Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

15 Σεπ 2014

Του Σταύρου Μονεμβασιώτη 

Ένα παρασκήνιο σκληρών διαπραγματεύσεων και μυστικών συναντήσεων βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη αυτήν την περίοδο, στη «σκιά» της επικείμενης αξιολόγησης της ελληνικής οικονομίας από την τρόικα, αλλά και της δύσκολης συζήτησης για την ελάφρυνση του ελληνικού χρέους. Στελέχη του ΔΝΤ από τη μια πλευρά και ευρωπαίοι αξιωματούχοι από την άλλη, προσπαθούν να καταλήξουν στο τι θα γίνει με την περίπτωση της Ελλάδας, μετά το τέλος του 2014, οπότε το βάρος όλο πέφτει αποκλειστικά στο ΔΝΤ. 
Το ερώτημα που προσπαθούν να απαντήσουν φλέγον και για την Αθήνα και για τις Βρυξέλλες: Μένει ή φεύγει το ΔΝΤ;

Ενώ στην Ελλάδα τη συζήτηση μονοπωλούν οι φοροελεφαρύνσεις και η προσπάθεια της κυβέρνησης να πείσει την τρόικα να «χαλαρώσει» το pressing σε μισθωτούς, συνταξιούχους και ελεύθερους επαγγελματίες, σε διεθνές επίπεδο αναπτύσσεται μια «υπόγεια» οικονομική διπλωματία και ένα «μπρα ντε φερ» μεταξύ Ευρωπαϊκής Ένωσης και ΔΝΤ. Δεν ήταν λίγοι, μάλιστα, εκείνοι που σχολίασαν την προσπάθεια της Ευρώπης να «πάρει κεφάλι» στη συζήτηση για την Ελλάδα, επισημαίνοντας τις δημόσιες τοποθετήσεις του εκπροσώπου της Κομισιόν κατά τις πρόσφατες άτυπες, προπαρασκευαστικές διαπραγματεύσεις στο Παρίσι.

Σύμφωνα με πληροφορίες της «Het Podium» ένα από τα σενάρια που συζητείται στο παρασκήνιο προβλέπει μια διπλή λύση: Ελάφρυνση χρέους με επιμήκυνση του χρόνου αποπληρωμής και μείωση των επιτοκίων από τη μια πλευρά, και εξαγορά. από τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας (ESM) των δανείων που έχει χορηγήσει στην Ελλάδα το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, προκειμένου να απεμπλακεί από την υπόθεση της Ελλάδας η οποία πλέον θα παραμείνει αποκλειστικά ευρωπαϊκή υπόθεση. Κοινοτικές πηγές αναφέρουν ότι «το σενάριο αυτό αντιμετωπίζεται θετικά από την πλευρά του κ.Σόιμπλε, αλλά και από την πλευρά του κ.Ρέγκλινγκ», κάνοντας σαφές ότι Γερμανία και ΕΜΣ βρίσκονται σε κοινή γραμμή πλεύσης σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο.

Η ριζοσπαστική αυτή η λύση μπήκε στο τραπέζι μετά την επιμονή του ΔΝΤ να εγγυηθεί η Ευρωζώνη τη χρηματοδότηση της Ελλάδας ως προϋπόθεση για να συνεχιστούν ο πληρωμές από το Ταμείο και μετά τις πιέσεις που ασκεί για ένα νέο «κούρεμα» του ελληνικού χρέους, κάτι που μπορεί να ακούγεται ευχάριστα στην Αθήνα, δεν ακούγεται καθόλου ευχάριστα όμως στην Ευρώπη, που τάσσεται περισσότερο υπέρ μιας ήπιας λύσης με επιμήκυνση των δανείων και μείωση των επιτοκίων.

Η αποχώρηση του ΔΝΤ από το ελληνικό πρόγραμμα θα μπορούσε να μεταφραστεί ως μια νίκη της Ευρώπης, η οποία θα αναλάμβανε πλέον μόνη, τα του οίκου της. Παράλληλα, θα ενισχυόταν ο ρόλος του  ΕΜΣ ο οποίος υπό την καθοδήγηση του κ.Ρέγκλινγκ θα μπορούσε να μετατραπεί σε ένα νέο. Ευρωπαϊκό Νομισματικό Ταμείο, με στόχο τη στήριξη κρατών μελών της ΕΕ που θα βρεθούν μελλοντικά σε αντίστοιχο «κίνδυνο». Θετικά στη συζήτηση αυτή λειτουργεί και η πρόθεση της Ιρλανδίας να βγει στις αγορές και να αναχρηματοδοτήσει δάνεια που της έχει χορηγήσει το ΔΝΤ και μάλιστα με χαμηλότερο επιτόκιο.

Το «λάθος» της Γερμανίας
Η τελική απόφαση δεν θα είναι εύκολο να ληφθεί πριν τις αρχές του ερχόμενου έτους και ο ρόλος της Γερμανίας θα είναι καταλυτικός. Όπως αναφέρουν οι ίδιες κοινοτικές πηγές η Γερμανία ήταν αυτή που είχε ζητήσει επίμονα τη συμμετοχή του ΔΝΤ στην επίλυση του ελληνικού προγράμματος, μια ενέργεια που από κάποιους χαρακτηρίστηκε γερμανικό «λάθος», αφού έβαλε το ΔΝΤ για τα καλά στα ευρωπαϊκά πράγματα, δίνοντας του τη δυνατότητα ακόμη να ασκεί βέτο επηρεάζοντας τις αποφάσεις ευρωπαϊκών μηχανισμών όπως είναι το Eurogroup. Το μέγεθος του «λάθους» είναι δύσκολο να προσμετρηθεί αν υπολογίσει κανείς ότι με την αρχική Γερμανική στάση άνοιξε ο δρόμος σε χώρες όπως οι ΗΠΑ, η Ρωσία, η Κίνα και η Βραζιλία να έχουν λόγο για όσα συμβαίνουν στην Ευρώπη και μάλιστα με την κρίση στην Ουκρανία να βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη.

«Θα κερδίσουμε το στοίχημα.»
Την ίδια ώρα, προσκλητήριο σε ξένους επενδυτές να εμπιστευτούν την Ελλάδα και να τοποθετήσουν κεφάλαια στην ελληνική αγορά, απηύθυνε ο υπουργός Οικονομικών Γκίκας Χαρδούβελης μιλώντας στο CNBC.  «Η οικονομία έχει σταθεροποιηθεί έπειτα από μια μακρά περίοδο ύφεσης έξι χρόνων, οι επενδυτές βλέπουν πως το στοίχημα θα κερδηθεί», σημείωσε ο Έλληνας υπουργός Οικονομικών για να συμπληρώσει: «Η Ελλάδα χρειάζεται χρήματα από το εξωτερικό και ένας τρόπος να το πετύχεις είναι οι ιδιωτικοποιήσεις. Υπάρχει μεγάλο ενδιαφέρον για τα ελληνικά λιμάνια, υπάρχει ενδιαφέρον από πολλούς επενδυτές. Αυτό συμβαίνει γιατί οι επενδυτές βλέπουν τις προοπτικές ανάπτυξης».

Αναφερόμενος στο πρόγραμμα προσαρμογής της ελληνικής οικονομίας ο κ.Χαρδούβελης δήλωσε ότι το «πρόγραμμα είχε κάποια πλεονεκτήματα, οι δανειστές υποχρέωσαν τη χώρα να κάνει κάποιες δομικές μεταρρυθμίσεις, για δύο-τρία χρόνια είμαστε πρώτοι στη λίστα του ΟΑΣΕ για τις μεταρρυθμίσεις. Για εμένα οι μεταρρυθμίσεις πρέπει να είναι προσεκτικές και ο πληθυσμός να έχει την ιδιοκτησία τους. Για να συμβεί αυτό πρέπει ο κόσμος να δει λεφτά στην τσέπη του. Πρέπει να συνδέσει  τις μεταρρυθμίσεις με τα πλεονεκτήματα της επικείμενης οικονομικής επέκτασης».

Όσον αφορά στην πίεση που υπέστησαν οι Έλληνες πολίτες όλα αυτά τα χρόνια της σκληρής προσαρμογής ο κ.Χαρδούβελης σημείωσε: «Ειλικρινά οι Έλληνες ωρίμασαν ως άτομα. Συνέδεσαν τις δημόσιες δαπάνες για συντάξεις και άλλες παροχές με τη φορολογία τους. Πλέον ξέρουν πως αυτοί πρέπει να πληρώνουν για τις κρατικές δαπάνες. Αυτό είναι ένα δείγμα μεγάλης ωριμότητας για έναν πληθυσμό που υποφέρει.

Επενδυτές, στη σειρά
Την ίδια ώρα ιδιαίτερη αίσθηση προκαλεί το ενδιαφέρον που εκδηλώνεται για την ελληνική οικονομία από ξένους επενδυτές, στο πλαίσιο του 9ο Ετήσιου Roadshow που διοργανώνει το Χρηματιστήριο Αθηνών στο Λονδίνο, από τις 17 έως τις 19 Σεπτεμβρίου.

Οι εκπρόσωποι των ελληνικών εισηγμένων επιχειρήσεων έχουν κλείσει πάνω από. 1000 ραντεβού (!) με κορυφαία funds του εξωτερικού, που εστιάζουν το στόχαστρο τους στις μετοχές των τραπεζών και στον ΟΠΑΠ.

Αξίζει να σημειωθεί ότι στο Λονδίνο θα βρεθούν  περισσότεροι από 160 fund managers από τουλάχιστον 100 ξένες εταιρείες. Ανάμεσα τους: JP Morgan, Capital York, Marathon, Centaurus, East Capital, Wellington, Hermitage Capital, Orange Capital, Millenium, Argonaut, Spinnaker Capital, Stone Lion Capital, UBS, Perry Capital, Renaissance AM.

Το «στίγμα» της κυβερνητικής πολιτικής στον τομέα των επενδύσεων θα δώσουν ομιλίες τους προς τα ξένα funds ο υπουργός Οικονομικών Γκίκας Χαρδούβελης, ο υφυπουργάς Ανάπτυξης Νότη Μηταράκη και ο πρόεδρος της Ελληνικής Ενωσης Τραπεζών, Γιώργος Ζανιάς.

Η «τσέπη» του Έλληνα
Ενόψει της άφιξης της τρόικα στην Αθήνα, την ερχόμενη εβδομάδα, στο ελληνικό προσκήνιο παραμένει το θέμα των σταδιακών μειώσεων των φόρων, που η κυβέρνηση θα προσπαθήσει να περάσει στο προσχέδιο του προϋπολογισμού που θα καταθέσει στη Βουλή στις 6 Οκτωβρίου.

