Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

18 Οκτ 2012


Ρωσικό πρακτορείο ειδήσεων RIA Novosti
18 Οκτωβρίου 2012


Σε σημερινό απογευματινό του δημοσίευμα, το κρατικό ρωσικό πρακτορείο RIA Novosti αναφέρει ότι σύμφωνα με σημερινή (18/10) δήλωση του εκπροσώπου του ρωσικού Υπουργείου Εξωτερικώνοι τουρκικές αρχές αναγνώρισαν τη νομιμότητα του φορτίου που κατασχέθηκε από το συριακό επιβατικό αεροπλάνο σε πτήση από Μόσχα για Δαμασκό, αλλά καθυστερούν επειδή αντιμετωπίζουν "ένα πρόβλημα με όσα αφορούν τη διαδικασία που ακολουθήθηκε".

"Η τουρκική πλευρά μας δήλωσε ότι δεν αμφισβητεί κατ' αρχήν τη νομιμότητα του φορτίου που κατασχέθηκε αλλά δεν είναι ικανοποιημένη με τη διαδικασία κοινοποίησης της μεταφοράς", δήλωσε ο εκπρόσωπος του υπουργείου, Aλεξάντρ Λουκάσεβιτς.

"Οι Τούρκοι έχουν πλέον αποσύρει τελεσίδικα τις αρχικές καταγγελίες ότι υπήρχαν πυρομαχικά στο αεροσκάφος", πρόσθεσε.

Το αεροσκάφος της Syrian Air εξαναγκάστηκε σε προσγείωση από μαχητικά αεροπλάνα F16 της Τουρκίας στις 10 Οκτωβρίου βάσει υποψιών των τουρκικών αρχών ότι μετέφερε πολεμικό υλικό.

Τα τουρκικά μαχητικά καθήλωσαν το συριακό Airbus A320 σε τουρκικό αεροδρόμιο τρεις ώρες περίπου αφού απογειώθηκε από το διεθνές αεροδρόμιο Βνούκοβο της Μόσχας. Τελικά η Τουρκία επέτρεψε στο A320 να συνεχίσει την πτήση του μετά από πέντε ώρες επιθεώρηση του αεροσκάφους, η οποία είχε ως αποτέλεσμα την κατάσχεση αρκετών αντικειμένων που οι Τούρκοι θεώρησαν "ύποπτα".

Η Μόσχα δήλωσε ευθύς εξ αρχής ότι δεν υπήρχαν όπλα στο αεροσκάφος, ότι η παράδοση ήταν "απολύτως νόμιμη" και ότι η Ρωσία θα απαιτήσει την επιστροφή του εξοπλισμού.

Ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών, Σεργκέι Λαβρόφ, δήλωσε, ωστόσο, ότι ο "εξοπλισμός ραντάρ" που βρισκόταν στο σκάφος θα μπορούσε να έχει τόσο πολιτικές και στρατιωτικές εφαρμογές.

Ο Τούρκος πρωθυπουργός, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, δήλωσε ότι το αεροπλάνο μετέφερε ρωσικής κατασκευής στρατιωτικό εξοπλισμό και πυρομαχικά που προορίζονταν για το στρατό της Συρίας. Σε απάντηση σε αυτούς τους ισχυρισμούς, το υπουργείο Εξωτερικών της Συρίας ισχυρίστηκε ότι το αεροσκάφος δεν μετέφερε όπλα ή άλλα παράνομα αντικείμενα.

Η Μόσχα έχει μπλοκάρει επανειλημμένα την επιβολή διεθνών κυρώσεων κατά του εμπόλεμου καθεστώτος του Σύριου προέδρου, Μπασάρ αλ-Άσαντ, ισχυριζόμενη ότι οι κυρώσεις εκφράζουν την προκατάληψη της Δύσης υπέρ των ξένων μισθοφόρων που δρουν στη Συρία και της λεγόμενης συριακής "αντιπολίτευσης". Σύμφωνα με τις ομάδες αυτές της "αντιπολίτευσης", δεκάδες χιλιάδες πολίτες έχουν χάσει τη ζωή τους από τότε που ξέσπασε η εσωτερική σύρραξη στη Συρία τον Μάρτιο του 2011.

Η Ρωσία επιμένει σταθερά ότι οι συνεχιζόμενες παραδόσεις ρωσικού στρατιωτικού εξοπλισμού προς στη Συρία είναι, σύμφωνα με παλαιότερα συμβόλαια που είχαν υπογραφεί μεταξύ των δύο χωρών, για αμυντικό σκοπό και απαγορεύεται να χρησιμοποιηθούν εναντίον αμάχων. Τα συμβόλαια αυτά, σύμφωνα με τη Μόσχα, ακολουθούν τους κανόνες και τις δεσμεύσεις του διεθνούς δικαίου.


Του Thierry Meyssan
Voltaire Network

Ο Οργανισμός της Συνθήκης Συλλογικής Ασφάλειας (ΟΣΣΑ) ξεκίνησε στο Καζακστάν, στις 8 Οκτωβρίου, στρατιωτικές ασκήσεις με τίτλο «Απαραβίαστη Αδελφότητα» («НЕРУШИМОЕ БРАТСТВО»). Το σενάριο είναι η ανάπτυξη μιας ειρηνευτικής δύναμης σε μια φανταστική χώρα όπου δρουν διεθνείς τζιχαντιστές και τρομοκρατικές οργανώσεις με φόντο τις εθνο-θρησκευτικές διαιρέσεις.

Το πιστοποιημένο διπλωματικό σώμα, το οποίο κλήθηκε να παραστεί στην άσκηση ακούσε προσεκτικά την εναρκτήρια ομιλία του Γενικού Γραμματέα του Οργανισμού. Δήλωσε ξεκάθαρα ότι ο ΟΣΣΑ είναι έτοιμος να παρέμβει αν χρειαστεί στην Ευρύτερη Μέση Ανατολή. Και για εκείνους που το παίζουν κωφούς, ο Νικολάι Bordyuzha δήλωσε ότι ο αναπληρωτής του δεν μιλούσε για το Αφγανιστάν.

Η Διακήρυξη της Γενεύης, που διαπραγματεύτηκε από τον Κόφι Ανάν στις 30 Ιουνίου, προβλέπει την ανάπτυξη μιας ειρηνευτικής δύναμης, αν η συριακή κυβέρνηση και η αντιπολίτευση το επιζητούν. Ο Συριακός Ελεύθερος Στρατός απέρριψε αυτή τη συμφωνία.
Ο όρος «αντιπολίτευση» προσδιορίζει επομένως μόνο τα πολιτικά κόμματα που συγκεντρώθηκαν από τότε στη Δαμασκό, υπό την αιγίδα των Ρώσου και Κινέζου πρεσβευτών.
Η συμφωνία της Γενεύης εγκρίθηκε από το Συμβούλιο Ασφαλείας και συνεπώς η ανάπτυξη των «γαλάζιων τραγιάσκων» μπορεί να υλοποιηθεί χωρίς άλλο ad hoc ψήφισμα. Ο Valery Semerikov διευκρίνισε ότι 4.000 άνδρες έχουν ήδη ανατεθεί στην ειρηνευτική δύναμη, ενώ άλλοι 46.000 εκπαιδεύονται και μπορούν να ενεργοποιηθούν γρήγορα για ενισχύσεις.

Σε αυτό το πλαίσιο, τα σημάδια της δυτικής απόσυρσης από τη Συρία πολλαπλασιάζονται. Η ροή δυτικών όπλων και μαχητών διακόπηκε, μόνο συνεχίζονται οι μεταφορές που χρηματοδοτούνται από τη Σαουδική Αραβία και το Κατάρ.

Πολύ μεγαλύτερη έκπληξη: έξι φορές σε σειρά, η διοίκηση του ΝΑΤΟ στο Ινσιρλίκ έδωσε οδηγίες για ομαδοποίηση των τζιχαντιστών σε συγκεκριμένες περιοχές για να προετοιμαστούν για μεγάλες επιθέσεις. Ωστόσο, αν και ο Συριακός Αραβικός Στρατός, που σχεδιάστηκε με σκοπό να αντιμετωπίσει τον ισραηλινό στρατό, είναι αναπροσάρμοστος για ανταρτικό πόλεμο, είναι πραγματικά πολύ αποτελεσματικός στίς συμβατικές μάχες. Ως εκ τούτου, περικύκλωσε κάθε φορά και κατάστρεψε τα ενωμένα στοιχεία που συγκεντρώθηκαν από τον Συριακό Ελεύθερο Στρατό. Θα μπορούσε κανείς να σκεφτεί, τη πρώτη φορά, ότι επρόκειτο για λάθος τακτικής, τη δεύτερη φορά για το πείσμα ενός ανίκανου στρατηγού, αλλά στην έκτη φορά, αναγκαζόμαστε να εξετάσουμε μια άλλη υπόθεση: το ΝΑΤΟ στέλνει θελημένα αυτούς τους μαχητές στο θάνατο.

Αντίθετα με την κοινή αντίληψη, το κίνητρο των τζιχαντιστών δεν είναι ξεκάθαρα ιδεολογικό ή θρησκευτικό, αλλά αισθητικό. Δεν σκοπεύουν να πεθάνουν για έναν αγώνα, στην πραγματικότητα αδιαφορούν για την τύχη της Ιερουσαλήμ. Ασπάζονται μια ρομαντική στάση και προσπαθούν να εντείνουν τα συναισθήματά τους, είτε με ναρκωτικά είτε με το θάνατο. Η συμπεριφορά τους καθιστά εύκολα μεταχειρίσημους: επιδιώκουν ακραίες καταστάσεις, τους τις προσφέρουν και κάποιος καθοδηγεί το χέρι τους. Τα τελευταία χρόνια, ο πρίγκιπας Μπαντάρ μπιν Σουλτάν είχε γίνει ο μεγάλος αρχιτέκτονας αυτών των μικρών ομάδων, συμπεριλαμβανομένης της Αλ Κάιντα. Τους πλαισίωνε με ιεροκήρυκες που τους υπόσχονταν έναν παράδεισο όπου 70 παρθένες θα τους πρόσφεραν παροξυσμικές απολαύσεις, όχι για ένα συγκεκριμένο στρατιωτικό ή πολιτικό στόχο, αλλά μόνο αν πέθαναν ως μάρτυρες, όπου τους χρειαζόταν ο Μπαντάρ .

