Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

17 Φεβ 2017


Το 4ο Μνημόνιο χωρίς ΔΝΤ και "κούρεμα" χρέους είναι η πραγματική επιδίωξη του Σόιμπλε 

Γράφει ο Μάκης Ανδρονόπουλος


Η επίσκεψη στην Αθήνα του Επιτρόπου Μοσκοβισί έδειξε δύο πράγματα: πρώτον, ότι το αδιέξοδο στις διαπραγματεύσεις Ελλάδας – πιστωτών παραμένει πιθανό ενδεχόμενο στο eurogroup της 20ης Φεβρουαρίου και δεύτερον, ότι υπάρχουν δυνάμεις που αντιτάσσονται στην επιβολή του γερμανικού μοντέλου. Η «συμμαχία της λογικής», όπως την κατονόμασε ο Έλληνας πρωθυπουργός Αλ. Τσίπρας κατά την συνάντησή του με τον Επίτροπο επί των Οικονομικών, αρχίζει να αντιλαμβάνεται πως η ακαμψία του κ. Σόιμπλε μπορεί να οδηγήσει στο «ατύχημα» που θα εκτροχιάσει τις αγορές. Διότι, δεν είναι μόνο οι «φούσκες» της Ιταλίας και της Πορτογαλίας που δοκιμάζονται, αλλά είναι και η ίδια η ευρωζώνη που έχει εισέλθει σε φάση αμφίσημων πολιτικών εκκρεμοτήτων.

Η ατάκα του Ντάιζελμπλουμ «όσοι μιλούν για Grexit δεν ξέρουν τι σημαίνει» δεν ήταν απειλή μόνο προς την ελληνική πλευρά, αλλά προς όλους τους άλλους ενδιαφερόμενους που πήραν θάρρος από τη μόχλευση της διάλυσης της ευρωζώνης που επιχειρεί το περιβάλλον Τραμπ.
Όλοι είναι εναντίον όλων... και μεταξύ τους. Κι αυτό φάνηκε με τη διαρροή της έκθεσης του κορυφαίου οικονομολόγου του ΔΝΤ Ολιβιέ Μπλανσάρ με την οποία προειδοποιούσε τον Τόμσεν ήδη από το 2010 πως οι παραδοχές του πρώτου Μνημονίου ήταν μη ρεαλιστικές και θα οδηγούσαν σε βαθιά ύφεση. Έτσι χθες, ο κ. Τόμσεν εμφανίστηκε να βάζει νερό στο κρασί του σε ότι αφορά την αυστηρότητα της τελευταίας έκθεσης του ΔΝΤ για την κατάσταση της ελληνικής οικονομίας και μάλλον θα υποχρεωθεί να κάνει διορθωτική επικαιροποίηση, εφόσον εγκρίνει τα στοιχεία του 2016 η Eurostat. Όλοι παίζουν τα παιγνίδια τους πάνω στο ελληνικό γήπεδο εξυπηρετώντας δεύτερους, αν όχι ύποπτους σκοπούς. Αυτό ίσως να μπόρεσε να το αντιληφθεί και ο αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης από τις επαφές που είχε στο Βερολίνο.

Η πρόσφατη συνάντηση Σόιμπλε – Τόμσεν, δεδομένων όσων ακολούθησαν από πλευράς ζυμώσεων και προτάσεων τις τελευταίες ημέρες, μοιάζουν με συμφωνία μεταξύ τους να οδηγηθεί η δεύτερη αξιολόγηση σε δήθεν μετωπική σύγκρουση ΔΝΤ-ΕΕ και να αποχωρήσει το Ταμείο από το πρόγραμμα, έτσι ώστε να τιναχτεί το ελληνικό πρόγραμμα στον αέρα και να πάψει να υπάρχει, όπως έχει δηλώσει ο Γερμανός υπουργός. Ο Γερούν Ντάιλεμπλουμ το έκανε πιο δραματικό «η Ελλάδα χρεοκοπεί χωρίς το ΔΝΤ», γεγονός που προκάλεσε αίσθηση και στις Βρυξέλλες. Κοινοτικός αξιωματούχος είπε χθες σε συνομιλία που είχαμε μαζί του πως «αυτό δεν είναι πια θρίλερ, αλλά ταινία τρόμου». Έχει ιδιαίτερη σημασία να υπογραμμίσουμε ότι η Αθήνα έχει πρόσφατα διαμηνύσει πως δεν πρόκειται να φύγει σε καμία περίπτωση οικειοθελώς από το ευρώ και την ΕΕ (ΣΣ: το είπε και με τον δικό του τρόπο και ο Κυρ. Μητσοτάκης στο Βερολίνο, «η Ελλάδα ανήκει στον σκληρό πυρήνα»). Κάτι τέτοιο αλλάζει το παιγνίδι, διότι η αποπομπή που νομικά δεν υπάρχει και μπορεί να γίνει μόνο με «εξώθηση σε χρεοκοπία», θα έχει τεράστιο πολιτικό κόστος για το Βερολίνο, ενώ ενδέχεται να μπει σε ουσιαστική αμφισβήτηση ολόκληρο το κανονιστικό πλαίσιο της ευρωζώνης καθώς σε τέτοια περίπτωση εγείρονται ελληνικές αξιώσεις νομικά βάσιμες.

Ο κ. Σόιμπλε έχει συνειδητοποιήσει ότι η Ελλάδα δεν πρόκειται σε καμία περίπτωση να φύγει από το ευρώ, γι΄ αυτό και υποχώρησε στο σενάριο του 4ου μνημονίου, ούτως ώστε να διασώσει το κύρος της γερμανικής ισχύος και την υποταγή στους κανόνες της. Αυτό επιδιώκει με το σχέδιο για τον τερματισμό του ελληνικού προγράμματος για τεχνικούς λόγους, δηλαδή με τη μη συμμετοχή του ΔΝΤ που ούτως ή άλλως δεν συμμετέχει από το καλοκαίρι του 2014 χρηματοδοτικά. Επίσης επιδιώκεται η στέρηση της συμμετοχής στο QE.

Το σχέδιο Σόιμπλε έχει συνειδητοποιηθεί από την Κομισιόν που προσπαθεί να κρατήσει το ΔΝΤ στο πρόγραμμα. Οι ρόλοι άλλαξαν, η υποκρισία περισσεύει. Το σχέδιο συναντά πέρα από τις επίσημες και ανεπίσημες αντιδράσεις των υπολοίπων και τον χρησμό της ΕΚΤ ότι η επαναφορά της συζήτησης για Grexit προκάλεσε νευρικότητα στις αγορές και έντονους προβληματισμούς για τις συνέπειες μιας εξώθησης της Ελλάδας σε αποχώρηση, καθώς αυτή θα ερμηνευτεί ως πλήρη αποτυχία τόσο του ευρώ, όσο και των ευρωπαϊκών μηχανισμών διάσωσης, γεγονός που μπορεί να τινάξει την ευρωζώνη στον αέρα.

Υπενθυμίζεται ότι η βάση του σχεδίου Σόιμπλε στηρίζεται σε αυτό που συχνά επαναλαμβάνει, ότι δηλαδή, η Συνθήκη της Λισαβόνας απαγορεύει το κούρεμα χρέους και ότι για να γίνει αυτό πρέπει η χώρα να αποχωρήσει και από την ΕΕ. Αν λοιπόν το σχέδιο είναι να μπει η Ελλάδα σε 4ο μνημόνιο χωρίς ΔΝΤ, το μεν Ταμείο φεύγει από την Ευρώπη και σώζει τις «αρχές» του και το όποιο κύρος του έχει απομείνει (και εξοφλείται από τον ESM), η δε Γερμανία αποφεύγει το «κούρεμα» του χρέους και -ως μονοπώλιο ρευστότητας- μπορεί να επιβάλει μετά τις εκλογές του Σεπτεμβρίου το 4ο Μνημόνιο ως έσχατος δανειστής και διασώστης.

Υπενθυμίζεται εδώ η πρόσφατη γνωμοδότηση της επιστημονικής επιτροπής της γερμανικής Βουλής, σύμφωνα με την οποία δεν χρειάζεται οπωσδήποτε άμεσα νέα απόφαση του κοινοβουλίου, εάν αποχωρήσει το ΔΝΤ. Προς αυτή την κατεύθυνση πρέπει να ερμηνευθεί η πρόσφατη «φιλελληνική» τοποθέτηση του διοικητή της κεντρικής τράπεζας της Αυστρίας Έβαλντ Νοβότνι που είπε πως «δεν υπάρχει κάποια οικονομική ή πολιτική λογική που επιβάλλει τη συμμετοχή του ΔΝΤ στο ελληνικό πρόγραμμα... Η Ελλάδα είναι ευρωπαϊκό πρόβλημα και η Ευρώπη θα το λύσει». Προς αυτή την κατεύθυνση πρέπει να ερμηνευτεί και η θέση που διατύπωσε στα μέσα Ιανουαρίου ο κ. Σόιμπλε σύμφωνα με την οποία τη δουλειά του ΔΝΤ θα μπορούσε να διεκπεραιώσει ο ESM.

Σημειωτέον ότι την περασμένη εβδομάδα, ο Κλάους Ρέγκλινγκ του ESM είπε ότι για να μπορέσει η Ελλάδα να βγει στις αγορές, πρέπει να μπει στο πρόγραμμα QE της πιστωτικής χαλάρωσης, αλλιώς θα υπάρξει κίνδυνος για 4ο μνημόνιο. Αυτό σημαίνει ότι για να αποδεχθεί ως βιώσιμο το ελληνικό χρέος η ΕΚΤ και να βάλει τη χώρα στο QE, τα πρωτογενή πλεονάσματα από το 2021 και μετά πρέπει να είναι κοντά στο 2,5% του ΑΕΠ. Εξ ου και η παρότρυνση της ΕΚΤ κατά τις συζητήσεις να μειωθούν οι στόχοι του πρωτογενούς πλεονάσματος μετά το 2021 στο 2-2,5% του ΑΕΠ. Αυτό σημαίνει μέτρα 3,6 δισ. ευρώ, μισά πριν το 2018 και μισά μετά, αλλά θεσμοθετημένα τώρα.

Η ελληνική κυβέρνηση επιδιώκει εξ αρχής λύση-πακέτο, δηλαδή, με ρητή δέσμευση για την διευθέτηση του χρέους με συγκεκριμένα μέτρα και χρονοδιάγραμμα, αλλά και με μέτρα κοινωνικά και πολιτικά αποδεκτά. Όπως είπε ο πρωθυπουργός «μπορούμε να συζητήσουμε για μεταρρυθμίσεις, βεβαίως, για δομικές μεταρρυθμίσεις. Μπορούμε να συζητήσουμε για ένα μείγμα πολιτικών, αλλά με μηδενικό δημοσιονομικό αντίκτυπο». Στο πακέτο όμως δεν υπάρχει ακόμη σχέδιο για βιώσιμη ρύθμιση του χρέους, αλλά μόνο η προκαταβολική νομοθέτηση της μείωσης αφορολογήτου στα 5.900 ευρώ και συντάξεων, καθώς και η απελευθέρωση των απολύσεων. Κι μάλιστα χωρίς ρήτρα ακύρωσης.

Όλα αυτά προκαλούν την έντονη δυσφορία των Ελλήνων πολιτών απέναντι στους πιστωτές, καθώς ξέρουν -όπως προσφάτως τους διαβεβαίωσε ο Διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος Γιαν. Στουρνάρας- ότι έχει ήδη υλοποιηθεί το 90% της δημοσιονομικής προσαρμογής στο πρωτοφανές επίπεδο του 16% του ΑΕΠ, το οποίο μάλιστα οδήγησε στην φτωχοποίηση ενός μεγάλου τμήματος της κοινωνίας. Ταυτόχρονα, είναι εδραιωμένη πλέον η πεποίθηση στους πολίτες ότι το χρέος είναι εξαιρετικά μη βιώσιμο (highly unsustainable, όπως λέει και το ΔΝΤ) και ότι απαιτείται ουσιαστική αναδιάρθρωση των όρων των δανείων που έχουν χορηγήσει οι Ευρωπαίοι στην Ελλάδα.
Η αίσθηση πως η χώρα παραμένει σε αδιέξοδο μετά από εφτά χρόνια μνημονίων θέτει σε δοκιμασία τη λογική των πολιτών με ότι αυτό μπορεί να συνεπάγεται. Εκτός και αν συμβεί το απρόσμενο σενάριο του Cuardian, σύμφωνα με το οποίο η καγκελάριος Μέρκελ θα αποπέμψει τον κ. Σόιμπλε από την κυβέρνησή της για να βάλει έναν πιο γοητευτικό στη θέση του, ούτως ώστε να την βοηθήσει στην επανεκλογή της…

Πηγή "Μάκης Ανδρονόπουλος"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Όπως είπε και ο επί κεφαλής του Ευρωπαϊκού μηχανισμού (ESM) Κλάους Ρέγκλινγκ, «η Ελλάδα είναι μια ειδική περίπτωση. Πουθενά το μέγεθος των προβλημάτων δεν ήταν τόσο μεγάλο και η διαχείρισή τους τόσο αδύναμη όσο στην Ελλάδα». Αν ήξερε και πώς μεγάλωσαν και μεγαλώνουν οι τελευταίες γενιές στη χώρα δεν θα είχε και καμιά απορία.