·        Μετά το «όχι» της τρόικα στην κατάργηση ή στο κούρεμα κατά 50% της Ειδικής Εισφοράς Αλληλεγγύης, η κυβέρνηση εξετάζει τώρα τη μείωση της κατά 30%, σε συνδυασμό με την αύξηση του εισοδηματικού ορίου πάνω από το οποίο επιβάλλεται (σήμερα είναι τα 12.000€).
·        Μελετάται επίσης η μείωση του Τέλους επιτηδεύματος, από 650€ σε 500€.
·        Η μείωση των φορολογικών συντελεστών για μισθωτούς και συνταξιούχους, σταδιακά από το 2015. (π.χ. Μείωση του ανώτατου συντελεστή από 42% σε 32%).
·        Η σταδιακή μείωση των φορολογικών συντελεστών για επιχειρήσεις, αρχικά στο 20% και στη συνέχεια στο 15%. (από 26% και 33% σήμερα).
·        Η σταδιακή μείωση, μέχρι την πλήρη κατάργηση των τεκμηρίων διαβίωσης.
·        Η μείωση του ΕΦΚ στο πετρέλαιο θέρμανσης από φέτος τον Οκτώβριο.
·        Η αύξηση των δόσεων για ληξιπρόθεσμα χρέη προς το Δημόσιο σε 72 δόσεις ή 100 δόσεις.

Πηγή HetPodium


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


 

Γράφει ο Θεόδωρος Κουτρούκης
Πανεπιστημιακός


Μου συστήθηκαν ως Γιάννης, Βαγγελιώ, Ανδρέας και Ρίτσα. Τους συνάντησα σε ένα υπνωτήριο αστέγων ένα βράδυ της άνοιξης. Είχαν μόλις τελειώσει το λιτό δείπνο τους και είχαν κουρνιάσει στο μικρό καθιστικό. Απολυμένος εκπαιδευτικός από τα ΤΕΙ ο Γιάννης, χτυπήθηκε από τις περικοπές των συμβασιούχων στην τριτοβάθμια εκπαίδευση. Ακολούθησε ένα άσχημο διαζύγιο, ενώ τα χρέη στο δημόσιο ταμείο που κληρονόμησε από τον πατέρα του αποδείχτηκαν μη διαχειρίσιμα. Φιλόδοξη ηθοποιός σε τοπικά θεατρικά σχήματα η Βαγγελιώ είδε την κρίση να περιορίζει δραστικά το φιλοθεάμον κοινό και να σβήνει τα φώτα της ράμπας για εκείνη, ενώ τα χρέη της στο ΤΕΒΕ φούντωναν. Στέλεχος εξαγωγών σε μια βιοτεχνία ενδυμάτων ο Ανδρέας είδε την εταιρία του να μεταφέρεται στη Βουλγαρία, χωρίς καν να του προτείνει να την ακολουθήσει, ενώ τα ένδοξά διακοποδάνειά τον στραγγάλιζαν. Μαγείρισσα σε ένα μικρό εστιατόριο η Ρίτσα, είδε τις εστίες της μαγειρικής κουζίνας της να παγώνουν λόγω της πτώσης του τζίρου, ενώ ο άντρας της προσπάθησε με τραγικές συνέπειες να βρει λύση για το στεγαστικό δάνειο στο τζόγο.

Όλοι τους βιοπαλαιστές της ελληνικής belle epoque που πλέον μετατέθηκαν σε άλλη κοινωνική συνομοταξία: απολυμένοι, νεόπτωχοι, δανειόπληκτοι, νέοι άστεγοι. Ήταν όλοι εκεί στον καινούριο τους μικρόκοσμο. Βίωναν ένα σύγχρονο καθαρτήριο με άδειο βλέμμα, παγωμένο χαμόγελο και μια παραίτηση στην ανάσα.

Μοναδικά τους υπάρχοντα μια βαλίτσα με μερικές αλλαξιές κι ένα σακ βουαγιάζ με μερικά σουβενίρ της οικονομικής κρίσης. Ένα βιβλιάριο ασθενείας που έληξε, μια δεσμίδα με απλήρωτους λογαριασμούς, ειδοποιήσεις από την Εφορία κι ένα κινητό τηλέφωνο που ανοίγει μόνο το βράδυ. Όταν τα τηλεφωνικά κέντρα των εισπρακτικών εταιριών κατεβάζουν πια τους διακόπτες των λευκών φωτιστικών κι απομένει μόνο η ηχώ από τις απειλές προς τους ασυνεπείς δανειολήπτες να στοιχειώνει το χώρο.

Για λίγη ώρα ακόμη, μέχρι τα μεσάνυχτα, ο Γιάννης, η Βαγγελιώ, ο Ανδρέας και η Ρίτσα θάναι εκεί στο απέριττο σαλόνι του υπνωτηρίου των αστέγων. Παρέα με θρυμματισμένα όνειρα. Γκρεμισμένες καριέρες. Σκουριασμένες ελπίδες. Ακρωτηριασμένους στόχους ζωής.

Έπειτα, θα επιστρέψουν στο μικρό φιλόξενο κρεβάτι τους για να περάσουν μια ακόμη από εκείνες τις μακρές νύχτες της κρίσης. Οι έγνοιες θα φορέσουν τα ξυλοπόδαρά τους και θα βηματίσουν πελώριες απάνω τους, όπως έγραψε ο Κώστας Μόντης. Πολλοί από τους φιλοξενούμενους του υπνωτηρίου, δε θα κοιμηθούν. Θα στριφογυρίζουν μέχρι το πρωί αντιμετωπίζοντας τους αποκρουστικούς εφιάλτες της ύφεσης: την ανεργία, τη δυσπραγία, τη φτώχεια, την ακρίβεια.

Κι εμείς; η μεγαλόσχημη «κοινωνία των πολιτών»; Μέχρι τη στιγμή που οι συνάνθρωποι μας, ο Γιάννης, η Βαγγελιώ, ο Ανδρέας και η Ρίτσα θα καταφέρουν να κοιμούνται κι εκείνοι γαλήνια τη νύχτα … ας μην κοιμηθεί κανείς!

*Nessun Dorma = ας μην κοιμηθεί κανείς


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


 

Την διπλή χρήση του αεροδρομίου Μπελμπέκ της Κριμαίας, αποφάσισε η Μόσχα, χρησιμοποιώντας το και ως στρατιωτικό. Ηδη έχουν μεταβεί ρωσικά μαχητικά αεροσκάφη Su-30, όπως δήλωσε στο ειδησεογραφικό πρακτορείο δήλωσε το RIA Novosti ο αναπληρωτής Κυβερνήτης της Σεβαστούπολης Σεργκέι Μενιάϊλο.

Στο Μπελμπέκ είχαν ήδη τοποθετηθεί και στο παρελθόν δυνάμεις αεράμυνας της Ουκρανίας. Σύμφωνα με τον Μενιάϊλο, η Ρωσία αποφάσισε να μετατρέψει το Μπελμπέκ σε αεροδρόμιο διπλής χρήσης - στρατιωτικής και μη στρατιωτικής. Οπως συμπλήρωσε, θα πρέπει να δημιουργηθούν νέες θέσεις και νέοι χώροι σταθμευσης για την τοποθέτηση του ρωσικού στόλου αεράμυνας.

Ρώσοι ναύτες στα γαλλικά ναυπηγεία για το πρώτο εκπαιδευτικό τους ταξίδι με το «Βλαδιβοστόκ»
Πάνω από 400 ρώσοι ναύτες έχουν κατακλύσει το Σεν Ναζέρ, προκειμένου να λάβουν μέρος στα εκπαιδευτικά ταξίδια με το νεότευκτο ρωσικό Mistral. Το πλοίο «Βλαδιβοστόκ» το οποίο ναυπηγείται για λογαριασμό του Ρωσικού Πολεμικού Ναυτικού, βάση της συμφωνίας του 2011, θα παραδοθεί στη Ρωσία έως το τέλος του 2014. Η συμφωνία που ξεπερνά το 1 δισ. δολάρια, προβλέπει την παράδοση του έτερου πολεμικού πλοίου, με το όνομα «Σεβαστούπολη» μέσα στο 2015. Τα πλοία διαθέτουν δυνατότητες μεταφοράς 16 ελικοπτέρων, 70 τεθωρακισμένων οχημάτων και 450 στρατιωτών και πρόκειται  να  ενισχύσουν το ρωσικό στόλο του Ειρηνικού. 


Το εκπαιδευτικό ταξίδι με το Βλαδιβοστόκ, το οποίο ξεκίνησε χθες, Σάββατο και θα ολοκληρωθεί στις 22 Σεπτεμβρίου, ήταν προγραμματισμένο να ξεκινήσει στις 10 Σεπτεμβρίου, όμως αναβλήθηκε «για τεχνικούς λόγους» και όχι για ενδεχόμενη ακύρωση της συμφωνίας, όπως δήλωσαν στο ειδησεογραφικό πρακτορείο Itar Tass πηγές μέσα από τα γαλλικά ναυπηγεία. Να υπενθυμίσουμε πως έχει μεσολαβήσει αρκετές δηλώσεις του γάλλου Προέδρου Φρανσουά Ολάντ , ακόμη και για ενδεχόμενη ακύρωση της σύμβασης με το Ρωσικό Πολεμικό Ναυτικό, λόγω της κρίσης στην Ουκρανία και των επιβαλλόμενων ευρωπαϊκών κυρώσεων στη Ρωσία.


Η άφιξη των ρώσων ναυτών στο Σεν Ναζέρ αποτέλεσε μια αληθινή γιορτή, με πλήθος κόσμου να τους επευφημεί αλλά και πολλούς δημοσιογράφους, όπως δήλωσε στο Itar Tass ο γνωστός στρατιωτικός ιστορικός συγγραφέας Μπερνάρ Πρεζελίν.
 Οι εργαζόμενοι στα ναυπηγεία ήταν κάθετα αντίθετοι στις δηλώσεις Ολαντ, και έπαιξαν σημαντικό ρόλο στην αναδίπλωση του γάλλου προέδρου, καθώς πραγματοποίησαν δυναμικές διαδηλώσεις ζητώντας την παράδοση του πρώτου πλοίου Mistral στη Μόσχα, σύμφωνα με τη συμφωνία που υπεγράφη τον Ιούνιο του 2011, ενώ απείλησαν ακόμα και με «κλείσιμο» των ναυπηγείων σε περίπτωση ματαίωσης της παράδοσης των Mistral, τόσο λόγω του μεγάλου συμβολαίου, όσο και της συνεργασίας σε αμυντικό επίπεδο, μελλοντικά με τη Ρωσία: «Δεν είναι δυνατόν να υπαγορεύουν οι ΗΠΑ στη Γαλλία για τον αν θα πουλήσει πλοία στη Ρωσία»,δήλωσαν Γάλλοι εργαζόμενοι σύμφωνα με την ανταπόκριση του RIA Novosti.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

 

Το Ισλαμικό Κράτος τους τελευταίους μήνες απήγαγε 49 τούρκους διπλωμάτες με τις οικογένειες τους

Η Τουρκία επιμένει ότι τα 900 χιλιομέτρων σύνορά της με την Συρία αποτελούν ανάχωμα κατά του Ισλαμικού Κράτους και άλλων τζιχαντιστών. Αλλά το ιστορικό της λέει άλλα, σύμφωνα με το BBC.

Στα περισσότερα από τα τριάμισι χρόνια του εμφυλίου, η Τουρκία ήταν η κυριότερη πύλη εισόδου όπλων, πόρων και ξένων μαχητών προς την Συρία. Πολέμιος του συριακού καθεστώτος, η Άγκυρα ακολουθούσε την πολιτική του «οποιονδήποτε πλην του (σ.σ. προέδρου Μπασάρ αλ-) Άσαντ».

Αλλά τους τελευταίους μήνες η κατάσταση άλλαξε: το Ισλαμικό Κράτος απήγαγε στη Μοσούλη 49 τούρκους διπλωμάτες και τις οικογένειές τους, τους οποίους κρατάει ακόμη ως ομήρους. Αυτό και η γρήγορη εξάπλωση του Ισλαμικού Κράτους στο Ιράκ και στη Συρία φαίνεται ότι αφύπνισαν την Τουρκία. Και τώρα αναλαμβάνει δράση.

Στην περιοχή του Χατάι στη νότια Τουρκία, οι περιπολίες κατά μήκος των συνόρων έχουν αυξηθεί. Στην περιοχή βρίσκονται 5.000 στρατιώτες και θέλουν να δείξουν ότι έχουν τον έλεγχο.

Ένας από τους διοικητές τους, ο αντισυνταγματάρχης Ουμίτ Ντουρμάζ, απορρίπτει κάθε κριτική ότι η Τουρκία άργησε να αντιδράσει. «Βρίσκω πολύ άδικες τις κατηγορίες εναντίον μας», λέει.

Γενικά οι στρατιώτες απασχολούνται περισσότερο με την μικροεγκληματικότητα. Αφού εκφωνήσουν τον καθημερινό τους όρκο, υποσχόμενοι να προστατεύουν «την τιμή και την ακεραιότητα» των συνόρων της Τουρκίας, μερικοί από αυτούς ανεβαίνουν στους πύργους ελέγχου που έχουν θέα στις πεδιάδες της βόρειας Συρίας _ περιοχές που βρίσκονται από τον έλεγχο του Μετώπου αλ-Νούσρα, θυγατρικής της Αλ Κάιντα.

«Συλλαμβάνουμε γύρω στους 10 με 15 λαθρεμπόρους την ημέρα που μεταφέρουν πετρέλαιο ή τσιγάρα και συχνά ανταλλάσσουμε πυροβολισμούς μαζί τους», λέει ο αντισυνταγματάρχης Ουνσάλ Ακιέλ. «Επειδή δεν υπάρχει νόμιμη εξουσία από την άλλη πλευρά, τα όπλα πέφτουν στα χέρια απλών ανθρώπων».

Ξαφνικά εντοπίζουν κίνηση στο ποτάμι παρακάτω: άνθρωποι προσπαθούν να περάσουν στην Τουρκία. Επιβιβάζονται σε ένα τεθωρακισμένο και τους πλησιάζουν. Τελικά αποδεικνύεται ότι είναι πρόσφυγες.

Από την αρχή του 2014, ο στρατός στο Χατάι έχει συλλάβει σχεδόν 17.000 άτομα που προσπαθούσαν να περάσουν στην Τουρκία. Ο αριθμός αυτός είναι διπλάσιος από πέρσι _ ένδειξη ότι σφραγίζουν τα σύνορα. Πολλοί είναι πρόσφυγες που κατευθύνονται προς καταυλισμούς. Αλλά άλλοι είναι ξένοι που μπαίνουν ή βγαίνουν από τη Συρία πιθανώς για να πολεμήσουν στο πλευρό των τζιχαντιστών.

Ανάμεσα στα 9.000 άτομα που συνελήφθησαν προσπαθώντας να περάσουν από την Τουρκία στη Συρία, υπάρχουν πολίτες 15 χωρών περιλαμβανομένης της Σομαλίας, της Δανίας και της Γαλλίας. Στο παρελθόν, οι πτήσεις προς Χατάι ήταν γεμάτες ξένους μαχητές που περνούσαν εύκολα τα σύνορα προς Συρία. Αλλά αυτό αλλάζει.

Η Τουρκία αποτελεί κλειδί στην αμερικανική στρατηγική κατά του Ισλαμικού Κράτους. Αλλά οι διπλωμάτες που κρατούνται ακόμη όμηροι δυσχεραίνουν τις κινήσεις της Τουρκίας από τον φόβο αντιποίνων.

Η Άγκυρα επιθυμεί να ανακόψει την ροή των σύρων προσφύγων. Και φοβάται ότι όπλα μπορεί να περάσουν από τους Κούρδους της Συρίας προς τους μαχητές του κουρδικού ΡΚΚ στην Τουρκία.

Λόγω όλων αυτών των ανησυχιών, η Τουρκία δεν θα λάβει μέρος σε πολεμικές αποστολές, ούτε θα επιτρέψει να χρησιμοποιηθούν οι βάσεις της για αεροπορικές επιδρομές. Αλλά θα παίξει σημαντικό ανθρωπιστικό ρόλο.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

 

Υπολογισμένη στρατηγική η μετάδοση της βιαιότητά τους
«Οι πρόσφατες δολοφονίες δυτικών ομήρων, με τους φρικτούς αποκεφαλισμούς μπροστά στην κάμερα, είναι μόνο οι τελευταίες πράξεις απάνθρωπης βίας μιας οργάνωσης που προσπαθεί να κάνει την ανελέητη βαρβαρότητα ένα από τα πιο διακριτικά χαρακτηριστικά της», γράφει η Φρίντα Γκίτις στο CNN.

«Αντί συγγνώμης για την απανθρωπιά του, το ISIS (Ισλαμικό Κράτος στο Ιράκ και στην Συρία) την διαφημίζει με υπερηφάνεια, χλευάζει τον κόσμο με αυτήν, και καταβάλλει μεγάλες προσπάθειες για να δείξει ότι αυτές οι βίαιες πράξεις που μας τρομοκρατούν είναι πράγματι η πολιτική της οργάνωσης. Η σκληρότητα είναι ένα βασικό συστατικό της και η μετάδοση της βαρβαρότητας με τα βίντεο είναι μια υπολογισμένη στρατηγική. Αλλά γιατί;»
διερωτάται η αρθρογράφος.

«Αυτή η βάρβαρη βία έχει ψυχολογικούς, στρατηγικούς και ιδεολογικούς στόχους.

Προσπαθούμε να αποστρέψουμε το βλέμμα από το μακελειό, από τους αποκεφαλισμούς, από τις μαζικές εκτελέσεις και τις σταυρώσεις, κλείνουμε τα μάτια για να μην δούμε το αίμα να αναβλύζει στα βίντεο... Αλλά ακόμη και έτσι, ξέρουμε τι γίνεται.

Δείχνοντας μαχητές του να σφαγιάζουν τον εχθρό χωρίς έλεος, πλημμυρίζοντας τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης με τις φρικιαστικές εικόνες, το ISIS στέλνει διάφορα μηνύματα που οι ηγέτες του πιστεύουν ότι φέρνουν κέρδη μεγαλύτερα από τους κινδύνους»
, τονίζει.

«Πολύ προτού ακούσουμε τι συνέβη με τους δυτικούς ομήρους, μήνες προτού μάθουμε ότι το ISIS είχε σκοτώσει εκατοντάδες άνδρες, γυναίκες και παιδιά της μειονότητας Γιεζίντι του Ιράκ, θάβοντας κάποιους ζωντανούς, οι άνθρωποι της Μέσης Ανατολής είχαν εξοικειωθεί με τις μαζικές εκτελέσεις, την βάναυση δίωξη των μειονοτήτων, τις δολοφονίες χριστιανών, σιιτών και σουνιτών ή όποιων άλλων πρόβαλαν αντίσταση ή δίστασαν να ακολουθήσουν τις θρησκευτικές επιταγές του ISIS πρώτα στα εδάφη της Συρίας, και μετά στο Ιράκ», συνεχίζει η Γκίτις.

«Τέτοια απάνθρωπη βιαιότητα επικοινωνεί την αφοβία, και η αφοβία, σε συνδυασμό με την επιτυχία στα πεδία της μάχης, ασκεί ακαταμάχητη έλξη. Δεν είναι να απορεί κανείς που το ISIS έχει προσελκύσει μεγάλο αριθμό ανθρώπων από το εξωτερικό, μεταξύ των οποίων είναι οι εκατοντάδες Ευρωπαίοι «τζιχαντιστές» που πολεμάνε στο πλευρό του.

Ο αποκεφαλισμός του εχθρού είναι ένα αποτελεσματικό εργαλείο στρατολόγησης ενός μικρού αλλά όχι αμελητέου τμήματος του πληθυσμού που έχει δελεαστεί από το πολεμικό μένος και την ιδεολογική θέρμη του ISIS.


Γι 'αυτούς, τους ως επί το πλείστον νεαρούς μουσουλμάνους, η βαρβαρότητα εκφράζει το μίσος και την δίψα για εκδίκηση για όλες τις προσβολές που έχουν γίνει εναντίον των μουσουλμάνων, πραγματικές ή φανταστικές.

Επιπλέον, διαφημίζοντας τις βάρβαρες μεθόδους του, το ISIS εκφοβίζει τους στρατούς που αντιμετωπίζει, με αποτέλεσμα κάποιοι στρατιώτες να λιποτακτούν πριν από τη μάχη, ακόμη και αφήνοντας τα όπλα τους πίσω, όπως είδαμε, όταν το ISIS κατέλαβε την Μοσούλη. Εκτελέσεις εκατοντάδων στρατιωτών του εχθρού, εκείνων που επέλεξαν να πολεμήσουν, έχουν καταγραφεί επίσης σε βίντεο, ως προειδοποίηση για τους άλλους»
, καταλήγει η Γκίτις.

Πηγή "Το Βήμα"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

 

Είχαν προγραμματιστεί πριν ξεσπάσει η κρίση στα ανατολικά της χώρας, αναφέρουν οι ΗΠΑ

Δεκατρείς χιλιάδες στρατιώτες από κράτη-μέλη του ΝΑΤΟ και πρώην σοβιετικές δημοκρατίες «συνενώνει» στρατιωτική άσκηση που ξεκίνησε τη Δευτέρα κοντά στη Λβιβ της δυτικής Ουκρανίας, εν μέσω συνεχιζόμενων συγκρούσεων στα ανατολικά, ιδίως γύρω από την πόλη Ντονέτσκ, παρά την συμφωνία κατάπαυσης του πυρός.

Οι ΗΠΑ αναφέρουν ότι η άσκηση είχε προγραμματιστεί πριν ξεσπάσει η κρίση στην ανατολική Ουκρανία. Τα γυμνάσια πραγματοποιούνται στη μεθόριο Ουκρανίας-Πολωνίας, περίπου 1.000 χιλιόμετρα από τις περιοχές όπου μαίνονται οι συγκρούσεις στα ανατολικά.

Στις ασκήσεις συμμετέχουν στρατιώτες από κράτη-μέλη του ΝΑΤΟ, περιλαμβανομένων των ΗΠΑ, καθώς και στρατιώτες από πρώην σοβιετικές δημοκρατίες που είναι μέλη του ΝΑΤΟϊκού προγράμματος Συνεργασίας για την Ειρήνη.

Το Σαββατοκύριακο ο Ουκρανός υπουργός Άμυνας Βάλερι Χελετέι είχε δηλώσει ότι χώρες του ΝΑΤΟ έχουν αρχίσει να παραδίδουν όπλα στη χώρα στη μάχη της εναντίον των φιλορώσων αυτονομιστών. Δεν διευκρίνισε τον τύπο των όπλων, ούτε ανέφερε συγκεκριμένες χώρες.

Ο εκπρόσωπος της Γερμανίδας καγκελαρίου Άνγκελα Μέρκελ δήλωσε τη Δευτέρα πως η γερμανική κυβέρνηση δεν διαθέτει πληροφορίες για χώρες που να εξοπλίζουν την ουκρανική κυβέρνηση, ερωτηθείς σχετικά με τα σχόλια του Ουκρανού υπουργού Άμυνας.

«Το ερώτημα για το αν στέλνονται όπλα θα πρέπει να απευθυνθεί στις χώρες που υποτίθεται ή που φέρεται ότι το κάνουν. Δεν είμαστε μία από αυτές τις χώρες και δεν γνωρίζω κάτι τέτοιο» δήλωσε ο Στέφεν Ζάιμπερτ.

Αξιωματούχοι του ΝΑΤΟ έχουν δηλώσει ότι η Συμμαχία δεν θα εξοπλίσει την Ουκρανία, η οποία δεν είναι μέλος της, αλλά τα κράτη μέλη μπορούν να το πράξουν στη βάση διμερών συμφωνιών.

Πηγή "Το Βήμα"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

 

Το αίτημα δημοκρατίας, δικαιοσύνης, αξιοπρέπειας, αλληλεγγύης και ηθικής επανακάμπτει έντονα, τόσο σε εθνικό όσο και σε ευρωπαϊκό επίπεδο, τα χρόνια της κρίσης.

Γράφει ο Σπύρος Παπασπύρος 

Η σημερινή πραγματικότητα θεσμών και ασκούμενων πολιτικών στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στις χώρες-μέλη της δοκιμάζεται καθημερινά στους κόλπους της κοινωνίας, ως προς τα βασικά και τα ουσιώδη της έως σήμερα διαδρομής τους και της συνέχειας τους.

Το " ευρωπαϊκό 2014" εξελίσσεται στη γνωστή γραμμή της συντονισμένης πειθαρχίας, λιτότητας, εποπτείας και "τιμωρίας".

Στηρίζεται σε μηχανισμούς και διαδικασίες ελέγχου, επαγρύπνησης, παρακολούθησης και συστάσεων. Και παράγει -παράλληλα- έλλειμμα Δημοκρατίας και παροχής δυνατοτήτων μιας καλής ζωής, για τους ανθρώπους που καταστρέφονται εξαιτίας της αναποτελεσματικής πολιτικής αντιμετώπισης της κρίσης. Μιας πολιτικής που δεν ευθυγραμμίζεται με το κοινό αίσθημα και δεν ανταποκρίνεται σε αυτό.

Στα μέσα του επόμενου μήνα αναμένεται να υποβληθούν στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή τα σχέδια προϋπολογισμών των χωρών – μελών. Και να αναπροσαρμοστούν οι εκτιμήσεις, η επισκόπηση των οικονομικών εξελίξεων και των κοινωνικών δεδομένων της Ευρώπης.

Οι προβλέψεις, για ακόμα μία φορά, δεν είναι διόλου ευοίωνες.

Παρά το γεγονός ότι η Ευρώπη κατέχει ένα σημαντικό μερίδιο του παγκόσμιου πλούτου και πρωτεύουσα θέση στο παγκόσμιο εμπόριο (και μάλιστα σε μια συγκυρία έντονου διεθνούς ανταγωνισμού), παραμένει εγκλωβισμένη στα πλοκάμια μιας πολυδιάστατης κρίσης, αδιαμφισβήτητα πλέον της χειρότερης στην ιστορία της.

Οι πολιτικές που υιοθετήθηκαν έως τώρα υπονόμευσαν το ευρωπαϊκό οικοδόμημα σε δυο κυρίως σημεία:

1. Στην στρατηγική και τους στόχους για το 2020 ( αποδόμηση οράματος) καθώς και στο πολυετές δημοσιονομικό πλαίσιο 2014-2020 (σταθεροποίηση και υπέρβαση κρίσης, δεδομένου ότι μειώθηκαν οι πιστώσεις και η χρηματοδότησή του).

2. Στα κοινωνικά δεδομένα, αφού οι κοινωνικοί δείκτες (ανεργία, φτώχεια, ανισότητες, νέοι χωρίς κατάρτιση και εργασιακή ένταξη, πραγματικό διαθέσιμο εισόδημα) έχουν επιδεινωθεί. Παραμένουν αποσταθεροποιημένοι και οδηγούν αναπόδραστα στην αύξηση του κινδύνου κοινωνικής ανισορροπίας.

Οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις συνεχίζουν να μην έχουν πρόσβαση ακόμη και σε μικροπιστώσεις (κάτι που στην χώρα μας φέρνει νέο κύμα λουκέτων και απώλεια πάνω από τριάντα χιλιάδες θέσεις εργασίας το επόμενο διάστημα ), ενώ η καινοτομία, η φορολογία κ.λπ, στερούνται εμβάθυνσης δίκαιων και αποδοτικών δημοσίων πολιτικών.

Η ΝΕΑ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΠΡΟΚΛΗΣΗ

Η αναστροφή των εξελίξεων και η προοπτική βιώσιμης και οικολογικής ανάπτυξης είναι η μεγάλη "ευρωπαϊκή πρόκληση".

Η επικαιροποίηση του κοινωνικού αιτήματος, για μια νέα ατζέντα στην Ευρώπη, είναι βέβαιο ότι θα εκφραστεί εκ νέου, με ένταση, στο δημόσιο πεδίο, τους επόμενους μήνες, κυρίως ως προς τα εξής:

- Την ανάγκη νέας θεώρησης της αναδιάρθρωσης του δημοσίου χρέους σε ευρωπαϊκό επίπεδο, που κυρίως αυξήθηκε εξαιτίας της τραπεζικής κρίσης και των εφαρμοζόμενων πολιτικών, οι οποίες παρέτειναν, αντί να καταπολεμήσουν, την ύφεση.

- Την πίεση για διαφοροποίηση των πολιτικών δημοσιονομικής εξυγίανσης ώστε αυτές να είναι συμβατές με τους στόχους ανάκαμψης της οικονομίας, αύξησης της απασχόλησης και επιστροφής στην ανάπτυξη. Η εύστοχη ισορροπία και αναλογία μεταξύ εσόδων και εξόδων, μεταξύ προσφοράς και ζήτησης, η συνύπαρξη δημοσίων επενδύσεων και η συγκράτηση του δημοσίου χρέους και του ελλείμματος έρχονται ορμητικά στο προσκήνιο.

- Την επείγουσα αναχαίτιση της επιδείνωσης στις αποκλίσεις, μεταξύ των κρατών-μελών της Ε.Ε. και της Ευρωζώνης, μεταξύ των χωρών της περιφέρειας, μεταξύ κέντρου και περιφέρειας. Την αναχαίτιση των αποκλίσεων, που έχουν υπονομεύσει την ευρωπαϊκή συνοχή, γεγονός που θέτει επιτακτικά το θέμα της επανόδου σε πολιτικές και πορεία σύγκλισης.

- Τη θεμελιώδη προτεραιότητα για το μέλλον που είναι η μετάβαση σε ένα οικολογικό, βιώσιμο πρότυπο παραγωγής και κατανάλωσης (κεντρικό ζήτημα σχεδίου ανασυγκρότησης του μοντέλου ανάπτυξης στη χώρα μας), με βάση τα συμπεράσματα και τα διδάγματα της κρίσης, ως καθοριστική αλλαγή πολιτικής κατεύθυνσης και προϋπόθεση εξόδου από την κρίση.

- Την αντιμετώπιση των επαχθών κοινωνικών επιπτώσεων από τις πολιτικές που εφαρμόστηκαν. Και την επαναφορά δημοκρατικών διαδικασιών καθώς και κριτηρίων συνυπολογισμού οικονομικού κόστους - κοινωνικού οφέλους κάθε πολιτικής απόφασης, μέτρου ή μεταρρύθμισης, προκειμένου να ικανοποιηθεί το αίτημα της κοινωνικής δικαιοσύνης και της ισότιμης μεταχείρισης. Διακύβευμα που τείνει πλέον -στην Ευρώπη- να μετατραπεί σε διακύβευμα Δημοκρατίας.

Σήμερα η Ευρώπη είναι και πάλι σε " σημείο καμπής". Ανάμεσα στην αποσταθεροποίηση και τον κατακερματισμό, η πρόκληση προώθησης μιας νέας σύνθεσης, ποιότητας, πορείας, για την Ευρώπη της προόδου και του πολιτισμού, είναι και πάλι κυρίαρχη. Και ο βαθμός κοινωνικής-λαϊκής παρέμβασης κρίνει καταλυτικά τις πολιτικές επιλογές και τον προσανατολισμό των εξελίξεων.

Πηγή "Η Αλήθεια"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

 

Η ευρωζώνη ξεπέρασε την κρίση από τύχη. Το μοντέλο του ευρώ -ο διαχωρισμός οικονομίας και πολιτικής- είναι μη βιώσιμο και οι επιπτώσεις ήδη αισθητές. Η διεθνής επιρροή της Ευρώπης αποδυναμώνεται και η τύχη... εξαντλείται. 
Η τύχη της ευρωζώνης δεν θα κρατήσει για πάνταΤου Wolfgang Munchau 
Μέχρι πριν από μία δεκαετία, συμμετείχα σε ένα ετήσιο συνέδριο όπου συζητούσαμε το μέλλον της Ευρώπης. Πάντα χωριζόμασταν σε δύο ομάδες: η μία επικεντρωνόταν στην εξωτερική πολιτική και η άλλη στην οικονομία. Κάθε ομάδα όριζε έναν εισηγητή του οποίου η δουλειά ήταν να διαβιβάζει τα συμπεράσματα της ομάδας στην τελική ολομέλεια. Όλοι άκουγαν ευγενικά.

Ο διαχωρισμός πολιτικής και οικονομίας είναι στο DNA της Ευρώπης. Η νομισματική ένωση είναι, λίγο ή πολύ, μια συλλογή από μικρές, ανοικτές οικονομίες, και ενεργεί αντίστοιχα. Τα μέλη ενδιαφέρονται περισσότερο για την ενίσχυση της δικής τους ανταγωνιστικότητάς έναντι του υπόλοιπου κόσμου από ό,τι για την εκμετάλλευση των οικονομικών τους εργαλείων ώστε να ενισχυθεί η επιρροή τους. Μέχρι σήμερα, οι κόσμοι της εξωτερικής και της οικονομικής πολιτικής επικοινωνούν κυρίως μέσω εισηγητών. Στις ΗΠΑ, είναι απολύτως φυσιολογικό think-tanks για την εξωτερική πολιτική να έχουν μεγάλα τμήματα οικονομίας. Τα ευρωπαϊκά think-tanks δεν τα μπερδεύουν.

