Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

23 Απρ 2015

Ένα σημαντικό… νεύμα από την πλευρά της Άνγκελα Μέρκελ, για να αποφευχθεί η στάση πληρωμών στην Ελλάδα, είχαμε απόψε το βράδυ στο περιθώριο της Συνόδου Κορυφής της Ευρωπαϊκής Ένωσης για το Μεταναστευτικό στις Βρυξέλλες.

Όπως μεταδίδουν τα διεθνή ΜΜΕ, η Γερμανίδα Καγκελάριος δήλωσε ότι πρέπει να γίνουν τα πάντα προκειμένου να αποφευχθεί το ενδεχόμενο να ξεμείνει η Ελλάδα από ρευστό, μέχρι τις στιγμή που θα επέλθει η οριστική συμφωνία της κυβέρνησης Τσίπρα με τους δανειστές.

Όταν ρωτήθηκε πόσο μεγάλος είναι ο κίνδυνος να ξεμείνει η Ελλάδα από χρήματα πριν επιτευχθεί μια συμφωνία με την ευρωζώνη, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, η καγκελάριος απάντησε: «Πρέπει να γίνουν τα πάντα για να αποφευχθεί αυτό».

Η ξεκάθαρη δέσμευση της Άνγκελα Μέρκελ ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν θα αφήσει την Ελλάδα να ξεμείνει από ρευστό, διαμορφώνει νέα δεδομένα ενόψει το αυριανού Eurogroup, ενώ προϊδεάζει και για “επιθετική” κίνηση από την πλευρά του Μάριο Ντράγκι και της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, στην κατεύθυνση της ουσιαστικής στήριξης της ελληνικής οικονομίας.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Μανώλης Κοττάκης

«Πάτησε» την κόκκινη συμμαχική γραμμή που ξεχωρίζει τους ηγέτες των χωρών – μελών του ΝΑΤΟ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης από τους ηγέτες του τρίτου κόσμου που φλερτάρουν με τον Πούτιν ο πρωθυπουργός, Αλέξης Τσίπρας. Αποτελεί ένδειξη αλλαγής στρατοπέδου για να γίνει η χώρα μέλος της… Ευρασιατικής Ένωσης; Είναι η συμφωνία Τσίπρα – Πούτιν για τον “Greek Stream” αιτία πολέμου με τους αμερικανούς; Η νεότερη ιστορία μας και τα δεδομένα που έχουν προκύψει από την προσωπική και πολιτική περιπέτεια του πρώην πρωθυπουργού Κώστα Καραμανλή θα μπορούσαν άνετα να συνηγορούν υπέρ αυτής της άποψης, αν δεν είχαν μεταβληθεί ουσιωδώς τα γεωπολιτικά δεδομένα εξαιτίας της κρίσης.

Πράγματι, η συμφωνία του Έλληνα ηγέτη με τον Ρώσο Πρόεδρο και η συνάντησή του με τον ισχυρό άνδρα της Gazprom, Αλεξέι Μίλερ, σήμαναν συναγερμό στην Ουάσιγκτον, ωστόσο η πάση θυσία αποτροπή της καθόδου της ρωσικής «αρκούδας» και του στόλου της στο Αιγαίο και τα Βαλκάνια αποτελεί βασικό παράγοντα που υποχρεώνει την αμερικανική διπλωματία να επανεξετάσει τη στάση της. Να την επανεξετάσει και να ταχθεί διακριτικά υπέρ της Ελλάδας στο “blame game” με τους δανειστές.

Ο Καραμανλής και η ρωσική προσέγγιση

Το 2015 δεν είναι 2008 από πολλές απόψεις. Πρώτον, γιατί ο αγωγός του Πούτιν, ο οποίος θα διέρχεται από Τουρκία, Ελλάδα, Ουγγαρία, Σκόπια κα Σερβία, δεν μοιάζει σε τίποτε με τον αγωγό South Stream (νότιος διάδρομος), που προωθούσε με τόλμη ο Κώστας Καραμανλής επί των ημερών του. Ο πρώην πρωθυπουργός πήρε τότε μεγάλα εθνικά ρίσκα όχι για να ικανοποιήσει τις απαιτήσεις της Ρωσίας, αλλά γιατί εκείνος ο αγωγός παρέκαμπτε την Τουρκία και ακύρωνε τα στρατηγικής σημασίας για την γείτονα στενά των Δαρδανελίων. Ακόμη και πρωτοετείς γνωρίζουν ότι το Βυζάντιο έπεσε μόνον όταν έχασε τον έλεγχο των Στενών. Το δε γεγονός ότι υπέγραψε την συμφωνία με τον Βλαντιμίρ Πούτιν σε μία σύνοδο του ΟΑΣΕ στην Κωνσταντινούπολη τον ιντριγκάρισε ακόμη περισσότερο.

Εκείνο που δεν υπολόγισε τότε ο Καραμανλής –και το ανακάλυψε πολύ αργότερα- ήταν το πώς έβλεπαν τον αγωγό εκείνη την περίοδο οι αμερικανοί. Η διέλευσή του από την Ελλάδα έδινε τη δυνατότητα στους Ρώσους να πατήσουν, μέσω των διακλαδώσεων, το πόδι τους στην αγορά της Μέσης Ανατολής, η οποία αντιμετωπίζει έως και σήμερα τεράστιο πρόβλημα ενεργειακής επάρκειας. Μέσω των τερματικών σταθμών του αγωγού στην Αυστρία, επίσης, οι Ρώσοι θα μπορούσαν, σύμφωνα με μελέτη του Ινστιτούτου Handson, να έχουν ανά πάσα στιγμή πρόσβαση στα απόρρητα στοιχεία για τις ενεργειακές ανάγκες κάθε χώρας – μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Θα μπορούσαν έτσι να παγώνουν, με το κλείσιμο της στρόφιγγας, όποτε ήθελαν την Ευρώπη, αν δεν ικανοποιούνταν τα αιτήματά τους σε διεθνείς διαπραγματεύσεις.
Αν κάτι υποτιμήθηκε τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή ήταν πως ο South Streram δεν αποτελούσε ένα περιφερειακό ζήτημα, όπως εικαζόταν, αλλά ένα παγκόσμιο πρότζεκτ, που, αν προχωρούσε, θα έκανε τη Ρωσία μεγάλο διεθνή παίκτη, «αρκούδα» ξανά.
Ήταν η αφορμή της αναβίωσης του «ψυχρού πολέμου», με νέο όπλο το φυσικό αέριο και τους αγωγούς αντί για τα πυρηνικά και τους πυραύλους SS-20. Γι αυτό και υπονομεύθηκε μέχρι τελικής πτώσης του Καραμανλή.

Τα παθήματα… μαθήματα

Η σημασία του Turkish Stream εξ αντικειμένου δεν είναι η ίδια.
Πρώτον, γιατί οι αμερικανοί με τη συμμαχία της κυβέρνησης Σαμαρά πρόλαβαν και προχώρησαν την υλοποίηση του αγωγού ΤΑΡ, ο οποίος προορίζεται να γεμίσει τις αγορές με ιρανικό πετρέλαιο, αζέρικο αέριο δεν υπάρχει σε τόσο μεγάλες ποσότητες. Επιπροσθέτως, οι ΗΠΑ έχουν δείξει μεγάλο ενδιαφέρον για την κατασκευή σταθμού αποθήκευσης υγροποιημένου αερίου στο λιμάνι της Αλεξανδρούπολης, μέσω Ελλήνων επιχειρηματιών, με στόχο τον έλεγχο της περιοχής.
Δεύτερον, γιατί σε αυτόν μετέχει και άλλο μέλος του ΝΑΤΟ, η Τουρκία, χωρίς να έχει διατυπωθεί ενόχληση από την Ουάσιγκτον, κάτι που επισήμανε και ο υπουργός Εξωτερικών, Νίκος Κοτζιάς, στη Βικτόρια Νούλαντ.
Τρίτον, γιατί ο νέος ρωσικός αγωγός, που, δια της Τουρκίας, παρακάμπτει τις «εχθρικές» για τη Μόσχα Ουκρανία και Βουλγαρία –ως ευρισκόμενες υπό αμερικανική επιρροή-, δεν έχει τις ίδιες φιλοδοξίες με τον South Stream. Οι αμερικανοί προορίζουν το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο της Μεσογείου (Κύπρος, Ελλάδα, κ.λ.π.) για τις χώρες της Μέσης Ανατολής.
Τελευταίο, αλλά όχι έλασσον: Η κυβέρνηση Τσίπρα διαθέτει ηθικό έρεισμα εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης για να προχωρήσει στην κατασκευή του αγωγού. Ρωσικό φυσικό αέριο διοχετεύεται στη Γερμανία και την Πολωνία μέσω του βόρειου αγωγού Nord Stream, ο οποίος διέρχεται τη θάλασσα της Βαλτικής, χωρίς κανέναν ενδιάμεσο σταθμό πριν καταλήξει στο Βερολίνο.
Τις προηγούμενες ημέρες επισκέφθηκε, μάλιστα, τη Γερμανική πρωτεύουσα ο Αλεξέι Μίλερ.

Αυτό που μετά βεβαιότητας απασχολεί τις ΗΠΑ, οι οποίες έχουν εγκαταλείψει τα Βαλκάνια και την ευρύτερη περιοχή στη χαλαρή εποπτεία της Ε.Ε. και της Γερμανίας, είναι να μην δοθεί πάτημα στη Ρωσία να σπάσει την περίμετρο στην οποία την έχει περικυκλώσει η Δύση στην αυλή της, με την κατοχή της Ουκρανίας και πατήσει έτσι πόδι στα Βαλκάνια και τη Μεσόγειο μέσω του Ρωσικού Στόλου.
Αλλά σε αυτό το επίπεδο ο πρωθυπουργός, Αλέξης Τσίπρας, έχοντας πάρει τα διδάγματα από τις αρνητικές εμπειρίες των προκατόχων του, δείχνει να ξέρει πώς να προφυλαχθεί.

Κάτι τελευταίο: Η πτώση της κυβέρνησης το 2008 –με Καραμανλή- δεν συνεπαγόταν τότε κάποιον ευρύτερο οικονομικό ή γεωπολιτικό συστημικό κίνδυνο. Η παγκόσμια οικονομική κρίση βρισκόταν στο πρώιμο στάδιό της. Η πτώση μίας κυβέρνησης σήμερα, όμως, μπορεί να οδηγήσει και στην πτώση μίας χώρας – μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ΝΑΤΟ, με ό,τι αυτό σημαίνει για τη σταθερότητα στην ευρύτερη περιοχή των Βαλκανίων και της νοτιο-ανατολικής λεκάνης της Μεσογείου.
Η πτώση έχει κόστος…

Πηγή περιοδικό «Επίκαιρα», τεύχος 286



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Το τελευταίο διάστημα έχει εισαχθεί στην διεθνή ορολογία από διαφόρους ειδικούς και μη, ο όρος "ατύχημα" για την Ελλάδα. Θα πρέπει να τονισθεί πως αυτή την ορολογία χρησιμοποιούσε και χρησιμοποιεί η μαφία, όταν επίκειται κάποιο προς παραδειγματισμό "χτύπημά" της, και εν γένει αποτελεί ορολογία του υποκόσμου για δολοφονικές κινήσεις του.

Ας μην προσπερνάμε εύκολα το ποιοί είναι εκείνοι που σήμερα χρησιμοποιούν τον όρο "ατύχημα" για την επόμενη ημέρα της Ελλάδας. Κι αυτό, επειδή ηθελημένα ή άθελά τους -με την ψυχολογία του ισχυρού απέναντι στον ανίσχυρο- ουσιαστικά αποκαλύπτουν την ποιότητά τους ως πολιτικοί, ως οικονομολόγοι, ως δημοσιογράφοι...

Η πραγματικότητα είναι σκληρή, αφού η Ελλάδα έχει ως αντίπαλο μία διεθνή συμμορία που αποφάσισε για ένα πλήθος λόγων να καταστρέψει την χώρα μας. Οι ό,ποιες αιτιολογήσεις περί χρέους (αστειότητες μάλλον, αφού υπάρχουν χώρες με πολύ μεγαλύτερα χρέη τόσο αριθμητικά όσο και ποσοτικά ως προς το ΑΕΠ) πέφτουν στο κενό, αφού η σημερινή κρίση είναι αποδεδειγμένο ότι δεν είναι (μόνο) οικονομική, αλλά είναι κυρίως πολιτική (κατάπτωση βασικών δημοκρατικών αξιών και λειτουργιών σε ένα μεγάλο πλήθος χωρών του δυτικού κόσμου) και γενικότερα γεωπολιτική και γεωστρατηγική, ενώ σημαντικότατο μερίδιο στα όσα συμβαίνουν (κυρίως) στην Ελλάδα και την Κύπρο έχουν τα ενεργειακά κοιτάσματα, για τα οποία κανείς δεν τολμά να αναφερθεί, αλλά όλοι προσδοκούν στην εκμετάλλευσή τους...

Όταν λοιπόν θα μαθαίνουμε αναφορές περί "ελληνικού ατυχήματος", καλό θα είναι να κατανοούμε την ποιότητα εκείνων που τις εκστομίζουν... Γιατί, άθελά τους και με τελείως υπεροπτικό ύφος αποκαλύπτουν τον δικό τους εγκληματικό σχεδιασμό για την εκτροπή της Ελλάδας, ενώ στην πραγματικότητα ομολογούν την δική τους ηθική κατάπτωση και τον δικό τους εκτροχιασμό από την δημοκρατία και τη διεθνή νομιμότητα (όπως αυτή μέχρι στιγμής ισχύει)...


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Το αμερικανικό περιοδικό “Politico”, που διατηρεί τη μεγαλύτερη παρεμβατικότητα από κάθε άλλο πολιτικό-μιντιακό μέσο στις ΗΠΑ, στέλνει σήμερα ένα ξεκάθαρο μήνυμα στην Ευρώπη, αναφορικά με την ελληνική κρίση.

Ή μάλλον, μεταφέρει το μήνυμα της Wall Street, μέσω ενός ανθρώπου των… τραπεζιτών, και παρ’ ολίγον διαδόχου του Μπεν Μπερνάνκι στη διοίκηση της Fed.

Τον λόγο λοιπόν παίρνει ο Λάρι Σάμερς, υπουργός Οικονομικών των ΗΠΑ επί διακυβέρνησης Κλίντον, υπέρμαχος της αγοράς και… άνθρωπος του κεφαλαίου, ο οποίος έχασε από τη Τζάνετ Γιέλεν τη μάχη για τη διαδοχή του Μπεν Μπερνάνκι στην ισχυρότερη τράπεζα του πλανήτη.

Σύμφωνα με τον Λάρι Σάμερς, μια ενδεχόμενη χρεοκοπία της Ελλάδας θα είχε ανυπολόγιστες συνέπειες για την παγκόσμια οικονομία. Δηλαδή, και για την οικονομία των ΗΠΑ. Και μπορεί, όπως σημειώνει, η ευρωζώνη να θεωρεί σήμερα ότι είναι περισσότερο προετοιμασμένη σε σχέση με το 2010 και το 2012, λίγο αργότερα όμως στο μυαλό όλων έρχεται το παράδειγμα της Lehman Brothers, και το πόσο είχαν υποτιμηθεί οι δικές της επιπτώσεις στην αμερικανική και την παγκόσμια οικονομία.

“Βρείτε τα”, είναι λοιπόν η προτροπή της Wall Street προς την πολιτική ηγεσία της Ευρώπης. Ή, σε…. απλά ελληνικά: “Μην τολμήσετε (να αφήσετε την Ελλάδα να χρεοκοπήσει).


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Νεκρός γιος πρώην βουλευτή - Κατά την επίθεση τραυματίστηκε ένα ακόμα άτομο

Ένα άτομο, γιος πρώην βουλευτή, έχασε τη ζωή του όταν άγνωστοι άνοιξαν πυρ εναντίον του εκλογικού κέντρου του κυβερνώντος Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης στην νοτιοανατολική κουρδική επαρχία Μπάτμαν.

H επίθεση σημειώθηκε το μεσημέρι της Πέμπτης, στο κέντρο της πόλης, με αποτέλεσμα να τραυματιστεί θανάσιμα ο Αμπίτ Νασίρογλου, γιος του πρώην βουλευτή του κόμματος Νεζίρ Νασίρογλου, που βρισκόταν εκείνη την ώρα στο εκλογικό κέντρο. Το θύμα μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο της πόλης όπου διαπιστώθηκε ο θάνατός του.

Κατά την επίθεση τραυματίστηκε ένα ακόμα άτομο το οποίο νοσηλεύεται.

Τα κίνητρα των δραστών δεν έχουν διευκρινιστεί από κάποια επίσημη πηγή και βρίσκεται σε εξέλιξη αστυνομική έρευνα. Η πόλη Μπάτμαν βρίσκεται στην νοτιοανατολική Τουρκία, όπου λαμβάνουν χώρα για πάνω από 30 χρόνια συγκρούσεις με τους κούρδους αντάρτες του ΡΚΚ. Ωστόσο, δημοσιεύματα του τουρκικού Τύπου δεν αποκλείουν η επίθεση να σχετίζεται με ξεκαθάρισμα λογαριασμών.

Οι γενικής βουλευτικές εκλογές στην Τουρκία προγραμματίζονται για τις 7 Ιουνίου.

Πηγή


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Η κατάσταση κινδυνεύει να βγει εκτός ελέγχου

Γράφει ο Αθανασόπουλος Άγγελος 

Η σοβούσα πολιτική κρίση στην πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας (πΓΔΜ) δημιουργεί νέα δεδομένα για την ελληνική διπλωματία, σε μία περίοδο που το υπουργείο Εξωτερικών εμφανίζεται πρόθυμο να συζητήσει Μέτρα Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης (ΜΟΕ) με τη γειτονική χώρα, αλλά και τις προοπτικές δημιουργίας ενός ενεργειακού διαδρόμου που θα μεταφέρει ρωσικό φυσικό αέριο από την Τουρκία και την Ελλάδα, μέσω Σκοπίων και Σερβίας προς την Ουγγαρία και την Κεντρική Ευρώπη.

Στο πρόσφατο Συμβούλιο Εξωτερικών Υποθέσεων που πραγματοποιήθηκε στο Λουξεμβούργο συμπεριελήφθη για πρώτη φορά σε κείμενο Συμπερασμάτων του Συμβουλίου ένα λεκτικό που θα μπορούσε, αν όχι να ενταφιάσει, τουλάχιστον να λειτουργήσει αποτρεπτικά σε μελλοντική σύσταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για έναρξη ενταξιακών διαπραγματεύσεων ΕΕ - Σκοπίων. Υπενθυμίζεται ότι η πρώτη φορά που η Κομισιόν συμπεριέλαβε σχετική σύσταση στην ετήσια έκθεση προόδου της για την πΓΔΜ ήταν το 2009 και από τότε επαναλαμβάνεται κάθε χρόνο.

Σύμφωνα με το Κείμενο Συμπερασμάτων, «το Συμβούλιο εκφράζει τη βαθιά του ανησυχία σε σχέση με την επιδεινούμενη κατάσταση στη χώρα, ιδιαίτερα στους τομείς του κράτους δικαίου, των θεμελιωδών δικαιωμάτων και της ελευθερίας του Τύπου, που συνιστούν δημοκρατικές αξίες που βρίσκονται στον πυρήνα της ΕΕ και της πολιτικής διεύρυνσης».

Η κατάσταση στα Σκόπια κινδυνεύει να βγει εκτός ελέγχου έπειτα από το σκάνδαλο υποκλοπών και διαφθοράς που έχει ξεσπάσει από τις αποκαλύψεις του ηγέτη της Σοσιαλδημοκρατικής Ένωσης (SDSM) Ζόραν Ζάεφ. Σύμφωνα με τις αποκαλύψεις, τόσο ο Πρωθυπουργός Νίκολα Γκρούεφσκι όσο - και κυρίως ο Σάσο Μιχάλκοφ, ξάδελφος του Γκρούεφσκι και επικεφαλής των κρατικής υπηρεσίας ασφαλείας εμφανίζονται να αγνοούν τις νόμιμες διαδικασίες και να παρεμβαίνουν στη Δικαιοσύνη.

Την ίδια στιγμή, ο πρώην Πρόεδρος της χώρας Μπράνκο Τσερβένκοφσκι, προερχόμενος από το SDSM καλεί σε μαζικές διαδηλώσεις για την ανατροιπή του καθεστώτος Γκρούεφσκι, ενώ ακόμη πιο ανησυχητικό ακούγεται το γεγονός ότι περίπου 40 ένοπλοι Αλβανοί που φορούσαν στολές του Απελευθερωτικού Στρατού του Κοσόβου (UCK) εισέβαλαν πριν από λίγες ημέρες σε αστυνομικό φυλάκιο στα βόρεια της χώρας, κοντά στα σύνορα με το Κόσοβο, κρατώντας για αρκετές ώρες αστυνομικούς ως ομήρους.

Ελληνικές διπλωματικές πηγές εξέφραζαν το τελευταίο διάστημα ερωτηματικά για την ανακοίνωση από ελληνικής πλευράς της πρόθεσης για ΜΟΕ με την πΓΔΜ. Τα ερωτηματικά εστιάζουν πριν από όλα στην ύπαρξη ή μη αξιόπιστου συνομιλητή στη χώρα. Την ίδια στιγμή πάντως, υπάρχουν και άλλοι δύο παράγοντες που οι ίδιες πηγές εκτιμούν ότι πρέπει να ληφθούν σοβαρά υπόψη.

Το πρώτο στοιχείο είναι ότι στα Βαλκάνια διαφαίνεται αυτή την περίοδο μία υποβόσκουσα αντιπαράθεση μεταξύ Βερολίνου και Μόσχας με έπαθλο την οικονομική επιρροή. Η έμφαση δίδεται στα Δυτικά Βαλκάνια. Φαίνεται ότι η γερμανική πλευρά επιδιώκει, κυρίως μέσω επενδύσεων, να προσδέσει τις χώρες της περιοχής στο άρμα της και να μην επιτρέψει στη Ρωσία να διατηρήσει ή και να αυξήσει την επιρροή της - και όλα αυτά μέσα στο πλαίσιο μη προώθησης νέου κύματος διεύρυνσης, τουλάχιστον για την επόμενη πενταετία. Αυτή η εξέλιξη θα μπορούσε να βάλει την Αθήνα να διαλέξει μεταξύ Βερολίνου - Μόσχας.

Το δεύτερο στοιχείο σχετίζεται με αυτή καθ' αυτή την αστάθεια στην πΓΔΜ. Πιθανή διάχυση της σημερινής πολιτικής κρίσης σε εθνοτικό επίπεδο θα έθετε επιτακτικά ζήτημα διατήρησης της κρατικής υπόστασης (statehood) της πΓΔΜ. Σε αυτή την περίπτωση, ο κίνδυνος αστάθειας θα μπορούσε να μεταφραστεί σε πιέσεις προς την Αθήνα να πάψει να τηρεί αρνητική στάση σε μελλοντική ένταξη των Σκοπίων στην Ατλαντική Συμμαχία.  

Πηγή
 

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Για παρουσία αμερικανικών στρατευμάτων που εκπαιδεύουν τις ουκρανικές δυνάμεις στις ζώνες των συγκρούσεων στην ανατολική Ουκρανία, κάνει λόγο το ουκρανικό υπουργείο Άμυνας, όπως μετέδωσε το ρωσικό πρακτορείο Intefax.

Επικαλούμενο τον εκπρόσωπο του ρωσικού υπουργείου Άμυνας, το Interfax μετέδωσε ότι αμερικανικά στρατεύματα εκπαιδεύουν τις ουκρανικές δυνάμεις όχι μόνο στη δυτική Ουκρανία «όπως δείχνουν τα ουκρανικά τηλεοπτικά δίκτυα, αλλά και στην εμπόλεμη ζώνη Μαριούπολης, Σεβεροντονέτσκ, Αρτιμοβόσκ και Βολνοβάκχα».

Ένα 24ωρο νωρίτερα οι Ηνωμένες Πολιτείες κατηγόρησαν τη Ρωσία ότι έχει παραδώσει στους αντιαεροπορικά συστήματα και βαρύ οπλισμό στην ανατολική Ουκρανία, και παράλληλα οι ρωσικές δυνάμεις εκπαιδεύουν φιλορώσους κατά παράβαση της συμφωνίας εκεχειρίας.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Μελέτης Μελετόπουλος

Η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ δεν χρεοκόπησαν μόνον τη χώρα, χρεοκόπησαν και…τον εαυτό τους! Και θα ήταν απολύτως αδιάφορο, αν δεν αποτελούσε κατ’ εξοχήν αποδεικτικό στοιχείο της διαχειριστικής τους ανικανότητας και της έλλειψης στοιχειώδους διανοητικής πειθαρχίας και τάξης.

Απέδειξε δηλαδή η οικονομική καταστροφή των πάλαι ποτέ κομμάτων εξουσίας, ότι επρόκειτο περί μηχανισμών απολύτως ακατάλληλων να κυβερνήσουν τη χώρα.

Ποιά ήταν τα χαρακτηριστικά της εσωτερικής λειτουργίας και της οικονομικής δομής των (ήδη πολιτικά νεκρών αλλά ενόχων για τη σημερινή κατάσταση) κομμάτων εξουσίας της Μεταπολίτευσης; Αδιαφάνεια, προχειρότητα, απουσία των κανόνων που ισχύουν στο ταμείο και του τελευταίου καφενείου της επαρχίας. Θυμόμαστε όλοι το οικτρό θέαμα με τα τεφτέρια μπακάλικου που κρατούσε, αντί λογιστικών βιβλίων, μεγάλο κόμμα εξουσίας.

Ο αρχηγικός συγκεντρωτισμός τύπου κεντρώας Αφρικής, άλλωστε, δεν άφηνε περιθώρια ελέγχου της διαχείρισης του κομματικού ταμείου από κάποια πραγματικά ανεξάρτητη ελεγκτική επιτροπή. Αλλά ούτε και τα στελέχη των κομμάτων έδειξαν ποτέ κάποια προθυμία να βάλουν σε τάξη το κομματικό λογιστήριο.

Ασφαλώς αυτό το χάος ήταν «δημιουργικό», με άλλα λόγια εξυπηρετούσε την προσπόριση άδηλων πόρων και τη διακίνηση «μαύρου χρήματος», που υπήρξε ο κύριος μηχανισμός χρηματοδότησης των κομμάτων εξουσίας στην Ελλάδα της Μεταπολίτευσης.
Ταυτόχρονα, τα κόμματα αυτά απέφευγαν συστηματικά και για έναν άλλον λόγο την εισαγωγή ορθολογικών διαδικασιών και διαχειριστικής χρηστότητας. Γιατί κάτι τέτοιο θα απαιτούσε και ένα στελεχιακό δυναμικό με ήθος, ικανότητα, εμπειρία.
Δηλαδή τελείως διαφορετικό από τους γνωστούς τριτοκοσμικούς κομματάρχες, επαγγελματίες ρουσφετολόγους, διαπλεκόμενους οσφυοκάμπτες και διαχειριστές πελατειακών δικτύων. Ασφαλώς ένας άνθρωπος με προσωπικότητα και ακεραιότητα δεν θα ανεχόταν μια παρόμοια κατάσταση και θα τίναζε τα πάντα στον αέρα ή θα αποχωρούσε καταγγέλλοντας αυτό το σύστημα.

Σε αυτήν την ελεεινή κατάσταση συνέβαλε και η νομοθεσία περί κομμάτων, που δεν επέβαλε τον έλεγχο των κομματικών ταμείων από κάποια ανεξάρτητη αρχή (πχ. το Ελεγκτικό Συνέδριο), ούτε τη δημοσίευση στο Διαδίκτυο του ηλεγμένου και επικυρωμένου ισολογισμού των κομμάτων. Ώστε να ξέρουμε και εμείς οι απλοί πολίτες και ψηφοφόροι την πηγή χρηματοδότησης των πανάκριβων προεκλογικών εκστρατειών, της ανάθεσης της πολιτικής διαφήμισης σε διεθνείς διαφημιστικές εταιρείες έναντι τερατώδους αμοιβής, της ενοικίασης πολυτελέστατων κομματικών γραφείων κλπ.

Η ίδια η εσωτερική λειτουργία των κομμάτων είναι η πηγή της παθογένειας και η ρίζα της συνολικής μας χρεοκοπίας ως κράτους και κοινωνίας. Ασφαλώς η οικοδόμηση μιας υγιούς δημοκρατίας (που ακόμα δεν υπήρξε σε αυτόν τον τόπο), προϋποθέτει έναν αυστηρό νόμο για τα οικονομικά των κομμάτων.

Πηγή KontraNews


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Η εμπλοκή χερσαίων δυνάμεων στην Συρία, προς υποστήριξη των αεροπορικών επιχειρήσεων που διεξάγονται κατά του Ισλαμικού Κράτους, είναι αναγκαία προϋπόθεση για την επιτυχία, δήλωσε ο Τούρκος πρόεδρος Ερντογάν.

«Οι αεροπορικές επιδρομές δεν είναι αρκετές για να νικηθεί το ΙΚ στην Συρία και το Ιράκ. Μια χερσαία επίθεση είναι απαραίτητη, παράλληλα με τις αεροπορικές επιχειρήσεις», είπε ο Ερντογάν, αναζωπυρώνοντας τις φήμες ότι Τουρκία και Σαουδική Αραβία ετοιμάζουν, από κοινού, επιχειρήσεις στην Συρία, όπου με πρόσχημα τον αγώνα κατά του ΙΚ, θα πλήξουν και τις δυνάμεις του προέδρου Άσαντ. 

Οι εν λόγω δηλώσεις του Ερντογάν έγιναν σε κοινή συνέντευξη τύπου με τον Ιρακινό πρόεδρο Φαούντ Μασούμ. «Χρειάζεται μια συγκεκριμένη και παγκόσμια στρατηγική για να ηττηθεί το ΙΚ», είπε ο Ερντογάν, που όμως συμπλήρωσε πως ακόμα και αυτή η οργάνωση ηττηθεί κάποια άλλη θα εμφανιστεί, με άλλο όνομα.

«Από πού εξοπλίζεται και χρηματοδοτείται το ΙΚ; Εκεί πρέπει να επικεντρωθούμε», δήλωσε ο αναίσχυντος Ερντογάν, την ώρα που είναι παγκοίνως γνωστό ότι η Τουρκία εξόπλισε τους τζιχαντιστές, τους υποστήριξε οικονομικά και ακόμα αγοράζει, λαθραία, πετρέλαιο από αυτούς, ενισχύοντάς τους οικονομικά. 

Ο Ερντογάν δεν απέφυγε να επιτεθεί και στις χώρες της ΕΕ για την πολιτική τους έναντι των λαθρομεταναστών που, με πλοία, προσπαθούν να φτάσουν στην Ευρώπη. «Υπάρχουν φωνές στην Ευρώπη που λένε ότι πρέπει να βυθιστούν τα πλοία που τους μεταφέρουν. Οι Ευρωπαίοι που τα λένε αυτά είναι μοιραίοι», είπε.

Πηγή Defence-Point


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Οι υπουργοί Άμυνας των Ηνωμένων Πολιτειών έρχονται και παρέρχονται, όμως η στερεοτυπική επανάληψη πανομοιότυπης κριτικής απέναντι στους Ευρωπαίους συμμάχους των ΗΠΑ, στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ, αφενός αποδεικνύει τη σταθερότητα της πολιτικής που ακολουθείται και αφετέρου την απροθυμία και τα αργά αντανακλαστικά της Ευρώπης στα θέματα ασφαλείας, μια κατάσταση που σύμφωνα με τους Αμερικανούς, υπονομεύει την ασφάλεια της Γηραιάς Ηπείρου…

Τα κράτη της Ευρώπης πρέπει να αυξήσουν τις στρατιωτικές τους δαπάνες με δεδομένες τις προκλήσεις για την ασφάλειά τους που αντιμετωπίζουν, υποστήριξε χθες Τετάρτη ο υπουργός Άμυνας των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής Άστον Κάρτερ και πρόσθεσε ότι η μείωση των επενδύσεών τους έχει υπονομεύσει την δυνατότητά τους να αποτελούν ικανό εταίρο των ΗΠΑ.

“Δεν κάνουν αρκετά. Δαπανούν μικρότερο μερίδιο του ΑΕΠ από ό,τι στο παρελθόν, από ό,τι εμείς τώρα και από ό,τι πολλοί, όπως η Ρωσία, δαπανούν. Είναι πολύ μικρές” οι ευρωπαϊκές δαπάνες για την άμυνα, επισήμανε ο Κάρτερ μιλώντας σε εκπαιδευόμενους Αμερικανούς αξιωματικούς.

Ο επικεφαλής του Πενταγώνου έκανε το σχόλιο αυτό απαντώντας στην ερώτηση ενός εκ των σπουδαστών σε σχολή αξιωματικών τι μπορούν να κάνουν οι ΗΠΑ για να ενθαρρύνουν την Ευρώπη να προχωρήσει σε μεγαλύτερες δαπάνες για την άμυνά της.

 Το ζήτημα των αμυντικών δαπανών αποτελεί εδώ και χρόνια ένα ζήτημα που προκαλεί τριβές στις σχέσεις της Ευρώπης με τις ΗΠΑ. Πρόεδροι των Ηνωμένων Πολιτειών και υπουργοί Άμυνας καλούν συχνά τους συμμάχους να αυξήσουν τα ποσά που προορίζονται για τις ένοπλες δυνάμεις.

Η αεροπορική εκστρατεία του NATO που συνέβαλε στην ανατροπή του Μουάμαρ Καντάφι αναφέρεται συχνά από αναλυτές ότι αποκάλυψε μια σειρά αδυναμιών των ευρωπαϊκών ένοπλων δυνάμεων, από την έλλειψη αναγνωριστικών αεροσκαφών ως την έλλειψη ειδικευμένων μονάδων των ειδικών δυνάμεων για την κατάδειξη των στόχων στο πεδίο.

Στη σύνοδο του Βορειοατλαντικού Συμφώνου στην Ουαλία πέρυσι, τα 28 κράτη μέλη του NATO επανέλαβαν τη δέσμευσή τους στον στόχο το καθένα τους να δαπανά το 2% του NATO στην άμυνα.

Όμως μόνο τέσσερις χώρες, η Εσθονία, η Ελλάδα, η Βρετανία και οι ΗΠΑ, εκπλήρωσαν τη δέσμευση αυτή το χρονικό διάστημα 2013-14, σύμφωνα με μια έκθεση του NATO που είχε δημοσιοποιηθεί τον περασμένο Ιανουάριο. Η Τουρκία, η Γαλλία και η Πολωνία έφθασαν πολύ κοντά στο ποσοστό αυτό την ίδια περίοδο.

Ο Κάρτερ είπε ότι η “επίθεση” της Ρωσίας στην Ουκρανία, το ζήτημα των προσφύγων που αναχωρούν από τις ακτές χωρών της βόρειας Αφρικής και η επίθεση στην γαλλική σατιρική εφημερίδα Charlie Hebdo αποτέλεσαν κλήσεις αφύπνισης, που έδειξαν ότι υπάρχει ανάγκη να αυξηθούν οι δαπάνες για την ασφάλεια.

“Νομίζω ότι όταν ο ψυχρός πόλεμος τέλειωσε, πολλοί στην Ευρώπη θεώρησαν ότι τα προβλήματα ασφαλείας της τερματίστηκαν. Και τώρα αρχίζουν να ξυπνάνε”, συνέχισε ο Κάρτερ.

“Έχουμε την Τουρκία, σύμμαχο στο NATO, ακριβώς στα μέτωπα της Συρίας και του Ιράκ και στον αγώνα εναντίον του ΙΚΙΛ”, πρόσθεσε ο Κάρτερ, χρησιμοποιώντας το ακρωνύμιο με το οποίο ήταν γνωστό μέχρι πρότινος η οργάνωση Ισλαμικό Κράτος.

Ο Κάρτερ αναγνώρισε ότι η Ευρώπη ανακάμπτει με πιο αργούς ρυθμούς από τις ΗΠΑ από την οικονομική κρίση, επέμεινε πάντως ότι διαθέτει παρόλα αυτά τους πόρους για να τηρήσει τη δέσμευσή της για αμυντικές δαπάνες 2% του ΑΕΠ.

“Χρειάζεται να διαθέτει τη στρατιωτική ισχύ για να είναι ένας ικανός σύμμαχός μας και τη βλέπουμε να ολισθαίνει” ως προς αυτό, επέμεινε ο υπουργός Άμυνας των ΗΠΑ. “Αυτό πρέπει να αντιστραφεί”, πρόσθεσε. 

Πηγή ΑΠΕ-ΜΠΕ (Μπ. Γ.), REUTERS


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Δήλωσε η τσούλα η ιστορία ότι γεράσατε, τις εμμονές σας περισυλλέγουνε τα σκουπιδιάρικα όνειρα ξένα, ράκη αλλότρια ζητωκραυγάσατε και τώρα εισπράττετε απ’ την εξέδρα σας βροχή δεκάρικα!

Γράφει ο Κώστας Μαντατοφόρος

Οι ελαφρώς παραλλαγμένοι στίχοι του Κώστα Τριπολίτη στο περίφημο ''Ανεμολόγιο'' του 1992, όχι μόνον υπήρξαν προφητικοί, αλλά αποδίδουν πλήρως την σημερινή σας πραγματικότητα!

Ως τώρα δεν συμφωνούσατε με την κυβέρνηση, ούτε καν της δίνατε ψήφο ανοχής, διότι κατά πώς λέγατε εντός Ε.Ε και ευρώ, δεν γίνεται να ασκηθεί φιλολαϊκή πολιτική και πως άρα η κυβέρνηση εξαπατά κι αυτή με την σειρά της τους πολίτες όπως έκαναν κι οι κυβερνήσεις των δωσιλόγων, βάζοντας προφανώς κατά την γνώμη σας την πρόσφατη λαϊκή εντολή και ρήξη με το ''σύστημα'', στο ίδιο τσουβάλι με την πολιτική κακουργία του ''μνημονιακού τόξου''!

Τώρα που υπάρχει ''κίνδυνος'' (για σάς και την ρητορεία σας), ολικής ρήξης με την ''Ένωση'' τοκογλύφων, και την έξοδο από την ''ζώνη του ευρώ'', τώρα σκαρφίζεστε νέα κωλύματα, πως τάχα τα μέτρα που θα αναγκαστεί να πάρει η κυβέρνηση και σε αυτή την περίπτωση θα είναι εξίσου σκληρά και αντιλαϊκά, για να μην συναινέσετε για άλλη μιά φορά στην κοινή προσπάθεια.
Γιατί άραγε; 
Θέλετε να είσαστε πάντα οι αρχηγοί; Οι leaders που λένε στην γλώσσα των επιχειρήσεων;
Ή είσαστε ικανοποιημένοι -κοινώς βολεμένοι- μ΄αυτά που ήδη έχετε, μ' αυτό που ήδη είσαστε;

Ο λαός, για τον οποίο τόσο πολύ ''κόπτεστε'' (αρκεί να τον χειραγωγείτε εσείς!), λέει πολύ σοφά:
''Όποιος δεν θέλει να ζυμώσει δέκα μέρες κοσκινάει''!
"Ξέσκισε η πόρνη η ιστορία αρχαία οράματα
τώρα για σέρβις μας ξαποστέλνει και για χαμόμηλο

την παρθενιά της επανορθώσαμε σφιχτά με ράμματα

την κουβαλήσαμε και μας κουβάλησε στον ανεμόμυλο

Ανεμολόγιο (1992)
Σήμερα κλείνουν 5 χρόνια που είμαστε στην μέγγενη των μνημονίων.
Πέντε χρόνια ουσιαστικής απουσίας, και επιτηδευμένης αποστασιοποίησης, είναι πολλά!
Ακόμη και για σάς!

Κρίμα!
Αυτό.

Πηγή "Ουδέν Σχόλιον"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Γιώργος Μαλούχος

Στη βάση όλης της δημόσιας συζήτησης στην Ελλάδα των τελευταίων ετών της κρίσης, βρίσκεται, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, η εξής θεμελιώδης παραδοχή: ότι η χώρα πρέπει δήθεν εν λευκώ να προσαρμοστεί στις απαιτήσεις των δανειστών της και από το βαθμό της προσαρμογής αυτής θα κριθεί και το αν θα μείνουμε ή δεν θα μείνουμε στο ευρώ. Αυτή είναι η γενική θέση επί της οποίας χτίστηκαν όλα από το 2010 και μετά.

Όμως, αυτή η θέση, είναι λανθασμένη. Δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα.

Είναι λανθασμένη μεταξύ άλλων διότι αγνοεί την πιο σημαντική από τις διαστάσεις της κρίσης: ότι δεν είναι η Ελλάδα που θα καθορίσει, είτε θετικά, είτε αρνητικά, το μέλλον όλων όσων γίνονται αυτή την ώρα στην Ευρώπη της έξαρσης της γερμανικής ηγεμονίας.

Με άλλα λόγια, η παραδοχή ότι αν η Ελλάδα τα πάει καλά μένει ή αν τα πάει άσχημα φεύγει, σημαίνει ουσιαστικά ότι η δράση της Ελλάδας ως κράτος και η ψήφος των Ελλήνων πολιτών, αποτελούν τον κυρίαρχο παίκτη στη διαμόρφωση του ευρωπαικού μέλλοντος. Κι αυτό, είναι, φυσικά, αστειότητα.

Ακόμα και το… ΚΚΕ αν ερχόταν αύριο το πρωί στην εξουσία, οι αποφάσεις δεν θα παίρνονταν με αυτό το κριτήριο από το Βερολίνο. Το κριτήριο θα ήταν το τι είναι πιο συμφέρον και πιο ασφαλές για την ίδια τη Γερμανία να πράξει. Κι αν εκείνοι έκριναν ότι είναι καλύτερα να μην προκαλέσουν ένα βαθύ τριγμό, τότε θα έκαναν τα… στραβά μάτια προκειμένου να μην οδηγήσουν τα πράγματα στην οριστική ρήξη.

Αν πάλι έχουν αποφασίσει, για τους δικούς τους λόγους, τη ρήξη, ακόμα και μια κυβέρνηση που θα ήθελε να περάσει μέχρι κεραίας όσα της επιβάλλουν, δεν θα τους ήταν αρκετή, ούτε θα ήταν ικανή να σταματήσει την πορεία των πραγμάτων – κάπως έτσι δεν είναι που έριξαν, ουσιαστικά, την προηγούμενη κυβέρνηση μη δίνοντας την αξιολόγηση της 8ης Δεκεμβρίου; Ή δεν γνώριζαν ότι με αυτή την άρνηση τη ρίχνουν και πάμε σε εκλογές με τα γνωστά εκ των προτέρων αποτελέσματα; Φυσικά και γνώριζαν…

Το τελευταίο κλειδί λοιπόν είναι στο Βερολίνο, δεν είναι στην Αθήνα, όσο κι αν θέλουν να το εμφανίζουν ακριβώς αντίστροφα ακριβώς για λόγους μεγιστοποίησης της πίεσης. Κι αυτό, πρέπει να το καταλάβουμε.

Το αν μας «χωράει» ή όχι αυτό που χτίζεται σήμερα, είναι πολύ πιο πολύπλοκο απ’ ότι εμφανίζεται και σίγουρα τα κριτήριά του είναι πολύ πιο βαθιά από αυτά που ομολογούνται, αν δηλαδή βγαίνουμε έξω από τα κριτήρια και τις απαιτήσεις που έχουν τεθεί σε έναν, ούτως ή άλλως, πολύ περιορισμένο πλέον, βαθμό.

Αλλιώς θα παρθούν οι αποφάσεις. Και εκείνο που πάνω απ’ όλα απαιτείται σήμερα στην Ελλάδα είναι ψυχραιμία, ενότητα και επιμονή όχι μόνον μπροστά σε μια διαπραγμάτευση που ασφαλώς διεξάγεται από μειονεκτική θέση, όμως διεξάγεται, αλλά και σε μια ευρύτερη πολιτική πραγματικότητα που οφείλουμε επιτέλους να κατανοήσουμε ότι εξελίσσεται πέρα από το συμβαίνει τώρα, σε αυτήν εδώ την άκρη της Ευρώπης...

Πηγή "Το Βήμα"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Μόνον 5.000 θέσεις μετεγκατάστασης θα προβλεφθούν στην Ευρώπη για τους πρόσφυγες στο πλαίσιο του σχεδίου αντιμετώπισης της κρίσης που θα συζητηθεί σήμερα κατά τη διάρκεια της έκτακτης ευρωπαϊκής συνόδου κορυφής, σύμφωνα με το εμπιστευτικό σχέδιο κοινού ανακοινωθέντος που αποκαλύπτει η εφημερίδα The Guardian.

Σύμφωνα με το σχέδιο, η συντριπτική πλειοψηφία των ανθρώπων που θα επιζήσουν από την επικίνδυνη διέλευση της Μεσογείου, πέρυσι ανήλθαν σε 150.000, «θα στέλνονται πίσω», σύμφωνα με ένα νέο πρόγραμμα ταχείας επανόδου που θα συντονίζεται από την Frontex.

Σύμφωνα με το σχέδιο απόφασης, δεν προβλέπεται σημαντική επέκταση των επιχειρήσεων έρευνας και διάσωσης στη Μεσόγειο για την αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής κρίσης, παρά τις πιέσεις που ασκούνται έπειτα από τις αλυσιδωτές τραγωδίες στη θάλασσα.

Το κείμενο της απόφασης φθάνει μόνο μέχρι την επικύρωση της απόφασης της κοινής συνόδου των υπουργών Εξωτερικών και Εσωτερικών των χωρών της Ευρωπαϊκής Ενωσης για τον διπλασιασμό της χρηματοδότησης και την ενίσχυση των μέσων των επιχειρήσεων Triton και Poseidon για την εποπτεία των θαλασσίων συνόρων. Σύμφωνα με το σχέδιο απόφασης, η προσπάθεια αυτή θα ενισχύσει τις δυνατότητες των επιχειρήσεων έρευνας και διάσωσης, στο πλαίσιο της υπάρχουσας εντολής της Frontex.

Οι αρχηγοί κρατών και κυβερνήσεων της ΕΕ αναμένεται αντιθέτως να συμφωνήσουν για άμεση έναρξη των προετοιμασιών για τον συστηματικό εντοπισμό, κατάσχεση και καταστροφή των σκαφών πριν από τη χρησιμοποίησή τους από τους διακινητές ανθρώπων. Η στρατιωτική επιχείρηση της Ευρωπαϊκής Ενωσης με αυτόν τον στόχο θα γίνει στο πλαίσιο του διεθνούς δικαίου.

Στην ανακοίνωση της ευρωπαϊκής συνόδου κορυφής, η παρούσα κρίση περιγράφεται ως «τραγωδία» και αναφέρεται ότι η ΕΕ θα κινητοποιήσει όλα τα μέσα που έχει στη διάθεσή της για να εμποδίσει και άλλους θανάτους. «Κατά συνέπεια, αποφασίσαμε να ενισχύσουμε την παρουσία μας στη θάλασσα, να αντιμετωπίσουμε τους διακινητές, να προλάβουμε τις παράνομες μεταναστευτικές ροές και να ενισχύσουμε την εσωτερική αλληλεγγύη», αναφέρεται στο σχέδιο απόφασης, το οποίο αναφέρεται και στις προσπάθειες για την αποκατάσταση της κυβερνητικής εξουσίας στη Λιβύη και την αντιμετώπιση των παραγόντων που εξωθούν τους ανθρώπους να εγκαταλείπουν στη Συρία. Ωστόσο, σημειώνεται στο δημοσίευμα της βρετανικής εφημερίδας, τα προτεινόμενα μέτρα υπολείπονται κατά πολύ αυτών των στόχων.

Οι ηγέτες των χωρών της Ευρωπαϊκής Ενωσης δεσμεύονται επίσης στην κοινή ανακοίνωση για την παροχή αυξημένης επείγουσας βοήθειας προς τις χώρες μέλη της πρώτης γραμμής, δηλαδή την Ιταλία, τη Μάλτα και την Ελλάδα.

Σχόλιο ιστολογίου: Δυστυχώς, τα μέτρα που αναμένονται να ληφθούν κατά της λαθρομετανάστευσης θα αφορούν την Μεσόγειο, αλλά όχι το Αιγαίο, αφού θεωρείται -το λιγότερο- ως αστειότητα, η εκ μέρους της Ευρώπης ανάληψη επιχειρήσεων στρατιωτικού τύπου εντός της Τουρκίας, προκειμένου να καταστραφούν σκάφη μεταφοράς και δίκτυα διακίνησης λαθρομεταναστών... Η Ελλάδα, καλείται να αντιμετωπίσει το φαινόμενο της λαθρομετανάστευσης μόνη της, δεχόμενη -δια της πλαγίας οδού- μία ακόμη ισχυρή πίεση από το ευρωπαϊκό διευθυντήριο...


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Πάνω από 100% του ΑΕΠ το δημόσιο χρέος των κρατών της Ευρωζώνης που τους επιβλήθηκε από τη Γερμανία επίσημο ή άτυπο μνημόνιο

Γράφει ο Γιώργος Δελαστίκ

Όχι, δεν μειώνεται ακόμη το δημόσιο χρέος των 19 χωρών που συναπαρτίζουν την Ευρωζώνη. Δεν μειώνεται ούτε σε απόλυτο μέγεθος ούτε ως ποσοστό του ΑΕΠ. Λόγω της πολιτικής της λιτότητας όμως που έχουν επιβάλει οι Γερμανοί σε όλα τα κράτη του ευρώ, έχει επιβραδυνθεί ο ρυθμός αύξησής του και σε απόλυτο μέγεθος και ως ποσοστό του ΑΕΠ.
Φυσικά, καμία σοβαρή χώρα δεν θυμάται καν το ανώτατο επιτρεπτό ποσοστό δημόσιου χρέους που είχε καθορίσει η συνθήκη του Μάαστριχτ ως προς το ΑΕΠ της κάθε χώρας - εκείνο το ξεχασμένο 60% του ΑΕΠ. Φανταστείτε, το δημόσιο χρέος των 19 κρατών της Ευρωζώνης ως προς το ΑΕΠ τους ανήλθε στο... 91,9%! Ηταν μόλις μία εκατοστιαία μονάδα περισσότερο από το 90,9% του ΑΕΠ, ανακοίνωσε η Ευρωπαϊκή Στατιστική Υπηρεσία (Eurostat), του 2013. Ακόμη και η Γερμανία του Σόιμπλε απέχει... 15 (!) εκατοστιαίες μονάδες από το 60% του Μάαστριχτ, αφού το δημόσιο χρέος της είναι το 75% του ΑΕΠ της. Περιττό να τονιστεί ότι στις μνημονιακές χώρες -ναι, σε όλες ανεξαιρέτως, ακόμη και στο γελοίο «success story» της Ιρλανδίας και της Πορτογαλίας που χαρακτηρίζονται «πετυχημένες» επειδή έχουν κυβερνήσεις υποταγμένες στη Γερμανία- επικρατεί απερίγραπτο χάος. Στις έξι πρώτες θέσεις με το υψηλότερο χρέος ως ποσοστό του ΑΕΠ βρίσκονται οι τέσσερις μνημονιακές χώρες (Ελλάδα, Ιρλανδία, Πορτογαλία, Κύπρος) συν την Ιταλία και την Ισπανία, στις οποίες οι Γερμανοί επέβαλαν άτυπο μνημονιακό καθεστώς.

Πρωταθλήτρια αχτύπητη φυσικά η μνημονιακή Ελλάδα, με το δημόσιο χρέος της να ανέρχεται στο 177% του ΑΕΠ της! Πρέπει να πέσει δηλαδή... 117 (!!!) εκατοστιαίες μονάδες για να βρεθεί στο ανώτατο επιτρεπτό όριο του Μάαστριχτ, το 60%.

Αφού όμως από το 60% απέχουν... 35 εκατοστιαίες μονάδες οι Γάλλοι που έχουν τη δεύτερη οικονομία της Ευρωζώνης (το δημόσιο χρέος της Γαλλίας βρίσκεται στο 95% του ΑΕΠ της), σοβαρά πιστεύουμε ότι είναι δυνατόν να πέσει ποτέ στο επίπεδο του 60% το δημόσιο χρέος της Ελλάδας; Αδύνατον, δεν θα πέσει ποτέ τόσο! Δεύτερη στην αρνητική αυτή κατάταξη είναι η Ιταλία, με δημόσιο χρέος που ισούται με το 132% του ΑΕΠ της. Εντάξει, μπορεί να ισχυριστεί κάποιος, η Ελλάδα και η Ιταλία είχαν πολύ αυξημένο δημόσιο χρέος τις τελευταίες δεκαετίες. Το 2008, για παράδειγμα, πριν δηλαδή ξεσπάσει η κρίση και πριν υπαχθούν σε δύο μνημόνια η πρώτη και σε άτυπο μνημόνιο η δεύτερη, το μεν δημόσιο χρέος της Ελλάδας ανερχόταν στο 109% του ΑΕΠ της και με τα μνημόνια αυξήθηκε κατά σχεδόν 70 εκατοστιαίες μονάδες, της δε Ιταλίας ανερχόταν στο 102% του ΑΕΠ και αυξήθηκε κατά 30 μονάδες στο 132% του ΑΕΠ.

Καθόλου έτσι δεν ήταν όμως η κατάσταση με τις άλλες τέσσερις χώρες. Το 2008 η Πορτογαλία υπερέβαινε το όριο του Μάαστριχτ κατά 12 εκατοστιαίες μονάδες, με το χρέος της στο 72% του ΑΕΠ της και με το που μπήκε σε μνημόνιο τώρα το υπερβαίνει κατά... 70 μονάδες, αφού εκτοξεύθηκε στο 130% του ΑΕΠ της χώρας! Ακόμη πιο ακραία από πολιτική σκοπιά ήταν τα πράγματα στην Ιρλανδία, παρόλο που από μαθηματική σκοπιά ήταν ταυτόσημα. Το 2008 η Ιρλανδία ήταν από τις ελάχιστες χώρες της Ευρωζώνης που είχε δημόσιο χρέος πολύ κάτω του ορίου του Μάαστριχτ - μόλις 43% του ΑΕΠ της. Με το που μπήκε όμως στο... «πολύ πετυχημένο» μνημόνιο που μας περιγράφουν τα απανταχού της Ευρώπης φερέφωνα των Γερμανών, το δημόσιο χρέος της απογειώθηκε στο... 110% του ΑΕΠ της πέρυσι! Εβδομήντα εκατοστιαίες μονάδες πάνω κι αυτοί.

Τα ίδια έπαθε και η Ισπανία, αν και αυτή τη «γλίτωσε» μόνο με... 60 μονάδες αύξηση: από δημόσιο χρέος στο 39% του ΑΕΠ της που είχε το 2008, βρέθηκε το 2014 με χρέος στο 98% του ΑΕΠ της. Και η Κύπρος ομοιοπαθής, εξηντάρα κι αυτή! Από το 49% του ΑΕΠ που ήταν το χρέος της το 2008, με το που μπήκε στο μνημόνιο το χρέος της εκτινάχθηκε πέρυσι στο 108% του ΑΕΠ της. Ανακεφαλαιώνουμε: Ελλάδα (177%), Ιταλία (132%), Πορτογαλία (130%), Ιρλανδία (110%), Κύπρος (108%), Ισπανία (98%). Πνίγηκαν στα χρέη όλες οι μνημονιακές χώρες. Ποιος έχει άραγε δίκιο; Ο Σόιμπλε, ο οποίος υποστηρίζει ότι με τη λιτότητα οι χώρες του ευρωπαϊκού Νότου έλυσαν το πρόβλημά τους ή οι αντιγερμανοί αντίπαλοί του, οι οποίοι υποστηρίζουν σθεναρά ότι μέσω των μνημονίων το Βερολίνο υποδουλώνει τα ευρωπαϊκά κράτη, χτίζοντας με οικονομικά μέσα το Δ' Ράιχ της Γερμανίας; Οι αριθμοί πάντως καμία σωτηρία δεν αποδεικνύουν σε καμία απολύτως περίπτωση...

Πηγή "Έθνος"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει η Κατερίνα Γκαράνη

Επικίνδυνη ιστορία στήνει η Αλβανία στα Βαλκάνια. Η αρχή έγινε με τον Αλβανό πρωθυπουργό, Άντι Ράμα, ο οποίος μίλησε πριν λίγες ημέρες για τη Μεγάλη Αλβανία η οποία θα περιέχει το Κόσοβο ακόμα κι αν αυτό δυσαρεστήσει την Ε.Ε. "Το μοναδικό αναπάντητο ερώτημα είναι αν η δημιουργία της Μεγάλης Αλβανίας θα συμβεί στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης ως μια φυσική και κατανοητή από όλους διαδικασία ή αν θα πραγματοποιηθεί ως μια αντίδραση στην τύφλωση ή στην οκνηρία της ΕΕ" δήλωσε ο Αλβανός πρωθυπουργός, έχοντας στο πλευρό του κατά τις δηλώσεις τον πρώην πρωθυπουργό και νυν υπουργό Εξωτερικών του Κοσόβου, Χασίμ Θάτσι.

O Θάτσι έχει μια βρόμικη ιστορία από το 1993 που ξεκινά από τον πολέμο στην Γιουγκοσλαβία αφού ήταν ο πολιτικός αρχηγός του Απελευθερωτικού Στρατού του Κοσόβου και με το ψευδώνυμο "φίδι" ηγήθηκε του "αντάρτικου" στρατού. Κατηγορήθηκε από το Συμβούλιο της Ευρώπης για εγκλήματα πολέμου και για συμμετοχή του σε πώληση οργάνων αιχμαλώτων για μεταμοσχεύσεις στην Δύση όταν ο UCK μαχόταν εναντίον της Σερβίας για τα εδάφη του Κοσόβου. Φυσικά τα αποδεικτικά στοιχεία που είχε καταθέσει ακόμη και το FBI δεν κρίθηκαν ικανά να τον φυλακίσουν όπως έγινε με τον Σέρβο στρατηγό Ράτκο Μλάντιτς.

Οι δηλώσεις Ράμα που έγιναν στις αρχές του μήνα είχαν ως αφορμή τις συζητήσεις που διεξάγονται για την απελευθέρωση της βίζας των Κοσοβάρων. Ο Ράμα προειδοποίησε την Ε.Ε ότι αν δεν προβεί στις ενέργειες για την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση του Κοσόβου και δεν εγκρίνει την απελευθέρωση βίζας, τότε τα σύνορα των βαλκανικών χώρων θα χαραχθούν εκ νέου.

Ο UCK εισέβαλε στα Σκόπια

Αυτή η είδηση δεν θα ήταν κάτι το σημαντικό διότι είναι γνωστές οι θέσεις του Ράμα και η προκλητική διάθεση που έχει. Δεν δίστασε κατά την τελευταία επίσκεψή του στην Σερβία να κάνει λόγο για την ανεξαρτησία του Κοσόβου και για τον αλβανικό πληθυσμό που πλειοψηφεί έναντι των άλλων. Η είδηση είναι σημαντική διότι έρχεται να ολοκληρωθεί ως απειλή από την ένοπλη επίθεση 40 Αλβανών Κοσοβάρων που εισέβαλαν σε αστυνομικό φυλάκιο των Σκοπίων που βρίσκεται κοντά στα σύνορα με το Κόσοβο.

Κράτησαν για 4 ώρες ομήρους Σκοπιανούς αστυνομικούς και σύμφωνα με τις μαρτυρίες τους οι ένοπλοι, κατά την εισβολή τους στο αστυνομικό φυλάκιο, δήλωσαν ότι είναι μέλη του UCK και πως δεν αναγνωρίζουν την ειρηνευτική συμφωνία της Οχρίδας από το 2001 (με την οποία δόθηκε τέλος στις ένοπλες συγκρούσεις που είχαν ξεσπάσει τότε μεταξύ Αλβανών ανταρτών και κυβερνητικών δυνάμεων των Σκοπίων). Μιλώντας αλβανικά, οι ένοπλοι είπαν: "Εμείς είμαστε από τον UCK. Να διαμηνύσετε στον Γκρούεφσκι (σ.σ. πρωθυπουργός των Σκοπίων) και στον Αχμέτι (σ.σ. αρχηγός του μεγαλύτερου αλβανικού κόμματος στα Σκόπια), ότι δεν μπορούν να σας σώσουν. Θέλουμε το δικό μας κράτος και δεν αναγνωρίζουμε συμφωνίες όπως αυτή της Οχρίδας. Αν σας συλλάβουμε ξανά θα σας σκοτώσουμε. Θα έχουμε αλβανικό κράτος".

Το υπουργείο Εξωτερικών των Σκοπίων ανακοίνωσε ότι δέχθηκαν τρομοκρατική επίθεση, ότι η χώρα γίνεται στόχος τρομοκρατών και ότι το μήνυμα των Αλβανών είναι απειλητικό από την στιγμή που εμπλέκει τον Απελευθερωτικό Στρατό της Αλβανίας (UCK).

Η Ε.Ε απάντησε στον Αλβανό πρωθυπουργό ότι οι δηλώσεις του περί "Μεγάλης Αλβανίας" δεν αρμόζουν σε πρωθυπουργό ειδικά όταν αναφέρεται στην ευαίσθητη περιοχή των Βαλκανίων. Για την εισβολή των ενόπλων στο έδαφος των Σκοπίων ακόμη η Ε.Ε δεν έχει κάνει καμία ανακοίνωση.

Ο Ράμα είναι ένας συνεχιστής της ιδέας της Μεγάλης Αλβανίας με τις πλάτες αυτών που πυροδότησαν τον τελευταίο πόλεμο στην Γιουγκοσλαβία . Ειδικά η Αμερική δεν σταμάτησε ποτέ να έχει στραμμένο το μάτι σε αυτή την καυτή περιοχή των Βαλκανίων. Σύμφωνα με δημοσκόπηση της αμερικανικής εταιρείας Gallup που πραγματοποιήθηκε το 2010 είχε αποκαλύψει ότι το 62% των Αλβανών στην Αλβανία, το 81% αυτών στο Κόσοβο και το 52% στα Σκόπια τάσσονταν υπέρ της δημιουργίας ενός «μεγάλου αλβανικού» κράτους.

Πηγή "Στον Τοίχο"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Αν σας έλεγαν ότι μια γερμανική Ομόρρυθμη Εταιρία (Ο.Ε.) λειτουργεί στην Ελλάδα 17 χρόνια και ο τζίρος της ξεπερνά το 1,5 δισεκατομμύρια ευρώ θα το πιστεύατε;

Και όμως είναι αλήθεια και μάλιστα πριν λίγες εβδομάδες εγκαινίασε επένδυση 130 εκατομμύριων ευρώ. Θα πείτε πειράζει που είναι Ο.Ε και όχι Α.Ε. ή κάτι άλλο; Μάλλον ναι γιατί θα πρέπει να ξέρουμε πόσα χρήματα Ελλήνων καταναλωτών ταξιδεύουν κάθε χρόνο για Βερολίνο. Γιατί όπως θα διαβάσετε παρακάτω οι Ο.Ε΅. δεν υποχρεούνται να δημοσιέυουν ισολογισμό.

Πρόκειται για την Lidl η οποία σε κάθε περίπτωση, είναι η μεγάλη ωφελημένη της ελληνικής κρίσης. Με τις χαμηλές τιμές και τα προϊόντα ιδιωτικής ετικέτας έχει αποσπάσει πολύ μεγάλο μερίδιο της αγοράς, καθώς το εισόδημα των νοικοκυριών συρρικνώνεται τα τελευταία χρόνια.

Το τι μπορεί να σημαίνει όμως η ανάπτυξη αυτού του τύπου για καταναλωτές και εργαζομένους είναι μια άλλη υπόθεση. Και αυτό γιατί η εταιρία έχει καταγγελθεί για αισχροκέρδεια σε βάρος των Ελλήνων πριν από τρία χρόνια, με τον τότε αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου, Ν. Παντελή (εποπτεύοντα του οικονομικού εγκλήματος), να έχει παραγγείλει έρευνα με αφορμή διαπιστώσεις του τότε αναπληρωτή υφυπουργού Ανάπτυξης, Σωκράτη Ξυνίδη, για προϊόντα που διαθέτει η Lidl ακριβότερα στην Ελλάδα απ» ό,τι σε άλλες χώρες.

H αναφορά Ξυνίδη κατέγραφε 51 προϊόντα που διακινούνταν από τα Lidl σε υψηλότερες τιμές από εκείνες που διατίθενται σε Γερμανία, Γαλλία, Ιταλία και Βουλγαρία. Το γεγονός είχε καταγγελθεί και παλιότερα από καταναλωτικές οργανώσεις αλλά ήταν η πρώτη φορά που έγινε επίσημη παρέμβαση.

Η Lidl ήταν η εταιρία που «πιάστηκε» να «καρπώνεται» τη διαφορά μεταξύ του κανονικού ΦΠΑ και του μειωμένου που ισχύει για την παραμεθόριο. Η υπόθεση βγήκε στη δημοσιότητα αρχικά με δύο αποδείξεις, ενός καταστήματος στην Αθήνα και ενός στη Σάμο, που χρέωναν κανονικά τον ίδιο (αυξημένο) ΦΠΑ στα ίδια προϊόντα. Έτσι, ο μειωμένος ΦΠΑ για τους ακρίτες έγινε κέρδος στις τσέπες των ομόρρυθμων εταίρων. Γερμανών και μάλιστα με τη συγκατάθεση του ελληνικού κράτους, που δεν έκανε τίποτα για το περιστατικό.

Αρκετές είναι οι καταγγελίες και οι ποινές που έχουν επιβληθεί κατά καιρούς στη Lidl για κακή ποιότητα έως και ακαταλληλότητα προϊόντων της. Πρόστιμα πολλών χιλιάδων ευρώ για επιβλαβή τρόφιμα, παραπλάνηση του καταναλωτή (ακόμη και παραπλανητικές διαφημίσεις αναφορικά με τις τιμές) και μη τήρηση των απαιτήσεων της νομοθεσίας. Χαρακτηριστική ήταν η περίπτωση για μολυσμένο βοδινό κρέας σε κατάστημα της Β. Ελλάδας, στο οποίο ανιχνεύτηκε το παθογόνο στέλεχος e-coli O157.

Από την πλευρά της εταιρίας ακολούθησε επιχείρηση σύγχυσης των καταναλωτών, με επαναλαμβανόμενες ανακοινώσεις, ενώ σημειώθηκε και καθυστέρηση (κάποιοι αναφέρθηκαν σε μη ολοκλήρωση) των διαδικασιών καταστροφής των οριστικώς και ανεκκλήτως κατασχεμένων τροφίμων. Επίσης, ο ΕΦΕΤ στο παρελθόν ζήτησε την ανάκληση μανιταριών, τα οποία δεν είχαν υποστεί επαρκή θερμική επεξεργασία, με αποτέλεσμα να μην μπορεί να αποκλειστεί η ανάπτυξη μικροοργανισμών και κατά συνέπεια να υφίσταται πιθανός κίνδυνος για τη δημόσια υγεία.

17 χρόνια χωρίς ισολογισμό

Τα τελευταία 17 χρόνια που δραστηριοποιείται στη χώρα μας δεν δημοσιεύει ισολογισμό. Σαν συνέπεια δεν υπάρχει ξεκάθαρη εικόνα για τον τζίρο, τα κέρδη και κυρίως τους φόρους που έχει πληρώσει η γερμανική αλυσίδα χαμηλού κόστους. Ο λόγος που δεν δημοσιεύει ισολογισμό είναι ότι η νομική της μορφή παραμένει. Ο.Ε. Αυτό βέβαια δεν την αποτρέπει από το να έχει ένα από τα μεγαλύτερα «ταμεία» στη χώρα, ένα δίκτυο με 222 σημεία πώλησης και να απασχολεί περίπου 4.000 εργαζόμενους.

Πηγή


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Γράφει ο Νίκος Μελέτης

Τώρα που ψιλολύθηκε, με το άγγιγμα του Μίδα (κατά κόσμον Δημήτρη Μάρδα), το ταμειακό πρόβλημα για το επόμενο δεκαπενθήμερο, έσκασαν τα σενάρια, που σπρώχνονται και από κυβερνητικούς αξιωματούχους, για εκλογές ή δημοψήφισμα εάν «δεν γίνουν σεβαστές όλες οι "κόκκινες γραμμές"».

Η συζήτηση θα είχε νόημα μόνο εάν μπορούσαμε να συμφωνούσαμε για ποιον λόγο θα προσέφευγε ο κ. Τσίπρας σε εκλογές ή δημοψήφισμα. Για να κερδίσει τη λαϊκή εντολή και το πολιτικό άλλοθι για να αποδεχτεί μια συμφωνία που θα θυμίζει e-mail Χαρδούβελη ή για να την απορρίψει;

Ας δούμε τα πιθανά σενάρια:

Το ιδανικό θα ήταν να υποχωρήσουν άτακτα οι δανειστές, παρότι γνωρίζουν ότι ο Μίδας δεν θα μπορεί να γεννά λεφτά κάθε πρωί και να υλοποιηθεί ομαλά, όπως είχε εξαγγελθεί, το προεκλογικό πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ.

Υπάρχει, όμως, και το ενδεχόμενο τα πράγματα να στραβώσουν και τελικά οι δανειστές να μην πανικοβληθούν και να επιμείνουν μέχρι τέλους στη γραμμή «e-mail Χαρδούβελη - επιστολών Βαρουφάκη και βάλε». Τότε υπάρχει πρόβλημα και μάλιστα σοβαρό.

Αν ο κ. Τσίπρας προσφύγει στον λαό, απλώς θα παραδεχτεί δημόσια και φωναχτά ότι το σχέδιο το οποίο παρουσίασε στον ελληνικό λαό (και υπερψήφισε τον Ιανουάριο), είτε ήταν εξωπραγματικό, είτε δεν μπόρεσε η κυβέρνησή του να το υπηρετήσει.

Εάν ο κ. Τσίπρας αντιλαμβάνεται την κρισιμότητα των στιγμών και επιλέξει, αντί του κομματικού συμφέροντος και της προσωπικής παραταξιακής υστεροφημίας, το πραγματικό συμφέρον της χώρας, τότε θα ζητήσει την ψήφο του λαού για να εφαρμόσει αυτά που ήταν πάνω-κάτω το προεκλογικό πρόγραμμα της νυν αντιπολίτευσης. Αλλά τουλάχιστον εξασφαλίζει ότι θα υπάρχει επόμενη ημέρα. Διαφορετικά υπάρχει η επιλογή να αναζητήσει πολιτικό άλλοθι για τη σύγκρουση. Και μετά;

Ακόμη κι αν κερδίσει το 40%, το 50% σε εκλογές ή δημοψήφισμα τι θα αλλάξει; Θα σπεύσουν οι δανειστές να υποκύψουν; Είναι θέμα ποσοστών; Προφανώς όχι.
Φτάνουμε σε μια οριακή στιγμή που το Μέγαρο Μαξίμου δεν είναι τόσο ασφαλές καταφύγιο. Αυτός που καταφεύγει σε τακτικισμούς, δημοψηφίσματα, εκλογές είναι ο αναλώσιμος κλασικός πολιτικάντης. Ηγέτης γίνεται εκείνος που παίρνει αποφάσεις. Ξέρει πού θέλει να οδηγήσει το καράβι. Και στρίβει το τιμόνι, ακόμη και κόντρα στο ρεύμα.

Πηγή "Έθνος"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Διπλή... γιορτή σήμερα για τον Γιώργο Παπανδρέου καθώς, πέραν της ονομαστικής του εορτής, συμπληρώνονται πέντε χρόνια από την ημέρα που ο τότε πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου, με διάγγελμα από το Καστελλόριζο, ανακοίνωνε την είσοδο της Ελλάδας στον μηχανισμό στήριξης.

Με φόντο το όμορφο νησί των Δωδεκανήσων, ο Γιώργος Παπανδρέου ανακοίνωνε την απόφαση που έμελλε να ανατρέψει το πολιτικό σκηνικό, να προκαλέσει κοινωνικές αναταράξεις και να οδηγήσει τελικά χιλιάδες συμπολίτες μας σε συνθήκες ακραίας φτώχειας.

Η επόμενη μέρα του διαγγέλματος του τότε πρωθυπουργού, βρήκε την Ευρώπη μουδιασμένη. Λίγους μήνες πριν απομακρυνθεί ο Ντομινίκ Στρος-Καν από τη θέση του ως πρόεδρος του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου είχε αποκαλύψει πως οι όροι για τη συμφωνία της ένταξης της Ελλάδας στο ΔΝΤ γίνονταν ήδη επί μήνες κρυφά με τον Έλληνα πρωθυπουργό, ενώ η επίσημη θέση της κυβέρνησης Παπανδρέου ήταν πως γινόταν προσπάθεια να αποφευχθεί πάση θυσία η χρηματοδότηση από το ΔΝΤ.

Πέντε χρόνια μετά, η χώρα βρίσκεται ακόμη στο τούνελ και, ενόψει και του κρίσιμου διημέρου σε Βρυξέλλες και Ρίγα, εξακολουθεί να αναζητεί την έξοδο.




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου