Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

28 Αυγ 2013

Ας αρχίσουμε με τα ευτελή.
Δεν μπορεί Υπουργός Εξωτερικών να κάνει δήλωση για "Έγκλημα κατά της ανθρωπότητας την ρίψη χημικών από το καθεστώς Άσσαντ", χωρίς ανεξάρτητη αρχή να αποφαίνεται περί τούτου, και συνάμα να ταυτίζεται με αυτές των Ερντογάν και Νταβούτογλου.
Αν με αδημονία κάποιος προσπαθεί να εκμαιεύσει την απάντηση, περί του δηλώσαντος τα παραπάνω, υπάρχει η προσφορά χωρίς περιστροφές και ακοστολόγητος, που δεν έναι άλλο από το πρόσωπο του Ευαγγέλου Βενιζέλου, τούθ’ όπερ του Υπουργού των Εξωτερικών…
Οποία προσέγγιση!
Ομοειδής του Νταβούτογλου: «έγκλημα κατά της ανθρωπότητας που δεν πρέπει να μείνει αναπάντητο» απεφάνθη ο τούρκος υπουργός Εξωτερικών.
Η πολιτική του κατευναυσμού καταλήγει και σε ομότροπο απόφανση: Αλληλεγγύη σε αντιπάλους κατά μή εχθρών μας!

Δεν θα εξετάσουμε ούτε για την προβοκατόρικη ρίψη της βόμβας στην αγορά του Σεράγιεβο το 1999, ούτε τις επικλήσεις της Αμερικής περί ύπαρξης πυρηνικών στο Ιράκ το 2003, ούτε τα σαθρά επιχειρήματα των "Αμερικανών" περί της πάσει θυσία επιθέσεως κατά της Λιβύης το 2011, για να ταυτοποιήσουμε τη σκοπιμότητα μιάς πρώην Υπερδύναμης περί μιας επιθέσεως εναντίον μιας χώρας, που προσαγορεύεται στην Ηθική "Δικονομία" των Προτεσταντών ως μή ένοχη, και στην Ορθόδοξη εκδοχή της ως αθώα.
Διότι η Ποινική Δικονομία των Προτεσταντών αντιλαμβάνεται τους αθώους ως μή ενόχους (non guilty) και η Ορθόδοξη απόφανση ως αθώους…

Ας κάνομε όμως την επισκόπηση επί της γεωστρατηγικής σκακιέρας στη Μέση Ανατολή.

Τι να συμβαίνει άραγε στην αντίπερα όχθη της σκακιέρας, περί της Ρωσίας γαρ ο λόγος, ότι "έχει αποδεχθεί ένα κτύπημα με τον χαρακτήρα "επιδρομής" λίγων εικοσιτετραώρων";

Λόγος περί Ρουά, Μάτ, και Ρουά μάτ

Τι σημαίνει άραγε, ότι η Ρωσία "έχει αποδεχθεί ένα κτύπημα με τον χαρακτήρα "επιδρομής";
Σε έναν αδαή περί τα διπλωματικά, σημαίνει ότι αδυνατεί να αντιδράσει.
Σε έναν "δημοσιογραφούντα", ενοείται το δόγμα "δεν γνωρίζω, δεν απαντώ", και σε έναν πλοηγό στα της γεωστρατηγικής και Διπλωματίας, "άς πρόσεχε ο επηρμένος "…

Πολλοί οι οψίμως ανησυχούντες περί της αδυναμίας αντιδράσεως εκ μέρους της Ρωσίας.

Ας αναλύσουμε τη σχέση των δυο αντιπάλων, διότι "όλα εξαρτώνται από τη σχέση των δυο αντιπάλων" (Carl Von Clauzewitz)με την οπτική του Θουκυδίδη.
Τί να σημαίνει άραγε αυτή η "επιδρομή λίγων εικοσιτετραώρων" από πλευράς Αμερικανών με τη φερόμενη από πλευράς Ρώσων παθητική στάση;

Ζήτημα πρώτον

Δεδομένης της βαθειάς υφέσεως της Αμερικανικής οικονομίας, πτωχεύσεως πολιτειών της και συμπαρασύρσεως κι άλλων ομοειδών της, η πρώην Υπερδύναμη, γνωστού όντος ότι οι επιχειρήσεις της περί της "Αραβικής άνοιξης", περί της Συρίας, Αιγύπτου, του "αιματηρότερου πολέμου" που είδε η οικουμένη εν καιρώ ειρήνης σε μια"σύμμαχη" χώρα της Αμερικής όπως είναι η Ελλάδα, απέτυχαν παταγωδώς, θα διασκέδαζε την αποτυχία των επηρμένων σχεδιαστών της πολιτικής της με μια "εικοσιτετράωρη επιδρομή", εναντίον μιας εχθρικής χώρας που δεν είναι παρά δημιούργημά της!
Πως θα δικαιολογήσει μια πιθανή αποτυχία στην…"επιδρομή" της;Είναι απλό. Ήταν μια "εικοσιτετράωρη επιδρομή" και τίποτε παραπάνω…

Ζήτημα δεύτερον

Γιατί δεν αντιδρά η Ρωσία, ενώ διακυβεύονται τα συμφέροντά της στην περιοχή, δεδομένου ότι το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ κατέστη αναξιόπιστο για επίκληση σε παρόμοιες περιπτώσεις από Μεγάλες Δυνάμεις και εν προκειμένω άθυρμα των Αμερικανών;
Ας μην ξεχνούμε ότι Υπουργός Εξωτερικών της Ρωσίας είναι ο Σεργκέι Λαβρώφ, ένας βιρτουόζος της Γεωστρατηγικής και Διπλωματίας.
Σε ποιά παγίδα αναμένει να πέσουν οι Αμερικανοί; Τί ατράνταχτο άλλοθι επιζητεί;
Αν παραβιαστεί το veto της Κίνας και Ρωσίας στο Συμβούλιο Ασφαλείας, και επιτεθεί η Αμερική με τις "Αυλητρίδες " της εναντίον της Συρίας, τότε εξασφαλίζει τις επιθέσεις της Ρωσίας, αβρόχοις ποσίν, εναντίον των χωρών των πρώην Σοβιετικών αποσκηρτημάτων, Γεωργίας, Αζερμπαιτζάν, κ.λ.π. και γιατί όχι και της Τουρκίας…
Αφορμές, εκατομμύρια, δανειζόμενες από την αντίπαλη μειράκιο περί τα διπλωματικά χώρα!

Ζήτημα τρίτον

Φοβάται ο Γάννης το θεριό, και το θεριό το Γιάννη.
Γιατί, αλήθεια η "εικοσιτετράωρη επιδρομή";
Μα η Αμερική φοβάται τα εξαγόμενα!
Η Αμερική δεν θα επιτεθεί με τα γνωστά "συμβατικά όπλα", διότι γνωρίζει τα… αντίδοτα. Ούτε με προηγμένα τελευταίας γενιάς. Αυτά θα είναι μεσαίας αποτελεσματικότητας για να δοκιμάσει το αποτέλεσμα της ανασχέσεως από πλευράς της Συριακής αεράμυνας. Παράλληλα, η πολεμική μηχανή της Ρωσίας θα καλιμπράρει τα αμυντικά της όπλα, μην ανταποδίδοντας, αλλά μπλοκάροντας τους στόχους.
Τι θα συμβεί αν οι πύραυλοι της Αμερικής ευστοχήσουν; Τίποτε απολύτως, αφού δεν αντέδρασαν τα αντιαεροπορικά, ενώ μπορούσαν!!!
Εδώ αρχίζει η Διπλωματία των όπλων.
Αποτολμάται η τελευταίας γενιάς εκτόξευση πυραύλων εναντίον της Συρίας. Υπάρχουν δυο ενδεχόμενα.
Τα αντιαεροπορικά που βρίσκονται επί της Συρίας, καλιμπράρουν την αντιμετώπιση αυτών των πυραύλων και υπάρχουν δυο εκδοχές.
Είτε δύνανται να αναχαιτίσουν τις εκτοξεύσεις αυτών των πυραύλων ή δεν μπορούν.
Όμως δεν αντιδρούν. Δεν γνωρίζουν συνεπώς οι Αμερικανοί την ικανότητα των Σύρων για την αντιμετώπισή των.

Ζήτημα τέταρτον

Δεδομένης της καταστάσεως, οι Αμερικανοί εξαπολύουν τον ολοκληρωτικό πόλεμο, που είναι ο Τρίτος Παγκόσμιος Πόλεμος.
Τότε θα δούμε ποιούς πυραύλους των Αμερικανών μπορούν ή δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν η Συριακή και Ρωσική Αεράμυνα.
Τότε θα δούμε ποιοί πύραυλοι είναι τρωτοί και ποιοί άτρωτοι, ποιά είναι η Υπερδύναμη και ποιά η Νέα Αυτοκρατορία.
Γιατί περίσσεψε η απληστία και η έπαρση ή άλλως πως, το μυρμήγκι όταν βγάζει φτερά θέλει να εξαφανιστεί…

Ζήτημα πέμπτον

Ποιός είπε πως δεν συνομολόγησαν και οι δυο, Ρωσία και Αμερική, για τη δημιουργία του Κουρδιστάν, που θα αποτελείται από ένα μεγάλο κομμάτι της Τουρκίας, ενός μέρους της Συρίας και του Ιράκ; Εννοείται, πως τότε θα αυξηθεί η επιθετικότητα της Τουρκίας.

Είναι πασιφανές, ότι έχουμε εισέλθει στο τελικό στάδιο της αναμετρήσεως μεταξύ της απληστίας, και της Αρμονίας.
Όλα δείχνουν, πως της απληστίας τα γεννήματα έχουν λίγη ζωή, και της Αρμονίας είναι αέναα, αοίδια, άτρωτα, για τους ορθολογιστές Δυτικούς και "Δυτικότροπους" το σκοτάδι δεν είναι μακρυά, άς κλείσουν τα μάτια τους να το δούν…

Πελασγός ο Μιλήσιος



Η κεκλεισμένων των θυρών συνάντηση των πέντε χωρών μόνιμων μελών του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ -ΗΠΑ, Γαλλία, Βρετανία, Ρωσία και Κίνα- για το βρετανικό σχέδιο ψηφίσματος για τη Συρία έληξε, χωρίς να υπάρξει συμφωνία.

Η Μόσχα και το Πεκίνο εξακολούθησαν να απορρίπτουν την στρατιωτική επιλογή, που προωθούν η Ουάσινγκτον, το Λονδίνο και το Παρίσι.

Ο Ρώσος και ο Κινέζος πρεσβευτής αποχώρησαν από την αίθουσα όπου διεξάγονταν οι συζητήσεις έπειτα από περίπου μία ώρα και ένα τέταρτο. Οι εκπρόσωποι των άλλων χωρών παρέμειναν στην αίθουσα για λίγο ακόμα, όμως όταν εξήλθαν δεν έκαναν δηλώσεις.

Σύμφωνα με διπλωμάτες, οι Ρώσοι «επανέλαβαν τα επιχειρήματα του (Ρώσου υπουργού Εξωτερικών) Σεργκέι Λαβρόφ», για τους κινδύνους μιας στρατιωτικής επιχείρησης και υποστήριξαν ότι δεν υπάρχουν αποδείξεις ότι το συριακό καθεστώς βρίσκεται πίσω από την επίθεση με χημικά όπλα.

Ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών είπε στον Βρετανό ομόλογό του Ουίλιαμ Χέιγκ ότι το Συμβούλιο Ασφαλείας δεν θα πρέπει να εξετάσει ένα σχέδιο ψηφίσματος για να απαντήσει στην επίθεση της 21ης Αυγούστου κοντά στη Δαμασκό προτού οι επιθεωρητές του ΟΗΕ ανακοινώσουν τα ευρήματα τους.

Ο Λαβρόφ σημείωσε ότι είναι απαραίτητο «να περιμένουμε τα αποτελέσματα» από τους επιθεωρητές του ΟΗΕ, όπως ανακοίνωσε το ρωσικό υπουργείο Εξωτερικών.