Ο διαχωρισμός αυτός μας αναγκάζει να υποβαθμίζουμε τις πολιτικές επιπτώσεις της μακροχρόνιας οικονομικής μας αδυναμίας. Θα ενεργούσε άραγε ο Ρώσος Πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν τόσο αδίστακτα στην ανατολική Ουκρανία, εάν η ευρωζώνη είχε ξεπεράσει γρήγορα την κρίση και είχε αρχίσει να βάζει τα θεμέλια για δημοσιονομική και πολιτική ένωση;

Θα είχαμε τα ισχυρά αυτονομιστικά κινήματα που βλέπουμε σήμερα σε διάφορα κράτη μέλη; Θα μας έλεγαν οι δημοσκοπήσεις ότι η Marine Le Pen, η ηγέτιδα του ακροδεξιού Εθνικού Μετώπου, θα είχε μια πραγματική ευκαιρία να αναλάβει την προεδρία της Γαλλίας; Θα μπορούσε οποιοδήποτε ευρωσκεπτικιστικό κόμμα να εξοστρακίσει τους σεβάσμιους Ελεύθερους Δημοκράτες ως κόμμα επιλογής για τη φιλελεύθερη αστική τάξη της Γερμανίας;

Γνωρίζω αξιωματούχους που έχουν ένα βαθύ συναίσθημα ότι η παρούσα κατάσταση κάτι προμηνύει -το οποίο συμμερίζομαι- κι ακόμα νιώθουν ότι δεν μπορούν να κάνουν τίποτα γι' αυτό.

Η προσπάθεια του Mario Draghi να αλλάξει τη συζήτηση για την πολιτική της ευρωζώνης στην ομιλία του στο Jackson Hole τον περασμένο μήνα, ήταν μια εξαίρεση. Ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας δικαίως τόνισε ότι θα πρέπει να εξετάσουμε την ευρωζώνη στο σύνολό της και όχι με εμμονή για τα μέλη που την απαρτίζουν.

Μόνο όταν βλέπεις τα πράγματα σφαιρικά μπορείς να εντοπίσεις το λάθος. Από αυτήν την πλεονεκτική θέση μπορεί να δει κανείς την ελλιπή συνολική ζήτηση και τον κίνδυνο ότι ο χαμηλός πληθωρισμός σήμερα θα φέρει ακόμη χαμηλότερο πληθωρισμό αύριο. Θα παρατηρήσει ότι το μίγμα της δημοσιονομικής και της νομισματικής πολιτικής είναι λανθασμένο. Και μπορεί επίσης να δει ότι είναι αρκετά εύκολο να καταρτιστεί ένα πρόγραμμα κινήτρων εφόσον γίνεται σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης. Και από αυτήν τη θέση, μπορεί σαφώς να εντοπίσει τη δυνατότητα μιας νομισματικής ένωσης ως πολιτική δύναμη.

Αλλά όταν έχεις την οπτική μίας πρωτεύουσας, όπως το Βερολίνο, δεν θα δεις τίποτε από όλα αυτά. Η απόσταση μεταξύ της επικρατούσας γερμανικής συναίνεσης και του νέου πανευρωπαϊσμού του Draghi έγινε και πάλι εμφανής την περασμένη εβδομάδα, όταν, κατά τη διάρκεια της συζήτησης για τον προϋπολογισμό του 2015, ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, ο υπουργός Οικονομικών, υποσχέθηκε μόνιμα δημοσιονομικά πλεονάσματα. Δεν υπάρχει σχεδόν κανένας στην Bundestag που να αμφισβητεί ότι η επίτευξη μόνιμων πλεονασμάτων θα ταιριάξει με την υπόλοιπη ευρωζώνη, πόσο μάλλον να ανησυχεί για τις γεωπολιτικές επιπτώσεις.

Ένα από τα μεγάλα μαθήματα που πήρα από την οικονομική κρίση είναι ότι ακόμη και μια υπαρξιακή απειλή δεν δημιουργεί αυτόματα πολιτικές πλειοψηφίες υπέρ της περαιτέρω ολοκλήρωσης. Οι προτάσεις του κ. Draghi είναι πραγματικά εξαιρετικές. Η ευρωπαϊκή πολιτική πιέζει προς την αντίθετη κατεύθυνση, προς την κατεύθυνση του λιγότερου συγκεντρωτισμού.

Ακόμη δεν ξέρουμε τι σχεδιάζει να κάνει η νέα Κομισιόν από τη στιγμή που θα αναλάβει τον Νοέμβριο. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο θα πρέπει να ρωτήσει τους νέους επιτρόπους με επικαλυπτόμενες αρμοδιότητες για την οικονομία και τη χρηματοδότηση τι σκοπεύουν να κάνουν. Θα πρέπει επίσης να ζητήσει από τον Jean-Claude Juncker, τον νέο πρόεδρο της Επιτροπής, να διευκρινίσει τις λεπτομέρειες του σχεδίου των 300 δισ. ευρώ για την τόνωση των επενδύσεων. Η ανάκαμψη δεν θα έρθει από μόνη της.

Η ευρωζώνη ήταν τυχερή όταν ο Draghi το 2012 έληξε την οξεία φάση της κρίσης υποσχόμενος ότι θα λειτουργήσει ως ύστατος δανειστής. Η τύχη μας μπορεί να κρατήσει λίγο περισσότερο. Υπάρχει μια εύλογη πιθανότητα ότι ο Πούτιν δεν θα καταφέρει να διχάσει την Ε.Ε. σε μια φιλορωσική και αντιρωσική παράταξη. Προσωπικά θεωρώ ότι είναι δύσκολο να δούμε ανεξάρτητη Καταλονία ή Καληδονία ως πλήρη κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Και θεωρώ ότι είναι ακόμη πιο δύσκολο να φανταστεί κανείς τη Le Pen στην προεδρία ή τον Beppe Grillo στον πρωθυπουργικό θώκο της Ιταλίας. Μία πολιτική που βασίζεται στην τύχη, όμως, θα αποτύχει μακροπρόθεσμα. Εκτιμώ ότι η τρέχουσα πολιτική της Ε.Ε είναι μη βιώσιμη και πρέπει τελικά να αντικατασταθεί από κάτι άλλο.

Εάν δεν γίνει μεγάλη στροφή στην πολιτική της, η τύχη μας θα εξαντληθεί. Η πιο σοφή πορεία δράσης είναι να απευθυνθούμε σε όσους ανησυχούν για μείωση της επιρροής της Ευρώπης, και είναι αρκετά ανοιχτόμυαλοι για να δουν τη σχέση μεταξύ του στενόμυαλου εθνικού οικονομικού δογματισμού, της κακής οικονομικής απόδοσης και της μείωσης γεωπολιτικής επιρροής - και είναι σε θέση να τα εντοπίσουν όλα αυτά χωρίς τη βοήθεια των εισηγητών.

Πηγή Euro2day


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

 

Πολύ κοντά στο να βγάλουν τη μάσκα του «δήμιου Τζον» βρίσκονται οι βρετανικές Αρχές, αν και αυτή τη στιγμή προτεραιότητα είναι να μην τεθεί σε κίνδυνο η ζωή των υπολοίπων ομήρων.

Σύμφωνα με τους Times του Λονδίνου, οι βρετανικές μυστικές υπηρεσίες έχουν... εντοπίσει τον βρετανό τζιχαντιστή που πρωταγωνιστεί στα βίντεο με τους αποκεφαλισμούς των δυτικών ομήρων, αξιοποιώντας όλα τα μέσα που έχουν στη διάθεσή τους: από την ανάλυση της φωνής του έως δορυφορική παρακολούθηση πάνω από τη Συρία.

Ο «δήμιος Τζον», ο οποίος εκτιμάται ότι είναι ο ίδιος που αποκεφάλισε on camera και τους αμερικανούς δημοσιογράφους Τζέιμς Φόλεϊ και Στίβεν Σότλοφ και τον βρετανό Ντέιβιντ Χέινς, φέρεται να ανήκε σε ομάδα τεσσάρων βρετανών τζιχαντιστών, γνωστών και ως «Beatles».

Επισήμως, για λόγους ασφαλείας, το βρετανικό υπουργείο Εσωτερικών δεν επιβεβαιώνει καμία πληροφορία. Πηγές των βρετανικών μυστικών υπηρεσιών, ωστόσο, αποκαλύπτουν στους Times ότι σε αυτή τη φάση η επιχείρηση επικεντρώνεται στην παρακολούθηση κάθε επικοινωνίας του τζιχαντιστή Τζον με τους συνεργάτες τους.

Στόχος τους, τονίζουν οι ίδιες πηγές, είναι ο εντοπισμός των ομήρων, ενώ οποιαδήποτε σύλληψη σε αυτό το στάδιο είναι βέβαιο ότι θα βλάψει την επιχείρηση διάσωσης.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

 

Γράφει ο Μιχάλης Ιγνατίου

Τα μηνύματα από την Ευρώπη γιά το «Ελληνικό Πρόγραμμα», δεν είναι καλά, όσο και αν η κυβέρνηση προσπαθεί να μειώσει τις κακές εντυπώσεις για τους «εταίρους και φίλους» της Ελλάδας, που αποδείχθηκαν οι χειρότεροι εχθροί. Διότι μόνο εχθροί θα προκαλούσαν τόσο μεγάλο κακό στη χώρα μας και στους πολίτες.

Η Ελλάδα εισήλθε από το 2010 σε πορεία εξαθλίωσης και πτώχευσης. Το μεγαλύτερο βάρος και οι πλείστες των ευθυνών ανήκουν στους Ελληνες πολιτικούς και γενικότερα στο πολιτικό και οικονομικό σύστημα, ενώ οι Ευρωπαίοι συμμετείχαν στη διαδικασία τιμωρίας της χώρας μας και του λαού της, που άλλοι χαρακτηρίζουν «συνομωσία». Οπωσδήποτε, και το έχουμε καταγράψει πολλές φορές, η Ελλάδα χρειαζόταν μεταρρυθμίσεις, καθώς το κράτος είχε εξελιχθεί στην «παχιά αγελάδα», την οποία άρμεγαν πολιτικοί, επιχειρηματίες, τραπεζίτες αλλά και πολίτες. Πόσα και για πόσο να αντέξει ένα κράτος, όταν αναγκάζεται να χρεώνεται για να συντηρεί το σύστημα και το κατεστημένο; Μοιραίο ήταν να καταρρεύσει. O Γιώργος Παπανδρέου, ο μοιραίος πρωθυπουργός, του έδωσε και τη χαριστική βολή, καθώς δεν είχε αντιληφθεί ότι το καράβι βυθιζόταν, ενώ αυτός, την ίδια στιγμή, στο κατάστρωμα έκανε πάρτι με την …πράσινη ανάπτυξη.