Ωστόσο, ο πρίγκιπας Μπαντάρ έχει εξαφανιστεί από το προσκήνιο μετά την επίθεση που υπέστη στις 26 Ιουλίου. Πρέπει να είναι νεκρός. Από το Μαρόκο έως το Ξινγιάνγκ, οι τζιχαντιστές αφήνονται στην τύχη τους, χωρίς κανένα πραγματικό συντονισμό. Μπορούν να τεθούν στην υπηρεσία οποιουδήποτε, όπως αποδεικνύεται από την πρόσφατη υπόθεση της δολοφονίας του πρέσβη των ΗΠΑ στη Λιβύη. Ως εκ τούτου, η Ουάσιγκτον θέλει τώρα να απαλλαγεί από αυτό το επαχθές και επικίνδυνο φορτίο, ή τουλάχιστον να περιορίσει τον αριθμό τους. Το ΝΑΤΟ δίνει εντολές στους τζιχαντιστές για να τους εκθέσει στα πυρά του συριακού αραβικού στρατού που τους εξαλείφει μαζικά.

Εξάλλου, η γαλλική αστυνομία σκότωσε έναν Γάλλο σαλαφιστή στις 6 Οκτ. που είχε διαπράξει επίθεση εναντίον ενός εβραϊκού μαγαζιού. Οι έρευνες στο σπίτι του που ακολούθησαν έδειξαν ότι ανήκε σε ένα δίκτυο ατόμων που πήγαιναν να κάνουν τη τζιχάντ στη Συρία. Η βρετανική αστυνομία έκανε παρόμοια ανακάλυψη τέσσερις ημέρες αργότερα.

Το μήνυμα από το Παρίσι και το Λονδίνο, είναι ότι οι Γάλλοι και οι Βρετανοί που πέθαναν στη Συρία δεν ήταν σε μυστικές αποστολές, αλλά φανατικοί που ενεργούσαν με δική τους πρωτοβουλία.
Αυτό είναι προφανώς ψευδές, δεδομένου ότι ορισμένοι από αυτούς τους τζιχαντιστές διέθεταν εξοπλισμό επικοινωνίας στα πρότυπα του ΝΑΤΟ, που είχε παρασχεί από τη Γαλλία και το Ηνωμένο Βασίλειο. Εν πάση περιπτώσει, οι εν λόγω σκηνοθετήσεις σηματοδοτούν το τέλος της γαλλο-βρετανικής συμμετοχής στο πλευρό του ελευθέρου συριακού στρατού, ενώ η Δαμασκός επιστρέφει διακριτικά τους αιχμαλώτους. Γύρισε μια σελίδα.

Ως εκ τούτου, κατανοούμε την απογοήτευση της Τουρκίας και των Ουαχαμπιτών μοναρχίων που, μετά από αίτημα της Συμμαχίας, επενδύσαν ανεπιφύλακτα στο μυστικό πόλεμο, αλλά θα πρέπει από δω και στο εξής να υποφέρουν μόνες τους την αποτυχία της επιχείρησης. Παίζοντας όλα για όλα, η Άγκυρα δρομολόγησε μια σειρά από προκλήσεις που σκοπεύουν να παρεμποδίζουν τη διαφυγή του ΝΑΤΟ. Τα πάντα δοκιμάζονται, από τη τοποθέτηση τούρκικων συστοιχιών του πυροβολικού σε συριακό έδαφος μέχρι την πειρατεία πολιτικών αεροσκαφών. Αλλά αυτές οι γυμναστικές χειρονομίες είναι αντιπαραγωγικές.

Έτσι, το συριακό αεροπλάνο από τη Μόσχα που έγινε αντικείμενο εκτροχιασμού από τα τουρκικά μαχητικά δεν περιείχε κανένα όπλο, αλλά ηλεκτρονικές συσκευές για πολιτική προστασία που έχουν σχεδιαστεί για την ανίχνευση μεγάλων εκρηκτικών φορτίων.
Για να πούμε την αλήθεια, η Τουρκία δεν ήθελε να εμποδίσει τη Ρωσία να παρέχει υλικό για την προστασία των πολιτών της Συρίας από την τρομοκρατία, αλλά προσπάθησε να εντείνει το κλίμα, κακομεταχειρίζοντας Ρώσους επιβάτες και εμποδίζοντας τον πρέσβη τους να τους βοηθήσει. Άχρηστη προσπάθεια: Το ΝΑΤΟ δεν αντέδρασε στις φανταστικές κατηγορίες που διατυπώθηκαν από τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν. Μόνο συνέπεια, ο Πρόεδρος Πούτιν ακύρωσε sine die την προγραμματισμένη επίσκεψή του στην Άγκυρα στις 15 Οκτωβρίου.

Ο δρόμος για την ειρήνη είναι ακόμη μακρύς. Αλλά, ακόμη και αν η Τουρκία σήμερα ή οι Ουαχάμπιτες μοναρχίες αύριο, προσπαθούν να παρατείνουν τον πόλεμο, η διαδικασία βρίσκεται σε εξέλιξη.
Το ΝΑΤΟ κάνει τις βαλίτσες του και τα μέσα μαζικής ενημέρωσης γυρίζουν σταδιακά τα βλέμματα τους προς άλλους ουρανούς.


Επιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του υπουργείου Εξωτερικών των ΗΠΑ βρίσκεται από τις 16 Οκτωβρίου στην Δυτική Θράκη. Η επιτροπή συναντήθηκε με τον θεματικό αντιπεριφερειάρχη Αν. Μακεδονίας-Θράκης Ιρφάν Ουζούν.

Στη συνέχεια είδε την επικεφαλής του δημοτικού συνδυασμού «Πρώτο βήμα προς την ισότητα» Σιμπέλ Μουσταφάογλου και τους δημοσιογράφους του περιοδικού Αζινλίκτσα Αϊντίν Μποσταντζή και Εβρέν Ντεντέ.

Οι επαφές της επιτροπής αναμένεται να συνεχιστούν με κάποια άτομα σε Ξάνθη και Κομοτηνή. Αυτά γράφει η εφημ. Μπιρλίκ στο χθεσινό φύλλο της.

Να σημειωθεί, ότι κατά κανόνα οι εκθέσεις της παραπάνω Επιτροπής εξάγουν συμπεράσματα ανάλογα με το πού βρίσκονται εκείνη τη στιγμή οι σχέσεις των ΗΠΑ με Ελλάδα και Τουρκία. Φυσικά, αν πράγματι ενδιαφέρονταν οι ΗΠΑ για τα ανθρώπινα δικαιώματα, θα φρόντιζαν πρώτες αυτές να τα σεβασθούν στις χώρες που «εκδημοκρατούν».

Σχόλιο ιστολογίου:

Τα αποτελέσματα αυτής της επίσκεψης η Ελλάδα θα τα μάθει από κάποια ανακοίνωση του Στέιτ Ντιπάρτμεντ.

Αξίζει, όμως, να σημειωθεί πως τον τελευταίο χρόνο πολλές διπλωματικές αντιπροσωπείες ξένων χωρών (π.χ. Γαλλία) έχουν επισκεφθεί την Θράκη, ενώ ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει επιδείξει και η Μόσχα, η οποία φέρεται να έχει αιτηθεί την δημιουργία Ρωσικού Προξενείου στην Αλεξανδρούπολη.

Συμβαίνει κάτι στην περιοχή, που δεν το γνωρίζουν οι Έλληνες ή μήπως πρόκειται να υπάρξουν γεωπολιτικές εξελίξεις και κάποιοι τρέχουν να προλάβουν να πάρουν τις καλές θέσεις;

Αρκετά με τις πολιτισμένες κουβέντες. Τελικά για να καταλάβουν όλα αυτά τα σκουλήκια που κατοικοεδρεύουν στην πατρίδα των λίγων Ελλήνων πρέπει να χρησιμοποιηθούν τα χέρια μας και εφόσον τα χέρια μας έμειναν ορφανά από κασμά, από σφυρί , από ο,τιδήποτε θα έκανε αυτή την χώρα να μπορεί να σηκωθεί όρθια με καθαρή παραγωγή και δημιουργία, είναι καιρός να χρησιμοποιηθούν για την δεύτερη χρήση που τους δόθηκαν από την Φύση: Την βία εναντίον όσων περνούν την διαχωριστική γραμμή της ατομικής αξιοπρέπειας, της ατομικής επιβίωσης αλλά και της προσωπικής δικαιοσύνης.

Το αλάνθαστο φίλτρο ήταν αυτή η οικονομική πτώχευση της χώρας. Με μία χωρίστηκαν τα ξερά από τα χλωρά. Μέσα σε λίγους μήνες, με αποκορύφωμα τις τελευταίες ημέρες, είδαμε όλοι τι λαός είναι οι Νεοέλληνες. Έχουν μεταλλαχθεί τόσο από τον πασοκικό ιό που το μόνο που έχει αξία για αυτούς είναι η τσέπη τους και το τι θα χάσουν σε ατομικό επίπεδο. Είναι μπασμένοι σε μία δεκάδα κόμματα που ανήκουν καθαρά στο σύστημα και κυκλοφορούν ανάμεσά μας. Δεν υπάρχει ουδεμία εξαίρεση. 
Όλα στο κόλπο και οι ψηφοφόροι να ρίχνουν νερό στο μύλο του συστήματος κρυμμένοι πίσω από δήθεν ιδεολογίες και εξεγέρσεις για γέλια. Τα μεν να κάνουν κολιγιά με τους κατακτητές, τα δε να κάνουν αντίσταση ζητώντας θρασύτατα εκλογές βασισμένες σε ένα πολιτικό και εκλογικό σύστημα που θα φέρει τα πράγματα σε χειρότερη κατάσταση από ό,τι είναι σήμερα, απλά για να μπουν κι άλλοι προδότες στο παιχνίδι του ξεπουλήματος. Σε χειρότερη κατάσταση από σήμερα διότι θα έχει γίνει και η αποσυμπίεση της οργής ακόμα και των εκατομμυρίων σκουληκιών που αυτό που δεν θέλουν να χάσουν είναι η ήσυχη βολεμένη και ξεπουλημένη τώρα πια ζωούλα τους.