Κατ’ αρχήν, να διαπιστώσουμε απλώς ότι τίποτε δεν διορθώνεται εδώ και 7 χρόνια γιατί όλες οι κυβερνήσεις ακολουθούν πάνω- κάτω το ίδιο μοντέλο: Αντί να νομοθετούν για να απαλλάξουν τη χώρα από τις στρεβλώσεις των προηγούμενων εγκληματικών κυβερνήσεων, νομοθετούν απλώς για να εισπράξουν όσα απαιτούν οι δανειστές για να αποπληρωθούν τα δανεικά και να αποκτήσουν ταμείο (οι κυβερνήσεις) ώστε να συντηρήσουν το ψηφοφορικό τους δημόσιο.

Αυτή είναι η μόνη πολιτική που ασκείται εδώ και 7 χρόνια. Ακριβώς επειδή οι κυβερνήτες ενδιαφέρονται πρώτα και κύρια για τη δική τους πολιτική επιβίωση και μετά για την επιβίωση της χώρας. Όσοι ενδιαφέρονται για τη χώρα.

Αν μπει κανείς σε ένα μέσο ελληνικό σπίτι (γιατί υπάρχουν και εξαιρέσεις) θα διαπιστώσει ότι εδώ και χρόνια κυριαρχεί η απουσία προσωπικής ευθύνης. Για όλα φταίνε κάποιοι άλλοι και ποτέ οι πρωταγωνιστές του σπιτιού. Φταίει ο Θεός, η κακιά στιγμή, το μάτι, οι Αμερικάνοι, το κράτος, το αφεντικό, ο γείτονας, η ατυχία, ο Σόϊμπλε, ο καιρός, ο θείος, φταις εσύ άχρηστη/ε, αλλά ποτέ δε φταίω εγώ.

Έτσι ακριβώς μεγαλώνουν οι γενιές στην Ελλάδα εδώ και πάνω από 50 χρόνια. Όχι μόνο στα σπίτια όπου δηλητηριάζονται μ αυτό το γάλα. Στα σχολεία δεν έχω διαβάσει γιατί ήμουν αδιάθετος, γιατί πέθανε ο παππούς μου (για τέταρτη φορά), γιατί δεν καταλάβαινα το κείμενο και η μαμά μου έλειπε, γιατί δεν προλάβαινα, γιατί είχα ξεχάσει το βιβλίο στην τάξη, γιατί οι Άγγλοι πούλησαν την Κύπρο.

Δεν υπάρχει απίθανη παπαριά που να ξεστομίζεται αντί για το γενναίο «δεν είχα όρεξη», που να μη γίνεται αποδεκτή ως επαρκής από το καθηγητικό κατεστημένο! Καμία. Και στο ερώτημα «ποιος το’ κανε αυτό», όταν τα πράγματα ξεφεύγουν, η απάντηση είναι από βουβαμάρα μέχρι χαβαλές. Η απάντηση «εγώ» σπανίζει, όπως σπανίζει και η προσωπική ευθύνη.

Τα πιο πολλά πράγματα στη χώρα γίνονται υπόγεια, κουτοπόνηρα, ύπουλα, φοβικά, χωρίς ίχνος παληκαριάς κι ας είναι η παληκαριά χιλιοτραγουδισμένη. Ίσως γι αυτό να είναι χιλιοτραγουδισμένη. Επειδή λείπει. Όταν ρωτιόνται τα μικρά παιδιά να απαντήσουν σε οποιαδήποτε ευκαιρία έξω από το σπίτι (συχνά και μέσα) σπάνια απαντούν μ αυτό που νοιώθουν ή που σκέπτονται. Απαντούν αυτό που αισθάνονται ότι ΠΡΕΠΕΙ να απαντήσουν. Η κρίση στα ελληνόπουλα υπονομεύεται από πολύ μικρή ηλικία.

Η ήσσων προσπάθεια, που είναι σήμα κατατεθέν στη χώρα χτίζεται από το πρώτο ¨δεν πειράζει», από το πρώτο «δε βαριέσαι», από το πρώτο «έλα μωρέ τώρα», από το πρώτο «χέσ’ τους», από το πρώτο «δεν έγινε τίποτα», που μεγαλώνουν τις τελευταίες γενιές στη χώρα.

Αυτή η νοοτροπία, που χτίζεται μέσα στα σπίτια και στα σχολεία, η νοοτροπία της ατομικής εξαίρεσης από τους κανόνες, του χατηριού και της περιφρόνησης στους κανόνες συνοδεύει τους πολίτες μετά το σχολείο στα πανεπιστήμια και στις δουλειές. Μπορεί να μην είναι όλος ο πληθυσμός μεγαλωμένος έτσι. Αλλά, σημασία δεν έχει πόσοι είναι οι διαφθείροντες. Σημασία έχει ποια νοοτροπία ΚΥΡΙΑΡΧΕΙ.

Αυτή, λοιπόν, η νοοτροπία της ανευθυνότητας, της ήσσονος προσπάθειας, του χατηριού και της ανυπακοής σε κανόνες είναι που κάνει την Ελλάδα να είναι μια ειδική περίπτωση, όπως διαπιστώνει ο Κλάους Ρέγκλινγκ, χωρίς να ξέρει και τις αιτίες.

Μόνο που ο Άνθρωπος έπαψε να αλληλοσκοτώνεται για το νεράκι και έχτισε συνθήκες συμβίωσης, βάζοντας κανόνες. Και έφτιαξε νόμους ακριβώς για να τηρούνται οι κανόνες. Είτε ζει στην καπιταλιστική Αμερική, είτε στην Κούβα, είτε στην ΕΣΣΔ, είτε στη Β Κορέα, είτε στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Μόνο χώρες- παρίες σαν την Ελλάδα, την Αλβανία, το Πακιστάν, τον τρίτο κόσμο της Αφρικής και τη μισή Λατινική Αμερική έχουν κανόνες μόνο για κορνιζάρισμα. Χώρες αποτυχημένες. Υποταγμένες σε μαφίες. Χώρες προτεκτοράτα.

Αλλά, την κυρίαρχη αυτή νοοτροπία της Ελλάδας δεν την έχτισαν οι πολίτες. Οι πολίτες χορεύουν το χορό που τους επιτρέπουν οι κυβερνήτες τους. Κάνουν ό,τι «τους παίρνει», για να το πω λιανά. Και επειδή οι εδώ κυβερνήτες, με ελάχιστες εξαιρέσεις, είναι απολύτως διεφθαρμένοι διαχρονικά, διαφθείρουν και το λαό για να μπορούν να τον έχουν εύκολο πελάτη που δεν έχει μεγάλες απαιτήσεις. Αυτό είναι όλο το μυστικό. Να έχει τις ελάχιστες απαιτήσεις. Για να έχουν επιβιώνουν πολιτικοί με ελάχιστα προσόντα.

Αν παρακολουθήσει κανείς επαγγελματικά τις κυβερνήσεις των τελευταίων 7 χρόνων και τη σχέση τους με τους δανειστές θα δει ότι η νοοτροπία του νήπιου είναι παρούσα. Οι κυβερνήσεις δεν συνομιλούν στο ίδιο τραπέζι με την ίδια σοβαρότητα με τους ευρωπαίους και αμερικανούς που έχουν απέναντί τους. Ζητάνε αυτό που έμαθαν ως μόνο τρόπο συμπεριφοράς στα σπίτια και στα σχολεία τους: Χάρες! Κάνουν αυτό που έχουν μάθει από τα γεννοφάσκια τους: Άρπα κόλλα ήσσονα προσπάθεια. Εκφράζουν αυτό που πιάνει στην Ελλάδα: Βλακώδεις δικαιολογίες. Και εξανίστανται όταν όλα αυτά δεν πιάνουν ή απορρίπτονται. Όπως ένα κακομαθημένο υστεριάζεται όταν δεν του γίνεται αυτό που του έχουν μάθει σαν δικαίωμά του.

Φυσικά και η Ελλάδα είναι μια ιδιαίτερη περίπτωση, όπως διαπιστώνει το ESM χωρίς να ξέρει και τις αιτίες. Αλλά, στα παλιά του τα παπούτσια του ESM οι αιτίες. Τα λεφτά θέλει και τον ελληνικό πλούτο. Τον οποίο του έχουν ήδη δώσει εν πολλοίς οι Έλληνες πολιτικοί- νήπια, που κάθονται στο τραπέζι μαζί του. ΜΕ ΤΗΝ ΑΝΟΧΉ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΏΝ!

Η ελληνική κοινωνία και η πολιτική της τάξη, που μεγαλώνουν και αναπαράγονται μ αυτές τις νοοτροπίες βρίσκονται ακόμα σε ανήλικη κατάσταση. Και ένα ανήλικο δεν μπορεί ποτέ να κερδίσει μια μάχη με έναν ενήλικα. Εκεί έχασε το παιχνίδι η Ελλάδα ήδη πριν από το 2009. Καθοδηγούμενη από ανεύθυνους ανήλικους πολιτικούς υπό τις ψυχρές κινήσεις ανεύθυνων τραπεζιτών και επιχειρηματιών.

Κι εκεί χάνει και το παιχνίδι της δικής της ευημερίας εδώ και 7 χρόνια η Ελλάδα. Με κλάψες για χάρες, με ψέματα, με κουτοπονηριές, με εμμονή σ ένα μοντέλο πελατειακό, που εξυπηρετεί μόνο το ανήλικο που έχει ανάγκη να σιτίζεται με ασφάλεια από τη μαμά του και τον μπαμπά του. Έτσι έμαθε στην υπερπροστασία του σπιτιού του.

Αυτή είναι η δημοσιολατρεία όσων την έχουν στη χώρα. Η αναπαραγωγή των φουστανιών της μαμάς, αλλά με τα λεφτά του διπλανού! Κι αυτό εκμεταλλεύονται και οι διεφθαρμένοι πολιτικοί. Που υπηρετούν διαχρονικά τον κάθε κεφαλαιούχο για να αλωνίζει ανενόχλητος στις επιχειρήσεις και τον κάθε πολίτη που έχουν διαφθείρει με ρουσφέτια, νομοθετήματα και απάτες. Σε μια χώρα «ειδική περίπτωση».

Αλλά, αυτό το γόρδιο δεσμό μπορεί να τον κόψει μόνο ένα κομμάτι λαού που είναι ενήλικο ή ένα κομμάτι που θα διεκδικήσει την ενηλικίωσή του για να σωθεί. Επειδή τα ανήλικα που κυριαρχούν και που μας έφεραν ως εδώ μας πάνε σε σίγουρη καταστροφή.

Γ. Παπαδόπουλος- Τετράδης
Πηγή Liberal



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Γράφει η Μαρία Νεγρεπόντη - Δελιβάνη
Οικονομολόγος
Πρ. πρύτανης και καθηγήτρια στο ΠΑΜΑΚ


Η στάση πληρωμών και η έξοδος από το ευρώ προτάθηκε από μένα, (γραπτώς, προφορικώς, στην Ελλάδα και στο εξωτερικό) ήδη από το 2010.
Από τότε, και στο διάστημα των μαρτυρικών αυτών 7 ετών, η προϊούσα εξαθλίωση της χώρας, σε όλα τα επίπεδα, με βάση όλους τους βασικούς οικονομικούς και κοινωνικούς δείκτες μετάτρεψε την Ελλάδα σε τριτοκοσμική χώρα.

Η πραγματικότητα, που ωστόσο, αρνείται να παραδεχθεί κυβέρνηση (οι εκάστοτε δηλαδή κυβερνήσεις) και αντιπολίτευση είναι ότι το πρόγραμμα σταθεροποίησης που μας υποχρεώνουν να εφαρμόζουμε οι δανειστές οδηγεί σίγουρα (και ήταν από την αρχή εμφανές), σε πλήρη αδιέξοδο.

Εκτός του ότι, ήδη από το 2013, ο πατέρας αυτού του προγράμματος, ο πρ. επικεφαλής οικονομολόγος του ΔΝΤ Olivier Blanchard, έκανε μια εκ βαθέων εξομολόγηση, σχετικά με την τραγική και πολλών μεγατόνων υφεσιακή του βάση και παρότι ακολούθησε σωρεία ανάλογων δηλώσεων, στην Ελλάδα οι αρμόδιοι "δεν άκουσαν", "δεν κατάλαβαν" την εσφαλμένη του βάση, αλλά αντιθέτως ακολούθησαν (ως πρόβατα επί σφαγή) την αυστηρή εντολή του Γερμανού υπουργού Οικονομικών ότι "εσείς, μην ακούτε αυτά, αλλά συγκεντρωθείτε στις μεταρρυθμίσεις" και αυτό έκαναν αδιαλείπτως!

Επί 7 χρόνια, ΕΝ ΓΝΩΣΕΙ ΜΑΣ αιμορραγούμε ακατάπαυστα για την εφαρμογή ενός προγράμματος, που ούτε σε 100 χρόνια δεν μπορεί να έχει θετικά αποτελέσματα.

Οι δύο πρόσφατες εκθέσεις του ΔΝΤ, η ευρείας κυκλοφορίας και η εμπιστευτική, ομολογούν την ΠΛΗΡΗ, την ΠΑΤΑΓΩΔΗ αποτυχία του ελληνικού προγράμματος, ασχέτως το που προσπαθούν (εντελώς ανεπιτυχώς) να αποδώσουν την αποτυχία του…
Και, ασφαλώς, δεν χρειαζόταν οι εκθέσεις του ΔΝΤ για να έχει καταλήξει κάθε λογικός άνθρωπος και χωρίς να είναι οικονομολόγος και μάλιστα από την αρχή αυτής της ιλαροτραγωδίας, ότι ένα πρόγραμμα που επί 7 συναπτά έτη καταρρακώνει το ΑΕΠ, όσο και τις βασικές αναπτυξιακές ροπές, την κατανάλωση, την επένδυση, την αποταμίευση και το νεωτερισμό και όταν ταυτόχρονα (και αναπότρεπτα) όλοι -μα όλοι ανεξαιρέτως- οι βασικοί οικονομικοί δείκτες καταποντίζονται, αποτελεί Σισύφειο έργο όλα όσα έχουν να κάνουν με "αξιολογήσεις", με "διαπραγματεύσεις", με "αναζήτηση ισοδυνάμων" κ.ο.κ.
Αποτελεί, όμως, και κάτι χειρότερο η παραμονή και η συνέχιση της εξυπηρέτησής του, που είναι εγκληματικό να μεταφέρεται ως μήνυμα στους νέους: την έμμεση ομολογία ότι είμαστε ένας ανίκανος λαός (όπως ακριβώς μας θέλουν οι Γερμανοί), που δεν μπορεί να σταθεί στα πόδια του, αλλά βάζει και βάζει και βάζει υπογραφές, που αλυσοδένουν γενιές και γενιές σε υποταγή, φτώχεια και ξενιτιά (με ποιο δικαίωμα τα κάνουν όλα αυτά-ποιός τους έδωσε τέτοια δικαιώματα);

Ο κόμπος, τώρα, "πλησιάζει προς το χτένι", καθώς ένα χρέος που πράγματι και από την αρχή ήταν μη βιώσιμο, έγινε "εξαιρετικά" μη βιώσιμο στην πορεία αυτών των 7 ετών (ακριβώς εξαιτίας της εφαρμογής του οικτρού, απάνθρωπου και πάνω από όλα αδιέξοδου προγράμματος). Και είναι αδύνατον να μετατραπεί σε ΒΙΩΣΙΜΟ, όσο και αν το επιθυμεί η Ευρώπη και οι δικοί μας αρμόδιοι!
(Ας ρίξουν μια ματιά στις εκθέσεις του ΔΝΤ για το που υπολογίζουν ότι θα φθάσει το χρέος μας το 2040, το 2060).

Το ανεξήγητο ωστόσο είναι ότι, ακόμη και τώρα, η κυβέρνηση "προσπαθεί" να κλείσει την "αξιολόγηση". Και, μάλιστα, η αντιπολίτευση την κατηγορεί "ότι φταίει που δεν την έκλεισε ενωρίτερα", δηλαδή με άλλα λόγια την κατηγορεί που δεν δέχθηκε χωρίς συζήτηση, όλα αυτά τα παράλογα, τα αυτοκτονικά και τα γενοκτονικά που απαιτούν οι δανειστές, απλώς και μόνο για να δικαιολογήσουν το έγκλημα, το οποίο εκτέλεσαν (ασφαλώς με τη συμπαράσταση και των εκάστοτε στην εξουσία, αλλά και στην αντιπολίτευση, Ελλήνων).

Θέλουν να μας δώσουν τη χαριστική βολή, ξεπετώντας χιλιάδες νοικοκυριά στο δρόμο, υποχρεώνοντας ρακένδυτους πολίτες να πληρώνουν φόρο, φτωχοποιώντας στο έπακρο πια τους συνταξιούχους, κλπ., κλπ.

ΚΑΙ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΣΥΖΗΤΑ (διαπραγματεύεται αυτή την ΑΘΛΙΟΤΗΤΑ και τη διαπραγματεύεται κατ' επανάληψη επί εβδομάδες και μήνες !!!!!!!).

Όσο για την αξιωματική αντιπολίτευση... υποστηρίζει ότι έχει πρόγραμμα εξόδου της Ελλάδας από την κρίση, το οποίο μαγικό αυτό πρόγραμμα βασίζεται σε μείωση των φόρων (αντιγραφή του άκρως αποτυχημένου μέτρου του κ. Reagan-Lafer) και υποκατάστασή του (άκουσον-άκουσον), από μείωση των δημοσίων δαπανών!
Μα, ποιών δαπανών, ακριβώς, όταν τα νοσοκομεία στερούνται από γάζες και βασικά φάρμακα, οι ασθενείς πεθαίνουν μη μπορώντας να βρουν κρεβάτι στην εντατική, έχουμε 10.000 αυτοκτονίες και ένας στους τρεις μαθητές που λιποθυμούν στα σχολεία από ασιτία, καθώς και μεγάλο αριθμό δημοσίων υπηρεσιών που αδυνατεί να εξυπηρετήσει στοιχειωδώς τους πολίτες, λόγω έλλειψης επαρκούς προσωπικού, στη συνέχεια των εκεί απολύσεων;
Που ακριβώς βρίσκεται η ΜΑΓΕΙΑ αυτών των αναγγελθέντων και δήθεν σωτήριων μέτρων της αξιωματικής αντιπολίτευσης;

Μείωση, λοιπόν, δαπανών, επαγγέλλεται η αξιωματική αντιπολίτευση, δηλαδή προσθήκη στην ήδη στραγγαλιστική λιτότητα, ως λύση στο "πρόβλημα Ελλάς", που ισοδυναμεί με τί άλλο; Μα με μαζικές απολύσεις δημοσίων υπαλλήλων, που θα προστεθούν στην κορυφούμενη ανεργία μας!!!!
Και, αυτό το σχέδιο έχει επαναφέρει στο προσκήνιο την, όντως, παρανοϊκή διαμάχη ανάμεσα στον ιδιωτικό και το δημόσιο τομέα, που όπως είναι γνωστό αποτελεί το σκληρό πυρήνα της ακραίας νεοφιλελεύθερης θεώρησης. ΘΑΝΑΤΟΣ ΣΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ ΤΟΜΕΑ. Και διερωτώμαι: 'Έλληνες δεν είναι και οι δημόσιοι υπάλληλοι";

"Δεν υπάρχει λύση" υποστηρίζουν κυβέρνηση και αντιπολίτευση, με τα "παπαγαλάκια των ΜΜΕ" να υποστηρίζουν έντρομα: "Προς Θεού, ούτε να σκεφθούμε την έξοδο από το ευρώ", γιατί θα είναι η καταστροφή μας (ενώ, προφανώς, τώρα πάμε ΚΑΛΑ!!!), "θα είναι τρισχειρότερα τότε" (και αναφέρονται κάποια επιπόλαια σχετικά νούμερα, που διερωτάται κανείς από που βγαίνουν, μια και από όσο γνωρίζω δεν υπάρχει ΕΠΙΣΗΜΗ - ΕΘΝΙΚΗ - ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΗ ΜΕΛΕΤΗ) και κλείνουν μάτια και αυτιά στις πολυάριθμες και καθημερινές αναλύσεις σοβαρών οικονομολόγων και με βραβείο Νόμπελ, που μας φωνάζουν "πηδήξτε από την πυριτιδαποθήκη γιατί καίγεστε"...

Όχι! Δεν ακούν, δεν διαβάζουν, δεν βλέπουν.
ΔΕΝ ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΠΛΗΡΟΦΟΡΗΘΟΥΝ.
Και ούτε, όμως βοηθιούνται από την αξιοθρήνητη κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει η ΕΕ-Ευρωζώνη, που "μετρά πια μήνες", και ούτε τους περνά από το μυαλό (εκτός αν κρυφά τους περνά), να επικοινωνήσουν με το νέο πλανητάρχη, του οποίου οι εξαγγελίες έχουν ήδη καταδικάσει το ευρώ σε εξαφάνιση, μαζί με την παγκοσμιοποίηση (που είχε ελάχιστους νικητές και απειράριθμούς ηττημένους, μεταξύ των οποίων και την Ελλάδα).

Πρότεινα, γραπτώς, πριν από μερικές ημέρες, να κάνανε κάποιο ταξιδάκι στις ΗΠΑ (οι κυβερνώντες, διακόπτοντας τις ανούσιες και καταστρεπτικές διαπραγματεύσεις) και να συζητούσαν το θέμα με τον ίδιο τον Donald Trump ή και εξουσιοδοτημένο συνεργάτη του...
Ε, όχι, να καθησυχάσουμε, ότι μια τέτοια συνάντηση δεν θα μας αφαιρούσε την ευρωπαϊκή μας ταυτότητα.... Σίγουρα θα παραμείνουμε Ευρωπαίοι και μετά!!!

Και όσοι υποστηρίζουν "τι ευρώ, τι εθνικό νόμισμα", ας φροντίσουν να πληροφορηθούν πόσο, μα πόσο τραγικά εσφαλμένη είναι μια τέτοια δήλωση!
Το εθνικό νόμισμα είναι μεγάλη δύναμη και διέξοδος προς όλα όσα έχει η Ελλάδα ανάγκη αυτή τη στιγμή. ΕΣΤΩ ΚΑΙ ΥΠΟΤΙΜΗΜΕΝΟ, όσο η οικονομία θα παίρνει το οξυγόνο που της στέρησαν οι δανειστές επί 7 χρόνια (γιατί, ναι, πριν από την κρίση η Ελλάδα, με την ταπεινή της δραχμή, ήταν η ταχύτερα αναπτυσσόμενη οικονομία στην Ευρώπη).

Όχι, δεν θα πεινάσουμε, δεν θα πεθάνουμε από το κρύο, ούτε από έλλειψη φαρμάκων, αλλά θα περιορίσουμε τις εισαγωγές πολυτελών και ημιπολυτελών αγαθών για κάποιο διάστημα.

Να θυμίσω, ότι εκτός του ευρώ υπάρχει και το αμερικάνικο δολάριο.

Εξυπακούεται ότι της υιοθέτησης μιας άλλης πορείας θα πρέπει να προηγηθεί, από σύσσωμο τον ελληνικό λαό, μια βροντερή και καλά ντοκουμενταρισμένη κατηγορία εναντίον της ΕΕ και του ΔΝΤ ότι είναι ΥΠΕΥΘΥΝΟΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ.
Αμφιβάλλει κανείς; Μα αν όχι, γιατί δεν αντιδρούμε, αλλά... διαπραγματευόμαστε;

ΑΛΛΑ, υπάρχει ένα μεγάλο ΑΛΛΑ σε όλα αυτά.
Το ποιοι, δηλαδή, θα οδηγήσουν την Ελλάδα στην έξοδο από την κρίση του ευρώ.

Η Ελλάδα διαθέτει πολλούς φωτισμένους και μορφωμένους Έλληνες. Θα ήταν μια κάποια λύση (δυστυχώς, διόλου σίγουρο ότι θα επιτύχει), να γινόταν μια ένωση εθνικής σωτηρίας, που ύστερα από την κατάρτιση ενός σοβαρού (και όχι στο γόνατο) προγράμματος, οδηγούσε τη χώρα στη σωτηρία, περνώντας την (αναγκαστικά) από ένα δύσβατο μονοπάτι διαρκείας 12-18 μηνών.

Διαφορετικά, παραμένοντας με τα μνημόνια και τους "σωτήρες" της Ευρώπης και του ΔΝΤ, η ελληνική κόλαση θα ακολουθεί τους απογόνους μας, τουλάχιστον, ως το έτος 3000 (και η μόνη ελπίδα για το αντίθετο, αν και τώρα αδρανήσουμε, είναι η διάλυση της ΕΕ-Ευρωζώνης).



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Αν θέλετε κρατική οντότητα, κυριαρχία και πολιτισμό, έχετε νόμισμα. Τελεία!... Αναγκαία συνθήκη είναι η κυρίαρχη δημοσιονομική ΚΑΙ νομισματική πολιτική. Απὸ τον καιρό του Ομήρου.

 Τοῦ Γιώργου Κακαρελίδη

Πρίν ἀπ' ὅλα πρέπει νὰ ἀπαντηθοῦν τὰ ἑξῆς θεμελιώδη έρωτήματα:

-΄Επιθυμοῦμε κρατική κυριαρχία Ναί /Οχι; Ἄν, ΟΧΙ τότε περιττή κάθε περαιτέρω συζήτηση.
Ἄν ΝΑΙ, ἀναγκαία συνθήκη εἶναι ἡ κυρίαρχη δημοσιονομική ΚΑΙ νομισματική πολιτική. Ἀπὸ τὸν καιρό τοῦ Ὁμήρου. Τὸ δὲ μῖγμα ἀκολουθητέας οἰκονομικῆς πολιτικῆς, δηλαδή τὰ τεχνικά ἐργαλεῖα, εἶναι ἀρκετά (ἔχουν γραφεῖ 4 παραπλήσιες καὶ συγκροτημένες μέθοδοι γιά τήν ἀποχώρηση ἀπό τό εὐρώ, ἀπό τόν Roger Bootle καὶ τὴν ὁμάδα του τῆς Capital Economics, τόν Νίκο Ἰγγλέση, τόν Κώστα Κόλμερ, τόν Θεοδ. Κατσανέβα καὶ τὴν ὁμάδα του, ὅπως καὶ σειρά ἄρθρων, ἐξαιρετικῶν οἰκονομολόγων στὰ ἐπί μέρους εἰδικά ἐργαλεῖα).

- Γιατί ὄχι στό ευρώ;
Γνωρίζουμε ὅτι τό εὐρώ οὔτε νόμισμα εἶναι οὔτε "κοινό". Δὲν εἶναι νόμισμα, διότι:
1) δὲν ἔχει ἐκ κατασκευῆς τούς βασικούς μηχανισμούς τοῦ νομίσματος ὅπως Μηχανισμό ἀνακύκλωσης πλεονασμάτων, Μηχανισμό διαχείρισης ἐλλειμμάτων (!) κτλ καὶ
2) δὲν φτιάχτηκε, σὲ ἀντίθεση μέ τό δολλαριο, προνοῶντας γιὰ τὴν σταθερότητα ἐργασίας!
3)Δὲν εἶναι "κοινὀ" διότι τό κόστος του στίς ἐπιχειρήσεις (πχ τοῦ νότου) εἶναι διαφορετικό (πχ ἀπό τόν βορρᾶ), μέ ἀποτέλεσμα τὴν καταδίκη σὲ μόνιμη ὑπανάπτυξη καὶ μαρασμό αὐτῶν. Ἀκόμη καὶ γιὰ τὴν Γαλλία. Φτιάχτηκε ἁπλᾶ καί μόνο στὴν προσπάθεια Γαλλίας Γερμανίας νὰ ἐλέγξουν ἡ μιά τὴν ἄλλη.

- Μήπως ὅμως αὐτά θὰ παρεκάμπτοντο, ἄν ἡ ΕΕ ἦταν Ομοσπονδία;
Πιθανόν ἀλλά αὐτό εἶναι εἰκοτολογία. Γιατί σὲ κάθε περίπτωση, (ι) θὰ ἔπρεπε νὰ προηγηθῇ ἡ ὁμοσπονδιοποίηση τοῦ νομίσματος κι'ὄχι ἀντίστροφα. Ὁμοσπονδιοποίηση (δημοσιονομική πολιτική, ἐξωτερική πολιτική, Ἅμυνα) ποὺ ἀκόμη εἶναι στὴν σφαῖρα τῆς ἀπιθανότητος. Καὶ (ιι) θὰ ἔπρεπε νὰ ὑπάρχῃ κεντρική κυβέρνηση ἐκλεγόμενη διευρωπαϊκά δημοκρατικά δηλαδή κατεδάφισμα τοῦ ἱερατείου τῶν Βρυξελλῶν. Αὐτό κι’ἄν ἀνήκῃ στὴν σφαῖρα τῆς φαντασἰας.

- Ἄν πᾶμε σέ κρατικό νόμισμα καὶ ὑποτιμηθῆ δὲν θὰ διπλασιασθῇ τό χρέος;
Βλακεία ὁλκῆς! Τὸ χρέος θὰ εἶναι ἴδιο (ἤ ὅσο ἀναγνωρισθῆ μετά).

- Δὲν θὰ ἔχουμε συνάλλαγμα γιά ... φἀρμακα , πετρέλαια!
Ἑτέρα βλακεία ὁλκῆς ποὺ στοχεύει σὲ κατοχικά σύνδρομα εύτέλειας. Καὶ ἐπιστημονικῆς ἀνεπάρκειας, ἀποκρύπτοντας ὅτι τὸ ἰσοζύγιο ἐξωτερικῶν συναλλαγῶν εἶναι ἰσοσκελισμένο.

- Ποῦ θὰ βροῦμε συνάλλαγμα γιά εἰσαγωγές (ἐπιμένουν αὐτοὶ ποὺ πλούτισαν στὴν πλάτη σας, ὑπηρετῶντας τὴν πτωχοτραπεζοκρατία καί ξένα κέντρα ἀποφάσεων):
Τό συνάλλαγμα ΔΕΝ ἔχει σχέση μέ τό νόμισμα ποὺ ἔχεις. Εὑρίσκεται μὲ ἐξαγωγές ἤ εἰσαγωγές ἀπό ναυτιλία, μεταφορές, τουρισμό κτλ. Καί εὐτυχῶς ἔχουμε ὅσο χρειαζόμαστε. Κι’αὐτό τό λέει ἡ ἴδια ἡ Τράπεζα τῆς Ἑλλάδος!

- Ποιός μᾶς διαβεβαιώνει γιά τήν ἐπιτυχία!, λένε ὑστερικά, ἔχοντας χάσει στά προηγούμενα:
Οκτώ χρόνια μᾶς "διαβεβαίωναν" πολιτικοί, τράπεζες καί ΜΜΕ γιά τήν εὐτυχία τοῦ εύρῶ καί τῶν μνημονίων. Ἡ ἀπάντηση εἶναι ἁπλῆ: τό μόνο βέβαιο εἶναι ὁ θάνατος (Κέϋνς). Τό ἐξ ἴσου βέβαιο εἶναι καὶ ὁ θάνατος τῆς Ἑλλάδος στό εὐρώ. Τό λέει ὁ εὐρωτζῆς ὁ Σόϊμπλε. Τό λένε Ἄγγλοι ποὺ ἔμειναν ἀπ' ἔξω, τό λένε κι οἱ ὑπόλοιπες χῶρες ποὺ ὅταν εἶδαν ἐμᾶς, ἄλλαξαν γνώμη καί τό ... ἀναβάλλουν γιά ὅταν εἶναι κατάλληλες οἱ ... συνθῆκες. Δηλαδή ποτέ. Τό λέει καὶ ἡ στοιχειώδης οἰκονομική θεωρία, τό λέει καί τό γεγονός τῆς ἀσύλληπτης κερδοσκοπικῆς ἀπάτης, χειρότερης τοῦ χρηματιστηρίου, ἐνθυλάκωσης τοῦ πλούτου σας, μέ τό εὐρῶ. Μπορεῖτε νὰ συνεχίσετε τὴν «συνεισφορά» σας στὴν «μεγαλειώδη» ἀπάτη τοῦ εὐρώ, εἰς βάρος τῶν παιδιῶν σας. Ἄν αὐτό θέλετε!

Παραπάνω ἀπαντήσαμε σέ θεμελιώδη ἐρωτήματα: ἄν θέλετε κρατική ὁντότητα, κυριαρχία & πολιτισμό, ἔχετε νόμισμα. Τελεία! Οἱ εἰσαγωγές (καί τό συνάλλαγμα) ἀπαιτοῦν ἐξαγωγές (καί ἄδηλους πόρους δηλ. συναλλαγματικές εἰσπράξεις), εἴτε εἶστε στό εὐρώ εἴτε στό ρούβλι εἴτε στό γρόσι εἴτε ἔχετε γιά νόμισμα τσιγάρα εἴτε διαμάντια. Τό ἐξωτερικό χρέος ἐπίσης δέν ἀλλάζει, ἀκόμα κι ἀν τό νόμισμα εἶναι κομφετί. Μόνο ἄν τὸ κουρέψῃς. Παῦλα!

Τὸ ἄν θὰ ὑποτιμηθῇ τό νόμισμα καί πόσο, ἄν θὰ ἐπιτρέψουμε νὰ εἶναι διαπραγματεύσιμο ἤ ὄχι καί γιὰ πόσο διάστημα ὄχι, μέ ποιό καλάθι θὰ συμμεταβάλεται κτλ εἶναι διοικητικῆς φύσεως μετααποφάσεις καί τεχνικές. Τό μόνο ποὺ χρειάζεται εἶναι δυνατή τεχνική ὁμάδα, ἐφαρμογῆς, ὄχι ... διαπραγματευτική, ποὺ νὰ ξέρῃ οἰκονομικά τοῦ Ἀριστοτέλους, μὲ ὁλίγη Ἀντιγόνη.

Τώρα ποὺ τά ξεκαθαρίσαμε, πρός μεγάλη θλίψη ὅλων τῶν παραμνημονιάδων, πᾶμε σέ πιό πρακτικά ἐρωτήματα:

- Θὰ μποροῦμε νὰ κόβουμε ὅσο νόμισμα θέλουμε; Ὄχι φυσικά. Κρατική Δημοσιονομική καί νομισματική πολιτική σημαίνει τό ἀκριβῶς ἀντίθετο. Ὅτι ὑπακούει σὲ ἕνα βασικό κανόνα: σὲ συνθῆκες ὕφεσης μειώνεις κόστος χρήματος (ἐπιτόκια) καἰ ἀντίστροφα σὲ συνθῆκες ὑπερθέρμανσης. Τό ἴδιο καί μέ τίς κρατικές ἐπενδύσεις.

- Καί μέ τὴν διακίνηση τῶν κεφαλαίων τί θὰ γίνη; Πολύ ἁπλᾶ, δὲν θὰ ὑπάρχει ελεύθερη διακίνηση κεφαλαίων. Στόπ! Εἶναι ἀνόητο καί σὰν σκέψη οἰκονομική καί πολιτική. Ἀλλά καί ἀντιεπιστημονική. Μὴν φοβᾶστε δὲν ἀναφέρομαι στά λεφτά σας, μὴν δὲν ἀγοράσετε ἀπό τὸ Ιντερνετ ἤ μὴν δὲν μπορέσετε νὰ στείλετε γιά σπουδές τό παιδί ἔξω. Αὐτά ποτέ δὲν περιορίστηκαν. Ἀναφέρομαι ἐκεῖ ποὺ εἶναι τό ζουμί: στὰ λεφτὰ τῶν ἀρπακτικῶν, δῆθεν ἐπενδυτῶν, ποὺ δὲν εἶναι τίποτε ἄλλο ἀπό ἀκριδαριό, ποὺ ἐφορμᾷ γιά δευτερόλεπτα, νὰ ἁρπάξῃ τόν πλοῦτο. Δικό σας καί τῆς χώρας.

- Καί οἱ Τράπεζες, πῶς θὰ ἀνακεφαλαιωθοῦν; Κανονικά θά ἔπρεπε ὅλες οἱ διοικήσεις νὰ ναι στὴν στενή, μὲ βραχιόλια διαρκείας. Διότι ἐνῷ εὐθύνονται οϊ τράπεζες γιά τὴν φοῦσκα τοῦ 2008, σᾶς ἔπεισαν ὅτι φταῖτε ἐσεῖς λόγῳ ... διαφθορᾶς. Καί τό χάψατε ὡς χάνοι, λόγῳ ἐργολαβικῆς προπαγάνδας ΜΜΕ καί πολιτικῶν. Ἐν πάσει περιπτώσει, ἀντί νὰ πληρώνετε ἐσεῖς μέ εὐρώ δανεικό καί αγύριστο, τὶς τράπεζες, τό θέμα θὰ εἶχε λυθῆ μέ μιά λογιστική ἐγγραφή καί μέ πολλούς ἐπιτρόπους τῆς ἐθνικοποιημένης Τράπεζας τῆς Ἑλλάδος.

Πρίν συνεχίσουμε στό ἑπόμενο, ἀνακαλέστε στὴν μνήμη σας, τό ἀντίστοιχο τῆς ΕΕ καί εὐρωζώνης, με τὴν τότε ἀρχαία ΕΕ καί νόμισμα. Τὴν Δηλία ἤ Α’Ἀθηναϊκὴ Συμμαχία. Ἡ Ἀθήνα (Γερμανία σήμερα) ἐπέβαλε στανικά τό ἀθηναϊκό νόμισμα (εύρώ σήμερα), μέ τὴν τότε ΕΚΤ στὴν Ἀθήνα (ἀρχικά γιά λίγο στήν Δῆλο), καλυπτόμενο μέ τό δίκαιο τῶν Ἀθηνῶν (Λουξεμβούργου σήμερα) μέ ἀπεριόριστο δικαίωμα ἐπεμβάσεων (Τρόϊκα σήμερα), φορολογικῶν, στρατιωτικῶν, μὲ καταστολὴ σὲ κάθε ἀντίδραση στὸ νὰ ἐπιβληθῇ Ἀθηναϊκό (Γερμανικό σήμερα) imperium.

Ὅλοι ξέρουμε τί ἀπέγινε καί κυρίως τί καταστροφές ἐπέφερε καί στὰ 140 μέλη τῆς τότε συμμαχίας. Φυσικά αὐτά εἶναι ψιλά γράμματα γιά τούς ἀγράμματους «λῆπτες ἀποφάσεων» τοῦ ὑπουργείου ἀΠαιδείας σήμερα, ποὺ καθορίζουν τὴν ὑλη τῆς ἱστορίας. Ποὺ ἀπεργάζονται σήματα θυμοφθόρα λυγρά γιὰ σᾶς, προσδεδεμένοι στοὺς ἀπολίτιστους τοῦ φασιστικοῦ ἱερατείου τῶν Βρυξελλῶν καί τῶν ἐπιταγῶν τους (παγκοσμιοποίηση, διακίνηση κεφαλαίων, προσώπων), δηλαδή μετατροπή τῶν Χωρῶν σὲ χώρους.

* Ο Γιώργος Κακαρελίδης είναι Καθηγητής Εφαρμογών στην Ἐπιχ. Ἔρευνα και Στατιστική του ΤΕΙ Δυτικής Ελλάδος
Πηγή "Πύλη των Φίλων"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Του Δρ. Κωνσταντίνου Γρίβα

Εκφρασμένη άποψη του γράφοντος είναι ότι η αποστολή του νέου Αμερικανού προέδρου, ως επιλογή του «σιωπηλού κατεστημένου» των Ηνωμένων Πολιτειών, είναι να εφαρμόσει ένα νεοβαστφαλιανό μοντέλο εξωτερικής πολιτικής που θα βασίζεται στο «διαίρει και βασίλευε», έτσι ώστε να αποσυσπειρώσει την Ευρασία και να αποφευχθεί το ενδεχόμενο δημιουργίας μιας ενιαίας δύναμης σε αυτήν. Στο πλαίσιο αυτής της προσπάθειας εντάσσεται και η πολυδιαφημισμένη προσέγγιση της Ρωσίας από τον νέο ένοικο του Λευκού Οίκου, με σκοπό να διασπαστεί ο σινορωσικός άξονας.

Ωστόσο, ενδέχεται τα πράγματα να μην είναι ακριβώς έτσι. Η γεωπολιτική πραγματικότητα είναι εξαιρετικά σύνθετη και πολύπλοκη ώστε να χωράει σε παρόμοια απλουστευτικά μοντέλα. Έτσι λοιπόν, θα εξετάσουμε δύο παράγοντες που καθιστούν την μισαλλόδοξη εχθρότητα προς τη Ρωσία περίπου αναγκαία για τη μακρόπνοη αμερικανική γεωστρατηγική αλλά και την υπερσυστημική δομή στην οποία οι Ηνωμένες Πολιτείες λειτουργούν ως γεωπολιτικό μέγεθος, κυρίαρχο κομμάτι της οποίας είναι το ίδιο το καπιταλιστικό σύστημα.

Η ανάγκη για διπλή ανάσχεση της Ρωσίας

Καταρχάς λοιπόν, θα πρέπει να επισημάνουμε ότι η αποσυσπείρωση της Ευρασίας οφείλει να στοχεύει προς όλες τις κατευθύνσεις. Με άλλα λόγια, δεν έχει νόημα μια διάσπαση του σινορωσικού άξονα, που η νέα ηγεσία της Ουάσιγκτον ευελπιστεί να επιτύχει δια της προσέγγισης με τη Μόσχα, αν η προσέγγιση αυτή οδηγήσει ταυτοχρόνως σε μια εξομάλυνση των σχέσεων Δυτικής Ευρώπης και Ρωσίας.

Άρα, η πολιτική των ΗΠΑ έναντι της Μόσχας πρέπει να έχει δύο πρόσωπα. Και το φιλικό και το εχθρικό, με το δεύτερο να αποτελεί αναγκαίο συμπλήρωμα του πρώτου. Το κατά πόσον αυτό είναι εύκολο ή έστω δυνατόν να επιτευχθεί είναι μια άλλη ιστορία αλλά αυτή είναι η βασική απαίτηση.

Άρα λοιπόν, θα πρέπει μάλλον να αναμένουμε μια πολιτική Ιανού από πλευράς των Ηνωμένων Πολιτειών προς τη Μόσχα. Και το βλοσυρό πρόσωπο της Ουάσιγκτον έναντι της Ρωσίας θα πρέπει εξ αντικειμένου να βασιστεί σε έναν μισαλλόδοξο αντιρωσισμό. Και αυτό γιατί δεν υπάρχει πλέον ο οικονομικός και πολιτικοοικονομικός δυισμός του Ψυχρού Πολέμου μεταξύ του καπιταλιστικού κόσμου και του Υπαρκτού Σοσιαλισμού, που εξασφάλιζε εκ των πραγμάτων το συγκρουσιακό περιβάλλον μεταξύ «Δύσης» και «Ανατολής».

Για να επιτευχθεί σήμερα αυτός ο διαχωρισμός θα πρέπει να δαιμονοποιηθεί η Ρωσία αυτή καθεαυτή και αυτό θα συνεχιστεί και επί εποχής Τραμπ, ακόμη και αν όντως οι ΗΠΑ επιδιώξουν να υλοποιήσουν μια νεοβεστφαλιανή πολιτική, στο πλαίσιο της οποίας θα επιχειρηθεί κάποιας μορφής προσέγγιση με τη Ρωσία.

Η προσπάθεια της Δύσης να κρατήσει παγωμένη στο χρόνο τη στιγμή της νίκης επί του υπαρκτού σοσιαλισμού

Ο άλλος παράγοντας που ωθεί τη Δύση σε μια μισαλλόδοξη εχθρότητα έναντι της Ρωσίας είναι υπερσυστημικός και σε σημαντικό βαθμό βρίσκεται εκτός των ορίων παρέμβασης και επιλογών της όποιας αμερικανικής ηγεσίας.

Συγκεκριμένα, οι Ηνωμένες Πολιτείες λειτουργούν σε ένα παγκοσμιοποιημένο καπιταλιστικό σύστημα το οποίο μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης και του Υπαρκτού Σοσιαλισμού έπαψε να είναι ένα γενικό και ρευστό σύνολο κανόνων και αρχών όσον αφορά την πολιτική και οικονομική λειτουργία των χωρών και απόκτησε ένα συμπαγές και άκαμπτο σχήμα, ενδεδυμένο το μανδύα του νικητή του Ψυχρού Πολέμου και «δικαιωμένο» από την Ιστορία. Η αντίληψη, λοιπόν, περί του «Τέλους της Ιστορίας» αποτέλεσε υπαρξιακό κομμάτι της ευρύτερης οικονομικής και πολιτικής πραγματικότητας που διαμορφώθηκε με το τέλος του Ψυχρού Πολέμου. Μιας πραγματικότητας που επεχείρησε να παγώσει τον χρόνο και να διατηρήσει αιώνια ζωντανή τη στιγμή του θριάμβου της.

Κατά συνέπεια, αφού ο καπιταλισμός έπρεπε να διατηρήσει παγωμένη στον χρόνο αυτήν τη στιγμή της «τελικής νίκης», η Ρωσία «όφειλε» να φέρεται εσαεί ως νικημένη χώρα, που θα πρέπει να υπακούει αδιαμαρτύρητα στις προσταγές των «νικητών» και φυσικά να μην επανακάμψει ποτέ. Από τη στιγμή που δεν λειτουργεί με αυτόν τον τρόπο, αυτομάτως ενεργοποιεί την εχθρότητα της Δύσης προς αυτήν, μιας και ξαναθέτει σε κίνηση την ιστορική εξέλιξη και κατά συνέπεια σπάει το εύθραυστο κρύσταλλο της παγωμένης στον χρόνο στιγμής του δυτικού θριάμβου.

Εν κατακλείδι, η παθολογική και μισαλλόδοξη εχθρότητα της Δύσης προς τη Ρωσία, από τη μία είναι μέρος της μακρόπνοης «ορθολογικής» στρατηγικής των ΗΠΑ όσον αφορά τη διαχείριση της Ευρασίας, ενώ από την άλλη ενδέχεται να αποτελεί μια, ανορθολογική μεν αναπόφευκτη δε, εκδήλωση της υπερσυστημικής γεωπολιτικής δομής που κυριάρχησε στον κόσμο μετά το τέλος του Ψυχρού Πολέμου και η οποία προσπαθεί να διαιωνίσει την ύπαρξή της δια του παγώματος του ιστορικού χρόνου.

Είναι δεδομένο ότι αυτό δεν μπορεί να κρατήσει για πολύ. Και όταν οι άνθρωποι κατανοήσουν ότι η Ιστορία δεν σταματάει, για την ακρίβεια δεν έχει σταματήσει ότι για ένα δευτερόλεπτο από τότε που επήλθε το «τέλος» της μετά τη λήξη του Ψυχρού Πολέμου, είναι πολύ ενδιαφέρον να δούμε τι δυνάμεις θα εμφανιστούν στο προσκήνιο.

(*) Ο Κωνσταντίνος Γρίβας είναι Αναπληρωτής Καθηγητής Γεωπολιτικής στην Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων. Διδάσκει επίσης Γεωγραφία της Ασφάλειας στην Ευρύτερη Μέση Ανατολή στο Τμήμα Τουρκικών και Σύγχρονων Ασιατικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Το κείμενο αυτό, είχε δημοσιευτεί στο τεύχος 367 του περιοδικού «Επίκαιρα»


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Του Νίκου Ιγγλέση

Το ελληνικό δράμα κορυφώνεται. Μετά επτά χρόνια «μεταρρυθμίσεων», το σχέδιο των επικυρίαρχων δανειστών έχει φτάσει σε πλήρες αδιέξοδο. Το ελληνικό «πειραμοατόζωο» πνέει τα λοίσθια και οι θεράποντες ειδικοί – Ευρωζώνη και Διεθνές Νομισματικό Ταμείο – διαφωνούν για τη θεραπεία που πρέπει να ακολουθηθεί προκειμένου να αποφευχθεί το μοιραίο.

Το 2010 η Ελλάδα δεν μπορούσε να δανειστεί, μ’ ένα βιώσιμο επιτόκιο, από τις «αγορές» για να πληρώνει τα τοκοχρεωλύσια του Δημόσιου Χρέους της και ουσιαστικά χρεοκόπησε μέσα στο ευρώ. Για να μην καταρρεύσει το ενιαίο νόμισμα και οι μεγάλες ευρωπαϊκές τράπεζες, Ευρωζώνη και ΔΝΤ άρχισαν να δανείζουν τη χώρα μας προκειμένου αυτή να αποπληρώνει τα ομόλογα που κατείχαν οι «αγορές». Οι επίσημοι δανειστές λειτουργούν ως μεσάζοντες μεταξύ της χώρας μας και των «αγορών». Ο Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Σταθερότητας (ESM) δανείζεται από τις «αγορές» με ομόλογα (μερικά από τα οποία έχουν διάρκεια σαράντα ετών) και με τα χρήματα που παίρνει δανείζει στη συνέχεια την Ελλάδα. Τα λεφτά που παίρνει η χώρα μας δεν είναι από τους ευρωπαίους φορολογούμενους αλλά από τις χρηματαγορές.

Το ελληνικό Δημόσιο Χρέος είναι «εξαιρετικά μη βιώσιμο» (εξυπηρετήσιμο) υποστηρίζει το ΔΝΤ γι’ αυτό απαιτείται να «κουρευτεί», ενώ το πρωτογενές πλεόνασμα του προϋπολογισμού (πριν την πληρωμή των τόκων) πρέπει να περιοριστεί στο 1,5% του ΑΕΠ, για να έχει η χώρα μια ελπίδα ανάπτυξης. Το ΔΝΤ προβλέπει ότι χωρίς «κούρεμα», το χρέος θα φτάσει στο 275% του ΑΕΠ το 2060, από 185% σήμερα. Αντίθετα ο «Γενικός Επιτελάρχης» της Ευρωζώνης, ο γερμανός υπουργός Οικονομικών Βόλφγκανγκ Σόϊμπλε θεωρεί ότι το χρέος είναι, για την ώρα, βιώσιμο άρα δε χρειάζεται «κούρεμα» και η Ελλάδα μπορεί να επιτυγχάνει πρωτογενή πλεονάσματα 3,5% του ΑΕΠ για τα επόμενα πέντε με δέκα χρόνια. Τελικά οι δανειστές κατέληξαν σ’ ένα συμβιβασμό σε βάρος της Ελλάδας – όχι δε θα τα εύρισκαν τα συνεταιράκια -, προκειμένου να κλείσει η δεύτερη αξιολόγηση: όχι «κούρεμα» του χρέους, πρωτογενή πλεονάσματα 3,5% του ΑΕΠ και πρόσθετα μέτρα 3,6 δις. ή 2% του ΑΕΠ για να θεωρηθεί – από το ΔΝΤ – το χρέος βιώσιμο. Από τα πρόσθετα μέτρα τα μισά θα εφαρμοσθούν άμεσα και τα υπόλοιπα θα θεσμοθετηθούν τώρα αλλά θα εφαρμοστούν από το 2018. Όλα αυτά για να κλείσει η δεύτερη αξιολόγηση. Φανταστείτε τι έχει να γίνει μέχρι την έκτη!

Όσα μέτρα κι’ αν πάρουμε, όσο κι’ αν καταστρέψουμε την οικονομία μας, όσο κι’ αν διαλύσουμε την κοινωνία μας, σωτηρία δεν μπορεί να υπάρξει. Το πρόβλημα ξεκίνησε από το 2002 που η Ελλάδα μετέτρεψε το σύνολο του χρέους της στο ενιαίο νόμισμα, δηλαδή σε συνάλλαγμα, αφού η χώρα δεν μπορεί να εκδίδει ευρώ. Θυμίζουμε ότι το 2001 το 75% του χρέους ήταν σε δραχμές (εσωτερικό χρέος) και μόνο το 25% σε συνάλλαγμα. Άρα το 75% των τοκοχρεολυσίων πληρώνονταν σε δραχμές που μπορούσε να εκδίδει η Ελλάδα. Έτσι μεταξύ του 2002, που η χώρα εισήλθε στο ευρώ, και του 2016 το Δημόσιο Χρέος αυξήθηκε κατά 109% (από 156 σε 324 δις.) ενώ το ΑΕΠ μόνο κατά 34% (από 131 σε 175 δις.). Το ξένο νόμισμα, το ευρώ, υπερδιπλασίασε το χρέος.

Το εγχώριο μνημονιακό πολιτικό σύστημα αλλά και οι δανειστές γνωρίζουν ότι αργά ή γρήγορα η Ελλάδα θ’ αναγκαστεί να φύγει από την Ευρωζώνη. Προς το παρόν θέλουν ν’ αποφύγουν ένα Grexit πριν από τις κρίσιμες εκλογικές αναμετρήσεις σε Ολλανδία, Γαλλία και Γερμανία και ενώ θα υλοποπoιείται το Brexit. Η συζήτηση έχει ανοίξει στο εσωτερικό της χώρας και στο εξωτερικό και οι διάφορες πλευρές δίνουν στο Grexit τη μορφή και το περιεχόμενο που εξυπηρετεί τα συμφέροντά τους. Αυτή τη στιγμή μπορούμε να καταγράψουμε τέσσερα πιθανά σενάρια:

1ο Σενάριο (παράλληλο νόμισμα)

Μπροστά στην αδυναμία στοιχειώδους λειτουργίας του κράτους και τεράστιου πολιτικού κόστους η μνημονιακή κυβέρνηση αποφασίζει την εισαγωγή ενός παράλληλου νομίσματος «ΙΟU» (I Owe You = σου χρωστάω) το οποίο θα κυκλοφορεί μαζί με το ευρώ.

Τα «IOUs» θα είναι, με νόμο, υποχρεωτικώς αποδεκτά στις συναλλαγές με το Δημόσιο. Έτσι το κράτος θα μπορεί να πληρώνει το σύνολο ή μέρος των μισθών των δημοσίων υπαλλήλων και των συντάξεων αλλά και τους προμηθευτές του, όπως και να επιδοτεί τα ασφαλιστικά Ταμεία και τα νοσοκομεία εκδίδοντας «νέο νόμισμα» χωρίς να χρειαστεί να βγει η χώρα από την Ευρωζώνη. Παράλληλα τα ευρώ που θα συγκεντρώνονται από τη φορολογία, τις εξαγωγές, τον τουρισμό και τη ναυτιλία θα χρησιμοποιούνται για την πληρωμή των τόκων και των χρεολυσίων του Δημόσιου Χρέους εξασφαλίζοντας τα συμφέροντα των δανειστών.

Το «ΙΟU» θα εισαχθεί σε ηλεκτρονική μορφή και με αρχική ισοτιμία ένα προς ένα σε σχέση με το ευρώ (ένα «ΙΟU» προς ένα ευρώ). Στην αγορά το «ΙΟU» θα αρχίσει από τις πρώτες μέρες να υποτιμάται μειώνοντας την αγοραστική αξία μισθών και συντάξεων. Θα δημιουργηθεί μια ερμαφρόδιτη νομισματική κατάσταση, αφού κανείς δεν θα εμπιστεύεται το παράλληλο νόμισμα και θα προτιμά το ευρώ. Οι εισαγωγές, ο τουρισμός και οι πωλήσεις μεγάλης αξίας θα γίνονται σε ευρώ δημιουργώντας μια παράλληλη οικονομία. Στην αγορά η τιμή ενός προϊόντος θα καθορίζεται ανάλογα με το αν ο πελάτης πληρώνει σε «ΙΟU» ή σε ευρώ.

Το παράλληλο νόμισμα αποτελεί ένα ημίμετρο προκειμένου η χώρα να μην αποδεσμευτεί από το ευρώ και να παραμείνει μια ελεγχόμενη οικονομική ζώνη. Είναι αυτό που εμφανίστηκε ως «σχέδιο Βαρουφάκη» μετά την αποχώρησή του από το υπουργείο Οικονομικών. Θυμίζουμε επίσης ότι, αμέσως μετά την κατάληψη της Ελλάδας το 1941, οι Γερμανοί έθεσαν σε κυκλοφορία παράλληλα με τη δραχμή τα λεγόμενα «κατοχικά μάρκα». Το «ΙΟU» αποτελεί παγίδα που θα εξαθλιώσει περαιτέρω τη μεγάλη πλειοψηφία του λαού που θα συναλλάσσεται με ένα νόμισμα που συνεχώς θα υποτιμάται. Είναι λυπηρό ότι και κάποιοι από τους υποστηρικτές της εξόδου από την Ευρωζώνη επιλέγουν την λύση του παράλληλου νομίσματος ως ενδιάμεσο στάδιο.

2ο Σενάριο (η γερμανική δραχμή)

Οι δανειστές είναι απρόθυμοι να συνεχίσουν τη χρηματοδότηση της Ελλάδας και η κυβέρνηση δεν μπορεί να αντέξει το πολιτικό κόστος της λήψης, συνεχώς, νέων επώδυνων μέτρων. Συμφωνείται έτσι η προσωρινή έξοδος («time out») από το ευρώ για μια περίοδο π.χ. πέντε ετών.

Η προσωρινή έξοδος θα προβλέπει την παραμονή της χώρας ως άτυπου μέλους της Ευρωζώνης που, αφού υποτιμήσει το εθνικό νόμισμά της, τη δραχμή, και αφού κάνει όλες τις απαραίτητες «μεταρρυθμίσεις» θα μπορεί να ζητήσει την επανένταξή της στο ενιαίο νόμισμα. Η συναλλαγματική ισοτιμία της δραχμής θα καθοριστεί με τη βοήθεια της ΕΚΤ ενώ η χώρα μας κατά τη διάρκεια του «time out» θα εποπτεύεται από μια θυγατρική του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας (ESM), τον ESM-2.

Το σενάριο αυτό είχε παρουσιάσει το 2011 ο Βόλφγκανγκ Σόϊμπλε στον τότε υπουργό Οικονομικών Ευάγγελο Βενιζέλο, ενώ το είχε υποστηρίξει δημοσίως ο πρώην οικονομικός σύμβουλος της Άνγκελα Μέρκελ και πρώην πρόεδρος του Ινστιτούτου Οικονομικών Ερευνών του Μονάχου (Ifo) Χανς-Βέρνερ Ζιν. Ο Σόϊμπλε είχε επαναφέρει την ιδέα αυτή με εσωτερικό έγγραφο του γερμανικού υπουργείου Οικονομικών που παραδώθηκε στον Γερούν Ντάϊσελμπλουμ, πρόεδρο του Eurogroup, στις 11 Ιουλίου 2015, μια μέρα πριν συμφωνηθεί στην άτυπη Σύνοδο Κορυφής (12-7-15) η υπογραφή της τρίτης Δανειακής Σύμβασης – Μνημονίου.

Η γερμανική πρόταση δεν περιλαμβάνει καμιά αναφορά στο χρέος, που θεωρείται ότι πρέπει να αποπληρώνεται κανονικά σε ευρώ. Βέβαια ο Βόλφγκανγκ Σόϊμπλε, κατά τη συνάντησή του με τον Ευάγγελο Βενιζέλο, είχε προτείνει τη χορήγηση στην Ελλάδα 50 δις. ευρώ για ανθρωπιστική βοήθεια, χωρίς να διευκρινίζεται αν θα πρόκειται για δωρεάν βοήθεια ή δάνειο. Μάλλον το ποσόν αυτό θα χρησιμοποιούνταν, κατά το μεγαλύτερο μέρος του, για την αποπληρωμή των τοκοχρεολυσίων του χρέους, το πρώτο χρονικό διάστημα.

Ασφαλώς η «φιλική» αυτή έξοδος από το ευρώ αποσκοπεί στην «εξυγείανση» της ελληνικής αποικίας με τις δικές της δυνάμεις, με το δικό της κόστος, για να επανέλθει στη συνέχεια προς εκμετάλλευση, μέσω του ευρώ, στη δικαιοδοσία του γερμανικού imperium. Είναι ένα σενάριο για την έξοδο από το ευρω-μάρκο και την εισαγωγή της γερμανικής δραχμής.

3ο Σενάριο (η δραχμή της χρεοκοπίας)

Η χώρα αντιμετωπίζει το φάσμα της τυπικής χρεοκοπίας. Οι δανειστές, που μετά το πλήγμα του Brexit βλέπουν τη ραγδαία άνοδο «αντι-ευρώ» πολιτικών δυνάμεων, σε πολλές σημαντικές χώρες της Ευρώπης, συμπεριλαμβανομένης της Γερμανίας, αρνούνται να εκταμιεύσουν νέα ποσά για την ανακύκλωση του χρέους και οι «αγορές» είναι κλειστές για την Ελλάδα. Η ετεροπροσδιορισμένη κυβέρνηση σε κατάσταση πανικού αναγκάζεται να αποφασίσει, σε συνεργασία με τους πιστωτές, την έξοδο από την Ευρωζώνη.

Η δραχμή εισάγεται με ισοτιμία ένα προς ένα σε σχέση με το ευρώ ή γίνεται μια προκαταβολική υποτίμηση, π.χ. 1 ευρώ προς 1,2 ή 1,5 ή 2 δραχμές κ.ο.κ. και στη συνέχεια, κατ’ απαίτηση των δανειστών, αφήνεται σε ελεύθερη διαπραγμάτευση. Το νέο νόμισμα δέχεται θηριώδη υποτίμηση της αξίας του, όχι μόνο για οικονομικούς αλλά και για πολιτικούς λόγους. Οι τιμές των εισαγόμενων προϊόντων αυξάνονται δραματικά ενώ τα ομοειδή εγχώρια αγαθά διαμορφώνουν παραπλήσιες τιμές. Ένας αχαλίνωτος πληθωρισμός διαλύει ό,τι έχει απομείνει από την ελληνική οικονομία και εξαθλιώνει περαιτέρω μισθωτούς, συνταξιούχους και όλα τα μεσαία στρώματα.

Το τραπεζικό σύστημα παραμένει υπό τον έλεγχο της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ). Η κυβέρνηση δεν αμφισβητεί το χρέος και συνεχίζει την αποπληρωμή του «στραγγίζοντας» την οικονομία από τα ευρώ και επιβάλλοντας ακόμη μεγαλύτερη λιτότητα. Θα πρόκειται για την «τέλεια καταιγίδα». Ήδη στο γερμανικό τύπο έχουν εμφανιστεί άρθρα και δηλώσεις πολιτικών που ζητούν τη δημιουργία μηχανισμού για την αντιμετώπιση της χρεοκοπίας ενός κράτους εντός της Ευρωζώνης.

Το σενάριο αυτό οι γραικύλοι ευρωφετιχιστές παρουσιάζουν ως το μοναδικό δρόμο επιστροφής στο εθνικό νόμισμα με στόχο να τρομοκρατήσουν τον ελληνικό λαό ούτως ώστε να πειστεί ότι δεν υπάρχει ζωή έξω από το ευρώ. Παράλληλα παρουσιάζεται το τραγικό φαινόμενο κάποιοι οπαδοί του Grexit να υποστηρίζουν την ελεύθερη διακύμανση της δραχμής και να θεωρούν ότι η υποτίμησή της θα είναι υπέρ των φτωχών λαϊκών στρωμάτων που καταναλώνουν κυρίως εγχώρια προϊόντα! Οι υποστηρικτές αυτοί του εθνικού νομίσματος παρουσιάζουν τα ίδια επιχειρήματα με τους οπαδούς του ευρω-μονόδρομου και καλλιεργούν τη σύγχιση και το φόβο στους πολίτες.

4ο Σενάριο (εθνική επιλογή)

Μια νέα πατριωτική κυβέρνηση αναλαμβάνει τις τύχες της Ελλάδας με τη θέληση να απαλλάξει τη χώρα από την ευρω-κατοχή και να επαναφέρει την εθνική κυριαρχία. Έχοντας εκ των προτέρων καταρτίσει ένα, καλά μελετημένο σ’ όλες τις λεπτρομέρειές του, στρατηγικό σχέδιο αποφασίζει την έξοδο από την Ευρωζώνη.

Το νέο εθνικό νόμισμα εισάγεται με ισοτιμία ένα προς ένα, δηλαδή, μια Νέα Δραχμή προς ένα ευρώ. Όλα, μισθοί, συντάξεις, εισοδήματα, οι τιμές των προϊόντων και των υπηρεσιών, τα δάνεια και όλες οι άλλες αξίες θα μετατραπούν, από την πρώτη στιγμή, στο νέο εθνικό νόμισμα μ’ αυτήν την ισοτιμία. Αμέσως μετά η ισοτιμία αυτή θα «κλειδώσει». Η Νέα Δραχμή δε θα είναι διαπραγματεύσιμη στα χρηματιστήρια συναλλάγματος και δε θα μπορεί να δεχτεί κερδοσκοπικές – υποτιμητικές επιθέσεις. Έτσι η μετάβαση θα γίνει ομαλά, και το κυριότερο, δε θα αυξηθούν οι τιμές των εισαγόμενων αγαθών και υπηρεσιών και άρα δε θα υπάρξει πληθωρισμός.

Το «κλείδωμα» της ισοτιμίας ενός νομίσματος είναι εθνική επιλογή μιας χώρας και δεν εξαρτάται από ξένα κέντρα όπως κυβερνήσεις, χρηματιστήρια κλπ. Ουσιαστικά το «κλείδωμα» καθορίζει την ισοτιμία που οι εγχώριες τράπεζες θα πωλούν συνάλλαγμα, έναντι δραχμών, στους ενδιαφερόμενους π.χ. εισαγωγικές εταιρείες. Θυμίζουμε ότι η Ελλάδα για 20 χρόνια είχει «κλειδώσει» τη ισοτιμία της δραχμής με το δολάριο (ένα δολάριο προς 30 δραχμές). Πρόσφατα η Ελβετία, από το 2011 μέχρι το 2015, «κλείδωσε» την ισοτιμία του φράγκου με το ευρώ. Η Βουλγαρία έχει «κλειδωμένη» την ισοτιμία του λέβα με το ευρώ.

Οι υπάρχουσες καταθέσεις θα έχουν ρήτρα ευρώ ώστε να μην υπάρχει κανένας φόβος στους πολίτες για τυχόν υποτίμηση της Νέας Δραχμής. Επειδή από την πρώτη στιγμή όλες οι συναλλαγές στο εσωτερικό θα γίνονται στο νέο εθνικό νόμισμα, όταν εκταμιεύονται οι καταθέσεις στην εσωτερική αγορά θα μετατρέπονται σε δραχμές, πάντα με ισοτιμία ένα προς ένα, ενώ όταν εκταμιεύονται για εισαγωγές προϊόντων και υπηρεσιών, για εξωτερικό τουρισμό, για σπουδές στην αλλοδαπή και για λόγους υγείας σε ευρώ.

Παράλληλα θα ληφθούν όλα τα αναγκαία μέτρα ώστε να διατηρηθεί ισοσκελισμένο το Ισοζύγιο Αγαθών και Υπηρεσιών που επιτρέπει στη χώρα μας να πληρώνει σε συνάλλαγμα όλες τις εισαγωγές που κάνει σήμερα από τις εισπράξεις των εξαγωγών, του τουρισμού και της ναυτιλίας. Το ισοσκελισμένο Ισοζύγιο μας εξασφαλίζει ότι δε θα υπάρξουν ελλείψεις αγαθών στην εσωτερική αγορά και ούτε δελτίο χρειάζεται να επιβληθεί σε βασικά προϊόντα (καύσιμα, τρόφιμα, φάρμακα κ.ά).

Με όπλο το εθνικό νόμισμα και τη δυνατότητα αύξησης της κυκλοφορίας του, η κυβέρνηση θα αρχίσει να χρηματοδοτεί ένα ευρύ πρόγραμμα δημόσιων και ιδιωτικών παραγωγικών επενδύσεων για την ανάπτυξη (όχι μεγέθυνση) της ελληνικής οικονομίας και βελτίωση της παραγωγικότητάς της. Οι επενδύσεις προοδευτικά θα αυξάνουν τον πλούτο της χώρας, θα βελτιώνουν τα εισοδήματα και θα μειώνουν την ανεργία. Τέλος, όποιο τμήμα του Δημόσιου Χρέους αναγνωρίσει η Ελλάδα, έπειτα από μακροχρόνιες διαπραγματεύσεις, αυτό θα αποπληρωθεί σε δραχμές, αφού το σημερινό χρέος δεν είναι σε συνάλλαγμα αλλά στο σημερινό «εθνικό» νόμισμα της χώρας.

Απ’ όλα τα ανωτέρω είναι φανερό ότι το Grexit θα είναι σωτήριο μόνο αν είναι ελληνική επιλογή και όχι επιλογή των δανειστών.

Το άρθρο αυτό δημοσιεύθηκε στο περιοδικό ΕΠΙΚΑΙΡΑ


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Ο σημερινός κόσμος έχει μπει σε μια συγκρουσιακή περιδίνηση με ανεξέλεγκτα και καταστροφικά αποτελέσματα. Οι συνεχιζόμενες πολιτικές της προηγούμενης δεκαετίας οδήγησαν στην άνοδο του εξτρεμισμού, του φόβου για το αντίθετο, στη μισαλλοδοξία και τον εθνικισμό.

Γράφει ο Α. Παπανδρέου
Ναυπηγός Μηχανικός, BEng/MSc
University of Strathclyde


Τα μεγάλα οικονομικά και γεωπολιτικά συμφέροντα ανέτρεψαν ισορροπίες δεκαετιών στο όνομα του κέρδους και έφεραν χώρες στο χείλος της καταστροφής. Οι πολιτικοί των περισσότερων ισχυρών κρατών έχουν αποδειχθεί πολιτικοί νάνοι χωρίς όραμα αλλά πρωτίστως, να έχουν με τις ευλογίες τους επιτρέψει ο έλεγχος του παγκόσμιου γίγνεσθαι να γίνεται από τις τράπεζες και τα μεγάλα οικονομικά συμφέροντα.

Στη Δύση, οι πολίτες ψάχνουν σωτηρία και δικαίωση πράγμα που εκμεταλλεύονται επικίνδυνοι λαϊκιστές πολιτικοί και προσφέρουν αυτό που θέλει να ακούσει ο μέσος αγανακτισμένος ψηφοφόρος, με σκοπό να πάρουν τα ηνία της εξουσίας και να επιβάλουν τη δική τους μισαλλόδοξη και εθνικιστική ατζέντα.

Ως αποτέλεσμα, ο κόσμος, με τη συναίνεση των κατοίκων αυτού του πλανήτη, περνάει σιγά σιγά σε λαϊκιστές και ακροδεξιούς ηγέτες ως μέσο αντίδρασης λόγω της αρνητικής επιρροής των περασμένων πολιτικών στην προσωπική τους ζωή και ευημερία. Δυστυχώς, η μνήμη του κόσμου φαίνεται να είναι κοντή και το μέλλον που εμείς οι ίδιοι υπογράφουμε με την ψήφο μας ζοφερό.

Ο κόσμος αντί να προχωράει μπροστά, πάει με ταχύ βήμα πίσω, στις μέρες του 1914 και 1936. Οι αντιθέσεις μεταξύ των λαών εν έτη 2017, αντί να αμβλύνονται χρόνο με το χρόνο και οι λαοί να ευημερούν μέσα στο πλαίσιο των διεθνών νόμων και συνθηκών, απεναντίας, οξύνονται καθημερινά.

Έννοιες όπως δημοκρατία, ισονομία, ισότητα κ.α. εξέπεσαν τα τελευταία χρόνια στο όνομα του χρήματος με αποτέλεσμα μέσω των επόμενων εκλογικών διαδικασιών, με τη συναίνεσή μας, να εκλείψουν σταδιακά.

Με την κατάρρευση του διπολικού συστήματος ισχύος και την παγκόσμια ισορροπία που αυτό διατηρούσε έστω και υπό τον φόβο της πυρηνικής καταστροφής, έφερε στο προσκήνιο άλλες μικρότερες δυνάμεις οι οποίες άδραξαν την ευκαιρία να διαδραματίσουν ηγετικό ρόλο σε περιφερειακό επίπεδο αποσταθεροποιώντας όλες τις καυτές περιοχές του πλανήτη και φέρνοντας τον κόσμο πιο κοντά σε ένα ατύχημα που θα μπορούσε να έχει παγκόσμιες διαστάσεις.

Έτσι γεννήθηκε το σημερινό πολυπολικό σύστημα ισχύος που όμως είναι ακόμα στα σπάργανα, ενώ οι αλλαγές των πολιτικών δυνάμεων, όπως προαναφέραμε, το κάνουν πλήρως συγκρουσιακό. Η συγκρουσιακή αυτή κατάσταση θα συνεχίσει να υφίσταται μέχρις ότου γίνουν οι απαραίτητες αναδιατάξεις στις νέες σφαίρες επιρροής που αναδύονται.

Στο ήδη βεβαρημένο γεωπολιτικό σύστημα ισορροπιών έρχεται να προστεθεί το γεγονός ότι σήμερα παρατηρείται η ταυτόχρονη αποσταθεροποίηση όλων των θερμών περιοχών, Μ. Ανατολή, Β. Αφρική, Βαλκάνια, Νότια Σινική Θάλασσα, κορεατική χερσόνησος κ.α., την ώρα που η Ε.Ε. δείχνει να πνέει τα λοίσθια και οι ΗΠΑ βρίσκονται σε πολιτική αναταραχή μετά την άνοδο του Τραμπ στο αξίωμα του προέδρου της ισχυρότερης στρατιωτικά δύναμης στον κόσμο.

Όλη αυτή η αναταραχή ξεκίνησε μετά τον δεύτερο Πόλεμου του Κόλπου και την αποτυχία ελέγχου της νέας κατάστασης εκεί και σε συνέχεια την αποσταθεροποίηση της Β. Αφρικής και της Συρίας από τις δυνάμεις της Γηραιάς Ηπείρου.

Αυτό που τα δυτικά think tank δεν μπόρεσαν ποτέ να καταλάβουν, είναι ότι οι απλοί άνθρωποι είναι ένα δυναμικό σύστημα το οποίο εν τέλει είναι δύσκολο να ελέγξεις από τη στιγμή που οι ενέργειές σου περάσουν ένα κρίσιμο σημείο. Παραδείγματα στη σύγχρονη παγκόσμια Ιστορία υπάρχουν πολλά (Βιετνάμ, Ιράκ, Αίγυπτος, Συρία, Αφγανιστάν κ.α.)

Ο μόνος τρόπος είναι η δικτατορία και ο φόβος (Σαντάμ Χουσεΐν, Άσαντ, Κιμ Γιονγκ Ουν, Ερντογάν) και εκεί είναι που θα είμαστε όλοι συνυπεύθυνοι για το κοντινό μέλλον που μας επιφυλάσσεται. Οι δυτικές δυνάμεις σε όλα τα παραπάνω παραδείγματα προσπάθησαν να εκθρέψουν και να γιγαντώσουν τα μίση και τις διαφορές των ανθρώπων και να τα χρησιμοποιήσουν για την εκτέλεση των δικών τους συμφερόντων είτε οικονομικών είτε γεωπολιτικών.

Αυτό είχε τελικά αποτέλεσμα την εξαγωγή της τρομοκρατίας στο έδαφός τους. Σε Γαλλία και Τουρκία ουσιαστικά εδώ και πολλούς μήνες λειτουργεί στρατιωτικός νόμος και στη Γερμανία η αστυνομία κάνει προληπτικές επιχειρήσεις και συλλήψεις.

Είναι επιεικώς τραγικό μετά από δύο Παγκόσμιους και μερικούς περιφερειακούς πολέμους με εκατομμύρια νεκρούς και τραυματίες να ζούμε πάλι σήμερα την ίδια ιστορία με δεκάδες χιλιάδες νεκρούς και εκατομμύρια παραγκωνισμένους (πρόσφυγες) που εμείς οι ίδιοι προκαλέσαμε και να υψώνουμε τείχη και αδιαφορία για την τύχη τους. Αποφάσεις που εν τέλει θα γυρίσουν μπούμερανγκ για την εσωτερική μας ασφάλεια.

Από την άλλη η Ελλάδα βρίσκεται στο μάτι του κυκλώνα με βαριά τραυματισμένη οικονομία και κατά συνέπεια με μειωμένη οποιουδήποτε τύπου ισχύ για να αντιπαρατεθεί στα κοσμογονικά γεγονότα που έρχονται, την ώρα που όλοι γύρω μας εξοπλίζονται σαν αστακοί. Ίδωμεν…

Πηγή Defence-Point


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Γράφει ο Κώστας Μαντατοφόρος

Βγήκαν χθες οι καλοί ρεπόρτερ όλων των καναλιών κεντρικών και περιφερειακών, σε πεζοδρόμια, αγορές, αυλές και μαγαζιά, να μας δείξουν πόσο καλά περνάμε τσικνιζόμενοι και τσικνίζοντες παρά την κρίση (άρα τζάμπα γκρινιάζουμε;) και να πάρουν τις γνώμες τού παραγεμισμένου
με σουβλάκια λαού.
Τέτοια επαναστατικότητα και τόσο φρόνημα, ούτε στην επανάσταση του '21.

Το τί ακούστηκε δε λέγεται:
"Ο έλληνας δεν σκύβει το κεφάλι. Θα τσικνίζουμε κάθε Τσικνοπέμπτη!"   
"Εμείς οι έλληνες δεν τα παρατάμε!. Τσακ, λίγο θέλουμε και ουπ! θα σηκωθούμε να φάμε τον κόσμο!
"Δεν το βάζει κάτω ο έλληνας!"
"Άντε ρε που δε θα τιμήσουμε τα έθιμά μας επειδή το θέλουν η Μέρκελ και ο Σόϊμπλε!"

Πρώτα απ' όλα χρυσέ μου, ούτε η νεοναζίστρια καγκελάριος, ούτε ο νεοναζιστής φον-σακάτης θέλουν να σταματήσουμε να τιμούμε τα έθιμά μας. Ηλίθιος είσαι; (ρητορικό το ερώτημα. Ηλίθιος, βλάκας, και μ@λάκας μαζί)
Ίσα-ίσα θέλουν να νομίζουμε πως είμαστε ελεύθεροι, να τιμούμε τά έθιμα και τις γιορτές μας δυό-τρεις φορές τον χρόνο και τις υπόλοιπες να δουλεύουμε αγόγγυστα στην Ειδική Οικονομική Ζώνη που μας ετοίμασαν μαζί με τους προδότες πολιτικούς μας (μη το ξεχνάμε ποτέ αυτό)

Κι ύστερα εκείνο το: "Ο έλληνας δεν το βάζει κάτω", πόσο θλιβερό ακούγεται.
Πράγματι δεν το βάζει κάτω. Τον βάζουν οι άλλοι κάτω.
Και τον πατάνε και τον συνθλίβουν, κι αυτός εκεί, στον καναπέ του, να βρίζει και να μουτζώνει την τηλεόραση, ή το πολύ να κάνει το επαναστατικό ψήσιμο των σουβλακιών του στο πεζοδρόμιο μία φορά τον χρόνο και να φαντασιώνεται αντιστάσεις και μεγαλεία, και μεγαλοπρέπειες και μπούρδες κατσαρές.

Τέτοιον λαό γελοίο στην μεγαλομανία του, χ@σμένο απ' τον φόβο του, και δουλοπρεπή στην χαμέρπειά του να σώσει το τομάρι του, δεν έχει ματα-ξανα-γνωρίσει ο κόσμος.
Τέτοια μπούρδα φυλή, που ενώ μας έχουν πάρει τη ζωή και το μέλλον μαςπου ενώ δεν θα ξαναδούμε τα παιδιά μας που φύγανε μετανάστες, που ενώ σκοτώνουν τους πατεράδες και τους παππούδες μας μέρα τη μέρα καταδικάζοντάς τους στην φτώχεια, την ανέχεια, την αδυναμία σωστής περίθαλψης, εμείς, τσαμπουκαλευόμαστε στα πεζοδρόμια εν μέσω κνίσσας και μ' ένα ποτήρι στο χέρι, δεν θα ξαναγνωρίσει ο ντουνιάς.

Λαός-οπερέτα, χαζεμένος και σκυμμένος, επαναστάτης στα λόγια, ζεμένος πίσω απ' το αληταριό του κάθε κόμματος, ονειροπαρμένος για μεγαλεία που δεν γνώρισε παρά στο βάθος του χρόνου, δυόμισι χιλιάδες χρόνια πριν, αδύναμος να σωθεί και να σώσει, καλός μόνον για φιέστες και για παρελάσεις.

Αντί να ψήνουμε σουβλάκια, να σουβλίζουμε αρνιά και να γλεντάμε χθες, έπρεπε να κυνηγάμε πολιτικούς, να κλείνουμε τράπεζες, να τσικνίζουμε με τους μεζέδες του συστήματος.
Αν τους αφήσουμε, κάποια στιγμή στο πολύ κοντινό μέλλον, τις Τσικνοπέμπτες θα ψήνουμε μόνο ψωμί, και θα τσικνίζουμε χαρούπια.

Θά 'χουμε να λέμε όμως, πως τηρούμε τα έθιμά μας.
Ενώ η ελευθερία είναι ξενόφερτο έθιμο και το σνομπάρουμε!...

Πηγή "Ουδέν Σχόλιον"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Σοβαρή κλιμάκωση εκ μέρους της Τουρκίας σημειώθηκε γύρω στις 07:30 την Παρασκευή, όταν τουρκικό παράκτιο περιπολικό εκτέλεσε βολές με πραγματικά πυρά εντός των εθνικών χωρικών υδάτων κοντά στο Φαρμακονήσι.

Όπως μεταδίδει η Καθημερινή, χθες το βράδυ εκδόθηκε τουρκική NAVTEX, η οποία γνωστοποιούσε ότι θα γίνουν ασκήσεις με πραγματικά πυρά στην περιοχή, ενώ ακολούθησε η ελληνική NAVTEX, η οποία ακύρωνε την τουρκική.

Αξίζει να σημειωθεί ότι πολύ σπάνια σε περίπτωση που εκδίδονται τέτοιες NAVTEX (οδηγίες προς ναυτιλομένους) πραγματοποιούνται αυτές οι απειλές. Ωστόσο, αυτή τη φορά το τουρκικό παράκτιο περιπολικό (μικρού μεγέθους πλοίου) προχώρησε σε βολές εντός ελληνικών χωρικών υδάτων και σταμάτησε έπειτα από ειδοποιήσεις που απευθύνθηκαν από την ελληνική κανονιοφόρο «Νικηφόρος», η οποία έσπευσε στην περιοχή.

Έπειτα από τις ελληνικές προειδοποιήσεις το τουρκικό σκάφος έστριψε προς τα βόρεια με κατεύθυνση προς το Κουσάντασι.

Το τουρκικό περιπολικό εκτέλεσε τις βολές με την πλώρη στραμμένη προς την Τουρκία.

Σημειώνεται πως στο Φαρμακονήσι είναι εγκατεστημένη μόνιμη φρουρά του ελληνικού στρατού, η οποία ήταν παρούσα κατά τη διάρκεια του περιστατικού.

Στο ΓΕΕΘΑ και το ΓΕΝ προκλήθηκε αναστάτωση και σήμανε συναγερμός, έπειτα από την αυτή πολύ σοβαρή παραβίαση που δεν συνηθίζεται από την τουρκική πλευρά.

Σε ανακοίνωση που εξέδωσε λίγο μετά το συμβάν το ΓΕΕΘΑ, αναφέρει τα εξής:

«Γνωρίζεται ότι βραδυνές ώρες 16 Φεβρουαρίου 2017, τουρκικές αρχές εξέδωσαν τη NAVTEXΤ 221/17, η οποία προέβλεπε άσκηση πυρών σε περιοχή ανατολικά ν. Φαρμακονησίου, προγραμματισμένη να εκτελεσθεί στις 17 Φεβρουαρίου 2017 από τις 07:00Β έως τις 09:00Β.

Μετά εντολή του Υπουργού Εθνικής Άμυνας ανελήφθησαν όλες οι προβλεπόμενες ενέργειες. Άμεσα εκδόθηκε η NAVTEX 87/17 από την Ελληνική Υδρογραφική Υπηρεσία, η οποία καθιστούσε την ως άνω τουρκική NAVTEX άκυρη λόγω αναρμοδιότητας εκδόσεως αλλά και διότι επικάλυπτε ελληνική επικράτεια. Οι ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις ανέλαβαν άμεση και συνεχή ετοιμότητα παρακολούθησης με αποστολή της Κ/Φ ΝΙΚΗΦΟΡΟΣ στην περιοχή.

Από ώρας 0740Β έως 0755Β 17 Φεβρουαρίου 2017, περιπολικό σκάφος του Τουρκικού Πολεμικού Ναυτικού, πλέοντας ανατολικά ν. Φαρμακονησίου και εντός Ελληνικών Χωρικών Υδάτων (ΕΧΥ), εκτέλεσε πυρά με πυροβόλα μικρού διαμετρήματος, με διεύθυνση βολής ανατολικά.

Το εν λόγω περιπολικό καθ’όλη την διάρκεια της κίνησής του, παρακολουθούνταν από την Κ/Φ ΝΙΚΗΦΟΡΟΣ, η οποία εξέπεμπε κείμενα απομάκρυνσής του από τα ΕΧΥ καθώς και διακοπής των δραστηριοτήτων πυρών.

Ακολούθως το τουρκικό πολεμικό πλοίο κινήθηκε βόρεια, απομακρυνόμενο της περιοχής».


Πηγή Liberal


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Ο ρώσος πρόεδρος Βλαντίμιρ Πούτιν κάλεσε σήμερα για την «αποκατάσταση του διαλόγου» ανάμεσα στις ρωσικές και τις αμερικανικές υπηρεσίες πληροφοριών.

«Στο πιο υψηλό επίπεδο πρέπει να καλλιεργήσουμε τη συνεργασία στον τομέα κατά της τρομοκρατίας με τους ξένους εταίρους μας», δήλωσε ο Πούτιν στη διάρκεια μιας τελετής ενώπιον αξιωματούχων των ρωσικών μυστικών υπηρεσιών (FSB), προσθέτοντας ότι επιθυμεί «την αποκατάσταση του διαλόγου με τις μυστικές υπηρεσίες των Ηνωμένων Πολιτειών και άλλων χωρών του ΝΑΤΟ».

«Δεν είναι δικό μας λάθος αν διακόπηκε και δεν αναπτύχθηκε», διευκρίνισε ο ρώσος πρόεδρος, ο οποίος πρόσθεσε πως είναι «προφανές πως στον τομέα της μάχης κατά της τρομοκρατίας, όλες οι κυβερνήσεις και οι διεθνείς οργανισμοί οφείλουν να συνεργαστούν».

Συγχαίροντας τις ρωσικές υπηρεσίες ασφαλείας, ο Βλαντίμιρ Πούτιν διευκρίνισε πως οι τελευταίες απέτρεψαν το 2016 «45 εγκλήματα τρομοκρατικής φύσης», μεταξύ των οποίων και 16 επιθέσεις.

Είπε επίσης πως 53 αξιωματικοί και 386 πράκτορες ξένων υπηρεσιών ασφαλείας αποκαλύφθηκαν στη Ρωσία το 2016, προσθέτοντας πως «η δραστηριότητα των υπηρεσιών ασφαλείας στη Ρωσία δεν μειώνεται».

Ο ρώσος πρόεδρος κατήγγειλε επίσης τις επιθέσεις στον κυβερνοχώρο στόχο των οποίων αποτέλεσε η Ρωσία και οι οποίες σύμφωνα με τον ίδιον τριπλασιάστηκαν σε σχέση με το 2015, καλώντας να αυξηθούν οι κυβερνητικοί πόροι στον τομέα της μάχης κατά του κυβερνο-εγκλήματος.

Μεταξύ των κινδύνων για την ασφάλεια της χώρας, ο Βλαντίμιρ Πούτιν κατονόμασε ωστόσο το ΝΑΤΟ το οποίο, κατά τη σύνοδο κορυφής στη Βαρσοβία τον Ιούνιο, «προσδιόρισε τη Ρωσία ως την κύρια απειλή που αντιμετωπίζει και καθιστά τον περιορισμό της την κύρια αποστολή του».

«Προς τον σκοπό αυτόν, η διεύρυνση του ΝΑΤΟ συνεχίζεται», δήλωσε ο ρώσος πρόεδρος.

Στο μεταξύ, ο υπουργός Άμυνας των ΗΠΑ δήλωσε σήμερα ότι δεν θεωρεί πως υφίστανται οι συνθήκες για στρατιωτική συνεργασία με τη Ρωσία.

Ο Μάτις έκανε τις δηλώσεις αυτές έπειτα από μια σύνοδο του ΝΑΤΟ στις Βρυξέλλες κατά την οποία έδωσε διαβεβαιώσεις για τη δέσμευση των Ηνωμένων Πολιτειών στη συμμαχία, δηλώνοντας εντυπωσιασμένος από «την ισχύ του διατλαντικού δεσμού».

Απαντώντας σε ερώτηση αν είναι δυνατό σήμερα να έχει κανείς εμπιστοσύνη στη Ρωσία ο Τζέιμς Μάτις απάντησε: «Το θέμα με τη Ρωσία είναι ότι πρέπει να συμμορφωθούν με το διεθνές δίκαιο όπως αναμένει κανείς από κάθε λογικό έθνος σε αυτό τον πλανήτη».

«Δεν είμαστε σε θέση τώρα να συνεργαστούμε σε στρατιωτικό επίπεδο. Αλλά οι πολιτικοί ηγέτες μας θα συναλλαγούν και θα προσπαθήσουν να βρουν κοινό έδαφος», πρόσθεσε ο νέος επικεφαλής του Πενταγώνου.

Απαντώντας σε άλλη ερώτηση, αν πιστεύει πως η Ρωσία παρενέβη στις προεδρικές εκλογές στις ΗΠΑ, ο Μάτις είπε: «Αυτή τη στιγμή, θα έλεγα απλώς πως δεν υπάρχουν πολλές αμφιβολίες είτε ότι αναμίχθηκαν είτε ότι προσπάθησαν να αναμιχθούν σε έναν αριθμό εκλογών στις δημοκρατίες».

Ο Μάτις είχε πει σε κεκλεισμένων των θυρών συνεδρίαση του ΝΑΤΟ χθες πως η συμμαχία πρέπει να έχει ρεαλιστικές προσδοκίες όσον αφορά τις πιθανότητες αποκατάστασης μιας σχέσης συνεργασίας με τη Μόσχα και να διασφαλίσει ότι οι διπλωμάτες της θα «διαπραγματευθούν από θέση ισχύος».

Οι δηλώσεις αυτές προκάλεσαν μια λακωνική απάντηση από τον ρώσο υπουργό Άμυνας Σεργκέι Σοϊγκού.

«Οι προσπάθειες να οικοδομηθεί ένας διάλογος με τη Ρωσία από θέση ισχύος θα ήταν ανώφελες», δήλωσε ο Σοϊγκού, σύμφωνα με το πρακτορείο ειδήσεων TASS.

Ο Μάτις ανταπάντησε: «Δεν χρειάζεται καθόλου να απαντήσω στη ρωσική δήλωση. Το ΝΑΤΟ συμβόλιζε πάντα τη στρατιωτική ισχύ και προστασία των δημοκρατιών και των ελευθεριών που σκοπεύουμε να κληροδοτήσουμε στα παιδιά μας».


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου