Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

23 Μαρ 2011


…της Πορτογαλίας, λόγω της απόρριψης του σχεδίου λιτότητας που υπέβαλε η κυβέρνησή του

Ο σοσιαλιστής πορτογάλος πρωθυπουργός Ζοζέ Σόκρατες υπέβαλε αργά σήμερα (Τετάρτη 24/3/2011) την παραίτησή του στον πρόεδρο της χώρας , Ανιμπαλ Καβάκο Σίλβα, δύο ώρες μετά την ομόφωνη απόρριψη από το κοινοβούλιο της χώρας του σχεδίου λιτότητας που παρουσίασε η κυβέρνησή του, ανακοινώθηκε από την πορτογαλική προεδρία, όπως μεταδίδει το κρατικό πρακτορείο Lusa.
Η παραίτηση Σόκρατες έρχεται μία ημέρα πριν τη Σύνοδο της ΕΕ για τη συνολική απάντηση στην κρίση χρέους της Ευρωζώνης.
Ο Ζοζέ Σόκρατες, ο οποίος ηγείτο της σοσιαλιστικής κυβέρνησης μειοψηφίας, είχε δηλώσει ότι θα παραιτηθεί αν το σχέδιο καταψηφιστεί, ισχυριζόμενος ότι η απόρριψή του θα εξαναγκάσει τη χώρα να καταφύγει στον ευρωπαϊκό μηχανισμό στήριξης, στα χνάρια της Ελλάδας και της Ιρλανδίας.
Τα κόμματα της αντιπολίτευσης τάσσονται εναντίον των μέτρων λιτότητας, διότι θα επιφέρουν μείωση των συντάξεων και των δημοσίων δαπανών, καθώς και φορολογικές αυξήσεις.
Ο Κέβιν Ντάνινγκ, αναλυτής στο Economist Intelligence Unit, εκτίμησε μιλώντας στο BBC ότι «αυτή μπορεί να είναι η εβδομάδα που θα πρέπει να ενεργοποιηθεί το ταμείο διάσωσης» για την Πορτογαλία.
Το επιτόκιο των δεκαετών ομολόγων του πορτογαλικού δημοσίου ανέβηκαν στο 7,77% νωρίτερα σήμερα από 7,65% χθες εν μέσω ανησυχιών στις αγορές.
Το μέγα ζητούμε είναι εάν η Ευρώπη είναι διατεθειμένη να βάλει ξανά το χέρι στην τσέπη μπροστά σε ένα φαινόμενο ντόμινο κατάρρευσης οικονομιών...

Την ίδια στιγμή, παρά τα αντιλαϊκά και παράλογα (σύμφωνα με οικονομικές προσεγγίσεις οικονομολόγων εντός και εκτός Ελλάδας) μέτρα που επιβάλει παραβιάζοντας το Ελληνικό Σύνταγμα, ο Γιώργος Παπανδρέου συνεχίζει να παραμένει στη θέση του, συστήνοντας στα μέλη της τραγικής κυβέρνησής του να μην φοβούνται να παραστούν στις εκδηλώσεις για την επέτειο της έναρξης της Επανάστασης του 1821. Ο πρωθυπουργός της χώρας εμμένει να παραμένει στη θέση του, παρά την λαϊκή κατακραυγή, επικαλούμενος (ειρωνικότατα) το Σύνταγμα της χώρας (που ο ίδιος και η κυβέρνησή του κατά συρροή έχει παραβιάσει) που του δίνει 4 χρόνια για να εφαρμόσει την πολιτική του…! Ξεχνά όμως πως η προεκλογική πολιτική που είχε εξαγγείλει ήταν «λεφτά υπάρχουν», «αυξήσεις σε μισθούς και συντάξεις», «νέες θέσεις εργασίας» και άλλα πολλά, που ξέχασε πολύ εύκολα, ατιμάζοντας τόσο το όνομά του όσο και το πολιτικό κόμμα του οποίου την ηγεσία έχει από εκλογές που έκανε, χωρίς αντίπαλο!

Η πολιτική ευαισθησία, προφανώς δεν αποτελεί κάποιο «χάρισμα» του Γιώργου Παπανδρέου, όπως και η ηθική συνέπεια λόγων και έργων, που δυστυχώς για τον ίδιο είναι λέξεις που διαβάζει στο χαρτί αλλά δεν γνωρίζει το νόημά τους. Σύμφωνα όμως με τα όσα έχουν συμβεί στην χώρα τον τελευταίο ενάμιση χρόνο, φαίνεται πως ο Γιώργος Παπανδρέου δεν είναι ο μόνος που απέχει μακράν από την πραγματικότητα και από αυτό που χαρακτηρίζει τους σωστούς πολιτικούς, δηλαδή την επαφή με τον λαό. Οι συμπαραστάτες του πρωθυπουργού είναι αρκετοί και χωρίς τύψεις έχουν επιδοθεί στην κατακρεούργηση της χώρας και στην ισοπέδωση κάθε είδους ατομικού, πολιτικού και ανθρώπινου δικαιώματος που προφυλάσσεται από το Σύνταγμα της χώρας (αλήθεια, ακόμη υφίσταται;) αλλά και από Διεθνείς Νόμους και Συνθήκες. Στην Ελλάδα του Γιώργου Παπανδρέου, στην σύγχρονη Μπανανία της Ευρώπης, στην αποικία του ΔΝΤ και των «αγορών», δεν έχουν θέση οι πολιτικές ευαισθησίες, ούτε φυσικά έχουν θέση οι πολιτικοί που διαφωνούν με τα συστήματα της διεθνούς μαφίας των τραπεζών, των τοκογλύφων και των κερδοσκόπων.

Όπως είπε ο ίδιος ο Γιώργος Παπανδρέου, η Ελλάδα οφείλει να κάνει την κρίση ευκαιρία…! Θα ήταν όμως, τουλάχιστον, τίμιο, να μας έλεγε ο αμερικανοτραφής μας πρωθυπουργός σε ποιους θα απευθύνεται η ευκαιρία. Γιατί, μέχρι στιγμής, κάτι για υποθήκευση της χώρας ακούμε, κάτι για πωλήσεις fast track ακούμε, κάτι για «αν δεν στηρίξω τις τράπεζες θα καταρρεύσουν» ακούμε, χωρίς να έχουμε ακούσει τίποτε για τα δίκαια που καταπατούνται, για τις περιουσίες και τις ζωές που καθημερινά καταστρέφονται, για παιδιά που θα μεγαλώσουν χωρίς παιδεία, για ασθενείς που πεθαίνουν επειδή δεν μπορούν να πληρώσουν τα φάρμακά τους ή δεν βρίσκουν θέση σε κάποιο νοσοκομείο…

Η Ελλάδα καταστρέφεται, αλλά αυτός δεν είναι λόγος να παραιτηθούν όλοι εκείνοι που υπέγραψαν την καταδίκη της, στο όνομα της διάσωσής της… Τραγικό, αλλά μου θυμίζει την κήρυξη του πολέμου κατά της Λιβύης με το γνωστό σύνθημα «σας βομβαρδίζουμε για να σας φέρουμε την ειρήνη»… Πόσοι θα επιζήσουν, ποσώς ενδιαφέρει στους βομβαρδιστές της Λιβύης, αλλά και στους πολιτικούς εξολοθρευτές της Ελλάδας… Η Οδύσσεια της Λιβύης σε παράλληλο δρόμο με την Ελληνική Οδύσσεια για την επιστροφή στην Ιθάκη… Ειρωνεία, αλλά στην Ιθάκη δεν έφτασε κανείς από το πλήρωμα, παρά μόνο ο… Οδυσσέας

Κωνσταντίνος

Αχός βαρύς ακούγεται, πολλά ντουφέκια πέφτουν. Και από το πουθενά ξεπετάχτηκε ένα θέμα «απειλής» προς πολιτικούς που συμμετέχουν στην κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου. Και πήραν φωτιά οι πένες, πήραν φωτιά οι κάμερες, τα πλατώ, τα παράθυρα και τα… μπατζάκια κάποιων, που δείχνουν πως επιθυμούν διακαώς να διατηρήσουν το γιαούρτωμα του Πάγκαλου και ένα φοβικό σύνδρομο που απειλεί την ακεραιότητα ή και την ζωή μελών της κυβέρνησης του μνημονίου.

Το φαινόμενο των απειλών φαίνεται πως συμμερίστηκε μέχρι και ο ίδιος ο πρωθυπουργός, ο οποίος μετά την επίσκεψή του στην Σύρο αποχώρησε από την «πίσω πόρτα» του δημαρχείου της Ερμούπολης, για να μην βρεθεί αντιμέτωπος με μαθητές, φοιτητές και κατοίκους του νησιού, που προσπάθησαν να του μιλήσουν, αλλά δεν μπόρεσαν επειδή τα ΜΑΤ είχαν σαφείς εντολές να κρατήσουν μακριά τους… τρομοκράτες του πρωθυπουργού!

Ας πάρουμε, όμως, τα πράγματα από την αρχή. Όλα ξεκίνησαν από το γιαούρτωμα του Θόδωρου Πάγκαλου σε μία νυχτερινή του έξοδο στην περιοχή των Καλυβίων Ν. Αττικής. Δεν ήταν ο πρώτος, αφού κάποιοι άλλοι (βλ. Χατζηδάκης από τη ΝΔ) γεύτηκαν μέχρι και… γροθιές… Ο κύριος Πάγκαλος άρχισε να κατηγορεί τον Τσίπρα ως υποκινητή της επίθεσης που του έγινε… Την επομένη της «γιαουρτο-επίθεσης» κατά του αντιπροέδρου της κυβέρνησης Θόδωρου Πάγκαλου, κάτοικος της περιοχής δήλωσε σε εφημερίδα πως ήταν ο… δράστης της επίθεσης και πως ανήκει στο ΛΑ.ΟΣ...

Και όμως! Ούτε ο κύριος Πάγκαλος, ούτε τα ΜΜΕ σταμάτησαν να αναφέρουν το ΣΥΡΙΖΑ ως το κόμμα που ηγείται κατά των επιθέσεων σε κυβερνητικά στελέχη!!! Ο Θόδωρος Πάγκαλος, μάλιστα, έφτασε στο σημείο να καταγγείλει τηλεοπτικά τον κύριο Τσίπρα ως υπεύθυνο για οποιαδήποτε επίθεση δεχθεί στο μέλλον και οτιδήποτε τυχόν του συμβεί! Ο Αντιπρόεδρος της κυβέρνησης του Γιώργου Παπανδρέου, δεν δίστασε να καταγγείλει πως θεωρεί ότι κινδυνεύει μέχρι και η ζωή του από την πολιτική τακτική που ακολουθεί ο Τσίπρας και ο ΣΥΡΙΖΑ!!! Κουβέντα, για την ομολογία του δράστη, πως ανήκει σε άλλο κομματικό χώρο…! Η επιλεκτική μνήμη του Πάγκαλου, στο σημείο αυτό άρχισε να δημιουργεί -εύλογα- απορίες…

Οι επόμενες ημέρες κύλησαν με σχεδόν μοναδικό θέμα την απειλή που δέχονται τα κυβερνητικά στελέχη, και ιδιαίτερα με την επερχόμενη απειλή της σωματικής ακεραιότητας των μελών της κυβέρνησης την 25η Μαρτίου και την αναγκαστική παρουσία τους στις εκδηλώσεις έναρξης του απελευθερωτικού αγώνα του 1821.

Εάν δεν ήταν και η επίθεση κατά της Λιβύης και τα ευτράπελα του πρωθυπουργού με τις αποφάσεις του και την εμπλοκή της Ελλάδας στην στρατιωτική επίθεση, αλλά και τα γεγονότα στην περιοχή του Καστελόριζου, τότε είναι απολύτως βέβαιο πως η «κόντρα» μεταξύ κυβέρνησης και ΣΥΡΙΖΑ, θα μονοπωλούσε όλα τα μέσα ενημέρωσης και ιδιαίτερα εκείνα που πρόσκεινται φιλικά προς αυτήν.

Γιατί όμως αυτή η εμμονή;

  • Δεν μας απασχολεί η παραβίαση της Ελληνικής ΑΟΖ, δεν μας απασχολεί η διάσκεψη της 25ης Μαρτίου στις Βρυξέλλες και τι μπορεί να σημάνει αυτή για την επόμενη ημέρα της Ελλάδας,
  • δεν μας απασχολεί η αναίτια συμμετοχή της χώρας μας σε έναν πόλεμο που άλλοι ξεκίνησαν και αποσκοπούν να κερδίσουν πολλά από αυτόν,
  • δεν μας απασχολεί η άνοδος της ανεργίας, δεν μας απασχολούν οι διαμαρτυρίες των μαθητών για τα χάλια της Παιδείας,
  • δεν μας απασχολεί το ότι η Άγκυρα θέλει να πάρει (για την περίοδο του πολέμου κατά της Λιβύης) τον ναυτικό και εναέριο έλεγχο ανατολικά και νότια της Κρήτης,
  • δεν μας απασχολεί πως τα προβλήματα των πολιτών γιγαντώνονται καθημερινά,

αλλά μας απασχολεί ταμάλα το ότι ο ΣΥΡΙΖΑ κάνει αντισυγκεντρώσεις κατά του ΠΑΣΟΚ, πως το ΣΥΡΙΖΑ απειλεί την σωματική ακεραιότητα στελεχών της κυβέρνησης του μνημονίου.

Μας απασχολεί ένα θέμα που όχι μόνο δεν υφίσταται (αν η κυβέρνηση φοβάται μέσα από τόση φύλαξη που έχει με την βοήθεια των ΜΑΤ, τότε σημαίνει πως ή δρουν τα ενοχικά σύνδρομα –πράγμα απίθανο ή αποσκοπεί στο να αποπροσανατολίσει από ζητήματα που… καίνε τον απλό πολίτη, για να τα περάσει «αναίμακτα» και υπογείως ως… τετελεσμένα), αλλά καθημερινά επιβεβαιώνεται πως αποτελεί συντονισμένη και καλά οργανωμένη προπαγανδιστική πολιτική ενορχήστρωση που αποσκοπεί σε πάρα πολλά, που όμως καμία σχέση δεν έχουν με… κίνδυνο που διατρέχουν τα κυβερνητικά στελέχη.

Αυτή η εμμονή, της παρατεταμένης συγκρουσιακής παρουσίας των δύο πλευρών (κυβέρνηση και ΣΥΡΙΖΑ) μου δίνει την εντύπωση πως γίνεται μία έντονη προσπάθεια δημιουργίας εντυπώσεων υπέρ του ΣΥΡΙΖΑ, εντυπώσεις που μπορούν να δράσουν ως πόλος έλξης σε όσους νιώθουν πως η κυβέρνηση τους καταπιέζει. Η δημιουργία ενός ισχυρού πολιτικού πόλου, που θα συγκεντρώσει την φωνή των Ελλήνων που υποφέρουν, μπορεί να προσδώσει τα μέγιστα και στις δύο πλευρές, εάν αυτές έχουν προσυμφωνήσει μελλοντική πολιτική – κυβερνητική συνεργασία.

Στο πνεύμα αυτής της αντιπαλότητας και των αντεγκλήσεων δεν δίστασε να μπει ούτε ο ίδιος ο πρωθυπουργός, Γιώργος Παπανδρέου, με προσωπικές του δηλώσεις:
«Θα είμαστε κοντά στον λαό. Δεν θα κλειστούμε στα γραφεία μας. Δεν θα επιτρέψουμε σε κανέναν να μας κλείσει στα γραφεία μας. Δεν μας ψήφισαν γι' αυτό οι πολίτες»,

αναφερόμενος στην σοβαρή πιθανότητα επίθεσης κατά μελών της κυβέρνησης και στελεχών του ΠΑΣΟΚ στις αμέσως επόμενες ημέρες!!! Και μία τέτοια δήλωση από τα χείλη του πρωθυπουργού μίας χώρας μπορεί να σημαίνει πως
  • είτε υπάρχει φόβος έναντι των πολιτών
  • είτε γίνεται προσπάθεια δημιουργίας κλίματος που θα επιτρέψει την γενικότερη αύξηση της αστυνόμευσης
  • είτε αποσκοπεί σε μελλοντικά πολιτικά οφέλη
  • είτε βρίσκεται σε κατάσταση εκτός εαυτού και δεν έχει γνώση τι ακριβώς λέει.
Θα μπορούσαν βέβαια να ισχύουν όλα τα παραπάνω, προκειμένου να «δέσει» καλύτερα η πολιτική εγκαθίδρυση του σημερινού κυβερνώντος σχήματος – κόμματος στην εξουσία, όμως η δημιουργία του συγκεκριμένου κλίματος κάλλιστα μπορεί να αποσκοπεί και σε πιθανή αιτιολόγηση εξελίξεων που έρχονται και που θα μεταβάλλουν την πολιτική πραγματικότητα της χώρας.

Τις περισσότερες πιθανότητες -με βάση την γκαιμπελική μέχρι σήμερα τακτική της κυβέρνησης Παπανδρέου – ΔΝΤ- συγκεντρώνει η σκοπιμότητα της προσπάθειας δημιουργίας του συγκεκριμένου «πολεμικού» κλίματος, προκειμένου η σημερινή κυβέρνηση να κερδίσει πολλαπλά –και κυρίως μελλοντικά- σε ζητήματα που δεν έχουν τεθεί ακόμη επί τάπητος.

Είδομεν. Πάντως, η εμμονή παραμονής και τροφοδότησης της συγκεκριμένης «κόντρας» με δηλώσεις του τύπου «κινδυνεύει η ζωή μου», είναι βέβαιο πως θα σηματοδοτήσει τις επερχόμενες εξελίξεις. Και όσο βέβαιο είναι πως θα υπάρξουν ραγδαίες και πολύ σοβαρές εξελίξεις στην χώρα, το ίδιο σίγουρο είναι πως κάποιοι ήδη ενεργούν για να σχηματίσουν τους κατάλληλους πολιτικούς συσχετισμούς που θα τους επιτρέψουν να συνεχίσουν να υπάρχουν παρά την λαϊκή βούληση. Το σημερινό κυβερνών κόμμα, άλλωστε, έχει αποδείξει πως είναι ικανό να παραποιήσει ή να καθοδηγήσει -ποικιλοτρόπως- την πραγματικότητα και να δημιουργήσει εξελίξεις για να στρεβλώσει την αλήθεια, την θέληση και την απόφαση των πολιτών, προκειμένου να οφεληθεί μέχρι και από την απέχθεια προς τον τρόπο που σήμερα (δια)κυβερνά την χώρα...!

Κωνσταντίνος


H φωτοσύνθεση είναι από το "Γρέκι"

Δραματική εξέλιξη στο θέμα του ιταλικού σκάφους «Explora» (φωτό) και της πειρατείας μέσα στην ελληνική υφαλακρηπίδα από την τουρκική κορβέτα "Badirma" - που επιβεβαιώνει, δυστυχώς, τον χαρακτηρισμό για «Ίμια νο2» - είχαμε τις τελευταίες ώρες:
Η εταιρεία του ιταλικού σκάφους για να πλεύσει και να ολοκληρώσει την αποστολή της εντός της ελληνικής υφαλοκρηπίδας (αυτονότητα και της ελληνικής ΑΟΖ), εντός των νοητών ορίων του FIR Αθηνών, ζήτησε και πήρε… άδεια από την Τουρκία η οποία υποστήριζε ότι η θαλάσσια περιοχή νότια της Καρπάθου είναι τουρκική ΑΟΖ!

Και η Τουρκία της έδωσε την άδεια!
Εξέδωσε NAVTEX, η οποία επιτρέπει στο ιταλικό σκάφος να επιχειρήσει εντός της μιας περιοχής καθαρά ελληνικής από κάθε άποψη: Ακόμα και αν δεχθούμε ότι η υφαλοκρηπίδα είναι σε αμφισβήτηση από την Τουρκία (μιλάμε για μια περιοχή από νότια της Καρπάθου και νοτιοανατολικά της Κρήτης μέχρι το Καστελόριζο!) υπάρχει το θέμα των νοητών ορίων του FIR, εντός των οποίων είναι αυτονόητο ότι ο έλεγχος και η αστυνόμευσή τους είναι ελληνικής δικαιοδοσίας. Αλλά εν πάση περιπτώσει από την αρχή η ελληνική πλευρά έχει μιλήσει για ελληνική υφαλοκρηπίδα.

Οι Ιταλοί λοιπόν, οι οποίοι πρέπει να εκτελέσουν έρευνα για το έργο της πόντισης καλωδίου οπτικών ινών από την Ιταλία μέχρι το Ισραήλ, από την στιγμή που έμειναν τελείως απροστάτευτοι από την Ελλάδα από την οποία μόνο είχαν ζητήσει αρχικά άδεια, αλλά και τις ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις οι οποίες έλαβαν εντολή να μην κινηθούν κατά του τουρκικού σκάφους, μετά την τουρκική πειρατεία, επέστρεψαν στην Ιταλία και έκαναν τι; Ζήτησαν άδεια πλέον από την Τουρκία για να κινηθούν νότια της Καρπάθου!

  • Ακριβώς αυτό επεδίωκε η Άγκυρα για να δημιουργηθεί τετελεσμένο και de facto αναγνώριση των απαιτήσεων και των θέσεων της και αμέσως έδωσε άδεια στο ιταλικό σκάφος! Δηλαδή για να κινηθεί κάποιος στην αυλή του σπιτιού μας ζήτησε άδεια από τον γείτονα που λέει ότι η αυλή είναι δική του!

Έτσι από τις βραδυνές ώρες της Τετάρτης και μέχρι την Πέμπτη, το «Explora» θα πραγματοποιήσει συμπληρωματικές εργασίες με σκοπό μελλοντικά να ποντιστεί οπτική ίνα που θα συνδέει την Ιταλία με το Ισραήλ.

Τι θα έπρεπε να γίνει έστω και στην ύστατη στιγμή;
Αυτό που έγινε και το 1974: Όπως τότε εκδόθηκε ΝΟΤΑΜ που έκλεισε τους αεροδιαδρόμους του Αιγαίου που διεκδικούσαν οι Τούρκοι, έπρεπε να απαγορευθεί στο ιταλικό σκάφος να πλεύσει εντός της ελληνικής "θαλάσσιας περιοχή ελληνικής δικαιοδοσίας", από την στιγμή που ζήτησε άδεια από τρίτο κράτος που δεν δικαιούται να δώσει άδεια. Και όχι να συμπράξει στην τουρκική πειρατεία.

Το γεγονός ότι εν συνεχεία το υπουργείο Εξωτερικών εξέδωσε ανακοίνωση και επέδωσε διάβημα που «καταδικάζει» την τουρκική ενέργεια, μόνο ως γραφική κίνηση μπορεί να εκληφθεί. Το παιχνίδι παίχθηκε και χάθηκε στην μη αποστολή ελληνικού πολεμικού σκάφους για την υποστήριξη του “Explora”. Aπό την στιγμή που δεν υπερασπιστήκαμε το δικαίωμά μας, πως ζητάμε από τον αντίπαλο να δεχθεί την θέση μας; Κανονική εκχώρηση εθνικών δικαιωμάτων έγινε το Σάββατο 12 Μαρτίου.

Εδώ έφτασαν να λένε από το ΓΕΕΘΑ ότι «Μάθαμε για το περιστατικό από ένα email που έστειλε η ιταλική εταιρεία το βράδυ»! Και βέβαια αυτό δεν είναι αλήθεια, αλλά έτσι τους είπανε να λένε, έτσι λένε.

Ιδού ολόκληρη η μνημειώδης ανακοίνωση του ΥΠΕΞ:

«Το ιταλικό ερευνητικό πλοίο «Explora» πρόκειται να πραγματοποιήσει συμπληρωματικές εργασίες σε θαλάσσια περιοχή ελληνικής δικαιοδοσίας, βάσει της σχετικής άδειας, που έχει λάβει από τις αρμόδιες ελληνικές αρχές, με βάση το Διεθνές Δίκαιο. Η Ελλάδα, ως όφειλε και στο πλαίσιο της δικαιοδοσίας της, εξέδωσε σχετική αγγελία προς ναυτιλλόμενους NAVTEX.

Γνωρίζουμε ότι η Τουρκία εξέδωσε NAVTEX για το ίδιο πλοίο. Η αγγελία αυτή της Τουρκίας είναι παράτυπη. Η Τουρκία δεν έχει δικαιοδοσία στην περιοχή.

Τέτοιες πράξεις, που δεν εδράζονται στους κανόνες του διεθνούς δικαίου δεν μπορούν να επιφέρουν έννομες συνέπειες. Δεν επηρεάζουν τα ελληνικά δικαιώματα, που βασίζονται στο διεθνές δίκαιο. Η χώρα μας ενεργεί με αποκλειστικό γνώμονα τις προβλέψεις του Δικαίου της Θάλασσας και του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών και προβαίνει σε όλες τις απαραίτητες ενέργειες για την προάσπιση των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων.

Η Πρεσβεία της Ελλάδας στην Άγκυρα πραγματοποίησε σήμερα διάβημα προς το τουρκικό Υπουργείο Εξωτερικών».


Οι δυνάμεις ασφαλείας της Συρίας άνοιξαν πυρ κατά εκατοντάδων νέων που πραγματοποιούσαν πορεία στους δρόμους της πόλης Ντεραά, διαμαρτυρόμενοι για τον θάνατο έξι πολιτών σε επιδρομή των Αρχών στο τζαμί Ομάρι. Τουλάχιστον τρία άτομα σκοτώθηκαν σε αυτή τη δεύτερη επίθεση.

Την ίδια στιγμή φωτορεπόρτερ του Γαλλικού Πρακτορείου δήλωσε ότι τουλάχιστον 7 άνθρωποι τραυματίστηκαν σήμερα όταν οι δυνάμεις της τάξης άνοιξαν πυρ με πραγματικές σφαίρες στην διάρκεια της κηδείας δύο ανθρώπων, που σκοτώθηκαν στη διάρκεια της νύχτας στη Ντεράα.

Νωρίτερα υπέρμαχος των ανθρωπίνων δικαιωμάτων είχε δηλώσει ότι υπάρχουν τραυματίες, αλλά δεν ήταν σε θέση να διευκρινίσει σχετικά με τον αριθμό τους.

Εν τω μεταξύ, η συριακή δικαιοσύνη άφησε ελεύθερες έξι γυναίκες που συνελήφθησαν την περασμένη εβδομάδα στη διάρκεια διαδήλωσης με αίτημα την απελευθέρωση των πολιτικών κρατουμένων, δήλωσε δικηγόρος.

“Ο δικαστής αποφάσισε να αφήσει ελεύθερες έξι γυναίκες που είχαν συλληφθεί την περασμένη Τετάρτη” στη Δαμασκό σε καθιστική διαμαρτυρία που πραγματοποιήθηκε μπροστά από το υπουργείο Εσωτερικών με αίτημα την απελευθέρωση των πολιτικών κρατουμένων, δήλωσε ο Μισέλ Σάμας.

Ο ίδιος σημείωσε ότι είχε καταθέσει αίτημα για την απελευθέρωση και των 32 ανθρώπων που συνελήφθησαν κατά την καθιστική διαμαρτυρία, αλλά ο δικαστής αποφάσισε να αφήσει ελεύθερες μόνο τις έξι γυναίκες: τη Σίμπα Χάσαν, τη Νισρίν Χάλεντ Χάσαν, την Ουαφάα Λάχαμ, την Κιρίν Χούρι, τη Λέιλα Λαμπουάνι και τη Ρούμπα Λαμπουάνι.

Στους 32 συλληφθέντες είχαν απαγγελθεί την επομένη της σύλληψής τους κατηγορίες για “επίθεση στο κύρος του κράτους” και “υποκίνηση σε ρατσιστικές και δογματικές διχόνοιες”.





Στις 19.00 ώρα Ελλάδος (23/3/2011) άρχισε η επιχείρηση για την επιβολή εμπάργκο όπλων στη Λιβύη.
Η επιχείρηση γίνεται υπό τη διοίκηση του ΝΑΤΟ και στην ναυτική αρμάδα που θα αναλάβει να εκτελέσει την αποστολή συμμετέχει η φρεγάτα του Στόλου μας ΛΗΜΝΟΣ.
Αυτή είναι μία ακόμη διάσταση της εμπλοκής μας στις επιχειρήσεις κατά του καθεστώτος Καντάφι και ίσως σοβαρότερη από την εμπλοκή των εναέριων μέσων. Η ομάδα βατραχανθρώπων που επιβαίνει στη φρεγάτα θα αναλάβει επιχειρήσεις νηοψίας σε ύποπτα για μεταφορά όπλων με πλοία.
Στην επιχείρηση θα συμμετάσχει και το ιπτάμενο ραντάρ της ΠΑ.

Κάτι παζαρεύει η Άγκυρα
Ενω η χώρα του συμμετέχει ενεργά στις επιχειρήσεις του ΝΑΤΟ και στέλνει 4 φρεγάτες και ένα υποβρύχιο στα ανοιχτα της Λιβύης, ο τούρκος υπουργός Εξωτερικών υποστηρίζει οτι η χώρα του δεν θα συμμετάσχει στις επιχειρήσεις του ΝΑΤΟ και τη δήλωση αυτή την κάνει με ένα ύφος που έχει ως στόχο να εντυπωσιάσει τους Άραβες. " Δεν θα συμμετέχουμε σε μια επιχείρηση που αποκαλείται ως Σταυροφορία, εμείς θέλουμε όλα να γίνουν στην ενιαία γλώσσα του ΟΗΕ".
Ο Νταβούτογλου ζήτησε απο τις δυνάμεις του Καντάφι να σταματήσουν τις επιθέσεις τους " εμείς θα κάνουμε όλες τις θυσίες για να προστατεύσουμε τους αδελφούς μας στη Λιβύη. Δεν θέλουμε να φτάσουν τα πράγματα στα άκρα" δήλωσε ο ίδιος.

Πρωτοσέλιδα πανηγυρισμών στις τουρκικές εφημερίδες
Ο ηγετικός ρόλος που έχει αναλάβει η Τουρκία στο θέμα της Λιβύης είναι στα πρωτοσέλιδα των τουρκικών εφημερίδων.
H τουρκική εφημερίδα STAR έχει ως τίτλο "Γράφουμε ιστορία" και κάνει αναφορά στις δηλώσεις του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν "στην περιοχή μας γράφεται μια ιστορία. Και η Τουρκία κάνει σημαντικά πράγματα για την ιστορία. Οσοι μας κατηγορούν για την πολιτική που ασκούμε δεν αντιλαμβάνονται τις αλλαγές." τονίζει ο τούρκος πρωθυπουργός.
Έχουν αρχίσει οι βομβαρδισμοί στη Λιβύη, υπό το πρόσχημα της προστασίας των αμάχων από το καθεστώς του Καντάφι.
Το μέγεθος των ανθρωπίνων απωλειών από τις προσπάθειες του καθεστώτος του Καντάφι να ελέγξει τους εξεγερμένους και τους 'εξεγερμένους' πολίτες της Λιβύης, είναι λίγο-πολύ γνωστό.

Πάντως, σε καμία περίπτωση δεν αγγίζει καν τις χιλιάδες νεκρούς και αγνοούμενους της εισβολής, τους 200 χιλιάδες πρόσφυγες της κατοχής, των οποίων την περιουσία συνεχίζουν να σφετερίζονται οι βάρβαροι Τούρκοι, στον οποίο σφετερισμό συμμετέχουν σε πολλές περιπτώσεις οι συνένοχοί τους Βρετανοί και Εβραίοι.

Σε καμία περίπτωση δεν αγγίζει τη βαρβαρότητα των 40 χιλιάδων νεκρών του Κουρδιστάν, των 4.500 χιλιάδων καμένων και κατεστραμένων κουρδικών χωριών, των 5 εκατομμυρίων εκτοπισμένων Κούρδων από τις εστίες τους των 5 και 6 χιλιάδων ετών, εκτοπισμένοι από ένα βάρβαρο φύλλο που εισήλθε στην Ανατολή πρν από 950 χρόνια και καταστρέφει ακατάπαυστα λαούς και πολιτισμούς.

Η θετική στάση της ελληνικής κυβέρνησης, αν μας λογαριάζει πια κανείς, απέναντι στην επίθεση στη Λιβύη θα είχε νόημα αν στηριζόταν στη θέση ότι η διεθνής κοινότητα θα επιβάλλει έστω και αργά δικαιοσύνη, αν χρειαστεί με τον ίδιο τρόπο, αποκαθιστώντας την τάξη στην Κύπρο και το Κουρδιστάν.

Να δηλώσουν σύσσωμα λοιπόν τα κόμματα και η κυβέρνηση της Ελλάδος ότι αναμένουν από εκείνους που βομβαρδίζουν τη Λιβύη, να πράξουν το ίδιο εναντίον της Τουρκίας, που διέπραξε και συνεχίζει να διαπράτει εγκλήματα κατά της ανθρωπότητος στην Κύπρο και το Κουρδιστάν και είναι έτοιμη να διαταράξει την ειρήνη και τη σταθερότητα στο Αιγαίο, διατηρώντας το μεγαλύτερο στόλο αποβατικών παγκοσμίως για καθαρά επιθετική χρήση εναντίον των ελληνικών νησιών. Με άλλα, καθαρά, λόγια, για να κάνουν απόβαση και να καταλάβουν ελληνικά νησιά.

Μήπως οι βομβαρδισμοί θα πρέπει να αρχίσουν από εκεί, με τη βύθιση αυτού του αποβατικού στόλου, που απειλεί καθημερινώς τα ελληνικά νησιά και την Ειρήνη στην περιοχή;

Ο διπλωματικός σύμβουλος του Κρεμλίνου Σεργκέι Πρίχοντο έκρινε σήμερα ότι πιθανώς να υπάρξει αναγκαιότητα να γίνει χερσαία επίθεση στη Λιβύη, υπογραμμίζοντας ότι η Ρωσία "ήξερε τι έκανε" όταν επέλεξε να μην ασκήσει το βέτο που διαθέτει στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ.

"Δεν υπάρχει συντονισμένο σχέδιο και η επιχείρηση ενδέχεται να κρατήσει επί μακρόν" εκτίμησε ο ίδιος, όπως μεταδίδει το πρακτορείο Ιτάρ-Τας.

"Έχουμε όλοι συνείδηση ότι αργά ή γρήγορα, εάν οι αεροπορικές επιδρομές παραταθούν επ' αόριστο, δεν θα μπορεί να αποφευχθεί μια χερσαία επιχείρηση" , πρόσθεσε.

"Δεν χειροκροτήσαμε την στρατιωτική επέμβαση αλλά ούτε και θα αυτομαστιγωθούμε τώρα, γνωρίζαμε πολύ καλά τι κάναμε όταν προτιμήσαμε την αποχή από τη ψηφοφορία στο Συμβούλιο Ασφαλείας" επισήμανε ο διπλωματικός σύμβουλος του ρώσου προέδρου.

"Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η απόφαση για την επέμβαση προέρχεται από τις πράξεις του ίδιου του Μουάμαρ Καντάφι κατά του λαού του. Γι αυτό και η ηθική θέση αυτών που τον κτυπούν δεν είναι αξιοκατάκριτη" πρόσθεσε.

Οι δηλώσεις αυτές του διπλωματικού συμβούλου του Κρεμλίνου έρχονται έχουν μια αντίθεση με τις δηλώσεις του ρώσου υπουργού Άμυνας Ανατόλι Σερντιούκοφ, που ζήτησε χθες την άμεση κατάπαυση του πυρός και την έναρξη πολιτικού διαλόγου στη Λιβύη.
  • Σε περίοδο σοβαρής έντασης έχουν μπει οι σχέσεις της ηγεσίας του υπουργείου Εξωτερικών με τους διπλωμάτες, σύμφωνα με δημοσίευμα της «Κ.Ε».

Μεγάλη μερίδα των διπλωματών εκφράζει ενστάσεις για τον τρόπο που διαμορφώνεται και υλοποιείται η εξωτερική πολιτική, αλλά και για τη «μετατροπή τους σε υποαμειβόμενους επαίτες» μέσω της συρρίκνωσης του προϋπολογισμού και των συνεχών περικοπών στις απολαβές τους.

Οι ενστάσεις αυτές έχουν προκαλέσει τον έντονο εκνευρισμό του υπουργού Δ. Δρούτσα, ο οποίος, σύμφωνα με έγκυρες πληροφορίες, στη γενική τους συνέλευση στις 28 Φεβρουαρίου αντιπαρατέθηκε σε αρκετά ζητήματα μαζί τους, με αιχμή τα «μυστικά κονδύλια» και την πρόταση των διπλωματών να υποβάλλονται αυτά σε στοιχειώδη έλεγχο με την τήρηση της απαιτούμενης μυστικότητας.

Λίγες ημέρες μετά την αντιπαράθεση αυτή, στην οποία πρωτοστάτησε από πλευράς Ενωσης Διπλωματικών Υπαλλήλων (Ε.Δ.Υ.) το μέλος του δ.σ., Γιώργος Αϋφαντής, ο τελευταίος έλαβε στον Καναδά όπου υπηρετεί κλήση σε απολογία, με την προοπτική παραπομπής του σε πειθαρχικό έλεγχο.

Τι αφορούσε αυτή; Δηλώσεις του διπλωμάτη στην ηλεκτρονική σελίδα του «Βήματος» στις 6 Ιανουαρίου (!), ενόψει της επίσκεψης του πρωθυπουργού στο Ερζερούμ. «Από τα όσα θα ανακοινωθούν εκεί θα μάθουν και οι έλληνες διπλωμάτες κάποια νεότερα για την ακολουθούμενη εξωτερική πολιτική, την οποία δεν έχει σχεδιάσει η ελληνική διπλωματική υπηρεσία και τις πτυχές της αγνοούμε, όπως άλλωστε τις αγνοεί και το υπουργικό συμβούλιο, το ΚΥΣΕΑ και η κοινή γνώμη» τόνιζε ο διπλωμάτης.

Στην κλήση για απολογία, σύμφωνα με πληροφορίες, γίνεται λόγος για «προσβλητικούς υπαινιγμούς και ανακριβή στοιχεία που απαξιώνουν τη διπλωματική υπηρεσία και δημιουργούν δυσμενείς επιπτώσεις στη λειτουργία της» . Στο απαντητικό του έγγραφο ο κ. Αϋφαντής, σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, σημειώνει ότι οι δηλώσεις του επαναλαμβάνουν διατυπώσεις παλαιότερων ανακοινώσεων του δ.σ. της Ε.Δ.Υ και αποκλειστικός τους στόχος ήταν η άσκηση κριτικής στην περιθωριοποίηση των ελλήνων διπλωματών.

Αναφέρει, επίσης, ότι στο τμήμα των δηλώσεών του που…δεν δημοσιεύτηκαν καταγράφει την πικρία τους γιατί ο έλληνας πρωθυπουργός δεν έχει τιμήσει τους συναδέλφους του με μία έστω συζήτηση για την πολιτική που προωθεί, ενώ έχει συζητήσει αναλυτικά επ’ αυτής με τους σέρβους και τους τούρκους διπλωμάτες.

«Ο καταλογισμός οιασδήποτε πειθαρχικής ποινής θα αναβιώσει οδυνηρές εποχές, κατά τις οποίες ο πειθαρχικός έλεγχος είχε καταχρηστικά αναχθεί στο μείζον εργαλείο πολιτικών διώξεων στη Δημόσια Διοίκηση» λέει ο κ. Αϋφαντής, ο οποίος είχε βρεθεί στο στόχαστρο και της προηγούμενης ηγεσίας του υπουργείου, με αφορμή τη σύγκρουσή του με την Ντόρα Μπακογιάννη για τη φυγή του υπόδικου Χρ. Καραβέλα στην υπόθεση της Siemens.




Διαβάζοντας ένα άρθρο «Προφητεία Αγίου Κωνστάντσας (ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΡΩΣΙΑΣ 1806)», ανέφερε κάτι που θεώρησα σημαντικό να αναλύσω και να επεκτείνω.

Το άρθρο περιλαμβάνει μία προφητεία του 1806 με τα ακόλουθες προβλέψεις, που κατά την γνώμη μου χρίζουν ιδιαίτερης προσοχής:
Κεφ. Ζ’ συμβαίνει φθορά δια ξηράς και δια θαλάσσης.
Κεφ. Η’ εις τας 18 Μαρτίου θέλουν αυξήσει οι αιματώδεις πόλεμοι και νίκαι.
Κεφ. Θ’ εις τας 8 Ιουλίου συμβαίνουν δύο ανήκουστοι πόλεμοι.
Κεφ. Ι’ εις τας 12 Αυγούστου, ανυπόφορος ζεστή γεννήσεται.
Κεφ. Ία’ εις τας 18 Δεκεμβρίου χάνεται το ήμισύ της ανθρωπότητος.
Κεφ. Ιβ’ θέλει εκλεχθή ένας Βασιλεύς από το ημπέριον.

Τα άνωθεν ελήφθησαν εκ τινός χειρόγραφου παλαιού εκ της ι. Μ. Κωσταμονίτου κατά μήνα Αύγουστον 1897
Το σημαντικό είναι πως είναι η πρώτη προφητεία που δίνονται ημερομηνίες σε γεγονότα με αλληλουχίες. Πότε μπορεί θα γίνουν αυτά; Αν κάνουμε μία παραδοχή, και αντιστοιχία γεγονότων, σύμφωνα με τα κεφάλαια της προφητείας θα διακρίνουμε με θαυμασμό αλλά και φρίκη τα ακόλουθα:
Κεφ ζ' = σεισμός & τσουνάμι στην Ιαπωνία!
Κεφ η' = 18/3 ξεκίνησε ο πόλεμος στη Λιβύη!
Κεφ θ' = όπως έχει πει και ο Βατοπεδινός μην ξεχνάμε ότι ο πόλεμος με την Τουρκία θα ξεκινήσει ήμερα παρασκευή για 5 μήνες θα πολεμούν στην Κωνσταντινούπολη & αυτό κολλάει χρονικά με το κεφ ία' (8/7 φέτος 2011 είναι παρασκευή)
Κεφ. ι = ανυπόφορη ζεστή (λογικά μπορεί να έχει σχέση με "πρώτον σάλπισμα υπό του πρώτου Αγγέλου, χαλάζι, φωτιά και αίμα έπεσε στην γην και το τρίτον της γης κατεκάη όπως και το τρίτον του φυτικού βασιλείου" θα δούμε...)
Κεφ ία' = ολοκλήρωση των πρώτων 5 μηνών και μετά γ' παγκόσμιος πόλεμος οπού όπως αναφέρει η αποκάλυψη θα χαθεί το 1/3 της ανθρωπότητας
κεφ ιβ = αναφέρει ο Βατοπεδινός ότι θα σταματήσει ξαφνικά ο πόλεμος και θα υποδειχτεί βασιλιάς από τον Θεό!
Τα δεδομένα κατά τις εκτιμήσεις μου δείχνουν ότι μπορεί να βρισκόμαστε στην αρχή ενός παγκόσμιου πολέμου Ειδικότερα θα έλεγα ότι τα γεγονότα που συμβαίνουν με κάνουν να αισθάνομαι ότι είμαστε ζωντανοί μάρτυρες της αρχής του 3ου παγκόσμιου πολέμου που θα γραφτεί στην ιστορία. Ας πάρουμε τα γεγονότα με την σειρά:

Οι Ειδήσεις δεν κρύβουν πλέον ότι τo ΝΑΤΟ παρουσιάζει ρήγματα μεταξύ των μελών.

H Τουρκία φέρεται "χολωμένη" ως υποψήφια ηγέτιδα χώρα του μουσουλμανικού κόσμου, με τις αποφάσεις του ΝΑΤΟ και δεν μπορεί να συναινέσει με τις επιθέσεις (είναι νωπό το Αίμα ακόμη… είχε πει ο γέροντας Παΐσιος).

H Γερμανία απέχει συνειδητά, που σημαίνει ότι αμφισβητεί πλέον ανοιχτά το ηγετικό προφίλ που έχτισε η Γαλλία μέσω αυτής της σύρραξης, που κατ επέκταση μπορεί να σημάνει ενδεχόμενη ρήξη και στο εσωτερικό-οικονομικό κομμάτι της Ε.Ε.

H ΡΩΣΙΑ απέχει δηλώνοντας την βαθιά της λύπη το ίδιο κάνει και η ΚΙΝΑ.

Η ΙΑΠΩΝΙΑ, πρόσφατα χτυπημένη από την θεομηνία και τα πυρηνικά, συντάσσεται με τον άξονα των ΓΑΛΛΟ-ΑΜΕΡΙΚΑΝΩΝ, που σημαίνει ότι η γείτονας και με πάμπολλα προβλήματα μεταξύ τους, ΡΩΣΙΑ είναι στο απέναντι στρατόπεδο...

ΤΑ ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΑ ΧΩΡΙΣΤΗΚΑΝ. Δημιουργούνται οι άξονες
Όπως Προβλέπει ένας θνητός νους που έχει μελετήσει την ιστορία, αυτή επαναλαμβάνεται με μαθηματική ακρίβεια επαναλαμβάνεται ότι και στον 2ο Π.Π. Πρώτα διαμορφώθηκαν οι συμμαχίες και δημιουργήθηκαν οι άξονες επιρροής και μετά άρχισε η παγκόσμια γιορτή...

Ποιά θα είναι η επόμενη φάση;
Υπάρχει ενδεχόμενο να είναι ίσως ένα θερμό επεισόδιο με την Τουρκία και την Ελλάδα;
Κανείς δεν γνωρίζει.
Εάν είναι, τότε γεννάται το ερώτημα: είναι τα συμφέροντα είναι τέτοια ώστε να είναι ο καταλύτης για το παγκόσμιο πυροτέχνημα; Ποιός ξέρει!

Πιστεύω ότι, οτιδήποτε συμβαίνει αυτή την χρονική περίοδο έχει προσεκτικά σχεδιαστεί εδώ και δεκαετίες από τα κέντρα της παγκοσμιοποίησης.
Και είναι αφελής οποίος πιστεύει ότι μπορεί εντελώς τυχαία και απρογραμμάτιστα να συμβούν πόλεμοι, κινήματα, επαναστάσεις και κοινωνικές ανατροπές.

Φαίνεται ότι όλα είναι υπολογισμένα στην εντέλεια -με άπειρες εναλλακτικές λύσεις σε εθνικές αποκλίνουσες συμπεριφορές- από εκείνους που επιδιώκουν την ισοπέδωση, την συγκέντρωση εξουσίας, τον αποχρωματισμό ιδεών και εθνών και το τσιπάρισμα σε τελική ανάλυση για τον "έλεγχο".

Επομένως ο αντικειμενικός σκοπός είναι ο έλεγχος σας αρέσει η όχι, το παραδέχεστε η όχι.
Έλεγχος άμεσος με την κατάργηση της ιδιωτικότητας και με το πρόσχημα της ασφάλειας.
Έλεγχος στην προσωπική ζωή, ρίχνοντας τα κατάλληλα δολώματα όπως facebook, e-mail κλπ, ώστε να υπάρχει συσσωρευμένη η γνώση και η πληροφορία, των προσωπικών μας δεδομένων, των προσωπικών μας σκέψεων, των προσωπικών πεποιθήσεων.

Έλεγχος κοινωνικός, οικονομικός, δικαστικός, στρατιωτικός μέσω προσώπων που είχαν τα "προσόντα" για ανώτατες πολιτειακές θέσεις, που αν και εκλεγμένοι από εμάς συμμετέχουν σε μυστικές οργανώσεις αποφάσεων τύπου bilderberg , οι οποίοι μας απειλούν και από πάνω ότι αν μας πουν ότι κουβεντιάζεται εκεί μέσα, θα πρέπει να μας σκοτώσουν.

Μα εμείς δεν τους εκλέξαμε για να διαβουλεύονται μυστικά εν αγνοία μας!

Έτσι δεν είναι; Άρα υπάρχει κάτι το οποίο θα συμβεί και δεν μας το λένε. Κάτι που αποτελεί τη φιλοδοξία ενός αρρωστημένου μυαλού η πολλών. Και όπως είπε και κάποιος φίλος «Δεκάρα δεν δίνω για επιστημονικές η μαρξιστικές αναλύσεις γιατί τίποτα δεν εξηγεί "αυτό" που ζούμε εντελώς ξαφνικά στη ζωή μας».

Και όταν δεν εξηγείται με τη λογική που μας κρύβουν οι ινστρούχτορες της παγκοσμιοποίησης και των υπερεθνικών αποφάσεων, έχουμε δικαίωμα να σκεφτούμε ότι θέλουμε.

Και συνωμοσιολόγοι θα γίνουμε και προφητείες θα ξεθάψουμε και τους αρχαίους Έλληνες θα σκεφτούμε και θα ξαναδιαβάσουμε ξανά και ξανά και ξανά, μέχρι να μας έρθει το ελληνικό φως που "επιμελώς" φροντίζουν "πολλοί" τον τελευταίο καιρό να μας αλλοιώνουν, διαστρέφουν και κρύβουν.

Φοβούνται τους Έλληνες.
Το έχετε καταλάβει; ή κοροϊδεύετε τον εαυτό σας κάθε φόρα που κοιτάζεστε στον καθρέφτη;

Η λύση σε όλα είναι εδώ μέσα μας Στην Ελλάδα μας. Όπως είπε και ο διαδικτυακός φίλος Alexhers.

Τα παραπάνω αποτελούν υποκειμενικές προσεγγίσεις

  1. Το γιαούρτι είναι ένα υγιεινό σνακ, εύκολο και γρήγορο και ταυτόχρονα είναι εξαιρετικά πλούσιο σε θρεπτικά συστατικά. Μπορούμε να το φάμε στο σπίτι ή στο γραφείο, ανάμεσα στα γεύματα ή για ένα ελαφρύ βραδινό και να προσλαμβάνουμε τις απαραίτητες για τον οργανισμό μας βιταμίνες και ουσίες. Γιατί να το στερούμαστε λοιπόν, πετώντας το;
  2. Το γιαούρτι είναι πλούσιο σε θρεπτικά συστατικά, όπως πρωτεΐνες, ασβέστιο, βιταμίνες του συμπλέγματος Β και συχνά εμπλουτισμένο με βιταμίνη D, γι’ αυτό περιλαμβάνεται στη λίστα των τροφίμων με την υψηλότερη θρεπτική αξία. Δεν είναι κρίμα να το εκσφενδονίζουμε στον πάσα έναν αντιπρόεδρο.
  3. Αν και περισσότεροι διαιτολόγοι σε κάθε δίαιτα συνιστούν την κατανάλωση γιαουρτιού. Στον Πάγκαλο, σίγουρα, θα του είπε να το αποφεύγει.
  4. Είναι πολύ εύκολος στόχος, αργός και τεράστιος, να το πετύχεις και δεν αποτελεί καμία σοβαρή πρόκληση.
  5. Γιατί τα περισσότερα γιαούρτια έχουν προέλευση τη Μακεδονία και είναι γνωστές οι θέσεις του Πάγκαλου για το ζήτημα, όπως και οι δικές μας.
  6. Τα περισσότερα γιαούρτια έχουν υψηλή περιεκτικότητα σε λιπαρά και ζάχαρη που προέρχονται από τις γλυκαντικές ουσίες και τα πρόσθετα συστατικά. Είναι αυτός τώρα για τέτοια;
  7. Αν δεχτούμε ότι το γιαούρτι είναι η βάση για πολλές μάσκες προσώπου, με τόση περιποίηση θα μας πάρει σε λίγα χρόνια όλες τις γκόμενες.
  8. Δίνουμε λάθος στίγμα στους δανειστές μας, ότι ξοδεύουμε τα χρήματα που μας δίνουν με λάθος τρόπο, ότι δηλαδή αγοράζουμε γιαούρτια και τα πετάμε για την πλάκα μας. Και δεν βλέπουν να υπάρχει κάτι αναπτυξιακό σ’ αυτή την πράξη.
  9. Η δημοκρατία δεν τρομοκρατείται, δεν έχει αδιέξοδα και καλό θα είναι να μην τη γιαουρτώνουμε. Γιατί θα φύγει και θα πάει αλλού, γιατί ως γνωστόν η δημοκρατία έχει αξιοπρέπεια και ευθιξία δεν είναι σαν τον Πάγκαλο, οποίος μας μπαστακώθηκε και δεν λέει να ξεκουμπιστεί όσο και να τον γιαουρτώνεις.
  10. Υπάρχει περίπτωση να σε ταυτίσουνε με τον Σύριζα ή να σε πούνε μισθοφόρο, Αλβανό γιαουρτοπεταχτή .
  • Στην πράξη εφαρμόζεται πάντα, και στον σοσιαλισμό (υπαρκτό και μη) και στον καπιταλισμό, το ίδιο σύστημα: ΟΛΙΓΑΡΧΙΑ

Η όποιας φύσης και τύπου αριστερά δεν τραβάει για τον ίδιο λόγο που δεν τραβάνε και τα άλλα πολιτικά σχήματα:

Διότι ο απλός πολίτης έχει αντιληφθεί πως τα σχήματα με ηγέτες και ηγεσίες, οι οποίες δεν ελέγχονται από τους κάτω, δεν έχουν να του προσφέρουν ΤΙΠΟΤΕ.

Παντού και πάντα, και στον καπιταλισμό και στον υπαρκτό, οδήγησαν τον απλό πολίτη στην θέση του δούλου και του βαστάζου.

Δεν είναι θέμα προγραμματικών διακηρύξεων και ιδεολογιών και φούμαρα. Είναι ΘΕΜΑ ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗΣ.

Το σύστημα “δι’ αντιπροσώπων” που εφαρμόστηκε και εφαρμόζεται σε πολιτεύματα, δήμους, σωματεία, κόμματα, κεντρικές επιτροπές, πολιτ μπυρό, και φυσιολατρικούς ομίλους, οδήγησε και οδηγεί εδώ που είμαστε.

Και αυτό έχουν αρχίσει και το συνειδητοποιούν και οι πιο ανίδεοι πολίτες.

Καλές οι αναλύσεις, οι θεωρίες, τα προλεταριάτα, οι αγορές και τα λοιπά και τα λοιπά. Στην πράξη όμως κολλάει το σίδερο.

Και στην πράξη εφαρμόζεται πάντα, και στον σοσιαλισμό (υπαρκτό και μη) και στον καπιταλισμό, το ίδιο σύστημα: ΟΛΙΓΑΡΧΙΑ.

Θραξ ο Αναρμόδιος





Σε εταιρεία της… μιας λίρας, η ιδιωτικοποίηση της δημόσιας περιουσίας

Σύμβουλος… «φάντασμα» ή κομπίνα για μεγάλες αρπαχτές;

Και άλλες φορές , το προηγούμενο διάστημα, ο Γ. Παπακωνσταντίνου έχει επικριθεί για απευθείας αναθέσεις έργων σε εταιρείες συμβούλων. Εχει, μάλιστα, βρεθεί, για το λόγο αυτό, αντιμέτωπος με επίμονα ερωτήματα, ακόμη και βουλευτών του ΠΑΣΟΚ.

Προκαλεί κατάπληξη, όμως, το γεγονός ότι, αυτή τη φορά, ο υπουργός Οικονομικών υπερέβη τα εσκαμμένα, αναθέτοντας το έργο του σχεδιασμού, παρακολούθησης, συντονισμού και υλοποίησης του προγράμματος αναδιαρθρώσεων και αποκρατικοποιήσεων ύψους 50 δισ. ευρώ σε νεοσύστατη και μηδενικής εμπειρίας εταιρεία και με… μετοχικό κεφάλαιο μόλις μία λίρα…!!!!

Εγείρεται τεράστιο θέμα πολιτικής και ηθικής τάξεως για την κυβέρνηση και τον κ. Παπακωνσταντίνου προσωπικά, από την ανάθεση του έργου της ιδιωτικοποίησης δημόσιας περιουσίας σε μια παντελώς άγνωστη εταιρεία, που ιδρύθηκε μόλις πριν από τρεις μήνες με έδρα το Λονδίνο και, προφανώς, δεν υπάρχουν οικονομικά στοιχεία αξιολόγησης των εργασιών της.

Η εφημερίδα «Ελεύθερος Τύπος» καλεί τον κ. Παπακωνσταντίνου να δώσει ουσιαστικές εξηγήσεις για μια σειρά ζητημάτων που ανακύπτουν σχετικά με τους λόγους και τη σκοπιμότητα της συγκεκριμένης ανάθεσης, που έγινε με αδιαφανή κριτήρια και χωρίς να αναρτηθεί η σχετική σύμβαση στον ιστότοπο «Διαύγεια».

Είναι προφανές ότι δημιουργούνται ερωτήματα, τόσο για τους ιδιοκτήτες της εταιρείας και τα φυσικά πρόσωπα που θα συμμετάσχουν στη διαδικασία όσο και για το ποιοι κυβερνητικοί παράγοντες ενεπλάκησαν στις διαπραγματεύσεις.

Το κυριότερο, όμως, ερώτημα στο οποίο καλείται να απαντήσει ο υπουργός Οικονομικών είναι το πώς είναι δυνατόν μια άγνωστη ξένη εταιρεία με ελάχιστο μετοχικό κεφάλαιο να διαχειρίζεται υποθέσεις δεκάδων δισεκατομμυρίων ευρώ του ελληνικού κράτους.

Κι επειδή, προσωπικά διαθέτω μία επιχείρηση με πενταπλάσιο κεφάλαιο, από αυτό της αναδόχου εταιρείας διαχείρισης του ξεπουλήματος της δημόσιας περιουσίας, θα ήθελα να "χτυπήσω" τον "διαγωνισμό" και να απαιτήσω από τον υπουργό Οικονομικών την ανάληψη του συγκεκριμένου έργου. Άλλωστε, το πενταπλάσιο κεφάλαιο της εταιρείας μου, δίνει σαφέστατα καλύτερα εχέγγυα για την σοβαρότητα της εταιρείας μου, αλλά και για την πιθανότητα αποζημίωσης του Ελληνικού δημοσίου λόγω ατυχουσών ενεργειών της εταιρείας, που θα βλάψουν τα συμφέροντα και τα έσοδα του Ελληνικού κράτους.

Ως εκ τούτου, ΑΠΑΙΤΩ, την ακύρωση της ανάληψης από την εταιρεία επιλογής του έργου ξεπουλήματος της δημόσιας περιουσίας. Επιφυλάσσομαι, δε, για την άσκηση παντός νομίμου δικαιώματός μου, ως επιχειρηματία, αλλά και ως Έλληνα πολίτη, κατά του πρωθυπουργού αλλά και του αρμοδίου υπουργού Οικονομικών της Ελλάδας, αφού επελέγη Αγγλική εταιρεία, χωρίς διαγωνισμό, με κατά πολύ υπολλειπόμενο κεφάλαιο έναντι της δικής μου, που είναι Ελληνικής και πολύ ισχυρότερης οικονομικά (αλλά και συναισθηματικά) έναντι του συγκεκριμένου έργου.

ΥΓ: Πάντως, σε γενικές γραμμές, ίσως θα πρέπει να είμαστε ευχαριστημένοι που η εταιρεία η οποία επιλέχθηκε να διαχειριστεί το ξεπούλημα δημόσιας περιουσίας 50 δισ. ευρώ, έχει περιουσία μία λίρα... Για σκεφτείτε να είχε... πέντε αυγά Τουρκίας!

Κωνσταντίνος



Η… ιερά συμμαχία της Δύσης βομβαρδίζει ανηλεώς επί δικαίους και αδίκους στην ταλαίπωρη Λιβύη.

Είναι αλήθεια ότι το καθεστώς Καντάφι υπήρξε βάναυσο, τυραννικό και βρώμικο.

Πάρα ταύτα οι σήμερα επιτιθέμενοι το στήριζαν ως χθες μανιακά. Φυσικά με το αζημίωτο.

Για την ανατροπή ωστόσο της τυραννίας μπορούσαν να αναζητηθούν και άλλα μέσα τα οποία να μην οδηγούν σε εκατόμβες αθώων πολιτών. Στη Λιβύη διεξάγεται ένας εμφύλιος δεν υπήρχε έξωθεν εισβολή και ουδείς γνωρίζει που πέφτουν και ποιους σκοτώνουν οι συμμαχικές βόμβες.

Αλλά οι «σύμμαχοι» ξέρουν ότι μία άλλη χώρα της Μεσογείου, μέλος από καιρό της Ε.Ε. και της Ευρωζώνης, η Κυπριακή Δημοκρατία υπέστη το 1974 στρατιωτική εισβολή του τουρκικού κράτους το οποίο έκτοτε με τις ευλογίες τους εξακολουθεί να είναι δύναμη κατοχής και βάρβαρου εποικισμού.

Ρωτάμε την Ελληνική Κυβέρνηση:

  • Γιατί ενεπλάκη σ’ αυτή τη βρώμικη υπόθεση η Ελλάδα από την οποία θα κερδίσουν (θα φάνε τα πετρέλαια της Λιβύης) μόνον Άγγλοι, Γάλλοι και Αμερικάνοι;
  • Γιατί έστω και με 37 χρόνια καθυστέρηση, οι σύμμαχοι μια και ναυλοχούν στην περιοχή δεν βομβαρδίζουν τον Αττίλα κάνοντας και μία καλή πράξη πλάι σε τόσες άλλες άτιμες;
Μερικές φορές είναι να πιστεύει κανείς ότι τη χώρα μας την έχει καταλάβει αυτοκαταστροφική μανία!

Αναταραχή και απογοήτευση στους Έλληνες της Βορείου Ηπείρου προκάλεσε η παρουσία του βουλευτή Πρεβέζης της Ν.Δ. Δημήτρη Τσουμάνη στους Αγίους Σαράντα, στις 21 Μαρτίου, στην εκδήλωση κόμματος των Τσάμηδων «MEGA»!

Το κόμμα των Τσάμηδων συμμετέχει σήμερα στην αλβανική κυβέρνηση και επιχειρεί να διασπάσει την ελληνική μειονότητα και να την αφελληνίσει με διάφορους τρόπους, σε συνεργασία με αλβανικά ΜΜΕ, ενόψει της απογραφής του πληθυσμού στην Αλβανία.

Δε χρειάζεται να προσθέσουμε ότι το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης οφείλει να ζητήσει εξηγήσεις από τον βουλευτή του και να διευκρινίσει τι ακριβώς συνέβη, μπας και υπάρχει και αντίλογος, διότι αυτά που καταγράφονται μέχρι στιγμής, ακυρώνουν τις θέσεις που λαμβάνει δημοσίως και κατ’ ιδίαν ο πρόεδρος του κόμματος Αντώνης Σαμαράς...

Πηγή




To πρώτο πολιτικό πρόσωπο κλήθηκε ως ύποπτος στο πλαίσιο της εισαγγελικής έρευνας που βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη για την αγορά των υποβρυχίων τύπου 214.

Σύμφωνα με πληροφορίες, η Εισαγγελία της Αθήνας, μεταξύ των πρώτων 37 υπόπτων, κάλεσε και πρώην γενικό γραμματέα εξοπλισμών, από τα γνωστά στελέχη του κυβερνώντος κόμματος κατά τις δεκαετίες 1980 – 2000. Πρόκειται για γνωστό πολιτικό με έντονη δράση στη μεταπολίτευση.

Μετείχε ως φοιτητής του Πολυτεχνείου στην εξέγερση του 1973, εξελέγη πολλές φορές μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΠΑΣΟΚ και τελευταία πολιτεύθηκε στον νομό Ηρακλείου. Κατά την κρίσιμη περιόδο που ελέγχεται από τη δικαιοσύνη για τις διαπραγματεύσεις και την αγορά των υποβρυχίων, υπήρξε γενικός γραμματέας στο υπουργείο Εθνικής Αμυνας και στενός συνεργάτης του κ. Ακη Τσοχατζόπουλου. Η κλήση του ως υπόπτου κατέστη δυνατή παρά τη γνωστή πολιτική του ιδιότητα, καθώς δεν διέθετε στο παρελθόν υπουργική ιδιότητα που να εμποδίζει τις δικαστικές αρχές να του ζητήσουν εξηγήσεις και να απέχουν από κάθε έρευνα σε βάρος του, όπως γίνεται με τους πρώην υπουργούς.

Η εμπλοκή του στην υπόθεση των υποβρυχίων, που προκύπτει από τη δικογραφία που έχει ώς τώρα σχηματιστεί, εκτιμάται ως σημαντική και σύμφωνα με πληροφορίες ο ίδιος θα προσέλθει αυτοπροσώπως στην εισαγγελέα με τον συνήγορό του για να ζητήσει σε πρώτη φάση προθεσμία, προκειμένου να δώσει τις απαιτούμενες εξηγήσεις.

Και ενώ το πρώτο πολιτικό πρόσωπο εισήλθε στο κάδρο των ερευνών για τα υποβρύχια, η υπόθεση για την αγορά τους, καθώς και οι συμβάσεις για τα αντισταθμιστικά ωφελήματα που έτρεξαν ώς το 2009 σύντομα θα πάρουν τον δρόμο για τη Βουλή σε ενεργοποίηση του νόμου περί ευθύνης υπουργών. Οι ευθύνες που προκύπτουν για πρώην υπουργούς από το 1999 ώς το 2009, σύμφωνα με το πολυσέλιδο πόρισμα του ΣΔΟΕ, θα οδηγήσουν τη δικογραφία σύντομα στον πρόεδρο της Βουλής για τα περαιτέρω.

Οι εισαγγελικές αρχές, άλλωστε, έχουν αποφασίσει σε τμήματα ή στο σύνολό τους να αποστείλουν στη Βουλή τη δικογραφία προκειμένου να ελεγχθούν ευθύνες των πρώην υπουργών 1999 – 2009, που ωστόσο διαφέρουν ανάλογα με ποιο στάδιο της υπόθεσης χειρίστηκε ο καθένας.

Πηγή





Ο πρωθυπουργός της χώρας Γιώργο Παπανδρέου, επιβεβαίωσε ότι η Τουρκία ζήτησε να αναλάβει τον έλεγχο ολόκληρης της περιοχής που εμπίπτει με την Ελληνική Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ) νοτίως της Κρήτης, ως αντάλλαγμα για την συμμετοχή της στις επιχειρήσεις στην Λιβύη!

Η εκπληκτική αυτή δήλωση του Έλληνα πρωθυπουργού έγινε στην Βουλή των Ελλήνων κατά τη δευτερολογία του στην συζήτηση για τις εξελίξεις στην Λιβύη και έχει ως εξής:

«Κλείνω με ένα τηλεγράφημα που μόλις πήρα, που νομίζω ότι πρέπει και αυτό να το αξιολογήσουμε. Δεν θα το σχολιάσω σε βάθος, αλλά πρέπει να το αξιολογήσουμε σε σχέση με τη δική μας παρουσία και την ορθότητα της απόφασής μας, όχι της στρατιωτικής εμπλοκής, αλλά της παρουσίας και όχι της απουσίας. Ο Πρωθυπουργός της Τουρκίας, μιλώντας σε στελέχη του κόμματός του, είπε ότι «η Τουρκία είναι πρόθυμη να αναλάβει τη διανομή της ανθρωπιστικής βοήθειας στη Λιβύη, να διαχειριστεί το αεροδρόμιο της Βεγγάζης και να αναπτύξει ναυτικές δυνάμεις» – ακούστε – «για τον έλεγχο της θαλάσσιας περιοχής μεταξύ Βεγγάζης και Κρήτης»».

Αντί άλλου σχολιασμού επαναφέρουμε για ακόμα μία φορά δύο αναλύσεις, οι οποίες και δημοσιεύθηκαν ακριβώς την ώρα της έναρξης των πολεμικών επιχειρήσεων στην Λιβύη με τις οποίες με έγκαιρο, έγκυρο και αξιόπιστο τρόπο έθετε το κορυφαίο ζήτημα της παρουσίας μας στην περιοχή με στρατιωτικά μέσα η οποία δεν επιδιώκει τίποτα άλλα παρά την εμπέδωση της Ελληνικής κυριαρχίας σε μία περιοχή (ελληνική ΑΟΖ) η οποία αποτελεί στην ουσία την μισή έκταση του Λιβυκού πελάγους και συνδέεται άμεσα:

  • Πρώτον, με την ύπαρξη, ανάπτυξη και εξόρυξη υδρογονανθράκων η οποία εκτός της επίλυσης του οικονομικού προβλήματος της χώρας συμβάλλει τα μέγιστα και στην ενεργειακή ασφάλεια της Ευρώπης αλλά και στην ασφάλεια και ευημερία της Κύπρου και του Ισραήλ.
  • Δεύτερον, με την ανάσχεση της νεοθωμανικής επεκτατικής πολιτικής η οποία υπό συνθήκες μπορεί να οδηγήσει στην στρατηγική περικύκλωση της χώρας μας από μία αναθεωρητική Τουρκία με ότι αυτό συνεπάγεται για την ασφάλειά της, ειδικά σε μία περίοδο που το μέτωπο με την Άγκυρα δεν είναι το μόνο ανοιχτό.


  • Ανάλυση 1: Επιχείρηση «Οδύσσεια» και η ελληνική στρατηγική σύγχυση

Του Στέλιου Καναβάκη
(ειδικευμένος σε θέματα στρατηγικής - στρατιωτικής ανάλυσης)

Για αρκετά χρόνια μετά τη λήξη του Ψυχρού Πολέμου πολλοί «αναλυτές», έλεγαν ότι η Ελλάδα πλέον δεν έχει καμία στρατηγική αξία. Επρόκειτο για αξιολογικές κρίσεις με ισχυρές δόσεις γενίκευσης στην προσπάθεια πρόβλεψης του μέλλοντος Την έλλειψη αυτή θεωρούσαν κι ως έναν από τους λόγους που οι ΗΠΑ στήριζαν περισσότερο την Τουρκία, οπότε η χώρα μας ήταν απλά καταδικασμένη σε απαξίωση, στρατηγική και εθνική.

Από την κατάρρευση του Ανατολικού μπλοκ μέχρι σήμερα συνέβησαν πολλά γεγονότα στη γειτονιά μας, διαψεύδοντας πανηγυρικά τις αρχικές προβλέψεις των «ειδικών». Πρώτο μεγάλο τεστ ήταν η διάλυση της Γιουγκοσλαβίας, δεύτερο η δυτική ανάγκη ύπαρξης της ΠΓΔΜ, τρίτο η κατάρρευση των πυραμίδων στην Αλβανία, τέταρτο η κρίση στα Ίμια, πέμπτο το Κοσσυφοπέδιο, έκτο η κρίση των S-300, έβδομο η ειρήνευση μεταξύ του Ισραήλ και αραβικών κρατών, όγδοο οι συνεχείς Ιντιφάντα, ένατο η εισβολή στο Ιράκ, δέκατο τα ενεργειακά σχέδια με τη συμμετοχή της χώρας μας, ενδέκατο η ανάγκη της Ρωσίας για κάθοδο στη Μεσόγειο και ισχυρότερη παρουσία στα Βαλκάνια, δωδέκατο η αύξηση της μεταναστευτικής ροής με προορισμό την Ευρώπη και σύνορο την Ελλάδα, δέκατο τρίτο η σύγκρουση Ισραήλ και Τουρκίας, δέκατο τέταρτο η κρίση στον αραβικό κόσμο γενικότερα (Αίγυπτος, Αλγερία, Λιβύη κ.λπ.).

Αν αυτά τα γεγονότα δεν αναδεικνύουν τη στρατηγική σημασία της Ελλάδας και της Κύπρου, απλά και μόνο λόγω ης γεωγραφικής πραγματικότητας, τότε τι θα μπορούσε να θεωρηθεί ως πηγή αναβάθμισης της χώρας στη γειτονιά της; Το μόνο σίγουρο είναι ότι όπως έχει αποδειχθεί είναι ότι η Ελλάδα δεν διαθέτει πολιτική ηγεσία και κόμματα αντάξια να σταθούν στο ύψος των περιστάσεων, όντας απαξιωμένα και αγκυλωμένα σε ιδεοληπτικού χαρακτήρα αντιλήψεις της πραγματικότητας.

Το διεθνές σύστημα μας κρίνει καθημερινά και σημαντικότερο τεστ αποτελούν οι διεθνείς κρίσεις. Είτε είμαστε παρόντες στο διαγώνισμα και περνούμε τις εξετάσεις είτε βρισκόμαστε εκτός «αίθουσας». Και το ερώτημα είναι συγκεκριμένο: Τι ακριβώς πέτυχε η Ελλάδα από όλες τις παραπάνω κρίσεις και σημαντικά γεγονότα, πολιτικά ή οικονομικά; Κατόρθωσε να αξιοποιήσει τις συγκυρίες ώστε να εξυπηρετήσει τα συμφέροντά της; Αλλά κι αν δεχτούμε ότι επιδίωξή μας ήταν να παραμείνουμε ουδέτεροι (υπάρχει ακόμα ουδετερότητα;) προκειμένου να εκμεταλλευθούμε την «αντικειμενική» μας στάση και την επιθυμία μας να εμφανιστούμε ως έντιμοι διαμεσολαβητές, μπορεί κάποιος να πει τι είδους διαμεσολαβητικές πρωτοβουλίες ανέλαβε η Ελλάδα και τι αποτελέσματα πέτυχε; Πετύχαμε την κατάπαυση πυρός σε κάποια εμπόλεμη ζώνη; Πετύχαμε την αποτροπή κάποιας σύρραξης; Πετύχαμε την απελευθέρωση κρατουμένων; Πετύχαμε τη μετάβαση στη δημοκρατία κάποιας χώρας;

Επί της ουσίας είμαστε απόντες, με εξαίρεση ορισμένες περιπτώσεις που είμαστε λίγο παρόντες. Ακόμα και στις προσωπικές μας υποθέσεις, τα Ίμια, την Κύπρο, το Μακεδονικό... κι εκεί ήμασταν απόντες ή ολίγον παρόντες, καταβάλλοντας σοβαρές… ημι-προσπάθειες.

Κι ερχόμαστε στη Λιβύη. Τι πέτυχε η Ελλάδα προκειμένου να συνετίσει τον Μουαμάρ Καντάφι, έτσι ώστε να μην υπάρξει επέμβαση; Τι πέτυχε το δίκτυο της Σοσιαλιστικής Διεθνούς και η Ελλάδα με τις σχέσεις που έχει αναπτύξει τόσα χρόνια με τον σύντροφο Καντάφι; Μήπως οι εικόνες του Έλληνα πρωθυπουργού «αγκαλιά» με τον Καντάφι συνοδευόμενος από μεγάλο αριθμό Ελλήνων επιχειρηματικών φαντάζει σήμερα κάπως γραφική;

Η πολιτική ηγεσία της χώρας, σε μια προσπάθεια συναίνεσης, αποφάσισε ότι η Λιβύη δεν είναι υπόθεση που αφορά την Ελλάδα, είτε γιατί οι υπόλοιπες χώρες «θα βομβαρδίσουν αθώους καμηλιέρηδες», είτε επειδή οι υπόλοιπες χώρες είναι «ιμπεριαλιστικές» ή γιατί είμαστε «ειρηνιστές». Μιλάμε δηλαδή πάλι για εκφράσει και απόψεις «κλισέ» οι οποίες είναι διαστρεβλωτικές και παραμορφωτικές της πραγματικότητας. Ωστόσο, κανείς δεν αναφέρει ότι ούτε αθώοι καμηλιέρηδες θα βομβαρδιστούν, ούτε ότι η Ελλάδα ξαφνικά θα μετατραπεί σε ιμπεριαλιστική δύναμη αν επιχειρήσει να προστατεύσει τα συμφέροντά της, αξιοποιώντας μια δυναμικά μεταβαλλόμενη κατάσταση.

Αυτό που πρέπει αν καταστεί σαφές σε όλους τους τόνους, είναι ότι η παρούσα κατάστασης που έχει διαμορφωθεί στη Λιβύη έχει σαν αποτέλεσμα να διακυβεύονται τα συμφέροντα της Ελλάδας, ενώ δοκιμάζονται από τους πάντες οι αντιδράσεις της.

Πρώτον, μεγάλο μέρος της περιοχής στην οποία εξελίσσεται η δραστηριότητα είναι – ή γειτνιάζει με – τμήμα της ελληνικής Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ). Αυτής που δεν κηρύξαμε μέχρι στιγμής διότι όπως προαναφέρθηκε, είμαστε απόντες.

Αλλά κι αν θεωρεί η ηγεσία μας ότι μέχρι σήμερα δεν υπήρχε η κατάλληλη ευκαιρία να το πράξει, μήπως είναι τώρα η κατάλληλη χρονική στιγμή; Και ποιος θα μπορούσε να είναι ο καλύτερος τρόπος να το πράξει, από το να δηλώσει παρούσα και να αναλάβει δράση δηλώνοντας άμεσα ή έμμεσα ότι η περιοχή αυτή της ανήκει; Όχι επειδή έτσι λέμε επειδή μας συμφέρει, αλλά διότι καλυπτόμαστε απολύτως από τις προβλέψεις του Διεθνούς Δικαίου της Θάλασσας.

Αλήθεια, αφού η ηγεσία είναι συνεχώς εν κινήσει υποστηρίζοντας ότι έχει λόγο στα ζητήματα που απασχολούν το διεθνές σύστημα, έχει δηλαδή ενεργό διεθνή παρουσία, ποιες πρωτοβουλίες ανέλαβε για να βοηθήσει την Αίγυπτο, ώστε να εξασφαλίσει ότι δε θα συνεχίσει να φλερτάρει με την Τουρκία απειλώντας τα ελληνικά συμφέροντα στο ζήτημα της ΑΟΖ; Προσποιούνται – επειδή ολιγωρούν συστηματικά – ότι δεν γνωρίζουν πως σε περίπτωση που περάσει ο τουρκικός «τσαμπουκάς», κατά παράβαση του Διεθνούς Δικαίου, ότι το Καστελόριζο δεν διαθέτει ΑΟΖ, ότι αυτό θα επιτρέψει στις ΑΟΖ Τουρκίας και Αιγύπτου να εφάπτονται, αποκόπτοντας την ελληνική από την κυπριακή ΑΟΖ. Και τελούν σε τέτοια κατάσταση βαθύτατης ύπνωσης ώστε δεν αντιλαμβάνονται ότι η συγκυρία ευνοεί την Ελλάδα, εφόσον ο Δυτικός κόσμος ποντάρει σε αυτή την ενότητα, σε συνέχεια της ΑΟΖ του Ισραήλ για την προώθηση του πλούτου των κοιτασμάτων υδρογονανθράκων που βρέθηκαν στην περιοχή της Νοτιοανατολικής Μεσογείου, για να επιλυθεί το πρόβλημα της ευρωπαϊκής ενεργειακής ασφάλειας! Άρα, η Δύση στη παρούσα συγκυρία ανακαλύπτει ότι έχει ταυτόσημα συμφέροντα με τον Ελληνισμό! Και αντί να αξιοποιήσουν ενεργητικά τη συγκυρία, συνεχίζουν την πρακτική κατευνασμού της Τουρκίας, με… εφηβική συνέπεια…

Η γεωστρατηγική θέση της χώρας ανά περιόδους λειτουργεί ως "κατάρα" ή ως "ευλογία", στο χέρι μας είναι σήμερα να μπορέσουμε να μετατρέψουμε την "κατάρα" σε... ευλογία

Με λίγα λόγια, ο Μουμπάρακ που συνομιλούσε με την Τουρκία για την ΑΟΖ, μη λαμβάνοντας υπόψη του το Καστελόριζο, έφυγε και αυτός και η οικογένειά του. Από την άλλη ο Καντάφι που δεν δεχόταν τη Γαύδο ως νήσο με ΑΟΖ πνέει και αυτός τα λοίσθια, ενώ είναι πλέον σίγουρο πως η Ανατολική Λιβύη, δηλαδή το κομμάτι που «βλέπει» προς Ελλάδα, δηλαδή προς Γαύδο και Κρήτη, δεν πρόκειται να επανέλθει υπό τον έλεγχό του.

Να συνεχίσουμε; Είναι τυχαίο πως ο Τούρκος πρόεδρος Αμπντουλάχ Γκιουλ μετέβη άμεσα στην Αίγυπτο για συζητήσεις με τη νέα ηγεσία της χώρας, ενώ είναι τυχαίο που ο Τούρκος πρωθυπουργός Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν δεν ήθελε, αρχικά τουλάχιστον, να ακούσει για επέμβαση στην Λιβύη;

Δεύτερον, η Ελλάδα από καιρό είναι εδώ και αρκετό καιρό «μαύρο πρόβατο» του ΝΑΤΟ λόγω της χαρακτηριστικής της απουσίας. Το όλο θέμα έλαβε μεγαλύτερες διαστάσεις λόγω της μη αναλογικής μας παρουσίας στην ISAF, σε σχέση με άλλες χώρες και λόγω της απουσίας μας από τον πυρήνα των εξελίξεων που είναι η συμμετοχή στις επιχειρήσεις. Δε θα διαφωνήσουμε για την περίπτωση του Αφγανιστάν. Αλλά το ζήτημα της Λιβύης είναι μια μεγάλη ευκαιρία για να δηλώσουμε παρόντες και στην στρατιωτική πλευρά του προβλήματος, η οποία είτε μας αρέσει είτε όχι «ανοίγει» τις πόρτες στις αίθουσες συνομιλιών.

Και είναι η καλύτερη ευκαιρία γιατί η Ελλάδα δε θα συμμετάσχει σε μια επιχείρηση με επίφαση νομιμότητας. Υπάρχει η απόφαση του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ που νομιμοποιεί πολιτικά. Υπάρχει η απόφαση του Αραβικού Συνδέσμου. Οι Άραβες, τους οποίους κοπτόμαστε να μην δυσαρεστήσουμε, στηρίζουν! Τι άλλο μας απασχολεί επιτέλους;

Εκτός κι αν θεωρούμε το Συμβούλιο Ασφαλείας ως ιμπεριαλιστικό όργανο ή δεν το αποδεχόμαστε, οπότε θα πρέπει να το αποσύρουμε από την επιχειρηματολογία μας για το Κυπριακό και την τουρκική εισβολή. Θα το κάνουμε ή θα κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας; Ακόμα και το να κρυβόμαστε με νομικίστικα ή πολιτικά επιχειρήματα μας αφήνει εκτεθειμένους.

Επιχειρησιακά δε μιλάμε για αποστολή υψηλού κινδύνου αντίστοιχη με αυτή του Ιράκ ή του Αφγανιστάν. Το κόστος σημαντικά χαμηλότερο και μηδαμινό σε σχέση με τα πολιτικά οφέλη που θα πρέπει να αποκομίσουμε.

Πόσες ευκαιρίες υπάρχουν όπου τα συμφέροντα της χώρας μας συμπίπτουν με τα συμφέροντα των μεγάλων δυνάμεων; Σε κάτι τέτοιες συγκυρίες γεννήθηκε η σύγχρονη Ελλάδα. Για πόσο χρόνο θα αφήνουμε σε ξένα χέρια τη διαχείριση προβλημάτων που ανακύπτουν στον άμεσο γεωπολιτικό μας περίγυρο;

Τρίτον, πιστεύουμε ότι με το να μη συμμετέχουμε θα αποκτήσουμε και διαμεσολαβητικό ρόλο στη μετά-Καντάφι εποχή;

Ή μήπως θα περιμένουμε ο Νικολά Σαρκοζί να κατέβει τα σκαλιά στα Ηλύσια Πεδία να αγκαλιάσει και να χαιρετίσει θερμά τον Έλληνα πρωθυπουργό, τον πρόεδρο της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, τον μελλοντικό διαμεσολαβητή, όπως έκανε με ορισμένους ευρωπαίους ομολόγους του;

Τέταρτον. Αυτή τη στιγμή χτίζεται η νέα Ευρώπη. Στο οικονομικό σκέλος η Γερμανία είχε τον πρώτο λόγο, αλλά η Ελλάδα δεν είχε λόγο γιατί οι απόντες Έλληνες πολιτικοί, προτίμησαν να ασχοληθούν με το πως θα επενδύσουν αντιπαραγωγικά τα ευρωπαϊκά χρήματα που εισέρρεαν στη χώρα. Πιστεύουν ακόμα στο παλαιοκομματικό ρητό ότι «η Ελλάδα έχει ισχυρή φωνή στην Ευρώπη»; Μήπως μένει έξω και από τους τομείς ασφάλειας και άμυνας (όπου δραστηριοποιούνται Γαλλία και Βρετανία), ενώ λόγω ειδικών συνθηκών ασφαλείας που αντιμετωπίζει (βλ. Τουρκία) έχει όλα τα μέσα που θα της επέτρεπε να έπαιζε ρόλο, να εξήγαγε ασφάλεια, οικοδομώντας συμμαχίες που θα εξυπηρετούσαν τα ελληνικά εθνικά συμφέροντα;

Πέμπτον, φοβάται κανείς εξεγέρσεις μεταναστών εντός της χώρας, σε περίπτωση που λάβουμε ενεργή συμμετοχή στο πλαίσιο του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ και του ΝΑΤΟ; Αφενός η κυβέρνηση δεν είναι και δεν πρέπει να είναι όμηρος τέτοιων εκβιαστικών διλλημάτων στην άρθρωση πολιτικής και αφετέρου διότι αυτοί που οργανώνουν τις εξεγέρσεις και τις καταλήψεις αφορμές βρίσκουν οποιαδήποτε στιγμή. Η Λιβύη έφταιξε άραγε για την Υπατία;

Θα υπερασπιστούμε τα συμφέροντά μας στην ΑΟΖ, στο Αιγαίο και στην Κύπρο ή θα κρυβόμαστε πάλι πίσω από το δάχτυλό μας, απαξιώνοντας τη στρατηγική μας σημασία;


  • Ανάλυση 2: Επιχείρηση «ΟΔΥΣΣΕΙΑ»: Το στρατηγικό σφάλμα μη συμμετοχής της Ελλάδας...

Του Δρ. Γεωργίου Κ. Φίλη

Διεθνολόγου-Οικονομολόγου

Γίνεται να εξελιχθεί μία πολεμική επιχείρηση στην περιοχή μας υπό την ονομασία ... ΟΔΥΣΣΕΙΑ χωρίς να λάβει μέρος ο... Οδυσσέας, δηλαδή η χώρα μας; Με άλλα λόγια η Ελλάδα θα πρέπει να λάβει μέρος στις επιχειρήσεις κατά της Λιβύης ή όχι; Δυστυχώς ή ευτυχώς, η πραγματικότητα είναι μία και η απάντηση στο συγκεκριμένο ερώτημα είναι πολύ απλή και αποτελεί ουσιαστικά έναν μονόδρομο για την Αθήνα.

Η κρίσιμη παράμετρος που καθορίζει τις κινήσεις των κρατών της περιοχής

Ποια όμως είναι η κύρια παράμετρος την οποία θα πρέπει να λάβει υπόψη της η Αθήνα έτσι ώστε να μπορέσει να εφαρμόσει την σωστή πολιτική στο συγκεκριμένο ζήτημα; H απάντηση μπορεί να δοθεί μόνο μέσω της μακροσκοπικής ανάλυσης των δεδομένων στην περιοχή μας. Και πως θα ορίσουμε τι εννοούμε με την έννοια «περιοχή» μας;

Η ανάλυση του ζητήματος έχει να κάνει με τις εξελίξεις των τελευταίων δύο μηνών, όχι μόνο στην Λιβύη αλλά και στην Τυνησία, την Υεμένη την Αίγυπτο, το Μπαχρέιν, την Ιορδανία, το Μαρόκο, αλλά και την Αλγερία. Ποιο το κοινό σημείο όλων αυτών των χωρών πέραν του ότι είναι μουσουλμανικές και αραβικές; Το κοινό σημείο σχετίζεται με το πως ακριβώς «συσσωματώνονται» αυτή τη στιγμή στον γεωπολιτικό χάρτη. Με άλλα λόγια, οι χώρες της Βορείου Αφρικής με τις χώρες της Μέσης Ανατολής και τις χώρες που βρίσκονται στον Κόλπο, σύμφωνα με την νέα γεωπολιτική Αγγλοσαξονική θεώρηση αποτελούν μια ολότητα, η οποία ονομάζεται ως «Ευρύτερη Μέση Ανατολή και Βόρεια Αφρική» (Broader Middle East & North Africa - ΒΜΕΝΑ).

Ο συγκεκριμένος αυτός χώρος περιλαμβάνει όλες τις χώρες από τον Ατλαντικό έως τον Ινδό ποταμό, δηλαδή όλες τις αραβικές χώρες της Βορείου Αφρικής, την παραδοσιακή Μέση Ανατολή, καθώς και το Ιράν, το Ιράκ, το Αφγανιστάν και το Πακιστάν. Αξίζει να σημειωθεί πως στο συγκεκριμένο χώρο περιλαμβάνονται και όλα τα... «σταν» της Κεντρικής Ασίας, δηλαδή οι τουρκογενείς πρώην Σοβιετικές Δημοκρατίες της Κεντρικής Ασίας (Αζερμπαϊτζάν, Καζακστάν, Τουρκμενιστάν, Ουζμπεκιστάν, Κιργζία και Τατζικιστάν).

Η τεράστια αυτή περιοχή περιλαμβάνει στα όριά της τεράστια ενεργειακά κοιτάσματα υδρογονανθράκων (πετρελαίου και φυσικού αερίου) τα οποία έχουν αποτελέσει εδώ και δέκα με δεκαπέντε έτη το μήλον της έριδος μεταξύ της Ρωσίας, της Κίνας, των ΗΠΑ και της ΕΕ. Εν συντομία, θα πρέπει να γίνει κατανοητό πως τα αποθέματα αυτά βρίσκονται σε τρία κυρίως σημεία της περιοχής, στην Κεντρική Ασία, πλησίον και εντός της Κασπίας, στον Περσικό Κόλπο και την περιοχή της Σαουδικής Αραβίας καθώς και στην Ανατολική Μεσόγειο...

Το «μυστικό» της όλης ανάλυσης είναι να αντιληφθεί κάποιος πως τα δύο από τα τρία αυτά σημεία, μαζί με τα κοιτάσματά τους είναι... ρεζερβέ. Αναφορικά με την περιοχή της κεντρικής Ασίας τα πράγματα είναι πολύ απλά: Πλην του Αζερμπαϊτζάν, όλα τα υπόλοιπα κρίσιμα κοιτάσματα έχουν περιέλθει στον απόλυτο έλεγχο της Ρωσίας και ότι έχει απομείνει το λαμβάνει η Κίνα. Με άλλα λόγια η Κεντρική Ασία, το σύγχρονο δυτικό «Ελ Ντοράντο», όπως αυτό παρουσιάστηκε τα τελευταία 20 χρόνια, έχει χαθεί για την Δύση, εκτός συγκλονιστικού απροόπτου. Κινούμενοι στην περιοχή της Αραβικής χερσονήσου και του Περσικού Κόλπου τα πράγματα γίνονται ακόμα πιο απλά. Η μεν Αραβική περιοχή στέλνει τους υδρογονάνθρακές της στις ΗΠΑ ο δε ιρανικός τομέας πολύ απλά είναι μη ελεγχόμενος από την Δύση, τουλάχιστον για την ώρα.

Η Ευρύτερη Μέση Ανατολή και Βόρεια Αφρική αποτελεί το κύριο γεωπολιτικό σχήμα το οποίο έχει αναπτύξει η Αγγλοσαξονική γεωπολιτική σκέψη και μέσω αυτού θα γίνει προσπάθεια ελέγχου της Ευρασιατικής και Αφρικανικής πλάκας, δηλαδή της, κατά Μακίντερ "Παγκοσμίου Νήσου". Προσέξτε πως η CENTCOM, καλύπτει μία περιοχή η οποία αποτελεί το κέντρο της ΒΜΕΝΑ καθώς και όλες τις ενεργειακά ενδιαφέρουσες περιοχές της Ευρασίας, δηλαδή την Κεντρική Ασία, τον Κόλπο και την Αραβική χερσόνησο και φυσικά την Ανατολική Μεσόγειο...

Μέχρι στιγμής, η Ουάσιγκτον δεν διανοείται καν να αλλάξει την πολιτική της αναφορικά με την Σαουδική Αραβία αφού σκοπεύει για τις επόμενες δεκαετίες να χρησιμοποιεί τα αραβικά πετρέλαια έτσι ώστε να κρατάει τα δικά της αποθέματα ουσιαστικά ανέγγιχτα. Από την άλλη, το ζήτημα του Ιράν είναι πολύ πολύπλοκο και επικίνδυνο με αποτέλεσμα να μην είναι δυνατόν στο άμεσο μέλλον να υπάρξει θετική για την Δύση εξέλιξη. Με λίγα λόγια, τόσο η Κεντρική Ασία όσο και ο Κόλπος δεν μπορούν να προσφέρουν, τουλάχιστον για την ώρα κάτι καινούργιο στην Δύση και την ενεργειακή της ασφάλεια...

Πώς όμως όλα αυτά συνδέονται με τα γεγονότα στην Λιβύη και το ερώτημα για το πως ακριβώς θα πρέπει να αντιδράσει η χώρα μας στα τεκταινόμενα; Υπενθυμίζεται πως όπως έχουμε αναφέρει το τρίτο σημείο το οποίο αποτελεί σημαντική πηγή υδρογονανθράκων στην ΒΜΕΝΑ είναι η Ανατολική Μεσόγειος. Ας το κρατήσουμε για την ώρα αυτό και ας ανοίξουμε μία παρένθεση αναφέροντας πως το κύριο παίγνιο ισχύος που εξελίσσεται αυτή τη στιγμή στην Ευρασία συνδέεται με το προς τα που θα μετακινηθεί η ΕΕ: Προς τις ΗΠΑ ή προς τη Ρωσία; Με άλλα λόγια, η αέναη αγγλοσαξονική γεωπολιτική θεωρία προβλέπει πως το «παίγνιο» της παγκόσμιας εξουσίας θα παιχθεί στο ζήτημα του προς τα που θα κινηθεί η Ευρώπη. Εάν αυτή κινηθεί προς την Μόσχα τότε είναι πολύ πιθανό οι αγγλοσαξονικές δυνάμεις να «εκπαραθυρωθούν» από την Ευρασία. Από την άλλη, εάν η Ευρώπη κινηθεί προς τις ΗΠΑ τότε η Ρωσία αναμένεται να περιοριστεί στην αφιλόξενη και αχανή ρωσική γη χωρίς να έχει την δυνατότητα να κινηθεί προς τα πιο θερμά κλίματα. Όπως είναι φυσικό μία ενδελεχής ανάλυση της αγγλοσαξονικής γεωπολιτικής θεωρίας όπως αυτή έχει αναπτυχθεί από τον Α. Τ. Μάχαν και τον Σερ Χ. Μακίντερ, στα τέλη του 19ου και τις αρχές του 20ου αιώνα δεν είναι δυνατόν να αναλυθεί στα στενά πλαίσια ενός ενημερωτικού σημειώματος.

Θα πρέπει να γίνει κατανοητό πως το προς τα που θα κινηθεί η ΕΕ εξαρτάται απολύτως από το που ακριβώς θα βρει τις απαραίτητες ποσότητες ενέργειας που χρειάζεται για να συνεχίσει να επιβιώνει αλλά και να μπορέσει να κινήσει εκ νέου τη χειμαζόμενη οικονομία της. Για την ώρα η ΕΕ εξαρτάται εν πολλοίς από την Ρωσία για την προμήθεια ειδικά του φυσικού αερίου. Η κατάσταση αυτή γίνεται ακόμα πιο κρίσιμη αφού η Κεντρική Ασία έχει περιέλθει στον έλεγχο της Μόσχας, η αραβική αγορά δεν μπορεί να υποστηρίξει τις ΗΠΑ και την ΕΕ ταυτοχρόνως ενώ το Ιράν παραμένει μία «παρθένα» περιοχή για την Δύση.

Το δίλημμα λοιπόν που τίθεται για την Ουάσιγκτον και τις Βρυξέλλες είναι ένα: Οι Αγγλοσαξονικές δυνάμεις για να μπορέσουν να κυριαρχήσουν, ή να συνεχίσουν να κυριαρχούν, στην Ευρασία, χρειάζονται επειγόντως την συμμαχία της ΕΕ, ή για να το θέσουμε καλύτερα πρέπει να «απομακρύνουν» την ΕΕ από την Ρωσία. Πως όμως θα το κάνουν αυτό όταν η ΕΕ χρειάζεται την Ρωσία διότι εξαρτάται από αυτή ενεργειακά; Προφανώς η Δύση αναζητά εναλλακτικές πηγές ενέργειας για να προμηθεύσει την Ευρώπη, έτσι ώστε να μπορέσει να την απογαλακτίσει, τουλάχιστον έως ένα σημείο από την Μόσχα. Όπως είπαμε όμως, η Κεντρική Ασία είναι μάλλον χαμένη για τη Δύση, κάτι το οποίο συμβαίνει και με το Ιράν ενώ η περιοχή της Σαουδικής Αραβίας είναι «ρεζερβέ» από τις ίδιες τις ΗΠΑ. Άρα τί μένει;

H Ανατολική Μεσόγειος μέλει να αποτελέσει την νέα πηγή παραγωγής και εξαγωγής υδρογονανθράκων προς την ΕΕ η οποία προβλέπεται να αντικαταστήσει την Κεντρική Ασίας στα σχέδια της Δύσης για την σταδιακή απεξάρτηση της ΕΕ από την Μόσχα. Εάν η Ανατολική Μεσόγειος φέρει στην επιφάνεια τους θησαυρούς της τότε είναι σίγουρο πως η ΕΕ θα βρει «μέσα στην αυλή» της μία τεράστια πηγή ενέργειας η οποία θα της επιτρέψει να εφαρμόσει πιο ανεξάρτητες πολιτικές απέναντι στην Ρωσία, και φυσικά όπως εκτιμούν οι ΗΠΑ αυτό θα τους επιτρέψει να κρατήσουν την Μόσχα μακριά από τις θερμές θάλασσες. Με άλλα λόγια η Ανατολική Μεσόγειος θα αποτελέσει στο άμεσο μέλλον το βαρόμετρο της σύγκρουσης για την κυριαρχία στην Ευρασία τον 21ο αιώνα και εντεύθεν.

Αντιλαμβανόμενοι όλα τα παραπάνω η εξίσωση στην περιοχή μας γίνεται πολύ απλή: Αυτή τη στιγμή ΟΛΟΚΛΗΡΗ η Ανατολική Μεσόγειος βρίσκεται στο στάδιο μίας τρομακτικής γεωπολιτικής ανακατανομής ισχύος και ισορροπίας η οποία σκοπό έχει να δημιουργήσει όλες αυτές τις συνθήκες οι οποίες θα επιτρέψουν στην Δύση να εκμεταλλευθεί τα ενεργειακά αποθέματα της περιοχής. Αυτό που πρέπει να γίνει απολύτως ξεκάθαρο είναι πως ο σχεδιασμός δεν προβλέπει μακροχρόνιες «ζυμώσεις» αλλά το «Blitzkrieg» των εξεγέρσεων και των ανακατατάξεων στην περιοχή πρόκειται να ακολουθηθεί από ένα νέο «new deal» το οποίο σκοπό έχει να μοιράσει την ενεργειακή τράπουλα κατά έναν τέτοιο τρόπο ώστε να γίνει δυνατή η εξόρυξη του υποθαλάσσιου φυσικού αερίου και η εξαγωγή του στην Ευρώπη πολύ σύντομα.

Ο συντελούμενος γεωπολιτικός αναπροσανατολισμός της περιοχής είναι ξαφνικός, θα είναι καθοριστικός και οι εξελίξεις θα τρέχουν τόσο γρήγορα ώστε δεν θα τις προλαβαίνουμε. Και εδώ ερχόμαστε στο ζήτημα της χώρας μας...

Ελλάδα: Γίνεται να λείπει ο... Οδυσσέας;

Είτε το θέλουμε είτε όχι, η Ελλάδα, με τις αχανείς θαλάσσιες εκτάσεις που ελέγχει ή θα ελέγξει εάν και εφόσον ανακηρύξει τις Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ), πρόκειται να αποτελέσει την χώρα κλειδί για την παραγωγή και εξαγωγή του φυσικού αερίου προς την Ευρώπη. Φυσικά το ίδιο συμβαίνει και για την περίπτωση της Κύπρου αλλά και του Ισραήλ.

Με άλλα λόγια, για να μπορέσει η Ελλάδα να λειτουργήσει, χάριν της Ευρώπης αλλά και για το δικό της το καλό θα πρέπει να ανακηρύξει ΑΟΖ και να ξεκινήσει την εξόρυξη. Αυτό όμως για να συμβεί θα πρέπει να υπάρξουν οι απαραίτητες συνθήκες στον «περίγυρο» έτσι ώστε η Ελλάδα να μπορέσει χωρίς πρόβλημα να ανακηρύξει ΑΟΖ, η οποία φυσικά και πρόκειται να αποτελέσει ευρωπαϊκή περιοχή, άρα πλήρως εκμεταλλεύσιμη από την πεινασμένη για ενέργεια ΕΕ.

Συμβαίνουν όμως γεγονότα τα οποία θα μπορούσαν να διαμορφώσουν μία «βολική» για την Ελλάδα κατάσταση για την ανακήρυξη ΑΟΖ και έναρξη εκμετάλλευσης των υποθαλάσσιων κοιτασμάτων της αλλά και για την δημιουργία ενός συνεχόμενου «διαδρόμου» ΑΟΖ Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ ο οποίος θα επιτρέψει στην μεταφορά και των Κυπριακών και Ισραηλινών αποθεμάτων στην Ευρώπη;

Υπενθυμίζεται πως η Τουρκία για να αποτρέψει τον κίνδυνο ανακήρυξης Ελληνικής ΑΟΖ είχε προσεταιριστεί την Αίγυπτο και την Λιβύη, με τις οποίες προσπαθούσε να δημιουργήσει θέμα στο Καστελόριζο και στην Γαύδο αντιστοίχως. Τι έχει συμβεί τους τελευταίους μήνες σε αυτές τις χώρες;

To καθεστώς του Χόσνι Μουμπάρακ που συνομιλούσε με την Τουρκία για την ΑΟΖ, μη λαμβάνοντας υπόψη του το Καστελόριζο, κατόπιν φυσικά της ελληνικής εγκληματικής ενέργειας του 2003 που απέτρεψε την Κύπρο από το να υπογράψει με την Αίγυπτο ΑΟΖ που να λαμβάνει υπόψη της το Καστελόριζο (για περισσότερες πληροφορίες δείτε αντίστοιχο άρθρο στο τεύχος αυτού του μήνα του περιοδικού ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΗ ΙΣΟΡΡΟΠΙΑ & ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ το οποίο κυκλοφορεί στα περίπτερα), κατέρρευσε με συνοπτικές διαδικασίες. Ο δε Συνταγματάρχης Μουαμάρ Καντάφι που δεν δεχόταν την Γαύδο ως νήσο με ΑΟΖ πνέει και αυτός τα λοίσθια. Ας έχουμε στο νου μας πως ακόμα και αν ο Λίβυος ηγέτης δεν αποχωρήσει από την εξουσία το πλέον σίγουρο είναι πως η ανατολική Λιβύη τουλάχιστον, δηλαδή το κομμάτι που «βλέπει» προς Ελλάδα, δηλαδή προς Γαύδο και Κρήτη, δεν πρόκειται να επανέλθει υπό τον έλεγχό του.

Να συνεχίσουμε; Είναι τυχαίο πως ο Τούρκος πρόεδρος Αμπντουλάχ Γκιουλ μετέβη άμεσα, μετά την καθεστωτική αλλαγή, στην Αίγυπτο για συζητήσεις με την νέα ηγεσία της χώρας, ενώ είναι τυχαίο που ο Τούρκος πρωθυπουργός Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν δεν θέλει να ακούσει για επέμβαση στην Λιβύη και η τουρκική κυβέρνηση ουσιαστικά κρατάει μία διπρόσωπη στάση αναφορικά με τις επιχειρήσεις στην Λιβύη; Ας υπογραμμίσουμε εδώ πως η μη έγκριση, μέχρι στιγμής, του σχεδίου επιχειρήσεων του ΝΑΤΟ για την Λιβύη οφείλεται, εκτός της Γερμανίας, και εν πολλοίς στην Τουρκική αρνητική στάση και τακτική κωλυσιεργίας που ακολουθεί για το θέμα.

Τι προσπαθούμε να πούμε με όλα αυτά; Όσο απίθανο και να φαίνεται η όλη κατάσταση στην στεριά της Βορείου Αφρικής, ειδικά στην Αίγυπτο και Λιβύη, έχει άμεσο αντίκτυπο στο τι ακριβώς πρόκειται να συμβεί στην θάλασσα της περιοχής και στο κατά πόσο η Ελλάδα, η Κύπρος και το Ισραήλ θα καταφέρουν να δημιουργήσουν την ενεργειακή αποθήκη της Ευρώπης η οποία θα επιτρέψει στην Γηραιά Ήπειρο να ακολουθήσει μία ποιο ανεξάρτητη πολιτική αλλά και να αντιμετωπίσει την τεράστια οικονομική και κοινωνική κρίση που την μαστίζει.

Επανερχόμενοι λοιπόν στο βασικό ερώτημα της παρούσας ανάλυσης, δηλαδή στο κατά πόσο είναι σωστό ή λάθος η Ελλάδα να συμμετάσχει στην επιχείρηση στην Λιβύη αναρωτιόμαστε εάν είναι δυνατόν μετά από όλα αυτά να υπάρχει εχέφρων άνθρωπος στην χώρα μας που να πιστεύει πως αντί να αναλάβουμε τις ευθύνες μας σε μία τεράστια περιοχή η οποία δυνητικά μας ανήκει, δηλαδή την περιοχή νοτίως της Κρήτης. θα ήταν καλύτερα να κυνηγήσουμε... ανεμόμυλους για ακόμα μία φορά.

Ας σημειώσουμε πως φυσικά και η Δύση δεν μας έχει αγαπήσει ξαφνικά, ούτε θέλει το καλό μας έτσι απλά μέσω μίας ανιδιοτελούς στάσης. Η αλήθεια είναι πως η Δύση αυτή τη στιγμή διαμορφώνει μία κατάσταση στην περιοχή μας η οποία θα της επιτρέψει να αποκτήσει ενεργειακή αυτάρκεια. Λόγω όμως γεωγραφίας αυτοί που θα πρέπει να λειτουργήσουν ως οι θεματοφύλακες και βασικοί παράγοντες αυτής της προσπάθειας είμαστε εμείς (Ελλάδα και Κύπρος). Αποτέλεσμα είναι να δημιουργούνται σταδιακά οι συνθήκες για να ανακηρύξουμε ΑΟΖ χωρίς να αντιμετωπίζουμε σοβαρές αντιδράσεις από τυχών... θιγόμενους, ή εάν αυτοί αντιδράσουν να μην μπορούν να πετύχουν τίποτα.

Αφού λοιπόν αντιληφθούμε πως δυστυχώς ή ευτυχώς αυτό που συμβαίνει στην περιοχή «μας συμφέρει» θα πρέπει να βοηθήσουμε στο μέτρο του δυνατού στην προσπάθεια της Δύσης για ενεργειακή ανεξαρτησία και ασφάλεια. Επιπροσθέτως, με το να στέλνουμε δυνάμεις στα όρια της Ελληνικής ΑΟΖ νοτίως της Γαύδου, ουσιαστικά και εμπεδώνουμε τα κυριαρχικά μας δικαιώματα στην περιοχή. Φυσικά και δεν αναφερόμαστε στην άμεση εμπλοκή μας σε καθαρά πολεμικές επιχειρήσεις αλλά υπογραμμίζουμε πως η παρουσία μας θα πρέπει να είναι αναβαθμισμένη στο έπακρο και με κάθε ευκαιρία θα πρέπει να επιδεικνύουμε την σημαία μας στην περιοχή.

Οι ΗΠΑ για έναν «περίεργο» λόγο ονόμασαν την επιχείρηση ΑΥΓΗ ΤΗΣ ΟΔΥΣΣΕΙΑΣ, ας μην ξεχνάμε πως η ευρύτερη περιοχή εκτιμάται πως αποτελούσε το βασίλειο των Λωτοφάγων οι οποίοι έκαναν τους ταξιδιώτες να «ξεχνάνε»... Στο ερώτημα λοιπόν εάν ο ίδιος ο Οδυσσέας θα πρέπει να βρεθεί εκεί η απάντηση είναι ένα μεγάλο ΝΑΙ αφού μόνο έτσι θα μπορέσει όχι να «ξεχάσει» αλλά να «θυμηθεί» και να βρει ξανά τον δρόμο του προς την... Ιθάκη η οποία δεν είναι τίποτα άλλο από την προσπάθεια δημιουργίας ενός καλύτερου μέλλοντος για τον τόπο μας.

Λιβύη και ο μουσουλμανικός «κίνδυνος»...

Κλείνοντας το σύντομο αυτό σημείωμα ας προσπαθήσουμε να απαντήσουμε στους φόβους περί μουσουλμανικών «αντιποίνων» στην Ελλάδα. Ως απάντηση καλό θα ήταν οι επικριτές της επέμβασης να απαντήσουν το κάτωθι ερώτημα: Έως σήμερα όσοι βρίσκονται στην Ελλάδα και ετοιμάζουν ότι ετοιμάζουν δεν θα μπορούσαν να βρουν αφορμές για τις προβοκάτσιές τους και περιμένουν την Ελληνική στάση στο θέμα της Λιβύης; Δηλαδή η έως σήμερα εμπειρία με τα δήθεν «Κοράνια» που... σκίζονται ανά πάσα στιγμή και οι μολότοφ που πέφτουν σε «χώρους λατρείας» ή περιστατικά τύπου «Νομικής» και «Υπατία» δεν αρκούν για να βγάλουν διαφόρους μετανάστες ή μη στους δρόμους... η Λιβύη μας μάρανε...

Αυτές είναι αναλύσεις ανθρώπων οι οποίοι είτε δεν κατόρθωσαν ποτέ να ξεφύγουν από τον Ψυχρό Πόλεμο, είτε να κατανικήσουν τις βαθιά χαραγμένες στερεοτυπικές τους πεποιθήσεις για διαφόρους «κατατρεγμένους» ανά την υφήλιο. Όχι ότι δεν υπήρχαν και δεν υπάρχουν αδικημένοι στον άδικο κόσμο που ζούμε. Αλλά αυτό που ουδέποτε αντιλήφθηκαν ήταν το ότι είχαν μετατραπεί σε πιόνια της επικοινωνιακής στρατηγικής (κάποτε το έλεγαν «παραπληροφόρηση, προπαγάνδα, αγκιτάτσια» κ.λπ.) κάποιων, των οποίων τα γεωπολιτικά τους συμφέροντα εξυπηρετούνταν από την «επαναστατική διάθεση» των χρήσιμων… αφελών (άλλη είναι η λέξη που συμπληρώνει τον συγκεκριμένο όρο, δεν την αναφέρουμε σεβόμενοι τις αναμφισβήτητα αγνές προθέσεις τους).

Με τον τρόπο όμως αυτό έχει καταδικαστεί η ελληνική εξωτερική πολιτική εδώ και πολλά χρόνια, ενώ η Ελλάδα και οι Έλληνες βλέπουν τον κόσμο με έναν μοναδικό – παραμυθένιο – δικό τους τρόπο. Κι αυτή, δυστυχώς, είναι μια από τις αιτίες που μας έχει οδηγήσει στο παρόν κατάντημα…

  • Δεν υπάρχει σωτηρία, μόνο η αναμονή του τέλους

Μετά την τραγική εικόνα που παρουσίασε για μια ακόμα φορά η ελληνική διπλωματία στην τελευταία σύνοδο κορυφής, παρατηρούμε μια μετάλλαξη της κυβερνητικής προπαγάνδας, μια απέλπιδα προσπάθεια να αναχαιτιστεί η βαρύνουσα πραγματικότητα των αριθμών και να περάσει ένα μήνυμα ‘’θα σας στύψουμε κι άλλο, γιατί τώρα πετύχαμε ευνοϊκότερους όρους και θα βγούμε στις αγορές’’.

Μοχλός της νέας μετάλλαξης, με κύριο εκφραστή τη γνωστή φυλλάδα του Φαλήρου, είναι γενικώς μια κάποια "ανάπτυξη" και ειδικώς μια αγωνία να επιστρέψει το Α.Ε.Π. σε θετικό πρόσημο. Με λίγα λόγια, οι φωστήρες που μας πήραν στο λαιμό τους και μας οδήγησαν στη φτώχεια, όχι μόνο δεν παραδέχονται τα εγκληματικά τους λάθη, αλλά επιπλέον πιστεύουν ότι μια αύξηση του Α.Ε.Π., θα έλυνε ως δια μαγείας το πρόβλημα του χρέους.

Οι υποψιασμένοι αναγνώστες, θα πρέπει να γνωρίζουν τη σχέση του Α.Ε.Π. με την πραγματική οικονομία και πώς αυτό χρησιμοποιήθηκε διαδοχικά από τις προηγούμενες κυβερνήσεις, για να κρύψει το διογκούμενο χρέος κάτω από το χαλί.

Ε, λοιπόν, το Α.Ε.Π. δεν έχει καμία σχέση με την πραγματική οικονομία. Είναι ένας απλός δείκτης, ο οποίος μας επιτρέπει να μετράμε και κυρίως να συγκρίνουμε οικονομικά μεγέθη. Λέμε λοιπόν ότι το χρέος μας είναι 150% του Α.Ε.Π., πράγμα που σημαίνει ότι αν το Α.Ε.Π. αυξηθεί, τότε το χρέος θα γίνει π.χ. 130%, άρα θα έχει μειωθεί λογιστικά, (αλλά θα έχει αυξηθεί σε πραγματικούς αριθμούς). Τρίχες.

Αυτό που καθορίζει την πραγματική οικονομία (επαναλαμβάνουμε: Την πραγματική οικονομία) είναι ο δείκτης Χρέους – Εσόδων. Με απλά λόγια, η δύναμη της ελληνικής οικονομίας και κάθε οικονομίας είναι τα έσοδα που μπορεί να μαζεύει κάθε χρόνο.

Η δυνητική δύναμη της ελληνικής οικονομίας είναι περίπου 60 δισ. ευρώ. Όσο λοιπόν και αν μειωθεί ή αυξηθεί το Α.Ε.Π., η δύναμή μας θα παραμείνει κοντά στα 60 δισ., όσα δηλαδή μπορούμε να μαζεύουμε από φόρους και άλλα έσοδα. Με αυτά τα 60 δισ. θα πρέπει να είμαστε σε θέση να πληρώνουμε μισθούς και συντάξεις, να ενισχύουμε υγεία και παιδεία και να αποπληρώνουμε το χρέος. Ακόμα λοιπόν και αν το Α.Ε.Π. τρέξει με +10%, πάλι εμείς με 60 δισ. πρέπει να κάνουμε όλη τη δουλειά.

Στις τράπεζες όλου του δυτικού κόσμου υπάρχει ένας βασικός κανόνας χρηματοδοτήσεων. Αυτός λέει εν ολίγοις ότι μια επιχείρηση μπορεί να δανειστεί τόσα, όσα τα ετήσια έσοδά της (κύκλος εργασιών, ελληνιστί τζίρος). Ένας δεύτερος βασικός κανόνας λέει ότι η ίδια επιχείρηση δεν μπορεί να διαθέτει παραπάνω από το 30% των εσόδων, για την αποπληρωμή των χρεών της. Κάθε παράβαση των παραπάνω κανόνων θέτει την όποια επιχείρηση υπό καθεστώς αυστηρής επιτήρησης.

Στην περίπτωση της ελληνικής οικονομίας οι κανόνες μεταφράζονται ως εξής:

  • Για να κριθεί βιώσιμη η οικονομία ο συνολικός δανεισμός (χρέος) δεν θα πρέπει να ξεπερνά τα 60 δις. Σήμερα το χρέος είναι 348 δις και ανεβαίνει.
  • Για να κριθεί ομαλή η εξυπηρέτηση του χρέους, οι ετήσιες δόσεις δεν θα πρέπει να ξεπερνούν τα 18 δις. Τα νούμερα που έχει να αντιμετωπίσει η χώρα τα επόμενα χρόνια, με επιμήκυνση ή χωρίς, ξεπερνούν το νούμερο αυτό επί 3 ή 4 σε ετήσια βάση.

Αντιλαμβάνεστε ότι για τους δανειστές της ελληνικής οικονομίας, που κάτι τέτοια τα διδάσκουν στους νεοπροσλαμβανόμενους στα πολυτελή μαγαζιά τους, όχι μόνο δεν υπάρχει οδός επιστροφής, παρά μόνο η αναμονή της εξαγγελίας του μοιραίου.

Αφού λοιπόν είναι αδύνατον να επιχειρηματολογήσει η κυβέρνηση ως προς τα πραγματικά νούμερα, έχει επιστρατεύσει για εσωτερική κατανάλωση τη μέθοδο του Α.Ε.Π., που με τόση μαεστρία εφάρμοσαν οι κυβερνήσεις Σημίτη και Καραμανλή, σπρώχνοντας τη χώρα στο γκρεμό της χρεοκοπίας. Επισημαίνουμε εδώ ότι το Α.Ε.Π. και η αυξητική του –με κάθε κόστος- πορεία, αποτελεί το sine qua non του νεοφιλελευθερισμού, με πατριάρχη της στη χώρα μας τον κ. Μάνο.

Θα θέλαμε να υπενθυμίσουμε στον κ. Υπουργό Οικονομίας πόσα είναι ακριβώς τα έσοδα του κράτους και πόσο είναι το χρέος και να του δώσουμε μια συμβουλή:

  • Να πει την αλήθεια στους Έλληνες Πολίτες, να σταματήσει να αερολογεί περί ανάπτυξης και επιστροφής στις αγορές και να προσπαθήσει, όσο είναι ακόμα καιρός, να αποτρέψει την εκποίηση της περιουσίας της πατρίδας μας.

Κακοφωνίξ






Σε ένα διάσημο παιδικό γερμανικό βιβλίο υπάρχει ένας αξέχαστος ήρωας: ο γίγαντας φάντασμα. Όταν τον βλέπεις από μακριά μοιάζει με γίγαντα, όσο πλησιάζεις τόσο μικραίνει. Σε ένα βιβλίο του Μίκαελ Έντε, ο γίγαντας φάντασμα μετατρέπεται σε έναν απλό, φυσιολογικού αναστήματος, γέρο με μακριά γενειάδα.

Ό,τι ακούμε για τις αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου παραπέμπει σε αυτόν τον αξιοθρήνητο γέροντα. Όλες οι διαδοχικές αποφάσεις του Συμβουλίου για την επίλυση της κρίσης της Ευρωζώνης έδειχναν εντυπωσιακές. Η συμφωνία της 11ης Μαΐου όχι μόνο φάνταζε λογική, αλλά ήρθε και σαν έκπληξη. Δυστυχώς όσο περισσότερο την εξετάζεις, τόσο πιο πολύ αντιλαμβάνεσαι τη μηδαμινή σημασία της.

Ο πιο καταφανής γίγαντας φάντασμα είναι ο Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Σταθερότητας που θα αποτελέσει τον μόνιμο μηχανισμό αντιμετώπισης της κρίσης μετά το 2013. Όταν ανακοινώθηκε ότι ο μηχανισμός θα μπορεί να αγοράζει κρατικά ομόλογα από την πρωτογενή αγορά, το πράγμα φάνηκε σαν μεγάλη γερμανική υποχώρηση. Όμως πρόκειται για απάτη.

Ο ευρωπαϊκός μηχανισμός δεν θα μπορέσει, για παράδειγμα, να στηρίξει την Πορτογαλία μέσα στους επόμενους μήνες που η χώρα θα πρέπει να αναχρηματοδοτήσει μεγάλο μέρος εκδόσεων ομολόγων της που λήγουν. Αν η Πορτογαλία δεν μπορεί να αντλήσει κεφάλαια από τις αγορές θα υποχρεωθεί να αποδεχτεί το τυπικό πρόγραμμα χρηματοδοτικής στήριξης στο πλαίσιο μιας ευρωπαϊκής διάσωσης. Μόνο μετά από κάποια χρόνια, όπου μια φτωχή και μετασχηματισμένη Πορτογαλία θα βγει από τη λιτότητα με σχέδια για επιστροφή στις κεφαλαιαγορές, θα μπορεί ο ευρωπαϊκός μηχανισμός να τη βοηθήσει αγοράζοντας μικρό μέρος των ομολόγων της σαν δανειστής εσχάτου καταφυγίου.

Και τι γίνεται με τις αποφάσεις για αποδοχή της αύξησης των κονδυλίων του μηχανισμού ως τα 500 δις ευρώ; Δεν είναι ουσιαστικό μέτρο; Η αύξηση των κονδυλίων δεν καθιστά αποτελεσματικότερο τον μηχανισμό; Όχι, καθόλου. Αν ο μηχανισμός μπορούσε να λειτουργεί ελεύθερα στις πρωτογενείς και δευτερογενείς αγορές, η αύξηση των κονδυλίων του θα ήταν σημαντική. Αλλά με τις λειτουργίες του περιορισμένες, η αύξηση αυτή δεν είναι σημαντική. Αν θες να ψαλιδίσεις τις δυνατότητες του ευρωπαϊκού μηχανισμού ο πιο έξυπνος τρόπος να το κάνεις είναι να βάλεις περιορισμούς στο τι θα μπορεί να κάνει με αυτά τα περισσότερα χρήματα. Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο κατέληξε σε μια συμφωνία που μοιάζει με μεγάλο πακέτο – αλλά στην πραγματικότητα είναι μικρό.

Ο δεύτερος γίγαντας φάντασμα είναι το λεγόμενο Σύμφωνο για το Ευρώ. Υποτίθεται ότι θα αλλάξει τους βασικούς κανόνες λειτουργίας της Ευρωζώνης αποδεχόμενος την ανάγκη για συντονισμό πολιτικών σε νέες περιοχές της μακροοικονομικής πολιτικής. Μέσα σε ελάχιστες μέρες συνειδητοποιήσαμε πόσο κενή περιεχόμενου είναι αυτή η υπόσχεση. Μετά το πυρηνικό ατύχημα της Ιαπωνίας, η γενικά υπέρμαχος της πυρηνικής ενέργειας Γερμανίδα καγκελάριος Αγγέλα Μέρκελ έλαβε μια ξαφνική απόφαση για το κλείσιμο επτά γερμανικών πυρηνικών αντιδραστήρων. Η ενεργειακή πολιτική δεν αποτελεί βέβαια τμήμα της διαδικασίας συντονισμού, αλλά αν λάβουμε υπόψη μας την μακροοικονομική επίπτωση αυτής της απόφασης στις τιμές της ενέργειας και τον πληθωρισμό, έχουμε μια ιδεώδη ευκαιρία για να δούμε την πραγματική βούληση για συντονισμό πολιτικής μέσα στην Ευρωζώνη. Γνωρίζουμε ότι τουλάχιστον μια μικρή χώρα της Ευρωζώνης έμαθε αυτές τις αποφάσεις από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης και μάλλον δεν είναι η μοναδική. Η ΕΕ και τα κράτη μέλη της παραμένουν ακόμα απροετοίμαστα για τον γενναίο νέο κόσμο των συντονισμένων πολιτικών.

Ένας τρίτος γίγαντας φάντασμα είναι η ανανέωση του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης. Το ευρώ έχει μόνο 11 χρόνια ζωής αλλά βρίσκεται ήδη στο τρίτο σύμφωνο του μετά την αποτυχία των δύο προηγούμενων. Η βασική ιδέα πίσω από τη μεταρρύθμιση είναι η ενίσχυση της διαδικασίας κυρώσεων με στόχο την επιβολή δημοσιονομικής πειθαρχίας – που η έλλειψή της θεωρήθηκε από τις ευρωπαϊκές ελίτ ως η βασική αιτία της κρίσης. Αφήνοντας κατά μέρος τα θετικά σημεία αυτής της πρότασης, το σύμφωνο είναι πολύ πιθανόν ότι θα αποτύχει στο μέλλον για τους ίδιους λόγους που απέτυχαν οι προηγούμενες εκδοχές του στο παρελθόν. Ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας Ζαν Κλοντ Τρισέ λέει ξανά και ξανά ότι η διαδικασία επιβολής κυρώσεων πρέπει να είναι αυτόματη. Γνωρίζουμε από την εμπειρία μας ότι οι επικεφαλής των κρατών και των κυβερνήσεων εξαρτώνται ο ένας από τον άλλον. Χρειάζονται ο ένας τον άλλον. Δεν πρόκειται να επιβάλλουν κυρώσεις ο ένας στον άλλον. Μπορεί να φανταστεί κανείς ότι το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο θα επιβάλει πρόστιμο στη Γαλλία;

Ο τέταρτος γίγαντας φάντασμα είναι η υπόσχεση για μια σοβαρή στρατηγική αντιμετώπισης της κρίσης των τραπεζών. Τα τεστ αντοχής των τραπεζών που θα λάβουν χώρα φέτος πάσχουν από τις ίδιες αδυναμίες που εμφάνιζαν τα απαξιωμένα περσινά τεστ. Δεν υπάρχουν σενάρια που να περιλαμβάνουν το ενδεχόμενο ενός εθνικού χρεοστασίου για την αποτίμηση των ομολόγων στο χαρτοφυλάκιο "διακράτησης ως τη λήξη" και – για να φανεί ο κυνισμός του συνολικού εγχειρήματος – η Γερμανία δεν έχει καν προετοιμαστεί για ένα νέο ταμείο αναδιάρθρωσης των τραπεζών που θα κληθεί να διαχειριστεί την ενδεχόμενη αποκατάσταση της κεφαλαιακής βάσης των τραπεζών της. Από τη στιγμή που η Γερμανία αρνείται να εφαρμόσει τους κανόνες κεφαλαιακής επάρκειας της νέας Συμφωνίας της Βασιλείας ΙΙΙ, οι τράπεζες είναι πολύ πιθανό να περάσουν τα τεστ αντοχής αβρόχοις ποσί. Η ετοιμότητα των Ευρωπαίων να επαναλαμβάνουν τα ίδια λάθη προκαλεί κατάπληξη…

Η προτεραιότητα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου είναι να τετραγωνίζει τα εθνικά πολιτικά συμφέροντα, διαχειριζόμενο παράλληλα τους τίτλους των ειδήσεων. Σ’ αυτό κάνει καλή δουλειά. Αλλά ακόμα δεν έχει καμιά στρατηγική επίλυσης της κρίσης. Γι’ αυτό πρέπει να είμαστε πολύ επιφυλακτικοί απέναντι στην υπόσχεση που έδωσαν οι Ευρωπαίοι ηγέτες ότι "θα κάνουν ό,τι απαιτείται" για να σώσουν το ευρώ. Ίσως η υπόσχεση αυτή αποδειχτεί ο έσχατος… γίγαντας φάντασμα.