Πολιτισμός τέλος για τους ελάχιστους που τελικά στην γωνία ήταν καθ όλη την εξέλιξη της ιστορίας αυτής της χώρας. Που μόνο στα δύσκολα τούς καλούσαν να μπουν μπροστά, διότι ακουμπούσαν την ευαίσθητη χορδή που λέγονταν Πατρίδα. Για αυτούς τους λίγους Πατρίδα πλέον είναι ό,τι κουβαλάνε μέσα τους και όχι τα τετραγωνικά ακινήτων, χωραφιών και ό,τι άλλο μετριέται με παράδες. Η πατρίδα ποτέ δεν είχε τσέπες ακριβώς όπως ο θάνατος και ίσως γι’ αυτό όσοι την λατρεύουν δεν λογαριάζουν και τον θάνατο.

Αλληλεγγύη τέλος διότι, μικρέ, αισχρέ μικράνθρωπε, η εξουσία που πρέπει να πατηθεί κάτω σαν το σκουλήκι είσαι ο διπλανός μου που ξεπουλάς τα πάντα για το τομάρι σου δηλώνοντας οπαδός οποιουδήποτε κόμματος. Εσύ της διπλανής πόρτας και εσύ του διπλανού γραφείου. Τώρα δεν ξέρω απλά ποιος είσαι αλλά και τι είσαι. Είσαι ο εχθρός μου που χρόνια την είχες δει πασάς και πάσαρες προσωπείο δημοκρατικού. Εσύ που ακόμα και τώρα στον πάτο του βαρελιού που βρισκόμαστε προσπαθείς να βρεις κεφάλι να πατήσεις κι ας είναι και του παιδιού σου.

Δημοκρατία τέλος διότι δεν είναι ψυχικά ανεκτό όταν χίλιοι είναι ηλίθιοι να πρέπει να γίνει και ο ένας που διαφέρει ίδιος με εσάς επειδή αυτό ορίζει το σύστημα. Τέλος για αυτή την μισητή δημοκρατία σου που την εκμεταλλεύθηκες σαν να ήταν πουτάνα και την έκανες ό,τι γούσταρε το άρρωστο μυαλό σου.

Από εδώ και στο εξής ο καθείς από μονάχος. Οι μάχες που θα δοθούν θα είναι σκληρές και ανελέητες. Κι αν θεωρείς ότι είσαι άθραυστος λόγω της κομματικών σου συμμάχων και αθάνατος λόγω των πουγκιών τα οποία γέμιζες λαίμαργα και ελπίζεις ακόμα να γεμίσεις, να γνωρίζεις τούτο: Καταβάθος είσαι πιο μονάχος από όλους τους λίγους μοναχικούς, αφού πατρίδα δεν έχεις να υπερασπιστείς.



Bόμβα από τους Financial Times: Τα σχέδια των Ευρωπαίων για σύσταση ενιαίου μηχανισμού τραπεζικής εποπτείας υπό την ομπρέλα της ΕΚΤ είναι παράνομα - Τι αποκαλύπτει νομικό έγγραφο - κόλαφος για την Ευρωζώνη...

Αίσθηση προκαλεί νέο δημοσίευμα των Financial Times, αφού ούτε λίγο ούτε πολύ χαρακτηρίζει... παράνομα τα σχέδια των Ευρωπαίων για σύσταση ενιαίου μηχανισμού εποπτείας των ευρωπαϊκών τραπεζών.

Το σχέδιο σύστασης ενιαίου μηχανισμού τραπεζικής εποπτείας στην Ευρωζώνη δεν είναι νόμιμο, σχολιάζουν οι FT, επικαλούμενοι διαρροές από τους κύκλους των υπουργών Οικονομικών, την ώρα που τα όποια βήματα προς αυτή την κατεύθυνση κρίνονται υψίστης σημασίας για την επίλυση της κρίσης χρέους.

Μυστικό έγγραφο που διέρρευσε από νομικούς συμβούλους του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου φέρεται να αναφέρει πως η ανάληψη από πλευράς ΕΚΤ του ρόλου τραπεζικής εποπτείας αντίκειται στη νομοθεσία της ΕΕ.

Χωρίς αλλαγή της Συνθήκης της ΕΕ, τονίζεται στο εν λόγω έγγραφο, δεν είναι δυνατόν η ΕΚΤ να αναλάβει το ρόλο του τραπεζικού επόπτη στην Ευρωζώνη.

Ευρωπαίοι αξιωματούχοι διαμηνύουν στους FT πως το εν λόγω έγγραφο, στο οποίο φιλοξενούνται απόψεις νομικών, θα περιπλέξει τις προσπάθειες των Ευρωπαίων στην κατεύθυνση της σύστασης μιας πραγματικής τραπεζικής ένωσης στην Ευρωζώνη...

Να σημειωθεί ότι το θέμα της τραπεζικής ένωσης θα βρεθεί στο επίκεντρο των εργασιών της Συνόδου Κορυφής των Ευρωπαίων ηγετών που θα διεξαχθεί αύριο και μεθαύριο στις Βρυξέλλες.

Τι ανέφερε νωρίτερα το www.bankingnews.gr:


Στην ΕΚΤ η άμεση εποπτεία των τραπεζών σύμφωνα με το προσχέδιο των συμπερασμάτων της Συνόδου Κορυφής - Το Νοέμβριο η ολοκλήρωση των διαδικασιών - Να καθυστερήσει ο μηχανισμός επιθυμεί το Βερολίνο

Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα θα έχει τη δυνατότητα της άμεσης εποπτείας των ευρωτραπεζών, σύμφωνα με τα συμπεράσματα της Συνόδου Κορυφής, ενώ οι διαδικασίες επίβλεψης των τραπεζών θα ολοκληρωθούν το Νοέμβριο.

Πάντως πρέπει να σημειωθεί ότι η Γερμανίδα Καγκελάριος Α. Μerkel έβαλε φρένο χθες στα σχέδια των Ευρωπαίων για την εποπτεία των τραπεζών, δηλώνοντας πως δεν χρειάζεται καμία βιασύνη για την εποπτεία των ευρωπαϊκών τραπεζών.

Η Γερμανία έχει ταχθεί υπέρ της υλοποίησης του ενιαίου μηχανισμού εποπτείας των τραπεζών από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα με αργούς ρυθμούς, την ώρα που η Γαλλία πιέζει για άμεση υλοποίηση.

Ο εκπρόσωπος της γερμανικής κυβέρνησης Seibert έχει δηλώσει ότι ο μελλοντικός εποπτικός μηχανισμός «θα πρέπει να λειτουργεί αξιόπιστα, ανεξάρτητα και αποτελεσματικά. Προς το παρόν φαίνεται δύσκολο ο μηχανισμός επίβλεψης των τραπεζών όχι μόνον να υλοποιηθεί τον Ιανουάριο του 2013, αλλά να είναι και επιχειρησιακός».

Πηγή: Banking News

http://newpost.gr/post/161838/mixalis-karximakis-to-pasok-na-sygkroystei-me-ton-provopoylo-kai-na-ginei-antisystimiko/
σ.σ.netakias – Εμείς τρώμε τα χημικά του Δένδια, άλλοι παραλληρούν
«Η λίστα Λαγκάρντ ήταν μια παρωνυχίδα», δήλωσε στη ΝΕΤ FM ο γραμματέας του ΠΑΣΟΚΜιχάλης Καρχιμάκης, κάνοντας λόγο για «συγκάλυψη» από τον Γιώργο Προβόπουλο και υποστηρίζοντας ότι το ΠΑΣΟΚ πρέπει να προχωρήσει σε ανασύσταση με πολιτική πρόταση ρήξης πραγματικής.
Ο κ. Καρχιμάκης τόνισε την ανάγκη να προχωρήσει το πολιτικό σύστημα σε ρήξεις και συγκρούσεις, για να μπορέσει να σταθεί στα πόδια του και να αποκτήσει την εμπιστοσύνη της κοινωνίας. «Ρήξη, πρώτα απ’ όλα, με αυτούς, οι οποίοι τα παίρνουν συνέχεια και δεν επιστρέφουν τίποτα, τραπεζικό σύστημα. Πρώτα απ’ όλα θα πρέπει να δούμε ποιος είναι ο ρόλος του κεντρικού τραπεζίτη. Ο κεντρικός τραπεζίτης τι ρόλο έχει παίξει στη φοροδιαφυγή τόσα χρόνια»; αναρωτήθηκε.Παράλληλα, υποστήριξε ότι το ΠΑΣΟΚ πρέπει να προχωρήσει σε ανασύσταση με πολιτική πρόταση ρήξης πραγματικής που θα αντιστοιχεί στην πραγματικότητα και θα τη βλέπει ο πολίτης, επισημαίνοντας ότι «δεν μπορείς να κάνεις ανασύσταση με τεχνητούς ή με συναισθηματικούς όρους του παρελθόντος».
Επιπλέον, χαρακτήρισε τη «λίστα Λαγκάρντ» παρωνυχίδα «μπροστά σε όλο αυτό το οποίο συντελείται και επιτελείται με τη συγκάλυψη και την ομπρέλα του κεντρικού τραπεζίτη, του κ.Προβόπουλου», διερωτώμενος αν μπορεί το ΠΑΣΟΚ να συγκρουστεί μαζί του και να τον αναγκάσει να δίνει καθημερινά διασταυρωτικά στοιχεία στις ελεγκτικές αρχές.
Την πάγια θέση του κατά των πολιτικών λιτότητας επανέλαβε ο διεθνώς γνωστός οικονομολόγος και κάτοχος του Βραβείου Νομπέλ Οικονομίας (2001), Τζόζεφ Στίγκλιτς, σε συνέντευξή του στη δημόσια αυστριακή τηλεόραση, προειδοποιώντας ότι η Ευρώπη δεν μπορεί να αντέξει τη λιτότητα και θα πρέπει να εστιάσει τις προσπάθειές της στην ανάπτυξη.

Για τον ίδιο, δεν είναι ανησυχητικά τα σωρευμένα χρέη στην Ευρώπη, αλλά τα προγράμματα λιτότητας, τα οποία επιβάλλονται σε ολοένα και περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες.

Επισημαίνοντας πως η λιτότητα αποδυναμώνει την οικονομία, ιδιαίτερα όταν και οι υπόλοιποι εταίροι αντιμετωπίζουν οικονομικά προβλήματα, ο κ. Στίγκλιτς απέρριψε ως εσφαλμένους τους ισχυρισμούς ότι δήθεν χωρίς μέτρα λιτότητας θα κατέρρεαν οι αγορές, οι οποίες, όπως είπε, καταρρέουν όταν δεν ρυθμίζονται και όταν το κράτος δεν επενδύει στην Παιδεία ή τις υποδομές. «Οι ευρωπαικές χώρες θα πληρώσουν το αντίτιμο για επενδύσεις που δεν έχουν πραγματοποιηθεί», σημείωσε.

Πρόσφατα, στη Βιέννη, σε μια εκδήλωση απονομής γνωστού βραβείου, ο οικονομολόγος είχε απευθύνει σαφέστατη προειδοποίηση πως «με αυτή την πολιτική λιτότητας η Ευρώπη οδηγείται σε αυτοκτονία», καθώς, όπως είχε τονίσει, «ποτέ προγράμματα λιτότητας δεν μπόρεσαν να βγάλουν μια μεγάλη χώρα από την κρίση» κι όταν υπάρχει συρρίκνωση της ανάπτυξης μειώνονται οι εισπράξεις φόρων και αυξάνονται τα ελλείμματα.

Σε σχέση με το μέλλον της Ευρωζώνης είχε προειδοποιήσει πως, εάν η Ευρώπη συνεχίσει να εφαρμόζει πολιτικές λιτότητας, τότε το ρεαλιστικό σενάριο είναι να διαλυθεί η Ευρωζώνη και να παραμείνει μόνον ένας πυρήνας με τη Γερμανία, ίσως την Αυστρία, τη Φινλανδία και την Ολλανδία.

Εξάλλου σε άλλη συνέντευξή του στην αυστριακή εφημερίδα «Ντερ Στάνταρντ», ο διάσημος οικονομολόγος είχε καταγγείλει τη στρατηγική λιτότητας ως μια φαντασίωση που δεν λειτούργησε ποτέ: ούτε στην Ασία τη δεκαετία του 1990, ούτε αργότερα στην Αργεντινή, ούτε σήμερα στην Ευρώπη.

Κατά την άποψή του, με τα πακέτα λιτότητας η κατάσταση στην Ευρώπη ολοένα και χειροτερεύει, η Ισπανία βυθίζεται σε ύφεση, με ποσοστό ανεργίας 25% και το ίδιο ισχύει και για την Ελλάδα, ενώ η Ευρωζώνη δεν κατόρθωσε να ανακτήσει την εμπιστοσύνη και δεν πρόκειται να το καταφέρει, εάν δεν υπάρξει αντιστροφή της στρατηγικής αυτής.

Τι προτείνει

Ο ίδιος θεωρεί μόνη διέξοδο την «περισσότερη Ευρώπη» με μιας μορφής αμοιβαιοποίηση χρεών και καθώς το χρέος της Ευρωζώνη είναι χαμηλότερο από εκείνο των Ηνωμένων Πολιτειών, οι χώρες-μέλη της θα μπορούσαν να λαμβάνουν από κοινού δάνεια στις αγορές, με ευνοϊκότερους όρους. Επιπλέον, είναι αναγκαία η δημιουργία ενός κοινού πλαισίου ασφάλειας των καταθέσεων για τις τράπεζες, καθώς δεν είναι επαρκής μόνον μια κοινή εποπτεία του τραπεζικού συστήματος, όπως σχεδιάζεται αυτή τη στιγμή.

Σύμφωνα με τον Στίγκλιτς, χωρίς μια από κοινού εγγύηση των καταθέσεων δεν μπορεί να λειτουργήσει η Νομισματική Ένωση, διότι, διαφορετικά θα ρέει μόνιμα χρήμα από τις οικονομικά αδύναμες χώρες και ο ίδιος δεν γνωρίζει, αν μπορούν να πειστούν για αυτό οι Γερμανοί, σίγουρο όμως είναι πως η εναλλακτική επιλογή είναι η κατάρρευση του ευρώ, που θα έχει μεγάλο κόστος για όλους.

Εάν η Πολιτική συνεχίσει να υποκρίνεται, να κινδυνολογεί, να αναφέρεται διαρκώς σε επώδυνα μέτρα και να ενδιαφέρεται μόνο για την επιβίωση της, ακολουθώντας τις οδηγίες των παιδιών του Σικάγου, η Ελλάδα θα καταστραφεί άδικα

 

Στις οθόνες των τηλεοράσεων, στις εκνευριστικές, ατελείωτες και κενές συζητήσεις των πολιτικών, στα άρθρα των καθεστωτικών ελληνικών εφημερίδων, στις αναφορές των γερμανικών εντύπων πλύσης εγκεφάλου, στις πιστοληπτικές αξιολογήσεις των αμερικανικών εταιρειών, στις εκθέσεις του ΔΝΤ, στις «αναλύσεις» των Γερμανών ή Αμερικανών οικονομολόγων κοκ., βλέπουμε καθημερινά να «παίζεται» ένα θέατρο του παραλόγου - το οποίο έχει ελάχιστη σχέση με την πραγματικότητα.
 
Εάν λοιπόν δεν τα αποκλείσουμε όλα, εάν δεν αποφύγουμε δηλαδή την έκθεση μας σε όλες αυτές τις «σειρήνες», επιλέγοντας συνειδητά και προσεκτικά τον τρόπο ενημέρωσης μας, κυρίως από το ελεύθερο (ακόμη) διαδίκτυο, θα οδηγηθούμε σύντομα στην απόλυτη απαισιοδοξία, στην παγίδα της αποστασιοποίησης, στην αδράνεια και σε καταστροφικά αδιέξοδα – με τελική κατάληξη την ολοκληρωτική απώλεια του βιοτικού μας επιπέδου και της εναπομένουσας εθνικής μας κυριαρχίας”.

Η δόση των 31,5 δις € φαίνεται πως θα δοθεί οπωσδήποτε στην Ελλάδα. Εν τούτοις, δεν θα ωφελήσει καθόλου τους Έλληνες, αλλά αποκλειστικά και μόνο τους δανειστές τους – αφού θα κατατεθεί σε έναν ειδικό λογαριασμό εκτός της ελληνικής επικράτειας, έτσι ώστε να πληρώνονται από άλλους τα ληξιπρόθεσμα τοκοχρεολύσια.

Στην καλύτερη περίπτωση, ένα μέρος των χρημάτων θα διατεθεί στη μερική ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών - αν και μάλλον θα συμβεί μέσω του ESM, οπότε θα είναι δεδομένος ο ολοκληρωτικός αφελληνισμός του χρηματοπιστωτικού μας συστήματος.

Ουσιαστικά λοιπόν, όλες οι προσδοκίες μας για αναθέρμανση της αγοράς και για επιστροφή στην ανάπτυξη, με τη βοήθεια της «δόσης», είναι πιθανότατα εκτός πραγματικότητας.  

Ανεξάρτητα από τα παραπάνω, αυτό που λείπει σήμερα από τη χώρα μας, αυτό δηλαδή που αδυνατεί να μας προσφέρει η Πολιτική στο σύνολο της, είναι ένα λογικό πλαίσιο προσανατολισμού μας - χωρίς το οποίο είναι αδύνατον να χειρισθούμε τα προβλήματα μας με επιτυχία.

Εάν λοιπόν η Πολιτική έλεγε στους Έλληνες Πολίτες την αλήθεια, η οποία θα ήταν το προϊόν της αντικειμενικής ανάλυσης των σημερινών, εθνικών και διεθνών συνθηκών με τη βοήθεια της απλής λογικής, «χαράσσοντας» μία συγκεκριμένη πορεία, η χώρα μας θα μπορούσε πολύ εύκολα να διαχειριστεί όλα της τα προβλήματα με απόλυτη επιτυχία – αφού σε αυτήν την περίπτωση οι Έλληνες θα αποκτούσαν ένα πλαίσιο προσανατολισμού, το οποίο σήμερα δεν διαθέτουν.

Εάν όμως η Πολιτική μας συνεχίσει να υποκρίνεται, να διασπείρει ψευδείς ελπίδες ή  να κινδυνολογεί, να αναφέρεται διαρκώς σε επώδυνα μέτρα και να ενδιαφέρεται μόνο για την «επιβίωση» της, ακολουθώντας πιστά τις οδηγίες, τους εκβιασμούς καλύτερα των παιδιών του Σικάγου, η Ελλάδα θα καταστραφεί -  χωρίς να υπάρχει κανένας αντικειμενικός λόγος, αφού είναι αναμφίβολα μία πάμπλουτη, προικισμένη πολλαπλά χώρα, η οποία όμως δεν έχει κατανοήσει ότι οφείλει να προστατεύει συνεχώς τα «υπάρχοντα» της.

Περαιτέρω, σύμφωνα με τον Keynes: “Η ευημερία ενός έθνους δεν μετριέται με τα υλικά στοιχεία του Ενεργητικού του -  αφού το χρυσάφι, τα κτίρια, οι δρόμοι, τα ορυχεία, τα εργοστάσια και τα δάση δεν εξανεμίσθηκαν το 1932, παρά το ότι το ΑΕΠ των Η.Π.Α. περιορίσθηκε στο μισό, μέσα σε τρία μόλις έτη”.

