Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

21 Απρ 2015

Toυ Paul Krugman

«Δεν νομίζετε ότι θέλουν να αποτύχουμε;». Αυτό είναι το ερώτημα που άκουσα πολλές φορές κατά τη διάρκεια μιας σύντομης επίσκεψης μου στην Αθήνα. Η απάντησή μου ήταν ότι δεν υπάρχουν «αυτοί» - ότι η Ελλάδα δεν αντιμετωπίζει ένα ενιαίο μπλοκ αδιάλλακτων πιστωτών, οι οποίοι θα προτιμούσαν να δουν την χρεοκοπία και την έξοδο της από το ευρώ, παρά να αφήσουν μια αριστερή κυβέρνηση να πετύχει, ότι υπάρχει περισσότερη καλή θέληση, στην άλλη πλευρά του τραπεζιού, από όση πολλοί Έλληνες υποθέτουν.

Αλλά μπορείτε να καταλάβετε γιατί οι Έλληνες βλέπουν τα πράγματα με αυτόν τον τρόπο. Επέστρεψα από την επίσκεψη φοβούμενος ότι η Ελλάδα και η Ευρώπη κινδυνεύουν να υποστούν ένα τρομερό ατύχημα, μια περιττή ρήξη που θα απλώσει τη σκιά της στο μέλλον.

Στο τέλος του 2009, η Ελλάδα βρέθηκε αντιμέτωπη με μια κρίση που προκλήθηκε από δύο παράγοντες: υψηλό χρέος, και αυξημένα κόστη και τιμές που έκαναν τη χώρα μη ανταγωνιστική.

Η Ευρώπη ανταποκρίθηκε με δάνεια που εγγυήθηκαν την ρευστότητα, αλλά μόνο υπό την προϋπόθεση ότι η Ελλάδα θα εφάρμοζε εξαιρετικά επώδυνες πολιτικές. Αυτές περιλάμβαναν περικοπές δαπανών και αυξήσεις φόρων οι οποίες, αν επιβάλλονταν στις Ηνωμένες Πολιτείες, αναλογικά θα ανέρχονταν σε 3 τρισεκατομμύρια δολάρια το χρόνο. Υπήρξαν, επίσης, περικοπές μισθών σε μια κλίμακα που είναι δύσκολο να κατανοήσει κανείς, με τους μέσους μισθούς να υπόκεινται μειώσεις έως και 25% από το υψηλότερο επίπεδό τους.

Αυτές οι τεράστιες θυσίες υποτίθεται ότι θα παρήγαγαν ανάκαμψη. Αντ 'αυτού, η καταστροφή της αγοραστικής δύναμης βάθυνε την ύφεση, προκαλώντας δυστυχία επιπέδου Μεγάλης Ύφεσης και μια τεράστια ανθρωπιστική κρίση.

Επρόκειτο για έναν εφιάλτη δίχως τέλος, όμως το πολιτικό κατεστημένο στην Ελλάδα, αποφασισμένο να παραμείνει στην Ευρώπη και φοβούμενο τις συνέπειες της χρεοκοπίας και της εξόδου από το ευρώ, έμεινε στο πρόγραμμα, χρόνο με τον χρόνο. Μέχρι που οι Έλληνες έφτασαν σε σημείο να μην αντέχουν άλλο. Καθώς οι πιστωτές απαίτησαν ακόμη περισσότερη λιτότητα _ σε μια κλίμακα που θα μπορούσε κάλλιστα να ωθήσει προς τα κάτω την οικονομία άλλο ένα 8% και να ανεβάσει την ανεργία στο 30% _ ο λαός ψήφισε ΣΥΡΙΖΑ, έναν πραγματικά αριστερό (σε αντίθεση με έναν κεντροαριστερό) συνασπισμό, ο οποίος ορκίστηκε να αλλάξει την πορεία της χώρας.

Μπορεί να αποφευχθεί μια ελληνική έξοδος από το ευρώ; Ναι, μπορεί. Η ειρωνεία της νίκης του ΣΥΡΙΖΑ είναι ότι επήλθε ακριβώς τη στιγμή που ένας ρεαλιστικός συμβιβασμός θα μπορούσε να είναι δυνατός.

Το βασικό σημείο είναι ότι μια έξοδος από το ευρώ θα ήταν εξαιρετικά δαπανηρή και αποδιοργανωτική για την Ελλάδα, και θα δημιουργούσε τεράστιους πολιτικούς και χρηματοοικονομικούς κινδύνους για την υπόλοιπη Ευρώπη. Είναι, συνεπώς, κάτι που πρέπει να αποφευχθεί, αν υπάρχει μια μέση αξιοπρεπής εναλλακτική λύση. Και υπάρχει ή θα πρέπει να υπάρξει.

Στα τέλη του 2014, η Ελλάδα είχε καταφέρει να παράγει ένα μικρό «πρωτογενές» πλεόνασμα, με τα φορολογικά έσοδα να υπερβαίνουν τις δαπάνες, με εξαίρεση τις πληρωμές τόκων. Αυτό είναι το μόνο που οι πιστωτές μπορούν εύλογα να απαιτήσουν. Εν τω μεταξύ, όλες αυτές οι περικοπές των μισθών έχουν καταστήσει την Ελλάδα ανταγωνιστική στις παγκόσμιες αγορές _ ή θα μπορούσαν να την καταστήσουν πιο ανταγωνιστική εάν αποκατασταθεί κάποια σταθερότητα.

Το σχήμα μιας συμφωνίας είναι επομένως σαφές: βασικά, τερματισμός της περαιτέρω λιτότητας, με την Ελλάδα να προβαίνει σε σημαντικές, αλλά όχι διαρκώς αυξανόμενες, πληρωμές προς τους πιστωτές της. Μια τέτοια συμφωνία θα έθετε τη βάση για την οικονομική ανάκαμψη, ίσως αργή στην αρχή, αλλά τελικά θα πρόσφερε κάποια ελπίδα.

Όμως αυτή τη στιγμή η συμφωνία δεν φαίνεται να είναι κοντά. Ίσως είναι αλήθεια, όπως λένε οι πιστωτές, ότι είναι δύσκολο να συνεννοηθούν με την νέα ελληνική κυβέρνηση. Αλλά τι περιμένεις όταν κόμματα που δεν έχουν καμία προηγούμενη εμπειρία στη διακυβέρνηση αναλαμβάνουν μετά από ένα αναξιόπιστο κατεστημένο; Πιο σημαντικό, οι πιστωτές απαιτούν πράγματα _ μεγάλες περικοπές στις συντάξεις και στο Δημόσιο _ με τα οποία μια νεοεκλεγείσα κυβέρνηση της αριστεράς απλώς δεν μπορεί να συμφωνήσει, αντί να ζητούν μεταρρυθμίσεις, όπως η βελτίωση στην επιβολή φόρων, που μπορεί. Και οι Έλληνες, όπως έγραψα, είναι έτοιμοι να δουν αυτές τις απαιτήσεις ως μέρος μιας προσπάθειας, με στόχο είτε να πέσει η κυβέρνησή τους ή να μετατραπεί η χώρα τους σε παράδειγμα του τι θα συμβεί σε άλλες χώρες- οφειλέτες, αν προσπαθήσουν να αποφύγουν τη σκληρή λιτότητα.

Αυτό που κάνει τα πράγματα χειρότερα, είναι η πολιτική αβεβαιότητα που βλάπτει τα φορολογικά έσοδα, και η οποία πιθανώς θα προκαλέσει και την εξάτμιση του πρωτογενούς πλεονάσματος που κερδήθηκε με σκληρές περικοπές. Στο σημείο αυτό, η λογική λέει, πως με λίγη υπομονή, αν και όταν επιτευχθεί μια συμφωνία, η αβεβαιότητα θα υποχωρήσει και ο προϋπολογισμός θα βελτιωθεί. Αλλά στη διάχυτη ατμόσφαιρα δυσπιστίας, τα αποθέματα υπομονής είναι ελάχιστα.

Δεν χρειάζεται να είναι αυτός ο δρόμος. Είναι αλήθεια, για να αποφευχθεί μια μεγάλη κρίση απαιτείται από τους πιστωτές να προκαταβάλουν ένα σημαντικό ποσό σε μετρητά, αν και τα μετρητά αυτά θα ανακυκλωθούν αμέσως σε πληρωμές χρέους. Αλλά σκεφτείτε την εναλλακτική λύση. Το τελευταίο πράγμα που χρειάζεται η Ευρώπη είναι οι τεταμένες σχέσεις να επιφέρουν μια ακόμα καταστροφή, αυτή τη φορά τελείως άσκοπη.

Πηγή New York Times


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Εισαγωγικό σχόλιο: Το τελευταίο διάστημα έχει εισαχθεί στην διεθνή ορολογία από διαφόρους ειδικούς και μη, ο όρος "ατύχημα" για την Ελλάδα. Θα πρέπει να τονισθεί πως αυτή την ορολογία χρησιμοποιούσε και χρησιμοποιεί η μαφία, όταν επίκειται κάποιο προς παραδειγματισμό "χτύπημά" της, και εν γένει αποτελεί ορολογία του υποκόσμου για δολοφονικές κινήσεις του.
Ας μην προσπερνάμε εύκολα το ποιοί είναι εκείνοι που σήμερα χρησιμοποιούν τον όρο "ατύχημα" για την επόμενη ημέρα της Ελλάδας. Κι αυτό, επειδή ηθελημένα ή άθελά τους -με την ψυχολογία του ισχυρού απέναντι στον ανίσχυρο- ουσιαστικά αποκαλύπτουν την ποιότητά τους ως πολιτικοί, ως οικονομολόγοι, ως δημοσιογράφοι...
Η πραγματικότητα είναι σκληρή, αφού η Ελλάδα έχει ως αντίπαλο μία διεθνή συμμορία που αποφάσισε για ένα πλήθος λόγων να καταστρέψει την χώρα μας. Οι ό,ποιες αιτιολογήσεις περί χρέους (αστειότητες μάλλον, αφού υπάρχουν χώρες με πολύ μεγαλύτερα χρέη τόσο αριθμητικά όσο και ποσοτικά ως προς το ΑΕΠ) πέφτουν στο κενό, αφού η σημερινή κρίση είναι αποδεδειγμένο ότι δεν είναι (μόνο) οικονομική, αλλά κυρίως πολιτική (κατάπτωση βασικών δημοκρατικών αξιών και λειτουργιών σε ένα μεγάλο πλήθος χωρών του δυτικού κόσμου) και γενικότερα γεωπολιτική και γεωστρατηγική, ενώ σημαντικότατο μερίδιο στα όσα σύμβαίνουν (κυρίως) στην Ελλάδα και την Κύπρο έχουν τα ενεργειακά κοιτάσματα, για τα οποία κανείς δεν τολμά να αναφερθεί, αλλά όλοι προσδοκούν στην εκμετάλλευσή τους...
Όταν λοιπόν θα μαθαίνουμε αναφορές περί "ελληνικού ατυχήματος", καλό θα είναι να κατανοούμε την ποιότητα εκείνων που τις εκστομίζουν... Γιατί, άθελά τους και με τελείως υπεροπτικό ύφος αποκαλύπτουν τον δικό τους εγκληματικό σχεδιασμό για την εκτροπή της Ελλάδας, ενώ στην πραγματικότητα ομολογούν τον δικό τους εκτροχιασμό από την δημοκρατία και τη διεθνή νομιμότητα (όπως αυτή μέχρι στιγμής ισχύει)...

«Δεν νομίζετε ότι θέλουν να χρεοκοπήσουμε;» Αυτή είναι η ερώτηση που άκουσα περισσότερο σε μια σύντομη επίσκεψη μου στην Ελλάδα, γράφει ο Paul Krugman στην εφημερίδα Νew Υork Τimes. Ο κ. Krugman βρέθηκε στην Αθήνα και συναντήθηκε με τον πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα.
Η απάντηση μου είναι ότι δεν υπάρχουν κάποιοι που θα προτιμούσαν να δουν τη χώρα να βγαίνει από το ευρώ και να χρεοκοπεί από το να αφήσουν τη νέα αριστερή Κυβέρνηση να επιτύχει στο έργο τη, ότι η «άλλη πλευρά» έχει πολύ καλύτερες προθέσεις από ό, τι γενικά πιστεύεται στην Ελλάδα. Από την άλλη, μπορώ να καταλάβω γιατί οι Έλληνες αντιλαμβάνονται έτσι τα πράγματα. Κι έφυγα από την Ελλάδα με έντονο το φόβο ότι θα λάβει χώρα ένα τρομερό ατύχημα, μία ρήξη μη απαραίτητη που θα απλώσει τη σκιά της και τις αρνητικές της συνέπειες στο μέλλον. [Greece on the Brink] 

Διαπραγματεύσεις με εταίρους – Εξελίξεις – Σχολιασμοί

Επικεφαλής του ΔΝΤ για την Ευρώπη: Οι συζητήσεις με την Ελλάδα έχουν κερδίσεις έδαφος, αλλά ακόμη απέχουν πολύ από το στόχο, σύμφωνα με το Reuters. Η παραπάνω δήλωσε έγινε σε γερμανική εφημερίδα από τον Poul Thomsen, ο οποίος παράλληλα δήλωσε ότι τα οικονομικά της Ελλάδας θα «αντέξουν» έως τον Ιούνιο αλλά πρέπει άμεσα να ληφθεί δράση για να προχωρήσουν οι πληρωμές. Αναφορά και σε χθεσινές δηλώσεις Δραγασάκη περί κόκκινων γραμμών της ελληνικής Κυβέρνησης και –σε περίπτωση αδιεξόδου- δημοψηφίσματος ή πρόωρων εκλογών. [ Talks with Greece have gained momentum but still long way from target – IMF]
  • Αναλυτικότερη παρουσίαση των δηλώσεων Δραγασάκη στο Βήμα φιλοξενεί ανταπόκριση του Reuters από την Αθήνα. Πιθανή η παραπομπή στις κάλπες, αν και στόχος της Κυβέρνησης παραμένει η επίτευξη συμφωνίας. [Greece wants EU/IMF deal but impasse could bring referendum: deputy PM]
  • Η απειλή που θέτει η Ελλάδα στον υπόλοιπο κόσμο μπορεί να έχει μειωθεί αλλά οι προσπάθειες να επιτευχθεί συμφωνία σχετικά με ένα πρόγραμμα οικονομικών μεταρρυθμίσεων προκειμένου να απελευθερωθεί η πολυαναμενόμενη οικονομική βοήθεια, θα προσελκύσουν το παγκόσμιο ενδιαφέρον αυτήν την εβδομάδα, γράφει ο Mike Peacock Reuters Business/ NYT[Another crunch week in Greek bailout saga]
  • «Η Ευρώπη προετοιμάζεται για άσχημο ελληνικό φινάλε» (Europe Braces for Messy Greek Endgame). Αν και είναι ακόμη πιθανό να παραμείνει η Ελλάδα στην ευρωζώνη, πολλοί διαμορφωτές πολιτικής δεν βασίζονται πλέον σε αυτό το σενάριο. Δεν αναμένεται συμφωνία στο eurogroup αυτής της εβδομάδας. Μέχρι στιγμής, το πακέτο μέτρων που προτείνει η ελληνική κυβέρνηση θα δημιουργήσει έλλειμμα της τάξης του 10-15%, λένε αξιωματούχοι της ευρωζώνης. Η Αθήνα δεν πρόκειται να λάβει χρήματα εκτός και αν καταλήξει σε μία συμφωνία που να ικανοποιεί το ΔΝΤ έστω και με μειωμένες τις απαιτήσεις του τελευταίου. Ένας εμπλεκόμενος στις διαπραγματεύσεις δίνει 5% πιθανότητα στο ενδεχόμενο ο Αλέξης Τσίπρας να έρθει σε συμφωνία με τους δανειστές. Το πιθανότερο σενάριο είναι η χρεοκοπία, η οποία μπορεί να οδηγήσει την Ελλάδα εκτός ευρωζώνης. Για το λόγο αυτό κάποιες κυβερνήσεις ήδη προετοιμάζονται για ένα Grexit. Υπάρχει γενικότερη συμφωνία ότι η ευρωζώνη είναι καλύτερα προετοιμασμένη να αντιμετωπίσει ένα τέτοιο ενδεχόμενο, ωστόσο κάποιες συνέπειες θα είναι αναπόφευκτες. [Simon Nixon / WSJ].
  • «Άλλη μία ηχηρή εβδομάδα στο έπος της διάσωσης της Ελλάδας» (Another crunch week in Greek bailout saga). Η δυνατότητα της Ελλάδας να απειλήσει έξω από τα σύνορά της μπορεί να έχει μειωθεί, όμως οι προσπάθειες να επιτευχθεί συμφωνία σε ένα πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων θα κρατήσει το ενδιαφέρον την επόμενη εβδομάδα. Καθώς η Ελλάδα δεν έχει ακόμη παρουσιάσει ένα αποδεκτό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων, υπάρχει μικρή ελπίδα ότι θα επιτευχθεί συμφωνία στη Ρίγα. [reuters/CNBC]
  • «Γιατί οι αγορές πρέπει να συνηθίσουν το ελληνικό δράμα» (Why markets need to get used to Greek drama). Ακόμη και αν επιτευχθεί κάποια συμφωνία αυτή την εβδομάδα, η Ελλάδα θα χρειαστεί και τρίτο πρόγραμμα βοήθειας μετά τον Ιούνιο, προκειμένου να επιβιώσει τα επόμενα χρόνια, λέει στο CNBC ο KH Heng της Credit Suisse.
  • «Η ΕΚΤ ενεργεί ενάντια στις πολιτικές αντιξοότητες» (ECB is leaning against political headwinds). Ο καθένας μπορεί να αναγνωρίσει τη συνεχή προσπάθεια της ΕΚΤ να μειώσει την κοινωνικοπολιτική ζημιά που έχει προκαλέσει η λιτότητα και η πολιτική μεταρρυθμίσεων με κάθε κόστος. Εξάλλου, η πιθανότητα εξόδου της Ελλάδας από το ευρώ και την ΕΕ είναι ουσιαστικά μηδενική. Η Ελλάδα διαδραματίζει ρόλο στο ΝΑΤΟ και οι ΗΠΑ παρακολουθούν τις διαπραγματεύσεις με σκοπό να παραμείνει η κατάσταση ως έχει. [Michael Ivanovitch / CNBC]
  • «Η οικονομία της ευρωζώνης δείχνει ξεκάθαρα σημάδια βελτίωσης, λέει ο Nowotny από την ΕΚΤ» (Eurozone Economy Showing Clear Signs of Improvement, Says ECB’s Nowotny).  Υπάρχει μία αίσθηση βελτίωσης, ιδιαίτερα στις βιομηχανικές χώρες. Η Ευρώπη μπορεί να γίνει ατμομηχανή ανάκαμψης, λέει ο Ewald Nowotny σε συνέντευξή του στη WSJ [Brian Blackstone].
  • «Γιατί η Ελλάδα επιδιώκει να “παίξει”» (Why Greece is still looking to ‘play games’). Μία ελληνική χρεωκοπία χωρίς έξοδο από το ευρώ βλέπει ως πιθανή ο Mark Andersen της UBS, δεδομένου ότι η Ελλάδα αρνείται να υποχωρήσει στις μεταρρυθμιστικές απαιτήσεις των πιστωτών.  [CNBC].
  • Bloomberg/ Η ευρωζώνη επιδιώκει έναν οδικό χάρτη για την Ελλάδα ώστε να προβεί σε συμφωνία και να αποφύγει τη χρεοκοπία. Η Ελλάδα χρειάζεται να δείξει στα έθνη της ευρωζώνης τί θα μπορούσε να προσφέρει μέχρι τα μέσα Μαίου για να ξεκλειδώσει η νέα οικονομική ενίσχυση και να αποφευχθεί η χρεοκοπία, δήλωσε ο Ευρωπαίος Επίτροπος, αρμόδιος για ζητήματα του ευρώ. Οι αξιωματούχοι του υπουργείου Οικονομικών θα πραγματοποιήσουν τηλεδιάσκεψη στις 22 Απριλίου, την οποία θα ακολουθήσει η συνάντηση των υπουργών που αντιπροσωπεύουν το οικονομικό μπλοκ στις 24 Απριλίου. Η συγκέντρωση στη Ρίγα, την πρωτεύουσα της Λετονίας, αποτελεί μια ευκαιρία προκειμένου να σχεδιαστεί η διαδρομή προς μια συμφωνία τον Μάιο, εκτιμά ο Αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Β. Ντομπρόβσκις, σε συνέντευξη που παραχώρησε στην Ουάσιγκτον.
  • ‘Η συνεδρίαση του Eurogroup στη Ρίγα θα αποτελέσει μια ευκαιρία για να γίνει ένας απολογισμός των συνομιλιών. Ας ελπίσουμε ότι η Ελλάδα θα είναι σε θέση να παρουσιάσει ένα πακέτο μεταρρυθμίσεων στη συνάντηση του Μαίου”, δήλωσε ο κ. Ντομπρόβσκις. Η κυβέρνηση του πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα και οι διεθνείς δανειστές της συνεχίζουν να διαφωνούν σε σχέση με το πώς η Ελλάδα θα προχωρήσει μπροστά πριν τα χρήματα εξαντληθούν. Μετά τις τεχνικές συζητήσεις που έγιναν το Σαββατοκύριακο στις Βρυξέλλες αλλά και τις υπόλοιπες συζητήσεις που έλαβαν χώρα στην Ουάσιγκτον στο ΔΝΤ, οι αξιωματούχοι της ευρωζώνης εξακολουθούν να περιμένουν να δουν πώς η Ελλάδα σχεδιάζει να δείξει ότι θα κερδίσει τη διοχέτευση των οικονομικών κεφαλαίων. Με τις πολιτικές ακροβασίες που εκτείνονται στις δύο ηπείρους, τα ελληνικά κρατικά ομόλογα την περασμένη εβδομάδα είχαν τη χειρότερη απόδοση από τον Ιανουάριο που εξελέγη πρωθυπουργός ο κ. Τσίπρας, με μια πλατφόρμα που υποσχέθηκε να αναιρέσει τους σκληρούς όρους από τα πακέτα διάσωσης. Οι Ευρωπαίοι αξιωματούχοι έχουν ήδη αρχίσει να σχεδιάζουν πώς θα χειριστούν ενδεχόμενη ελληνική χρεοκοπία ενώ συνεχίζουν να επιδιώκουν μία σημαντική ανκάλυψη. Το δημοσίευμα του Bloomberg αναφέρεται και στις δηλώσεις Ντράγκι για την Ελλάδα, που έγιναν το Σάββατο, στις δηλώσεις Βαρουφάκη από την Ουάσιγκτον αλλά και στη χθεσινή συνέντευξη Δραγασάκη στην εφημερίδα ΤΟ ΒΗΜΑ. Παραθέτει επίσης δηλώσεις Σαπέν και Ντάισελμπλουμ που έγιναν τις προηγούμενες εβδομάδες.

Πηγή


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Γιάννης Λαζάρου

Όταν τις Πράξεις Νομοθετικού Χαρακτήρα τις κάνουν οι έξω αριστεροί, τότε το λέμε Πραξικόπημα. Όταν το κάνουν οι μέσα αριστεροί τότε είναι Πατριωτικόπημα που σκοπό έχει το πλαγιοκόπημα της εθνικής ανεξαρτησίας της χώρας. Όχι, πουλάκια της "αριστερής" κυβέρνησης, δεν έχετε κανένα δικαίωμα να επιβάλλεται αναγκαστικό δανεισμό του Κράτους από τα αποθεματικά φορέων, δημοσίων οργανισμών που πληρώθηκαν από την εποχή της προ του συναδέλφου σας Μεταξά διακυβέρνησης, για να μπορούν να είναι μερικώς αυτοδύναμα αν κάτι πάει στραβά με τις πολιτικές αποφάσεις οποιαδήποτε κυβέρνησης.

Αυτό που έκανε χθες ο κύριος Τσίπρας με μία υπογραφή είναι κανονικό κλέψιμο της περιουσίας του δημοσίου αφήνοντας ξεβράκωτους και ανοχύρωτους σημαντικούς κοινωνικούς οργανισμούς που είναι στημένοι αποκλειστικά με χρήματα των Ελλήνων πολιτών. Τον ΕΟΠΥΥ, λόγου χάρη, δεν τον χρηματοδότησε καμία ελληνική κυβέρνηση από την τσέπη της. Είναι χρηματοδοτημένος από την τσέπη του κάθε Έλληνα για να μπορεί ακόμα και σε περίπτωση πτώχευσης της χώρας ή ακόμα και πολέμου να έχει την καβάτζα να βρει πενικιλίνη και γάζες. Κατάλαβες, Στρατούλη, που η μυωπία σου έχει φθάσει στο κεντρικό εγκεφαλικό σου σύστημα; Άσε τώρα τους μισθούς που δεν θα θιγούν και τα κουραφέξαλα. Οι μισθοί του δημοσίου πληρώνονται από τους φορολογούμενους και οι συντάξεις από τις τσέπες των ασφαλισμένων. Μένει και το αποθεματικό για την ώρα ανάγκης μη συμβεί η στραβή.

Η στραβή όμως φθάνει. Καταφθάνει και δεν θα είναι αναγκαστική πτώχευση και Grexit, αλλά θα είναι αναγκαστικός δανεισμός από τους εταίρους οι οποίοι γνωρίζοντας ότι πλέον δεν υπάρχει ίχνος αποθεματικών σε ταμεία, πανεπιστήμια, δήμους και όσους χώρεσε αυτή η λίστα που φτιάχτηκε από τον Σεπτέμβριο του 2014 για να την πάρει στα χέρια της η αριστεροπατριωτική κυβέρνηση της αξιοπρέπειας και να την λιανίσει. Η λίστα έγινε επί κυβέρνησης Σαμαρά, ο οποίος αποδεδειγμένα δεν πήγαινε ούτε για κατούρημα αν δεν ρωτούσε την Τρόικα.

Στημένο Μνημονιακό κόλπο που βγήκε σαν λαγός από το καπέλο του ταχυδακτυλουργού Τσιπροβαρουφάκη την ώρα που κλήθηκε να παίξει το ρόλο του σκληρού διαπραγματευτή απέναντι στην Τρόικα.

Χωρίς την καβάτζα που έχουν φορείς για την ώρα μιας "στημένης" κατάρρευσης της επιχείρησης Ελληνικό Κράτος, σπάνε τα μικρά φράγματα που κρατούν αντίσταση σε ένα ποτάμι κοινωνικής εξαθλίωσης. Δεν σού έρχεται στα καλά καθούμενα να συμπεριλάβεις στην λίστα τα αποθεματικά των Αντικαρκινικών Νοσοκομείων "Θεαγένειο", Άγιο Σάββα και Μεταξά. Ποιος ο λόγος στην λίστα αυτή να συμπεριληφθούν τα αποθεματικά των τριών Νοσοκομείων Παίδων της χώρας, Πεντέλης, Αγία Σοφία και Αγ. Κυριακού; Πρέπει να έχεις σκοπό να καθαρίσεις κόσμο και μάλιστα τις πιο ευαίσθητες ομάδες της κοινωνίας.
Είναι τόσο "αριστερή" και "πατριωτική" αυτή η απόφαση της κυβέρνησης που έβαλε στην λίστα της λεηλασίας των ταμείων των Δήμων ακόμα και τους Δήμους που περιμένουν τις αποζημιώσεις από την Γερμανική Κατοχή. Οι μαρτυρικοί Δήμοι Καλαβρύτων, Διστόμου, Βιάννου δεν εξαιρέθηκαν. Να δούμε τι θα απαντήσει ο ευρωβουλευτής Μανώλης Γλέζος, όταν ο Σουλτς θα του πει: "Ποιες αποζημιώσεις; Αφού εσείς μόνοι σας κλέβετε τα λεφτά από τους τόπους που λέτε ότι εμείς καταστρέψαμε!"

Είναι τόσο πραξικοπηματική αυτή η κίνηση της κυβέρνησης και τόσο διατεταγμένη από την Ε.Ε που από αυτήν εξαιρέθηκαν μόνο όσα δημόσια ανήκουν στο ΤΑΙΠΕΔ ή όποια δημόσια επιχείρηση είναι εισηγμένη στο Χρηματιστήριο. Βέβαια, εκεί που έχουν να κάνουν με μετοχές μεγαλοκαρχαριών τα αποθεματικά δεν τα πειράζουμε. Τα ιδιωτικά ξένα κεφάλαια που βγάζουν το παντεσπάνι τους από την περιουσία του ελληνικού λαού δεν τα ακουμπάμε. Γιατί άλλωστε έχουμε το Μνημόνιο σε εφαρμογή; Για να μάς λέει τι κλέβουμε νομοθετικά και τι όχι.

Φανταστείτε ότι η ΕΥΔΑΠ δεν μπήκε στην λίστα εφόσον από το 2012 το 62% ανήκει στο ΤΑΙΠΕΔ , αλλά οι μάγκες αριστεροί υπέγραψαν να μπει το μοναδικό κομμάτι της ΕΥΔΑΠ που έμεινε στον ελληνικό λαό. Την Εταιρεία Παγίων. Έχει μανία η πατριωτική κυβέρνηση με τα πάγια που πληρώνουν οι ιθαγενείς Έλληνες. Σου χρεώνει το πάγιο της ΝΕΡΙΤ μέσω της ΔΕΗ, αλλά τα αποθεματικά που εσύ πληρώνεις ως έμμεσο φόρο θα τα έχει στα χέρια της η Τράπεζα της Ελλάδος, δηλαδή το παιδί της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας.

Το γελοίο του πράγματος είναι ότι οι πανέξυπνοι "αριστεροί" εξαίρεσαν από την λίστα όσα ταμεία έχουν διαθέσιμα μόνο για την κάλυψη των αναγκών του δεκαπενθημέρου. Από τον Σεπτέμβριο του 2014 που στήθηκε η λίστα ήξερε η σημερινή κυβέρνηση για το ποια ταμεία θα έχουν χρήματα μέχρι αρχές Μαΐου 2015!;

Ρε πλάκα μάς κάνετε; Νομίζετε ότι έχετε να κάνετε με το 3% που έχει πάθει συνασπιστίλα και δεν βλέπει πέρα από τη μύτη του;

Το πιο γελοίο του γελοίου είναι η ανακοίνωση της κυβέρνησης ότι για τα ασφαλιστικά Ταμεία η υπαγωγή είναι προαιρετική. Δηλαδή, όποιος "δικός σας" είναι διοικητής και κρατάει το Ταμείο εκατομμυρίων ασφαλισμένων βάζει την υπογραφή του και παραδίδει στην Τράπεζα τον ιδρώτα, τις αναγκαστικές πληρωμές και την ασφάλεια του κάθε πολίτη. Παραδίδει ακόμη και το δικαίωμα ζωής εφόσον αν χρεωκοπήσει το Ταμείο τότε δεν καλύπτεται η νοσηλεία και η φαρμακευτική κάλυψη.

Τέτοιο πατριωτικόπημα δεν είχαν σκεφτεί ούτε οι πρόγονοί σας πολιτικοί Μεταξάς και Παπαδόπουλος. Εκείνοι τουλάχιστον σε έβαζαν σε λίστα λόγω ιδεολογίας και ειλικρινούς πατριωτισμού. Δεν είχαν σκεφτεί το πιο άρρωστο σενάριο να βάλουν στην λίστα εξόντωσης όλους τους Έλληνες για να δικαιολογήσουν το άξιο μεροκάματο που και εκείνοι έπαιρναν από τα φιλαράκια τους Χίτλερ και Νίξον αντίστοιχα.



Πηγή "Στον Τοίχο"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Φορούσαν στολές του UCK. Έπιασαν ομήρους αστυνομικούς

Περίπου 40 ένοπλοι Αλβανοί που φορούσαν στολές του Απελευθερωτικού Στρατού του Κοσόβου (UCK) εισέβαλαν σε αστυνομικό φυλάκιο στη βόρεια πΓΔΜ, κρατώντας ομήρους αρκετούς αστυνομικούς.

Οι ένοπλοι έφυγαν από το αστυνομικό φυλάκιο που βρίσκεται κοντά στα σύνορα με το Κόσοβο μετά από αρκετές ώρες.

Κατά την εισβολή τους στο αστυνομικό τμήμα έδεσαν με χειροπέδες τρεις από τους τέσσερις αστυνομικούς του φυλακίου και χτύπησαν ακόμη έναν.

Σύμφωνα με την αστυνομία της πΓΔΜ, οι ένοπλοι, κατά την εισβολή τους στο αστυνομικό φυλάκιο, είπαν στους αστυνομικούς ότι είναι μέλη του UCK και πως δεν αναγνωρίζουν την ειρηνευτική συμφωνία της Οχρίδας από το 2001 (με την οποία δόθηκε τέλος στις ένοπλες συγκρούσεις που είχαν ξεσπάσει τότε μεταξύ αλβανών ανταρτών και κυβερνητικών δυνάμεων της πΓΔΜ).

Μιλώντας αλβανικά, οι ένοπλοι είπαν: «Θα έχουμε αλβανικό κράτος».

Από την πλευρά του, ο Ίβο Κοτέβσκι, αξιωματούχος του υπουργείου Εσωτερικών της πΓΔΜ δήλωσε ότι η χώρα έγινε στόχος τρομοκρατικής επίθεσης.

«Εμείς είμαστε από τον UCK. Να διαμηνύσετε στον Γκρούεφσκι (σ.σ. πρωθυπουργός της πΓΔΜ) και στον Αχμέτι (σ.σ. αρχηγός του μεγαλύτερου αλβανικού κόμματος στην πΓΔΜ, το οποίο συμμετέχει στην κυβέρνηση της χώρας) ότι δεν μπορούν να σας σώσουν. Θέλουμε το δικό μας κράτος και δεν αναγνωρίζουμε συμφωνίες όπως αυτή της Οχρίδας. Αν σας συλλάβουμε ξανά θα σας σκοτώσουμε» φέρεται να είπε ο επικεφαλής των ενόπλων Αλβανών που εισέβαλαν στο αστυνομικό τμήμα, σύμφωνα με την αστυνομία της πΓΔΜ.

Οι ένοπλοι, σύμφωνα με την αστυνομία της πΓΔΜ, κατέγραψαν με κάμερα την εισβολή τους στο αστυνομικό φυλάκιο του χωριού Γκόσιντσε.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Μονόλογοι ανθελληνικού παραληρήματος που κατέληξαν στην σιωπή όταν τέθηκε μία σειρά από ιστορικές αλήθειες και λογικές παρατηρήσεις

Σε μια άλλη απόπειρα ανθελληνικού παραληρήματος και μάλιστα στον ακαδημαϊκό χώρο του Πανεπιστημίου Harvard στο Κέιμπριτζ της Μασαχουσέτης, προέβη ο Dr. Daniel Serwer από το Πανεπιστήμιο του Johns Hopkins (Senior Research Professor of Conflict Management), στις 17 Απριλίου 2015, στα πλαίσια ακαδημαϊκς συζήτησης με τον τίτλο «Αναλύοντας τη Διένεξη στο Θέμα του Ονόματος μεταξύ της Δημοκρατίας της Μακεδονίας και Ελλάδος: Είκοσι Χρόνια μετά από την Ενδιάμεσο Συμφωνία».

Τα υπόλοιπα μέλη του πάνελ ήταν ο ειδικός μεσολαβητής του ΟΗΕ στο θέμα του ονόματος της ΠΓΔΜ, κ. Matthew Nimetz, και ο κ. Boshko Stankovski, Graduate Research Fellow στο Πρόγραμμα Διαπραγματεύσεων του Harvard. Συντονιστής της συζήτησης ήταν ο Διευθυντής του Προγράμματος Διαπραγματεύσεων του Νομικού Τμήματος του Harvard καθ. Robert H. Mnookin.

Το λόγο πήρε πρώτα ο κ. Nimetz και με λίγα λόγια έδωσε μια περίληψη της ιστορίας της δικής του θητείας ως ειδικού μεσολαβητή, με ποιους συνεργάστηκε και τις προσπάθειες που κατέβαλε για να φτάσουν στο σημερινό αδιέξοδο. Ο κ. Nimetz διευκρίνισε πως όταν αναφέρεται στη γειτονική χώρα τις πιο πολλές φορές χρησιμοποιεί την πρωτεύουσα των Σκοπίων, όπως χρησιμοποιεί και το όνομα της Αθήνας για την Ελλάδα, π.χ. «η θέση των Σκοπίων, ή η θέση της Αθήνας…». Ιδιαίτερα τόνισε πόσο δύσκολο είναι το έργο του και πώς εξελίσσεται η όλη διαδικασία, δηλαδή πότε βλέπει την μια αντιπροσωπεία και πότε βλέπει τα μέλη της άλλης και τα ταξίδια που κάνει στα Σκόπια, στη Θεσσαλονίκη και Αθήνα. Επίσης εξήγησε πως βλέπει και μέλη της ελληνικής και σκοπιανής Διασποράς.

Η εισήγηση του κ. Boshko Stankovski περιορίστηκε στα αποτελέσματα του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης, αναφέροντας πως η Ελλάδα έχασε τη δίκη. Πρόσθεσε δε πως σύμφωνα με την ενδιάμεσο συμφωνία η Ελλάδα δεν μπορεί να μπλοκάρει την ένταξη των Σκοπίων σε διάφορους διεθνείς οργανισμούς (παρέλειψε να αναφέρει πως σύμφωνα με την ενδιάμεσο συμφωνία τα Σκόπια πρέπει να αιτήσουν ένταξη με το όνομα FYROM).

Η εισήγηση του καθ. Daniel Serwer ήταν ένας χείμαρρος ανθελληνισμού, προσπαθώντας να πείσει το ακροατήριο πόσο μηδαμινό είναι το θέμα του ονόματος και πως το πιο σημαντικό είναι η ένταξη των Σκοπίων στο ΝΑΤΟ. Η δε Ελλάδα να σταματήσει το μπούλινγκ στη «Μακεδονία». Στο παραλήρημά του ανάφερε ότι είναι επιστημονικά αποδεδειγμένο πως οι Νεοέλληνες δεν έχουν τίποτε κοινό με τους αρχαίους Έλληνες και οι μόνοι που συνδέονται με τους αρχαίους Μακεδόνες είναι οι Βλάχοι, και πως η γλώσσα που μιλιέται τώρα από τους Νεοέλληνες δεν έχει καμιά σχέση με την αρχαία ελληνική. Επίσης πρόσθεσε πως υπάρχουν πόλεις σε πολλά μέρη του κόσμου που φέρουν ονόματα αρχαίων ελληνικών και ρωμαϊκών πόλεων και κανείς δεν διαμαρτύρεται γι αυτό.

Ο Συντονιστής εν τω μεταξύ, Δρ. Mnookin, συμφωνούσε με τον καταρρακτώδη ανθελληνισμό του κ. Serwer, ο δε κ. Nimetz, και αυτό προς τιμήν του, έκανε παρέμβαση και αναφέρθηκε στην προπαγάνδα που πηγάζει από την FYROM και στα μαθητικά βιβλία που προωθεί το εκπαιδευτικό τους σύστημα.

Εκ μέρους μας υπήρχαν απαντήσεις σε όλα τα ψευδό-επιχειρήματα του κ. Serwer, αλλά δεν υπήρχε πολύς χρόνος στη διάθεσή μας για να δοθούν οι απαντήσεις μία-μία κατά τη διάρκεια των ερωτήσεων/απαντήσεων. Η κυρία Γκατζούλη έθεσε την εξής ερώτηση: Πώς είναι δυνατόν η Αθήνα να διαπραγματευτεί καλή τη πίστη με τα Σκόπια όταν προωθείται η προπαγάνδα των Σκοπίων από πολιτικούς και διπλωματικούς φορείς της κυβέρνησής τους οι οποίοι ποζάρουν κάτω από χάρτες την δήθεν Ενωμένης «Μακεδονίας»; Τα πρόσωπα αυτά δεν είναι απλοί ιδιώτες, αλλά αξιωματούχοι της σκοπιανής κυβέρνησης. Πώς είναι δυνατόν η Αθήνα να συζητάει για το θέμα του ονόματος καλή τη πίστη όταν τα Σκόπια φανατίζουν τη νεολαία τους μέσω του εκπαιδευτικού τους συστήματος πως η Μακεδονία είναι διαιρεμένη και πρέπει να ενωθεί; Το δε φωτογραφικό υλικό που είχαμε μαζί μας και απεικόνιζε τις ερωτήσεις μας, παραδόθηκε στο Συντονιστή κ. Moonkin. Η απάντηση που δόθηκε από τον κ. Boshko Stankovski ήταν πως σύμφωνα με την ενδιάμεσο συμφωνία Άρθρο 7, παρ. 3, η Ελλάδα έπρεπε να είχε καταγγείλει αυτές τις παραβιάσεις.

Το επόμενο θέμα που έθεσε ο κ. Βασίλειος Γκατζούλης και άφησε τα μέλη του πάνελ και τον συντονιστή σύξυλους, χωρίς να μπορέσουν να το αντικρούσουν με κανένα επιχείρημα, ήταν η δήλωση πως από την αρχή το θέμα του ονόματος πήρε στραβή τροχιά γιατί ο όρος Μακεδονία δεν ταίριαζε (did not fit) στο όνομα της γείτονος χώρας, διότι σχεδόν τα 35% του πληθυσμού συνίσταται από Αλβανούς οι οποίοι θέλουν να αποκαλούνται εθνικοί Αλβανοί (ο δε κ. Nimetz συμφώνησε μ’ αυτό). Επομένως η θεωρία που επικρατούσε σε κύκλους του ΟΗΕ πως το όνομα θα παίξει έναν ενωτικό ρόλο δεν στέκει, διότι εδώ και είκοσι χρόνια τώρα το αλβανικό και σλαβικό στοιχείο της χώρας βρίσκεται σε διαρκή αντιπαράθεση μεταξύ τους και δεν ενώνεται με τίποτε. Ο δε τίτλος της σημερινής διάλεξης δεν έπρεπε να εμπεριέχει τη φράση Διένεξη…μεταξύ «Μακεδονίας» και Ελλάδος, διότι η ΠΓΜΔ δεν έχει πρόβλημα μόνον με την Ελλάδα, αλλά και με τη Βουλγαρία και τη Σερβία (για το θέμα της σχισματικής της εκκλησίας της λεγόμενης «Μακεδονικής» Ορθόδοξης Εκκλησίας η οποία παλιά ανήκε στο Πατριαρχείο της Σερβίας και το 1967 ο Τίτο για πολιτικούς λόγους την ονόμασε ΜΟΕ). Σ’ αυτό το σημείο η αμηχανία των μελών του πάνελ και του συντονιστή ήταν ορατή…

Η τελευταία ερώτηση από έναν τρίτο ακροατή απευθύνθηκε προς τον κ. Boshko Stankovski ο οποίος ρώτησε αν συμφωνεί με την κυβέρνηση της πατρίδας του που έχει ριχτεί σε έναν αγώνα «μακεδονικής αρχαιοποίησης» της ΠΓΔΜ, στήνοντας αγάλματα αρχαίων Ελλήνων, ονομάζοντας λεωφόρους με αρχαία ελληνικά ονόματα, ενώ η χώρα προσπαθεί να ενταχθεί στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Η δε αμήχανη απάντηση του κ. Stankovski ήταν ότι συμφωνεί με τον ακροατή…κρίμα που στην αίθουσα του φημισμένου αυτού ακαδημαϊκού ιδρύματος ήταν μόνο είκοσι πέντε άτομα που παρακολούθησαν αυτή την φαρσοκωμωδία… αναρωτιόμαστε πόσο σοβαρές είναι οι προσπάθειές τους να βρουν ποιο είναι το πρόβλημα τα τελευταία είκοσι χρόνια. Ίσως την επόμενη θα πρέπει να σκεφτούν πως «ΤΟ ΟΝΟΜΑ δεν ταιριάζει».


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Το γεγονός ότι η Ελλάδα δεν μπορεί νομικά και με βάση τη Συνθήκη της ΕΕ να εκδιωχθεί από το ευρώ, τόνισε μιλώντας στο Ευρωκοινοβούλιο, ο αντιπρόεδρος της ΕΚΤ, Βίτορ Κονστάντσιο.
«Είμαστε πεπεισμένοι στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα ότι δεν θα υπάρξει έξοδος της Ελλάδας από το ευρώ» δήλωσε ο Βίτορ Κονστάντσιο, υπογραμμίζοντας τη στήριξη της κεντρικής τράπεζας για την Ελλάδα.

«Η Συνθήκη της ΕΕ δεν προβλέπει τυπικά, νομικά τη δυνατότητα εκδίωξης μίας χώρας από το ευρώ. Θεωρούμε ότι αυτό δεν θα συμβεί», πρόσθεσε ο κ. Κονστάντσιο.

Ο κεντρικός τραπεζίτης συζήτησε το ενδεχόμενο μίας χρεοκοπίας της Ελλάδας και της επιβολής ελέγχων στην κίνηση κεφαλαίων, σημειώνοντας ότι τίποτε από τα δύο δεν σημαίνει αναγκαστικά την έξοδο από την Ευρωζώνη.
«Εάν συμβεί μία χρεοκοπία η νομοθεσία δεν επιτρέπει την εκδίωξη από το ευρώ της χώρας που έχει χρεοκοπήσει» δήλωσε, σημειώνοντας ότι έχει υποδειχθεί στις ελληνικές τράπεζες να μην αυξήσουν την έκθεσή τους στο κράτος για να αποφύγουν «ένα ενδεχόμενο πιστωτικό γεγονός που θα αφορά το κράτος».

«Εάν το κράτος χρεοκοπήσει, αυτό δεν έχει αυτόματες συνέπειες όσον αφορά στις τράπεζες, εφόσον οι τράπεζες δεν έχουν χρεοκοπήσει, είναι φερέγγυες και έχουν ενέχυρα που γίνονται αποδεκτά» δήλωσε ο Κονστάντσιο.

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Οι δήμαρχοι καταγράφουν τους κινδύνους και την οικονομική αδυναμία, αλλά τουρκόφρονες τους κατηγορούν ως ρατσιστές...! 

Γράφει ο Γεωργίου Μιχαήλ

Η Θράκη δεν μπορεί να δεχτεί καθ’ οιονδήποτε τρόπο λαθρομετανάστες (μετανάστες ή πρόσφυγες, σύμφωνα με την τελευταία λεκτική παραλλαγή των λάθρα εισερχομένων στην Ελλάδα). Οποιοσδήποτε διατηρεί μία κοινή λογική, κατανοεί απολύτως το τι σημαίνει η τοποθέτηση «προσφύγων» μουσουλμάνων μέσα στην Θράκη. Τα σωρευμένα υπάρχοντα και άλυτα επί δεκαετίες προβλήματα της συγκεκριμένης ακριτικής περιοχής αναζητούν πιεστικά λύσεις και δεν επιδέχονται περαιτέρω επιβάρυνσης, για λόγους καθαρά εθνικούς. Πρέπει μάλιστα να τονιστεί ότι η γείτων Τουρκία έχει προ καιρού αποσαφηνίσει την «οπτική της γωνίας» και έχει καταθέσει εμμέσως πλην σαφώς τις αντιρρήσεις της για την ελληνικότητα της ακριτικής αυτής περιοχής.

Το μήνυμα αυτό απέστειλαν οι Δήμαρχοι της Περιφέρειας Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης, οι οποίοι επεσήμαναν προς την κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα ότι «αρνούνται να αναλάβουν ευθύνες που δεν τους αναλογούν».
Έτσι, σύμφωνα με ανακοίνωση που εξέδωσε στις 17/4/2015 η Περιφερειακή Ένωση Δήμων και Κοινοτήτων Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης, οι Δήμαρχοι της Περιφέρειας Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης, σε σύσκεψη που πραγματοποιήθηκε την Παρασκευή στα γραφεία της Περιφερειακής Ένωσης Δήμων Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης στην Κομοτηνή, διατύπωσαν κάτωθι άποψη για το μεταναστευτικό:

«Λαμβάνοντας υπόψη την ιδιαιτερότητα της περιοχής μας, ζητάμε από την κυβέρνηση την γρήγορη και ασφαλή από κάθε άποψη διέλευση από την Περιφέρεια μας προς το εσωτερικό της χώρας παράτυπων μεταναστών διότι:
- Υφίσταται κίνδυνος ανατροπής ισορροπιών στα πληθυσμιακά δεδομένα της Περιφέρειας μας μεσομακροπρόθεσμα, λόγω των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών ομάδων που ζουν στην περιοχή μας, σε συνδυασμό με πολιτικές και σχεδιασμούς που απεργάζονται ή απειλούν με εφαρμογή το συγκεκριμένο ευαίσθητο γεωπολιτικά και γεωστρατηγικά χώρο μας.
- Υφίσταται επιθυμία κάποιων δυνάμεων για την πυροδότηση της ηρεμίας που είναι δυνατόν να ανατραπεί από την παραμονή μεσομακροπρόθεσμα μονάδων και ομάδων που έχουν ίδια χαρακτηριστικά με ήδη υφιστάμενες μονάδες και ομάδες στην περιοχή μας.
- Υφίσταται παντελής έλλειψη υποδομών σε όλους τους Δήμους και με δεδομένο ότι η Περιφέρεια μας είναι η πτωχότερη στην Ελλάδα και την Ευρωπαϊκή Ένωση, με την μεγαλύτερη ανεργία και μεγάλη πληθυσμιακή διαρροή λόγω της οικονομικής κρίσης, υφίσταται κίνδυνος αλλοίωσης των υφιστάμενων αναλογιών στην περιοχή μας.
- Γενικότερα υπάρχει κίνδυνος κοινωνικής ανατροπής λόγω της διαφορετικότητας σε θέματα πνευματικής και πολιτισμικής καλλιέργειας και αντίληψης περί τα πράγματα, διαφορετικότητας στις επιρροές αλλά και του κινδύνου που ελλοχεύει για τους κατοίκους αραιοκατοικημένων περιοχών (όπως ο Δήμος Παρανεστίου).
Χωρίς ξενοφοβία και ρατσιστική συμπεριφορά, έχοντας συναίσθηση του πόνου των παραπάνω μεταναστών, ζητάμε από την Κυβέρνηση να θωρακίσει την περιοχή μας, ταυτόχρονα με την συμπαράσταση της προς τους δυστυχείς αυτούς ανθρώπους, αναλογιζόμενη όμως πρωτίστως τους κινδύνους που ελλοχεύουν για την Περιφέρειά μας .
Τέλος ζητάμε η Αθήνα να καταστήσει γνωστό στην Ευρωπαϊκή Ένωση ότι το μεταναστευτικό, με την ιδιαίτερα χαρακτηριστική τροπή που έχει πάρει, είναι πρώτα πρόβλημα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και μετά πρόβλημα ενός έκαστου κράτους .
Σημειώνουμε ότι αρνούμαστε να αναλάβουμε ευθύνες που δεν μας αναλογούν, γιατί η περιοχή μας ήδη έχει πληρώσει πολυποίκιλα τιμήματα, δυσανάλογα μεγάλα συγκριτικά με άλλες περιοχές της Ελλάδας».


Κι ενώ οι αυτοδιοικητικοί άρχοντες αιτιολογούν (με αρκετά κομψό τρόπο) την άρνησή τους για περαιτέρω επιβάρυνση με μουσουλμανικό πληθυσμό της περιφέρειας ΑΜ-Θ, την επόμενη ημέρα, η «Τουρκική μειονοτική κίνηση για ανθρώπινα και μειονοτικά δικαιώματα» (ο προσδιορισμός «τουρκική» δηλώνει με σαφήνεια και τον ρόλο της συγκεκριμένης κίνησης) με δελτίο Τύπου που εξέδωσε, τάσσεται σαφέστατα υπέρ της παραμονής των «προσφύγων» λαθρομεταναστών στην Θράκη και κατηγορεί ως ρατσιστές τους δημάρχους της περιφέρειας ΑΜ-Θ.

«Η ανακοίνωση της 17ης Απριλίου 2015 που εξέδωσαν οι Δήμαρχοι της Περιφέρειας Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης σχετικά με τη δυνατότητα στέγασης προσφύγων και μεταναστών σε δομές φιλοξενίας της περιοχής μας αποτελεί ένα πρωτοφανές μνημείο ρατσισμού και εθνικιστικής μισαλλοδοξίας και υιοθετεί απόλυτα όλη την ακροδεξιά αντίληψη ως προς το θέμα της πολιτισμικής σύνθεσης μιας κοινωνίας.
Μέσα σε ένα παραλήρημα κινδυνολογίας και συνωμοσιολογίας περί δήθεν μυστικών σχεδίων ανατροπής της γεωπολιτικής σταθερότητας της περιοχής, που δεν στηρίζονται σε κανένα απολύτως αποδεικτικό στοιχείο παρά μόνο στην καλπάζουσα φαντασία και στην αρρωστημένη νοοτροπία των εμπνευστών τους, οι Δήμαρχοι της περιοχής υποδαυλίζουν ρατσιστικά ανακλαστικά στους πολίτες της Θράκης, παρόλο που φραστικά αναφέρουν ότι είναι αντίθετοι σε ρατσιστικές συμπεριφορές και συμμερίζονται τον πόνο των μεταναστών.
Το εντυπωσιακό δεν είναι ότι ζητάνε γρήγορη διέλευση των αλλοδαπών, λες και με την παρουσία τους οι τελευταίοι θα μολύνουν την περιοχή. Τέτοιες ρατσιστικές απόψεις δυστυχώς εκφράζει η πλειονότητα των δημάρχων της χώρας, και δεν θα μπορούσαν να εξαιρεθούν οι δήμαρχοι της Θράκης. Όμως η επικίνδυνη διάσταση της ανακοίνωσης των δημάρχων Θράκης αφορά κυρίως την παράμετρο της δήθεν πληθυσμιακής αλλοίωσης που επικαλούνται προκειμένου να πείσουν την Πολιτεία να μην εγκαταστήσει πρόσφυγες στο έδαφος της περιοχής. Φτάνουν μάλιστα στο σημείο να αναφέρουν ρητά και με θράσος ότι στη Θράκη υπάρχουν ήδη ομάδες πολιτών που έχουν ιδιαίτερα χαρακτηριστικά γνωρίσματα τα οποία συγγενεύουν με τους νεοεισερχόμενους πρόσφυγες!! Είναι προφανές ότι αυτού του είδους οι ισχυρισμοί αποτελούν τον πιο κλασικό ορισμό της ισλαμοφοβίας, διότι δεν χωράει αμφιβολία ότι αυτό που εννοούν οι δήθεν αντιρατσιστές κ.κ. Δήμαρχοι είναι ότι η Μουσουλμανική θρησκεία αποτελεί το κοινό στοιχείο που συνδέει μεγάλη μερίδα Ελλήνων πολιτών της Θράκης με πρόσφυγες από τη Μέση Ανατολή.
Ας μην κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλο μας. Οι κ.κ. Δήμαρχοι επιθυμούν μια φυλετικά και θρησκευτικά καθαρή Ελλάδα, και γι αυτό θεωρούν ως παραφωνία την ύπαρξη Τούρκων Μουσουλμάνων στη Θράκη, που τους ανέχονται υπό τον όρο να μην υπερβούν ένα συγκεκριμένο πληθυσμιακό όριο πέρα από το οποίο θα υπάρξει αλλοίωση της προφανώς διαχρονικής και προαιώνιας ελληνικής φυλής !! Αυτή όμως η στενόμυαλη, φαιδρή και βλακώδης εθνικιστική προσέγγιση παραβλέπει ότι οι Τούρκοι της Θράκης , επί πολλούς αιώνες, αποτελούν γηγενή πληθυσμό της περιοχής και άρα ισότιμους πολίτες της Ελληνικής Δημοκρατίας. Σε μια σύγχρονη δημοκρατική Πολιτεία δεν νοούνται στεγανοποιημένες επιτρεπτές ποσοστώσεις για μειονοτικούς πληθυσμούς προκειμένου τάχα να διαφυλαχθεί η ομοιογένεια, διότι κάτι τέτοιο μπορεί να ικανοποιεί μεν τις εθνικιστικές και ρατσιστικές ιδεοληψίες τους αλλά έρχεται σε αντίθεση με το Σύνταγμα και τις Διεθνείς Συμβάσεις Δικαιωμάτων του Ανθρώπου.
Είναι τουλάχιστον αστείο και εξωπραγματικό να θεωρεί κανείς ότι η παρουσία προσφύγων με συγκεκριμένο θρήσκευμα και πολιτισμικό υπόβαθρο θα οδηγήσει σε αριθμητική κυριαρχία, καθώς τέτοιες διεργασίες ούτε μπορούν να προβλεφθούν σοβαρά εκ των προτέρων αλλά και συνήθως χρειάζονται πολλές δεκαετίες για να ευοδωθούν. Ακόμη όμως και στην εντελώς υποθετική περίπτωση που συνέβαινε κάτι τέτοιο, θα έπρεπε να είναι παντελώς αδιάφορο για μια Δημοκρατία που αντιμετωπίζει με απόλυτα ουδέτερο τρόπο τη θρησκεία και την εθνική καταγωγή των πολιτών της και δεν ενδιαφέρεται να πριμοδοτήσει κάποια συγκεκριμένα θρησκευτικά και εθνικά χαρακτηριστικά σε βάρος άλλων. Τέτοιες απόψεις απέχουν πολύ από τα κεκτημένα του Διαφωτισμού και του πλήρους σεβασμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των θεμελιωδών ελευθεριών.
Κατά συνέπεια, καλούμε την Πολιτεία να μη λάβει υπόψη της τα ρατσιστικά κελεύσματα, τις ισλαμοφοβικές εμμονές και τα εθνικιστικά στερεότυπα της Ανακοίνωσης των Δημάρχων της Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης και να αντιμετωπίσει τα ζητήματα των προσφύγων και των μεταναστών με πνεύμα ανθρωπισμού, όπως αρμόζει σε ένα σύγχρονο δημοκρατικό κράτος».


Σε αυτό το συμείο υπενθυμίζουμε ότι την ίδια στιγμή που κάποιοι εμφανίζονται υπό σκέψη ή και πρόθυμοι να αυξήσουν τον πληθυσμό των μουσουλμάνων της Θράκης, η γειτονική Βουλγαρία αναγνωρίζοντας τον κίνδυνο της λαθρομετανάστευσης και προκειμένου να προλάβει λίαν επικίνδυνα προβλήματα, κατασκευάζει φράχτη ΝΑΤΟϊκού τύπου (διπλό ύψους 5 μέτρων) σε μήκος δεκάδων χιλιομέτρων...

Από την πλευρά μας δεν έχουμε καμία απολύτως διάθεση να σχολιάσουμε τα αυτονόητα, αλλά θα καταθέσουμε τέσσερα μόνο ερωτήματα στους μη ρατσιστές της «τουρκικής» κίνησης:

Γιατί δεν κατέθεσαν ποτέ την διαμαρτυρία τους για τα όσα εις βάρος των ανθρωπίνων και πολιτικών δικαιωμάτων συμβαίνουν μέσα στην Τουρκία;
Οι θέσεις τους (των αυτοπροσδιοριζόμενων ως "τούρκων) θα ήταν ίδιες, άραγε, εάν η κυβέρνηση Τσίπρα αποφάσιζε να τοποθετήσει στην Ελληνική Θράκη έναν αριθμό χριστιανών προσφύγων της Συρίας;
Εκείνοι που μετέχουν στην συγκεκριμένη "τουρκική κίνηση" και που διακατέχονται από τα φιλάνθρωπα και μη ρατσιστικά συναισθήματα, μπορούν να εγγυηθούν (και με ποιό τρόπο;) την σωματική ακεραιότητα των νεαρών μουσουλμάνων (κοριτσιών και αγοριών) από τους "πρόσφυγες";
Τέλος, να υποθέσουμε πως λόγω της υφιστάμενης οικονομικής δυσπραγίας της ελληνικής κυβέρνησης να φιλοξενήσει "πρόσφυγες" στην Ελληνική Θράκη, το τουρκικό προξενείο της Κομοτηνής είναι διατεθειμένο να αναλάβει την "χορηγία" του εγχειρήματος και να καλύψει όλες τις ανάγκες των "προσφύγων" λαθρομεταναστών;

Πηγή "Ας Μιλήσουμε Επιτέλους!"

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Κώστας Μαντατοφόρος

Ανήμερα σήμερα της επετείου της Εθνοσωτηρίου Επαναστάσεως, το blog θα ήθελε να ευχηθεί και να δώσει συγχαρητήρια στον πρώτο ούγκανο που κατάφερε να αναρριχηθεί στην πρωθυπουργία, με φήφους του ελληνικού  λαού!

Πολλοί άλλοι τέτοιοι βέβαια  είχαν καθήσει στην καρέκλα του πρωθυπουργού πριν απ' αυτόν, όλοι όμως με πραξικοπήματα, τανκς και διάφορες άλλες εμπριμέ μεθόδους που πολύ τούς αμαύρωσαν την δημόσια εικόνα και επηρρέασαν την λαοφιλία τους.

Τούτος εδώ, παρά την καταφανή δυσκοιλιότητα σκέψης, και ατελή και προβληματικό του λόγο, κατάφερε εντούτοις να την φέρει στον έλληνα ψηφοφόρο, κερδίζοντας σε δημοκρατικές εκλογές την εξουσία, και συγχρόνως το δικαίωμα(!) να καταστρέψει την χώρα, να κατεδαφίσει την δημοκρατία, και να ταχθεί απροκάλυπτα στο πλευρό των εχθρών της Ελλάδας σαν γνήσιος απόγονος του Εφιάλτη, έχοντας ως άλλοθι την λαϊκή εντολή!

Και πάλι εύγε κύριε πρώην ''πρωθυπουργέ''!

Απέδειξες ότι η βλακεία του λαού ώρες-ώρες δεν έχει όρια, όπως δεν έχει και όρια η χαμέρπεια, η ξεφτίλα, ο καιροσκοπισμός του έλληνα πολιτικού!
Συνέχισε τον καλό αγώνα εναντίον του Έθνους και του λαού, που άρχισες μαζί με την πολιτική σου καριέρα και απογείωσες ως ''πρωθυπουργός'' της χώρας!

Άλλωστε βλέπουμε ότι ΣΥΝΕΧΙΖΕΙΣ ΜΕ ΜΕΓΑΛΗ ΣΥΝΕΠΕΙΑ, ΠΕΙΣΜΑ, ΚΑΙ ΠΑΘΟΣ!

Εμείς, κάθε χρόνο τέτοια μέρα, θα σε θυμόμαστε, και θα σε γιορτάζουμε, μαζί με τους υπόλοιπους του είδους σου!...

Πηγή "Ουδέν Σχόλιον"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Μελέτης Μελετόπουλος

Εύκολα πολλοί υποστηρίζουν, στα τηλεοπτικά παράθυρα, την αναχαίτιση του κύματος των λαθρομεταναστών. Δύσκολα όμως μπορεί μία κυβέρνηση να την οργανώσει και να την εκτελέσει με επιτυχία στην πράξη.
Και, βεβαίως, ακόμη πιο αδιανόητο είναι να αφήσει δυστυχισμένα ανθρώπινα όντα να θαλασσοδέρνονται και να πνίγονται στην θάλασσα. Αυτή είναι και η διαφορά του πολιτισμού από την κτηνωδία.

Ασφαλώς, θα πουν πολλοί, οι λαθρομετανάστες αποτελούν κίνδυνο για τις δημογραφικές ισορροπίες μιάς Ευρώπης που γερνάει.
Αν συνεχιστεί η μαζική μετακίνηση πληθυσμών από την Ασία και την Αφρική προς την ευρωπαϊκή ήπειρο, η τελευταία σε λίγες δεκαετίες θα αποτελεί μία βασικά τριτοκοσμική περιοχή, από την οποία θα έχουν εξαφανιστεί ο πολιτισμός των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, του ορθού λόγου, των ελευθεριών και της δημοκρατίας.

Κανείς δεν θέλει μία Ευρώπη που θα μοιάζει με ένα μεγάλο πχ. Πακιστάν, μία Ευρώπη όπου οι γυναίκες θα φορούν μπούργκα, τα κορίτσια δεν θα πηγαίνουν σχολείο, οι μοιχαλίδες θα λιθοβολούνται μέχρι θανάτου, και οι κλέφτες θα τιμωρούνται με αποκοπή του χεριού τους. Οι Ευρωπαίοι αγωνίστηκαν επί αιώνες για να διατηρήσουν τον πολιτισμό τους.
Αν συνεχιστεί η εισροή μεταναστών, ο πολιτισμός μας θα εξαλειφθεί.

Αλλά ο ίδιος αυτός πολιτισμός, που δεν θέλουμε να σαρωθεί από τους λαθρομετανάστες, επιτάσσει την ανθρώπινη μεταχείρισή τους.
Τα κέντρα υποδοχής μεταναστών, η παροχή ασύλου και επιδομάτων, δημιουργήθηκαν σε αυτήν την ανθρωπιστική λογική. Αλλά είναι πιά φανερό ότι δεν αρκούν.
Τα μεταναστευτικά κύματα είναι πιά τεράστια και μη διαχειρίσιμα με τις γνωστές συμβατικές μεθόδους.
Εξάλλου, αυξάνεται συνεχώς η αντίδραση της ευρωπαϊκής κοινής γνώμης και όλο και περισσότεροι Ευρωπαίοι ψηφοφόροι στρέφονται σε ακροδεξιές λογικές.
Οπότε, τα όρια των μηχανισμών που συγκροτήθηκαν μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο για να διαχειρίζονται τις μεταναστευτικές εισροές έχουν πλέον φτάσει τα όριά τους και απαιτείται μία νέα αντίληψη, που να συνδυάζει τον ανθρωπισμό με την δραστική προστασία του ευρωπαϊκού κόσμου από την δημογραφική κατάρρευση και υποκατάσταση από αλλογενείς πληθυσμούς.

Είναι μια δύσκολη εξίσωση, αλλά έχει μια (δύσκολη αλλά ριζική) λύση: την παροχή βοήθειας στις υπανάπτυκτες χώρες και την δικαιότερη κατανομή του παγκόσμιου πλούτου, σε συνδυασμό με τον έλεγχο των γεννήσεων, ώστε να θεραπευθεί η πηγή της λαθρομετανάστευσης και να συγκρατηθούν οι ανθρώπινες δεξαμενές που υπερχειλίζουν και στέλνουν το δημογραφικό τους πλεόνασμα στον ανεπτυγμένο βορρά.

Μέχρι τότε, θα πρέπει να βαδίζουμε στην λεπτή ισορροπία μεταξύ της εθνικής ασφάλειας και της προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, προσέχοντας να μην ακυρώσουμε ούτε την μια ούτε την άλλη.

Πηγή


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Γιώργος Μαλούχος

Σε όλη αυτή την περίοδο της κρίσης με τις γνωστές επιπτώσεις της στη χώρα, δεν είναι μόνον η πίεση που δέχθηκε η χώρα να κάνει τα αδύνατα δυνατά και οδηγήθηκε σε μια πρωτοφανή για καιρό ειρήνης συρρίκνωση της οικονομίας της.

Ταυτόχρονα, υπήρξαν στιγμές κατά τις οποίες η Ελλάδα απειλήθηκε με τον πιο ακραίο τρόπο από τους δανειστές της, ιδίως από το Βερολίνο και κατά συνέπεια από τις Βρυξέλλες τις οποίες το πρώτο πλήρως ελέγχει.

Ποιος μπορεί να ξεχάσει λ.χ. τις ωμές απειλές του Γερμανού υπουργού Σόιμπλε, ο οποίος έθετε όχι απλώς ζήτημα έξωσης της Ελλάδας από το ευρώ αλλά και από την Ε.Ε. συνολικά – το τελευταίο το «μάζεψε» μόλις πριν από λίγες ημέρες.

Ουσιαστικά, ολόκληρη η υπόθεση του κινδύνου ελληνικής εξόδου είναι μία γερμανική «εφεύρεση» που βγαίνει κάθε τόσο από τη φαρέτρα, όπως ακριβώς και σήμερα συμβαίνει.

Οποτε λοιπόν η κατάσταση έφτασε στο απροχώρητο αυτής της απειλής όλα αυτά τα χρόνια, μία χώρα ήταν εκείνη που ύψωσε, για τους δικούς της προφανώς λόγους, αλλά ύψωσε, ουσιαστικό τείχος διαφωνίας απέναντι στο Βερολίνο ως προς το ελληνικό ζήτημα: οι Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής. Δεν είναι ούτε μία ούτε δύο οι φορές που η Ουάσιγκτον ευθέως έβαλε πλάτη στην Ελλάδα, προκαλώντας μεγάλο και έκδηλο εκνευρισμό στο Βερολίνο.

Και αυτό όχι μόνον σε φανερό ή λιγότερο φανερό διμερές επίπεδο, αλλά και μέσω της βαρύνουσας σημασίας των ΗΠΑ στο ΔΝΤ, που ήταν και παραμένει ο μόνος από τους δανειστές μας που έχει ταχθεί υπέρ της περικοπής του ελληνικού χρέους, κάνοντας τους Γερμανούς να τρίζουν από θυμό…

Κι ενώ συμβαίνουν όλα αυτά κι επίσης ενώ βρισκόμαστε σε μία από τις πιο κρίσιμες φάσεις της πενταετίας της κρίσης, έρχεται τώρα η κυβέρνηση να ανοίξει ένα αδιανόητο και ανούσιο είδος «πολέμου» με τη χώρα που έχει σταθερά αποτελέσει τον μόνο μας μεγάλο και ισχυρό σύμμαχο, την ώρα που είμαστε στην αρένα με τα λιοντάρια.

Η συζήτηση για την αποφυλάκιση καταδικασμένων από την ελληνική Δικαιοσύνη δολοφόνων τρομοκρατών, που έχουν σκοτώσει εν ψυχρώ τόσο Αμερικανούς όσο και Ελληνες πολίτες που οι τρομοκράτες μόνοι τους τους… έκριναν ενόχους προς θάνατο, είναι το πιο τερατώδες λάθος που μπορεί να διαπράξει σήμερα η Ελλάδα.

Το γιατί σκέπτεται να το κάνει, δεν έχει σημασία: είναι, πιθανότατα, οι παιδικές ασθένειες ενός νέο χώρου εξουσίας που πρέπει να βρει τις ισορροπίες του.

Όμως εδώ δεν μιλάμε πια για ισορροπίες: μιλάμε για μια καθαρή τρέλα: να χάνεις, χωρίς λόγο, τον πιο σημαντικό σύμμαχό σου εν μέσω τέτοιας λαίλαπας που επικρέμεται πάνω από τη χώρα.

Ο πρωθυπουργός πρέπει να κλείσει αμέσως αυτή τη συζήτηση οριστικά και αμετάκλητα.

Να πάρει την ευθύνη πάνω του και να τελειώνουμε το γρηγορότερο δυνατόν με κάτι που όχι μόνον είναι λάθος, όχι μόνον είναι άδικο για τα θύματα και τους συγγενείς τους, αλλά είναι και καταστρεπτικό για τη χώρα.

Το ζήτημα πρέπει να κλείσει τώρα και να κλείσει οριστικά, την ώρα μάλιστα που είναι ανοικτό ένα άλλο δύσκολο ζήτημα, οι σχέσεις με τη Ρωσία, το οποίο απαιτεί πολύ μεγάλη προσοχή και σοβαρότητα από την ελληνική πλευρά προς τις ΗΠΑ, καθώς έχει σοβαρότατες γεωπολιτικές διαστάσεις.

Κι αν οι εσωκομματικές ισορροπίες είναι τέτοιες που δημιουργούν πρόβλημα, ο πρωθυπουργός πρέπει να τους φέρει στα σύγκαλά τους, όσους βουλευτές του κόμματός του έχουν άλλες διαθέσεις.

Κι αν δεν το καταφέρει, πρέπει να πάψει να υπολογίζει σε αυτούς.

Τώρα.

Πηγή "Το Βήμα"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Όχι εδώ και πολύ καιρό, άκουσα κάποιον από τους αναρίθμητους πρώην κυρίους Πρωθυπουργούς που έχουν ταλαιπωρήσει την Ιταλία τις τελευταίες δεκαετίες, να λέει στην τηλεόραση: «Κι ο θείος μου ήταν μετανάστης. Ακόμη θυμάμαι τη στιγμή που έφευγε για την Αμερική, με μια βαλίτσα από χαρτόνι στο χέρι». Δεν είναι καθόλου έτσι τα πράγματα, κύριε παραπληροφορημένε, ή αναξιόπιστε πρώην Πρωθυπουργέ. 
Εκτός από το ότι είναι πρακτικά αδύνατον να έχετε θείο που πήγε στην Αμερική με μια βαλίτσα από χαρτόνι στο χέρι, για τον απλό λόγο ότι οι θείοι με τις βαλίτσες από χαρτόνι στο χέρι πήγαιναν στην Αμερική στις αρχές του εικοστού αιώνα, δηλαδή τότε που εσείς δεν ήσασταν ακόμη γεννημένος, δεν είναι καθόλου το ίδιο. Και είναι δυο φαινόμενα άσχετα μεταξύ τους για ορισμένους λόγους που εσείς αγνοείτε, ή κάνετε πως αγνοείτε. Οι λόγοι αυτοί είναι οι εξής: 
Πρώτον: Η Αμερική είναι μια ήπειρος με έκταση 3 εκατομμύρια και 618.770 τετραγωνικά μίλια. Τεράστιες περιοχές αυτής της έκτασης είναι ακόμη και σήμερα ακατοίκητες ή τόσο αραιά κατοικημένες, ώστε σε πολλές περιπτώσεις μπορεί να περπατάει κανείς για ολόκληρους μήνες χωρίς να συναντήσει ψυχή. 
Και σας πληροφορώ ότι στα τέλη του δέκατου ένατου αιώνα αυτές οι περιοχές ήταν ακόμη πιο έρημες και σχεδόν εντελώς ακατοίκητες. 
Δεν υπήρχαν πόλεις, ούτε κωμοπόλεις,ούτε δρόμοι, ούτε καν οικισμοί. 
Το πολύ-πολύ να υπήρχαν κάποια φυλάκια ή κάποια καταλύματα για ξεκούραση και για αλλαγή αλόγων. 
Η πλειονότητα των κατοίκων ήταν, ουσιαστικά, συγκεντρωμένη στις ανατολικές Πολιτείες. 
Στις Μεσοδυτικές εκτάσεις, ζούσαν μονάχα λίγοι θαρραλέοι τυχοδιώκτες, καθώς και οι φυλές των ιθαγενών Ινδιάνων, που τους ονόμαζαν Ερυθρόδερμους. Πιο δυτικά, στη λεγόμενη Άγρια Δύση,υπήρχαν ακόμη λιγότεροι κάτοικοι: Το Κυνήγι του Χρυσού μόλις είχε αρχίσει. 

Λοιπόν: Η Ιταλία δεν αποτελεί ήπειρο. Είναι μια μικρή σχετικά χώρα, τριάντα δύο φορές μικρότερη από την Αμερική και υπερβολικά πυκνοκατοικημένη: ο πληθυσμός της ανέρχεται σε 58 εκατομμύρια κατοίκους έναντι των 282 εκατομμυρίων της Αμερικής. 
Συνεπώς, αν τριακόσιες ή τετρακόσιες χιλιάδες γιοι του Αλλάχ μεταναστεύουν στην Ιταλία κάθε χρόνο (όπως γίνεται στην πραγματικότητα), για μας είναι σαν να μετανάστευαν τρία ή τέσσερα εκατομμύρια Μεξικανοί στο Τέξας,στην Αριζόνα ή στην Καλιφόρνια κάθε χρόνο. 

Δεύτερον: Για έναν ολόκληρο αιώνα, δηλαδή από τον πόλεμο της Ανεξαρτησίας μέχρι το 1875, η Αμερική ήταν χώρα ελεύθερης προσπέλασης. Τα σύνορα και οι ακτές της παρέμεναν αφύλακτα,οποιοσδήποτε ξένος μπορούσε να μπει ελεύθερα στη χώρα και οι μετανάστες ήταν κάτι παραπάνω από ευπρόσδεκτοι. 
Για να αναπτυχθεί και να ακμάσει το νεοσύστατο έθνος, έπρεπε να αξιοποιηθούν όλα τα διαθέσιμα εδάφη του και ο εν δυνάμει πλούτος του, και γι' αυτό ακριβώς στις 20 Μαΐου του 1862, ο Αβραάμ Λίνκολν υπέγραψε την HomesteadAct.

Σύμφωνα με την Πράξη αυτή, θα δωρίζονταν 810 εκατομμύρια τ.μ. ομοσπονδιακής γης. Στην Οκλαχόμα, για παράδειγμα, στη Μοντάνα, στη Νεμπράσκα, στο Κολοράντο,στο Κάνσας, στη Βόρεια και Νότια Ντακότα κ.ά... Επιπλέον η «Πράξη» δεν ωφελούσε μονάχα τους Αμερικανούς. 
Με εξαίρεση τους Κινέζους, που γενικότερα τύχαιναν κακομεταχείρισης, καθώς και τους καταδιωκόμενους γηγενείς Ινδιάνους,οποιοσδήποτε (άντρας ή γυναίκα) μπορούσε να κάνει αίτηση και να λάβει ως δωρεά480 τ.μ. γης. 

Οι προϋποθέσεις ήταν: ο αιτών να έχει συμπληρώσει το εικοστό πρώτο έτος, να εγκατασταθεί στον συγκεκριμένο τόπο για τουλάχιστον πέντε χρόνια,να μετατρέψει την άγρια γη σε φάρμα και κατοικία, να δημιουργήσει οικογένεια και, αν δεν ήταν Αμερικανός, να ζητήσει αμερικανική υπηκοότητα. 
Ακολουθώντας τα σλόγκαν «Το Αμερικανικό Όνειρο», «Αμερική, η Χώρα των Ευκαιριών», οι περισσότεροι από αυτούς που απέκτησαν έτσι γη, ήταν Ευρωπαίοι. Ο αριθμός των μεταναστών ήταν τόσο μεγάλος, ώστε ολόκληρες φυλές γηγενών (Τσερόκι, Κρικ,Σεμινόλ, Τσικασό, Τσεγιέν, κ.α.) εκτοπίστηκαν βίαια και περιορίστηκαν με επαίσχυντο τρόπο σε καταυλισμούς. Λοιπόν, στην Ιταλία δεν υπήρξε ποτέ ανάλογη «Πράξη» που να προσκαλεί τους ξένους να έρθουν και να εγκατασταθούν στη χώρα μας: «Ελάτε ξένοι, ελάτε! Αν έρθετε, θα σας δώσουμε ένα καλό κομμάτι γης στο Κιάντι, στη Βαλ Παντάνα ή στη Ριβιέρα. 

Για χάρη σας θα διώξουμε τους γηγενείς,δηλαδή τους Τοσκανούς, τους Λομβαρδούς και τους Λιγουριανούς, θα τους κλείσουμε σε καταυλισμούς». Όπως στην υπόλοιπη Ευρώπη, έτσι και στην Ιταλία, όλοι αυτοί οι μετανάστες που μας ταλαιπωρούν, έχουν έρθει με δική τους πρωτοβουλία. Με τα αναθεματισμένα σκάφη τους, τα καταραμένα φουσκωτά σκάφη της αλβανικής μαφίας,αποφεύγοντας τις περιπόλους της ακτοφυλακής, που προσπαθούν να τους στείλουνε πίσω. 
Δεν είμαστε μια χώρα με ανοιχτά σύνορα, αγαπητέ κύριε Πρώην Πρωθυπουργέ και υποτιθέμενε ανιψιέ του θείου με τη βαλίτσα από χαρτόνι στο χέρι. Εμείς, δεν έχουμε τεμάχια γης να χαρίσουμε στους ξένους. Δεν έχουμε έρημες περιοχές που πρέπει να κατοικηθούν. 

Ούτε φυλές Τσερόκι, Κρικ, Σεμινόλ, Τσικασό, και Τσεγιέν για να εκτοπίσουμε. Τρίτον: Ακόμη κι η Αμερική η Χώρα των Ευκαιριών έπαψε κάποια στιγμή να δείχνει στους ξένους την ίδια επιείκεια που έδειχνε μέχρι και την προεδρία του Λίνκολν. 
Το 1875, για παράδειγμα, η Αμερικανική Κυβέρνηση συνειδητοποίησε ότι έπρεπε να μπουν κάποια όρια, με αποτέλεσμα η Βουλή των Αντιπροσώπων να υιοθετήσει νόμο που απαγόρευε την είσοδο στη Χώρα σε Πρώην κατάδικους και σε πόρνες. 
Το 1882, ένας δεύτερος νόμος απέκλειε από το δικαίωμα αυτό ψυχασθενείς και άτομα για τα οποία υπήρχαν υποψίες ότι θα βλάψουν τη δημόσια ζωή της χώρας. 
Το 1903, ψηφίστηκε ακόμη ένας νόμος που απαγόρευε την είσοδο στη χώρα σε επιληπτικούς, σε επαγγελματίες ζητιάνους, σε ασθενείς με μεταδοτικές αρρώστιες και σε αναρχικούς. (Ο τελευταίος ήταν ένας ανακριβής χαρακτηρισμός που αποδιδόταν τόσο σε παλαβούς που δολοφονούσαν προέδρους, όσο και σε ριζοσπαστικούς που προκαλούσαν γενική αναστάτωση και οργάνωναν απεργίες). 

Από εκεί και πέρα, η μεταναστευτική πολιτική έγινε πιο αυστηρή και οι παράνομοι μετανάστες απελαύνονταν αμέσως. Στη σημερινή Ιταλία και Ευρώπη όμως, οι μετανάστες έρχονται όποτε τους αρέσει και όποτε θέλουν. 
Τρομοκράτες, κλέφτες, βιαστές, πρώην κατάδικοι, πόρνες, ζητιάνοι,έμποροι ναρκωτικών, άτομα με μεταδοτικές ασθένειες. Δεν ελέγχεται το ιστορικό ούτε καν εκείνων που παίρνουν άδεια εργασίας. Από τη στιγμή που περνούν τα σύνορα, τους παρέχεται φιλοξενία, τροφή και ιατρική περίθαλψη, με επιβάρυνση των γηγενών. 
Εννοώ των Ιταλών φορολογουμένων. Λαμβάνουν ακόμη και ένα μικρό ποσό χρημάτων για τα τρέχοντα μικροέξοδά τους. 
Όσο για τους παράνομους μετανάστες, ακόμη κι αν απελαθούν επειδή έχουν διαπράξει κάποιο φριχτό έγκλημα,πάντοτε καταφέρνουν να επιστρέψουν. Αν απελαθούν ξανά, πάλι γυρίζουν πίσω.Φυσικά, για να διαπράξουν κι άλλα εγκλήματα. 

Και οι πολιτικοί μας δεν κάνουν τίποτε. Ανάθεμά τους! Δε θα ξεχάσω ποτέ τις διαδηλώσεις που έκαναν πέρυσι οι παράνομοι, κατακλύζοντας τις πλατείες μας για να απαιτήσουν με αυθάδεια άδειες παραμονής. (Οι περισσότεροι ανέμιζαν τις σημαίες της χώρας τους, ή κόκκινες σημαίες). 
Αυτά τα παμπόνηρα, παραμορφωμένα πρόσωπα. Αυτές οι υψωμένες γροθιές,έτοιμες να μας χτυπήσουν, εμάς τους γηγενείς, να μας κλείσουν σε καταυλισμούς. Αυτές οι κραυγές, που έφερναν στο νου τις κραυγές των οπαδών του Χομεινί στο Ιράν, του Μπιν Λάντεν στην Ινδονησία,Μαλαισία, Πακιστάν, Ιράκ, Σενεγάλη, Σομαλία, Νιγηρία κ.ο.κ... 
Δε θα το ξεχάσω ποτέ, γιατί εκτός από προσβεβλημένη, ένιωσα και εξαπατημένη από τους πολιτικούς που έλεγαν: «Θα θέλαμε να τους απελάσουμε, να τους στείλουμε πίσω στις πατρίδες τους. Αλλά, δε γνωρίζουμε πού κρύβονται». 
Πού κρύβονται;!; Ελεεινοί καραγκιόζηδες! Είχαν κατεβεί κατά χιλιάδες στις πλατείες, και δεν κρύβονταν διόλου. Για να τους απελάσετε, για να τους διώξετε, θα αρκούσε να τους περικυκλώσετε με λίγους ένοπλους αστυνομικούς oι στρατιώτες, να τους φορτώσετε σε φορτηγά, να τους οδηγήσετε σ' ένα αεροδρόμιο ή ένα λιμάνι, και να τους στείλετε πίσω στις πατρίδες τους. 

Όσο για τον τελευταίο λόγο που θα σας αναφέρω, αγαπητέ μου κύριε πρώην Πρωθυπουργέ και υποτιθέμενε ανιψιέ του θείου με τη βαλίτσα από χαρτόνι στο χέρι, είναι τόσο απλός, που ακόμη και ένα διανοητικά καθυστερημένο μωρό θα μπορούσε να τον καταλάβει. 
Η Αμερική είναι ένα νεοσύστατο έθνος, μια πολύ νέα χώρα. Αν αναλογιστείτε ότι η σύσταση του αμερικανικού έθνους έγινε στα τέλη του δεκάτου όγδοου αιώνα, θα συμπεράνετε εύκολα ότι σήμερα (έτος 2002) συμπληρώνει μόλις δυο αιώνες ζωής. 
Επίσης, είναι ένα έθνος μεταναστών. Από την εποχή του Mayflower, από την εποχή των δεκατριών αποικιών, δηλαδή από πάντα, όλοι οι κάτοικοι της Αμερικής ήταν μετανάστες. Παιδιά, εγγόνια, εγγύτεροι ή απώτεροι απόγονοι κάποιων μεταναστών. Ως έθνος μεταναστών, αποτελεί το πιο δυναμικό, το πιο πλούσιο μείγμα φυλών, θρησκειών και γλωσσών που υπήρξε ποτέ σε τούτο τον πλανήτη. 

Ως νεοσύστατο έθνος, έχει πολύ σύντομη ιστορία. Γι' αυτό, η πολιτιστική της ταυτότητα δεν έχει ακόμη κατασταλάξει σε κάτι ενιαίο. Αντίθετα,η Ιταλία είναι ένα πολύ παλαιό έθνος. Με εξαίρεση την Ελλάδα, θα έλεγα πως είναι το παλαιότερο της Δύσης. 
Η καταγεγραμμένη ιστορία της ξεκινάει πριν τρεις χιλιάδες χρόνια, όταν ιδρύθηκε η Ρώμη. Ή, καλύτερα, από την εποχή που οι Ετρούσκοι αποτελούσαν ήδη πολιτισμένη κοινωνία. 
Σ' αυτές τις τρεις χιλιετίες, παρ' όλη την εξάπλωση της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, παρ' όλες τις εισβολές που προκάλεσαν την Πτώση αυτού του εκπληκτικού επιτεύγματος, παρ' όλες τις κατακτήσεις που μας είχαν διαμελίσει για πολλούς αιώνες, η Ιταλία δεν υπήρξε ποτέ έθνος μεταναστών. 

Δηλαδή, ένα μείγμα από φυλές, θρησκείες και γλώσσες. Ούτε αλλοιώθηκε η ταυτότητά της από τις επιδράσεις των κατακτητών της. Κανένα από τα ξένα έθνη που μας είχαν κατακτήσει και διαμελίσει (και Γερμανοί και Σκανδιναβοί και Ισπανοί και Γάλλοι και Αυστριακοί) δεν κατάφεραν να μεταβάλουν την οντότητά μας. 
Αντίθετα, εκείνοι απορροφήθηκαν από εμάς, σαν το νερό από το σφουγγάρι.  
Συνεπώς, η δική μας πολιτιστική ταυτότητα είναι ενιαία. Και, παρ'όλο που περιέχει κάποια στοιχεία, που έχει απορροφήσει το σφουγγάρι (σκεφτείτε τις πολλές διαλέκτους μας, τις συνήθειές μας, την κουζίνα μας), ποτέ δεν υιοθέτησε συνήθειες του Μουσουλμανικού κόσμου. Με κανέναν τρόπο δεν έχει επηρεαστεί από αυτόν. 

Επίσης, για δυο χιλιάδες χρόνια, η ενότητά μας ήταν βασισμένη σε μια θρησκεία που ονομάζεται Χριστιανισμός. Σε μια εκκλησία που ονομάζεται Καθολική Εκκλησία... 
Πάρτε εμένα σαν παράδειγμα. «Είμαι άθεη και αντικληρικών αντιλήψεων, δεν έχω τίποτε κοινό με την Καθολική Εκκλησία», δηλώνω πάντοτε. Κι αυτό είναι αλήθεια. Αλλά, ταυτόχρονα, είναι και ψέμα. Γιατί, είτε μου αρέσει είτε όχι, έχω αρκετά κοινά με την Καθολική Εκκλησία. 
Πιστέψτε με, γαμώτο! Πώς θα μπορούσα να μην έχω; Γεννήθηκα σ' έναν τοπίο γεμάτο τρούλους εκκλησιών, μοναστήρια, Χριστούς, Μαντόνες, Αγίους, σταυρούς και καμπάνες. Οι πρώτες μελωδίες που άκουσα όταν γεννήθηκα ήταν οι μελωδίες από τις καμπάνες. 
Τις καμπάνες του Καθεδρικού της Σάντα Μαρία ντελ Φιόρε, που τον Καιρό του Αντίσκηνου, ο μουεζίνης προσβλητικά κατέπνιγε με τα δικά του Αλλάχ-ακμπάρ. 
Γεννήθηκα και μεγάλωσα με αυτή τη μουσική, με αυτό το τοπίο γύρω μου, με αυτή την Εκκλησία που την έχουν προσκυνήσει ακόμη και μεγάλα μυαλά, όπως ο Δάντης Αλιγκιέρι, ο Λεονάρντο ντα Βίντσι, ο Μιχαήλ Άγγελος και ο Γαλιλαίος Γαλιλέι.

Μέσα από αυτήν έχω μάθει τι είναι γλυπτική, αρχιτεκτονική, ζωγραφική, ποίηση και λογοτεχνία, καθώς και τι σημαίνει ο συνδυασμός της ομορφιάς με τη γνώση. Χάρη σ' αυτήν άρχισα κάποτε ν' αναρωτιέμαι τι είναι το Καλό και το Κακό, αν υπάρχει Θεός. 
Αν μας έπλασε Εκείνος, ή εμείς Εκείνον και αν η ψυχή είναι μια χημική ένωση που μπορεί να υποστεί επεξεργασία σε εργαστήρια ή είναι κάτι περισσότερο από αυτό. Και, μα τον Θεό... Βλέπετε; Πάλι χρησιμοποίησα τη λέξη «Θεός». 
Παρ' όλες τις λαϊκές και αντικληρικές μου αντιλήψεις, παρ' όλο τον αθεϊσμό μου, είμαι τόσο διαποτισμένη από τον Καθολικό πολιτισμό, ώστε αυτός να είναι αναπόσπαστο μέρος του γραπτού και προφορικού μου λόγου. Μα τον Θεό, για όνομα του Θεού, προς Θεού, δόξα τω Θεώ, Θεέ και Κύριε,Παναγία μου, έλα Παναγία μου, Χριστέ και Παναγιά μου, στην ευχή του Χριστού.Χριστέ μου... Τέτοιες εκφράσεις μου έρχονται τόσο αυθόρμητα, που δε συνειδητοποιώ ότι τις λέω ή ότι τις γράφω. 

Και να σας τα πω όλα; Παρ' όλο που ποτέ δε συγχώρεσα την Καθολική Εκκλησία για τα αίσχη που μου επέβαλε, με πρωταρχικό εκείνο της γ...ς Ιεράς Εξέτασης που τον δέκατο έβδομο αιώνα έκαψε ζωντανή την προγιαγιά μου Ιλντεμπράντα, την κακόμοιρη την Ιλντεμπράντα, παρ' όλ' αυτά, οι μελωδίες από τις καμπάνες συνεχίζουν να γλυκαίνουν την καρδιά μου. Μου αρέσουν. 
Επίσης, μ' αρέσουν όλες αυτές οι όμορφες αγιογραφίες με τον Χριστό, την Παναγία και τους Αγίους. Είμαι μάλιστα συλλέκτρια παλαιών εικονισμάτων. Επίσης, μου αρέσουν τα αβαεία και τα μοναστήρια και τα περιβόλια τους. Μου δημιουργούν μια ακαταμάχητη αίσθηση γαλήνης και συχνά ζηλεύω αυτούς που μένουν σ' αυτά. Και, εν τέλει, ας το παραδεχτούμε: οι καθεδρικοί ναοί μας είναι πιο όμορφοι από τα τζαμιά, τις συναγωγές, τους βουδιστικούς ναούς και τις άχρωμες εκκλησίες των Διαμαρτυρομένων. .. 
Όλ' αυτά τα συμβολικά στολίδια που ανήκαν στη δική μου ζωή. Στον δικό μου πολιτισμό. Ξέρετε, στον κήπο του εξοχικού σπιτιού μου στην Τοσκάνη, υπάρχει ένα μικρό, παλιό ξωκλήσι. Δυστυχώς, είναι πάντοτε κλειστό. Από τότε που πέθανε η μητέρα μου, κανείς δεν το φροντίζει. Κάθε φορά που επιστρέφω στην πατρίδα, πηγαίνω και το ανοίγω. 
Ξεσκονίζω την Αγία Τράπεζα, προσέχω να μην έχουν κάνει φωλιές τα ποντίκια ή να μην έχουν φάει καμιά σελίδα από τη Σύνοψη.Και, παρά τον λαϊκισμό μου, τον αθεϊσμό μου, εκεί μέσα νιώθω άνετα. 

Παρά τις αντικληρικές απόψεις μου, εκεί μέσα νιώθω γαλήνη. (Και βάζω στοίχημα ότι οι περισσότεροι Ιταλοί θα εκμυστηρεύονταν το ίδιο πράγμα. Σε μένα το έχει εκμυστηρευτεί, Θεέ και Κύριε, ο ίδιος ο Ενρίκο Μπερλινγκουέρ, ο Γενικός Γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος της Ιταλίας, ο άνθρωπος που εισήγαγε τον ιστορικό συμβιβασμό μεταξύ μαρξιστών και καθολικών...). 
Για όνομα του Θεού, για άλλη μια φορά, αυτό που θέλω να πω είναι ότι εμείς oι Ιταλοί δεν βρισκόμαστε στην ίδια θέση με τους Αμερικανούς. Δεν είμαστε ένα χωνευτήρι πολλών και διάφορων ειδών, δεν είμαστε ένα μωσαϊκό από ανομοιομορφίες, συγκολλημένες μονάχα με μια υπηκοότητα. 
Εννοώ ότι ακριβώς επειδή η πολιτιστική μας ταυτότητα είναι ήδη προσδιορισμένη από τη χιλιόχρονη ιστορία μας, δεν μπορούμε ν'αντέξουμε ένα κύμα μεταναστών που δεν έχουν καμιά σχέση μ' εμάς... 

Και που δε θέλουν να γίνουν σαν εμάς, να απορροφηθούν από εμάς. Αντίθετα, μάλιστα, θέλουν να μας απορροφήσουν εκείνοι. Θέλουν ν' αλλάξουν τις αρχές μας, τις αξίες μας, την ταυτότητά μας, τον τρόπο ζωής μας. Και στο μεταξύ, μας αναστατώνουν με την οπισθοδρομική άγνοιά τους, με την οπισθοδρομική μισαλλοδοξία τους, με την οπισθοδρομική θρησκεία τους. 
Αυτό που εννοώ είναι ότι στον δικό μας πολιτισμό δεν υπάρχει χώρος για μουεζίνηδες και μιναρέδες, για ψευτο-εγκράτειες, για το ταπεινωτικό τσαντόρ, για την εξευτελιστική μπούρκα. Ακόμη κι αν υπήρχε χώρος γι' αυτούς τους ανθρώπους, εγώ δεν θα τους τον παραχωρούσα. 
Γιατί θα ήταν σαν να έσβηνα την ταυτότητά μας, σαν να εκμηδένιζα τα επιτεύγματά μας. Θα ήταν σαν να έφτυνα κατάμουτρα την ελευθερία την οποία κερδίσαμε, τον πολιτισμό που έχουμε αναπτύξει, την ευημερία που έχουμε αποκτήσει. Θα ήταν σα να ξεπουλούσα τη χώρα μου, την πατρίδα μου. 
Κι η χώρα μου, η πατρίδα μου δεν είναι προς πώληση. 


Της Oriana Fallaci (από το βιβλίο της «H Οργή και η Περηφάνια», 2003)


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Έκθεση της ΕΛ.ΑΣ. με τη συνδρομή της ΕΥΠ περιγράφει διασυνδέσεις με Ελλάδα, μεθόδους και «τιμοκατάλογο»

Γράφει ο Βασίλης Γ. Λαμπρόπουλος

Τον τρόπο δράσης των δουλεμπορικών κυκλωμάτων της Τουρκίας που μεταφέρουν δεκάδες χιλιάδες πρόσφυγες και παράτυπους μετανάστες τους τελευταίους μήνες στη χώρα μας περιγράφει έκθεση της ΕΛ.ΑΣ. με τη συνδρομή της ΕΥΠ και την παρουσιάζει «Tο Βήμα». Στην έκθεση περιγράφονται οι διασυνδέσεις, οι μέθοδοι και η κάλυψη των τούρκων δουλεμπόρων.

Ελληνοτουρκική συνεργασία

Οπως σημειώνεται στο πολυσέλιδο έγγραφο, «τα δίκτυα που δραστηριοποιούνται στην Τουρκία διαθέτουν άτομα τα οποία τους παρέχουν πληροφορίες σχετικές με τις κινήσεις των περιπολικών σκαφών του Λιμενικού Σώματος. Τα άτομα αυτά είτε παρατηρούν από υψηλά σημεία των ελληνικών νησιών τις ώρες εξόδου και τα δρομολόγια των περιπολικών είτε με το κάλυμμα του ψαρέματος τα ακολουθούν από ασφαλή απόσταση και ενημερώνουν τους οργανωτές για τα δρομολόγια των περιπολιών.

Τα τουρκικά δίκτυα διακίνησης παράνομων μεταναστών χρησιμοποιούν μεγάλη ποικιλία πλωτών μέσων.

Πρώτον, ταχύπλοα φουσκωτά σκάφη με ισχυρές μηχανές. Συνήθως επιβαίνουν δύο χειριστές διακινητές και 30-40 παράνομοι μετανάστες. Εχει διαπιστωθεί συνεργασία του τουρκικού δικτύου διακίνησης με αντίστοιχο ελληνικό το οποίο διαθέτει δικά του ταχύπλοα με εξαιρετικές δυνατότητες (ταχύτητα κενού σκάφους ως και 70 χιλιόμετρα την ώρα).

Δεύτερον, ιστιοπλοϊκά σκάφη τα οποία συνήθως μεταφέρουν 80-110 παράνομους μετανάστες. Διακινούνται οικογένειες με παιδιά κάθε ηλικίας. Πλήρωμα-διακινητές είναι συνήθως ουκρανοί ναυτικοί.

Τρίτον, ξύλινα σκάφη μικρού-μεσαίου μεγέθους, αρκετά από τα οποία τα προμηθεύεται το δίκτυο από διαλυτήρια πλοίων στη Σμύρνη (πρόκειται για σωστικές λέμβους πλοίων). Συντηρούνται και επισκευάζονται για πλου περίπου δύο ωρών, εκπαιδεύεται κάποιος από την ομάδα των μεταναστών σε στοιχειώδη χειρισμό και προορισμό έχουν τα πλησίον ευρισκόμενα ελληνικά νησιά. Τους υποδεικνύεται ότι σε περίπτωση εντοπισμού τους από ελληνικά περιπολικά του Λιμενικού Σώματος ορισμένοι από αυτούς να πέσουν στη θάλασσα (φορούν πάντα ατομικά σωσίβια) ώστε η επιχείρηση "αποτροπή της παραβίασης" των εθνικών θαλάσσιων συνόρων και η αποτροπή προσέγγισης στις ελληνικές ακτές να μετατραπεί σε επιχείρηση "έρευνας - διάσωσης" από τις ελληνικές αρχές.

Τέταρτον, μικρές πνευστές κωπήλατες λέμβους χωρητικότητας 4-5 ατόμων. Ενώ δείχνουν σαν ανοργάνωτες, καλύπτονται από πλήρη οργάνωση και μεθοδολογία που τους παρέχει το δίκτυο και συγκεκριμένα καθορίζει και καθοδηγεί τον τόπο συγκέντρωσης για απόπλου, τον αριθμό των επιβαινόντων και το σημείο προσέγγισης.
Επιπλέον αναφέρεται ότι σε ορισμένες περιπτώσεις χρησιμοποιούνται και μηχανοκίνητες θαλαμηγοί που μεταφέρουν 60-70 παράνομους μετανάστες».

Τα τουριστικά δουλεμπορικά και οι τιμές

Ακόμη στην έκθεση σημειώνεται ότι έχουν καταγραφεί αρκετά περιστατικά όπου οι διακινητές χρησιμοποιούν τα ελληνικά χωρικά ύδατα για να προωθήσουν παράνομους μετανάστες από την Τουρκία απευθείας προς την Ιταλία. Επιβιβάζουν τους παράνομους μετανάστες σε ιστιοφόρα σκάφη και αφού διασχίσουν το Αιγαίο πέλαγος πλέοντας σαν τουριστικά σκάφη μεταξύ των Κυκλάδων περιπλέουν την Πελοπόννησο και καταλήγουν στην Ιταλία.

Οσον αφορά τα τιμολόγια των δουλεμπόρων για διακίνηση από την Τουρκία προς την Ελλάδα με πλωτό μέσο το κόστος είναι 2.500-3.500 ευρώ, για διακίνηση από Ελλάδα προς Ιταλία με ταχύπλοο σκάφος η τιμή είναι 2.300-3.500 ευρώ, ενώ με νταλίκα (με φεριμπότ) η ίδια διαδρομή κοστίζει από 2.300 ως 3.500 ευρώ. Για διακίνηση με αεροπορικό μέσο το ποσό διαμορφώνεται σε 3.500 ως 5.000 ευρώ. Για πλαστά χαρτιά το κόστος είναι 150 ως 1.200 ευρώ.

Πηγή


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Ο πρώην πρόεδρος των Σκοπίων Μπράνκο Τσερβένκοφσκι καλεί τους Σκοπιανούς σε μαζικές διαδηλώσεις “για την ανατροπή του καθεστώτος του Γκρούεφσκι”

Ο πρώην πρόεδρος της ΠΓΔΜ Μπράνκο Τσερβένκοφσκι κάλεσε, σήμερα, τον λαό της χώρας να κατέλθει σε μαζικές, διαρκείς και ειρηνικές διαδηλώσεις για την απομάκρυνση από την εξουσία του «καθεστώτος του Νίκολα Γκρούεφσκι», στον απόηχο της πολιτικής κρίσης που συνταράσσει τη χώρα.

Ο κ. Τσερβένκοφσκι, ο οποίος πριν από περίπου δύο χρόνια αποσύρθηκε από την ηγεσία του μεγαλύτερου κόμματος της αντιπολίτευσης Σοσιαλδημοκρατική Ένωση (SDSM), “έσπασε” τη σιωπή του και σε ανοιχτή επιστολή του σημειώνει -μεταξύ άλλων- ότι «στον αγώνα κατά του εγκληματικού και ολοκληρωτικού καθεστώτος του Νίκολα Γκρούεφσκι είναι απαραίτητη η διαμόρφωση ενός ευρύτερου λαϊκού κινήματος, το οποίο θα συμπεριλάβει και θα συνενώσει όλους όσοι μπορούν και είναι πρόθυμοι να συμβάλουν».

Ο πρώην πρόεδρος της ΠΓΔΜ συγχαίρει τον αρχηγό του SDSM Ζόραν Ζάεβ για το θάρρος του να αποκαλύψει τις εγκληματικές πράξεις του Νίκολα Γκρούεφσκι, σημειώνει όμως ότι είναι ψευδαίσθηση να θεωρεί κανείς, ότι η κυβέρνηση αυτή θα αναγκαστεί να παραιτηθεί από μόνη της, λόγω των αποκαλύψεων της αντιπολίτευσης ή ότι η Διεθνής Κοινότητα θα ασκήσει αφόρητες πιέσεις προς τον Ν. Γκρούεφσκι να αποδεχτεί το αίτημα της αντιπολίτευσης για σχηματισμό μεταβατικής κυβέρνησης, η οποία θα διοργανώσει νέες εκλογές στη χώρα.

Ο πρώην πρόεδρος της ΠΓΔΜ σημειώνει, ότι «τη χώρα κυβερνά σήμερα ένα αυταρχικό, εγκληματικό και διεφθαρμένο καθεστώς» και υπογραμμίζει ότι η Σοσιαλδημοκρατική Ένωση, ως το μεγαλύτερο και πιο οργανωμένο κόμμα της αντιπολίτευσης στη χώρα, έχει την «ιστορική ευθύνη» να οδηγήσει τον λαό στον αγώνα για την ανατροπή του καθεστώτος αυτού, όμως, όπως αναφέρει, οφείλει πρώτα να ξεπεράσει την εσωστρέφεια και τις όποιες διαφωνίες στο εσωτερικό της.

Ο Μπράνκο Τσερβένκοφσκι, παρά το γεγονός ότι έχει αποσυρθεί από την ενεργό πολιτική σκηνή, θεωρείται από αρκετούς ως η «ιερή εικόνα» στον χώρο της αντιπολίτευσης στην ΠΓΔΜ. Είχε διατελέσει πρωθυπουργός της ΠΓΔΜ, το διάστημα από 1992-1998 και από 2002-2004, ενώ από το 2004 έως το 2009 ήταν Πρόεδρος της ΠΓΔΜ.

Το 2013 αποσύρθηκε από την ηγεσία του SDSM και τον διαδέχτηκε ο Ζόραν Ζάεβ.

N. Φραγκόπουλος, ΑΠΕ-ΜΠΕ


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου