Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

21 Νοε 2012


  • Μέσω έμμεσων δανείων από την Τράπεζα της Ελλάδας, αφενός μεν χρηματοδοτείται το δημόσιο, αφετέρου καλύπτεται η τεράστια εκροή των καταθέσεων - με αποτέλεσμα τα δάνεια με ευθύνη της ΤτΕ, να έχουν ξεπεράσει τα 100 δις €, με θεωρητικό κίνδυνο να χρεοκοπήσει




Σε χώρες όπου η οικονομική πολιτική παραμένει σε μεγάλο βαθμό αναλλοίωτη, ανεξάρτητα από τις υποσχέσεις που δίνονται κατά τη διάρκεια των προεκλογικών εκστρατειών, διαπιστώνεται μία διάβρωση της πίστης προς τη Δημοκρατία - η οποία αντικατοπτρίζεται στην κλιμακούμενη διαφθορά, στην άνοδο των ακραίων πολιτικών παρατάξεων, στην αύξηση της αποχής κατά τις εκλογές και στο βαθύ κυνισμό απέναντι στους πολιτικούς”.

Άρθρο

Όταν ακούμε στελέχη της αντιπολίτευσης να αναρωτιούνται δημόσια, πως είναι δυνατόν η κυβέρνηση να προειδοποιεί από πολλούς μήνες πριν ότι τελειώνουν τα χρήματα, χωρίς να συμβαίνει τίποτα, χωρίς να χρεοκοπεί δηλαδή η Ελλάδα, στην κυριολεξία τρομάζουμε - πόσο μάλλον όταν τα στελέχη αυτά ισχυρίζονται πως "η κυβέρνηση ψεύδεται αφού, όπως φαίνεται, χρήματα υπάρχουν"!

Η αιτία των φόβων μας είναι το ότι, δεν μπορούμε ή/και δεν θέλουμε να πιστέψουμε πως αγνοούνται πλήρως εκ μέρους τους τόσο οι λειτουργίες, όσο και οι βασικοί κανόνες του χρηματοπιστωτικού συστήματος της Ευρωζώνης - με βάση τους οποίους μία χώρα μπορεί να διατηρηθεί τεχνητά στη ζωή, χωρίς να έχει καθόλου χρήματα στη διάθεση της.

Αναλυτικότερα, από τον Ιούλιο καθυστερείται εκβιαστικά η εκταμίευση της συμφωνηθείσας δόσης των 31,5 δις €, η επόμενη επίσης, με την αιτιολογία ότι η χώρα μας δεν έχει εκπληρώσει τις υποχρεώσεις της - τις οποίες ανέλαβε και υπέγραψε, στα πλαίσια της "Πύρρειου Χρεοκοπίας" της, το Φεβρουάριο του 2012 (Μνημόνια ΙΙ και ΙΙΙ).

Εφόσον λοιπόν η Ελλάδα δεν έλαβε τη δόση της ντροπής, πάντοτε σύμφωνα με ορισμένα στελέχη της αντιπολίτευσης, τότε θα έπρεπε θεωρητικά να είχε προ πολλού χρεοκοπήσει - χωρίς όμως κάτι τέτοιο να έχει συμβεί μέχρι σήμερα.

Ανεξάρτητα από τους παραπάνω ανόητους ισχυρισμούς το γεγονός αυτό, η μέχρι σήμερα "σωτηρία" της πατρίδας μας δηλαδή, οφείλεται αφενός μεν στην υπερβολική καθυστέρηση των πληρωμών του δημοσίου προς τον ιδιωτικό τομέα, αφετέρου στο δανεισμό του κράτους με τρίμηνα (μηνιαία πρόσφατα) T-Bills. Τα "έντοκα αυτά γραμμάτια" πωλούνται από το δημόσιο, άμεσα ή έμμεσα, κυρίως προς τις ελληνικές τράπεζες - οι οποίες, μόνο τον Αύγουστο, ενίσχυσαν το κράτος με περίπου 4 δις €.

Εν τούτοις, όπως γνωρίζουμε, οι ελληνικές τράπεζες είναι ήδη χρεοκοπημένες, μετά τη διαγραφή του 50% περίπου των ομολόγων του δημοσίου που είχαν στην κατοχή τους, τότε που η κυβέρνηση αποφάσισε να πυροβολήσει μόνη της τα πόδια της (άρθρο μας) - περιμένοντας να διασωθούν μέσω της ανακεφαλαιοποίησης τους από το κράτος, το οποίο όμως δεν θα ήταν σε θέση να καλύψει από πολλούς μήνες πριν τις υποχρεώσεις του, εάν δεν το δάνειζαν!

Εδώ δεν πρόκειται προφανώς για κάποιο θαύμα, αλλά για ένα σχετικά απλό τέχνασμα - αφού οι τράπεζες χρηματοδοτούν την αγορά των εντόκων γραμματίων (T-Bills) του ελληνικού δημοσίου, καταθέτοντας τα σαν εγγύηση στην Τράπεζα της Ελλάδας, η οποία τις δανειοδοτεί έναντι των T-Bills, με δική της ευθύνη!

Ουσιαστικά λοιπόν η κεντρική τράπεζα της χώρας μας χρηματοδοτεί το κράτος έμμεσα - κάτι που απαγορεύεται αυστηρά από την Ευρωζώνη, αλλά συμβαίνει από αρκετό καιρό τώρα, σε πολλές περιπτώσεις και σε διάφορες χώρες (προφανώς δεν αποτελούμε εξαίρεση).

Περαιτέρω, η χρηματοδότηση των ελληνικών τραπεζών με τη βοήθεια της ρευστότητας έκτακτης ανάγκης (ELA - Emergency Liquidity Assistance), είναι πλέον σημαντικότερη, από την αντίστοιχη μέσω της ΕΚΤ - επειδή οι εγγυήσεις που απαιτούνται για τα ELA-δάνεια είναι πολύ χαμηλότερες, συγκριτικά με αυτές που προϋποθέτει η χρηματοδότηση από την ΕΚΤ.

Ειδικότερα, η ΤτΕ δέχεται κάθε είδους εγγυήσεις από τις εμπορικές τράπεζες, ενώ η ΕΚΤ δεν αποδέχεται (από τον Ιούλιο) ούτε καν τα ομόλογα του ελληνικού δημοσίου σαν εγγύηση - λόγω της αρνητικής αξιολόγησης τους.

Μέσω τώρα αυτών των δανείων εκ μέρους της ΤτΕ, οι ελληνικές τράπεζες αφενός μεν χρηματοδοτούν το ελληνικό δημόσιο (T-Bills), αφετέρου καλύπτουν την τεράστια εκροή των καταθέσεων - με αποτέλεσμα τα ELA-δάνεια, τα δάνεια δηλαδή με την ευθύνη της ΤτΕ, να έχουν ξεπεράσει πλέον τα 100 δις €.

Για σύγκριση, η ΕΚΤ έχει ενισχύσει μέχρι στιγμής τις ελληνικές τράπεζες μόλις με 30 δις € - το μεγαλύτερο μέρος των οποίων πιθανότατα θα εισπράξει, από τη δόση των 31,5 δις € (από την οποία τα 25 δις € περίπου θα δοθούν στις τράπεζες για να τα δώσουν στην ΕΚΤ - ενώ ένα άλλο ποσόν θα πρέπει επίσης να δοθεί στις τράπεζες, για να εξοφλήσουν τα T-Bills που έχουν καταθέσει σαν εγγύηση στην ΤτΕ!).    

Ουσιαστικά τα ELA-δάνεια είχαν προβλεφθεί για να καλύπτουν βραχυπρόθεσμα προβλήματα ρευστότητας των υγιών τραπεζών. Σήμερα όμως χρησιμοποιούνται σε μεγάλη έκταση από όλες τις χώρες της ευρωπαϊκής περιφέρειας, από τις υπερχρεωμένες τράπεζες τους  - γεγονός που είναι εξαιρετικά προβληματικό, όσον αφορά την πολιτική χρήματος της Ευρωζώνης, αφού πρόκειται ουσιαστικά για τύπωμα νέων χρημάτων "κατά βούληση".  

Σύμφωνα τώρα με τις καταστάσεις των κεντρικών τραπεζών των χωρών της Ευρωζώνης, τα δάνεια έκτακτης ανάγκης (ELA), τα οποία έχουν λάβει από τις εκάστοτε κεντρικές τράπεζες τους, οι εμπορικές τράπεζες στην Ελλάδα, στην Ιρλανδία, στην Ισπανία και στην Κύπρο, ανέρχονται ήδη σε εκατοντάδες δις € - γεγονός που τεκμηριώνει ακόμη μία φορά το ότι. στα θεμέλια της Ευρωζώνης είναι τοποθετημένη μία τραπεζική βόμβα μεγατόνων, η οποία απειλεί να καταστρέψει ακόμη και τις πιο ισχυρές οικονομίες του κέντρου.

 
Συνεχίζοντας, έχουν τοποθετηθεί ασφαλώς κάποια όρια στο μηχανισμό παροχής ρευστότητας έκτακτης ανάγκης - αφού το συμβούλιο της ΕΚΤ μπορεί να σταματήσει τον αντίστοιχο δανεισμό (βέτο), εάν το απαιτήσουν τα δύο τρίτα των μελών του. Εν τούτοις, κανένας δεν απαιτεί κάτι τέτοιο - με αποτέλεσμα, όταν για παράδειγμα η ΤτΕ ζήτησε από την ΕΚΤ τον Αύγουστο να αυξήσει την αξία των T-Bills, τα οποία αποδέχεται ως εγγύηση, από τα 3 δις € στα 7 δις €, να μην υπάρξει καμία αντίρρηση.   

Περαιτέρω, στην περίπτωση που η Ελλάδα χρεοκοπήσει (στάση πληρωμών κλπ.), οι ελληνικές τράπεζες θα χρεοκοπήσουν επίσης - οπότε τα ELA-δάνεια, καθώς επίσης οι εγγυήσεις τους, δεν θα έχουν πια καμία απολύτως αξία.

Κατ' επακόλουθο η ΤτΕ, η οποία είναι ιδιωτική και όχι κρατική, θα έπρεπε να πληρώσει τα 100 δις € του μηχανισμού - με αποτέλεσμα να χάσει τα ίδια κεφάλαια της και θεωρητικά να χρεοκοπήσει, εάν δεν θα είχε τη δυνατότητα αύξησης τους ή εάν δεν θα της επέτρεπε η ΕΚΤ να διατηρήσει τις ζημίες στον ισολογισμό της, με στόχο να τις "αποσβέσει" από τα μελλοντικά της κέρδη (η εξάρτηση της ΤτΕ από την ΕΚΤ είναι μάλλον εμφανής).  

Η Τράπεζα της Ελλάδας (ΤτΕ) έχει λοιπόν κάθε λόγο να ανησυχεί για την οικονομική κατάσταση του ελληνικού δημοσίου - οπότε αμφιβάλλει κανείς εύλογα για τις μελέτες και τις τοποθετήσεις της, αφού υποθέτουμε πως εξυπηρετεί πρωτίστως τα συμφέροντα των δικών της μετόχων.

Φυσικά οι κεντρικές τράπεζες των υπολοίπων χωρών της Ευρωζώνης θα μπορούσαν να αναλάβουν τις ενδεχόμενες ζημίες της ΤτΕ. Επειδή όμως όλες οι κεντρικές τράπεζες του Ευρωσυστήματος (17) διαθέτουν συνολικά κεφάλαια ύψους μόλις 83 δις €, θα έπρεπε να μεταφέρουν τις ζημίες τους στους φορολογουμένους Πολίτες τους - όπως ακριβώς έχουν κάνει και οι εμπορικές, στην περίπτωση της Ιρλανδίας, της Γερμανίας κλπ.

Διαπιστώνουμε λοιπόν ότι, τα πράγματα είναι απλούστερα αλλά, ταυτόχρονα, πολύ πιο πολύπλοκα, από όσο φανταζόμαστε - αφού η Ευρωζώνη, όπως έχουμε αναλύσει πολλές φορές στο παρελθόν, αποτελείται από συγκοινωνούντα δοχεία, άμεσα εξαρτημένα μεταξύ τους.

Κατ' επακόλουθο, εάν συμβεί κάτι σε ένα κράτος-μέλος της, η πυρκαγιά θα εξαπλωθεί σε χρόνο μηδέν από άκρη σε άκρη, επεκτεινόμενη πολύ γρήγορα σε ολόκληρο τον πλανήτη - γεγονός που τεκμηριώνει ξανά το ότι, η πατρίδα μας έχει πάρα πολλά διαπραγματευτικά χαρτιά στη διάθεση της, χωρίς φυσικά κάτι τέτοιο να σημαίνει πως πρέπει να τα χρησιμοποιήσει εκβιαστικά, εάν δεν υποχρεωθεί να το κάνει.     

ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ

Η διελκυστίνδα ευρώ-δολαρίου συνεχίζεται - με τη χθεσινή συνάντηση των Βρυξελλών να μην οδηγείται σε αποφάσεις, παρά την κρίσιμη οικονομική θέση της Ελλάδας και τις υποσχέσεις του πρωθυπουργού, για την άμεση εκταμίευση της δόσης των 31,5 δις €.

Η Γερμανία, βλέποντας τις εξαγωγές της να απειλούνται, επιθυμεί προφανώς τη διατήρηση της σταθερά χαμηλής ισοτιμίας του ευρώ (κάτω από το 1,30), απέναντι στη ζώνη του δολαρίου – γεγονός που επεξηγεί αφενός μεν την καθυστέρηση των αποφάσεων για την Ελλάδα, αφετέρου την επίθεση της εναντίον της Γαλλίας (πάντοτε σε συνδυασμό με τις ηγεμονικές βλέψεις της). 

Από την άλλη πλευρά οι Η.Π.Α., στα πλαίσια των προσπαθειών εξισορρόπησης των δυνάμεων που ασκούνται στη διελκυστίνδα (οι οποίες λειτούργησαν εναντίον του δολαρίου, μετά την ανακοίνωση του QE4), «επιτρέπουν» στο Economist να πάρει τη σκυτάλη από τη Γερμανία, εντείνοντας τις πιέσεις στη Γαλλία.

Στη συνέχεια, η Moodys υποβαθμίζει τη Γαλλία, αφαιρώντας της την αξιολόγηση ΑΑΑ – με εξαιρετικά δυσμενείς επιπτώσεις για τους μηχανισμούς στήριξης της οικονομίας των χωρών της Ευρωζώνης (EFSM και ESM) και επομένως για το ευρώ.

Παράλληλα, το κοινό νόμισμα χάνει όλο και περισσότερους «οπαδούς» του – αφού ακόμη και στην Ελλάδα οι υποστηρικτές του μειώνονται ραγδαία (από 80,7% στα 62,7% μέσα σε πέντε μόλις μήνες). Τη ίδια δε στιγμή η πλειοψηφία των Βρετανών επιθυμεί την έξοδο της χώρας τους από την ΕΕ – προφανώς επειδή καταλαβαίνουν τους κινδύνους εκ μέρους της Γερμανίας, η οποία μάλλον ξεχνάει την ιστορία της.      

Αν και η Γερμανία τώρα φαίνεται να θέλει πλέον «ανοιχτά» να διώξει το ΔΝΤ από την Ευρωζώνη, έχοντας το ήδη χρησιμοποιήσει για να κάνει τη «βρώμικη δουλειά», καθώς επίσης για να αντιγράψει τις μεθόδους του, έχουμε τη άποψη ότι υποτιμάει σοβαρά τις Η.Π.Α. – κάτι που μάλλον θα το πληρώσει ακριβά.

Μέσα σε αυτό το ταραγμένο και ομιχλώδες διεθνές περιβάλλον, η Ελλάδα συνεχίζει να επιδιώκει μία μακροπρόθεσμη λύση στο πρόβλημα του δημοσίου χρέους της – κάτι που όμως δύσκολα θα επιτευχθεί, αφού οι αποφάσεις που την αφορούν λαμβάνονται με κριτήριο τις άλλες ελλειμματικές χώρες (αυτό που θα εφαρμοσθεί στην Ελλάδα θα ζητηθεί από την Ισπανία κλπ.), καθώς επίσης με γνώμονα τα επεκτατικά σχέδια της Γερμανίας.

Στα πλαίσια αυτά, υπενθυμίζουμε ότι, το δημόσιο χρέος ήταν στα 280,2 δις € στις 31 Μαρτίου 2012, ενώ στις 31 Δεκεμβρίου 2011 βρισκόταν στα 368 δις €. Η μείωση του χρέους Γενικής Κυβέρνησης το 2012 ανήλθε σε 106 δις €, από την ανταλλαγή των ομολόγων (PSI) – ενώ σήμερα το δημόσιο χρέος υπολογίζεται στα 303,5 δις €.

Στη συνέχεια, όμως, αναμένεται να αυξηθεί στα 343,2 δις €,  λόγω της ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών κατά 48,5 δις € (δεν έχει ολοκληρωθεί), της μείωσης του ενδοκυβερνητικού χρέους κατά 20,7 δις € (λόγω «κουρέματος» των ομολόγων των Ταμείων) και της κάλυψης του ταμιακού ελλείμματος, ύψους 14,95 δις €.

Έτσι, σε απόλυτους αριθμούς, το χρέος της Γενικής Κυβέρνησης εκτιμάται ότι θα μειωθεί, λόγω του PSI, μόλις κατά 15 δις € ή 7,5% του ΑΕΠ – γεγονός που τεκμηριώνει ακόμη μία φορά το ότι, με τον τρόπο αυτό απλά πυροβολήσαμε τα πόδια μας.  

Περαιτέρω η Κύπρος (οι πολιτικοί της οποίας κατηγορούν δυστυχώς συνέχεια την Ελλάδα), έχοντας τεράστιο τραπεζικό πρόβλημα (οι ισολογισμοί των τραπεζών της είναι οχταπλάσιοι του ΑΕΠ της), φαίνεται να έχει δύο μόνο επιλογές στη διάθεση της:

(α) την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών της απ’ ευθείας από το ESM, έτσι ώστε να μην επιβαρυνθεί το δημόσιο χρέος της με τη διάσωση τους,

(β) τη χρεοκοπία τους, αφού το κράτος είναι αδύνατον να αναλάβει τα χρέη τους, εγγυώμενο τις καταθέσεις των πολιτών του.

Παράλληλα όμως, υφίσταται ο κίνδυνος μαζικής φυγής κεφαλαίων από τις τράπεζες της (καταθέσεις ξένων), καθώς επίσης η κατάρρευση του μοντέλου της οικονομίας της – εάν τυχόν η Γερμανία απαιτήσει την αύξηση των φορολογικών συντελεστών κλπ. 

Συνεχίζοντας έχουμε την εντύπωση ότι η Ισπανία, η οποία καθυστερεί να τοποθετηθεί κάτω από την ομπρέλα του μηχανισμού διάσωσης, παίζει με τη φωτιά – αφού τα προβλήματα της οικονομίας της είναι κατά πολύ μεγαλύτερα, από όσο θέλει η κυβέρνηση της να πιστεύουμε. Η Πορτογαλία φυσικά κινδυνεύει αντίστοιχα – αφού η εξάρτηση της από την Ισπανία δεν είναι αμελητέα.

Η Ιταλία τώρα μάλλον ωφελείται από τις εξελίξεις – ειδικά όσον αφορά την ύφεση της Ολλανδίας (υπερχρέωση του ιδιωτικού τομέα), τα εντεινόμενα προβλήματα της Ισπανίας, καθώς επίσης την κακή οικονομική κατάσταση του Βελγίου. Ωφελείται βέβαια ιδιαίτερα από την υποτίμηση της Γαλλίας - αφού οι αγορές προσπαθούσαν να επιλέξουν το (μεθ)επόμενο θύμα τους, μεταξύ των δύο αυτών χωρών.

Ωφελημένη είναι επίσης η Ιρλανδία η οποία, παρά τα τεράστια προβλήματα της (κρίση ακινήτων, υπερχρέωση των τραπεζών της κλπ.), αντιμετωπίζεται θετικά από τις αγορές – κυρίως επειδή ανήκει στην αγγλοσαξονική πλευρά, με πολλές αμερικανικές επιχειρήσεις να δραστηριοποιούνται στα εδάφη της.  

Ολοκληρώνοντας, αν και κανένας δεν δίνει πλέον μεγάλη σημασία στην Κίνα (όπως και στη Ρωσία), λόγω των συνεχών εξελίξεων στην Ευρωζώνη και στις Η.Π.Α., η «κίτρινη γάγγραινα» τοποθετεί τα πιόνια της στην ευρωπαϊκή σκακιέρα αργά αλλά σταθερά – με τη βοήθεια των κρατικών επενδυτικών κεφαλαίων και της τεράστιας ρευστότητας που διαθέτουν.

Άλλωστε ο μεγάλος κερδισμένος στο σημερινό πολιτικό «γίγνεσθαι» φαίνεται να είναι ο κρατικός, μονοκομματικός καπιταλισμός – «γενέτειρα» του οποίου είναι η Κίνα, ακολουθούμενη έμμεσα από τη Ρωσία (με τη Γερμανία να θέλει μάλλον να υιοθετήσει ανάλογες πολιτικές).    

Αθήνα, 21. Νοεμβρίου 2012

-->
«Ένα περιστατικό, εθνικού περιεχομένου, είχαμε πάλι στη Χιμάρα. Πριν από τέσσερις ημέρες μια αλβανική οικογένεια εκδιώχθηκε από το σπίτι που ενοικίαζε γιατί κρέμασε στο μπαλκόνι μια αλβανική σημαία», γράφει το αλβανικό δημοσίευμα.

Ο Έλληνας ιδιοκτήτης του διαμερίσματος πήρε την απόφαση αυτή όταν ενημερώθηκε από τους γείτονες. Τα ελληνικά μέσα ενημέρωσης, είχαν παραπονεθεί στον ιδιοκτήτη του διαμερίσματος για το συμβάν.

Πως, δηλαδή, ένας Αλβανός που ζει στη Χιμάρα, έχει το δικαίωμα να υψώνει την αλβανική σημαία;

«Σήμερα οι περισσότεροι κάτοικοι της Χιμάρας είναι Έλληνες και είναι παράλογο να φαίνεται σε ένα μπαλκόνι η αλβανική σημαία. Δεν πρέπει να παραχωρούμε τη γη μας στους Αλβανούς» έγραψαν ορισμένες ιστοσελίδες οι οποίες συνεχάρησαν τον Έλληνα ιδιοκτήτη.

Σύμφωνα, πάντως, με τις εθνικιστικές ιστοσελίδες της γειτονικής χώρας, ο Έλληνας ιδιοκτήτης, καταρχήν, ζήτησε από τον Αλβανό ενοικιαστή να κατεβάσει την αλβανική σημαία από το μπαλκόνι. Ο ιδιοκτήτης αντιμετώπισε την άρνηση του συμπατριώτη μας και ο ιδιοκτήτης επικαλέστηκε ότι η αλβανική σημαία προκαλεί τους γείτονες.
«Επειδή δεν υπήρχε άλλη λύση για την αλβανική πρόκληση, ο Έλληνας ιδιοκτήτης τον πέταξε από το διαμέρισμα με τις χειραποσκευές του», γράφουν οι ελληνικές εθνικιστικές ιστοσελίδες.

Σύμφωνα με αυτές, αυτή τη στιγμή, υπάρχουν κάποια σπίτια που οι Αλβανοί συνεχίζουν να αγοράζουν. Και έχουν κάνει το ίδιο πράγμα: βάζουν στα μπαλκόνια τις αλβανικές σημαίες.

«Αν οι Χιμαριώτες συνεχίσουν να πωλούν τη γης τους, τα φαινόμενα αυτά θα αυξάνονται ολοένα» γράφουν οι Έλληνες.

«Η Χιμάρα είναι στα χέρια μας και εμείς πρέπει να διαφυλάξουμε αυτά που έχουμε λάβει από τους προγόνους μας», είπε ένας Χιμαριώτης, γράφει το αλβανικό δημοσίευμα.


-->

Η είδηση έσκασε σαν βόμβα, όταν ο Σάββας Καλεντερίδης σε ραδιοφωνική του συνέντευξη δήλωσε μεταξύ πολλών άλλων –ιδιαίτερα βαρυσήμαντων- για την Θράκη, πως παρακολουθούνται οι πολίτες που αντιστέκονται και που δρουν κατά της τουρκικής προπαγάνδας και του ρόλου του τουρκικού προξενείου της Κομοτηνής!

Ποιοι παρακολουθούν Έλληνες πατριώτες πολίτες και γιατί;

Οι πατριώτες της Θράκης αντιπαλεύουν την Άγκυρα και τους πράκτορές της επειδή διαπίστωσαν την φοβική στάση, την απόλυτη εθνική πολιτική ανυπαρξία και την μηδενική βούληση των Ελληνικών κυβερνήσεων απέναντι στην τουρκική εξωτερική πολιτική, η οποία αντιμετωπίζεται με φοβικότητα από τους φερόμενους ως υπουργούς Εξωτερικών της Ελλάδας.
Και αυτοί οι πολίτες παρακολουθούνται, όπως δήλωσε ο Σάββας Καλεντερίδης!

Ποιοι παρακολουθούν Έλληνες πατριώτες πολίτες και γιατί;

Εάν είναι οι Ελληνικές κρατικές υπηρεσίες που παρακολουθούν τους πατριώτες, τότε γεννάται το εύλογο ερώτημα: Αυτές οι ΚΡΑΤΙΚΕΣ υπηρεσίες με τίνος το μέρος είναι; Έχουν περισσευούμενο χρόνο να παρακολουθούν Έλληνες πολίτες τη στιγμή που οι τουρκοπράκτορες οργιάζουν στην Θράκη, η οποία βρίσκεται σε άτυπη τουρκική (συγ)κυριαρχία; Ο κίνδυνος είναι εκείνοι που δεν διστάζουν να καταδείξουν τις πρακτικές που εφαρμόζει το τουρκικό προξενείο και δεν είναι το ίδιο το τουρκικό προξενείο και οι άνθρωποί του;

Ποιοι παρακολουθούν Έλληνες πατριώτες πολίτες και γιατί;

Μήπως θα έπρεπε να επιληφθεί του θέματος κάποιο πολιτικό κόμμα και να γίνει σχετική ερώτηση στη Βουλή;
Μήπως θα έπρεπε να παρέμβει κάποιος εισαγγελέας και να ζητήσει περαιτέρω εξηγήσεις από τις αρμόδιες υπηρεσίες;
Μήπως η κυβέρνηση, τελικά, βλέπει ως εχθρό της τον άδολο πατριωτισμό ή αυτοί οι πατριώτες δημιουργούν εμπόδια στην ανύπαρκτη επί της Θράκης κυβέρνηση των Αθηνών;
Αν συμβαίνει αυτό, μήπως οι ΚΡΑΤΙΚΕΣ υπηρεσίες λειτουργούν πέραν και κατά των συμφερόντων της χώρας;
Αν συμβαίνει αυτό, μήπως κάποιοι πρέπει να απαιτήσουν ώστε η κυβέρνηση θα πρέπει να παραιτηθεί ΑΜΕΣΑ λόγω επικινδυνότητάς της προς τους ίδιους τους πολίτες και κατ' επέκταση της ίδιας της χώρας;
Μήπως πρέπει να δοθούν άμεσα τα ονόματα των πατριωτών που παρακολουθούνται στην δημοσιότητα, προκειμένου να προφυλαχθούν από "περαιτέρω" ενέργειες εναντίον τους, αλλά και προκειμένου να προχωρήσουν σε εκείνες τις νόμιμες ενέργειες προκειμένου να αποζημιωθούν για την παράνομη παρακολούθησή τους αλλά και για να διαφυλάξουν την ιδιωτικότητά τους από εκείνους που τους παρακολουθούν;

Θα βρεθεί κάποιος να απαντήσει στο βασικό ερώτημα, «ποιοι παρακολουθούν Έλληνες πατριώτες πολίτες και γιατί;» 
Γιατί, εάν παρακολουθούνται Έλληνες πολίτες που αντιστέκονται στον εκτουρκισμό της Θράκης, τότε μήπως θα έπρεπε να έχουν ήδη συλληφθεί τουρκόφρονες πολίτες που δρουν κατά της Ελληνικότητας της Θράκης; 
Μήπως θα έπρεπε να έχουν ήδη συλληφθεί τουρκόφρονες, γκρίζοι λύκοι και άλλα πρακτορο-εμέσματα που κυκλοφορούν ανεμπόδιστοι στην Θράκη, που έχουν οργανώσει παρακρατικές και παραστρατιωτικές ομάδες και οι οποίοι φέρονται αναμεμιγμένοι σε γιάφκες στις οποίες βρέθηκε στρατιωτικός οπλισμός (όπως έχει δημοσιεύσει στην εκπομπή "Δεσμοί Ελλήνων" του Axis Radio ο Γιάννης Νικήτας απόφοιτος της Σχολής Εθνικής Ασφάλειας, έχουν υπάρξει και έχουν ανακαλυφθεί τέτοιοι χώροι – αποθήκες στρατιωτικού οπλισμού).

Περιμένουμε με ανυπομονησία να βρεθεί η άκρη στον μίτο των παρακολουθήσεων που κατήγγειλε ο κ. Καλεντερίδης. Και φοβόμαστε πως αυτή η «άκρη» θα ξεσκεπάσει σωρεία τραγικών λαθών εις βάρος της Θράκης και των πολιτών της.
Σε αναμονή των εξελίξεων λοιπόν… και των επικείμενων αποκαλύψεων…




-->

Γράφει ο Νϊκός Χειλαδάκης 

Μια σειρά από γεγονότα και εξελίξεις των τελευταίων μηνών έχουν φέρει την όλη περιοχή της Μέσης Ανατολής σε μια εκρηκτική κατάσταση και έχουν δημιουργήσει ένα περίπλοκο σταυρόλεξο το οποίο ακόμα και οι πιο δυνατοί λύτες, δηλαδή κορυφαίοι στρατηγικοί αναλυτές, δυσκολεύονται να το λύσουν και να προβλέψουν τις εξελίξεις, με αποτέλεσμα να επικρέμαται ένα τρομακτικό ολοκαύτωμα που σίγουρα θα έχει πολύ ευρύτερες συνέπειες.

Ο εμφύλιος πόλεμος στην Συρία έχει

φέρει αντιμέτωπους τους αντικαθεστωτικούς εναντίον του καθεστώτος Άσαντ. Η Τουρκία, μαζί με την Δύση, στηρίζει τους αντιπάλους τους Άσαντ και συχνά αντικαθεστωτικοί εισέρχονται στο συριακό έδαφος από την Τουρκία για να πολεμήσουν το συριακό καθεστώς. Όμως ανάμεσα στους αντικαθεστωτικούς υπάρχουν ακραίοι ισλαμιστές οι οποίοι σκοπεύουν να δημιουργήσουν ισλαμικό κράτος ενάντια στο Ισραήλ και στην Δύση. 
Το Ισραήλ κρατεί μια αμήχανη στάση ενώ διακατέχεται από μεγάλη ανασφάλεια καθώς το στάτους κβο της περιοχής που είχε στερεωθεί επί δεκαετίες, έχει ανατραπεί εκ βάθρων. Ο Άσαντ έχει αφήσει ελευθέρους τους Κούρδους της Συρίας, οι οποίοι θεωρητικά είναι εναντίον του, αλλά τελευταία συγκρούονται με τους αντικαθεστωτικούς. 

Όπως υποστηρίζουν οι Κούρδοι, οι αντικαθεστωτικοί καθοδηγούμενοι από την Άγκυρα τους επιτέθηκαν με αποτέλεσμα αιματηρές συγκρούσεις μεταξύ Κούρδων της Συρίας και αντικαθεστωτικών. Μάλιστα υπάρχουν κουρδικές καταγγελίες ότι μέλη της Αλ Κάιντα εισήρθαν από το τουρκικό έδαφος, (όπου υποτίθεται ότι καταδιώκονται από τους Τούρκους), για να χτυπήσουν τους Κούρδους της Συρίας. 
Το κουρδικό ΡΚΚ στην Τουρκίας, που τελευταία έχει αυξήσει τις επιθέσεις του κατά των Τούρκων με πολλά θύματα στον τουρκικό στρατό, στηρίζει τους Κούρδους της Συρίας ενώ τελευταία έχει συνάψει άτυπη συμφωνία εκεχειρίας με το Ιράν απελευθερώνοντας δυνάμεις του από τα ανατολικά. 
Ο Κούρδος ηγέτης του Ιράκ, Μασουτ Μπαρζανί, είναι σύμμαχος της Τουρκίας, αλλά στηρίζει τους Κούρδους της Συρίας εναντία στους αντικαθεστωτικούς που… στηρίζει η Άγκυρα. 
Μέσα στο Ιράκ, η ιρακινή κυβέρνηση που είναι σιιτική και φιλοιρανική, τελευταία έχει στραφεί κατά της Τουρκίας ενώ αποφάσισε να επιβληθεί στους Κούρδους του Ιράκ με δυναμικό τρόπο με αποτέλεσμα να απειλείτε νέα σύρραξη. 
Το Ιράν όμως, έσπευσε να στηρίξει τους Κούρδους του Ιράκ ενάντια της… φιλοιρανικής κυβέρνησης της Βαγδάτης, με σκοπό να μπορεί να μεταφέρει μέσω του ιρακινού Κουρδιστάν δυνάμεις του στην Συρία για να στηρίξουν τον Άσαντ στον πόλεμο του κατά των αντικαθεστωτικών. 
Στο θέμα αυτό ενεπλάκει και η ιρανική αντιπολίτευση που έσπευσε να καταγγείλει το ιρανικό καθεστώς των μουλάδων ότι… στρέφετε κατά του…φιλοιρανικού ιρακινού καθεστώτος ενώ παράλληλα… καταδίκασε την επικείμενη εισβολή ιρακινών στρατευμάτων στο κουρδικό Ιράκ. 
Νοτιότερα αυξάνεται επικίνδυνα η ένταση μεταξύ Ισραήλ και Παλαιστίνων στην Γάζα, ενώ η Αίγυπτος που θέλει την ανατροπή του Άσαντ, ο οποίος είναι ορκισμένος εχθρός του Ισραήλ, σπεύδει να στηρίξει τους Παλαιστινίους ενάντια στο Ισραήλ. Παρ’ όλα αυτά όμως οι Άραβες ενώ ρίχνουν μεγάλα κεφάλαια στην Συρία κατά του Άσαντ, όπως κατήγγειλε η σιιτική Χεζμπολάχ του Λιβάνου που πολεμά το Ισραήλ, δεν βοηθούν ουσιαστικά τους Παλαιστινίους στην Γάζα κατά του Ισραήλ. 

Η Τουρκία, ενώ είναι σύμμαχος των ΗΠΑ που στηρίζουν το Ισραήλ, κατήγγειλε το Ισραήλ ότι είναι χώρα τρομοκράτης, με αποτέλεσμα οι ΗΠΑ να απαντήσουν με σκληρό τρόπο στις τουρκικές καταγγελίες ότι οι Τούρκοι δυναμιτίζουν τις προσπάθειες ειρηνικής επίλυσης της διένεξης. 
Στον ίδιο τον Λίβανο οι Σιΐτες είναι υπέρ του Άσαντ, ενώ οι Σουνίτες εναντίον του, με την απειλή να επεκταθεί ο εμφύλιος της Συρίας στο λιβανικό έδαφος. Να μην ξεχνάμε και την Ρωσία που μετά από πολλά χρόνια επανήλθε με αξιώσεις στην εύφλεκτο περιοχή της ανατολικής Μεσογείου. Τέλος δεν έχει σταματήσει να υπάρχει πάντα ο κίνδυνος σύγκρουσης μεταξύ Ιράν και Ισραήλ, με πιθανές ολέθριες πυρηνικές προεκτάσεις.

Από όλα αυτά το μόνο συμπέρασμα που βγαίνει είναι ότι για άλλη μια φορά οι ανεύθυνες και επιπόλαιες πολιτικές της Δύσης, (Ευρώπη-ΗΠΑ), στην Μέση Ανατολή, με αποκορύφωμα την λεγόμενη «αραβική άνοιξη» (που στην πραγματικότητα ήταν αραβικός ισλαμιστικός «χειμώνας»), επιδιώκοντας τον έλεγχο των πλουτοπαραγωγικών πηγών της περιοχής, γιατί γι’ αυτά γίνετε όλη αυτή η φασαρία, έχουν προκαλέσει ένα τρομακτικό αδιέξοδο που κανείς δεν ξέρει πως θα εξελιχτεί.

Το θλιβερό είναι πως η Ελλάδα σε όλο αυτό το πάζλ, που απασχολεί συνεχώς την διεθνή επικαιρότητα, ενώ θα έπρεπε να έχει ουσιαστικό και αποφασιστικό λόγο καθώς όλα αυτά συμβαίνουν στην περιοχή μας, «βουλιαγμένη» στην ατέρμονη κρίση της, απουσιάζει ολοκληρωτικά θέτοντας σε κίνδυνο τα ζωτικά μας συμφέροντα, όπως ΑΟΖ και ενεργειακά κοιτάσματα της ανατολικής Μεσογείου. Οι «σωτήρες» μας, που το μόνο που ξέρουν είναι να ξεπουλάνε τα πάντα «αντί πινακίου φακής», κάποτε θα πρέπει να δώσουν λόγο για αυτή την στρατηγική μας εκμηδένιση που πλήττει καίρια την εθνική μας κυριαρχία.

-->

Γράφει ο Δημήτριος Παληάτσος
Υποναύαρχος ε.α.

Η Ελλάδα ετοιμάζεται για άλλη μία φορά να διαλέξει ή την χρεοκοπία και την δραχμή ή το ευρώ και την πίεση, την ανεργία και την εξαθλίωση. Να ένα δίλημμα που τίθεται κάθε φορά που ετοιμαζόμαστε να πάρουμε κάποια δόση δανεικών από τους «τοκογλύφους». Αυτό το δίλημμα – εκβιασμός έχει τεθεί 4 ή 5 φορές τα τρία τελευταία χρόνια στην Ελληνική Κυβέρνηση και κατ’ επέκταση στον Ελληνικό Λαό. Αυτή η «πραγματικότητα» μας έχει αποπροσανατολίσει και ασχολούμεθα με τον εκβιασμό και όχι με τα πραγματικά προβλήματα και αίτια της σημερινής Ελληνικής πραγματικότητας. Έχουμε εγκλωβιστεί σε ένα φαύλο κύκλο, ο οποίος καταστρέφει την λογική μας σκέψη, αποπροσανατολίζει τις ηγεσίες μακριά από τις λύσεις, αυξάνει την λαϊκή οργή και προετοιμάζει την έκρηξη.

Τα χρηματικά αποθεματικά της Ελλάδας εξανεμίστηκαν από τις δημοκρατικές κυβερνήσεις της. Το 1974 παρέλαβαν την Χώρα σε ανάπτυξη και οικονομικά ανεξάρτητη από την μισητή και προδοτική χούντα. Μέσα σε 6 χρόνια η Νέα Δημοκρατία ανέστρεψε την οικονομική πορεία και άρχισε το «σπορ» του δανεισμού για την ανάπτυξη, η οποία δεν πέτυχε. Ο δανεισμός όλο και αυξανόταν.
Από το 1981 ο λαοπρόβλητος Α. Παπανδρέου και το ΠΑΣΟΚ άρχισαν μια φρενήρη κούρσα δανεισμού, την οποία συνέχισε ο Κ. Σημίτης.
Η Ν. Δημοκρατία με τον Κ. Καραμανλή συνέχισε τον μεγάλο δανεισμό μεταθέτοντας τα οικονομικά προβλήματα της Χώρας στο μέλλον.
Την χαριστική βολή βέβαια την έδωσε ο Γ.Α.Παπανδρέου εισάγοντας ην Ελλάδα στο Δ.Ν.Τ. με μία αμφιλεγόμενη διαδικασία και σκοπό.
Δύο μικρά διαλείμματα νοικοκυρέματος με την κυβέρνηση του Κ. Μητσοτάκη και αργότερα επί ΠΑΣΟΚ με τον Αλ. Παπαδόπουλο σαν Υπουργό Οικονομικών δεν μπόρεσαν να σταματήσουν τον οικονομικό κατήφορο. Με τις επιδοτήσεις μέσω αισχρών και διεφθαρμένων συνεταιρισμών αδρανοποιήθηκε ο γεωργικός τομέας και η κτηνοτροφία. Η παραγωγή και η Βιομηχανία μειώθηκαν επικίνδυνα. Το χρέος της Ελλάδος ανέβαινε χρόνο με τον χρόνο και το ετήσιο έλλειμμα συνεχώς αυξανόταν. Το αποτέλεσμα είναι ότι έφτασε ο κόμπος στο χτένι και το χρέος έγινε μη διαχειρίσιμο το 2009. Η Ελληνική ηγεσία πώς το αντιμετώπισε; Πώς το διαχειρίζεται;

Ένας αντικειμενικός, ικανός και κατηρτισμένος ηγέτης θα άρχιζε να κόβει μη αναπτυξιακές δαπάνες και σπατάλες, θα έλεγχε την φοροδιαφυγή και φοροκλοπή, θα σκλήραινε την φορολογική νομοθεσία, θα καταργούσε άχρηστους οργανισμούς και υπηρεσίες και θα διευκόλυνε τις επενδύσεις καταργώντας την γραφειοκρατία όπως όλα τα γειτονικά της Ελλάδος κράτη. Επιπρόσθετα θα διαπραγματευόταν με σκοπό να κερδίσει όσο το δυνατόν περισσότερο χρόνο για να ξεκινήσει η ανάπτυξη.

Ο κακός, ανίδεος και φοβικός ηγέτης που θέλει να έχει άμεσα αποτελέσματα εισπράξεων χρησιμοποιώντας μια κομματική και ξεχαρβαλωμένη κρατική μηχανή καταφεύγει στην εύκολη λύση της φορολογίας μισθωτών και συνταξιούχων, στην άμεση αύξηση έμμεσων φόρων, στην εξαφάνιση της ρευστότητας και της αγοραστικής αξίας της Ελληνικής μεσαίας τάξης με αποτέλεσμα να τροφοδοτηθεί το τέρας της ύφεσης. Εκτός αυτών δεν κάνει τίποτα να μειώσει σπατάλες και υπερβολικές παροχές σε ημετέρους κομματικούς και σπάταλους οργανισμούς.

Οι δανειστές, πιστωτικά ιδρύματα και ιδιώτες, εξωτερικού και εσωτερικού έδωσαν και δίνουν χρήματα να λειτουργήσει το κράτος και επιθυμούν να τα πάρουν πίσω με επικερδείς τόκους. Από την στιγμή που το Ελληνικό κράτος επίσημα ζήτησε βοήθεια από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο αυτομάτως δήλωσε αδυναμία πληρωμών και μπήκε υπό κηδεμονία όλη η οικονομική υπόστασή του. Η Ελληνική κυβέρνηση προσήλθε αυθορμήτως δηλώνοντας πλήρη υποταγή στις οικονομικές απαιτήσεις της τρόικας χωρίς καμία σοβαρή διεκδίκηση ή απαίτηση. Οι δανειστές βέβαια ασκώντας επιτροπεία και έλεγχο γρήγορα έμαθαν τις Ελληνικές απατεωνιές και πιέζουν για σοβαρό νοικοκύρεμα δίνοντας προθεσμίες. Η Ελληνική κυβέρνηση βέβαια, ανίκανη όπως είναι, παρέβηκε όλες τις προθεσμίες με αδράνεια και απραξία. Η αδράνεια για νοικοκύρεμα και η ανάγκη να έρχονται οι δόσεις των δανεικών, έστρεψαν πάλι και τις δύο πρόσφατες Κυβερνήσεις στην εύκολη και άμεση είσπραξη εσόδων από την φορολογία μισθωτών και συνταξιούχων.

Αναμένεται ήδη τον τρίτο χρόνο υφέσεως, που διανύει η Ελλάδα, να εφαρμοστεί η 6η μείωση μισθών και συντάξεων, δώρων και επιδομάτων καταστρέφοντας την αγορά με αδυναμία πληρωμών και το κυριότερο αυξάνοντας την λαϊκή οργή των συνεχώς πτωχοποιούμενων αστών και μικροαστών. Η ανάπτυξη περιμένει ακόμη να χρηματοδοτηθεί και να ξεκινήσει. Σαν εχθροί των πτωχοποιούμενων και εξαθλιωμένων λαϊκών ομάδων προβάλλονται οι δανειστές και άλλοι «κακοί» ηγέτες, αντί να στοχοποιούνται και να αντικαθίστανται οι αδρανείς και αδαείς Ελληνικές ηγεσίες και οι κομματικοί στρατοί τους. Είναι αξιοσημείωτο ότι μετά τρία χρόνια μνημονίου η χώρα δεν έχει καταφέρει να έχει ετήσια έσοδα περισσότερα από τα έξοδά της.

Οι Ελληνικές Τράπεζες, με πρώτη την Τράπεζα της Ελλάδος, καταγράφουν ανελλιπώς κάθε χρόνο κέρδη στους ισολογισμούς τους, καταπίνουν το μεγαλύτερο μέρος των δόσεων που έρχονται μέσω των μνημονίων και μειώνουν τις χορηγούμενες πιστώσεις προς τις επιχειρήσεις, ιδίως τις μικρές, αναγκάζοντάς τες να κλείσουν λόγω χρεών. Η τράπεζα της Ελλάδος ακολουθούσα νόμο του Κ. Σημίτη κάνει το PSI, το λεγόμενο κούρεμα, όλων των ασφαλιστικών ταμειακών αποθεματικών και πτωχαίνει όλους τους ασφαλισμένους δύο γενεών.

Οι εργοδότες είναι οι πρώτοι που κλαίνε υπέρ των εργαζομένων, αλλά και οι πρώτοι που απολύουν ακριβούς εργαζόμενους , οι πρώτοι που κάνουν την ανασφάλιστη εργασία κανόνα της Ελληνικής ζωής. Είναι οι έμποροι που παρακρατούν το ΦΠΑ , οι σουπερμαρκετάδες, που κρατούν ακριβές τιμές σε είδη πρώτης ανάγκης, οι γιατροί, οι δικηγόροι, κ.λ.π. που εμπορεύονται την ανάγκη. Όλοι να εκμεταλλευτούν τον λαό, όλοι να κλέψουν τα λιγοστά ιμάτιά του. Βέβαια όλοι, μα όλοι κλαίνε, θρηνούν και καταδικάζουν τους κακούς δανειστές και την κακιά κυβέρνηση.

Ο Έλληνας πολίτης αγνοούσε τον κίνδυνο της χρεωκοπίας όλες αυτές τις δεκαετίες που ζούσαμε με δανεικά γιατί οι πολιτικοί ηγέτες του τα παρουσίαζαν όλα ρόδινα και απλά. Του χάιδευαν τα αυτιά με παροχές από δανεικά για να πάρουν την ψήφο. Η κάθε οικογένεια απόκτησε στόχο και ιδανικό μία ασφαλή θέση στο δημόσιο με ένα μισθό. Η πλειοψηφία των πολιτών δεν προτίμησε καν τις διαδικασίες του ΑΣΕΠ και μπήκε στο δημόσιο από την πλαϊνή πόρτα, (π.χ. μέσω οργανισμών και δημοτικών Επιχειρήσεων). Έτσι με την ακούσια συμμετοχή του λαού κατασπαταλήθηκαν οι Ευρωπαϊκές επιδοτήσεις και τα ποσά των δανεισμών χωρίς να διαμαρτυρηθεί σχεδόν κανείς. Όταν έφτασε η ώρα των επώδυνων πληρωμών οι ανίκανοι ηγέτες απενεχοποιήθηκαν με την γνωστή φράση, «μαζί τα φάγαμε». Το αποτέλεσμα είναι οι μεγάλες μάζες να στοχοποιούν τους κακούς δανειστές και μόνο 2,3 πολιτικούς ( π.χ. Γ.Α.Παπανδρέου και Παπακωνσταντίνου) και όχι όλους, όσους δανείστηκαν, όλους όσοι διόρισαν, όλους όσοι έδωσαν ψεύτικες επιδοτήσεις.
Ο χρεοκοπημένος Έλληνας αντί να παροπλίσει και να τιμωρήσει τον παλαιοκομματικό συρφετό, τον επιβράβευσε με νέα εντολή διακυβέρνησης.

Παράδοξο και παράλογο

Όλοι οι παραπάνω, (πολιτικοί ηγέτες, δανειστές, επιχειρηματίες, τράπεζες, πιστοί ψηφοφόροι), συμμετέχουν σε ένα φαύλο κύκλο υπαιτιότητας, ατιμωρησίας, παραλογισμού, φόβου και οργής, ο οποίος έχει καθηλώσει την Ελλάδα σε μία απραξία και σε μια εξάρτηση από τις δόσεις των μνημονίων.

Ο χρόνος πού περνάει με απραξία ανάπτυξης και οργή κατά πολιτικών και ευπόρων Ελλήνων προετοιμάζει τις προϋποθέσεις για μια ανεξέλεγκτη έκρηξη κατά πάντων. Ο χρόνος και ο τόπος είναι μη προβλέψιμοι και τα θύματα, κατά κανόνα, θα είναι άτυχοι άνθρωποι και περιουσίες που θα βρεθούν στο διάβα του όχλου. Παρόμοιες εκρήξεις των εξαθλιωμένων ή των αδικημένων είδαμε και πριν μια δεκαετία περίπου στο Los Angeles, πιο πρόσφατα στο Παρίσι. Οι φασαρίες της Αθήνας, που είχαμε τα θύματα της Marfin egnatia bank πριν μερικά χρόνια ξεκίνησαν από τους γνωστούς κουκουλοφόρους και είχαν περιορισμένη συμμετοχή μικρών ομάδων. Εάν η συμμετοχή μεγαλώσει με τους εξαθλιωμένους εργάτες, τους πτωχευμένους μικροαστούς και τους οργισμένους δημόσιους υπαλλήλους η έκρηξη θα είναι πολλαπλάσια καταστροφική.

Η ματαίωση μιας τέτοιου μεγέθους επερχόμενης καταστροφικής λαϊκής αντίδρασης μπορεί να γίνει από μία συνισταμένη εξελίξεων και ενεργειών, μερικές εκ των οποίων είναι οι ακόλουθες:

Α. Άμεση έναρξη των νομικών διαδικασιών για καταλογισμό ευθυνών σε όσους συνέπραξαν στην χρεοκοπία της χώρας από αξιόπιστους δικαστικούς λειτουργούς (π.χ. περισσότερους οικονομικούς εισαγγελείς).
Β. Άμεση αλλαγή του οικονομικού νομικού πλαισίου προς το αυστηρότερο και αμεσότερο για να μπορούν να εισπράττονται τα πρόστιμα και να αποτρέπονται νέες κλοπές εις βάρος του Δημοσίου
Γ. Άμεση μείωση μισθού σε όλους τους αιρετούς άρχοντες της Χώρας, ( Πρόεδρος Δημοκρατίας, Κυβέρνηση, Βουλευτές, Δήμαρχοι, Περιφερειάρχες, Δημοτικοί και Περιφερειακοί Σύμβουλοι, κλπ), στο επίπεδο του βασικού μισθού ενός ανειδίκευτου εργάτη.
Δ. Με συντακτική πράξη, άμεση μείωση του αριθμού των βουλευτών σε 100 ή 150 και κατάργηση όλων των προνομίων και έξτρα αποδοχών. Αντίστοιχη μείωση του αριθμού των υπαλλήλων της Βουλής , οι οποίοι είναι συγγενείς ή συνεργάτες Πολιτικών.
Ε. Άμεση αντικειμενική αξιολόγηση των δημοσίων λειτουργών με στόχους και δυνατότητα άμεσης απόλυσης των επίορκων.

Όλες οι παραπάνω, αλλά και άλλες, περιορισμοί αν ισχύσουν όσο η Χώρα είναι σε μνημόνιο και διατηρεί μειωμένες συντάξεις, μισθούς και ανεργία άνω του 10% , είναι βέβαιον ότι θα φέρουν γρήγορα την ανάπτυξη και την οργάνωση στο Ελληνικό κράτος και θα ικανοποιήσουν τα αισθήματα δικαιοσύνης, αξιοκρατίας, ισονομίας και ισοπολιτείας του Έλληνα πολίτη. Θα τον πείσουν ότι όλοι μαζί συμπάσχουμε για να περάσουμε σε ανάπτυξη και ότι δεν θα μείνουν ατιμώρητοι και πάμπλουτοι οι βλάψαντες το δημόσιο συμφέρον


-->

Aπό την πρώτη στιγμή που η Κωνσταντινούπολη έπεσε στους Οθωμανούς και ο Μωάμεθ ο Φατίχ εισήρθε καβάλα στο άσπρο άλογό του στην Αγία Σοφία, (όπου επί αρκετή ώρα, σύμφωνα με τουρκικές πηγές, έμεινε ακίνητος να κοιτάζει με έκσταση τον Παντοκράτορα στον τρούλο ενώ η εντυπωσιακή αυτή σκηνή έχει αποθανατιστεί και σε μια τουρκική ιστορική κινηματογραφική ταινία), ο μεγάλος αυτός ναός της Ορθοδοξίας έγινε το επίκεντρο διαφόρων μύθων και θρύλων που κυκλοφορούσαν ανάμεσα στους κατακτητές, προκαλώντας ένα έντονο δέος για το μεγαλούργημα αυτό της Ορθοδοξίας που τώρα το είχαν περικυκλώσει οι τέσσερις οθωμανικοί μιναρέδες.

Τα τελευταία χρόνια όμως ορισμένα γεγονότα με επίκεντρο την Αγία Σοφία και με αποκορύφωμα την απροσδόκητη εμφάνιση το καλοκαίρι του 2008 του Άγγελου στον Τρούλο, έχουν δημιουργήσει στους Τούρκους ένα έντονο κλίμα καχυποψίας και φόβου για τα μελλούμενα.

 Παράλληλα επανήλθαν στην επιφάνεια όλοι εκείνοι οι θρύλοι που κατά καιρούς είχαν συγκλονίσει και είχαν προκαλέσει στους μουσουλμάνους μια χαρακτηριστική φοβία για την εκ νέου ανάδυση της ορθόδοξης χριστιανικής ταυτότητας του ναού και τις κοσμογονικές συνέπειες αυτού του συγκλονιστικού γεγονότος, παρά το ότι λειτουργούσε μέχρι το 1934 σαν μουσουλμανικό τέμενος.

 Έτσι τον περασμένο Ιανουάριο, (20/1/2012), η μεγάλης κυκλοφορίας τουρκική εφημερίδα, Σαμπάχ, παρουσίασε ένα πραγματικά καταπληκτικό αφιέρωμα για τα «Μυστήρια της Αγίας Σοφίας», (Ayasofya’ nın gizlemleri), όπου αποτυπώνεται -με γλαφυρό τρόπο- αυτό το κλίμα φοβίας που έχει καταβάλει τελευταία τους Τούρκους, για τα όσα υπάρχουν κρυμμένα μέσα στον Ιερό Ναό και τα όσα προμηνύονται να συμβούν τα επόμενα χρόνια.
 Το πρώτο σημαντικό στοιχείο από αυτό το αφιέρωμα, είναι μια αδιόρατη φοβία που διακρίνεται από τους Τούρκους στους κρυμμένους σταυρούς, συμβολικούς και μη, που υπάρχουν στο εσωτερικό του ναού, αλλά και στην κάτοψη όπως αυτή μπορεί κάποιος να την διακρίνει από ψηλά. Έτσι μεγάλο δέος παρατηρείται για τον λεγόμενο, (όπως τον αναφέρουν χαρακτηριστικά οι Τούρκοι ), «Σταυρό του αποστόλου αγίου Ανδρέα», ο οποίος όπως είναι γνωστό είναι ο ιδρυτής της εκκλησίας της Κωνσταντινούπολης.
 Σύμφωνα λοιπόν με την Σαμπάχ, στην οροφή του ναού υπάρχει ο Σταυρός του Αγίου Ανδρέα σε διαγώνιο μορφή, ένα σημαντικό σύμβολο που όχι μόνο δεν χάθηκε στους αιώνες της οθωμανικής κατοχής αλλά δεσπόζει με όλη την συμβολική σημασία του. Παράλληλα και ο «Σταυρός του Ιουστινιανού» τρομάζει τους Τούρκους καθώς οι θρύλοι αναφέρουν για ένα πανάρχαιο κειμήλιο που βρίσκεται μυστικό στην Αγία Σοφία και μάλιστα προέρχεται από την Αίγυπτο και έχει τρομακτική δύναμη.

 
  Γενικότερα η κατασκευή του μεγάλου αυτού ορθοδόξου αρχιτεκτονικού αριστουργήματος, σύμφωνα με τις ίδιες τις τουρκικές πηγές, βασίστηκε στο χριστιανικό σύμβολο του Σταυρού και το γεγονός αυτό εμπνέει το δέος αλλά και μια αδιόρατη φοβία για την μελλοντική επάνοδο της Αγίας Σοφίας στον φυσικό της κάτοχο, δηλαδή στην Ελληνορθόδοξη λατρεία.
 Αλλά εκτός από τους σταυρούς, οι Τούρκοι αναφέρουν και άλλα μυστήρια και τρομακτικά για τους ίδιους που υπάρχουν στο εσωτερικό του ναού. Έτσι, όπως αναφέρει ο θρύλος, είναι γνωστό ότι μετά την μετατροπή του ναού σε μουσουλμανικό τέμενος κτίστηκε το γνωστό Μιχράμπ, (το μουσουλμανικό σημείο της προσευχής), που εμφανίστηκε στην ανατολική πλευρά του ναού προς την κατεύθυνση της Μέκκας. Αλλά το ενδιαφέρον είναι ότι σύμφωνα με τους τουρκικούς θρύλους μπροστά από το Μιχράμπ βρίσκεται θαμμένο ένα φέρετρο κατασκευασμένο από επίχρυσο μπρούντζο.
 Στο φέρετρο αυτό κείτεται η σωρός της βασίλισσας Σοφίας, (προφανώς γίνεται ταύτιση με την αγία Σοφία). Αυτή η βασίλισσα Σοφία και το φέρετρό της συνδέεται, σύμφωνα με τους τουρκικούς θρύλους, με μια «εντολή» που έχει περάσει δια μέσω των αιώνων μέχρι σήμερα. Η εντολή αυτή αναφέρει ότι δεν πρέπει κανένας να πειράξει αυτό το φέρετρο ούτε καν να το ακουμπήσει. Αν συμβεί κάτι τέτοιο, τότε, σύμφωνα με τον θρύλο αυτό, θα προκληθεί η «έγερση» της βασίλισσας Σοφίας και τότε ένας τρομακτικός θόρυβος θα τραντάξει όλο το οικοδόμημα του ναού προκαλώντας σεισμικά εσχατολογικά γεγονότα που τρομάζουν τους Τούρκους.
Αλλά ο θρύλος της βασίλισσας Σοφίας έχει και συνέχεια. Σύμφωνα λοιπόν με τις τουρκικές αναφορές, το φέρετρο αυτό προστατεύουν τέσσερις αρχάγγελοι που βρίσκονται πάνω στον Θόλο του ναού. Οι αρχάγγελοι αυτοί, όπως αναφέρουν και πιστεύουν οι Τούρκοι, είναι οι Τζεμπραΐλ, Μιχαήλ, Ισραφήλ και Αζραήλ. Σύμφωνα πάντα με τους Τούρκους, ο Τζεμπραήλ προστατεύει τους βυζαντινούς αυτοκράτορες, ο Μιχαήλ τον ναό από τις εχθρικές επιθέσεις, ενώ οι Τζεμπραήλ και Ισραφήλ ήταν οι αγγελιοφόροι των γεγονότων από τις πολεμικές επιχειρήσεις στους βυζαντινούς αυτοκράτορες. Και οι τέσσερεις αυτοί αρχάγγελοι έχουν ταχτεί -μετά την πτώση της Πόλης- να προφυλάσσουν το φέρετρο της βασίλισσας Σοφίας από τον κίνδυνο κάποιος βέβηλος να το ανοίξει και να επέλθει η Δευτέρα Παρουσία.
 Ένας άλλος σημαντικός μύθος που αναφέρουν οι μουσουλμάνοι είναι ο θρύλος του «Κρυμμένου Πατριάρχη» που μοιάζει με τον ελληνικό θρύλο για τον κρυμμένο παπά. Όπως αναφέρει η τουρκική παράδοση, στο νότιο μέρος του ναού υπάρχει ένας στενός διάδρομος που οδηγεί σε μια παμπάλαια αραχνιασμένη και πολύ μυστήρια πύλη για την οποία ο θρύλος την αναφέρει σαν την «Κλειστή Πύλη».
 Σύμφωνα με τις τουρκικές αναφορές, όταν ο Μωάμεθ ο Φατίχ μπήκε στην Κωνσταντινούπολη ο τελευταίος ελληνορθόδοξος Πατριάρχης μαζί με τους συνοδούς του τελούσε στο σημείο αυτό Θεία Λειτουργία. Μόλις οι οθωμανικές ορδές εισέβαλαν στον ναό, ο Πατριάρχης και όλη η συνοδεία του εισήλθε μέσα στην πύλη αυτή η οποία έκλεισε και από τότε χάθηκαν ενώ η πύλη έμεινε ερμητικά κλειστή και κανένας δεν τόλμησε ποτέ να την ανοίξει. Κάθε χρόνο στην Ανάσταση των ορθόδοξων χριστιανών μπροστά από την πύλη αυτή, όπως αναφέρει χαρακτηριστικά η Σαμπάχ, εμφανίζονται…. κόκκινα αυγά!!!
 
 Ο θρύλος συμπληρώνεται από την προφητεία που φοβίζει τους Τούρκους, ότι όταν η πύλη αυτή ανοίξει, στον ναό θα ακουστούν ξανά οι χριστιανικές ελληνορθόδοξες ψαλμωδίες γι’ αυτό και τρομάζουν και μόνο στην ιδέα του ανοίγματος αυτής της μυστήριας πύλης.
 Η τουρκική εφημερίδα αναφέρει και το μυστήριο του υπογείου τούνελ που υπάρχει σε κεντρικό σημείο στο εσωτερικό του ναού. Όπως αναφέρεται, από το σημείο αυτό υπάρχει μια δίοδος που οδηγεί σε ένα μεγάλο τούνελ. Το τούνελ αυτό, όπως υποστηρίζει η τουρκική εφημερίδα, οδηγεί μέχρι τα Πριγκηπόννησα και μάλιστα μέχρι την νήσο Πρώτη. Το μυστήριο για τους Τούρκους είναι το πώς κατασκευάστηκε αυτό το τούνελ και τι ρόλο έπαιξε στην μακρά ιστορία του ναού.
 Μυστήριο για τους Τούρκους είναι και το μεγάλο αποτύπωμα από πέλμα κάποιου μεγάλου ζώου, ίσως ελέφαντα, που υπάρχει στην νοτιοδυτική πλευρά του θόλου ενώ και εδώ έχουν διαδοθεί κάποιες εσχατολογικές ιστορίες. Σύμφωνα με τους Τούρκους το αποτύπωμα αυτό είναι από το άλογο του Μωάμεθ του Πορθητή, αλλά το ερώτημα είναι πώς το άλογο πάτησε στο σημείο αυτό που βρίσκεται ψηλά προς τον θόλο.
 Μεγάλο δέος δημιουργούν στους Τούρκους, όπως αναφέρει η Σαμπάχ και τα διάφορα μωσαϊκά που έχουν αναδυθεί με όλη την μεγαλοπρέπειά τους τις τελευταίες δεκαετίες μέσα στο ιερό ναό της Αγίας Σοφίας της Κωνσταντινούπολης, παρά του ότι η μουσουλμανική θρησκεία θεωρεί σαν αμάρτημα την απεικόνιση πρόσωπων που σχετίζονται με θρησκευτικά γεγονότα.
 Ιδιαίτερο δέος τους προκαλεί το γνωστό μωσαϊκό που απεικονίζει τον Ιησού έχοντας την Παναγία και τον Ιωάννη τον Βαπτιστή στα δεξιά και αριστερά Του. Οι Τούρκοι το έχουν ονομάσει χαρακτηριστικά το «Μωσαϊκό της Αποκάλυψης» και ο συμβολισμός αυτός ανάγει στην εσχατολογική σημασία του που είναι έντονη στους μουσουλμάνους Τούρκους.
 Επίσης ξεχωριστή αναφορά γίνεται και για τα μωσαϊκά που αναπαριστάνε γνωστούς βυζαντινούς αυτοκράτορες, όπως τον Ιωάννη τον Κομνηνό με τον Ιησού Χριστό και τον αυτοκράτορα Κωνσταντίνο τον Μονομάχο με την αυτοκράτειρα Ζωή. Όλες αυτές οι απεικονίσεις προκαλούν έντονο δέος, καθώς όλη αυτή η ελληνορθόδοξη χριστιανική μεγαλοπρέπεια και η εσωτερική δύναμη που αναδύουν αυτά τα ψηφιδωτά, έχουν γεννήσει διάφορους θρύλους για τους εσχατολογικούς τους συμβολισμούς.
 Οι συμβολισμοί αυτοί σχετίζονται με τις τουρκικές φοβίες για την επάνοδο στην επιφάνεια και στην εξουσία της αγίας Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας με την ευλογία του ίδιου του Ιησού Χριστού.


-->

Μετά τη μυστική συνάντηση του Παρισιού και το άδειασμα του Eurogroup, η Ελλάδα δεν μπορεί παρά να υπερασπισθεί τα εθνικά της συμφέροντα με κάθε μέσο.

Εδώ και καιρό, εμφανώς πια, παίζεται από την πλευρά των εταίρων και των δανειστών μας πρωτοφανές παιγνίδι σε βάρος της χώρας και των Ελλήνων πολιτών.

Η Ελλάδα καλείται κάθε τόσο να υιοθετήσει σκληρά προγράμματα οικονομικής εξυγίανσης και ταυτόχρονα να αποδεχθεί ολοένα και επαχθέστερους όρους διεθνούς εποπτείας.

Οπότε δε φθάνει σε ένα σημείο εφαρμογής και υλοποίησης των δεσμεύσεων που η ίδια, με μεγάλο πολιτικό και κοινωνικό κόστος, αναλαμβάνει, οι αντισυμβαλλόμενοι εταίροι ουδέν πράττουν, συνεχίζουν να δυσπιστούν, απαιτώντας ολοένα και περισσότερα.

Αποκορύφωμα αυτής της τακτικής ήταν η συνεδρίαση του Eurogroup της Τρίτης. Η Ελλάδα προσήλθε στις Βρυξέλλες έχοντας αποδεχθεί και νομοθετήσει όσα οι εταίροι και οι δανειστές μας είχαν ζητήσει.

Και αντί να τύχει μιας ουσιαστικής και οριστικής λύσης βρέθηκε αντιμέτωπη με δυσπιστίες, υποτιθέμενα τεχνικά προβλήματα και κάθε μορφής προσκόμματα.


Είχε μάλιστα προηγηθεί τη Δευτέρα στο Παρίσι, εν αγνοία της ελληνικής κυβέρνησης,
μια μυστική συνάντηση εκπροσώπων των υπουργείων Οικονομικών της Γερμανίας,της Γαλλίας, της Ιταλίας και της Ισπανίας , όπου περιγράφηκε μια μη αξιόπιστη λύση, η οποία υποτίθεται οδηγούσε τεχνικά σε μεγαλύτερη μείωση του χρέους,αλλά απαιτούσε ανάληψη νέων υποχρεώσεων από την πλευρά μας.

Στη βάση των αποφάσεων αυτής της μυστικής συνάντησης εξελίχθηκε η άκαρπη συνεδρίαση του Eurogroup τη νύχτα της Τρίτης και φθάσαμε στο νέο αδιέξοδο, το οποίο τείνει να εξαντλήσει την συμμαχική κυβέρνηση Σαμαρά και τις αντοχές του ελληνικού λαού.

Αυτή τη φορά εταίροι και δανειστές δεν έχουν κανένα επιχείρημα για την καθυστέρηση, την αναβολή ή την αναστολή εκτέλεσης των δικών τους πια υποχρεώσεων.


Η Ελλάδα έχει το ηθικό πλεονέκτημα απέναντί τους, το οποίο πηγάζει από την υπερπροσπάθεια και τα βάρη που σηκώνει στις πλάτες του ο ελληνικός λαός.

Αντιθέτως οι εταίροι μας, οι σύμμαχοι μας, έχουν πέρα για πέρα άδικο και ευθέως μπορεί να υποστηρίξει πλέον κάποιος,ότι είναι αφερέγγυοι συνομιλητές.
Από εδώ και πέρα και στο βαθμό που οι εταίροι δεν ανταποκριθούν, η Ελλάδα αποκτά το ηθικό δικαίωμα να υπερασπισθεί τα εθνικά συμφέροντά της με κάθε μέσο.

Το δυστύχημα είναι ότι στο εσωτερικό της χώρας υπάρχουν πρόσωπα και δυνάμεις που ακόμη κι αυτή την ώρα, ως άλλοι κουκουλοφόροι, δίνουν γη και ύδωρ στους αφερέγγυους εταίρους και δανειστές μας.

-->
 
Στον δυτικό μεσαίωνα υπήρχε μια ποινή-μαρτύριο, μαρτύριο διαπόμπευσης, πολύ ανθρωπιστική εν σχέση με πολλές άλλες.

Εστηναν στην αγορά, συνήθως μπροστά απ’ τις σκαιές (και φαιές) Καθεδρικές (ελληνιστί: κατεντράλ), κάτι ικριώματα, που κλείδωναν το κεφάλι, τα χέρια και τα πόδια του υπόδικου ή κατάδικου (η διαφορά τότε δεν ήταν απολύτως σαφής) και τον εξέθεταν στόχο, στη χλεύη του όχλου.

Ανίσχυρο να αμυνθεί το θύμα, δεχόταν κατακέφαλα σάπια ζαρζαβατικά, φτυσιές, ύβρεις, χάχανα και ξυλιές, ό,τι τέλος πάντων προαιρείτο κάθε σκυλιασμένη ψυχή να το ελεήσει.

Το ίδιο ακριβώς έχει κάνει και ο κ. Σαμαράς με την Ελληνική Δημοκρατία.

Ενας - ένας οι θεσμοί καθαιρούνται και διαπομπεύονται. Το ίδιο το Σύνταγμα αποψιλώνεται και συχνά κακοποιείται. Παραθεσμικές μέθοδοι διακυβέρνησης αντικαθιστούν τους θεσμούς και τίθενται σε εφαρμογή. Μάλιστα, φόρα παρτίδα στην αγορά, μπροστά από τη σκαιά (και φαιά) Κομαντατούρ.

Αρχής γενομένης με τα καμώματα του βλακέντιου Γιωργάκη, φθάσαμε σήμερα με τα καμώματα Σαμαρά σε μια πολιτειακή παρέκβαση κι έναν πολιτικό εκφυλισμό περιωπής.

Είχαμε γράψει και παλιότερα ότι μεταλλασσόμαστε σε μια «Δημοκρατία της Βαϋμάρης με κυβέρνηση του Βισύ».

Δημοκρατία της Βαϋμάρης εις όσα αφορούν την αποσάθρωση της κοινωνίας και κυβέρνηση του Βισύ εις ό,τι αφορά τα ανδρείκελα που την επανδρώνουν. Και τον κατοχικό τρόπο που λειτουργούν, εκτελώντας εντολές κατακτητών.

Ο κ. Σαμαράς κυβερνά με Πράξεις Νομοθετικού Περιεχομένου. Κάτι σαν Εκτακτα Διατάγματα.

Η ίδια η χώρα διατελεί κάτω από συνθήκες Εκτάκτου Καθεστώτος. Υπό καθεστώς Εντολής. Ως φόρου Υποτελής. Με επιτρόπους παντού. Με Ειδικούς Λογαριασμούς. Με διαταγές και τελεσίγραφα που καταφθάνουν απ’ το εξωτερικό παντί τρόπω, με ταχυδρομικά περιστέρια, σήματα καπνού, αεροπλάνα και πατίνια, περί παντός του επιστητού.

Η κατάσταση ξεφεύγει πια απ’ τις τραγικές της διαστάσεις και γλιστράει σε άκρως κωμικές.

Αίφνης μια τριμερής επιτροπή από τρία μέλη για κάθε μέρος (κάτι που ούτε ο Βαμβακούλας είχε φανταστεί) αναγορεύεται σε μεσολαβητή, σε συντονιστή, σε επόπτη, σε δικτάτορα μεταξύ των Υπουργείων, σε επιτηρητή του ίδιου του Πρωθυπουργού, όστις μπαίνει έτσι υπό την κηδεμονία του κ. Ψαριανού! Ή της κ. Ρεπούση (που έχει και πιο ανθρώπινο πρόσωπο).

Προβλέπει κάποιος θεσμός ένα τέτοιο όργανο, ου μην και σχήμα;

Και γιατί αύριο, άλλος τις μαραχοτρίφτης να μην επινοήσει και μιαν 19μελή Επιτροπή από 45 άτομα (κι ενός κοκόρου γνώση) που θα κάνει κουμάντο στις σχέσεις του κ. Βενιζέλου με τον ΦΠΑ στις μπουγάτσες;

Θα μου πείτε ότι η 17μελής επιτροπή από 45 άτομα (συν 18 ΜΚΟ, οι οποίες εξακολουθούν να παρασιτούν, και 33 Ανεξάρτητες Αρχές) δεν είναι ένα τόσον «ευέλικτο κι ολιγομελές κυβερνητικό σχήμα», όσον ο κ. Ψυχάρης μόνος του. Μεγάλο το δίκιο σας, αλλά η όλη υπόθεσις σκαλώνει στον μαγικό αριθμό τρία (αρθμ. 3) υπό τη σκέπη του οποίου κυβερνάται αυτή η χώρα, όταν η Αγία Τριάς έχει άλλες υποχρεώσεις.

Τρία η Τρόικα, τρία οι Τροϊκανοί Τόμσεν, Μαζούχ και Μολώχ, τρία η τρικομματική κυβέρνηση, τρία η τριανδρία, τρία η τριτοκοσμική πλέον Ελλάς, τρία η τρίτη μνημονιακή κυβέρνηση, τρία τα τρία πουλάκια, διαλέξτε ποιο απ’ όλα αυτά τα τρία είναι το καλύτερο...

Τρία και τα τρία κακά της μοίρας μας, θα βιαστείτε να προσθέσετε, πάλι μεγάλο το δίκιο σας, μέσα είσθε! (στα τρία κακά), τρία και το λουρί της μάνας, τρία επί δέκα και τα τριάκοντα αργύρια, τρεις να ’ναι οι μήνες τους, τρία ο τρικέφαλος Κέρβερος, κάθε τρεις και λίγο νέα μέτρα, τρία οι τριάκοντα τύραννοι (ουπς! κι αυτοί με προεδρικά διατάγματα κυβερνούσαν), τρία οι λος τρες καμπαλέρος (ισπανιστί: λος τρισκατάρατος), τρία και ο τριταίος πυρετός (ου μην και τριφασικός) - τρίποντο!

Τρίποντο, διότι αυτό που κατάφερε ο κ. Σαμαράς, να είναι υπό την κηδεμονία της Τρόικας (Μέρκελ - Μέρκελ - Σοίμπλε), υπό την επιτήρηση των Τροϊκανών (Τόμσεν - Μαζούχ - Μολώχ) και υπό την εποπτεία μιας τριμερούς επιτροπής από τρία μέλη το κάθε μέρος, δεν έχει προηγούμενο.

Ούτε όταν η Ελλάδα εκυβερνάτο από τρία κυβερνώμενα κι όχι κυβερνητικά κόμματα, το Αγγλόφιλο, το Ρωσόφιλο και το Γαλλόφιλο, ούτε τότε έζησε την ξεφτίλα να διαθέτει και Γερμανόφιλο.
   
Μου αρέσει που μία - μία λύνουμε τις ιστορικές μας εκκρεμότητες.

Τρία, όπως τρίτωσε το κακό.

Τρία, όπως το Τρίτο Ράιχ που πάει για Τέταρτο...


Του Στάθη από enikos

-->