Κατ’ επέκταση, η ιδιωτική και η δημόσια περιουσία της Ελλάδας, η χρηματιστηριακή αξία των επιχειρήσεων της, ο πλούτος της γενικότερα δεν έχει χαθεί, ούτε περιοριστεί, επειδή αντιμετωπίζουμε μία μεγάλη κρίση - όπως μάλλον θέλουν οι διεθνείς τοκογλύφοι να πιστεύουμε, τοποθετώντας μας ψευδή και εκβιαστικά διλήμματα.

Συνεχίζοντας στον Keynes, “Η ευημερία, όπως και οι οικονομικές κρίσεις, δεν είναι θέματα «δόξας» του παρελθόντος, όσο επιτευγμάτων του παρόντος. Ακριβώς για το λόγο αυτό, μετριέται με βάση τα εισοδήματα που κερδίζουμε. Όταν λοιπόν οι περισσότεροι από εμάς σε ατομικό επίπεδο (άρα όλοι μας σε συλλογικό επίπεδο) απολαμβάνουμε υψηλά εισοδήματα, τότε το έθνος μας ευημερεί. Όταν μειώνεται το συνολικό ατομικό (ή εθνικό) εισόδημα, τότε έχουμε ύφεση και το έθνος μας υποφέρει”.

Επομένως, αυτό που οφείλουμε να κάνουμε άμεσα, εάν πραγματικά θέλουμε να βοηθήσουμε τη χώρα μας (πλαίσιο προσανατολισμού), χωρίς να έχουμε καμία προσδοκία από την Πολιτική ή να περιμένουμε τον «από μηχανής θεό», είναι να αρχίσουμε όλοι μαζί να κερδίζουμε χρήματα – να έχουμε εισοδήματα δηλαδή και όχι απλά να περιορίζουμε τις ζημίες. Με απλούστερα λόγια, "Συν Αθηνά και χείρα κίνει", όπως πολύ σωστά τόνιζαν οι πρόγονοί μας.   

Στα πλαίσια αυτά, το να «φυγαδεύονται» οι αποταμιεύσεις στο εξωτερικό ή να σταματούν οι επενδύσεις, δεν είναι μόνο εγκληματικό, αλλά και ανόητο – επειδή αφενός μεν σήμερα οι ευκαιρίες στην Ελλάδα είναι κατά πολύ μεγαλύτερες από τα ρίσκα, αφετέρου δε αποτελεί τον ασφαλέστερο τρόπο για να οδηγηθούμε στην απώλεια της εναπομένουσας εθνικής μας κυριαρχίας, στη λεηλασία της δημόσιας και ιδιωτικής περιουσίας, καθώς επίσης στην ανεξέλεγκτη χρεοκοπία.   

Δανία

Η χώρα έχει σχετικά μεγάλα τραπεζικά προβλήματα, ενώ είναι αντιμέτωπη με την ύφεση - αφού ο ρυθμός ανάπτυξης της οικονομίας της είναι ήδη μηδενικός, ο αριθμός των ανέργων αυξάνεται, η καταναλωτική εμπιστοσύνη μειώνεται, η ιδιωτική κατανάλωση επίσης, ενώ πολλαπλασιάζονται καθημερινά οι χρεοκοπίες των μικρομεσαίων επιχειρήσεων και οι κατασχέσεις.

Εν τούτοις, ό δείκτης του χρηματιστηρίου της ακολουθεί μία έντονα ανοδική πορεία (+28% από τα μέσα Ιανουαρίου, έναντι +22% της Γερμανίας) - λόγω της μεγάλης εισροής χρημάτων, κυρίως από τον Ευρωπαϊκό Νότο.

Όπως φαίνεται λοιπόν, η Δανία αντιμετωπίζεται ως μίας σκανδιναβική χώρα του Βορά, με προοπτικές ανάλογες με αυτές της Σουηδίας και της Νορβηγίας (στις οποίες εισρέουν όλο και πιο πολλά χρήματα, λόγω των φόβων κατάρρευσης της Ευρωζώνης και του κοινού νομίσματος).

Το γεγονός αυτό, η εσφαλμένη τοποθέτηση δηλαδή της Δανίας σε επίπεδα ανάλογα με τις υπόλοιπες βόρειες χώρες (το ίδιο συμβαίνει με την υπερχρεωμένη Ολλανδία), τεκμηριώνει το ότι, οι εντυπώσεις αξιολογούνται πολύ περισσότερο από την πραγματικότητα - κάτι που οι κυβερνήσεις της Ελλάδας δεν φαίνεται να έχουν ακόμη καταλάβει.

Η πολιτική της ντροπής

Τα αποτελέσματα του πειράματος της «ελίτ» των Βρυξελλών, με στόχο τη διάσωση του ευρώ με κάθε μέσον και με κάθε θυσία, αποδείχθηκαν καταστροφικά για την ευρωπαϊκή περιφέρεια.

Η προσπάθεια ισοσκελισμού των προϋπολογισμών αποκλειστικά και μόνο εις βάρος των ασθενών κοινωνικών τάξεων, με τις αυξήσεις των φόρων, με τις μειώσεις των μισθών και με τον περιορισμό των κοινωνικών παροχών οδήγησε, λόγω της μαζικής κατάρρευσης της ζήτησης, σε όλο και μεγαλύτερες μειώσεις του ΑΕΠ, σε εκτεταμένες χρεοκοπίες των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, σε αυξήσεις των δημοσίων (ως προς το ΑΕΠ) και ιδιωτικών χρεών, σε τραπεζικά αδιέξοδα, καθώς επίσης σε μία δραματική αύξηση της ανεργίας.

Το κοινό νόμισμα, το ευρώ δηλαδή, ευρίσκεται σήμερα στον καλύτερο δρόμο, για να καταστρέψει τις συνθήκες ειρήνης - οι οποίες επικράτησαν στην Ευρώπη τα τελευταία 70 χρόνια.

Η αιτία είναι πως «το μέλλον χωρίς καμία προοπτική», το οποίο διαπιστώνεται και επισημαίνεται σχεδόν καθημερινά από τους Πολίτες της ευρωπαϊκής περιφέρειας, θα κλιμακώσει ακόμη περαιτέρω τις μαζικές διαμαρτυρίες των λαών – οδηγώντας σε κοινωνικές εξεγέρσεις και σε εμφυλίους πολέμους άνευ προηγουμένου, όπως φαίνεται ήδη στην Ισπανία και στην Πορτογαλία (με την Ελβετία να προετοιμάζεται για την κατάρρευση της Ευρωζώνης, με ασκήσεις του στρατού της στα σύνορα, για την προβλεπόμενη αναχαίτιση των μεταναστών από τον ευρωπαϊκό νότο). 

Για να μπορέσει τώρα να επιβιώσει η Ευρωζώνη θα πρέπει, παράλληλα με την ενίσχυση της ΕΚΤ από ένα «δυναμικό», έντιμο ESM με τραπεζική άδεια και κεφάλαια άνω του 1 τρις €, με ευρωομόλογα, με κοινό τραπεζικό σύστημα κλπ., να συμβούν τα παρακάτω:

(α) είτε να ενισχυθεί ο πληθωρισμός στις πλεονασματικές χώρες του Βορά (αύξηση μισθών και κατανάλωσης με προϊόντα του Νότου, έτσι ώστε να επιλυθεί το πρόβλημα των ελλειμματικών ισοζυγίων τρεχουσών συναλλαγών, καθώς επίσης της αποβιομηχανοποίησης),

(β) είτε να αυξηθεί η φορολογία στο Βορά, έτσι ώστε να μεταφέρονται οι επί πλέον «πόροι» (πλεονάσματα) στο Νότο – ουσιαστικά δηλαδή να αμοιβαιοποιηθεί το χρέος, σε συνθήκες αλληλεγγύης.

 

Εάν δεν συμβεί ούτε το ένα, αλλά ούτε και το άλλο, η Ευρωζώνη είναι δυστυχώς καταδικασμένη να αποτύχει – όπου, στην προκειμένη περίπτωση, τα κράτη της
Ευρωζώνης φαίνεται πως θα έχουν δύο μόνο δυνατότητες επιβίωσης, εάν δεν θέλουμε να δημιουργηθούν ξανά στην ήπειρο μας εκρηκτικές καταστάσεις:

(α)  Ελεγχόμενη επιστροφή όλων μαζί των κρατών στην προ ευρώ εποχή, όπου το κάθε εθνικό νόμισμα ήταν συνδεδεμένο με το ecu, με δυνατότητες απόκλισης +- 15%,

(β)  Άμεση έξοδος της Γερμανίας από την Ευρωζώνη - έτσι ώστε η κρίση να επιλυθεί με τη βοήθεια του ισοσκελισμού των ισοζυγίων εξωτερικών συναλλαγών, του ελεγχόμενου πληθωρισμού, της υποτίμησης του ευρώ, των ευρωομολόγων, της τραπεζικής ένωσης, της λειτουργίας μίας πραγματικά κεντρικής τράπεζας (ΕΚΤ) κοκ.

Ειδικά όσον αφορά την Ελλάδα, εάν δεν εκδιωχθεί άμεσα το ΔΝΤ, καθώς επίσης εάν δεν σταματήσει η ανόητη, εάν όχι δειλή «πολιτική της ντροπής» (υποκλίσεις απέναντι στην πρωσική Γερμανία), δεν πρόκειται να υπάρξει μέλλον – παρά το ότι οι συνθήκες που επικρατούν σήμερα, είναι οι πλέον ιδανικές για την πατρίδα μας. 

Εμπιστοσύνη

“Τα βαθύτερα αίτια πίσω από τα γεγονότα, τα οποία οδηγούν μία πάμπλουτη, πολλαπλά προικισμένη χώρα, όπως για παράδειγμα την Ελλάδα, στα ελλείμματα και στην υπερχρέωση, είναι η μακροχρόνια έλλειψη εμπιστοσύνης των Πολιτών προς την Πολιτεία – προς την Πολιτική, προς τους Θεσμούς, προς το «πλαίσιο» λειτουργίας (επιχειρηματικό, φορολογικό κα.), καθώς επίσης προς τις πάσης φύσεως υπόλοιπες «εξουσίες» (ΜΜΕ, συνδικαλιστικές οργανώσεις κλπ.).

