Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

17 Ιουν 2016

“Όλες αυτές οι δυνάμεις έχουν αναπτυχθεί και επιχειρούν ήδη στη χώρα, χωρίς να έχει προηγηθεί κάποιο αίτημα ή έγκριση από την κυβέρνηση της Συρίας. Η ανεξέλεγκτη αυτή κατάσταση εύκολα θα μπορούσε να οδηγήσει σε μια κατάληψη μέρους της αραβικής αυτής χώρας, όταν οι επιχειρήσεις κατά του ISIS θα έχουν ολοκληρωθεί”.

ΑνάλυσηSouth Front International Military Review
Απόδοση: "Ας Μιλήσουμε Επιτέλους!"

Οι εξελίξεις στο πολεμικό μέτωπο

Το βράδυ της Τετάρτης, 15/05, το ISIS κατόρθωσε να πάρει ξανά υπό τον έλεγχό του τα χωριά Τζαμουσίγια και Ουμ Αντασάτ από τις “Συριακές Δημοκρατικές Δυνάμεις” (SDF), τις οποίες στηρίζουν οι ΗΠΑ. Τα χωριά αυτά βρίσκονται νοτιοδυτικά της ελεγχόμενης από το ISIS πόλης Μανμπίζ (χάρτης).

Την επόμενη μέρα, ο συνασπισμός με επικεφαλής τις ΗΠΑ, δήλωσε σε συνέντευξη Τύπου ότι το SDF, που απαρτίζεται ως επί το πλείστον από τις κουρδικές μονάδες του YPG, ολοκλήρωσε την πρώτη φάση της επιχείρησης για την απελευθέρωση του Μανμπίζ, διασπώντας τις δυνάμεις του ISIS στις επαρχίες της Ράκα και του Χαλεπίου. Οι αεροπορικές δυνάμεις του συνασπισμού φέρεται ότι έχουν διεξαγάγει περίπου 190 αεροπορικές επιδρομές κοντά στο Μανμπίζ από την έναρξη των επιχειρήσεων.

Τώρα, θα ξεκινήσει η δεύτερη φάση, με στόχο την απελευθέρωση της πόλης. Το Πεντάγωνο εκτιμά ότι το αραβικό σκέλος του SDF, γνωστό ως "Συριακή Αραβική Συμμαχία", θα παίξει καθοριστικό ρόλο στην επιχείρηση.


Περίπου 100 βαριά οπλισμένοι τρομοκράτες της Αλ-Νούσρα εντοπίστηκαν καθώς έφθαναν στην περιοχή των συνόρων μεταξύ Συρίας και Τουρκίας, σύμφωνα με αναφορά του Ρωσικού Κέντρου για τη Συμφιλίωση στη Συρία, επικαλούμενη πηγές στο Καμπάνε, ένα χωριό στην επαρχία της Λατάκια. Οι ενισχύσεις των τρομοκρατών κατέφθασαν ακριβώς στη φάση της προέλασης του Συριακού Στρατού στην επαρχία αυτή. Οι κυβερνητικές δυνάμεις έχουν καταλάβει το χωριό Άιν Ίσα και επιχείρησαν  να πάρουν τον έλεγχο θέσεων καίριας σημασίας σε υψίπεδα γύρω από το στρατιωτικό προπύργιο του Kαμπάνε: του Ρουγουισάτ αλ-Γιοζ, του όρους Ζικάτ και του λόφου 1112. Εάν ο Συριακός Στρατός είναι σε θέση να πάρει τον έλεγχο αυτών των στρατηγικών υψηλών σημείων, η απελευθέρωση θα είναι θέμα χρόνου.

Σφοδρές συγκρούσεις ξέσπασαν στο νότιο Χαλέπι προχθές βράδυ, όταν μισθοφόροι της Αλ-Νούσρα και συμμαχικών ομάδων ισλαμιστών κατέλαβαν το χωριό Ζεϊτάν, που προηγουμένως έλεγχαν οι φιλοκυβερνητικές δυνάμεις. Μετά από αλλεπάλληλες, σφοδρές ανταλλαγές πυρών, οι φιλοκυβερνητικές δυνάμεις ήταν σε θέση να ανακαταλάβουν αυτό το χωριό. Παράλληλα, σφοδρές συγκρούσεις σημειώθηκαν στο Καλσά, όπου και η Ιρανική Ισλαμική Επαναστατική Φρουρά συμμετείχε στις συγκρούσεις κατά των τζιχαντιστών.


Η αύξηση της παρουσίας ξένων δυνάμεων δεν μοιάζει καθόλου τυχαίο γεγονός

Ενισχύονται οι ήδη έντονες φήμες ότι η Γερμανία ετοιμάζεται να αναπτύξει ειδικές δυνάμεις, τις Kommando Spezialkräfte (KSK), στη Βόρεια Συρία, προκειμένου να ενισχύσουν τις απαρτιζόμενες κυρίως από Κούρδους “Συριακές  Δημοκρατικές Δυνάμεις” (SDF), οι οποίες πολιορκούν την ελεγχόμενη από το ISIS και στρατηγικής σημασίας πόλη Μανμπίζ. Τα διάφορα ρεπορτάζ αναφέρουν παράλληλα, ότι στη Βόρεια Συρία, παρατηρείται ανάπτυξη δυνάμεων διάφορων Δυτικών κρατών. Ας μην ξεχνάμε ότι, το 2015, εγκρίθηκε από το γερμανικό κοινοβούλιο η ανάπτυξη ισχυρής δύναμης 1.200 περίπου ανδρών της Bundeswehr στη Συρία. Μάλιστα, έγινε λόγος για το ενδεχόμενο, οι δυνάμεις αυτές να ενισχυθούν με την “ελίτ” των γερμανικών ειδικών δυνάμεων, KSK (εικόνα).

Στις 15 Ιουνίου, το αποκαλούμενο “Συριακό Παρατηρητήριο για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα” (SOHR) ανάρτησε ένα άρθρο  σχετικά με το θέμα, υποστηρίζοντας ότι μια δύναμη περίπου 50 ανδρών του Γερμανικού Στρατού, καθώς και 20 στρατιωτικών συμβούλων, έχει αναπτυχθεί στη Συρία. Το άρθρο αναφέρει επίσης ότι στη δύναμη αυτή συμπεριλαμβάνονται τεχνικές και συμβουλευτικές υπηρεσίες και  συμμετέχουν σε συγκρούσεις στη δεύτερη γραμμή του μετώπου.

Θα πρέπει να σημειωθεί ότι ειδικές δυνάμεις από τη Γερμανία, τις ΗΠΑ και τη Γαλλία συμμετέχουν στο πλευρό των “Συριακών Δημοκρατικών Δυνάμεων” (SDF) στις επιθέσεις εναντίον του ISIS στo Μανμπίζ, όπου οι γερμανικές δυνάμεις ενισχύουν το έργο της αφαίρεσης ναρκών και προσφέρουν άλλες τεχνικές υπηρεσίες, συμμετέχοντας με τα αμερικανικά και γαλλικά στρατεύματα, πάντα στη δεύτερη γραμμή του μετώπου.

Το 2015, οι ΗΠΑ έχτισαν μια βάση σε ένα εγκαταλελειμμένο αεροδρόμιο της Συρίας, στην κουρδική περιοχή Χασάκα, ενώ αμερικανικές δυνάμεις συμμετέχουν σε μάχες κατά του ISIS κοντά στο Μανμπίζ, από τον Μάιο του 2016.


Το Υπουργείο Άμυνας της Γαλλίας παραδέχθηκε στις 9 Ιουνίου την παρουσία των ειδικών δυνάμεών της στο συριακό έδαφος. Τα γαλλικά στρατεύματα φέρεται να έχουν χτίσει μια στρατιωτική βάση κοντά στην πόλη Κομπάνε και συμμετέχουν σε επιθέσεις κατά του ISIS, μαζί με τις μονάδες του SDF και των ΗΠΑ.

Εν τω μεταξύ, οι ειδικές δυνάμεις του Ηνωμένου Βασιλείου δραστηριοποιούνται στην πρώτη γραμμή, μαζί με συριακέςπαραστρατιωτικές δυνάμεις, κοντά σύνορα με την Ιορδανία. Συμμετέχουν σε άμεσες συγκρούσεις, παρέχουν εκπαίδευση και διευθύνουν την ομάδα της “αντιπολίτευσης”, που είναι γνωστή ως “Νέος Συριακός Στρατός”.

Επομένως, επιβεβαιώνεται ότι τρεις Δυτικές χώρες έχουν αναπτύξει δυνάμεις στη Συρία, ενώ η συμμετοχή και μίας τέταρτης είναι υπό έρευνα. Όλες αυτές οι δυνάμεις έχουν αναπτυχθεί και επιχειρούν ήδη στη χώρα, χωρίς να έχει προηγηθεί κάποιο αίτημα ή έγκριση από την κυβέρνηση της Συρίας. Αυτό που θα πρέπει να υπογραμμιστεί εδώ είναι, ότι η ανεξέλεγκτη αυτή κατάσταση εύκολα θα μπορούσε να οδηγήσει σε μια κατάληψη μέρους της αραβικής αυτής χώρας, όταν οι επιχειρήσεις κατά του ISIS θα έχουν ολοκληρωθεί.

Η αντίδραση της κυβέρνησης Άσαντ

Η κυβέρνηση του προέδρου Μπασάρ αλ-Άσαντ έχει καταδικάσει έντονα την παρουσία των γαλλικών και γερμανικών ειδικών δυνάμεων στις θέσεις Άιν αλ-Άραμπ και Μανμπίζ, σύμφωνα με δημοσίευμα του συριακού κρατικού πρακτορείου ειδήσεων SANA στις 15 Ιουνίου, επικαλούμενο πηγή του στο Υπουργείο Εξωτερικών (εικόνα).

“Σχολιάζοντας την είδηση σχετικά με την παρουσία ομάδων των γαλλικών και γερμανικών ειδικών δυνάμεων στο Άιν αλ-Άραμπ και το Μανμπίζ, η συριακή κυβέρνηση καταδικάζει κατηγορηματικά αυτή την απρόσκλητη παρέμβαση, η οποία αποτελεί κατάφωρη παραβίαση των αρχών του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών, καθώς και μια απροκάλυπτη και αδικαιολόγητη επιθετικότητα εναντίον της κυριαρχίας και ανεξαρτησίας της Συρίας”.

Σύμφωνα με την πηγή, οι πραγματικοί στόχοι αυτής της παρέμβασης “εκτείνονται  πέρα από την καταπολέμηση της τρομοκρατίας”, ακριβώς διότι οι χώρες οι οποίες συμμετέχουν σε αυτές τις δράσεις συνιστούν τον κύριο υποστηρικτή της τρομοκρατίας από το ξέσπασμα της κρίσης στη Συρία και μετά.





Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Πόσο ακόμα θα νιώθω παρατηρητής σε βιασμό; Τάχα ατάραχος, τάχα χωρίς συναίσθημα...

Πόσο ακόμα θα κλαίω σιωπηλά; «Προσωρινή ύπαρξη» σε γκρίζο φόντο;

Πόσο ακόμα θα επιτρέπω στους αυτόκλητους ΄΄΄σωτήρες΄΄ να ασελγούν στο σώμα και την ψυχή της πατρίδας μου;

Πόσο ακόμα θα διαρκέσει ο εγκλεισμός μου στο στρατόπεδο συγκέντρωσης που κατάντησαν την Ελλάδα μου;

Πόσο ακόμα θα επιτρέπω να διευρύνονται τα όρια, όχι της ζωής μου, αλλά της φυλακής μου;

Πόσο ακόμα θα πνίγω μέσα μου συναισθήματα, εικόνες, ακούσματα, παραστάσεις, σκέψεις, προκειμένου να δικαιολογώ την απάθεια μου;

Πόσο ακόμα θα παραμένω φυλακισμένος στις σκέψεις μου; Η σκέψη δεν είναι δράση!

Πόσο ακόμα θα αποτελώ ενεργό κομμάτι της «σιωπηλής πλειοψηφίας» που πνίγει μέσα της όλα της τα συναισθήματα και που δρα αυτοκαταστροφικά;

Πόσο ακόμα θα φοβάμαι; Πόσο ακόμα θα κρύβομαι πίσω από το φόβο μου;

Πόσο ακόμα θα τους επιτρέπω να ποδοπατούν την ελπίδα μου;

Πόσο ακόμα θα ακούω όλους τους πλιατσικολόγους της ζωής μας να βαφτίζουν την καταστροφή- ανάπτυξη, το ψέμα- αλήθεια, την πατρίδα- χώρο, τα θρησκευτικά – μάθημα, την πρωινή προσευχή – ρουτίνα την ιστορία μου – αφήγηση, τις λέξεις- απλά κατασκευές;

Πόσο ακόμα θα περιμένω κάποιος άλλος στη θέση μου να κάνει αυτά που θα ήθελα εγώ να κάνω αλλά προσπάθησα σκληρά να πείσω τον εαυτό μου ότι δεν μπορώ...

Πόσο ακόμα θα κάνω πως δεν βλέπω τη χρυσή ευκαιρία που μου δίνεται να ανταποδώσω στην πατρίδα μου- μέσα απ΄την ενεργό συμμετοχή μου στην αλλαγή- κάτι ελάχιστο για τα όσα μου χάρισε.... (Ναι, σου χρωστάω πολλά, μάνα Ελλάδα..)

Πόσο ακόμα θα επιτρέπω να μου διαμορφώνουν άποψη και συναισθήματα άνθρωποι λογοπλάστες- παραμυθολόγοι;
Άνθρωποι πατριδοκάπηλοι και χριστέμποροι;
Άνθρωποι πωλητές κούφιας ελπίδας;
Αυτά που ζω και βλέπω καθημερινά δεν αρκούν;
Αυτά που νιώθω μέσα μου δεν αρκούν;

Πόσο ακόμα θ΄αντέχω την βρώμα και τη δυσωδία;

Πόσο ακόμα θα επιλέγω να πείθομαι για το «λάθος» της δικής μου «αλήθειας»;

Πόσο ακόμα θ΄ αποφεύγω την δική μου ευθύνη για την αλλαγή;

Θεέ μου, σε παρακαλώ, δείξε μου τον δρόμο...

Στράτος Βραχιώλιας 
ένας από τους Έλληνες
(και όχι απλά μόνιμος κάτοικος Ελλάδας)

Πηγή "Ετοιμαστείτε"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Αν συνεχίσουμε να επιδεικνύουμε ανεκτικότητα στις τουρκικές προσβολές δεν θα χάσουμε μόνον τα Ίμια, αλλά πολύ περισσότερα...

Μια είδηση που μετέδωσε η ισραηλινή εφημερίδα «Jerusalem Post», ότι μετά από 35 χρόνια αποφάσισε το Ιράκ να μηνύσει το Ισραήλ για τον βομβαρδισμό του πυρηνικού αντιδραστήρα του, στις 7 Ιουνίου του 1981, δίνει τη αφορμή για προβληματισμό σχετικά με το κατά πόσο είναι «φιλικές» ή όχι οι σχέσεις μας με την Τουρκία.

Το Ιράκ ξεκίνησε εργασίες κατασκευής του πυρηνικού αντιδραστήρα το 1979, στα περίχωρα της Βαγδάτης, με γαλλικά υλικά και τεχνογνωσία. Οι Ισραηλινοί, μόλις πληροφορήθηκαν τα πυρηνικά σχέδια του Ιράκ, ήταν φυσικό να θορυβηθούν, φοβούμενοι ότι ο αντιδραστήρας θα χρησιμοποιείτο για την κατασκευή πυρηνικών όπλων (όπως συμβαίνει και στις μέρες μας με το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν).

Οργάνωσαν παράτολμη επιχείρηση, με τοποθέτηση πρόσθετων δεξαμενών καυσίμων στα αεροσκάφη τους, που παρέμειναν επί τρίωρο στον αέρα, περνώντας πάνω από εχθρικό έδαφος (Σαουδικής Αραβίας, κατ’ άλλους από Ιορδανία) και έφεραν σε πέρας τον βομβαρδισμό, καταστρέφοντας τις εγκαταστάσεις (με 10 Ιρακινούς στρατιώτες νεκρούς και έναν Γάλλο τεχνικό).

Φυσικά, ηγέρθη θέμα, με τις διαμαρτυρίες όχι μόνον των αραβικών χωρών, αλλά και πλήθους δυτικών, με τον ΟΗΕ να εκδίδει ψήφισμα βάσει του οποίου έπρεπε να αποζημιωθεί το Ιράκ, στο οποίο ψήφισμα το Ισραήλ έδωσε τόση σημασία όση δίνουν και οι Τούρκοι σε ανάλογα ψηφίσματα για την Κύπρο. Αυτό είναι το ιστορικό. Σημασία για μας έχει, η αιτιολογία της κυβέρνησης Μπέγκιν -η οποία αποφάσισε την καταστροφή του αντιδραστήρα-, ότι αποτελούσε πράξη αυτοάμυνας, που προβλέπεται από το άρθρο 51 του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών.

Και επανήλθε προς συζήτηση το θέμα, πότε κρίνεται ότι μια χώρα επιτίθεται σε μια άλλη; Όταν πέσουν πυροβολισμοί, ή περάσουν τα στρατεύματά της στο έδαφος της άλλης, ή όταν γίνονται γνωστές οι προπαρασκευαστικές ενέργειες που εμφανώς αποβλέπουν σε επίθεση, όπως ισχυρίστηκε το Ισραήλ;

Γεγονός, είναι, πως σ’ αυτό το θέμα έχει απαντήσει η ελληνική διπλωματία από τις αρχές του… 20ού αιώνα, με τον καθηγητή και διπλωμάτη Νικόλαο Πολίτη, που είχε αναδειχθεί σε μια από τις πιο έγκυρες επιστημονικές προσωπικότητες του απόδημου ελληνισμού (καθηγητής στην Γαλλία) και κέρδισε την εκτίμηση του πρωθυπουργού Ελευθερίου Βενιζέλου, του οποίου έγινε στενός συνεργάτης. (Στα 1912-13 μετέσχε ως μέλος της ελληνικής αντιπροσωπείας στις διεθνείς διασκέψεις του Λονδίνου και του Βουκουρεστίου).

Ο καθηγητής λοιπόν, Νικόλαος Πολίτης είχε διευκρινίσει πως η επίθεση του εχθρού αρχίζει από τη στιγμή των προπαρασκευαστικών ενεργειών του. Αυτό σημαίνει, πως η χώρα εναντίον της οποίας στρέφεται η προπαρασκευή, θεωρείται αμυνόμενη και δικαιούται να αρχίσει «προληπτικό» πόλεμο, για να εξουδετερώσει την επίθεση που ετοιμάζει ο εχθρός εναντίον της.

Αυτό ήταν και το επιχείρημα των Ισραηλινών (υπάρχει ένα ενδιαφέρον σύγγραμμα του καθηγητή Ηλία Κουσκουβέλη για τον «προληπτικό πόλεμο», αναφερόμενο όμως μόνον στην πυρηνική απειλή).

Αν συνεχίσουμε να επιδεικνύουμε ανεκτικότητα στις τουρκικές προσβολές, έναντι ενός εχθρού δηλαδή, ο οποίος συμφώνως προς τα ανωτέρω, μας έχει ήδη επιτεθεί, δεν θα χάσουμε μόνον τα Ίμια και τις άλλες γκρίζες ζώνες, αλλά πολύ περισσότερα. Και ασφαλώς, δεν εννοώ κάποια ενέργεια τύπου Ισραήλ προς Ιράκ, επειδή αυτού του είδους ενέργειες προτιμώνται μόνον όταν εξαντληθούν όλα τα άλλα μέσα.

Αναφέρομαι συγκεκριμένα στο προχθεσινό περιστατικό. Την ώρα, που ο Αρχηγός της Ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας Αντιπτέραρχος Χρήστος Βαΐτσης, επισκεπτόταν την Άγκυρα, προσκεκλημένος του Τούρκου ομολόγου του και συναντιόταν με τον Τούρκο Αρχιστράτηγο Χουλουσί Ακάρ, οι Τούρκοι έβγαλαν ΝΟΤΑΜ λέγοντας ότι ο Αη-Στράτης είναι αποστρατικοποιημένη περιοχή και ως εκ τούτου δεν μπορούν να γίνονται εκεί ασκήσεις από την Πολεμική Αεροπορία μας. Η Τουρκία με την ΝΟΤΑΜ αμφισβητεί ουσιαστικά την κυριαρχία της Ελλάδας στη Λήμνο και τον Αη-Στράτη, τον οποίο μάλιστα αναφέρει με τουρκική ονομασία (Bozbaba), λέγοντας ότι δεν μπορεί να περιλαμβάνεται σε οποιοδήποτε στρατιωτικό σενάριο ασκήσεων!

Ερώτηση: Γιατί δεν εγκατέλειψε αμέσως την Τουρκία ο Έλληνας αξιωματικός, εις ένδειξη διαμαρτυρίας για την εχθρική ενέργεια; Το ίδιο ερώτημα και για τον Κοτζιά, τον Τσίπρα, και όλους τους άλλους, που μόλις πατούν σε τουρκικό έδαφος, οι Τούρκοι «ξεσαλώνουν» με τις παραβιάσεις του χώρου κυριαρχίας μας, με τους δικούς μας να απολαμβάνουν το λουκουμάκι που τους τρατάρουν (μόνον ο Μολυβιάτης επέστρεψε αμέσως στην Αθήνα και έστειλε το σωστό μήνυμα).

Ας πάψουν επιτέλους, όσοι μας εκπροσωπούν, να χασκογελούν δείχνοντας κατενθουσιασμένοι που τους έπιασε το χέρι ο Σουλτάνος. Δεν υπηρετούν έτσι τα συμφέροντα των Ελλήνων.

Μακεδών
Πηγή Voria



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Του Στέλιου Παπαθεμελή

Οι πολιτικοί αναμορφωτές θεωρούνται γενικώς είδος απεχθές. Γνωστή η καβαφική αποστροφή : «Ευτύχημα θα ήταν αν ποτέ / δεν τους χρειάζονταν κανείς». (Εν Μεγάλη Ελληνική Αποικία, 200 π.Χ.). Μας προέκυψαν εν τούτοις και εν … Μικρά Ελληνική Αποικία (Χρέους) 2016 μ.Χ.(!) διάφοροι κορυβαντιώντες αναθεωρητές των αξιών ζωής του λαού μας. Καίρια η απάντηση του Αρχιεπισκόπου:
«Όλα αυτά είναι σχεδιασμένα και εν πολλοίς αποφασισμένα. Σκοπός τους αυτός ο λαός να αλλοιωθεί στην πίστη στην ιστορία και τις παραδόσεις, ώστε να μπορούν εύκολα να τον διαφεντεύουν» (12/6/16).
Οι αναμορφωτές θέτουν σε εφαρμογή σχέδια κατεδάφισης των διαχρονικών πυλώνων του Γένους. Στόχος τους- στην ουσία στόχος των ξένων πατρώνων τους ο αφανισμός της πολιτιστικής μας ταυτότητας και η επικυριαρχία ενός πολτοποιημένου αναφομοίωτου πολυπολιτισμού.

Οι λειτουργικώς αναλφάβητοι έσπευσαν να καταργήσουν τα Αρχαία (τα Θρησκευτικά φοβήθηκαν προς το παρόν). Όμως ουκ οίδασι τι ποιούσι «Ελληνική δεν είναι μόνο η δημοτική μας γλώσσα. Ελληνικά-Ελληνικότατα- είναι και τα προηγούμενα και τα παλαιότερα Ελληνικά μας» τους αποκρίθηκε ο πλέον ειδικός Γ. Μπαμπινιώτης ( Νέα 28-29/5/16). Και το ράπισμα του Δασκάλου:
«Υπάρχει η διαχρονική γλωσσική μας παρακαταθήκη από ρίζες, φράσεις, μηχανισμούς δομές και λεκτικούς όρους που μπολιάζουν τη σημερινή γλώσσα σε τέτοιο βαθμό ώστε να είναι αδιανόητη κάθε τεχνητή αφαίρεση, ή αγνόηση αυτών των διαχρονικών συστατικών».
Η έρπουσα πολιτική ορθότητα πασχίζει να εξαφανίσει απ΄ τους πολίτες την αίσθηση του ανήκειν. Αυτός που αισθάνεται ότι ανήκει σε μία ολότητα, εθνική, πνευματική, κρατική υπερασπίζεται τη συνοχή και την οντότητα της και προστατεύεται απ΄ αυτήν. Οι δυνάστες διεθνώς θέλουν πνευματικά αφοπλισμένους τους λαούς γι΄αυτό με την ευγενική συνδρομή εγχωρίων υπηρετών χτυπούν την Εκκλησία, ξηλώνουν την Ιστορία, εξασθενίζουν τις Παραδόσεις. Οι επιχώριες ηγεσίες καθηλώνονται σε ρόλο παθητικού θεατή. Ενεργοί παίχτες είναι τα αφεντικά.

Οι εξουσιαστές επιχειρούν να πλήξουν, την raison d' être του εξουθενωμένου από την κλιμακούμενη εγκληματική λιτότητα λαού μας.

H τρομερή Λέσχη των υπερπλουσίων- Λέσχη Μπίλντεμπεργκ (με συμμετοχή πάντοτε προαλειφόμενων κυβερνητών μας (ευτυχώς αρκετοί δεν κατάφεραν να γίνουν…), λανσάρει για τα θύματά της τους κατατρεγμένους του κόσμου τον νεοφανή όρο «πρεκαριάτο» . Απ’ αυτό θα την βρουν!

Προ 8μήνου οι εταίροι μας εξήγγειλαν πρόγραμμα επείγουσας μετεγκατάστασης στις χώρες τους 160.000 προσφυγομεταναστών από Ελλάδα-Ιταλία. Από μας πήραν μόλις 1.700. Οι αδικοπραγούντες παραμένουν ατιμώρητοι αφού οι αποφάσεις της Ε.Ε. είναι leges imperfectae = η παράβασή τους δεν επάγεται καμμία κύρωση.
Ύστερα θα ΄χουν άδικο οι Βρετανοί να υπερψηφίσουν Brexit;

Εξ Αμερικής μια ωμή αλήθεια που τσακίζει κόκκαλα . Προέρχεται από τον Paul Craig Roberts της Wall Street Journal, 2/6/16, μεταφρ. (Μ.Στυλιανού, Διαδίκτυο):
«Οι ξένες Τράπεζες δεν θέλουν να είναι η Ελλάδα σε θέση να εξυπηρετήσει το χρέος της, επειδή οι Τράπεζες επιδιώκουν να χρησιμοποιήσουν την ελληνική αδυναμία εξυπηρέτησης του χρέους προκειμένου να ληστέψουν την Ελλάδα από τα σταθερά της κεφάλαια και τις πλουτοπαραγωγικές της πηγές».
Καταλάβαμε;

Γι αυτό Βερολίνο-Δανειστές δεν ενδιαφέρονται να βγει η χώρα από την κρίση αλλά την σπρώχνουν ακόμα βαθύτερα σ’ αυτήν.

«Πριν αλέκτορα φωνήσαι» η επιβεβαίωση: Τίμημα Ελληνικού 915εκ. εισπρακτέα σε… 10 χρόνια! Υποχρέωση επενδυτή να επενδύσει 5,5δισ. αλλά σε 25 χρόνια!
Ζήσε Μαύρε να φας τριφύλλι και τον Αύγουστο σταφύλι!
«Θέατρον εγεννήθημεν τω κόσμω και αγγέλοις και ανθρώποις» ( Α΄Κορ. 4,9).

Είμαστε διεθνώς δακτυλοδεικτούμενοι. «Δεν υπάρχει καταγεγραμμένο προηγούμενο χώρας του ΟΟΣΑ που να είχε την εμπειρία ενός παρόμοιου κατακλυσμού» δήλωσε ο Γ.Γ. ΟΟΣΑ Χοσέ Γκουρία (Καθημερινή, 5/6/16).
Αναγνώρισε όμως τις δυνατότητές μας: «Η Ελλάδα αντιμετωπίζει πολλές προκλήσεις αλλά διαθέτει ανθρώπινο δυναμικό από τα πιο σκληρά εργαζόμενα με μορφωτικό επίπεδο πάνω από τον μέσο όρο του δείκτη PISA».

Βεβαίως παραμένει αναπάντητο το ερώτημα πώς οι Ιταλοί κέρδισαν πέρσι από τις κρουαζιέρες 4,6 δισ. και εμείς μόνον 450εκ!

Οι συνεχιζόμενες αλβανικές προκλήσεις δείχνουν ότι η Αθήνα δεν έστειλε σοβαρό μήνυμα ισχύος, αποτροπής και αμοιβαιότητας. Ένα απίστευτο φοβικό σύνδρομο διαπερνά σχεδόν διαχρονικά και οπωσδήποτε τώρα τις ηγεσίες μας και αγκυλώνει τις (αντι)δράσεις τους.

Η Άγκυρα (και οι δορυφόροι της) πουλάει τρέλλα σε Ευρωπαίους και Αμερικανούς που είναι τελείως τυφλοί όταν πρόκειται για Τουρκία.
Οι ημέτεροι υποβάθμισαν απαραδέκτως επί μεγίστη εθνική ζημία το ζήτημα της Αγίας Σοφίας αντί να το αναδείξουν διεθνώς παντιέρα.

Στην ιστορία νικούμε πάντοτε, όταν επιβεβαιώνουμε ηρωισμό και Αριστεία.

Το γεωπολιτικό μας περιπεπλεγμένο. Πρέπει να κερδίσουμε χρόνο χωρίς να απολέσουμε έδαφος με την βεβαιότητα ότι
«μελλοντικές ανακατατάξεις στον πλανητικό συσχετισμό δυνάμεων θα εξασθενίσουν το γεωπολιτικό δυναμικό της Τουρκίας και θα επιτρέψουν στην Ελλάδα να πάρει μια ιστορική ανάσα» (Π. Κονδύλης, "Η θεωρία του πολέμου" σ. 409).

Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης
Ηλεκτ. ταχ.: stelios@papathemelis.gr, danagennisi.press@gmail.com



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Οδηγούν τους πολίτες σε απελπισία και δεν καταλαβαίνουν που μπορεί να οδηγήσει αυτή…
Φορολογική επίθεση σε όσους έχουν την ατυχία να νοικιάζουν και να έχουν μικρά εισοδήματα…

Γράφει ο Γεωργίου Μιχαήλ

Σε καμία χώρα του πλανήτη μία δημοκρατική κυβέρνηση δεν δολοφονεί τους πολίτες της. Σε καμία χώρα, πλην της Ελλάδας. Κι αυτό επειδή η Ελλάδα έπαψε να είναι χώρα από το 2010… Σταδιακά και με ταχύτατους ρυθμούς μετατράπηκε σε αποικία και σε χώρο όπου ο κάθε πρόθυμος σύγχρονος «εφιάλτης» μπορεί να ζήσει το όνειρό του ασκώντας την εξουσία εις βάρος των πολιτών, με εφαρμοζόμενες πολιτικές που θυμίζουν καθεστώτα και δικτατορίες της λατινικής Αμερικής…

Οι σημερινοί κυβερνώντες θυμίζουν τους ληστοσυμμορίτες, που από όπου περνούσαν κατέκλεβαν τα πάντα, αδιαφορώντας για το αν θα επιζήσουν τα θύματά τους… Μπορεί τα χρόνια να πέρασαν, να άλλαξαν οι μέθοδοι και τα «εργαλεία» (τότε με τα τουφέκια και σήμερα με την Εφορία), αλλά το αποτέλεσμα παραμένει ίδιο… Καταστροφή! Και ταυτόχρονα πλήρης αδιαφορία για το τι μέλλει γενέσθαι σε όσους γνωρίσουν την «φροντίδα» της πρωτο-δεύτερης φοράς αριστερής κυβέρνησης…

Ένα τέτοιο παράδειγμα αλγεινής κρατικής αδιαφορίας μπορεί να συναντήσει κανείς οπουδήποτε σήμερα στην Ελλάδα. Κι ένα τέτοιο παράδειγμα της ωμής ληστείας που γίνεται στους πολίτες της χώρας, δηλαδή στους πραγματικούς ιδιοκτήτες από τους «αριστερούς κατσαπλιάδες», παρουσιάζουμε, προκειμένου να καταγραφεί –για μία ακόμη φορά- η ολέθρια για την Ελλάδα διακυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ.

Στην αντίληψή μας υπέπεσε ένα περιστατικό ωμής κρατικής βίας, σε άλλες περιπτώσεις θα μπορούσε να χαρακτηριστεί και ως συμβόλαιο εκτέλεσης και θανάτου, στο οποίο ο κρατικός μηχανισμός (βλ. Εφορία) απαιτεί την είσπραξη χρημάτων και αδιαφορεί εάν ο πολίτης θα έχει χρήματα για να μπορέσει έστω και να τραφεί!!!
Και ποιο ήταν το «έγκλημα» του συγκεκριμένου πολίτη, αλλά και πάρα πολλών άλλων που ανήκουν στην ίδια κατηγορία; Είχε την ατυχία να νοικιάζει και να έχει μικρά εισοδήματα… επειδή όμως το νέο φορολογικό νομοσχέδιο προβλέπει την αυτοτελή φορολόγηση από το πρώτο ευρώ, για τα εισοδήματα από ακίνητα, αναμένεται να υποστούν φορολογικό σοκ χιλιάδες ιδιοκτήτες που ενοικιάζουν την περιουσία τους.
Σύμφωνα με το νομοσχέδιο, όσοι διαθέτουν έσοδα από ενοίκια έως 12.000 ευρώ ετησίως θα φορολογούνται πλέον με συντελεστή 15% από 11%, δηλαδή αύξηση της τάξεως του 36,3% (δηλαδή άχρηστη κυβέρνηση και όλοι εσείς που ψηφίσατε αυτόν τον Ελληνοκτόνο νόμο κοιμάστε ήρεμοι τα βράδια;).

Ας περάσουμε όμως στους αριθμούς (που λατρεύουν να διαστρεβλώνουν οι κυβερνώντες) όπως αυτοί προκύπτουν από όσα έχουμε στα χέρια μας από αυτά που μας εστάλησαν.
Ένας συμπολίτης μας νοικιάζει. Και αυτά τα ενοίκια αποτελούν και το μοναδικό εισόδημα που έχει.
Παίρνει από ενοίκιο 280 ευρώ τον μήνα. Δηλαδή 3.360€ συνολικά τον χρόνο.
Από αυτά η κυβέρνηση του παίρνει τα 504 ευρώ δηλ. το 15%. 3.360*15% = 504
Του μένουν, λοιπόν, 3.360-504=2.856€
Αν αφαιρέσουμε και τον ΕΝΦΙΑ 300 ευρώ τι του μένει για να ζήσει;
2.856-300=2.556€
2556/12=213 ευρώ τον μήνα για να ζήσει!!!
Και περιμένετε να σας πληρώσει;
Τι θα του κάνετε;
Θα τον απειλήσετε πως θα τον βάλετε στη φυλακή;
Ή ότι θα του πάρετε το σπίτι;
Έχετε σκεφτεί την πολύ σοβαρή πιθανότητα πως θα πάρει πολλούς μαζί του από εσάς όταν τον φτάσετε σε αυτό το σημείο;
Ελπίζετε ότι δεν θα είστε ένας από αυτούς; Να μην είστε σίγουροι.

Έστειλε λοιπόν ο συμπολίτης μας επιστολές σε όλους τους αρμόδιους υπουργούς και ζητούσε την παρέμβασή τους, ώστε στο δίλημμα να πληρώσει ή να ζήσει, να βρεθεί μία «χρυσή τομή» που θα του επιτρέψει να εξασφαλίσει την τροφή του… Όπως ήταν αναμενόμενο, κανείς αριστεροδέξιος υπουργός δεν συγκινήθηκε και δεν του απάντησε. Μόνο από το TAXIS δέχθηκε μία απάντηση η οποία τον παρέπεμπε στην τοπική του Εφορία…

Τι κι αν στάλθηκαν επιστολές; Κανείς δεν συγκινήθηκε, κανείς δεν παρενέβη για να βγάλει από το αδιέξοδο και την επιβληθείσα κρατική παρανοϊκή απαίτηση της πληρωμής φόρων που δεν μπορούν να πληρωθούν. Κανείς αρμόδιος κυβερνητικός δεν βρέθηκε ευαίσθητος και σε κανέναν δεν έγινε αντιληπτό πως δεν πρόκειται για μεμονωμένη περίπτωση, αλλά για ένα φαινόμενο που πολλαπλασιάζεται ραγδαία…

