Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

1 Φεβ 2012


Ήταν μόδα της πολιτικής ορθότητας. Μαζί με τις κενολόγες μπούρδες που αραδιάζανε, τα ψευτοπροοδευτικά κνώδαλα και οι ενοχικοί «δεξιοί», να αμολάνε και μια παρόλα για τους ακραίους, εθνικιστές, τουρκοφάγους κλπ. Είχαν σηκωθεί τόσο πολύ τα πόδια να χτυπήσουν το κεφάλι, που στους πρώτους …ένδοξους μήνες του Μνημονίου, βάφτιζαν ακραίο ακόμη κι όποιον ψέλλιζε μια στοιχειώδη κριτική για την μνημονιακή ανθρωποφαγία και το οριζόντιο κούρεμα, με το αλυσοπρίονο, της αξιοπρέπειας και του εισοδήματος των πολιτών.

Θα σας πω λοιπόν τι είναι στ’ αλήθεια ακραίο. Ακραίο πράγμα είναι η φτώχεια κι η εξαθλίωση, που μάλιστα συνιστούν βία. Ακραίο πράγμα είναι η τύφλωση και η βλακεία να μην αναγνωρίζεις την πάγια αρπακτικότητα και τα σχέδια της Τουρκίας και άλλων απέναντι στο λαό μας. Είναι δε κι επικίνδυνο για την αληθινή ειρήνη, που απέχει πολύ από την ειρήνη των νεκροταφείων. Για ορισμένους δε αυτή η ακραία τύφλωση, δεν είναι ακριβώς τύφλωση, παίζουν κερδοφόρα για την πάρτη τους υπέρ ξένων συμφερόντων αλλά, αυτό, υπάγεται σε συγκεκριμένο κεφάλαιο του Ποινικού Κώδικα, κι εν καιρώ πολέμου έχει μουσκέτο στα έξι μέτρα. Λίγοι αυτοί αλλά υπαρκτοί.

Ακραίο πράγμα είναι να περιφρονείς τον Λαό σου, την γνήσια λαϊκότητα, που ανήκει στον σκληρό πυρήνα, όχι μόνον της Κεντροδεξιάς αλλά και της Κεντροαριστεράς. Ποια είναι η αστική τάξη σε αυτή τη χώρα; Πόσοι και ποιοι σε αυτή την κοινωνία ανήκουν σε μια εθνική, ηγέτιδα, αστική τάξη δημιουργών; Μην τους μπερδεύετε με τους αποφοίτους κυριλέ ιδιωτικών σχολείων, τους διαμεσολαβητές δημοσίων έργων και προμηθειών και τους εισαγωγείς – εξαγωγείς πεπιεσμένου αέρος, που ξημεροβραδιάζονται στη γνωστή Πλατεία. Οι πρώτοι των πρώτων στις εισαγωγικές για τα Πανεπιστήμια κατά κανόνα προέρχονται από τα δημόσια σχολεία των συνοικιών και της επαρχίας. Γιατί; Γιατί πάντα από τους πολλούς βγαίνουν οι λίγοι που αξίζουν. Και γιατί αυτά τα παιδιά καίγονται ν’ ανέβουν και να ξεφύγουν προς τον ουρανό. Αυτοί, οι πολλοί, οι λαϊκοί, είναι ο Λαός και ο Στρατός, είναι η βάση της μεγάλης Φιλελεύθερης και Πατριωτικής παράταξης. Είναι τα πάντα.

Οι καθεστωτικοί αρουραίοι, παντός χρώματος, έχουν ένα κοινό: περιφρονούν τους πολλούς, το Λαό. Περιφέρονται με τα κουστουμάκια τους προς άγραν πελατών, τους οποίους κατά βάθος δεν υπολογίζουν μια δεκάρα και τους θεωρούν και δεδομένους. Αισθάνονται ως ένα είδος αριστοκρατίας, της οποίας το λίμπρο ντ’ όρο φυλάσσεται ευλαβικά στα περιώνυμα στέκια του χρυσού αθηναϊκού τριγώνου. Εκεί όπου τα καθεστωτικά κοχίμπα σμίγουν γύρω από το τραπέζι τα νέφη των εκλεκτών καπνών τους. Όλοι αυτοί στην ίδια σκάφη πλένουν τα βρώμικα ρούχα τους κι απ΄ το ίδιο πρυτανείο σιτίζονται. Γι’ αυτό συχνά κάνανε συμψηφισμούς, κολλεγιές και συνοικέσια. Αναπαράγονται διασταυρούμενοι κι έτσι ενισχύουν τους δεσμούς συντεχνίας.

Όλο αυτό, το αληθινά ακραίο, πήγε χέρι χέρι με την αποϊδελογικοποίηση. Την γραμμή την δίνανε τα καθεστωτικά montblanc της παραπληροφόρησης, οι πρόθυμοι φονιάδες προσωπικοτήτων και ιδεών, για τις οποίες συνήθως δεν έχουν και ιδέα. Η τηλεοπτική ολιγαρχία, παράρτημα των μπετατζήδων – προμηθευτών – σκουπιδιαραίων, εργολαβικά κι επί δεκαετίες απαξίωνε την εθνική ιδέα, την έννοια της αποτροπής στην εθνική άμυνα, την εθνική ταυτότητα και την ιστορική μνήμη. Δουλεύανε σαν γκρέϊντερ. Στρώνανε «προοδευτικά» μπάζα για να περάσει ο μηδενισμός των εντολέων τους. Γιατί άμα ευνουχίσεις την νεολαία, τον λαό όλο, του πάρεις την ψυχή του, τ’ όνομα του, του κόψεις τις ρίζες του, τότε φτιάχνεις ένα αχανές οικόπεδο, μια πνευματική και ηθική έρημο, όπου θα περνάνε αέρας οι τύποι με τις τσάντες, που ‘χουν τα φράγκα αυτού που πάντα πληρώνει το λογαριασμό. Του Λαού. Γι’ αυτό, εκτός από τον δημόσιο λόγο βάλανε χοντρό χέρι και στην Παιδεία. Τι περιμένατε; Οι αρουραίοι να θέλουνε να βγάλουνε λιοντάρια;

Η Ιστορία του Λαού μας έχει ένα πρόσημο αντίστασης. Αυτός ο τόπος, που τώρα θέλουν κάποιοι να του διορίσουνε Γκαουλάϊτερ, «επίτροπο» τον βαφτίζουν, είναι ποτισμένος με το αίμα και τον ιδρώτα των πατέρων και των παππούδων μας. Οι οποίοι, αν δεν απατώμαι, την Ιστορία τους δεν την έγραψαν αγωνιζόμενοι για τα spread, τα πανωτόκια, δανεικά, το PSI κλπ. Θέλω να πω, αδέρφια, πως είχαν ένα σκληρό πυρήνα και μάτια προσηλωμένα σε κάτι που βρισκόταν πιο ψηλά από την κοιλιά τους και το ταμείο.

Δεν είμαστε άπλα κάποιοι που θα πάμε κάπου, όπως – όπως. Ούτε φυτρώσαμε στα λάχανα. Έχουμε όνομα και βαθιές ρίζες στο χώρο και στο χρόνο. Έχουμε ιδέες και ήρωες. Πχ, Βλαχάκος, Καραθανάσης, Γαλοψός, τώρα που είναι και η επέτειος, για να φρεσκάρω και την μνήμη της μαύρης τρύπας της νεότερης πολιτικής μας Ιστορίας, που στηλιτεύει τώρα, συνταξιούχος, γερμανιστί τους «επιχειρηματίες της δραχμής». Τότε τους έκανε σέρβις ζέαρ γκουτ, κι ευχαριστούσε και τους αμερικάνους.

Λοιπόν, αδέρφια, στον δύσκολο κι ανηφορικό δρόμο μας, θα έχουμε σε λίγο στο τιμόνι ηγέτη που έχει, όπως ο Λαός μας, γράψει την Ιστορία του με ΟΧΙ, με ένα πρόσημο αντίστασης κι επανέφερε στο κέντρο της πολιτικής τις πατρώες Ιδέες μας. Είναι λοιπόν καιρός να απομονώσουμε τους αληθινά ακραίους, αυτούς που υπηρετούν κάθε άλλο συμφέρον εκτός από αυτό της Πατρίδας. Να ανακτήσουμε τα σχολεία και τα Πανεπιστήμια μας, να ατσαλώσουμε το φρόνημα μας και να κάνουμε μια αληθινή, μια νέα Μεταπολίτευση.

Κι οι αρουραίοι, να θυμάστε, εκτός από το ότι έχουν μισότυφλη όραση κι αδηφαγία, πάντα πηδάνε πρώτοι απ’ το καράβι. Γενναίος αρουραίος δεν γεννήθηκε ακόμη σε κανένα υπόνομο…

(Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα «Δημοκρατία»)


Σε όλες τις πολιτικές δημοσιεύσεις που σχίζουν ιμάτια για την κατάσταση και την πρακτική που ακολουθούν τρόικα και πολιτικό σύστημα η απάντηση είναι μία:

Ή αντιδρούμε άμεσα ή συνεχίζουμε την παθητική ανοχή μας αλλά με πλήρη πρακτική αποχή απο εφορίες - διατάγματα - νομικές υποχρεώσεις, με απόλυτη απαξίωση του συστήματος ώστε το σύστημα να μην έχει τρόπο να συνεχίσει την λειτουργία του.

Εχουμε αποδεχτεί την συνέχιση της ζωής μας μέσα σε αυτό όπως τα διεθνή και τοπικά λαμόγια το απαιτούν με τους δικούς τους όρους (κέρδη δικά τους - ζημίες δικές μας) και όσο λειτουργούμε μέσα σε αυτό, τόσο οι μάγκες θα εκτρέπονται απο την λογική και την τιμιότητα και θα πορεύονται στην εκμετάλευση και την κλοπή.

Ας μην πατήσει άνθρωπος πια στην εφορία και να δούμε τι θα κάνει ο κος ΡΕΝ η Μερκελ και οι λοιποί "ταγοί" μας.

Ας αδιαφορήσουμε για την ύπαρξη των πολιτικών μας (μηδενική προσέλευση στις κάλπες) και τα πολιτικά τους τεκμαινόμενα, να δούμε τι θα επακολουθήσει.

Τα διλήματα περί χρεωκοπίας, καταστροφής και λοιπές αηδίες δεν είναι παρά η παραδοχή της αποτυχίας τους στην δουλειά για την οποία υποτίθεται οτι ζήτησαν την επιλογή μας στο πρόσωπό τους, και η ξεδιάντροπη πλέον αρπαχτή τους είναι το αίτιο για την λειτουργία της κοινωνικής έκρηξης που δυστυχώς δεν έχει ακόμη έρθει.

Αυτή τη στιγμή ο λαός και η εθνότητά μας μαζί με την υπόλοιπη Ευρωπαική πραγματικότητα σέρνονται σε έναν αργό θάνατο με στόχο την ολική αφαίμαξη των αγορών προς όφελος των πολύ ολίγων, αρα κάθε λογικός άνθρωπος θα προτιμούσε ή την αποτίναξη του ζυγού ή τον γρήγορο θάνατο.

Εφόσον δεν γίνεται κάτι για την πρώτη λύση ας δοκιμάσουμε την εκβιαστική για αυτούς δεύτερη λύση...

Η μέθοδος της "καμένης γής" όπου εφαρμόσθηκε σωστά, απέδωσε το αναμενόμενο αποτέλεσμα.
Κοινώς ή "μολών λαβέ" ή "ουκ αν λάβετε παρά του μή έχοντος".

Οποιος νομίζει οτι με την αποδοχή των απαιτήσεών τους και την συνεχιζόμενη ένεση ο δανειομανής θα αποφύγει τον θάνατο είναι το λιγότερο μωρός.

Το αποτέλεσμα θα είναι ο αργός θάνατος που θα έρθει με την κοινωνική εξαθλίωση, το απίστευτο άνοιγμα της ψαλίδας των τάξεων, που θα οδηγήσει με μαθηματική ακρίβεια στον πόλεμο.
Και προτιμώ να πεθάνω εγώ στη μάχη τώρα... παρά απο πείνα εγώ, και το παιδί μου στη μάχη αργότερα.

Είμαστε υπεύθυνοι για τις επιλογές μας και περισσότερο για την απραξία μας.

Διάολε τσ' απολοιμάρες σου..


Άσκηση στην βάση των HΠΑ στην Sokotra


Του Mac Slavo
SHTF Plan
1/2/2012
Aπόδοση: Ας Μιλήσουμε Επιτέλους

Ενώ οι υποστηρικτές του προέδρου Ομπάμα χαιρέτησαν την απόσυρση των αμερικανικών στρατευμάτων από το Ιράκ ως συμβολική ένδειξη του τέλους του πολέμου στη Μέση Ανατολή, αθόρυβα και μυστικά το Πεντάγωνο συγκεντρώνει στρατεύματα και εξοπλισμό σε δύο νησιά που βρίσκονται νότια των Στενών του Ορμούζ, και σε απόσταση βολής από το Ιράν.

Εκτός από τους περίπου 50.000 στρατιώτες των ΗΠΑ, που ήδη βρίσκονται στην περιοχή και περιμένουν εντολές (και οι οποίοι, όπως απεδείχθη, δεν επέστρεψαν σπίτι τους τα περασμένα Χριστούγεννα, όπως τους είχαν αρχικά υποσχεθεί), ο βραβευμένος με Νόμπελ Ειρήνης πρόεδρος, Barack Obama, διέταξε την ανάπτυξη 50.000 στρατιωτών επιπλέον, σε ετοιμότητα "για κάθε ενδεχόμενο", μέχρι τον Μάρτιο:

Απόσπασμα από την ιστοσελίδα Debka:

Σύμφωνα με αποκλειστικό δημοσίευμα της ιστοσελίδας μας, DEBKA-Net-Weekly, βασισμένο σε πληροφορίες μας από στρατιωτικές πηγές στην Ουάσιγκτον, ο πρόεδρος Barack Obama διέταξε μυστικά την μαζική συγκέντρωση δυνάμεων της πολεμικής αεροπορίας, ναυτικού και πεζοναυτών των ΗΠΑ σε δύο στρατηγικής σημασίας νησιά: την Socotra, η οποία ανήκει στο αρχιπέλαγος της Υεμένης στον Ινδικό Ωκεανό, και την Masirah, που ανήκει στο Ομάν και βρίσκεται προς την νότια έξοδο των Στενών του Ορμούζ.

Από το 2010, οι ΗΠΑ έχουν μυστικά και σταδιακά αναπτύξει μεγάλες αεροπορικές και ναυτικές βάσεις στην Socotra, που περιλαμβάνουν ειδικές εγκαταστάσεις για υποβρύχια, κέντρα διοίκησης της υπηρεσίας πληροφοριών και αεροδιαδρόμους για απογείωση μη επανδρωμένων αεροσκαφών τύπου "Stealth". Oι βάσεις αυτές αποτελούν μέρος μιας αλυσίδας από στρατηγικής σημασίας στρατιωτικές εγκαταστάσεις των ΗΠΑ στον Ινδικό Ωκεανό και τον Περσικό Κόλπο.

Οι εγκαταστάσεις στην Socotra έχουν κατασκευαστεί με τόση μυστικότητα, που ποτέ δεν αναφέρονται σε καμιά λίστα στρατιωτικών εγκαταστάσεων των ΗΠΑ στην συγκεκριμένη γεωγραφική περιοχή. Βάσεις που ήδη αναφέρονται περιλαμβάνουν αυτές του Jebel Ali και του Al Dahfra στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, του Arifjan στο Κουβέιτ και του Al Udeid στο Κατάρ. Όλες αυτές οι βάσεις βρίσκονται σε μικρή απόσταση πτήσης από το Ιράν.

Επιπλέον αμερικανικές δυνάμεις συγκεντρώνονται, επίσης, στη βάση "Camp Justice", που κατασκευάστηκε στο άγονο νησί της Masirah, μήκους 70 χιλιομέτρων περίπου. Το νησί ανήκει στο Ομάν και βρίσκεται νότια ακριβώς από το σημείο εισόδου των Στενών του Ορμούζ, που οδηγεί στον Κόλπο του Ομάν από την Αραβική Θάλασσα.
(...)
Δυτικές στρατιωτικές πηγές, που έχουν πρόσβαση σε πληροφορίες γύρω από την ανάπτυξη αμερικανικών δυνάμεων στα δύο στρατηγικής σημασίας νησιά, έχουν ενημερώσει την ιστοσελίδα DEBKA-Net-Weekly ότι, αν και είναι αδύνατον να αναφέρει κανείς ακριβή στοιχεία, μπορούμε με βεβαιότητα να μιλάμε για την μεγαλύτερη συγκέντρωση αμερικανικών δυνάμεων στην περιοχή από την εισβολή των ΗΠΑ στο Ιράκ το 2003.

Την εποχή εκείνη, 100.000 Αμερικανοί στρατιώτες είχαν συγκεντρωθεί στο Κουβέιτ πριν από την εισβολή. Σήμερα, οι πηγές αυτές εκτιμούν, κρίνοντας από τον σημερινό ρυθμό των αφίξεων στις βάσεις των δύο νησιών, ότι 50.000 Αμερικανοί στρατιώτες θα έχουν συγκεντρωθεί στην Socotra και την Masirah μέχρι τα μέσα Φεβρουαρίου. Θα προστεθούν στους 50.000 στρατιώτες που ήδη βρίσκονται στην περιοχή του Περσικού Κόλπου, έτσι ώστε, σε λιγότερο από ένα μήνα, η Ουάσιγκτον θα έχει περίπου 100.000 στρατιώτες στην περιοχή, διαθέσιμους για κάθε ενδεχόμενο.

Απογειώσεις και προσγειώσεις αμερικανικών πολεμικών αεροσκαφών γίνονται σχεδόν σε καθημερική βάση στην Socotra και την Masirah. Οι πτήσεις εκτελούνται από τη ναυτική βάση "Diego Garcia", μια από τις μεγαλύτερες στρατιωτικές εγκαταστάσεις των ΗΠΑ, σε απόσταση περίπου 3.000 χιλιομέτρων από τα νησιά αυτά.

Η στρατιωτική παρουσία των ΗΠΑ στην περιοχή θα επεκταθεί περαιτέρω την πρώτη εβδομάδα του Μαρτίου, όταν τρία αεροπλανοφόρα των ΗΠΑ και ένα γαλλικό θα φθάσουν στον Περσικό Κόλπο, τον Κόλπο του Ομάν και την Αραβική Θάλασσα. Είναι τα: USS Abraham Lincoln, USS Carl Vinson, USS Enterprise και το γαλλικό πυρηνοκίνητο αεροπλανοφόρο Charles de Gaulle.

Ένα τέταρτο αεροπλανοφόρο των ΗΠΑ θα βρίσκεται σε θέση ετοιμότητας, στον Ειρηνικό Ωκεανό, το οποίο, εάν παρουσιαστεί ανάγκη, θα μπορεί να βρίσκεται κοντά στις ακτές του Ιράν μέσα σε λίγες ημέρες.

Έχετε ακόμα ελπίδες ότι δεν θα μας πάνε σε πόλεμο με το Ιράν;



Αεροπορική βάση στο νησί Masirah.
Την παραχώρησε το Ομάν στις ΗΠΑ για οποιαδήποτε στρατιωτική χρήση



Οι ΗΠΑ σκόπιμα εντείνουν την κατάσταση γύρω από το ιρανικό πυρηνικό πρόγραμμα. Το πολλών δισεκατομμυρίων πρόγραμμα εξόρυξης «δύσκολων» υδρογονανθράκων που ισχύει στις ΗΠΑ, μπορεί να πραγματοποιηθεί αποκλειστικά υπό τον όρον υψηλών τιμών πετρελαίου. Αν σε απάντηση των ενεργειών των ΗΠΑ το Ιράν κλείσει το πορθμό του Ορμούζ, η αύξηση των τιμών είναι αναπόφευκτη, σημειώνουν οι αναλυτές.
Ακόμα πριν μερικές εβδομάδες οι εμπειρογνώμονες ήταν πεπεισμένοι ότι η κατάσταση δεν θα φτάσει μέχρι το πετρελαϊκό εμπάργκο κατά του Ιράν. Η ΕΕ, η Ιαπωνία και άλλες χώρες που εισάγουν το ιρανικό πετρέλαιο, θα είναι αναγκασμένες να βρουν άλλους προμηθευτές. Αλλά η πιο σοβαρή απειλή είναι οι απαντητικές ενέργειες της Τεχεράνης. Οι αρχές του Ιράν δήλωσαν ότι σε περίπτωση που η πίεση στην χώρα αυξηθεί, ο πορθμός του Ορμούζ θα κλείσει. Αυτή το μέτρο σημαίνει παράλυση της παγκόσμιας αγοράς πετρελαίου γιατί ακριβώς μέσω αυτού του πορθμού πραγματοποιείται πάνω από το 45% όλων των θαλάσσιων μεταφορών. Σε αυτή την περίπτωση οι παγκόσμιες τιμές «μαύρου χρυσού» αυξάνονται κατά δύο φορές. Και αυτή η αύξηση συμφέρει περισσότερο στις αμερικανικές εταιρείες πετρελαίου και φυσικού αερίου, είναι πεπεισμένος ο Ρώσος εμπειρογνώμονας Σεργκέι Πραβοσούντοβ.

- Αυτό συμφέρει πολλούς στις ΗΠΑ. Μέσα σε τελευταίες δεκαετίες αναπτύσσεται πολύ δυναμικά η εξόρυξη αερίου σχιστόλιθου και τώρα άρχισαν την εξόρυξη πετρελαίου σχιστόλιθου. Στις ΗΠΑ αυτό είναι σχεδόν σχέδιο εθνικής σημασίας γιατί προβλέπει τη δημιουργία ενός εκατομμυρίου εργατικών θέσεων. Χρειάζεται συνεχής γεώτρηση πετρελαιοπηγών για αυτή την εξόρυξη γιατί κανονικά εξαντλούνται σε ένα χρόνο. Το πετρέλαιο όμως πρέπει να κοστίζει όχι παραπάνω από 100 δολάρια το βαρέλι για να είναι κερδοφόρο το σχέδιο. Οι ΗΠΑ χρειάζονται το Ιράν για να κλείσει τον πορθμό του Ορμούζ μέσω του οποίου περνάει το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο από τη Μέση Ανατολή. Τότε θα δημιουργηθεί μεγάλο έλλειμμα.

Οι εμπειρογνώμονες σημειώνουν ότι υπάρχει και άλλη άποψη της «ιστορίας του σχιστόλιθου». Οι περιβαλλοντολόγοι των ΗΠΑ προειδοποιούν για τις καταστροφικές επιπτώσεις σε περίπτωση μαζικής αξιοποίησης των κοιτασμάτων σχιστόλιθου. Ακολουθεί το σχόλιο του Ρώσου περιβαλλοντολόγου καθηγητή Αλεξέι Γιάμπλοκοβ.

- Η εξόρυξη του αερίου σχιστόλιθου μπορεί να προκαλεί σεισμούς. Υπάρχει και άλλο πρόβλημα – το πρόβλημα της ρύπανσης των υπόγειων οριζόντων που μπορεί ναι είναι πολύ πλατιά. Και στην Αμερική τώρα υπάρχουν λογομαχίες γύρω από το ερώτημα αν πρέπει ή όχι να επιτραπεί αυτή η εξόρυξη στη Νέα Υόρκη ή σε άλλες περιοχές.

Στη Νέα Υόρκη και τη Τέξας η εξόρυξη υδρογονανθράκων σχιστόλιθου απαγορεύτηκε. Οι κάτοικοι των σπιτιών που βρίσκονται κοντά στα κοιτάσματα, θυμούνται και τώρα πως από τη βρύση μαζί με το νερό έβγαινε αέριο. Παρ' όλα αυτά, αν οι τιμές του πετρελαίου αυξηθούν απότομα, κανείς δεν θα ακούει τους περιβαλλοντολόγους και τους πολίτες. Οι ΗΠΑ σε συνθήκες μείωσης των ρυθμών οικονομικής ανάπτυξης δεν μπορούν να επιτρέπουν στον εαυτό τους να εξαρτούνται από το πετρέλαιο της Μέσης Ανατολής και τις ενέργειες του Ιράν. Αυτές οι δηλώσεις ακούγονται όλο και πιο συχνά στο Λευκό Οίκο και το Καπιτώλιο.


Η Ελλάδα χρεωκόπησε το 1843, το 1897 και το 1893. Οι επίσημες όμως αυτές χρεωκοπίες αφορούσαν τα δημοσιονομικά μεγέθη και δεν συνοδεύθηκαν από κατάρρευση του βιοτικού επιπέδου και κοινωνική αποσύνθεση. Άλλωστε τις διαχειρίστηκαν υπεύθυνοι κυβερνήτες, η δε αντιμετώπιση της χρεωκοπίας του 1932 από τον Ελευθέριο Βενιζέλο θεωρείται υπόδειγμα επιτυχούς διαχείρισης κρίσης και δεν άφησε ανεπούλωτα τραύματα.

Η ειδοποιός διαφορά της σημερινής (ήδη συντελεσθείσας στην πραγματικότητα, ασχέτως της τυπικής ή μη στάσης πληρωμών και της τυπικής εξόδου ή μη από την ευρωζώνη) χρεωκοπίας της χώρας είναι η δραματική, μαζική εκπτώχευση του ελληνικού λαού, η βίαιη, απότομη κατάρρευση του βιοτικού του επιπέδου, η διαμόρφωση συνθηκών ανάλογων της περιόδου 1944-1949, χωρίς μάλιστα να έχει προηγηθεί πόλεμος και κατοχή.

Η «εσωτερική υποτίμηση» αποτελεί τον άξονα του εν πολλοίς γερμανικής εμπνεύσεως προγράμματος της τρόϊκα και των εντολοδόχων της (χωρίς κάν τις αναγκαίες στοχαστικές προσαρμογές), δηλαδή της κυβέρνησης Παπανδρέου και στην συνέχεια της κυβέρνησης Παπαδήμου. Στο στόχαστρο όμως δεν έχουν τεθεί μόνον οι μισθωτοί και οι συνταξιούχοι του δημοσίου, αλλά και του ιδιωτικού τομέα(!), αντίθετα σε κάθε λογική ελεύθερης οικονομίας, ώστε να διερωτάται κανείς εάν η τρόϊκα και οι εν Ελλάδι υπάλληλοί της εμφορούνται από παλαιοκομμουνιστικές αντιλήψεις.

Αλλά αυτή η ψευδεπίγραφη εσωτερική υποτίμηση στοχεύει αποκλειστικά τους μισθούς και τις συντάξεις, χωρίς να συνοδεύεται από την αυτονόητη (ώστε η υποτίμηση να είναι πράγματι υποτίμηση και όχι απλώς σφαγή) μείωση τιμολογίων ΔΕΚΟ, επιτοκίων στεγαστικών δανείων, τιμάριθμου κλπ.

Αντιθέτως, ενώ καταρρέουν τα εισοδήματα, οι δαπάνες των νοικοκυριών εκτοξεύονται, με την πρωτοφανή φορολογική επιδρομή στην ακίνητη περιουσία (ανεξαρτήτως μεγέθους), με νομικά διαβλητούς τρόπους, έκτακτες εισφορές κλπ., που οδηγούν τα νοικοκυριά σε συνθήκες οικογενειακής και ατομικής χρεωκοπίας. Και στα πρωτοφανή για τον τελευταίο μισό αιώνα φαινόμενα των συσσιτίων, των χιλιάδων ρακοσυλλεκτών στους δρόμους της Αθήνας, των αστέγων, της ανεργίας του ενός εκατομμυρίου (σύμφωνα με τις επίσημες στατιστικές, που προσμετρούν μόνον τους εγγεγραμμένους στον ΟΑΕΔ άρα δεν συνυπολογίζουν τους νέους που δεν έχουν ακόμη προσληφθεί ώστε να απολυθούν ώστε να εγγραφούν στον ΟΑΕΔ και άλλες στατιστικά «αφανείς» κατηγορίες ανεργίας). Και, μαζί με αυτά, του κλεισίματος εκατοντάδων πλέον χιλιάδων επιχειρήσεων, όχι μόνον μικρομεσαίων αλλά και μεγάλων, άλλοτε κυρίαρχων στον κλάδο τους. Τέλος, των άδειων από ενοικιαστές ακινήτων, άρα της κατάρρευσης του εισοδήματος από ακίνητη περιουσία, που υπήρξε επί δεκαετίες οικονομικό θεμέλιο και έσχατο καταφύγιο της μεσαίας τάξης.

Αυτή η μαζική εκπτώχευση του πληθυσμού και η μετατροπή της Ελλάδας σε απομίμηση Αλβανίας επί αείμνηστου Χότζα (όπου ως γνωστόν το έσχατο έδεσμα ελλείψει ειδών διατροφής ήταν η νερόσουπα….) συμβαίνει κατά παράλογο τρόπο ενώ αποκαλύπτεται ότι η χώρα μας κείται πάνω σε μία θάλασσα φυσικού αερίου, που θα μπορούσε να την καταστήσει οικονομικά αυτοδύναμη και ευημερούσα, ακόμη κι αν εισέπραττε πολλοστημόριο και μόνον των πολύτιμων πόρων της από τις διεθνείς κοινοπραξίες που θα ανελάμβαναν την εξόρυξη με δικές τους δαπάνες, χωρίς καμμία ελληνική συμμετοχή. Κάτι που όμως προϋποθέτει το στοιχειώδες θάρρος και την σωστή διπλωματική και στρατιωτική προετοιμασία της ανακήρυξης ΑΟΖ, σε στενή συνεργασία με τις ΗΠΑ, τις ευρωπαϊκές μεγάλες δυνάμεις και το Ισραήλ.

Το σημερινό, καταρρέον πολιτικό σύστημα των κομμάτων εξουσίας δεν μπορεί φυσικά να προχωρήσει σε αυτήν ούτε και σε καμμία απολύτως άλλη πρωτοβουλία. Είναι βαθειά διεφθαρμένο, ιδιοτελές και ανίκανο (ενώ τα κόμματα της Αριστεράς, ως μικρομέτοχοι του Ελληνικού Πολιτικού Συστήματος Α.Ε., δεν διαθέτουν ρεαλιστικές προτάσεις και αίσθημα ευθύνης). Το πολιτικό σύστημα ασχολείται σήμερα με το κεφαλαιώδες ζήτημα της εκλογής του επόμενου προέδρου του πασόκ (δηλαδή του τίποτα….), ενώ οι δημοσκοπήσεις δείχνουν την μαζική αποδρομή του εκλογικού σώματος από όλα ανεξαιρέτως τα δήθεν αστικά κόμματα εξουσίας και την ταυτόχρονη άρνηση προσχώρησης των σοβαρών πολιτών στην εξωπραγματική και έξαλλη λογική της άκρας αριστεράς, τα κόμματα της οποίας εισπράττουν ανενδοίαστα την παχυλή κρατική χρηματοδότηση, την ίδια ώρα που έξω από τα γραφεία τους κυκλοφορούν ανθρώπινα ράκη. Τα κόμματα, που διαθέτουν μία εικονική πλέον κοινοβουλευτική δύναμη που δεν ανταποκρίνεται σε πραγματική πολιτική επιρροή, στηρίζουν και ταυτόχρονα υπονομεύουν την προσωρινή κυβέρνηση Παπαδήμου, της δίδουν ψήφο εμπιστοσύνης αλλά καταψηφίζουν τα νομοσχέδιά της που παραβιάζουν τις συντεχνιακές τους εξαρτήσεις, ψηφίζουν τα αλλεπάλληλα εθνοκτόνα μνημόνια δηλώνοντας ότι… δεν τα διάβασαν, ενώ κορυφαία στελέχη και μάλιστα υπουργοί εν ενεργεία καταγγέλλουν την κυβέρνηση στην οποία μετέχουν και νομίζουν ότι προετοιμάζουν την πολιτική τους διάσωση κυοφορώντας νέα σχήματα με την συμμετοχή διανοούμενων με πολύ αργά αντανακλαστικά, όπως οι κύριοι Μαρωνίτης, Μουζέλης και Αλιβιζάτος.

Ταυτόχρονα, υπογείως κατασκευάζουν νέα πολιτικά «κόμματα» με αγνώστους (που στην πραγματικότητα είναι γνωστοί τους), και σε συνεργασία με πολιτικά αφελείς συγγραφείς και καθόλου αφελείς «πολίτες», τα οποία θα λειτουργήσουν (όπως νομίζουν) ως κολυμβήθρα του Σιλωάμ για την επανεμφάνισή τους την επόμενη ημέρα.

Αυτά όλα ασφαλώς δεν αφορούν την καταρρέουσα κοινωνία. Αποτελούν εσωτερικές ζυμώσεις ενός κλειστού, ιδιοτελούς κύκλου προσώπων, που οδήγησε την χώρα στην διάλυση. Η πτώση του είναι νομοτελειακή, και από αυτήν δεν θα γλυτώσει ούτε ο κ. Φλωρίδης επειδή συνεργάσθηκε με τον κ. Δοξιάδη, ούτε η κ. Διαμαντοπούλου επειδή διοργάνωσε στην Παλαιά Βουλή συζήτηση με τον κ. Μπουτάρη, ούτε ο κ. Βενιζέλος επειδή όταν διαδεχθεί τον κ. Παπανδρέου θα καταγγείλει το μνημόνιο που ο ίδιος υπέγραψε και εφάρμοσε με πάθος, ούτε η δεξιά εκείνη που δεν έχει αποφασίσει εάν συμφωνεί ή διαφωνεί με το μνημόνιο ούτε η άλλη δεξιά που έχει οριστικά αποφασίσει ότι συμφωνεί διότι αυτό της εξασφάλισε τρία υπουργικά έδρανα σε μία κυβέρνηση που αρχίζει να μοιάζει τραγικά με αυτήν του Γούναρη. Και, παρά τις φιλότιμες προσπάθειες της εφημερίδας ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, ο Λουκάς Παπαδήμος δεν θα επιτύχει ποτέ να εκφράσει τους μεταρρυθμιστές, διότι η κυβέρνησή του απέφυγε επιμελώς να λάβει το μοναδικό μέτρο που θα μπορούσε να διατηρήσει την Ελλάδα στην χορεία των σύγχρονων ευρωπαϊκών κρατών, δηλαδή να διαλύσει το σοβιετικό κράτος, με τις πελατειακές ΔΕΚΟ του, τους χιλιάδες άχρηστους οργανισμούς και τα τερατώδη προνόμια της διεφθαρμένης νομενκλατούρας. Πώς θα ήταν άλλωστε δυνατόν τα ολιγαρχικά πελατειακά κόμματα της Μεταπολίτευσης να επιτρέψουν σε έναν πρωθυπουργό που τα ίδια επέλεξαν να καταργήσει το πελατειακό τους κράτος;

Μετά την περυσινή θερινή έκρηξη της πλατείας Συντάγματος, η ελληνική κοινωνία σιωπά. Η σιωπή αυτή δεν σημαίνει παραίτηση. Κανείς λαός δεν παρακολούθησε μέχρι τέλους την γενοκτονία του απαθής και άβουλος. Το διαδίκτυο στην συντριπτική του πλειοψηφία, οι σύλλογοι, οι αυθεντικές κινήσεις πολιτών, σημαντικό πλέον μέρος του τύπου, μεγάλο μέρος του πνευματικού και επιστημονικού κόσμου, οι έμποροι και οι βιοτέχνες, οι βιομήχανοι, και πολλές ακόμα κοινωνικές και επαγγελματικές ομάδες, η συντριπτική πλειοψηφία της κοινής γνώμης έχουν εκκενώσει τον υπό αποσύνθεση χώρο που λέγεται πολιτικό σύστημα της Μεταπολίτευσης. Απαιτούν νέο σύνταγμα, νέα κόμματα χωρίς απολύτως καμμία συμμετοχή εκπροσώπων του παλαιοκομματισμού, νέους ηγέτες με καθαρό παρελθόν, νέο ήθος και νέα λογική διακυβέρνησης. Με τον έναν ή τον άλλον τρόπο, το σκέλεθρο της Μεταπολίτευσης θα σαρωθεί, είτε με την διαμόρφωση μίας ισχυρής ριζοσπαστικής δημοκρατικής πολιτικής δύναμης με αναγνωρισμένη ηγεσία και πόρους, είτε με μία κοινωνική έκρηξη που θα δημιουργήσει εντελώς νέες συνθήκες, είτε λόγω διεθνών γεγονότων. Είτε με όλα αυτά μαζί.

* Ο Μελέτης Η. Μελετόπουλος είναι Διδάκτωρ Οικονομικών και Κοινωνικών Επιστημών Πανεπιστημίου Γενεύης.



Οι ευρωβουλευτές συνάδελφοί του αρκετές φορές τον χαρακτηρίζουν σαν γραφικό και δεν διστάζουν να μειδιούν όταν αυτός παίρνει τον λόγο και κατακεραυνώνει τις μαριονέτες - υπαλλήλους, με εκλεγμένους, της Ευρωπαϊκής Ένωσης, των οποίων η ανικανότητα(;) έχει δημιουργήσει τραγικά αδιέξοδα και απειλεί τον κοινωνικό και εθνοτικό ιστό της γηραιάς ηπείρου.

Βέβαια, ζούμε σε εποχή κατά την οποία ο ανθρωπισμός και η λογική χλευάζονται, αλλά μήπως θα έπρεπε να αρχίσουμε όλοι εμείς, τα θύματα των τραπεζοϋπαλλήλων και των διαφόρων λόμπι της Ε.Ε., να κινούμαστε στο πλαίσιο εκείνο που οι αιρετοί της Ευρώπης θέλουν να χαρακτηρίζουν ως γραφικό;

Δείτε στο συγκλονιστικό βίντεο που ακολουθεί, τι είπε ο Βρετανός ευρωβουλευτής Niegel Farage, σήμερα στην Ευρωβουλή για την πρόταση της Γερμανίας, την Ελλάδα και την κρίση.

Ο άνθρωπος είναι απλά ΑΠΙΣΤΕΥΤΟΣ, αυτά που είπε δεν τα έχουν πει ούτε Έλληνες βουλευτές στο κοινοβούλιο.

Μπράβο κ. Nigel Farage... Μπράβο και πάλι μπράβο.



  • Η Γηραιά Ήπειρος του αποκλεισμού: Οι «νεόπτωχοι» της Ευρώπης αριθμούν πλέον 115 εκατομμύρια πολίτες
Mε τίτλο «Η φτώχεια παγιδεύει τη μεσαία τάξη της Ευρώπης», η ισπανική εφημερίδα El Pais κάνει ένα ρεπορτάζ για τους Ευρωπαίους που ζουν δύσκολα με χαμηλούς μισθούς ή είναι μακροχρόνια άνεργοι.

Το ρεπορτάζ ξεκινά με έναν 75χρονο Έλληνα, τον Δημήτρη Παυλόπουλο, ο οποίος παίρνει σύνταξη 550 ευρώ, από τα οποία τα 150 ευρώ δαπανώνται στα φάρμακα. Γράφει χαρακτηριστικά, πως πρέπει ο εν λόγω συνταξιούχος να κάνει την επιλογή ανάμεσα σε ένα λίτρο γάλα (1,5 Ευρώ) και στην καταβολή της αναλογίας του για την συνταγή των φαρμάκων, διότι δεν μπορεί να τα καλύψει και τα δύο.

Ακολουθεί ο Ισπανός Μανουέλ Χ. -μακροχρόνια άνεργος- που δεν δικαιούται πλέον επίδομα και ζει σε νοικιασμένο σπίτι. Τροφή και ρούχα εξασφαλίζει από ΜΚΟ.

Υπάρχουν επίσης ο Ρομπέρτο και η Μαριλίσα Μαδέρα από τον Ισημερινό, οι οποίοι έχασαν το διαμέρισμα που είχαν αγοράσει στη Μαδρίτη. Με τέσσερα παιδιά και ένα χρέος 100.000 ευρώ, αδυνατούν να επιστρέψουν στην πατρίδα τους.

Πρόκειται για μερικά ενδεικτικά παραδείγματα των νεόπτωχων: άλλοτε ήταν η μεσαία τάξη της Ευρώπης, άνθρωποι που πρέπει να διαλέξουν αν θα φάνε ή θα πληρώσουν το δάνειό τους.

Σύμφωνα με την ΕΕ, το 2009 υπήρχαν στις 27 χώρες 115 εκατομμύρια άνθρωποι κάτω από το όριο της φτώχειας και του κοινωνικού αποκλεισμού (23,1% του πληθυσμού).

Επιπλέον 100 με 150 εκατομμύρια Ευρωπαίοι κινδυνεύουν επίσης, καθώς δύο μήνες ανεργίας και ένα δάνειο που δεν μπορεί να πληρωθεί μπορούν να βυθίσουν οποιονδήποτε στα χρέη και τον αποκλεισμό.

Το 2007, πριν ξεσπάσει η χρηματοπιστωτική κρίση, κάτω από το όριο της φτώχειας βρίσκονταν 85 εκατομμύρια άνθρωποι (17% του πληθυσμού). Στην κατάλογο περιλαμβάνονται χώρες όπως η Ισπανία, η Ιρλανδία και η Ελλάδα, αλλά και η Γαλλία, η Γερμανία και η Αυστρία.

Τα πράγματα δεν είναι καλύτερα στη Βρετανία, όπου η φτώχεια των παιδιών είναι τόσο μεγάλη, ώστε η χώρα κατατάσσεται 22η μεταξύ των 27, σύμφωνα με στοιχεία του Ιδρύματος John Rowntree.

Το Λονδίνο είναι η πόλη με το μεγαλύτερο ποσοστό ανηλίκων κάτω από το όριο της φτώχειας στη Βρετανία.

«Σε χώρες όπως η Ισπανία, η Ελλάδα, η Πορτογαλία ή η Ιταλία, δεν έχει αυξηθεί τόσο η έκταση της φτώχειας όσο η δριμύτητά της και η συγκέντρωσή της σε συγκεκριμένες ομάδες» επισημαίνει ο κοινωνιολόγος Πολ Μαρί-Κλόσε.

«Από την κρίση έχουν πληγεί ιδιαίτερα οι νέοι. Στην Ισλανδία το φαινόμενο είναι δραματικό».

Τα στατιστικά στοιχεία της φτώχειας διαφέρουν πολύ από χώρα σε χώρα. Σύμφωνα με τα στοιχεία της Eurostat, στη Βουλγαρία (46,2%) και στη Ρουμανία (43,1%) τα ποσοστά της φτώχειας είναι διπλάσια από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο.

Στο άλλο άκρο βρίσκονται η Τσεχία (14%), η Ολλανδία (15,1%) και η Σουηδία (15,9%).

Η ειρωνεία του πράγματος: το 2010 ήταν το Ευρωπαϊκό Έτος κατά της Φτώχειας και του Κοινωνικού Αποκλεισμού. Ήταν ο τρόπος με τον οποίο «έκλεινε» η Στρατηγική της Λισαβόνας: πρέπει να δοθεί ένα τελειωτικό χτύπημα εν όψει και της νέας Στρατηγικής με ορίζοντα το 2020.

Όμως η κρίση διέλυσε τις καλές προθέσεις. Και ο βασικός στόχος της Στρατηγικής 2020, να περιοριστεί αυτή τη δεκαετία ο αριθμός των φτωχών σε 20 εκατομμύρια μοιάζει πλέον με κενό γράμμα…

Σχόλιο:
.
Όταν καταφέρουμε εμείς οι Έλληνες να αντιληφθούμε ότι αποτελούμε μέρος ενός ποιο ευρύτερου πλαισίου, ίσως τότε να αρχίσουμε να ασχολούμαστε με ποιο πρακτικά πράγματα από το να μεμψιμοιρούμε για τους κακούς ευρωπαίους, τους διεφθαρμένους πολιτικούς μας, και την κακομοιριά του τόπου μας. Τα όσα συμβαίνουν στην Ελλάδα είναι συμπτώματα μιας γενικευμένης κατάστασης, η οποία ή είναι αποτέλεσμα αποτυχίας του Συστήματος (το ποιο πιθανό) ή αποτελούν μέτρα σχεδίων ολοκληρωτισμού.
.
Για το τελευταίο γίνεται βέβαια πολύς λόγος, αλλά προσωπικά έχω καταλήξει στο συμπέρασμα πως μάλλον υπερεκτιμάμε τις ικανότητες του Συστήματος να ελέγχει τα πράγματα. Το ποιο πιθανό είναι, πως αντί να προηγείται των γεγονότων μάλλον ακολουθεί… Κάνει προσαρμογές δηλαδή και αλλάζει συνεχώς τα σχέδια προσπαθώντας ταυτόχρονα να θολώσει τα νερά μέσω της προπαγάνδας των ΜΜΕ, ώστε να μη αντιλαμβάνεται ο κόσμος το χάος το οποίο στην πραγματικότητα επικρατεί. Δημιουργεί δηλαδή ένα τεχνητό χάος παραπληροφόρησης, για να μη μπορεί ο απλός κόσμος να αντιδράσει, να ξεσηκωθεί, όπως θα ήταν φυσικό αν αποδεικνυόταν ότι έχουν χάσει στην πραγματικότητα τον έλεγχο.
.
Το τεχνητό αυτό χάος τους βολεύει, διότι τους δίνει έτσι τη δυνατότητα να ανασυνταχθούν.
.
Όλα δείχνουν, πως μέχρι στιγμής τα έχουν καταφέρει, διότι ο κόσμος εξακολουθεί να κοιμάται τον ύπνο του δικαίου, χάρη των πολιτικών/μαριονέτες, των ΜΜΕ, αλλά και των κληρικών ακόμη, διότι αποδεικνύεται πως και αυτοί είναι στο …κόλπο. Στο «κόλπο» της αποκοίμισης της λαϊκής μάζας, διότι γνωρίζουν, πως αν αυτή η λαϊκή μάζα ξυπνήσει θα τους πάρει όλους …παραμάζωμα.





  • Γραφεί ο Μάκης Μάκκας
Η υποχώρηση του βιοτικού επιπέδου της χώρας κατά το 2010-2012 και η συνακόλουθη κοινωνική υποβάθμιση δεν συνοδεύονται από σημεία βελτίωσης και ανάκαμψης

Η ελληνική οικονομία βρίσκεται σε διαδικασία αποεπένδυσης και απαξίωσης μεγάλων τμημάτων του παραγωγικού και ανθρώπινου δυναμικού.

Η εσωτερική υποτίμηση, λιτότητα, ελεγχόμενη χρεοκοπία, οδηγούν την χώρα σε μια μακρά περίοδο υποβάθμισης του βιοτικού επιπέδου των μεσαίων εισοδηματικών τάξεων και περιθωριοποίησης διαμέσου της φτώχειας ενός σημαντι-κού μέρους των ασθενέστερων κοινωνικών τάξεων.

Παράλληλα, έχουμε γίνει, με τον πιο ανησυχητικό τρόπο, μάρτυρες χρεοκοπιών και διακοπής της λειτουργίας επιχειρήσεων, απολύσεων και διαθεσιμοτήτων των εργαζομένων, διεύρυνσης των ευέλικτων μορφών απασχόλησης και της εκ περιτροπής εργασίας καθώς και σοβαρής επιδείνωσης του εισοδηματικού και βιοτικού επιπέδου των ελλήνων πολιτών.

Η βαθειά ύφεση έχει οδηγήσει σε μεγάλη απόκλιση
του εισοδήματος ανά κάτοικο στην Ελλάδα (υποχωρώντας στο επίπεδο του έτους 2000),
της παραγωγικότητας της εργασίας (υποχωρώντας στο επίπεδο του έτους 2000),
της αγοραστικής δύναμης του μέσου μισθού (υποχωρώντας στα επίπεδα τιμών 2001-2002),
του ποσοστού ανεργίας (υποχωρώντας στα επίπεδα της δεκαετίας του 1960),
της εγχώριας ζήτησης (υποχωρώντας στο επίπεδο του έτους 2003)…

Η κατακόρυφη αύξηση του ποσοστού ανεργίας, το οποίο κατά την Ευρωπαϊκή Επιτροπή το 2012 θα προσεγγίσει το 18%, υποχωρώντας στα υψηλά επίπεδα ανεργίας των ετών της δεκαετίας του 1950.

Σε όρους πραγματικής ανεργίας το αντίστοιχο ποσοστό θα ανέλθει στα επίπεδα του 22%-23%, υποχωρώντας στα υψηλά επίπεδα των πρώτων ετών της δεκαετίας του 1960 (το 1961 η ανεργία ήταν 864.000 άτομα, δηλ. 26,4% του εργατικού δυναμικού το οποίο ήταν 3.640.000 άτομα), κατά τα οποία συντελέσθηκε το μεγαλύτερο μεταναστευτικό ρεύμα ελλήνων προς το εξωτερικό κατά την περίοδο μετά τον Β΄ παγκόσμιο πόλεμο.

Το δημοσιονομικό πρόβλημα της ελληνικής οικονομίας οφείλεται κατά κύριο λόγο, στην δανειακή μεγέθυνση της δημόσιας και ιδιωτικής κατανάλωσης των ανώτερων εισοδημάτων, στις υπερτιμολογήσεις των κρατικών προμηθειών, στις φοροαπαλλαγές προς τις επιχειρήσεις που στέρησαν από σημαντικά έσοδα τον Κρατικό Προϋπολογισμό, στην απελευθέρωση της φοροδιαφυγής και στην κατάρρευση του μηχανισμού ελέγχου είσπραξης των εσόδων του κράτους, στην εισφοροδιαφυγή, την ευέλικτη, την αδήλωτη και ανασφάλιστη εργασία.

Η μαύρη οικονομία και τα θαλασσοδάνεια με τα οποία ενισχύθηκε η επιχειρηματικότητα .

H κατακράτηση του ΦΠΑ για να γίνουν βίλες, σκάφη, Μερσεντές
Το χρηματιστήριο που αφάνισε την μικροαποταμίευση από τους κόπους την ελληνικής κοινωνίας και τις οδήγησε στα ιδία χέρια.

Οι Eπιχειρηματίες που θέλουν να διατηρήσουν τις κούφιες επιχειρήσεις που έστησαν με θαλασσοδάνεια, κάνοντας χρήση του δόλιου άρθρου 99 για να σώσουν επαύλεις τους, ΚΑΙ τα σκάφη τους και τα υπερπολυτελές αυτοκίνητά τους - ενώ απολύουν χωρίς αποζημίωση τους συνεργάτες τους.
Σήμερα κρατούν άμυνα έχοντας σε ασφαλή θέση τα κέρδη τους και μάχονται να αγοράσουν υποτιμημένα κράτος γη και μισθωτή εργασία.

Η εναλλακτική πρόταση εξόδου από την κρίση και αντιμετώπιση των διαρθρωτικών προβλημάτων της ελληνικής οικονομίας με:
α) την αναδιανομή του εισοδήματος, την καταπολέμηση της φοροδιαφυγής (41 δις ευρώ οι ληξιπρόθεσμες οφειλές προς το δημόσιο, και εισφοροδιαφυγής για την ανάσχεση της δημιουργίας πρωτογενών ελλειμμάτων (ένα ευρώ στα τέσσερα που παράγονται στην ελληνική οικονομία δεν φορολογείται με διαρροή ετήσιων εισόδων 12 – 15 δις ευρώ ΟΟΣΑ 2009),
και β) με την διαμόρφωση ενός νέου αναπτυξιακού προτύπου, τη βελτίωση του επιπέδου της διαθρωτικής ανταγωνιστικότητας (ποιότητα παραγωγής, ποιότητα προϊόντων και υπηρεσιών, ποιότητα εργασιακών σχέσεων, ποιότητα εισοδήματος, ποιότητα κοινωνικής προστασίας, κλπ).

Οι λαοί αντιδρούν και οι κοινωνίες προοδεύουν μόνο όταν εμπνέονται από συλλογικούς στόχους.
Όταν οι πολίτες πιστεύουν ότι το ατομικό τους μέλλον και τον μέλλον των παιδιών τους είναι μέρος του ίδιου ονείρου και της κοινής προσπάθειας και ελπίδας, τότε οι αποφάσεις για αλλαγές και εξελίξεις χαλυβδώνονται και γίνονται στέρεες.

Υπάρχουν άνθρωποι που ήθελαν να σταθούν στα πόδια τους και αγωνίζονται για να αλλάξουν την ζωή τους χωρίς να σκέπτονται τον εαυτό τους και μόνο.

Η νεότερη Ελλάδα έχει περάσει κρίσεις και κρίσεις.
Πολλές φορές η χώρα μας βρέθηκε στο όριο, στο σημείο μηδέν.
Πάντοτε, ωστόσο, έβρισκε τη δύναμη και έκανε άλλοτε σωτήρια βήματα και άλλοτε άλματα προόδου. Υπάρχουν σήμερα δυνάμεις ανατροπής στην χώρα.
Είναι πολλές, ισχυρές αξιόμαχες.
Δεν χάθηκαν αξίες σημαντικότατες για την επιβίωση του έθνους μας, όπως η φιλοπατρία, η εργατικότητα, η ανιδιοτέλεια, η δημιουργικότητα, η φιλομάθεια, ο πολιτισμός, η αλληλεγγύη και τα οράματα.

Απλά καθημερινά πράγματα που τονίζουν τον ρόλο μας μέσα στη κοινωνία , όπως η συντροφικότητα, η αγνή φιλία, η άδολη προσφορά, η υγεία, η μόρφωση, ο σεβασμός στον διπλανό, η ευγενής άμιλλα.




Γράφει ο Παναγιώτης Γ. Γεωργόπουλος
Ταξίαρχος Πολεμικής Αεροπορίας ε.α.


«Αισθάνομαι ιδιαιτέρως ευτυχής», αυτό δήλωσε ο «πρωθυπουργός» Λουκάς Παπαδήμος, ο οποίος είχε την «ευκαιρία» να γιορτάσει την πρωτοχρονιά, «με τους συμπολίτες μας που έχουν τη μεγαλύτερη ανάγκη». Και πρόσθεσε «Ήταν μια όμορφη, πιστεύω, και ζεστή ατμόσφαιρα», και αφού συνεχάρη όλους όσους οργάνωσαν την εκδήλωση, η οποία, όπως είπε, «έχει μεγάλη σημασία για όλους μας», κατέληξε, λέγοντας: «Πιστεύω να βρουν και μιμητές και υποστηρικτές είναι αναγκαίο αυτές οι προσπάθειες να διευρυνθούν και να ενισχυθούν».

Ήταν μια τρομερή δήλωση, μια δήλωση που περιλαμβάνει όλη την φιλοσοφία αυτού του ανθρώπου που διόρισαν ως πρωθυπουργό τα τρία κόμματα της συγκυβέρνησης, παρ’ όλες τις αιτιάσεις των αρχηγών τους για το αντίθετο, χωρίς να ρωτηθεί ο λαός, για να πάρει τα δυσμενή μέτρα, να αποσείσουν τις δικές τους ευθύνες και να μπει δίχτυ προστασίας στα κόμματα. Οι κοκορομαχίες μεταξύ των κομμάτων είναι για μας, στην ουσία δεν υπάρχει καμιά διαφωνία και η αγαστή συνεργασία τους είχε ως αποτέλεσμα αυτή την εγκάθετη κυβέρνηση. Αυτό είναι το πολιτικό μας σύστημα διαθέτει σύστημα αυτοπροστασίας.

Μια συμπονετική δήλωση ενός ανθρώπου λοιπόν, σα να συμπάσχει με τον πόνο των συνανθρώπων του. Μια δήλωση όμως, τόσο αποκρουστική που θα μπορούσε να την κάνει μόνο ένας κατακτητής επισκεπτόμενος ως ένδειξη καλής θέλησης τα συσσίτια των πεινασμένων υπηκόων του. Μια ευνομούμενη πολιτεία όμως, κ. Παπαδήμο, οφείλει πρώτα να εξασφαλίζει την αξιοπρέπεια και την διαβίωση των πολιτών της, ώστε να μην έχουν ανάγκη την φιλανθρωπία των συνανθρώπων τους.

Γιατί αισθάνεται «ιδιαιτέρως ευτυχής», όμως ο «κατοχικός» πρωθυπουργός;

Επειδή βλέπει πεινασμένους ανθρώπους που έχουν την ανάγκη του;
Επειδή ξέρει ότι ο ίδιος δε θα βρίσκεται ποτέ ανάμεσα τους;
Επειδή είδε λίγους ενώ περίμενε περισσοτέρους;

«Πιστεύω να βρουν μιμητές και υποστηρικτές» είπε, γνωρίζει ότι τα πράγματα θα πάνε προς το χειρότερο, θέλει και την επομένη χρονιά να αισθάνεται «ιδιαιτέρως ευτυχής» γιατί με την εφαρμογή της πολιτικής την οποία παρέλαβε από την προηγούμενη κυβέρνηση και συνεχίζει να εφαρμόζει, οι αναξιοπαθούντες θα είναι ακόμα περισσότεροι. Εγώ πάντως του εγγυώμαι ότι θα κουραστεί να χαιρετά πεινασμένους.

Διορίσθηκε πρωθυπουργός, γιατί σύμφωνα με τον κ. Καρατζαφέρη: «Ο κ. Παπαδήμος ξέρει όλους αυτούς με το μικρό τους όνομα. Με τον Τρισέ έχει συνεργαστεί, με τη Μέρκελ, με τον Σαρκοζί. Είναι και θέμα ανθρωπίνων σχέσεων». Τον έβαλαν δηλαδή να λύσει το πρόβλημα της Ελλάδας επειδή γνωρίζει παράγοντες της τρόικα (είναι φιλαράκια), αυτοί θα λυπηθούν τον φίλο τους και θα βοηθήσουν την Ελλάδα Τρομερή σκέψη.

Εγώ πάντως γνωρίζω ότι μέχρι τώρα, μόνο τον Υπουργό Εξωτερικών της Γερμανίας απεκάλεσε με το μικρό του όνομα (Γκιντο). Όλοι οι άλλοι (οι συνεργάτες του!!!!) μάλλον τον βλέπουν σαν μεταφορέα των εντολών τους, για τις οποίες όπως λέει «δεν υπάρχουν κόκκινες γραμμές». Και για να θυμίσω, ο κ. Καραμανλής και ο κ. Παπανδρέου τον Ερντογάν, Ταγίπ δεν τον έλεγαν; διορθώθηκε κάτι στις σχέσεις Ελλάδας – Τουρκίας;

Ο κύριος αυτός, πριν διορισθεί πρωθυπουργός, ήταν οικονομικός σύμβουλος του πρώην πρωθυπουργού, τι τον συμβούλευε όμως; Η κατάσταση στην οποία φτάσαμε ήταν σύμφωνα με τις συμβουλές του; ή άλλα του έλεγε και άλλα έκανε ο άλλος; Στη δεύτερη περίπτωση γιατί δεν παραιτήθηκε για να δείξει ότι διαφωνεί και να μας πει τους λόγους; Είναι και αυτός μεταξύ των δημοσίων λειτουργών (και ως Διοικητής Τραπέζης της Ελλάδας), που είναι συνυπεύθυνοι για το σημερινό οικονομικό δράμα που ζει η χώρα.

Αφού τα έκανε μάλλον μπάχαλο (σύμφωνα με το αποτέλεσμα), ως οικονομικός σύμβουλος, διορίσθηκε Πρωθυπουργός, να κάνει τι; Να συνεχίσει την καταστροφική πολιτική, την στιγμή, που όλοι παραδέχονται ότι η «συνταγή» ήταν λάθος.

Όλες οι μέχρι τώρα κινήσεις του πάντως, δείχνουν ότι δεν αισθάνεται ίσος με τους άλλους στο Ευρωπαϊκό πολιτικό στερέωμα, παρ’ όλο που ελπίζαμε το αντίθετο, θυμίζει μάλλον υπαλληλάκο, που περιμένει οδηγίες και θέλοντας να φανεί καλός στο αφεντικό του, κάνει πράγματα τα οποία πιστεύει ότι θα αρέσουν σ’ αυτόν, πριν του τα ζητήσει.

Συνεχίζει και αυτός να τρομοκρατεί τους πολίτες με απειλές, με τις δόσεις των δανείων που έρχονται αλλά ποτέ δε φθάνουν, με την κατάργηση των δώρων Χριστουγέννων - Πάσχα, την κατάργηση του κατώτατου μισθού, ακόμα και με πράξη Νομοθετικού περιεχομένου (χωρίς την έγκριση της Βουλής!!!!!!) κλπ, χωρίς ενδοιασμούς και δεν έχει λύσεις για τα προβλήματα των πολιτών και την ανακούφιση της ζωής τους (η ΔΕΗ θα συνεχίσει να κόβει το ρεύμα).

Μήπως όμως έχει προτάσεις για την τρόικα, κάτι που μελέτησε ο ίδιος και το επιτελείο του, για να αλλάξει η κατάσταση και δεν το ξέρουμε; Προτιμά λέει ανοιχτές επιχειρήσεις με μικρούς μισθούς, παρά κλειστές επιχειρήσεις!!!!. Άλλη λύση δεν υπάρχει; Διορίσθηκε, για να εφαρμόζει απλά τις εντολές της τρόικα; Ήταν απαραίτητο να διοριστεί ο Παπαδήμος γι’ αυτή τη δουλειά, δεν αρκούσε ένας απλός πολίτης που ήξερε να βάζει μόνο την υπογραφή του; Επειδή ο απλός πολίτης όμως αγανακτώντας από τις «σφαλιάρες», κάποια στιγμή θα τους έστελνε στο διάολο, αυτοί ήθελαν τον δικό τους άνθρωπο, το φιλαράκι τους, να λέει πάντα ναι, το υπάκουο «παιδί».

Ο άνθρωπος που κλήθηκε, να λύσει το οικονομικό πρόβλημα της Ελλάδας, αντί να μειώσει τις δημόσιες δαπάνες, διατηρεί μια Κυβέρνηση 50 ατόμων (η προηγουμένη με μερικές τροποποιήσεις), με Υπουργούς (χωρίς καθήκοντα), που έχουν προσλάβει πλήθος συμβούλων, χωρίς και ο ίδιος να πηγαίνει πίσω. Ενενήντα συμβούλους κλπ, προσέλαβε στο γραφείο του, θα μπορούσε λέει να πάρει 120, μας κάνει χάρη, καλά μια κυβέρνηση συγκεκριμένου χρόνου και συγκεκριμένου σκοπού είναι όπως λένε, πότε θα προλάβει να αξιοποιήσει αυτό το δυναμικό; Μήπως μας λένε ψέματα για τις εκλογές; Εδώ ακούγεται ότι αυτή η κυβέρνηση (συγκεκριμένου σκοπού!!!!) πρέπει να πάρει νέα μέτρα 13 δις ευρώ που θα δεσμεύσουν την Ελλάδα μέχρι το 2014, που θα κάνουν φτωχούς περισσότερους Έλληνες. Ποιον κοροϊδεύετε ρε;

Αλήθεια οι άνω των εκατό σύμβουλοι του πρώην πρωθυπουργού, τι απέγιναν; Πληρώνονται ακόμα;

Ποιο είναι το όραμα που μπορεί να δώσει στην Ελλάδα αυτός ο άνθρωπος και αυτοί οι πολιτικοί; Ποιο σχέδιο έχει εκπονήσει για έξοδο από την κρίση; Έχει προτάσεις να καταθέσει στην τρόικα η απλά (όπως οι πρώην) παίρνει μέτρα αφαίμαξης του λαού για να τους δείξει ότι κάτι κάνει; Γιατί δε συμμετέχει στις συζητήσεις που γίνονται στο εξωτερικό για την Ελλάδα; Να πει και αυτός την άποψη του (αν έχει) ρε αδελφέ, στους «φίλους» του. Αλλά κάθεται και αυτός εδώ άβουλος και περιμένει τις αποφάσεις τους, για να πει το σίγουρο ναι, όπως και ο προηγούμενος.

Τελειώνω, με το παιγνίδι που παίζουν, οι τρεις πολιτικοί αρχηγοί, κρυπτόμενοι πίσω από τον κ. Παπαδήμο, ο κ. Παπανδρέου δε μπορεί να κάνει αλλιώς, είναι σε δεινή θέση, ο κ. Καρατζαφέρης είναι γνωστός για την συμπεριφορά του, αλλά ο κ. Σαμαράς τι ρόλο παίζει; γιατί ανέλαβε την ευθύνη της διεκπεραίωσης μέσω αυτής της κυβέρνησης όλων αυτών που δε μπόρεσε να κάνει το ΠΑΣΟΚ, γιατί καλύπτει την προηγούμενη κυβέρνηση; Και ρωτώ θα συμφωνήσει με τα νέα μέτρα (περικοπή επικουρικών συντάξεων κλπ), που θα επιβαρύνουν, ακόμη περισσότερο τους Έλληνες πολίτες, πέραν του 2014;

Η Ελλάδα, χρειάζεται όραμα για να βγει από την κρίση, χρειάζεται έναν ηγέτη, μια ηγεσία που θα πάρει πάνω της την Ελλάδα, να μιλήσει στην καρδιά του λαού, να του δώσει την ελπίδα, το όραμα και την προοπτική που λείπει, να τον βοηθήσει στην καθημερινότητά του και να τον βγάλει από τα αδιέξοδα. Αυτό το όραμα, δυστυχώς, δε μπορείτε να το δώσετε εσείς κ. Παπαδήμο και οι γύρω από σας δοκιμασμένοι και αποτυχημένοι και τώρα κλαιγόμενοι και οδυρόμενοι.

Η κατάσταση στην Ελλάδα, μου θυμίζει το Costa Concordia (όχι πια Τιτανικός) και τον καπετάνιο Schettino, ο οποίος αφού έριξε το πλοίο στην ξέρα, προσπάθησε να πείσει ότι έσωζε τους επιβάτες, αφού αποδείχθηκε όμως ότι την είχε κοπανήσει πρώτος. Μήπως ο Ελληνικός λαός πρέπει να πάρει το ρόλο του λιμενάρχη De Falco;

Ευχαριστούμε πολύ κ. Παπαδήμο, για τις «προσπάθειες» που κάνετε προκειμένου να εξασφαλίσετε συντάξεις και μισθούς πείνας, σε όσους Έλληνες θα εργάζονται, για να τους εξαθλιώσετε. Την επόμενη χρονιά όμως, θα παρακαλούσα να πάτε στα συσσίτια αστέγων στην ώρα σας και να μη τους αφήσετε πάλι να περιμένουν μπροστά στα τραπέζια για πάνω από μια ώρα, σεβαστείτε τουλάχιστον την πείνα τους, αντί όμως να ντραπείτε εσείς όπως όλοι οι πολιτικοί, για την κατάντια της Ελλάδας και του Ελληνικού λαού (για τα οποία και εσείς βάλατε το χεράκι σας), αισθάνεστε «ιδιαιτέρως ευτυχής»



  • Γράφει ο Δημήτρης Ματσικούδης
Οι αντιδράσεις που ξεσήκωσε στην Δημοκρατική Ευρώπη η πληροφορία ότι η Μέρκελ σκεφτόταν να προτείνει Γερμανό Επίτροπο για την παρακολούθηση των προϋπολογισμών στην Ελλάδα, την ανάγκασαν να δείξει ως εμπνευστή της ιδέας του Επιτρόπου τον συνεργάτη της υπουργό των Οικονομικών Βόλφανγκ Σόιμπλε, προκειμένου να μη χρεωθεί η ίδια μια τέτοια αντιδημοκρατική πρόταση. Μέχρι και το φιλαράκι της ο Σαρκοζύ της την είπε..

Ο Σόιμπλε, βλέποντας τις τελευταίες δημοσκοπήσεις στην Ελλάδα, όπου τα ποσοστά των αντιμνημονιακών κομμάτων αθροιζόμενα υπερβαίνουν εκείνα των κομμάτων που στηρίζουν την κυβέρνηση Παπαδήμου, θεώρησε σκόπιμο να προσθέσει, στις αθλιότητες του προγράμματος ψυχολογικού πολέμου και χειραγώγησης της σκέψης που εφαρμόζεται τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα από την τρόικα και το δικό του παιχνιδάκι αντιπερισπασμού. Με στόχο να φύγει η προσοχή μας από τα νέα τερατώδη μέτρα που πάνε να περάσουν για την διάλυση της Ελληνικής Κοινωνίας και την υποθήκευση του μέλλοντος της χώρας μας.

Εντάσσεται κι αυτό στα απίστευτα κόλπα που έκαναν, τα οποία δεν μπορούσαμε να καταλάβουμε, ποιο σκοπό εξυπηρετούσαν: Βλέπαμε π.χ. τα μέτρα λιτότητας που μας επέβαλαν να αποτυγχάνουν ένα προς ένα, την ύφεση να θεριεύει, την ανεργία να καλπάζει κι αναρωτιόμασταν οι αφελείς: Μα καλά, δεν βλέπουν πόσο αναποτελεσματικά είναι; Γιατί επιμένουν σ´ αυτά ακόμη και τώρα;

Χαρακτηρίζαμε ηλίθιες τις συνταγές της τρόικας και απορούσαμε πώς είναι δυνατόν να φτωχοποιείται και να εξαθλιώνεται μια χώρα της κραταιάς Ε.Ε. και οι Γερμανοί βουλευτές να χειροκροτούν, πριν λίγο καιρό στο Κοινοβούλιο τους, στα λόγια της Μέρκελ για τις θυσίες του Ελληνικού λαού! Όμοια με τους πατεράδες τους, που χειροκροτούσαν τον τότε Φύρερ, ενώ αυτοί δεν ήξεραν τίποτε για τα κρεματόρια..

Πριν λίγες μέρες η Μέρκελ παραδέχθηκε, ότι οι συνταγές της τρόικας ήταν λάθος. Ε, και λοιπόν; Αμέσως μετά, αντί να ζητήσει από την τρόικα να αναστείλει όλα τα μέτρα λιτότητας, έρχεται η τρόικα και ζητάει περικοπή 13ου και 14ου μισθών, περικοπή που από μόνη της χειροτερεύει κατά 2% την ύφεση! Και για να μας αποτρελάνει, αποφαίνεται ότι η Ελλάδα είναι ανίκανη να συμμαζέψει τα δημοσιονομικά της και γιαυτό πρέπει να της διορίσουν Γερμανό Επίτροπο που να ελέγχει τους Προϋπολογισμούς της!

Το θέατρο αυτό του παραλόγου που ζούμε, από τότε που ο ΓΑΠ και η παρέα του μας παρέδωσε στα νύχια της τρόικας, δεν έχει τελειωμό:
Πώς να χωνέψει ο δόλιος ο συνταξιούχος ότι με τα λεφτά της σύνταξης που του κλέβει η τρόικα, η χώρα γίνεται πιο.. ανταγωνιστική;
Πώς να καταλάβει η αγορά γιατί, ενώ η μείωση του ΦΠΑ στα ξενοδοχεία αναζωογόνησε τον ημιθανή ξενοδοχειακό κλάδο, η τρόικα αύξησε από το 13% στο 23% τον ΦΠΑ στην εστίαση; Με αποτέλεσμα να κλείνουν εστιατόρια ακόμη και γρήγορου φαγητού εξόχως ανταγωνιστικά, μιας και δεν μπόρεσαν να τα ανταγωνιστούν στον τόπο μας, τεράστιου κύρους διεθνείς αλυσίδες γρήγορου φαγητού, όπως οι Mac Donalds, Wendy’s, Humbo κ.λπ.
Εμ, αυτή η τρέλα πάλι για την περικοπή των 13ου και 14ου μισθών, όπως είπαμε και πιο πάνω, καθώς και την μείωση του κατώτερου μισθού;
Μας λέει η τρόικα ότι η μείωση των απολαβών των εργαζομένων, θα αυξήσει, την ανταγωνιστικότητα!
Όμως το World Economic Forum, το οποίο κατέταξε πρόσφατα την Ελλάδα στην 90η θέση μεταξύ 142 χωρών ως προς την ανταγωνιστικότητα, λαμβάνοντας υπ' όψιν του 113 παραμέτρους όπως το θεσμικό πλαίσιο για το επιχειρείν, τις υποδομές, μέχρι και το ιντερνετ υψηλής ταχύτητας. Πουθενά σ´ αυτή την αξιολόγηση του δεν έλαβε υπ’ όψιν του, ως παράμετρο, τις απολαβές των εργαζομένων!
Καλά να μην θέλουν να ακούσουν τι τους λέει η ΓΣΕΕ, όλες σχεδόν οι εργοδοτικές μας οργανώσεις, έγκριτοι εργατολόγοι όπως ο καθηγητής Αλ. Μητρόπουλος, ότι οι απολαβές των εργαζομένων είναι αμελητέο κριτήριο ανταγωνιστικότητας, αλλά να τους το λέει το W.E.Forum και οι τροϊκανοί να κάνουν πως δεν ακούνε;
Να συνεχίζουν να ζητούν πάλι πράγματα που εξαθλιώνουν τους Έλληνες πολίτες και του ιδιωτικού τομέα, που στερούν ρευστότητα από την αγορά και οδηγούν κι αυτά μαζί με τα υπόλοιπα παράλογα μέτρα, την Οικονομία στην ύφεση και την καταστροφή;

Όταν δεν ξέρεις τον λόγο που γίνονται κάποια πράγματα εναντίον σου, όταν δεν ξέρεις ποιος είναι ο σκοπός που γίνονται κι όταν διατηρείς κάποια ελπίδα ότι αυτός που θεσμικά είναι φίλος σου, δεν μπορεί, κάπου θα θέλει το καλό σου για να σου δίνει το ένα πικρό φάρμακο μετά το άλλο, κι εν τούτοις, πας από το κακό στο χειρότερο, αρχίζεις να αισθάνεσαι κάπως.
Όση καλοπιστία όμως κι αν έχεις, όσο και να μη θέλεις να μπεις σε σκέψεις συνομωσιολογίας, όλα αυτά τα παράλογα που γίνονται σε βάρος σου καταλήγουν στο ότι οι δανειστές με την τρόικα που εκπροσωπεί δύο τράπεζες (ΔΝΤ και ΕΚΤ) σε συνεργασία με μια ανύπαρκτη πολιτικά Ε.Ε., πάνε να αγοράσουν την χώρα σου για ένα κομμάτι ψωμί. Κι αυτό πια δεν αντέχεται…
Πολύ περισσότερο όταν συνειδητοποιείς ότι εξακολουθούν να σε «κυβερνούν» και να παίρνουν αποφάσεις, που αφορούν στην τύχη την δική σου και των παιδιών σου, ανεύθυνοι πολιτικοί, που ανενδοίαστα ομολογούν ότι ενέκριναν με την ψήφο τους τις τερατώδεις δανειακές συμβάσεις χωρίς να τις διαβάσουν!

Η 90η θέση της χώρας σου ως προς την ανταγωνιστικότητα είναι αναπόφευκτη όταν το θεσμικό πλαίσιο της ευνοεί την γραφειοκρατία και την διαφθορά, δεν έχει ένα σταθερό φορολογικό σύστημα και κυρίως, όπως έχουμε αναπτύξει πολλές φορές στο παρελθόν, δεν έχει ένα εθνικό σχέδιο για την ανάπτυξη που να λαμβάνει υπ´ όψιν του τα συγκριτικά πλεονεκτήματα της χώρας. Τα δύο κόμματα εξουσίας επέτρεψαν την αποβιομηχάνιση της χώρας, την διάλυση των γεωργικών συνεταιρισμών και την δημοσιουπαλληλοποίηση του αγροτικού κόσμου, τον ευτελισμό και τις τεράστιες ελλείψεις υποδομών του τουρισμού, την απομάκρυνση της Ναυτιλίας και τη νέκρωση των ναυπηγοεπισκευαστικών μας ζωνών.

Η υλοποίηση ενός μέρους του 1ου Μνημονίου, αυτού που ταίριαζε με το προεκλογικό πρόγραμμα του ΠΑΣΟΚ, μπορούσε να αφαιρέσει τα προσχήματα για την λεηλασία της χώρας από τους δανειστές. Ούτε αυτό στάθηκαν ικανοί να κάνουν. Μόνο στο να μας κλέβουν συντάξεις και μισθούς, για λογαριασμό των δανειστών, αποδείχθηκαν ικανοί!

Γι αυτό πρέπει ο τόπος το ταχύτερο δυνατόν να απαλλαγεί από αυτούς!
Πρώτα από όλα όμως χρειάζεται πανεθνική κινητοποίηση για να μην εγκριθούν από την Βουλή όσα συμφωνηθούν από τον Παπαδήμο για το PSI και την υπαγωγή στο αγγλικό δίκαιο. Μετά το κακό, που θα έχει γίνει, θα μπορεί α διορθωθεί μόνο με επανάσταση!

ΤΩΡΑ πρέπει να αντιδράσουμε ειρηνικά και με γιγαντιαίες διαδηλώσεις εκατομμυρίων πολιτών να τους εξαναγκάσουμε σε παραίτηση και προκήρυξη εκλογών, ούτως ώστε αποφάσεις τέτοιας σημασίας για τον τόπο να παρθούν από νόμιμα εκλεγμένη κυβέρνηση κι όχι από αυτόν τον εσμό των «προθύμων», αναξιόπιστων κυβερνητών.
Πιστεύω πως ένας επαρκής αριθμός βουλευτών του ΠΑΣΟΚ της ΝΔ και του ΛΑΟΣ θα συνειδητοποιήσουν, πλέον, τις βαρύτατες ποινικές ευθύνες τους και θα αποσύρουν την εμπιστοσύνη τους από την κυβέρνηση του εγκάθετου τραπεζίτη πρωθυπουργού!



Τι θα συμβεί στο επόμενο τρίμηνο;

Υπάρχουν απαντήσεις;

Υπάρχουν προτάσεις;

Ή θα κοιτάμε και θα σχολιάζουμε;

Τελευταία πολλαπλασιάζονται οι συζητήσεις για άσχετα θέματα:

Πρέπει να επιστρέψουμε στη δραχμή;

Είναι συνταγματική η εκλογή της κυβέρνησης Παπαδήμου;

Θα πετύχει το κούρεμα;

Υπάρχει ορυκτός πλούτος στην Ελλάδα;

Πρέπει να στηριχτούμε στους Ρώσους ή στους Κινέζους;


Πριν προβάλετε τις ενστάσεις σας, για το πόσο σοβαρά είναι αυτά τα θέματα και γιατί τα λέω «άσχετα», απαντήστε πρώτα στις παρακάτω ερωτήσεις:

Όσο επιβιώνει το σημερινό διεφθαρμένο και καταστροφικό σύστημα, έχει σημασία ποιο είναι το νόμισμά μας; Εμπιστεύεστε την ικανότητά του να διαχειριστεί την κρίση;

Αν το ΣτΕ έκρινε αντισυνταγματική την εκλογή, θα άλλαζε τίποτα; Θα προτιμούσατε για Πρωθυπουργό έναν από τους 300;

Αν πετύχει το «κούρεμα», ακόμη και αν διαγραφόταν εντελώς το δημόσιο χρέος μας, θα είχε λυθεί το πρόβλημά μας;

Αν είχαμε τον μεγαλύτερο ορυκτό πλούτο του κόσμου, θα εμπιστευόσασταν κάποιον από τους σημερινούς 300 για την διαχείρισή του;

Μας πρότειναν κάτι συγκεκριμένο οι Ρώσοι ή οι Κινέζοι;

Υπάρχει περίπτωση να φτιάξουν τα πράγματα από μόνα τους;

Αν στις παραπάνω ερωτήσεις απαντήσατε (όπως ελπίζω) ΟΧΙ, φτιάξτε καφέ και συνεχίστε την ανάγνωση. Είμαστε σε καλό δρόμο. Η χώρα μας έχει ελπίδες.

Αν υπήρχε έστω και ένα ΝΑΙ, φτιάξτε δυο καφέδες:

Έναν για να χαλαρώσετε, για να καταλάβετε πού το πάω, και έναν «καφέ της παρηγοριάς» αν τα παρακάτω δεν σας προβληματίσουν.

Αν απαντήσατε ΝΑΙ στην τελευταία ερώτηση, μην χάνετε τον χρόνο σας. Ασχοληθείτε με το πού θα πάτε διακοπές το καλοκαίρι, βάλτε ένα ποτό, κάνετε κάτι άλλο τέλος πάντων.

Ξεκινάμε λοιπόν:

Στο επόμενο τρίμηνο, θα συνεχίσει να κυβερνά την χώρα η ίδια κυβέρνηση, ο Αντωνάκης θα φωνάζει για εκλογές (αλλά όχι τόσο δυνατά γιατί ξέρει ότι αν πάρει 20% απλά θα επιβεβαιώσει την διάλυση ΚΑΙ της ΝΔ), η τηλεόραση και τα blogs θα μας βομβαρδίζουν με δήθεν ειδήσεις (όπως πριν λίγες μέρες με την περικοπή του δώρου και του κατώτατου μισθού που ούτε οι εργοδότες ούτε η ΕΕ την ζήτησαν), η οικονομία θα μαραζώνει, η ανεργία θα αυξηθεί περισσότερο και πλησιάζοντας το Πάσχα θα γίνουμε καλύτεροι Χριστιανοί (αφού θέλοντας και μη θα το ρίξουμε και στη νηστεία).

Μα δεν θα γίνουν εκλογές στις 8 Απριλίου;

Εγώ λέω ότι δεν θα γίνουν. Εκτός και αν επικρατήσουν εντελώς αυτοκαταστροφικές ιδέες στα κόμματα.

Για τις 8 Απριλίου θα βρεθεί κάποια δικαιολογία (π.χ. ότι δεν τελείωσαν οι διαπραγματεύσεις με την Ε.Ε.). Μετά θα υπάρξουν και άλλες δικαιολογίες (οι εξετάσεις των Λυκείων, τα μπάνια του λαού), με λίγα λόγια, Οκτώβρη και βλέπουμε.

Το θέμα λοιπόν είναι τι θα κάνουμε εμείς στο επόμενο διάστημα.

Θα παρακολουθούμε σχολιάζοντας;
Δεν υπάρχουν αιτήματα;
Δεν υπάρχουν προτάσεις;


Όχι, δεν επιτρέπεται να μείνουμε άλλο αμέτοχοι.

Δεν επιτρέπεται να αφήσουμε τον παλαιοκομματισμό να διαλύει τη χώρα, προς χάριν των βολεμένων του.

Είμαστε πλέον πιο ώριμοι.

Δεν μας αγγίζουν οι κραυγές και οι μούντζες των «αγανακτισμένων».

Καταλάβαμε ότι όσο καθόμαστε στον «καναπέ», όσο βρίζουμε γενικά και αόριστα, όσο σκύβουμε το κεφάλι με απελπισία, δεν θα λυθεί ούτε ένα πρόβλημα.

Καταλαβαίνουμε ότι αν δεν κάνουμε κάτι, η κατάρρευση θα είναι πλήρης.

Χαράζουμε μία γραμμή:

Από την μια μεριά είναι το διεφθαρμένο σύστημα και οι υποστηρικτές του, από την άλλη μεριά είμαστε όλοι εμείς. Εμείς που αγαπάμε την Ελλάδα, που νοιαζόμαστε για το μέλλον των παιδιών μας, που δεν χάσαμε την ελπίδα και την περηφάνεια μας.

Μας ενώνει ένας βασικός στόχος:

Να σωθεί η Ελλάδα, να ξαναμπεί στον δρόμο προς τα εμπρός!!!

Μία Ελλάδα με νομιμότητα και εφαρμογή των νόμων για όλους. Χωρίς ατιμωρησία, χωρίς εγκληματικότητα και διαφθορά, με μία κοινωνία που θα στηρίζεται στην αξιοκρατία, με ένα κράτος αποτελεσματικό, κράτος ελέγχου και επιβολής του νόμου, με Δ.Υ. που θα είναι υποδείγματα ήθους και εργατικότητας.

Μία Ελλάδα με ανάπτυξη, στηριγμένη στις υγιείς δυνάμεις της οικονομίας και όχι στη σπατάλη και στους κρατικοδίαιτους. Με ελευθερία δημιουργίας αλλά και με σαφείς κανόνες που να τηρούνται από όλους.

Μία Ελλάδα με πραγματική Δημοκρατία, μία Ελλάδα που θέλει να συνεχίσει την πορεία της μέσα στην Ευρώπη και μέσα στις αναπτυγμένες χώρες.

Μία Ελλάδα περήφανη, με ένοπλες δυνάμεις που εμπνέουν αίσθημα ασφάλειας και διασφαλίζουν την εθνική κυριαρχία και την αξιοπρέπειά μας.

Τα παραπάνω δεν μπορεί να τα κάνει ένα σύστημα που κατέρρευσε ήδη.

Πρέπει να τα κάνουμε εμείς.

Και θα το πετύχουμε, αν ενωθούμε, σε μία ενιαία κίνηση, μαζί όλοι σε ένα εθνικό μέτωπο, ανεξάρτητα από ιδεολογικές διαφορές και μικροδιαφορές.

Ο αγώνας είναι δύσκολος, τα κατεστημένα που πρέπει να γκρεμιστούν πολλά και μόνο μία Ενωμένη Ελλάδα μπορεί να νικήσει και να σαρώσει το σάπιο σύστημά τους.

Μόνο έτσι, θα εκλέξουμε μία κυβέρνηση από έντιμους, ικανούς και ανιδιοτελείς πολίτες.

Και αν ο στόχος αυτός είναι ο απώτερος στόχος μας, υπάρχουν και δράσεις που είναι άμεσες και καθημερινές:

Θα επιτρέψουμε να συνεχιστεί η χρηματοδότηση των κομμάτων, όσο δεν υπάρχουν χρήματα ούτε για συσσίτια;

Θα επιτρέψουμε να συνεχιστεί η αύξηση των ανέργων;

Θα επιτρέψουμε να συνεχιστεί η χρηματοδότηση των ΔΕΚΟ;

Θα επιτρέψουμε να παραμένουν στη θέση τους, δημόσιοι υπάλληλοι που συνελήφθησαν να παρανομούν; Πού καταδικάστηκαν για κλοπές, καταχρήσεις και διαφθορά;

Θα επιτρέψουμε να συνεχίζεται η διαφθορά;

Θα επιτρέψουμε να συνεχιστεί η διάλυση της Παιδείας, την Υγείας, της Άμυνας;

Θα επιτρέψουμε να μας κοροϊδεύουν με την παραπληροφόρηση;

Τίποτε από αυτά δεν θα επιτρέψουμε !!!

Αυτοί έχουν τα ΜΜΕ, εμείς θα χρησιμοποιήσουμε το διαδίκτυο, την αφίσα, το τηλέφωνο, τις συγκεντρώσεις με φίλους μας, την συζήτηση πρόσωπο με πρόσωπο.

Θα γνωριστούμε μεταξύ μας, μέσα από σελίδες και ομάδες του facebook, θα διαλέξουμε τις ιστοσελίδες και blogs που ενώνουν και λένε την αλήθεια, θα ενημερωνόμαστε μεταξύ μας, θα οργανωθούμε σε ομάδες φίλων αλλά και σε κινήσεις πολιτών, με στόχο να ενωθούμε κάποια στιγμή σε μία ενιαία κίνηση που θα έχει σαν στόχο την αντιπαράθεσή μας στο σύστημα αλλά και την νίκη στις εκλογές, όποτε γίνουν.

Θα δημιουργήσουμε τόπους συνάντησης και τρόπους επικοινωνίας.

Και δεν θα τους αφήσουμε να παίρνουν μέτρα χωρίς να μας υπολογίζουν !!!

Θα οργανώσουμε στοχευμένες δράσεις:

Για να διακοπεί η χρηματοδότηση των κομμάτων

Για να εμποδιστούν μέτρα και ενέργειες που καταστρέφουν την οικονομία και αυξάνουν την ανεργία και τη δυστυχία

Για να εμποδιστεί η σπατάλη του δημοσίου χρήματος για «βόλεμα ημετέρων»

Για να απολυθούν άμεσα και χωρίς αποζημίωση όλοι όσοι έκλεψαν ή καταχράστηκαν δημόσιο χρήμα, όσοι είχαν μάθει στα «φακελάκια» και στα «γρηγορόσημα». Αντί να απολύονται Δ.Υ. στην τύχη (και όσοι δεν έχουν «μπάρμπα στην Κορώνη») να ξεκινήσουμε από τους επίορκους, και μετά να πάρουν σειρά όσοι είναι νομίζουν ότι το Δημόσιο είναι «για να κάθεσαι»

Για να περικοπούν οι σπατάλες των βουλευτών και των «golden boys”

Για να προστατευθούν τα χαμηλά εισοδήματα

Για να σταματήσει η διάλυση της Παιδείας, της Υγείας και της Εθνικής Άμυνας

Για να σταματήσουν τα χαράτσια και οι νέοι φόροι

Για να διωχθεί πραγματικά και αποτελεσματικά η φοροδιαφυγή

Θα συμπαρασταθούμε με κάθε πρακτικό και αποτελεσματικό τρόπο στους συμπολίτες που υποφέρουν περισσότερο, στους ανέργους και στους χαμηλοσυνταξιούχους.

Δεν θα μείνουμε αδρανείς και αμέτοχοι.

Θα μπούμε μπροστά και θα επιβάλλουμε να μας σεβαστούν και να μας ακούσουν.

Και στο τέλος, ενωμένοι, θα διαδηλώσουμε όλοι μαζί με ένα σύνθημα: ΠΑΡΑΙΤΗΘΕΙΤΕ – ΤΕΛΕΙΩΣΑΤΕ!!!

ΥΓ. Το τρίμηνο πιάνει Πάσχα. Το φετινό Πάσχα, τα «πρόβατα» θα έχουν ξεσηκωθεί.
Όσοι μας θεωρούσαν πρόβατα, ας ετοιμαστούν να σουβλίσουν αυτούς που τους ακολουθούν ακόμη σαν κότες …



Σοκ προκαλεί στην υπόλοιπη Ευρώπη η είδηση ότι ο ολοκληρωτικός χαρακτήρας του κράτους στη Γερμανία έχει οδηγήσει στο σημείο οι μυστικές υπηρεσίες της χώρας να παρακολουθούν ως «υπόπτους ανατρεπτικής δράσης» 27... βουλευτές (!!!) της Αριστεράς στην ομοσπονδιακή Βουλή της Γερμανίας και 11 ακόμη βουλευτές του ίδιου κόμματος σε τοπικά κοινοβούλια. Ανάμεσα σε αυτούς που παρακολουθεί η σύγχρονη «Γκεστάπο» (η οποία σήμερα ονομάζεται Ομοσπονδιακή Υπηρεσία για την Προστασία του Συντάγματος - B7V) συμπεριλαμβάνονται η πρόεδρος του κόμματος Αριστερά Γκεζίνε Λετς, ο πρόεδρος της κοινοβουλευτικής ομάδας Γκρέγκορ Γκίζι, η αντιπρόεδρος της Βουλής Πέτρα Πάου, μέχρι και ο Στέφεν Μπόχαν που είναι μέλος της κοινοβουλευτικής επιτροπής ελέγχου των... γερμανικών μυστικών υπηρεσιών!!!

Και ενώ στις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες η αποκάλυψη θα προκαλούσε πολιτικό σάλο, άμεση καθαίρεση των επικεφαλής των υπηρεσιών πληροφοριών και ίσως ανατροπή και της κυβέρνησης, στη Γερμανία, με την ολοκληρωτική νοοτροπία που έχει κληροδοτήσει ο ναζισμός, τίποτα από αυτά δεν συνέβη πέρα από το πρώτο: τον πολιτικό θόρυβο.

Εβαλαν φυσικά τις φωνές οι αριστεροί. «Σκάνδαλο» χαρακτήρισε την παρακολούθηση των αριστερών βουλευτών ο Γκίζι. «Επίθεση κατά του συντάγματος» και «δραστικό περιορισμό της κοινοβουλευτικής εργασίας» τη χαρακτήρισε η Λετς.

Πολύ πιο σκληρή ήταν η βουλευτής της Αριστεράς Ούλα Γέλπκε, η οποία δήλωσε ότι «πρέπει επιτέλους να αποκαλυφθεί όλη η αλήθεια για την ανοιχτή και συγκαλυμμένη συνεργασία των ναζιστών τρομοκρατών με τις μυστικές υπηρεσίες».

Ο Γερμανός υπουργός Εσωτερικών Χανς - Πέτερ Φρίντριχ ανήκει στο ακροδεξιό κόμμα της Χριστιανοκοινωνικής Ενωσης (CSU), το οποίο κυβερνά αδιαλείπτως τη Βαυαρία από την πτώση του ναζισμού μέχρι σήμερα. Μιλάμε για ένα κόμμα τόσο ακροδεξιό ώστε έχει μείνει ιστορική η ρήση τού επί δεκαετίες ηγέτη της CSU Γιόχαν Στράους: «Δεξιότερα από μας πρέπει να υπάρχει μόνο ο τοίχος!». Ο Φρίντριχ λοιπόν δεν πάσχει από δημοκρατικές ευαισθησίες. Οχι μόνο υπερασπίστηκε την παρακολούθηση των βουλευτών της Αριστεράς, η οποία φυσικά γίνεται κατ' εντολήν του, αλλά παρακίνησε και άλλους ομοϊδεάτες του στον κυβερνητικό συνασπισμό της Μέρκελ να ταχθούν δημόσια υπέρ των παρακολουθήσεων.

«Η Αριστερά πρέπει να παρακολουθείτε πολύ περισσότερο ακόμη!» δήλωσε ο γενικός γραμματέας της CSU Αλεξάντερ Ντομπρίντ. Ο συνάδελφός του στην CDU, το κόμμα της καγκελαρίου Μέρκελ, Χέρμαν Γκρέχε, έγραψε άρθρο στην εφημερίδα «Χάμπουργκερ Αμπεντμπλατ» με ακόμη σκληρότερες θέσεις. Χαρακτήρισε το κόμμα της Αριστεράς «κίνδυνο για τη δημοκρατία μας» και ισχυρίστηκε ότι «η CDU είναι καθαρό ότι τάσσεται υπέρ της περαιτέρω παρακολούθησης της Αριστεράς και των πολιτικών στελεχών της από την Υπηρεσία Προστασίας του Συντάγματος».

Η αλήθεια είναι ότι υπήρξαν στελέχη όχι μόνο των άλλων κομμάτων της αντιπολίτευσης, αλλά και των κομμάτων του κυβερνητικού συνασπισμού -με εξαίρεση φυσικά τη CSU της Βαυαρίας- που καταδίκασαν τις παρακολουθήσεις των βουλευτών της Αριστεράς.

«Θα ήταν ανυπόφορο αν πραγματικά είναι αλήθεια ότι παρακολουθούνται μέλη της Βουλής επί πολλά χρόνια, μέχρι και η αντιπρόεδρος του κοινοβουλίου» δήλωσε στην εφημερίδα «Ζιντόιτσε Τσάιτουνγκ» η υπουργός Δικαιοσύνης Ζαμπίνε Λόιτχοϊσερ - Σνάρενμπεργκερ, του κόμματος των Ελευθέρων Δημοκρατών.

Ακόμη και ο προερχόμενος από το κόμμα της Μέρκελ (CDU) πρόεδρος της Νομικής Επιτροπής της Βουλής Ζίγκφριντ Κάουντερ συμπαρατάχθηκε με την αντιπολίτευση: «Δεν είναι εν τάξει ο δρόμος διά του οποίου παρακολουθείται η Αριστερά. Εντέλει το κοινοβούλιο ελέγχει το σύνταγμα και όχι η Υπηρεσία Προστασίας Συντάγματος το κοινοβούλιο!» υπογράμμισε.

«Θεωρώ παραλογισμό την παρακολούθηση βουλευτών» διακήρυξε ο αντιπρόεδρος της ομοσπονδιακής Βουλής Βόλφγκανγκ Τίρσε, ο οποίος προέρχεται από τους σοσιαλδημοκράτες.

ΦΑΚΕΛΟΙ - Ογκώδεις τόμοι με χιλιάδες σελίδες

Τερατώδεις διαστάσεις έχουν οι φάκελοι των βουλευτών της Αριστεράς, τους οποίους η Υπηρεσία Προστασίας Συντάγματος παρακολουθεί από το... 1995, όπως αποκάλυψε ο Γερμανός υπουργός Εσωτερικών Φρίντριχ. Οταν μετά από δίκες κατορθώνουν να αποσπάσουν αποφάσεις των δικαστηρίων που τους επιτρέπουν να δουν τους φακέλους τους, μένουν και οι ίδιοι άναυδοι με αυτό που αντικρίζουν. Ο φάκελος π.χ. του αριστερού βουλευτή Βόλφγκανγκ Γκέρκε περιείχε... 5.000 σελίδες!

Η Πέτρα Πάου είχε φάκελο περιεχόμενο σε... τρία χοντρά ντοσιέ με χιλιάδες σελίδες, τις οποίες δεν μέτρησε. «Ριγμένος» ο Γκρέγκορ Γκίζι έχει φάκελο με μόνο 1.000 σελίδες! Και που βλέπουν όμως τους φακέλους συμπέρασμα δεν βγάζουν κανένα γιατί τα δύο τρίτα κάθε κειμένου είναι... μουντζουρωμένα για λόγους ασφαλείας των χαφιέδων!


Ο κλασικός εκβιασμός της δήθεν «πτώχευσης» έχει γίνει και πάλι σημαία στα χέρια των ξένων και της ξενοκίνητης κυβέρνησης του Λ.Παπαδήμου, οι οποίοι «απειλούν» ότι αν δεν γίνουν δεκτά από τους τρεις αρχηγούς των κομμάτων που στηρίζουν την κυβέρνηση και οι οποίοι «διαπραγματεύθηκαν» υποτίθεται (καμία διαπραγμάτευση δεν έγινε, ότι έλεγε η τρόϊκα μέχρι την Κυριακή το ίδιο ισχύει και σήμερα) από τον Λ.Παπαδήμο στην Σύνοδο Κορυφής των Βρυξελλών, ότι η χώρα θα «χρεοκοπήσει» Και δεν θα πληρώσει την δόση του Μαρτίου!

Μα αυτό, υπό την παρούσες συνθήκες είναι ευλογία και το ζητούμενο: Αντί να κάνουν την πτώχευση οι ξένοι με τους δικούς τους επαχθείς όρους, την κάνουμε εμείς (αν έχουμε άξιους πολιτικούς ηγέτες) και είμαστε πολλαπλά κερδισμένοι. Φτάνει πια με αυτόν τον αναίσχυντο εθνικό εκβιασμό στον οποίο υπακούν όλοι οι πολιτικοί-πιόνια στα χέρια των ξένων. Kαι βέβαια τα κράτη δεν πτωχεύουν με την συνήθη έννοια. Και ειδικά "γωνιακά μαγαζιά" από γεωστρατηγικής άποψης όποως είναι η Ελλάδα. Θα πρόκειται περισσότερο για "σπάσιμο των αλυσίδων".

Βέβαια για τους τρεις αρχηγούς δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι θα δεχθούν (παρά το γεγονός ότι την Κυριακή απέρριψαν – κυρίως ο Α.Σαμαράς – όλο το πακέτο της ντροπής) αλλά αυτούς που φοβούνται πλέον είναι οι βουλευτές της ελληνικής Βουλής οι οποίοι πλέον γίνονται δέκτες μιας τρομακτικής πίεσης από τους πολίτες να μην ψηφίσουν και ας γίνει ότι θέλει.

Δηλαδή τι περισσότερο μπορεί να γίνει από αυτό που συμβαίνει σήμερα με το να πηγαίνουν οι εργαζόμενοι του δημοσίου να πληρωθούν και να τους δίνουν 20 ευρώ ή να είναι μόνιμα άνεργοι 1 εκατ. Έλληνες με προοπτική αυτό το ποσοστό μέχρι και να διπλασιαστεί μέσα στα επόμενα δύο χρόνια;

Τι ζητάει η τρόϊκα:

-Για τους μισθούς στον ιδιωτικό τομέα θα αποδεχθούν την όποια συμφωνία των κοινωνικών εταίρων και τη διατήρηση σε ισχύ της Εθνικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας, αλλά ζητούν την κατάργηση όλων των κλαδικών συμβάσεων με αλλαγές στο θεσμικό πλαίσιο που θα ισχυροποιούν τις επιχειρησιακές και ατομικές συμβάσεις εργασίας. Θέμα 13ου και 14ου μισθού δεν υπήρξε ποτέ και αυτό είναι σαφές από όλες τις αναφορές. Όπως δεν υπήρξε ποτέ στα σοβαρά διορισμού επίσημο επιτρόπου, αφού η χώρα ήδη ελέγχεται από τον Χόρστ Ράϊχενμπαχ και τους εκατοντάδες «γκαουλάϊτερ»

-Την κατάργηση 150.000 μόνιμων θέσων στο δημόσιο έως το 2015 και την απόλυση ισάριθμων υπαλλήλων. Επίσης απαιτεί την άμεση εφαρμογή του ενιαίου μισθολογίου και στα Σώματα Ασφαλείας και στις Ενοπλες Δυνάμεις, ενώ ασκεί αυστηρή κριτική στην κυβέρνηση για την καθυστέρηση εφαρμογής του ενιαίου μισθολογίου στον στενό δημόσιο τομέα που είχε ως αποτέλεσμα να μη μειωθούν όσο προβλεπόταν οι δαπάνες μισθοδοσίας το 2011 και να επιβαρυνθεί το έλλειμμα τουλάχιστον κατά 0,2% του ΑΕΠ. Επίσης ζητεί από τα κόμματα να δεσμευτούν ότι με την επόμενη συνταγματική μεταρρύθμιση θα προχωρήσουν στην κατάργηση της μονιμότητας στον δημόσιο τομέα.

-Απολύσεις δεκάδων χιλιάδων εργαζομένων από τους Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης και τους φορείς της Γενικής Κυβέρνησης (Νομικά Πρόσωπα Δημοσίου Δικαίου και διάφορους οργανισμούς) που θεωρούν ότι είναι εστίες κρυφών ελλειμμάτων.

-Η πρακτική ιδιωτικοποίηση των νοσοκομείων. Η τρόικα ζήτησε να μπουν ιδιώτες επιχειρηματίες μέσω διαγωνισμών και στα νέα νοσοκομεία μέσω των (ΣΔΙΤ) στη διοίκηση των νοσοκομείων τουλάχιστον ως προς το ξενοδοχειακό μέρος και να αυξηθεί η συμμετοχή των ασφαλισμένων όχι μόνο στα φάρμακα, αλλά σε όλες τις υπηρεσίες. Ακόμη απαίτησαν να υπογραφούν συμβάσεις δημοσίων νοσοκομείων με ιδιωτικές εταιρείες προκειμένου να αυξηθούν τα έσοδα των μονάδων του ΕΣΥ που έχουν υψηλότατο επίπεδο επιστημονικής κατάρτισης και περίθαλψης, αλλά «τριτοκοσμικό» – όπως το χαρακτήρισαν – μοντέλο διοίκησης και περιβάλλον για εργαζόμενους και ασθενείς. Αυτό σημαίνει ότι πλέον η υγεία περνάει 100% στα χέρια των ιδιωτών!

-Εκχώρηση με ειδικό άρθρο των εσόδων από τα μελλοντικά κοιτάσματα υδρογονανθράκων στους δανειστές με ανοικτό το ποιος θα διαχειρίζεται και θα τιμολογεί τις εξορύξεις!

Όλο αυτό το πακέτο θα έρθει στη Βουλή το αργότερο έως τη Δευτέρα 13 Φεβρουαρίου και θα κληθούν να το ψηφίσουν ή όχι.

Εφόσον το νέο μνημόνιο υπερψηφιστεί, θα ανακοινωθεί η τελική πρόταση για το PSI και σε λίγες ημέρες η ανταλλαγή ομολόγων με νέα και ρευστό θα ολοκληρωθεί με τη βοήθεια των Ευρωπαίων. Και τότε θα ξεκινήσει ο νέος Μεσαίωνας της Ελλάδας και η πραγματική Μεγάλη Φτώχεια.

Αν το νέο μνημόνιο καταψηφιστεί, πάμε κατ’ευθείαν σε εκλογές με μια τελευταία ευκαιρία στον ελληνικό λαό να αναλάβει τις τύχες τους. Να πάρει το μέλλον στα χέρια του και να μην το αφήσει στην κυβέρνηση των ξένων. Τότε η ξενοκίνητη και δοτή κυβέρνηση Παπαδήμου χάνει τη δεδηλωμένη και ο Παπαδήμος οφείλει να ζητήσει από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας την προκήρυξη εκλογών εντός 20 ημερών.

Στις 28 Οκτωβρίου 1940, ένας μεγάλος Έλληνας (καιρός είναι πλέον να μιλάμε την γλώσσα της αλήθειας και όχι του δήθεν politically correct), o Ιωάννης Μεταξάς, είπε "ΟΧΙ" αν και ήξερε ότι αυτό το "ΟΧΙ" σήμαινε άφθονο αίμα, αβάσταχτο πόνο και πιθανόν τον φυσική του εξόντωση αν νικούσαν οι κατακτητές. Έστω και αν δεν είχε εκλεγεί μέσα από δημοκρατικές διαδικασίες, αλλά με τον συνήθη τρόπο των στρατιωτικών κινημάτων της εποχής

Και οι Έλληνες τον στήριξαν πανηγύριζαν όταν είπε το "ΟΧΙ". Εδώ λοιπόν πρέπει και ο λαός να βοηθήσει και να ξεχυθεί στους δρόμους την ημέρα της ψηφοφορίας στη Βουλή. Διαφορετικά ότι και να συμβεί υπεύθυνοι θα είναι και οι ίδιοι οι πολίτες.

Οι διάδοχοι του Ι. Μεταξά, το μόνο που έχουν να διαχειριστούν είναι μια άρνηση στην οικονομική υποδούλωση της χώρας ή καλύτερα στην μόνιμη υποδούλωσή της και το σπάσιμο των αλυσίδων που μας έχουν τυλίξει ήδη.

Όχι για να επανέλθει η δικτατορία των συνδικαλιστών και των κρατικοδίαιτων. Με αυτούς τελειώσαμε. Αλλά είναι θέμα τιμής. Τιμής κα αξιοπρέπειας.

Θα πουν "ΝΑΙ";



  • Martin Wolf
Οι οικονομικοί ρυθμιστές είναι πιο αισιόδοξοι απ’ όσο δυο μήνες πριν. Ο βασικός λόγος είναι η πεποίθηση ότι η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, υπό την αποφασιστική καθοδήγηση του κ. Mario Draghi, έχει αναιρέσει τον κίνδυνο δημοσιονομικής «ανακοπής» στην ευρωζώνη. Όπως άκουσα από τον κεντρικό τραπεζίτη του Καναδά στο World Economic Forum του Νταβός, «Δεν θα γίνει γεγονός τύπου Lehman στην Ευρώπη. Κι αυτό είναι το σημαντικό».

Σημαίνει αυτό ότι η κρίση στην ευρωζώνη έληξε; Καθόλου. Η ΕΚΤ έσωσε την ευρωζώνη από καρδιακή προσβολή. Αλλά τα μέλη της θα μείνουν για πολύ καιρό στην ανάρρωση, την οποία θα δυσκολεύει η επιμονή ότι η δημοσιονομική ασιτία είναι το σωστό φάρμακο για τον εξασθενημένο ασθενή(…)

Η ΕΚΤ πράγματι κατάφερε να μειώσει τον κίνδυνο άμεσης κατάρρευσης του τραπεζικού συστήματος. Όμως η απαίτηση των καλά πληροφορημένων εξωτερικών παρατηρητών είναι να υπάρξουν ισχυρότερα οχυρωματικά έργα κατά της πιθανότητας κατάρρευσης της Ελλάδας, λόγου χάρη, που μπορεί να περιλαμβάνει έξοδο από την ευρωζώνη. Η επικεφαλής του ΔΝΤ κα Christine Lagarde, κατέστησε αυτή την απαίτηση απαραίτητη προϋπόθεση, μαζί με την δυνατότερη ανάπτυξη και την βαθύτερη ενοποίηση.

Αυτό που ζητούν να δουν οι παρατηρητές, είναι μια δέσμευση ότι οι ευάλωτες χώρες της ευρωζώνης θα έχουν τον χρόνο και την αγωγή που χρειάζεται για να ανακάμψουν. Φυσικά θέλουν επίσης να δουν δέσμευση πόρων από την ευρωζώνη, που θα επιδείξει την αποφασιστικότητα στην εξασφάλιση του αποτελέσματος. Μόνο τότε θα είχε νόημα να κάνει την συνεισφορά του το ΔΝΤ. Γιατί, πράγματι, να ζητείται από μια φτωχή χώρα όπως η Κίνα, να συνεισφέρει στην διάσωση μιας ευρωζώνης που δεν έχει διάθεση να θεραπευθεί;
Δυστυχώς, το πρόβλημα δεν είναι μόνο ζήτημα θέλησης. Είναι και ζήτημα εσφαλμένης διάγνωσης. Είναι ένα πρόβλημα που η ΕΚΤ δεν μπορεί να διορθώσει. Η Γερμανία, ως πιστώτρια χώρα αντιτίθεται στην «μεταφορά πόρων» και επιμένει ότι τα πάντα είναι η δημοσιονομική πειθαρχία. Εχει δίκιο για το πρώτο και λάθος για το δεύτερο.

Μια μακροχρόνια μεταφορά πόρων προς μη ανταγωνιστικά μέλη θα ήταν καταστροφή, ταΐζοντας τους παραλήπτες και χρεοκοπώντας τους δότες. Όμως η δημοσιονομική πειθαρχία δεν είναι το παν. Όπως δεν ήταν η κύρια αιτία για την κατάρρευση, παρά ήταν το ανεύθυνος δανεισμός και ιδιωτική χρηματοδότηση χωρίς εξασφαλίσεις. Οπότε η δημοσιονομική πειθαρχία δεν είναι θεραπεία. Αυτή η προσπάθεια τιμωρίας όπως η καταστροφική λιτότητα του Heinrich Brüning, Γερμανού καγκελάριου το 1930-1932, είναι τρομαχτική.

Η προοπτική που οραματίζεται το δημοσιονομικό σύμφωνο, δεν έχει λάβει υπόψη τη σχέση εξάρτησης ανάμεσα στην παραγωγή του ενός μέλους και την ζήτηση από τα άλλα. Αν η Ιταλία και η Ισπανία πρέπει να γίνουν πιο ανταγωνιστικές εντός της ευρωζώνης, η Γερμανία και η Ολλανδία πρέπει να γίνουν λιγότερο.

Είναι αδύνατον για μια χώρα μόνη της να γιατρευτεί χωρίς να προκαλέσει μεταβολές αλλού. Η δημοσιονομική αυστηροποίηση πρέπει να είναι επιλεκτική. Πιο σημαντικό ακόμη είναι το γεγονός ότι μια ένδειξη πως η διαδικασία προσαρμογής δουλεύει –κάνοντας έτσι μη απαραίτητες τις δημοσιονομικές μεταβιβάσεις που σιχαίνεται η Γερμανία- θα ήταν πιο εύρωστη ζήτηση στην καρδιά της ευρωζώνης, με πληθωρισμό αρκετά πάνω από τον μέσο όρο της ευρωζώνης, όπως είχε συμβεί πριν την κρίση.

Η πιο αισιόδοξη άποψη που άκουσα για την ευρωζώνη στο Νταβός, αφορούσε τα πολύ χειρότερα αποτελέσματα μιας διάλυσης. Όμως οι απελπισμένοι άνθρωποι κάνουν απελπισμένες κινήσεις. Τα μέλη χρειάζονται τώρα τον χρόνο και την ευκαιρία να προσαρμοστούν. Τα ισχυρότερα οχυρά θα τους δώσουν χρόνο, αλλά μόνο οι αλλαγές στην ανταγωνιστικότητα θα τους δώσουν την ευκαιρία. Χωρίς αυτά τα δύο, η κρίση σίγουρα θα επιστρέψει.

ΠΗΓΗ: FT.com



Την ίδια στιγμή που οι γελοίοι του ΔΝΤ ζητούν "διαρθρωτικές αλλαγές" για να αποσαθρώσουν την κοινωνία, ο πρόεδρος της Ρωσίας συγκρούεται με τους συνεταίρους του τρόμου αφού πρώτα ρήμαξε τους ντόπιους ολιγάρχες – συνεργάτες του ΔΝΤ.

Έτσι, σύμφωνα με αποκλειστικές πληροφορίες του Sibilla, εξέδωσε ένταλμα σύλληψης κατά του George Soros, στενού συνεργάτη του Γιώργου Παπανδρέου, του Στρως Καν κλπ.

Σύμφωνα με πληροφορίες που δημοσιεύονται στα ιταλικά ΜΜΕ ο πρωθυπουργός της Ρωσίας Vladimir Putin εξέδωσε Διεθνές Ένταλμα Σύλληψης εναντίον του «Τρομοκράτη Χρηματιστή George Soros»!

Πανικός στο διεθνές χρηματοπιστωτικό σύστημα!

Αναλυτικά εδώ: Putin dichiara guerra a George Soros & Co. (Ο Πούτιν κηρύσσει πόλεμο στον George Soros & σια)

Διαβάστε πως είχε απαντήσει ο Πούτιν στο ΔΝΤ όταν ζητούσαν συνέχιση των "Μεταρρυθμίσεων" και των "διαρθρωτικών αλλαγών" την ώρα που ο λαός του λιμοκτονούσε μετά την ηγεσία του Ρώσου Παπανδρέου, του Γιέλτσιν εδώ.


Σίγουρα αυτή η γερμανική προκλητική πρόταση γιά τοποθέτηση Επιτρόπου στή χώρα μας πολύ μέ ενόχλησε,καθώς οί μνήμες από την τετράχρονη βίαιη χιτλερική κατοχή δέν έχουν ξεθωριάσει,ακόμη καί οί νέες γενιές γνωρίζουν.

Η ποδοπατημένη εθνική μας περηφάνια –Έλληνες βέβαια πρώτοι τήν ποδοπάτησαν,έτσι γιά νά μή ξεχνιόμαστε- εξανίσταται.Γκαουλάιτερ θά μάς στείλουν, ήταν η πρώτη μου αντίδραση.

Κι όμως, κατόπιν ωριμότερης σκέψης καί αρκετών συζητήσεων μέ πολύ κόσμο, εισπράττω μιά άλλη εικόνα,πού δείχνει τόν έντονο προβληματισμό τών πολιτών,καθώς και μιά μεγάλη ωριμότητα πού έχουν αποκτήσει από τήν εθνική περιπέτεια μας.

Πολλοί είναι αυτοί πού μού θύμισαν αυτό πού εδώ κι αρκετά χρόνια λεγόταν.Δέν μάς στέλνουν οί Βρυξέλλες έναν άνθρωπο νά κάνει κουμάντο καί νά μάς γλιτώσει από τά λαμόγια…Σκληρό στό άκουσμα του, αλλά πραγματικό.

Βλέποντας λοιπόν τήν κατάντια μας καί τίς συνεχείς χωρίς αντίκρυσμα μέχρι στιγμής θυσίες μας,γιατί νά μήν πούμε ότι ένας ξένος μπορεί νά μάς κυβερνήσει εντιμώτερα καί νά μάς γλιτώσει από τούς πολιτικούς πού μάς οδήγησαν στήν καταστροφή.Από πολιτικούς πού όλα αυτά τά χρόνια μας φτώχαιναν καί οικονομικά καί ηθικά,ενώ αυτοί πλούτιζαν.

Η χώρα βρίσκεται στά πρόθυρα εθνικής συμφοράς,μεγαλύτερης κι από αυτήν τού 1922,καί τα κόμματα,πού χρωστάνε καί τής… Μιχαλούς,συζητούν στη Βουλή πώς θά συνεχισθεί η χρηματοδότηση τους από τόν κρατικό κορβανά!

Κι εμείς, συνεχίζουμε νά πληρώνουμε τίς έκτακτες εισφορές αλληλεγγύης,τήν αυξημένη φορολογία,τά υπέρογκα τέλη κυκλοφορίας,τά καύσιμα πού μάς ζεματάνε,τό ΦΠΑ 23% πού μάς γδέρνει παντού καί τά χαράτσια στή ΔΕΗ μέ τήν απειλή διακοπής τού ρεύματος.Μάς έχουν δημεύσει τά σπίτια μας καί μάς υποχρεώνουν,στήν κυριολεξία, να πληρώνουμε υπέρμετρο νοίκι γιά νά ζούμε σ’ αυτά.

Πόσο θά τούς αντέξουμε ακόμη;



Η αμερικανική κυβέρνηση έχει καταντήσει μια καρικατούρα υποκρισίας. Προχθές, ο πρώην γερουσιαστής και νυν επικεφαλής του Πενταγώνου Leon Panetta τόνισε ότι η Αμερική στέλνει μια πανίσχυρη ναυτική δύναμη στον Περσικό Κόλπο, για να πειστούν οι Ιρανοί να συνδιαλλαγούν διπλωματικά. Ρωτώ: Αν χρειάζονται 11 αεροπλανοφόρα για να πειστούν οι Ιρανοί, πόσα θα χρειαστούν για να πειστούν οι Ρώσοι, ή οι Κινέζοι;

Πάντως, το ζήτημα είναι ότι οι Ιρανοί πράγματι προσπαθούν να κινηθούν μέσω της διπλωματίας. Η απάντηση όμως της Ουάσιγκτον είναι οι στρατιωτικές απειλές, οι αβάσιμες κατηγορίες, και το εμπάργκο. Οι κατηγορίες που εξαπολύει η Αμερική είναι οι ίδιες με αυτές του Ισραήλ, και έρχονται σε αντίθεση με τα ευρήματα τόσο των αμερικανικών υπηρεσιών πληροφοριών, όσο και της Διεθνούς Υπηρεσίας Ατομικής Ενέργειας.

Γιατί όμως δεν ανταποκρίνεται η Αμερική με κάποιον πολιτισμένο τρόπο, ή μέσω διπλωματίας; Ποια από τις δυο χώρες συνιστά πραγματική απειλή για την παγκόσμια ειρήνη;

Στην Αμερική, το FBI κάνει επιδρομές σε σπίτια ακτιβιστών, και διώκει ποινικά όσους διαμαρτύρονται για τους διάφορους πολέμους. Το υπουργείο Εσωτερικής Ασφάλειας επιτίθεται εναντίον ειρηνικών διαδηλωτών του κινήματος Occupy Wall Street. Η Ουάσιγκτον χαλκεύει κατηγορίες εναντίον του στρατιώτη Bradley Manning, του Julian Assange, και του Tarek Mehanna, που παραβιάζουν το αμερικανικό σύνταγμα, ταυτίζοντας την ελευθερία του λόγου με την τρομοκρατία και την κατασκοπεία. Ο δήμαρχος του Σικάγο και πρώην επιτελάρχης του Λευκού Οίκου Rahm Israel Emanuel, ψηφίζει νόμο που θα απαγορεύει τις δημόσιες διαμαρτυρίες στην πόλη του.

Και άλλα πολλά....

Και εν μέσω όλων αυτών, η Αμερικανίδα υπουργός Εξωτερικών, όπως και πολλοί άλλοι υποκριτές, κατηγορούν την Ρωσία και την Κίνα ότι καταπνίγουν την διαφωνία.

Αυτή η εξώφθαλμη αμερικανική υποκρισία αγνοείται από τα ΜΜΕ, αλλά και από τους Ρεπουμπλικάνους υποψήφιους για την προεδρία. Η δε διεφθαρμένη κυβέρνηση Ομπάμα, κάνει τα στραβά μάτια, όταν τραμπούκοι αστυνομικοί ασκούν βία εναντίον των πολιτών, που πληρώνουν τους μισθούς τους.

Όμως, εκεί που η Αμερική επιδεικνύει την μεγαλύτερη υποκρισία, είναι ο τομέας των εγκλημάτων πολέμου. Οι υποκριτές των ΗΠΑ συνεχώς συλλαμβάνουν αρχηγούς αδύναμων κρατών, οι χώρες των οποίων πλήττονται από εμφύλιες συρράξεις, και τους παραπέμπουν να δικαστούν ως εγκληματίες πολέμου. Την ίδια ώρα που η Αμερική δολοφονεί αθώα γυναικόπαιδα σε έξι τουλάχιστον διαφορετικά μέτωπα, χαρακτηρίζοντας τις απώλειες αυτές ως παράπλευρες.

Στις 23/1/12, δημοσιεύτηκε ότι ο Ισπανός δικαστής Pablo Rafael Ruz Gutierrez ξεκίνησε έρευνα για τους βασανισμούς στις φυλακές του Guantanamo. Μια ημέρα πριν, οι βρετανικές αρχές ξεκίνησαν έρευνες σχετικά με τις «εκδόσεις» κρατουμένων από πλευράς της CIA, με σκοπό τα βασανιστήρια. Μπορεί η κυβέρνηση Ομπάμα να μην ενδιαφέρεται, αλλά κάποια άλλα κράτη προσπαθούν να ερευνήσουν τα εγκλήματα του Μπους, που εμπίπτουν στο διεθνές δίκαιο.

Δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία, ότι οι Bush/Cheney/Obama έκαναν το αμερικανικό σύνταγμα κουρελόχαρτο, όπως και το διεθνές δίκαιο. Η Ουάσιγκτον όμως εφαρμόζει το ότι «η ισχύς αποτελεί δίκαιο». Και δυστυχώς, καμιά χώρα δεν μπορεί να στείλει στρατό στις ΗΠΑ για να συλλάβει και να παραπέμψει αρμοδίως τους εγκληματίες πολέμου.

Το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης αποτελεί σκηνικό για τις δίκες μαϊμού της Ουάσιγκτον. Καμιά ξένη κυβέρνηση δεν θα πληρώσει στη Ουάσιγκτον εκατοντάδες εκατομμύρια δολάρια για να της παραδώσει τους Bush, Cheney, Obama, και τα τσιράκια τους, όπως έκανε η ίδια όταν αγόρασε τον Milosevic από την Σερβία, έτσι ώστε να δημιουργήσει εντυπώσεις σε σχέση με τα αμερικανικά εγκλήματα πολέμου εναντίον της χώρας του.

Καμιά κυβέρνηση δεν είναι τέλεια, αφού όλες απαρτίζονται από ανθρώπους. Ειδικά από ανθρώπους που τους ελκύει η δύναμη και το χρήμα. Στην περίπτωση όμως της Αμερικής, εδώ και αρκετά χρόνια, η κυβέρνηση βρίσκεται σε συνεχή κατήφορο. Φτάσαμε σε σημείο, που τίποτα από όσα λένε οι ηγέτες μας δεν μπορεί να γίνει πιστευτό. Ούτε σε σχέση με την ανεργία, ούτε σε σχέση με τον πληθωρισμό, ούτε με το ΑΕΠ, την ανάπτυξη, τους πολέμους, την αστυνομοκρατία, κλπ.

Εδώ και δέκα χρόνια η Αμερική βρίσκεται σε πόλεμο, την ίδια ώρα που εκατομμύρια πολίτες της χάνουν τις δουλειές και τα σπίτια τους. Ο πόλεμος και η παραπαίουσα οικονομία έχουν εκτοξεύσει στα ύψη το δημόσιο χρέος, ενώ η επικείμενη χρεοκοπία μας αποδίδεται στην κοινωνική και υγειονομική δημόσια ασφάλιση.

Και οι πόλεμοι συνεχίζονται. Στις 23/1, τα τσιράκια των ΗΠΑ, οι χώρες της ΕΕ, έπαιξαν το παιχνίδι της Αμερικής, επιβάλλοντας εμπάργκο στο πετρέλαιο του Ιράν, παρά τις εκκλήσεις της Ελλάδας, μέλους της ΕΕ, η οποία αντιμετωπίζει την καταστροφή εξαιτίας των υψηλών τιμών που θα επιφέρει στις εισαγωγές πετρελαίου της το εν λόγω εμπάργκο. Το εμπάργκο αυτό είναι μια καταστροφική πράξη. Αν το αμερικανικό ναυτικό προσπαθήσει να εμποδίσει τα δεξαμενόπλοια που μεταφέρουν το πετρέλαιο του Ιράν, θα ξεσπάσει πόλεμος. Ένα εμπάργκο μπορεί πολύ εύκολα να μετατραπεί σε ναυτικό αποκλεισμό, κάτι που σηματοδοτεί πράξη πολέμου.

Όλοι θυμόμαστε πως η κήρυξη ζώνης απαγόρευσης πτήσεων πάνω από την Λιβύη μετατράπηκε πολύ σύντομα σε κανονική επίθεση της Δύσης εναντίον του καθεστώτος αλλά, και του λαού της χώρας.

Όσο πιο πολύ «άνομες» γίνονται οι δημοκρατίες της Δύσης, τόσο πέφτει από πάνω τους η μάσκα της νομιμότητας, και τόσο απομακρύνεται η επίφαση της ηθικής, μέσα από την οποία καλύπτουν τις ιμπεριαλιστικές, και ηγεμονικές τους διαθέσεις.

Με το Ιράν περικυκλωμένο, και με δυο αμερικανικούς στόλους στην περιοχή του Περσικού Κόλπου, ο πόλεμος μοιάζει πλέον αναπόφευκτος. Οι ειδικοί μας λένε πως μια αμερικανική και Νατοϊκή επίθεση εναντίον του Ιράν, θα διακόψει την ομαλή ροή του πετρελαίου, που έχει ανάγκη ο κόσμος.

Η τρέλα της Αμερικής για παγκόσμια ηγεμονία συμπαρασύρει και την ΕΕ. Δυο οντότητες που δεν διστάζουν να ρισκάρουν τις ταλαιπωρημένες οικονομίες τους, με κίνδυνο αλματώδους αύξησης του κόστους της ενέργειας, προκειμένου να πετύχουν τον σκοπό τους.

Πόλεμος λοιπόν στο εξωτερικό, και λιτότητα στο εσωτερικό, είναι η νέα συνταγή που επιβάλλεται πλέον στις «δημοκρατίες» της Δύσης!

* ΠΗΓΗ: "Foreign Policy Journal"