Πολλοί το ξεχνάνε μέσα στην απόγνωσή, που δημιουργεί η αδυναμία κάλυψης στοιχειωδών αναγκών, αλλά η χώρα εισήλθε στο πέμπτο έτος Μνημονίου. Νομίζω είναι πρωτόγνωρο για την ιστορία της Ευρώπης, να συνεχίζεται μία κρίση για τόσο μεγάλο διάστημα και να μην βλέπει κανείς φως στον ορίζοντα. Διότι είναι καλή η αισιοδοξία –και δέχομαι ότι ο πρωθυπουργός εργάζεται μέρα-νύχτα για να εξέλθουμε της κρίσης- αλλά δεν πρόκειται να γίνει το άλμα στο οποίο ελπίζει, χωρίς γενναία ελάφρυνση του ελληνικού χρέους. Και είναι σ’ αυτό το θέμα, που το ΔΝΤ εξελίχθηκε στο μεγαλύτερο σύμμαχο της χώρας –όσο και αν ακούγεται και φαίνεται ειρωνικό. Η θέση του Ταμείου είναι σαφέστατα «φιλελληνική», υπό την έννοια ότι στο θέμα του χρέους το «κούρεμα» επιλύει το σοβαρό πρόβλημα της βιωσιμότητας. Χωρίς αυτό, η επίτευξη της βιωσιμότητας θα απαιτήσει και άλλο «αίμα», και άλλο ιδρώτα από τους πολίτες. Και αυτό δεν πρόκειται να συμβεί διότι δεν υπάρχουν χρήματα για να καλυφθούν οι παλαιοί φόροι, πόσο μάλλον οι νέοι.

Στις 27 Νοεμβρίου 2012, οι Ευρωπαίοι εταίροι της Ελλάδας αποφάσισαν και κατέγραψαν ότι θα καλύψουν τις ανάγκες της χώρας, όταν η κ. Κριστίν Λαγκάρντ έθεσε το μείζον πρόβλημα της επιπλέον χρηματοδότησης. Εκείνο το κείμενο κάλυψε για μεγάλο διάστημα τις καταστατικές ανάγκες του ΔΝΤ, αλλά λόγω της ολοκλήρωσης της δανειακής σύμβασης της Ε.Ε. με την Ελλάδα, στις 31 Δεκεμβρίου 2014, στο Ταμείο πιστεύουν ότι απαιτείται σοβαρή συζήτηση για την αντιμετώπιση του χρέους. Για το λόγο αυτό εισηγήθηκαν την πραγματοποίηση συνάντησης σε υψηλό επίπεδο, που σκότωσαν εν τη γενέση της οι Ευρωπαίοι, αλλά και η Αθήνα –η τελευταία με τη δικαιολογία ότι δεν προσκλήθηκε. Αντ’ αυτής, οι Ευρωπαίοι πρότειναν τη Δευτέρα μεσοβέζικες λύσεις, μία εκ των οποίων είναι η κάλυψη των αναγκών της Ελλάδας από τις …αγορές.

Και η υπόσχεση του Νοεμβρίου του 2012; θα πεί ο κάθε καλόπιστος, αλλά δικαιολογημένα οργισμένος αναγνώστης. Δυστυχώς, φαίνεται ότι ξεχάστηκε. Και μαζί χάθηκε η πολυδιαφημισμένη αλληλεγγύη της Ευρώπης, που ήταν από την αρχή του Μνημονίου ανύπαρκτη και εξευτελιστική για τον ελληνικό λαό…

Πηγή περιοδικό "Επίκαιρα", τεύχος 254


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


 

Πολλοί δεν θέλουν, αλλά ούτε και μπορούν να αντιληφτούν ότι οι κακοί χειρισμοί, τα ολέθρια λάθη και η ηλιθιότητα των ανδρεικέλων δεν οφείλονται στο προσωπικό τους ωροσκόπιο, αλλά στο πολιτικό τους ωροσκόπιο: Στην καταστροφική, αδιέξοδη και ξοφλημένη τους πολιτική…

Ό,τι και να κάνει αυτή η κυβέρνηση, ο οποιοσδήποτε χειρισμός της, θα είναι λάθος και ηλιθιότητα, ακριβώς γιατί η πολιτική της είναι λάθος:
Μια πολιτική ανδρεικέλων που εκτελεί τις εντολές των μαφιόζων του χρήματος, μια πολιτική που καταστρέφει την κοινωνία και δολοφονεί ανελέητα το λαό της…
Όταν δολοφονείς κάποιον, ο οποιοσδήποτε χειρισμός (είτε τον δολοφονείς με μαχαίρι, είτε με πιστόλι, είτε με δηλητήριο) η ουσία παραμένει η ίδια: Η Δολοφονία…
Ποιος, λοιπόν, χειρισμός ΔΕΝ θα ήταν λάθος, όταν αυτή η κυβερνητική συμμορία σπέρνει τη ΦΡΙΚΗ, καταστρέφει και δολοφονεί ανελέητα, ασταμάτητα και βασανιστικά την ελληνική κοινωνία και τον ελληνικό λαό;
Αυτά, συνεπώς, περί «κακών χειρισμών» και «λαθών» της κυβέρνησης είναι αρλούμπες και χάπια παρηγοριάς των οπαδών και των «παπαγάλων» της κυβέρνησης…
Η κυβέρνηση αυτή είναι τελεσίδικα καταδικασμένη και ξοφλημένη γιατί είναι μια κυβέρνηση που εκτελεί τις διαταγές του 4ου Ράιχ…
Συνεπώς, ό,τι και να κάνει θα είναι καταδικασμένο, λάθος, γελοίο και ηλίθιο…
Φυσικά αυτή η αδιέξοδη, καταδικασμένη και ξοφλημένη ΠΟΛΙΤΙΚΗ της, ανακυκλώνει τους λαθεμένους και γελοίους «χειρισμούς» της και διογκώνει τον πανικό της, τον πανικό τής παταγώδους κατάρρευσής της: Πανικός που απορρέει και αποκτά μορφές υστερίας, από το εκρηκτικά εχθρικό κοινωνικό και πολιτικό περιβάλλον.
Η απαγόρευση, π.χ. της ομιλίας του Τσίπρα είναι προϊόν αυτού του πανικού κατάρρευσης: Πανικός που δείχνει ότι η κυβέρνηση αυτή βρίσκεται στα πρόθυρα της αποσυνθετικής της κατάρρευσης.
Μόνο όταν βρίσκεσαι στην άκρη του γκρεμού με το μισό σου σώμα να πέφτει, μπορεί να προβείς σε μια τέτοια αυτοκτονική πράξη ηλιθιότητας.
Μια πράξη που αντί να κτυπήσεις τον Τσίπρα τον διαφημίζεις με τη φίμωσή του…
Κανένα ειδικό βάρος δεν θα είχε η ομιλία του Τσίπρα. Ο ελληνικός λαός δεν ακούει πλέον κανέναν και δεν πιστεύει κανέναν, ιδιαίτερα από τους άμβωνες του ψεύδους, όπως είναι η ΔΕΘ: Γνωρίζει ότι εκεί μοιράζονται απλόχερα υποσχέσεις και ακάλυπτες επιταγές τόσο από την κυβέρνηση όσο από την Αντιπολίτευση…
Με την κίνηση πανικού της κυβέρνησης η ομιλία του Τσίπρα απέκτησε μέγα ειδικό βάρος. Οι υποσχέσεις του, έστω κάλπικες και προεκλογικές, καρφώθηκαν, σαν πρόκες στα μυαλά του ελληνικού λαού…
Επαναλαμβάνουμε: Ό,τι και να κάνει αυτή η κυβέρνηση των συμμοριτών θα είναι λάθος, γελοίο και ηλίθιο και ΥΠΕΡ του ΣΥΡΙΖΑ: Ο καλύτερος διαφημιστής του ΣΥΡΙΖΑ είναι η κυβέρνηση…
Ο ΣΥΡΙΖΑ, βαβαίως, ενώ η κυβέρνηση είναι με το ένα πόδι στο γκρεμό, και με ένα ελάχιστο σπρώξιμο θα έπεφτε, δεν το κάνει: Περιμένει να γκρεμιστεί μόνη της…
Φυσικά, όπως έχουμε υπογραμμίσει πολλές φορές, ο ΠΑΝΙΚΟΣ της πτώσης μπορεί να οδηγήσει την κυβέρνηση, αν πάρει πράσινο φως από τα αφεντικά της, σε πραξικόπημα ΟΛΙΚΗΣ ΦΙΜΩΣΗΣ…
Εκτιμούμε, ότι τα αφεντικά της δεν θα της δώσουνε πράσινο φως, διότι έχουν ακόμα εναλλακτικές λύσεις, με πρώτη αυτή του ΣΥΡΙΖΑ…
Πηγή resaltomag
Το φωτομοντάζ είναι από το "Γρέκι"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


 



Γράφει ο Γιώργος Δρακούλης

Η ΔΕΘ αποτελούσε ανέκαθεν για πολλούς από τους αρχηγούς των πολιτικών κομμάτων βήμα παροχολογίας και υποσχεσιολογίας, ενίοτε και λαϊκισμού. Ωστόσο, τα τελευταία χρόνια η πλειονότητα της κοινωνίας αντιλαμβανόμενη πόσο ακριβά πλήρωσε την στήριξη στην όσμωση λαϊκισμού- σοσιαλισμού, κάνει στροφή επιζητώντας λόγους ειλικρινείς από τους πολιτικούς και ιδιαίτερα από την νέα γενιά πολιτικών.

Βέβαια, η νέα γενιά του πολιτικού σκηνικού δεν φαίνεται να είναι αντάξια των προσδοκιών των πολιτών. Παραδείγματος χάρη, ο κ. Τσίπρας. Οι εξαγγελίες του στην ομιλία του στη ΔΕΘ αφορούσαν κάθε άλλο πάρα την πραγματικότητα της χώρας.Aν και νέος προτίμησε να ακολουθήσει παλαιοκομματικές τακτικές, να μοιράσει τα πάντα στους πάντες, να ταχθεί «με όλα και με όλους», υποσχόμενος το «μάνα εξ’ουρανού» και εκμεταλλευόμενος την αγωνία των πολιτών για το αύριο.

Το νέο αίμα της πολιτικής, όσο «αμόλυντο» και αν παριστάνει ότι είναι προσπαθεί να γίνει ίδιο και χειρότερο με την προτεραία πολιτική «σήψη». Το πολιτικό πρόγραμμα που παρουσίασε στη ΔΕΘ ο Πρόεδρος της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, κ. Τσίπρας θύμισε κάτι από «Τσοβόλα δώστα όλα» του Ανδρέα Παπανδρέου και από «λεφτά υπάρχουν» του Γιώργου Παπανδρέου. Κινήθηκε ανάμεσα στον πολιτικαντισμό και στο λαϊκισμό, αυτό που λέει, δηλαδή και ο θυμόσοφος λαός «το τάξιμο δεν χαλάει σπίτια». Μερικά χαρακτηριστικά σημεία από όσα εξήγγειλε είναι ο βασικός μισθός στα 751€, 13η σύνταξη σε 1 εκ. 200.000 δικαιούχους, δωρεάν ρεύμα σε 300.000 νοικοκυριά, εξασφάλιση στέγης, 300.000 νέες θέσεις εργασίας κτλ. Ξέχασε, όμως, να μιλήσει για το βασικότερο, ποια είναι τα χρηματοδοτικά μέσα για την υλοποίηση του προγράμματός του.

Αν και νέος ο κ. Τσίπρας, που θα ήλπιζε κανείς ότι αποτελεί μέρος της πολιτικής ανανέωσης του τόπου, μιμείται ξεπερασμένες πολιτικές τακτικές και ενέργειες που θυμίζουν την δεκαετία του 80’ και τον Ανδρέα Παπανδρέου, που θυμίζουν νοοτροπίες που συντήρησαν τις πολιτικές και κρατικές παθογένειες και που ευθύνονται σε μεγάλο βαθμό για τα σημερινά αδιέξοδα που αντιμετωπίζει η χώρα. Είναι, όμως, πραγματικά θλιβερό ηλικιακά νέοι άνθρωποι, που διεκδικούν τα ινία της διακυβέρνησης της χώρας να πολιτεύονται με γνώμονα το «αμαρτωλό» παρελθόν, χωρίς να τολμούν να μιλήσουν ειλικρινά και ξεκάθαρα, αλλά πουλώντας μια θολή εικόνα, στην οποία απουσιάζουν ρεαλιστικές πολιτικές προτάσεις, που αφορούν τις επόμενες γενιές. Τέτοιες απαρχαιωμένες αντιλήψεις μας γυρίζουν πολλά χρόνια πίσω και σε καμιά περίπτωση δεν μας οδηγούν με σταθερά βήματα μπροστά.

Η Ελλάδα που επιζητάνε οι πολίτες έχει ανάγκη από πρόσωπα που δεν θα κρύβονται, που θα τολμάνε την ειλικρίνεια με όποιο κόστος και που θα εξηγούνε στον κόσμο τι ακριβώς συμβαίνει χωρίς μισόλογα, ανακρίβειες, «θα» και εξωπραγματικές υποσχέσεις. Από πρόσωπα με νοοτροπία δημιουργίας και προόδου και όχι κατεδάφισης. Από πρόσωπα που κοιτάνε με ευθύνη το μέλλον και όχι τη νίκη της κάλπης!


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου





Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης
Δημοσιογράφος - Συγγραφέας - Τουρκολόγος


Όσο και αν αυτό ακούγεται εκπληκτικό, κυρίως για τους διάφορους θλιβερούς τουρκολάγνους εδώ στην Ελλάδα και όμως είναι αλήθεια ότι στην σημερινή Σμύρνη έγινε… τελετή από Τούρκους για την μεγάλη πυρκαγιά και την σφαγή των χριστιανών κατά τα γεγονότα της άτακτης εισόδου των κεμαλικών στην πόλη εκείνες τις μέρες, 13-18 Σεπτεμβρίου του 1922. Μάλιστα γα την επέτειο της καταστροφής της ελληνικότατης Σμύρνης το 1922, έγινε και προβολή αυτής της τελετής με την χαρακτηριστική ονομασία, «Büyük İzmir Yangını», δηλαδή, « Η Μεγάλη Πυρκαγιά της Σμύρνης».

Όπως αναφέρεται σε ένα πραγματικά εκπληκτικό δημοσίευμα της μεγαλύτερης κυκλοφορίας τουρκικής εφημερίδας, Zaman, έγινε στην Σμύρνη, (ακούστε κύριοι τουρκολάγνοι), τελετή για τα θύματα της μεγάλης πυρκαγιάς και της σφαγής των χριστιανών της ιστορικής ελληνικής πόλης κατά τα γεγονότα του 1922!
Το πιο εντυπωσιακό στην τελετή αυτή, είναι ότι αναρτήθηκε και πανό το οποίο έγραφε στα τουρκικά, «13-18 Σεπτεμβρίου 1922. Τιμούμε την μνήμη των απολεσθέντων συντρόφων μας κατά την πυρκαγιά της Σμύρνης».
Η τελετή μνήμης των θυμάτων της καταστροφής της Σμύρνης και της απώλειας των χριστιανών κατοίκων της, που πέρασαν τα χίλια μύρια από την μεγάλη σφαγή και την γενοκτονία του ελληνισμού της Ανατολής, έγινε στον ιστορικό σταθμό Basmane της πόλης, ενώ ένα γκρουπ από αυτούς που τίμησαν την μνήμη των θυμάτων της σφαγής, έκαναν και μια μικρή πορεία με το πανό που αναφέραμε παραπάνω.
Οι τιμώντες την μνήμη των θυμάτων, αναφέρεται ότι θεώρησαν υποχρέωση και καθήκον τους τνα κάνουν μια μικρή έστω τελετή για να τιμήσουν τα θύματα της μεγάλης πυρκαγιάς που κατέστρεψε την παλιά Σμύρνη, όπου ζούσαν και οι χριστιανοί κάτοικοι, δηλαδή οι Έλληνες που εξοντωθήκαν από την μεγάλη σφαγή και την γενοκτονία των χριστιανών της Ανατολής. Πρόσθεσαν δε το εντυπωσιακό για Τούρκους, πως τις μέρες αυτές δεν πρέπει μόνο να κάνουμε λαμπρές τελετές για την επέλαση του κεμαλικού στρατού προς την Σμύρνη, αλλά να θυμόμαστε και τα θύματα που επισώρευσε αυτή η επέλαση.
Με λίγα λόγια να τιμήσουμε τα θύματα της μεγάλης σφαγής της Σμύρνης.

Αλλά αυτό το πραγματικά εκπληκτικό γεγονός δεν είναι το πρώτο της κίνησης στην άλλη πλευρά του Αιγαίου για την ανάδειξη της γενοκτονίας των Ελλήνων της Ανατολής. Στις 16 Νοεμβρίου του 2008, για πρώτη φορά Τούρκος καθηγητής της ιστορίας παραδέχτηκε δημόσια και αυτό είναι το εντυπωσιακό, ότι στην διάρκεια της μικρασιατικής καταστροφής περίπου 200.000 Ρωμιοί έχασαν την ζωή τους από τα τουρκικά στρατεύματα.
Συγκεκριμένα ο καθηγητής της ιστορίας, Ονούρ Γιλντιρίμ, σε μια σημαντικότατη συνέντευξη που έδωσε στην τουρκική εφημερίδα, Σαμπάχ, για πρώτη φορά παραδέχτηκε σε επίσημο πλαίσιο ότι έγινε μια μορφή γενοκτονίας σε βάρος των Ρωμιών της Ανατολίας την περίοδο του 1922.
Ο Τούρκος καθηγητής, που έχει σπουδάσει και έχει ζήσει επί πολλά χρόνια στις ΗΠΑ, ανέφερε στις ερωτήσεις που του έκανε ο δημοσιογράφος της Σαμπάχ, πως πράγματι την περίοδο εκείνη οι Ρωμιοί της Μικράς Ασίας έζησαν ένα μεγάλο δράμα καθώς ξεσπιτώθηκαν και πολλοί από αυτούς έχασαν την ζωή τους.
Βέβαια ο Τούρκος καθηγητής υπολόγισε τους φονευθέντες σε 200.000, ένα μικρό νούμερο που φυσικά δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα της μεγάλης γενοκτονίας των Ελλήνων της Μικράς Ασίας, της Θράκης και του Πόντου, ήταν όμως μια πρωτοφανής ομολογία Τούρκου επιστήμονα της ιστορίας για πρώτη φορά στα τουρκικά χρονικά και για τον λόγο αυτό αποκτούσε μεγάλη ιστορική αλλά και πολιτική αξία.
Στην ίδια συνέντευξη ο Ονούρ Γιλντιρίμ υπαινίχτηκε για εθνοκάθαρση που έγινε στην Μικρά Ασία και που φυσικά την πλήρωσαν με βαρύ φόρο αίματος οι χριστιανοί, ενώ στην ουσία παραδέχτηκε πως η ανταλλαγή των πληθυσμών έφερε το τελειωτικό χτύπημα και προκάλεσε τον θάνατο σε πολλές χιλιάδες χριστιανών της Μικράς Ασίας καθώς εγκατέλειπαν την από αιώνων εστίες τους.

Όλα αυτά ας προβληματίσουν τους διάφορους ανίδεους και ανεύθυνους τουρκολάγνους που τα τελευταία χρόνια «κλέβουν» συχνά την δημοσιότητα με στημένες εκπομπές όπου προβάλουν τις ανιστόρητες τοποθετήσεις τους, ότι δήθεν δεν έγινε ουσιαστικά τίποτα σχετικά με την εξαφάνιση του ελληνορθόδοξου πληθυσμού της Ανατολής και ότι δεν έγινε καμία γενοκτονία. Του χαρίζουμε τις ίδιες τις ομολογίες των Τούρκων απογόνων εκείνης της ταραγμένης εποχής. Και αυτό είναι μόνο η αρχή!


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

 




Καταστροφή των ηθικών και ψυχικών δυνάμεων του Έθνους

Γράφει ο Γεώργιος  Εμ. Δημητράκης

Εφιαλτικά είναι τα στοιχεία και μηνύματα  που έρχονται από ευρωπαϊκούς και διεθνείς Οργανισμούς, αλλά και από την Τράπεζα της Ελλάδος, ότι πάνω από 3,4 εκατομμύρια των Ελλήνων ευρίσκονται κάτω από τα όρια της πτώχειας. Παράλληλα ότι βάσει εκτιμήσεων η ανεργία υπερβαίνει το 30% του πληθυσμού, ότι δηλαδή ήδη τώρα 1 από τους 3 Έλληνες απασχολούμενους είναι άνεργος, και πάνω από 1 εκατομμύριο άνεργοι χωρίς επίδομα ανεργίας, ενώ 1 από τους 3 Έλληνες είναι συνταξιούχος. Όμως και κατά τις εκτιμήσεις της ΓΣΕΕ το πραγματικό ποσοστό ανεργίας είναι  άνω του 30% και ότι βάσει και πάλιν άλλων εκτιμήσεων η ανεργία την επόμενη χρονιά θα παραμείνει αμετάβλητη. Ενώ συνταρακτικά είναι τα στοιχεία ανεργίας για τους νέους έως 24 ετών που έχει υπερβεί το 62%, μία παγκόσμια πρωτιά!  

Δυσοίωνες είναι και οι εκτιμήσεις που κάνει ο κάθε Έλληνας πολίτης για το μέλλον του, όταν βιώνει καθημερινά τις εφιαλτικές εικόνες εις το άμεσο περιβάλλον του, τις χιλιάδες αυτοκτονίες δύσμοιρων συνανθρώπων μας. Τους συνανθρώπους μας που ψάχνουν για τροφή εις τους κάδους και τις λαϊκές αγορές, τους δεκάδες χιλιάδες συμπατριώτες μας που σιτίζονται από τους Δήμους, την Εκκλησία και τις φιλανθρωπικές οργανώσεις. Για την σίτηση των μαθητών εις τα σχολεία με γάλα και φρούτα, πολλά σχολεία που ούτε θέρμανση διαθέτουν. Αλλά και ο καθείς από εμάς που αδυνατεί όχι μόνον να πληρώσει την ΔΕΗ, τα φάρμακα και τις ιατρικές εξετάσεις, λόγω αδυναμίας και κατάρρευσης των Ασφαλιστικών Ταμείων, τα αναρίθμητα χαράτσια και τους δυσβάστακτους ληστρικούς φόρους. 

Αλλά η ερώτηση που τίθεται από όλους μας είναι: Ποιος ευθύνεται για όλα αυτά και γιατί φθάσαμε όχι μόνον εις την χρεοκοπία της Πατρίδος μας, αλλά ταυτόχρονα και εις την πτώχευση ενός ολόκληρο λαού, μάλιστα εν καιρώ ειρήνης και οικονομικής ανάπτυξης της Ευρώπης;

Βέβαια την απάντηση δεν θα τη πάρουμε ποτέ από όλους εκείνους οι οποίοι ευθύνονται για την κατάντια μας. Και οι οποίοι συνεχίζουν να επιτίθενται τον Ελληνικό Λαό με τα διαδοχικά θανατηφόρα «λυτρωτικά μνημόνια της φτωχοποίησης  και της καταστροφής», και να μας σερβίρουν καθημερινώς εδώ και 6 χρόνια φρούδες ελπίδες και αισιοδοξίες για έξοδο από τα Μνημόνια και την κρίση. Όταν οι ίδιοι γνωρίζουν, όπως και παιδιά του δημοτικού σχολείου, ότι καμία ανάπτυξη και καμία έξοδος από την κρίση δεν επιτυγχάνεται, με τέτοια επαχθή μέτρα λιτότητας και ληστρικής φορολογίας, με την οριζόντια δραστική μείωση μισθών και συντάξεων, την δραστική μείωση των προνοιακών επιδομάτων, την τεράστια ανεργία, και την συνεχή υπερφορολόγηση των ακινήτων, την εσωτερική υποτίμηση και τα πολλαπλά χαράτσια, εις το τέλος την κατάσχεση της περιουσίας των Ελλήνων. Θανατηφόρα μέτρα που έχουν ως  αποτέλεσμα: την επιδείνωση της ύφεσης, την αύξηση της ανεργίας, την περεταίρω φτωχοποίηση της πλειοψηφίας του Λαού μας, την αύξηση του εθνικού χρέους που σημαίνει την χρεοκοπία της χώρας μας και την αέναη αιχμαλωσία της Πατρίδας μας. 

Τόσο απλά είναι τα πράγματα, τα οποία γνωρίζουν και οι « ευφυείς» ευρωπαίοι Εταίροι μας. Αλλά και οι «εκλεκτοί» εκλεγμένοι εκπρόσωποι του Λαού μας, οι οποίοι επί δεκαετίες, λόγω κομματικού συμφέροντος και πολιτικού κόστους, απέφευγαν να διαπαιδαγωγήσουν τους Έλληνες πολίτες, δηλαδή τους ψηφοφόρους των, σε θέματα κοινωνικής, οικονομικής και αναπτυξιακής πολιτικής. Ξέρετε, η πολιτική είναι έμφυτη σε κάθε άνθρωπο. Όπως έλεγε ο Αριστοτέλης, «ο άνθρωπος είναι ζώο πολιτικό». Που σημαίνει, η άμεση και ενεργός συμμετοχή όλων των πολιτών εις τα κοινά, είναι προς όφελος όλης της κοινωνίας. Αυτό όμως επιτυγχάνεται δια της καλής και ειλικρινής πληροφόρησης και ενημέρωσης κάθε πολίτη. Όμως εις την σύγχρονη εποχή, και ιδιαιτέρως εις την Πατρίδα μας, αυτός ο ρόλος μεταφέρθηκε εις τα κόμματα, τα οποία ως παντογνώστες και υπεράνω όλων ενεργούν αυθαίρετα «εν ονόματι του απληροφόρητου και ανημέρωτου για τα κοινά πολίτη», μέλος της ανύπαρκτης αποκαλούμενης εις την χώρα μας ευνομούμενης Δημοκρατίας!

Πολλά είναι τα εγκληματικά σφάλματα του πολιτικού συστήματος εξουσίας. Ένα από τα μεγαλύτερα ήταν η συνεχής απόκρυψη της αλήθειας και της πραγματικότητας, και η συστηματική αέναη πλύση εγκεφάλου. Ότι π.χ. το βιοτικό επίπεδο ενός λαού, δηλαδή του κάθε πολίτη εξαρτάται από την παραγωγική εργασία και την ανταγωνιστικότητα. Από το παραγόμενο προϊόν της εργασίας κάθε πολίτη και από το αθροιζόμενο γενικό σύνολο όλων των πολιτών προκύπτει το ετήσιο Ακαθάριστο Εθνικό Προϊόν, το λεγόμενο ΑΕΠ. Βάσει των κανόνων της Οικονομίας, το βιοτικό επίπεδο αλλά και το μέλλον ενός λαού εξαρτάται από το ετήσιο ΑΕΠ που παράγεται, και ότι όσο πιο υψηλό είναι αυτό, τόσο υψηλότερο είναι και το κατά κεφαλή εισόδημά του. Δυστυχώς όμως το πολιτικό σύστημα εξουσίας απέκρυπτε από τον Λαό μας την σημασία του πραγματικού ΑΕΠ, το οποίο επί δεκαετίες νοθευόταν με υπέρογκους δανεισμούς εκατοντάδων δισεκατομμυρίων ευρώ, αλλά και με την κατασπατάληση των κοινοτικών πόρων οι οποίοι δυστυχώς δεν διοχετεύονταν για την ανάπτυξη της εθνικής μας οικονομίας. 

Η ανεύθυνη αυτή και εγκληματική συμπεριφορά του πολιτικού συστήματος εξουσίας, αυτής της Αρχής της Διακρίσεως των Εξουσιών, των Θεσμοθετημένων Οργάνων της Πολιτείας, κατά τις 3 τελευταίες δεκαετίες οδήγησαν την Πατρίδα μας εις την κατάρρευση και την χρεοκοπία. Μετά από 6 χρόνια, τα θανατηφόρα 3 Μνημόνια της φτωχοποίησης, οι αιματηρές θυσίες και στερήσεις του Ελληνικού Λαού, η διαγραφή χρέους και το εγκληματικό PSI, το κούρεμα των ομολόγων των Ασφαλιστικών Ταμείων και των Ιδιωτών, δεν μείωσαν το εθνικό χρέος, ως ισχυρίζονται με εμμονή οι εμπνευστές και υποστηρικτές της εγκληματικής και θανατηφόρας λιτότητας, οι εκδικητές και δήμιοι του Ελληνικού Λαού. Πρόσφατη επίσημη κυνική ανακοίνωση του ΔΝΤ και των Βρυξελλών επιβεβαιώνει ότι το εθνικό χρέος το οποίο με το ξέσπασμα της κρίσης 2008 ήταν 125% του ΑΕΠ, υπερέβη τώρα το 180%, παρόλο το κούρεμα! Ένα δυσθεώρητο χρέος το οποίο σε καμία περίπτωση και ουδέποτε μπορεί να αποπληρωθεί. Απόδειξη της απόκρυψης των τεράστιων ευθυνών, της αποτυχίας της εγκληματικής πολιτικής λιτότητας όλων των υπευθύνων, εντός και εκτός της Ελλάδος, που κατέστρεψαν την Πατρίδα μας.

Ο Λαός μας πνίγεται κυριολεκτικώς εις την πτώχεια, την απελπισία, αλλά και τα ψέματα, τις ψευδαισθήσεις και φρούδες ελπίδες του κλειστού πολιτικού συστήματος εξουσίας. Ότι δήθεν η εκποίηση του εθνικού πλούτου και περιουσίας του Λαού μας, έναντι πινακίου φακής, και ότι π.χ. η Κίνα και κάποιοι αόρατοι, ανύπαρκτοι έως σήμερα  εξώτεροι θα φέρουν επενδύσεις και την σωτήρια ανάπτυξη. Όμως μέσα εις την απελπισία και την λιποθυμία αδυνατούμε να συνειδητοποιούμε την οδυνηρή πραγματικότητα. Ότι μία συνεργασία με την Κίνα θα μετατρέψει την χώρα μας σε αποθήκη και διαμετακομιστικό κέντρο προώθησης των κινεζικών προϊόντων εις την Ευρώπη, με απειροελάχιστο όμως όφελος για την Πατρίδα μας. Ουδείς όμως λόγος γίνεται για κινεζικές επενδύσεις εις την Πατρίδα μας, με την δημιουργία και δραστηριότητα κινεζικών επιχειρήσεων, κάτι το οποίο ασφαλώς είναι ανέφικτο, λόγω του πολύ χαμηλού κόστους εργασίας εις την Κίνα που ανέρχεται μόλις εις τα 2 ευρώ ημερησίως. Σε σύγκριση με τον μέσο όρο κόστους εργασίας εις την Ε.Ε. που ανέρχεται  εις τα 80 ευρώ ημερησίως, από τις οποίες θα μπορούσε κανείς να ελπίζει την μεταφορά επιχειρήσεων εις την Ελλάδα, υπό μορφή επενδύσεων, λόγω της μεγάλης καθίζησης του εργατικού κόστους εις την χώρα μας. Βέβαια, δυστυχώς, ούτε αυτό το ενδεχόμενο είναι εφικτό, λόγω της τεράστιας και αδίστακτης γραφειοκρατίας, της διαφθοράς, της ατιμωρησίας, της πολυνομίας, της υπερφορολόγησης και του τόσο ασταθούς και αντιαναπτυξιακού  φορολογικού συστήματος!


Η νέα γενεά γνωρίζει από τους γονείς και παππούδες την δύσκολη εποχή της Κατοχής και του Εμφυλίου, την πτώχεια, αλλά και την ηθική και ψυχική αντοχή και δύναμη  του Λαού μας. Όμως η επιδρομή των Μνημονίων δεν δημιουργεί μόνον ανείπωτη πτώχεια, αλλά καταστρέφει και τις ηθικές και ψυχικές δυνάμεις ολόκληρου του Έθνους. 


Έλληνες! Ενώπιον του θανάσιμου αυτού κινδύνου, αναλογιζόμενοι τώρα την ιστορική και εθνική ευθύνη που πρέπει να έχει ο καθένας από εμάς, οφείλουμε ενωμένοι να αντισταθούμε εναντίον όλων εκείνων που ευθύνονται για την κατάρρευση της Πατρίδας μας και την φτωχοποίηση του Λαού μας, και εναντίον εκείνων που επιβουλεύονται  την υπόσταση του Έθνους μας. Πριν είναι αργά!

Υποσημείωση: Ο αρθρογράφος διαμένει εις την Ξάνθη. Σπούδασε Πολιτικές-Οικονομικές Επιστήμες και Κοινωνιολογία στη Βόννη και Ιστορία και Πολιτιστική κληρονομιά στην Αθήνα. Διετέλεσε επί 5 χρόνια υπάλληλος της Ομοσπονδιακής Βουλής της Γερμανίας.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου