανόηση υπήρχε ανάμεσά τους!

Μιλάμε για έναν πρόεδρο των ΗΠΑ που μέσα σε εννέα μήνες: έχει επιχειρήσει να καταργήσει την όποια δημόσια κοινωνική ασφάλιση υπήρχε στη χώρα του υπέρ των αδυνάμων, έχει προωθήσει ό,τι ρατσιστικό και αντιμεταναστευτικό νομοσχέδιο μπορεί να περάσει από το τελευταίο ανθρωπιστικό ανάχωμα της αμερικανικής Δικαιοσύνης, έχει ταυτίσει τους ακροδεξιούς νεοναζί με τους αντιρατσιστές, έχει γελοιοποιήσει διεθνείς οργανισμούς, χαϊδεύει τα πυρηνικά του όπλα απειλώντας με ένα ολοκαύτωμα, ενώ δεν πρέπει να ξεχνάμε πως είναι αποδεδειγμένα μισογύνης και σεξιστής.

Με αυτόν τον τύπο -που ναι, είχε δίκιο τον Μάιο του 2016, όντως είναι «διαβολικός»- ο κ. Τσίπρας είχε λέει «εξαιρετική χημεία». Και οι κυβερνητικές πηγές μετέδιδαν ενθουσιασμένες πως «η αλήθεια είναι ότι στις ΗΠΑ, όσο και αν έχουμε ασκήσει κριτική περί ιμπεριαλισμού κλπ, υπάρχει ένα επίπεδο ελευθερίας που δεν υπάρχει αλλού στον κόσμο, και για αυτό ακριβώς ο Πρωθυπουργός μίλησε για κοινές αξίες». Πού ακριβώς τις βρήκε τις κοινές αξίες με την Αμερική του Τραμπ ο κ. Τσίπρας;

Εκτός και αν πάλι ήταν μια πλάκα. Διόλου απίθανο. Εδώ μπροστά στον Πάπα Φραγκίσκο έλεγε ανέκδοτα σεφερλιδικού επιπέδου για τον προκαθήμενο της Καθολικής Εκκλησίας που τον φέραμε στη Λέσβο γιατί το Προσφυγικό είναι ένα «καθολικό» πρόβλημα.

Ο κ. Τσίπρας είναι ένας θαυμαστής του «Μεγάλου Τιμονιέρη». Που πάει στην κηδεία του Φιντέλ Κάστρο και φωνάζει «venceremos». Που συζητάει με τον Τραμπ για τον πόλεμο που κάνουν και στους δυό τους τα «κακά» μέσα ενημέρωσης. Και που μετά τρέχει να συζητήσει για Ευρώπη και δανεικά με τη Μέρκελ και τον Μακρόν.

Ολα ένα τρολάρισμα, ένα επιφανειακό πέρασμα χωρίς τον απαραίτητο βαθμό σύνδεσης. Που έχει βέβαια και αυτό την πολιτική χρησιμότητά του: ο Αλέξης μοιάζει να είναι ένας από τους ψηφοφόρους (του). Ο μέσος όρος του Ελληνα, για τον οποίο τα μισά είναι πλάκα και τα άλλα μισά έχθρες, ο μέσος όρος με τα κουτσά-στραβά αγγλικά και τα ελληνικά της «Κόπρου του Αυγέα (sic)» και της «εξαιτίας του γεγονός (sic)». Ο μέσος όρος που επιχειρηματολογεί μόνο με συνθήματα και τσιτάτα για τα social media – υπό αυτήν την έννοια τα βρίσκει απολύτως με τον Τραμπ.

Λογικά άλλωστε και η καμήλα δεν είναι καμιά τυχαία. Είναι από το γνωστό καραβάνι που προχωρά.

Protagon


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Ξεχάστε την οικονομία, τα εξοπλιστικά, τα αγγλικά του Τσίπρα. Ξεχάστε ακόμη και το γεγονός ότι κάθε μέρα που περνά καταλαβαίνουμε ότι έχουμε κάνει το μεγαλύτερο έγκλημα σε βάρος της χώρας επιλέγοντας να μας κυβερνούν όλοι αυτοί.

Ξεχάστε τα όλα κι επικεντρωθείτε στη χθεσινή, συγκλονιστική είδηση, ίσως τη σημαντικότερη των τελευταίων ημερών. Τρεις δόκιμοι αξιωματικοί της Σχολής Ευελπίδων, γυρνάνε από άδεια και περιμένουν το μετρό ή κάποιο όχημα στην πλατεία Μοναστηρακίου.

Έχουμε δει όλοι μας πολλά τέτοια παιδιά 19, 20 χρονών που κάθε Κυριακή βράδυ επιστρέφουν στη Σχολή τους, εκεί που θα γίνουν άξιοι υπερασπιστές της πατρίδας. Περιμένοντας στο Μοναστηράκι μια ομάδα από αντιεξουσιαστές, μια ομάδα από ρεμάλια θα έπρεπε να λέμε, τους βλέπει και χωρίς κανένα λόγο τους επιτίθεται και τους ξυλοκοπά. Οι δόκιμοι γλιτώνουν γιατί μπήκαν σε μια καφετέρια, αλλά το ξύλο το έφαγαν από τους μπαχαλάκηδες που προφανώς είχαν κάνει τα επεισόδια λίγο νωρίτερα στο Σύνταγμα.

Για σκεφτείτε το καλά. Τρία παλληκαράκια που ίσως να κληθούν κάποια στιγμή να υπερασπιστούν ακόμη κι αυτά τα θρασίμια που τους επιτέθηκαν, ένας φαντάρος και τρεις άλλοι πολίτες έφαγαν ξύλο από 30 καλόπαιδα επειδή κατά τη γνώμη τους έμοιαζαν με φασίστες!!!

Είναι, κατά τη γνώμη μας, η υπέρτατη ξεφτίλα της ελληνικής κοινωνίας, του κράτους, της κυβέρνησης. Της κοινωνίας γιατί ανέχεται χρόνια τώρα τους μπαχαλάκηδες. Του κράτους γιατί δεν έχει κάνει απολύτως τίποτε για να θωρακίσει τη δημοκρατία από τους εχθρούς της. Και την σημερινή κυβέρνηση γιατί είναι αυτή που με την αδιαφορία της οπλίζει το χέρι τους.

Την ίδια στιγμή ο ΣΥΡΙΖΑ διοργάνωσε εκδρομή μνήμης στη Μακρόνησο για να δείξει ότι παραμένει αριστερό κόμμα. Αυτοί που έγλειψαν τα… παπούτσια του Τραμπ, που έχουν καταστρέψει την κοινωνία πήγαν στον τόπο μαρτυρίου για να βγάλουν σέλφι και να μας αποδείξουν ότι δεν άλλαξαν. Ο ένας να σηκώνει το χέρι ψηλά και να διατρανώνει την αριστεροσύνη του. Ο άλλος, ο Κατρούγκαλος με το μαντηλάκι στο πέτο να βγάζει φωτογραφίες στα χαλάσματα της Μακρονήσου.
Ένα μάτσο χάλι υπουργοί και στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ και άλλων… αριστερών δυνάμεων έστησαν ένα ακόμη επικοινωνιακό σόου, την ίδια ώρα που κάποιοι ξυλοκοπούσαν τους δόκιμους ή λίγο νωρίτερα τους αστυνομικούς. Και τι θα κάνουν τώρα; Θα βγάλουν μια ανακοίνωση καταδίκης για τα μάτια του κόσμου και θα συνεχίσουν να το παίζουν αριστεροί, αγωνιστές, πατριώτες.

Είστε μικροί άνθρωποι, είστε ανθρωπάκια που δεν έχουν ούτε μια στιγμούλα ηθικής. Αγωνιστής και αριστερός ο Κατρούγκαλος, ο «γλείφτης» του ΠΑΣΟΚ και μετά του ΣΥΡΙΖΑ που θα μείνει στην ιστορία ως ο μεγαλύτερος σφαγέας των συνταξιούχων. Αγωνιστές όλοι αυτοί που δεν αισθάνονται την παραμικρή ντροπή για όσα πράττουν καθημερινά.

Δεν πάει άλλο. Η χώρα μικραίνει καθημερινά και κανείς δεν κάνει το παραμικρό για να την προστατέψει. Δεν κορόιδεψαν απλά τον ελληνικό λαό και πήραν την εξουσία. Βιάζουν την ιστορική μνήμη, προσβάλλουν τους πραγματικούς πατριώτες, σκοτώνουν την Ελλάδα. Φτάνει πια!!!

AntiNews


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Τίποτα δεν θα μπορούσε να αποδώσει ακριβέστερα τη σοβαροφανή αμορφωσιά, την καφενόβια φρασεολογία και την παρεΐστικη νοοτροπία που δίνουν τον τόνο και σηματοδοτούν την κατάντια της χώρας, από το να έχει έναν άνθρωπο σαν τον Τσίπρα να την εκπροσωπεί διεθνώς

Γράφει ο Χαρίδημος Κ. Τσούκας

Πηγαίνει σε συναντήσεις κορυφής με άλλους ηγέτες χωρίς γραβάτα, σα να επισκέπτεται κομματική εκδήλωση, δεξίωση βάπτισης ή δείπνο φιλικού ζευγαριού.

Αδυνατεί να κάνει τις απαραίτητες διακρίσεις μεταξύ κοινωνικών συμφραζομένων (social contexts) και την ανάγκη που προκύπτει για διαφορετική ενδυμασία.

Δεν καταλαβαίνει ο κακόμοιρος ότι (και) το ρούχο σηματοδοτεί – δεν τους τα έμαθαν ποτέ στην ΚΝΕ αυτά, ενώ η «πολιτική επανάσταση» του Μάο, που τόσο θαύμαζε εκ τους ασφαλούς, του δίδαξε ότι η γραβάτα είναι αστική πολυτέλεια. (Οι «ταξικές» του αντιλήψεις δεν τον αποτρέπουν να στέλνει τα παιδιά του στο ακριβότερο ιδιωτικό σχολείο της χώρας, αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία).

Ανοίγει το στόμα του να μιλήσει αγγλικά και ντρέπεσαι για λογαριασμό του – πρόκειται για εκείνο το συναίσθημα ντροπής (embarrassment για την ακρίβεια) που νοιώθεις όταν ένας στενός συγγενής σου είναι μισομεθυσμένος ή πέρδεται σε μια κοινωνική εκδήλωση.

Ο αμοραλιστής εαυτός του δεν φαίνεται μόνο από τα αναρίθμητα ψέματα που έχει πει και την ασύστολη δημαγωγία του, αλλά και από την απουσία του αισθήματος ντροπής. (Η βίωση της ντροπής δηλώνει άτομο με στοιχειώδη ηθική συγκρότηση, λένε οι ηθικοί φιλόσοφοι). Ο Τσίπρας δεν δείχνει να έχει μάθει να βιώνει αυτό το συναίσθημα (πρόκειται για ένα «bourgeois feeling»), γι’ αυτό και δεν κοκκινίζει ούτε, έστω, αυτοσαρκάζεται, όπως θα κάναμε οι περισσότεροι αν λέγαμε το απίστευτο «we have eaten the camel, now we must eat the queue». Δεν γνωρίζουμε την οικογενειακή ανατροφή του, αλλά η πολιτική αγωγή του δεν έχει καλλιεργήσει τέτοιου είδους συναισθηματική ευφυία.

Δεν απέκτησε τη μετα-γνωστική (meta-cognitive) ικανότητα να ξέρει ότι δεν ξέρει. Επιμένει να συνδιαλέγεται στα αγγλικά σε διεθνείς εκδηλώσεις, χωρίς να τον ενοχλεί η αυτο-γελοιοποίησή του, αν και, ομολογουμένως, παρέχει πολύτιμο παιδαγωγικό υλικό σε δασκάλους και γονιούς. (Οταν θέλω να πειράξω τις κόρες μου για τα Αγγλικά τους, με την προσδοκία ότι θα φιλοτιμηθούν να τα βελτιώσουν, τους λέω «ελάτε τώρα, αυτά είναι αγγλικά Τσίπρα, μπορείτε πολύ καλύτερα». Σε ευχαριστώ Αλέξη.).

Η συναισθηματική ακηδία του δεν παράγει έπαρση αλλά, εδώ είναι το ενδιαφέρον, συνοδεύεται με εκείνη τη γλώσσα του σώματος που προδίδει είτε υπερβολική χαλαρότητα (ελαφρά πλήξη και αδιαφορία – π.χ. συνάντηση με τον Ομπάμα), είτε το διαρκές χαμόγελο του ανθρώπου που θέλει να αρέσει στο συνομιλητή του (συνάντηση με Τραμπ).

Ο άνθρωπος που κατέχει το σημαντικότερο αξίωμα στη χώρα αισθάνεται άνετα στην καφετέρια (ή στην καντίνα του κόμματός του, καλύτερα), να κάνει πλάκα με την παρέα του (ή τους «συντρόφους» του), και να παπαρολογεί περί παντός απλωμένος σε τέσσερεις καρέκλες. Δυσκολεύεται, όμως, να αναπτύξει ένα συγκροτημένο επιχείρημα με βάθος, να πάρει συνεπείς αποφάσεις, να σταθεί με κύρος (πόσο μάλλον να διαλεχθεί και να διαπραγματευθεί) απέναντι στους ομοτέχνους του, στο αυστηρώς χορογραφημένο περιβάλλον της παγκόσμιας πολιτικής σκηνής.

Φαντάζεστε πώς τον βλέπουν οι υπόλοιποι; Αν είσαι η Λαγκάρντ λ.χ. δεν θα νοιώσεις ότι έχεις απέναντί σου έναν γραφικό ανατολίτη που τα μισά που του λες δεν τα καταλαβαίνει, αλλά κουνά συγκαταβατικά το κεφάλι, μιλά πεζοδρομιακά αγγλικά που δεν κατανοείς, και, για να κρύψει την άγνοιά του, διαρκώς χαμογελά;

Η ηγεσία αποτυπώνεται τόσο στη γλώσσα όσο και στην εκφραστική του σώματος. Δεν είναι τυχαίο ότι μιλάμε μεταφορικά για ηγετικό ανάστημα. Τίποτα δεν θα μπορούσε να αποδώσει ακριβέστερα τη σοβαροφανή αμορφωσιά, την καφενόβια φρασεολογία και την παρεϊστικη νοοτροπία που δίνουν τον τόνο στα πανεπιστήμια, τα κόμματα, και τους δημόσιους οργανισμούς, σηματοδοτώντας, εν τέλει, την κατάντια της χώρας, από το να έχει έναν άνθρωπο σαν τον Τσίπρα να την εκπροσωπεί διεθνώς.

Μην θυμώνετε, όμως, συμπολίτες μου: όσοι τον ψηφίσατε (δύο φορές μάλιστα…) είδατε στην εικόνα του κάτι από τον δικό σας εαυτό… Ελπίζω, εσείς τουλάχιστον, να ντρέπεστε!

* Ο Χαρίδημος Κ. Τσούκας (www.htsoukas.com) είναι καθηγητής στα Πανεπιστήμια Κύπρου και Warwick

Protagon


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Του Noah Feldman

Η πτώση της Ράκα δεν θα είναι η τελευταία φορά που θα ακούσει κανείς τις λέξεις "Ισλαμικό Κράτος" (IS). Το όνομα αυτό παραμένει ικανό να εμπνεύσει τρομοκρατικές πράξεις, ενώ διάφορες οργανώσεις που αγωνίζονται για να κυριαρχήσουν σε διαλυμένα κράτη σε όλο τον κόσμο μπορούν να συνεχίσουν να δανείζονται αυτό το "σήμα κατατεθέν".

Αλλά η κατάρρευση της πρωτεύουσας του χαλιφάτου -το τελευταίο σύμβολο της προσπάθειας του Ισλαμικού Κράτους να κερδίσει μια εδαφική επικράτεια- σηματοδοτεί το τέλος της ιδιότητας που έκανε αυτή την οντότητα μοναδική. Οι ιστορικοί του μέλλοντος θα μελετήσουν το πώς η διατήρηση μία περιοχής επέτρεψε σε αυτούς που άλλοτε ήταν μια ομάδα ανοργάνωτων Ιρακινών και κάποιων Σύρων τζιχαντιστών να κεντρίσουν την προσοχή και τη φαντασία οπαδών και αντιπάλων σε όλο τον κόσμο.

Στην προσπάθειά του να είναι κράτος και χαλιφάτο, το IS έγινε μια επαναστατική ουτοπία για κάποιους συμπονετικούς μουσουλμάνους. Έγινε μια αντίστοιχη δυστοπία στα μάτια αυτών των ανθρώπων, μουσουλμάνων και μη μουσουλμάνων, οι οποίοι καταδίκασαν τους αποκεφαλισμούς, τους λιθοβολισμούς και τους βιασμούς στο όνομα της θρησκείας.

Χωρίς έδαφος, το IS μπορεί να είναι ακόμη επικίνδυνο, αλλά δεν θα είναι πλέον μοναδικό ή έστω αρκετά ενδιαφέρον. Στην καλύτερη περίπτωση μπορεί να γίνει ξανά Αλ Κάιντα νούμερο 2, ένα πολύ χαλαρά οργανωμένο τρομοκρατικό δίκτυο που σκοτώνει αθώους πολίτες αλλά δεν αποτελεί υπαρξιακή απειλή για τους τόπους τους οποίους στοχεύει.

Το μυστικό της τριετούς δράσης του IS ως φαινόμενο ιστορικής σημασίας είναι το έδαφος - και η σημασία του όχι μόνο για την ισλαμική πολιτική σκέψη αλλά και για το παγκόσμιο ιδανικό του επαναστατικού κυβερνητικού πειραματισμού.

Από την ισλαμική προοπτική, αυτό που έκανε το IS διαφορετικό, ήταν η αξίωσή του να ανασυσταθεί το χαλιφάτο. Ένας χαλίφης δεν είναι χαλίφης, αν δεν έχει κράτος να κυβερνά. Σύμφωνα με την κλασική σουνιτική ορθολογική σκέψη, ο χαλίφης θα μπορούσε να μεταβιβάσει την πραγματική κυριαρχική εξουσία σε έναν σουλτάνο, αλλά ακόμη χρειάζεται κάτι που πρέπει να κυβερνάται.

Έτσι, όπως έδειξε ο μελετητής Cole Bunzel, ο προκάτοχος του IS, το Ισλαμικό Κράτος στο Ιράκ (2006-2013), έγινε αντικείμενο κοροϊδίας και υποτιμήθηκε ως ένα "κράτος στα χαρτιά" από άλλους τζιχαντιστές-σαλαφιστές, κυρίως επειδή δεν ασκούσε πραγματική κυριαρχία.

Αυτό που άλλαξε τα πράγματα ήταν η κατάληψη της Μοσούλης και η επέκταση του IS στη Συρία. Έχοντας τακτική, το IS εκμεταλλεύτηκε την αδυναμία του ελέγχου της κυβέρνησης της Βαγδάτης στο Σουνιτικό Ιράκ και την αποτυχία του κράτους που ήταν συνέπεια του εμφυλίου πολέμου στη Συρία. Σε επίπεδο θρησκευτικής νομιμότητας, η διεκδίκηση αυτή για τον έλεγχο της περιοχής άφησε χώρο για τη γένεση της ιδέας μιας κυβερνητικής οντότητας, που θα οργανωνόταν εξ ολοκλήρου σύμφωνα με τις αρχές του ισλαμικού νόμου.

Ο ισχυρισμός ότι είναι ένα αυθεντικό Ισλαμικό Κράτος που εφαρμόζει τους κυβερνητικούς κανόνες που βρέθηκαν στα κλασικά βιβλία δικαίου, ήταν το κλειδί της διεθνούς απήχησης του IS. Ομάδες τζιχαντιστών όπως η Αλ Κάιντα, είχαν από καιρό τη δυνατότητα να βασίζονται σε εθελοντές από όλο τον κόσμο που επιδίωκαν να πολεμήσουν τους άπιστους εισβολείς που ζουν στα μουσουλμανικά εδάφη. Το IS σκόπευε επίσης να βασιστεί σε εθελοντές, με μία διαφορετική δημογραφική πλευρά: νέους μουσουλμάνους πρόθυμους να βιώσουν την εξιδανικευμένη εκδήλωση αυτού που προηγουμένως ήταν αφηρημένη φαντασία.

Παραδόξως, λειτούργησε. Όλες οι σοκαριστικές πράξεις πρωτοφανούς βίας και σκληρότητας στις οποίες προχώρησε το IS ήρθαν με λεπτομερείς αιτιολογίες που προέκυψαν από μια άκαμπτη ερμηνεία από ισλαμικές νομικές πηγές- και δημοσιεύθηκαν ηλεκτρονικά. Από τη σκοπιά των εμπνευσμένων πιστών, αυτές οι τρομακτικές πράξεις ήταν αξιώσεις για αυθεντικότητα. Η καταδίκη του κόσμου προσέφερε δωρεάν δημοσιότητα και μια αίσθηση ότι οι πραγματικές διδασκαλίες του Προφήτη Μωάμεθ τέθηκαν σε εφαρμογή.

Έτσι, οι οπαδοί του IS έβλεπαν τους εαυτούς τους ως κάποιους που ενώνονται σε μια ουτοπική κοινότητα που οργανώνεται σύμφωνα με τους νόμους του Θεού και εκτελεί τις επιταγές του.

Η ουτοπία κάποιου, ωστόσο, είναι η δυστοπία κάποιου άλλου. Όποιος ανησυχούσε για την άνοδο των τζιχαντιστών-σαλαφιστών - που θα μπορούσε να είναι σχεδόν οποιοσδήποτε, ανεξάρτητα από τη θρησκεία - θα μπορούσε να δει στο IS το παράδειγμα προς αποφυγή, της κόλασης επί γης που θα μπορούσε να επιβάλει ο ισλαμικός νόμος.

Ας αντιπαρέλθουμε του γεγονότος ότι είναι αρκετά βέβαιο ότι καμία ιστορικά υπάρχουσα ισλαμική πολιτεία δεν προέβη ποτέ σε συστηματικους φόνους και βιασμούς, όπως έκανε το IS. Ήταν αρκετό το γεγονός ότι το IS παρουσίαζε τις φρικαλεότητές του ως "αυθεντικό Ισλάμ". Η ζημιά που προκάλεσε το IS στο πώς αντιλαμβάνεται ο κόσμος το Ισλάμ είναι πιθανό να παραμείνει για πολλά χρόνια.

Για να καταλάβουμε γιατί κάποιοι νεαροί μουσουλμάνοι συσπειρώθηκαν για να συμμετάσχουν στο IS, είναι χρήσιμο να το συγκρίνουμε με άλλα επαναστατικά ουτοπικά κινήματα. Η κουβανική επανάσταση του Fidel Castro είναι ένα καλό παράδειγμα. Μετά από αυτή, η Κούβα έγινε μια εξιδανικευμένη ουτοπία/δυστοπία. Νέοι σοσιαλιστές από όλο τον κόσμο προσήλθαν για να συμμετάσχουν στο πείραμα. Υπήρχαν και μαζικές εκτελέσεις - αλλά οι περισσότεροι ουτοπιστές φαίνεται να πιστεύουν ότι δεν μπορούν να "φτιάξουν μια ομελέτα χωρίς να σπάσουν κάποια αυγά".

Οι άνθρωποι, ειδικά οι νέοι, που πηγαίνουν να ενταχθούν σε μια επαναστατική ουτοπία, εκφράζουν μια ξεχωριστή ανθρώπινη φιλοδοξία: να διαμορφώσουν το μέλλον και τον κόσμο μέσω των δικών τους προσπαθειών. Αυτή μπορεί να οδηγήσει τους ανθρώπους να κάνουν συγκλονιστικά, τρομερά πράγματα, ειδικά όταν βρίσκονται υπό την επίδραση του ουτοπικού ιδεαλισμού.

Αυτό που ίσχυε πάντα ήταν το γεγονός ότι η παγκόσμια επιρροή του IS μπορεί να κλονιστεί, με το να τερματιστεί η διεκδίκησή του στην κυριαρχία. Είναι ντροπιαστικό που χρειάστηκαν τρία χρόνια. Αλλά τώρα που συνέβη, το IS δεν μπορεί να διατηρήσει το ξεχωριστό του "σήμα κατατεθέν".

Έχοντας συρρικνωθεί σε ένα σκιώδες τρομοκρατικό δίκτυο, το IS δεν θα είναι τίποτα περισσότερο από μια Αλ Κάιντα χωρίς τον Osama bin Laden. Θα ασκήσει βία για να ασκήσει βία, όχι για τη δυνατότητα αποκατάστασης του χαλιφάτου.

Θα χρειαστεί μια γενιά ή ίσως και περισσότερο για να κατανοήσουμε τι ήθελε το IS για το Ισλάμ στον 21ο αιώνα. Τίποτα καλό, αυτό είναι σίγουρο. Αλλά ίσως η αποτυχία του, βοηθήσει να διασφαλιστεί ότι τα μελλοντικά ουτοπικά όνειρα δεν θα γίνουν δυστοπικά τόσο γρήγορα.

BloombergView
Capital



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Ανοιχτή επιστολή προς τον πρωθυπουργό, Αλέξη Τσίπρα, έστειλαν δεκαεννιά οργανώσεις για τα ανθρώπινα δικαιώματα, ζητώντας να μπει τέλος στη λεγόμενη «πολιτική περιορισμού» των αιτούντων άσυλο στα νησιά του Αιγαίου και να μεταφερθούν οι πρόσφυγες από τα νησιά στην ηπειρωτική Ελλάδα.

Όπως επισημαίνουν, χιλιάδες άνθρωποι, μεταξύ αυτών και πολύ μικρά παιδιά, γυναίκες μόνες ή εγκυμονούσες, καθώς και άτομα με σωματικές αναπηρίες, είναι εγκλωβισμένοι σε άθλιες συνθήκες με τον χειμώνα προ των πυλών. Ο εξαναγκασμός των αιτούντων άσυλο να διαβιώνουν σε συνθήκες που παραβιάζουν τα δικαιώματά τους και είναι επιζήμιες για την ευημερία, την υγεία και την αξιοπρέπειά τους, δεν μπορεί να δικαιολογηθεί από την εφαρμογή της συμφωνίας μεταξύ ΕΕ και Τουρκίας.

Οι οργανώσεις τονίζουν ότι από την έναρξη εφαρμογής της Δήλωσης ΕΕ - Τουρκίας τον Μάρτιο του 2016, τα ελληνικά νησιά της Λέσβου, της Χίου, της Σάμου, της Κω και της Λέρου έχουν μετατραπεί σε χώρους εγκλεισμού επ’ αόριστον. Χιλιάδες γυναίκες, άντρες και παιδιά είναι παγιδευμένοι σε απαράδεκτες και ασταθείς συνθήκες, ενώ πολλοί από αυτούς στερούνται πρόσβασης σε ικανοποιητικές διαδικασίες ασύλου. Οι αιτούντες άσυλο που έφτασαν στα νησιά κατά τις πρώτες μέρες εφαρμογής της Συμφωνίας ΕΕ - Τουρκίας έχουν εγκλωβιστεί εκεί για τουλάχιστον 19 μήνες.

Η πρόσφατη αύξηση αφίξεων αντρών, γυναικών και παιδιών έχει αυξήσει την ασκούμενη πίεση στα ήδη υπερπλήρη κέντρα υποδοχής και ταυτοποίησης που είναι γνωστά ως hotspot. Οι τρέχουσες αφίξεις είναι ακόμα σχετικά μειωμένες και αναμένεται να είναι ευρύτερα διαχειρίσιμες από την Ελλάδα και την Ευρωπαϊκή Ένωση, αλλά περιλαμβάνουν σημαντικό αριθμό γυναικών και παιδιών.

Η κατάσταση είναι ιδιαίτερα κρίσιμη στη Σάμο και τη Λέσβο, όπου οι συνολικά 8.300 και πλέον αιτούντες άσυλο και μετανάστες ζουν σε εγκαταστάσεις hotspot χωρητικότητας μόλις 3.000 ατόμων. Η πρόσφατη ανακοίνωση ότι 2.000 αιτούντες άσυλο θα μεταφερθούν από τα δύο νησιά στην ηπειρωτική Ελλάδα κατά τις προσεχείς εβδομάδες ως έκτακτο μέτρο αποσυμφόρησης είναι μία θετική εξέλιξη, ανακοίνωσαν οι οργανισμοί. Ωστόσο, δεν αρκεί ώστε να μετριάσει τον ισχύοντα συνωστισμό στις εγκαταστάσεις και δεν αντιμετωπίζει με βιώσιμο τρόπο τα συστημικά ζητήματα που έχουν προκαλέσει αυτή την κατάσταση έκτακτης ανάγκης – δηλαδή, την πολιτική περιορισμού.

Με τον χειμώνα προ των πυλών για τρίτη φορά από τότε που άρχισαν οι αφίξεις μεγάλης κλίμακας στα νησιά, είναι προφανές ότι οι ελληνικές αρχές δεν μπορούν να ανταποκριθούν στις βασικές ανάγκες και να προστατέψουν τους αιτούντες άσυλο όσο αυτοί παραμένουν στα νησιά. Την εφαρμογή της Δήλωσης ΕΕ - Τουρκίας έχουν επικαλεστεί αξιωματούχοι της ΕΕ και της Ελλάδας ως δικαιολογία για την πολιτική περιορισμού. Αλλά το να εξαναγκάζονται οι αιτούντες άσυλο να παραμένουν υπό συνθήκες που παραβιάζουν τα δικαιώματά τους και είναι επιζήμιες για την ευημερία, την υγεία και την αξιοπρέπειά τους, είναι αδικαιολόγητο, δήλωσαν οι οργανώσεις.

Οι οργανώσεις καλούν τον πρωθυπουργό κύριο Τσίπρα να προστατέψει τα ανθρώπινα δικαιώματα των αιτούντων άσυλο που είναι εγκλωβισμένοι στα νησιά βάζοντας ένα τέλος στην πολιτική περιορισμού. Οι αιτούντες άσυλο θα πρέπει να μεταφερθούν στην ηπειρωτική χώρα και να εξασφαλιστεί ότι θα τους παρασχεθούν κατάλληλα καταλύματα και υπηρεσίες ώστε να καλύψουν τις ανάγκες τους και να διασφαλίσουν ότι οι αιτήσεις ασύλου τους κρίνονται δίκαια.

Δηλώσεις από Συμμετέχουσες Οργανώσεις

«Η Ελλάδα πρέπει να βάλει ένα τέλος στην απάνθρωπη πολιτική του εγκλωβισμού των αιτούντων άσυλο στα νησιά», είπε η Eva Cossé, ερευνήτρια στην Ελλάδα της Human Rights Watch. «Οι άνθρωποι δεν πρέπει να εξαναγκάζονται να υποφέρουν για άλλον ένα χειμώνα σε αντίσκηνα χωρίς θέρμανση και χωρίς τις κατάλληλες υπηρεσίες».

«Η πολιτική περιορισμού θέτει σε κίνδυνο τη ζωή των ανθρώπων που αναζητούν καταφύγιο στην Ευρώπη», είπε η Jana Frey, διευθύντρια του International Rescue Committee για τη χώρα. «Αν και χαιρετίζουμε την ανακοίνωση της κυβέρνησης σχετικά με την αναχώρηση 2.000 ατόμων από τη Λέσβο και τη Σάμο τις προσεχείς ημέρες ως έκτακτο μέτρο, αυτό δεν μπορεί παρά να θεωρηθεί ένα πρώτο βήμα. Πρέπει να γίνουν πολλά περισσότερα τόσο για να βελτιωθούν οι συνθήκες στα νησιά όσο και για να μεταφερθούν οι πιο ευάλωτες ομάδες στην ηπειρωτική χώρα, ώστε να είμαστε βέβαιοι ότι δεν θα έχουμε ανθρώπινες απώλειες αυτό τον χειμώνα».

«Η Συμφωνία μεταξύ ΕΕ - Τουρκίας πρέπει να πάψει να χρησιμοποιείται ως πρόσχημα για την εγκατάλειψη των αιτούντων άσυλο σε απάνθρωπες συνθήκες στα ελληνικά νησιά», είπε η Irem Arf, ερευνήτρια της Διεθνούς Αμνηστίας στο μεταναστευτικό. «Είναι επιτακτική ανάγκη η ελληνική κυβέρνηση να μεταφέρει κατεπειγόντως τους πρόσφυγες στην ηπειρωτική Ελλάδα».

«Η πολιτική εφαρμογής της Δήλωσης ΕΕ - Τουρκίας παραβιάζει τα δικαιώματα των αιτούντων άσυλο όπως αυτά προβλέπονται από το διεθνές δίκαιο και έχει συμβάλει στην διάσπαση της κοινωνικής συνοχής στα επηρεαζόμενα ελληνικά νησιά», δήλωσε ο Σπύρος Ριζάκος, διευθυντής της οργάνωσης ΑΙΤΗΜΑ «Είναι πλέον καιρός η ΕΕ και οι ελληνικές αρχές να εγκαταλείψουν αυτήν την πολιτική.».

«Η Ευρώπη αρνείται να παρέχει ανθρώπινες συνθήκες υποδοχής και αξιοπρέπεια στους ανθρώπους που έχουν ανάγκη καταφθάνοντας στις ακτές μας», είπε ο Nicola Bay, επικεφαλής της αποστολής της Oxfam στην Ελλάδα. «Οι αρχές της Ελλάδας και της ΕΕ οφείλουν άμεσα να μεταφέρουν μετανάστες στην ηπειρωτική Ελλάδα και όχι να τους αφήνουν εγκλωβισμένους υπό άθλιες συνθήκες στα ελληνικά νησιά».

«Η μετατροπή αυτών των νησιών της Ελλάδας σε ένα τεράστιο κέντρο κράτησης δεν είναι προς όφελος κανενός», είπε ο Gianmaria Pinto, Διευθυντής στην Ελλάδα του Norwegian Refugee Council. «Όλοι μας γνωρίζουμε τι είναι απαραίτητο να γίνει, όπως το γνωρίζει και η κυβέρνηση: πρέπει να παρέχουμε στις ευάλωτες ομάδες των ανθρώπων που παραμένουν εγκλωβισμένοι στα νησιά αξιοπρεπή καταλύματα και κατάλληλες υπηρεσίες, χωρίς να παραβλέπουμε και τη νομική βοήθεια».

Διαβάστε ολόκληρη την επιστολή εδώ.

Όχι, δεν υπήρξε καμία αναφορά από τις 19 ευαίσθητες οργανώσεις, στο πως ζούνε οι γηγενείς κάτοικοι της χώρας. Ενδεχομένως, επειδή ασπάζονται πλήρως το άτυπο κυβερνητικό δόγμα προς τους Έλληνες πολίτες: "Αν δεν σας αρέσει η Ελλάδα μπορείτε να φύγετε, διαφορετικά, σκάστε και πληρώστε όσα απαιτούμε, έως ότου να μην μπορείτε να ανταπεξέλθετε και χάσετε μετά την αξιοπρέπειά σας και τα σπίτια σας...".
Δυστυχώς, δικαιώματα και εκπροσώπηση στην Ελλάδα έχουν πλέον μόνο όσοι δεν είναι Έλληνες...


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Αγέλες ανθρωποειδών κυκλοφορούν ελεύθερα ανάμεσά μας.
Μην σας ξεγελάει όμως το ότι στέκονται στα δύο πόδια.
Πρόκειται για ύαινες.
Κακοποιά βρωμόσκυλα που πεινάνε για σάρκα και διψάνε για αίμα.
Μαζεύονται πολλά μαζί και επιτίθενται σε φιλήσυχους, αδυνάμους και ανυπεράσπιστους.
Ικανά μόνο για το κακό, θρασύδειλα και ακαταλόγιστα, αιφνιδιάζουν τα θύματα και εξαφανίζονται αμέσως σε κρησφύγετα.

Ύαινες.


Πώς αλλιώς να χαρακτηρίσει κανείς τα καθάρματα που ξυλοφόρτωσαν Ευέλπιδες, φαντάρους και πολίτες στο Μοναστηράκι;
Πώς αλλιώς να αποκαλέσει κανείς τα κτήνη που χτύπησαν το ΑμΕΑ (με αναπνευστική ανεπάρκεια!) στην ΑΣΟΕΕ;
Πώς αλλιώς να ονομάσει κανείς τα ζώα που επικήρυξαν τον Συρίγο;

Αντιεξουσιαστές;
Ας γελάσω! Η βία προς τον αδύναμο είναι η χειρότερη μορφή εξουσίας.
Αναρχικούς;
Ας καγχάσω! Ο αναρχισμός είναι κοινωνική ιδεολογία. Δεν θεωρεί εχθρικό τον κοινωνικό ιστό.
Αγανακτισμένους;
Ας μειδιάσω! Από πότε η αγανάκτηση δικαιούται να υπονομεύει την κοινωνία;

Ας τ’ αφήσουν αυτά οι αντικοινωνικοί με τις μάσκες.
Είναι χειρότεροι από τους φασίστες που σακατέψανε τους ταλαίπωρους Ασιάτες στον Ασπρόπυργο. Πολύ χειρότεροι.
Ο φασίστας επικαλείται παπαριές περί ανωτέρων φυλών.
Αυτοί επικαλούνται ισότητες, ανθρώπινα δικαιώματα κτλ.
Ωραία πράγματα δηλαδή.
Και γι’ αυτά τα ωραία, ασκούν βία! Ανεξέλεγκτη, απάνθρωπη, αντικοινωνική.
Η βία τού φασίστα με «αντιφασιστικές» δικαιολογίες!

Ας τ’ αφήσουν αυτά οι μισάνθρωποι.
Κανείς «καλός Σαμαρείτης» δεν κακοποιεί όσους έχουν ανάγκη.
Κανείς εθελοντής δεν δυσφημεί τον σκοπό του εθελοντισμού του.
Κανείς τιμωρός δεν αποτελειώνει τα θύματα αδιαφορώντας για τους εγκληματίες.

Ας τ’ αφήσουν αυτά τα χουλιγκάνια και τα πρακτόρια.
Κανείς αντισυστημικός δεν υπερασπίζεται τους δούρειους ίππους του καπιταλισμού, δηλαδή γκέι κουλτούρες, ταυτότητες φύλου, ανοιχτά σύνορα και λοιπά κουραφέξαλα.
Κανείς αυτόνομος ή περιθωριακός δεν εκτελεί τις εντολές των ελίτ.
Κανείς αγωνιστής δεν μάχεται για τις επιθυμίες των μπουρζουάδων αντί για τις ανάγκες των προλετάριων.

Λαϊκοί αγωνιστές εναντίον της κοινωνίας!
Καλό και τούτο.
Αγέλες είναι. Ύαινες.

Πηγή Αριστείδης (ο δίκαιος)


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Ἡ φωνή τοῦ Ἁγίου Μαξίμου τοῦ Ὁμολογητοῦ

Γράφει ὁ Φώτης Μιχαήλ, ἰατρός

Τόν τελευταῖο καιρό, δέν περνάει οὔτε μέρα σχεδόν, πού νά μή δημοσιεύεται τοὐλάχιστον μία συνάντηση Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιαστικῶν ἀξιωματούχων μέ ἀντίστοιχους αἱρετικούς ‘’συναδέλφους’’ τους!
Καί δέν φτάνουν οἱ αἴθουσες συνεδριάσεων καί τά χαλαρά τραπεζώματα γιά δαῦτες τίς δημοσιοσχετίστικες συναντήσεις, ἀλλά καταλήγουμε δυστυχῶς καί μέσα στίς ἁγιασμένες μας ἐκκλησιές, νά προσευχόμαστε παρέα μαζί τους! Μέ ποιούς; Μέ τούς αἱρετικούς!

Καί τούς βάζουμε μάλιστα στό κέντρο τῆς ἐκκλησιᾶς μας, δίπλα καί ἀπέναντι ἀπό τό Δεσποτικό, σέ πολυτελεῖς πολυθρόνες καί θρόνους περικαλεῖς καί ὑψηλούς!

Καί, ὧ τῆς ὕβρεως καί τῆς παρανομίας: Γίνεται ἡ Μεγάλη Εἴσοδος, περνᾶνε ἀπό μπροστά τους (μπροστά ἀπό τούς αἱρετικούς)τά Τίμια Δῶρα καί κανένας, μά κανένας ἀπό τούς δικούς μας παρισταμένους ἐκκλησιαστικούς ἀξιωματούχους δέν βγάζει ἄχνα διαμαρτυρίας!

Μήπως δέν ἐκφωνήθηκε τό ‘’τάς θύρας, τάς θύρας ἐν σοφίᾳ πρόσχωμεν’’;
Μήπως ἔπαψε στίς ἡμέρες μας νά ἰσχύει ἡ ἱερά αὐτή προτροπή γιά ἀπομάκρυνση τῶν μή μυημένων ἀπό τόν χῶρο τῆς Θείας Λατρείας;
Ἀπό ποῦ λάβαμε τό δικαίωμα νά κουβαλᾶμε μέσα στήν Θεία Λειτουργία γνωστούς ἀμετανόητους αἱρετικούς καί αἱρεσιάρχες;
Εἶναι ἤ δέν εἶναι, οἱ παπικοί καί οἱ προτεστάντες -οἱ guest star τῶν ἱερῶν μας πανηγύρεων- σέ Φανάρι, Ἀθῆνα, Κολυμπάρι καί Ὁμογένεια, ἀμετανόητοι αἱρετικοί;
Τί λένε οἱ Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας μας γιά τίς περιπτώσεις αὐτές;
Τί προβλέπεται ἀπό τούς Ἱερούς μας Κανόνες;
Τί γράφει τό Ἱερό μας Εὐαγγέλιο;
Οἱ Ἅγιοι Ἀπόστολοι τί μᾶς ἔχουν διδάξει πάνω στό θέμα αὐτό;

Εἶναι νά ἀναρρωτιέται κανείς: Στίς ἡμέρες μας, πού οἱ περισσότεροι τῶν ἱερωμένων μας εἶναι κάτοχοι τίτλων πανεπιστημιακῶν σχολῶν, πῶς νά ἀποδώσεις αὐτή τήν κατ’ ἐξακολούθηση ἐκκλησιολογική καί δογματική ἐνδοτικότητα, ἁπλά καί μόνον στήν ἄγνοια; Φαίνεται, ὅτι στήν πραγματικότητα συμβαίνει κάτι ἄλλο καί μάλιστα πολύ πιό βαρύ.

Καί ἐπί τοῦ προκειμένου, ὁ παρακάτω σχετικός λόγος τοῦ μεγάλου Πατρός τῆς Ἐκκλησίας μας, τοῦ Ἁγίου Μαξίμου τοῦ Ὁμολογητοῦ, ἔρχεται νά βεβαιώσει γιά πολλοστή φορά, ὅτι ὄντως κάτι ἄλλο συμβαίνει, τό ὁποῖο σχετίζεται ὅχι βεβαίως μέ τήν ἄγνοια, ἀλλά μέ τήν περιφρόνηση τῶν Ἁγίων μας Πατέρων καί τῆς Ἱερᾶς μας Παραδόσεως.
Καί τοῦτο, διότι οἱ ἀσφαλεῖς γνώμονες καί κανονάρχες τῆς Πίστεώς μας, δηλαδή οἱ Ἅγιοι, εἶναι πάντοτε διαθέσιμοι, εὐκόλως προσβάσιμοι καί πάντοτε σαφεῖς καί ἐπίκαιροι. Γι’ αὐτό καί ἡ εὐθύνη μας ἀπέναντι στήν ζωή καί τό δόγμα τῆς πολυτίμητης Ὀρθοδοξίας μας εἶναι μοναδική καί παμμέγιστη.

Γράφει ὁ Ἅγιος Μάξιμος ὁ Ὁμολογητής:
‘’Ψευδαποστόλους δέ, καί ψευδοπροφήτας, καί ψευδοδιδασκάλους μόνους νοῶ τούς αἱρετικούς. Ὧν οἱ λόγοι καί οἱ λογισμοί διεστραμμένοι εἰσίν’’.(*)
Δηλαδή: Ψευδαποστόλους καί ψευδοπροφῆτες καί ψευδοδιδασκάλους θεωρῶ μόνο τούς αἱρετικούς. Τῶν ὁποίων οἱ λόγοι καί οἱ λογισμοί εἶναι διεστραμμένοι.
‘’Ὥσπερ οὖν ὁ τούς ἀληθεῖς ἀποστόλους, καί προφήτας, καί διδασκάλους δεχόμενος, Θεόν δέχεται, οὕτως καί ὁ τούς ψευδαποστόλους, καί ψευδοπροφήτας, καί ψευδοδιδασκάλους δεχόμενος, τόν διάβολον δέχεται’’.(*)
Ὅπως, λοιπόν, αὐτός πού δέχεται τούς πραγματικούς Ἀποστόλους καί Προφῆτες καί Διδασκάλους, δέχεται τόν Θεό, ἔτσι καί ὅποιος δέχεται τούς ψευδαποστόλους καί ψευδοπροφῆτες καί ψευδοδιδασκάλους, δέχεται τόν διάβολο.

____________________________________________________________________
(*) (Περί τῶν πραχθέντων ἐν Βιζύῃ..., ΕΠΕ 15Γ,25. PG 90, 144-145), ΜΑΞΙΜΙΑΝΟΝ ΤΑΜΕΙΟΝ, Βενεδίκτου Ἱερομονάχου Ἁγιορείτου, τόμος Α’, σελ. 157.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Ο Τουρκικός λαός θα πρέπει να απορρίψει φήμες για τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα, προέτρεψε το Σάββατο, ο τραπεζικός ρυθμιστικός φορέας της χώρας , μετά από αναφορές που υποδεικνύουν ότι ορισμένες τουρκικές τράπεζες αντιμετωπίζουν πρόστιμα δισεκατομμυρίων αμερικανικών δολολαρίων για εικαζόμενες παραβιάσεις των κυρώσεων κατά του Ιράν.

«Ας προσέξει το κοινό ότι ιστορίες, οι οποίες είναι φήμες στην πραγματικότητα, σχετικά με τις τράπεζές μας, δεν βασίζονται σε έγγραφα ή γεγονότα και δεν πρέπει να ληφθούν υπόψη», ανέφερε σε δήλωσή του η ρυθμιστική αρχή του τραπεζικού συστήματος της BDDK, προσθέτοντας ότι οι τράπεζες της Τουρκίας λειτουργούν καλά.

Τα σχόλια ήρθαν μετά από μια έκθεση της εφημερίδας Haberturk το Σάββατο, σύμφωνα με την οποία έξι τουρκικές τράπεζες αντιμετωπίζουν σημαντικά πρόστιμα, παραπέμποντας σε μια έκθεση που στηρίζεται στις «σοβαρότρες τραπεζικές πηγές».

Δεν αναφέρθηκαν ονόματα τραπεζών, ωστόσο η έκθεση ανέφερε ότι μία τράπεζα αντιμετωπίζει ποινή άνω των 5 δισεκατομμυρίων δολαρίων.

Ένας εκπρόσωπος του Αμερικανικού Υπουργείου Οικονομικών, ο οποίος είναι υπεύθυνος για το καθεστώς κυρώσεων των ΗΠΑ, δήλωσε ότι το «υπουργείο Οικονομικών δεν έχει παρόμοιες προθέσεις ή προοπτικές».

Εν τω μεταξύ, δύο ανώτεροι αξιωματούχοι της τουρκικής οικονομίας, ανέφεραν ότι η Τουρκία δεν έχει λάβει ακόμη καμία ειδοποίηση από την Ουάσινγκτον για τέτοιες κυρώσεις, σύμφωνα με το Reuters.

Η φήμες κυκλοφόρησαν καθώς μια σειρά από μεγάλες τράπεζες αντιμετωπίζουν δισεκατομμύρια δολάρια σε πρόστιμα, για παραβιάσεις κυρώσεων με το Ιράν τα τελευταία χρόνια.

Την περασμένη εβδομάδα ο Αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τράμπ υιοθέτησε μια πιο επιθετική γραμμή προς το καθεστώς της Τεχεράνης, συμπεριλαμβάνοντας αυστηρές νέες κυρώσεις κατά της παραστρατιωτικής δύναμης του Ιρανικού Ρεπουμπλικανικού Σώματος (Φρουροί της Επανάστασης).

Επίσης, αρνήθηκε να αποδεχθεί τη συμμόρφωσή του, με μια συμφωνία πυρηνικής ενέργειας που μετέχουν οι Ηνωμένες Πολιτείες και άλλες πέντε δυνάμεις, όπως η Βρετανία, η Γαλλία και η Γερμανία υπό τον προκάτοχό του Μπαράκ Ομπάμα.

Η έκθεση Haberturk έρχεται, καθώς οι σχέσεις μεταξύ Ουάσιγκτον και Άγκυρας, που είναι συμμάχοι του ΝΑΤΟ, έχουν δοκιμαστεί από μια σειρά διπλωματικών κρίσεων,οδηγώντας και τις δύο χώρες να περιορίσουν την έκδοση θεωρήσεων στους πολίτες τής άλλης.

Τον περασμένο μήνα οι εισαγγελείς των ΗΠΑ κατηγόρησαν έναν πρώην υπουργό οικονομίας της Τουρκίας και τον πρώην επικεφαλής μιας κρατικής τράπεζας για συνωμοσία προκειμένου να παραβιάσουν τις κυρώσεις του Ιράν μεταφέροντας παράνομα εκατοντάδες εκατομμύρια δολάρια, μέσω του χρηματοπιστωτικού συστήματος των ΗΠΑ, για λογαριασμό της Τεχεράνης.

Ωστόσο, ο ίδιος ο Πρόεδρος Ταγίπ Ερντογάν απέρριψε τις κατηγορίες,χαρακτηρίζοντάς τες πολιτικά παρακινημένες και πως ισοδυναμούσαν με επίθεση κατά της Τουρκικής Δημοκρατίας.

Οι κατηγορίες απορρέουν από την υπόθεση εναντίον του Ρεζά Ζαράμπ, ενός πλούσιου Τούρκου-Ιρανού εμπόρου χρυσού και στενού φίλου του υιού Ερντογάν, ο οποίος συνελήφθη στις Ηνωμένες Πολιτείες για την παραβίση των κυρώσεων κατά του Ιράν, τον περασμένο χρόνο.

Ο Ερντογάν δήλωσε ότι οι αμερικανικές αρχές είχαν «δευτερεύοντα κίνητρα» να χρεώσουν τον Ζαράμπ, ο οποίος δενπαραδέχθηκε ότι είναι ένοχος.

Οι χθεσινές φήμες προκάλεσαν ανησυχία κι εκνευριμό στην Τουρκία, η οποία εν μέσω κρίσης έχει δει να μειόνονται εκ νέου οι καταθέσεις στις τράπεζες περιορίζοντας σημαντικά τις κινήσεις τους.

"Σημειώσεις"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Χτες, περίπου 20 από αυτούς που ψήφισαν τη διάταξη Κατρούγκαλου για να δοθούν εκατομμύρια αναδρομικά στους συνταξιούχους βουλευτές, πήγαν στη Μακρόνησο να προσκυνήσουν. Προφανώς τον αγγλοαμερικάνικο Παρθενώνα της νεώτερης Ελλάδας. Πήραν και αστυνομικούς μαζί τους. Μην τους πάρουν στο κυνήγι όσοι βασανίστηκαν εκεί επειδή δεν υπέγραφαν δήλωση. Μια και ετούτοι οι ξεφτιλισμένοι υπογράφουν τα πάντα χωρίς να απειλείται τίποτε άλλο εκτός από τις καρεκλίτσες τους!

Είχα την τύχη και την τιμή να είμαι επί 14 χρόνια ο αρχισυντάκτης διαχειριστής του πολιτικού ρεπορτάζ της Ελευθεροτυπίας μαζί με τον εξόριστο και μυστικό γραμματέα του ΚΚΕ στη Μακρόνησο. Οι δυο μας. Τα γραφεία μας σχεδόν εφάπτονταν. Μοιραζόμασταν τις προσωπικές μας ζωές με εκατέρωθεν εκμυστηρεύσεις, όπως κάνουν οι άνθρωποι που σχεδόν συζούν. Μέχρι που μας χώρισε ο πρόωρος θάνατός του.

Ο άνθρωπος αυτός, ένας πραγματικός ιδεολόγος, είχε ένα χαρακτηριστικό πάνω απ όλα: Ήταν ακραία έντιμος. Ακραία ειλικρινής. Και με τους άλλους και με τον εαυτό του. Γι αυτό και δεν δείλιασε να αναθεωρεί κάθε φορά όσα απ αυτά που πίστευε τα θεωρούσε λάθος ή ξεπερασμένα. Χωρίς γελοίες δικιολογίες. Ήταν ακριβώς το αντίθετο από ό,τι είναι σήμερα σχεδόν όλοι αυτοί με τους οποίους συμπορεύτηκε στην Αριστερά και στον Συνασπισμό. Η τύχη ή η ατυχία του έταξε να μη ζήσει την κατάντια που λέγεται ΣΥΡΙΖΑ. Και τις γελοίες ανώδυνες και προσβλητικές εκδρομούλες στη Μακρόνησο.

Ο γενναίος αυτός Αγωνιστής, ένας από τους 114 που δεν υπέγραψαν δήλωση στο κολαστήριο της Μακρονήσου μαζί με τον εκδότη της Ελευθεροτυπίας, έζησε εκεί την απανθρωπιά των βασανιστηρίων γι αυτή του τη στάση, όπως και όλοι οι σύντροφοί του. Ούτε αυτός, ούτε κανείς άλλος διανοήθηκε να υποκύψει επειδή… πιέστηκε! Όπως οι χτεσινοί εκδρομείς στη Μακρόνησο!

Ο Άνθρωπος αυτός με συνείδηση και ευθύνη κουβαλούσε πάντα μέσα του ένα βάρος. Την απόφαση για μαζικό ξεσηκωμό στο νησί, που είχε σαν αποτέλεσμα τον βομβαρδισμό των εκεί στρατοπέδων από τα πολεμικά πλοία και το θάνατο δεκάδων κρατούμενων. Δεν βρήκε ποτέ μια καλή και βολική δικιολογία για τον εαυτό του. Μου έλεγα πάντα με προσωπικό πόνο: «Ήταν μια λάθος απόφαση». Καμιά σχέση με όλο αυτό τον ανεύθυνο θίασο που κάνει εκδρομούλες στον κατ εξοχήν τόπο του «όχι», έχοντας καθημερινά λερώσει τα παντελόνια και τις φούστες του με δεκάδες «ναι». Και με δεκάδες φτηνές δικιολογίες. Μισθοδοτούμενος, όχι βασανιζόμενος!

Ο Αριστερός αυτός Άνθρωπος, γι' ναυτή του την ειλικρινή και γενναία στάση ήταν σεβαστός όχι μόνο από τους ομοϊδεάτες του, αλλά, κυρίως από τους πολιτικούς του «αντίπαλους», που συχνά τον καλούσαν σε ιδιωτικές συζητήσεις για να ακούσουν τις απόψεις του. Μεταξύ τους, ο Κων. Καραμανλής και ο Κ. Μητσοτάκης. Ποτέ δεν τους περιφρόνησε. Επειδή οι απόψεις του ήταν απόσταγμα μιας πολιτικής σύνθεσης στην υπηρεσία μιας χώρας, μιας κοινωνίας. Δεν ήταν τα άναρθρα, γεμάτα κόμπλεξ διχαστικά ανεμοσκορπίσματα των χτεσινών χαζοχαρούμενων δήθεν προσκυνητών της Μακρονήσου. Στην υπηρεσία μιας φαντασιακής μισαλλοδοξίας.

Ο Άνθρωπος αυτός, συνάδερφος και φίλος ταυτόχρονα και δάσκαλος στο ήθος και την ευθύτητα, ήταν συνάμα διευθυντής της μεταπολεμικής «Αυγής» και βουλευτής της προχουντικής ΕΔΑ. Σε καμιά από τις δύο ιδιότητες δεν ξεπούλησε αυτά που πίστευε από φόβο για τις διώξεις και τις εξορίες που τελικά υπέστη. Και ήταν πολλές. Όπως και οι καθημερινές απειλές. Σε αντίθεση με τους χτεσινούς χαμογελαστούς εκδρομείς της Μακρονήσου, που φωτογραφήθηκαν με θράσος και σηκωμένες τις γροθιές στο μνημείο των εξορίστων!

Άδειες γροθιές, με δάχτυλα λερωμένα από τις υπογραφές μετάνοιας που γεμίζουν τα νομοσχέδιά κατ' εντολή των αφεντικών τους. Και με νύχια περιποιημένα από τις λίμες με τις οποίες πριονίζουν το βιός, τα δικαιώματα και την ορθοστασιά ενός ολόκληρου λαού.

Αυτοί, οι ασπόνδυλοι, με συνεπιβάτη τους εκεί στη Μακρόνησο τον δήμιο των συντάξεων υπουργό Κατρούγκαλο, είχαν το θράσος να χασκογελάνε, ενώ οι υπογραφές τους είναι φαρδιές πλατιές κάτω από το ντροπιαστικό νομοσχέδιό του (4387/2016), που:

«κανονίζει» επιστροφή αναδρομικών από δικαστικές αποφάσεις μόνο για τους βουλευτές και για κανέναν άλλο συνταξιούχο (!!), την ίδια ώρα που το ίδιο νομοσχέδιο:

1. φέρνει μειώσεις κατά 50% στο ΕΚΑΣ το 2017, το 2018 και το 2019 μέχρι εξαφάνισής του την 1η Ιανουαρίου του 2020.

2. φέρνει μειώσει ως και 48% στις νέες συντάξεις

3. φέρνει μειώσεις ως και 50% σε επικουρικές συντάξεις, και το κυριότερο:

4. δεν προβλέπει πουθενά επανυπολογισμό συντάξεων των βουλευτών και ένταξή τους στον ΕΦΚΑ, όπως προβλέπει για όλους τους άλλους Έλληνες συνταξιούχους!

Αυτό το τελευταίο είναι ίσως και η πιο χειροπιαστή απόδειξη για την προνομιούχο θέση που διατηρούν για τον εαυτό τους όλοι αυτοί οι βουλευτές που σκληρίζουν ότι υπερασπίζονται τα δίκαια του λαού!

Σε μια χώρα με στοιχειώδη τσίπα θα έπρεπε να απαγορεύεται ακόμα και η προσέγγιση δειλών και υποκριτών σε μνημεία γενναίων Ανθρώπων. Εκεί που φυτρώνουν τα καθαρά και ματωμένα «όχι». Σαν του Πότη Παρασκευόπουλου.

Γ. Παπαδόπουλος - Τετράδης
Liberal



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου