Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

27 Ιουν 2012


Εγκληματικά στοιχεία βεβηλώνουν χριστιανικούς χώρους λατρείας με τη χρηματική υποστήριξη του ΝΑΤΟ

Του Paul Joseph Watson
Prison Planet
27 Ιουνίου 2012
Απόδοση: Ας Μιλήσουμε Επιτέλους


Ανατριχιαστικές εικόνες έχουν αναδυθεί στο φως της δημοσιότητας, οι οποίες απεικονίζουν τις συνέπειες των λεηλασιών χριστιανικών ναών από μισθοφόρους του ΝΑΤΟ, τους οποίους μια μερίδα του τύπου αποκαλεί "Σύριους αντάρτες". Οι σοκαριστικές αυτές εικόνες αποδεικνύουν για άλλη μια φορά το γεγονός ότι οι δυτικές δυνάμεις υποστηρίζουν εγκληματικά στοιχεία, από τις τάξεις των μουσουλμάνων εξτρεμιστών, στην προσπάθειά τους να επιτύχουν αλλαγές καθεστώτων στη Μέση Ανατολή.


Μια φωτογραφία που έφθασε στην ιστοσελίδα μας από μια χριστιανή κάτοικο της πόλης Homs, της πόλης όπου έχουν διαδραματιστεί μερικές από τις πιο αιματηρές συγκρούσεις του πολέμου στη Συρία, δείχνει ένα μέλος του "Ελεύθερου συριακού στρατού" να ποζάρει με λάφυρα λεηλατημένα από εκκλησία: έναν σταυρό στο ένα χέρι και ένα όπλο στο άλλο, ενώ συγχρόνως φοράει τα άμφια του ιερέα.

"Ο καθένας γνωρίζει ότι ακόμη και η μετακίνηση των αμφίων από την εκκλησία είναι αμαρτία. Ο ιερέας είναι ο μόνος που τα φοράει. Μάλιστα, προσεύχεται προτού τα φορέσει. Το θέαμα αυτού του ισλαμιστή που ποζάρει μπροστά σε ένα νεκροφόρο όχημα και φοράει τα άμφια είναι απεχθές", μας έγραψε η πηγή μας.

"Κατέστρεψαν την εκκλησία και στη συνέχεια γύρισαν βίντεο που δείχνει πώς ακριβώς το έκαναν αυτό. Σας το λέω υπεύθυνα. Είμαι αυτόπτης μάρτυρας".

"Tα άμφια επιτρέπεται να φορoύν μόνο οι ιερείς και οι διάκονοι. Και δεν επιτρέπεται σε κανένα χριστιανό να κρατάει στο ένα χέρι έναν σταυρό και στο άλλο πυροβόλο όπλο", μας έγραψε η χριστιανή κάτοικος της Homs.

Υπάρχει και μια άλλη εικόνα από μία λεηλατημένη εκκλησία στην παλαιά πόλη της Homs, Bustan al-Diwan.

Αλλά ενώ οι μισθοφόροι "αντάρτες" επιδίδονται με ζήλο σε λεηλασίες χριστιανικών ναών, συγχρόνως συσπειρώνονται γύρω από τη σημαία της Αλ Κάιντα, ακριβώς όπως έκαναν όταν πολεμούσαν "για την ελευθερία" στη Λιβύη.

Σε αυτό το οπτικοακουστικό απόσπασμα, ένοπλοι μισθοφόροι "αντάρτες" στέκονται απέναντι σε μια κάμερα, πίσω από ένα τραπέζι ντυμένο με τη μαύρη σημαία της Αλ Κάιντα.

Τον περασμένο μήνα δημοσιεύσαμε μια φωτογραφία του γαλλικού πρακτορείου ειδήσεων AFP, η οποία δείχνει έναν έμμισθο αντάρτη, με τη σημαία της Αλ Κάιντα τυλιγμένη στο μπράτσο του, ενώ συνοδεύει παρατηρητές του ΟΗΕ στο συριακό χωριό Azzara.

Ας μας εξηγήσει κάποιος γιατί οι δυτικές κυβερνήσεις, που υποτίθεται συμμετέχουν σ' έναν πόλεμο κατά της τρομοκρατίας των εξτρεμιστών μουσουλμάνων, παραδίδουν στα ίδια αυτά στοιχεία τον έλεγχο ολόκληρων χωρών.

Μια τρίτη εικόνα που στάλθηκε από την πηγή μας δείχνει έναν άλλο τόπο λατρείας, τον χριστιανικό ναό του Um Al Zinar, με μέρος της οροφής να έχει καταστραφεί, χάρη στους έμμισθους αλήτες, που έχουν χαρακτηριστεί από αρκετά διεθνή ΜΜΕ ως "ελευθερωτές", παρά την ανάμειξή τους σε τρομοκρατικές επιθέσεις και σφαγές.

Η τελευταία τρομοκρατική επίθεση από τους "αντάρτες" σημειώθηκε νωρίς σήμερα το πρωί, όταν ένοπλοι εισέβαλαν σε φιλοκυβερνητικό τηλεοπτικό σταθμό, έβαλαν βόμβες στο κτίριο και πυροβόλησαν τρεις υπαλλήλους, που σκοτώθηκαν ακαριαία.

Το θέαμα έμμισθων "επαναστατών", που συντηρούνται από το ΝΑΤΟ και βεβηλώνουν χριστιανικούς χώρους λατρείας, έχει γίνει δυστυχώς όλο και πιο συνηθισμένο, καθώς αυτός ο πόλεμος δεν λέει να πάρει τέλος.


Γράφει ο Ιωάννης Μιχαλέτος

Το Τουρκικό και διεθνές παρακράτος
Οι Γκρίζοι Λύκοι είναι ένας Τουρκικός παρακρατικός μηχανισμός ο οποίος τη σημερινή εποχή ελέγχει ένα πολιτικό κόμμα (MHP) και διαπλέκεται με το λέγομε “Βαθύ κράτος” της Άγκυρας, τη πραγματική διακυβέρνηση αυτής της χώρας. Διαθέτει χιλιάδες οπαδούς και στο εξωτερικό, ενώ κατά το παρελθόν έχει χρησιμοποιηθεί και από την CIA όπως και τα διεθνή εγκληματικά δίκτυα.

Ο Emin Değer, ο οποίος είναι μέλος του ανώτατου δικαστικού συμβουλίου της Τουρκίας έχει αποφανθεί δικαστικώς ότι οι Γκρίζοι Λύκοι αποτελούν οργάνωση που συνεργάζεται στενά με τις παραστρατιωτικές δυνάμεις της Τουρκίας αλλά και με Αμερικανικές υπηρεσίες. Μάλιστα η οργάνωση αυτή αποτελούσε το μακρύ χέρι των μυστικών υπηρεσιών μέσω του συγκεκαλυμμένου προγράμματος “Γκλάντιο” ήδη από τις αρχές της δεκαετίας του ’60. Η Ελβετική εφημερίδα Neue Zürcher Zeitung, το 1990 είχε αποκαλύψει ότι η Αμερικανική DIA συντόνιζε τη δράση των Λύκων με σκοπό καταρχάς την αντιμετώπιση των Κομμουνιστών. Με τη πάροδο του χρόνου, όπως εκτίμησε ο διεθνούς φήμης Ελβετός ερευνητής Ντανιέλ Γκάνσερ, οι Γκρίζοι Λύκοι χρησιμοποιήθηκαν στα ευρύτερα σχέδια προώθησης της Νατοϊκής επιρροής στις πρώην Σοβιετικές δημοκρατίες του Καυκάσου και της Κεντρικής Ασίας.

Η οργάνωση που είχε αναλάβει τη διαχείριση του Γκλάντιο στη Τουρκία ονομαζόταν Seferberlik Taktik Kurulu από την οποία χρηματοδοτήθηκε η ανάπτυξη των Λύκων προκειμένου να σχηματιστεί μια λαϊκή βάση υποστήριξης των ενεργειών των παραστρατιωτικών ομάδων. Υπολογίζεται ότι τουλάχιστον 5.000 άτομα έχουν δολοφονηθεί στη Τουρκία τα τελευταία 40 έτη από τους Γκρίζους Λύκους συμπεριλαμβανομένης και της ομαδικής δολοφονίας 38 ακτιβιστών τη Πρωτομαγιά του 1977 στην πλατεία Ταξίμ της Κωνσταντινούπολης. Τη δεκαετία του ’80 τα μέλη των Λύκων υπολογίζονταν σε 200.000 με 1 εκατομμύριο συμπαθούντες. Σήμερα οι αριθμοί αυτοί έχουν μειωθεί κατά το ένα τρίτο, αλλά έχει σημειωθεί μία ποιοτική αλλαγή με την εισροή περισσοτέρων γυναικών στις τάξεις της οργάνωσης (Που αποκαλούνται “Ασένα”-Λύκαινες), όπως και του εκμοντερνισμού τους με έμφαση στις νέες τεχνολογίες αλλά και τα πιο μορφωμένα στρώματα του λεγόμενου “Κοσμικού πληθυσμού” ο οποίος αντιτίθεται στον Ισλαμιστή Ερντογκάν και προσπαθεί να βρει πολιτικό αντίβαρο εναντίων του.

Η δράση της οργάνωσης Εργκένεκον που αποκαλύφθηκε από τον Ερντογκάν τον περασμένο Ιουλίου αποτελεί ένα τμήμα των ευρύτερων κυκλωμάτων που ελέγχουν τους Γκρίζους Λύκος και αποτελούν συγκοινωνούντα δοχεία ελέγχου της πολιτικής ζωής της Τουρκίας με αθέμιτα μέσα. Πάντως και οι Ισλαμιστές έχουν σε κάποιο βαθμό συμβιβαστεί με την οργάνωση και έχουν εντάξει μέλη της στα δικά τους κινήματα. Σύμφωνα με πολλούς αναλυτές, η εμφάνιση ενός “Τούρκο-Ισλαμικού” κινήματος που θα συνδυάζει αρμονικά την ακραία εθνικιστική και Ισλαμική ιδεολογία ίσως να είναι προ των πυλών, γεγονός που θα ενδυνάμωση τη συνοχή της Τουρκικής κοινωνίας, αλλά θα περιπλέξει τις διεθνείς της σχέσεις.

Το 1992 ο αρχηγός των Λύκων, ο πρώην Συνταγματάρχης του Τουρκικού Στρατού, ονόματι Τουρκές, επισκέφτηκε το Αζερμπαϊτζάν όπου και υποστήριξε οικονομικά τον Αζέρο πολιτικό Abülfaz Elçibay. Ο τελευταίος μόλις εξελέγη Πρόεδρος της χώρας του τοποθέτησε Υπουργό Εσωτερικών τον İsgandar Hamidov, ο οποίος είχε στρατολογηθεί στη Τουρκική ΜΙΤ μέσω των Γκρίζων Λύκων. Κατά τους επόμενους μήνες το Αζερμπαϊτζάν έτεινε να καταστεί Τουρκικό προτεκτοράτο και τον Απρίλιο του 1993 η κυβέρνηση αυτή κατέρρευσε μετά από συνδυασμένη Ρώσο-Αρμενική πίεση. Οι Γκρίζοι Λύκοι εξακολουθούν να διαθέτουν νόμιμη βάση στο Αζερμπαϊτζάν μέσω του Azerbaijan National Democrat Party, που αποτελεί βάση εξόρμησης Τούρκων πρακτόρων στο Καύκασο.

Είναι ενδιαφέρον να ειπωθεί ότι οι Αμερικανοί στήριζαν πολλά στις Τουρκικές αυτές κινήσεις, αλλά απογοητεύτηκαν σύντομα μόλις αντιλήφθηκαν ότι οι Τούρκοι δεν έχουν τις δυνατότητες για περαιτέρω διείσδυση στο μετά-Σοβιετικό χώρο. Παρόλα αυτά η διαφαινόμενη δύσκολη θέση των Αμερικανών λόγω της αναγεννημένης Ρωσίας πιθανώς θα έχει ως αποτέλεσμα την επαναδραστηριοποίηση των ακραίων Τούρκων στην περιοχή, γεγονός που πρέπει να ληφθεί υπόψη έστω ως σενάριο από την Ελληνική πλευρά. Άλλωστε οι Γκρίζοι Λύκοι συνεργάστηκαν στο παρελθόν με Τσετσένους αυτονομιστές και σε γενικές γραμμές αποτελούν ένα παράγοντα που υποβλέπει συνεχώς την Καυκάσια περιοχή. Στο Καζακστάν μετά από έντονες Ρωσικές πιέσεις οι Γκρίζοι Λύκοι θεωρήθηκαν τρομοκρατική οργάνωση και απαγορεύτηκε η συμμετοχή υπηκόων της χώρας στις τάξεις τους.

Οι Λύκοι έχουν κατά καιρούς εξυπηρετήσεις και άλλα γεωστρατηγικά σχέδια των Αμερικανών προσφέροντας βοήθεια στους Αλβανούς του Κοσσυφοπεδίου, του Μουσουλμάνους της Βοσνίας αλλά και την μειονότητα των Ουιγκούρων στη Κίνα η οποία διαπλέκετε με την Τουρκογενή τρομοκρατική οργάνωση ΕΤΙΜ, που εδρεύει στο Κιρζικιστάν και έχει δεχθεί Τουρκική βοήθεια στο παρελθόν. Επιπλέον η Αζέρικη μειονότητα του Ιράν βρίσκεται σε συνεχή στόχευση από τους Γκρίζους Λύκους που επιδιώκουν το ξεσήκωμα των κατοίκων εναντίων της Τεχεράνης, σκοπός που συμβαδίζει απολύτως με το Τελ-Αβίβ και την Ουάσινγκτον. Με απλά λόγια οι Λύκοι αποτελούν ένα αρκετά ισχυρό μη κρατικό παράγοντα που εξυπηρετεί σε πολλές περιπτώσεις τα συμφέροντα της υπερδύναμης.

Ο Αρπασλαν Τουρκές, ήταν ένας από τους βασικούς συντελεστές της επιχείρησης Γκλάντιο στη Τουρκία και υπεύθυνος για δολοφονίες χιλιάδων ακτιβιστών. Πολλά στελέχη των Λύκων χρησιμοποιήθηκαν ως πληρωμένοι δολοφόνοι με χαρακτηριστικότερη την περίπτωση του Αμπντουλάχ Τσατλί ο θάνατος του οποίου σε αυτοκινητιστικό ατύχημα το 1996 άνοιξε το ασκό του Αιόλου σε αποκαλύψεις για το ποιος κυβερνούσε πραγματικά τη Τουρκία.

Ο Τσατλί ήταν επίσης ο σύνδεσμος μεταξύ της ΜΙΤ και του Stefano Delle Chiaie, Ιταλού αξιωματούχου πληροφοριών που διοργάνωνε προβοκάτσιες στο λεγόμενο “Πόλεμο της έντασης” τη δεκαετία του ’70. Παράλληλα η υπηρεσία πληροφοριών του Πινοσέτ της Χιλής η DINA συνεργάστηκε μέσω του Τσατλί σε λαθρεμπόριο ναρκωτικών για την αποκόμιση κεφαλαίων για μαύρες επιχειρήσεις εναντίων αντιφρονούντων στην Ευρώπη.