Η Κίνα από την πλευρά της υπογράμμισε τη «σημασία της Γενεύης II», ώστε να υπάρξει μια πολιτική μετάβαση στη Συρία.

Οι Ρώσοι και οι Κινέζοι εκπρόσωποι επεσήμαναν ότι θα συζητήσουν το θέμα με τις κυβερνήσεις τους.

Ο Ουίλιαμ Χέιγκ εκτίμησε σήμερα ότι οι συζητήσεις στον ΟΗΕ θα συνεχιστούν «τις επόμενες ημέρες».

Πάντως οι ΗΠΑ από την πλευρά τους ανακοίνωσαν ότι το βρετανικό σχέδιο για τη Συρία δεν θα ψηφιστεί, με δεδομένη την συνεχιζόμενη αντίθεση των Ρώσων, όπως δήλωσε η Μαρί Χαρφ, εκπρόσωπος της αμερικανικής διπλωματίας.



-->
Του George Friedman* 
 
Εικόνες μεγάλου αριθμού θυμάτων προέκυψαν στη Συρία την τελευταία εβδομάδα. Θεωρήθηκε ότι θανατηφόρα αέρια προκάλεσαν τους θανάτους των θυμάτων, που σύμφωνα με κάποιους ανέρχονται σε εκατοντάδες. Άλλοι ισχυρίστηκαν ότι οι φωτογραφίες ήταν πλαστές, ενώ άλλοι ότι υπεύθυνοι ήταν οι επαναστάτες. Η κυρίαρχη άποψη, ωστόσο, παραμένει πως το καθεστώς του Άσαντ έχει την ευθύνη γι' αυτήν την επίθεση.

Μέχρι τώρα, οι ΗΠΑ απέφευγαν να εμπλακούν στον εμφύλιο πόλεμο της Συρίας. Αυτό δεν έγινε επειδή η Ουάσιγκτον έχει κάποια συμπάθεια για το καθεστώς του Άσαντ. Αντίθετα, οι στενοί δεσμοί της Δαμασκού με το Ιράν και τη Ρωσία δίνουν στις ΗΠΑ λόγο για να είναι εχθρικές απέναντι στη Συρία. Επιπροσθέτως, η Ουάσιγκτον συμμετείχε στην προσπάθεια να απομακρυνθούν τα συριακά στρατεύματα από τον Λίβανο.

Οι ΗΠΑ έχουν πλέον μάθει να μην τις απασχολούν μόνο τα εχθρικά καθεστώτα, αλλά και το τι θα μπορούσε να τα ακολουθήσει. Το Αφγανιστάν, το Ιράκ και η Λιβύη έδωσαν το μάθημα ότι η ανατροπή ενός καθεστώτος σημαίνει ότι πρέπει να ζήσεις με έναν ατελή διάδοχο.

Σε αυτές τις περιπτώσεις, η γρήγορη αλλαγή του καθεστώτος οδήγησε στην εμπλοκή των ΗΠΑ σε εμφυλίους πολέμους, τα αποτελέσματα των οποίων δεν άξιζαν το τίμημα. Στην περίπτωση της Συρίας, οι αντάρτες είναι σουνίτες μουσουλμάνοι, των οποίων οι καλύτερα οργανωμένες φυλές έχουν δεσμούς με την Αλ Κάιντα.

Επιπλέον, όπως συχνά συμβαίνει, πολλοί στις ΗΠΑ και στην Ευρώπη είναι συγκλονισμένοι από τη φρίκη του εμφυλίου και κάποιοι από αυτούς καλούν τις ΗΠΑ να κάνουν κάτι. Οι ΗΠΑ είναι διστακτικές να απαντήσουν στο κάλεσμα. Όπως αναφέρθηκε, η Ουάσιγκτον δεν έχει κάποιο άμεσο ενδιαφέρον για την έκβαση, καθώς όλα τα πιθανά αποτελέσματα είναι αρνητικά γι' αυτήν. Επίσης, αυτοί που είναι πιο εμφατικοί ότι κάτι πρέπει να γίνει για να σταματήσουν οι εχθροπραξίες θα είναι οι πρώτοι που θα σπεύσουν να καταδικάσουν τις ΗΠΑ όταν θα αρχίσουν να σκοτώνουν ανθρώπους για να σταματήσουν τους σκοτωμούς. Άνθρωποι θα πεθάνουν σε κάθε τέτοια επέμβαση, όμως απλώς δεν υπάρχουν «καθαροί» τρόποι να τελειώσεις έναν εμφύλιο πόλεμο.

Οι κόκκινες γραμμές του Ομπάμα και ο Άσαντ
Ως εκ τούτου, ο πρόεδρος Ομπάμα υιοθέτησε μια πολύ προσεκτική στρατηγική. Είπε ότι οι ΗΠΑ δεν θα εμπλακούν άμεσα στη Συρία, εκτός και αν το καθεστώς του Άσαντ έκανε χρήση χημικών όπλων, δηλώνοντας με μεγάλο βαθμό σιγουριάς ότι δεν θα χρειαστεί να εμπλακεί. Σε τελική ανάλυση, ο Σύριος πρόεδρος Μπασάρ Αλ Άσαντ έχει ήδη επιβιώσει από δύο εμφυλίους και κάθε άλλο παρά έχει νικηθεί. Το μόνο που θα μπορούσε να τον οδηγήσει σε ήττα είναι η ξένη επέμβαση, ειδικά από τις ΗΠΑ. Θεωρούνταν, λοιπόν, ότι δεν θα έκανε το μόνο πράγμα που ο Ομπάμα υποστήριξε ότι θα προκαλούσε εμπλοκή των ΗΠΑ.

Ο Άσαντ είναι αδίστακτος άνθρωπος. Δεν θα δίσταζε να κάνει χρήση χημικών όπλων, αν αυτό απαιτούνταν. Είναι όμως και πολύ λογικός. Θα έκανε χρήση χημικών αν αυτή ήταν η μόνη του επιλογή. Αυτήν τη στιγμή, είναι δύσκολο να δούμε ποια απελπιστική κατάσταση τον οδήγησε στο να χρησιμοποιήσει χημικά ρισκάροντας το χειρότερο.
Οι αντίπαλοί του είναι το ίδιο αδίστακτοι και μπορούμε να τους φανταστούμε να χρησιμοποιούν χημικά όπλα για να αναγκάσουν τις ΗΠΑ να εμπλακούν και να τον εκδιώξουν. Όμως η ικανότητά τους να έχουν πρόσβαση σε χημικά όπλα είναι αβέβαιη και αν αποκαλυπτόταν θα μπορούσε να τους στοιχίσει τη στήριξη της Δύσης.
Είναι πιθανόν ότι χαμηλόβαθμοι υπάλληλοι του συριακού στρατού χρησιμοποίησαν χημικά όπλα, χωρίς να το γνωρίζει ή να το θέλει ο Άσαντ. Είναι ακόμα πιθανό οι απώλειες να είναι πολύ λιγότερες από αυτές που ισχυρίζονται. Όπως επίσης και κάποιες φωτογραφίες να είναι παραποιημένες.

Όλα αυτά είναι πιθανά, όμως απλώς δεν ξέρουμε τι είναι αλήθεια. Το πιο σημαντικό είναι ότι κυβερνήσεις μεγάλων χωρών, όπως της Γαλλίας και της Βρετανίας, ισχυρίζονται ότι γνωρίζουν πως ο Άσαντ έκανε την επίθεση. Ο υπουργός εξωτερικών των ΗΠΑ Τζον Κέρι, σε ομιλία του στις 26 Αυγούστου, έχτισε την υπόθεση για μια στρατιωτική απάντηση, ενώ αναφέρθηκε και στην επίθεση του καθεστώτος χαρακτηρίζοντάς την αδιαμφισβήτητη. Επιπλέον ισχυρίστηκε ότι οι μέχρι τώρα εκτιμήσεις των ΗΠΑ βασίζονται στα γεγονότα.

Ο Άσαντ, εν τω μεταξύ, συμφώνησε να επιτρέψει στους επιθεωρητές του ΟΗΕ να εξετάσουν τις αποδείξεις επιτόπου. Σε τελική ανάλυση, όσοι αντιτίθενται στον Σύριο πρόεδρο θα ισχυριστούν ότι οι οπαδοί του συγκάλυψαν την ενοχή του και οι αντάρτες θα πουν το ίδιο αν οι επιθεωρητές αποφανθούν ότι δεν υπάρχουν αποδείξεις γι' αυτήν την επίθεση.
Η αλήθεια έχει πολιτικοποιηθεί και όποιος ισχυριστεί ότι την έχει βρει, όποια και αν είναι αυτή, θα κατηγορηθεί ότι ψεύδεται. Παρ' όλα αυτά, η κυρίαρχη ιστορία είναι ότι ο Άσαντ έκανε την επίθεση, σκοτώνοντας εκατοντάδες άνδρες, γυναίκες και παιδιά και περνώντας τη γραμμή που ο Ομπάμα είχε θέσει καθαρά.

Οι ΗΠΑ έχουν επιλέξει να πάνε το θέμα στον ΟΗΕ. Ο πρόεδρος Ομπάμα θα κάνει μια προσπάθεια να δείξει ότι δρα με τη στήριξη του ΟΗΕ. Όμως γνωρίζει ότι δεν θα πάρει τη στήριξη των Ηνωμένων Εθνών. Οι Ρώσοι, σύμμαχοι του Άσαντ και αντίπαλοι των στρατιωτικών επεμβάσεων υπό την αιγίδα του ΟΗΕ, θα θέσουν βέτο σε οποιαδήποτε πρόταση για επέμβαση.
Οι Κινέζοι, που δεν είναι κοντά στον Άσαντ, αλλά επίσης αντιτίθενται στις στρατιωτικές επεμβάσεις, πιθανότατα θα τους στηρίξουν. Ανεξάρτητα από το αν οι κατηγορίες είναι αληθινές, οι Ρώσοι θα τις αμφισβητήσουν και θα θέσουν βέτο σε όποια δράση. Η προσφυγή λοιπόν στον ΟΗΕ αγοράζει μόνο χρόνο. Με ενδιαφέρον παρατηρούμε ότι οι ΗΠΑ δήλωσαν την Κυριακή ότι είναι αργά για τη Συρία να δώσει πρόσβαση στους επιθεωρητές. Ο αποκλεισμός αυτής της πιθανότητας, δημιουργεί ένα περιβάλλον όπου οι ΗΠΑ δείχνουν σκληρές και στην πραγματικότητα φτιάχνει μια κατσταση όπου επιβάλλεται να είναι σκληρές.

Οι συνέπειες στη Συρία και ευρύτερα
Το ζήτημα πλέον δεν είναι μόνο η Συρία. Οι ΗΠΑ έχουν δημιουργήσει μια κατάσταση που τις δεσμεύει να επέμβουν. Αν δεν δράσουν εκεί που υπάρχει καθαρή παραβίαση των συνθηκών, ο Μπ. Ομπάμα αυξάνει την πιθανότητα πολέμου με άλλες χώρες όπως το Ιράν και η Βόρεια Κορέα.
Ένα από τα μέσα που θα μπορούσαν οι ΗΠΑ να χρησιμοποιήσουν για «συνετίσουν» αυτές τις χώρες, χωρίς να οδηγηθούν σε πόλεμο, είναι το να θέτουν τους όρους που θα προκαλούσαν επέμβαση, επιτρέποντας στην άλλη πλευρά να μην περάσει αυτήν την κόκκινη γραμμή. Αν αυτές οι χώρες πιστέψουν ότι οι ΗΠΑ μπλοφάρουν, τότε η πιθανότητα λάθος υπολογισμού αυξάνεται. Η Ουάσιγκτον θα μπορούσε να θέσει μια κόκκινη γραμμή, την παραβίαση της οποίας δεν θα ανεχόταν, όπως ένας πύραυλος της Βόρειας Κορέας οπλισμένος με πυρηνική κεφαλή, όμως η άλλη πλευρά θα μπορούσε να αποφασίσει ότι είναι άλλη μία Συρία και να περάσει τη γραμμή. Η Ουάσιγκτον θα έπρεπε να επιτεθεί, κάτι που δεν θα ήταν αναγκαίο αν δεν είχε αποκαλυφθεί η μπλόφα της στη Συρία.

Υπάρχουν επίσης ερωτήματα για τη Ρωσία και το Ιράν. Και οι δύο έχουν επενδύσει πολλά στη στήριξη του Άσαντ. Μπορεί και οι δύο να ανταποδώσουν αν κάποιος επιτεθεί στη Συρία. Υπάρχουν ήδη φήμες στη Βηρυττό ότι το Ιράν είπε στη Χεζμπολάχ να αρχίσει να συλλαμβάνει Αμερικανούς αιχμαλώτους αν οι ΗΠΑ επιτεθούν στη Συρία.
Η Ρωσία έχει ήδη δείξει στην υπόθεση Σνόουντεν αυτό που ο Ομπάμα θεωρεί εχθρική πρόθεση. Αν επιτεθεί, επομένως, πρέπει να προετοιμαστεί για ρωσικά αντίμετρα. Αν πάλι δεν επιτεθεί, πρέπει να περιμένει ότι οι Ρώσοι και οι Ιρανοί θα το εκλάβουν ως αδυναμία.

Η Συρία δεν ήταν ζήτημα που επηρέαζε τα εθνικά συμφέροντα των ΗΠΑ, μέχρι τη στιγμή που ο Ομπάμα έθεσε κόκκινη γραμμή. Με αυτόν τον τρόπο κατέστησε το θέμα πολύ πιο σημαντικό, καθώς η αξιοπιστία των δηλώσεών του είναι ζωτικής σημασίας. Το πρόβλημα του Ομπάμα είναι ότι οι περισσότεροι Αμερικανοί αντιτίθενται στη στρατιωτική επέμβαση, ενώ ούτε το Κογκρέσο είναι εντελώς θετικό. Επιπλέον, αυτοί που τώρα πιέζουν τις ΗΠΑ δεν θα επωμιστούν το φορτίο μιας στρατιωτικής παρέμβασης, ούτε και θα είναι υπόλογοι απέναντι στην κριτική για τις αναπόφευκτες απώλειες αμάχων που θα προκύψουν και είναι ανεξάρτητες της καθαρότητας των προθέσεων.

Η ερώτηση επομένως είναι τι θα κάνουν οι ΗΠΑ και η νέα συμμαχία των προθύμων αν η κόκκινη γραμμή έχει όντως ξεπεραστεί. Το φανταστικό σενάριο είναι ότι μια σειρά αεροπορικών επιδρομών, που θα καταστρέψουν μόνο τα χημικά όπλα, θα εκτελεστεί τόσο τέλεια που θα σκοτώσει μόνο όσους αξίζουν να πεθάνουν. Αλλά είναι δύσκολο να διακρίνεις την ανθρώπινη ψυχή από ύψος 10.000 ποδών. Θα υπάρξουν θάνατοι και οι ΗΠΑ θα κατηγορηθούν γι' αυτούς.

Τα στρατιωτικά δεδομένα
Η στρατιωτική διάσταση είναι δύσκολο να καθοριστεί καθώς η αποστολή δεν είναι ξεκάθαρη. Λογικά, ο στόχος πρέπει να είναι η καταστροφή των χημικών όπλων και των συστημάτων ανάπτυξής τους. Αυτό είναι λογικό, όμως το πρόβλημα είναι να βρεθούν οι τοποθεσίες όπου όλα τα χημικά αποθηκεύονται. Υποθέτω ότι τα περισσότερα βρίσκονται υπόγεια, γεγονός που θέτει ένα μεγάλο πρόβλημα πληροφοριών. Αν υποθέσουμε ότι υπάρχει τέλεια πληροφόρηση και ότι οι αποφασίζοντες την εμπιστεύονται, το να χτυπήσεις κρυμμένους υπόγειους στόχους είναι δύσκολο.

Υπάρχουν συζητήσεις για ένα καθαρό πυραυλικό χτύπημα. Αλλά δεν είναι σίγουρο αν αυτοί μεταφέρουν αρκετά εκρηκτικά για να διαπεράσουν τη θωράκιση. Τα αεροσκάφη φέρουν πιο ουσιώδη οπλισμό και είναι πιθανόν στρατηγικά βομβαρδιστικά να απογειωθούν για να χτυπήσουν αυτούς τους στόχους.

Ακόμα και έτσι, οι εκτιμήσεις για την προκληθείσα ζημιά είναι δύσκολες. Πώς ξέρες ότι κατέστρεψες τα χημικά, ότι ήταν πράγματι εκεί και ότι κατέστρεψες την εγκατάσταση στην οποία βρίσκονταν; Επιπρόσθετα, υπάρχουν πολλές εγκαταστάσεις, αρκετές από αυτές θα είναι κοντά σε περιοχές αμάχων και πολλά πυρομαχικά θα πάνε σε λάθος στόχους. Οι επιθέσεις μπορεί να αποδειχθούν πιο θανατηφόρες από ό,τι ήταν τα χημικά. Τέλος, η επίθεση θα κάνει τον Άσαντ να χάσει κάθε κίνητρο να μην κάνει χρήση χημικών όπλων. Αν αρχίσει να πληρώνει το κόστος της χρήσης τους, τότε θα τα χρησιμοποιήσει. «Τα γάντια θα βγουν» και από τις δύο πλευρές καθώς ο Άσαντ θα προσπαθήσει να χρησιμοποιήσει τα χημικά του όπλα πριν αυτά καταστραφούν.

Ένας πόλεμος για τα χημικά έχει μια έμφυτη παράνοια. Το πρόβλημα δεν είναι αυτά, τα οποία προφανώς δεν μπορούν να καταστραφούν από τον αέρα. Το πρόβλημα θα είναι η ύπαρξη ενός καθεστώτος που τα χρησιμοποιεί. Είναι δύσκολο να φανταστείς πώς μια επίθεση στα χημικά μπορεί να αποφευχθεί να οδηγήσει σε επίθεση στο καθεστώς και τα καθεστώτα δεν πέφτουν από τον αέρα. Για να τα καταφέρεις απαιτούνται στρατεύματα.

Επιπλέον, τα καθεστώτα που ανατρέπονται πρέπει να αντικατασταθούν και δεν μπορούμε να υποθέσουμε ότι αυτοί που θα αντικαταστήσουν τον Άσαντ θα είναι ευγνώμονες απέναντι σε αυτούς που τον ανέτρεψαν. Αρκεί κάποιος να θυμηθεί τη Shia στο Ιράκ, που πανηγύρισε την πτώση του Σαντάμ και μετά άρχισε ένοπλο αγώνα εναντίον των ΗΠΑ.

Ο εξοπλισμός των ανταρτών θα απέκλειε μια αεροπορική επίθεση και θα ήταν η επιλογή με το μικρότερο ρίσκο. Το πρόβλημα είναι ότι ο πρόεδρος Ομπάμα έχει ήδη πει ότι θα εξοπλίσει τους αντάρτες, οπότε το να το ανακοινώσει ξανά θα επιτρέψει στον Σύριο πρόεδρο να αποφύγει τις συνέπειες από το ότι πέρασε την κόκκινη γραμμή. Επίσης, η επιλογή αυτή αυξάνει τις πιθανότητες ενίσχυσης των οπαδών της τζιχάντ στη Συρία.

Η μπλόφα και το νέο ρίσκο
Όταν ο Ομπάμα διακήρυξε την κόκκινη γραμμή για τη Συρία και τα χημικά όπλα, υπέθεσε ότι το θέμα δεν θα εμφανιζόταν. Έκανε μια χειρονομία προς εκείνους στην κυβέρνησή του που πιστεύουν ότι οι ΗΠΑ έχουν ηθική δέσμευση να σταματήσουν μια τέτοια αγριότητα. Έκανε επίσης μια χειρονομία προς όσους δεν θέλουν να εμπλακούν ξανά σε έναν πόλεμο. Ήταν μία από αυτές τις έξυπνες κινήσεις που μπορεί να σκάσουν στα μούτρα του προέδρου αν η υπόθεσή του αποδειχτεί λανθασμένη. Το αν έκανε ο Άσαντ τις επιθέσεις ή οι αντάρτες ή αν κάποιος τις σκηνοθέτησε δεν έχει σημασία. Εκτός και αν ο Ομπάμα βρει αδιάσειστες αποδείξεις ότι ο Άσαντ δεν το έκανε -και αυτό δεν πρόκειται να συμβεί-, οπότε θα πρέπει είτε να ενεργήσει με βάση την κόκκινη γραμμή που έθεσε, είτε να χαρακτηριστεί ως κάποιος που μπλοφάρει. Η απίστευτη πολυπλοκότητα του να εμπλακείς σε έναν εμφύλιο πόλεμο χωρίς να πέσεις σε τέλμα κάνει αυτήν τη διαδικασία ακόμα πιο σύνθετη.

Ο Ομπάμα τώρα αντιμετωπίζει τη δεύτερη φορά στην προεδρία του που ο πόλεμος είναι επιλογή. Η πρώτη ήταν στη Λιβύη. Ο τύραννος είναι πλέον νεκρός, αλλά αυτό που ακολούθησε δεν είναι ωραίο. Και η Λιβύη ήταν πολύ απλή σε σχέση με τη Συρία.

Τώρα πρέπει να επέμβει για να διατηρήσει την αξιοπιστία του. Όμως δεν υπάρχει πολιτική υποστήριξη στις ΗΠΑ γι' αυτό. Πρέπει να αναλάβει στρατιωτική δράση, αλλά όχι τέτοια που θα εμφάνιζε τις ΗΠΑ βίαιες. Πρέπει να ανατρέψει τον Άσαντ, αλλά να μην τον αντικαταστήσει με τους αντιπάλους του. Δεν πίστευε ποτέ ότι ο Άσαντ θα ήταν τόσο απερίσκεπτος. Ανεξάρτητα με το αν ο Άσαντ πράγματι ήταν, υπάρχει συναίνεση ότι ήταν. Αυτή είναι η παρτίδα στην οποία ο πρόεδρος πρέπει να παίξει, επομένως είναι δύσκολο να δούμε πώς μπορεί να αποφύγει τον πόλεμο και να κρατήσει και την αξιοπιστία του. Είναι επίσης δύσκολο να δούμε πώς θα μπορούσε να αναλάβει στρατιωτική δράση χωρίς πολιτική επανάσταση εναντίον του, αν κάτι πάει στραβά, που συνήθως πάει.

* Ο κ. George Friedman είναι ο ιδρυτής και CEO του αμερικανικού think tank Stratfor.
Πηγή


Η κυβέρνηση έχει πλέον αποφασίσει να βγάλει σε πλειστηριασμό την πρώτη κατοικία από τις αρχές του επόμενου έτους. Βλέποντας πίσω της μόνο επιτυχίες σχετικά με την επιβολή σκληρών μέτρων όλα αυτά τα χρόνια, θεωρεί ότι και αυτή τη φορά θα τα καταφέρει.

Αναρωτιέμαι όμως πώς! Διότι ο πλειστηριασμός έχει κάποια ιδιαίτερα χαρακτηριστικά που δεν τα συναντάς στα προηγούμενα μέτρα. Έχει υλικότητα, έχει σωματικότητα, κοντολογίς, προϋποθέτει έξωση και αυτό δεν είναι εύκολο να συμβεί χωρίς πάλη. Όχι ιδεατή, αλλά χειροπιαστή. Όπως και να το δεις, η έξωση είναι ένα πολύ άγριο πράγμα. Σκεφτείτε να σού πετάνε τα έπιπλα στο πεζοδρόμιο, τα πιατικά, τα καθαρά απ’ το ντουλάπι και τα βρώμικα απ’ τον νεροχύτη, τα ρούχα, τα σιδερωμένα και τ’ ασιδέρωτα, το πανέρι με τα άπλυτα, να σου ξεσκίζουν τα άλμπουμ με τις φωτογραφίες του γάμου σου και των παιδιών σου, να σου λασπώνουν τα σεντόνια, τα χαλιά και τα κεντίδια της γιαγιάς σου, τα βιβλία σου και τα CD σου, τα περιοδικά, τα ενθύμια απ’ τα ταξίδια σου, ό,τι χρήσιμο και άχρηστο μάζευες αυτά τα χρόνια, μπορεί άχρηστα, αλλά κομμάτια της ψυχής σου που δεν έλεγες να τα’ αποχωριστείς αν και σου έπιαναν πολύτιμο χώρο στα ράφια, και τώρα νά, να πέφτουν στα λερά δάχτυλα ενός τυχάρπαστου ασεβή, κι η ζωή σου, κρυφή και φανερή, να γίνεται βορά στα λαίμαργα μάτια των περαστικών.

Αν και η απόλυση είναι κάποιο είδος έξωσης από τον τόπο εργασίας, εν τούτοις η ιδιωτική κατοικία είναι κάτι πολύ περισσότερο από αυτό, είναι άσυλο, είναι προσωπικό καταφύγιο και ως εκ τούτου θεωρείται σεβαστό και απαραβίαστο. Για παράδειγμα, στις ΗΠΑ ο νόμος παρέχει στον ιδιοκτήτη δικαίωμα οπλοφορίας για να την υπερασπίζεται και η δολοφονία απρόσκλητων εισβολέων δεν λογίζεται ως τέτοια. Και αν στην Ελλάδα δεν ισχύει παρόμοια νομοθεσία, εν τούτοις η διάθεση των ενοίκων να υπερασπιστούν το πιο σημαντικό κομμάτι του μικρόκοσμού τους θεωρείται δεδομένη και αμετάκλητη. Το έχουμε δει στην πράξη ήδη στο παρελθόν, στις απεγνωσμένες αντιδράσεις τους, στις σπάνιες περιπτώσεις που κάποιο αυθαίρετο επρόκειτο να κατεδαφιστεί. Οχυρώσεις, καραμπίνες, απειλές, απόπειρες αυτοκτονίας από ταράτσες, έμπρακτη συμπαράσταση των γειτόνων και στο τέλος οι μπουλντόζες να αποχωρούν με την ουρά στα σκέλια.

Θεωρητικά μιλώντας, η κυβέρνηση έχει δυο επιλογές. Είτε πλειστηριασμοί με έξωση, με ό,τι κινδύνους αυτό συνεπάγεται, είτε πλειστηριασμοί χωρίς έξωση, δηλαδή με κάποιο κόλπο ώστε ο ιδιοκτήτης να συνεχίσει να παραμένει στην οικία του, η οποία φυσικά δεν θα του ανήκει, έναντι κάποιου ενοικίου, ταυτόσημου με τη δόση του δανείου ή, λογικά, αρκετά μικρότερου, διότι αλλιώς τι νόημα θα είχε η αθέτηση πληρωμών των δόσεων.

Για ποιο λόγο όμως κάποιος θα αγοράσει μια κατοικία αν δεν πρόκειται να την αξιοποιήσει κατά όπως θέλει; Είτε να μείνει μέσα ο ίδιος, είτε να την νοικιάσει με υψηλότερο ενοίκιο, είτε να την μεταπωλήσει. Αναγκαστικά, λοιπόν, το πρόβλημα της έξωσης δεν θα μπορέσει να το προσπεράσει, και φυσικά τις συνέπειες που μοιραία θα το συνοδεύσουν.

Ακούγεται ότι οι τράπεζες προτίθενται να πουλήσουν σε εξευτελιστική τιμή τα κόκκινα οικιστικά δάνεια, κάπου στο 10%-20% της αξίας τους σε πρόθυμα vulture funds, ώστε αυτά τα τελευταία να βγάλουν το φίδι από την τρύπα. Αλλά ακόμα και έτσι, η άσκηση μεγαλύτερης πίεσης από τη μεριά τους, δεν αντιλαμβάνομαι γιατί να μην προκαλέσει και αύξηση της αντίδρασης, ειδικά όταν πρόκειται για ιδιώτες της τελευταίας υποστάθμης.

Εδώ όμως θα ήθελα να εκφράσω και μια απορία: Αν οι τράπεζες προτίθενται να χάσουν έως και το 80% της αξίας των δανείων τους πουλώντας τα στα εν λόγω funds, γιατί δεν τα κουρεύουν από μόνες τους σε κάποιο πολύ μικρότερο ποσοστό, ας πούμε στο 50%; Μ’ ένα τέτοιο κούρεμα, το στεγαστικό έχει πολύ περισσότερες πιθανότητες να εισπραχθεί στο ακέραιο. Κι έτσι όλοι θα είναι ευχαριστημένοι. Χάθηκε η λογική από το βασίλειο της ορθολογικότητας;

Ίδωμεν!



Γράφει ο Διογένης ο Κυνικός

Η είδηση της αυτοκτονίας του Μιχάλη Ασλάνη έχει συγκλονίσει τους πάντες. Ακόμη και αυτούς που βλέπουν ως νούμερο, ως στατιστική, τις 3,5 και πλέον χιλιάδες συνανθρώπους μας που έβαλαν τέλος στην ζωή τους εξ αιτίας της οικονομικής κατάστασης. Η συγκεκριμένη αυτοκτονία δείχνει ότι όλοι μας είμαστε υποψήφιοι… Ο Μιχάλης Ασλάνης, δεν το γνωρίζαμε προσωπικά παρά μέσα από την δουλειά του, ήταν ένας καλός άνθρωπος. Ήταν αυτό που λέμε (κακώς) «επώνυμος». Μέχρι χθες οι πόρτες άνοιγαν στο διάβα του… Ήταν επιτυχημένος… Ίσως να περνούσε και από το μυαλό όλων μας ότι θα ήταν ο τελευταίος που θα αυτοκτονούσε, εξ αιτίας και της καλοσύνης του, της βοήθειας που προσέφερε πάντοτε στους ανθρώπους που την είχαν ανάγκη.

Αλλά πέρα από τους ανθρώπους υπάρχουν και οι απάνθρωποι, όπως αυτοί που κυβερνούν αυτή την χώρα. Και αντί να εξαφανιστούν αυτοί, πολιτικά τουλάχιστον ή έστω και από αυτή την χώρα, «φεύγουν» οι καλοί άνθρωποι. Βλέπετε όμως να ιδρώνει το αυτί κανενός πολιτικού; Όχι θα χαλάσουν την ζαχαρένια τους… Δεν πάνε να γράφουν οι Washington Times στο χθεσινό τους editorial ότι "Η Ευρώπη δεν σώζει την Ελλάδα. Σώζει το διεφθαρμένο πολιτικό σύστημα της χώρας που ενώ είναι υπεύθυνο για την καταστροφή, εξακολουθεί να στηρίζεται για να κυβερνά"!

Δεν πάνε να γράφουν και ορισμένα Γερμανικά ΜΜΕ όπως το Γερμανικό περιοδικό Der Spiegel σήμερα ότι «Είναι τόσο προφανές ότι η Ελλάδα χρειάζεται μεταρρυθμίσεις, όσο και το γεγονός πως η πολιτική της σκηνή είναι ανίκανη να τις πραγματοποιήσει, χωρίς πιέσεις από το εξωτερικό. Η πίεση αυτή αποδίδει, μόνο όταν τους δίνουμε τη βοήθεια τμηματικά. Γιατί οι Έλληνες πολιτικοί να μπορούν να επιβάλουν δημοσιονομική πειθαρχία ή να εφαρμόσουν μεταρρυθμίσεις, όταν ξέρουν ότι μπορούν να υπολογίζουν στην απεριόριστη πίστωση από το εξωτερικό; Η απειλή της παύσης πληρωμών είναι το μόνο όπλο της Τρόικας, όταν επισκέπτεται την Αθήνα». Ή αυτά που έγραψε η Frankfurter Allgemeine Zeitung ότι «Η συνεχιζόμενη ανικανότητα της πολιτικής ελίτ της Ελλάδας να προωθήσει μεταρρυθμίσεις, η λαϊκιστή της ρητορική, η έλλειψη αξιοπιστίας, η εμμονή της σε προσωπικούς και όχι εθνικούς στόχους και οι παραλείψεις στην ενημέρωση της κοινής γνώμης ότι δεν υπάρχουν εναλλακτικές δυνατότητες έχουν συμβάλει στο ότι η Ελλάδα δεν αποτελεί πρότυπο επιτυχίας». Τι έγραψε δηλαδή η Γερμανική εφημερίδα; Ότι η Ελλάδα έχει ανίκανους και αναξιόπιστους πολιτικούς που απέτυχαν σε όλα… Ψέματα είναι; Όλοι οι λογικοί άνθρωποι τα ίδια πιστεύουν και εδώ στην Ελλάδα. Δεν μπορούμε λοιπόν να καταλάβουμε γιατί κάποια ΜΜΕ στην πατρίδα μας θεώρησαν «λίβελο» την πραγματικότητα…

Και αν δεν έχουν δίκαιο εκατό τοις εκατό σε όλα αυτά που γράφουν, έχουν δίκαιο στο μέρος που αφορά τους πολιτικούς μας. Τους «σωτήρες» μας… Τουλάχιστον εμείς έχουμε σταματήσει πια να ξεχωρίζουμε τους πολιτικούς και να λέμε ότι δεν είναι όλοι ίδιοι. Κάτι τέτοιες ευαισθησίες του τύπου «δεν είναι σωστό να γενικεύουμε» και άλλα παρόμοια μας αφήνουν αδιάφορους. Ο κόμπος δεν έφθασε πια στο χτένι. Έσπασε και το χτένι και τα πάντα. Όποιος πολιτικός δεν θέλει να τον λένε αναξιόπιστο, ανίκανο, διεφθαρμένο να το αποδείξει με πράξεις εδώ και τώρα!!! Τα αστεία τελειώσανε μαζί με το καλοκαίρι. Με όλους αυτούς που δεν κάνανε καλοκαίρι γιατί έφυγαν από την ζωή. Από το άθλιο σύστημα υγείας με τις τεράστιες ελλείψεις που έκανε όμως πολλούς προμηθευτές και γιατρούς να θησαυρίσουν. Από την οικονομική αδυναμία τους να αγοράσουν τα αναγκαία φάρμακα τους. Από την οικονομική αδυναμία να πάνε στον γιατρό να τους κοιτάξει. Από την οικονομική αδυναμία για να τραφούν σωστά.

Με όλους αυτούς που δεν κάνανε καλοκαίρι γιατί αφαίρεσαν την ζωή τους… Αυτές οι περιπτώσεις για την κυβέρνηση δεν υπάρχουν όπως και όλες οι άλλες. Στατιστική είναι… Γιατί αν πραγματικά ήθελε να βοηθήσει η κυβέρνηση θα έπρεπε ακόμη και καμπάνια να κάνει για να προβληματίσει τους ανθρώπους που βάζουν μαύρες σκέψεις στο μυαλό τους. Να τους κάνει να σκεφθούν ότι δεν λύνουν προβλήματα με την αυτοκτονία. Αντιθέτως δημιουργούν και άλλα πολλά… Στις οικογένειες τους, στα παιδιά τους… Χάνουν παιδιά την μάνα τους, τον πατέρα τους, ότι πιο πολύτιμο έχουν… Μην ξεχνάμε την σοφή ρήση: ενός κακού μύρια έπονται… Μετά την αυτοκτονία έπονται τα υπόλοιπα προβλήματα…

Και κλείνουμε με ένα μεγάλο ΓΙΑΤΙ; Δεν περιμένουμε απάντηση… Απλά ελπίζουμε πολύ σύντομα να απαλλαγούμε από την γάγγραινα που κατατρώει την σάρκα της χώρας μας. Το φθινόπωρο έφθασε… Ο καθένας θα αναλάβει τις ευθύνες του.


Ζητείται ενότητα και αυτοσυγκράτηση των μελών του Συμβουλίου Ασφαλείας

Την επείγουσα ανάγκη για διπλωματική λύση στο θέμα της Συρίας τόνισε για άλλη μια φορά ο Γ.Γ. του ΟΗΕ Μπαν Κι Μουν, καλώντας το Συμβούλιο Ασφαλείας να δράσει ενωμένα, την ώρα που κάποιες χώρες της Δύσης πιέζουν για στρατιωτική επέμβαση στη Δαμασκό. Επίσης ζήτησε από τα μέλη να δώσουν κι άλλο χρόνο στις έρευνες της ομάδας εμπειρογνωμόμων στη Συρία.

«Πρέπει να αναζητήσουμε όλους τους τρόπους για πιέσουμε τις εμπλεκόμενες πλευρές να καθίσουν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων» δήλωσε ο Μπαν Κι μΟυν σε σημερινή ομιλία του στο Παλάτι της Ειρήνης, εκεί όπου εδρεύει το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης.

Αναφερόμενος στη σημερινή κατάσταση του διχασμένου Συμβουλίου Ασφαλείας μεταξύ διπλωματικής διευθέτησης και στρατιωτικής παρέμβασης στη Συρία τόνισε πως «το Σώμα του ΟΗΕ που είναι επιφορτισμένο με την διατήρηση της διεθνούς ειρήνης και ασφάλειας, δεν μπορεί να απέχει από τυχόν απόφαση στρατιωτικής παρέμβασης σε κάποιο κράτος. Τα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας πρέπει επιτέλους να συμφωνήσουν και να δράσουν από κοινού στο όνομα της ειρήνης».
Επίσης ζήτησε να δοθεί περισσότερος χρόνος στην ομάδα εμπειρογνωμόνων του ΟΗΕ που βρίσκεται αυτή τη στιγμή στη Συρία, προκειμένου να ερευνήσει τις καταγγελίες για την αιματηρή επίθεση με χημικά όπλα, την περασμένη εβδομάδα.

Η Βρετανία έχει ήδη αποφασίσει
Στο μεταξύ η Βρετανία θα υποβάλει σήμερα στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ ένα σχέδιο απόφασης που καταδικάζει τις επιθέσεις με χημικά όπλα του σύρου προέδρου Μπασάρ αλ-Άσαντ και εγκρίνει τη λήψη «απαραίτητων μέτρων» για να προστατευθούν οι άμαχοι από αυτά, όπως δήλωσε ο Βρετανός πρωθυπουργός Ντέιβιντ Κάμερον. «Η Βρετανία έχει σχεδιάσει μια απόφαση με την οποία καταδικάζεται η επίθεση με χημικά όπλα από τον Άσαντ και εγκρίνονται τα απαραίτητα μέτρα για να προστατευθούν οι άμαχοι» έγραψε ο Κάμερον στον λογαριασμό του στο Twitter, συμπληρώνοντας πως είναι μια ευκαιρία για το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ να σταθεί στο ύψος των ευθυνών του έναντι της Συρίας.

Την απαραίτητη έγκριση του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ για οποιαδήποτε στρατιωτική δράση των ΗΠΑ στη Συρία επεσήμανε σήμερα και ο διεθνής απεσταλμένος του Γ.Γ. του ΟΗΕ στη Δαμασκό Λακχντάρ Βραχίμι. «Νομίζω ότι το Διεθνές Δίκαιο είναι σαφέστατο: Κάθε στρατιωτική δράση θα πρέπει να λαμβάνεται μετά από ομόφωνη απόφαση του Συμβουλίου Ασφαλείας» τόνισε σε συνέντευξη Τύπου που προβλήθηκε από την τηλεόραση Rossiya 24.



Οι κυβερνητικές δυνάμεις εκκενώνουν τα σημαντικότερα στρατηγεία τους στη Δαμασκό εν αναμονή ενός πλήγματος από τη Δύση.

Οι δυνάμεις του Σύρου προέδρου Μπασάρ αλ Άσαντ φαίνεται ότι απομάκρυναν το μεγαλύτερο μέρος του προσωπικού τους από τα αρχηγεία των επιτελείων του στρατού και των δυνάμεων ασφαλείας στο κέντρο της Δαμασκού, εν αναμονή πιθανών πληγμάτων από την Δύση, είπαν κάτοικοι και πηγές της αντιπολίτευσης.

Οι στρατιωτικές δυνάμεις που σταθμεύουν κοντά στην πρωτεύουσα έχουν επιτάξει πολλά βαρέα φορτηγά με παρελκόμενα, προφανώς για να μεταφέρουν τον βαρύ οπλισμό σε άλλα σημεία, αν και δεν έχει αναφερθεί κάποια μεγάλη μετακίνηση στρατιωτικού υλικού, πιθανόν λόγω των σφοδρών μαχών που διεξάγονται στους μεγάλους αυτοκινητόδρομους που περιβάλλουν τη Δαμασκό, πρόσθεσαν οι ίδιες πηγές.

Μεταξύ των κτηρίων που έχουν εκκενωθεί μερικώς είναι αυτό του Γενικού Επιτελείου Δυνάμεων στην πλατεία Ουμαγιάντ, το παρακείμενο στρατηγείο της Αεροπορίας και το συγκρότημα διοίκησης των δυνάμεων ασφαλείας στο προάστιο Δυτικό Κφαρ Σούσεχ, τόνισαν κάτοικοι της περιοχής και πηγή του Ελεύθερου Συριακού Στρατού.

Οι συριακές αρχές δεν έκαναν σχόλια πάνω στις στρατιωτικές κινήσεις, ενώ δεν κατέστη δυνατόν να επιβεβαιωθούν αυτές από εκπρόσωπο του στρατού.
Το κτήριο του Γενικού Επιτελείου, ένα από τα σημαντικότερα στρατηγεία στη χώρα, ήδη λειτουργούσε με μειωμένο προσωπικό αφότου είχε δεχθεί βομβιστικές επιθέσεις από τους αντάρτες τον Σεπτέμβριο του 2012.



Πλήρους ανάπτυξης στρατιωτική επιχείρηση στη Συρία δε σχεδιάζεται. Όπως γράφει η Washington Post με αναφορά στο Λευκό Οίκο, οι ΗΠΑ αποφάσισαν απλά να «τιμωρήσουν ελαφρά» τον Μπασάρ Άσαντ: «οργανική πυραυλική επίθεση», η οποία θα διαρκέσει συνολικά μερικές ημέρες.

Το Λονδίνο όμως βλέπει τα πράγματα πιο σοβαρά: εκεί προετοίμασαν ένα σχέδιο δράσης για τις ένοπλες δυνάμεις. Παρατηρητές θεωρούν πως οι στρατιωτικές επιχειρήσεις κατά της Δαμασκού θα μετατραπούν σε ένα δυσβάσταχτο εμφύλιο πόλεμο.

Η δήλωση του προέδρου Ομπάμα ότι η συριακή κρίση δεν μπορεί να έχει στρατιωτική λύση, όπως διευκρινίστηκε είχε κρυφό νόημα. Όπως εξήγησε η εφημερίδα Washington Post, οι ΗΠΑ δεν θέλουν να ασκήσουν επιρροή στην εξέλιξη των πολεμικών επιχειρήσεων στη Συρία και να αποπειραθούν να διώξουν δια της βίας τον Μπασάρ Άσαντ. Αποφάσισαν όμως στο Λευκό Οίκο πώς πρέπει οπωσδήποτε να τιμωρήσουν το συριακό καθεστώς για τη χρήση χημικών όπλων. Η τιμωρία αυτή θα πρέπει να είναι μια «μικρής διάρκειας πυραυλική επίθεση», στόχος της οποίας θα είναι οι θέσεις των συριακών στρατευμάτων και εγκαταστάσεις των κυβερνητικών υποδομών. Οι πύραυλοι θα εκτοξευτούν από καράβια, τα οποία απλώθηκαν στην παραθαλάσσια περιοχή και από βομβαρδιστικά της στρατηγικής αεροπορίας.

Στο μεταξύ οι Ένοπλες Δυνάμεις της Μεγάλης Βρετανίας προετοίμασαν ένα έκτακτο σχέδιο δράσης στη Συρία, σύμφωνα με όσα μεταδίδει το Reuters με αναφορά στον εκπρόσωπο Ντέιβιντ Κάμερον. Ο ίδιος ο Βρετανός πρωθυπουργός διέκοψε εκτάκτως τις διακοπές του για να παραστεί σε έκτακτη συνεδρίαση του Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας. Νωρίτερα στο Λονδίνο και το Παρίσι είχαν δηλώσει πως είναι έτοιμοι να αναμειχθούν στη συριακή κρίση, χωρίς να περιμένουν την απόφαση του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ. Το ότι δεν θα περιμένουν την έγκριση του Συμβουλίου Ασφαλείας για πολεμικές επιχειρήσεις οι χώρες του ΝΑΤΟ είναι ξεκάθαρο σε όλους: η Ρωσία και η Κίνα δεν πρόκειται να επιτρέψουν ούτε καν την εμφάνιση ενός παρόμοιου εγγράφου.

Η Δύση ανέφερε την πιθανή στρατιωτική εισβολή στη Συρία μετά τις ανακοινώσεις για τη χρήση χημικών όπλων κοντά στη Δαμασκό. Στις δυτικές πρωτεύουσες βιάστηκαν να δηλώσουν πως πρόκειται για έργο οπαδών του Μπασάρ Άσαντ Η δήλωση, μιλώντας επιεικώς, δεν αντέχει στη κριτική: η οργάνωση επίθεσης με αέρια στην πρωτεύουσα σου, πολλώ δε μάλλον όταν εκεί εργάζονται οι επιθεωρητές του ΟΗΕ, μπορεί να είναι έργο ενός παρανοϊκού, ρόλο για τον οποίο ο Σύριος πρόεδρος δεν ταιριάζει. Έτσι, τα χημικά όπλα είναι η αφορμή, παρόμοια με εκείνη για την οποία έγινε ο πόλεμος στο Ιράκ. Πραγματικός στόχος της Ουάσιγκτον και των συμμάχων της στο Νάτο, δεν είναι η Συρία, αλλά το Ιράν, σημειώνει ο πρόεδρος του Ινστιτούτου Εγγύς Ανατολής Γιεβγκένι Σατανόβσκι:

Προφανώς ελήφθη η απόφασή για το χτύπημα στο Ιράν – σε σχέση με την επικείμενη «κόκκινη γραμμή» στην υπόθεση του ιρανικού πυρηνικού προγράμματος. Σύμφωνα με στοιχεία των ειδικών, η Τεχεράνη θα πρέπει να αποκτήσει πυρηνικό όπλο όχι αργότερα από το καλοκαίρι του 2014. Μέχρι τότε, σύμφωνα με όλους τους κανόνες της πολεμικής επιστήμης, θα πρέπει να καταστραφεί ο βασικός του σύμμαχος και η μοναδική γέφυρα με τη Μεσόγειο θάλασσα – η Συρία.

Ωστόσο, δεν αξίζει η Δύση να ξεχνάει και μια άλλη «κόκκινη γραμμή». Σύμφωνα με τη δήλωση των ιρανικών αρχών, αυτή θα είναι η έναρξη στρατιωτικών επιχειρήσεων κατά της Δαμασκού από την πλευρά της δυτικής συμμαχίας. Και η Τεχεράνη σε αυτή την περίπτωση διατηρεί το δικαίωμα της ίσης απάντησης.

Σύμφωνα με τα στοιχεία του Reuters τα δυτικά κράτη ενημέρωσαν τη συριακή αντιπολίτευση ότι οι επιθέσεις κατά της Συρίας θα πρέπει να αναμένονται κατά τη διάρκεια των επόμενων ημερών. Το συριακό ζήτημα θα είναι το βασικό θέμα της συνεδρίασης του Βορειοατλαντικού συμβουλίου στις Βρυξέλλες, το οποίο, μάλλον θα γίνει στις 29 Αυγούστου. Η Ρωσί καλεί τις ΗΠΑ και τους εταίρους της να αποφύγουν την άσκηση πίεσης δια της βίας στη Δαμασκό και πως καλύτερα θα ήταν να δημιουργήσουν φυσιολογικές συνθήκες εργασίας για τους εμπειρογνώμονες του ΟΗΕ.

Στο μεταξύ, ο Paul Craig Roberts, συν-εκδότης της εφημερίδας Wall Street Journal, θεωρεί πως οι στρατιωτικές επιχειρήσεις των χωρών της Δύσης στη Συρία θα έχουν αρνητικές επιπτώσεις όχι μόνο για την περιοχή, αλλά και για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Μια νίκη των ισλαμιστών θα προκαλέσει μαζική μετανάστευση από τη Συρία του τμήματος εκείνου του πληθυσμού που έχει φιλοευρωπαϊκές διαθέσεις: των χριστιανών, των λαεβιτών και των αστών μορφωμένων σουνιτών. Όλοι αυτοί οι άνθρωποι θα πάνε στην Ευρωπαϊκή Ένωση.




Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης
Δημοσιογράφος - Συγγραφέας - Τουρκολόγος

Τὸν Δεκέμβριο τοῦ 1998, λίγους μῆνες πρὶν ἀπὸ τὸν μεγάλο σεισμὸ τῆς Τουρκίας στὶς 17/8/1999, τὸ νησὶ τῶν Πριγκιποννήσων Burgaz, ἡ Ἀντιγόνη στὰ ἑλληνικά, εἶχε συγκλονιστεῖ ἀπὸ ἕνα καταπληκτικὸ γεγονός. Τὸ νησὶ αὐτὸ ἦταν κάποτε καθαρὰ ἑλληνικό, ἀλλὰ σήμερα ὑπάρχουν λίγοι Ἕλληνες καὶ Τοῦρκοι ἀπὸ διάφορες περιοχὲς τῆς Τουρκίας. Τὸ νησὶ ἔχει μία ὀρθόδοξη ἐκκλησία, τὸν Ἅγιο Ἰωάννη τὸν Θεολόγο, ποὺ δεσπόζει μπροστά σου καθὼς πλησιάζεις στὸ νησὶ ἀπὸ τὴν θάλασσα. Τὴν περίοδο ἐκείνη κάθε βράδυ ἔξω ἀπὸ τὴν ἐκκλησία καὶ σὲ ὅλη τὴν γύρω περιοχή, ἀκούγονταν ἔντονα μία ἀναπνοὴ ἀγωνίας ἡ ὁποία φούσκωνε καὶ ξεφούσκωνε σὰν νὰ ἀναστέναζε. Οἱ Τοῦρκοι κάτοικοι τῆς περιοχῆς, εἶχαν ἀνησυχήσει ἀλλὰ δὲν μποροῦσαν νὰ ἐξηγήσουν τὸ φαινόμενο. Κάποιοι μάλιστα ἔφτασαν στὸ σημεῖο νὰ πάρουν… ἰατρικὰ ἀκουστικὰ καὶ ἀφοῦ πλησίαζαν τοὺς ἐξωτερικοὺς τοίχους τῆς ἐκκλησίας, προσπαθοῦσαν νὰ ἀποκαλύψουν τὴν πηγὴ τῶν ἠχηρῶν αὐτῶν ἀναστεναγμῶν, ποὺ τοὺς εἶχαν ἀναστατώσει.

Ἡ φημολογία εἶχε ὀργιάσει στὸ νησὶ καὶ οἱ ἴδιοι οἱ Τοῦρκοι μιλοῦσαν ὅτι ὁ ἀναστεναγμοὺς αὐτὸς ἐπρόκειτο γιὰ τὴν φωνὴ τῆς Παναγιᾶς, τῆς Ἀννὲ Μαριὰμ στὰ τουρκικά, ποὺ ἤθελε νὰ προειδοποιήσει ὅτι ἐπέκειτο μία μεγάλη καταστροφή. Τὸ νέο ἔφτασε καὶ στὴν... Κωνσταντινούπολη καὶ ἕνας γνωστὸς Τοῦρκος δημοσιογράφος, ὁ Sadettin Teksoy ἀπὸ τὸ τουρκικὸ κανάλι STAR, ἀποφάσισε νὰ πάει στὸ νησὶ νὰ ἐρευνήσει τὴν ὑπόθεση. Ἀφοῦ ἔφτασε ἐκεῖ, πῆγε στὴν ἐκκλησία τὴν ὥρα ποὺ ὁ ἑλληνορθόδοξος ἱερέας τελοῦσε σχεδὸν μόνος του τὴ λειτουργία. Ὁ Τοῦρκος δημοσιογράφος ἀφοῦ περίμενε νὰ τελειώσει ἡ τελετή, τὸν πλησίασε καὶ τὸν ρώτησε τί νομίζει πὼς συμβαίνει. Ὁ ἱερέας ἀπάντησε πὼς πραγματικὰ ἀκούγεται κάθε βράδυ ἕνας ἠχηρὸς ἀναστεναγμός, ἀλλὰ δὲν ἦταν σὲ θέση νὰ ἐξηγήσει τὴν πραγματικὴ αἰτία, ἐνῶ ἀπὸ τὸ ὕφος τοῦ ἔδειχνε πὼς δὲν θὰ ἤθελε νὰ ἐμπλακεῖ σὲ πιθανὴ πρόκληση πρὸς τὸ θρησκευτικὸ αἴσθημα τῶν μουσουλμάνων Τούρκων. Ὁ δημοσιογράφος ὅμως ἐπέμενε καὶ κατάφερε νὰ μαγνητοφωνήσει τὸ ἀναστεναγμό, ἐνῶ πῆρε ἀρκετὲς συνεντεύξεις ἀπὸ Τούρκους κατοίκους τοῦ νησιοῦ. Ἕνας ἀπὸ αὐτοὺς δήλωσε μπροστὰ στὴν κάμερα ὅτι ἐδῶ καὶ πολλὰ χρόνια στὸ Μπουργὰζ ζοῦσαν πολλοὶ Ἕλληνες καὶ τὸ νησὶ ἦταν καθαρὰ ὀρθόδοξο χριστιανικό, γι’ αὐτὸ ἔχει καὶ μία μεγάλη χριστιανικὴ παράδοση. «Τώρα, ἴσως ἡ Παναγία τῶν χριστιανῶν ἦρθε ξανὰ πιθανῶς θέλοντας νὰ κάνει μία παρέμβαση καὶ νὰ προειδοποιήσει ὅτι ἔρχονταν μία μεγάλη συμφορὰ Αὐτὰ ἀπὸ ἕνα Τοῦρκο. Ὀχτὼ μῆνες ἀργότερα ὁ μεγάλος σεισμὸς στὶς 17 Αὐγούστου τοῦ 1999 ἔπληξε τὴν Τουρκία μὲ πολλὲς χιλιάδες θύματα. Γιὰ τοὺς Τούρκους τῆς Ἀντιγόνης ὁ «ἀναστεναγμὸς τῆς Παναγίας» ἦταν μία μεγάλη προειδοποίηση γι’ αὐτὴ τὴν ἐπερχόμενη μεγάλη φονικὴ καταστροφή.

Νὰ θυμηθοῦμε ὅτι τὴν περίοδο ἐκείνη, παραμονὲς τοῦ σεισμοῦ, οἱ ἑλληνοτουρκικὲς σχέσεις ἦταν στὸ ναδίρ. Εἶχε προηγηθεῖ ἡ κρίση τῶν Ἰμίων τὸ 1996 καὶ στὴ συνέχεια ἡ μεγάλη κρίση τοῦ Ἀμπντουλὰχ Ὀτσαλᾶν. Πολλοὶ πίστευαν τότε ὅτι οἱ Τοῦρκοι ἑτοίμαζαν μεγάλη ἐπιχείρηση πρόκληση στὸ Αἰγαῖο μὲ «αἰχμὴ τοῦ δόρατος» γιὰ τὴν πρόκληση τὸ τουρκικὸ ναυτικό. Αὐτὸ ὅμως ποὺ ἐπακολούθησε σίγουρά τους χάλασε τὰ ὅποια σχέδιά τους. Καὶ πράγματι, ὅ,τι ἔγινε ἐκεῖνο τὸ βράδυ ἦταν πολὺ σημαδιακό.

Στὶς 16 Αὐγούστου 1999, δηλαδὴ τὸ βράδυ τοῦ μεγάλου σεισμοῦ, στὴν ναυτικὴ βάση τοῦ Golcuk, γίνονταν μεγάλη τελετὴ ἀλλαγῆς τῆς ἡγεσίας τοῦ Ἐπιτελείου Ναυτικοῦ της Τουρκίας καὶ ἦταν συγκεντρωμένες ἀρκετὲς τουρκικὲς φρεγάτες, ἐνῶ μεγάλος ἀριθμὸς ἀνωτάτων ἀξιωματικῶν του τουρκικοῦ ναυτικοῦ παρακολουθοῦσαν τὴν τελετή. Γύρω στὶς 3 ἡ ὥρα μετὰ τὰ μεσάνυχτα ἄρχισαν οἱ σεισμικὲς δονήσεις. Ἐκείνη τὴν στιγμὴ καὶ ἐνῶ οἱ περισσότεροι στὴν βάση ἡσύχαζαν μετὰ τὶς τελετές, αὐτόπτες μάρτυρες ἀνέφεραν ὅτι εἶχε παρατηρηθεῖ μία μεγάλη πηγὴ φωτιᾶς νὰ ξεπηδάει ἀπὸ τὸ ἔδαφος σὲ μεγάλο ὕψος κοντὰ στὴν ναυτικὴ βάση. Μέχρι σήμερα κανεὶς ἀπὸ τοὺς ἐρευνητὲς δὲν μπόρεσε νὰ ἐξηγήσει τὴν αἰτία καὶ τὴν προέλευση αὐτῆς τῆς φωτιᾶς. Τὸ κτίριο τῆς βάσης κατέρρευσε καὶ στὰ ἐρείπιά του ἔθαψε ἕνα μεγάλο μέρος τῆς ἀφρόκρεμας τοῦ τούρκικου ναυτικοῦ. Ὅπως ἀνέφερε μὲ ἐπίσημη ἀνακοίνωση τὸ τουρκικὸ Ἐπιτελεῖο Ναυτικοῦ ἀπὸ τὸν σεισμὸ καὶ τὴν κατάρρευση τῆς βάσης βρῆκαν ἀκαριαῖο θάνατο δύο ναύαρχοι, 27 ἀνώτεροι ἀξιωματικοί, 136 ὑπαξιωματικοί, 82 ναῦτες, 9 ναυτικοὶ ἐμπειρογνώμονες, ἕνας μαθητὴς τῆς σχολῆς Δοκίμων καὶ 126 εἰδικοὶ ἐργάτες τῆς βάσης. Σύνολο 441 ἄτομα θαφτήκαν κάτω ἀπὸ τὰ ἐρείπια τῆς μεγαλύτερης ναυτικῆς βάσης τῆς Τουρκίας ἐκείνης τῆς ἐποχῆς. 

Ἀντιλαμβάνεται κανεὶς ὅτι τὸ χτύπημα ἦταν καίριο σὲ μία περίοδο ποὺ τὸ τουρκικὸ ναυτικὸ ἑτοιμάζονταν γιὰ τὴν μεγάλη ἐξόρμηση τῆς πλήρης ἐπικράτησής του στὸ Αἰγαῖο καὶ σίγουρα θὰ χρειάζονταν πολλὰ χρόνια γιὰ νὰ ἀνακτήσει τὶς δυνάμεις του ἀπὸ τὸ χτύπημα αὐτό. Τὰ ἐρωτήματα ὅμως παρέμειναν γιὰ τὴν ναυτικὴ βάση τοῦ Golcuk καὶ τὴν παράξενη μεγάλη λάμψη ποὺ προηγήθηκε δευτερόλεπτα μετὰ τὴν κατάρρευση μέσα σὲ ἐκκωφαντικὸ θόρυβο τοῦ κεντρικοῦ κτιρίου τῆς βάσης. Ἀξίζει νὰ σημειώσουμε ὅτι οἱ Τοῦρκοι δὲν ἐπέτρεψαν κανένα ξένο σωστικὸ συνεργεῖο νὰ πλησιάσει στὴν βάση, ἐνῶ εἶχαν μεγάλη ἀνάγκη καθὼς κάτω ἀπὸ τὰ ἐρείπια τῆς βάσης ἀκόμα ἀγωνίζονταν νὰ σωθοῦν ἑκατοντάδες ἀξιωματικοὶ καὶ ναῦτες καὶ φυσικὰ κανέναν δημοσιογράφο νὰ βγάλει φωτογραφίες ἀπὸ τὴν καταστροφή. Μόνο ὁρισμένα Ἰσραηλινά, «εἰδικὰ ἐξοπλισμένα» συνεργεῖα, εἶχαν τότε τὴν δυνατότητα πρόσβασης. Οἱ ἐξηγήσεις ποὺ εἶχαν δοθεῖ ἀλλὰ δὲν ἔγιναν πιστευτές, ἦταν ὅτι δὲν ἤθελαν νὰ δοῦνε ξένες κάμερες τὶς ἐγκαταστάσεις τῆς βάσης. Τὰ ἐρωτήματα γι’ αὐτὴ τὴν στάση τῶν Τούρκων ἦταν καὶ παραμένουν πολλά.



Η Ρωσία δεν θα χρησιμοποιήσει στρατιωτικά μέσα σε περίπτωση επέμβασης στη Συρία, δήλωσε ο υπουργός Εξωτερικών, Σεργκέι Λαβρόφ. Η επίθεση εναντίον της Συρίας θα οδηγήσει στη διάλυση της χώρας, και θα γίνει ένα νέο Ιράκ.

Ο κ.Λαβρόφ δήλωσε ότι η Ρωσία δεν έχει σκοπό να πολεμήσει εναντίον κανενός και εξακολουθεί να πιστεύει ότι παρόλα αυτά οι Δυτικοί θα προβούν σε μια πολιτική όχι επιθετικού, αλλά στρατηγικού χαρακτήρα. Παράλληλα όμως, κατέστησε σαφές ότι μια επίθεση στη Συρία θα αποτελούσε κατάφωρη παραβίαση του διεθνούς Δικαίου, κατά το παράδειγμα των επιχειρήσεων εναντίον της Γιουγκοσλαβίας, του Ιράκ ή της Λιβύης.

Σύμφωνα με τον υπουργό, ο θόρυβος γύρω από τη χρήση χημικών όπλων κοντά στη Δαμασκό πιθανόν είναι προς το συμφέρον εκείνων που επιθυμούν εξωτερική επέμβαση στη Συρία. Δήλωσε, ότι η συριακή κυβέρνηση τόσο από πολιτική, όσο και από στρατιωτική άποψη, δεν είχε κανέναν λόγο να καταφύγει στη χρήση χημικών όπλων, την ώρα που στη Συρία εργάζονταν οι εμπειρογνώμονες του ΟΗΕ, με τη στρατιωτική κατάσταση γενικά να είναι υπέρ της κυβέρνησης, και σε αναμονή τις ημέρες αυτές της αμερικανο-ρωσικής συνάντησης για την προετοιμασία της διάσκεψης της Γενεύης.

Προβοκάτσια

Πρόσθεσε ότι για τους αντιπάλους του προέδρου Άσαντ, οι οποίοι θέλουν να προκαλέσουν πλήγματα από το εξωτερικό, η οργάνωση μιας τέτοιας προβοκάτσιας θα ήταν συμφέρουσα. Επίσης, ο υπουργός Εξωτερικών επέκρινε τη θέση των Δυτικών χωρών οι οποίες στις δηλώσεις τους συνδέουν με κατηγορηματικό τρόπο τον κυβερνητικό στρατό με τη χημική επίθεση στα προάστια της Δαμασκού, και επανέλαβε την ανάγκη να κατατεθούν αποδεικτικά στοιχεία.

Ο Σεργκέι Λαβρόφ προειδοποίησε ότι η αλλαγή εξουσίας στη Συρία δεν θα θέσει τέλος στον εμφύλιο πόλεμο. Ειδικότερα, ανέφερε ότι «αν κάποιος νομίζει ότι βομβαρδίζοντας τις στρατιωτικές υποδομές της Συρίας και δίνοντας έτσι το πλεονέκτημα στα πεδία των μαχών στους εχθρούς του καθεστώτος, προκειμένου αυτοί να φτάσουν στη νίκη, τότε θα τελειώσουν όλα, αυτό είναι μια ψευδαίσθηση. Ακόμη και αν αυτή η νίκη των αντικαθεστωτικών επιτευχθεί, ο εμφύλιος πόλεμος θα συνεχιστεί. Μόνο που τότε, αυτοί που εκπροσωπούσαν την κυβέρνηση, θα γίνουν αντιπολίτευση».

Αποσταθεροποίηση στη Μέση Ανατολή

Νωρίτερα, σε τηλεφωνική συνομιλία με τον υπουργό Εξωτερικών των ΗΠΑ, Τζον Κέρι, ο Λαβρόφ εξέφρασε τη «βαθιά ανησυχία» του για τις εξαγγελίες σχετικά με την πρόθεση των ΗΠΑ «να παρέμβουν» στη σύγκρουση στη Συρία. Η Μόσχα θεωρεί ότι η μια νέα στρατιωτική επέμβαση θα αποσταθεροποιήσει ακόμη περισσότερο τη Μέση Ανατολή.

Εν τω μεταξύ, ειδικοί προειδοποιούν ότι σε περίπτωση ξένης εμπλοκής στη Συρία, η χώρα θα διαλυθεί ως κρατική υπόσταση. Ο διευθυντής του Ινστιτούτου Ανατολικών Σπουδών της Ρωσικής Ακαδημίας Επιστημών, Βιτάλι Ναούμκιν, πιστεύει ότι οι συνέπειες θα είναι καταστροφικές για τον αραβικό και μουσουλμανικό κόσμο, η χώρα θα διαλυθεί οριστικά, και η Δύση σε αυτή την περίπτωση δεν θα φανεί σε καμιά περίπτωση ως υπέρμαχος της ελευθερίας και της δικαιοσύνης.

Υπενθύμισε ότι η χρήση στρατιωτικής ισχύος χωρίς απόφαση του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, είναι αντίθετη με το διεθνές Δίκαιο. Ανέφερε, ότι αν οι Δυτικοί εταίροι της Ρωσίας προβούν σε μια τέτοια ενέργεια, αυτό θα προκαλέσει έντονες τριβές μεταξύ των χωρών μελών του ΝΑΤΟ και της Ρωσίας, επειδή η τελευταία θα θεωρήσει τη συγκεκριμένη ενέργεια παράνομη και όπως αναμένεται, θα απαιτήσει να τεθεί το ζήτημα αυτό στο ΣΑ του ΟΗΕ.

Η αεροπορία των αντικαθεστωτικών

Ο ίδιος προσθέτει, ότι η επέμβαση μπορεί να οδηγήσει στην καταστροφή του καθεστώτος του Μπασάρ Άσαντ καθώς οι δυνάμεις που συγκεντρώνονται γύρω από τη Συρία υπερέχουν αισθητά εκείνων της συριακής κυβέρνησης, συν το γεγονός ότι στην ξηρά υπάρχει ο λεγόμενος Ελεύθερος Συριακός Στρατός, ο οποίος μπορεί να εξαπολύσει τη δική του επίθεση.

Ο ειδικός του Ρωσικού Συμβουλίου επί Εξωτερικών Θεμάτων, Μιχαήλ Τρόιτσκι, θεωρεί και αυτός ότι σε περίπτωση πλήγματος των Δυτικών δυνάμεων, τα κυβερνητικά στρατεύματα θα καταστραφούν άμεσα και ο πρόεδρος Άσαντ με τους στενότερους συνεργάτες του θα υποχρεωθούν πιθανότατα να αναζητήσουν καταφύγιο στα τμήματα της χώρας όπου κατοικούν Αλαουίτες.

Ο καθηγητής της έδρας συγκριτικής πολιτικής του Κρατικού Πανεπιστημίου Διεθνών Σχέσεων Μόσχας, Βίκτορ Σεργκέγιεφ, αναφέρθηκε στις μεγάλες ομοιότητες που υπάρχουν με τα όσα είχαν συμβεί στο Ιράκ. Πιθανολογεί ότι, όπως και στο Ιράκ, όπου έψαχναν και τελικά δεν βρήκαν όπλα μαζικής καταστροφής, το ίδιο θα συμβεί και στη Συρία. Δηλώνει σίγουρος ότι η αναζήτηση αφορμής για επέμβαση είναι προφανής, αλλά ότι όλο αυτό μοιάζει πολύ με προβοκάτσια. Επίσης, αναφέρει ότι πριν από λίγες ημέρες ο Μπαράκ Ομπάμα είχε εκφραστεί εναντίον μιας στρατιωτικής επέμβασης στη Συρία χωρίς εντολή από τον ΟΗΕ, γεγονός που κατά τη γνώμη του ειδικού φανερώνει ότι ο Ομπάμα δεν έχει αποφασίσει ακόμη για τη στάση που θα υιοθετήσει στο θέμα της Συρίας.

Στόχος το Ιράν

Ο Μιχαήλ Τρόιτσκι θεωρεί ότι για να πραγματοποιηθεί η στρατιωτική επέμβαση στη Συρία, ο αμερικανός πρόεδρος θα πρέπει πρώτα να γνωρίζει τα αποτελέσματα της έρευνας του ΟΗΕ. Η δεύτερη προϋπόθεση είναι η ύπαρξη σχεδίου για τις κινήσεις που θα γίνουν μετά την ανατροπή του Άσαντ. Όπως αναφέρει, οι ΗΠΑ είναι απίθανο να ενεργήσουν χωρίς να έχουν προηγουμένως μια σαφή εικόνα όσον αφορά το ποιος θα αντικαταστάσει τον Άσαντ, όσο και σχετικά με το αν είναι επικίνδυνα ή όχι τα πρόσωπα εκείνα που θα αναλάβουν την ηγεσία της Συρίας.

Την κατάσταση περιπλέκει μια ενδεχόμενη ανάμιξη του Ιράν, σύμφωνα με τον καθηγητή Βίκτορ Σεργκέγιεφ. Όπως τόνισε, ένας από τους ιρανούς αξιωματούχους του στρατού δήλωσε πως οι ΗΠΑ θα μετανιώσουν αν επέμβουν στη Συρία, γεγονός που σημαίνει ότι το Ιράν είναι έτοιμο να στηρίξει τη συριακή κυβέρνηση. Κάτι τέτοιο όμως, «μυρίζει» γενικευμένο πόλεμο στη Μέση Ανατολή. Καθώς, δεν πρόκειται για την απομονωμένη Λιβύη, και οι ΗΠΑ δεν είναι έτοιμες για κάτι τέτοιο.

Πηγές RIA Novosti, Kommersant, υπουργείο Εξωτερικών της Ρωσίας


Το ζήτημα της έναρξης της στρατιωτικής επιχείρησης κατά της Δαμασκού, όπως φαίνεται, έχει ήδη λυθεί. Αμερικανικά πολεμικά πλοία προσεγγίζουν τις ακτές της Συρίας και επίσημα πρόσωπα από την Ευρώπη και τις Ηνωμένες Πολιτείες όλο και συχνότερα λένε ότι η επίθεση στο καθεστώς Μπασάρ Άσαντ μπορεί να πραγματοποιηθεί χωρίς την έγκριση του ΣΑ του ΟΗΕ. Το κόστος της θα ανέλθει σε δισεκατομμύρια δολάρια και οι ειδήσεις για τη συμμετοχή της Δύσης στη συριακή σύγκρουση ήδη έχουν ταρακουνήσει τις χρηματοπιστωτικές αγορές.

Αυτές τις ημέρες οι Ηνωμένες Πολιτείες έστειλαν στις ακτές της Συρίας το αντιτορπιλικό Mahan. Αυτό είναι το τέταρτο πλοίο του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ, που βρίσκεται στη Μεσόγειο Θάλασσα. Όπως διευκρίνισε ο αρχηγός του Πενταγώνου Τσακ Χέιγκελ, ο στρατός των ΗΠΑ είναι έτοιμος να επιτεθεί στη Συρία, αν ο Μπαράκ Ομπάμα δώσει τη σχετική διαταγή. Εν τω μεταξύ πολλοί εμπειρογνώμονες επισημαίνουν ότι αυτή η επιχείρηση θα καταστεί μεγάλο βάρος για τον αμερικανικό προϋπολογισμό. Μπορεί να κοστίσει το λιγότερο μερικές εκατοντάδες εκατ. δολάρια, διαβεβαιώνει ο Διευθυντής ενημερωτικών σχεδίων του Κέντρου PIR Αντρέι Μπακλίτσκι:
- Στην πραγματικότητα σήμερα είναι αρκετά δύσκολο να πει κανείς πόσο θα κοστίσει αυτή ηκαμπάνια. Κατά τη διάρκεια παρόμοιας επιχείρησης στη Λιβύη δαπανούνταν περίπου ένα εκατ. δολάρια την ημέρα μόνο για τα πυραυλικά χτυπήματα.
Ούτε στο ίδιο το Πεντάγωνο δεν τρέφουν ψευδαισθήσεις σχετικά με το ύψος των δαπανών. Ο στρατηγός Μάρτιν Ντέμπσεϊ ήδη από τον Ιούνιο διατύπωσε πέντε πιθανά σενάρια παροχής βοήθειας στους αντάρτες της Συρίας. Για το ποιό οικονομικό από αυτά – της εκπαίδευσης των μαχητών της αντιπολίτευσης και τον εφοδιασμό τους με κατασκοπευτικά στοιχεία – θα χρειαστεί η χορήγηση 500 εκατ. δολαρίων ετήσια. Και τα σενάρια, που προβλέπουν μιας πλήρους κλίμακας εμπλοκή του αμερικανικού στρατού στη συριακή σύγκρουση, θα κοστίζουν τουλάχιστον ένα δισεκ. δολάρια το μήνα.

Από μια πρόσφατη δήλωση του υπουργού Εξωτερικών Τζον Κέρι συνεπάγεται ότι η Ουάσιγκτον υπολογίζει να εξοικονομήσει και να περιοριστεί μόνο στα πυραυλικά χτυπήματα. Όμως είναι μάλλον απίθανο ότι αυτή η επιχείρηση θα εξασφαλίσει την ανατροπή του καθεστώτος Άσαντ, θεωρεί η πολιτική εμπειρογνώμονας Γιεβγκένια Μπόικο:
- Η πείρα των πολεμικών επιχειρήσεων των δυτικών χωρών σε άλλα καυτά σημεία, κυρίως στη Λιβύη, δείχνει ότι ένας μικρός νικηφόρος πόλεμος σίγουρα δεν θα πετύχει. Οι συριακές Αρχές έδειξαν πολύ μεγάλη ικανότητα αντίστασης στην εξωτερική πίεση, όπως εξάλλου και στην εσωτερική, σε σύγκριση με τις Αρχές της Λιβύης.
Πάντως, ακόμα και αν οι Ηνωμένες Πολιτείες και οι δυτικοί εταίροι τους αποφασίσουν να προβούν σε πλήρους κλίμακας επιχείρηση στη Συρία, ο τερματισμός της σύγκρουσης δεν θα είναι δυνατός. Αντίθετα, πολλοί εμπειρογνώμονες πιστεύουν ότι το επίπεδο βίας στη χώρα αυτή θα αυξηθεί. Μάλιστα, κατά την άποψη του Αντρέι Μπακλίτσκι, αποσταθεροποιώντας την κατάσταση, οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν αντιλαμβάνονται και πολύ καλά ποιος είναι ο τελικός του στόχος:
- Από τις τελευταίες δηλώσεις του Κέρι βγαίνει το συμπέρασμα ότι γενικά κάτι πρέπει να κάνουν, διότι έχουν χρησιμοποιηθεί χημικά όπλα. Όμως ακριβώς τι να κάνουν δεν είναι σαφές. Σε περίπτωση πυραυλικών χτυπημάτων, θα μπορεί να γίνει λόγος για την τιμωρία του καθεστώτος Άσαντ και όχι για την ανατροπή του, ούτε ακόμα και για την επιφορά σημαντικών αλλαγών στην πορεία των πολεμικών επιχειρήσεων. Δηλαδή αν οι Ηνωμένες Πολιτείες προβούν σε στρατιωτική επιχείρηση, αυτή θα έχει πρώτα απ΄ όλα πολιτική και όχι στρατιωτική σημασία.

Εν τω μεταξύ οι ειδήσεις για το ενδεχόμενο επιχείρησης κατά της Συρίας ήδη ανησυχούν τις χρηματοπιστωτικές αγορές. Συγκεκριμένα, οι αμερικανικοί χρηματιστηριακοί δείκτες έχουν μειωθεί μετά στις δηλώσεις του Τζον Κέρι για το ενδεχόμενο εφαρμογής του στρατιωτικού σεναρίου στη Συρία. Υπό το φως αυτών των δηλώσεων αυξήθηκαν και οι τιμές του πετρελαίου.



"Το φθινόπωρο που έρχεται θα είναι πολιτικά «καυτό». Στη διάρκειά του θα ληφθούν αποφάσεις εξαιρετικά κρίσιμες για την πορεία της χώρας μας τις επόμενες δεκαετίες. Στις 14 Οκτωβρίου και ενώ η τρόικα θα βρίσκεται στην Αθήνα ελέγχοντας εξονυχιστικά την κατάσταση της οικονομίας μας, στο Λουξεμβούργο θα τεθεί επίσημα στο Eurogroup το θέμα του ελληνικού χρέους, που όλοι πλέον παραδέχονται ότι παρά τις αιματηρές, αναγκαστικές θυσίες στις οποίες υποβλήθηκαν τα τελευταία χρόνια οι Ελληνες εξακολουθεί να μην είναι «βιώσιμο». Στην πραγματικότητα η συζήτηση αυτή έχει ήδη ξεκινήσει εδώ και καιρό. Στο παρασκήνιο, μάλιστα, εξελίσσεται τους τελευταίους μήνες μια σκληρή κόντρα Ευρωπαϊκής Ενωσης και Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, με επίκεντρο ένα νέο, τελικό «κούρεμα» του χρέους μας. Στην πραγματικότητα πρόκειται για άλλο ένα επεισόδιο στην υπόγεια σύγκρουση Ουάσιγκτον - Βερολίνου, για τον τρόπο με τον οποίο πρέπει να αντιμετωπισθεί η οικονομική κρίση στην Ευρώπη.

ΟΠΩΣ ΜΕΤΑΔΙΔΕΙ σήμερα από τις Βρυξέλλες ο Θάνος Αθανασίου, σε ένα άκρως αποκαλυπτικό ρεπορτάζ, στα ηγετικά κλιμάκια της ευρωπαϊκής γραφειοκρατίας επικρατεί η εκτίμηση ότι η χώρα μας δεν θα μπορέσει να βγει στις αγορές το επόμενο καλοκαίρι, ότι το χρέος της δεν πρόκειται να πέσει στο 120% του ΑΕΠ το 2020, ότι το ακαθάριστο εγχώριο προϊόν θα συνεχίσει να συρρικνώνεται και το 2014 και ότι η χρηματοδότηση του ελληνικού προγράμματος δεν είναι εξασφαλισμένη. Ολες αυτές οι δυσοίωνες προβλέψεις, μάλιστα, αναμένεται να διατυπωθούν και επίσημα στο κρίσιμο Eurogroup της 14ης Οκτωβρίου. Και βέβαια αν δεν υπήρχαν οι γερμανικές εκλογές το ΔΝΤ θα είχε ήδη ανοίξει το θέμα προ πολλού. Αλλωστε, η προειδοποίηση-απειλή, που εδώ και μήνες απευθύνει το Ταμείο προς την Ε.Ε. στο παρασκήνιο, είναι σαφής: «Ή λύνετε οριστικά το ζήτημα της βιωσιμότητας του ελληνικού χρέους ή εμείς αποχωρούμε»... Και μετά τις 22 Σεπτεμβρίου, που οι κάλπες στη Γερμανία θα έχουν πλέον δώσει αποτέλεσμα, είναι βέβαιο ότι η Κρ. Λαγκάρντ θα ανεβάσει τους τόνους. Μέχρι τότε θα μιλούν μόνον οι Γερμανοί...

Ο Β. ΣΟΪΜΠΛΕ προσπαθεί ήδη με δηλώσεις του να προκαταλάβει τις ευρωπαϊκές αποφάσεις του φθινοπώρου καθοδηγώντας τις εξελίξεις προς την κατεύθυνση που συμφέρει το Βερολίνο, το οποίο είναι πλέον προφανές ότι επιθυμεί να κρατήσει την Ελλάδα προσδεδεμένη στο άρμα του, παρατείνοντας τις μνημονιακές υποχρεώσεις και δεσμεύσεις της επ’ αόριστον. Οι Γερμανοί δεν θέλουν οριστική και μόνιμη λύση του ελληνικού προβλήματος μέσα από ένα γενναίο «κούρεμα» χρέους. Θέλουν επιμήκυνση του χρόνου αποπληρωμής έως και κατά 50 έτη, μείωση επιτοκίων, διεύρυνση της περιόδου χάριτος στη διάρκεια της οποίας η χώρα δεν θα πληρώνει χρεολύσια, επιστροφή κερδών της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας από ελληνικά ομόλογα μέσω του τραπεζικού συστήματος, ίσως και αύξηση της κοινοτικής συμμετοχής στο επόμενό μας ΕΣΠΑ, αλλά όχι «κούρεμα». Προτιμούν να εκταμιεύσουν ένα νέο, πρόσθετο δάνειο 12-14 δισ. ευρώ προς τη χώρα μας, πέραν των χρημάτων που απομένουν από το σημερινό πακέτο, επιβάλλοντάς της ένα ακόμη -το τρίτο κατά σειρά- μνημόνιο, παρά να δώσουν επιτέλους ένα τέλος στο δράμα των Ελλήνων.

Ο ΚΟΜΠΟΣ έφτασε στο χτένι. Μετά από τρία χρόνια άγριας λιτότητας, που οδήγησε την ελληνική κοινωνία στην οικονομική εξαθλίωση, με την ανεργία να καλπάζει, τα λουκέτα να πολλαπλασιάζονται και το δημόσιο χρέος να έχει πιάσει παρ’ όλα αυτά «ταβάνι», αντί να μειώνεται, είναι ηλίου φαεινότερον ότι πρέπει να αλλάξουμε ρότα. Ο δρόμος της τρόικας έχει πλέον αποδειχθεί περίτρανα ότι οδηγεί τους πολίτες στη φτώχεια, την απογοήτευση, τη δυστυχία και τη χώρα στην περιθωριοποίηση, την εξάρτηση, την υποτέλεια. Δεν τα αξίζει αυτά ούτε ο Ελληνας, ούτε η Ελλάδα. Ηρθε η ώρα να πούμε επιτέλους όχι στους γερμανικούς σχεδιασμούς, όχι στην παρουσία της τρόικας στη χώρα, όχι σε ένα νέο μνημόνιο, όχι σε λύσεις που μειώνουν επικίνδυνα την εθνική μας ανεξαρτησία, αποτεφρώνουν ό,τι απέμεινε όρθιο και ζωντανό στην ελληνική οικονομία και πλήττουν βάναυσα το ήδη χαμηλό βιοτικό επίπεδο και εντέλει την αξιοπρέπεια των πολιτών. Η κυβέρνηση έχει χρέος να επιδιώξει άμεσα μόνιμη και οριστική λύση στο θέμα του δημόσιου χρέους. Να μη δεχθεί νέα μνημόνια και νέα μέτρα. Και βέβαια να απαιτήσει πραγματική, γενναία ευρωπαϊκή ενίσχυση για την επανεκκίνηση και την ανάπτυξη της οικονομίας μας. Η αντοχή και η ανοχή της ελληνικής κοινωνίας εξαντλήθηκε!"