Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

15 Ιαν 2012


  • Του Γιώργου Χαρβαλιά

Αδικούν τον Γιώργο όσοι του προσάπτουν έλλειψη συγκρότησης, αυτοσυγκέντρωσης, ενίοτε δε και αντίληψης. Γιατί απλούστατα μπερδεύουν το αφαιρετικό στυλ προσωπικής ηγεμονίας με την πιστή τήρηση της «οικογενειακής στρατηγικής» σε ζητήματα ιδιοκτησιακής φύσεως…

Η αλήθεια είναι ότι ο τέως πρωθυπουργός είναι ένας ιδιόρρυθμος ηγεμών. Σπάνια προσέχει τον συνομιλητή του, κι ας κάνει ότι κρέμεται από τα χείλη του. «Εσύ τι λές;» αναφωνεί σε τακτά διαστήματα την ώρα που η φαντασία του ταξιδεύει σε παράξενους ιδεοληπτικούς στοχασμούς. Και σχεδόν πάντα ο Γιώργος κάνει αυτό που έχει από πριν έχει στο μυαλό του. Κακό, στραβό, ανάποδο, ο Γιώργος το κάνει και το κάνει μέχρι τέλους, γιατί έχει εκ γενετής το δικαίωμα στο λάθος…

Κάπως έτσι διέλυσε μέσα σε δύο χρόνια την ελληνική οικονομία. Ευαγγελιζόμενος την «ανοιχτή διακυβέρνηση», ξήλωσε την δομή της δημόσιας διοίκησης, παρέδωσε τα κλειδιά στους ξένους και άφησε στο χείλος του γκρεμού μια εξουθενωμένη και ταπεινωμένη κοινωνία.

Όμως αδίκως γελιούνται όσοι νομίζουν ότι με την ίδια ευκολία που ενεχυρίασε τη χώρα, θα παραδώσει και τον θυρεό του κόμματος. Τουλάχιστον όχι χωρίς εμπράγματες εγγυήσεις για την απρόσκοπτη μακροημέρευση της δυναστείας στην πολιτική ζωή του τόπου.

Μα είναι σε θέση να εκβιάζει ακόμη ο αποπεμφθείς πρωθυπουργός που οδήγησε την χώρα στο κατώφλι της χρεοκοπίας; Την κοινωνία σίγουρα όχι. Το σπίτι του ναι. Και δυστυχώς το ΠΑΣΟΚ εξακολουθεί να αποτελεί σπίτι της βασιλομήτορος και των νεώτερων Παπανδρέου.

Η ιστορία και η…επιστήμη θα κρίνουν τους δεσμούς των «οπαδών» με τον βασιλικό οίκο των Παπανδρέου. Και ασφαλώς την ανημποριά των διεκδικητών του στέμματος να ξεφορτωθούν, με συνοπτικές διαδικασίες, το πολιτικό κουφάρι του μοιραίου ηγεμόνος.

Στο μεταξύ ο Γιώργος μπορεί να διασκεδάζει ψωνίζοντας χριστουγεννιάτικα στο Knightsbridge και να απειλεί αξιόπιστα την Ιπποκράτους με τον εφιάλτη της επαναφοράς του. Μεγάλη πλάκα. Ανοιχτές να γίνουν οι διαδικασίες, ένα 30% των εκατό χιλιάδων «ταλιμπάν»(σ.σ. δεν το κόβω για παραπάνω…) που θα πάνε να ψηφίσουν, ασφαλώς και θα τον προτιμήσουν.

Και κλειστή όμως να γίνει η διαδικασία, στην κοινοβουλευτική ομάδα για παράδειγμα, η οικογένεια έχει τον τρόπο της. Αίφνης θα αποσυρθούν λαγοί τύπου Λούκας-Καστανίδη και το μέτωπο θα εμφανιστεί αναγεννημένο. Μπεγλίτης, Ρέππας Παπουτσής, και τ’ άλλα παιδιά. Λίγους τους έχετε;

Γι αυτό κι ο θεωρούμενος έξυπνος των δελφίνων φυσάει και ξεφυσάει. Γνωρίζει καλά ότι χωρίς την «κρίσιμη μάζα» των ψηφοφόρων και των κοινοβουλευτικών θεραπαινίδων του Γιώργου, δεν πάει πουθενά. Εδώ λοιπόν φτάσαμε. Αφου κατέστρεψε την χώρα να χορεύει στο ταψί και μια ολόκληρη παράταξη. Πάντως αν είναι να δούμε τη…παλιννόστηση, άντε να ψηφίσουμε κι εμείς. Τέτοιο έργο δε χάνεται!…

Δημοσιεύεται στον Τύπο της Κυριακής


  • Απαγορεύονται οι συγκεντρώσεις
  • Υπηρέτες φασιστικών πρακτικών Παπουτσής και Παπαδήμος, τσακίζουν Έλληνες πολίτες επειδή τολμούν να διαμαρτυρηθούν!!!
Από το μεσημέρι της Κυριακής οι αγανακτισμένοι επέστρεψαν στο Σύνταγμα. Περίπου 3.000 αγωνιούντες Έλληνες πολίτες κατέβηκαν στην πλατεία του Συντάγματος για να διαμαρτυρηθούν για τα όσα συμβαίνουν, για τα όσα τους ετοιμάζουν οι λαθροκυβερνώντες. Όμως, η χούντα (συνέχεια της προηγούμενης του Γ. Παπανδρέου) επειδή φοβάται, τρέμει στην ιδέα πως οι Έλληνες μπορεί να ενωθούν και να διεκδικήσουν να τους επιστρέψουν όλα όσα τους έχουν κλέψει οι επιτήδειοι δοτοί και ολίγιστοι πολιτικοί και οι υπάλληλοι των τραπεζών, απάντησε δυναμικά. Κατέβασε δυσανάλογα πολλές διμοιρίες των άλογων ΜΑΤ για να διαλύσει τον συγκεντρωμένο κόσμο. Μέχρις τις 9 μ.μ. το βράδυ της Κυριακής τα ΜΑΤ προκαλούσαν, ενώ περί τα 500 άτομα παραμένουν στο χώρο της πλατείας.

Ταυτόχρονα ένα παράξενο περιστατικό γινόταν στην κάτω πλατεία, που προτίμησε να κάνει συνέλευση ενώ τα ΜΑΤ (του γνωστού χειροφιληματία της Μιμής, Χρήστου Παπουτσή, υπουργού Προστασίας του Πολίτη) επιχειρούσαν κατά πολιτών στην πάνω πλατεία…!
Ακούστηκαν μάλιστα και τα εξής απίθανα από ομιλητή της συνέλευσης: "Είναι καλύτερα να μιλάμε εδώ, παρά να μουντζώνουμε στην πάνω πλατεία..."!!! (εμείς σημειώνουμε πως δεν υπήρξαν παρά μόνο πολιτικά συνθήματα στην πάνω πλατεία, αλλά φαίνεται πως για κάποιους(;) η συζήτηση είναι προτιμότερη)

Ο λαλίστατος ομιλητής όμως δεν έμεινε σε αυτή του την δήλωση και συνέχισε με το εξής απαράδεκτο: "…άλλωστε τα ΜΑΤ δεν κάνουν κάτι παράλογο!!! Είναι φυσικό να θέλουν να ανοίξουν το δρόμο αφού είναι λίγος ο κόσμος"!!! Πραγματικά, αν μιλούσε ο Παπαδήμος, ο Παπανδρέου, ο Γεν. Αστυνομικός Διευθυντής ή ακόμη και ο… Καρατζαφέρης, θα το καταλάβαινα… αλλά να μιλάει έτσι ένας της «κάτω πλατείας»; Πραγματικά αναρωτιέμαι, γιατί δεν θέλω να συμπεράνω…

Αξιοπερίεργο(!) επίσης είναι πως την ομήγυρη των «συνομιλούντων» της κάτω πλατείας, δεν ενοχλήθηκε καθόλου όταν διαδήλωναν δίπλα τους οι πληρωμένοι από την CIA "αντικαθεστωτικοί" Σύριοι εναντίον του Άσαντ!!!

Αισιόδοξη νότα της συγκέντρωσης ο πιστός στα ραντεβού του Συντάγματος ηρωικός διαδηλωτής λουκάνικος, που έδωσε από νωρίς το παρόν στην πάνω πλατεία.

Σε αντίθεση με τους χιλιάδες καναπεδάκηδες που απολάμβαναν την ζεστή ατμόσφαιρα της κολάσεως, στην οποία τους καλεί η χούντα του Παπαδήμου να ζήσουν χωρίς να αντιδρούν, περιμένοντας υπομονετικά την εξαθλίωση και την πείνα!!!

Τι να πούμε στους "ήρωες του καναπέ";

Απλώς "περαστικά και καλό ξύπνημα...", στην κόλαση που σας ετοιμάζουν.



για το καναδικό ειδησεογραφικό ιστολόγιο Global Research
Απόδοση: Ας Μιλήσουμε Επιτέλους


"Θυμάμαι ένα εδάφιο από το Bhagavad-Gita, το ινδουιστικό κείμενο: "Τώρα έχω γίνει ο Θάνατος, ο Καταστροφέας των Κόσμων"...". Τα λόγια αυτά ανήκουν στον J. Robert Oppenheimer (22/04/1904 - 18/02/1967), πυρηνικό φυσικό, διευθυντή του Προγράμματος "Μανχάτταν", που έγινε γνωστός ως "ο πατέρας της ατομικής βόμβας" που κατέστρεψε τις πόλεις Χιροσίμα και Ναγκασάκι.

Οι μεγάλες τραγικές ειρωνείες της Ιστορίας δεν συμβαίνουν κάθε μέρα. Σίγουρα μια από αυτές είναι το γεγονός ότι το Νόμπελ Ειρήνης απονεμήθηκε στον πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών, σε ένα έτος εκλογών, έναν πρόεδρο που συνέβαλε στην παγκόσμια αστάθεια και στη πιθανότητα της πυρηνικής σύγκρουσης, σε τέτοιο βαθμό μάλιστα που το "Ρολόι της Συντέλειας του Κόσμου", που διαχειρίζεται η περιοδική έκδοση των Πυρηνικών Επστημόνων του Πανεπιστημίου του Σικάγου, έχει αυτή την εβδομάδα προχωρήσει επικίνδυνα και δείχνει 5 λεπτά πριν από τα μεσάνυχτα.

Οι δείκτες του συμβολικού αυτού ρολογιού, που διατηρούν οι επιστήμονες από το 1947, δύο χρόνια μετά τη ρίψη των ατομικών βομβών στη Χιροσίμα και το Ναγκασάκι, δείχνουν ότι η ανθρωπότητα δεν ήταν ποτέ, εδώ και 26 χρόνια, πιο κοντά στην καταστροφή, με εξαίρεση το 2007, όταν οι δείκτες άρχισαν να κινούνται με παρόμοιο τρόπο, μετά από τις "νταηλίδικες" δηλώσεις του προέδρου George Bush.

Πόσο πολύ απείχαν, αλήθεια, από την ομιλία του Obama, τον Ιούνιο του 2009, στο Πανεπιστήμιο Al Azhar της Αιγύπτου, όπου δήλωσε ότι ο λόγος για τον οποίο είχε πάει στο Κάιρο ήταν "... για να αναζητήσει ένα νέο ξεκίνημα στις σχέσεις μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και των μουσουλμάνων ανά τον κόσμο, αλλά και για να μοιραστεί μαζί τους ... την ανοχή και την αξιοπρέπεια..."

Υποστήριξε τότε ο πρόεδρος: 

"Είναι ανάγκη να υπάρξει μια συνεχής προσπάθεια να ακούμε ο ένας τον άλλο, να μαθαίνουμε ο ένας από τον άλλο, να σεβαστούμε ο ένας τον άλλο και να αναζητήσουμε κοινό έδαφος. (...) Τα συμφέροντα που μοιραζόμαστε ως ανθρώπινα όντα είναι πολύ πιο ισχυρά από τις δυνάμεις που μας διαφοροποιούν και μας απομακρύνουν τον ένα από τον άλλο".

Δοκιμάστε να τα πείτε αυτά στους χαροκαμένους, τους ακρωτηριασμένους, τους άστεγους Λίβυους, Ιρακινούς, Αφγανούς, τους κατατρεγμένους από την εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ πολίτες της Συρίας, της οποίας πάνω από το 1/3 του πληθυσμού είναι κάτω από 14 χρόνων. Πέστε τα αυτά στον λαό του Ιράν, που απειλείται με αφανισμό, όπου και εκεί το 1/4 του πληθυσμού είναι παιδιά από 14 χρόνων και κάτω. Στον λαό του Ιράν, μιας χώρας που έχει δαιμονοποιηθεί όσο λίγες, μιας χώρας που φιλοξενεί απλόχερα έναν από τους μεγαλύτερους προσφυγικούς πληθυσμούς στον κόσμο. (Τα στοιχεία της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ για το 1999 δείχνουν ότι οι πρόσφυγες εκείνοι κόστιζαν στο Ιράν, μια χώρα που υπέφερε τότε από τις επιπτώσεις του εμπάργκο, 10 εκατομμύρια δολάρια την ημέρα.)

Δοκιμάστε να τα πείτε αυτά και στους λαούς του Πακιστάν, της Υεμένης, της Σομαλίας, που σκοτώνονται καθημερινά από αμερικάνικα μη επανδρωμένα αεροσκάφη και αλλεπάλληλες εκρήξεις βομβών.

Αυτή η "συνεχής προσπάθεια να ακούμε ο ένας τον άλλο", που υποσχέθηκε ο Οbama, προδόθηκε περίτρανα, επίσης, μέσω όλων αυτών των περιπτώσεων ανθρώπων που δεν δικάστηκαν, που φυλακίστηκαν, που κακοποιήθηκαν, που βασανίστηκαν στα σύγχρονα Γκούλαγκ στο Μπαγκράμ και στο Γουαντάναμο, στα χρόνια της προεδρίας Οbama, όπως και στα προηγούμενα χρόνια.

Όσο για το "Ρολόι της Συντέλειας", που δεν έπαψε να χτυπά, θα πρέπει να ανησυχεί όλους μας το γεγονός ότι μόνο για 17 λεπτά έδειξαν οι δείκτες του να είναι αρκετά πριν από τα μεσάνυχτα. Ήταν στις 31 Ιουλίου του 1991, όταν οι ΗΠΑ και η τότε Σοβιετική Ένωση, υπό τους George HW Bush και Michael Gorbachev, αντίστοιχα, υπέγραψαν τη συνθήκη για τη Μείωση των Στρατηγικών Όπλων. Ένα άλμα, μια ανάσα λίγων λεπτών, αφού το ρολόι έδειξε δέκα λεπτά πριν από τα μεσάνυχτα, το 1990. Αμέσως μετά έγινε η εισβολή στο Κουβέιτ και η μαζική επίθεση 32 χωρών εναντίον του Ιράκ. Κατά τα άλλα, το τείχος του Βερολίνου είχε ήδη πέσει, και ο ψυχρός πόλεμος έμοιαζε να τελειώνει. Έμοιαζε...

Το 1963 και το 1972, τα δύο χρόνια των φαινομενικά "πρωτοποριακών" συνθηκών μεταξύ των ΗΠΑ και της Σοβιετικής Ένωσης για τον περιορισμό των εξοπλισμών, το ρολόι έμεινε στάσιμο στα 10 λεπτά πριν από τα μεσάνυχτα.

Ακόμα και όταν η Ινδία έκανε την πρώτη της πυρηνική δοκιμή, και οι ΗΠΑ και η Σοβιετική Ένωση εκσγχρόνισαν και οι δύο το καταστροφικό πυρηνικό δυναμικό τους, το 1974, ο λεπτοδείκτης ήταν 4 λεπτά πριν από την ώρα που έδειχνε το ρολόι όταν ο Obama "συνέβαλε" με τα μέτρα του στην παγκόσμια ειρήνη.

Τα αμερικανικά αεροπλανοφόρα, Carl Vinson και John C. Stennis, φορτωμένα με πυρηνικά και άλλα όπλα μαζικού αφανισμού, όπως και οι χιλιάδες στρατιώτες που, με ανεβασμένο τον δείκτη τεστοστερόνης τους, κατευθύνονται προς το Ιράν. Εκεί ή θα βομβαρδίσουν πυρηνικές εγκαταστάσεις, φέρνοντας έτσι τον κόσμο πιο κοντά στον κίνδυνο ενός ενδεχόμενου "πυρηνικού χειμώνα", ή θα ρίξουν βόμβες για να κρατήσουν τα Στενά του Ορμούζ ανοικτά, ώστε να μην παρεμποδιστεί η διέλευση του ενός πέμπτου των αποθεμάτων πετρελαίου στον κόσμο. Τότε ο λεπτοδείκτης θα είναι μόλις 2 λεπτά πίσω από την ώρα που η Σοβιετική Ένωση δοκίμαζε την πρώτη ατομική βόμβα της, το 1947, σηματοδοτώντας έτσι την επίσημη έναρξη της κούρσας των πυρηνικών εξοπλισμών.

Με κομμένη την ανάσα, ο κόσμος παρακολουθούσε το ρολόι καθώς κινούνταν από τα 3 στα 2 λεπτά πριν από τα μεσάνυχτα, εκείνη τη στιγμή που η ανθρωπότητα πλησίασε περισσότερο την Αποκάλυψη, το 1953, όταν και οι ΗΠΑ και η Σοβιετική Ένωση έκαναν δοκιμές θερμοπυρηνικών συστημάτων, σε διάστημα εννέα μηνών η μία από την άλλη.

Υπάρχουν περίπου 19.000 πυρηνικά όπλα στον κόσμο, σύμφωνα με το Science and Security Board (Συμβούλιο Επιστήμης και Ασφάλειας).

"Επαρκούν για να ανατινάξουν τη Γη ξανά και ξανά. Βρισκόμαστε πραγματικά σε άμεσο κίνδυνο", μου είπε η Kennette Benedict, γενική διευθύντρια τής περιοδικής έκδοσης των Πυρηνικών Επστημόνων του Πανεπιστημίου του Σικάγου, όταν τη ρώτησα τι έδειχνε πρόσφατα το ρολόι τους.

"Η συνειδητοποίηση της κοινής μας κατάστασης και μοίρας ως ανθρώπων είναι μόνο η αρχή του έργου μας", δήλωνε ο πρόεδρος Obama στο Κάιρο, όταν υπήρχαν ακόμοι κάποιοι που πίστευαν αυτό το "Ναι, μπορούμε", που επαναλάμβανε. Πίστευαν πραγματικά ότι θα ήταν προάγγελος της ειρήνης, και μιας νέας "αυγής" για τον πλανήτη και την ανθρωπότητα.

Μας είπε και άλλα ο πρόεδρος Οbama...

"Κανένα σύστημα διακυβέρνησης δεν μπορεί και δεν πρέπει να επιβάλλεται από ένα έθνος σε κάποιο άλλο. Είναι πιο εύκολο να κηρύσσεις πολέμους από το να τους τελειώνεις. (...) Είναι ευκολότερο να προσέξει κανείς τις διαφορές που μας χωρίζουν από όλα εκείνα που έχουμε κοινά και μας ενώνουν. Αλλά θα πρέπει να επιλέξουμε τον σωστό, και όχι τον εύκολο δρόμο".

"Υπάρχει ένας κανόνας που βρίσκεται στον πυρήνα κάθε θρησκείας. "Οφείλουμε να κάνουμε στους άλλους μόνο αυτά που θα τους αφήναμε να κάνουν σε εμάς".

"Αυτή η αλήθεια είναι πάνω και πέρα από τα έθνη και τους λαούς. Η πεποίθηση αυτή δεν είναι κάτι καινούργιο. Δεν είναι μαύρη, λευκή ή μελαμψή. Δεν είναι χριστιανική, μουσουλμανική ή εβραϊκή. Είναι μια πεποίθηση που με τον παλμό της γεννήθηκε ο πολιτισμός, και που χτυπάει ακόμα στις καρδιές δισεκατομμυρίων ανθρώπων σε όλο τον κόσμο. Είναι η πίστη στους συνανθρώπους μας, και είναι ακριβώς αυτό που με έφερε εδώ σήμερα", κατέληξε ο πρόεδρος.

Μάλιστα. Ένα πράγμα μόνο έχω να προσθέσω. Προσοχή στους προέδρους εκείνους, που πλάι στο όνομά τους θα δείτε τη λέξη "νομπελίστας"...


Γιατί νομίζετε πως οι γίγαντες της διαδοχής, οι περισπούδαστοι δελφίνοι έκαναν τους αμνούς κατά την διάρκεια του συνεδρίου;

Γιατί νομίζετε πως άκουσαν με σκυμμένα κεφάλια τον μονόλογο της παραφροσύνης και ουδείς (πλην Χρυσοχοΐδη!!!) ψέλλισε κουβέντα, παρά μόνο απάντησαν με ανάλατα λογίδρια αποφεύγοντας οποιαδήποτε ρήξη;

Η εξήγηση είναι απλή (σύμφωνα με αξιόπιστες πηγές) και ακούει στο όνομα Μιχάλης Καρχιμάκης. Ο άρχοντας των φακέλλων. Όχι σαν αυτούς του Αλέξη, μιλάμε για φακέλλους ουσίας, προϊόν έρευνας δεκαετιών από τον μαιτρ του είδους.

Δεν είναι τυχαίο ότι ο Μιχαλιός κατάφερε ακόμα και να πείσει τον κόσμο για το δήθεν σκάνδαλο Βατοπεδίου, βγάζοντας μάλιστα τον αθόρυβο αγώνα του έξω από το κάδρο των πρόσφατων αντιδράσεων…

Όλο αυτό το διάστημα λοιπόν, ο δαίμων της Κρήτης, άφηνε δελφίνους και δελφίνες να παρελαύνουν σε κανάλια, ξιφομαχώντας με τον αρχηγό εξ’ αποστάσεως ενώ ο ίδιος (σύμφωνα πάντα με τις ίδιες πηγές) έφτιαχνε φακελλο για τον καθένα. Φαίνεται ότι ήλθε η στιγμή και τους χρησιμοποίησε. Δεν εξηγείται (ή μήπως θα πρέπει να αναζητήσουμε την απάντηση σε "βαλιτσάκια" που αλλάζουν χέρια) αλλιώς η ανοχή τους στις ασυναρτησίες του Γιώργου Παπανδρέου που υπό ομαλές συνθήκες θα έπρεπε να τον έχουν πάρει με τις πέτρες…

Φάκελλοι λοιπόν για τον καθέναν από τον δαιμόνιο Κρητικό και με διαρροές μάλιστα, αφού κάποιοι στο συνέδριο χαμηλόφωνα ¨”ενημέρωναν” ότι ο ΓΑΠ τους είχε “κλειδώσει” όλους πλην του Χρυσοχοΐδη (γιατί άραγε;) για τον οποίο φαίνεται ότι ο φάκελλος είναι αρκετά “light”…

Σύμφωνα με όσα έφτασαν στα αυτιά μας:
  • Ο φακελλος Μπένυ έχει άφθονη Θεσσαλονίκη,
  • ο φάκελλος Άννα είναι… συζυγικός,
  • ο φάκελλος Ανδρέας είναι προϊόν φαρμακοβιομηχανίας,
  • ο φάκελλος Μιχάλη είναι περίεργος αφού αφορά Μιλένα και τέως…
Το σημαντικό είναι πως οι τρεις πρώτοι σιώπησαν, άρα στο τέλος θα κάνουν ότι πει ο ΓΑΠ. Ο Μιχάλης συνεχίζει να τον χτυπά σαν χταπόδι, βάζοντας στο κάδρο και τον Μπέννυ… (λέτε να έχει κάποιο μυστικό ο Χρυσοχοΐδης ή αποφάσισε να τα βάλει στα ίσια με τον συνονόματό του;)

Εν αναμονή λοιπόν. Ο ταχυδρόμος χτυπά πάντα δυο φορές...

Εκτός αν έχει πολλά "βαλιτσάκια φορτωμένα"...


Και για να ευθυμήσουμε, από ένα σχόλιο του ιστολογίου: "Αγγελικούλα ζάχαρη, Αγγελικούλα μέλι, Αγγελικούλα κρύο νερό που πίνουν οι αγγέλοι..."! Σωστά δεν το είπα Μιχάλη;



  • Απειλή σκότους και ψύχους για περισσότερα από 20.000 νοικοκυριά
  • Σε ανυπακοή καλεί η ΓΕΝΟΠ
Εϊκοσι χιλιάδες εντολές διακοπής ρεύματος -εκτελεστέες από αύριο Δευτέρα- εξέδωσε η ΔΕΗ. Εκκληση στους τεχνικούς της ΔΕΗ να αγνοήσουν τις εντολές της διοίκησης και να μην προχωρήσουν σε διακοπή ρεύματος προς καταναλωτές που δεν έχουν πληρώσει το ειδικό τέλος ακινήτων έκανε η ΓΕΝΟΠ.

Η κυβέρνηση του Λουκά Παπαδήμου εκβιάζει να κόψει το ρεύμα και να αφήσει στο σκοτάδι αλλά και στο κρύο, περισσότερα από 20.000 νοικοκυριά. Η κυβέρνηση αυτή τολμά να μετατρέπεται σε κοινό εκβιαστή προκειμένου να εισπράξει από ανθρώπους που οι αλλαγές της οικονομικής πολιτικής και τα εγκληματικά (ή σκοπούμενα...) λάθη των πολιτικών, κατάφεραν να καταστρέψουν έναν λαό προκειμένου να εξυπηρετήσουν τους χορηγούς τους.

Σύμφωνα με τα σχετικά στοιχεία, για 250.000 λογαριασμούς ρεύματος με ειδικό τέλος ακινήτων που δεν έχουν πληρωθεί και έχει παρέλθει η προθεσμία των 80 ημερών, έχουν ήδη εκδοθεί 20.000 εντολές διακοπών που θα αρχίσουν να εκτελούνται από αύριο με προτεραιότητα στις περιοχές όπου η τιμή ζώνης των ακινήτων υπερβαίνει τις 2.500 ευρώ το τετραγωνικό μέτρο.

Αναλυτικά, σύμφωνα με στοιχεία από τη ΓΕΝΟΠ:
1. Από το σύνολο των 7.500.000 λογαριασμών της ΔΕΗ που εκδίδονται κάθε δίμηνο, τέλος ακινήτων (ΕΕΤΗΔΕ) περιλαμβάνουν οι περίπου 6.300.000.

2. Μέχρι σήμερα, από τις 10 Οκτωβρίου που βγήκε ο πρώτος λογαριασμός με ΕΕΤΗΔΕ, έχουν εκδοθεί 9.500.000 λογαριασμοί και το συνολικό ύψος των τελών (με ΕΕΤΗΔΕ) φθάνει στο 1.950.000.000 ευρώ.

3. Από τους 9.500.000 λογαριασμούς με ΕΕΤΗΔΕ μέχρι σήμερα έχουν πληρωθεί οι 5.500.000 με συνολικό ύψος τελών (με ΕΕΤΗΔΕ) 1.100.000.000 ευρώ.

Απειλή σκότους για 20.000 νοικοκυριά από αύριο - Σε ανυπακοή καλεί η ΓΕΝΟΠ


4. Από τους υπόλοιπους 4.000.000 λογαριασμούς με ΕΕΤΗΔΕ που δεν έχουν ακόμα πληρωθεί, οι 1.500.000 (με ύψος ΕΕΤΗΔΕ 350.000.000) έχουν λήξει και για 250.000 λογαριασμούς έχει παρέλθει και η προθεσμία των 80 ημερών για τη διακοπή ρεύματος.

Το σύστημα πληροφορικής της ΔΕΗ έχει εκδώσει ήδη 50.000 εντολές διακοπής από τις οποίες οι 20.000 έχουν προωθηθεί προς το διαχειριστή του Δικτύου για να γίνουν οι διακοπές.

Με ανακοίνωσή της η ΓΕΝΟΠ καλεί τους τεχνικούς της ΔΕΗ που θα λάβουν τις σχετικές εντολές να τις αγνοήσουν και να εμποδίσουν και τους εργολάβους που συνεργάζονται με τη ΔΕΗ να προχωρήσουν σε διακοπές.

«Το συνδικάτο σας, σας καλεί να αγνοήσετε αυτές τις εντολές», αναφέρει συγκεκριμένα η ΓΕΝΟΠ. «Έχουμε τα στοιχεία, τις διευθύνσεις, τις συνοικίες και το ύψος του λογαριασμού για κάθε σπίτι και κάθε μαγαζάκι. Έχουμε στα χέρια μας το ιστορικό των διακανονισμών. Ένα άλλο στοιχείο είναι οι κάρτες ανεργίας. Απ' όλα αυτά μπορούμε να βγάλουμε σημαντικά συμπεράσματα που θα μας δείξουν που θα θέσουμε προτεραιότητα και που όχι».

Η Ομοσπονδία επισημαίνει ότι η ηλεκτρική ενέργεια είναι αγαθό και δεν μπορεί να χρησιμοποιείται ως μοχλός εκβιασμού της κοινωνίας και επικαλείται μεταξύ άλλων δηλώσεις του Επιτρόπου Ενέργειας της ΕΕ, Γκύντερ Έτινγκερ, ότι δεν είναι σύννομη με την ευρωπαϊκή νομοθεσία η διακοπή του ρεύματος επειδή δεν πληρώνονται φόροι.




  • Γράφει ο Γιώργος Σταφυλάς
Μετά και την υποβάθμιση της πιστοληπτικής ικανότητας της Γαλλίας καθίσταται ολοφάνερο πλέον ότι οι οίκοι αξιολόγησης είναι πάνω από κράτη και θεσμούς.

Είναι ο γνωστός κύκλος υποδούλωσης στους παγκοσμιοποιητές. Πρώτα υποβάθμιση. Στη συνέχεια, συστάσεις και συμβουλές για μέτρα. Μετά φόροι, περικοπές και στο τέλος έρχεται το ΔΝΤ για να σε βγάλει από την δύσκολη θέση...

Το έργο το έχουμε ξαναδεί. Αυτό που μας απασχολεί είναι πως θα καταλήξει το έργο στην δικιάς μας περίπτωση. Όσο περνάει ο καιρός ερχόμαστε όλο και πιο κοντά στο να βαρέσουμε «κανόνι». Κανονικά όμως εμείς θα έπρεπε να είχαμε σωθεί ήδη δύο φορές. Πρώτα με την συμφωνία του Ιουλίου και ύστερα με την συμφωνία της 26 Οκτωβρίου. Όμως, παρότι υπογράψαμε αυτές τις συμφωνίες και δώσαμε όλα τα ανταλλάγματα που ζητούσαν οι δανειστές μας, είμαστε ακόμα στον ίδιο παρονομαστή. Η μόνη διαφορά είναι ότι μιλάμε περισσότερο για μια συντεταγμένη και όχι μια άτακτη χρεοκοπία.

Πρακτικά μια συντεταγμένη χρεοκοπία, εντός ευρώ, είναι το χειρότερο δυνατό σενάριο. Σημαίνει καταρχάς μια πλήρη επικράτηση των Γερμανικών θέσεων καθώς το σχέδιο της Γερμανίας ήταν εξ αρχής η συντεταγμένη χρεοκοπία των υπερχρεωμένων χωρών με παράλληλη απώλεια της εθνικής του κυριαρχίας. Άρα, πολύ απλά, στην περίπτωση της χώρας μας αυτό θα σημαίνει πως όχι μόνο θα βιώσουμε τους κραδασμούς στην οικονομία μας από μια χρεοκοπία, αλλά θα απωλέσουμε και τον ουσιαστικό έλεγχο της χώρας μας.

Γι αυτό και όλη η βιασύνη γύρω από την δανειακή. Το σχέδιο είναι πρώτα να ψηφίσουμε την δανειακή και μετά να μας χρεοκοπήσουν, αφού πρώτα θα έχουμε υποθηκεύσει την δημόσια περιουσία της χώρας, δηλαδή την περιουσία των πολιτών του χθες, του σήμερα και του αύριο. Μία περιουσία που την υπερασπίζει και την κατοχυρώνει το Διεθνές Δίκαιο, μία περιουσία που δεν μπορεί να πωληθεί από κανέναν προσωρινό «διαχειριστή» πολιτικό. Και όμως! Στην περίπτωσή μας πωλούνται όλα, σε τιμές εξευτελιστικές, με την μέθοδο του κλέφτη που ξεπουλάει εναγωνίως τα κλοπιμαία προκειμένου να μην βρεθούν στα χέρια του…!

Φυσικά αν θέλαμε να χρεοκοπήσουμε μπορούσαμε να το κάνουμε και μόνοι μας. Σε αυτή την περίπτωση όμως οι τοκογλύφοι θα έχαναν τα λεφτά τους. Θα κατέρρεαν οι τράπεζες και μαζί μ αυτές και το πολιτικό κατεστημένο που χρηματοδοτείται από αυτές. Εμείς (οι πολίτες της Ελλάδας και νόμιμοι ιδιοκτήτες) όμως θα είχαμε το πάνω χέρι στις διαπραγματεύσεις και δεν θα είχε υποθηκευτεί η δημόσια περιουσία της χώρας. Σκεφτείτε αν βάζαμε και τον ορυκτό πλούτο που οι πολιτικοί μας δεν έβλεπαν και που τώρα πωλούν δικαιώματα για την "εύρεσή" του…!

Αν είχαμε κηρύξει στάση πληρωμών πριν ακόμα μπούμε στο μνημόνιο, θα παραμέναμε εκτός αγορών για μια δεκαετία (στην χειρότερη περίπτωση), αλλά μέσα σε δύο χρόνια θα γνωρίζαμε ανάκαμψη. Θα γυρίζαμε στην δραχμή, θα αυτοδιαχειριζόμασταν με στρατηγικό σχέδιο τις ανάγκες της χώρας, θα κάναμε υποτίμηση όσο χρειαζόταν και όχι όσο θα μας επέβαλαν και το χρήμα θα ξανακυκλοφορούσε στην αγορά. Τα προϊόντα μας και ο τουρισμός θα ήταν και πάλι ανταγωνιστικά. Χρειάστηκαν δύο χρόνια «θυσιών» για να διαλύσουμε τελικά την ελληνική κοινωνία και να πλουτίσουμε ακόμη περισσότερο την εγχώρια και διεθνή πλουτοκρατία. Με την ανεργία να κοντεύει στο 25%, τα μαγαζιά να κλείνουν το ένα μετά το άλλο, τις επιχειρήσεις και τα νοικοκυριά να ασφυκτιούν κάτω από φόρους και χαράτσια… Και όλα αυτά για να φτάσουμε μετά από δέκα χρόνια να έχουμε το ίδιο χρέος με αυτό που άφησε η κυβέρνηση Καραμανλή! Ειρωνεία; Ίσως…

Όσο λοιπόν περνάει ο καιρός ξεκαθαρίζει το τοπίο. Αρχίζει και φαίνεται πεντακάθαρα το μέγεθος της προδοσίας. Η Ελλάδα δεν χρεοκόπησε ποτέ! Η πραγματική οικονομία εξακολουθεί και δουλεύει. Οι άνθρωποι της εργασίας, του εμπορίου, της παραγωγής εξακολουθούν και κινούν την μηχανή της οικονομίας παρ’ όλη την καταπίεση του ληστρικού, ξενοκίνητου πολιτικού κατεστημένου. Αυτό που χρεοκόπησε είναι μόνο το πολιτικό κατεστημένο της χώρας που προτίμησε να εξαγοράσει λίγο χρόνο για τον εαυτό του, υποδουλώνοντας και υποθηκεύοντας την χώρα. Μόνο που δεν θα γλιτώσουν ούτως ή άλλως αυτοί οι τσαρλατάνοι και θα πληρώσουν αναδρομικά όποια και αν είναι οι κατάληξη του έργου...




Διογκώνονται οι διαδηλώσεις κατά των κυβερνητικών μέτρων λιτότητας στη Ρουμανία. Αυτό που ξεκίνησε ως αντίδραση σε νομοσχέδιο για τη μερική ιδιωτικοποίηση του συστήματος Υγείας έχει εξελιχθεί σε γενικευμένη καταδίκη της λιτότητας και για τέταρτη συνεχή ημέρα, την Κυριακή, χιλιάδες πολίτες βγήκαν στους δρόμους του Βουκουρεστίου και μεγάλων πόλεων ζητώντας την παραίτηση του προέδρου Τραϊάν Μπαέσκου και πρόωρη προσφυγή στις κάλπες.

Στη συγκέντρωση που πραγματοποιήθηκε το βράδυ του Σαββάτου στο Βουκουρέστι ξέσπασαν συμπλοκές μεταξύ διαδηλωτών και αστυνομίας, με τις δυνάμεις ασφαλείας να κάνουν χρήση δακρυγόνων για να διαλύσουν πλήθος που εκσφενδόνιζε πέτρες.

Τουλάχιστον εννέα άτομα τραυματίστηκαν και διακομίστηκαν στο νοσοκομείο.

Οι διαδηλώσεις ξέσπασαν αφότου ο δημοφιλής αναπληρωτής υπουργός Υγείας Ραΐντ Αραφάτ παραιτήθηκε αντιδρώντας στις προτεινόμενες από την κυβέρνηση μεταρρυθμίσεις για τη μερική ιδιωτικοποίηση του συστήματος Υγείας.

Αντιμέτωπος με διογκούμενη πίεση, ο πρόεδρος της Ρουμανίας Τραϊάν Μπασέσκου απέσυρε το νομοσχέδιο, λέγοντας ότι συνειδητοποιεί πως δεν έχει στήριξη. Ωστόσο, η κίνηση δεν ηρέμησε τους διαδηλωτές που ζητούν τώρα την παραίτηση του Μπασέσκου και πρόωρη προσφυγή στις κάλπες.

Οι διαδηλώσεις έρχονται στον απόηχο των μέτρων λιτότητας που εισήγαγε η κυβέρνηση, περιλαμβανομένης της περικοπής μισθών στο δημόσιο τομέα. Τα μέτρα ακολούθησαν τη συμφωνία για την παροχή οικονομικής βοήθειας που υπεγράφη με το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο πριν δύο χρόνια προς υποστήριξη της οικονομίας της χώρας.


Σε όλους (ή σχεδόν σε όλους) είναι γνωστές οι παρεμβάσεις του Πάνου Καμμένου, του Έλληνα βουλευτή (ανεξάρτητου, αφού η ΝΔ δεν τον "αντέχει") που οι ομιλίες του είναι κόλαφος για την κυβέρνηση Παπαδήμου (αλλά και για την προηγούμενη του Γ. Παπανδρέου). Εσχάτως, ο έντιμος βουλευτής άρχισε να ενημερώνει και να επικοινωνεί εντονότερα με τους Έλληνες πολίτεες χρησιμοποιώντας facebook.

Στην πιό πρόσφατη παρέμβασή του προχωρά σε ένα κάλεσμα ένωσης των πολιτών, με παραμερισμό των διαφορών, προκειμένου να αντιμετωπισθεί η επερχόμενη λαίλαπα και ο ενδοτισμός των κυβερνώντων.

Πολλοί φίλοι και φίλες με ρωτάτε τι θα κάνω ,ποια είναι η θέση μου για το αύριο, πως πρέπει κατά τη γνώμη μου να αντισταθούμε στην κατοχή της χώρας μας και στη συνωμοσία παραχώρησης οριστικής της Εθνικής μας Κυριαρχίας.
Με αρκετούς γνωριζόμαστε χρόνια με πολλούς από εσάς είχαμε στο παρελθόν πολιτικά αντιπαρατεθεί και όπως μου λέτε είχατε κακή για εμένα άποψη, με άλλους έχουμε συμπορευτεί και παλέψει από κοινά μετερίζια με τιμήσατε με την εμπιστοσύνη σας να είμαι η φωνή σας στη Βουλή.
Αλλάξαν οι καιροί. Η Πατρίδα μας βρίσκεται θύμα της νέας τάξης πραγμάτων και των παγκοσμιοποιητών που επιθυμούν την κατάργηση του Έθνος-Κράτους, την ισοπέδωση του ανθρώπου ως προσωπικότητας και την μετατροπή του σε άψυχο κωδικό.
Όλα αυτά τα χρόνια που είμαι στα κοινά για ένα μόνο κανείς δεν πρέπει να αμφιβάλει, ασχέτως αν διαφωνεί με αυτό που λέω ΟΤΙ ΕΧΩ ΝΑ ΠΩ ΤΟ ΛΕΩ ΔΥΝΑΤΑ ΚΑΙ ΔΗΜΟΣΙΑ, ΑΚΟΥΣΤΕ ΤΗΝ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΜΟΥ ΜΕ ΤΟΝ ΝΙΚΟ ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΑΟΥ ΕΙΜΑΙ ΑΠΟΛΥΤΑ ΣΑΦΗΣ.
Από την μια μεριά λοιπόν νεοφιλελεύθεροι ,σοσιαλιστές της σαμπάνιας του καλαμποκιού και του foie-gras ,άθεοι μηδενιστές, και από την άλλη ΕΜΕΙΣ παλιοί ιδεολογικά αντίπαλοι με αγάπη όμως για την ΕΛΛΑΔΑ που ωφείλουμε να δημιουργήσουμε ένα μεγάλο πατριωτικό μέτωπο κρατώντας ο καθένας και η καθεμιά τα προσωπικά του πιστεύω για να ΑΠΟΤΡΕΨΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΑΡΑΔΟΣΗ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΑΓΕΝΝΗΤΩΝ ΝΕΚΡΩΝ.



Το βασικό ερώτημα που τίθεται προς τους Ευρωπαίους ηγέτες, βόρειους και νότιους, είναι ένα και μοναδικό:
  • Θέλουμε ή όχι ενιαία Ευρώπη;
  • Θέλουμε ή όχι το ευρώ;
  • Θέλουμε ή όχι κοινούς κανόνες;
Το βασικό ερώτημα που τίθεται προς τους Ευρωπαίους ηγέτες, βόρειους και νότιους, είναι ένα και μοναδικό. Θέλουμε ή όχι ενιαία Ευρώπη; Θέλουμε ή όχι το ευρώ; Θέλουμε ή όχι κοινούς κανόνες;

Σε αυτά τα βασικά ερωτήματα θα πρέπει να απαντήσουν οι Ευρωπαίοι ηγέτες και κυρίως αυτοί που κρατούν τα «κλειδιά» της Ε.Ε.

Μπορεί η απάντηση στα παραπάνω ερωτήματα να είναι φαινομενικά εύκολη και απλή. Μπορεί ένας αφελής ή ένας πονηρός να πει: η απάντηση είναι «ναι». Ποιος την αμφισβητεί; Και, όμως, στην πράξη καμιά από τις παραπάνω απαντήσεις δεν είναι δεδομένη.

Το πλέον χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι αυτό της Γερμανίας. Είναι η χώρα που αναμφίβολα ευνοείται από το κοινό νόμισμα και από την Ευρωπαϊκή Ενωση. Μπορεί να είναι αυτή που καλείται να συνεισφέρει τα περισσότερα σε περιόδους κρίσης, όπως η παρούσα, αλλά είναι αυτή που ευνοείται τα μέγιστα από την Ενωση των ευρωπαϊκών κρατών.

Τηρεί, άραγε, η Γερμανία τους κανόνες που η ίδια έχει υπογράψει; Η απάντηση είναι πως όχι. Σήμερα η γερμανική οικονομία είναι η πιο ανταγωνιστική στην Ευρώπη και κανείς δεν το αμφισβητεί. Γιατί όμως; Γιατί οι Γερμανοί είναι πιο εργατικοί από τους άλλους ή γιατί το γερμανικό δημόσιο είναι λιγότερο δυσκίνητο από ότι αυτό της Γαλλίας ή της Ολλανδίας ή της Φιλανδίας; Και στα δύο η απάντηση είναι πως όχι.

Από το 2000 η Γερμανία, έχοντας και τη συμφωνία των συνδικάτων και καταστρατηγώντας κάθε έννοια ισονομίας και κοινής πολιτικής, δεν έδινε αυξήσεις στους μισθούς των εργαζομένων, την ώρα που σε όλες τις άλλες χώρες οι αυξήσεις ήταν ανάλογες με την ανάπτυξη. Αυτή ήταν η πρώτη παράβαση. Και δεν ήταν η μόνη.

Και συνεχίζουμε. Την περασμένη Δευτέρα η Γερμανία δανείστηκε με αρνητικό επιτόκιο, δηλαδή κάποιος της εμπιστεύτηκε τα χρήματά του πληρώνοντας και ένα μικρό ποσό ως φύλακτρα. Την ίδια ώρα, η Ελλάδα δεν μπορεί να δανειστεί, και να μπορούσε το επιτόκιο θα ήταν σε απλησίαστα επίπεδα, η Ιταλία και η Ισπανία δανείζονται με 7%, ενώ και η Γαλλία, η δεύτερη οικονομία της Ευρώπης, πληρώνει επιτόκια κοντά ή πάνω από το 3%. Αλήθεια αυτό συνεπάγεται κανόνες ισονομίας σε μία Ευρώπη ίσων ευκαιριών που οραματιζόμαστε; Και βέβαια όχι.

Το κόστος δανεισμού της Γερμανίας είναι δυσανάλογα μικρότερο από ότι των άλλων χωρών. Ως εκ τούτου, τα τοκοχρεολύσια που καλούνται να πληρώσουν οι χώρες της Ε.Ε., πλην Γερμανίας, είναι μεγάλα και αυξάνουν το έλλειμμα. Ετσι, εφόσον υπάρξουν μέτρα για να μειωθούν τα ελλείμματα, αυτά θα αγγίξουν τις άλλες χώρες εκτός της Γερμανίας. Οι άλλες χώρες θα δέχονται πλήγμα στην ανάπτυξη και η Γερμανία θα κερδίζει από αυτό.

Μπορεί, όμως, να υπάρξει μία Ενωση χωρών από την οποία θα κερδίζει μόνο μία και θα χάνουν όλοι οι άλλοι;

Εχει αναλογιστεί η Γερμανία πως η κατάσταση αυτή δεν μπορεί να διαιωνίζεται στο διηνεκές; Μέχρι πότε πιστεύει πως το σύστημα θα αντέξει τα επιτόκια να είναι στο 7% ή στο 5% ή ακόμη και στο 4%, όταν η ίδια έχει μηδενικά;

Η άσκηση δεν έχει λύση όσο το σύστημα και η Γερμανία εθελοτυφλούν σε μία αμείλικτη πραγματικότητα.



Έχουν σηκωμένα τα μανίκια και δουλεύουν...
Νύχτα-μέρα. Εικοσιτετράωρα στη σειρά.

Στραγγίζουν τα νεοφιλελεύθερα μυαλά τους και καταλήγουν:
Πετσόκομμα μισθών, εισοδημάτων, επιδομάτων.
Αύξηση φορολογίας και χαράτσια.
Παραπάνω μειώσεις στα κοινωνικά επιδόματα.
Απολύσεις παντού.
Ανεργία παντού.
Μαγαζιά για κλείσιμο.
Επιχειρήσεις για πούλημα.

Κουράστηκαν τα κοπρόσκυλα.
Πήραν και βοηθούς.
Νέα κοπρόσκυλα.
Νέα άλλοθι.
Συγκυβερνήτες, σφάχτες.
Συναινετικοί Δήμιοι.
Όλα για την Καρέκλα.
Για το Χρήμα.
Για την Εξουσία.

Κι ΕΜΕΙΣ... θεατές... Καρτεράμε...

Τι καρτεράμε, ωρέ;

Να μας λυπηθούν οι Βάρβαροι Κατακτητές;
Τα Γουρούνια; Τα Λαμόγια; Οι "εταίροι"; Οι τοκογλύφοι;
Η Σιωπή Μας τους Λυτρώνει.
Τους Βολεύει. Τους Ενισχύει.

Τι καρτεράτε, ωρέ;

Η συναίνεσή τους μαρτυράει φόβο.
Μας Τρέμουν.
Τρέμουν το Λαό.
Συνασπίστηκαν να μας Αντιμετωπίσουν!

ΟΧΙ μούντζες και γιαούρτια.
Αντίσταση – Οργή - Φωνή... τα όπλα μας.
Πλατείες και Δρόμοι... αυτή είναι η λύση.

Mην καρτεράτε... Σπάρτακους!
Mόνοι μας...
Όλοι μαζί...



O κίνδυνος της φτώχειας απειλεί τον έναν στους πέντε 'Ελληνες, σύμφωνα με τα αποτελέσματα της δειγματοληπτικής Ερευνας Εισοδήματος και Συνθηκών που ανακοίνωσε η Ελληνική Στατιστική Αρχή (ΕΛΣΤΑΤ).

Το χρηματικό όριο της φτώχειας, σύμφωνα με δημοσίευμα της espressonews.gr, ανέρχεται στο ετήσιο ποσό των 7.178 ευρώ ανά άτομο και σε 15.073 ευρώ για νοικοκυριά με δύο ενήλικες και δύο εξαρτώμενα παιδιά ηλικίας κάτω των 14 ετών. Το μέσο ετήσιο ατομικό ισοδύναμο εισόδημα ανέρχεται σε 13.973,94 ευρώ και το μέσο ετήσιο διαθέσιμο εισόδημα των νοικοκυριών της χώρας σε 24.224,38 ευρώ. Τα νοικοκυριά που βρίσκονται σε κίνδυνο φτώχειας εκτιμώνται σε 868.597 και τα μέλη τους σε 2.204.800.

Ο κίνδυνος φτώχειας για παιδιά ηλικίας 0-17 ετών (παιδική φτώχεια) ανέρχεται σε 23% και είναι υψηλότερος κατά περίπου τρεις ποσοστιαίες μονάδες από το αντίστοιχο ποσοστό του συνολικού πληθυσμού. Ο κίνδυνος φτώχειας για άτομα ηλικίας άνω των 65 ετών υπολογίζεται σε ποσοστό 21,3% και είναι μειωμένος κατά 0,1% σε σχέση με το προηγούμενο έτος.

Ο πληθυσμός που διαβιεί σε νοικοκυριά, στα οποία δεν εργάζεται κανένα μέλος ή εργάζεται με μερική απασχόληση ανέρχεται σε 544.800 άτομα, ενώ το προηγούμενο έτος ανερχόταν σε 488.200 άτομα.

Ο απειλούμενος από τη φτώχεια πληθυσμός είναι κυρίως:

- Γυναίκες άνεργες (40,0%).
- Μονογονεϊκά νοικοκυριά με τουλάχιστον ένα εξαρτώμενο παιδί (33,4%).
- Νοικοκυριά με έναν ενήλικα ηλικίας 65 ετών και άνω (30,1%).
- Νοικοκυριά με 3 ή περισσότερους ενήλικες με εξαρτώμενα παιδιά (29,3%).
- Μονοπρόσωπα νοικοκυριά με μέλος θήλυ (27,7%).
- Παιδιά ηλικίας 0-17 ετών (23,0%).



Είχα διαβάσει τον Αύγουστο του 2011 ότι ο Μητροπολίτης Ζακύνθου Χρυσόστομος αποχωρεί οριστικά από τον επισκοπικό θρόνο την 01.09.2011 μετά από 35 χρόνια παραμονής στο αξίωμα. Γράφτηκε, μάλιστα, στον Τύπο ότι ο 72χρονος ιεράρχης δήλωσε πως κανείς δεν μπορεί να είναι ισόβιος σε μία τέτοια θέση και πρόσθεσε με έμφαση: «Η αποχώρησή μου είναι υπόθεση συνέπειας και όχι φυγής». Μπράβο του είπα μέσα μου. Να δώσει επί τέλους και κάποιος το παράδειγμα. Και διαβάζω σήμερα ότι ο Μητροπολίτης Δωδώνης Χρυσόστομος έκανε κάποια δήλωση. Δεν θυμάμαι τη δήλωση, διότι τη διέγραψα πάραυτα από τον σκληρό, αλλά μη αρτηριοσκληρυμμένο θέλω να πιστεύω, δίσκο του εγκεφάλου μου. Χαράχτηκε στη μνήμη μου μόνον το γεγονός ότι ο εν λόγω ιεράρχης είναι και πάλι μητροπολίτης.

Εν τέλει άλλα έλεγε τον Αύγουστο του 2011 και άλλα έκανε. Μολονότι αισθάνεται ότι ο Θεός τον έχει τάξει ισοβίως εκ δεξιών του για να ποιμαίνει το χριστεπώνυμο πλήρωμα από θέσεως επισκοπικού θρόνου και μόνον, μας ξεγέλασε λέγοντας ότι δίνει τόπο στα νιάτα. Ακριβώς όπως κάθε πολιτικάντης. Υπάρχει βέβαια και το ερώτημα πώς συμβαίνει να παραιτείται Μητροπολίτης από μία Μητρόπολη λόγω γήρατος και στη συνέχεια να εκλέγεται Μητροπολίτης σε άλλη Μητρόπολη. Είναι τούτο Κανονικόν; Αν είναι Κανονικόν, είναι και Θεάρεστον Άγιοι Πατέρες; Ή μήπως είσθε θιασώτες του Βουλγαράκη και της περιβόητης ρήσης του «το νόμιμον είναι και ηθικόν»;

Στη συνέχεια έπεσα πάνω σε ειδήσεις σχετικές με «θρησκευτικό τουρισμό». Εκεί κεραυνοβολήθηκα. Διάβασα, μάλιστα, ότι αυτού του είδους τον τουρισμό περιβάλλει με το κύρος του [εδώ γελάμε] και ο υφυπουργός Πολιτισμού Νικητιάδης. Ως προς τον Νικητιάδη δεν έχω να πω τίποτε. Είναι εφάμιλλος του Γιακουμάτου. Ο ένας έφτασε στο σημείο να προτείνει την εκμίσθωση των αρχαίων μνημείων σε ξένους, ώστε να εισρεύσει χρήμα, επειδή, προφανώς, τόσα χρόνια ως αντιπρόσωπος του Έθνους [εδώ πάλι γελάμε] δεν είχε ακούσει για εργοστάσια, επιχειρήσεις, αγροτική παραγωγή κ.λπ.
Ο άλλος ενηγκαλίσθη τον θρησκευτικό τουρισμό, ενώ το κόμμα του και οι άλλες δημοκρατικές δυνάμεις [εδώ γελάμε για τρίτη φορά] χλεύαζαν τον οδεύοντα στο κελί τής φυλακής ηγούμενο Ευφραίμ, επειδή είχε μεταβεί στη Ρωσσία κομίζων την Αγία Ζώνη, την οποία, λέει, υπεβίβασε σε αντικείμενο εμπορίου. Αν ο Ευφραίμ εμπορεύτηκε την Αγία Ζώνη, γιατί ενοχληθήκατε σεις οι φλογεροί οπαδοί του θρησκευτικού τουρισμού; Με τα δικά σας μέτρα και σταθμά ο Ευφραίμ δεν έκανε τίποτε άλλο πέρα από ένα promotion του θρησκευτικού τουρισμού. Διαφήμισε την πραμάτεια του και περίμενε να κατακλύσουν οι τουρίστες τη Μονή Βατοπεδίου για να εισρεύσει χρήμα. Προς τί η χλεύη υποκριτές και Φαρισαίοι; Πώς αντιλαμβάνεσθε σεις τον δικό σας θρησκευτικό τουρισμό, ώστε να τον συγκρίνουμε με εκείνον του Ευφραίμ και να συναγάγουμε χρήσιμα συμπεράσματα;

Εν τέλει υπάρχουν, δυστυχώς, δύο Ελλάδες σ’ αυτόν τον τόπο.

Υπάρχει από τη μια μεριά η Ελλάδα της εθνικής μειοψηφίας του εργολαβοπολιτικού κατεστημένου, ήτοι των φοροαποφευγόντων επιχειρηματιών που κυβερνούν [Μπόμπολας, Κόκκαλης, Λάτσης, Βαρδινογιάννης, Ψυχάρης, Κοντομηνάς, Μυτιληναίος, Κοπελούζος, Συγγελίδης και πολλοί άλλοι τα ονόματα των οποίων μου διαφεύγουν, αλλά πρέπει να είναι περί τους 300 τον αριθμόν] και των υπηρετών τους, ήτοι των καρφωμένων στις καρέκλες πρωθυπουργών, υπουργών, υφυπουργών, βουλευτών, περιφερειαρχών, δημάρχων, πάσης φύσεως διοικητών και συμβούλων, των εξωνημένων δημοσιογράφων και των λοιπών δημοσίων υπαλλήλων που πλαισιώνουν τα όργανα των κομμάτων εξουσίας κυρίως, οι οποίοι ενεργούν ή παραλείπουν κατ’ εντολήν ή κατά την εικαζομένη βούληση των εργολάβων. Συνελόντι επείν, υπάρχει η ισχνή, αλλά πανίσχυρη, Ελλάδα του Κουλούρη, του Άκη, του Τσουκάτου, του Γιωργάκη, του Μάκη, του Πάκη και του Αντωνάκη που καταπιέζει, ασχημονεί και απομυζά.

Από την άλλη υπάρχει η Ελλάδα των εργατών και υπαλλήλων, συνταξιούχων ή εν ενεργεία, και των φερομένων ως φοροδιαφευγόντων αγροτών και μικρομεσαίων ελεύθερων επαγγελματιών που αγωνίστηκαν και αγωνίζονται μια ζωή για να αναθρέψουν σωστούς πολίτες πιστούς στην πατρίδα με αρχές και αξίες, πλαισιωμένων από ευάριθμους φωτεινούς ηγέτες ή επιχειρηματίες. Συνελόντι ειπείν, υπάρχει η ρωμαλέα Ελλάδα του Εμφιετζόγλου, του Τάσσου, του Χριστόδουλου, του Καμμένου, την οποία συγκροτεί η αλυσοδεμένη στα κάτεργα πλημμυρίδα του ελληνικού λαού.

Τελειώνοντας σκέφτηκα πως ίσως να μην είναι άρτιο τούτο το σημειωματάκι, επειδή ουδεμία αναφορά γίνεται στη Δικαιοσύνη. Θα περιοριστώ στην αντιγραφή ενός αποσπάσματος από το βιβλίο του Μανώλη Κοττάκη «Καραμανλής, off the record» [σελ. 177].

«Το σχεδιασμό για προσφυγή στις κάλπες παραλίγο να τινάξει στον αέρα ο εισαγγελέας Ζορμπάς με το πόρισμα που έστειλε στη δικαιοσύνη για τα ομόλογα. Ο εισαγγελέας Εφετών Γιώργος Κολιοκώστας το χαρακτήρισε όμως «μη σύννομο» (δεν είχε συνεδριάσει η ολομέλεια της Αρχής Ξεπλύματος Βρόμικου Χρήματος για να το επικυρώσει) και αντί της Βουλής ανέθεσε περαιτέρω έρευνα σε εφέτη-ανακριτή. Αν το είχε στείλει στο Κοινοβούλιο, ενεργοποιώντας της διατάξεις του νόμου περί ευθύνης υπουργών, οι εκλογές θα είχαν τιναχτεί στο αέρα!».

[ΣΗΜ: για την ακρίβεια
α] ο Ζορμπάς δεν ήταν εισαγγελέας εν ενεργεία,
β] ο Κολιοκώστας δεν έστειλε το πόρισμα στη βουλή αυτοβούλως, αλλά κατ’ εντολή Σανιδά, την οποίαν υπεχρεούτο κατά νόμον να εκτελέσει, έστω και αν διαφωνούσε με αυτήν,
γ] στη συνέχεια ο Αλογοσκούφης καρατόμησε τον Ζορμπά δια καταργήσεως της Επιτροπής, στην οποίαν αυτός προΐστατο.
Ακριβώς όπως αργότερα ο Μπένι κατήργησε το ΔΣ της ΕΛ.ΣΤΑΤ., πλην του Προέδρου, επειδή βγήκαν στα φόρα τα μαγειρέματα με το έλλειμμα του 2009.
Μας ξέφυγαν τα πρόσωπα; Καταργούμε τις θέσεις τους. Ψεκάστε, σκουπίστε, τελειώσατε. Όλα τα γουρούνια την ίδια τακτική ακολουθούν].



Ο βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας, Πάνος Καμμένος, αποκάλυψε (τον προηγούμενο μήνα, αλλά δεν παύει να είναι επίκαιρο, αφού οι σχεδιασμοί δεν έχουν αντιμετωπισθεί ούτε στο ελάχιστο και ως εκ τούτου δεν έχουν αναβληθεί) στη Βουλή πως υπάρχει σχέδιο διαμελισμού της χώρας, το οποίο βρίσκεται σε εξέλιξη. Αν και αυτό ακούγεται κάπως τρομακτικό, δεν παύει να έχει και τις θετικές του πλευρές.

Ο κ. Καμμένος είπε πως γίνεται επιχείρηση ανεξαρτητοποίησης της Θράκης με τη συμβολή των Γερμανών και την ανοχή της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Αν όσα υποστήριξε ο κ. Καμμένος υλοποιηθούν, θα πέσει πολύ χρήμα στην ανεξάρτητη Θράκη τα επόμενα χρόνια. Θα γίνουν επενδύσεις από τους Γερμανούς και τους άλλους Ευρωπαίους εταίρους στην Ξάνθη και στην Κομοτηνή – η Αλεξανδρούπολη θα γίνει κάτι σαν... Μονακό.

Μόνο που αυτή η οικονομική πρόοδος δεν πρόκειται να οφελήσει την Ελλάδα. Βλέπετε, οι σχεδιασμοί των Γερμανών (αλλά και των Γάλλων), θέλουν την πλήρη εκμετάλλευση εκ μέρους τους, ενώ δεν αποκλείεται η περαιτέρω πίεση της κυβέρνησης των Αθηνών, μέσω μίας πρότασης συνεργασίας Ελλάδας και Τουρκίας, οι οποίες θα εμφανισθούν ως εγγυήτριες δυνάμεις μετά από κάποιο αίτημα "ανεξαρτησίας". Το αίτημα αυτό αναμένεται να κατατεθεί από την ήδη υπάρχουσα Ανεξάρτητη Συμβουλευτική Επιτροπή Τούρκων Δυτικής Θράκης (η οποία λειτουργεί ως άτυπη -και φυσικά παράνομη- κυβέρνηση, με κονδύλια που στέλνει η Άγκυρα είτε μέσω του τουρκικού προξενείου της Κομοτηνής, είτε μέσω "δανείων" που παρέχει η τουρκική τράπεζα Ziraat που δραστηριοποιείται στους δύο επίμαχους νομούς Ξάνθης και Ροδόπης) και θα λειτουργήσει ως μοχλός πίεσης στην Αθήνα. Βέβαια, μετά από τις πρόσφατες εξελίξεις του Σεπτεμβρίου, δεν θεωρείται διόλου απίθανο να βρεθούν "πρόθυμοι" δήμαρχοι ή και ακόμη και ο ίδιος ο περιφερειάρχης Αν. Μακεδονίας και Θράκης, οι οποίοι θα θέσουν θέμα μίας άτυπης διοικητικής και οικονομικής ανεξαρτησίας μέσω των ΕΟΖ (Ειδικές Οικονομικές Ζώνες) ή και μέσω της ευρύτερης "αναπτυξιακής" συνεργασίας με κεφάλαια που θα φέρουν τούρκοι μεγαλο-επιχειρηματίες επενδυτές.

Κάποιοι (οι γνωστοί για τις παρωπίδες τους επί των εθνικών θεμάτων) μειδιάζουν, ειρωνεύονται ή ακόμη και καγχάζουν, αποκρύπτοντας όμως την μηδενική τους γνώση για τα όσα συμβαίνουν στην ακριτική αυτή γωνιά της Ελλάδας. Και αυτό ακριβώς είναι το πλέον ευαίσθητο σημείο της Θράκης, το οποίο έτυχε της απόλυτης εκμετάλλευσης εκείνων που αποσκοπούν στην απόλυτη εκμετάλλευσή της.

Ο μεγαλύτερος κίνδυνος δεν είναι η Άγκυρα, η οποία δεν χάνει ευκαιρία να εκδηλώσει το ενδιαφέρον της για την Ελληνική Θράκη. Ούτε φυσικά ως πρώτιστος κίνδυνος θεωρούνται οι Γερμανοί και οι Γάλλοι, οι οποίοι θέλουν να υφαρπάξουν τον πλουσιότατο ορυκτό πλούτο της περιοχής και να βρεθούν ως κάτοχοι γης στην Θράκη, στο αυριανό ενεργειακό σταυροδρόμι της Ευρώπης. Ο μέγιστος κίνδυνος για την χώρα, αλλά και για την Θράκη ιδιαίτερα, είναι εκείνοι που έχοντας μηδενική γνώση των εξελίξεων στην περιοχή, τολμούν να καγχάζουν διάφορα στην προσπάθειά τους να "αποδείξουν" την ανυπαρξία οιουδήποτε κινδύνου. Η Θράκη δεν κινδυνεύει στα σύνορά της από κάποιους εξωτερικούς εχθρούς, αλλά από εκείνους που δεν θέλουν (ή δεν μπορούν) να δούνε την πραγματικότητα. Από όλους εκείνους που προτιμούν να ασχολούνται με τους γνωστούς εξυπνακισμούς και που φυσικά, δεν θα χάσουν και τον ύπνο τους εάν υπάρξουν εξελίξεις εις βάρος της Ελλάδας και των Ελλήνων της Θράκης. Είναι όλοι εκείνοι που μέχρι και σήμερα απευθύνονται προς τους Θρακιώτες ονομάζοντάς τους "τούρκους", είναι όλοι εκείνοι που όταν αναφέρονται στην Θράκη μιλάνε ειρωνικά για χρήση διαβατηρίου, είναι όλοι εκείνοι που η στείρα γνώση τους και ο μηδενικός πατριωτισμός τους (ανεξάρτητα από την μάσκα που από καιρού εις καιρόν φορούν) δεν διστάζει να εκθέσει σε αμφισβήτηση την Ελληνικότητα της περιοχής...

Δυστυχώς, η Θράκη κινδυνεύει. Και κάθε μέρα που ξημερώνει, ο κίνδυνος αυτός αυξάνεται. Κανείς δεν επιχαίρει για τα όσα γίνονται, για τα όσα δεν γίνονται ή για τα όσα παραβλέπονται (τόσο από τις εκάστοτε κυβερνήσεις, όσο και από διάφορους επαγγελματίες κονδυλοφόρους - εξυπνακιστές) και που δυσχεραίνουν τον Ελληνισμό και την Ελληνικότητα της Θράκης. Φυσικά απευχόμαστε να υπάρξουν δυσάρεστες εξελίξεις προκειμένου να επαληθευθούμε. Όμως, μήπως τελικά, είναι πολλοί εκείνοι οι "έλληνες" που ασπάζονται με πολύ μεγάλη ευκολία οποιοδήποτε βοθρόλυμα εκθέτει την Θράκη και αυξάνει ολοένα και περισσότερο την απόσταση των Αθηνών από μία ιστορικά Ελληνική γεωγραφική περιοχή;

Η Θράκη δεν είναι πολιτικό θέμα που μπορεί να σταθεί αιτία αντιπαράθεσης μεταξύ κομμάτων. Η Θράκη είναι είναι καθαρά εθνικό θέμα, μείζονος σημασίας. Και για όσο διάστημα δεν γίνει κατανοητό από τα κόμματα και τους διάσπαρτους εθνομηδενιστές κονδυλοφόρους τους, πως η Θράκη βιώνει ήδη μία επίθεση και χρειάζεται στήριξη από όλους (τους Έλληνες), τότε το πρόβλημα θα συνεχίσει να γιγαντώνεται με άγνωστα αποτελέσματα.

Ίσως κάποιοι να ενδιαφέρονται για τον καναπέ τους και τον μικρόκοσμό τους. Όμως, θα πρέπει να γνωρίζουν πως υπάρχουν και Έλληνες που δεν είναι διατεθειμένοι να θρηνήσουν νέες χαμένες πατρίδες, νέες εθνικές ήττες, νέα θύματα της αδιαφορίας και της θολοκουλτούρας του ωχαδερφισμού και των παρωπίδων που με μεγάλη προθυμία φορούν κάποιοι καινοφανείς τουρκοτσολιάδες.



Νέες απαιτήσεις της τρόικας έρχονται να προστεθούν στις ήδη σκληρές εντολές για περικοπές σε μισθούς και συντάξεις.

Η τρόικα ζητά να καταργηθούν όλα τα προνόμια (μισθολογικά, εργασιακά και ασφαλιστικά) που έχουν οι εργαζόμενοι στις ΔΕΚΟ και τις τράπεζες. Ζητά επίσης δραστικές περικοπές στον 13ο και το 14ο μισθό των εργαζομένων στον ιδιωτικό τομέα, «πάγωμα» των λοιπών αποδοχών τους τουλάχιστον μέχρι το τέλος του 2015 και μαζικές απολύσεις εκατοντάδων χιλιάδων δημοσίων υπαλλήλων

Τα μέτρα αυτά προετοιμάζονται προκειμένου να περιληφθούν στο νέο επαχθές Μνημόνιο Οικονομικής Πολιτικής για την περίοδο 2012-2015, το οποίο επιθυμούν να επιβάλουν στον ελληνικό λαό ο διορισμένος πρωθυπουργός Παπαδήμος, ΠΑΣΟΚ και η Τρόικα του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.

Οι περικοπές στον 13ο και το 14ο μισθό των εργαζομένων στον ιδιωτικό τομέα και το «πάγωμα» των αποδοχών τους θα επιβληθούν μέσω Πράξης Νομοθετικού Περιεχομένου, σε περίπτωση που οι εκπρόσωποι των εργοδοτών και των εργαζομένων δεν καταλήξουν από μόνοι τους σε μια συμφωνία για τη μείωση μισθολογικού κόστους των επιχειρήσεων. Οι πληροφορίες κάνουν λόγο για πλαφόν 1.500 ευρώ μικτά ώστε να μη χαθούν οι δύο μισθοί ενώ όσοι τα ξεπερνούν αυτά τα χρήματα θα παίρνουν τα Χριστούγεννα 1.500 ευρώ, το Πάσχα 750 ευρώ και επίδομα αδείας 750 ευρώ. Οι περικοπές δεν θα αγγίξουν μισθωτούς του ιδιωτικού τομέα με αποδοχές κάτω από το «πλαφόν».

Οι τελευταίες πληροφορίες αναφέρουν ότι στο νέο Μνημόνιο Οικονομικής Πολιτικής που ο κ. Παπαδήμος επιθυμεί να υπογραφεί με την Τρόικα σχεδιάζεται να περιληφθεί ρητή δέσμευση της ελληνικής πλευράς ότι ο αριθμός των εργαζομένων στις υπηρεσίες, στους φορείς και τους οργανισμούς του Δημοσίου θα μειωθεί φέτος κατά 50.000 – 100.000 άτομα και σωρευτικά μέχρι το τέλος του 2015 τουλάχιστον κατά 200.000-300.000 άτομα!

Επιπλέον, στα μέτρα για τη μείωση των δαπανών του Κρατικού Προϋπολογισμού που θα επιδιώξει να περάσει ο «φιλομνημονιακός» πρωθυπουργός περιλαμβάνονται:

Νέες μειώσεις μισθών

Στους στρατιωτικούς, στους αστυνομικούς, στους λιμενικούς, στους πυροσβέστες, στους δικαστικούς, στους ιατρούς του ΕΣΥ, στους πανεπιστημιακούς καθηγητές, στους καθηγητές ΤΕΙ, στους ερευνητές, στους διπλωματικούς υπαλλήλους και τους λοιπούς λειτουργούς του Δημοσίου, οι οποίοι εξαιρέθηκαν από το επαχθές μισθολόγιο των πολιτικών υπαλλήλων, θα επιβληθούν εντός του 2012 περικοπές αποδοχών που θα ανέρχονται σε 20% σε μέσα επίπεδα, αλλά θα κυμαίνονται από 10% έως και 50%.

Νέες περικοπές-σοκ σε όλες τις συντάξεις και τις εφάπαξ παροχές.

Το ανώτατο όριο στο ύψος των συντάξεων θα περιοριστεί ακόμη περισσότερο και θα υποχωρήσει κάτω από το επίπεδο των 2.000 ευρώ, ενώ παράλληλα θα επιβληθούν μειώσεις-μαμούθ έως και 50% σε κύριες συντάξεις ακόμη και κάτω των 1.000 ευρώ! Σημαντικές θα είναι επίσης οι μειώσεις που θα επιβληθούν εκ νέου στις επικουρικές συντάξεις και στα εφάπαξ των δημοσίων υπαλλήλων και των ασφαλισμένων σε Ταμεία του ιδιωτικού τομέα.

- Περικοπές και καταργήσεις κοινωνικών επιδομάτων και παροχών για ανέργους, τριτέκνους, πολυτέκνους και αναπήρους. Οι περικοπές θα επιβληθούν με την καθιέρωση πολύ χαμηλών εισοδηματικών και περιουσιακών κριτηρίων. Τα επιδόματα που καταβάλλονται σε ανέργους, αναπήρους, τριτέκνους και πολυτέκνους, καθώς και για ισόβιες πολυτεκνικές συντάξεις, θα περιοριστούν σημαντικά, καθώς η καταβολή των συγκεκριμένων επιδομάτων θα συνδεθεί άμεσα με κριτήρια που θα αφορούν στο ύψος του ετήσιου δηλωθέντος ή τεκμαρτού εισοδήματος και στα περιουσιακά στοιχεία που κατέχουν οι σημερινοί δικαιούχοι των επιδομάτων!

- Μειώσεις στα ποσά των δαπανών υγειονομικής περίθαλψης που θα μπορούν να καλύψουν τα ασφαλιστικά ταμεία.

Η ουσία είναι ότι οι απαιτήσεις της τρόικας δεν έχουν τελειωμό ενώ πρόκειται για ωμή παρέμβαση στα εσωτερικά της χώρας η απαίτηση να προχωρήσει η κυβέρνηση με Διάταγμα τύπου Χούντας στα μέτρα που ζητούνται.

Και το ερώτημα είναι:

Κ. Παπαδήμο, καμιά διαπραγμάτευση;

Γιατί σας βάλαμε στο ανώτατο αξίωμα;

Για να μας τρώτε το χρόνο;




Γράφει ο Παναγιώτης Αποστόλου
Οικονομολόγος

Τα δυόμισι τελευταία χρόνια στην πολιτική σκηνή της πατρίδας μας παρακολουθούμε ένα κινηματογραφικό θρίλερ, όπου στυγνοί πολιτικοί εγκληματίες δολοφονούν και στην συνέχεια διαμελίζουν τον κοινωνικό ιστό της χώρας μας, δηλαδή τη μεσαία αστική τάξη, τη ραχοκοκαλιά της κοινωνίας μας.

Επί δυόμισι χρόνια επιβάλουν στον Ελληνικό λαό λανθασμένες οικονομικές συνταγές, που έχουν όλες αποτύχει. Αυτοί, οι...
έμμισθοι πολιτικοί εκτελεστές συμβολαίων της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου (koza nostrum) έχουν ένα και μοναδικό σκοπό, την διάλυση της Ελλάδος προκειμένου να υφαρπάξουν τον τεράστιων αποθεμάτων ορυκτό της πλούτο και τη δημόσια αλλά και ιδιωτική της περιουσία. Γιαυτό επιδιώκουν να δημιουργήσουν μια κατεχόμενη οικονομικά και πολιτικά χώρα, που στην ίδια δεν θα ανήκει απολύτως τίποτε. Παρόλα αυτά, εξακολουθούν να εφαρμόζουν τις ίδιες αποτυχημένες συνταγές και έχουν το απύθμενο θράσος να ισχυρίζονται πως το κάνουν για «το καλό μας».

Κάτω από αυτή τη φιλοσοφία επέβαλαν μια φοροεισπρακτική επιδρομή με αυξήσεις στους φορολογικούς συντελεστές όλων των καταναλωτικών αγαθών, μείωση των μισθών και συντάξεων καθώς και περικοπή των δώρων Χριστουγέννων, Πάσχα και επιδομάτων αδείας στους δημόσιους υπαλλήλους. Επίσης ψαλίδισαν τους μισθούς των ιδιωτικών υπαλλήλων και σύντομα θα εφαρμόσουν και την περικοπή, επιπλέον, των μισθών και την κατάργηση όλων των δώρων και στον ιδιωτικό τομέα, τον πλέον παραγωγικό τομέα της Ελληνικής κοινωνίας.

Κατά αυτόν τον τρόπο πέτυχαν, γιατί περί κατορθώματος πρόκειται, να διαλύσουν την αγορά με αποτέλεσμα την απόλυτη καθίζηση της οικοδομικής ανάπτυξης από όπου ζούσαν πολλά επαγγέλματα και της απόλυτης διάλυσης της εμπορικής αγοράς, αφού καθημερινά γινόμαστε μάρτυρες των αυξανομένων λουκέτων των εμπορικών καταστημάτων. Έτσι, η ανεργία έχει εκτιναχτεί σε άκρως επικίνδυνα νούμερα και οι άνεργοι έχουν φθάσει τις 900 χιλιάδες (220 χιλιάδες τον τελευταίο χρόνο). Πολλοί δε από τους απολυμένους, που πνίγονται από τρέχουσες υποχρεώσεις, καταφεύγουν πολλές φορές σε ακραίες λύσεις, όπως οι αυτοκτονίες που έχουν το τελευταίο διάστημα αυξηθεί.

Ταυτόχρονα, οι νέοι μας αποφασίζουν να εγκαταλείψουν την πατρίδα μας και να βρουν αλλού την τύχη τους. Στις ημέρες μας βιώνουμε μεγαλύτερο κύμα μεταναστεύσεως από το 1960-61. Τα καθημερινά συσσίτια των δήμων και της εκκλησίας καθημερινά αυξάνουν και ο Πρωθυπουργός της χώρας, ο κ. Λουκάς Παπαδήμος, επιχαίρεται γι΄αυτό. Έχουν οδηγήσει τρία εκατομμύρια Έλληνες κάτω από τα όρια της φτώχιας και ζουν ημέρες απόλυτης εξαθλίωσης. Το ασφαλιστικό μας σύστημα έχει περιέλθει σε πλήρες αδιέξοδο και έχουν θανατωθεί τα συνταξιοδοτικά προγράμματα από τη στιγμή που οι εισφορές προς τα ταμεία έχουν μειωθεί αφάνταστα.

Πολλοί από τους συνανθρώπους μας μη αντέχοντας τα δυσβάσταχτα τέλη κυκλοφορίας των αυτοκινήτων τους, αναγκάσθηκαν να παραδώσουν τις πινακίδες (τουλάχιστον 700 χιλ.), στερώντας από το Ελληνικό δημόσιο, έσοδα που θεωρούσε πως θα εισπράξει. Τέλος βάζουν βαθιά το χέρι τους στη τσέπη των Ελλήνων πολιτών και κλέβουν, με την μέθοδο του αποφασίζουμε και διατάσουμε (της αλήστου μνήμης ρήση του Ζαγοριανάκου), το τελευταίο απόθεμά του, μέσω των χαρατσιών που επέβαλαν στους λογαριασμούς της ΔΕΗ ως τέλος ακίνητης περιουσίας και της ειδικής εισφοράς αλληλεγγύης στα εκκαθαριστικά σημειώματα των εφοριών.

Ωστόσο, παρά τα παραπάνω, η μείωση των φορολογικών εσόδων έχει πάρει καταστροφικές διαστάσεις και το έλλειμμα στο τέλος του χρόνου εκτιμάται πως θα φθάσει στο 9,6% του ΑΕΠ, αν και τον μήνα Δεκέμβριο είχαμε απρόβλεπτη αύξηση των εσόδων. Το δημοσιονομικό εκτροχιασμό έρχεται να συμπληρώσει εκτός της μείωσης των φορολογικών εσόδων και η αύξηση των δημοσίων δαπανών. Έτσι, έχουμε το φαινόμενο να μην μπορεί να καταβληθεί το εφάπαξ των δημοσίων υπαλλήλων, να έχει αυξηθεί πολύ ο χρόνος καταβολής των συντάξεων σε νέους συνταξιούχους και να ξεπερνά τα τρία χρόνια η καταβολή της συντάξεως των επικουρικών ταμείων.

Καταυτόν τον τρόπο η κρίση αυξάνει και η ύφεση βαθαίνει. Το ερώτημα, όμως που πλανάται σε όλο τον Ελληνικό λαό είναι: Αυτοί οι αχυράνθρωποι της εξουσίας (Παπανδρέου, Παπακωνσταντίνου, Βενιζέλος και Παπαδήμος) είναι απλά ανίκανοι ή συνειδητά έχουν δημιουργήσει την κοινωνική, οικονομική και πολιτική καταστροφή μας; Μήπως, στοχευμένα έχουν δημιουργήσει μια Εθνική καταστροφή που δεν έχει προηγούμενο και για να επαλειφθεί και να σηκώσει το Έθνος μας κεφάλι θα πρέπει να περάσουν πολλές δεκαετίες;

Μέσα, λοιπόν, στην ζοφερή αυτή κατάσταση, της απόλυτης εξαθλίωσης του Ελληνικού λαού, η μνημονιακή κυβέρνηση Παπαδήμου, σκέφτεται να πετσοκόψει κι άλλο τους μισθούς στον ιδιωτικό τομέα κατά 30-35%, καθώς και τις επικουρικές συντάξεις, χωρίς βεβαίως να έχει αγγίξει μέχρι αυτή τη στιγμή, ούτε να σκέφτεται να αγγίξει τους έχοντες και κατέχοντες της χώρας μας, δηλαδή τους μεγαλοεργολάβους, τους μεγαλοεφοπλιστές και τους μεγαλοβιομηχάνους. Τις επόμενες δε ημέρες, αυτή η μειοδοτική κυβέρνηση θα δέσει πισθάγκωνα τον Ελληνικό λαό υπογράφοντας την δανειακή σύμβαση και εκδίδοντας νέα ομόλογα του Δημοσίου που θα υπάγονται στο βρετανικό δίκαιο όπως και το χρέος μας και όχι στο Ελληνικό δίκαιο όπως ήταν μέχρι τώρα.

Κατά συνέπεια ότι έχει ψηφισθεί και ότι θα ψηφισθεί θα ισχύει και σε περίπτωση που για τον όποιο λόγο αναγκασθούμε να επιστρέψουμε στο Εθνικό μας νόμισμα, την δραχμή. Προσωπικά εκτιμώ πως μετά την υπογραφή της δανειακής σύμβασης θα είμαστε για τους Γερμανοτσολιάδες της Ε.Ε. ένας άχρηστος εταίρος που δεν θα έχει τι άλλο να του πάρουν. Ως εκ τούτου, θα μπορούν να ξεκινήσουν τις κατασχέσεις της Δημόσιας και ιδιωτικής μας περιουσίας και να μας πετάξουν από την Ε.Ε.

Βέβαια, όλοι πρέπει να θυμόμαστε πως ένας εκ των πολιτικών δεσμεύσεων κάτω από τις οποίες δημιουργήθηκε αυτή η Κυβέρνηση Παπαδήμου με την υποστήριξη του ΠΑΣΟΚ της ΝΔ και του ΛΑΟΣ, ήταν πως δεν θα πειραχθούν στο ελάχιστο οι μισθοί και οι συντάξεις. Ποια θα είναι, λοιπόν, η θέση του κ. Σαμαρά και του κ. Καρατζαφέρη σε μια τέτοια εξέλιξη;

Επίσης πρέπει να θυμόμαστε πως ο κ. Παπαδήμος από το βήμα της βουλής, μετά την ανάληψη της πρωθυπουργίας της χώρας, είχε δηλώσει τα εξής: «απορρίπτεται το αίτημα των πιστωτών να διέπονται τα ομόλογα που θα προκύψουν από το PSI από το αγγλικό δίκαιο». Κε Πρωθυπουργέ εξακολουθείτε να έχετε την ίδια άποψη; Στο σημείο αυτό θα ήθελα να αναφέρω πως η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα έχει στην κατοχή της Ελληνικά ομόλογα αξίας 60-70 δις €, που τα έχει πάρει ως εγγύηση από τις Ελληνικές Τράπεζες, προκειμένου να τις χρηματοδοτήσει. Όμως, έναντι της παραπάνω αξίας η ΕΚΤ έχει δώσει στις Ελληνικές Τράπεζες, ΜΟΝΟ 40-45 δις €.

Τα Ελληνικά ομόλογα της ΕΚΤ εξαιρέθηκαν από το κούρεμα της αποφάσεως της 27ης Οκτωβρίου. Κατά συνέπεια η ΕΚΤ θα εισπράξει στη λήξη τους 60-70 δις € ενώ έχει πληρώσει ΜΟΝΟ 40-45 δις €. Συνεπώς, δημιουργείται κατάφορη κλοπή 20-25 δις € από τον Ελληνικό λαό!!!
Έτσι μετά τα όσα ανέφερα παραπάνω, υπάρχει λύση στο Εθνικό, πλέον, πρόβλημα της χώρας;
Η ΜΟΝΗ ΛΥΣΗ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΣΤΙΓΜΗ ΕΙΝΑΙ Η ΣΤΑΣΗ ΠΛΗΡΩΜΗΣ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΥ ΧΡΕΟΥΣ για να μπορέσει με τα χρήματα αυτά να επανακινηθεί η οικονομία μας μέσω της ανάπτυξης και να μπορέσουμε σε βάθος χρόνου να πληρώσουμε τους δυνάστες δανειστές μας.

Επίσης, θα αναφέρω για άλλη μια φορά πως μετά την υπογραφή της δανειακής σύμβασης από την κυβέρνηση Παπαδήμου, ο μεγάλος δυνάστης της Ε.Ε., η Γερμανία της κ. Μέρκελ δεν θα μας έχει καμία ανάγκη και θα μας αναγκάσει να φύγουμε από την Ε.Ε. και να επιστρέψουμε στη δραχμή. Διαφωτιστικό, άλλωστε το πρόσφατο δημοσίευμα του Γερμανικού περιοδικού «Der Spiegel» που αναφέρει μεταξύ των άλλων: «Η Ευρωπαϊκή κρίση χρέους, που απειλεί πολλές ευρωπαϊκές χώρες και οδηγεί λαούς και κράτη να υποφέρουν, αποτελεί ευλογία για τη Γερμανία. Οι γείτονές μας μπορεί να υποφέρουν αλλά η ευρωπαϊκή κρίση δημιουργεί συνθήκες που ωφελούν την γερμανική οικονομία. Η Γερμανία χάρη στην κρίση απολαμβάνει αρνητικά επιτόκια στο δανεισμό της από τις αγορές, πτώση της ανεργίας και εκτίναξη των εξαγωγών».

Άλλωστε, μετά την υποβάθμιση της πιστοληπτικής ικανότητας εννέα χωρών της ευρωζώνης, από τον «οίκο αξιολόγησης» Standard and Poor’s, ξεκαθαρίζει απόλυτα το βρώμικο παιχνίδι των τραπεζιτών – κερδοσκόπων και η κ. Μέρκελ «αδειάζοντας μεγαλοπρεπώς» τον πολιτικά και ουσιαστικά χαμηλοϋψή, Σαρκοζί, παίζει μόνη της πλέον, στο παιχνίδι της εγκαθίδρυσης της παγκόσμιας δικτατορίας;

Τέλος, ποια άλλη επιβεβαίωση χρειαζόμαστε για το τι μας περιμένει μετά την υπογραφή της δανειακής σύμβασης; Και αφού η Ελλάδα δεν έχει για Πρωθυπουργό τον Mario Monti, για να αντισταθεί περήφανα στην κ. Μέρκελ, αλλά έχει πρωθυπουργό «τον φίλο των δανειστών μας» Λουκά Παπαδήμο, τι θα πράξεις εσύ λαέ βασανισμένε;
  • Θα υπομείνεις την υποδούλωση της πατρίδας σου;
  • Θα υπομείνεις τον εξευτελισμό το δικό σου και της οικογένειάς σου;
  • Θα δεχτείς την υποθήκευση του μέλλοντος των παιδιών σου;
  • Θα περιμένεις να σου δώσουν και το σχοινί που θα σε κρεμάσουν ή θα επαναστατήσεις και θα προλάβεις να τους κρεμάσεις πρώτος;


Οικονομολόγοι, κερδοσκόποι και πανίσχυροι επενδυτές παίζουν πόκερ με την πτώχευση της χώρας μας. Οι επικεφαλής των μεγαλύτερων επενδυτικών κεφαλαίων του κόσμου και παγκοσμίου φήμης οικονομολόγοι αναπαράγουν πλέον με βίαιο τρόπο όλα τα δεινά για τη χώρα μας, καθώς τα σκληρά μέτρα υπονομεύουν την έξοδο από τη βαθιά ύφεση, με συνέπεια η ελληνική οικονομία να εγκλωβίζεται σε έναν φαύλο κύκλο υψηλού χρέους και αποπληθωριστικής κρίσης.

Ομως, ο πρωθυπουργός Λουκάς Παπαδήμος και ο ίδιος ο υπουργός Οικονομικών Ευ. Βενιζέλος ετοιμάζονται να θριαμβολογήσουν για την αίσια έκβαση των διαπραγματεύσεων για την αναδιάρθρωση του χρέους. ΟΧΙ. Προς Θεού δεν πρόκειται να ακούσετε να χρησιμοποιείται η βρώμικη λέξη «πτώχευση», αλλά ο όρος «αναδιάρθρωση χρέους». Η επίφαση αυτή της αληθοφάνειας, που είναι μια καλοστημένη παγίδα, έχει αρχίσει από την Ελλάδα. Το ίδιο θα συμβεί στην πορεία και με άλλες χώρες της Ευρωζώνης. Θα έχουμε ουσιαστικές πτωχεύσεις (effective defaults), αλλά όχι επίσημες.

Ομως, το ζήτημα δεν είναι ακριβώς έτσι. Πολύ λίγα κράτη κάνουν ξεκάθαρη πτώχευση. Τα πολλά προχωρούν σε επιβαλλόμενη από τους κανόνες, που διέπουν τις αγορές, ή από τους εταίρους-δανειστές στη δική μας περίπτωση, ελεγχόμενη αναδιάρθρωση του δημόσιου χρέους του. Πολλές είναι οι χώρες που έχουν κάνει ελεγχόμενη, «εκτός δικαστηρίου», εκτός πτώχευσης, αναδιάρθρωση του χρέους, ανταλλάσσοντας το παλαιό χρέος με νέο. Δηλαδή με «κούρεμα», με την παράταση του χρόνου αποπληρωμής και θέτοντας όρια στο επιτόκιο. Μια προφανής λύση του προβλήματος που προκλήθηκε από την υπερχρέωση των χωρών της Ευρωζώνης, θα ήταν μια οργανωμένη και ομαδική αναδιάρθρωση των χρεών τους. Ομως, έχει επιλεγεί για μας ένας πολύ επώδυνος τρόπος.

Ο ισχυρότερος μεταξύ των κορυφαίων επενδυτών στον κόσμο, ο Τζιμ Ρότζερς, όχι μόνο θεωρεί ότι η Ελλάδα θα πτωχεύσει, αλλά και ότι η Ευρωζώνη δεν θα υπάρχει σε 10 χρόνια. Οπως δήλωσε χαρακτηριστικά, «είχαμε και στο παρελθόν νομισματικές ζώνες που δεν επιβίωσαν. Εγώ θα άφηνα την Ελλάδα να πτωχεύσει, διότι μόνο τότε θα θεωρήσουν όλοι ότι το ευρώ είναι ένα σοβαρό νόμισμα», υποστηρίζει. Ο περιβόητος Τζον Πόλσον, επικεφαλής του hedge fund Ρaulson & Co. με κεφάλαια 36 δισ. δολαρίων και θέσεις κατά των ελληνικών ομολόγων, αναμεμειγμένος στα σκάνδαλο της Goldman Sachs, έχει διατυπώσει ιδιαίτερα δυσμενείς προβλέψεις για το ελληνικό χρέος. Ο Πόλσον υπολογίζεται ότι έχει στοιχηματίσει στη χρεοκοπία της Ελλάδας περί τα 4 δισ. δολάρια.

Η Ιστορία μάς έχει διδάξει ότι ύστερα από κάθε μεγάλη χρηματοπιστωτική κρίση ακολουθεί μια επίπονη διαδικασία αποπληρωμής των κρατικών χρεών, κάτι που περιμένει να επαναληφθεί ιδιαίτερα για τα κράτη με υψηλό δημόσιο χρέος και έλλειμμα όπως η Ελλάδα. Το πρόβλημα της Ελλάδας δεν είναι μόνο το τεράστιο έλλειμμα του προϋπολογισμού. Είναι πολύ μεγαλύτερο. Υπάρχει πρόβλημα ανάπτυξης και η χώρα δεν είναι ανταγωνιστική. Το ίδιο πρόβλημα υπάρχει και με την Πορτογαλία, την Ισπανία και την Ιταλία. Αρκετοί θεωρούν πως υπάρχουν διάφοροι τρόποι επαναφοράς της ανάπτυξης σε μια χώρα, όπως ο αποπληθωρισμός - αν και πολιτικά επώδυνος. Και το Βερολίνο εκτιμά, δικαίως, σωστό τρόπο τον γερμανικό. Η Γερμανία εφάρμοσε μια νέα δομική μεταρρύθμιση, που αύξησε την παραγωγικότητα διατηρώντας τον ονομαστικό μισθό χαμηλό έτσι ώστε να πέσει το κόστος της μονάδας εργασίας. Και αυτή η λύση, όμως, χρειάζεται χρόνια για να αποφέρει αποτελέσματα. Στη Γερμανία χρειάστηκαν δέκα με δεκαπέντε χρόνια, όμως, τόσα χρόνια χώρες όπως η Ελλάδα, η Ισπανία, η Ιταλία και η Πορτογαλία δεν έχουν.


Δεν χρειάστηκαν παρά λίγο περισσότερες από 24 ώρες για να διαψευστούν παταγωδώς οι εκτιμήσεις της «Ντι Βελτ», σοβαρής δεξιάς γερμανικής εφημερίδας. «Ο οίκος αξιολόγησης Φιτς προαναγγέλλει την υποβάθμιση δανειοληπτικής αξιοπιστίας τεσσάρων χωρών. Η Γαλλία όμως διατηρεί την κορυφαία βαθμίδα της» έγραφε την Πέμπτη με έκδηλη ανακούφιση στους τίτλους σχετικής ανάλυσής της. «Η δεύτερη οικονομία της Ευρωζώνης μετά τη Γερμανία δεν πρέπει να υπολογίζει σε υποβάθμισή της στη διάρκεια αυτού του έτους» υπογράμμιζε στο κείμενο. Μόνο που αυτό το μοιραίο έτος 2012 αποδείχτηκε απίστευτα βραχύ: διήρκεσε... μία μέρα! Οχι για τη Φιτς, αλλά για τον άλλο αμερικανικό οίκο αξιολόγησης, τον Standard & Poor's, ο οποίος την Παρασκευή υποβάθμισε τη Γαλλία!

Φωτιά στο ευρώ βάζει αυτό το αμερικανικό πλήγμα στον ίδιο τον πυρήνα της Ευρωζώνης - πόσω μάλλον που ο οίκος Φιτς έχει ουσιαστικά προαναγγείλει ότι σε δύο εβδομάδες, στα τέλη του μήνα, θα υποβαθμίσει την πιστοληπτική ικανότητα και της τρίτης και της τέταρτης οικονομικής δύναμης της Ευρωζώνης, δηλαδή της Ιταλίας και της Ισπανίας, αλλά και του Βελγίου και της Ιρλανδίας.

Διαρρηγνύει τον άξονα Γερμανίας - Γαλλίας στον οικονομικό τομέα αυτή η υποβάθμιση. Η υστερούσα έτσι κι αλλιώς γαλλική οικονομία είναι πρακτικά αδύνατον να αντέξει επί πολύ να δανείζεται για να εξυπηρετήσει το δημόσιο χρέος της με επιτόκια δύο και τρεις φορές υψηλότερα από εκείνα τα οποία δανείζεται το Βερολίνο. Η συνοχή του πυρήνα της Ευρωζώνης τίθεται έτσι υπό πίεση. Παράλληλα, οι αλλεπάλληλες υποβαθμίσεις ευρωπαϊκών κρατών αυξάνουν τις φυγόκεντρες δυνάμεις στους κόλπους της Ευρωζώνης. Το κόστος παραμονής στο ευρώ γίνεται δυσβάστακτο για ολοένα και περισσότερες χώρες υπ' αυτές τις συνθήκες.

«Πλήγμα κατά της Ευρώπης καταφέρει η Standard & Poor's» τιτλοφορούσε προχθές η γερμανική οικονομική εφημερίδα «Χάντελσμπλατ» σχετική ανάλυση στην ηλεκτρονική της έκδοση. Είναι προφανές ότι η ίδια η επιβίωση του ευρώ τίθεται όλο και πιο έντονα επί τάπητος και φυσικά για λόγους εντελώς ανεξάρτητους από το δημόσιο χρέος της Ελλάδας, της Πορτογαλίας ή της Ιρλανδίας.

Αν συνεχιστεί πάντως η σημερινή γερμανική πολιτική, η οποία ενισχύει την ηγεμονία του Βερολίνου στην Ευρώπη με ταυτόχρονη εξαθλίωση των ευρωπαϊκών λαών, δεν υπάρχει καμιά απολύτως περίπτωση να συνεχίσει να υπάρχει το ευρώ με την υφιστάμενη μορφή.

Η Ελλάδα έπεσε θύμα του κλίματος αυτού. Βλέποντας την πανευρωπαϊκή αναστάτωση και εκβιάζοντας από την πλευρά τους για να κερδίσουν όσα μπορούν περισσότερα μέσα στην αναμπουμπούλα, οι ιδιωτικές τράπεζες διέκοψαν ξαφνικά τις συνομιλίες για τις τελικές λεπτομέρειες του «κουρέματος» του ελληνικού χρέους. «Υπό τις παρούσες συνθήκες, οι συζητήσεις με την Ελλάδα και τον επίσημο τομέα διακόπτονται για στοχασμό του οφέλους μιας εθελοντικής προσέγγισης» αναφέρεται μεταξύ άλλων στην ανακοίνωση των τραπεζών (Διεθνές Χρηματοπιστωτικό Ινστιτούτο), τινάζοντας στον αέρα ακόμη και τη βάση των διαπραγματεύσεων!

Το πιστόλι στον κρόταφο της Αθήνας βάζει η εξέλιξη αυτή. Η Μέρκελ και ο Σαρκοζί επανέλαβαν αυτή την εβδομάδα ότι αν δεν υπάρξει συμφωνία για το «κούρεμα» του δημόσιου χρέους, η ΕΕ δεν θα δώσει στην κυβέρνηση Παπαδήμου το νέο δάνειο, το οποίο προορίζεται κυρίως για την κεφαλαιακή αναπλήρωση και τον σταδιακό αφελληνισμό του «κουρεμένου» ελληνικού τραπεζικού συστήματος. Με άλλα λόγια, απειλούν να σπρώξουν την Ελλάδα σε άμεση χρεοκοπία, βέβαιοι όντες οι τραπεζίτες ότι στο τέλος θα αποσπάσουν υψηλότερα επιτόκια, τα οποία θα καταστήσουν και το «κουρεμένο» χρέος μη βιώσιμο!

Απορίες και υποψίες προκαλεί όμως η στάση της κυβέρνησης Παπαδήμου. Δεν δείχνει να προβάλλει σοβαρή αντίσταση στους ωμούς εκβιασμούς των ξένων κερδοσκόπων. Δεν τρέχει να ζητήσει βοήθεια από τους υποτιθέμενους εταίρους της στην Ευρωζώνη. Γιατί; Συμπεριφέρεται σαν να αδιαφορεί για τον κίνδυνο χρεοκοπίας και να έχει μοναδικό μέλημά της την περαιτέρω περικοπή των μισθών των Ελλήνων εργαζομένων στον ιδιωτικό τομέα, οι οποίοι έχουν ήδη λεηλατηθεί κατά 20% ή 40% ή ακόμη περισσότερο. Τι ακριβώς επιδιώκει;


Αν κατάλαβα καλά το νόημα των όσων είπε χθές ο Γιώργος Παπανδρέου, όλα τα έκανε, όπως έπρεπε.

Ορθώς μπήκαμε στο ΔΝΤ.

Ορθότατα η κυβέρνησή του εφήρμοσε το Μνημόνιο.

Ακόμα και η ιδέα του για το δημοψήφισμα, ήταν καλή.

Δεν άκουσα ούτε μια συγνώμη. Ένα, «εδώ κάναμε λάθος».

Ούτε ο Πάπας να ήταν…

Μα αφού τα έκανε όλα καλά, τότε γιατί δραπέτευσε από την Πρωθυπουργία;

Το πολέμησαν τα συμφέροντα, είπε.

Ποιά συμφέροντα το πολέμησαν;

Εννοεί αυτούς που καλούσε στο Μέγαρο Μαξίμου, από την πίσω πόρτα, πριν δεί τους πολιτικούς αρχηγούς;

Και δραπέτευσε επειδή τον πολέμησαν τα συμφέροντα, τα οποία προφανώς και τον νίκησαν γιατί αλλιώς θα παρέμεινε ακόμα Πρωθυπουργός;

Όμως, άν θυμάμαι καλά, αυτός δεν μας έλεγε ότι «δεν χρωστάω σε κανέναν;»

Μήπως τελικώς….χρωστούσε και για αυτό την …έκανε;

Μας είπε, επίσης, ότι φταίει η ….συντηρητική Ευρώπη που επέβαλε τις πολιτικές λιτότητας.

Καλά οι ….συντηρητικοί τις επέβαλαν, αυτός ο ….προοδευτικός γιατί δέχθηκε να τις εφαρμόσει;

Γιατί δεν εφήρμοσε τη δική του πολιτική;

Εντάξει παραιτήθηκε από πρωθυπουργός, από αρχηγός του ΠΑΣΟΚ γιατί θέλει να φύγει; (προσωπικά αμφιβάλλω αν θέλει να φύγει, απλώς ροκανίζει τον χρόνο….)

Τον πολεμάνε πάλι τα συμφέροντα και η ….συντηρητική Ευρώπη;

Γιατί δεν παραμένει επικεφαλής του ΠΑΣΟΚ, να το οδηγήσει στις εκλογές και να τεθεί υπό την κρίση του ελληνικού λαού; Ενός λαού που πρίν δυο χρόνια τον εξέλεξε πανηγυρικά πρωθυπουργό;

Δεν αισθάνεται ότι έχει τουλάχιστον, αυτήν την …ελάχιστη πολιτική υποχρέωση;

Η αλήθεια είναι ότι ο Γ. Παπανδρέου παραμένει ένας αμετανόητος εξουσιομανής.

Δεν υπολογίζει τίποτα άλλο.

Αγοράζει χρόνο για να κρατήσει το …μαγαζί!

Γιατί, όποιος θέλει να φύγει, φεύγει σαν κύριος!

Δεν παίζει παιγνίδια με το χρόνο.

Όλα τα κάνει με γνώμονα το προσωπικό του συμφέρον και αυτό του στενού του περίγυρου.

Επιχειρεί να μετατρέψει το προσωπικό του πρόβλημα, σε πρόβλημα μας!

Διέλυσε τη χώρα, κατάστρεψε την κοινωνία και έχει το θράσος να μας λέει παραμύθια για αγρίους παριστάνοντας το …θύμα.

Παράλληλα, την ώρα που η ανεργία θερίζει, αυτός βολεύει προκλητικά τους στενούς του συνεργάτες.

Την Μπιρμπίλη την έστειλε στο Παρίσι, τον Δρούτσα στο Ευρωκοινοβούλιο, τον Θέο αναπληρωτή Διευθύνοντα Σύμβουλο στη ΔΕΗ και πάει λέγοντας. (ακούγεται πως κάποιος σύμβουλος του οδεύει για την ΕΡΤ)

Μετέρχεται βυζαντινού τύπου μηχανορραφίες για να διατηρήσει την καρέκλα του και κρατάει όμηρο το κόμμα του, ενώ υπονομεύει και την κυβέρνηση την οποία υποτίθεται οτι στηρίζει.

Ο …αντεξουσιαστής!

Λυπάμαι που θα το γράψω αυτό για έναν πρώην πρωθυπουργό, αλλά ο άνθρωπος είναι επικίνδυνος.

Πραγματικός ολετήρας…

Ουδόλως με αφορά το τι θα κάνει στο κόμμα του. Ας τον κρίνουν οι …σύντροφοι του.

Όμως, αυτή η ιδιοκτησιακή αντίληψη και η «λουδοβίκεια» έπαρση θυμίζουν καθεστωτική πρακτική. Συνιστά πρόκληση στην κοινωνία.

Ο Γ. Παπανδρέου, αν διαθέτει ίχνος πολιτικής αξιοπρέπειας, έχει υποχρέωση να πάει στο λαό για να αξιολογηθεί το έργο του.

Πολλώ δε μάλλον, που ο ίδιος θεωρεί ό,τι έσωσε τη χώρα. Ένας …σωτήρας, δεν δραπετεύει. Συνεχίζει να δίνει τη μάχη του.

Αν τελικά αποχωρήσει και από την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ, σημαίνει πως ούτε οι σύντροφοι του …αναγνωρίζουν το έργο του.

Ανεξαρτήτως των τελικών του αποφάσεων, ο ελληνικός λαός αναμένει μια πειστική εξήγηση για τις επιλογές του.

Επειδή, ως φαίνεται, ο ίδιος δεν είναι διατεθειμένος να την παράσχει, θα είναι καθήκον της επόμενης Βουλής να ψάξει την αλήθεια και να την παρουσιάσει στον Ελληνικό.

Γιατί η κρίση που βιώνουμε (άγνωστο για πόσο ακόμα) θα καθορίσει αρνητικά την πορεία της χώρας για πολλά χρόνια και το τίμημα είναι ήδη βαρύτατο…

Ο Γ. Παπανδρέου όχι μόνο δεν …έσωσε τη χώρα, όπως λέει, αλλά την οδήγησε στην καταστροφή. Αυτό που πρέπει να μάθουμε είναι γιατί το έκανε.

ΚΡ




“Μπορεί να πικράναμε τον λαό, αλλά σώσαμε την χώρα”

Εθνικό συμβούλιο ΠΑΣΟΚ και είναι καταθλιπτική! Είναι καταθλιπτική γιατί βγάζει το λαό εκτός του περιεχομένου της “χώρας”.

Υπάρχει λοιπόν μια διαίρεση μεταξύ λαού και χώρας και ένα αμείλικτο ερώτημα που πρέπει κάποιος να μας απαντήσει:

Τι είναι η χώρα τελικά αν όχι οι άνθρωποι της, το ΑΕΠ της, οι επιχειρήσεις της, οι εργαζόμενοι της, οι νέοι της, οι αξίες, η περηφάνια της; Ποιος ή τι βρίσκεται μέσα στο περιεχόμενο του όρου “χώρα” και διασώθηκε τελικά. Οι μισθοί και οι συντάξεις η γη τα βουνά και τα δέντρα;

Σημειολογικά η διαίρεση μεταξύ του “λαού” και της “χώρας” είναι ένα καινοφανές για Δήμοκρατίες αφήγημα αλλά την ίδια στιγμή αποτελεί το θεμελιώδες αφήγημα των Αριστοκρατιών και των Μοναρχίων.

Γίνεται ακόμη πιο τραγική η εικόνα αν αναλογιστεί κανείς ότι με αυτή την αφήγηση απάντα το ΠΑΣΟΚ το πανθομολογούμενο και πιστοποιημένο έλλειμμα δημοκρατίας στην Ευρώπη και στο κόσμο, ενώ είναι προφανές ότι αυτή η αφήγηση απευθύνεται σε αρίστους και όχι στο Λαό.

Είμαι όμως σίγουρος ότι πολύ σύντομα θα είναι και η μόνη πολιτική θέση από το στελεχιακό ΠΑΣΟΚ που θα έρθει απλώς για να αποδείξει ότι το κόμμα που προέρχεται από την Μεγάλη Δημοκρατική παράταξη κινείται πλέον οριστικά σε αριστοκρατικούς δρόμους και γέμισε γαλαζοαίματους.

Το “Μπορεί να πικράναμε τον λαό, αλλά σώσαμε την χώρα” δεν είναι αποδεκτό κύριοι. Μπορεί να μπει σε μια προσωπική αφήγηση με χαρακτηριστικά απολογίας ενός αριστοκράτη. Μπορεί έξοχα να χρησιμοποιηθεί σε απομνημονεύματα και σε προσωπικά ημερολόγια ως απολογισμός κάποιων ευγενών.

Δεν μπορεί να χαρακτηριστεί ως πολιτική θέση σε μια χώρα που στο Σύνταγμα της αναφέρεται ρητά ότι: Όλες οι εξουσίες πηγάζουν από το Λαό, υπάρχουν υπέρ αυτού και του Έθνους και ασκούνται όπως ορίζει το Σύνταγμα.

Ειλικρινά δεν περίμενα να απογοητευτώ τόσο πολύ σήμερα. Νομίζω ότι η Δημοκρατία δέχτηκε πλήγμα.

Το κείμενο της Ρέϊτσελ Σάρον-Κρέσπιν δημοσιεύτηκε στο Middle East Quarterly, ένα σημαντικό think tank των Αμερικανών συντηρητικών και του εβραϊκού λόμπυ των ΗΠΑ και αντανακλά τη σταδιακή μετακίνηση αυτού του χώρου προς μία αυξανόμενη αντίθεση προς την Τουρκία και την ισλαμική της πορεία. Το δημοσιεύουμε εξ αιτίας του σημαντικού πληροφοριακού υλικού που περιλαμβάνει.
  • Το μεγάλο σχέδιο του Φετουλάχ Γκιουλέν

Της Ρέιτσελ Σάρον-Κρέσπιν

Καθώς το Τουρκικό Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (Adalet ve Kalkınma Partisi, AKP) μπαίνει στον έβδομο χρόνο διακυβέρνησης, η Τουρκία δεν είναι πια η κοσμική και δημοκρατική χώρα που ήταν όταν το Κόμμα πρωτοπήρε την εξουσία. Το AKP έχει καταλάβει την κρατική γραφειοκρατία κι έχει μετασχηματίσει τη θεμελιακή ταυτότητα της Τουρκίας. Πριν την αναρρίχηση του AKP στην εξουσία, η Άγκυρα προσανατολιζόταν προς τις ΗΠΑ και την Ευρώπη. Σήμερα, παρά την επίσημη θέση περί εντάξεως στην Ευρωπαϊκή Ένωση, ο πρωθυπουργός Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν έχει οδηγήσει την Τουρκία μακριά από την Ευρώπη και μάλιστα προς τη Ρωσία και το Ιράν, ενώ έχει μετακινήσει την τουρκική πολιτική στη Μέση Ανατολή μακριά από τη σύμπραξη με το Ισραήλ και περισσότερο προς μια συμμαχία με τη Χαμάς, τη Χεζμπολλάχ και τη Συρία. Τα αντι-αμερικανικά, αντιχριστιανικά και αντιεβραϊκά συναισθήματα έχουν ενισχυθεί. Πίσω από αυτή τη μεταμόρφωση της Τουρκίας βρίσκεται όχι μόνο ο εντυπωσιακός πολιτικός μηχανισμός του AKP αλλά και μια σκιώδης ισλαμική σέχτα που καθοδηγείται από το μυστηριώδη hocaefendi (άρχοντα-ηγέτη) Φετουλάχ Γκιουλέν. Η σέχτα αυτή συχνά προβάλλεται ως υπερασπιστής της μετριοπάθειας και του διαλόγου αλλά εργάζεται για εντελώς αντίθετους σκοπούς. Σήμερα, ο Γκιουλέν και οι υποστηρικτές του (Fethullahcılar, οι Φετουλαχιστές) δεν επιδιώκουν απλά να επηρεάσουν την κυβέρνηση αλλά να γίνουν κυβέρνηση.

Σήμερα, η Τουρκία διαθέτει πάνω από 85,000 ενεργά τζαμιά, ένα για κάθε 350 κατοίκους –συγκρινόμενο με ένα νοσοκομείο ανά 60,000 κατοίκους– το υψηλότερο ποσοστό στον κόσμο και 90,000 ιμάμηδες, πολύ περισσότερους από γιατρούς ή δασκάλους. Έχει χιλιάδες σχολεία τύπου μεντρεσέ Ιμάμ-Χατίπ (ανεπίσημο ιεροδιδασκαλείο) και περίπου 4,000 πιο επίσημες κρατικές Κορανικές Σχολές, χωρίς να ασχοληθούμε με τα ανεπίσημα αντίστοιχα ιδρύματα που πιθανόν δεκαπλασιάζουν αυτό το νούμερο. Οι δαπάνες της Κρατικής Διεύθυνσης Θρησκευτικών Θεμάτων (Diyanet Işleri Başkanlığı, ΚΔΘΘ) έχουν αυξηθεί στο πενταπλάσιο, από 553 τρις τουρκικές λίρες το 2002 (περίπου US$325 εκατ) στα 2,7 τετράκις εκατομμύρια λίρες στα πρώτα τεσσεράμισι χρόνια διακυβέρνησης του AKP, κι έχει το μεγαλύτερο προϋπολογισμό από συνολικά οχτώ άλλα υπουργεία . Ο βαθμός συμμετοχής στην προσευχή της Παρασκευής στα τζαμιά της Τουρκίας ξεπερνάει εκείνον του Ιράν και τα μαθήματα του σουνιτικού δόγματος του Ισλάμ είναι υποχρεωτικά στα δημόσια σχολεία παρά τις αντίθετες αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (ECHR) και του Τουρκικού Ανωτάτου Δικαστηρίου (Danıştay) . Και ο πρωθυπουργός Ερντογάν και ο Πρόεδρος του ΚΔΘΘ Αλί Μπαρντάκογλου άσκησαν κριτική στις αποφάσεις με το δικαιολογητικό ότι δεν ζητήθηκε η συμβουλή ισλαμιστών λογίων.
Ο Γκιουλέν παρεμβαίνει στη διαμόρφωση της πολιτικής πραγματικότητας στην Τουρκία χρησιμοποιώντας τους οπαδούς του στο AKP καθώς και την τεράστια μιντιακή αυτοκρατορία του κινήματος, οικονομικούς οργανισμούς και τράπεζες, τους επιχειρηματικούς οργανισμούς ένα διεθνές δίκτυο χιλιάδων σχολείων, πανεπιστημίων, φοιτητικών εστιών (ışıkevis) και πολλές εταιρείες και ιδρύματα. Έχει τεράστια οικονομική δύναμη καθώς ελέγχει έναν μη ελεγχόμενο και αδιαφανή προύπολογισμό που υπολογίζεται σε $25 δισ. Δεν είναι διευκρινισμένό εάν η φετουλαχική cemaat (κοινότητα) υποστηρίζει το AKP ή είναι η κινητήρια δύναμη πίσω από το AKP. Και στις δυο περιπτώσεις πάντως, το αποτέλεσμα είναι το ίδιο.

Το Βιογραφικό του Γκιουλέν
Γεννημένος στο Ερζερούμ το 1942, ο Φετουλάχ Γκιουλέν είναι ένας ιμάμης που θεωρεί τον εαυτό του προφήτη . Είναι μια αινιγματική φιγούρα, που πολλοί στη Δύση εξαίρουν ως αναμορφωτή και υποστηρικτή της ανοχής , έναν καταλύτη του “μετριοπαθούς Ισλάμ” στην Τουρκία και όχι μόνο. Στη Δύση, ειδικά στις ΗΠΑ, τον επαινούν ως διανοούμενο, λόγιο και παιδαγωγό , παρ’ όλο που η τυπική του εκπαίδευση περιορίζεται σε πέντε χρόνια φοίτησης στο δημοτικό σχολείο! Αφού πήρε πιστοποιητικό ιμάμη-κήρυκα, εργάστηκε πρώτα στην Αδριανούπολη και αργότερα στη Σμύρνη. Το 1971, η τουρκική ασφάλεια τον συνέλαβε για μυστικές θρησκευτικές δραστηριότητες, όπως η λειτουργία παράνομων καλοκαιρινών κατασκηνώσεων με στόχο την κατήχηση των νέων, ενώ μετά από αυτό, τον παρενοχλούσε σποραδικά ο κοσμικός στρατός . Το 1981 πήρε επίσημα σύνταξη από τη θέση του τοπικού κήρυκα.
Για να χτίσει μια εικόνα υποστηρικτή του διαλόγου μεταξύ των θρησκειών, ο Γκιουλέν συναντήθηκε με τον πάπα Ιωάννη-Παύλο, άλλους χριστιανούς κληρικούς και εβραίους ραβίνους και υπογραμμίζει τα κοινά στοιχεία που συνδέουν τις θρησκείες της Βίβλου. Παρουσιάζει τον εαυτό του και το κίνημά του σαν μια σύγχρονη εκδοχή του ανεκτικού, φιλελεύθερου ανατολικού σουφισμού και έχει χρησιμοποιήσει τα γραπτά μεγάλων στοχαστών Σούφι όπως ο Τζαλάλ Αντ-Ντιν Ρούμι και ο Γιούνους Έμρε, υποστηρίζοντας ότι συμμερίζεται τη μετριοπαθή διδασκαλία τους. Αποσπάσματα από τη διδαχή τους κοσμούν το προπαγανδιστικό υλικό του Φετουλάχ Γκιουλέν. Το κίνημα, οι αντιπροσωπευτικές οργανώσεις του και τα πανεπιστήμια –συμπεριλαμβανομένου του Πανεπιστημίου της Τζωρτζτάουν, στο οποίο δωρίζει χρήματα– οργανώνουν διασκέψεις στις ΗΠΑ και την Ευρώπη για να συζητήσουν περί του Γκιουλέν. Τον Οκτώβριο 2007, η Βρετανική Βουλή των Λόρδων τίμησε τον Γκιουλέν με μια τιμητική διάσκεψη.
Ο Γκιουλέν υπήρξε μαθητής και οπαδός του Σεϊχη Σαϊντ-ι Κούρντι (1878-1960), επίσης γνωστού ως Σαϊντ-ι Νούρσι, ιδρυτή του Ισλαμικού κινήματος Νουρ (φως) . Μετά τον τουρκικό πόλεμο της ανεξαρτησίας, ο Κούρντι, σε μια ομιλία του στο νέο κοινοβούλιο, ζήτησε η νεαρή δημοκρατία να βασίζεται σε ισλαμικές αρχές. Έγινε πολέμιος του Ατατούρκ και των μεταρρυθμίσεών του, όπως και της νεαρής, μοντέρνας, κοσμικής, δυτικού τύπου δημοκρατίας που συγκρότησε.
Το 1998, ο Γκιουλέν έφυγε για τις ΗΠΑ, με την πρόφαση ότι θα υποβαλλόταν σε θεραπεία για διαβήτη. Όμως, η απουσία του τού έδωσε τη δυνατότητα να αποφύγει τις ερωτήσεις για την κατηγορία που του απαγγέλθηκε το 2000, όπου φερόταν ότι προωθούσε εξέγερση στην Τουρκία με μια σειρά από κηρύγματα που είχαν μαγνητοφωνηθεί κρυφά. Από την εθελοντική του εξορία και μετά, ο Γκιουλέν διαμένει σε μια τεράστια, αγροτική έπαυλη στην Πενσυλβάνια, μαζί με περίπου 100 οπαδούς του, που τον φρουρούν και τον φροντίζουν. Αυτοί οι υπηρέτες είναι μορφωμένοι άνδρες που φορούν κοστούμια και γραβάτες και δε θυμίζουν καθόλου κλασσικούς ισλαμιστές με κελεμπίες και τουρμπάνια. Υπακούν τις διαταγές του ηγέτη τους και αποφεύγουν ακόμη και να παντρευτούν πριν την ηλικία των 50, σύμφωνα με τις οδηγίες του. Όταν παντρευτούν, οι σύζυγοί τους επιβάλλεται να ντύνονται με τον ισλαμικό τρόπο, όπως έχει υπαγορεύσει ο ίδιος ο Γκιουλέν . Από αυτήν ακριβώς τη βάση του στις ΗΠΑ έχει χτίσει ο Γκιουλέν τη φήμη του και την υπερεθνική του αυτοκρατορία.

Το Εκπαιδευτικό Δίκτυο του Γκιουλέν
Ο πυρήνας του δικτύου του Γκιουλέν είναι οι εκπαιδευτικοί οργανισμοί. Και το σχολικό του δίκτυο είναι εντυπωσιακό. Ο Νουρεττίν Βερέν, που είναι το δεξί χέρι του Γκιουλέν εδώ και τριανταπέντε χρόνια, υπολογίζει ότι περίπου το 75% των μαθητών από τα δυο εκατομμύρια προπαρασκευαστικά σχολεία της Τουρκίας σπουδάζουν σε σχολεία του Γκιουλέν [12]. Ελέγχει χιλιάδες υψηλής στάθμης γυμνάσια, κολλέγια και φοιτητικούς ξενώνες σε όλη την Τουρκία, όπως και ιδιωτικά πανεπιστήμια, το μεγαλύτερο εκ των οποίων είναι το Πανεπιστήμιο Φατίχ στην Κωνσταντινούπολη. Εκτός Τουρκίας, το κίνημά του διοικεί εκατοντάδες γυμνάσια και δεκάδες πανεπιστήμια σε 110 χώρες παγκοσμίως. Ο σκοπός του Γκιουλέν δεν είναι αλτρουιστικός: οι οπαδοί του στοχεύουν στους νέους ηλικίας 14-18 χρόνων, τους καθοδηγούν και τους κατηχούν στις φοιτητικές εστίες (ışıkevi), τους μορφώνουν στα Φετουλαχικά σχολεία και τους ετοιμάζουν για μελλοντική καριέρα στα νομικά, την πολιτική ή την εκπαίδευση ώστε να διαμορφώσουν τις άρχουσες τάξεις του μελλοντικού ισλαμικού, τουρκικού κράτους. Λαμβάνοντας εντολές από τον Φετουλάχ Γκιουλέν, εύποροι οπαδοί του συνεχίζουν να ιδρύουν σχολεία και ışıkevi κάνοντας αυτό που ο δημοσιογράφος της εφημερίδας Σαμπάχ Έμρε Άκοζ ονόμασε ‘εκπαιδευτική τζιχάντ’ .
Το φανερό δίκτυο των σχολείων είναι μόνο ένα μέρος από μια ευρύτερη στρατηγική. Σε μια συνέντευξή του το 2006, ο Βερέν είπε: «Αυτά τα σχολεία είναι σα βιτρίνες. Η στρατολόγηση και οι δραστηριότητες εξισλαμισμού πραγματοποιούνται κατά τη διάρκεια βραδινών μαθημάτων.. Παιδιά που εκπαιδεύσαμε στην Τουρκία βρίσκονται αυτή τη στιγμή στις υψηλότερες θέσεις. Υπάρχουν κυβερνήτες, δικαστές, στρατιωτικοί, ακόμη και υπουργοί της κυβέρνησης οι οποίοι συμβουλεύονται τον Γκιουλέν πριν προβούν σε οποιαδήποτε ενέργεια» .
Οι αμφιλεγόμενες εκπαιδευτικές πολιτικές του AKP, σε συνδυασμό με την κατήχηση στα φετουλαχικά σχολεία, έχουν επιταχύνει τον εξισλαμισμό της τουρκικής κοινωνίας. Κατά την πρώτη περίοδο διακυβέρνησης από το AKP, η κυβέρνηση Ερντογάν άλλαξε τα σχολικά βιβλία, έδωσε βαρύτητα στα θρησκευτικά και μετέφερε χιλιάδες πιστοποιημένους ιμάμηδες από τις θέσεις τους στη Διεύθυνση Θρησκευτικών Υποθέσεων σε θέσεις διδασκόντων και διοικητικού προσωπικού στα δημόσια σχολεία της Τουρκίας . Ο Αμπντουλάχ Γκιουλ, ο πρώτος ισλαμιστής πρόεδρος της σύγχρονης Τουρκίας και συμπαθών του Γκιουλέν, διόρισε έναν καθηγητή που έχει στενή σχέση με τον Γκιουλέν, τον Γιουσούφ Ζίγια Οζκάν, επικεφαλής του Συμβουλίου Ανωτάτης Εκπαίδευσης της Τουρκίας (Yükseköğretim Kurulu, YÖK). Έχει επίσης χρησιμοποιήσει το προεδρικό του δικαίωμα για να διορίσει στην προεδρία των Πανεπιστημίων συμπαθούντες του Γκιουλέν.
Εκτός Τουρκίας, τα φετουλαχικά σχολεία χρησιμεύουν κι ως γόνιμο έδαφος για στρατολόγηση. Στη διδακτορική του διατριβή στο Ινστιτούτο Πολιτικών Επιστημών της Γαλλίας πάνω στα σχολεία του Γκιουλέν στην κεντρική Ασία, ο Μπαϋράμ Μπαλτσί, ένας Γάλλος λόγιος με τουρκικές ρίζες, γράφει: «ο στόχος του Φετουλάχ είναι η ισλαμοποίηση της τουρκικής εθνότητας και η τουρκοποίηση του ισλάμ στις ξένες χώρες. Δεκάδες από τα τουρκικά σχολεία του Φετουλάχ στο εξωτερικό –τα περισσότερα από τα οποία είναι για άρρενες μαθητές– χρησιμοποιούνται για να προσηλυτίζουν κρυφά, όχι τόσο ‘ενδοσχολικά’ αλλά μέσω ευθέος προσηλυτισμού ‘εκτός σχολείου’». Ο Μπαλτσί εξηγεί: «θέλει να ανασυστήσει το δεσμό μεταξύ κράτους, θρησκείας και κοινωνίας.» Τα σχολεία του κινήματος Νουρ του Γκιουλέν στην κεντρική Ασία έχουν εργαστεί προς την κατεύθυνση της ισχυροποίησης του Ισλάμ σε μια περιοχή που έχει κατά βάση εκκοσμικευθεί λόγω του σοβιετικού ελέγχου δεκαετιών.» Και εξηγεί: «ο στόχος της κοινότητας (cemaat) είναι να μορφώσει και να επηρεάσει το μέλλον των εθνικών ελίτ, που θα μιλούν αγγλικά και τουρκικά και κάποια μέρα θα αποδείξουν την καλή τους διάθεση για τους φετουλαχιστές και την Τουρκία.» Αρκετές χώρες στην περιοχή έχουν λάβει μέτρα εναντίον των εκπαιδευτικών ιδρυμάτων του Γκιουλέν, ακριβώς λόγω αυτών των υποψιών. Το Ουζμπεκιστάν απαγόρεψε τα σχολεία επειδή ενθαρρύνουν τον ισλαμικό νόμο και η ρωσική κυβέρνηση, ανήσυχη από τις δραστηριότητες του κινήματος στους μεγάλους μουσουλμανικούς θυλάκους της ομοσπονδίας, έχει απαγορέψει όχι μόνο τα σχολεία του Γκιουλέν αλλά και όλες τις δραστηριότητες της σέχτας Νουρ στη χώρα .
Ούτε το Ουζμπεκιστάν ούτε η Ρωσία φημίζονται για τον πλουραλισμό τους, αλλά οι υποψίες σχετικά με την κατήχηση που επιχειρεί ο Γκιουλέν έχουν εξαπλωθεί ακόμη και σε πιο ανεκτικές κοινωνίες όπως αυτή της Ολλανδίας. Το 2008, μέλη του Χριστιανοδημοκρατικού, του Εργατικού και του Συντηρητικού κόμματος της Ολλανδίας συμφώνησαν να περικόψουν μερικά εκατομμύρια ευρώ από την κρατική επιχορήγηση σε οργανισμούς συνδεδεμένους με τον ‘Τούρκο ιμάμη Φετουλάχ Γκιουλέν’ και να ερευνήσουν διεξοδικά τις δραστηριότητες της ομάδας του, μετά από δηλώσεις στην Ολλανδική τηλεόραση του Έρικ Γιαν Τσούρχερ, διευθυντή του Διεθνούς Ινστιτούτου Κοινωνικής Ιστορίας στο Άμστερνταμ, και πέντε πρώην οπαδών του Γκιουλέν που είχαν δουλέψει στο ışıkevi του, ότι η κοινότητα του Γκιουλέν κινούνταν αργά αλλά σταθερά προς την ανατροπή της κοσμικής τάξης . [ ] Πράγματι, από τα χιλιάδες Φετουλαχικά σχολεία σε περισσότερες από εκατό χώρες που διατείνονται ότι διδάσκουν τη μετριοπάθεια, κανένα δε βρίσκεται σε χώρες όπως η Σαουδική Αραβία ή το Ιράν που κυβερνούνται από αυταρχικά καθεστώτα του επίσημου Ισλάμ ενώ τα περισσότερα φαίνονται αντιθέτως να προετοιμάζουν τη ριζοσπαστικοποίηση των μαθητών σε κοσμικές μουσουλμανικές ή μη-μουσουλμανικές χώρες.

Η παράκαμψη των Ελέγχων και των Ισορροπιών
Οι Φετουλαχιστές έχουν διεισδύσει στην αστυνομία της Τουρκίας που αριθμεί 200,000 άτομα, διείσδυσή που είχε ιδιαίτερα βαρυσήμαντες συνέπειες, καθώς οι φετουλαχιστές αξιωματικοί έχουν εκκαθαρίσει αξιωματικούς που ήταν πιο πιστοί στη δημοκρατία απ’ ότι στον hocaefendi. Σύμφωνα με τον Βερέν, «Υπάρχουν διευθυντές ασφαλείας που είναι ιμάμηδες• ιμάμηδες που φοράνε αστυνομικές στολές. Πολλοί διευθυντές της αστυνομίας παίρνουν εντολές από ιμάμηδες» . Ο Αντίλ Σερντάρ Σατσάν, πρώην διευθυντής της ομάδας οργανωμένου εγκλήματος της Διεύθυνσης Ασφαλείας της Κωνσταντινούπολης, επιβεβαίωσε αυτές τις δηλώσεις σε αναφορές που συνέταξε σχετικά με τη φετουλαχική οργάνωση μέσα στους μηχανισμούς ασφαλείας. Σε μια συνέντευξή του το 2006, είπε: «οι Φετουλαχιστές άρχισαν να οργανώνονται μέσα στους μηχανισμούς ασφαλείας από τη δεκαετία του 1970. Στις αστυνομικές ακαδημίες, οι φοιτητές οδηγούνταν στα ışıkevi από τους υπευθύνους των τάξεων. Ένας από αυτούς είναι τώρα διευθυντής πληροφοριών στην Τουρκική Διεύθυνση Ασφάλειας. Όσο ήμουν στην (αστυνομική) ακαδημία, όσοι διευθυντές δεν είχαν δεσμούς με την οργάνωση του Γκιουλέν εξαναγκάστηκαν να πάρουν σύνταξη ή απολύθηκαν το 2002 όταν το AKP πήρε την εξουσία…
Μετά από το 2002, το AKP μπλόκαρε όλες τις προαγωγές μου. Προώθησαν μόνο εκείνους τους αξιωματικούς που ο φάκελος τους είχε κηλιδωθεί από κατηγορίες ότι εμπλέκονταν σε αντιδραστικές ισλαμικές δραστηριότητες. Το να ανήκεις σε συγκεκριμένο cemaat έγινε προαπαιτούμενο για να προωθηθείς στο σώμα. Αυτή τη στιγμή, πάνω από 80% των αξιωματικών που κατέχουν εποπτικές θέσεις στη γενική οργάνωση ασφάλειας είναι μέλη του cemaat του [Γκιουλέν]».
Τέτοιες δηλώσεις, όμως, είναι πιθανόν να έχουν επιπτώσεις. Τον Οκτώβρη του 2008, η τουρκική αστυνομία συνέλαβε τον Σατσάν με την υποψία της εμπλοκής στην λεγόμενη συνομωσία που έγινε γνωστή με το όνομα Εργκένεκον και που στρεφόταν εναντίον της τουρκικής πολιτείας. Οι περισσότεροι τούρκοι αναλυτές πιστεύουν ότι η συνωμοσία Εργκένεκον, καθώς δεν υπάρχουν στοιχεία για αντισυνταγματική δραστηριότητα, είναι μάλλον ένας μηχανισμός που δίνει στην τουρκική κυβέρνηση τη δυνατότητα να καταδιώκει όσους ασκούν κριτική.
Ο συγγραφέας και δημοσιογράφος Μερντάν Γιαναρντάζ παρέθεσε στατιστικά στοιχεία για να φωτίσει το θέμα της ισλαμικής διείσδυσης στη Διεύθυνση Ασφαλείας της Άγκυρας. Εξηγεί ότι πριν από το Ραμαζάνι, το προσωπικό της Διεύθυνσης ρωτήθηκε αν θα νήστευαν στη διάρκεια του Ραμαζανιού, ώστε να υπολογιστεί ο αριθμός γευμάτων που θα χρειαζόταν εκείνη την περίοδο. Από τους 4,200 εργαζόμενους, μόνο δεκαεπτά ανέφεραν ότι δεν επρόκειτο να νηστεύσουν. Λαμβάνοντας υπόψη ότι κάποιοι αναμεσά τους πιθανόν να ήταν άρρωστοι ή να έπαιρναν κάποιο φάρμακο, οι αριθμοί μιλάνε από μόνοι τους .

Τα σκάνδαλα παρακολούθησης τηλεφώνων την άνοιξη του 2008 καταδεικνύουν επίσης τη διείσδυση του κινήματος του Γκιουλέν στις πιο σημαντικές μονάδες των υπηρεσιών ασφαλείας. Μετά την άδεια που δόθηκε από το δικαστήριο στην Τουρκική Διεύθυνση Ασφαλείας τον Απρίλιο του 2007 να παρακολουθεί και να καταγράφει όλες τις επικοινωνίες στην Τουρκία, περιλαμβανομένων των κινητών και σταθερών τηλεφώνων, των μηνυμάτων από κινητό, των μηνυμάτων ηλεκτρονικού ταχυδρομίου, των φαξ και της επικοινωνίας μέσω ίντερνετ , οι Τούρκοι έχουν αρχίσει να αισθάνονται άβολα στις τηλεφωνικές τους συνδιαλέξεις καθώς φοβούνται παραβίαση της ιδιωτικής τους ζωής. Πρόσφατες δημοσιεύσεις σε ΜΜΕ που υποστηρίζουν το AKP, μαγνητοφωνημένων συνομιλιών από συνεδριάσεις στρατιωτικού προσωπικού, από διαλέξεις, από υψηλής διαβάθμισης στρατιωτικά ντοκουμέντα, από σχέδια αντιτρομοκρατικής στρατηγικής, από προσωπικούς ιατρικούς φακέλους διοικητών και του περιεχομένου προσωπικών συζητήσεων μεταξύ εισαγγελέων, έχουν σοκάρει το έθνος, όπως και η ανάρτηση κάποιων από αυτές τις μαγνητοφωνήσεις στο διαδικτυακό YouTube.
Το φερόμενο ως δίχτυο των οπαδών του Φετουλάχ στα σώματα ασφαλείας έχει αντίκτυπο στα εσωτερικά της χώρας καθώς χρησιμοποιούν τεχνολογία που προορίζεται για λίγους ή εμπιστευτικές πληροφορίες για να προωθήσουν τους πολιτικούς τους στόχους. Για παράδειγμα, το Φεβρουάριο του 2008, πολλοί ιστοχώροι ανάρτησαν μια μυστική ομιλία του Ταξίαρχου Μουνίρ Ερτέν, στην οποία ανακοινωνόταν ο ακριβής χρόνος μιας επερχόμενης τουρκικής στρατιωτικής επιχείρησης στο ιρακινό Κουρδιστάν, λεπτομέρειες από μια εμπιστευτική συνομιλία με τον αρχηγό του Γενικού Επιτελείου και προσωπικές πληροφορίες σχετικά με την υγεία του Στρατηγού Εργκίν Σαϊγκούν . Τον επόμενο μήνα, κάμποσοι ιστοχώροι, συμπεριλαμβανομένου του YouTube, ανάρτησαν μια μυστικά μαγνητοφωνημένη συνομιλία ανάμεσα στον εισαγγελέα Σαμίρ Ντεμιρτσί και έναν συνάδελφό του σε σχέση με τον Ερντογάν και τον Έφκα Άλα, τότε διοικητή του Ντιγιαρμπακίρ και κατόπιν σύμβουλο του επιτελείου του Ερντογάν. Ο Ερντογάν αντέδρασε ζητώντας δικαστική έρευνα εναντίον του Ντεμιρτσί . [ ] Άλλοι των οποίων οι μαγνητοφωνημένες συζητήσεις δημοσιεύτηκαν σε ισλαμιστικούς ιστοχώρους και στο δίκτυο εφημερίδων του Γκιουλέν περιλαμβάνουν τον Ερντογάν Τεζίτς, πρώην επικεφαλή του Τουρκικού Ανωτάτου Συμβουλίου για την Εκπαίδευση, και προβεβλημένα μέλη του κεντροαριστερού αντιπολιτευόμενου Δημοκρατικού Κόμματος του Λαού (Cumhuriyet Halk Partisi, CHP). Πολλοί τούρκοι δημοσιογράφοι πιστεύουν ότι οι συνομιλίες τους παρακολουθούνται από την κυριαρχούμενη από τους Φετουλαχιστές αστυνομία, και σύμφωνα με κάποιες αναφορές, ο επικεφαλής της ομάδας αυτών των παρακολουθήσεων, που τον διόρισε ο Ερντογάν τον Αύγουστο του 2005, είναι οπαδός του Γκιουλέν . Ισλαμιστικές εφημερίδες όπως οι Vakit, Yeni Şafak, Zaman και η φιλοκυβερνητική Taraf, δημοσίευσαν μυστικές συνομιλίες μέσα από κυβερνητικά γραφεία και στρατιωτικά αρχηγεία. Τα ισλαμικά φιλοκυβερνητικά μέσα ενημέρωσης έχουν διακινήσει φερόμενες ως εμπιστευτικές πληροφορίες από την αστυνομική έρευνα για την Εργκένεκον, που θεωρούν ως δεδομένη μια κοσμική συνωμοσία στρατιωτικών, δημοσιογράφων και πανεπιστημιακών με στόχο την ανατροπή της κυβέρνησης του AKP . Το τελικό αποτέλεσμα τέτοιων δημοσιευμάτων είναι η σπίλωση των υπολήψεων ή ο εκφοβισμός των πολιτικών αντιπάλων του AKP και του τουρκικού στρατού.
Η ισλαμοποίηση μέσα στις τάξεις της αστυνομίας συμβάλει επίσης και στην αγριότητα της αστυνομίας εναντίον αντικυβερνητικών διαδηλωτών. Την 1η Μάη 2008, η αστυνομία χρησιμοποίησε δακρυγόνα, αέριο πιπεριού, κανόνια νερού και ρόπαλα εναντίον εργατών που ήθελαν να γιορτάσουν την Πρωτομαγιά ειρηνικά στην Πλατεία Ταξίμ της Κωνσταντινούπολης, τον συνηθισμένο τόπο διαμαρτυρίας στη μεγαλύτερη πόλη της Τουρκίας• εκατοντάδες τραυματίστηκαν . Τα εργατικά σωματεία και τα κόμματα της αντιπολίτευσης καταδίκασαν την αγριότητα της αστυνομίας και κατηγόρησαν τον Ερντογάν ότι χρησιμοποιεί την αστυνομία για να καταπνίξει τις αντικυβερνητικές φωνές . Η αστυνομία επίσης κατέπνιξε τις εργατικές διαδηλώσεις στα Ναυπηγεία Τούζλα, επίσης στην Κωνσταντινούπολη . Κατά τον ίδιο τρόπο, η αστυνομία καταδιώκει μεμονωμένους πολίτες που κριτικάρουν την πολιτική του Ερντογάν. Η φρουρά ασφαλείας του ίδιου του Ερντογάν απήγαγε έναν 46-χρονο από την Αντάλεια επειδή εκφράστηκε δημόσια ενάντια στην πολιτική κοινωνικής ασφάλισης του Ερντογάν, και τον μετέφεραν σε μια έρημη τοποθεσία όπου οι φρουροί τον έδειραν και τον απείλησαν. Το θύμα ισχυρίστηκε ότι αυτοί που του επιτέθηκαν είπαν ότι θα μπορούσαν εύκολα να ‘του φυτέψουν’ (;;;) όπλα ή ναρκωτικά και να τον σκοτώσουν .
Ενώ ο στρατός της Τουρκίας εγγυάται το σύνταγμα, ο Βερέν ισχυρίζεται ότι Φετουλαχιστές έχουν επίσης εδραιωθεί μέσα στο στρατό, την αστυνομία και αλλού: «….Όταν οι μαθητές του Γκιουλέν αποφοιτούν από την αστυνομική ή στρατιωτική ακαδημία – όπως κάνουν και οι νέοι γιατροί και δικηγόροι – προσφέρουν τους πρώτους μισθούς τους στο Φετουλάχ Γκιουλέν σε μια συμβολική χειρονομία ευγνωμοσύνης. Άρτι αποφοιτήσαντες αξιωματικοί του προσφέρουν ακόμη και τα σπαθιά τους, τα οποία τους δίνονται στην τελετή αποφοίτησης» . [ ]
Ενώ τέτοιοι ισχυρισμοί μπορεί να ακούγονται σα θεωρίες συνομωσίας, πρόσφατες δημοσιεύσεις σε φιλοκυβερνητικά ΜΜΕ υποδεικνύουν έναν ικανό αριθμό ισλαμικών πηγών μέσα από το στρατό, προκαλώντας υποψίες ότι οι οπαδοί του Γκιουλέν έχουν πλέον εισέλθει στα υψηλότερα κλιμάκια του Τουρκικού Γενικού Επιτελείου. Τέτοιες υποθέσεις αποδειχτηκαν βάσιμες μετά το Ανώτατο Στρατιωτικό Συμβούλιο (Yüksek Askeri Şura, YAŞ) του Αυγούστου 2008, το οποίο, για πρώτη φορά, αρνήθηκε να εκδιώξει τους ύποπτους ισλαμιστές από το στρατό.
Η Κυβέρνηση του AKP έχει επίσης βοηθήσει το κίνημα του Γκιουλέν με τον έλεγχο του δικαστικού κλάδου. Στη διάρκεια των πρώτων πέντε χρόνων της κυβέρνησής του, ο Ερντογάν αντικατέστησε χιλιάδες δικαστές και εισαγγελείς με άλλους του κόμματός του. Τώρα που ο Πρόεδρος είναι ισλαμιστής, είναι μάλλον απίθανο να προβάλλει βέτο στο διορισμό ισλαμιστών δικαστικών, όπως έκανε ο προκάτοχός του Αχμέτ Νεζντέτ Σεζέρ. Πράγματι, φαίνεται ότι πλέον η κυβέρνηση έχει σα στόχο να διορίσει πολλές χιλιάδες ακόμα σε καίριες θέσεις . Το AKP έχει θεσπίσει δια νόμου ότι όσοι κάνουν αίτηση για δικαστικοί απαιτείται να περάσουν πρώτα από μια συνέντευξη με γραφειοκράτες του κόμματος, έτσι ώστε να μπορούν καλύτερα να εκτιμήσουν και να αποφανθούν το κατά πόσο ο αιτών είναι πιστός στο Ισλάμ. Τα αποτελέσματα της στόχευσης του AKP στο δικαστικό σύστημα φαίνονται ήδη, καθώς κάποιοι αντι-κοσμικοί, φιλοκυβερνητικοί αξιωματούχοι βρίσκονται στο επίκεντρο ορισμένων αμφιλεγόμενων δικών, όπως η υπόθεση εναντίον του Προέδρου του Πανεπιστημίου του Βαν, Γιουσέλ Ασκίν , η έρευνα για την υπόθεση Σεμντινλί, όπου ο εισαγγελέας προσπάθησε να εμπλέξει το Στρατηγό Γιασάρ Μπουγιούκανιτ πριν αυτός να γίνει αρχηγός του Γενικού Επιτελείου, και, πιο πρόσφατα, η έρευνα για την Εργκένεκον.
Πράγματι, τέτοιες διώξεις είναι τόσο ανοικτά πολιτικές και εκδικητικές ώστε έκαναν μερικούς πρώην συμπαθούντες του Γκιουλέν, όπως ο πολιτικός επιστήμονας του Πανεπιστημίου της Γιούτα Χακάν Γιαβούζ, να αλλάξουν γνώμη. Σε μια συνέντευξη, ο Γιαβούζ είπε στην odatv.com ότι τέσσερεις σημαντικές νομικές υποθέσεις τον έκαναν να αλλάξει γνώμη: οι διώξεις ενάντια στον Ασκίν, η υπόθεση Σεμντινλί, η επιχείρηση Αταμπεϋλέρ, που αποκαλύφτηκε το 2005 και αφορούσε μια συμμορία οργανωμένου εγκλήματος που φερόταν να είχε σχεδιάσει τη δολοφονία του πρωθυπουργού Ερντογάν και η έρευνα για την Εργκένεκον. Ο Γιαβούζ εξήγησε ότι: «Το cemaat προσπάθησε να κατευθύνει και τις τέσσερεις υποθέσεις. Δείτε τις συκοφαντικές αναφορές στις εφημερίδες του, πώς σπήλωσαν τη φήμη του Γιουσέλ Ασκίν. Και τώρα η Εργκένεκον. Η φυλάκιση (διαπρεπών) προσώπων για πάνω από χρόνο χωρίς να έχουν απαγγελθεί κατηγορίες δεν εξηγείται.»

Η Πέμπτη Εξουσία

Αν η αστυνομία, ο στρατός και τα δικαστήρια συνήθως προστατεύουν την επιβολή του νόμου από τα κέντρα μέσα στις επίσημες κυβερνητικές δομές, ίσως ακόμη υπάρχει μια εξωτερική δικλείδα ασφαλείας για την κατάχρηση εξουσίας στα τουρκικά μέσα ενημέρωσης. Τα τουρκικά μέσα ενημέρωσης υπήρξαν παραδοσιακά αμείλικτα στην καταγραφή περιστατικών κατάχρησης εξουσίας και διαφθοράς. Λίγο μετά την ανάληψη των καθηκόντων του, όμως, ο Ερντογάν έδειξε να μην ανέχεται την ιδέα ενός ελεύθερου Τύπου. Η κυβέρνηση του AKP έχει συστηματικά προσπαθήσει να δημιουργήσει ένα μονοπώλιο στα ΜΜΕ που θα μιλάει με μια φωνή και στο όνομα της κυβέρνησης. [ ] Στην πρώτη του θητεία, ο Ερντογάν κατέθεσε πάνω από εκατό μηνύσεις εναντίον εξηντατριών δημοσιογράφων σε δεκαέξι έντυπα, εναντίον πολλών συγγραφέων καθώς και εναντίον των αρχηγών και των βουλευτών όλων των κομμάτων της αντιπολίτευσης. Ο αριθμός των μηνύσεων είναι πιθανόν να είναι πολύ μεγαλύτερος. Οι περισσότερες μηνύσεις του εναντίον δημοσιογράφων αφορούν κριτική που θα θεωρούνταν αποδεκτή σε οποιαδήποτε άλλη δημοκρατία. Για παράδειγμα, το 2005, μήνυσε τον Μούσα Καρτ, γελοιογράφο της Cumhuriyet, επειδή τον παρέστησε ως γάτα μπερδεμένη σε ένα κουβάρι. Πέρσι, μήνυσε το σατυρικό περιοδικό LeManweekly ότι τον γελοιοποίησε στο εξώφυλλο της 30ης Ιανουαρίου 2008.

Ο Ερντογάν έχασε κάποιες από τις δίκες ενώ τα δικαστήρια απέρριψαν κάποιες άλλες αλλά παρόλα αυτά επικράτησε ένας φόβος. Οι δημοσιογράφοι γνωρίζουν ότι ο πρωθυπουργός τους όχι μόνο προσπαθεί να τους υποχρεώσει σε οικονομική αιμορραγία για την όποια κριτική αλλά και ότι υπάρχει πιθανότητα το AKP να προσπαθήσει να αποκτήσει τον έλεγχο των εντύπων τους. Κατά την εξαετή θητεία του AKP, η κυβέρνηση έχει αποκτήσει τον έλεγχο αρκετών πρακτορείων τύπου τα οποία στη συνέχεια πούλησε σε φιλοκυβερνητικά κεφάλαια που σχετίζονται με την κοινότητα του Γκιουλέν. Τον Απρίλιο 2007, επί παραδείγματι, το κυβερνητικό Ταμείο για την Ασφάλεια των Καταθέσεων (Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonu, TMSF) κατάσχεσε το τηλεοπτικό Σαμπάχ-ΈιΤιΒι, το δεύτερο μεγαλύτερο όμιλο ενημέρωσης της Τουρκίας σε μια επιδρομή πριν το ξημέρωμα. Το TMSF, με υπαλλήλους διορισμένους από τον Ερντογάν, πούλησε κατόπιν τον όμιλο στην Τσαλίκ Χόλντινγκ, ο γενικός διευθυντής της οποίας είναι γαμπρός του Ερντογάν. Ο Τσαλίκ χρηματοδότησε την εξαγορά με χρήματα του δημοσίου που πήρε ως δάνεια από δυο κρατικές τράπεζες και με τη συμβολή μιας νεοϊδρυθείσας εταιρείας ΜΜΕ με έδρα το Κατάρ που αγόρασε το 25% των μετοχών της Σαμπάχ. Ο ίδιος ο Αμπντουλάχ Γκιούλ είχε συστήσει τον Αχμέτ Τσαλίκ στον καταριανό Εμίρη Χαμάντ Μπιν Καλίφα κατά τη διάρκεια της επίσκεψής του στη Συρία τον Ιανουάριο 2008. Ο Τσαλίκ επίσης συνόδευε τον Γκιουλ το Φεβρουάριο και τον Ερντογάν τον Απρίλιο όταν επισκέφτηκαν το Κατάρ. Αναφορές στον τύπο υπέδειξαν ότι άλλοι όμιλοι που ενδιαφέρθηκαν αρχικά να αγοράσουν το Σαμπάχ-ΈιΤιΒι με ίδια κεφάλαια, απέσυραν τις προσφορές τους λίγο πριν από το διαγωνισμό, επειδή επικοινώνησε μαζί τους ο Ερντογάν, αφήνοντας έτσι μοναδικό ενδιαφερόμενο τον Τσαλίκ . Από τότε η Σαμπάχ έχει γίνει ένθερμος υποστηρικτής της κυβέρνησης του AKP. Το Σεπτέμβρη του 2008, ο Ερντογάν απαίτησε από όλα τα μέλη του κόμματος και τους συμβούλους τους να μποϊκοτάρουν τις εφημερίδες που ανήκουν στον Όμιλο Ενημέρωσης Ντογάν μετά από ένα άρθρο που ανέφερε το ξέπλυμα χρήματος μέσα από τη διοχέτευσή του σε ισλαμιστικές φιλανθρωπικές οργανώσεις.
Εκτός από τα ισλαμικά τηλεοπτικά κανάλια και ραδιοσταθμούς, εφημερίδες όπως η Ζαμάν, η Σαμπάχ, η Γενί Σαφάκ, η Τούρκιγιε, η Σταρ, η Μπουγίν, η Βακίτ και η Ταράφ έχουν όλες ιδιοκτήτες προερχόμενους από το AKP ή σχετικούς με το δίκτυο του Γκιουλέν. Από πλευράς κυκλοφορίας, ελέγχουν τουλάχιστον το 40% όλων των πωλήσεων εφημερίδων στην Τουρκία .

Τι Σκοπούς Έχει ο Γκιουλέν;
Οι μεγάλες επιχειρήσεις είχαν πάντα κυρίαρχη θέση στην τουρκική κοινωνία. Κοσμικοί επιχειρηματίες όπως ο Αϊντίν Ντογάν και ο Μεχμέτ Εμίρ Καραμχμέτ έχουν συμφέροντα όχι μόνο στη βιομηχανία αλλά και στα ΜΜΕ, τον τραπεζικό κλάδο, ακόμη και την εκπαίδευση. Ποτέ άλλοτε, όμως, δεν είχε ένας και μοναδικός άνθρωπος εγκαινιάσει ένα κίνημα που μεθοδεύει τη ριζική αλλαγή της τουρκικής κοινωνίας. Ο Γκιουλέν πλέον έχει στα χέρια του ισχυρά φανατικά ΜΜΕ, ένα τεράστιο δίκτυο έμπιστων γραφειοκρατών, φανατικά πανεπιστήμια και πανεπιστημιακούς, εισαγγελείς και δικαστές, πιστά σώματα ασφαλείαςκαι μυστικές υπηρεσίες, καπιταλιστές, επιχειρηματικές ενώσεις, ΜΚΟ και εργατικά σωματεία διδάσκοντες, γιατρούς και νοσοκομεία. Τι κάνει τον Γκιουλέν τόσο επικίνδυνο; Οι καλύτερες απαντήσεις δίνονται από τη διδασκαλία και τα κήρυγματα του ίδιου του Γκιουλέν.
Το 1999, η τουρκική τηλεόραση προέβαλλε ένα βίντεο στο οποίο ο Γκιουλέν έκανε κήρυγμα σε μια μεγάλη ομάδα οπαδών του, όπου αποκάλυψε το όνειρό του για μια ισλαμική Τουρκία όπου θα κυριαρχεί η σαρία (ισλαμικός νόμος) καθώς και τις μεθόδους που θά’πρεπε να χρησιμοποιηθούν για να επιτευχθεί αυτός ο στόχος. Στα κηρύγματα έλεγε:
«Πρέπει να κινηθείτε στις αρτηρίες του συστήματος χωρίς κανείς να καταλάβει την παρουσία σας μέχρις ότου φθάσετε σε όλα τα κέντρα εξουσίας… μέχρι οι συνθήκες να ωριμάσουν θα πρέπει (οι οπαδοί) να συνεχίσουν έτσι. Αν κάνουν κάτι πριν την κατάλληλη στιγμή, ο κόσμος θα συντρίψει τα κεφάλια μας, και οι μουσουλμάνοι θα υποφέρουν παντού, όπως στην τραγωδία της Αλγερίας, όπως το 1982 στη Συρία… όπως στις ετήσιες καταστροφές και τραγωδίες στην Αίγυπτο. Δεν ήρθε ακόμη η ώρα. Πρέπει να περιμένετε μέχρι τη στιγμή που θα είστε ολοκληρωμένοι και οι συνθήκες θα είναι ώριμες, μέχρι να μπορούμε να σηκώσουμε όλο τον κόσμο και να τον παρασύρουμε… Πρέπει να περιμένετε ως ότου έχετε στα χέρια σας όλη την κρατική εξουσία, μέχρι να έχετε φέρει με το μέρος σας όλη τη δύναμη των συνταγματικών θεσμών στην Τουρκία… Μέχρι τότε, οποιοδήποτε βήμα θα είναι πρόωρο – σα να σπάσεις ένα αυγό αντί να το περιμένεις σαράντα μέρες να εκκολαφθεί. Θα ήταν σα να σκοτώνεις το έμβρυο που κλείνει μέσα του. Το έργο που πρέπει να αναλάβουμε είναι να αντιμετωπίσουμε τον κόσμο. Εξέφρασα τα συναισθήματα και τις σκέψεις μου σε σας εμπιστευτικά… έχοντας εμπιστοσύνη στην πίστη σας και την εχεμύθειά σας».
Στη συνέχεια είπε: «Όταν τα πάντα ήταν κλειστά και όλες οι πόρτες κλειδωμένες , οι οίκοι μας του isik [φωτός] ανέλαβαν μια αποστολή πιο σημαντική από αυτή αλλοτινών καιρών. Στο παρελθόν, μερικά από τα καθήκοντα αυτών των οίκων εκτελούνταν από τους μεντρεσέδες [ισλαμικά σχολεία], μερικά από τα απλά σχολεία και μερικά από τους τεκέδες [ισλαμιστική στοά]… Αυτοί οι οίκοι isik χρειάστηκε να γίνουν σχολεία, μεντρεσέδες και τεκέδες ταυτόχρονα. Η άδεια δεν δινόταν από το κράτος ή τους νόμους του κράτους ή τους κυβερνήτες μας. Η άδεια δινόταν από το Θεό … που ήθελε το όνομά Του να μαθαίνεται και να λέγεται, να σπουδάζεται και να συζητιέται σε αυτούς τους οίκους, όπως γινόταν παλιά στα τζαμιά .
Σε άλλο κήρυγμα, ο Γκιουλέν είπε: «Ζούμε μια άνοιξη που μας πονάει. Ένα έθνος ξαναγεννιέται. Ένα έθνος εκατομμυρίων γεννιέται – τέτοιο που θα επιβιώσει για πολλούς αιώνες, με το θέλημα του Θεού… Γεννιέται με τη δική του κουλτούρα, το δικό του πολιτισμό. Αν η γέννηση ενός ανθρώπου είναι τόσο επίπονη, δε μπορεί η γέννηση εκατομμυρίων να μην επιφέρει πόνο. Φυσικά θα υποφέρουμε. Δε θα είναι εύκολο για ένα έθνος που αποδέχτηκε την αθεΐα, τον υλισμό, ένα έθνος μαθημένο να φεύγει τρέχοντας από τον ίδιο του τον εαυτό, να επιστρέψει τρέχοντας πάνω στ’ άλογο. Δε θα είναι εύκολο, αλλά αξίζει όλο τον πόνο μας και τις θυσίες μας» .

Και σ’ ένα άλλο κήρυγμα, δήλωσε: «η φιλοσοφία της προσφοράς μας είναι ότι ανοίγουμε έναν οίκο κάπου και, με την υπομονή της αράχνης, υφαίνουμε τον ιστό μας και περιμένουμε τους ανθρώπους να πιαστούν σ’ αυτόν. Και διδάσκουμε όσους πιάνονται. Δεν στήνουμε τον ιστό μας για να τους φάμε ή να τους καταναλώσουμε αλλά για να τους δείξουμε το δρόμο προς την ανάσταση, να φυσήξουμε ζωή στα νεκρά σαρκία και τις ψυχές τους, να τους δώσουμε έναν τρόπο να ζουν .
Πολλοί οπαδοί του Γκιουλέν και μέλη των ισλαμικών ΜΜΕ που σχετίζονται με το cemaat υποστήριξαν ότι αυτά τα κηρύγματα έχουν με κάποιον τρόπο πλαστογραφηθεί αλλά αυτές οι αρνήσεις δεν πείθουν δεδομένης της βιντεοσκόπησης και των μαρτυριών όσων έχουν εγκαταλείψει το κίνημα του Γκιουλέν.

Η Κυβέρνηση των ΗΠΑ Υποστηρίζει τον Γκιουλέν;
Πολλοί Τούρκοι αναλυτές πιστεύουν ότι, πριν από την εκλογή του Ερντογάν, ο Γκιουλέν και οι υποστηρικτές του στην κυβέρνηση των ΗΠΑ βοήθησαν ώστε ο Ερντογάν να λάβει μια πρόσκληση για το Λευκό Οίκο σε μια εποχή που του είχε απαγορευτεί η ενασχόληση με την πολιτική στην Τουρκία λόγω των ισλαμικών δραστηριοτήτων του – κάτι που εξελήφθη ως υποστήριξη από τις ΗΠΑ πριν από τις εκλογές του 2002. Το ότι η κυβέρνηση των ΗΠΑ και, συγκεκριμένα, η CIA υποστηρίζουν το κίνημα του Γκιουλέν είναι ευρέως αποδεκτό μεταξύ των κοσμικών ελίτ της Τουρκίας παρά την ανυπαρξία απτών αποδείξεων που να στηρίζουν έναν τέτοιο ισχυρισμό.
Όταν ζητείται από κοσμικούς Τούρκους να αιτιολογήσουν την άποψη ότι ο Γκιουλέν υποστηρίζεται από τις ΗΠΑ, εκείνοι συχνά αναφέρουν την σχεδόν 20χρονη παραμονή του στην ανατολική Πενσυλβάνια. Μετά από την απόφαση της 24ης Ιουνίου 2008 του Ανωτάτου Εφετείου της Τουρκίας (Yargıtay) που επικροτούσε την απόφαση ενός κατώτερου δικαστηρίου ότι ο Γκιουλέν ήταν αθώος για την κατηγορία της οργάνωσης παράνομης τρομοκρατικής οργάνωσης με στόχο την ανατροπή της κοσμικής κυβέρνησης της Τουρκίας, ο Γκιουλέν κέρδισε κι άλλη μια δικαστική μάχη, αυτή τη φορά στις ΗΠΑ. Ένα ομοσπονδιακό δικαστήριο ανέτρεψε τις αποφάσεις του Υπουργείου Εσωτερικής Ασφάλειας και της Αμερικανικής Υπηρεσίας Υπηκοότητας και Μετανάστευσης που θα απέρριπταν την αίτηση του Γκιουλέν για μόνιμη άδεια εγκατάστασης στις Ηνωμένες Πολιτείες .
Ενώ η απόφαση του δικαστηρίου που επέτρεψε στον Γκιουλέν να παραμείνει στις Ηνωμένες Πολιτείες αποτελεί πιθανόν απόδειξη για τους Τούρκους αναλυτές που ισχυρίζονται ότι οι ΗΠΑ υποστηρίζουν τον Γκιουλέν, η διαδικασία είναι μάλλον πιο αποκαλυπτική. Ο Γκιουλέν επισύναψε είκοσι εννιά συστατικές επιστολές στην έφεσή του της 18ης Ιουνίου 2008, κυρίως από θεολόγους ή τούρκους πολιτικούς. Ανάμεσά τους ο Τζων Εσπόζιτο, ιδρυτής του Κέντρου για μια Μουσουλμανο-Χριστιανική Κατανόηση του Πρίγκιπα Αλουαλίντ Μπιν Ταλάλ, που στηρίζεται οικονομικά από τη Σαουδική Αραβία, δύο πρώην αξιωματούχοι της CIA, ο Τζωρτζ Φάιντας και ο Γκράχαμ Φούλερ, καθώς και ο πρώην αμερικανός πρεσβευτής στην Τουρκία Μόρτον Αμπράμοβιτς.
Οι επιστολές μάλλον χρησίμεψαν. Στις 16 Ιουλίου 2008, ο αμερικανός περιφερειακός δικαστής Στιούαρτ Ντάλζελ εξέδωσε απόφαση που δικαίωνε την προσφυγή του Γκιουλέν για μεροληπτική συνοπτική κρίση και διέτασσε την αμερικανική Υπηρεσία Υπηκοότητας και Μετανάστευσης να τον αποδεχθεί ως ξένο εργάτη, με εξέχουσα ικανότητα, μέχρι την 1η Αυγούστου 2008 το αργότερο.
Ανεξάρτητα από τη νομολογία η απόφαση των ΗΠΑ να δώσουν άδεια παραμονής στον Γκιουλέν θα βοηθήσει το κίνημά του να συνεχίσει να υπονοεί την υποστήριξη της Ουάσινγκτον καθώς το AKP και οι Φετουλαχιστές οπαδοί του προωθούν τη μετακίνηση της Τουρκίας όλο και πιο μακριά από την κοσμικότητα πάνω στην οποία οικοδομήθηκε.

Συμπεράσματα
Ο Γκιουλέν έχει την υποστήριξη πολλών φίλων, ιδεολογικών συνοδοιπόρων και των δημοσιογράφων και ακαδημαϊκών που έχουν γίνει δεκτοί στο κίνημά του. Υπερβολικά συχνά, η ανησυχία για τις δραστηριότητες του Γκιουλέν απορρίπτεται από τα τουρκικά, αμερικανικά και ευρωπαϊκά ΜΜΕ ως απλή παράνοια. Όταν ο αρχι-εισαγγελέας της Τουρκίας απήγγειλε κατηγορίες στο AKP ότι προσπαθούσε να υποσκάψει το κοσμικό σύνταγμα, τα φιλο-ισλαμικά ΜΜΕ της Τουρκίας μαζί με Δυτικούς διπλωμάτες και δημοσιογράφους, απέρριψαν το όλο θέμα ως μια «μη δημοκρατική δικαστική προσπάθεια ανατροπής» . Όμως την ίδια στιγμή, πολλοί απ’ αυτούς χαιρέτησαν την έρευνα και τις προσαγωγές για την Εργκένεκον, θεωρώντας δεδομένη την τάυτιση ισλαμισμού και της δημοκρατίας από τη μια, και του κοσμικού κράτους και του φασισμού από την άλλη . Ο επανειλημμένος χαρακτηρισμός των τούρκων ισλαμιστών ως ‘ρεφορμιστών δημοκρατών’ από τα ισλαμικά ΜΜΕ και των κοσμικών τούρκων ως ‘φονταμενταλιστών’ πρέπει να είναι ένα από τα πιο προσβλητικά αλλά, δυστυχώς, αποτελεσματικά ψέματα της σύγχρονης πολιτικής.
Πράγματι, η Τουρκία δεν έχει να εμφανίσει ούτε ένα περιστατικό επίθεσης σε ευσεβείς μουσουλμάνους που νηστεύουν στη διάρκεια του ραμαζανιού, ενώ τα τελευταία χρόνια υπήρξαν πολλά περιστατικά επίθεσης σε λιγότερο ευσεβείς Τούρκους που κατανάλωναν αλκοόλ ή δεν νήστευαν . Ενώ οι γυναίκες που καλύπτουν το κεφάλι τους κατά τον ισλαμικό τρόπο μπορούν να κινηθούν ελεύθερα οπουδήποτε στη χώρα, γυναίκες χωρίς μαντήλα αρχίζουν να γίνονται στόχος σε κάποιες περιοχές ή ανεπιθύμητες σε άλλες .
Σε αντίθεση με την εντύπωση που επικρατεί στη Δύση –ότι η αντιπαράθεση είναι μεταξύ ευσεβών μουσουλμάνων και «κοσμικών Κεμαλιστών που στρέφονται ενάντιοι στη θρησκεία»– είναι γεγονός ότι η πλειοψηφία των Τούρκων, περιλαμβανομένων των πιο κοσμικών, είναι παραδοσιακοί και κρατούν τα μουσουλμανικά έθιμα, ενώ πολλοί χαρακτηρίζουν τον εαυτό τους ως ‘πρώτα μουσουλμάνους’. Ενώ το τουρκικό Σύνταγμα αναγνωρίζει ως Τούρκους όλους τους τούρκους πολίτες, το κυρίαρχο συναίσθημα στη χώρα ήταν πάντα ότι για να θεωρηθεί κάποιος Τούρκος, θα πρέπει να είναι μουσουλμάνος. Η απόλυτη απουσία κάποιου μη μουσουλμάνου διοικητή, πρέσβη, ή αξιωματικού του στρατού ή της αστυνομίας μαρτυρεί την κυριαρχία του Ισλάμ στο τουρκικό κατεστημένο. Επομένως ο Γκιουλέν δεν παλεύει για περισσότερη ατομική ελευθερία αλλά για να απελευθερώσει το Ισλάμ από τα στενά όρια του τεμένους και της ιδιωτικής ζωής των ανθρώπων και να το εισαγάγει στον δημόσιο βίο, ώστε να καθορίζει το σύνολο της ζωής της χώρας. Οι ηγέτες του AKP, περιλαμβανομένων των Γκιουλ και Ερντογάν, έχουν επανειλημμένα εκφράσει την αντίθεσή τους στον ‘εγκλεισμό του Ισλάμ στο τζαμί’, ζητώντας να κυριαρχεί παντού σαν υπόδειγμα ζωής. Οι περισσότεροι Τούρκοι θυμούνται καθαρά σχετικά πρόσφατες δηλώσεις των ηγετών του AKP που απέρριπταν τον ορισμό της κοσμικότητας ως ‘διάκριση μεταξύ τεμένους και κράτους’. Ο Γκιουλ έχει κριτικάρει την ‘κοσμικότητα’ σε πολλές περιπτώσεις, περιλαμβανομένης και μιας συνέντευξης στον Γκάρντιαν στις 27 Νοεμβρίου 1995. Αυτό που θέλουν πραγματικά οι ισλαμιστές της Τουρκίας είναι να εξαλείψουν τις ιδρυτικές αρχές της Τουρκικής Δημοκρατίας. Όσο οι ΗΠΑ και οι δυτικοί αξιωματούχοι αδυνατούν να παραδεχτούν ότι η ρητορική του Γκιουλέν περί ανοχής είναι μόνο επιφανειακή, είναι πολύ πιθανό να ανοίγουν μια ατζέντα διαλόγου, πάντως όμως όχι περί θρησκευτικής ανοχής, αλλά κατά πάσα πιθανότητα για να απαντήσουν την ερώτηση «Ποιός έχασε την Τουρκία;».
Rachel Sharon-Krespin is the director of the Turkish Media Project at the, Washington D.C.

Η Ρέιτσελ Σάρον-Κρέσπιν (Rachel Sharon-Krespin) είναι διευθύντρια του Προγράμματος Τουρκικά ΜΜΕ στο Ινστιτούτο Έρευνας για τα Μεσανατολικά ΜΜΕ [Middle East Media Research Institute (MEMRI], στην Ουάσινγκτον.

Middle East Quarterly, Χειμώνας 2009, σσ. 55-66

http://www.meforum.org/2045/fethullah-gulens-grand-ambition

Μετάφραση: Μαριάννα Δεσύπρη