Η σχέση των Γκρίζων Λύκων με την Ιταλία απέκτησε διεθνή διάσταση το 1981 όταν αποκαλύφθηκε ότι ο επίδοξος δολοφόνος του Πάπα Ιωάννη-Παύλου, ο Mehmet Ali Ağca, ήταν μέλος της οργάνωσης. Εάν και υπάρχουν πολλές αντικρουόμενες πληροφορίες για τα κίνητρα της απόπειρας αυτής, η πιο πιθανή εξήγηση είναι ότι πρόκειται για μία καλά στημένη προβοκάτσια η οποία και απέδωσε, αφού κατηγορήθηκαν οι Βούλγαροι και οι Σοβιετικοί. Ο ίδιος ο Πάπας ο οποίος αποτέλεσε έναν από τους καταλύτες διαλύσεως του Σοβιετικού μπλοκ, εκμεταλλεύτηκε τα μάλλα την προσπάθεια δολοφονίας του σε σχέση κυρίως με το Καθολικό ποίμνιο της Ανατολικής Ευρώπης. Είναι επίσης σημαντικό να αναφερθεί ότι ένα από τα ψευδώνυμα που χρησιμοποιούσε ο Ağca ήταν το “Mehmet Özbay”, το οποίο επίσης χρησιμοποιούσε και ο Τσατλί…

Οι Γκρίζοι Λύκοι είναι ιδιαιτέρως ισχυροί τη σημερινή εποχή στις Τουρκικές κοινότητες της Γερμανίας, αλλά η ισχυρότερη παρουσία τους ευρίσκεται στην Ολλανδία, ένα γεγονός αντιληπτό από ολίγους. Συγκεκριμένα εκεί έχουν συστήσει από το 1995 την Turkish Federation of Holland, η οποία διαθέτει 56 γραφεία σε όλη τη χώρα και 30.000 μέλη. Χρηματοδοτείτε επισήμως από το Τουρκικό ΥΠΕΞ και εκτιμάται ότι λαμβάνει και πάγια πίστωση και από την ΜΙΤ. Επίσης διαθέτει στους κόλπους της μέλη του Τουρκικού οργανωμένου εγκλήματος που κατοικοεδρεύουν στο Άμστερνταμ και μάλλον η οργάνωση αυτή χρησιμοποιείτε ως συντονιστικό κέντρο για Πανευρωπαϊκές ενέργειες που περιλαμβάνουν δολοφονίες, προβοκάτσιες και συνεχή προπαγάνδα εναντίων όσων θεωρούνται εχθροί της Τουρκίας μεταξύ των άλλων και η Ελλάδα.

Σε ότι αφορά τις σχέσεις Ελλάδας-Τουρκίας, είναι προφανές ότι η ύπαρξη των Γκρίζων Λύκων δεν προδιαθέτει θετικά. Η οργάνωση αυτή αποτελεί ένα σοβαρό τροχοπέδη για οποιαδήποτε ουσιαστική προσέγγιση μεταξύ των δύο κρατών αλλά και μία απειλή εναντίων της Ελλάδας. Σε αυτό το άρθρο δόθηκε μία παρουσίαση των Γκρίζων Λύκων ως προς το διεθνές περίγυρο όπου κινούνται. Αξίζει να υπογραμμιστεί όμως ότι έχουν κατά το παρελθόν προξενήσει σοβαρότατες βλάβες στην Ελλάδα μέσω εμπρησμών, βομβιστικών επιθέσεων, διακίνησης πλαστών νομισμάτων και εικάζετε και δολοφονιών. Οι δολοφονίες των Ισαάκ -Σολωμού το 1996 στη Κύπρο αποτελούν ένα ακόμα μέρος του έργου που έχουν αναλάβει οι Γκρίζοι Λύκοι εκ μέρους του Τουρκικού βαθύ κράτους και γενικά αποτελούν μία σαφέστατη απειλή για την ασφάλεια της χώρας.

Δύο χαρακτηριστικά συνθήματα που συνήθως φωνασκούν οι Γκρίζοι Λύκοι στις συγκεντρώσεις τους
Tanrı Türk’ü Korusun ve Yüceltsin! (Ο Θεός σώζει και δοξάζει και εμπνέει το Τούρκο!)
Her Türk asker doğar! (Κάθε Τούρκος γεννιέται στρατιώτης!)

Γράφει ο Νίκος Μπογιόπουλος

«Διαβατήριο εξόδου από την επικίνδυνη ζώνη της χρεοκοπίας» (σ.σ.: το Μνημόνιο)
(Γιάννης Στουρνάρας, παρουσίαση έκθεσης του ΙΟΒΕ, 5/7/2010)

«Τα μέτρα (σ.σ.: του μνημονίου) έχουν κάποια (!) κοινωνική δικαιοσύνη»...
(Γιάννης Στουρνάρας, δηλώσεις στον «Φλας», 6/8/2010)

«Το Μνημόνιο είναι ένα αναγκαίο πρόγραμμα δημοσιονομικής προσαρμογής (...). Αν βγούμε από το Μνημόνιο σήμερα αυτό σημαίνει ακαριαίος θάνατος. Η Ελλάδα θα χρεοκοπήσει αμέσως (...)».
(Γιάννης Στουρνάρας, δηλώσεις στον «Βήμα Fm», 21/9/2010)

«Χωρίς τη στήριξη της τρόικας, η ελληνική οικονομία θα είχε υποστεί μια απότομη συρρίκνωση της τάξης του 20% "και αυτό είναι μια αισιόδοξη πρόβλεψη" (...) έχουμε την καλή τύχη να έχουμε το "μαξιλάρι" της ευρωζώνης από κάτω μας (...) Αν αυτό είναι το τίμημα που πρέπει να πληρωθεί για την ασωτία μας, δεν πρόκειται για τόσο μεγάλη τιμωρία. Αλλά αυτό θα εξαρτηθεί από το αν συνεχίσουμε να πετυχαίνουμε τους στόχους του μνημονίου, δεν λέμε ανόητα πράγματα όπως το ότι υπάρχει άλλος τρόπος και δεν ακούμε εκείνους που μας λένε ότι υπάρχει άλλος τρόπος».
(Γιάννης Στουρνάρας, εφημερίδα «Μακεδονία», 19/3/2011)

«Η μόνη εναλλακτική στο Μνημόνιο είναι η χρεοκοπία (...) το Μνημόνιο αποτελεί μονόδρομο έναντι της χρεοκοπίας, που είναι και η μόνη εναλλακτική εκδοχή».
(Γιάννης Στουρνάρας, συνεδρίαση Επιτροπής Ερευνας και Τεχνολογίας της Βουλής, «newscode.gr», 24/5/2011).

«Υπάρχει έλλειψη συναντίληψης ακόμα και με τους υπουργούς. Οι μισοί φαίνεται να στηρίζουν το μνημόνιο και οι υπόλοιποι είναι αντίθετοι. Το πρόβλημα είναι η εφαρμογή, η υλοποίηση και η έλλειψη πολιτικής συναίνεσης. Δεν υπάρχει ουσιαστική εναλλακτική λύση από το μνημόνιο, αλλά αυτή η διαπίστωση δεν γίνεται αποδεκτή. Υπάρχει μία ανάπτυξη δημαγωγικής τοξικής ρητορικής κατά του μνημονίου, σε αντίθεση με την Πορτογαλία, όπου τα τρία μεγάλα κόμματα συναίνεσαν ότι δεν υπάρχει άλλη λύση».
(Γιάννης Στουρνάρας, συνεδρίαση Επιτροπής Ερευνας και τεχνολογίας στη Βουλή, «Express.gr», 25/05/11).

«...ο μεγαλύτερος κίνδυνος που ελλοχεύει είναι η ακύρωση του μνημονίου λόγω της δαιμονοποίησής του από μέρος του πολιτικού κόσμου, του Τύπου, του συνδικαλιστικού κινήματος, των ποικιλώνυμων επαγγελματικών επιχειρηματικών συμφερόντων που θίγονται».
(Γιάννης Στουρνάρας, παρουσίαση έκθεσης ΙΟΒΕ, 5/7/2010)
Αυτός ο κύριος,
αφού διετέλεσε μέλος του κλαμπ του Σημιτικού «εκσυγχρονισμού» που έπληξε τη χώρα από τα μέσα του '90, αφού συμμετείχε στις διαβουλεύσεις για την είσοδο της Ελλάδας στον «ευρωπαράδεισο» της ΟΝΕ, αφού πέρασε από τη θέση του αρμοδίου για τις ετήσιες διαβουλεύσεις της χώρας με το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, αφού διετέλεσε ακόμα και τραπεζίτης, τόσο από τη θέση του αντιπροέδρου της Ενωσης Ελληνικών Τραπεζών, όσο και από τη θέση του διευθύνοντος συμβούλου της Εμπορικής Τράπεζας οργανώνοντας την κύρια φάση του ξεπουλήματος της τράπεζας στους Γάλλους, κι αφού διετέλεσε επικεφαλής του ΙΟΒΕ, δηλαδή του Ινστιτούτου που απηχεί τις θέσεις των βιομηχάνων και συνιστά τον τρόπον τινά «τεχνοκρατικό βραχίονα» του ΣΕΒ, τώρα, πλήρης... υπηρεσιών προς το μεγάλο κεφάλαιο, την πλουτοκρατία και το σάπιο πολιτικό σύστημα της ολιγαρχίας, αναλαμβάνει να «σώσει» (!) τον ελληνικό λαό, από τη θέση πια του «τσάρου της Οικονομίας» της τρικολόρε κυβέρνησης των Μνημονίων.

Εν ολίγοις, ο κ. Στουρνάρας, ο υπέρμαχος της άποψης ότι «το Μνημόνιο είναι μονόδρομος», ο θιασώτης του «Μνημόνιο ή θάνατος», ο τελάλης της καλοσυνάτης «στήριξης της τρόικας», είναι ο ίδιος άνθρωπος που θα αναλάβει να «επαναδιαπραγματευτεί» (!) το Μνημόνιο ως υπουργός Οικονομίας μιας κυβέρνησης, η οποία για να μην αφήσει καμία αμφιβολία περί του τι εννοεί - και του τι περιμένει τον ελληνικό λαό - όταν μιλάει για «επαναδιαπραγμάτευση», επέλεξε για τη θέση του «διαπραγματευτή» τον κ. Στουρνάρα...
Μείωση 8,7% (400.000 θέσεις εργασίας) παρουσίασε η απασχόληση στην Ελλάδα το πρώτο τρίμηνο του 2012, σε σχέση με την αντίστοιχη περίοδο του 2011, σύμφωνα με την τριμηνιαία έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την κοινωνική κατάσταση στη ΕΕ.

Την ίδια περίοδο, στην Ισπανία χάθηκαν 660.000 θέσεις εργασίας, στην Πορτογαλία 210.000 και στην Ιταλία 180.000.

Η Επιτροπή επισημαίνει ότι η Ελλάδα συγκαταλέγεται στην ομάδα των χωρών στις οποίες αναμένεται επιδείνωση της απασχόλησης το δεύτερο εξάμηνο του 2012 στον τομέα των υπηρεσιών και των κατασκευών.

Όπως αναφέρει το ΑΜΠΕ, σύμφωνα με την έκθεση της Επιτροπής, την τριετία 2008- 2011 η ανεργία στους πολίτες ηλικίας 55- 64 ετών διπλασιάστηκε σε έξι κράτη μέλη: την Ελλάδα, τη Δανία, την Ιρλανδία, την Ισπανία, τη Λετονία και τη Λιθουανία.

Παράλληλα, το 64% των Ελλήνων ηλικίας 15- 35 ετών (27% για περιορισμένο χρονικό διάστημα και 37% μακροπρόθεσμα) δηλώνουν έτοιμοι να εγκατασταθούν και να εργαστούν σε άλλη ευρωπαϊκή χώρα. Ο μέσος κοινοτικός όρος είναι 53%, ενώ υψηλά ποσοστά παρατηρούνται επίσης στην Ισπανία και την Ιρλανδία (από 67%) και στην Πορτογαλία (57%).

Ανάλογα τραγική είναι και η κατάσταση των αστέγων στην Ελλάδα. Όπως επισημαίνεται στην έκθεση, το 2011 οι άστεγοι στη χώρα μας αυξήθηκαν κατά 25%, σε σχέση με το 2009, και ανέρχονται σε 20.000. Πάνω από το ήμισυ των αστέγων εντοπίζονται στην Αθήνα και τον Πειραιά (11.000- από τους οποίους 8.000 είναι Έλληνες).

Το πρόβλημα των αστέγων έχει κάνει επίσης την εμφάνισή του σε πόλεις όπως τα Χανιά, το Ηράκλειο Κρήτης και τα Τρίκαλα, αναφέρει η Επιτροπή.

Στην έκθεση υπογραμμίζεται ότι λόγω της κρίσης έχει αυξηθεί ο αριθμός των αστέγων με υψηλή μόρφωση που είχαν ικανοποιητικό βιοτικό επίπεδο, χωρίς ψυχολογικά προβλήματα ή προβλήματα εξάρτησης, οι οποίοι πλέον «δεν τα βγάζουν πέρα», έχοντας χάσει τη δουλειά τους.

Η Επιτροπή σημειώνει επίσης ότι το 68% του πληθυσμού στην Ελλάδα ζει κάτω από το όριο της φτώχειας (σ.σ. δηλαδή με εισόδημα κάτω από το 60% του μέσου εθνικού εισοδήματος) και διαθέτει πάνω από το 40% του εισοδήματός του για το ενοίκιο ή την αποπληρωμή στεγαστικού δανείου.

Τέλος, η Επιτροπή αναφέρει ότι το δεύτερο εξάμηνο του 2012 αναμένεται να μειωθούν οι κοινωνικές δαπάνες κατά 18%.


Ρωσία και Ηνωμένες Πολιτείες μοιάζουν να βρίσκονται σε ένα διπλωματικό αδιέξοδο για τον τρόπο τερματισμού της κρίσης στη Συρία, την ίδια ώρα που η Χίλαρι Κλίντον εκφράζει πολύ λίγες ελπίδες για τις διμερείς συνομιλίες αυτήν την εβδομάδα στη Γενεύη.

Η συνάντηση του Σαββάτου έχει στόχο να βρεθεί λύσει στον εμφύλιο πόλεμο στη Συρία που έχει προκαλέσει το θάνατο σε τουλάχιστον 15.000 ανθρώπους και απειλεί όλο και περισσότερο την ασφάλεια της περιοχής.

Αξιωματούχοι του Στέιτ Ντιπάρτμεντ ανακοίνωσαν χθες πως η αμερικανίδα υπουργός Εξωτερικών δεν θα συμμετάσχει στη συνάντηση της Γενεύης αν δεν συμφωνήσουν όλες οι πλευρές για την ανάγκη πολιτικής μετάβασης στη Συρία.

“Ο ακρογωνιαίος λίθος είναι η συμφωνία για την ανάγκη πολιτικής μετάβασης”, τόνισε αμερικανός αξιωματούχος που συνοδεύει την κ. Κλίντον στην Φινλανδία, προσθέτοντας πάντως πως η συμφωνία αυτή δεν έχει ακόμα επιτευχθεί.

“Όταν θα υπάρξει συμφωνία θα έχουμε πολλούς διαφορετικούς τρόπους για να προχωρήσουμε. Αυτό που δεν μπορούμε να κάνουμε είναι να αφεθούμε σε έναν κύκλο διαλόγου, απλώς για να μιλάμε”, υπογράμμισε.

Η Ουάσινγκτον έχει επίμονα ζητήσει τον άμεσο τερματισμό των βιαιοτήτων και την αποχώρηση του προέδρου Ασαντ από την εξουσία. ”Το καθεστώς Ασαντ έχει χάσει τη νομιμότητά του”, δήλωσε αξιωματούχος.

Όμως το να εγκαταλείψει η Ρωσία τον σύρο πρόεδρο, θα σημαίνει μια μεγάλη αλλαγή στην πολιτική της, κάτι που οι αμερικανοί αξιωματούχοι τονίζουν ότι δεν βλέπουν να συμβαίνει.

Οι συνομιλίες στη Γενεύη θα επικεντρωθούν στη νέα εκδοχή του ειρηνευτικού σχεδίου του Κόφι Αναν. Σε περίπτωση αποτυχίας της διπλωματίας, οι βιαιότητες στη Συρία θα ενταθούν με σοβαρές επιπτώσεις στην περιοχή.

“Πιστεύουμε πως οι πωλήσεις όπλων από τη Ρωσία και άλλες χώρες στο συριακό καθεστώς τροφοδοτούν τις συγκρούσεις και δεν βοηθούν στο να σημειωθεί πρόοδος”, τόνισε αξιωματούχος των ΗΠΑ και κατέληξε πως τέτοιες πράξεις υποστηρίζουν και νομιμοποιούν το καθεστώς της Δαμασκού.

Το ρητό εκείνο που λέει «είναι πράγματα που γίνονται και δεν λέγονται και άλλα που λέγονται και δεν γίνονται» θα έπρεπε φυσιολογικά να ενσωματωθεί με την δράση των μυστικών υπηρεσιών, αφού σε αυτούς τους χώρους βρίσκει την απόλυτη εφαρμογή του. Οι άνθρωποι που «εργάζονται» σε αυτές τις υπηρεσίες είναι και παραμένουν άγνωστοι, όπως άγνωστες μένουν και οι επιχειρήσεις στις οποίες παίρνουν μέρος
Πηγή: Ας Μιλήσουμε Επιτέλους

Μία τέτοια ιστορία, η οποία έχει γραφτεί αλλά κανείς δεν γνωρίζει την πλήρη αλήθεια εκτός από τους πρωταγωνιστές της, θα παραθέσουμε σήμερα. Δεν είναι σενάριο φαντασίας, ούτε προσπάθεια αποπροσανατολισμού για πολιτικά ή άλλα οφέλη. Είναι απλά η καταγραφή γεγονότων, χωρίς τις λεπτομέρειες εκείνες που θα πρόδιδαν πρόσωπα και ίσως θα λειτουργούσαν ως πυροκροτητής… Συνιστούμε να διαβάσετε με προσοχή αυτό που κρύφθηκε επιμελέστατα, όπως άλλωστε γίνεται πάντα από τις μυστικές υπηρεσίες… Πολλοί από εσάς θα νομίσετε πως είναι ένα παραμύθι, ενώ δεν είναι. Άλλωστε, αυτού του είδους οι επιχειρήσεις μοιάζουν πάντα σαν παραμύθια… κι εμείς έχουμε μάθει να πιστεύουμε τα παραμύθια αλλά όχι την αλήθεια.

Τι συνέβη στα Ίμια - Τι γνώριζε η ΕΥΠ - Τι μπορούσε και έπρεπε να συμβεί;

Η ΕΥΠ από μήνες πριν ήξερε με κάθε λεπτομέρεια τις κινήσεις και τα σχέδια των Τούρκων και είχε ενημερώσει τα αρμόδια όργανα της κυβέρνησης. Με το ξέσπασμα ης κρίσης, η ΕΥΠ κινητοποίησε κατάλληλα δεκάδες πράκτορές της στο εσωτερικό της Τουρκίας. Ακόμη και μέσα στα άδυτα του Τουρκικού Γενικού Επιτελείου Στρατού. Γνωρίζαμε κάθε λεπτομέρεια, κάθε κίνηση των Τούρκων. Η ΕΥΠ κατάφερε και υπέκλεψε τηλεφωνική συνομιλία μεταξύ υψηλόβαθμων Τούρκων στρατιωτικών, στην οποία δίνονταν εντολή να μεταφερθεί ομάδα κρούσης Τούρκων κομάντος από την Κωνσταντινούπολη για να καταλάβει μια από τις νησίδες των Ιμίων.

Υπήρχε όλος ο χρόνος, να αποφύγει η Ελλάδα την ταπείνωση και τα μελλοντικά σοβαρά προβλήματα που αντιμετωπίζει μέχρι σήμερα. Απλά πράγματα... η μία νησίδα των Ιμίων ήταν αφύλαχτη. Οι Τούρκοι το γνώριζαν και την κατέλαβαν με μια επιχείρηση «αποβίβασης» η οποία ήταν για γέλια. Εάν άκουγαν τον κ. Βασιλικόπουλο, οι Τούρκοι ποτέ δεν θα πατούσαν στα Ίμια. Δεν θα φτάναμε να υποστείλουμε την Σημαία μας, ούτε να λέμε μέσα από το βήμα της Βουλής «ευχαριστώ» στους αμερικάνους.

Επίσης, ολόκληρη η αιχμή του δόρατος του Τουρκικού Στρατού στον Έβρο, η 9η Τεθωρακισμένη Ταξιαρχία, η οποία είχε λάβει επιθετική διάταξη και προχώρησε στους χώρους εφόρμησης της, είχε κωλύσει μέσα στα πλημμυρισμένα νερά του Έβρου. Όλα τα άρματα των Τούρκων, βρίσκονταν κάτω από το νερό μέχρι το ύψος του πύργου τους. Η Ελλάδα είχε στρατηγικό και τακτικό πλεονέκτημα ανέλπιστο. Η καλύτερη Ταξιαρχία αρμάτων του Τουρκικού Στρατού, ήταν ακίνητη και έτοιμη να καταστραφεί σε λίγα λεπτά από το Ελληνικό πυροβολικό. Η παρακώλυση της Ταξιαρχίας, έφερε σε τεράστια ταραχή τις Τουρκικές δυνάμεις. Ανατράπηκαν όλα τα επιθετικά τους σχέδια. Η καταστροφή τους σε περίπτωση σύγκρουσης στον Έβρο θα ήταν θέμα ωρών.

Πλήθος άλλα στοιχεία είχε στην διάθεσή του ο Αρχηγός της ΕΥΠ. Η ΕΥΠ είχε ενεργοποιήσει εκατοντάδες πράκτορές της μέσα στα βάθη της Τουρκικής ενδοχώρας. Στρατηγικές γέφυρες, κέντρα διοίκησης, υποδομές, τηλεπικοινωνίες και εκατοντάδες άλλοι στόχοι, ήταν έτοιμοι να καταστραφούν, προκαλώντας πραγματικό χάος στην Τουρκία. Αρκούσε μόνο η εντολή ανάληψης δράσης.

Οι Έλληνες πολιτικοί προϊστάμενοι του κ. Βασιλικόπουλου απαξίωσαν να μιλήσουν με τον Αρχηγό της Ελληνικής Μυστικής Υπηρεσίας, τις τόσο κρίσιμες αυτές ώρες. Εάν ο κ. Βασιλικόπουλος εισακούονταν, η τροπή των γεγονότων θα ήταν πολύ διαφορετική. Σε καμία περίπτωση η Τουρκία δεν θα έβγαινε κερδισμένη σε κανένα επίπεδο.

Χάσαμε στα Ίμια τρεις λαμπρούς αξιωματικούς μας, με την πτώση του ελικοπτέρου μας. Πιθανόν το ελικόπτερό μας να καταρρίφθηκε από τους Τούρκους κομάντος στα Ίμια. Η επίσημε εκδοχή ήταν ότι κατέπεσε 1.5 μίλι μακριά από τα Ίμια. Ποτέ δεν είπαν ότι το κράνος ενός πιλότου βρέθηκε μήνες αργότερα στα δίχτυα ενός ψαρά της Καλύμνου δίπλα στις ακτές των Ιμίων. Όσοι γνωρίζουν πως είναι τα κράνη των πιλότων θα βγάλουν μόνοι τους τα συμπεράσματά τους...

Δίνεται η εντολή "εκκαθάρισης"

Ο φάκελος είχε πέσει στο γραφείο του από τον Διοικητή. Ήταν άκρως απόρρητος. Όταν τον είχε ανοίξει είχε διαβάσει την εντολή “terminate”. Στους έξι μήνες που πέρασαν σχεδίασε με κάθε λεπτομέρεια την επιχείρηση. Δεν γνώριζε κανείς από τους συνεργάτες του τι έκανε καθημερινά μέχρι αργά το βράδυ στο γραφείο του. Κανείς δεν γνώριζε ούτε για τα τηλεφωνήματά του, αφού του δόθηκε άκρως απόρρητη και «καθαρή» γραμμή. Κανείς δεν γνώριζε που είχε εξαφανιστεί για ένα διάστημα μερικών ημερών. Κανείς δεν μπόρεσε, όσο φίλος και αν ήταν μαζί του, να του αποσπάσει κάποια πληροφορία για το τι ετοίμαζε. Όσο για τον ίδιο, γνώριζε πως παρά τον μηχανισμό υποστήριξης που είχε, στην πραγματικότητα ήταν μόνος του εάν κάτι «στράβωνε»…

Με το πάτημα ενός κουμπιού

Είχε πια περάσει το εξάμηνο της διορίας. Βρισκόταν σε ένα πολυτελέστατο ξενοδοχείο στην περιοχή της Μαρμαρίδας και κοίταζε από το παράθυρο προς την θάλασσα. Στο δεξί του χέρι κρατούσε μία συσκευή που έμοιαζε με τηλεχειριστήριο. Ήταν ατάραχος. Όλα πήγαιναν καλά. Δεν υπήρξε καμία αναφορά για κάποιο τεχνικό πρόβλημα, καθυστέρηση ή οτιδήποτε άλλο που θα μπορούσε να τον σταματήσει. Την ησυχία του δωματίου έσπασε ένας ήρεμος μελωδικός θόρυβος από κινητό τηλέφωνο. Ένας άντρας, που βρισκόταν στο ίδιο δωμάτιο, σήκωσε το κινητό του, είδε τον αριθμό και το έκλεισε. Αμέσως μετά έγνεψε καταφατικά προς εκείνον που στεκόταν μπροστά στο μεγάλο παράθυρο. Αυτός κοίταξε την συσκευή και χωρίς ούτε μία γκριμάτσα στο πρόσωπό του, πάτησε το κόκκινο κουμπί που υπήρχε εκεί. Δεν κοίταξε καν έξω από το παράθυρο. Έσκυψε και άφησε την συσκευή στο τραπεζάκι που ήταν δίπλα του.

- Τελείωσαν αυτοί, πάμε παρακάτω, ακούστηκε να λέει χαμηλόφωνα.

Φόρεσε το σακάκι του και έφυγε από το δωμάτιο, ρίχνοντας μια ματιά και κουνώντας το κεφάλι του συγκαταβατικά, σαν να έλεγε ένα σιωπηλό «ευχαριστώ».
Ο δεύτερος άντρας πήγε και «μάζεψε» το «τηλεχειριστήριο» και έβγαλε αμέσως την μπαταρία από το κινητό του. Αμέσως μετά έφυγε κι αυτός από το δωμάτιο, χωρίς να κοιτάξει πίσω του...

Η ανακοίνωση από τα ΜΜΕ που παγώνει την Τουρκία

Τις επόμενες ώρες μία είδηση σόκαρε την Τουρκία. Για άγνωστους λόγους, ένα ελικόπτερο που μετείχε σε προγραμματισμένη άσκηση του τουρκικού στρατού, ανατινάχθηκε στον αέρα καθώς πετούσε κάπου στην θάλασσα της Μαρμαρίδας. Το τραγικότερο της είδησης ήταν πως μετέφερε σχεδόν ολόκληρη την ομάδα των επίλεκτων τούρκων καταδρομέων που ανέβηκαν στα Ίμια. Τα αποτελέσματα των ανακρίσεων -που ποτέ δεν έγιναν γνωστά- ανέφεραν πως το ελικόπτερο βλήθηκε από αντιαεροπορικό πύραυλο, ο οποίος λόγω αστοχίας υλικού «σηκώθηκε χωρίς καμία ανθρώπινη παρέμβαση» από τουρκικό πολεμικό πλοίο και χτύπησε το ελικόπτερο που εκείνη τη στιγμή πετούσε εκεί κοντά…

Σμύρνη: Δύο «τυχαία» τροχαία ατυχήματα

Δύο ημέρες αργότερα, γίνονται δύο αυτοκινητιστικά ατυχήματα στην περιοχή της Σμύρνης, με νεκρούς άλλα δύο μέλη της τραγικής πια ομάδας των τούρκων καταδρομέων. Όλα δείχνουν να είναι κάτι περισσότερο από σύμπτωση… Στον εναπομείναντα τούρκο λοχαγό της τουρκικής ομάδας καταδρομέων δίνεται μετάθεση σε άγνωστο μέρος και ουσιαστικά τον εξαφανίζει κάπου στην Γεωργία η τουρκική αντικατασκοπεία. Σημαίνει συναγερμός στις μυστικές υπηρεσίες της Τουρκίας, χωρίς όμως κανένα απολύτως αποτέλεσμα, αφού οι έρευνες δεν οδηγούν πουθενά...
Στο μεταξύ η δράση του πολυτάλαντου Λοχαγού Σεν, δεν περιορίστηκε στα διεθνή του καθήκοντα στην Γεωργία… Επεκτάθηκε σε συχνές επισκέψεις στην κοιλάδα του Πανκίσι, όπου έβρισκαν καταφύγιο οι Τσετσένοι τρομοκράτες. Μεταξύ αυτών και πλήθος Τούρκοι εθελοντές που είχαν ιδρύσει και δικό τους Λόχο με την επωνυμία «Λευκοί Λύκοι» προφανώς προερχόμενοι από τους γνωστούς Γκρίζους Λύκους…
Ο δραστήριος Τούρκος Υπολοχαγός τότε, διαδραμάτισε πρωτεύοντα ρόλο στην σύσφιξη των σχέσεων μεταξύ Τουρκικού και Γεωργιανού Στρατού. Παράλληλα με τα καθήκοντά του διετέλεσε και εκπαιδευτής σε πολλές περιπτώσεις των Γεωργιανών Δυνάμεων και έκανε σεμινάρια στην νεοϊδρυθείσα Ακαδημία Πολέμου, με εξολοκλήρου Τουρκικές δαπάνες και πολυπληθές προσωπικό. Έτσι απέκτησε και νέους εχθρούς...

Δύο χρόνια μετά: Οριστικό κλείσιμο της υπόθεσης

Είχαν περάσει ήδη δύο χρόνια και κάποιος τουρίστας με φτηνά γυαλιά ηλίου κάθεται στο τραπεζάκι ενός καφέ σε έναν πολυσύχναστο δρόμο της Κωνσταντινούπολης. Έχει ειδοποιηθεί πως ο «άνθρωπός» του επέστρεψε. Ετοίμασε όλα όσα έπρεπε και όλοι βρισκόταν στις θέσεις τους. Η ώρα είναι περίπου 3.30. Ο Σεν (τούρκος αξιωματικός της ομάδας των Ιμίων) βγαίνει από το ξενοδοχείο "CIRAGAN PALACE HOTEL", παλαιό παλάτι του Σουλτάνου. Ο 33χρονος Τούρκος Λοχαγός είχε γιορτάσει το προηγούμενο βράδυ τα γενέθλιά του με την σύντροφό του, μια Ρωσίδα δημοσιογράφο την οποία είχε γνωρίσει στην Τιφλίδα της Γεωργίας, όπου είχε υπηρετήσει ως αξιωματούχος των Ηνωμένων Εθνών εκ μέρους της Τουρκίας.
Ο άνθρωπος με τα γυαλιά σκουπίζει το μέτωπό του, βγάζει τα γυαλιά και τα καθαρίζει. Σηκώνει το χέρι του και φωνάζει τον σερβιτόρο για να πληρώσει τον λογαριασμό. Την ίδια στιγμή ο Σεν προχωράει και φτάνει στην πλατεία Ταξίμ και έξω από τα MacDonalds δεν προσέχει τα χαμίνια που τρέχουν προς το μέρος του. Ξαφνικά κι ενώ τον πλησιάζουν, ένα από αυτά βγάζει μαχαίρι και τον καρφώνει ίσια στην καρδιά… Ο Σεν πέφτει κάτω νεκρός. Ο άνθρωπος στην καφετέρια πληρώνει τον λογαριασμό του, ενώ κοιτάζει μέσα από τα γυαλιά το σκηνικό, χαμογελώντας προς τον σερβιτόρο. Στη συνέχεια απομακρύνεται βουβός… «Ο κύκλος έκλεισε» σκέφτηκε… και σταματά να γυαλίσει τα παπούτσια του ένας πρόθυμος και χαμογελαστός τούρκος…
Οι συλληφθέντες, 16 ετών Emrah Eraydın Arben, Hakan Sezik‘in 17 ετών, και Ilhan Ozcan 24 ετών, οδηγήθηκαν στον Εισαγγελέα όπου και τους επεβλήθηκε ποινή φυλάκισης 4 ετών και 7 μηνών λόγο αμφιβολιών για την δολοφονία…
Στις 30 Οκτωβρίου 2007 αποφυλακίσθηκαν με απαλλακτικό βούλευμα, μετά από παραστάσεις του δικηγόρου τους, Mehmet Nuri Gur. Είχαν συλληφθεί στο μπάρ Sezin πλησίον του σημείου όπου δολοφονήθηκε ο λαμπρός αυτός Τούρκος αξιωματικός.
Σύμφωνα με πληροφορίες που συλλέξαμε αλλά δεν έχουν επιβεβαιωθεί, ο Όμηρος Φωτιάδης (γνωστός αναλυτής γεωπολιτικής) διέμενε στο ίδιο ξενοδοχείο αλλά βρέθηκε και στον τόπο όπου δολοφονήθηκε ο τούρκος λοχαγός καταδρομών Ζεκί Σεν.
Απορίας άξιον είναι το γεγονός πως κανένας απολύτως από την Πολιτική και Πολιτειακή ηγεσία της Τουρκίας δεν παρευρέθηκε στην κηδεία, ενός τόσο άξιου και ικανότατου στελέχους των Ενόπλων Δυνάμεων της Τουρκίας.

Κανείς ποτέ δεν θα μάθει ποιος και από πού ήταν αυτός ο μυστηριώδης άνθρωπος, κανείς δεν πρόκειται να μάθει με ποιους συνεργάστηκε για να ολοκληρώσει την επιχείρηση που του ανέθεσαν. Ακόμη και ο φάκελος καταστράφηκε από τον ίδιο πριν να ξεκινήσει την «δουλειά». Είχε ήδη αναχωρήσει από την Κωνσταντινούπολη, όταν έγινε γνωστό πως ο τελευταίος άνδρας που πάτησε στα Ίμια δολοφονήθηκε –απολύτως εξευτελιστικά- μέσα στην Κωνσταντινούπολη, από κάποια χαμίνια του δρόμου… Η επίσημη εκδοχή που υπήρξε στα ΜΜΕ ήταν «συμπτώσεις» και όλοι ξέρουν πως όπου υπάρχουν πολλές συμπτώσεις, τίποτε δεν είναι τυχαίο…

Κανείς δεν ξέρει την αλήθεια για τους λόγους που οδήγησαν στον χαμό της «ομάδας Καρντάκ»... Ούτε και εμείς δεν θα την μάθουμε ποτέ... Θεία Δίκη; Ή μήπως η ίδια η Τουρκία είχε λόγους να τους κλείσει το στόμα; Τότε γιατί τους παρασημοφόρησε; Λέτε να αληθεύουν τα όσα έγραψαν οι Τούρκοι δημοσιογράφοι...;»

Αυτή είναι και η όλη αλήθεια, χωρίς λεπτομέρειες που μπορεί να προδώσουν εκείνους που συμμετείχαν στην εξόντωση των τούρκων καταδρομέων που πάτησαν το πόδι τους στα Ίμια.


ΥΓ: Ευχαριστούμε όλους εκείνους τους ανθρώπους που εργάζονται απρόσκοπτα και εκθέτουν τις ζωές τους σε τεράστιους κινδύνους για την πατρίδα, την ίδια στιγμή που κάποιοι άλλοι προτιμούν να την παίρνει ο αέρας…
Ευχαριστούμε, επίσης και τον κύριο Χαρδαβέλα, ο οποίος ανασκεύασε τα όσα δημοσίευσε για το τι έγινε μετά τα Ίμια και δεν του κρατάμε κακία, αφού προφανώς είχε λανθασμένες πληροφορίες. Αντίθετα, σήμερα του δίνουμε την δυνατότητα να δημοσιεύει την αλήθεια, με ανατριχιαστικές λεπτομέρειες...
Χάσαμε στα Ίμια τρεις λαμπρούς αξιωματικούς μας, με την πτώση του ελικοπτέρου μας. Πιθανόν το ελικόπτερό μας να καταρρίφθηκε από τους Τούρκους κομάντος στα Ίμια. Η επίσημε εκδοχή ήταν ότι κατέπεσε 1.5 μίλι μακριά από τα Ίμια. Ποτέ δεν είπαν ότι το κράνος ενός πιλότου βρέθηκε μήνες αργότερα στα δίχτυα ενός ψαρά της Καλύμνου δίπλα στις ακτές των Ιμίων. Όσοι γνωρίζουν πως είναι τα κράνη των πιλότων θα βγάλουν μόνοι τους τα συμπεράσματά τους...
Επίσης, έχει μεγάλη σημασία, ειδικά τώρα που βρίσκονται σε εξέλιξη βρώμικα κομματικά παιχνίδια που απώτερο σκοπό έχουν να απαξιώσουν την υπηρεσία Εθνικής σημασίας για μικροκομματική (;) προπαγάνδα, η σημερινή πολιτική ηγεσία του κ. Δένδια να φροντίσει και να αποκαταστήσει τους αφανείς ήρωες που δεν δέχθηκαν να υποκύψουν στις κομματικές πιέσεις -και έγιναν στόχοι κομματικών μηχανισμών- εις βάρος της εύρυθμης λειτουργίας της συγκεκριμένης υπηρεσίας...
Τέλος, ευχαριστούμε τον πολύ καλό φίλο Όμηρο Φωτιάδη, ο οποίος μας βοήθησε στην έρευνα και την σύνταξη αυτού του άρθρου.

Είναι πολύ διασκεδαστικό το γεγονός τώρα, που η Μέρκελ, επιδιώκοντας πλέον ανοιχτά και με περίσσεια ηγεμονικών προθέσεων να επιβάλει το γερμανικό μοντέλο διάρθρωσης της οικονομίας και στην υπόλοιπη ευρωζώνη προτού υποσχεθεί ο,τιδήποτε, να βλέπεις να ξεπετάγονται από παντού άρθρα και αρθράκια που να θέτουν κάτω από το μικροσκόπιο και εν αμφιβόλω, τα καλώς ή κακώς κείμενα της γερμανικής οικονομίας και να τήν ξεψειρίζουν όσο ποτέ άλλοτε, προσπαθώντας να βγάλουν στη φόρα όλα όσα με επιμέλεια είχαν κρυφτεί κάτω απ’ το γερμανικό χαλί. Όχι φυσικά από τους Γερμανούς, (τα στοιχεία ήταν ανέκαθεν ανοιχτά και σε όλους προσβάσιμα), αλλά από αυτούς τους ίδιους, οι οποίοι όσο καιρό η Γερμανία δεν έκανε challenge τις ηγεμονικές βλέψεις άλλων χωρών, δεν έμπαιναν καν στο κόπο να τα ψάξουν και να τα καταστήσουν ευρέως γνωστά.

Η Γερμανία πέρασε πολύ καιρό υφαίνοντας και πουλώντας το παραμύθι περί των αιτίων του γερμανικού θαύματος μετά το οικονομικό downturn της ενοποίησης με την πρώην Ανατολική Γερμανία. Τα βασικά συστατικά στοιχεία αυτής της αφήγησης συμπυκνώθηκαν στη μαγική φρασούλα «structural reforms», οι οποίες και απετέλεσαν το πλέον προωθούμενο εξαγωγικό της προιόν. Φυσικά, οι αγοραστές ήταν πολλοί και πρόθυμοι, καθ’ ότι το παραμύθι αυτό βασιζόταν σε ένα άκρως επιθυμητό ιδεολογικό υπόστρωμα. Ενώ ως structural reforms θα μπορούσε κανείς να εννοήσει υψηλότερη φορολογία στα μεγαλύτερα εισοδήματα, ή φορολογία επί συγκεκριμένων χρηματιστηριακών συναλλαγών, των υψηλής συχνότητας για παράδειγμα, οι οποίες είναι άκρως κερδοσκοπικές και επιβλαβείς, εν τοίτοις structural reforms έμεινε να εννοείται μείωση των κατώτατων μισθών, πετσόκομμα των κοινωικών παροχών και εκμηδένιση της διαπραγματευτικής δυνατότητας των εργαζομένων. Πολύ ωραία και βολικά αυτά τα τελευταία.

Πόση αλήθεια όμως εμπεριέχεται στην απόδοση της καλύτερης οικονομικής κατάστασης της Γερμανίας κατά τη διάρκεια της κρίσης, στις συγκεκριμένες δομικές μεταρρυθμίσεις; Υπάρχει τεκμηριωμένη εμπειρική απόδειξη γιαυτό και σε ποια κιτάπια βρίσκεται καταχωρημένη;

Δυστυχώς τα γεγονότα μαρτυρούν μόνο περί του αντιθέτου.

Το ΔΝΤ σε εσωτερική του έκθεση (από εδώ) γράφει ότι:
«Ο ρόλος των δομικών μεταρρυθμίσεων στις ανισορροπίες της ΕΖ παραμένει ένα ανοιχτό ερώτημα. Η συνολική επίδραση του ευρέως συνιστώμενου πακέτου πολιτικών, όπως απελευθέρωση προιόντων, υπηρεσιών και χρηματαγορών, ελάττωση της εργασιακής προστασίας και κατάργηση της ακαμψίας στην αγορά εργασίας, καθώς επίσης και ελάττωση της φορολογίας των επιχειρήσεων, παραμένει αδιευκρίνιστη και ατεκμηρίωτη».
Στην πραγματικότητα όπως αναλύεται στην επισυναπτόμενη έκθεση «The changing German labour market», η διάσωση των θέσεων εργασίας στη Γερμανία δεν οφειλόταν στην ευκολία με την οποία οι γερμανοί επιχειρηματίες μπορούσαν να απολύουν και να προσλαμβάνουν, αλλά στην ευκαμψία στο εσωτερικό των επιχειρήσεων, σχετικά με μεταβλητά ωράρια εργασίας, κλπ.

Όσο ξεσκαλίζει κανείς, είναι πέρα από βέβαιο, ότι θα βρεθούν πολλά στοιχεία που ν’ αποδομούν την κυρίαρχη αφήγηση.

Εκεί όμως που θέλω, για ακόμα μια φορά να καταλήξω, είναι ότι δεν υπάρχει ούτε μια οικονομική πολιτική που να στέκεται ξεκρέμαστη και πέρα από πολιτικές σκοπιμότητες, οι οποίες με τη σειρά τους να μην υπαγορεύονται από συγκεκριμένες ιδεολογικές προτιμήσεις.

Πάντα θα υπάρχουν καλοθελητές, υποτίθεται καλοπροαίρετοι και αντικειμενικοί τεχνοκράτες, οι οποίοι θα αραδιάζουν πίνακες επί πινάκων με στοιχεία, στην πραγματικότητα κομίζοντας μισές αλήθειες, για να πουλήσουν σε επιστημονικό περιτύλιγμα τις ιδεολογικές τους εμμονές. Καθώς επίσης και ξεπουλημένα ΜΜΕ για να τις προωθήσουν.

Κι εμείς ως ακροατήριο αυτής της μασημένης και δηλητηριώδους τροφής θα πρέπει επιτέλους να γίνουμε πιο υποψιασμένοι και να αντιπαραθέτουμε σε κάθε ρήση υποτίθεται τεχνοκρατική το εξής ερώτημα:
«Τι αποδείξεις υπάρχουν γι αυτό που λες;
Υπάρχουν αντίθετες γνώμες και ποιες είναι οι αποδείξεις που αυτές κομίζουν;»



Του Wolfgang Munchau

Φανταστείτε αυτό: Είναι το βράδυ της Πέμπτης κατά τη συνάντηση των ηγετών της Ευρώπης. Ο πρωθυπουργός της Ιταλίας σηκώνεται και λέει τα εξής: «Κύριε πρόεδρε, αγαπητοί συνάδελφοι, βρισκόμαστε αντιμέτωποι με μία απλή επιλογή: μπορούμε είτε να σώσουμε σήμερα το ευρώ και να χτίσουμε τη βάση για μία μελλοντική πολιτική ένωση είτε να αποτύχουμε σε όλα. Όλοι γνωρίζουμε τι πρέπει να γίνει για να σωθεί το ευρώ. Πρέπει να γίνει μία τραπεζική ενοποίηση για την Ισπανία, μία δημοσιονομική ενοποίηση για την Ιταλία και μία πολιτική ενοποίηση για τη Γερμανία. Μπορούμε, βεβαίως, να διαφωνήσουμε ως προς τις λεπτομέρειες. Αλλά πρέπει να διευθετήσουμε κάποιες από αυτές τις διαφορές αυτό το Σαββατοκύριακο και να πάρουμε την απόφαση για τα βήματα που πρέπει να γίνουν αυτήν τη στιγμή. Οι πολιτικές μας για την αντιμετώπιση της κρίσης απέτυχαν πολλές φορές. Τώρα χρειαζόμαστε κάτι που να δράσει αμέσως. Εάν αποτύχουμε, σας διαβεβαιώνω ότι δεν θα μπορώ να είμαι πλέον μέλος αυτής της ομάδας και πως η χώρα μου δεν θα μπορεί να αποτελεί μέρος αυτού του έργου».

Πρέπει κατ’ αρχάς να πω ότι δεν πιστεύω πραγματικά πως o Mario Monti θα πει κάτι τέτοιο ούτε σε πιο ευγενική μορφή. Είναι ο επικεφαλής μιας τεχνοκρατικής κυβέρνησης. Δουλειά του είναι να διορθώνει τα πράγματα. Το να αντιταχθεί στη Γερμανίδα καγκελάριο, πόσο μάλλον να τζογάρει με το μέλλον της Ιταλίας, δεν είναι μέρος των αρμοδιοτήτων του. Τα πολιτικά κόμματα της Ιταλίας τον διόρισαν γιατί ήθελαν έναν υδραυλικό να διαδεχθεί τον playboy, δεν θέλουν έναν τζογαδόρο. Το τελευταίο που ήθελαν ήταν έναν ηγέτη.

Νομίζω, όμως, ότι ένα υπολογισμένο ρίσκο θα μπορούσε να δικαιολογηθεί. Θα πρέπει, πάντως, να γίνουν απολύτως κατανοητά τόσο τα οφέλη όσο και οι κίνδυνοι που συνεπάγεται. Το θέμα δεν είναι μόνο να προκαλέσουμε την μπλόφα της Angela Merkel, όπως υποστηρίζουν αρκετοί Ισπανοί και Ιταλοί φίλοι. Δεν μπλοφάρει, παρά το γεγονός ότι η διάσπαση της ευρωζώνης θα μπορούσε να είναι καταστροφική για τη Γερμανία.

Ο Joschka Fischer, ο πρώην υπουργός Εξωτερικών της χώρας, είπε πρόσφατα ότι εάν η Γερμανία επιτρέψει τη διάσπαση της ευρωζώνης θα προκαλέσει για τρίτη φορά μέσα σε έναν αιώνα απόλυτη καταστροφή στην Ευρώπη και στον εαυτό της.

Αυτοί που υποστηρίζουν ότι θα πρέπει να δούμε την μπλόφα της Γερμανίας υπολογίζουνκάποιον βαθμό λογικής που προφανώς δεν υπάρχει. Οι Γερμανοί έχουν αναπτύξει μία περίεργη εξήγηση για την κρίση. Η συζήτηση που διεξάγεται στη Γερμανία, την οποία παρακολουθώ τακτικά, βρίσκεται σε ένα παράλληλο σύμπαν. Υπάρχει, επί παραδείγματι,άρνηση ως προς τα ελλείμματα στα ισοζύγια τρεχουσών συναλλαγών και στο εάν αποτελούν παράγοντα για την κρίση. Βάσει της γερμανικής άποψης, η οικονομία είναι σαν ένας ποδοσφαιρικός αγώνας απέναντι σε μία άλλη ομάδα - όπως έγινε την Παρασκευή στο Γκντανσκ όπου η Γερμανία κέρδισε την Ελλάδα. Η Γερμανία, όπως και η Merkel, νιώθει πλέον αήττητη.

Οι λίγοι σε αριθμό ευφυείς αξιωματούχοι και άνθρωποι της οικονομικής ελίτ κατανοούν τι διακυβεύεται, αλλά είναι διατεθειμένοι να αναλάβουν τον κίνδυνο ενός ατυχήματος. Η διατήρηση του ευρώ δεν είναι ο πρωταρχικός τους στόχος.

Όταν ο Otmar Issing, ο πρώην επικεφαλής ανάλυσης της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, κατηγορηματικά απέρριψε κάθε μορφή αμοιβαίας ευθύνης για το χρέος, όπως έκανε πρόσφατα σε άρθρο του, ξεχνά να αναφέρει τι θα συμβεί εάν η κυβέρνηση ακολουθήσει τη συμβουλή του. Η ευρωζώνη θα διασπαστεί.

Οι πιέσεις για τη διάσπαση θα προκύψουν από την Ιταλία και την Ισπανία. Ο Silvio Berlusconi προφητικά δήλωσε την προηγούμενη εβδομάδα ότι έξοδος της χώρας από την ευρωζώνη δεν θα αποτελούσε βλασφημία. Έδωσε τρεις απλές επιλογές: είτε η Ευρώπη στηρίζει την Ιταλία, είτε η Γερμανία φεύγει, είτε φεύγει η Ιταλία.

Σε εμένα όλα αυτά δείχνουν ότι ο κ. Berlusconi ετοιμάζει το κόμμα του να προχωρήσει στην επόμενη εκλογική αναμέτρηση με ευρωσκεπτικιστικό προφίλ, προκαλώντας το αντιευρωπαϊκό Κίνημα των Πέντε Αστέρων του Beppe Grillo.

Ο κ. Berlusconi λέγεται ότι έχει μελετήσει τους λόγους του και τα γραφόμενά του λεπτομερώς. Αυτό που βλέπουμε τώρα είναι πώς ο ευρωσκεπτικισμός μπορεί να γίνει ρεύμα.

Και όταν γίνει αυτό, μπορεί να είναι πλέον πολύ αργά για να σωθεί το ευρώ. Οι ηγέτες της ευρωζώνης είχαν περισσότερα από τρία χρόνια για να δράσουν. Τα σπατάλησαν. Μπορεί μεμονωμένα να είναι ευφυείς άνθρωποι, αλλά ως ομάδα έδειξαν εντυπωσιακή οικονομική και χρηματοοικονομική αμάθεια.

Ας θυμηθούμε την πρόταση για επεκτατική δημοσιονομική συρρίκνωση, ή την ανόητη ιδέα για μόχλευση του ταμείου στήριξης. Ή τη διάσωση των ιδιωτών επενδυτών σε εθελοντική βάση. Πιστεύει κανείς στα αλήθεια ότι αυτοί οι άνθρωποι που έκαναν όλα τα λάθος πράγματα τα τελευταία τρία χρόνια θα κάνουν όλα τα σωστά μέσα σε μία μόνο μέρα;

Η μόνη ελπίδα θα ήταν να προκαλέσει την Α. Merkel κάποιος εκ των έσω. Αυτός θα πρέπει να θέσει βέτο στις μεσοβέζικες λύσεις που θα προταθούν πάλι την Πέμπτη. Πόσο αξιόπιστη θα είναι μία μακροπρόθεσμη πολιτική ένωση στο μέλλον εάν δεν μπορούμε να σώσουμε την ευρωζώνη σήμερα; Τώρα είναι η μεγάλη ώρα.

Κανείς δεν είναι σε καλύτερη θέση να αντιμετωπίσει την Α. Merkel από τον Ιταλό πρωθυπουργό. Είναι άνθρωπος πραγματικά εκ των έσω, ευφυής και διπλωμάτης. Η χώρα του θα είναι το επόμενο θύμα των αγορών. Η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν έχει σχέδιο Β.

Η απειλή παραίτησης θα μπορούσε να είναι αξιόπιστη και θα φοβίσει πολύ κόσμο. Τι έχει να χάσει, άλλωστε; Τα ποσοστά της δημοτικότητάς του έχουν υποχωρήσει και επίσης χάνει τη στήριξη εντός του κυβερνητικού συνασπισμού. Μόνο εάν πει την αλήθεια θα μπορέσει να σώσει τη χώρα του και το ευρώ.

Ο Ερντογάν αλλάζει τους κανόνες στρατιωτικής εμπλοκής απέναντι στην Συρία και προκαλεί μεγαλύτερο κύκλο έντασης μεταξύ των δύο χωρών
Ερντογάν: «Όποια συριακή στρατιωτική μονάδα πλησιάζει στα σύνορα με την Τουρκία θα πρέπει να αντιμετωπίζεται ως μια άμεση απειλή»
Πηγή: TODAY'S ZAMAN
Είναι γνωστό πως η πολιτική της Τουρκίας κινείται απολύτως αυτάρεσκα και αποδέχεται μόνο εκείνα τα οποία καλύπτουν τα συμφέροντα της Άγκυρας, ενώ δεν δέχεται ποτέ –ακόμη και διεθνείς συνθήκες- οτιδήποτε μπορεί να βλάψει την ίδια την Τουρκία.

Όμως, μετά την κατάρριψη -από αντιαεροπορικά της Συρίας- του τουρκικού αναγνωριστικού πολεμικού αεροσκάφους της Τουρκίας, κι ενώ ο τούρκος πρωθυπουργός προσπάθησε ανεπιτυχώς να πείσει το ΝΑΤΟ για το «δίκαιο» της Τουρκίας, φαίνεται πως αποφάσισε να αλλάξει τους κανόνες στρατιωτικής εμπλοκής απέναντι στην Συρία.

Βέβαια, η γενικότερη πτώση του κύρους της τουρκικής πολιτικής είναι ένα γεγονός που πιέζει αφόρητα την ηγεσία της τουρκικής κυβέρνησης, η οποία είναι προφανές πως θα αναζητήσει κάποιο «θύμα» για να ανατάξει την μέχρι στιγμής καταστροφική της πορεία. Έτσι, αν και τις προηγούμενες ημέρες υπήρξε σειρά βομβαρδισμών σε καταυλισμούς Κούρδων στο βόρειο Ιράκ, διαπιστώθηκε πως μόνο με κάποια «επιθετική» (έστω και σε πολιτικό λόγο) στροφή προς τη Συρία, είναι δυνατόν να υπάρξει κάποια ανάκαμψη.

Όμως, η αλλαγή των κανόνων εμπλοκής, που ανακοίνωσε ο Τούρκος πρωθυπουργός Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, είναι και περίτρανη απόδειξη για την αμηχανία και την νευρικότητα που επικρατεί στην Άγκυρα. Ίσως θα έπρεπε οι στρατηγοί της Τουρκίας να ενημερώσουν τι ακριβώς σημαίνει ή μπορεί να σημάνει για την Τουρκία αυτή η αλλαγή των κανόνων στρατιωτικής εμπλοκής, αφού είναι παγκοσμίως γνωστό πως ένα αυτοκυρίαρχο κράτος μπορεί να μετακινεί οπουδήποτε επιθυμεί το ίδιο και εντός της επικρατείας του τα στρατεύματά του και δεν είναι δυνατόν να αλλάξει ο τούρκος πρωθυπουργός αυτά που σαφέστατα ορίζει το Διεθνές Δίκαιο και οι Διεθνείς κανόνες εμπλοκής (ως επιθετική ενέργεια εκλαμβάνεται μόνο εκείνη η οποία εκδηλώνεται μέσα στα γεωγραφικά πλαίσια ενός κράτους από –επίσημα αναγνωρισμένη- στρατιωτική δύναμη ενός άλλου (γειτονικού) κράτους.

Μπορεί, λοιπόν, ο τούρκος πρωθυπουργός να διέταξε την μετακίνηση στρατιωτικών μονάδων στα σύνορα με την Συρία, όμως εάν τολμήσει να προχωρήσει πέρα από τις πολιτικής βαρύτητας εξαγγελίες του, υπάρχει πολύ σοβαρό ενδεχόμενο να βρεθεί αντιμέτωπος με κάτι πολύ μεγαλύτερο από αυτό που ο ίδιος ευελπιστεί. Εξάλλου, η κατάρριψη του αεροσκάφους της τουρκικής πολεμικής αεροπορίας θα πρέπει να λειτουργήσει ως φάρος κινδύνου για τον τούρκο πρωθυπουργό, ο οποίος κινείται πάνω σε τεντωμένο σχοινί ενώ την ίδια στιγμή από κάτω του βρίσκεται η κόλαση που περιμένει να καταπιεί τόσο τον ίδιο, αλλά και ολόκληρη την Τουρκία. Η Συρία σε καμία περίπτωση δεν είναι μία αδύναμη και απροστάτευτη χώρα, ούτε διαθέτει φοβικούς πολιτικούς που θα διστάσουν να συγκρουστούν με την Τουρκία.

Αυτές οι πολιτικές εξαγγελίες είναι σαφές πως ανησυχούν (ή χαροποιούν άραγε;) τους τούρκους στρατηγούς, οι οποίοι έχουν πιεστεί ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια από τους νέο-οθωμανούς του Ερντογάν, ο οποίος επαληθεύει την παροιμία «καλύτερα να μασάς, παρά να μιλάς».

Ο λόγος για τις νέες προσφυγές της Ισπανίας και Κύπρου στον μηχανισμό, τον κατ’ ευφημισμόν ονομαζόμενο, και στήριξης, αντί του ορθού, που είναι επιταχυνόμενης καταστροφής. Εξ ού και η μεγάλη απροθυμία προσφυγής σε αυτόν, μιας και δεν πρέπει να υπάρχουν πλέον ψευδιασθήσεις για το πού θα καταλήξει η απλόχερη βοήθεια αυτών, που συνεχίζοντας να διαφεντεύουν και να διαστρεβλώνουν τη γλώσσα και τη σκέψη, επιμένουν να αυτο-παρουσιάζονται ακόμα ως «φίλοι» και «εταίροι» και να παραπλανούν τους εναπομείναντες αφελείς.

Η Κύπρος, εξ αιτίας της Ελλάδας, σέρνεται σε μια περιπέτεια για δεύτερη φορά στη σύγχρονη ιστορία της. Την πρώτη φορά από μια στρατιωτική χούντα, τη δεύτερη από μια οικονομική. Παρά ταύτα, όπως τόχει η παράδοση, το φταίξιμο και πάλι θα ριχτεί στους δημοσίους υπαλλήλους και τα επιδόματα, ή στις μεταρρυθμίσεις που δεν έγιναν, ή στον κρατιστή και ψιλο-μπολσεβίκο Χριστόφια. Γνωστή και τετριμμένη προπαγάνδα, που αν μη τι άλλο φανερώνει την πνευματική ένδεια και κόπωση αυτών που συνεχίζουν να την χρησιμοποιούν, αντί να τής προσθέτουν νέα στοιχεία πιο πιασάρικα και να τήν ανανεώνουν.

Η πορεία, παρά τις εναγώνιες προσπάθειες να παρουσιαστούν η Ιρλανδία και Πορτογαλία, κυρίως η πρώτη, ως μνημονιακές και μνημειώδεις επιτυχίες, είναι προδιαγεγραμμένη. Ο γνωστός, δηλαδή, φαύλος κύκλος:

Τα bail-outs και τα μνημόνια φέρνουν λιτότητα, επιδείνωση της οικονομίας, μείωση των πιθανοτήτων αποπληρωμής των ιδιωτών κατόχων ομολόγων, διότι έκτοτε θα προηγούνται οι επίσημοι και senior δανειστές, καθώς και ενίσχυση της πεποίθησης ότι το μαγαζί όπου νάναι βαράει διάλυση. Όμως, αύξηση της πιθανότητας διάλυσης της ΕΖ, αυξάνει την αστάθεια, απομακρύνει τα κεφάλαια και τους επενδυτές, προκαλώντας περαιτέρω συρρίκνωση της οικονομίας, και καθίζηση του κλίματος εμπιστοσύνης. Ακολουθούν σκέψεις και αιτήσεις και για δεύτερα δανεικά, διαδικασία η οποία είτε προχωρήσει, είτε όχι, το αποτέλεσμά της θα είναι το ίδιο αδιέξοδο και καταστροφικό.

Η Κύπρος, ως καθαρή περίπτωση μόλυνσης από την ελληνική μνημονίτιδα, (και δεν είναι μόνο λόγω PSI, αλλά λόγω μεγάλης έκθεσης των κυπριακών τραπεζών σε δάνεια επιχειρήσεων και νοικοκυριών που από πράσινα, λόγω λιτότητας, έγιναν κόκκινα), αποτελεί ένα μικρό παράδειγμα, του τι πρόκειται να συμβεί σ’ ολόκληρη την Ευρώπη, αν συνεχίσει το Βερολίνο να παίζει τον ίδιο σκοπό, στο ίδιο βιολί...

Το όνομα του προφυλακισμένου στον Κορυδαλλό πρώην υπουργού Αμύνης και πρωτοκλασάτου στελέχους του ΠΑΣΟΚ, Ακη Τσοχατζόπουλου, περιλαμβάνει σε πολλά σημεία η έκθεση του γνωστού αμερικανικού δικηγορικού γραφείου, Debevoice & Plimpton, για το μεγάλο «εξοπλιστικό σκάνδαλο» της αγοράς των προβληματικών γερμανικών υποβρυχίων.

Στην έκθεση, μεταξύ των άλλων, στελέχη της γερμανικής εταιρίας κατασκευής των υποβρυχίων, Ferrostaal AG, «καρφώνουν» στις καταθέσεις τους Ελληνες μεσάζοντες, αλλά και τον κ. Τσοχατζόπουλο, που τους είχε συστήσει. Ανάμεσα στις άλλες καταθέσεις, στέλεχος της εταιρίας θέλοντας να δείξει το μεγάλο ενδιαφέρον της εταιρίας για να πουλήσει τα υποβρύχια στην Ελλάδα, αλλά και τις μεθόδους που χρησιμοποιήθηκαν, πρόσθεσε: «Εμείς ενδιαφερόμασταν σφόδρα για επαφές με συγκεκριμένους ανθρώπους, όπως ήταν ο Μπέλτσιος (σ.σ.: εμπλεκόμενος στην υπόθεση). Μάλιστα, ο υπουργός Αμύνης Τσοχατζόπουλος μάς σύστησε τον κ. Μπέλτσιο σαν κάποιο που γνωρίζει πολύ κόσμο και που θα μπορούσε να φανεί χρήσιμος στα σχέδιά μας». Να σημειωθεί ότι τόσο ο κ. Μπέλτσιος όσο και αρκετά άλλα πρόσωπα βρίσκονται στο μικροσκόπιο των ερευνών της Δικαιοσύνης.

Να σημειωθεί ακόμα πως, σύμφωνα με την Εισαγγελία του Μονάχου, μεταξύ 2000-2007 δόθηκαν πάνω από 62 εκατ. ευρώ για μίζες. Πολλά από αυτά τα στοιχεία επιβεβαιώνονται με τα δεδομένα που παρατίθενται στην έκθεση της Debevoice. Κατά την Εξεταστική Επιτροπή της Βουλής, πάντως, «φέρεται να καταβλήθηκε για δωροδοκίες ποσοστό 4,5% επί του κοστολογίου (τζίρου) του έργου, το οποίο ανέρχεται στο ποσό των 72-83 εκατ. ευρώ».

Στη Ferrostaal, όταν ήταν υπουργός Αμύνης ο Ακης Τσοχατζόπουλος, με απευθείας ανάθεση δόθηκε η «δουλειά» για 4 υποβρύχια (τρία και μία option) Τ-214. Η απόφαση ελήφθη αρχικά από το ΚΥΣΕΑ της 24ης/7/1998 και επιβεβαιώθηκε στη συνέχεια στο ΚΥΣΕΑ της 15ης/12/1998. Οριστικοποιήθηκε στις 26/7/1999 στη συνεδρίαση του ίδιου οργάνου, μέλος του οποίου ήταν και ο πρώην πρωθυπουργός Γ. Παπανδρέου ως υπουργός Εξωτερικών. Το εντυπωσιακό είναι ότι ο συγκεκριμένος νέος τύπος υποβρυχίου θα κατασκευαζόταν και θα δοκιμαζόταν για πρώτη φορά. Μάλιστα, όπως κατ’ επανάληψη καταγγέλθηκε, το «Παπανικολής» έγερνε (!).

Ιδιαιτέρως ενδιαφέρον είναι πως τον Φεβρουάριο του 2000 για πρώτη φορά καταγγέλθηκε στη Βουλή το σκάνδαλο. Η σκανδαλώδης αγορά συνοδεύτηκε από την απευθείας ανάθεση κατασκευής τους στα Ναυπηγεία Σκαραμαγκά, σε συνεργασία με τα Ναυπηγεία HDW του Κίελου της Γερμανίας.

Ακρως σημαντικό είναι ότι τότε υπό τον έλεγχο της HDW πέρασε ο Σκαραμαγκάς. Είναι ολοφάνερο ότι η εξέλιξη του ιδιοκτησιακού καθεστώτος των Ναυπηγείων και τα υποβρύχια αποτελούν «συγκοινωνούντα δοχεία». Παρ’ όλα αυτά, στο τέλος του 2010, μεσούσης της οικονομικής κρίσης, ο κατόπιν υπουργός Οικονομικών και τότε υπουργός Αμύνης, κ. Βενιζέλος, υπέγραψε την αναθεώρηση της αρχικής σύμβασης του 2000.

Θανάσης Αργυράκης στον Ελεύθερο Τύπο

Όσο περνάει ο καιρός, οι ευκαιρίες θα συρρικνώνονται δραματικά, εκτιμά Αλέξης Τσίπρας σε δηλώσεις του για την Σύνοδο Κορυφής στις Βρυξέλλες.

Όπως τόνισε, η κυβέρνηση όχι μόνο δεν ήταν έτοιμη για διαπραγμάτευση αλλά ούτε και για συγκρότηση με επάρκεια ενός κυβερνητικού σχήματος.

Ο επικεφαλής του ΣΥΡΙΖΑ σημείωσε ότι ο λαός έθεσε «πολύ ψηλά τον πήχη» των διεκδικήσεων απέναντι στην τρόικα και την ΕΕ μέσα από την ετυμηγορία του στις δυο εκλογικές αναμετρήσεις.

«Με λύπη παρακολουθώ ότι τα τρία μνημονιακά κόμματα που πήραν εντολή να κυβερνήσουν εξαντλήσαν όλο το σχεδιασμό τους στην αντιπολίτευση στον ΣΥΡΙΖΑ ενώ για αυτές τις υψηλές απαιτήσεις διεκδίκησης και επαναδιαπραγμάτευσης, όπως και οι ίδιοι βιάστηκαν να πουν προεκλογικά, δεν έχουν κανένα σχέδιο και καμιά οργάνωση», σημείωσε χαρακτηριστικά ο Αλ. Τσίπρας.

Η κυβέρνηση, πρόσθεσε, δεν θα προσπαθήσει καν να υπερβεί τον πήχη αλλά «θα περάσει από κάτω».

Σκληρή απάντηση επεφύλαξε στον Νίκολα Γκρούεφσκι και τις δηλώσεις του περί «πολιτικής γενοκτονίας» κατά της ΠΓΔΜ από την πλευρά της Ελλάδας, ο εκπρόσωπος του υπουργείου Εξωτερικών, κάνοντας λόγο για «προσβλητικές εξαλλοσύνες αξιωματούχων των Σκοπίων».

Τέτοιου είδους δηλώσεις, υπογραμμίζει ο κ. Δελαβέκουρας, υπονομεύουν τις διμερείς σχέσεις και τροφοδοτούν τη συστηματική αρνητική προπαγάνδα της κυβέρνησης των Σκοπίων σε βάρος της χώρας μας.

Ακολουθεί το πλήρες κείμενο της δήλωσης του εκπροσώπου:

«Διαχρονική και σταθερή επιθυμία της Ελλάδας είναι η ταχεία επίλυση του ζητήματος της ονομασίας της Πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας, μέσα από διαπραγματεύσεις, όπως ορίζουν οι Αποφάσεις του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών. Η επίτευξη αμοιβαία αποδεκτής λύσης θα απελευθερώσει το δυναμικό των διμερών μας σχέσεων και θα δώσει ώθηση στην ευρωπαϊκή και ευρωατλαντική προοπτική της γειτονικής χώρας.

Αυτονόητη προϋπόθεση για τα ανωτέρω είναι η καλλιέργεια σχέσεων καλής γειτονίας.

Οι προσβλητικές εξαλλοσύνες αξιωματούχων των Σκοπίων, και μάλιστα λίγες ημέρες μετά την ανάληψη των καθηκόντων της νέας Κυβέρνησης στην Ελλάδα, ασφαλώς δεν αποτελούν καλό σύμβουλο για τη δημιουργία κατάλληλου κλίματος προς επίτευξη αμοιβαία αποδεκτής λύσης. Το αντίθετο, υπονομεύουν τις διμερείς σχέσεις και τροφοδοτούν τη συστηματική αρνητική κυβερνητική προπαγάνδα που έχει ως στόχο να στρέψει την κοινή γνώμη της Πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας εναντίον της Ελλάδας».

Όταν ήμουν φοιτητής, ένα λέκτορας της θερμοδυναμικής μας είχε συμβουλέψει σχετικά με τις εξετάσεις.

Ξεκίνησε λέγοντας πως θα πρέπει να διαβάζουμε προσεκτικά την ερώτηση, να μην πανικοβαλλόμαστε αν αρχικά δεν μπορούμε να την απαντήσουμε, να πάμε στην αμέσως επόμενη… κλπ.

Στο τέλος, κατέληξε λέγοντας μας να μη τυχόν κάνουμε αυτό που είχε κάνει κάποτε ένας άλλος φοιτητής, ο οποίος έγραψε στην κόλλα του: «Λυπάμαι, δεν μπορώ να απαντήσω αυτή την ερώτηση, αλλά μπορώ να απαντήσω την εξής…», στη συνέχεια απάντησε (ολόσωστα) σε μια ερώτηση που σκέφτηκε και διατύπωσε ο ίδιος!

Η παραπάνω ιστορία συνοψίζει τις δράσεις των πολιτικών, που μέχρι σήμερα προσπαθούν να λύσουν την οικονομική κρίση που κατασπαράσσει την διεφθαρμένη μορφή καπιταλισμού που ζούμε.

Οι πολιτικοί μας δεν θέλουν, ή δεν μπορούν, ή και τα δυο μαζί, να αντιμετωπίσουν τις αιτίες του προβλήματος, τις τράπεζες δηλαδή που είναι πολύ μεγάλες για να καταρρεύσουν, με ιδιωτικά τα κέρδη και δημόσια την χασούρα τους.

Παράλληλα πάντα, με ελλιπή νομοθετική ρύθμιση της λειτουργίας τους και ανεπάρκεια στην επίβλεψή τους.

Αυτός ο «μαϊμού καπιταλισμός έχει τροφοδοτήσει μια φούσκα, όπου η χρηματοπιστωτική μηχανική έχει αντικαταστήσει την πραγματική μηχανική, ενώ η τοκογλυφία και τα χρέη έχουν φτάσει πια σε αξεπέραστο βαθμό. Η ενδεχόμενη διάλυση όλου αυτού του στρεβλού συστήματος, απειλεί τις ζωές πολλών εκατομμυρίων ανθρώπων.

Οι τράπεζες σώθηκαν με χρήματα των φορολογουμένων και με δισεκατομμύρια να μπαίνουν στα ταμεία τους μέσω του συστήματος της ποσοτικής χαλάρωσης, η οποία είναι μια αμφιλεγόμενη οικονομική μέθοδος. Μια μέθοδος δημιουργίας ηλεκτρονικού χρήματος, που καταλήγει στα τραπεζικά χρηματοκιβώτια.

Και όσο πιο πολύ το μελετάω, τόσο καταλήγω στο ότι πρόκειται για μια κομπίνα με σκοπό τον πλουτισμό των τραπεζών, εις βάρος της πραγματικής οικονομίας.

Η συνεχής χρηματοδότηση από πλευράς των κυβερνήσεων, στους οργανισμούς που προκάλεσαν αρχικά την κρίση, αποτελεί παραλογισμό. Κάποιοι ελπίζουν πως οι χώρες θα ξεφύγουν από την ύφεση και θα ξαναζήσουν εποχές ευμάρειας, τιμωρώντας όμως ολόκληρους πληθυσμούς σε αυστηρή λιτότητα και περικοπές δαπανών.

Στη Βρετανία, ανακοινώθηκε πρόσφατα πως θα δοθούν 80 δισεκατομμύρια λίρες στις τράπεζες, με την μορφή φτηνών δανείων, ώστε να αντιμετωπίσουν τα εξαιρετικά έντονα στρες της αγοράς. Ήδη, βέβαια, έχουν δοθεί στις ίδιες τράπεζες κάπου £325 δισ μέσω της ποσοτικής χαλάρωσης.

Τι απέγιναν όλα αυτά τα λεφτά; Ιδού τι λέει επ αυτού ο Sir Terry Leahy, πρώην αφεντικό της αλυσίδας σούπερ μάρκετ Tesco: «Η ποσοτική χαλάρωση προκάλεσε άφθονη ρευστότητα, για την πραγματική οικονομία, αλλά κατέληξε στις αγορές, και στις τσέπες των κερδοσκόπων που ψάχνουν για γρήγορα κέρδη».

Αυτή είναι μια άποψη που την μοιράζονται αρκετοί οικονομολόγοι. Ο Dhaval Joshi της BCA Research έγραψε σε έκθεσή του, που δημοσιεύτηκε στον βρετανικό τύπο, ότι η πρώτη ποσοτική χαλάρωση πρόσφερε την δυνατότητα άφθονου ρευστού στις τράπεζες, το οποίο όμως χρησιμοποιήθηκε για κερδοσκοπία σε αγαθά όπως είναι το πετρέλαιο, με αποτέλεσμα να ανέβει η τιμή του, να ανέβει ο πληθωρισμός και να δυσκολέψει ακόμη περισσότερο η ζωή των φτωχών».

Κάποτε, ο Α. Άινσταιν όρισε την τρέλα ως την συνεχή επανάληψη του ίδιου πράγματος, με σκοπό την λήψη διαφορετικών αποτελεσμάτων.

Ίσως κάποτε κάποιος να μας εξηγήσει γιατί τα λεφτά της ποσοτικής χαλάρωσης που είχαν προορισμό την πραγματική οικονομία, κατέληξαν αλλού;

Όταν ρίχνεις τόσα πολλά χρήματα στην μαύρη τρύπα που ονομάζεται τραπεζικό σύστημα, είναι σαν να βάζεις τον λύκο να φυλάει τα πρόβατα.

Το πρόβλημα δεν λύνεται με αυτή τη μέθοδο. Απλά οι τράπεζες αποκτούν ρευστό, για να συνεχίσουν να τζογάρουν, με κίνδυνο την κατάρρευση ακόμη μιας τεχνητής φούσκας…

http://www.foreignpolicyjournal.com/2012/06/25/the-economic-collapse-is-the-solution-creating-the-next-bubble/

S.A.


Η ερώτηση του κόμματος των Ανεξάρτητων Ελλήνων αφορά και τον κ. Στέφανο Μάνο, καθώς δείχνει να εμπλέκεται κι αυτός με την συγκεκριμένη ΜΚΟ που έχει πραγματικά ιδιόμορφο "αντικείμενο" και παράξενες επαφές...
Λέτε να έχουμε και άλλη παραίτηση υπουργού; Καθόλου παράξενο, αφού η κυβέρνηση Σαμαρά έχει δώσει μέχρι στιγμής ένα σαφές στίγμα. Αυτό των... παραιτήσεων!

Ο Γενικός Γραμματέας της Κ.Ο. των ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ βουλευτής Εύβοιας Κώστας Μαρκόπουλος έκανε την εξής κοινή δήλωση:

«Με την τοποθέτηση του κ.Γιάννη Στουρνάρα στο Υπουργείο Οικονομικών, επικαιροποιούνται βασικά ερωτήματα για μία περίεργη ΜΚΟ, που παραμένουν αναπάντητα εδώ και αρκετές εβδομάδες.

Δημοσιεύματα, αναρτήσεις και ραδιοτηλεοπτικές εκπομπές αναφέρονται σε ΜΚΟ που χρεώνεται στη σύμπραξη ΓιάννηΣτουρνάρα – Στέφανου Μάνου και η οποία “σκοπό έχει να καταθέτει επιχειρηματικές προτάσεις αξιοποίησης της δημόσιας περιουσίας”.

Σύμφωνα, πάντα με τα δημοσιεύματα, η ΜΚΟ αυτή έχει εκπονήση επιχειρηματικό σχέδιο («Σχέδιο Αρχιμήδης») το οποίο έχει υποβάλει όχι μόνο σε κρατικά όργανα αλλά ακόμη και σε διεθνή δικηγορικά γραφεία συμβούλων επιχειρήσεων όπως στη Roland Berger, που συνέταξε το σχέδιο «Εύρηκα», προκειμένου να βρεθούν κοινά στοιχεία στις δύο πρωτοβουλίες.

Η Roland Berger δεν είναι κοινωφελής οργανισμός αλλά επιχείρηση αποσκοπούσα στην δική της κερδοφορία μέσω παροχής συμβούλων επ’ αμοιβή.

Οι ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ, ζητούν από τον Υπουργό Οικονομικών κ.Γιάννη Στουρνάρα, να δώσει άμεσες απαντήσεις στα εξής ερωτήματα:

1. Ποιά η εμπλοκή του στη συγκεκριμένη ΜΚΟ.
2. Ποιός φορέας την χρηματοδοτεί.
3. Ποιά είναι η ακριβής δραστηριότητά της.
4. Ποιές οι σχέσεις της με την Roland Berger.

Εάν ο Υπουργός Οικονομικών κρίνει ότι δεν θέλει να απαντήσει, οι ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ επιφυλάσσονται να φέρουν το θέμα στη Βουλή, όπως θα φέρνουν προς κοινοβουλευτικό έλεγχο οτιδήποτε σχετίζεται με τη διαφάνεια και φυσικά, την δημόσια περιουσία».

Ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών Αχμέτ Νταβούτογλου αναμένεται στην Αθήνα για επίσημη επίσκεψη τον Σεπτέμβριο. Αυτό προκύπτει από τη συνάντηση που είχε χθες με τον Έλληνα υπουργό Εξωτερικών Δημήτρη Αβραμόπουλο στην Κωνσταντινούπολη, στο περιθώριο της Συνόδου του ΟΣΕΠ. Ο κ. Αβραμόπουλος δήλωσε ότι είχε με τον κ. Νταβουτογλου “μία φιλική, εγκάρδια συνομιλία“, αλλά χωρίς να μπουν “στην ουσία των θεμάτων“.

Όπως όμως προκύπτει και από τις επίσημες δηλώσεις και από το διπλωματικό παρασκήνιο (μετά τις συνομιλίες Σαμαρά – Ερντογάν και Αβραμόπουλου – Νταβούτογλου) κατά την διάρκεια της επίσκεψης του Τούρκου υπουργού Εξωτερικών στην Αθήνα, θα προετοιμαστεί η “κοινή συνεδρίαση των υπουργικών συμβουλίων Ελλάδας- Τουρκίας στην Άγκυρα“(!!!).

Όπως είναι γνωστό η πρώτη κοινή συνεδρίαση των δύο υπουργικών συμβουλίων (ονομάζεται “Ανώτατο Συμβούλιο Στρατηγικής Συνεργασίας”) έγινε στην Αθήνα τον Μάιο του 2010, αλλά η δεύτερη σε τουρκικό έδαφος δεν έγινε ποτέ και λόγω των αντιδράσεων για την πρώτη αλλά κυρίως λόγω της συνεχιζόμενης προκλητικότητας της Τουρκίας στο Αιγαίο.

Να υποθέσουμε λοιπόν ότι η νέα κυβέρνηση ακόμα δεν ανέλαβε και έχει βάσιμες πληροφορίες περί μειώσεως της τουρκικής προκλητικότητας; Μήπως επικράτησαν τίποτα μεγαθυμικές σκέψεις και σπεύδουμε να συμπαρασταθούμε στην γείτονα τώρα που τα έχει κάνει μπάχαλο στην Μέση Ανατολή;

Από την άλλη μεριά όπως διαβάζουμε στον “Χρόνο Κομοτηνής” αναμένεται σήμερα για επίσκεψη στο Μεγάλο Δέρειο του Έβρου ο αρχηγός των “Γκρίζων Λύκων”, του Κόμματος Εθνικιστικής Κίνησης (MHP), Ντεβλέτ Μπαχτσελί. Στη συνέχεια θα περιοδεύσει μάλιστα σε Διδυμότειχο, Αλεξανδρούπολη, Κομοτηνή, Ξάνθη, Καβάλα και Θεσσαλονίκη.

Πέραν της ανθελληνικής δράσης των “Γκρίζων Λύκων” το κόμμα MHP υιοθετεί ακραίες απόψεις στην εξωτερική πολιτική, όπως ο ισχυρισμός του βουλευτή του Ερκάν Ακτσάι, ότι νησίδες όπως το Φαρμακονήσι και το Γαϊδουρονήσι «είναι τουρκικά εδάφη από την εποχή του Σουλεϊμάν του Μεγαλοπρεπή».

Δεν έχει κανείς την απαίτηση μια νέα κυβέρνηση να τα προλαβαίνει όλα. Όμως η επίσκεψη Μπατχτσελί είναι προκλητική και πρέπει να αντιμετωπιστεί δεόντως.


Με τα αποτελέσματα από την επίσκεψη του στο Ισρήλ να υπήρξαν χαμηλότερα των προσδοκιών και με την οφθαλμοφανή διαπίστωση πως το ξέσπασμα ενός μεγάλου πολέμου στην περιοχή βρίσκεται στο παρά πέντε, επέστρεψε εχθές στην Μόσχα ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντίμιρ Πούτιν

Ανδρέας Λουμάκης, ειδικά για τη Russia Beyond the Headlines

Όταν αναχωρούσε πριν δυο εικοσιτετράωρα για το Τελ Αβίβ, ο Ρώσος πρόεδρος προφανώς και δεν είχε την ψευδαίσθηση πως ύστερα από τις συναντήσεις διάρκειας 3ωρών με την ισραηλινή ηγεσία θα τους μεταμόρφωνε τις θέσεις. Αυτό στο οποίο όμως ήλπιζε, ήταν να μπορέσει να διακρίνει μια φόρμουλα στοιχειώδους επικοινωνίας.

Δυστυχώς, όπως διεφάνη και από τις δηλώσεις των δυο πλευρών, οι θέσεις τους για τα ζητήματα της Συρίας και του Ιράν είναι εκ διαμέτρου αντίθετες. Στο συγκεκριμένο ταξίδι το Κρεμλίνο, είχε δώσει το μεγαλύτερο βάρος, από όλες τις επισκέψεις στο εξωτερικό τις οποίες έχει πραγματοποιήσει ο Βλαντίμιρ Πούτιν ύστερα από την επιστροφή του στο τιμόνι της χώρας.

Ενδεικτικό αυτού είναι πως η αντζέντα καθώς και οι επαφές του Ρώσου προέδρου στο Ισραήλ και στην Δυτική Όχθη, δεν σχεδιάστηκαν από τον Ρώσο ΥΠΕξ Σεργκέι Λαβρόφ, αλλά από τον διεθυντή του διπλωματικού γραφείου του Βλαντίμιρ Πούτιν και πρώην πρέσβη της Ρωσίας στην Ουάσιγκτον Ανατόλι Ουσακόφ. Στο ίδιο πνεύμα είχαν προηγηθεί μια σειρά δημοσιευμάτων στον ρωσικό Τύπο σύμφωνα με τα οποία «Ο Πούτιν πάει στο Ισραήλ μόλις 40 ημέρες μετά την επιστροφή του στο Κρεμλίνο, σε αντίθεση με τον Ομπάμα που δεν το έχει επισκεφθεί εδώ και τρία χρόνια», δίδοντας με τον τρόπο αυτό το άρωμα της επίσκεψης.

Μήνυμα προς τους Εβραίους της Ρωσίας

Οι λόγοι για τους οποίους το Κρεμλίνο έδωσε μεγάλη βαρύτητα στο συγκεκριμένο ταξίδι έχουν να κάνουν τόσο με το αυτονόητο ενδιαφέρον του για την ευαίσθητη αυτή περιοχή, αλλά και για το εσωτερικό της χώρας. Επειδή ο πρώτος λόγος γίνεται κατανοητός και ο δεύτερος λιγότερο, πρέπει να εξηγήσουμε κάποιες από τις ιδιαίτερες αυτές πτυχές.

Στη Ρωσία ως γνωστόν συμβιώνουν αρμονικά εδώ και αιώνες χριστιανοί, εβραίοι και μουσουλμάνοι. Τα τελευταία χρόνια αρκετοί Ρώσοι ολιγάρχες εβραϊκής καταγωής, όπως ο Χονταρκόφσκι και Μπερεζόφσκι συνέδεσαν τα ονόματα τους με βαρύτατες κακουργηματικές πράξεις και με έναν σκληρό πόλεμο προς το Κρεμλίνου και προσωπικά εναντίον του Βλαντίμιρ Πούτιν. Υπενθυμίζουμε μάλιστα πως οι πρόσφατες διαδηλώσεις της αντιπολίτευσης εναντίον του Ρώσου προέδρου, έγιναν με παρακήνυση και στήριξη του καταζητούμενο ρωσοεβραίο ολιγάρχη Μπορίς Μπερεζόφσκι, όπως ο ίδιος έχει κυνικά ομολογήσει.

Με την επίσκεψη του λοιπόν στο Ισραήλ ο Ρώσος πρόεδρος θέλησε να περάσει μια σειρά επικοινωνιακών και πραγματικών μηνυμάτων προς την εβραϊκή κοινότητα της Ρωσίας, τα οποία τηλεγραφικά λένε πως για τον ίδιο είναι αυτονόητο πως δεν υπάρχει ουδεμία διαφορά ανάμεσα στους Ορθόδοξους Ρώσους, στους Εβραίους Ρώσους και στους Μουσουλμάνους Ρώσους. Αρκέι όλοι τους να σέβοναται τους νόμους του ρωσικού κράτους. Θέλοντας μάλιστα να τονίσει αυτή του την θέση, είδαμε τον Βλαντίμιρ Πούτιν να επισκέπτεται το «Τείχος των Δακρύων» και αντίστοιχα να πραγματοποιεί προσκύνημα στον Πατριαρχικό της Αναστάσεως στα Ιεροσόλυμα. Εικόνες που μεταδώθηκαν από όλα τα ρωσικά κανάλια.

Διάσταση απόψεων

Στο καυτό θέμα της Συρίας, ο Ρώσος πρόεδρος άκουσε από την ηγεσία του Ισραήλ, να του ζητάει η Ρωσία να αλλάξει στάση και να γίνει πιο σκληρή απέναντι στην Δαμασκό. Ο Βλαντίμιρ Πούτιν εξήγησε στον Ισραηλινό πρόεδρο Σίμον Πέρες, πως απέναντι στον «Άσαντ δεν έχει καμία υποχρέωση», αυτό όμως, όπως του διεμήνυσε δεν σημαίνει πως η Ρωσία σκοπεύει να αποκλύνει απο την πάγια διπλωματική της θέση στο ζήτημα, αλλά ούτε και να διαταράξει και τις εμπορικές της σχέσεις με την Συρία.

Στο άλλο ευαίσθητο ζήτημα, αυτό του Ιράν, το Τελ Αβίβ προέβαλε ως μοναδική λύση την περαιτέρω σκλήρυνση της στάσης της Δύση. Από την απάντηση του Ρώσου προέδρου φάνηκε πως και εδώ υπήρξε χάσμα ανάμεσα στις δυο πλευρές. Ο Βλαντίμιρ Πούτιν, αφού τους υπενθύμισε πως ύστερα από την επέμβαση της Δύσης στο Ιράκ και το Αφγανιστάν η κατάσταση στην περιοχή αντί να βελτιωθεί, χειροτέρψε δραματικά, συμπλήρωσε πως κάθε σκέψη περι αμοιβαίας καταστροφής είναι απαράδεκτη!

Ως μοναδική λύση σχετικά με το πυρηνικό πρόγραμμα της Τεχεράνης, ο Βλαντίμιρ Πούτιν επανέλαβε την πάγια ρωσική θέση, που δεν είναι άλλη από αυτή του πραγματικού διαλόγου. Μπορεί για τα διεθνή ζητήματα να μην υπήρξε ταύτιση απόψεων, ωστόσο η διμερής συνεργασία στους τομείς της αγροτικής βιομηχανίας, του εμπορίου και του τουρισμο, όπως συμφώνησαν και οι δυο πλευρές βαίνει περίφημα.

Στις επαφές που είχε μετην Παλαιστινιακή Αρχή και τον επικεφαλής της Μαχμούντ Αμπας, ο Ρώσος πρόεδρος τον κάλεσε να συμβάλει και αυτός με όλα τα μέσα που διαθέτει προς την αυτοσυγκράτηση στην περιοχή. Τέλος στο κεφάλιο των διμερών σχέσαιων Ρωσίας-Παλαιστίνης ο Βλαντίμιρ Πούτιν υποσχέθηκε πως θα βοηθήσει και ο ίδιος προκειμένου να συνεχιστεί η σοβιετική παράδοση συνεργασίας στους τομείς της παιδείας και του πολιτισμού.


Μπορεί η Ελλάδα να αποκτά τελικά υπουργό Οικονομίας, αλλά τα ζητήματα της ουσιαστικά αναβάλλονται για τον Σεπτέμβριο

Γράφει ο Μενέλαος Τασιόπουλος

Στη Σύνοδο Κορυφής που αρχίζει και χαρακτηρίζεται ως η πλέον σημαντική των τελευταίων ετών, η Γερμανία αν και πιεσμένη από τον διεθνή παράγοντα, δείχνει αποφασισμένη να θέσει αυτή την ατζέντα της και να υποχωρήσει όσο το δυνατόν λιγότερο , στις πιέσεις που της ασκούνται για πιο αναπτυξιακή πολιτική και πιο χαλαρή δημοσιονομική πολιτική, τόσο από τη Γαλλία και την Ιταλία όσο και από τις ΗΠΑ.

Η Ελλάδα το μόνο που έχει να προσβλέπει είναι η χρονική επιμήκυνση του προγράμματος της και τίποτα παραπάνω. Ακόμη και η επιπλέον όμως διετία θα δοθεί εφόσον η Αθήνα πείσει ότι έχει κάθε διάθεση να κερδίσει τον χαμένο χρόνο και να εφαρμόσει το Μνημόνιο 2, με μεγάλη ακρίβεια. Οι διαδοχικές συναντήσεις που θα ακολουθήσουν στην οικία του πρωθυπουργού Α. Σαμαρά, στην Κηφισιά το επόμενο χρονικό διάστημα, με τους κ. Βενιζέλο και Κουβέλη , θα είναι πολύ πιο καθοριστικές από την παρουσία της Ελληνικής αντιπροσωπείας υπό τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, κ. Κ. Παπούλια , το επόμενο 48ωρο στις Βρυξέλλες.

Ιδιωτικοποιήσεις , νέο φορολογικό, άνοιγμα κλειστών επαγγελμάτων , ενιαίο μισθολόγιο , ενδεχομένως και απολύσεις στον δημόσιο τομέα, αλλά σίγουρα άρση της μονιμότητας των δημοσίων υπαλλήλων , θα καθορίσουν τις εξελίξεις. Το πολύ σημαντικό όμως είναι ποιες αποφάσεις θα ληφθούν για την ανασυγκρότηση και προπάντων την ενίσχυση του ασφαλιστικού συστήματος και του τομέα Υγείας , που κυριολεκτικά καταρρέουν, την ενίσχυση της απασχόλησης και την διατήρηση της επάρκεια των κρατικών υπηρεσιών , που δείχνουν να αδυνατούν πλέον να λειτουργήσουν . Πολλοί μιλούν για τις τράπεζες και για την επαναλειτουργία στην πράξη του ταμείου Αξιοποίησης της Ιδιωτική Περιουσίας του Δημοσίου , ζητήματα που σε μια πρώτη φάση θα απασχολήσουν τον νέο υπουργό Οικονομίας, μόλις αναλάβει και επίσημα τα καθήκοντά του.

Το χειρότερο όμως για την Ελλάδα είναι ότι το καλοκαίρι αυτό δεν δείχνει σαν τα συνήθη ούτε στην Ευρώπη , που ουσιαστικά διαλύεται με τη μία χώρα μετά την άλλη να μπαίνει σε καταστροφικά και απολύτως υφεσιακά Μνημόνια.

Αλλά και τη Μεσόγειο έτοιμη να πάρει φωτιά , στη βάση της κρίσης στη Συρία και την εμπλοκή της Τουρκίας και του ΝΑΤΟ , στις στρατιωτικές επιχειρήσεις που εξελίσσονται. Ρωσία, Κίνα αρνούνται από την πλευρά τους να δεχθούν και να νομιμοποιήσουν πλήγματα σε βάρος του Άσαντ και μια παγκόσμια κρίση σε θερμό μέτωπο πλέον έρχεται να συμπληρώσει τον πόλεμο στα ταμπλό των χρηματιστηρίων και των dealing rooms.

Απέναντι σε όλα αυτά η Ελλάδα εξακολουθεί ν παραμένει αμήχανη , εγκλωβισμένη στον φαύλο κύκλο της χρεοκοπίας της και ανίκανη να εφαρμόσει τα άθλια Μνημόνια για τα οποία όμως έχει δεσμευθεί. Στο πλαίσιο αυτό τίθεται ένα ερώτημα;

Την συμφέρουν οι καθυστερήσεις; Για παράδειγμα το ότι το ελληνικό ζήτημα θα συζητηθεί το Σεπτέμβριο ή τον Οκτώβριο στις Βρυξέλλες, βοηθάει; Τελικά κερδίζει η χάνει χρόνο ;

Οι απαντήσεις προσεχώς, θα καθορίσουν την θέση της στην Ευρώπη , αλλά το χειρότερο θα προδιαγράψουν τη μοίρα της στη Μεσόγειο. Ας ελπίσουμε όχι εν απουσία της, μέχρι το τέλος. ..

Μπορεί ο εκπρόσωπος του αμερικανικού Πενταγώνου να υποχρεώθηκε να ομολογήσει πως η δήλωση της κ.Κλίντον, σύμφωνα με την οποία η Ρωσία εξοπλίζει με επιθετικά ελικόπτερα την Συρία, να αποδείχτηκε αναληθής, ωστόσο η αμερικανίδα υπουργός Εξωτερικών ουδέποτε μπήκε στην διαδικασία να ζητήσει συγγνώμη

Με ωμά ψεύδη που διοχετεύει η κ.Κλίντον και τα αναπαράγουν μεγάλα Δυτικά και Αραβικά ΜΜΕ, καλλιεργείται το κλίμα επίθεσης εναντίον της Συρίας
Πρόσφατα η αμερικανίδα υπουργός Εξωτερικών, Χίλαρι Κλίντον, δήλωσε ότι η Ρωσία εξοπλίζει τη Συρία με επιθετικά ελικόπτερα, τα οποία θα χρησιμοποιηθούν κατά του άμαχου πληθυσμού (!). Η κ. Κλίντον δεν παρουσίασε αποδεικτικά στοιχεία για αυτό τον ισχυρισμό, τον οποίο μετέδωσαν τα μεγαλύτερα Δυτικά ΜΜΕ σε όλο τον κόσμο. Πολύ σύντομα αποδείχθηκε ότι τέτοια προμήθεια οπλικών συστημάτων ουδέποτε έγινε. Ακόμη και ο εκπρόσωπος του Πενταγώνου υποχρεώθηκε να παραδεχτεί ότι η δήλωση της επικεφαλής της αμερικανικής διπλωματίας ήταν αναληθής.

Παρά την άβολη θέση στην οποία περιήλθε η υπουργός Εξωτερικών, ούτε πέρασε από το νου της να ζητήσει συγγνώμη. Μόνο η βοηθός της έσπευσε να ερμηνεύσει τα λόγια της προϊσταμένου της, αναφέροντας ότι η κ. Κλίντον εννοούσε τις επισκευές κάποιων ελικοπτέρων και όχι την αγορά νέων. Μια μικρή διευκρίνιση, αλλά ιδιαίτερα σημαντική, την οποία τα διεθνή ΜΜΕ έκαναν σαν να μην την άκουσαν.

Ωμά ψεύδη

Η αλήθεια είναι ότι η Συρία διαθέτει περίπου 100 ελικόπτερα Mi-8 και Mi-17. Τα δεύτερα, είναι βελτιωμένη έκδοση των Mi-8. Οι ειδικοί σε αμυντικά θέματα γνωρίζουν καλά ότι τα Mi-8/17 είναι ελικόπτερα μεταγωγικά και πολλαπλών ρόλων. Αρχικά ήταν μόνο μεταγωγικά, και στη συνέχεια μετατράπηκαν σε πολλαπλών ρόλων. Ο τύπος των ελικοπτέρων που προορίζονται για εξαγωγές δεν περιλαμβάνει οπλικά συστήματα. Σε επιθετικά μπορεί να τα μετατρέψει όποιος τα αγοράζει, τοποθετώντας τους εκτοξευτές μη κατευθυνόμενων πυραύλων. Αυτό όμως γίνεται με απόφαση και ευθύνη του αγοραστή του συστήματος.

Οι κατηγορίες κατά της Μόσχας ότι αυτή συνδράμει «στις δολοφονίες άμαχων Σύριων πολιτών» αποτελεί αστήρικτη επίρριψη ευθυνών για κάτι στο οποίο η Ρωσία δεν εμπλέκεται. Σε αυτό το σημείο, δεν μπορεί να λησμονηθεί το γεγονός ότι οι ίδιες οι ΗΠΑ προμηθεύουν ενεργά με όπλα (αξίας 5-7 δις. δολαρίων το χρόνο) τους πιο στενούς συμμάχους τους στον αραβικό κόσμο – τη Σαουδική Αραβία και το Κατάρ, γνωρίζοντας καλά ότι αυτοί με τη σειρά τους εξοπλίζουν με τα συστήματα αυτά τη συριακή αντιπολίτευση! Με αμερικανικά όπλα διαπράττονται όλο και πιο συχνά ομαδικές δολοφονίες, όχι μόνο Αλαουιτών, αλλά και Χριστιανών, όπως συνέβη στη Χομς.

Στο συγκεκριμένο θέμα αναφέρθηκε δημόσια και ο υπουργός Εξωτερικών της Ρωσίας Σεργκέι Λαβρόφ, όμως, τα όσα είπε πέρασαν απαρατήρητα από τα ΜΜΕ. Την ίδια ώρα, οι τηλεοπτικοί σταθμοί και οι εφημερίδες της Δύσης, καθώς και Άραβες συνάδελφοί τους, διηγούνται αφειδώς για τα «επιθετικά σχέδια των Ρώσων».

Ευφάνταστα σενάρια

Να, για παράδειγμα, τι μεταδίδουν αμερικανικά τηλεοπτικά κανάλια, επικαλούμενα το Πεντάγωνο: «Οι ΗΠΑ παρακολουθούν στενά την πορεία στρατιωτικού αμφίβιου σκάφους της Ρωσίας, το οποίο κατευθύνεται προς τη Συρία φορτωμένο με όπλα, πυρομαχικά και μονάδα πεζοναυτών». Όπως υποστηρίζει το CNN, «οι αμερικανικές κατασκοπευτικές υπηρεσίες θεωρούν ότι η Ρωσία έστειλε το πλοίο για να προστατεύσει τη βάση ανεφοδιασμού του Πολεμικού Ναυτικού της Ρωσίας στο συριακό λιμάνι της Ταρτούς». Και προσθέτει, ότι σύμφωνα με τις εικόνες που μεταδίδουν οι κατασκοπευτικοί δορυφόροι, το πλοίο αυτό είναι το «Nikolai Filchenkov». Υποτίθεται ότι αυτό ξεκίνησε τις προετοιμασίες για απόπλου στις 7 Ιουνίου στη Σεβαστούπολη και τώρα κατευθύνεται στην Ταρτούς.

Όπως αποδείχθηκε όμως, τις ημέρες εκείνες που η σχετική είδηση εμφανιζόταν από τη μια εφημερίδα στην άλλη, το «Filchenkov» βρισκόταν συνεχώς στο λιμάνι της Σεβαστούπολης, ενώ εξακολουθεί και σήμερα να βρίσκεται αγκυροβολημένο εκεί. Παρόλα αυτά, η εκστρατεία στην οποία έχουν επιδοθεί τα ΜΜΕ συνεχίζεται. Τις τελευταίες ημέρες εμφανίζονται τακτικά αναφορές ότι πολεμικά πλοίου του Στόλου της Μαύρης Θάλασσας, στα οποία φέρεται να επιβαίνουν τμήματα πεζοναυτών, ετοιμάζονται να αποπλεύσουν προς τη Συρία «για να εκτελέσουν ειδικές αποστολές στο λιμάνι της Συρίας Ταρτούς όπου υπάρχει βάση ανεφοδιασμού του ρωσικού Πολεμικού Ναυτικού».

Παραπληροφόρηση από αραβικά ΜΜΕ

Τα ειδησεογραφικά πρακτορεία αναφέρουν τις ονομασίες των πλοίων, καθώς και ότι ετοιμάζεται να εκστρατεύσει το μεγάλο αποβατικό πλοίο του Στόλου της Βαλτικής «Kaliningrad», το οποίο αυτή τη στιγμή συμμετέχει στους διεθνείς ναυτικούς εορτασμούς «Εβδομάδα του Κιέλου». Ορισμένα ΜΜΕ (και κυρίως το αραβικό «Al Arabia») ανέφεραν ακόμη και για προγραμματισμένες στο προσεχές διάστημα διεθνείς στρατιωτικές ασκήσεις στο έδαφος της Συρίας με τη συμμετοχή της Ρωσίας, της Κίνας, της Συρίας και του Ιράν, στις οποίες θα συμμετάσχουν δεκάδες χιλιάδες στρατιώτες.

Ακόμη και η διάψευση τέτοιων ειδήσεων είναι περιττή. Σε μια χώρα που σπαράζεται από εμφύλιο πόλεμο, η πραγματοποίηση ασκήσεων είναι αδιανόητη. Ιδιαίτερα με μια τέτοια σύνθεση κρατών. Όλα αυτά δεν μπορούν να είναι παρά μια νέα προσπάθεια διαστρέβλωσης της αλήθειας, καθώς και δυσφήμισης της Ρωσίας και της Κίνας.

Αξιωματούχοι του Υπουργείου Άμυνας ύστερα από μακρά σιωπή, ανέφεραν αυτό που ούτως ή άλλως ήταν σαφές: Καμιά άσκηση δεν έχει προγραμματιστεί στο έδαφος της Συρίας. Το αποβατικό πλοίο «Kaliningrad» μετά την ολοκλήρωση της «Εβδομάδας του Κιέλου» θα επιστρέψει στο λιμάνι όπου σταθμεύει. Για τα άλλα δύο μεγάλα αποβατικά πλοία «Tsezar Kunikov» και «Nikolai Filchenkov» τα οποία, όπως μετέδωσαν τα δυτικά πρακτορεία, ετοιμάζονται να ταξιδέψουν στη Συρία, οι εκπρόσωποι του Υπουργείου Άμυνας δεν είπαν κουβέντα.

Φαίνεται ότι η στρατιωτική μας ηγεσία δεν έχει σχηματίσει ακόμη σαφή και ξεκάθαρη σχέση όσον αφορά τις ενέργειες που θα ακολουθηθούν σε περίπτωση που απειληθεί η ασφάλεια των συμπατριωτών μας στην Ταρτούς και σε άλλες πόλεις της Συρίας. Δεν θέλουμε να πιστεύουμε ότι δεν διαθέτουμε συγκεκριμένα σχέδια για την προάσπιση των ρωσικών εθνικών συμφερόντων στη Μεσόγειο και στη Μέση Ανατολή. Απομένει να ελπίσουμε πως δεν θα αναμένουμε πότε θα χυθεί αίμα δικών μας υπηκόων, ώστε μόνο μετά από αυτό να λάβουμε μια απόφαση και να την γνωστοποιήσουμε σε όλους.