Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

15 Μαρ 2012


'Ή εμείς είμαστε λωτοφάγοι ή οι πολιτικοί μας αδιόρθωτοι. Τους ακούς σε ραδιόφωνα και τηλεοράσεις και νομίζεις ότι βρίσκονται σε άλλη χώρα. Εκφέρουν έναν λόγο, του οποίου το κύριο χαρακτηριστικό είναι η προσπάθεια απενοχοποίησης της δικής τους παράταξης για την περιπέτεια της χώρας και η μετάθεση των ευθυνών στους αντιπάλους. Μα, καλά νομίζουν ότι τόσο εύκολα και προπαντός χωρίς εξαντλητική αυτοκριτική μπορούν να πείσουν τους πολίτες; Πιστεύουν ότι η περίοδος που ζούμε είναι ίδια με άλλες προεκλογικές; Εκτιμούν πως με ρητορική παλαιού τύπου μπορούν να πείσουν τους Ελληνες;

Η πρώτη ανάγνωση των λόγων οδηγεί στα προαναφερόμενα ερωτήματα. Οι ομιλητές φαίνεται να προσπαθούν τεχνηέντως να παραμερίσουν την πραγματικότητα, καθώς και την κατάσταση βρασμού, στην οποία βρίσκεται η κοινωνία. Σε δεύτερη, όμως, ανάγνωση και με μια στοιχειώδη ανάλυση, διαπιστώνεται πως ο λόγος των πολιτικών βρίσκεται σε αναντιστοιχία με την κοινωνία, ουσιαστικά δεν απευθύνεται στην κοινωνία. Ο λόγος τους τώρα έχει ως στόχο το κομματικό ακροατήριο. Υπηρετεί την επιδίωξη να συσπειρώσουν τις νυν και πρώην φίλιες δυνάμεις, οπαδούς και ψηφοφόρους. Βλέπετε μόνο αυτοί οι ολίγοι μπορούν να τους ακούσουν.

Οι υπόλοιποι πολίτες άλλα ζητούν. Θέλουν ολοκληρωμένο σχέδιο εξόδου από την κρίση. Με προτάσεις συγκροτημένες, κατανομή των βαρών σε όσους δεν συνέβαλαν στην προσπάθεια ανόρθωσης της χώρας και ανακούφιση των πλέον αδυνάτων. Δεν πρόκειται για πράξη κοινωνικής δικαιοσύνης μόνο. Είναι και η πιο ορθολογική πολιτική, χωρίς άλλη λιτότητα, που μπορεί να βγάλει τη χώρα από την κρίση.

Να αποκαταστήσει όλες τις … περικοπές που έκανε η κυβέρνηση του ιδίου και του ΓΑΠ υποσχέθηκε σήμερα ο Ευάγγελος Βενιζέλος καθώς αρχίζει η προεκλογική περίοδος.

Συγκεκριμένα ο υποψήφιος νέος αρχηγός του ΠΑΣΟΚ είπε σήμερα μεταξύ άλλων:

«Ακούω τη Νέα Δημοκρατία που λέει εμείς δεσμευόμαστε να επαναφέρουμε τα πολυτεκνικά επιδόματα και να αναπληρώσουμε τις συντάξεις μέχρι 700 ευρώ. Το βρίσκω τραγικά λίγο αυτό. Γιατί μόνο αυτό; Εγώ έχω πονέσει και έχω λυπηθεί, όχι μόνο γι’ αυτό, αλλά και για πολλές άλλες περικοπές. Και όλες πρέπει να αποκατασταθούν».

Ο εκπρόσωπος της Νέας Δημοκρατίας Γιάννης Μιχελάκης έκανε, σχετικά, την ακόλουθη δήλωση:

«Πραγματικά, πόση απόσταση έχουν αυτά που είπε, σήμερα, ο κ. Βενιζέλος από το “λεφτά υπάρχουν” του κ. Παπανδρέου; Προτού καν αναδειχθεί και επίσημα αρχηγός του ΠΑΣΟΚ, άρχισε να τάζει στους πάντες τα πάντα, υποσχόμενος αποκατάσταση όλων των αδικιών που έκαναν, για δύο χρόνια, ο ίδιος και η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ. Τελικά, ο κ. Βενιζέλος επιβεβαιώνει ότι δεν διαφέρει σε τίποτα από τον κ. Παπανδρέου».

Στο μεταξύ, υα πιο νοσηρά φαινόμενα κομματισμού αναβιώνουν, τις μέρες αυτές, υπουργοί του ΠΑΣΟΚ. Πρωτεργάτες ο κ. Βενιζέλος, ο κ. Οικονόμου, ο κ. Λοβέρδος και ο κ. Παπακωνσταντίνου, όπως κατήγγειλε 0 κ. Μιχελάκης. Ξεκίνησαν – χωρίς ίχνος ντροπής – και σχεδιάζουν να συνεχίσουν ένα όργιο ρουσφετολογικών προαγωγών και τοποθετήσεων “ημετέρων” σε νευραλγικά πόστα της Διοίκησης, με στόχο να βολέψουν δικούς τους και να επιβάλουν κομματικό έλεγχο στο κράτος. Πρόκειται για απαράδεκτη πρακτική, που δεν πρόκειται να γίνει δεκτή, τόνισε ο εκπρόσωπος της ΝΔ.

  • Το χορό άνοιξαν οι κ. Βενιζέλος και Οικονόμου – που προσποιούνται τώρα πως δεν καταλαβαίνουν – με 800 προαγωγές και τοποθετήσεις σε θέσεις κλειδιά, μέσα στους δυόμισι τελευταίους μήνες.
  • Την ίδια πρακτική συνεχίζει, τώρα, ο κ. Λοβέρδος, που – λίγες ημέρες πριν την προκήρυξη των εθνικών εκλογών – σπεύδει να ανανεώσει τις θητείες Διοικητών Νοσοκομείων και άλλων Φορέων για ακόμα δύο χρόνια, προκειμένου να “συνεχίσουν’ το έργο της πλήρους διάλυσης τρων Νοσοκομείων. Καταπατώντας κάθε δεοντολογικό κανόνα και κινούμενος από προφανή μικροπολιτικά ελατήρια, επιχειρεί να διασώσει ανθρώπους που είναι οι βασικοί υπεύθυνοι για τη σημερινή κατάντια του ΕΣΥ.
  • Το ίδιο παιχνίδι, ξεκίνησε και συνεχίζει ο κ. Παπακωνσταντίνου με διορισμούς νέων μελών στις διοικήσεις φορέων του τομέα της ενέργειας. Ενδεικτικά και ειδικότερα:
  • Διορίσθηκαν, στη ΔΕΗ, το Δεκέμβριο του 2011, νέα εκτελεστικά μέλη, με συμβάσεις ορισμένου χρόνου.
  • Διορίσθηκαν στον Ανεξάρτητο Διαχειριστή Μεταφοράς Ηλεκτρικής Ενέργειας (ΑΔΜΗΕ), Πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος, ενώ σχεδιάζονται τοποθετήσεις μελών του Δ.Σ.
  • Ταυτόχρονα ετοιμάζονται να τοποθετήσουν νέα διοίκηση στο Λειτουργό Αγοράς Ηλεκτρικής Ενέργειας (ΛΑΓΗΕ) και νέο Γενικό Διευθυντή στο Κέντρο Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας (ΚΑΠΕ).

Με δεδομένο ότι η παρούσα κυβέρνηση εκπληρώνει σύντομα το σκοπό για τον οποίο σχηματίσθηκε και η χώρα βρίσκεται ουσιαστικά σε προεκλογική περίοδο, ζητάμε να σταματήσουν άμεσα αυτές οι κομματικές και ρουσφετολογικές πρακτικές, δήλωσε ο κ. Μιχελάκης.

Και επειδή οι κ. Βενιζέλος και Οικονόμου προσποιούνται ότι δεν καταλαβαίνουν και ζητούν αποδείξεις για τα “έργα” τους, τους θυμίζουμε τις παρακάτω υπουργικές αποφάσεις για τοποθέτηση και προαγωγή υπαλλήλων:

  • Απόφαση 16-1-2012, Αρ. Πρωτ.: Δ2Α 1008097 ΕΞ 2012, Μετακίνηση υπαλλήλων.
  • Απόφαση 17-1-2012, Αρ. Πρωτ.: Δ2 1009243 ΕΞ 2011, Τοποθέτηση Προϊσταμένων οργανικών μονάδων επιπέδου Τμήματος.
  • Απόφαση 30-1-2012, Αρ. Πρωτ.: Δ2Α 1017460 ΕΞ 2012, Μετακίνηση υπαλλήλων.
  • Απόφαση 26-1-2012, Αρ. Πρωτ.: Δ2Α 1017020 ΕΞ 2012, Τοποθετήσεις υπαλλήλων.
  • Απόφαση 29-2-2012, Αρ. Πρωτ.: Δ2Α 1035369 ΕΞ 2012, Τοποθετήσεις υπαλλήλων.
  • Απόφαση 29-2-2012, Αρ. Πρωτ.: Δ2Α 1035371 ΕΞ 2012, Τοποθετήσεις υπαλλήλων
  • Απόφαση 1-3-2012, Αρ. Πρωτ.: Δ2Α 1035380 ΕΞ 2012, Τοποθετήσεις υπαλλήλων
  • Απόφαση 9-3-2012, Αρ. Πρωτ.: Δ2Α 1040025 ΕΞ 2012, Τοποθετήσεις υπαλλήλων
  • Απόφαση 13-3-2012, Αρ. Πρωτ. Δ2Α 1041194 ΕΞ 2012, Τοποθέτηση 138 Προϊσταμένων οργανικών μονάδων επιπέδου Τμήματος.



Το “ΙΓΜΕ” έχει έτοιμες τις έρευνες, εδώ και 15 χρόνια - Τώρα πρέπει η Ελλάδα να προχωρήσει αποφασιστικά στην εκμετάλλευση του ορυκτού πλούτου της χώρας, από την Κρήτη μέχρι τον Έβρο - Έωλες οι απειλές την Τουρκίας

Ύστερα από δεκαπέντε χρόνια αδράνειας και αδιαφορίας, ξεκίνησε πρόσφατα, τέλη του 2011, ένα πρόγραμμα ερευνών και αναζήτησης κοιτασμάτων πετρελαίου και φυσικού αερίου, από το υφυπουργείο Ενέργειας.

Το πρόγραμμα περιλαμβάνει έρευνες γεωπολιτικές, σεισμικές και τελικά γεωτρήσεις, από διεθνείς εταιρείες εξειδικευμένες στην αναζήτηση υδρογονανθράκων.

Ήδη προκηρύχθηκε διεθνής διαγωνισμός για έρευνες στο Ιόνιο – Ιωάννινα, Πατραϊκός Κόλπος, Κατάκολο – και νοτίως της Κρήτης, με πολλές εταιρείες να έχουν εκδηλώσει ενδιαφέρον.

Εξάλλου ετοιμάζονται διαγωνισμοί και για άλλες περιοχές, π.χ. στον Έβρο, στην Καβάλα, στις Σέρρες, στη Θεσσαλονίκη, στη Μεσσηνία,σ την Κρήτη.

Απορούμε και οργιζόμαστε για την εγκατάλειψη από το κράτος επί 15 χρόνια, των ερευνών για ανεύρεση πετρελαίου και ορυκτών, γιατί παλαιότερες έρευνες από το κρατικό Ινστιτούτο Γεωλογικών και Μεταλλευτικών Ερευνών, αλλά και από ξένα επιστημονικά ινστιτούτα, είχαν πολύ ενθαρρυντικά αποτελέσματα, όσον αφορά την ύπαρξη σχετικών κοιτασμάτων.

Αλλά οι κυβερνήσεις των τελευταίων ετών ήταν απορροφημένες από το καταναλωτικό πανηγύρι, που βέβαια γινόταν με δανεικά χρήματα και γι' αυτό τελικά οδήγησαν τη χώρα μας στη χρεωκοπία και είχαν εγκαταλείψει προσπάθειες πολλών ετών σε αυτόν τον τομέα, όπως είχαν ξεχάσει και την προσέλκυση ξένων επενδύσεων.

Ορισμένες γεωτρήσεις, που είχαν ανακαλύψει πετρέλαιο ή φυσικό αέριο, είχαν σφραγιστεί γιατί δεν ήταν συμφέρουσα η εμπορική αξιοποίησή τους.

Σήμερα όμως, με την άνοδο των τιμών των υδρογονανθράκων, κατέστη συμφέρουσα η εκμετάλλευσή τους και αυτό πλέον επιδιώκεται.

Ανασταλτικός παράγοντας για τις έρευνες υπήρξαν οι ποικίλες αντιδράσεις της Τουρκίας, που αυθαίρετα προβάλλει δικαιώματα, εκεί που δεν έχει, για αν εμποδίσει τη χώρα μας να εκμεταλλευτεί τα πετρέλαια του Αιγαίου.

Άλλωστε πολλές φορές έχει προτείνει τη συνεκμετάλλευση τους.

Υπενθυμίζουμε ότι το 1982, η Τουρκία απείλησε με πόλεμο, όταν η εταιρεία που αντλεί πετρέλαιο από τον Πρίνο – κοντά στη Θάσο – θέλησε να προχωρήσει σε γεωτρήσεις ανατολικά του νησιού, στα έξι ναυτικά μίλια, δηλαδή εντός των ελληνικών χωρικών υδάτων.

Το ίδιο συνέβη όταν επιχειρήθηκαν γεωτρήσεις μεταξύ Μυτιλήνης και Λήμνου, όπου υπάρχουν κοιτάσματα πετρελαίου.

Ακόμη και σήμερα η Τουρκία διατηρεί εχθρικές και αρπακτικές διαθέσεις έναντι της χώρας μας, όταν ισχυρίζεται ότι το νησί Καστελόριζο δεν έχει υφαλοκρηπίδα, ενώ κατά το διεθνές δίκαιο και τα νησιά έχουν υφαλοκρηπίδα. Και αυτό για να περιορίσει τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρα μας.

Η Κύπρος, όμως, μας δίνει το παράδειγμα:

Χάραξε την αποκλειστική Οικονομική Ζώνη της (ΑΠΖ) στη θάλασσά της και ήδη διενεργεί γεωτρήσεις που θα της εξασφαλίσουν φυσικό αέριο σίγουρα, αφού πρόκειται για το ίδιο κοίτασμα που έχει ανακαλύψει το Ισραήλ.

Η Τουρκία απείλησε την Κύπρο, έστειλε πολεμικά σκάφη και αεροπλάνα στο γνωστό οικόπεδο 12 της ΑΟΖ, αλλά δεν τόλμησε στρατιωτική επέμβαση, γιατί η εταιρεία που διενεργεί τις γεωτρήσεις, είναι αμερικανική, εβραϊκών συμφερόντων.

Η ταυτότητά της τα λέει όλα και εγγυάται την αδρανοποίηση του θρασέως γείτονα.

Η ελληνική κυβέρνηση πρέπει, εφαρμόζοντας τη Συνθήκη για το Δίκαιο της Θάλασσας, που θεσπίστηκε υπό την αιγίδα του ΗΕ και στην οποία έχει προσχωρήσει η χώρα μας και η Ευρωπαϊκή Ένωση, να ορίσει τα χωρικά μας ύδατα στα 12 ναυτικά μίλια και να χαράξει την ΑΟΖ σε όλες τις θάλασσές της και παράλληλα να αναθέσει γεωτρήσεις για ανεύρεση πετρελαίου και φυσικού αερίου σε μεγάλες αμερικανικές εταιρείες, εβραϊκών συμφερόντων και σε γαλλικές και γερμανικές εταιρίες, ώστε να μην τολμήσει η Τουρκία να πράξει το παραμικρό εναντίον μας.

Εξάλλου οι ΗΠΑ και οι μεγάλες χώρες – μέλη της ΕΕ, έχουν ήδη δείξει μεγάλο ενδιαφέρον για την ελληνική κινητικότητα για ανεύρεση πετρελαίου και φυσικού αερίου, που μαζί με τα αντίστοιχα κοιτάσματα του Ισραήλ και της Κύπρου, μπορούν να οδηγήσουν την ΕΕ στξην απεξάρτηση από το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο της Ρωσίας, που επιθυμούν διακαώς για γεωπολιτικούς λόγους.

Τα υπάρχοντα στοιχεία είναι ενθαρρυντικά για την ανεύρεση πετρελαίου, φυσικού αερίου και πολύτιμων ορυκτών, εφόσον βεβαίως ψάξουμε τη χώρα και τις θάλασσες μας.

Σημειωτέον, ότι όλες οι σχετικές δαπάνες μπορούν να βαρύνουν αποκλειστικά τις εταιρείες που θα αναλάβουν, κατόπιν διαγωνισμού, τις σχετικές έρευνες, δεδομένου ότι η οικονομική κατάσταση του ελληνικού δημοσίου, αλλά και η έλλειψη τεχνογνωσίας, δεν επιτρέπουν την ανάληψη από το κράτος όλων των σχετικών εργασιών. Ψάξτε παντού, είναι το ελπιδοφόρο μήνυμα.

Κατέπλευσαν σήμερα στο λιμάνι του Πειραιά τα τρία από τα τέσσερα πλοία της μόνιμης ναυτικής δύναμης του ΝΑΤΟ με την κωδική ονομασία SNMG1. Πρόκειται για την ολλανδική φρεγάτα (ναυαρχίδα) De RUYTER, τη γερμανική REINLAND και την καναδική CHARLOTTETOWN, ενώ το τέταρτο πλοίο, ισπανική φρεγάτα, βρίσκεται ελλιμενισμένο στο Ναύσταθμο της Σούδας.

Η συγκεκριμένη δύναμη που δρα στο πλαίσιο της ΝΑΤΟϊκής επιχείρησης Active Endeavour για την καταπολέμηση της τρομοκρατίας θα παραμείνει στον Πειραιά μέχρι τις 19 του μήνα και, στη συνέχεια, όπως γνωστοποίησε σήμερα ο διοικητής της Δύναμης, αρχιπλοίαρχος Μπεν Μπέκεριγκ, θα πραγματοποιήσει συνεκπαίδευση με πλοία του ελληνικού στόλου.

Εξάλλου, πριν από την άφιξή της στον Πειραιά η ΝΑΤΟϊκή δύναμη πραγματοποίησε προγραμματισμένη αντιαεροπορική βολή στο Πεδίο Βολής Κρήτης.

Ο διοικητής της Δύναμης δήλωσε, επίσης, ότι λόγω της κρίσης όλες οι επιχειρήσεις του ΝΑΤΟ σχεδιάζονται κατά τέτοιο τρόπο ώστε να έχουν το μικρότερο δυνατό κόστος, φέρνοντας για παράδειγμα το γεγονός ότι η συγκεκριμένη δύναμη έχει 4 πλοία αντί 8 που ήταν ο αρχικός σχεδιασμός.

Να γιατί δεν επενδύει κανείς στην Ελλάδα

Την απογοήτευσή του για την πορεία των διαπραγματεύσεων σε ότι αφορά στην πώληση της ΣΕΚΑΠ, εξέφρασε με ανακοίνωσή του το Ελληνο-Ινδικό Επιμελητήριο. Όπως σημειώνεται χαρακτηριστικά, "το επιμελητήριο εκφράζει την βαθιά του απογοήτευση για την οδυνηρή εξέλιξη της πρώτης - ιστορικής - προσπάθειας ινδικής εταιρίας να επενδύσει στη χώρα μας μετά την ανακοίνωση της Αγροτικής Τράπεζας ότι η Ινδική εταιρία Bommidala απέσυρε τη προσφορά της για την αγορά της Ελληνικής καπνοβιομηχανίας ΣΕΚΑΠ".

Το επιμελητήριο εκτιμά ότι η χώρα μας έχασε περίπου 26 εκατομμύρια ευρώ για την αγορά του 50% της εταιρίας και επιπλέον 17 εκατομμύρια ευρώ επενδύσεις. Επίσης στη συμφωνία προβλεπόταν η διατήρηση των υπαρχόντων θέσεων των εργαζομένων αλλά και η δημιουργία 100 νέων θέσεων εργασίας και εξηγεί ότι η ινδική επένδυση ναυάγησε "διότι ξαφνικά απεκαλύφθη ότι η ΣΕΚΑΠ είχε και άλλα πολλά χρέη, 10 εκατομμύρια ευρώ περίπου σε φόρους, που η Ελληνική πλευρά τους τα απέκρυψε. Επιπρόσθετα, η ΣΕΚΑΠ χρωστούσε αρκετά εκατομμύρια ευρώ φόρους στις Ηνωμένες Πολιτείες από το αποτυχημένο της άνοιγμα στην Αμερικανική αγορά πριν από 14 χρόνια. Είναι σαφές, ότι, εάν η Bommidala αγόραζε τη ΣΕΚΑΠ, αμέσως το Αμερικανικό δημόσιο θα κάτεσχε περιουσιακά στοιχεία της, αφού η Ινδική εταιρία έχει μεγάλες επενδύσεις στην Αμερική".

Δυστυχώς, συμπληρώνει το επιμελητήριο, "η πρώτη Ινδική επένδυση κατέληξε σε κακό Ελληνικό παράδειγμα για την Ινδική αγορά".

Το επιμελητήριο σημειώνει ότι τη στιγμή που η χώρα έχει ανάγκη, όσο ποτέ άλλοτε, τις επενδύσεις "οι αρμόδιοι παράγοντες της πολιτείας εξακολουθούν να χειρίζονται το λιγότερο με ερασιτεχνισμό τα ζητήματα της ανάπτυξης. Είναι οι επιλογές τους και τα μέτρα που λαμβάνουν, υπεύθυνα για αυτή την κατάσταση. Αν κάτι χρειαζόμαστε σήμερα είναι η αξιοπιστία. Και σύμφωνα με τις αποκαλύψεις της μέχρι στιγμής ειδησεογραφίας, δεν τη διαθέτουν. Κάποτε θα αντιληφθούν ότι οι επενδυτές δεν είναι υποψήφια θύματα αλλά μελλοντικοί συνεργάτες και εταίροι στην κοινή προσπάθεια για ανάπτυξη και ευημερία".

Το είπε προσφάτως ο Θάνος Μικρούτσικος στο απεργιακό φύλλο της «Ελευθεροτυπίας»: «Προτιμώ ένα άθλιο τέλος, παρά μια αθλιότητα χωρίς τέλος». Κι έχει δίκιο: η σωτηρία που επιτεύχθηκε με το «κούρεμα» και το δάνειο δεν είναι απλώς αμφίβολη, αλλά προϊδεάζει για μια πολυετή περίοδο αφόρητης ζωής στο όριο της επιβίωσης.

Τούτων δοθέντων -και με πιθανό το ενδεχόμενο να αποτύχει το φιλόδοξο πρόγραμμα και να βρεθεί επιβαρημένη η χώρα εκτός Ευρωζώνης, με χρέη από τα οποία ποτέ δεν θα μπορέσει να απαλλαγεί-, οι επικείμενες εκλογές θα διεξαχθούν σε μαύρο φόντο. Όμως, αυτή η εκλογική αναμέτρηση παρουσιάζει εξαιρετικό ενδιαφέρον και αξιοσημείωτες ιδιαιτερότητες. Συγκεκριμένα:

Πρώτον, για πρώτη φορά αναμένεται να λάβει σάρκα και οστά το θρυλούμενο, αλλά μηδέποτε πιστοποιηθέν «τέλος της μεταπολίτευσης». Δηλαδή, η δομική ρωγμή του δικομματισμού, που θα επιφέρει βαρύ τραύμα στα δύο κόμματα εξουσίας και θα επαναπροσδιορίσει τον ρόλο τους στην πολιτική σκηνή. Ακόμη κι αν δεν επιβεβαιωθούν πλήρως οι δημοσκοπήσεις (λυμφατικά ποσοστά σε σύγκριση με το παρελθόν), το βέβαιο είναι ότι το παλιό «μπετόν» στον κομματικό αυλόγυρο δεν υπάρχει πια.

Δεύτερον, για πρώτη φορά διαφαίνεται σοβαρό ενδεχόμενο να υπάρξει πολυκομματική Βουλή, καθώς πάνω από δέκα σχηματισμοί διεκδικούν με αξιώσεις την είσοδό τους στο Κοινοβούλιο. Τουλάχιστον αυτό δείχνουν μέχρι στιγμής οι δημοσκοπήσεις, οι οποίες -ειρήσθω εν παρόδω- είναι στην πλειονότητά τους περισσότερο αντιπροσωπευτικές από ποτέ.

Τρίτον, για πρώτη φορά στα χρόνια της μεταπολίτευσης η Αριστερά φαίνεται να συγκεντρώνει συνολικά τόσο μεγάλο ποσοστό. Εδώ ισχύει -ως γεγονός αντιστρόφως ανάλογο- ό,τι και για τα δύο κόμματα εξουσίας εις ό,τι αφορά τον επαναπροσδιορισμό του ρόλου. Με μια κρίσιμη διαφορά: ενώ οι πυλώνες του δικομματισμού ενδέχεται να συνεργαστούν και να συγκροτήσουν κυβέρνηση συνεργασίας, στην περίπτωση της Αριστεράς αυτό προβάλλει απολύτως ανέφικτο. Όχι μόνο επειδή το ΚΚΕ έχει επιλέξει προ πολλού τον μονήρη δρόμο του, αλλά διότι και οι δρόμοι του ΣΥΡΙΖΑ και της ΔΗΜΑΡ φαντάζουν -και είναι- ασύμπτωτοι. Πάντως, είναι γεγονός ότι η δημοσκοπικά ιλιγγιώδης άνοδος της Αριστεράς προβληματίζει τα μάλα τους ευρωπαίους εταίρους, δανειστές και επιτηρητές μας. Φοβούνται ότι ο ελληνικός ιός θα μολύνει ολόκληρο το ευρωπαϊκό σώμα, με προβλεπτές συνέπειες για την ασκούμενη πολιτική και την εν γένει καθεστωτική λογική.

Τέταρτον, για πρώτη φορά ενδέχεται να εισέλθει στη Βουλή ένας σχηματισμός φασιστικών προδιαγραφών και συμπεριφοράς, όπως είναι η Χρυσή Αυγή. Θλιβερή εξέλιξη, αλλά απολύτως εξηγήσιμη: η φαιά δράκα δεν αξιοποίησε απλώς τη γενική τραγική κατάσταση της κοινωνίας, αλλά εκμεταλλεύτηκε το κενό που αφήνουν στο θέμα της μετανάστευσης οι εξοργιστικές αφέλειες και η μυωπία της Αριστεράς και του ΠΑΣΟΚ. Με τον τρόπο τους, τα «κόμματα της προόδου» επιδότησαν τη Χρυσή Αυγή, καθώς οι χειμαζόμενοι πολίτες των προβληματικών συνοικιών -κάθε άλλο παρά φασίστες ή ακροδεξιοί οι περισσότεροι- ένιωθαν περιφρονημένοι από όλους, ενώ ταυτόχρονα εισέπρατταν συκοφαντικούς χαρακτηρισμούς από προοδευτικές πένες και διανοούμενους της δεκάρας. Κάποιοι εξ αυτών μάλιστα έχουν τη φαεινή ιδέα να απαγορευτεί διά νόμου η λειτουργία της Χρυσής Αυγής! Και δεν καταλαβαίνουν οι ανόητοι (;) ότι η εξέλιξη αυτή θα εκτινάξει στα ύψη το ποσοστό και την εμβέλεια της επίφοβης δράκας που εξελίχθηκε σε κόμμα.

Πέμπτον, για πρώτη φορά μπορεί να πει κανείς με βεβαιότητα ότι επέρχεται οριστικά το τέλος των δυναστειών που κυβερνούν επί δεκαετίες τον τόπο. Την έκλειψη του Καραμανλισμού, μετά την ήττα του Κώστα Καραμανλή στις προηγούμενες εκλογές, έρχεται να συνοδεύσει το τέλος του Παπανδρεϊσμού και η εξάλειψη του Μητσοτακισμού από τον πολιτικό χάρτη. Τόσο η Ντόρα Μπακογιάννη, ακόμη κι αν μπει το κόμμα της στη Βουλή, όσο και η παρουσία του Κυριάκου Μητσοτάκη ως βουλευτού αδυνατούν να επανασυστήσουν τον Μητσοτακισμό ως υπολογίσιμο πόλο κεντρικής εξουσίας. Το θαύμα που πέτυχε ο πατέρας τους δεν πρόκειται να επαναληφθεί. Άλλαξαν οι καιροί, και οι συνθήκες δεν το επιτρέπουν...

Έκτον, για πρώτη φορά το προεκλογικό κλίμα που θα διαμορφωθεί θα είναι ιδιότυπο και εντελώς διαφορετικό σε σύγκριση με οτιδήποτε είχαμε συνηθίσει κατά το παρελθόν. Η απελπισία και η συσσωρευμένη οργή κατά του δικομματισμού προϊδεάζουν για ταραχώδες πεδίο. Τα μέχρι στιγμής δείγματα είναι σαφή: γιαούρτια, προπηλακισμοί, μούντζες και απροκάλυπτα εχθρικές διαθέσεις, οι οποίες δεν προβληματίζουν απλώς τους πολιτικούς, αλλά τους ανησυχούν σφόδρα. Σχεδόν όλοι οι βουλευτές και υπουργοί των δύο «μεγάλων» κομμάτων δεν τολμούν να εμφανιστούν σε δημόσιο χώρο. Υπό αυτές τις συνθήκες, και με την κρίση να παροξύνεται καθημερινά, πώς θα βγουν στον κόσμο για την προεκλογική τους εκστρατεία; Εκτός κι αν κάποιοι υιοθετήσουν καμιά φαεινή ιδέα να αντιπαραβάλουν στις ομάδες των εξοργισμένων πολιτών δικές τους ομάδες προστασίας με «μπράβους» και αφοσιωμένους οπαδούς. Τότε δεν αποκλείεται να θρηνήσουμε θύματα...

Έβδομον και τελευταίο: Για πρώτη φορά τα κόμματα εξουσίας δεσμεύονται προεκλογικά για συνέχιση της ίδιας πολιτικής, ενδίδοντας πλήρως σε έξωθεν απροσχημάτιστες αξιώσεις. Πρόκειται για επιχείρηση δραστικής αλλοίωσης της λαϊκής θέλησης, που συνοδεύεται καιρό τώρα από τρομώδη προπαγάνδα και ιταμά εκβιαστικά διλήμματα. Μ' άλλα λόγια, επιχειρείται η υπονόμευση του δημοκρατικού στοιχειώδους και η αποδιάρθρωση της συνταγματικής τάξης. Που; Στην κοιτίδα της Δημοκρατίας!

Δυστυχώς, είναι γεγονός: Το «ευρωπαϊκό ιδεώδες», έτσι όπως προπαγανδίστηκε από τους κήρυκες του άκριτου και ομιχλώδους «ευρωπαϊσμού», όχι μόνο δεν εξασφάλισε οικονομική ευημερία στις χώρες-μέλη της Ένωσης, αλλά προκαλεί πολλαπλά κατάγματα στο μείζον θέμα της Δημοκρατίας. Θλιβερή εξέλιξη για την Ευρώπη του Διαφωτισμού και των ανοιχτών οριζόντων...
Ζούμε σε μία χώρα όπου ο πρωθυπουργός της την πούλησε καταρχήν στους Τούρκους και στη συνέχεια στους Γερμανούς και τους άλλους ευρωπαίους Ο υπουργός Οικονομικών της μαζί με τον επικεφαλής της Στατιστικής Υπηρεσίας της, την χρεοκόπησαν με τεχνικό τρόπο και την παρέδωσαν βορρά στο ΔΝΤ. Οι υπουργοί Εργασίας και Υγείας κατέστρεψαν την εργασιακή νομοθεσία και το κοινωνικό και ασφαλιστικό δίχτυ προστασίας της, μετατρέποντας την σε Ελ Ντοράντο της ανθρώπινης εκμετάλλευσης ή χώρα του τέταρτου κόσμου, με καπιταλισμό του 19ου αιώνα. Ο πρώην υπουργός Εξωτερικών της ήταν εκλεκτός και πουλέν της Καγκελαρίας και της σχολής αποικιοκρατίας του Μέττερνιχ.

Ζούμε σε μία χώρα που οι κάτοικοί της πουλήθηκαν από τις κυβερνήσεις της, τα μίντια του κατεστημένου, τους τραπεζίτες, τον κύκλο των βιομηχάνων της. Ζούμε σε μια χώρα όπου οι κρατικές εγγυήσεις είτε στα ομόλογα, είτε στο συνταγματικό και νομικό της πλαίσιο κατέρρευσαν σαν χάρτινοι πύργοι.

Στη χώρα αυτή οι απολογητές του Μνημονίου και τα υποχείρια του εξανδραποδισμού μας, θέλουν να μας πείσουν ότι βία είναι τα γιαουρτώματα και τα γιούχα. Ότι δεν είναι σωστό να γίνονται επεισόδια στις παρελάσεις. Ότι προβοκάτορες είναι αυτοί που οργανώνουν διαμαρτυρίες. Ότι κινδυνεύει το πολίτευμα της Δημοκρατίας από αυτά που γίνονται.

Δεν είμαστε με τα καλά μας! Τον καθωσπρεπισμό των πουλημένων και των «κλεφτοκοτάδων» τους τον επιστρέφουμε. Ναι είναι σωστό να μην αποδοθούν τιμές στη θλιβερή ομήγυρη των υπουργών και των ανώτατων αξιωματούχων που πούλησαν τη χώρα μας, λες και ήταν το οικόπεδο τη γιαγιάς τους. Ναι είναι υγιές και απόλυτα ορθό να τους κράζουμε γιορτάζοντας τον Κολοκοτρώνη, τον Καραϊσκάκη και την ημέρα της Επανάστασης των Ελλήνων. Ναι είναι ηθικά και εθνικά απολύτως σωστό να τους φωνάξουμε έστω και από μακριά, εξαιτίας των προστατευτικών τειχών που θα έχουν στηθεί, «Φωτιά και Τσεκούρι στους προσκυνημένους». Ναι είναι σωστό να πάρουν τα σκάγια τους αξιωματικούς που τους δίνουν άλλοθι, αποδίδοντας τους τιμές. Ναι είναι σωστό να πούμε στα παιδιά μας «φασκελώστε» τους βρομερούς μαυραγορίτες και τους Γερμανοτσολιάδες. Ναι είναι σωστό το γλέντι της ζωντανής αποδόμησης αυτών που έχουν αφήσει την Ελλάδα άοπλη και καταχρεωμένη, βάζοντας πέτρες στα κιβώτια με τα όπλα μας. Ναι δεν είναι θέμα Δεξιάς και Αριστεράς η κραυγαλέα αποδοκιμασία. Ναι θα χειροκροτήσουμε τα παιδιά της Ελλάδας, που θα παρελαύνουν με τα «κουρέλια» του Έθνους που οι εξομώτες «φραγκολεβαντίνοι» άφησαν πάνω τους. Ναι η σκλαβιά δεν έχει μέσα της κατανόηση και πολιτικά ορθή στάση.

Αλλά ότι και αν γίνει δεν θα είναι βία. Θα είναι απάντηση στη βία του ξενόφερτου και ξενόδουλου κατεστημένου της Siemens, των εκβιαζόμενων πολιτικών και πολιτικών. Θα είναι η απάντηση στα ρυπαρά πρόσωπα, ιδέες και συσχετισμούς που υπηρέτησε και υπηρετεί η άρχουσα τάξη –των Κοτζαμπάσηδων- αυτής της χώρας. Θα είναι η απάντηση στη βία της εξουσίας των δωσίλογων, που έκοψαν τους μισθούς, τις συντάξεις, τα φάρμακα των γερόντων και το γάλα των μικρών παιδιών. Θα είναι η πιο μεγαλοπρεπής και αυθόρμητη απόδειξη ότι οι Έλληνες δεν πάσχουν από το σύνδρομο της Στοκχόλμης όπως πολλοί στους διαδρόμους της διαπλοκής και στις σάλες της Ευρώπης πιστεύουν. Οι Έλληνες δεν αγαπούν τον βιαστή τους, ούτε τον τρομοκράτη που τους κρατά όμηρο στην εξαθλίωση. Όλοι μαζί τα φάγατε είναι η απάντηση του νοικοκυραίου στην ύβρη του Πάγκαλου του συστήματος της Μεταπολίτευσης.

Και ας γνωρίζουν οι υπουργοί, οι υπουργίσκοι και οι παρατρεχάμενοι του τίποτα ότι τα γιαούρτια και τα γιούχα κάνουν καλό και ότι αν συνεχίσουν να είναι τόσο άσχετοι με την πραγματικότητα που δημιουργούν και τόσο ανόητοι όσο οι πράξεις και οι επιλογές τους δείχνουν, σε λίγο καιρό ο νόμος του Λιντς, θα έρθει ως φυσική, αυτονόητη Δικαιοσύνη των πολλών, απέναντι στην κατοχή των εξουσιαστών τους.
Η ολέθρια διετία της Κυβέρνησης Γιώργου Παπανδρέου
Ο λαϊκισμός του ΠΑΣΟΚ και του απερχόμενου αρχηγού του, διέλυσε κυριολεκτικά, τον τόπο

Θυμηθείτε πως εξελίχθηκαν τα πράγματα την τελευταία διετία και πως φθάσαμε στην παρούσα κρίση.

Όλα άρχισαν προ τριών περίπου ετών, με τον λαϊκισμό που επέδειξε το ΠΑΣΟΚ έναντι της Κυβερνήσεως της Νέας Δημοκρατίας.

Ο κ. Παπανδρέου πολέμησε την κυβέρνηση Καραμανλή κατά τρόπο αδυσώπητο. Την υπονόμευσε σε όλα τα επίπεδα.

Έβαλε στόχο να την ρίξει πρόωρα από την εξουσία και τελικώς το πέτυχε.

Στις 2 Σεπτεμβρίου 2009, υπό τις διαρκείς απειλές του αρχηγού του ΠΑΣΟΚ ότι θα έριχνε την Κυβέρνηση Καραμανλή κατά την προεδρική εκλογή, ο τότε Πρωθυπουργός ανακοίνωσε την διενέργεια πρόωρων εκλογών στις 4 Οκτωβρίου 2009.

Συνεχής κατήφορος

Από την ημέρα εκείνη ο τόπος εισήλθε σε κατήφορο.

Επί 2,5 χρόνια οι Έλληνες δεν ακούσαμε μια θετική είδηση. Όλα ήταν και εξακολουθούν να είναι αρνητικά.

Η αρχή έγινε με την δημοσιονομική εκτροπή, την οποία υποτίθεται ότι “ανακάλυψε” ο κ. Παπανδρέου αφού έγινε Πρωθυπουργός.

Δοθέντος όμως ότι προεκλογικώς είχε διαβεβαιώσει ότι “λεφτά υπάρχουν”, έχασε πολύτιμο χρόνο χωρίς να λάβει μέτρα.

Έτσι το πρόβλημα του ελλείμματος μετεξελίχθηκε σε αδυναμία δανεισμού, με συνέπεια στις αρχές του 2010 η χώρα να φθάσει στα πρόθυρα χρεωκοπίας.

Η εκτίναξη των επιτοκίων δανεισμού της Ελλάδος εντός ολίγων μηνών από τις 150 στις 500 μονάδες βάσης, ήταν αποτέλεσμα των τραγικών λαθών του κ. Παπανδρέου.

Ως πρωθυπουργός ο κ. Παπανδρέου έφερε την χώρα στο επίκεντρο της παγκοσμίου επικαιρότητας και στο στόχαστρο των διεθνών αγορών.

Αντί να κάνει με σιωπηρό τρόπο ότι επιβάλλετε για να διορθώσει την κατάσταση που παρέλαβε, διέσυρε την Ελλάδα διεθνώς.

Την χαρακτήριζε ως χώρα όπου ανθεί η διαφθορά και όπου τίποτε δεν λειτουργεί σωστά, διαβεβαιώνοντας ότι με την δική του πολιτική όλα επρόκειτο να διορθωθούν.

Αλλά οι ξένοι – κυρίως οι αγορές – ενδιαφέρονταν πρωτίστως για την δανειακή αξιοπιστία της χώρας.

Ρωτούσαν λοιπόν τον Πρωθυπουργό πως είναι δυνατόν να περιορίσει τα δημοσιονομικά ελλείμματα χωρίς απολύσεις στον δημόσιο τομέα και εκείνος απαντούσε ότι “υπάρχουν άλλοι τρόποι”.

Για λόγους λαϊκισμού, ο κ. Παπανδρέου επέτεινε αντί να περιορίσει την δυσπιστία των ξένων.

Κατά την ολέθρια αυτή διετία, ο αριθμός των ανέργων στην χώρα μας αυξήθηκε κατά 500 χιλιάδες άτομα.

Εκτινάχθηκε σε τέτοιον βαθμό διότι ο αρχηγός του ΠΑΣΟΚ δεν ήθελε να θίξει την εκλογική του πελατεία που συνίστατο στους πάσης φύσεως κρατικοδίαιτους.

Τα σπασμένα του δημοσίου εκλήθη να πληρώσει ο ιδιωτικός τομέας.

Αντί να μειωθούν τα ελλείμματα του πρώτου, η Κυβέρνηση επέδραμε φορολογικά κατά του ιδιωτικού τομέα. Έτσι μέσα σε μια διετία η οικονομία παρέλυσε.

Το ότι η ύφεση έφθασε στο 7% ετησίως, οφείλεται στο πείσμα της Κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ να μην περιορίσει τον δημόσιο τομέα. Ήταν και αυτό προϊόν του λαϊκισμού.

Ασύδοτη προπαγάνδα

Οι φορολογικές επιδρομές και ο διωγμός της ιδιωτικής πρωτοβουλίας συνεχίσθηκαν ακόμη και όταν κατέστη πασίδηλο ότι προκαλούσαν ζημιά στην οικονομία.

Οι της τρόικας ζητούσαν απεγνωσμένα να δρομολογηθούν οι διαρθρωτικές αλλαγές, αλλά οι αμετανόητοι λαϊκιστές του ΠΑΣΟΚ ανθίστατο.

Πέρυσι οι εκπρόσωποι της τρόικας πρότειναν ένα γιγαντιαίο πρόγραμμα αποκρατικοποιήσεων και εκποίησης περιουσιακών στοιχείων του δημοσίου, αλλά ο κ. Παπανδρέου απάντησε ότι “δεν θα εκποιηθεί σπιθαμή ελληνικής γης”.

Η χώρα ήταν ένα βήμα προ της χρεωκοπίας, οι ξένοι πρότειναν λύσεις ώστε αυτή να αποφευχθεί, αλλά ο λαϊκισμός δεν επέτρεπε να δρομολογηθούν οι λύσεις.

Κάποιοι προτιμούσαν να επέλθει η καταστροφή, παρά να ληφθούν μέτρα που δεν θα άρεσαν στον απληροφόρητο ελληνικό λαό.

Οι λαϊκιστές είχαν πείσει την κοινή γνώμη ότι θα πωλούνταν ακόμη και αρχαιολογικοί χώροι! Ενώ η τρόικα απλώς ζητούσε να εκποιηθούν ανεκμετάλλευτα περιουσιακά στοιχεία που δεν υπήρχε λόγος να ανήκουν στο δημόσιο.

Ο λαϊκισμός δεν είχε αρχή και τέλος. Άρχισε με το “λεφτά υπάρχουν”.

Προχώρησε με τον πρωτοφανή διασυρμό της χώρας από τα χείλη του ίδιου του Πρωθυπουργού.

Συνέχισε με την άρνηση λήψης μέτρων πραγματικής εξυγίανσης του δημοσίου, για να μη θιγεί η εκλογική πελατεία του ΠΑΣΟΚ.

Έφθασε στο απόγειο με την αντίσταση που προέβαλε η Κυβέρνηση σε ότι θετικό πρότεινε η τρόικα.

Και κατέληξε στην χρεωκοπία του ελληνικού δημοσίου, που επισφραγίσθηκε με το “κούρεμα” του χρέους.

Ο λαϊκισμός του ΠΑΣΟΚ και του απερχόμενου αρχηγού του διέλυσε τον τόπο.

Σύμφωνα με έγγραφο του γερμανικού υπουργείου Οικονομικών που δημοσιοποίησε την περασμένη βδομάδα το πρακτορείο «Ρόιτερς», μέχρι τα τέλη του 2011 η Ελλάδα είχε πληρώσει στη Γερμανία τόκους ύψους 380 εκατ. ευρώ, οι οποίοι προέκυψαν από τη συμμετοχή της τελευταίας στο «πακέτο» του πρώτου μνημονίου.

Οποιος βιαστεί να πει «τζάμπα πράμα», καλό είναι να σκεφτεί το εξής:
Οι εγχώριοι «σωτήρες» - που πίνουν το αίμα του ελληνικού λαού για να πληρώνονται τόκοι 380 εκατ. ευρώ στους ξένους «σωτήρες» - ήταν αυτοί που, για να οριστικοποιηθεί η συμφωνία για το PSI, έφτασαν στο σημείο να περικόψουν ακόμα και τις επικουρικές συντάξεις των 200 και 300 ευρώ, αφού - όπως έλεγαν - «έπρεπε να εξοικονομήσουν» 325 εκατ. ευρώ...

Να, λοιπόν, ποιοι είναι οι κύριοι που υποτίθεται ότι δανείζονται για να... «εξασφαλίσουν μισθούς και συντάξεις στο λαό»!

Είναι οι ίδιοι πουμε το ένα χέρι κόβουν 325 εκατ. ευρώ από τις συντάξεις πείνας του λαού, και με το άλλο χέρι πληρώνουν (από τα χρήματα που έχουν αρπάξει από τις συντάξεις του λαού) τα 380 εκατ. ευρώ των τόκων που προκύπτουν - μόνο για τους κεφαλαιοκράτες της Γερμανίας - από εκείνα τα δάνεια που τα ξεκοκαλίζουν, μαζί, οι ντόπιοι «πατριώτες» πλουτοκράτες και οι αλλοδαποί «φιλέλληνες» των μονοπωλίων...

Μας είπαν ότι η κυβέρνηση Παπαδήμου συγκροτήθηκε με συγκεκριμένη αποστολή:
Να φέρει σε πέρας την υπόθεση του PSI, της νέας δανειακής σύμβασης και όλα όσα συγκροτούν τον κοινωνικό αφανισμό υπό την κωδική ονομασία «Μνημόνιο 2».

Ακούσατε, όμως, ποτέ να μας λένε ότι η συγκυβέρνηση, η συνύπαρξη, το συνεταιριλίκι του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ υπό τον κ. Παπαδήμο είχε, μεταξύ άλλων, ως αποστολή να φέρει σε πέρας - και μάλιστα με τον πλέον επαίσχυντο τρόπο - το οριστικό κουκούλωμα του σκανδάλου «Ζήμενς»;

Είναι προφανές ότι, για μια ακόμα φορά, επιβεβαιώνεται το ρηθέν ότι «στην πολιτική λέγονται πράγματα που δε γίνονται και γίνονται πράγματα που δε λέγονται».
Και κάτι ακόμα: ότι τα περισσότερα από αυτά που «δε λέγονται», ισοδυναμούν με πλήρη απόδειξη της πολιτικής ατιμίας εκείνων που τα διαπράττουν.

Το φωτομοντάζ είναι από το "Γρέκι"

Απορία προκαλούν κάποιες σφυγμομετρήσεις της κοινής γνώμης.

Όχι, βέβαια, σχετικά με τις αντιμνημονιακές πολιτικές δυνάμεις. Που κάποιες έχουν πολλαπλές μάλιστα αδυναμίες. Μεταξύ των οποίων φοβερότερη είναι η κατάρα της ασυνεννοησίας…

Σε τρόπον ώστε, σε τελική ανάλυση, να συγκαταλέγονται και αυτές στους στυλοβάτες των μνημονίων της προδοσίας και των σχετικών, σκοτεινών συνεπειών τους.

Αφού, εγκλωβισμένες καθεμιά τους στο γκέτο της ιδιοτέλειας και της μωροφιλοδοξίας τους, περιμένουν να σπεύσουν οι άλλοι να φιλήσουν-όπως του πάπα-την παντούφλα τους. Ή, διαφορετικά, είναι ευχαριστημένες με το να έχουν εξασφαλισμένο-a priori-το θρίαμβο του... τίποτα!…

Η απορία υπάρχει για τις προτιμήσεις του κοπαδιού των ψηφοφόρων, σχετικά με τα κόμματα της προδοσίας.

Αφού, όπως λέγεται, τα κόμματα του δοσιλογισμού συγκεντρώνουν το μεγαλύτερο ποσοστό-σε σύγκριση με τα υπόλοιπα κόμματα- του κοπαδιού των ψηφοφόρων.

Και μπαίνει το ερώτημα: Επιτέλους μπορεί να υπάρχουν, σ’ αυτό τον τόπο των τόσων αγώνων για τη δημοκρατία και την ελευθερία τόσοι πολλοί προδότες;

Γιατί, βέβαια, αυτοί, που υποστηρίζουν το καθεστώς της προδοσίας είναι αντάξιοι αυτού του χαρακτηρισμού. Όσο κι εκείνοι, που ψήφισαν τα προδοτικά μνημόνια και τις ληστρικές δανειακές συμβάσεις.
Και η μόνη εξήγηση, που μπορεί να δώσει κάποιος για την άκρως αντεθνική και αντιπατριωτική συμπεριφορά τους είναι ότι κάποιοι απ’ αυτούς μπορεί να είναι μεταξύ εκείνων οι οποίοι «τα έφαγαν μαζί» με τα, πάσης φύσεως, παχύδερμα της εξουσίας…

Και φοβούνται μήπως, σε περίπτωση, που ξεφύγει η εξουσία απ’ το κατεστημένο της προδοσίας, κληθούν να πληρώσουν για τις ρεμούλες τους. Και να επιστρέψουν τα κλεμμένα.

Ή, διαφορετικά, είμαστε αναγκασμένοι να πιστέψουμε ότι πρόκειται, σε μεγάλο βαθμό, για ένα μεγάλο ποσοστό ανίατα ηλιθίων!

Πράγμα, που θα ήταν εν μέρει κατανοητό, αν δεν είχε προηγηθεί το σαφάρι του διωγμού και της καταλήστευσης σε βάρος της συντριπτικής πλειονότητας των εργαζομένων στον ιδιωτικό και στο δημόσιο τομέα. Και σχεδόν του συνόλου του λαού.

Με το πετσόκομμα των μισθών και των συντάξεων. Με την καταλήστευση των εργασιακών δικαιωμάτων. Με τις αθρόες απολύσεις. Με την υποταγή της χώρας σε καθεστώς νομικού και οικονομικού και αστυνομικού φασισμού.
Και το πάντων χείριστο την υποταγή και το ξεπούλημα της χώρας στα ξένα και εχθρικά προς την Ελλάδα και το λαό της συμφέροντα!

Όμως η λογική αδυνατεί να παραδεχτεί ότι μπορεί, όπως προαναφέραμε, να υπάρχει, σ’ αυτόν τον τόπο, ένα τόσο μεγάλο ποσοστό προδοτών και ηλιθίων φασιστών. Και μας αναγκάζει να γινόμαστε καχύποπτοι…

Και να υποθέσουμε ότι κάτι άλλο μπορεί να συμβαίνει. Και ότι κάποιες σφυγμομετρήσεις φαίνεται να προετοιμάζουν το έδαφος για το σαφάρι της νοθείας, που θα γίνει, σχετικά με την έκδοση των εκλογικών αποτελεσμάτων. Πάντα-εννοείται-με τη βοήθεια του παρακράτους της ηλεκτρονικής διαβολοκυβέρνησης.

Κι αυτό το γνωρίζουμε καλύτερα από κάθε άλλον εμείς οι μπλόκερς. Που διαρκώς δεινοπαθούμε απ’ τις, σε βάρος μας δολιοφθορές εκ μέρους του ηλεκτρονικού παρακράτους.

Γιατί βέβαια οι διεθνείς προστάτες του πολιτικού αληταριού, που με τόσες απάτες και κακουργίες μας έφεραν ως εδώ, δεν θα αφήσουν στη μέση το δολοφονικό, σε βάρος της πατρίδας μας και του λαού της έργου.

Αυτοί, που έκαψαν τη μισή Ελλάδα και ένα σωρό ανθρώπους και κατέστρεψαν επανειλημμένα το κέντρο της Αθήνας και χρησιμοποίησαν τόσες απάτες, προκειμένου να επιβάλλουν το καθεστώς του δοσιλογισμού, δεν θ’ αφήσουν εύκολα ημιτελές το σχέδιό τους.

Ούτε θ’ αφήσουν απροστάτευτους τους προδότες, που εξυπηρετούν τα σχέδιά τους. Γιατί-σε αντίθεση με το παραδοσιακό ρητό- ανήκουν σ’ αυτούς που αγαπούν, όχι μόνο την προδοσία, αλλά και τους προδότες!….

Και πιθανώς να πούνε κάποιοι:

Ε, και, λοιπόν, τι νόημα έχει να πάμε να ψηφίσουμε; Δεν είναι προτιμότερο να συμβιβαστούμε με τη σκέψη πως ο, τι κι αν κάνουμε, είμαστε a priori καταδικασμένοι! Και να παραιτηθούμε απ’ οποιαδήποτε προσπάθεια αντίστασης…

Όχι βέβαια! Αντίθετα μάλιστα! Πρέπει όλοι ανεξαιρέτως να συμμετάσχουμε στην εκλογική διαδικασία. Και να μην ακούμε τις φωνές εκείνων, που μας λένε να απέχουμε. Γιατί σε τελική ανάλυση αποβλέπουν στην επικράτηση των κομμάτων της προδοσίας.

Να συμμετάσχουμε με μοναδικό στόχο και σκοπό να στείλουμε στον αγύριστο το καθεστώς αυτό, το -από καταβολής του ελληνισμού- από κάθε άποψη, απαίσιο και χείριστο:

Να «μαυρίσουμε», οριστικά και αμετάκλητα, τους εφιάλτες, που μέχρι τώρα έκαμαν, από κάθε πλευρά, κατάμαυρη τη ζωή μας!

Παπα-Ηλίας

Το φωτομοντάζ είναι από το "Γρέκι"

Ο τίτλος είναι σαφέστατα προβοκατόρικος. Δεν υπάρχει δίλλημα. Είμαστε ήδη Μπαγκλαντές. Οπότε οι απειλές για την αλβανοποίηση της χώρας έχουν μεταβληθεί σε ευχή.

Μας αναβάθμισαν λοιπόν. Πλέον τα ομόλογα της χώρας αποτελούν απλά μεγάλο ρίσκο για όποιον τα επιλέξει. Και το βασικό. Η χώρα δείχνει να σταθεροποιείται. Στα επίπεδα του Μπαγκλαντές.

Μετά από την σταθεροποίηση θα πάμε για τον επόμενο στόχο. Να είμαστε στην χειρότερη θέση από όλες τις χώρες του πλανήτη. Και να αποτελούμε το παράδειγμα.

Ήδη σε πολλές χώρες του τρίτου κόσμου απειλούν τους κατοίκους ότι θα γίνουν Ελλάδα.

Ο Μπένι ο μισθοφάγος είναι ο μοναδικός υποψήφιος για το απόκομμα του ΠΑΣΟΚ. Το μεγάλο του στοίχημα είναι στις εσωκομματικές εκλογές να μην βγει δεύτερος.

Η Κατσέλη και ο Καστανίδης έκαναν κώμα. Κοινωνικό συμβόλαιο, το λένε. Προσοχή όμως. Ο συμβολαιογράφος είναι πληρωμένος. Άλλο συμβόλαιο σου διαβάζει και άλλο σε βάζει να υπογράφεις.

Αυτό το κοινωνικό συμβόλαιο θα έχει την ίδια αξία και εφαρμογή με το συμβόλαιο που κατά καιρούς έκανε το ΠΑΣΟΚ με τον λαό.

Τα συμβόλαια αυτά έχουν τρομερές ομοιότητες με τις δανειακές συμβάσεις της χώρας. Παίρνουν τα πάντα από τους πολίτες και δίνουν μόνο αλυσίδες.

Πόσο πασόκος μπορεί να είναι κανείς που θα πεισθεί από αυτό το κόμμα ώστε να το προτιμήσει; Προφανώς περισσότερο από αυτούς που θα επιλέξουν τον Μπένι τον μισθοφάγο.

Βρήκαμε τώρα την κολυμπήθρα του Σιλωάμ. Το δεύτερο μνημόνιο. Όσοι δεν το ψήφισαν το παίζουν πλέον αντιμνημονιακοί.

Τώρα, το γεγονός ότι έχουν ψηφίσει τα μύρια όσα στα δύο χρόνια δεν παίζει κανένα ρόλο. Αλλά είχαν τις επιφυλάξεις τους.

Είναι άλλο πράγμα να σου κόβουν τον μισθό και την σύνταξη χωρίς επιφυλάξεις και άλλο με επιφύλαξη.

Πλέον θα δηλώνω άνεργος με επιφύλαξη.

Έρχεται και ο Καμμένος να δώσει στέγη στους απογοητευμένους νεοδημοκράτες. Τρέχουν βουλευτές της ΝΔ να πιάσουν θέση.

Όλοι αυτοί πόσα μνημονιακά νομοσχέδια έχουν ψηφίσει υπό την σκεπή του Αντωνάκη του σφουγγαράκη; Το 60%; Περισσότερα;

Δηλαδή αυτά τα πρόσωπα θα δώσουν την ελπίδα στην χώρα;

Όλα τα κόμματα, ας εξαιρέσω το ΚΚΕ που είναι έτσι κι αλλιώς άλλο ανέκδοτο, προσπαθούν να είναι και με τον αστυφύλαξ και με τον χωροφύλαξ.

Δεν γίνεται έτσι. Πέρα από τις επικοινωνιακές πομφόλυγες η ουσία είναι ότι πλέον τα πράγματα έχουν διαχωριστικές γραμμές. Δεν μπορείς να είσαι ολίγον μνημονιακός, ούτε ολίγον έγκυος.

Θα το διαπραγματευτούμε, θα κάνουμε ανάπτυξη (ακόμα και ο Τσε Πρετεντέρ δεν στηρίζει πλέον μια τέτοια θέση), θα πατάξουμε την φοροδιαφυγή, θα βάλουμε καρούλια στην γιαγιά να γίνει τούρμπο.

Ή είσαι με την πολιτική του μνημονίου ή είσαι με μια πολιτική έξω από την Ευρώπη – Νταχάου. Απλά πράγματα.

Και άλλο πολυνομοσχέδιο – σκούπα έρχεται τις επόμενες μέρες. Γιατί όμως «σκούπα»; Μα είναι απλό. Οι πολίτες για αυτούς είναι σκουπίδια. Φραπ! Και μας πέταξαν.

Χωρίς κινητά έμειναν στο Υπουργείο άνευ παιδείας. Πλέον δεν θα μιλάνε στο τηλέφωνο. Θα ανταλλάσουν φωτοτυπίες.

Κάθε υπουργείο και επίτροπος. Λάθος. Κάθε υπουργείο και ένας υπάλληλος της τρόικας που θα κάνει τα θελήματα και θα τον φωνάζουν χαϊδευτικά «υπουργό».

Η Ελλάδα σώθηκε, να μην το ξεχνάμε. Μόλις 21% η ανεργία και πολύ πίσω, στο 12% οι εργαζόμενοι που δεν πληρώνονται, αν και δουλεύουν.

Στο μέλλον ακόμα περισσότερο σώσιμο, με την ανεργία να φτάνει στο 30% και οι απλήρωτοι στο 20%. Το υπόλοιπο 50% καρτερικά πρέπει να περιμένει την σειρά του για το δικό του σώσιμο.

Σύμβουλοι υπουργών παίρνουν αύξηση στον μισθό τους. Για να μην λέμε ότι ισοπεδώνονται οι μισθοί. Τώρα αν εσύ επέλεξες λάθος επάγγελμα δεν σου φταίει η συγκυβέρνηση ΠΑΣΟΚ- ΝΔ – πρώην τσόντα ΛΑΟΣ.

Είσαι άνεργος; Μην βολεύεσαι στην τεμπελιά σου. Γίνε και εσύ σύμβουλος υπουργού.

Όλη την κυβέρνηση θέλει ο Παπαδήμιος να στείλει στις παρελάσεις. Του έχει παραγγείλει τόνους ελληνικού γιαουρτιού η Μέρκελ και είπε να μην επιβαρύνει τον κρατικό προϋπολογισμό αλλά να τα συγκεντρώσει από τους πολίτες.

Θέλετε να παραμείνει υπουργός ο Μπένι ο μισθοφάγος; Να συνεχίσει το πετυχημένο του έργο; Μην τον ψηφίσετε για πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ. Γιατί αν εκλεγεί πρόεδρος τότε θα παραιτηθεί από υπουργός.

Και σε τέτοιες κρίσιμες ώρες για την πατρίδα δεν είναι να χάνουμε τον πετυχημένο.

Και μια επιτυχία, που είχε προαναγγείλει τον Σεπτέμβρη, είναι το πλεόνασμα της χώρας τον Μάρτιο του 2012. Είναι η αυτονόητη συνέχεια της επιτυχίας του προκατόχου του, η έξοδος στις αγορές στο τέλος του 2011.

Την ίδια επιτυχία θα έχουν και οι επόμενες προβλέψεις της συγκυβέρνησης.

Τώρα, ο Μπένι ο μισθοφάγος, γράφει το βιβλίο: Η ανάπτυξη άργησε έναν αιώνα.

Πεινάς; Φάε μια συγνώμη Μπενική. Είσαι άνεργος; Βολέψου με μια συγνώμη. Δεν έχεις μέλλον; Ονειρέψου μια συγνώμη.

Η οποία συγνώμη έχει δίμηνη διάρκεια. Μετά ο Μπένι θα συνεχίσει την πετυχημένη του πολιτική. Λιγάκι πιο άγρια, βέβαια.

Αρχίζουμε… είναι το σύνθημα του. Μετά το «αρχίζουμε» συμπληρώστε… το δούλεμα των ψηφοφόρων μπας και σώσουμε το απόκομμα και το τομάρι μας.

Μικρός Φωκίων

Το φωτομοντάζ είναι από antistachef

Στην εποχή της πλήρους παγκοσμιοποίησης ακόμη και των πιο ακραίων σεναρίων, η συζήτηση περί… μεταγραφής της Ελλάδας από την ευρωζώνη, στο νομισματικό σύστημα του δολαρίου, δεν θα έπρεπε να ξενίζει κανέναν. Συνιστά είδηση και το μόνο το γεγονός ότι την καταθέτει δημοσίως ένας σημαντικός οικονομολόγος σαν τον Μάθιου Λιν, ακούγεται στο CNBC και γράφεται στους «Financial Times».

Η ελληνική κρίση ξέφυγε πολύ νωρίς από τις στενά… βαλκανικές διαστάσεις της. Έγινε ευρωπαϊκό πρόβλημα, και ως εκ τούτου προσέλαβε παγκόσμιες διαστάσεις ή έστω παραμέτρους. Το παράδειγμα των τραγικών συνεπειών της κατάρρευσης της Lehman Brothers, κάνει την παγκόσμια κοινότητα περισσότερο υποψιασμένη και προσεκτική. Γιατί, αν αυτή τη φορά χρεοκοπήσει στην πράξη μια χώρα, και όχι μια τράπεζα, τα πράγματα σοβαρεύουν σε υπερθετικό βαθμό.

Είναι πλήρως κατανοητό από όλους, ότι η Ελλάδα δεν μπορεί να επιστρέψει στο καθεστώς της δραχμής. Ακόμη όμως και εντός της ευρωζώνης, θα χρειαστούν αρκετά ακόμη πακέτα στήριξης, για να υπερβεί η χώρα τη σημερινή κρίση, χωρίς η κρίση αυτή να προσλάβει χαρακτηριστικά ανεξέλεγκτης διάχυσης στο σύνολο της ευρωζώνης. Και από εκεί να φτάσει, έστω και ως… κρυολόγημα, μέχρι την Ουάσινγκτον.

Σε ένα τέτοιο πλαίσιο, δεν θα συνιστούσε έκπληξη να διαβάσουμε σε κάποιο τηλεγράφημα του Wikileaks σε μερικά χρόνια, ότι πράγματι ο Λευκός Οίκος, ο Μπαράκ Ομπάμα και ο Τίμοθι Γκάιτνερ μελετούσαν σοβαρά αυτό το φαινομενικά εξωπραγματικό ενδεχόμενο: Να αποκτήσει η Ελλάδα ως επίσημο νόμισμα το δολάριο. Και να στηριχτούν οι ελληνικές τράπεζες καθώς και συνολικά η οικονομία, από την άπλετη ρευστότητα της Fed.

Ειδικά στην κορύφωση της προεκλογικής περιόδου, ενόψει των προεδρικών εκλογών του Νοεμβρίου στις ΗΠΑ, μια τέτοια συζήτηση στέλνει πολύ συγκεκριμένα, κωδικοποιημένα μηνύματα στις αγορές. Οι οποίες εξακολουθούν να προσεγγίζουν με προχωρημένη καχυποψία την Ελλάδα. Και από τις οποίες εξαρτάται η ποιότητα του μέλλοντος της χώρας, καθώς στην περίπτωση που η Ελλάδα αργήσει χαρακτηριστικά να επιστρέψει στις αγορές για απευθείας δανεισμό, η καθημερινότητα της κοινωνίας θα επιβαρύνεται με εκνευριστική συνέπεια.

Η συζήτηση περί εναγκαλισμού του δολαρίου από την Ελλάδα βέβαια, έχει και μια ακόμη πτυχή. Δείχνει ότι στην άλλη όχθη του Ατλαντικού δεν θα είχαν κανένα πρόβλημα να αυξήσουν τις… αποικίες τους, και εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Προφανώς θεωρούν ότι από την πλευρά της Ελλάδας δεν θα υπήρχε αντίλογος. Είναι και αυτό ένα από τα παρεπόμενα της… εθνικά υπερήφανης πολιτικής των τελευταίων δυο ετών.

Απόλυτα εκτεθειμένοι βρίσκονται ο πρώην πρωθυπουργός Γεώργιος Παπανδρέου και ο πρώην ΥΠ.ΟΙΚ και νυν ΥΠΕΚΑ Γιώργος Παπακωνσταντίνου καθώς στην Εξεταστική Επιτροπή για το φουσκωμένο έλλειμμα του 2009 και τα «μαγειρεμένα» στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ οι καταθέσεις είναι κόλαφος και για τους δύο.

Σήμερα, κατέθεσε ο διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδας Γιώργος Προβόπουλος, ο οποίος όπως υπογράμμισε «είχε ενημερώσει έγκαιρα και τον Κώστα Καραμανλή και τον Γιώργο Παπανδρέου για το έλλειμμα, από τις 8 Σεπτέμβρίου του 2009 και ότι το έλλειμμα θα ήταν διψήφιο». Προσέξτε η 8η Σεπτεμβρίου ήταν πριν από το "λεφτά υπάρχουν". Συνεπώς "τα δεν ήξερα , δεν ρώταγα" του πρώην πρωθυπουργού τα ξεχνάμε εξαρχής.

Επιπλέον, είχε αναφερθεί «σε άμεση λήψη δραστικών μέτρων και πάγωμα μισθών. Εάν είχαν ληφθεί αυτά τα μέτρα», είπε ο Γ. Προβόπουλος, «δεν θα μπαίναμε στο ΔΝΤ». Άρα άμεση πολιτική (τουλάχιστον) ευθύνη και των δύο.

Με την σημερινή κατάθεση στην Βουλή του διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος ο Γ. Παπακωνσταντίνου θα οδηγηθεί την επόμενη εβδομάδα στην Εξεταστική της Βουλής παντελώς εκτεθειμένος. Προφανώς ο υπουργός ΠΕΚΑ θεωρείται από το Σύστημα «καμένο χαρτί» και ως τέτοιο θα αντιμετωπιστεί υπό το βάρος πληθώρας στοιχείων που βλέπουν το φως της δημοσιότητας και θα συνεχίσουν να βγαίνουν στον Τύπο μέχρι τη μέρα της παρουσίας του στην Βουλή,ας είμαστε σίγουροι για αυτό.

Με την κατάθεση του κ. Προβόπουλου αναδεικνύεται ακόμη ένα επεισόδιο της εθνικής περιπέτειας που βιώνουμε τα τελευταία χρόνια. Η συνεχής αναθεώρηση του ελλείμματος του 2009 προς τα πάνω ήταν σε γνώση τόσο του τότε πρωθυπουργού Γιώργου Παπανδρέου όσο και του επικεφαλής των οικονομικών υπηρεσιών Γιώργου Παπακωνσταντίνου. Και είναι περιττό να τονιστεί ότι με τις διαδοχικές αυξήσεις του ελλείμματος ο καθένας θα μπορούσε να υποψιαστεί ότι θα δημιουργηθούν προβλήματα στην ομαλή χρηματοδότηση της χώρας από τις αγορές. Πόσο μάλλον όταν οι καθ' ύλην αρμόδιοι κύριοι Παπανδρέου και Παπακωνσταντίνου είχαν ενημερωθεί από το διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος ότι το χρέος ήταν διψήφιο.

Κι αντί να λάβουν μέτρα περιορισμού των δημοσίων δαπανών και των κρατικών εξόδων, επέμειναν στην πιστή εφαρμογή του κυβερνητικού προγράμματος που είχαν εξαγγείλει... Κι αυτό ενώ γνώριζαν την πορεία του ελλείμματος. Και άρα μπορούσαν να καταλάβουν και έπρεπε να έχουν σχεδιάσει εναλλακτική διαδρομή για την αποφυγή της αδιέξοδης πορείας που είχαν χαράξει.

Κατά πληροφορίες από τη Βουλή, ο κ. Προβόπουλος επέκρινε και τις δηλώσεις του κ. Παπακωνσταντίνου περί Τιτανικού. Ο διοικητής της ΤτΕ χαρακτήρισε "ατυχείς" τις σχετικές αναφορές του τέως υπουργού των Οικονομικών. Διευκρίνισε ωστόσο ότι "οι αγορές παρακολουθούσαν. Ηταν ατυχής η δήλωση περί Τιτανικού, όμως δεν επηρέασε τόσο τις αγορές...".

Μετά απο αυτή τη κατάθεση και οι δύο θα πρέπει να μας πείσουν ότι είναι "οι βασιλιάδες της γκάφας" για να μη τους προσάψει δόλο κάποιος κακεντρεχής. Κάτι σα το Γκούφη και το Σούπερ Γκούφη.

Γι αυτό το θέμα (της πρόσθεσης στο έλλειμμα μόνον των δαπανών και όχι των εσόδων) ο ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Νίκος Χουντής είχε απευθύνει τουλάχιστον οκτώ σχετικά ερωτήματα στα αρμόδια κοινοτικά όργανα. Οι απαντήσεις, που είχαν δοθεί (διαδοχικά σε διάστημα πάνω από μισό χρόνο) δικαίωναν τις ενστάσεις των μελών του ΔΣ της ΕΛΣΤΑΤ, που εν συνεχεία καθαιρέθηκαν με υπογραφή Ευ. Βενιζέλου.
Συνεχίζουν να λένε ψέματα. Σχεδόν για όλα. Έξις δευτέρα φύσις - αλλά όχι μόνον, διότι αν πουν και μιαν αλήθεια θα καταρρεύσει πάνω στο κεφάλι τους όλο αυτό το βερμπαλιστικό μπουρδιστάν της αυτοπροστασίας τους.

«Δεν υπήρξε πιστωτικό γεγονός» δήλωνε ο κ. Βενιζέλος και τα CDs ήδη πληρώνονται.

Πανηγύριζε (αδιάντροπα, σημειώνω) για το PSI, αφήνοντας τα Ασφαλιστικά Ταμεία και τους μικροομολογιούχους απροστάτευτους, ενώ τρεις μέρες μετά (τόσο κρατούν τα ψέματα) άρχισαν πάλι να προετοιμάζουν το έδαφος για νέα μέτρα τον Ιούνιο. (Διάβαζε: Απρίλιο)

Ποιο έδαφος όμως; απ’ όπου περνούσε, λέει, ο Τζέκινς Χαν, δεν ξαναφύτρωνε χορτάρι - το ίδιο και με τα μέτρα που περνούν συνεχώς κι ανηλεώς απ’ τη λαμπρά υπατεία Παπακωνσταντίνου έως σήμερα.

Έχουν γκρεμιστεί έκτοτε όλοι οι φούρνοι της επικράτειας κι όμως συνεχίζουν τα ψέματα σαν να μην τρέχει τίποτα εξασφαλίζοντας μια περίοπτη θέση στο Πάνθεον των Καραγκιόζηδων.

«Αν χρειασθεί να παρθούν κι άλλα μέτρα, εγώ θα έχω αποτύχει ως υπουργός», δήλωνε ο κ Παπακωνσταντίνου όταν η Καταστροφή (που οι ίδιοι προκάλεσαν) δεν είχε δείξει ακόμα τα δόντια της, αλλά μόνον τα απαλά της νυχάκια.

Κι αντί τώρα ο κ. Παπακωνσταντίνου να σκάβει βαθύ λαγούμι να κρυφτεί, συνεχίζει να κάνει δηλώσεις, όπως ο κ. Βενιζέλος, ο διακόπτης (του ηλεκτρικού ρεύματος), ο ίδιος που στεντορεία τη φωνή διαβεβαίωνε ότι η είσπραξη χαρατσιών μέσω ΔΕΗ είναι παράνομη.

Βενιζέλος! Ο ίδιος που έλεγε ότι τον Μάρτη-Απρίλη του 2012 θα έχουμε το πρώτο νέο πλεόνασμα. Ήρθε ο Μάρτης, έρχεται ο Απρίλης, βουλιάζουμε κι αν τον ρωτήσεις, πάλι κάτι θα βρει να σου πει - όχι μόνον αυτός, αλλά όλοι όσοι είναι σαν κι αυτόν.

Το ίδιο και ο κ. Σαμαράς, ο οποίος μετά τη μεταστροφή του δικαιώνει εν σχέσει με το Μνημόνιο την Ντόρα - τέτοια αυτοακύρωση!

Ένα πολιτικό σκηνικό που συνήθισε να λειτουργεί μέσα στη δημαγωγία, την ψευτιά, την ιδιοτέλεια και την υποτέλεια συνεχίζει τα ίδια προσπαθώντας να ανασυνθέσει τη αποσύνθεσή του σε κάτι εκ νέου «νέο».

«Ξεκινάμε», δήλωσε ο κ. Βενιζέλος, κάνοντας κι αυτός μια «νέα αρχή» σαν τις 643 «νέες αρχές» που έκανε ο προκάτοχός του Γιωργάκης.

Αλλά, αν οι ίδιοι άνθρωποι, Μπενύτο, Καστανίτης, Ντόρα, Πάγκαλος, Χρυσοχοΐδης, με τα ίδια ψέματα -να τα ακούς και να νιώθεις ασφυξία- είναι το «νέο» αυτό που θα διορθώσει όσα το ίδιο έπραξε ως παλιό, κι εμείς τους επιδοκιμάσουμε τότε, πράγματι δίπλα στο Πάνθεον των Καραγκιόζηδων πρέπει να υψωθεί ισοϋψές και το Πάνθεον των Ηλίθιων - ημών των ιδίων...

Του Στάθη από enikos, μοντάζ Γρέκι
Ουδέν κρυπτόν υπό τον ήλιο, καθώς έφτασε η στιγμή που τα… άπλυτα της πανίσχυρης Goldman Sachs βγήκαν στη φόρα και μάλιστα εκ των έσω!
Σάλο έχει προκαλέσει στη Wall Street η ανοικτή επιστολή παραίτησης μεγαλοστελέχους της επενδυτικής τράπεζας και δημοσιεύτηκε χθες στην εφημερίδα New York Times.

Το πρώην στέλεχος της φίρμας δεν μασάει τα λόγια του και προχωρά σε σημαντικές καταγγελίες για την δράση και την τακτική της Goldman. Όλοι στην πιάτσα των αγορών γνωρίζουν και συζητούν για τις αμφιλεγόμενες πρακτικές της GS, ωστόσο το πλήγμα από αυτή τη δημόσια παραίτηση είναι ανεπανόρθωτο.

«Σήμερα είναι η τελευταία ημέρα που εργάζομαι στην Goldman Sachs, μετά από σχεδόν 12 χρόνια», δηλώνει στην ανοικτή επιστολή παραίτησης ο Greg Smith, επικεφαλής της μονάδας αμερικανικών εταιρικών ομολόγων στην Ευρώπη, τη Μέση Ανατολή και την Αφρική.

Και συνεχίζει δηλώνοντας ότι σήμερα το περιβάλλον στην τράπεζα είναι πιο τοξικό και καταστροφικό από ποτέ.Ωστόσο φαίνεται πως η GS κατανοεί την ανεπανόρθωτη ζημιά που έχει υποστεί το προφίλ της, καθώς μόλις δυο μέρες πριν προσέλαβε έναν σπεσιαλίστα των δημοσίων σχέσεων, τον Jake Siewert, πρώην γραμματέα τύπου στον Λευκό Οίκο, προφανώς σε μια προσπάθεια να βελτιώσει τη φήμη της. Σοφή κίνηση αν σκεφτεί κανείς ότι δεν είχε ξεσπάσει καν ο σάλος από τις αποκαλύψεις Smith!

«Σαβούρα» στους πελάτες

Σύμφωνα με τα όσα υποστηρίζει ο Smith, στη μακροσκελή επιστολή του, η Goldman χρησιμοποιεί οποιοδήποτε μέσο θεωρεί ότι θα την βοηθήσει να κερδίσει, ενώ δεν διστάζει να φορτώσει στους πελάτες της όλη τη σαβούρα η οποία δεν της είναι πια χρήσιμη.

Το πρώην στέλεχος υποστηρίζει ότι η Goldman δεν λειτουργούσε πάντα με αυτό τον τρόπο. Υπήρχε ένα όραμα και μια κουλτούρα η οποία έθετε ως βασική προτεραιότητα ότι ήταν σωστό για τους πελάτες της, γι αυτό οδηγήθηκε στην κορυφή και κέρδισε την εμπιστοσύνη των πελατών της για 143 ολόκληρα χρόνια.

Ο Smith συνειδητοποίησε ότι πρέπει να εγκαταλείψει την εταιρεία, όταν δεν μπορούσε πια να κοιτάξει στα μάτια τους φοιτητές που αναζητούσαν εργασία στον επενδυτικό κολοσσό και να τους πει πόσο σπουδαίο μέρος για να δουλέψει κανείς ήταν η Goldman Sachs.

O Blankfein κατέστρεψε την Goldman

O Greg Smith κατηγορεί τον διευθύνοντα σύμβουλο της Goldman, Lloyd Blankfein αλλά και τον πρόεδρο Gary Cohn, ότι κατέστρεψαν την κουλτούρας της , γεγονός που αποτελεί την πιο σοβαρή απειλή για την επιβίωση της φίρμας.

Οι δύο άνδρες ευθύνονται για τον «ηθικό ξεπεσμό» της τράπεζας, τονίζει ο Smith. Σύμφωνα με τα όσα καταλογίζει στην ηγεσία, η πρακτική του να συμβουλεύεις σωστά τους πελάτες και να τους κατευθύνεις προς τη σωστή επενδυτική κατεύθυνση, ώστε να έχουν κέρδος, έχει γίνει εξαιρετικά μη δημοφιλής στους κόλπους της εταιρείας. Όλη η φιλοσοφία άλλαξε, όπως και ο τρόπος του να ανέλθει κανείς στις κορυφαίες διευθυντικές θέσεις. Παλαιότερα μπορούσες να εξελιχθείς παρουσιάζοντας σωστές κα πρωτότυπες ιδέες. Πλέον όποιος φέρνει τα περισσότερα χρήματα στην εταιρεία, αμέσως προάγεται σε θέσεις με μεγαλύτερη επιρροή.

Να σημειωθεί ότι μόνο ο CEO της Goldman, Lloyd Blankfein, εισέπραξε από το 2006 έως το 2010 πάνω από 200 εκατ. δολάρια μόνο σε μπόνους (!), ενώ δεν δίστασε να δηλώσει πως «Δεν είμαι παρά ένας τραπεζίτης που εκτελεί το έργο του Θεού».

Βεβαίως η Goldman έσπευσε τότε να δηλώσει ότι ο Mr. Blankfein αστειευόταν, ωστόσο η δήλωση αυτή είναι ενδεικτική της αλαζονείας που χαρακτηρίζει τους επικεφαλής της τράπεζας.

Ο δρόμος της εξουσίας: Πως η Goldman «ξέσκιζε» τους επενδυτές

Τρεις είναι οι τρόποι με τους οποίους μπορεί ένας υπάλληλος αν ανέλθει στα υψηλότερα κλιμάκια και μάλιστα σε σύντομο χρονικό διάστημα.

Πρώτον, να πείσει τους πελάτες να επενδύσουν σε μετοχές ή άλλα προϊόντα τα οποία η Goldman προσπαθεί να ξεφορτωθεί καθώς βλέπει ότι δεν θα προσφέρουν κέρδος. Δεύτερον, να «κυνηγήσει ελέφαντες», έκφραση η οποία χρησιμοποιείται στην χρηματιστηριακή πιάτσα και σημαίνει να επενδύουν οι πελάτες στα προϊόντα που θα φέρουν το μεγαλύτερο κέρδος στην εταιρεία. Τρίτον, να διαπραγματεύεται οποιοδήποτε αδιαφανές προϊόν υπάρχει, όπως είναι τα περιβόητα CDS.

Το πρώην στέλεχος δηλώνει «αηδιασμένο» από τον τρόπο με τον οποίο η Goldman «ξέσκιζε» τους πελάτες της και κρούει τον κώδωνα του κινδύνου για το μέλλον της, καθώς οι επενδυτές τείνουν να χάσουν κάθε εμπιστοσύνη.

Το αμαρτωλό παρελθόν

Οι καταγγελίες του Smith βέβαια δεν έπεσαν σαν κεραυνός εν αιθρία. Είναι γνωστό ότι αγορές αλλά και κοινή γνώμη έχουν την χειρότερη γνώμη για την Goldman, με την πεποίθηση ότι κινεί υπογείως τα νήματα και «κυβερνά τον κόσμο», να είναι ευρέως διαδεδομένη.

Διεθνείς αναλυτές κατηγορούν την επενδυτική τράπεζα ότι φέρει το μεγαλύτερο μερίδιο ευθύνης για την χρηματοπιστωτική κρίση που ξέσπασε το 2008 στις ΗΠΑ, συμπαρασύροντας την παγκόσμια οικονομία.

Άλλωστε η ίδια η Αμερικανική Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς, έχει καταγγείλει την εταιρεία για τη λεγόμενη «φούσκα» των στεγαστικών δανείων το 2008, ενώ Αμερικανοί δημοσιογράφοι την καταγγέλλουν για το «φιάσκο των τροφίμων», την ίδια χρονιά.

Tον Απρίλιο του 2010, η Sec επέβαλε πρόστιμο στην Goldman Sachs , μετά από έρευνα που διεξήγαγε για το ρόλο του τραπεζικού κολοσσού στην αγορά CDOs, των χρεογράφων ενυπόθηκων δανείων.

Δεν είναι άλλωστε τυχαίο ότι το περιοδικό “Rolling Stone” την έχει χαρακτηρίσει σαν «ένα τεράστιο χταπόδι, τα πλοκάμια του οποίου είναι τυλιγμένα γύρω από το πρόσωπο της ανθρωπότητας!»

Το τελευταίο διάστημα άλλωστε η Goldman έχει παίξει πρωταγωνιστικό ρόλο και στη χώρα μας, λόγω του «αμαρτωλού» swap και τη συμφωνία με την Ελλάδα για την απόκρυψη του πραγματικού χρέους της χώρας από την Ε.Ε.

Η απάντηση της Goldman

Αρκετές ώρες μετά την δημοσίευση της επιστολής που κυριάρχησε στα πηγαδάκια των αγορών παγκοσμίως η τράπεζα εξέδωσε μια λακωνική απάντηση, εκφράζοντας τη διαφωνία της με τις απόψεις που εκφράζει το πρώην στέλεχος.
"Οι απόψεις που εκφράζονται, πιστεύουμε ότι δεν αντανακλούν τον τρόπο με τον οποίο κάνουμε τη δουλειά μας. Κατά την άποψή μας, θα είμαστε επιτυχημένοι μόνο εάν οι πελάτες μας είναι επιτυχημένοι. Αυτή η θεμελιώδης αλήθεια βρίσκεται στην καρδιά του τρόπου με τον οποίο συμπεριφερόμαστε", ανέφερε ο επενδυτικός κολοσσός.

Η σοφία δεν έχει ανάγκη να καταφεύγει σε φωνές. Ο λόγος της είναι ήρεμος, σταθερός... βασισμένος σε επιχειρήματα και με μια ευγλωττία που «κόκαλα δεν έχει, αλλά κόκαλα τσακίζει». Όπως ακριβώς είναι κι ο λόγος του διακεκριμένου φιλόλογου και συγγραφέα Σαράντου Καργάκου, ο οποίος καθ’ όλη τη διάρκεια της συνέντευξης που παραχώρησε στα «Επίκαιρα» στην οικία του εξέφρασε ανοιχτά τους προβληματισμούς του για το μέλλον της χώρας μας, την Τουρκία, το Ισλάμ, την «κομματοκρατία» και την πολύπαθη εκπαίδευση. Υπό το παγιδευμένο σε ζωγραφικούς πίνακες βλέμμα του Κωστή Παλαμά, του Κωνσταντίνου Καβάφη και άλλων προσωπικοτήτων των γραμμάτων και των τεχνών που ανέδειξε αυτός ο τόπος, ο κ. Καργάκος αγωνιά: «Φοβάμαι πως η Ελλάδα μεταβάλλεται σε ένα πειραματόζωο κι ο ελληνικός λαός προετοιμάζεται να ενστερνιστεί το πνεύμα του ραγιά»...

Ο ίδιος, εξάλλου, δεν διστάζει να τονίσει πως έναντι της τουρκικής επεκτατικής πολιτικής, όπως αυτή εκφράζεται και μέσα από τα σχολικά βιβλία των γειτόνων, η χώρα μας κρατά την άψογο στάση, η οποία στην πραγματικότητα δεν είναι τίποτα άλλο από μια άψυχη στάση. Κατά τον κ. Καργάκο, επίσης, η Τουρκία παίρνει ό,τι μπορεί από τη Δύση, αλλά διαβλέπει πως το μέλλον της ανήκει στο Ισλάμ. Για το τελευταίο, μάλιστα, εκτιμά πως θα εξαπλωθεί σε όλο τον ευρωπαϊκό χώρο.

«Οι λαοί του Ισλάμ δεν μπορούν να ζήσουν σε δημοκρατία δυτικού τύπου. Για εκείνους νόμος είναι το Κοράνι. Η σύγκρουση του δυτικού ανθρώπου με τον κόσμο του Ισλάμ είναι επί θύραις. Διαβλέπω πως ο δυτικός άνθρωπος θα ηττηθεί, γιατί έχει κατεβάσει τον παράδεισο επί της γης, ενώ ο μουσουλμάνος εξακολουθεί να τον έχει εν τοις ουρανοίς. Εμείς φοβόμαστε το θάνατο, αλλά εκείνοι τον έχουν κάνει σύμμαχό τους», αναφέρει χαρακτηριστικά ο συγγραφέας.

«Παραμύθια για κουτά παιδιά»

Ο κ. Καργάκος φέρνει το παράδειγμα του Ιράν, το οποίο, μετά την επανάσταση του 1979, μετατράπηκε από το πιο ανοιχτό κράτος στο πιο κλειστό. Ο ίδιος χαρακτηρίζει παραμύθια για κουτά παιδιά το ότι υπάρχουν μουσουλμάνοι με ανοιχτές αντιλήψεις, αφού όλοι τους υπακούουν στο νόμο του Κορανίου.

«Ήδη, η σύγκρουση είναι πολεμική. Ο πολιτισμός, όταν είναι πολιτισμός, δεν χωρίζει, αλλά ενώνει. Το Ισλάμ είναι κάτι διαφορετικό. “Μούσλιμ” σημαίνει αυτός που προσκυνά τον Αλλάχ. Όποιος δεν τον προσκυνά είναι αντίπαλος. Από την άλλη, είναι γεγονός ότι οι Ευρωπαίοι εκμεταλλεύτηκαν τους λαούς του Ισλάμ. Τους πήραν το φυσικό πλούτο κι έκοψαν τις περιοχές τους σε τεμάχια χωρίς να λάβουν υπόψη θρησκευτικές κι άλλες διαφορές. Στη συνέχεια, τους άφησαν να συγκρούονται μεταξύ τους. Τώρα ήρθε η ώρα της εκδίκησης του Ισλάμ. Στην Ευρώπη και στις ΗΠΑ ζει ένας ολόκληρος ισλαμικός κόσμος. Από εδώ και στο εξής, τα χτυπήματα δεν θα είναι μόνο στο Ιράκ ή στο Αφγανιστάν», προειδοποιεί ο κ. Καργάκος.

Σε αυτό το πλαίσιο, ο συγγραφέας εκτιμά πως πολύ σύντομα θα υπάρξουν μεγάλες ανατροπές στην Αλβανία, στο Κοσσυφοπέδιο αλλά και σε άλλες περιοχές που ζει συμπαγής μουσουλμανικός πληθυσμός, όπως είναι και η Βουλγαρία. Γι’ αυτό κι ο ίδιος θα πρότεινε, σε μια τέτοια περίπτωση, μια συμμαχία Ελλάδας - Σερβίας - Βουλγαρίας. Προσθέτει, μάλιστα, πως η ιστορική πείρα μάς έχει διδάξει πως οι μουσουλμάνοι δεν ενσωματώνονται, αλλά ενσωματώνουν, πόσω μάλλον όταν η πλειονότητα όσων έρχονται στη χώρα μας είναι χαμηλού μορφωτικού επιπέδου. Ο κ. Καργάκος υπενθυμίζει, επίσης, τη ρήση του ιστορικού Έντουαρντ Γκίμπον πως η Ρώμη δεν έπεσε από τους επιδρομείς λαούς, αλλά από τους ξένους που ζούσαν στα όρια της αυτοκρατορίας της.

«Θάψαμε τον πολιτισμό μας»

Γι’ αυτό και το ελληνικό κράτος οφείλει να διαφυλάξει, ως κόρη οφθαλμού, τη θαυμαστή ενότητα που είχε μέχρι πριν από είκοσι χρόνια. Ο συγγραφέας, όμως, είναι απαισιόδοξος:

«Η Ελλάδα θα έπρεπε να έχει, μέσα στην παγκόσμια κρίση, το ρόλο της πρωτοπορίας. Έχει πίσω της μια τεράστια παράδοση, τον αρχαίο ελληνικό πολιτισμό, τον οποίο θάψαμε. Γι’ αυτό δεν φταίνε μόνο οι πολιτικοί, αλλά και οι πνευματικοί ηγέτες της χώρας μας, οι οποίοι, αντί να γίνουν Λεωνίδες, έγιναν Εφιάλτες. Τα ελληνικά κόμματα, εξάλλου, είναι σαν να έχουν φορέσει το ένα το σώμα του άλλου. Οι όποιες διαφορές τους είναι περισσότερο λεκτικές και κατ’ ελάχιστο πρακτικές», παρατηρεί δηκτικώς ο κ. Καργάκος.

Ο ίδιος σημειώνει, επίσης, πως οι Έλληνες έχουμε παραμελήσει τον αποκαλούμενο βυζαντινό πολιτισμό αλλά και το χριστιανισμό.

«Την ώρα που κατέρρεαν τα κομουνιστικά καθεστώτα και βλέπαμε τη θρησκεία να γίνεται κυρίαρχη ηθική δύναμη εκεί, εμείς αρχίσαμε έναν πόλεμο ανάμεσα στην Εκκλησία και στην Πολιτεία, γιατί οι πολιτικοί μας δεν κατάλαβαν πως όταν κάνεις εξωτερική πολιτική πρέπει να χρησιμοποιείς πολλούς βραχίονες. Περιθωριοποίησαν και χλεύασαν την Εκκλησία, προτάσσοντας μια νέα μορφή εικονομαχίας».

«Φινλανδοποίηση»

Επιπλέον, ο συγγραφέας υποστηρίζει πως επιχειρείται η «φινλανδοποίηση» της Ελλάδας. Τι εννοεί με αυτό; Πως οι ξένες δυνάμεις, με προεξάρχουσες τις ΗΠΑ, προσπαθούν να της δώσουν έναντι της Τουρκίας το ρόλο που κρατούσε η Φινλανδία απέναντι στη Σοβιετική Ένωση μέχρι την κατάρρευση του κομουνιστικού καθεστώτος: εκείνον του «εξαρτήματος».

«Οι Αμερικανοί ξέρουν πάρα πολλές λύσεις, αλλά δεν ξέρουν μία, την καλύτερη», λέει εμφατικώς ο κ. Καργάκος.

Παράλληλα, διατείνεται πως η πολυκαιρισμένη λέξη «πολυπολιτισμός» συγκαλύπτει ύπουλα και πονηρά σχέδια.

«Ούτε υπήρξε ποτέ ούτε υπάρχει πουθενά. Εν ονόματί του υπηρετήθηκαν βρόμικα συμφέροντα. Είχα προβλέψει, άλλωστε, πως η παγκοσμιοποίηση θα έφερνε την κινεζοποίηση. Η Κίνα δεν ενδιαφέρεται απλώς να γίνει κυρίαρχος της Γης, αλλά και της Σελήνης! Οι Αμερικανοί πήγαν, είδαν και απήλθαν. Οι Κινέζοι θα πάνε και θα μείνουν. Η παγκοσμιοποίηση ήταν ένα ωραίο παιχνίδι των Αμερικανών, που τους το πήραν οι Κινέζοι. Γίνεται μπούμερανγκ και για τους λαούς που σαν χάνοι τον καταπίνουν», επισημαίνει ο κ. Καργάκος.

«Εξεγέρσεων συνέχεια»

Την ίδια ώρα, κι αφού η συζήτηση έχει μετατοπιστεί στις εξελίξεις στη Βόρεια Αφρική, ο συγγραφέας μάς θυμίζει το, προφητικό όπως αποδείχθηκε, βιβλίο του Μεσόγειος, η Υγρή Μοίρα της Ελλάδος και της Ευρώπης, που είχε κυκλοφορήσει πριν από τέσσερα χρόνια.

«Ταξιδεύω εδώ και χρόνια στις αραβικές χώρες κι έχω γνωρίσει τα χαμηλά οικονομικώς στρώματά τους. Είχα προβλέψει την έκρηξη στη Βόρεια Αφρική, η οποία θα εξαπλωθεί νοτιότερα, προς την Κεντρική Αφρική, αλλά και στη Μέση Ανατολή. Μέσα στα καθεστώτα που θα ανατραπούν είναι κι αυτό της Μέκκας, δηλαδή της Σαουδικής Αραβίας. Δεν είναι δυνατό οι πρώην τσελιγκάδες και νυν πετρελαιάδες να ζουν Κροίσου πλουσιότεροι, αλλά οι μουσουλμάνοι να είναι Ίρου (Σ.Σ.: Ζητιάνος που αναφέρεται στην Οδύσσεια) πενέστεροι. Η έκρηξη του Ισλάμ θα έχει συνέπειες και για την Τουρκία. Ελλοχεύει ο κίνδυνος και η Ελλάδα να κατακλυστεί από κύματα ανθρώπων που με σπασμένα φτερά θα φτάνουν στις ελληνικές ακτές με κάθε λογής πλεούμενο. Η μεγαλύτερη επανάσταση, εξάλλου, που θα εκδηλωθεί μέσα στο Ισλάμ θα είναι εκείνη των γυναικών. Έχουν ήδη κυριαρχήσει στο θέμα της πανεπιστημιακής μόρφωσης. Δεν θα αρκούνται για πολύ ακόμα στο ρόλο των πολιτών δεύτερης κατηγορίας», δηλώνει ο συγγραφέας.

«Μεταρρυθμίσεις-απορρυθμίσεις»

Για όσους δεν το γνωρίζουν, ο κ. Καργάκος ήταν από εκείνους που είχαν εισηγηθεί το περίφημο 15% του προϋπολογισμού για την Παιδεία, καθώς και το προσχέδιο για το πανεπιστημιακό άσυλο. Ακόμα και σήμερα, εξάλλου, θυμάται μια στιχομυθία του 1957 που είχε με τον τότε υπουργό Συντονισμού Δημήτρη Χέλμη, ο οποίος είχε αυξήσει τα πανεπιστημιακά δίδακτρα κι εξέταστρα. «Να καταριόμαστε την ώρα που γεννηθήκαμε φτωχοί;» τον είχε ρωτήσει ως νεαρός φοιτητής κι ο υπουργός απάντησε: «Όχι, να καταριέστε την ώρα που δεν γεννηθήκατε πλούσιοι!».

Ο κ. Καργάκος αποκαλεί τις 13 εκπαιδευτικές μεταρρυθμίσεις από τη Μεταπολίτευση και μετά απορρυθμίσεις, ενώ ονοματίζει σκωπτικά το υπουργείο Παιδείας «Υπνοπαιδείας και Διά Βίου Παθήσεως»! Ζητά, μάλιστα, και την κατάργησή του.

«Εξ αυτού ερρύουν τα φαύλα. Προτείνω να σχηματιστεί μια επταμελής επιτροπή με πενταετή θητεία, η οποία θα επεξεργαστεί ένα πρόγραμμα για να εφαρμοστεί χωρίς καμιά αλλαγή για μία δεκαετία. Αυτή η επιτροπή θα πρέπει να στηριχτεί σε μια 50μελή γραμματεία και να επανέλθει ο θεσμός των γενικών επιθεωρητών για τα σχολεία της περιφέρειας, έτσι ώστε να μην ανακατεύονται οι τοπικοί άρχοντες. Σκοπός της επιτροπής οφείλει να είναι η εκδίωξη του κομματισμού από τα σχολεία και τα πανεπιστήμια».

Ο κ. Καργάκος μιλά και για τη σημερινή διάσταση του πανεπιστημιακού ασύλου αλλά και για τα ιδιωτικά πανεπιστήμια:

«Είχα εισηγηθεί το άσυλο σε μια εποχή που ήμασταν επί συνεχή παρακολούθηση από τους μυστικούς αστυνομικούς. Σήμερα ομοιάζει με τον τρόπο που μεταχειρίζεται το νόμο η μαφία στην Ιταλία. Όσο για τα ιδιωτικά πανεπιστήμια, ήμουν αντίθετος σε αυτή την ιδέα. Ωστόσο, θα έρθουν με το χάλι που έχουν τα κρατικά. Αν ένας ευφυής επιχειρηματίας τοποθετήσει ένα κρουαζιερόπλοιο ανοιχτά του Σαρωνικού και το κάνει πανεπιστήμιο σε συνεργασία με το Χάρβαρντ, πού θα πάνε τα ελληνόπουλα;» αναρωτιέται ρητορικώς ο κ. Καργάκος.

«Λιώνουν στα... κηφηνεία»

Στο μεταξύ, από τα «βέλη» του συγγραφέα δεν ξεφεύγει ούτε η νεολαία.

«Ο ρόλος της ήταν πάντα πρωτοποριακός. Σήμερα ο ρόλος της νεολαίας, όμως, έχει γίνει παθητικός. Λιώνει τα νιάτα της στα... κηφηνεία, ωσάν δηλαδή τα προβλήματα να μην είναι πρόβλημά της. Ουσιαστικώς είναι μαμακοδίαιτη και μπαμπακοδίαιτη. Οι παλαιότεροι έχουμε μόνο την προοπτική θανάτου. Οι νέοι έχουν προοπτική ζωής, αλλά ο βίος τους θα είναι αβίωτος. Αν τα παιδιά που κατεβαίνουν στους δρόμους ήταν διαβασμένα, δεν θα είχα κανένα δισταγμό να ήμουν επικεφαλής τους. Μπορεί το κράτος να το έχουν οι μπαμπάδες, αλλά το παρακράτος το έχουν οι βλαστοί τους. Η υποτιθέμενη πρωτοπορία προέρχεται από τους γόνους της οικονομικής αριστοκρατίας. Στις προηγούμενες γενιές βρισκόταν στις φτωχότερες τάξεις. Καταστράφηκε το ιστορικό κέντρο των Αθηνών, η μικρομεσαία τάξη δηλαδή, προς όφελος των πολυκαταστημάτων που έχουν χτιστεί στα προάστια», συμπληρώνει αιχμηρά ο κ. Καργάκος.

Δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Επίκαιρα: 17/02/2011


Ο Ιωάννης Κοραντής βουλευτής του ΛΑΟΣ και πρώην διοικητής της ΕΥΠ μιλώντας στο αποκαλυπτικό δελτίο και στον Άκη Παυλόπουλο στο EXTRA 3, επιβεβαίωσε ότι υπήρχαν πληροφορίες για οργανωμένο σχέδιο δολοφονίας του Κώστα Καραμανλή.

Μάλιστα έκανε λόγο και για μια απόπειρα που έγινε το Μάρτιο του 2009. Αποκάλυψε ότι εμπλέκονταν Έλληνες και δυτικές μυστικές υπηρεσίες, ενώ χαρακτήρισε την πηγή της πληροφορίας ως “πολύ έγκυρη που είχε δείξει στο παρελθόν ότι είναι καλά ενημερωμένη”.



Μία έρευνα στο διαδίκτυο, στα φωτισμένα αλλά και στα "σκιερά" του μονοπάτια, μπορεί να φέρει στο φως πολλές περισσότερες και σοβαρότερες πληροφορίες (οι οποίες είναι πάρα πολύ δύσκολο να διασταυρωθούν) σχετικά με την περίοδο διακυβέρνησης του Κώστα Καραμανλή, τις κάθε είδους πιέσεις που ασκούνταν στο πρόσωπό του και στην πρωθυπουργία του. Μία από τις "διαρρέουσες" πληροφορίες, αναφέρεται ακόμη και σε υφαρπαγή πληροφοριών που ήταν αποκλειστικά για τον εκάστοτε πρωθυπουργό. Μάλιστα, αυτές οι διάσπαρτες πληροφορίες αναφέρουν πως αυτό γινόταν συστηματικά και οι πληροφορίες αυτές μέσω πολιτικού προσώπου που δεν ανήκε στην κυβέρνηση Καραμανλή, έφταναν στα χέρια άλλου ισχυρού πολιτικού...

Ίσως η Ελληνική Δικαιοσύνη θα έπρεπε να μεριμνήσει στο συγκεκριμένο θέμα και να εξαντλήσει κάθε νόμιμη οδό για να διαπιστώσει την πολύ σοβαρή πιθανότητα υποκλοπής άκρως απόρρητων πληροφοριών οι οποίες είχαν ως αποδέκτη τον τότε πρωθυπουργό Κώστα Καραμανλή.


Σάλος έγινε στη Βουλή με τον Βενιζέλο, ο οποίος δεν ήρθε στην κοινοβουλευτική επιτροπή να συζητήσει για τις γερμανικές αποζημιώσεις. Εικοσιεπτά βουλευτές είχαν ζητήσει να γίνει οργανωμένη συζήτηση, έγινε συνεννόηση της Βάσως με τον Βενιζέλο, ο τελευταίος ζήτησε να γίνει η συζήτηση μετά το PSI, το αίτημα έγινε δεκτό, έγινε νέα συνεννόηση με Βενιζέλο, Δήμα, Παπαϊωάννου και συμφωνήθηκε να γίνει η συνεδρίαση στις 15 Μαρτίου.

Όμως αργά την Τετάρτη πήρε τηλέφωνο τη Βάσω ο υπουργός Επικρατείας Σταυρόπουλος και της ανακοίνωσε ότι πρέπει να αναβληθεί η συνεδρίαση, επειδή δεν θα έρθει ο Βενιζέλος και δεν θα έρθουν και οι άλλοι υπουργοί! Η Βάσω επικοινώνησε με Δήμα και Παπαϊωάννου που της είπαν ότι δεν είχαν πρόβλημα να έρθουν, αλλά αφού δεν έρχεται ο Βενιζέλος δεν έχει νόημα η παρουσία τους.

Στην στάση του Βενιζέλου, που δεν έχει δώσει καμία εξήγηση για την απουσία του, αντέδρασαν Τζαβάρας (ΝΔ), Παπαδημούλης (ΣΥΡΙΖΑ), Κουρουμπλής (ανεξάρτητος), Χαλβατζής (ΚΚΕ), Βελόπουλος και Μαρκάκης (ΛΑΟΣ), Μπακογιάννη, Νταλάρα (ΠΑΣΟΚ), Διαμαντίδης (ΠΑΣΟΚ), Βρεττός (ΠΑΣΟΚ, που κατήγγειλε επέμβαση του γραφείου του πρωθυπουργού), Οικονόμου (ανεξάρτητος), Τσούκαλης (ΔΗΑΡΙ), Καμμένος (Ανεξάρτητοι Έλληνες).

Μόνο ο Γείτονας είδε ότι είναι «ένα μικρό αδιέξοδο» και η Έλσα Παπαδημητρίου, που θεωρεί ότι «είναι αστείο να συζητάμε αυτές τις μέρες αυτός το σοβαρό θέμα, που και τους Γερμανούς θα προκαλέσει και εμείς δεν είμαστε έτοιμοι να το υποστηρίξουμε»…

Το θέμα πάντως είναι καθαρά πολιτικό. Ο Δήμας, ως υπουργός Εξωτερικών, έχει δεσμευτεί γραπτώς ότι το θέμα είναι ανοικτό για την Ελλάδα. Αλλά ο Βενιζέλος, που από Δευτέρα δεν θα είναι υπουργός, δεν θέλει να εκτεθεί έναντι της Μέρκελ υποστηρίζοντας την απόδοση των γερμανικών αποζημιώσεων. Κάνουμε λάθος;

Πηγή



Τεράστια έκταση στρατηγικής σημασίας, η οποία διαθέτει ένα επίσης τεράστιο πλέγμα υπόγειων εγκαταστάσεων

Υπήρξε μεταβίβαση της έκτασης της «Φωνής της Αμερικής» χωρίς να το μάθει κανείς; Αυτό το ερώτημα πλανάται στους θεσμικούς φορείς της περιφέρειας Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης. Και το ερώτημα γίνεται πολύ ισχυρό, αφού η διαδικασία μεταβίβασης της τεράστιας έκτασης γης έγινε εν κρυπτώ, με απόλυτες αδιαφανείς διαδικασίες, με άγνωστο αντίτιμο, σε αγνώστων συμφερόντων και αντικειμένου εταιρεία. Επιπλέον, η μεταβιβασθείσα έκταση βρίσκεται δίπλα στο Δέλτα του Νέστου, ενώ καλύπτεται ολόκληρη από την συνθήκη Ραμσάρ (διεθνής συνθήκη που υπέγραψε η Ελλάδα και αφορά την προστασία του περιβάλλοντος), βάσει της οποίας απαγορεύεται οποιαδήποτε δόμηση ή δραστηριοποίηση βιομηχανίας… Ποιός, λοιπόν, και με τι σκοπούς ενοικίασε για 99 χρόνια μία έκταση, την οποία δεν μπορεί να εκμεταλλευθεί λόγω της διεθνούς συνθήκης Ραμσάρ;

Δεδομένης της εθνικής ευαισθησίας της συγκεκριμένης περιοχής, διερωτόμαστε πως είναι δυνατόν να «ενοικιάζεται» για διάστημα 99 χρόνων και μάλιστα η όλη διαδικασία να γίνεται στο πλήρες σκοτάδι, με απόλυτη αδιαφάνεια, με άγνωστα εμπλεκόμενα σε αυτήν πρόσωπα. Ποιος και γιατί «νοίκιασε» την συγκεκριμένη περιοχή, έκτασης πολλών χιλιάδων στρεμμάτων; Η πολιτεία και τα όργανά της γνωρίζουν πως στη συγκεκριμένη περιοχή λειτουργούσε παράρτημα της «Φωνής της Αμερικής» με υπέργειες και υπόγειες εγκαταστάσεις. Σε ποιόν έδωσε η Ελληνική κυβέρνηση (ή μήπως ο πρόθυμος για «ανάπτυξη» περιφερειάρχης Αν. Μακεδονίας και Θράκης κ. Γιαννακίδης;) μία περιοχή η οποία είναι δυνατόν να χρησιμοποιηθεί μέχρι και για στρατιωτικούς σκοπούς, λόγω κυρίως των έτοιμων υπογείων εγκαταστάσεων που διαθέτει; Είναι δυνατόν να μην γνωρίζουν όχι μόνο οι κάτοικοι, αλλά και οι αιρετοί της περιοχής το ακριβές περιεχόμενο του συγκεκριμένου ενοικιαστηρίου και, φυσικά, τον ενοικιαστή;

Άγνωστες μεταβιβάσεις περιουσίας του ελληνικού δημοσίου, των Ελλήνων πολιτών, που τη χάνουν για 99 χρόνια, χωρίς να κερδίζουν τίποτα το ουσιαστικό, εξελίσσονται με τα καλύτερα ακίνητα της χώρας. Διαβάζουμε ότι ισχύει και για την Περιφέρειά μας, αφού μετά όσα ακούσαμε και γράφτηκαν για την επί 30ετία επιχειρούμενη μεταβίβαση των βασικών γεωθερμικών πεδίων της Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης, φαίνεται ότι …προηγήθηκε άλλο «φιλέτο» του Δημοσίου. Πρόκειται για την έκταση επί του Δέλτα του Νέστου, χιλιάδων στρεμμάτων, όπου λειτουργούσε έως το 2006 η «Φωνή της Αμερικής».

Αναφέρεται μεταβίβαση προς την εταιρία IBC (ποιά εταιρεία είναι αυτή;) για 99 χρόνια!!! Δυστυχώς δεν γνωρίζαμε μέχρι σήμερα απολύτως τίποτε, με το θεσμικό μας ρόλο, ούτε ως πολίτες και -με δεδομένο- ότι η γνώση-δημοσιοποίηση αποτελεί θεμελιώδες στοιχείο της διαφάνειας και του ανταγωνισμού για περισσότερα οφέλη, ερωτούμε δημόσια:

Μεταβιβάσθηκε και σε όφελος ποίου η παραπάνω τεράστιας αξίας έκταση;
Ποιές ήσαν οι διαδικασίες δημοσιοποίησης πριν αυτήν, ώστε κανείς μας δεν έμαθε τίποτε;
Ποιοί συμμετείχαν στο «διαγωνισμό»; Γιατί 99 χρόνια; Έχει σχέση με το αγγλικό δίκαιο;
Ποιός ρωτήθηκε από την κοινωνία μας;
Η Περιφέρεια και ο κ. Γιαννακίδης γιατί δεν πληροφόρησαν κανένα σχετικά;
Είναι δυνατόν, ως ο κορυφαίος θεσμός να μην γνωρίζουν τι γίνεται στον τόπο μας ή να αποκρύπτουν μείζονος ενδιαφέροντος δραστηριότητες που αναπτύσσονται στην Θράκη;

Κατά τα «φαινόμενα», κάποιοι έχουν αποφασίσει να περάσουν σε εκποιήσεις ή μακρόχρονες ενοικιάσεις μεγάλων εκτάσεων της Θράκης. Δεν μπορούμε να γνωρίζουμε εάν η συγκεκριμένη «ενοικίαση» αφορά την πρόταση του περιφερειάρχη κ. Γιαννακίδη, για μετατροπή της Θράκης σε Ειδική Οικονομική Ζώνη (ΕΟΖ), αλλά γνωρίζουμε πάρα πολύ καλά πως όταν γίνονται συμφωνίες κρυφά, τότε κάτι άσχημο κρύβεται πίσω από αυτές.

Ο Επικεφαλής της Μείζονος Αντιπολίτευσης ΠΑΜΘ, πρώην Νομάρχης Ξάνθης, κ. Γιώργος Παυλίδης σχολίασε σχετικά:

«Τρομάζουμε όταν πληροφορούμαστε ότι η γη γύρω μας, το φιλέτο με χιλιάδες στρέμματα της πρώην Φωνής της Αμερικής, τεράστιας αξίας, μεταβιβάστηκε για 99 χρόνια, χωρίς να το πάρουμε είδηση!
Εάν αληθεύει ζητούμε δημόσιες απαντήσεις από τους εμπλεκομένους στην Αθήνα, τον κ. Γιαννακίδη τοπικά, πως έγιναν όλα αυτά, που δημοσιοποιήθηκαν, ποιοι έλαβαν γνώση, ποιοί συμμετείχαν, σε ποιόν έγινε η μεταβίβαση και με ποιούς όρους.
Την διαφάνεια δεν μπορεί κανείς στο όνομα οποιουδήποτε σκοπού ή σκοπιμότητας να την παραβλέψει.
Περιμένουμε απαντήσεις.
Ούτε απαθείς, ούτε σιωπηλοί θα μείνουμε».


Μπορεί η πολυαναμενόμενη ολοκλήρωση του PSI να στέφθηκε με επιτυχία, ωστόσο τα δύσκολα τώρα αρχίζουν για την Ελλάδα. Με το χρέος να είναι αυξημένο παρά το «κούρεμα», τα hedge funds να προχωρούν σε μηνύσεις και νέα μέτρα να έρχονται τον Ιούνιο, ο δρόμος μόνο στρωμένος με ροδοπέταλα δεν είναι.

Ωστόσο το πιο… απολαυστικό σημείο της όλης διαδικασίας, είναι ότι το χρέος της Ελλάδας αυξήθηκε! Ελλάδα και Ε.Ε. μπορεί να διέγραψαν 105 δισ. ευρώ , αλλά αν προσθέσουμε το νέο δάνειο ύψους 130 δισ. δολαρίων, τότε το ελληνικό χρέος αυξάνεται κατά 25 δισ. και αυτό στην περίπτωση που όλες οι δικαστικές αποφάσεις είναι υπέρ της Ελλάδας!

Το συνολικό χρέος της χώρας έχει αυξηθεί από τα $1,20 τρισ. στα $1,233 τρισ, και αυτό είναι αποτέλεσμα του… ευφυούς σχεδίου το οποίο δεν έκανε τίποτε άλλο πέρα από το να φορτώσει στους επενδυτές τη σωτηρία της χώρας.

Αν σε όλα τα παραπάνω προσθέσουμε τα μέτρα λιτότητας και ενδεχομένως τις απαιτήσεις της τρόικας για επιπλέον μέτρα, τη βαθειά ύφεση της ελληνικής οικονομίας, τη ραγδαία αύξηση της ανεργίας, τότε μπορούμε εύκολα να καταλήξουμε στο συμπέρασμα ότι έρχονται και άλλα δάνεια προς την Ελλάδα! Ή δεν έρχονται άλλα δάνεια και υπάρχει κάποια μορφή εξόδου της Ελλάδας από τη ζώνη του ευρώ.

Η μείωση του ελληνικού χρέους ως προς το ΑΕΠ μέσα σε αυτό το σκηνικό, μοιάζει μάλλον με αστείο. Τα τελευταία δύο χρόνια δεν έχει υπάρξει ούτε μία σωστή πρόβλεψη για την Ελλάδα από ΔΝΤ-Ε.Ε.-ΕΚΤ.

Με λίγα γρήγορα μαθηματικά μπορεί κανείς να υπολογίσει ότι το 2020 η αναλογία χρέους/ΑΕΠ θα ξεπερνά το 170%, κι αυτό σε αισιόδοξη βάση, την ώρα που ο στόχος κάνει λόγο για μείωση στο 120%!

Σημάδι της ραγδαίας επιδείνωσης της ελληνικής οικονομίας η ύφεση 7,5% στο δ΄ τρίμηνο, σύμφωνα με τα στοιχεία που ανακοίνωσε η ΕΛΣΤΑΤ την περασμένη Παρασκευή.

Τώρα αρχίζουν τα δύσκολα!

Eπιτέλους η ολοκλήρωση του PSI έδωσε κάποιες απαντήσεις σε μια σειρά από απορίες, κι αυτό είναι ένα καλό νέο, για την ακρίβεια ίσως και το μοναδικό καλό νέο…

Το πρόγραμμα ανταλλαγής των ελληνικών ομολόγων έφτασε αισίως στο τέλος του, με το 85,8% των ομολογιούχων να συμμετέχουν εθελοντικά. Το ποσοστό αυτό αντιπροσωπεύει όσους είχαν στην κατοχή τους ομόλογα που διέπονται από το Ελληνικό δίκαιο, όμως το ποσοστό αυτό μειώνεται μόλις στο 70% για τους κατόχους ομολόγων υπό το Βρετανικό δίκαιο.

Πως μεταφράζεται αυτό; Οι κάτοχοι ομολόγων που διέπονται από το Βρετανικό δίκαιο θα καταφύγουν στη δικαιοσύνη ζητώντας την επιτάχυνση της άμεσης πληρωμής, καθώς ενεργοποιήθηκε μια παράνομη ρήτρα συλλογικής αντίδρασης (CAC).

Ωστόσο αυτή η εξέλιξη θα αποτελέσει μόνο την αρχή μιας σειράς γεγονότων που θα ακολουθήσουν.

Στη συνέχεια θα υπάρξουν προσφυγές κατά της Ελλάδας στα δικαστήρια της Ελβετίας, της Βρετανίας και των ΗΠΑ σχετικά με τα CACs, τα οποία ενδεχομένως να μην θεωρούνται νόμιμα εκτός Ελλάδας και Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων εξαιρέθηκαν από τη διαδικασία του PSI, γεγονός που σηματοδοτεί πως θα χειρίζονται τα θέματα οι Ευρωπαίοι από εδώ και στο εξής.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση μπορεί προς το παρόν να «χαίρεται», αλλά είναι πολύ πιθανό οι αντιδράσεις των ομολογιούχων να την «τιμωρήσουν», την ώρα που στερεύει η ρευστότητα που παρείχε στις ευρωπαϊκές τράπεζες το πρόγραμμα LTRO και τα κράτη-μέλη τρέχουν στις αγορές για επιπλέον χρηματοδότηση.

Η συνεισφορά του ΔΝΤ

Το ΔΝΤ αναμένεται να συνεισφέρει το ποσό των 28 δισ. ευρώ στο νέο κύκλο χρηματοδότησης της ελληνικής οικονομίας, αν γίνει δεκτή η εισήγηση της γενικής διευθύντριας Κριστίν Λαγκάρντ, στις 15 Μαρτίου από το διοικητικό συμβούλιο του ΔΝΤ.

Η Ε.Ε. σαφώς ανέμενε μεγαλύτερο συμμετοχή από την πλευρά του ΔΝΤ, γύρω στα 40-45 δισ., την κάλυψη δηλαδή του 1/3 του νέου δανείου, όπως είχε συμβεί στο πρώτο πακέτο διάσωσης της Ελλάδας.

Ωστόσο το ΔΝΤ έχει ξεκαθαρίσει τη θέση του, δηλώνοντας ότι δεν πρόκειται να αυξήσει τη συμμετοχή του χωρίς τη δημιουργία ενός μεγαλύτερου «τείχους προστασίας», κάτι το οποίο αρνείται κατηγορηματικά η Γερμανία.

Το ερώτημα λοιπόν που προκύπτει είναι ποιος θα καλύψει τη διαφορά, καθώς καμία χώρα της Ε.Ε. δεν έχει εγκρίνει κεφάλαια για να καλυφθεί αυτό το έλλειμμα που προκύπτει.

Την Παρασκευή η Ε.Ε. άφησε να εννοηθεί ότι κάποια νέα κεφάλαια μπορεί να απελευθερωθούν σε μικρές δόσεις, πράγμα που σημαίνει ότι μπορεί να προσφέρει χρήματα για τις τράπεζες και τον χρηματοοικονομικό κλάδο, αλλά ένα πολύ μικρό μέρος θα μείνει για να χρησιμοποιηθεί για τις εσωτερικές υποχρεώσεις της Ελλάδας. Δεν αποκλείεται λοιπόν πολύ σύντομα να ακούσουμε τις… κραυγές της Αθήνας.

Το «βλέμμα» σε Πορτογαλία, Ισπανία, Γαλλία

Μπορεί το τελευταίο διάστημα η Ελλάδα να μονοπωλεί το ενδιαφέρον, ωστόσο σύντομα οι προβολείς θα στραφούν στην Πορτογαλία. Τα πολύ αδύναμα οικονομικά της όλο και χειροτερεύουν, παρά τα εύσημα της τρόικας για την εφαρμογή του σκληρού πακέτου λιτότητας.

Στο επίκεντρο θα βρεθεί και η Ισπανία με την άρνησή της να συμμορφωθεί με το στόχο για έλλειμμα 4,4% που της έχει θέσει η Ε.Ε. και επιμένει για έλλειμμα της τάξης του 5,8%. Η Ισπανία αναδεικνύεται ως το «κακό παιδί» του ευρωπαϊκού Νότου, καθώς αρνήθηκε την επιβολή επιπλέον φορολογικών μέτρων αλλά και μέτρων λιτότητας.

Και βέβαια δεν πρέπει να ξεχνάει κανείς τη Γαλλία και τις προεδρικές εκλογές, καθώς έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον η επόμενη μέρα της διαφαινόμενης νίκης του Σοσιαλιστή Φρανσουά Ολάντ, όσον αφορά τις σχέσεις του με τη Γερμανίδα Καγκελάριο Άγκελα Μέρκελ αλλά και το ίδιο το μέλλον της Ευρώπης.

Του Άγη Βερούτη

Εκλογολογίας το ανάγνωσμα. Στη χώρα όπου οι εκλογικές γενικολογίες θεωρούνται εξ ορισμού ψεύτικες, όπου οι πολιτικοί εξαιρούν τον εαυτό τους τόσο από την υπακοή στους νόμους, όσο και από την υποχρέωση να τηρήσουν τις εξαγγελίες τους, ετοιμαζόμαστε για μια ακόμη παράσταση συναισθηματικής απάτης, παραποίησης της Αλήθειας, και φορολογικού βιασμού της μεσαίας τάξης. Παρακαλώ προσδεθείτε.

Τα δύο κόμματα εξουσίας, δέσμια των μηχανισμών υποστήριξης που με κόπο δημιούργησαν στις προηγούμενες δεκαετίες, ξαναμοιράζουν την τράπουλα -αναμεταξύ τους αυτή τη φορά- σε μια ακόμη απόπειρα εξαπάτησης της κοινής γνώμης, για την επανεκλογή τους.

Οι πανίσχυροι μηχανισμοί τους, με ανεξάντλητη πρόσβαση σε χρήμα και ανθρώπινους πόρους, προλειαίνουν την επόμενη επικράτησή τους εις βάρος του κοινού καλού, της εξυγίανσης, του εξορθολογισμού του Λεβιάθαν που ονομάζουμε κράτος.

Με ηγέτες που έχουν περγαμηνές δρομολόγησης υποστήριξης των ίδιων των μηχανισμών αυτών, στην καλύτερη περίπτωση, και που στα τελευταία δυο χρόνια έχουν στηρίξει τη διατήρηση των μηχανισμών τους εις βάρος κάθε ελληνικής οικογένειας, έχουν ήδη αποφασίσει πώς να μοιράσουν τα υπουργία, τους δημόσιους οργανισμούς, το χρήμα και την πολιτική ισχύ.

Το μορατόριουμ επιθέσεων ανάμεσά τους ομιλεί τόνους, ενώ οι εντεινόμενες επιθέσεις σε άλλες πολιτικές δυνάμεις δείχνουν πως ο μίνι ανασχηματισμός (με προοπτική διμήνου) είναι απλά καπνός και καθρέφτες για τον εφησυχασμό των αμνών. Η Αριστερά συνεχίζει στον ατελέσφορο αγώνα της κατά του “κατεστημένου”, της “πλουτοκρατίας” και των “επιχειρηματιών”.

Σε μια χώρα που η μέση επιχείρηση απασχολεί πλέον τρία άτομα - τα μεγάλα εργοστάσια τα διώξαμε ή φεύγουν οσονούπω - ευαγγελίζεται μια Ελλάδα που ο πελαργός (ή ο εκτυπωτής) θα φέρνει λεφτά για να πληρώνονται όλοι όσοι θα δουλεύουν για το κράτος, δηλαδή όλοι. Θέλει μια ισότητα προς τα κάτω που θα μας εξασφαλίσει τον βαρύγδουπο τίτλο της βορειότερης αφρικανικής χώρας!

Αυτό που η Αριστερά δεν θέλει να καταλάβει, είναι πως υπάρχουν ολοένα περισσότεροι που θέλουν συναισθηματικά να πιστέψουν τα παραμύθια της για Δραχμές-με-ουρά και υπερκέρδη που κάποιοι “κρύβουν” από το Λαό, και κινδυνεύει να κληθεί να συγκυβερνήσει. Αυτή ακριβώς η αύξηση του ποιμνίου της Αριστεράς είναι που φοβίζει και τους εταίρους μας (καθώς και τα δυο κόμματα εξουσίας) και συναινούν σε πρόωρες εκλογές το Μάη.

Από την άλλη, οι πονηρές επιθέσεις των διαπλεκόμενων μέσων στους μετανοήσαντες του πολιτικού συστήματος, που συκοφαντούνται επειδή φώναξαν “απεταξάμην”, με την ταυτόχρονη σιγή ασυρμάτου για νέες εξυγιαντικές πολιτικές κινήσεις, εξασφαλίζει πως οι επιλογές των εξωσυστημικών ψηφοφόρων θα περιοριστούν στη δραχμολαγνεία της Αριστεροδεξιάς, και την πατριδολαγνεία της ακροδεξιάς και των “λαγών” (ο νοών νοείτω). Περί ορθολογικών σιγή ιχθύος...

Σε όλα αυτά, ο Έλληνας ψηφοφόρος, της εξανδραποδισμένης μεσαίας τάξης, ο νοικοκύρης και οικογενειάρχης, που τόσα χρόνια κοίταζε την δουλειά και την προκοπή του, και τηρούσε την ενδεκάτη εντολή (ου μπλέξεις) έχει αδυναμία να επιλέξει πέρα από την λευκή ψήφο ή την αποχή - αυτά δηλαδή που ενισχύουν το υπάρχον σάπιο πολιτικό σύστημα. Μένουν δυο μήνες ως τις εκλογές και ήδη μου μυρίζει κολόνια Δεν είμαι αισιόδοξος.