Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

26 Απρ 2013

Κάποιος πρέπει να μαζέψει τους Γερμανούς διότι οδηγούμαστε πλέον με ακρίβεια σε μια απόλυτη γερμανική κυριαρχία στην Ευρώπη η οποία δεν είναι πλέον μόνο οικονομική, έχει ευρύτερες πολιτικές και κοινωνικές προεκτάσεις.

Τα τελευταία κρούσματα γερμανικού αυταρχισμού δεν έχουν ίσως προηγούμενο στην ιστορία και δυστυχώς αν συνεχιστεί αυτή η κατάσταση τότε μπορεί να επιβεβαιωθούν όσοι λένε ότι ένας Τρίτος Παγκόσμιος Πόλεμος με ευθύνη του Βερολίνου βρίσκεται στον ορίζοντα.

Μην ξεχνάμε: Μιλάμε για τους ηττημένους Γερμανούς δύο πολέμων σε έναν αιώνα. Μια χώρα που προκάλεσε φρικαλεότητες και ήταν υπεύθυνη για εκατομμύρια νεκρούς. Ασφαλώς οι απόγονοι δεν φταίνε για όσα έκαναν οι προηγούμενοι, όμως, φαίνεται πως ο αυταρχισμός, η αλαζονεία, η έλλειψη δημοκρατικών διαδικασιών είναι στο DNA των Γερμανών.

Τόλμησε να μιλήσει ο Τζ. Λου, ο αμερικανός υπουργός Οικονομικών για διαφορετικές πολιτικές που ίσως πρέπει να ακολουθηθούν στην Ευρώπη και ο Σόιμπλε του

επιτέθηκε. Μάλιστα κάθε φορά που βρίσκονται οι δυο τους, καταγράφεται κι ένα επεισόδιο.

Τόλμησε ο «άνθρωπός τους» ο Μπαρόζο να μιλήσει για χαλάρωση της λιτότητας και ο Σόιμπλε τον είπε σχεδόν άσχετο τονίζοντας ότι πρέπει κάποιος να του πει ότι δε φταίει η λιτότητα για την κρίση.

Τολμά η Ελλάδα να μιλήσει για αποζημιώσεις και κατοχικό δάνειο και ο Σόιμπλε βγάζει από μόνος του δικαστική απόφαση.

Το τελευταίο κρούσμα είναι επίσης σοβαρό. Οι φήμες ότι η ΕΚΤ θα προχωρήσει σε μείωση επιτοκίων ώστε να ενισχύσει την ευρωπαϊκή οικονομία και να μειωθεί η ύφεση, προκάλεσαν την αντίδραση του Βερολίνου.

Η ίδια η Μέρκελ, σε μια ωμή παρέμβαση στην πολιτική της ΕΚΤ είχε πει: «Η ΕΚΤ βρίσκεται σε δύσκολη θέση. Σε ό,τι αφορά τη Γερμανία, η ΕΚΤ θα έπρεπε προς το παρόν να αυξήσει λίγο τα επιτόκια, αλλά για τις άλλες χώρες πρέπει να κάνει ακόμα περισσότερα για να διοχετεύσει ρευστότητα». Παρεμβαίνει δηλαδή και ζητά αύξηση επιτοκίων. Γιατί άραγε; Μήπως γιατί η Γερμανία κερδοσκοπεί τρία χρόνια τώρα με τα ομόλογά της και έχει βγάλει δισεκατομμύρια στις πλάτες των άλλων λαών.

Βέβαια, η Καγκελαρία έσπευσε να διασκεδάσει τις εντυπώσεις σήμερα και εκπρόσωπος της Μέρκελ δήλωσε ότι δεν είχε καμία πρόθεση να υπονομεύσει την ανεξαρτησία της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας η Άνγκελα Μέρκελ.

Η ουσία είναι ότι οι Γερμανοί αισθάνονται παντοδύναμοι, κι αυτό είναι επικίνδυνο για την παγκόσμια οικονομία -και όπως έχει δείξει και η ιστορία- και για την παγκόσμια ειρήνη.


Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης
Δημοσιογράφος - Συγγραφέας - Τουρκολόγος

Ενώ συνεχίζεται η διαδικασία εξόδου των δυνάμεων του ΡΚΚ από το τουρκικό έδαφος προς το β Ιράκ, στα πλαίσια της διαδικασίας επίλυσης της χρόνιας διαμάχης τουρκικού στρατού και Κούρδων ανταρτών, όπως έγινε γνωστό από την τουρκική εφημερίδα, Aydınlık, αλλά και από τοπικούς παράγοντες, τις τελευταίες μέρες παρατηρείται μεταφορά μεγάλων στρατιωτικών δυνάμεων από τις νοτιοανατολικές επαρχίες όπου βρίσκονταν για να αντιμετωπίσουν τους Κούρδους αντάρτες προς τα δυτικά σύνορα της Τουρκίας, δηλαδή προς τις μικρασιατικές ακτές του Αιγαίου απέναντι από τα ελληνικά νησιά καθώς και προς τα ελληνοτουρκικά σύνορα της Ανατολικής Θράκης.

Σύμφωνα με τις αποκαλύψεις της τουρκικής εφημερίδας, στρατιωτικές δυνάμεις από την περιοχή του Σιρνάκ στην νοτιοανατολική Τουρκία καθώς και από τις περιοχές που συνορεύουν με το Ιράκ, μετακινούνται με μεγάλες αυτοκινητοπομπές προς τα δυτικά σύνορα της Τουρκίας. 
Οι μετακινήσεις αυτές εντάσσονται στο σχέδιο της ανακωχής με τους Κούρδους αντάρτες και στον γενικότερο σχεδιασμό του τουρκικού Γενικού Επιτελείου να μεταφέρει μεγάλες δυνάμεις προς τα δυτικά αποσυμφορίζοντας την νοτιοανατολική Τουρκία μετά την εκεχειρία που έχει επιτευχτεί με το ΡΚΚ κατόπιν προσωπικής πρωτοβουλίας του Αμντουλάχ Οσταλάν.

Οι πληροφορίες και οι εικόνες που μεταδίδονται σε επιλεγμένα τουρκικά ΜΜΕ, δείχνουν μεγάλες αυτοκινητοπομπές από τις περιοχές του Μαρντίν, Νουσαϊμπίν και του Σιρνάκ, να κατευθύνονται προς τα δυτικά. Οι αυτοκινητοπομπές αυτές που αποτελούνται από μεγάλα TIR του τουρκικού στρατού μεταφέρουν στρατιωτικές μονάδες, τεθωρακισμένα τανκ και πολεμικό υλικό που προορίζονταν για την αντιμετώπιση του ΡΚΚ. Το εντυπωσιακό είναι πως οι αναφορές αποκαλύπτουν ότι και από άλλες επαρχίες όπου τα τελευταία χρόνια είχαν γίνει επίκεντρο σκληρών πολεμικών συγκρούσεων μεταξύ του τουρκικού στρατού και των Κούρδων ανταρτών εκκενώνονται σταδιακά από μεγάλες στρατιωτικές δυνάμεις που κατευθύνονται προς τα δυτικά σύνορα.

Σύμφωνα με την τουρκική εφημερίδα, η συμφωνία μεταξύ του Κούρδου ηγέτη Αμπτνουλάχ Οσταλάν και του ΑΚΡ, δηλαδή του ισλαμικού κόμματος του Ταΐπ Ερντογάν, προβλέπει την σταδιακή μεταφορά μεγάλων στρατιωτικών δυνάμεων από τα ανατολικά προς τα δυτικά. 

Μάλιστα ο όρος αυτός τέθηκε από τον Οσταλάν προς την τουρκική πλευρά για να απευθύνει το γνωστό του διάγγελμα που ανακοίνωνε την εκεχειρία μεταξύ των Κούρδων ανταρτών και του τουρκικού στρατού. 

Ο όρος αυτός έγινε γνωστός απο τον ίδιο τον Οτσαλάν προς τους βουλευτές του φιλοκουρδικού κόμματος, BDP, όταν τον επισκέφτηκαν για να διαβουλευτούν μαζί του για την διαδικασία επίτευξης της εκεχειρίας και την παράλληλη αποχώρηση των Κούρδων ανταρτών απο το τουρκικό έδαφος μέσα στον Μάιο μήνα.

Εκτός απο τον όρο αυτό, όπως αναφέρουν οι δημοσιογραφικές πληροφορίες, η κουρδική πλευρά έθεσε και άλλους δυο όρους προς την τουρκική, που είναι : 

1) η αναγνώριση της κουρδικής ταυτότητας στο νέο τουρκικό σύνταγμα και, 
2) η παραχώρηση περιορισμένης αυτονομίας στις περιοχές που κατοικούν οι Κούρδοι. 

Οι δυο αυτοί όροι αναμένεται να συζητηθούν στην επόμενη φάση της διαδικασίας εκεχειρίας ενώ ο πρώτος όρος, δηλαδή η αποχώρηση μεγάλου μέρους των τουρκικών στρατευμάτων από τα ανατολή με κατεύθυνση προς τα δυτικά έχει ήδη αρχίσει να εφαρμόζεται.

Όπως αντιλαμβάνεται κανείς η εξέλιξη αυτή επιβαρύνει ακόμα περισσότερο το κλίμα όσον αφορά την ελληνική πλευρά καθώς μεγάλες στρατιωτικές δυνάμεις που μέχρι σήμερα βρίσκονταν στα ανατολικά σύνορα της Τουρκίας απασχολούμενες με το κουρδικό αντάρτικο τώρα αποδεσμεύονται και κατευθύνονται προς τα δυτικά δηλαδή έρχονται αντιμέτωπες με την ελληνική πλευρά. Το γεγονός αυτό σε συνδυασμό με τις αναμενόμενες προκλήσεις της Άγκυρας στο Αιγαίο και την ανατολική Μεσόγειο, μόνο ήρεμες μέρες δεν προμηνύει.
Άραγε εκεί στην Αθήνα έχουν υπό όψιν τους όλες αυτές τις εξελίξεις ή ακόμα βαυκαλίζονται από τα καραγκιοζιλίκια χαμόγελα των ελληνοτουρκικών επαφών και συναντήσεων;

 
"Στις αρχές της δεκαετίας του 1980 ο Ανδρέας Παπανδρέου αποτόλμησε κάτι που ήταν καινοφανές για την ελληνική κοινωνία. Ήταν μια καθαρά επαναστατική σκέψη και πράξη. Η δημιουργία της μεσαίας τάξης" 

Του Κώστα Καπνίση 

Κάποια στιγμή, σε αυτή τη ζωή τουλάχιστον, όλα τα πράγματα καλά και άσχημα, αληθινά και ψεύτικα φτάνουν σε ένα τέλος. Ούτε κάτι καινούριο είναι μα ούτε και καμιά φοβερή διαπίστωση. Τούτη η χώρα πορεύτηκε με έναν συγκεκριμένο τρόπο σκέψης και μια συγκεκριμένη στάση ζωής απέναντι στα πράγματα για δεκαετίες. Αυτή η θεώρηση των πραγμάτων που είχε και έχει ακόμα να κάνει με την προστασία του καθενός ξεχωριστά, που έχει να κάνει με το «εγώ» και ποτέ με το «εμείς» είναι και η γενεσιουργός αιτία της σημερινής κατάντιας. Η ζωή των ανθρώπων κατέληξε κατάντια.

Αυτή είναι η αλήθεια. Για να φτάσει το πράγμα μέχρι εδώ συνετέλεσε η συντριπτική πλειονότητα των Ελλήνων. Για αυτό το λόγο άλλωστε και δεν υπάρχει καμιά ουσιαστική αντίδραση από μια κοινωνία που σήμερα αργοσβήνει παραιτημένη από κάθε διάθεση αγώνα για αποφυγή του μοιραίου που έρχεται στο κατώφλι του καθενός με μαθηματική ακρίβεια. Το κερί έχει καλύψει πλήρως τα αυτιά των περισσότερων Ελλήνων όχι στο άκουσμα των Σειρήνων αλλά στην κραυγή αγωνίας όσων ελάχιστων πιστεύουν πως μπορεί η νοσηρή αυτή κατάσταση να ανατραπεί. Τα στοιχεία και οι αριθμοί που βλέπουν μέρα με την ημέρα το φως της «δημοσιότητας» είναι απογοητευτικά και συνάμα ανατριχιαστικά. Κι όμως. Ο δημόσιος διάλογος περιορίζεται στο «γήπεδο» που έχει επιλέξει μια χούφτα καλοπληρωμένων και καλοταϊσμένων επικίνδυνων ηλιθίων για να κρατήσουν μια κοινωνία αποχαυνωμένη και μακριά από τις όποιες φωνές αφύπνισης και αντίστασης.



Στις αρχές της δεκαετίας του 1980 ο Ανδρέας Παπανδρέου αποτόλμησε κάτι που ήταν καινοφανές για την ελληνική κοινωνία. Ήταν μια καθαρά επαναστατική σκέψη και πράξη. Η δημιουργία της μεσαίας τάξης. Προχώρησε και πέτυχε στην υλοποίηση αυτού του πρωτόγνωρου εγχειρήματος για τη Νεώτερη και Σύγχρονη Ιστορία της Ελλάδας. Οι όποιες φωνές κάποιων εκ των συμβούλων του δε στάθηκαν εμπόδιο σε έναν ηγέτη που έτσι πορεύτηκε σε όλη την πολιτική του διαδρομή. Εκ των υστέρων, τριάντα χρόνια μετά από αυτή την πολιτική επιλογή μπορεί να ειπωθεί με βεβαιότητα ότι αυτή η πράξη ήταν και η απόλυτη καταστροφή για μια κοινωνία σαν την ελληνική. Ο Παπανδρέου δεν υπολόγισε σε ένα πράγμα που είχε πει ο ίδιος ο Λένιν: «Μη τον φοβάσαι τον πλούσιο. Τον υιό της πλύστρας να φοβάσαι».

Μεγάλη κουβέντα από έναν όντως μεγάλο άνδρα. Οι μεγάλες κουβέντες βέβαια είναι κοινό μυστικό πως δε λέγονται τυχαία. Είναι αποτέλεσμα μελέτης και εμπειρίας χρόνων αλλά και βαθιάς γνώσης της κουλτούρας και της παράδοσης ενός λαού. Όποιος αγνοεί αυτά τα βασικά στοιχεία ιδιοσυγκρασίας ενός κοινωνικού συνόλου είναι καταδικασμένος να αποτύχει ακόμα και αν έχει τις καλύτερες των προθέσεων, τα καλύτερα και πιο συναρπαστικά οράματα, αξίες, αρχές και ιδανικά. Η μεσαία τάξη οικοδομήθηκε πάνω σε σαθρά θεμέλια. Σε μια κοινωνία που όχι μόνο δεν ήταν έτοιμη να δεχτεί ένα τέτοιο δώρο αλλά φρόντισε σε πολύ σύντομο ιστορικά διάστημα να προδώσει την εμπιστοσύνη, το όνειρο και το όραμα.



Οι Έλληνες εγκατέλειψαν την περιφέρεια και σύντομα βρέθηκαν και κατέκλυσαν τα αστικά κέντρα της χώρας. Έζησαν τον μύθο τους στα κατά τόπους «πολιτιστικά κέντρα» όπου με την ρίψη κάποιων χιλιάρικων και τόνων λουλουδιών θέλησαν να δείξουν σε όλους πόσο «σπουδαίοι» είναι. Πολύ γρήγορα αυτό το καινούριο στρώμα που διαμορφώθηκε και πήρε θέση στην κοινωνική πυραμίδα της νεοελληνικής κοινωνίας κυριάρχησε και έγινε αναγνωρίσιμο κυρίως από τους πλούσιους. Η ντόπια πολιτική και επιχειρηματική ελίτ που πάντα υπήρχε δεν είδε με κακό μάτι αυτή την εξέλιξη. Τουναντίον. Το είδε ως ευκαιρία αύξησης των κερδών σε ένα καπιταλιστικό σύστημα που ποτέ δε γνώρισε καμιά ουσιαστική αμφισβήτηση. Έτσι δημιουργήθηκε η γνωστή και ως «πελατεία». Η μεν πολιτική ελίτ τη χρησιμοποίησε για να κρατιέται στην εξουσία και να κυβερνά αδιάκοπα και ατάραχα. Η δε επιχειρηματική ελίτ για να συσσωρεύσει ακόμα μεγαλύτερο πλούτο από ότι πριν. Το παλιό εργατικό δυναμικό είχε πετύχει πια τον μετασχηματισμό του σε εργαζόμενο και μορφωμένο δυναμικό.

Σε απόλυτους αριθμούς αν κάποιος επιχειρήσει να κάνει έναν υπολογισμό του σε πόσους ανθρώπους μετριέται η μεσαία τάξη μπορεί να πει ότι πάνω – κάτω από τα 11 σχεδόν εκατομμύρια Ελλήνων η μεσαία τάξη αποτιμάται στα περίπου 7 εκατομμύρια. Θα ήταν μια «δίκαιη» μοιρασιά. Τόσοι ή και ελάχιστα λιγότεροι είναι αυτοί που πηγαίνουν να ψηφίσουν άλλωστε. Η περίφημη μεσαία τάξη κατέληξε να είναι τα τελευταία είκοσι σχεδόν χρόνια μια εγχώρια ομάδα συμφερόντων που χρησιμοποίησε και χρησιμοποιήθηκε από τις «συνδικαλιστικές» οργανώσεις παντός είδους και τύπου. Όπως συμβαίνει σε όλες σχεδόν τις περιπτώσεις και τα παραδείγματα που έχει αναδείξει η Ιστορία το μεγαλύτερο ψάρι τρώει το μικρότερο. Αυτό συμβαίνει και σήμερα στην Ελλάδα των Μνημονίων, της απώλειας εθνικής κυριαρχίας, της καταπάτησης του ελληνικού Συντάγματος, της βίαιης φτωχοποίησης, της έλλειψης κάθε μορφής κράτους δικαίου. Όσοι ψάχνουν για «πατριώτες» δεν πέρασε μάλλον ποτέ από το μυαλό τους η μια και μόνη αλήθεια. 



Το κεφάλαιο δεν έχει πατρίδα. Δεν έχει ιδεολογία, δεν έχει συναίσθημα. Οι λίγες πια καταθέσεις της πρώην πια μεσαίας τάξης που υπάρχουν ακόμα σύντομα θα έχουν γίνει καπνός μέσα από την βαριά και άδικη φορολογία αλλά καθόλου απίθανο και από οποιαδήποτε διαδικασία bail in. Η «μεσαία» τάξη τιμωρείται πια παραδειγματικά. Οι περίφημοι εκείνοι «νοικοκυραίοι» που όταν έγιναν νοικοκυραίοι δεν άπλωσαν το χέρι τους σε αυτά τα δύο εκατομμύρια Ελλήνων που πάντα δυστυχούσαν για να τους τραβήξουν επάνω. Εκείνη η «μεσαία» τάξη που θέλησε να γίνει «άλλος». Που ξέχασε την καταγωγή της και θέλησε να μοιάσει στην «ελίτ». Ο μπαμπάς εκείνος που την κόρη του δεν την έδινε στον υιό του τεχνίτη. Ο κανακάρης εκείνος που αντί να ολοκληρώσει τις σπουδές του και να προσφέρει στην κοινωνία θέλησε τον γρήγορο και εύκολο πλούτο του Χρηματιστηρίου, της «αρπαχτής», της τέλειας κομπίνας, του γρήγορου αυτοκινήτου, της ξέφρενης διασκέδασης μέχρι πρωίας στην παραλιακή. Τα παραδείγματα πολλά και ο κατάλογος δεν έχει τέλος. Αυτή ήταν η μεσαία τάξη. Αυτό προσέφερε στην ελληνική κοινωνία. Αυτή η αλλοτρίωση της νεοελληνικής κοινωνίας είναι κάτι που δεν της επιτρέπει σήμερα να ορθώσει το ανάστημά της όχι για να πάρει πίσω αυτή την παλιά και σαθρή ζωή αλλά απλά να σταματήσει την καταστροφή. Να μαζέψει τα κομμάτια της και να σκεφτεί πως θα μπορέσει να σταθεί ξανά στα πόδια της. Πως θα εμποδίσει αυτούς που έστελνε κάθε τέσσερα χρόνια στην Εθνική Αντιπροσωπεία. Τραγική ειρωνεία.

Όλοι αυτοί που τους μετέτρεψε από θυρωρούς σε «γίγαντες» της πολιτικής σκέψης και διανόησης είναι αυτοί που ψάχνοντας και μετερχόμενοι κάθε μέσο δικής τους επιβίωσης δε διστάζουν να «εκτελούν» εν ψυχρώ μια ολόκληρη κοινωνία. Οι συγκεκριμένοι βρίσκονται παντού. Στα κανάλια της διαπλοκής των φίλων τους και κουνούν απειλητικά το δάκτυλο. Χαμογελούν χαιρέκακα μπροστά στην εθνική τραγωδία. Δείχνουν πια ξεδιάντροπα και χωρίς συστολή τον πραγματικό τους εαυτό. Έναν εαυτό που όσοι τους γνωρίζουν από κοντά πάντα τον έδειχναν. Δεν το έκρυψαν ποτέ. Απόλυτα φυσιολογικό. Είναι άνθρωποι που αν δεν ήταν «πολιτικοί», «επιχειρηματίες», «δημοσιογράφοι» δε θα ήταν τίποτε στη ζωή τους. Δε θα έβρισκαν πουθενά αλλού δουλειά και αναγνώριση. Χρήσιμοι ηλίθιοι ενός σαρκοβόρου νεοκαπιταλιστικού μορφώματος. Μιας μετάλλαξης ενός καπιταλιστικού μοντέλου ανάπτυξης σε ένα αδηφάγο τέρας που κατασπαράζει τα πάντα στο πέρασμά του. Στην προσπάθεια αυτή έχει τοποθετήσει παντού μαριονέτες που προσφερόμενες να παίξουν αυτό τον ρόλο αδυνατούν λόγω της απληστίας τους να προσφέρουν έστω και τα στοιχειώδη για επιβίωση σε έναν λαό. Το αντίθετο μάλιστα. Του τα παίρνουν όλα. Του δείχνουν με τον χειρότερο δυνατό τρόπο ότι θα πληρώσουν πολύ ακριβά το ότι τους πίστεψαν και τους τοποθέτησαν σε θέσεις εξουσίας. Πίστεψαν έστω και αυτοί που τους ψήφισαν ότι θα γλιτώσουν.

Η «μεσαία» τάξη τελείωσε κάπου εδώ. Αν το αντιληφθεί και στρατευτεί στην κοινή προσπάθεια τότε θα υπάρξει ελπίδα. Κακά τα ψέματα. Αν η κοινωνία έστω και τώρα δεν καταλάβει ότι πρέπει να στείλει στους υπονόμους της Ιστορίας και ακόμα παραπέρα όσους καταστρέφουν το μέλλον όλων τότε μια ακόμα εθνική καταστροφή θα είναι αναπόφευκτη. Χρόνος υπάρχει ακόμα. Λίγος αλλά υπάρχει. Ο Κέννεντι άλλωστε έλεγε: «Αυτοί που καθιστούν μια ειρηνική επανάσταση αδύνατη, κάνουν μια βίαιη επανάσταση αναπόφευκτη»…


Η γαλλική εφημερίδα La Croix, στον πρωτοσέλιδο τίτλο της, αναρωτιέται: «Η Γερμανία είναι στ’ αλήθεια χώρα- μοντέλο;» Στις εσωτερικές σελίδες της, η εφημερίδα φιλοξενεί εκτενές άρθρο για τα χρέη της Γερμανίας προς τις χώρες που ζημίωσε κατά τους δύο Παγκόσμιους Πολέμους.

Στο άρθρο αναπτύσσονται οι θέσεις του Γερμανού ιστορικού και καθηγητή στο London School of Economics, Albert Ritschl. Σύμφωνα με τον καθηγητή, «το γερμανικό οικονομικό θαύμα μετά τον Πόλεμο, οφείλεται στη μη αποπληρωμή των χρεών της χώρας του μετά από δύο Παγκοσμίους πολέμους».

«Η ειρωνεία της ιστορίας είναι, ότι από μια αντιστροφή των δεδομένων, η Γερμανία ξαναβρίσκεται απέναντι στους Ευρωπαίους εταίρους της, στην κατάσταση στην οποία βρίσκονταν οι τελευταίοι, μετά το πέρας του Α’ και του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου: μια χώρα-πιστωτής, που θα πρέπει να επιλέξει κατά πόσο θα απαιτήσει να την ξεπληρώσουν ή όχι» εξηγεί ο καθηγητής,

Ο κ. Ριτσλ επισημαίνει ότι, το 1929, το εξωτερικό χρέος της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης ανερχόταν στο 75%-80% του ΑΕΠ της, εξαιτίας των αποπληρωμών των αποζημιώσεων για τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Προκειμένου να εξοφλήσει, η γερμανική κυβέρνηση προσπάθησε να δημιουργήσει εμπορικά πλεονάσματα, βελτιώνοντας την ανταγωνιστικότητα μέσω μιας πολιτικής αποπληθωρισμού, δηλαδή μέσω μείωσης κατά 30% των μισθών, με προκαθορισμένες τιμές και καταπολεμώντας τα μονοπώλια.

«Όπως στην Ελλάδα σήμερα, αυτή η πολιτική υπήρξε οικονομικά επιτυχής, αλλά πολιτικά καταστροφική, εφόσον άνοιξε το δρόμο προς την εξουσία στους Ναζί, οι οποίοι στη συνέχεια μπλόκαραν τις αποζημιώσεις», σχολιάζει ο καθηγητής.

Μετά το 1945, για να διασφαλίσει μια γρήγορη ανάταξη της οικονομίας της Δυτικής Γερμανίας, νέου συμμάχου τους έναντι των Σοβιετικών, οι ΗΠΑ επέβαλαν στα κράτη που επωφελούνταν από το Σχέδιο Μάρσαλ να μην ζητήσουν αμέσως τις οφειλές των Γερμανών.

Κατά συνέπεια, το 1953, οι συμφωνίες του Λονδίνου προέβλεπαν να εξοφληθούν τα χρέη του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου -περίπου το 100% του γερμανικού ΑΕΠ, το 1938, χωρίς να υπολογίζονται οι αποζημιώσεις, για τις οποίες δεν δόθηκαν νούμερα- μόνο μετά την ενδεχόμενη επανένωση των δύο Γερμανιών.

«Παραδόξως, δεν έγινε αναφορά στο ζήτημα αυτό, κατά τις διαπραγματεύσεις που κατέληξαν στην επανένωση της Γερμανίας, από καμιά άλλη χώρα πλην της Ελλάδος» λέει ο καθηγητής.

Ο δε Χέλμουτ Κολ είχε πει, αυτοπροσώπως, ότι αν χρειαζόταν οι πιστωτές του 1945 να απαιτήσουν τα οφειλόμενά τους, η χώρα του θα χρεοκοπούσε. Συνεπώς, η Γερμανία δεν πλήρωσε, ούτε και πρόκειται να πληρώσει. Το να πληρώσει η Γερμανία αυτά χρωστάει είναι γι αυτήν αυτοκτονία, οικονομική, πολιτική, είναι εθνική αυτοκτονία. Απλώς δεν θα το κάνει κι αν πιεστεί με οιονδήποτε τρόπο, αυτό θα ισοδυναμεί με κήρυξη πολέμου.

Στα μάτια του ιστορικού, σε αυτή την πολιτική οφείλεται το γερμανικό οικονομικό θαύμα μετά τον Πόλεμο, δηλ. το δεν πληρώνω αυτά που χρωστάω άρα έχω λεφτά να σας δανείζω!!!! Ένα θαύμα, που βασίζεται στο γερμανικό πλεόνασμα εξωτερικού εμπορίου, το οποίο είχε σαν αποτέλεσμα τη διεύρυνση των χρεών των άλλων χωρών. Μήπως να έκαναν και οι άλλες χώρες το ίδιο;

Έτσι προκύπτει και το δίλημμα για το Βερολίνο που -πάντα σύμφωνα με τον καθηγητή- συνοψίζεται στη φράση: «να υποχρεώσει τα κράτη να πληρώσουν, με κίνδυνο να τα κάνει να ματώσουν μέχρι θανάτου ή να δεχθεί να διαγράψει τα δάνεια που έχει δώσει για να τα σώσει και να σωθεί και η ίδια;», όπως εύστοχα σημειώνεται στο άρθρο στη La Croix

Πολύ σωστά επίσης το περιστέρι κουτσουλάει, στην εικόνα, το απόλυτο σύμβολό του 4ου ΡΑΙΧ της Γερμανίας.


Σφοδρές αντιδράσεις προκάλεσε άρθρο της συντηρητικής γερμανικής εφημερίδας “Die Welt” το οποίο αναφέρεται στην πιθανότητα η Γερμανία να πρέπει να καταβάλει στην Ελλάδα το αναγκαστικό κατοχικό δάνειο.

Η γερμανική εφημερίδα στο άρθρο που συνοδεύεται με φωτογραφία ναζί αξιωματικών στην κατεχόμενη Αθήνα, με λεζάντα «οι Ναζί στο λίκνο της Δημοκρατίας» αναφέρεται στις πρόσφατες δηλώσεις της ελληνικής κυβέρνησης για την καταβολή του κατοχικού δανείου αλλά και της κατηγορηματικής άρνησης του υπουργού Οικονομικών της Γερμανίας.

«Ο Μανώλης Γλέζος αυτός ο βετεράνος ήρωας της ελληνικής αντίστασης ερεύνησε το ζήτημα, έγραψε βιβλία και ουδέποτε σταμάτησε να ζητεί την καταβολή των αποζημιώσεων στην Ελλάδα. Σε μια συνέντευξή του στη “Welt” πριν από λίγο καιρό υπογράμμισε πως η Γερμανία οφείλει περισσότερα από 160 δισεκατομμύρια ευρώ στην Ελλάδα» αναφέρει χαρακτηριστικά το άρθρο.

Η γερμανική εφημερίδα, στο δημοσίευμα με τίτλο «κύριε Σόιμπλε μιλήστε για τα χρέη του πολέμου», αναφέρεται ακόμα και στα αντιγερμανικά συνθήματα της αριστερής αντιπολίτευσης στην Ελλάδα, τα οποία μπορεί να σοκάρουν τη γερμανική κοινή γνώμη κάνοντας λόγο για την πίεση που δέχεται η ελληνική κυβέρνηση να απαιτήσει από τη Γερμανία να πληρώσει τις υποχρεώσεις της για τα εγκλήματα της ναζιστικής κατοχής.

Πάντως τα περισσότερα σχόλια των αναγνωστών φανερώνουν την αγανάκτηση της πλειονότητας των Γερμανών αναγνωστών για τις απαιτήσεις της Ελλάδας έπειτα από περίπου επτά δεκαετίες καθώς και για τον χρόνο και τρόπο που η χώρα μας εκφράζει ένα τέτοιο αίτημα. «Δεν πρόκειται απλώς να ασχοληθώ ποτέ ξανά με την Ελλάδα. Ούτε για διακοπές δεν αξίζει να πάει κάποιος σε αυτή τη χώρα» αναφέρει χαρακτηριστικά ένας αναγνώστης, ενώ άλλο σχόλιο υποστηρίζει πως 160 δισεκατομμύρια ευρώ δεν κοστίζει ούτε ολόκληρη η Ελλάδα. «Αρχίζω να σιχαίνομαι την Ευρωπαϊκή Ένωση και τα κράτη – μέλη της» αναφέρει άλλος αναγνώστης, ενώ τα περισσότερα σχόλια φέρεται να προέρχονται από γερμανόφωνους που δεν έζησαν την περίοδο του ναζισμού και αδυνατούν να κατανοήσουν για ποιο λόγο ένα κράτος –μέλος της Ε.Ε ζητεί κάτι τέτοιο από έναν εταίρο του.


Σχόλιο ιστολογίου: Οι πατσουροφυλλάδες και ο κίτρινος τύπος στην υπηρεσία της "Μεγάλης Γερμανίας", προσφέρουν κάκιστη υπηρεσία στην Ευρώπη και τα ιδεώδη της αλληλεγγύης, αλλά και διαστρεβλώνουν (πιστοί στα διδάγματα του Γκαίμπελς) την αλήθεια προκειμένου να εξυπηρετηθεί μία πολιτική που δεν απομονώνει απλά την Γερμανία, αλλά την καθιστά εχθρικό κράτος απέναντι στους ευρωπαϊκούς λαούς. Πολύ σύντομα η Γερμανία θα γευτεί τα αποτελέσματα της μισαλλοδοξίας της και του 4ου Ράιχ που επιχειρεί σήμερα να θέσει την ευρωπαϊκή ήπειρο σε καθεστώς κατοχής... Οι Γερμανοί δεν διδάσκονται από την ιστορία και δυστυχώς, η ιστορία λίαν συντόμως θα τους δώσει το πιό σκληρό μάθημα που πήραν ποτέ...

Ειπώθηκαν τόσα πολλά που πλέον τα λόγια εξαντλήθηκαν. Όλοι ζούμε ήδη τον εφιάλτη και η συνεχής περιγραφή του, όπως και ο εξορκισμός του δεν έχουν τώρα πια κανένα νόημα, ούτε λύνουν το πρόβλημα. Και να φανταστεί κάποιος ότι αυτό που ζούμε είναι μόνο η αρχή του εφιάλτη. Η συνέχεια θα είναι κόλαση. Εξάλλου η βίαιη αποκάλυψη του απαίσιου και αντιδημοκρατικού προσωπείου του σάπιου πολιτικού συστήματος, δεν μπορεί άλλο να αποκρυβεί ούτε καν από τα καθεστωτικά ΜΜΕ.

Αυτή τη στιγμή (πέρα από τα νεοδημιουργούμενα καθημερινά συστημικά πολιτικά κόμματα πρώην και νυν πολιτικών), αναπτύσσονται ταυτόχρονα πολυπληθή κοινωνικά κινήματα και κινήσεις (τα οποία προς το παρόν δεν φτάνουν στους τηλεοπτικούς δέκτες) με μοναδικό στόχο την ανατροπή του πολιτικού συστήματος. Αυτά τα κινήματα και οι κινήσεις, βλέποντας το αδιέξοδο που οδηγεί η αυτοπεριχαράκωσή τους, έχουν αρχίσει να έρχονται σε επαφή μεταξύ τους, συζητώντας για κοινό σχέδιο δράσης. Ένα πολιτικό σύστημα ανατρέπεται είτε με τα όπλα, είτε από τον ίδιο το λαό μέσα από ειρηνικές διαδικασίες έκφρασης της Λαϊκής Κυριαρχίας.

Η ιδέα που έχει πέσει στο τραπέζι και η οποία άρχισε ήδη να συζητιέται έντονα και να κερδίζει έδαφος είναι ότι, αφενός θα πρέπει να υπάρξει κοινή δράση κάτω από τη μορφή μιας συντονιστικής, αφετέρου ότι θα πρέπει να κτυπηθεί το πολιτικό σύστημα με τα ίδια τα όπλα του. Δηλαδή με ενιαία συμμετοχή των κινημάτων και των κινήσεων στις εκλογές όχι ως ένα κόμμα εξουσίας, αλλά κινηματικά ως κόμμα ειδικού σκοπού και περιορισμένου χρόνου με μοναδικό στόχο τη στήριξη του λαού με την ψήφο του ώστε να προκηρυχθεί ένα Συνταγματικό δημοψήφισμα που φυσικά αρνείται το ισχύον πολιτικό σύστημα.

Μέσα από αυτό το δημοψήφισμα, ως υπέρτατη εκδήλωση της Λαϊκής Κυριαρχίας, θα εκφραστεί η βούληση του λαού για την κατάργηση του πολιτικού συστήματος και την αντικατάστασή του από ένα δημοκρατικό σύστημα στο οποίο θα συμμετέχει διαρκώς ο ίδιος ο λαός στη λήψη των αποφάσεων. Στο ίδιο δημοψήφισμα θα αποφασιστεί και ο ακριβής τρόπος θέσπισης του νέου πολιτικού συστήματος από τον ίδιο το λαό και όχι από πολιτικούς, μέσα από δημόσια διαβούλευση.

Ήταν επόμενο ότι η κατάσταση δεν θα πήγαινε για πολύ μόνο με τα λόγια. Η κοινωνία δεν μπορούσε να παραμένει απαθής. Μπορεί τα καθεστωτικά ΜΜΕ να προσπαθούν να κρατήσουν τον κόσμο απαθή στον καναπέ του, αλλά τα πράγματα δεν είναι ακριβώς έτσι.

Όποιος λοιπόν πιστεύει ότι απαραίτητη προϋπόθεση για να διασωθούμε, για να διασωθεί η χώρα, για να εγκαθιδρυθεί πραγματική δημοκρατία, για να γίνει πραγματική οικονομική ανάπτυξη, είναι να αντικατασταθεί το ισχύον πολιτικό σύστημα, θα πρέπει να δραστηριοποιηθεί στην πλησιέστερη κοινωνική κίνηση που τον εκφράζει. Τα υπόλοιπα θα έρθουν μόνα τους. Φυσικά η πορεία αυτή δεν είναι μία γρήγορη πολιτική “κούρσα ταχύτητας” αλλά ένας πολιτικός “Μαραθώνιος”. Όμως αν δεν γίνει η αρχή δεν θα υπάρξει ποτέ και τερματισμός.




Η Μουσουλμανική Αδελφότητα (Μ.Α) λειτουργεί παγίως, μέσω ενός πολυπλόκαμου δικτύου οργανώσεων που σχετίζονται με φιλανθρωπικά, θρησκευτικά και ακαδημαϊκά κέντρα. Ο λόγος της δομής αυτής που προσομοιάζει με λαβύρινθο, είναι η παλαιόθεν αντίληψη της Μ.Α ως καταδιωκόμενης από διάφορες κυβερνήσεις ως συνωμοτικής οργάνωσης.

Τη σημερινή εποχή εάν και η ύπαρξη της θεωρείτε νόμιμη σε πλείστες χώρες, εξακολουθεί να διώκεται είτε αμέσως είτε εμμέσως στη Ρωσία, Ισραήλ μεταξύ των άλλων και συμμετέχει ενεργά στον εμφύλιο πόλεμο της Συρίας, ενώ σαφέστατα εξυπηρετεί σχεδιασμούς πολιτικό-θρησκευτικής υφής όπως το πρόγραμμα του οποίου άρχεται ο Εμίρης του Κατάρ, η παρούσα κυβέρνηση της Αιγύπτου και δεκάδες συνεργαζόμενοι θρησκευτικοί ηγέτες που αποβλέπουν ευθέως στον εξισλαμισμό κρατών, κυρίως στην Ευρώπη.

Παρακάτω παρουσιάζονται συνοπτικά οι κυριότερες οργανώσεις της Μ.Α που λειτουργούν ως "Ομπρέλα" για χιλιάδες μικρότερες ομάδες στην Ευρώπη. Το κέντρο συντονισμού είναι το Λονδίνο και στην περιοχή των Βαλκανίων το Σεράγεβο σε συνδυασμό με την Κωνσταντινούπολη.
  • Forum for European Muslim Youth and Student Organizations (FEMYSO). Η οργάνωση αυτή αντιπροσωπεύει 42 εθνικές και διεθνείς ομάδες φοιτητών και νέων και εδρεύει στις Βρυξέλλες, όπου αποτελεί επισήμως ομάδα "Λόμπινγκ" της Ε.Ε
  • Federation of Islamic Organizations in Europe (FIOE). Η οργάνωση αυτή λειτουργεί ως κέντρο διαχείρισης 22 εθνικών ομάδων ανά την Ευρώπη. Έχει κεντρικά γραφεία στο Leicestershire της Βρετανίας και γραφεία στις Βρυξέλλες όπου και αυτή διεξάγει "Λόμπινγκ". Στην Ελλάδα διασυνδέεται με το Ελληνό-Αραβικό μορφωτικό κέντρο του Μοσχάτου Αθηνών.
  • Union of Islamic Organizations in France (Union des Organisations Islamiques de France (UOIF). Η οργάνωση αυτή συντονίζει 200 μικρότερες ομάδες και διευθύνει 250 τζαμιά στη Γαλλία, εκ των οποίων είναι ιδιοκτήτης των 30 εξ'αυτών. Εδρεύει πλησίον του προαστίου του Αγίου Διονυσίου στο Παρίσι και στην πραγματικότητα αποτελεί παράρτημα του FIOE.
  • Germany's Central Council of Muslims in Germany (Zentralrat der Muslime in Deutschland - ZMD) Islamic Society of Germany (Islamische Gemeinschaft Deutschland - IGD) and Milli Görüş (Islamische Gemeinschaft Milli Görüş). 
Οι τρεις αυτές οργανώσεις στη Γερμανία, αποτελούν χαρακτηριστικό παράδειγμα όσμωσης και συνεργασίας Αραβικού Σουνιτικού Ισλάμ και Τουρκικού. 

Η ZMD έχει 20.000 μέλη και εδρεύει στη Κολωνία. Εάν και αρχικά αποτελούσε οργάνωση με ποικιλία μελών, τα τελευταία έτη έχει προσχωρήσει ως επί το πλείστον στη Μ.Α.

Η IGD εδρεύει ομοίως στη Κολωνία, έχει ισχυρότερους δεσμούς με την Μ.Α και μέλη της κατά καιρούς έχουν εμπλακεί σε εξτρεμιστικές δράσεις.

Η Milli Görüş είναι Τουρκική οργάνωση με περίπου 300.000 μέλη και συνδέεται πλέον της Μ.Α και με το κυβερνών κόμμα ΑΚΠ της Τουρκίας. Η Γερμανία αποτελεί πλέον το κατεξοχήν γεωγραφικό χώρο όπου λαμβάνει ανοιχτά χώρα η συμμαχία Σουνιτών Αράβων που ελέγχονται από την Μ.Α με το Τουρκικό κράτος όπως αυτό εξελίσσεται πολιτικά με τη διακυβέρνηση Ερντογκάν.
  • Italy's Union of the Islamic Communities and Organizations in Italy (Unione delle Comunita' ed Organizzazioni Islamiche in Italia).
Η οργάνωση αυτή εδρεύει στη Ρώμη και έχει έντονη διασύνδεση με τους Μ.Α της Συρίας - Κατ' αντιστοιχία στη Βρετανία υπάρχει έντονη επιρροή Αιγυπτίων και στη Γερμανία Τούρκων-.

Λόγω του ότι το συντονιστικό κέντρο της Μ.Α εδρεύει στη Βρετανία, οι κάτωθι οργανώσεις αποτελούν τις πλέον ενεργές το τελευταίο διάστημα και σχετίζονται άμεσα με τα τεκταινόμενα της "Αραβικής Ανοίξεως" συμπεριλαμβανομένων και των συγκρούσεων στη Συρία.
  • • British Muslim Initiative (BMI), Centre for International Policy Studies, European Council for Fatwa and Research, Federation of Student Islamic Societies (FOSIS), Institute for the Study of Human Sciences, Institute of Islamic Political Thought, Interpal, Libyan Islamic Group, Mashreq Media Services, Muslim Aid, Muslim Welfare Trust, Palestine Return Centre, Palestine Times, Union of Good.
Επίσης to School of Oriental and African Studies (SOAS) του Λονδίνου θεωρείτε το κατεξοχήν ακαδημαϊκό κέντρο της Μουσουλμανικής αδελφότητας παγκοσμίως.

Το Κατάρ αποτελεί εδώ και μια 15ετία, το κύριο χρηματοδότη της Μ.Α παγκοσμίως, όπως επίσης και κύριο προπαγανδιστικό στήριγμα μέσω του διεθνούς τηλεοπτικού σταθμού "Αλ Τζαζίρα" που ωσαύτως εδρεύει στο Λονδίνο. Σε αδρές γραμμές υπολογίζεται ότι οι ποικίλες χρηματοδοτήσεις ανέρχονται σε 3 δις. Δολάρια ανά έτος, εκτός από έκτακτες ανάγκες.

Στην Ελλάδα η Μ.Α έχει αξιόλογη παρουσία. Συνοπτικά αναφέρονται οι παρακάτω οργανώσεις και ομάδες.
- Al Salam τζαμί , Γαλαξία 9 Νέος Κόσμος.
- Μουσουλμανική Ένωση Ελλάδος, Γαλαξία 9 Νέος Κόσμος, ιδρύθηκε το 2003, Τηλ. 6972838164, Φαξ 2109216639, Facebook, Ιστοσελίδα υπό κατασκευή
- Έλληνο-Αραβικό μορφωτικό κέντρο (Arab-Hellenic center for culture & civilization member of Federation of Islamic Organization in Europe), Κύπρου 2 Μοσχάτο, Ιστοσελίδα, Τηλ. 2106910492, E mail: ahcccgr@yahoo.com
- Al Farouk τζαμί, Ζαγορίων 40, Αθήνα, Τηλ. 2106910460, www.ahccc.gr
- Αl-Andalus τζαμί, Φίλωνος 98 Πειραιάς, Τηλ. 6972008214, E mail: naim_elghandour@yahoo.gr, ιδρύθηκε το 1981
- Greeks Rethink, E mail: info@greeksrethink.com (Ανενεργή προς το παρόν ομάδα απευθυνόμενη σε προσήλυτους στο ισλάμ)

Πηγή RIMSE
Είναι ένα ντοκιμαντέρ για το πώς ο Αδόλφος Χίτλερ και το ναζιστικό καθεστώς έκανε χρήση του αρχαίου μυστικισμού και του αποκρυφισμού για να κερδίσει τον πόλεμο. 

Οι Ναζί χρησιμοποίησαν επίσης απόκρυφες τεχνικές ελέγχου του μυαλού για να κάνουν πλύση εγκεφάλου στους Γερμανούς. Αστρολογία, Μετενσάρκωση, μια νέα θρησκεία του αίματος. 

Σε αυτό το Ντοκιμαντέρ αποτυπώνεται μια συναρπαστική ματιά σε πρόσφατα ιστορικά γεγονότα, για να ανακαλύψουν πως οι Ναζιστικές πεποιθήσεις βασίζονταν σε μια διαστροφή των αρχαίων μύθων, παγανιστικές παραδόσεις και τον αποκρυφισμό.





Όποιο δάχτυλο κι αν σου κόψουν, θα φωνάξεις από τον πόνο
Όταν σου κομματιάζουν την πατρίδα, πως μπορείς να σωπαίνεις;

Αυτός ο λαός δεν θέλει άλλους περισπούδαστους σωτήρες ανεπάγελτους χαρτογιακάδες που ζούνε στον δικό τους κόσμο, για να ορίσουν το αύριο και την μοίρα της πατρίδας…
Αυτός ο λαός θέλει Κολοκοτρωναίους και Καραϊσκάκηδες να σταθούν όρθιοι ανάμεσα σε αυτόν και τα ανθρωπόμορφα κτήνη, να τον πάρουν από το χέρι και να τον τραβήξουν στον δρόμο της λευτεριάς…
Αυτός ο λαός δεν θέλει στην κεφαλή του άλλους απάτριδες και άθεους, πιστούς του μαμωνά και υποτακτικούς δαιμόνων…
Αυτός ο λαός δύο πράγματα μονάχα θέλει. Το δίκιο του και την πατρίδα του…

Τι σε κάνει να πιστεύεις πως θα σωθείς από τον καλοσχεδιασμένο όλεθρό σου; 
Μήπως οι ψευδοσωτήρες που εμφανίζονται πρόθυμοι να σε σώσουν;
Μήπως οι μισές αλήθειες που σου προτάσσουν για να τους ακολουθήσεις; 
Δεν ξέρεις πως η μισή αλήθεια είναι χειρότερη και από το ψέμα, επειδή κατορθώνει να σε παραπλανά και να σε οδηγεί τελικά σε λάθος δρόμο;
Με αυτούς, λοιπόν, θα σωθείς;
Με αυτούς θα βρεις την Ιθάκη;
Με αυτούς θα βγεις από το σκοτάδι που σε βασανίζει και θα πλησιάσεις το φως που θα σε λυτρώσει;
Είσαι σίγουρος πως δεν γίνεσαι -και πάλι- θύμα μαγειρεμένων σωτήρων;

Ετούτες τις ημέρες που ζούμε, βλέπουμε όλοι μας πως ο στόχος τους δεν είναι το χρήμα, αφού το είχανε από πάντα. Ο στόχος τους είναι ένας λαός, που ποτέ δεν τους ανέχθηκε, ένας λαός που πάντοτε βρήκε τα κουράγια και τις δυνάμεις εκείνες για να σηκώσει το κεφάλι του και να βροντοφωνάξει το δίκιο, να παλέψει για τα αυτονόητα, ακόμη και να πεθάνει κραυγάζοντας "όχι".
Τώρα, λοιπόν, που οι εισβολείς έγιναν γνωστοί, τώρα που φεύγει η ομίχλη, τώρα που ετοιμάζονται οι δειλοί για το ολοκληρωτικό τους χτύπημα, εμείς πρέπει να ξεφύγουμε από τον φυσιολογικό ανθρώπινο φόβο, πρέπει να υποτάξουμε και να διαγράψουμε την «λογική» που μας βάλανε οι επιτήδειοι, πρέπει να κάνουμε το δικό μας άλμα και να γράψουμε την ιστορία ξεγράφοντας τα αποβράσματά της, αποτινάσσοντας τις αλυσίδες που πασχίζουν να μας φορέσουν...
Ετούτοι βάζουνε σαν όπλο τους τον μαμωνά και ομολόγησαν πως κάνανε συμμαχία με τον ίδιο τον διάολο για να μας πολεμήσουν…
Εμείς δεν έχουμε τίποτε άλλο να κάνουμε από το να προτάξουμε την πίστη μας και τον Θεό μας που από πάντα μας στάθηκε όποτε του το ζητήσαμε.

Ο θερισμός σιμώνει, λοιπόν... Και θέλει πολλή δουλειά...
Ετούτη η πατρίδα έθρεψε και ανέχτηκε πολλά σκουπίδια, σκιές και υπηρέτες των δαιμόνων...
Για ετούτη την πατρίδα ξανάρθε η στιγμή να δοξάσει και να δοξαστεί.
Γι αυτόν τον λαό υπάρχει ο μονόδρομος της αξιοπρέπειας και της λευτεριάς, που χαράχτηκε ανεξίτηλα σε χώματα, σε πέτρες και σε μάρμαρα από νέους και νέες που δεν ήξεραν για τι άλλο να ζήσουν, πέρα από την λευτεριά...

Άντε, το λοιπόν, αδέρφια. 
Οι ώρες, οι μέρες, οι καιροί, μας θέλουν αδελφωμένους και συνοδοιπόρους.
Ας ετοιμαζόμαστε να γιορτάσουμε και να τιμήσουμε την πατρίδα, τους προγόνους και τους Αγίους, χορεύοντας με τους αγγέλους και κάνοντας για μία ακόμη φορά τον χάρο να μας σεβαστεί...

Άντε το λοιπόν αδέρφια.
Γιατί αν δεν διώξουμε σύντομα ετούτο το σκοτάδι, δεν θα φύγει ποτέ για να δώσει την θέση του στο φως..., δεν θα μπορέσουμε ποτέ να βαδίσουμε στον δρόμο του δικού μας μαρτυρίου, της δικής μας (επ)ανάστασης...

Κωνσταντίνος

ΥΓ: Δύσκολη η πορεία του Γολγοθά, που φέρνει στην φρικώδη σταύρωση και την βέβαιη ανάσταση. Το δυσκολότερο όλων όμως είναι η απόφαση να βιώσεις το μαρτύριο του κόστους της λευτεριάς σου. Αυτή η απόφαση πρέπει να παρθεί απ' όλους, αφού υπάρχει η βεβαιότητα της δικαίωσης, στα λόγια του γέρου του Μοριά, του Θόδωρου Κολοκοτρώνη: "Ο Θεός έβαλε την υπόγραφή του για την λευτεριά της Ελλάδας και δεν την παίρνει πίσω"... 







Αφίσες και φυλλάδια με φωτογραφίες από τσουρέκια, βαμμένα αβγά, γαλανόλευκα εκκλησάκια και, πρωτίστως, στιγμιότυπα από τον ρουκετοπόλεμο στο Βροντάδο κατακλύζουν το τελευταίο διάστημα τους δρόμους των τουρκικών παραλίων και τις ιστοσελίδες ταξιδιωτικών πρακτορείων.

Με ελκυστικούς τίτλους για «Πασχαλιά στη Χίο» (Paskalya στα τουρκικά) και τιμές που ξεκινούν από τα 60 ευρώ, με διανυκτέρευση, γεύμα και μία θέση με θέα στον ρουκετοπόλεμο, τουρκικά και ελληνικά τουριστικά γραφεία ετοιμάζονται να φέρουν εκατοντάδες ανθρώπους το Σαββατοκύριακο του Πάσχα στο νησί.

Αυτή είναι και η «ανάσα» που περιμένουν οι επιχειρηματίες του νησιού, οι οποίοι υποστηρίζουν ότι ο αριθμός τόσο των Ελλήνων όσο και των Κυπρίων, πλέον, που παλαιότερα κατέφθαναν κατά «μιλιούνια», έχει μειωθεί δραματικά τα τελευταία χρόνια. «Υπάρχει μεγάλη ζήτηση από την ευρύτερη περιφέρεια της Σμύρνης. Από την Τουρκία έχουμε 40.000 επισκέψεις τον χρόνο (σ.σ.: σύμφωνα με τους επιχειρηματίες έως και 500 άτομα κάθε Σαββατοκύριακο) και ήδη για τις ημέρες του Πάσχα έχουμε κρατήσεις για πάνω από 800 άτομα» αναφέρει στη «δημοκρατία» ο πρόεδρος της Ενωσης Ξενοδόχων Χίου Πέτρος Φεγγουδάκης. «Το μόνο αρνητικό κομμάτι είναι ότι πρόκειται μόνο για μία με δύο διανυκτερεύσεις. Η Τουρκία είναι σε ανοδική φάση, οι σχέσεις μας είναι άριστες αυτή την περίοδο και τα ελληνικά νησιά μπορούν να επωφεληθούν πολύ από τους 600.000 Τούρκους που μεταβαίνουν στην περιοχή του Τσέσμε (σ.σ.: πόλη απέναντι από τη Χίο με πληθυσμό 60.000 κατοίκων τον χειμώνα) κυρίως από την Πόλη, το καλοκαίρι» εξηγεί.

Στενή συνεργασία

Προκειμένου να προβληθεί ακόμη περισσότερο το νησί, χθες έγινε μεγάλη παρουσίαση στο κτίριο όπου στεγάζεται το Επιμελητήριο της Σμύρνης. «Ηταν από τις καλύτερες συναντήσεις που έχουμε κάνει. Τις προκλήσεις ανέλαβε να στείλει το Επιμελητήριο Σμύρνης, με αποτέλεσμα να παραστούν δεκάδες Τούρκοι δημοσιογράφοι, τηλεοπτικοί σταθμοί, τουριστικοί πράκτορες, αλλά και απλός κόσμος που ήθελε να πάρει μια γεύση για το νησί μας» τονίζει ο πρόεδρος του Συλλόγου Ενοικιαζόμενων Δωματίων Χίου Δημήτρης Κυτριλάκης.

Σύμφωνα με τον κ. Κυτριλάκη, ο Ελληνας πρόξενος στη Σμύρνη, που παρέστη στην εκδήλωση στο Επιμελητήριο, «μας διαβεβαίωσε ότι το μέτρο για την ταχεία έκδοση βίζας δύο εβδομάδων θα συνεχιστεί και φέτος, με τη διαφορά ότι το κόστος θα μειωθεί στα 35 ευρώ (σ.σ.: ήταν 65 πέρυσι) και ότι θα μπορούν να έχουν πολλαπλές εισόδους». Με τον τρόπο αυτό, σύμφωνα με τους επιχειρηματίες του νησιού, θα μειωθούν οι διαρροές προς τουριστικούς προορισμούς στα τουρκικά παράλια, που χρησιμοποιούσαν τις εκδρομές στη Χίο και σε άλλα ελληνικά νησιά ως «κράχτες».


Υπάρχουν πολλά αναπάντητα ερωτήματα όσον αφορά στη τρομοκρατική επίθεση στη Βοστώνη, σύμφωνα με την αμερικανική εφημερίδα Washington Post. 
«Το FBI δεν παρέχει πληροφορίες για την κατάσταση της υγείας του 19χρονου υπόπτου για την βομβιστική επίθεση στο Μαραθώνιο της Βοστώνης, Τζοχάρ Τσαρνάεφ, ενώ κάποιοι πολιτικοί χαρακτηρίζουν την κατάσταση του ''σοβαρή, αλλά σταθερή'' και υπάρχουν ενδείξεις πως είναι τραυματισμένος από σφαίρες στο κεφάλι, το λαιμό, τα χέρια και τα πόδια», γράφει σχετικό ρεπορτάζ της εφημερίδας. 
«Υπάρχουν πληροφορίες από ΜΜΕ ότι ο Τσαρνάεφ αυτοτραυματίστηκε βλέποντας τους αστυνομικούς να τον πλησιάζουν, αλλά δεν έχει επιβεβαιωθεί ακόμη. Ωστόσο, δεν έχουμε ξανακούσει για περίπτωση ενός υπόπτου, που η κατάσταση της υγείας του δεν έχει ακόμη ανακοινωθεί επισήμως, επειδή διεξάγεται ακόμη έρευνα εις βάρος του», σημειώνει το δημοσίευμα. 
Και προσθέτει: «στην υπόθεση εκκρεμούν πολλα ερωτήματα, όχι μόνο για το αν οι αδελφοί Τσαρνάεφ είχαν ή όχι συνεργούς στην πράξη τους, για το ποιος τους ενέπνευσε κι αν δέχονταν οικονομική επιχορήγηση από κάποια τρομοκρατική οργάνωση».
Υπάρχουν 12 συγκεκριμένα ερωτήματα, κατά την αμερικανική εφημερίδα, τα οποία μένει να απαντηθούν μέσα στις επόμενες ημέρες:

1. Τι οπλισμό διέθεταν ακριβώς ο Τσαρνάεφ και ο αδελφός του [ο 26χρονςο Ταμερλάν, ο οποίος σκοτώθηκε το βράδυ της περασμένης Πέμπτης]; Πότε κι από πού τα αγόρασαν;

2. Οι Αρχές έχουν κατασχέσει τους υπολογιστές τους ή τα κινητά τους τηλέφωνα; Εχουν μπει στο ιστορικό των επαφών τους στο διαδίκτυο κι έχουν ελέγξει ενδελεχώς τους λογαριασμούς των κινητών τους;

3. Που κατασκεύασαν τις βόμβες; Έχει βρεθεί το εργαστήριο τους; Τι μάρκας ήταν η χύτρα που εξερράγη κι από πού αγοράστηκε;

4.  Τι έκανε ο Ταμερλάν τρεις ημέρες μετά την επίθεση και πριν αυτός κι ο Τζοχάρ το βάλουν στα πόδια;

5. Γνώριζε κάποιος από τους φίλους τους πως μπορεί να είχαν κάποιες βίαιες σκέψεις ή σχέδια;

6. Η σύζυγος του Ταμερλάν -και η οικογένεια της- ήξεραν πως ο άντρας της ήταν βίαιος;

7. Οι Αρχές του πανεπιστημίου ήξεραν πως ο Τζοχάρ ήταν βίαιος;

8. Ποιος οδηγούσε την κλεμμένη Μερσεντές;

9. Ποια ήταν η ακριβής αιτία θανάτου του Ταμερλάν; Πυροβολισμός; έκρηξη; Αμβλύ τραύμα μετά από χτύπημα του ίδιου του του αδελφού κατά την προσπάθεια να διαφύγουν;

10. Γιατί η αστυνομία δεν έβαλε μεγαλύτερη περίμετρο στις έρευνες της Παρασκευής; Ο Τζοχάρ κρυβόταν ένα τετράγωνο εκτός της περιμέτρου των 20 οικοδομικών τετράγωνων και διέφυγε με τα ποδιά.

11. Κάποιος έχει δει ξανά τις εικόνες από τις κάμερες ασφαλείας του περσινού Μαραθωνίου, προκειμένου να διακρίνει την παρουσία των δυο αδελφών εκεί και να διαπιστωθεί το κατά πόσο οι Τσαρνάεφ κατασκόπευαν τη γραμμή του τερματισμού ή είχαν κάποιον άλλον συνεργό; Κάποιος έχει δει ξανά τις εικόνες από τις κάμερες ασφαλείας στο γήπεδο της ομάδας Red Sox την Δευτέρα της επίθεσης ή τις κάμερες ασφαλείας σε άλλα μέρη της πόλης όπου οι δυο βομβιστές μπορεί να βρίσκονταν πριν μεταβούν στο Μαραθώνιο;

12. Σκόπευαν να διαφύγουν χωρίς να πιαστούν και να συνεχίσουν τις ζωές τους όπως πριν ή είχαν ένα δεύτερο σχέδιο κατά νου; Τι σκόπευαν να κάνουν με τις άλλες δυο βόμβες; Γιατί απλώς δεν μπήκαν σε ένα αμάξι, αμέσως μετά την επίθεση, και δεν διέφυγαν σε άλλη χώρα, για παράδειγμα στο Μεξικό; Γιατί δεν είχαν χρήματα πριν από την περασμένη Πέμπτη; Οργάνωναν το σχέδιο τους βήμα προς βήμα;


Γράφει ο Αντγος (ε.α.) Ιωάννης Αθ. Μπαλτζώης*
To  νέο σκηνικό που διαμορφώνεται στην Μέση Ανατολή, μετά την επίσκεψη του Αμερικανού προέδρου στην περιοχή, αρχίζει να αποκαλύπτεται πλέον και μάλιστα με τρόπο εντυπωσιακό. Άρχισε με την μεγαλοπρεπή συγνώμη του Ισραηλινού πρωθυπουργού προς τον κομπορρημονούντα, μεγαλομανή και  συχνά προκαλούντα Τούρκο πρωθυπουργό, για τα γεγονότα στο πλοίο Μάβι Μαρμαρά το 2010, με σενάριο, σκηνοθεσία, διεύθυνση και παραγωγή των ΗΠΑ.
Σε ότι αφορά την περίφημη συγνώμη και τις επιπτώσεις αυτής στις διεθνείς , αλλά και στις Ελληνο-Ισραηλινές σχέσεις αναφερθήκαμε πρόσφατα με το άρθρο «Η Ορθή Οδός».  Με τα νέα γεγονότα μπαίνουμε σε μια νέα φάση των Τουρκο- Ισραηλινών σχέσεων, που σαφώς μας ενδιαφέρουν και φαίνεται να αποτελούν τον προάγγελο των πολύ σοβαρών και επικίνδυνων καταστάσεων, που μάλλον έρχονται για όλη την περιοχή. Ας τα δούμε και ας τα αξιολογήσουμε.
ΟΙ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ
Σύμφωνα με δημοσίευμα της έγκυρης Ισραηλινής εφημερίδας Maariv, που υπογράφουν οι δημοσιογράφοι Uzi Mahnaimi (Sunday Times) και Eli Bardenstein, το Ισραήλ αναμένεται να ξεκινήσει  διαπραγματεύσεις με σκοπό την ανάπτυξη μίας στρατηγικής  συνεργασίας με την Τουρκία, πριν την πιθανή στρατιωτική σύρραξη με το Ιράν, λόγω των πυρηνικών φιλοδοξιών της Τεχεράνης. 
Έτσι ο Σύμβουλος Εθνικής Ασφάλειας του Ισραήλ, ο  Γιαακόβ Αμιντρόρ,  αναμένεται  σύντομα να μεταβεί στην Άγκυρα προκειμένου να οριστικοποιήσει τη συμφωνία συμφιλίωσης με τους Τούρκους και να τους προσφέρει προηγμένους πυραύλους και συστήματα επιτήρησης, με αντάλλαγμα την παροχή πρόσβασης σε βάσεις και εκπαιδευτικές εγκαταστάσεις στην τουρκική αεροπορική βάση Ακιντζί, η οποία βρίσκεται στα νοτιοανατολικά της Άγκυρας.
Ο Αμιντρόρ έχει λάβει την εντολή να αναβιώσει τη  (στρατηγική ) συμφωνία που υπεγράφη ανάμεσα στην Τουρκία και το Ισραήλ το 1996 και προέβλεπε μεταξύ άλλων την πραγματοποίηση γυμνασίων της IAF [Ισραηλινής Πολεμικής Αεροπορίας στον τουρκικό εναέριο χώρο και τη χρήση της βάσης Ακιντζί, με αντάλλαγμα την εκπαίδευση Τούρκων πιλότων σε ισραηλινές εγκαταστάσεις, σε αεροπορικές βάσεις στην έρημο  Νεγκέβ. 
Στην βάση Ακιντζί φιλοξενούνταν κρυφά επτά έως δεκατέσσερα Ισραηλινά Α/Φ F-16I F-15I, τα οποία θα χρησιμοποιούντο για αιφνιδιαστικό αεροπορικό κτύπημα του Ισραήλ κατά του Ιράν.  Ο Αμιντρόρ αναμένεται να ζητήσει τη συνδρομή ορισμένων φίλων του στην Τουρκία,  προκειμένου να φέρει εις πέρας την αποστολή του.
Παρά την μέχρι πρότινος επιδείνωση των διπλωματικών σχέσεων, η IAF διατηρούσε ανοιχτούς διαύλους επικοινωνίας με τους Τούρκους, με σκοπό την αποφυγή παρεξηγήσεων σε περίπτωση συνάντησης ισραηλινών και τουρκικών αεροσκαφών στη Μεσόγειο. 
Ο Αμιντρόρ λοιπόν  θα μεταβεί στην Άγκυρα κομίζοντας πληθώρα στρατιωτικών ωφελημάτων για την Τουρκία, που υποτίθεται ότι θα μετριάσουν την ανησυχία των Τούρκων για τις απειλές του Ιράν και τους πυραύλους της Συρίας. 
Η Άγκυρα θα ήθελε να προμηθευτεί το αντιβαλλιστικό πυραυλικό σύστημα Arrow,  καθώς και άλλες τεχνολογίες που έχουν αναπτυχθεί από την ισραηλινή εταιρεία El-Op, περιλαμβανομένων προηγμένων συστημάτων που επιτρέπουν σε πιλότους μαχητικών αεροσκαφών να ‘σκανάρουν’ εκτενείς περιοχές ακόμα και όταν έχουν αναπτύξει μεγάλη ταχύτητα, με τη βοήθεια ειδικών καμερών. 
Το συγκεκριμένο σύστημα παρέχει ακριβή εικόνα σε ακτίνα 150 χιλιομέτρων, τόσο την ημέρα όσο και τη νύχτα, υπό οποιεσδήποτε καιρικές συνθήκες. Η πώληση του συγκεκριμένου συστήματος είχε αποτελέσει αντικείμενο πολυετούς συζήτησης από αξιωματούχους των δύο χωρών, η δε σχετική συμφωνία είχε υπογραφεί το 2008, εντούτοις ακυρώθηκε στα τέλη του 2011.
Παράλληλα, ο Αμιντρόρ αναμένεται να προσπαθήσει να πουλήσει στους Τούρκους,  προηγμένα συστήματα ηλεκτρονικού πολέμου,  που κατασκευάζονται από την Elta, θυγατρική εταιρεία της Israel Aerospace Industries. Αμφότερα τα συστήματα είχαν μεταφερθεί στην Τουρκία για δοκιμές σε κατασκοπευτικά αεροσκάφη πριν την εκδήλωση της κρίσης στις διμερείς σχέσεις, με αποτέλεσμα να διακοπεί κάθε στρατιωτική συνεργασία και εμπορική συναλλαγή. 
Το Ισραήλ, κατά το παρελθόν, είχε αναβαθμίσει τουρκικά άρματα μάχης και είχε  προμηθεύσει την Άγκυρα, με  μη επανδρωμένα αεροσκάφη, τα  Heron 1, που χρησιμοποιούνταν   μέχρι πρόσφατα από την Τουρκία και δη  εναντίον των Κούρδων ανταρτών.
Σύμφωνα, τέλος, με δηλώσεις  Ισραηλινού αξιωματούχου από τον τομέα της ασφάλειας «Οι ισραηλινές υπηρεσίες άμυνας χρησιμοποίησαν ένα πανίσχυρο λόμπι προκειμένου να βρουν οι πολιτικοί έναν τρόπο απολογίας και αποκατάστασης της ισραηλινο-τουρκικής συμμαχίας εναντίον της Συρίας και του Ιράν. Η Τουρκία ανησυχεί λόγω των βαλλιστικών φιλοδοξιών του Ιράν, αλλά θα πρέπει να παρέλθουν ορισμένα έτη μέχρις ότου να είναι σε θέση να τις αντιμετωπίσει χωρίς έξωθεν βοήθεια. Με την ισραηλινή τεχνογνωσία, που βασίζεται στον πύραυλο Ιεριχώ, το χρονικό πλαίσιο θα μειωθεί σε σημαντικό βαθμό».
Η ΕΞΗΓΗΣΗ
Αυτά που εξελίσσονται στην καυτή περιοχή της Μέσης Ανατολής είναι από μια πρώτη ανάγνωση ανησυχητικά. Φαίνεται ότι ο «καιρός γαρ εγγύς» για αυτά που έχουν σχεδιαστεί να γίνουν. Και φυσικά τους νέους σχεδιασμούς σηματοδότησε η  επίσκεψη Ομπάμα στην περιοχή. 
Το ανησυχητικό δεν είναι ότι τα «βρίσκουν» η Τουρκία με το Ισραήλ, γιατί στην πραγματικότητα δεν τα βρίσκουν.  Αναγκαστική συμβίωση   και όχι γάμος είναι,  λόγω κοινών συμφερόντων, με προξενήτρα και «νταβατζή» τις ΗΠΑ. Και φυσικά το Ισραήλ έσπευσε να εκμεταλλευτεί την ευκαιρία που του παρουσιάζεται, αφενός για να πουλήσει και αφετέρου να προωθήσει εθνικές στρατηγικές και στόχους. Επαναλαμβάνω ότι δεν είναι γάμος από έρωτα, αλλά συμβίωση ανάγκης και συμφέροντος. 
Το Ισραήλ προκειμένου να πουλήσει ή να διασφαλίσει τα εθνικά του συμφέροντα θα συμμαχούσε και με τον διάβολο. Εδώ έχουμε και τα δύο. Και προσπαθεί να πουλήσει και να διασφαλίζει τα εθνικά του συμφέροντα. 
Ως γνωστόν το μεγαλύτερο θέμα εθνικής ασφάλειας για το Ισραήλ, είναι το Ιράν και το πυρηνικό του πρόγραμμα. Θεωρούν ότι είναι θέμα εθνικής των επιβίωσης και προσπαθούν μετά μανίας επί πολλά χρόνια τώρα και με κάθε μέσο, να αποτρέψουν την μόνη προοπτική  που τους τρομάζει. Το πυρηνικό Ιράν. 
Προσπαθούν να εντάξουν στον σχεδιασμό αυτό την Δύση και ιδιαίτερα τις ΗΠΑ,  καθόσον μόνο η συμμετοχή των ΗΠΑ σε προληπτικό αεροπορικό και πυραυλικό κτύπημα κατά του Ιράν θα είχε αυξημένες  πιθανότητες επιτυχίας.  Ό
πως προαναφέραμε η αεροπορική βάση Ακιντζί είναι πρωταρχικής σημασίας για τους  Ισραηλινούς στρατιωτικούς σχεδιασμούς κατά του Ιράν. Μπορούν να καταφέρουν αιφνιδιαστικά, σίγουρα και αποτελεσματικά αεροπορικά πλήγματα κατά Ιράν, αφού η απόσταση είναι μικρή, καθόσον η περιοχή γειτνιάζει άμεσα με το βόρειο Ιράν.  
Ακόμη να αναφέρουμε ότι  η περίφημη μυστική στρατηγική συμφωνία Τουρκίας- Ισραήλ του 1996, προέβλεπε (από τα ελάχιστα που έχουν διαρρεύσει)  την χρήση του εναερίου χώρου και αεροπορικών βάσεων και λιμένων της μιας χώρας από την άλλη, σε περίπτωση πολέμου. Είναι σαφές πλέον τι επιδιώκει το Ισραήλ  και να λοιπόν οι λόγοι που το εθνικό συμφέρον  και η ρεαλιστική πολιτική του Ισραήλ, φυσικά με την εμμονή και πίεση των ΗΠΑ,  επιβάλλει την «αποκατάσταση» μέρους των σχέσεων και δη στον στρατιωτικό τομέα.
ΕΚΤΙΜΗΣΕΙΣ
Οι διεθνείς σχέσεις δεν επιδέχονται συναισθηματισμών, συμπαθειών, ομοδόξου, ομοθρήσκου, χρώματος, φυλής. Κυριαρχεί μόνο  ο παράγων ΣΥΜΦΕΡΟΝ. Και όταν πρόκειται για εθνικά θέματα είναι αναγκαίο και επιβεβλημένο. Το Ισραήλ με βάση το εθνικό συμφέρον και παρά τα συνεχιζόμενα προβλήματα στην διαδικασία ομαλοποίησης των σχέσεων με την Τουρκία, επιδιώκει αυτό που του υπαγορεύει η εθνική του στρατηγική.  
Οι εξελίξεις αυτές από την άλλη θα πρέπει να μας βάλλει σε σκέψεις και σε μεγάλη ανησυχία. Αν ο Γιαακόβ Αμιντρόρ δεν επιτύχει στην αποστολή του, αυτό θα οφείλεται στον εγωκεντρισμό και το αλλοπρόσαλλο του χαρακτήρα του Ερντογάν, οπότε πάλι ο πρόεδρος Ομπάμα θα αναλάβει για μια ακόμη φορά να πείσει το αγαπημένο του «παιδί» να συμμορφωθεί επιτέλους με τους σχεδιασμούς των φίλων και συμμάχων.  Αν επιτύχει στην αποστολή του, τότε οι εξελίξεις θα είναι γρήγορες και επικίνδυνες για την γενικότερη ασφάλεια στην περιοχή. 
Οι Αμερικανοί έχουν έτοιμα τα σχέδια για την περιοχή. Στόχοι; Συρία και Ιράν. Βασική πεντάδα που θα ξεκινήσει τον αγώνα; ΗΠΑ, Αγγλία, Τουρκία, Κατάρ και Σαουδική Αραβία, με διαφορετικούς ρόλους μεταξύ των. 
Το Ισραήλ θα είναι ο παράγοντας μπαλαντέρ, με πολλές επιλογές για τις εξελίξεις. 
Για την υπόθεση της Συρίας μάλλον δεν  θα εμπλακεί άμεσα, αλλά θα παρέχει   πολύτιμες υπηρεσίες  σε πολλούς τομείς, όπως  πληροφοριών, διοικητικής μέριμνας κλπ. 
Για την υπόθεση του Ιράν η εμπλοκή του θα είναι άμεση και θα είναι ο κύριος συνεργάτης των ΗΠΑ στον εκτελεστικό τομέα, με το μακρύ χέρι του Δαυίδ, την εξαιρετική Ισραηλινή αεροπορία.   
Αυτή είναι η τρομακτική προοπτική των τελευταίων εξελίξεων, που σίγουρα θα έχει ευρύτερες  και τρομακτικά επικίνδυνα επιπτώσεις  για την παγκόσμια ασφάλεια, όπου ο Αρμαγεδδών παραμονεύει.   
Ελπίζουμε ότι ο σχεδιασμός αυτός των Αμερικανών και των συμμάχων των,  τελικά δεν θα υλοποιηθεί, έστω και με την αρχική του μορφή και ότι άλλοι διεθνείς παράγοντες, όπως η Ρωσία και η Κίνα θα συμβάλλουν αποφασιστικά σε αυτό.
*Ο Αντγος (ε.α.) Ιωάννης Αθ. Μπαλτζώης είναι πρώην ΑΚΑΜ ΤΕΛ ΑΒΙΒ