Η χρεοκοπία τώρα ενός κράτους δεν προκαλείται τόσο από την υπερχρέωση ή από την απώλεια της πιστοληπτικής αξιολόγησης του, όσο από την άρνηση των Πολιτών του να συμμετέχουν στη χρηματοδότηση του, καθώς επίσης στις προσπάθειες εξυγίανσης της οικονομίας του – από την ανυπακοή τους δηλαδή στα μέτρα που επιλέγονται από την εκάστοτε κυβέρνηση.

Κατ’ επέκταση, μία κυβέρνηση είναι «καταδικασμένη», όταν δεν είναι ικανή να εφαρμόσει τα προγράμματα που έχει ψηφίσει ή συμφωνήσει με τους δανειστές – όταν δεν μπορεί πλέον να πείσει τους Πολίτες να πληρώσουν κερδίζοντας, ως οφείλει, την εμπιστοσύνη τους.

Τέλος, όταν μία χώρα χρεοκοπεί, είναι μάλλον αναπόφευκτες οι αιματηρές κοινωνικές εξεγέρσεις – με το Κοινοβούλιο ή τους υπόλοιπους Θεσμούς της να απειλούνται, με την άνοδο των «πολιτικών άκρων», με τάσεις απόσχισης των μειονοτήτων (όπως συμβαίνει σήμερα στην Ισπανία), με εμφυλίους πολέμους κοκ.
    
Σε κάθε περίπτωση, πάντοτε υπάρχουν λύσεις, ακόμη και όταν μία χώρα ευρίσκεται στο χείλος της καταστροφής - υπερχρεωμένη, εξευτελισμένη, υποχείριο των δανειστών ή των «εταίρων» της και «καταρρακωμένη».

Αρκεί να υπάρξει, έστω και την ύστατη στιγμή, μία επαρκής, έντιμη πολιτική ηγεσία, η οποία να μπορέσει να ανακτήσει την πλήρη εμπιστοσύνη των Πολιτών της - υποχρεώνοντας τους Θεσμούς, καθώς επίσης όλες τις υπόλοιπες εξουσίες, να λειτουργήσουν σωστά και με ανιδιοτέλεια, προς όφελος του συνόλου”.   

Δικέφαλα, μονοπαραταξιακά πολιτικά συστήματα

Ποια είναι η διαφορά για τις Η.Π.Α. και τον πλανήτη, εάν κερδίσει τις εκλογές ο B.Obama ή ο M.Romney;” αναρωτιέται κανείς, παρακολουθώντας τις τηλεοπτικές αντιπαραθέσεις των δύο «μονομάχων».

Φοβάμαι πως η μοναδική διαφορά που εγώ τουλάχιστον διαπιστώνω”, απαντάει γνωστός Αμερικανός ειδικός, “είναι το ποιος από τους δύο θα μας καταστρέψει με πιο αργό ρυθμό. Τα προγράμματα και των δύο δεν έχουν πραγματικές διαφορές – είναι πανομοιότυπα μεταξύ τους.

Στις Η.Π.Α. έχουμε ένα «δικέφαλο μονοπαραταξιακό» σύστημα – δύο όμοια κόμματα δηλαδή, τα οποία εναλλάσσονται στην εξουσία, έτσι ώστε να δίνουν την εντύπωση πως η χώρα διοικείται δημοκρατικά.

Όσον αφορά την εξωτερική πολιτική, δεν υπάρχουν επίσης σημαντικές διαφορές – εκτός ίσως του ότι, ο M.Romney θα ρίξει πιθανότητα λίγες βόμβες παραπάνω στο Ιράν. Ας κοιτάξουμε καλύτερα τον Ισολογισμό του B.Obama:

Ούτε ένας υπεύθυνος στη Wall Street δεν τιμωρήθηκε για τη χρηματοπιστωτική κρίση – δεν καταδικάστηκε καν ο διευθύνων σύμβουλος της MG-Global, η οποία προκάλεσε τεράστιες ζημίες. Η αιτία είναι φυσικά το ότι ανήκει στο δημοκρατικό κόμμα, όπως ο B.Obama, έχοντας δωρίσει εκατοντάδες χιλιάδες στην προεκλογική εκστρατεία του προέδρου.

Δυστυχώς οι άνθρωποι είναι ουτοπιστές και πιστεύουν, ή θέλουν να πιστεύουν, ότι ζουν σε μία Δημοκρατία. Φαντάζονται πως έχουν εναλλακτικές πολιτικές επιλογές.

Δεν συμβαίνει όμως κάτι τέτοιο – αφού κυβερνιόμαστε από «παρεμφερή» πολιτικά κόμματα, τα οποία απλά εκτελούν εντολές. Κάνουν δηλαδή αυτό ακριβώς που επιθυμούν εκείνοι που χρηματοδοτούν τις προεκλογικές εκστρατείες τους, όπως και τα ΜΜΕ που τους προβάλλουν.

Στις Η.Π.Α. το ονομάζουμε με απάθεια «Campaign Financing», θεωρώντας το απολύτως φυσιολογικό - όταν μεταξύ ενηλίκων κάτι τέτοιο θα έπρεπε προφανώς να αποκαλείται δωροδοκία.

Ανεξάρτητα από το τι θα συμβεί στις εκλογές πάντως, αυτό που προβλέπω σήμερα είναι η κλιμάκωση του οικονομικού πολέμου – με επόμενο στάδιο τις προσπάθειες απομόνωσης της Κίνας, από τις εξαγωγές στις αγορές της Ευρώπης και των Η.Π.Α., καθώς επίσης τις θρησκευτικές εξάρσεις”.



Η ζωή μας τα φέρνει ανάκατα. Κι εμείς πρέπει να τα βάλουμε σε μια σειρά. Δύσκολο πράγμα, αν το σκεφτεί κανείς, να ορίσει το πώς θα περάσει τη ζωή του. Είναι τόσα πολλά αυτά που έρχονται και την αλλάζουν. Δρόμος μακρύς, άλλες φορές εύκολος κι άλλες πάλι στενό μονοπάτι δίπλα στον γκρεμό. Άραγε μόνοι μας αυτό τον δρόμο πρέπει να τον διαβούμε; Φυσικά όχι. Μας δόθηκε σαν πυξίδα η καρδιά μας και σαν χάρτης η λογική μας, μα περισσότερο είναι η αίσθηση του δίκιου που όλοι μας έχουμε μέσα μας.

Λένε πως όσα δεν φέρνει η στιγμή τα φέρνει ο χρόνος και θαρρώ πως έτσι είναι. Αλλά εσύ κι εγώ μάλλον δεν δώσαμε -όταν έπρεπε- την σημασία που χρειαζόταν στις στιγμές εκείνες που μας έδειχναν πως κάτι παράξενο συμβαίνει στο δρόμο μας, αφού στο διάβα μας ήταν μονότονα ίδιος, μονότονα εύκολος… Κι αφήσαμε τη μία στιγμή να γίνουν πολλές. Και όταν είδαμε πως ο δρόμος ετούτος είναι ψεύτικος, για να μας ρίξει στους δαίμονες που καραδοκούσαν στην άκρη του, στο χείλος ενός γκρεμού, τότε σκιαχτήκαμε! Παγώσαμε, αλλά σαν και από συνήθεια λες, δεν σταματήσαμε να περπατάμε προς την φρίκη που ολοένα και μεγάλωνε μπροστά μας. Ακόμη κι όταν νιώσαμε πως ετούτη η άκρη θα είναι το τέλος μας, δεν βρήκαμε τα κουράγια να γυρίσουμε την πλάτη και να τρέξουμε προς την σωτηρία μας…

Μην με κοιτάς. Βασιστήκαμε στα μάτια μας και στις αισθήσεις που μας πλάνεψαν. Δεν κοιτάξαμε την πυξίδα της καρδιάς μας, δεν συμβουλευτήκαμε τον χάρτη της λογικής μας. Αφεθήκαμε στην όμορφη βιωτή και δεν σκεφτήκαμε πως ναρκωνόμαστε, πως γινόμαστε ευάλωτοι σαν άρρωστοι… Και σαν ναρκομανείς, να τώρα δα, συνεχίζουμε στον ίδιο τον δρόμο, στον ίδιο τον τρόμο, για να γίνουμε κατάδικοί του… Για να ταΐσουμε την πείνα των δαιμόνων με τους οποίους πλαγιάζαμε μέχρι και χθες και για να γευτούμε τις ηδονές που τάχατες δίχως ανταλλάγματα μας χαρίζανε. Μα να το ξέρεις, εκεί στην άκρη του χάους, υπάρχει ένα δέντρο για να πιαστείς, να βρεις τη δύναμη και το κουράγιο για να σωθείς...

Κι έμεινε η ζωή μας ανάκατη, θυμίζοντας θύελλα που πέρασε και κατέστρεψε τα πάντα. Δεν έχουμε τόπο για να σταθούμε και να κλάψουμε… Δεν έχουμε γωνιά για να κρυφτούμε από τα ανομήματά μας. Χάσαμε την πίστη μας, πλανηθήκαμε από την εύκολη ζωή που έγινε το όπιό μας… Και μείναμε εσύ κι εγώ να κοιταζόμαστε βουβά, να κλαίμε κοιτώντας το θηρίο που καταπίνει τους μετά από εμάς κι αγέννητους που βάλαμε υποθήκη για να γευτούμε τις ασωτίες μας.
Μικρύνανε οι μέρες αδελφέ. Γίνανε ώρες… Μίκρυνε θαρρείς ο χρόνος και μαύρισε ο γαλάζιος ουρανός, σκοτείνιασε κι η θάλασσα που άλλοτε μας έλουζαν με τα χρώματα και τις μυρωδιές τους. Εκπορνευτήκαμε για να ζήσουμε και να νιώσουμε την παγωμένη κόλαση, που όλο και μας πλησιάζει.

Και τι σου λέει τώρα ο λογισμός σου;

Τι άραγε σου φωνάζει η καρδιά σου;

Τι σου σιγοψιθυρίζει η ψυχή σου όταν τα βράδια ανήσυχος κοιμάσαι;

Ακούς μήπως τις φωνές εκείνων που έβαλες υποθήκη για να πληρώσεις τον τόκο του εύκολου δρόμου που διάβηκες;

Ακούς μήπως τις φωνές εκείνων που μάταια προσπαθούν να σε ξυπνήσουν και να σε βάλουν μπροστά στο πραγματικό σου χρέος;
Αν τα ακούς αυτά, τότε ξέρεις και τι να κάνεις. Αν όχι, τότε να είσαι σίγουρος, πως σιμώνει ο χρόνος εκείνος που θα μάθεις τι έχασες…




Της Ειρήνης Καρανασοπούλου 


Αύριο, δεύτερη ημέρα της συνόδου κορυφής -που ήδη χαρακτηρίζεται ως το "μετέωρο βήμα του πελαργού" και στην καλύτερη περίπτωση θα καταλήξει μονάχα στην επιβεβαίωση μιας ενιαίας εποπτικής αρχής για τις τράπεζες μέχρι το τέλος του έτους - συμπληρώνονται τρία χρόνια από την έναρξη της κρίσης στην ευρωζώνη:

Στις 19 Οκτωβρίου 2009 η νεοεκλεγείσα τότε κυβέρνηση Παπανδρέου ανακοίνωνε πως ανακάλυψε μια δυσθεώρητη μαύρη τρύπα -κι ως εκ τούτου το έλλειμμά της θα ήταν διπλάσιο του αναμενομένου. Περνούσε έτσι εν ριπή οφθαλμού από το "λεφτά υπάρχουν" στο "και τώρα τι κάνουμε".

Εκτοτε έχουν μεσολαβήσει 36 μήνες. Το ΔΝΤ, ανάθεμα κάποτε για τους Ευρωπαίους, έχει πατήσει για τα καλά το πόδι του στη Γηραιά Ήπειρο. Τρεις χώρες της ευρωζώνης βρίσκονται σε καθεστώς μνημονίου. Μια από αυτές έχει υποστεί αναδιάρθρωση χρέους. Δυο χώρες ετοιμάζονται οσονούπω να ενταχθούν επίσης σε μνημόνιο. Η κάθε σύνοδος κορυφής προαναγγέλλεται ως γεγονός διεθνούς βεληνεκούς. Έχουν ληφθεί αποφάσεις αντιμετώπισης της κρίσης -ένας προσωρινός μηχανισμός, ένας μόνιμος μηχανισμός, έκτακτα μέτρα από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, νέα νομοθετήματα, νέα Σύμφωνα. Η ύφεση έχει εξαπλωθεί σε ολόκληρη σχεδόν την ευρωζώνη, εξαιρώντας έναν πυρήνα γύρω από τη Γερμανία, που επίσης βιώνει επιβράδυνση. Η ανεργία έχει φθάσει σε πρωτοφανή επίπεδα για την Ένωση -και χτυπά τους νέους κατά τρόπο που δεν έχει ξαναϊδωθεί, δημιουργώντας μια νέα, διαφορετική "χαμένη γενιά"-χωρίς το ρομαντικό χαρακτήρα που προσέδιδε στον όρο η Γερτρούδη Στάιν. Κι όλες οι μορφές ακροδεξιάς, εθνικισμού, ρατσισμού και ξενοφοβίας σημειώνουν άνοδο -όπως σε κάθε ιστορική φάση οικονομικής κρίσης.

Στο κλίμα αυτό, η Ελλάδα αποτελεί σε κάθε περίπτωση το ακραίο φαινόμενο -δυο μνημόνια αντί για ένα, μεγαλύτερη ανεργία και ύφεση από όλους τους άλλους, κίνδυνος εξόδου από το ευρώ, ακροδεξιά που δεν είναι απλώς ξενόφοβη, αλλά και ναζιστική, με στοιχεία παρακρατικής λειτουργίας. Όμως, την ώρα ακριβώς που συμπληρώνονται τρία χρόνια από την έναρξη της κρίσης -έναρξη που έλαβε χώρα στην Ελλάδα -επιβεβαιώνεται επίσης, και πάλι στην Ελλάδα, πως οι δυνατότητες υπέρβασης ή μη της κρίσης, επιβίωσης ή μη της ευρωζώνης, προσδιορισμού τελικά των παραμέτρων της Ευρώπης του μέλλοντος, καθορίζονται πρωτίστως από την πολιτική (κι όχι την οικονομία).

Ας δούμε τα στοιχεία, όπως προκύπτουν από τις έως τώρα πληροφορίες: η ελληνική κυβέρνηση συμφώνησε το δημοσιονομικό πακέτο με την τρόικα των δανειστών της και τις επόμενες ημέρες θα ολοκληρώσει και τις λεπτομέρειες για τη συμφωνία επί των διαρθρωτικών. Πριν από τις αμερικανικές εκλογές αναμένεται να είναι έτοιμη η έκθεση της τρόικα -άρα θα υπάρχει και διαβεβαίωση πως το χρηματοδοτικό κενό μπορεί να καλυφθεί και το δημόσιο χρέος είναι βιώσιμο. Και περί τις 15 Νοεμβρίου θα εκταμιευθεί η πολυαναμενόμενη δόση των 30 και πλέον δισ. για την Ελλάδα.

Και κάπου εδώ αρχίζουν οι απορίες -τουλάχιστον, για μας τους αφελείς που παρακολουθούμε τα τεκταινόμενα εδώ στις Βρυξέλες:

Βάσει της συμφωνίας Αθήνας - τρόικας, τα δημοσιονομικά μέτρα για το 2013 θα ανέλθουν στα 9,5 δισ. Πριν από λίγα 24ωρα, όταν η κυβέρνηση της Πορτογαλίας ανακοίνωσε τα δικά της μέτρα για το 2013, περίπου 5 δισ., όλοι είπαν ότι είναι το σκληρότερο πακέτο μέχρι στιγμής -κι είναι αμφίβολο εάν μπορεί να εφαρμοσθεί, ότι θα προκαλέσει νέο κύμα ύφεσης και αντιδράσεις που μπορεί να ανατρέψουν την εφαρμογή ολόκληρου του προγράμματος. Τώρα που η Ελλάδα, με αντίστοιχο πληθυσμό, θα εφαρμόσει ένα διπλάσιας βαρύτητος πρόγραμμα -το βαρύτερο από ενάρξεως κρίσης σε ολόκληρη την Ευρώπη- γιατί αυτό θα μπορεί να εφαρμοσθεί, δε θα προκαλέσει αντιδράσεις, δε θα προκαλέσει τρομερή ύφεση ή δε θα ρίξει την κυβέρνηση;

Μέχρι πριν από λίγες ημέρες, όλοι οι αρμόδιοι μας έλεγαν ότι το λεγόμενο χρηματοδοτικό κενό στο ελληνικό πρόγραμμα, ύψους 20 έως 30 δισ., είναι αδύνατον να καλυφθεί εάν δε συμβάλουν -δε βάλουν το χέρι στην τσέπη- οι εταίροι και πρωτίστως οι Γερμανοί. Τι άλλαξε και τώρα εμφανίζονται άπαντες πεισμένοι ότι η Ελλάδα μπορεί να χρηματοδοτήσει μόνη της αυτό το κενό;

Και, το κυριότερο, πώς κατέστη αίφνης βιώσιμο το ελληνικό δημόσιο χρέος, που πριν από λίγες μόλις ημέρες το ΔΝΤ ορκιζόταν ότι δεν υπάρχει τρόπος να γίνει βιώσιμο παρά εάν δεχθούν haircut οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις στα δάνεια που έχουν χορηγήσει;

Η απάντηση είναι μια και μόνη σε όλα αυτά τα ερωτήματα -όταν δε μας αρέσει η πραγματικότητα, τόσο το χειρότερο για την πραγματικότητα. Και σε αυτό είναι «συνένοχοι» όλοι -η ελληνική πλευρά, οι Ευρωπαίοι, το ΔΝΤ. Κοινή συναινέσει συμφωνούν σε ένα πρόγραμμα ανεφάρμοστο και σε στοιχεία κατά βάσει ψευδή, αναβάλλοντας ουσιαστικά την ώρα της κρίσης. Γιατί; Μα, φυσικά, για λόγους πολιτικής! Η Γερμανία δεν επιθυμεί τη λήψη καμιάς σοβαρής απόφασης -είτε πρόκειται για τη χορήγηση επιπλέον χρημάτων στην Ελλάδα, είτε για haircut στα δάνεια που έχει δώσει, είτε ακόμη και σε εγκατάλειψη της Ελλάδας με τις δέουσες συνέπειες στην υπόλοιπη ευρωζώνη- πριν από τις εκλογές της, το Φθινόπωρο του 2013. Όπως και το τελευταίο διάστημα οι Αμερικανοί δεν επιθυμούσαν καμιά αναταραχή στην ευρωζώνη πριν από τις δικές τους εκλογές. Ως εκ τούτου, και το ΔΝΤ -που μόνο ανεξάρτητο από πολιτικούς υπολογισμούς δεν είναι- δέχεται τις απαραίτητες αλχημείες χάριν του «ευρύτερου καλού».

Όλα καλά, λοιπόν; Σώθηκε η χώρα; Μπορούμε να πανηγυρίσουμε; Νομίζω ότι ευτυχείς, γενικότερα, μπορούν να νοιώθουν μονάχα οι ανόητοι -κυρίως όταν ο επόμενος χρόνος περιλαμβάνει από φτώχεια έως πείνα, χωρίς καμιά εγγύηση για αποκατάσταση της δικαιοσύνης, καταπολέμησης της διαφθοράς στο κράτος- και μάλλον υπόσχεται νέα κλέη για τα πάσης φύσεως φασιστοειδή, είτε πρόκειται για τη Χρυσή Αυγή ή για φιλόδοξους απόστρατους στρατηγούς.

Στο τέλος της μέρας βέβαια -ήτοι, μετά τις γερμανικές εκλογές- μπορεί να υπάρξει μια συνολική λύση που θα καλύψει και την Ελλάδα. Στο τέλος της μέρας, όμως, θα είμαστε κι όλοι νεκροί, όπως έλεγε ο Καίηνς...

Aύριο το πρωί, 20/10, στην Ξάνθη, θα πραγματοποιηθεί η ημερίδα του σωματείου "Ενωμένη Ρωμηοσύνη", που αποτελείται από αξιολογότατους Έλληνες (με κεφαλαίο το Έψιλον), οι οποίοι δραστηριοποιούνται με μεγάλη επιτυχία τα τελευταία 3-4 χρόνια σε όλη την Ελλάδα (με εκδηλώσεις, εκδόσεις, παραγωγές DVD, έκδοση του περιοδικού ΕΡΩ, κ.α.), με στόχο την ανάδειξη, προβολή και προώθηση της ιστορίας, θρησκείας, γλώσσας, κουλτούρας και λοιπών πνευματικών αξιών του Ελληνισμού.
Το Σάββατο θα είναι η πρώτη εμφάνιση του σωματείου στη Θράκη. Καλό θα είναι λοιπόν να το στηρίξουμε όλοι με την παρουσία μας. Εξάλλου, κάθε αγώνας διατήρησης της γλώσσας, της ιστορίας, της θρησκείας, του πνεύματος και της γενικότερης Ελληνικής κουλτούρας, πρέπει να στηρίζεται θερμά από όλους μας, ιδιαίτερα λόγω της σημερινής καθίζησης που βιώνουμε ως λαός και ως έθνος.
Ακολουθεί το δελτίο τύπου με το πλήρες πρόγραμμα της ημερίδας.
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
  Το Σωματείο ‘’Ενωμένη Ρωμηοσύνη’’, που έχει έδρα στην Θεσσαλονίκη και δραστηριοποιείται πανελλαδικά με την μελέτη και προβολή των αξιών του ελληνισμού, διοργανώνει ημερίδα για πρώτη φορά στην Θράκη, στην Ξάνθη,  το Σάββατο 20 Οκτωβρίου, στις 10.00 το πρωί, στην αίθουσα ‘’Π’’ του Ιδρύματος Θρακικής Τέχνης και Παράδοσης στις Καπναποθήκες, Καπνεργατών 9. Σκοπός της Ημερίδας είναι να έρθουν σε επαφή οι πολίτες της Ξάνθης και της Θράκης με το Σωματείο, αλλά και να ψηλαφίσουμε την κρίση και τις αιτίες της με την βοήθεια διακεκριμένων ομιλητών εκ των οποίων τρείς κατάγονται εκ Θράκης.
  Θέμα της ημερίδας είναι: ‘’Πτυχές και αιτίες της σύγχρονης κρίσης. Προτάσεις εξόδου απ’ αυτήν’’.  Το Πρόγραμμα της Ημερίδας έχει ως εξής:
ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ
ΠΡΟΣΕΛΕΥΣΗ - ΕΝΑΡΞΗ - ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ: 10:00 - 10:25
Α’ Μέρος: Τοποθετώντας την κρίση 10:30 - 11:30
1η ΕΙΣΗΓΗΣΗ:10.30-11.00
Θέμα: «Εκκλησία και Πολιτική»
Εισηγ.: Πρωτοπρεσβύτερος Γεώργιος Αναγνωστόπουλος
Αναπλ.  Καθηγητής, Πολυτεχνική Σχολή, Δημοκρίτειο Παν. Θράκης
2η ΕΙΣΗΓΗΣΗ:11.00-11.30
Θέμα: «Η Οικονομική και η Πολιτική Συνιστώσα της Κρίσης: η Κοινωνική Γενοκτονία στην Ελλάδα»
Εισηγ.: κ. Θεοφάνης Μαλκίδης, Δρ Κοινωνικών Επιστημών.
3η ΕΙΣΗΓΗΣΗ:11.30-12.00
Θέμα: «Από την Πνευματική Κατάρρευση στην Εθνική Παρακμή»
Εισηγ.: κ. Νεκτάριος Δαπέργολας, Δρ Βυζαντινής Ιστορίας ΑΠΘ
Διάλειμμα (12.00-12.25)
Β’ Μέρος: Σκέψεις για Έξοδο από την Κρίση 12:30 - 13:45
4η ΕΙΣΗΓΗΣΗ:12.30-13.00
Θέμα: «Δυναμική Γεωργία και Ισχυρή Ελλάδα»
Εισηγ.: κ. Τσιρόπουλος Γεώργιος, Καθηγητής – Ακαδημαϊκός
5η ΕΙΣΗΓΗΣΗ:13.00-13.30
Θέμα: «Πόλις και Ύπαιθρος στην Ελλάδα στον Νέο Αιώνα»
Εισηγ.: κ. Μιχάλης Χαραλαμπίδης, Πολιτικός Επιστήμων-Συγγραφέας
Γ’ Μέρος: 13.30 - 14:30
13.30-1345: ΠΟΡΙΣΜΑΤΑ
ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ
Νικόλαος Σεργκενλίδης, Δικηγόρος, ΜΑ Εργατικό και Εμπορικό Δίκαιο.
13.45-1415: ΣΥΖΗΤΗΣΗ-ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ
ΟΡΓΑΝΩΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ
14.15-1430: Κλείσιμο
Εκπρόσωπος Ενωμένης Ρωμηοσύνης
Η ημερίδα θα διαρκέσει μέχρι τις 14.30, ενώ θα δοθεί χρόνος και στο κοινό για την υποβολή ερωτήσεων στους εισηγητές.
Για περισσότερες πληροφορίες:
ΙΣΤΟΤΟΠΟΣ: www.enromiosini.gr
ΤΑΧ. Δ/ΝΣΗ: ΜΟΝΑΣΤΗΡΙΟΥ 225, ΜΕΝΕΜΕΝΗ, 54628,  ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟ ΤΑΧΥΔΡΟΜΕΙΟ: contact@enromiosini.gr
Μπορείτε επίσης να απευθύνεστε στα μέλη της οργανωτικής επιτροπής:
ΑΝΔΡΕΑΣ ΜΑΤΖΑΚΟΣ: 6944632301, ΞΑΝΘΗ
ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΣΕΡΚΕΝΛΙΔΗΣ: 6945408050, ΞΑΝΘΗ
ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ: 6937172721, ΞΑΝΘΗ
ΣΑΡΣΑΚΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ:6974570572, ΔΙΔΥΜΟΤΕΙΧΟ
   
ΕΙΣΟΔΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΗ

Κράτος και παρακράτος δολοφονούν εν ψυχρώ

Τι έχει άραγε να πει ο κ. Δένδιας; Μήπως ότι κινδύνευσε η τροϊκανή δημοκρατία του από έναν 67χρονο και οι πραιτωριανοί του αποφάσισαν να τον σκοτώσουν με τα χημικά που εξαπέλυσαν;

Νεκρός είναι σύμφωνα με τις πρώτες πληροφορίες ένας 67χρονος που συμμετείχε στο συλλαλητήριο στο Σύνταγμα, όπως μεταδίδει ο ΣΚΑΪ.
Ο 67χρονος αρχικά αισθάνθηκε δυσφορία και λιποθύμησε. Αμέσως μεταφέρθηκε στον Ευαγγελισμό, όπου παρά τις προσπάθειες, οι γιατροί δεν κατάφεραν να τον κρατήσουν στη ζωή.

Οι επιθέσεις με χρήση χημικών προς τους πολίτες δεν θεωρείται σαν κάτι πρωτόγνωρο, αφού οποτεδήποτε γίνονται διαδηλώσεις, υπάρχουν τραυματίες κυρίως από την χρήση των χημικών από την πλευρά των ΜΑΤ.
Σε φυσιολογικές χώρες, αμέσως μετά την ανακοίνωση νεκρού διαδηλωτή, θα υπήρχε σωρεία των αρμοδίων αξιωματικών της Αστυνομίας, καθώς και παραίτηση του υπεύθυνου υπουργού, ενώ θα διατάσσονταν άμεση προανάκριση για την διερεύνηση των συνθηκών θανάτου του πολίτη.

Δυστυχώς, στην Ελλάδα της τρόικας και στην μπανανία της Μέρκελ, η ατιμωρησία των υπευθύνων αποτελεί τον κανόνα, κάθε φορά που παραβιάζονται τα ανθρώπινα και τα πολιτικά δικαιώματα, ενώ η κρατική ομερτά κατορθώνει να σταματά εν τη γεννέσει της οποιαδήποτε ερευνητική προσπάθεια. Στην Ελλάδα του 2012 η ανθρώπινη ζωή αξίζει πολύ λιγότερο από το πρωινό ενός υπουργού…


Οι συνεργάτες της τροϊκανής κυβέρνησης, τα ΜΜΕ, προσπαθούν να φιμώσουν τους θανάτους διαδηλωτών

Είναι φανερή η προσπάθεια όλων των καθεστωτικών Μέσων Μαζικής παραπληροφόρησης να υποβαθμίσουν το θάνατο του 65χρονου άνεργου ναυτεργάτη στην σημερινή διαδήλωση. Μάλιστα κάποια απ’ αυτά όπως βλέπουμε και στο βίντεο του Αλφα, έβγαλαν το πόρισμα τους. Ο θάνατος του διαδηλωτή οφείλετε σε «παθολογικά αίτια».

 Παίρνοντας γραμμή από την κυβέρνηση και την ΓΑΔΑ τα δημοσιοκαφρικά παπαγαλάκια προσπαθούν να βγάλουν λάδι τις δυνάμεις καταστολής για την βάναυση συμπεριφορά τους απέναντι στους διαδηλωτές και να μην δώσουν καμιά βαρύτητα στο θάνατο του διαδηλωτή του ΠΑΜΕ ο οποίος πιθανόν προήλθε και από την επίδραση που είχαν στον οργανισμό του τα εκατοντάδες χημικά που ρίχτηκαν.

Το ίδιο ακριβώς έκαναν και πριν ένα χρόνο όπου σε παρόμοιες συνθήκες έπεφτε νεκρός από ανακοπή καρδιάς ο διαδηλωτής Δημήτρης Κοτσαρίδης, άνεργος πατέρας δύο παιδιών.