Οι «θεσμοί» απαιτούν αίμα πολιτών…; Αυτό το αίμα το προσφέρει ο Αλέξης, ο Πάνος και οι υπόλοιποι «κατσαπλιάδες». Πληρώνουν την παραμονή τους στην εξουσία επιβάλλοντας την καταστροφή στην χώρα.
Το κυβερνητικό έργο περιορίζεται σε σειρά νομοθετημάτων που παραβιάζουν την λογική, καταρρακώνουν το βιοτικό επίπεδο των πολιτών και συνθλίβουν το Σύνταγμα της χώρας. Μάλιστα, τα κυβερνητικά στελέχη δεν διστάζουν και να ομολογήσουν ότι παραβιάζουν το Σύνταγμα, και ότι ψηφίζουν εγκληματικούς νόμους… Είναι ακριβώς οι ίδιοι που ενώ η χώρα καταρρέει, οι ίδιοι πανηγυρίζουν… Ενώ οι έλληνες πολίτες οδηγούνται με ραγδαίους ρυθμούς στην απόλυτη φτωχοποίηση (οι Βούλγαροι και οι Αλβανοί θα θεωρούνται –αν δεν συμβαίνει ήδη- πλούσιοι σε σχέση με πολλούς Έλληνες), ενώ το ένα μετά το άλλο τα νομοθετικά αντισυνταγματικά εκτρώματα επιφέρουν την απελπισία και οδηγούν σε αδιέξοδο αρκετούς (οι ανακοινώσεις για αυτοκτονίες σταμάτησαν από το 2013) πολίτες της χώρας, οι κυβερνώντες στις διάφορες δημόσιες εμφανίσεις τους αρχίζουν να «εισπράττουν» προκαταβολές από τα επίχειρα της πολιτικής τους…
Μίας πολιτικής που είναι ένας ακήρυχτος πόλεμος κατά των πολιτών…
Μίας πολιτικής που ισοπεδώνει την ανθρώπινη αξιοπρέπεια…
Μίας πολιτικής που στοχεύει στον εξαναδραποδισμό όσων βρεθούν στο στόχαστρό της…
Μίας πολιτικής που παραβιάζει το σύνολο των ανθρωπίνων και πολιτικών δικαιωμάτων, που βυσσοδομεί στο Σύνταγμα της χώρας, που παραβιάζει την Ευρωπαϊκή Χάρτα των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων καθώς και το Διεθνές Δίκαιο…
Μίας πολιτικής που μόνο ως εκτέλεση συμβολαίου θανάτου μπορεί να χαρακτηριστεί…
Μίας πολιτικής που συναγωνίζεται σε ήθος τις εγκληματικές συμμορίες και μετατρέπει την ιταλική μαφία σε ευαγές ίδρυμα νεανίδων παρθένων κορασίδων…
Μίας πολιτικής που εξοντώνει συστηματικά την χώρα…
Μίας πολιτικής που θα οδηγήσει στην φυλακή όσους σήμερα την εφαρμόζουν…
Και μπορούν να είναι σίγουροι γι αυτό… Είναι απολύτως βέβαιο πως όταν έρθει η στιγμή ο λαός θα απαιτήσει το δικό τους αίμα, ή θα το προσφέρουν κάποιοι άλλοι για να εξευμενίσουν την οργή του λαού...
Καλό γα τους ίδιους θα είναι να διδαχτούν από την «στροφή» του Λάκη (του επίσημου τηλεοπτικού προπαγανδιστή τους) που είδε την κατάληξη και επέλεξε «να την κάνει με ελαφρά»…

Κάποια στιγμή, όλα τα θύματά σας, κύριοι της κυβέρνησης, θα καταλάβουν πως πρέπει να σταματήσουν να κρεμούν τον εαυτό τους από τα δέντρα και να τινάζουν τα μυαλά τους στον αέρα…
Θα καταλάβουν ότι είναι καλύτερα να είναι αυτοί στην φυλακή, που εσείς τους σπρώχνετε, αλλά να είναι ζωντανοί κι εσείς στο χώμα.

Κι επειδή το σημερινό δίλημμα των Ελλήνων πολιτών είναι αν θα πληρώσουν την καταιγίδα των (ούτως ή άλλως) εξωφρενικών και παράνομων φόρων και θα πεθάνουν από την πείνα ή αν θα προτιμήσουν να ζήσουν και να μην πληρώσουν στους ληστοσυμμορίτες, η απάντηση είναι απλή… καλό θα είναι οι σημερινοί κυβερνώντες να αρχίσουν να κάνουν άλλα σχέδια… Όχι διαφυγής, αλλά απολογίας για εγκλήματα κατά των Ελλήνων πολιτών και κατά της χώρας… Και, δυστυχώς για τους ίδιους, δεν είναι διόλου λίγα όσα καταστροφικά για την χώρα κατάφεραν (και αυτοί και οι προηγούμενοί τους) να κάνουν…

ΥΓ: Στην διάθεσή μας έχουμε όλες τις επιστολές του συμπατριώτη μας, οι οποίες αποδεικνύουν πως αυτή η κυβέρνηση «διψάει για αίμα»…
ΥΓ2: Κάποιοι, διαβάζοντας τα παραπάνω μπορεί να σκέφτηκαν: "δεν αφορά εμάς". Και όμως, έρχεται η σειρά τους...



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Σε κατηγορούν επειδή είσαι Αγγλος, τους διέλυσες το Τρίτο Ράιχ και δεν τους βοηθάς να φτιάξουν το Τέταρτο

Υπό μία έννοια είναι ευτύχημα που δεν εγεννήθημεν στην Αγγλία. Το πολύ τσάι θα μας έκανε νευρικούς και ελαφρώς δυσκοίλιους. Η αδιάκοπη βροχή θα μας μαύριζε την ψυχή. Φαντάσου μαζί με όλα τούτα να μαθαίναμε και ότι οι ελληνόφωνοι ψιττακοί όλων των Μνημονίων προσπαθούν να μας τρομοκρατήσουν με επιχειρήματα που φορέθηκαν μέχρις... εξαντλήσεως του στοκ σε όλα τα επιφανή πλυντήρια συνειδήσεων!

Πάντως, αν είσαι Ελλην, το βρίσκεις σχεδόν εξοργιστικό να βλέπεις τα ίδια πρόσωπα (ελαφρώς γερασμένα) να εκτοξεύουν από το κοσμοδρόμιο της κούτρας τους τις ίδιες παπάτζες με παραλήπτες δύο διαφορετικούς λαούς. Πριν από λίγα χρόνια οι «ειδήμονες» της πυρκαγιάς και της πυκνής ομίχλης κουνούσαν το δάχτυλο στον αέρα σαν μαέστροι χωρίς ορχήστρα και ούρλιαζαν προειδοποιήσεις πως θα καταστραφούμε ολότελα και παντοτινά αν δεν «απελευθερωθούν» τα φορτηγά (!).

Μετά άλλαζε το βιολί και θα γινόταν η Αποκάλυψις του Ιωάννου, αν δεν λέγαμε ενθουσιωδώς «ΝΑΙ» στις αυξήσεις του ΦΠΑ και των φόρων και στις μειώσεις σε μισθούς και συντάξεις. Μας είχαν ζαλίσει τον δαδούχο Ερωτα (σ.σ.: αυτός ο φοβερός θεούλης συχνά αναπαρίσταται κρατώντας αναμμένη δάδα, όπως το αγαλματίδιο στη μικρή φωτό) με τα φαρμακεία. Θα έπεφτε γαρ ο κόσμος να μας πλακώσει, αν δεν επιτρεπόταν στα σούπερ μάρκετ να πωλούν στα ράφια τους βιταμίνες, φάρμακα και τον φαρμακοποιό τον ίδιο.

Και μετά επιχειρηματολόγησαν για το κερατόσημο Βενιζέλου στους λογαριασμούς της ΔΕΗ, τον ΕΝΦΙΑ και δεν συμμαζεύεται. Τώρα, ακριβώς οι ίδιοι λένε ακριβώς τα ίδια, αλλά στους Αγγλους - που ευτυχώς δι' ημάς δεν μιλούν ελληνικά και δεν καταλαβαίνουν την καμπάνια υπέρ της παραμονής του Ηνωμένου Βασιλείου στην Ε.Ε., την οποία διεξάγουν οι οπαδοί κάθε καταστροφικής εξέλιξης για την πατρίδα μας.

Πόσο θα φουρκίζονταν, αν διαπίστωναν ότι μερικοί Ελληνες αξιώνουν από αυτούς που νίκησαν τους Γερμανούς στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο να χάσουν το ματς στα... χαρτιά της ευρωγραφειοκρατίας.

Παναγιώτης Λιάκος
Πηγή "Δημοκρατία"



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Κώστας Μαντατοφόρος

Ο Σκοτ Μέιρ που δολοφόνησε χθες την βουλευτή των Εργατικών Τζο Κοξ ήταν "αφοσιωμένος υποστηρικτής"  νεοναζιστικής οργάνωσης των ΗΠΑ και έπασχε από ψυχική ασθένεια ακολουθώντας σχετική  αγωγή.
Ήταν δηλαδή το ιδανικό υποκείμενο χειραγώγησης για κάθε χρήση και κάθε σκοπό.

Όσο και να θέλει κανείς να αποφύγει τις θεωρίες συνομωσίας, δεν μπορεί να μην πάει το μυαλό του και στην περίπτωση που μπορεί να εικάσει κανείς πως τα απίστευτου ύψους συμφέροντα που διακυβεύονται από ένα πιθανό Brexit.
Συμφέροντα οικονομικά-τραπεζικά, πολιτικά, γεωστρατηγικά, συμφέροντα που στα ανώτατα κλιμάκιά τους δεν έχουν στεγανά και διαπλέκονται με μυστικές υπηρεσίες, με υπηρεσίες ασφαλείας, λόμπι, "λέσχες", ακόμη και με το οργανωμένο έγκλημα, δεν έβαλαν το χεράκι τους πιθανόν και σ' αυτή την δολοφονία, ελπίζοντας σε εκφοβισμό των μαζών και σε αναστροφή το κλίματος που ήδη έχει διαμορφωθεί υπέρ της εξόδου της Βρετανίας απ' την Ε.Ε.

Πολύ εύκολα και με την καθοδήγηση και γνώση των επιστημόνων-εγκληματιών που προσφέρουν τις υπηρεσίες τους στο σύστημα πλούτου-εξουσίας, θα μπορούσαν να χειραγωγήσουν ένα άτομο με το υπόβαθρο του συγκεκριμένου δολοφόνου, όχι μόνον για να σκοτώσουν όποιον θέλουν προκειμένου να δημιουργηθεί το κατάλληλο κλίμα, αλλά ακόμη και να διαπράξει ομαδικές δολοφονίες ή να γίνει κομάντο αυτοκτονίας.

Μπροστά σε τέτοιου είδους γεγονότα, το πιό απλό και το πιό αποτελεσματικό ερώτημα που μπορεί να θέσει κανείς για να διακρίνει την αλήθεια, είναι: "ποιός ωφελείται απ΄την πράξη αυτή;"
Και στην συγκεκριμένη περίπτωση είναι ολοφάνερο πως ωφελούνται αυτοί που θέλουν να εκφοβίσουν και να καθηλώσουν τις μάζες στην σημερινή  "κατάσταση πραγμάτων" (το περίφημο στάτους κβο), που δεν είναι άλλη από την επικυριαρχία της Ε.Ε. επί των κρατών-μελών της.

Βλέπουμε εδώ πόσο τεράστια και πόσο αμείλικτα είναι τα συμφέροντα της ευρωπαϊκής Νέας Τάξης, που δεν διστάζουν να θυσιάσουν έναν δικό τους άνθρωπο (στην προκείμενη περίπτωση την βουλευτή Κοξ) για να πετύχουν τον σκοπό τους.

Κι εμείς εδώ φανταστήκαμε πως με μιά-δυό ψευτοπορείες και δυό-τρείς απεργίες της μιάς μέρας θα μπορούσαμε να πολεμήσουμε το κτήνος.
Φανταστήκαμε πως με ένα εκ βάθρων δωσιλογικό πολιτικό σύστημα υπήρχε περίπτωση να αντιταχθούμε στους διεθνείς εγκληματίες.
Δεν είναι έτσι.
Είδαμε τί έγινε: Στο δικό μας το περσινό δημοψήφισμα βρήκαν τους πρόθυμους "αριστερούληδες" και παρέκαμψαν την βούληση του λαού.
Τώρα, που προβλέπουν πως η βρετανική κυβέρνηση θα σεβαστεί το όποιο αποτέλεσμα του δικού τους δημοψηφίσματος, προσπαθούν να προκαταλάβουν το αποτέλεσμα με κάθε μέσο. 

Για να γυρίσει ο ήλιος θέλει δουλειά πολλή.
Εμείς εδώ για να ανατρέψουμε πιά την κατάσταση θέλει απόφαση πολλή. 
"...Θέλει νεκροί χιλιάδες να' ναι στους τροχούς. 
Θέλει κι οι ζωντανοί να δίνουν το αίμα τους..."

Πηγή "Ουδέν Σχόλιον"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Oμάδα «διαφωνούντων» διπλωματών του Στέιτ Ντιπάρτμεντ άσκησε σε διπλωματικό τηλεγράφημα που συνέταξε σφοδρή κριτική στην πολιτική που ασκεί η κυβέρνηση των ΗΠΑ σε ό,τι αφορά τη σύρραξη στη Συρία, ζητώντας στρατιωτικά πλήγματα εναντίον δυνάμεων του Μπασάρ αλ Άσαντ.

Στο τηλεγράφημα υποστηρίζεται ότι το στάτους κβο ευνοεί τη Δαμασκό και δεν δημιουργεί πίεση για διαπραγματεύσεις με τους αντικαθεστωτικούς.

Επιβεβαιώνοντας πληροφορία που δημοσίευσε πρώτη η εφημερίδα Wall Street Journal (WSJ), ο εκπρόσωπος του υπουργείου Εξωτερικών των ΗΠΑ Τζον Κίρμπι αναγνώρισε μιλώντας στο Γαλλικό Πρακτορείο ότι «τηλεγράφημα» στο οποίο εκφράζονται «διαφωνίες» όσον αφορά την τρέχουσα πολιτική της Ουάσινγκτον για τη διευθέτηση της κρίσης στη Συρία πράγματι «συντάχθηκε από μια ομάδα υπαλλήλων του Στέιτ Ντιπάρτμεντ».

Ο εκπρόσωπος του ΥΠΕΞ των ΗΠΑ αρνήθηκε πάντως να αποκαλύψει το περιεχόμενο του τηλεγραφήματος. Η WSJ ανέφερε ότι σε αυτό οι διπλωμάτες καλούν να αρχίσουν αμερικανικά στρατιωτικά πλήγματα εναντίον του συριακού καθεστώτος του προέδρου Μπασάρ αλ Άσαντ.

«Αυτή τη στιγμή μελετάμε το τηλεγράφημα αυτό, το οποίο παρελήφθη πολύ πρόσφατα», περιορίστηκε να πει ο Κίρμπι.

Εξήγησε ότι υπάρχει «επίσημα» στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ ένας δίαυλος μέσω του οποίου μπορούν να εκφράζονται «διαφωνίες» ή «αμφισβητήσεις» και ο οποίος «επιτρέπει στους εργαζομένους να αναφέρονται σε διαφορετικές απόψεις και σε εναλλακτικές προοπτικές όσον αφορά θέματα (διπλωματικής) πολιτικής» των ΗΠΑ.

Ο αμερικανός πρόεδρος Μπαράκ Ομπάμα είχε ακυρώσει την τελευταία στιγμή, το καλοκαίρι του 2013, την έναρξη μιας εκστρατείας βομβαρδισμών εναντίον του καθεστώτος της Δαμασκού. Ο Ομπάμα διεμήνυε τους αμέσως προηγούμενους μήνες ότι οι ΗΠΑ θα αναλάμβαναν στρατιωτική δράση εάν το συριακό καθεστώς παραβίαζε «κόκκινες γραμμές». Η Συρία κατηγορήθηκε πως χρησιμοποίησε χημικά όπλα τον Αύγουστο του 2013.

Έπειτα από εκείνη την απόφαση του Ομπάμα, η αμερικανική κυβέρνηση απέφυγε μια στρατιωτική εμπλοκή ευρείας κλίμακας στη Συρία. Μολαταύτα οι ΗΠΑ ηγούνται του διεθνούς συνασπισμού ο οποίος έχει προχωρήσει σε πάνω από 13.000 αεροπορικές επιδρομές από το καλοκαίρι του 2014 εναντίον των τζιχαντιστών της οργάνωσης Ισλαμικό Κράτος στο έδαφος του Ιράκ και της Συρίας.

Παράλληλα, η Ουάσινγκτον έχει αναπτύξει δεκάδες άνδρες των Ειδικών Δυνάμεων του αμερικανού στρατού επί του πεδίου στη Συρία, όμως ο Ομπάμα συνεχίζει να ανθίσταται στις πιέσεις που του ασκούνται να αναπτύξει εκεί μια πολύ μεγαλύτερη δύναμη, αποτελούμενη από χιλιάδες στρατιώτες.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Aπό την αρχική θέση για αποχώρηση του Άσαντ, στην προσωρινή παραμονή

Του Ανδρέα Ματζάκου

Με την έναρξη της κρίσης στη Συρία το 2011, οι ΗΠΑ εξέφρασαν την άποψη ότι ο Ασαντ θα έπρεπε να φύγει από την εξουσία. Τον θεωρούσαν απολύτως υπεύθυνο για την κρίση και συνεπώς λύση με τον Ασαντ στην προεδρία της χώρας δεν θα μπορούσε να υπάρξει.[1] Όμως από τότε μέχρι σήμερα, συμπληρώθηκαν πέντε χρόνια και ο Ασαντ όχι μόνο παραμένει στην εξουσία, αλλά ελλείψει μιας συμπαγούς αντιπολιτεύσεως και με την εμφάνιση του Ισλαμικού Κράτους (ΙΚ) στη Συρία,  διαφαίνεται πως η διατήρηση του στην εξουσία μάλλον διευκολύνει τις όποιες μελλοντικές διεργασίες προς μια πολιτική διευθέτηση της κρίσης.

ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Ενώ η θέση των ΗΠΑ ήταν σαφής περί αποχώρησης του Ασαντ, πρακτικά δεν βοήθησαν με αποφασιστικότητα την αντιπολίτευση όπως θα μπορούσαν να είχαν κάνει, ώστε να ανατραπεί ο Ασαντ στα αρχικά στάδια της κρίσης.[2] Ετσι αφέθηκαν διάφορες ομάδες αντιφρονούντων να πολεμούν κατά του καθεστώτος για την ανατροπή του Ασαντ, αλλά και μεταξύ τους για τον έλεγχο περιοχών της Συρίας. Γιατί λοιπόν η Αμερική δεν επέμεινε στην ανατροπή του Ασαντ; Έχει σαφώς καθορισμένη Στρατηγική για την Συρία, ή η στάση της αλλάζει αναλόγως των εξελίξεων;’’ Η θέση που εκφράζει το άρθρο είναι ότι η Αμερική δεν έχει σαφώς προσδιορισμένη Στρατηγική για την αντιμετώπιση της κρίσης στην Συρία, γι’ αυτό και η στάση διαμορφώνεται ως αντίδραση στις εξελίξεις.

Στο άρθρο αρχικά θα δοθεί ο ορισμός της Στρατηγικής. Στη συνέχεια θα παρουσιαστούν οι διαφορετικές θέσεις των ΗΠΑ στη διάρκεια των πέντε ετών, από την άμεση αποπομπή του Ασαντ, στην προσωρινή παραμονή και από τον εξοπλισμό της μετριοπαθούς αντιπολίτευσης στην δημιουργία μιας νέας δυνάμεως για την αποτελεσματική αντιμετώπιση ενός νέου εχθρού του ΙΚ και, η επιλογή για συμμαχία με τους Κούρδους του YPG. Κλείνοντας, θα εξηγηθεί γιατί παρουσιάζεται αυτή η ανακολουθία στην  αμερικανική Στρατηγική.

ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ

Για το παρόν άρθρο, ο όρος στρατηγική χρησιμοποιείται με την έννοια ενός συγκροτημένου σχεδίου δράσεως στην εξωτερική πολιτική, για την υποστήριξη του εθνικού συμφέροντος, με τον ορισμό αντικειμενικών σκοπών και την διάθεση καταλλήλων μέσων για την προώθηση του.[3] Επειδή όμως τα μέσα είναι κατά κανόνα περιορισμένα, με την στρατηγική καθορίζεται και προτεραιότητα στην επίτευξη των στόχων.

ΑΡΧΙΚΗ ΘΕΣΗ ΤΩΝ ΗΠΑ

Ο Ομπάμα, ως δημοκρατικός, ήταν και είναι κατά του παρεμβατισμού των ΗΠΑ στα εσωτερικά ξένων χωρών και ιδίως με την χρήση στρατιωτικής ισχύος. Πέντε μήνες μετά την έναρξη της κρίσης, τον Αύγουστο του 2011, κάλεσε τον πρόεδρο Ασαντ να παραιτηθεί για χάρη του συριακού λαού, ενώ πάγωσε όλα τα περιουσιακά στοιχεία της Συρίας που υπόκειντο στη δικαιοδοσία των ΗΠΑ.[4] Από τον Οκτώβριο του 2011, μέχρι τον Μάιο του 2014, η Αμερική χρησιμοποιώντας την διπλωματία μέσω του ΟΗΕ, προσπάθησε να ασκήσει ασφυκτικές πιέσεις στο καθεστώς Ασαντ ώστε να τον αναγκάσει να παραιτηθεί. Όμως σε τέσσερα ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας, καταδικαστικά για τον Ασαντ, η Ρωσία άσκησε βέτο ακολουθούμενη μάλιστα και από την Κίνα.

ΑΔΡΑΝΕΙΑ ΗΠΑ – ΕΞΑΠΛΩΣΗ ΙΚ ΣΤΗ ΣΥΡΙΑ

Πιεζόμενες από τις ομάδες αντιφρονούντων οι δυνάμεις του Ασαντ, αναγκάστηκαν να περιχαρακωθούν κοντά στα μεγάλα αστικά κέντρα και στην παραλιακή ζώνη για την προστασία των περιοχών που κατοικούν κατ’ εξοχήν Αλαουίτες. Αυτή η κίνηση δημιούργησε ένα κενό, στο ανατολικό κυρίως τμήμα της Συρίας, το οποίο έσπευσε να πληρώσει το ΙΚ, προκειμένου να αυξήσει τον έλεγχο του σε πλουτοπαραγωγικές περιοχές, αλλά και σε πληθυσμό που θα μπορούσε να φορολογήσει ώστε να χρηματοδοτεί την δράση του.

Από το 2012 μέχρι και το 2014 στις μάχες που εκτυλίσσονται μεταξύ καθεστωτικών δυνάμεων και των συμμάχων τους, Χεζμπολά και Ιρανικής Επαναστατικής Φρουράς και των ομάδων αντιφρονούντων, οι ΗΠΑ αποφεύγουν οποιαδήποτε εμπλοκή με στρατιωτικές δυνάμεις. Είναι προφανές ότι αυτή η πάλη μεταξύ ισλαμικών ομάδων, ιδίως της Χεζμπολά και της al-Nusra, φαίνεται να αίρει πίεση από το Ισραήλ αφ’ ενός και να ελαττώνει τον κίνδυνο τρομοκρατικών επιθέσεων στο έδαφος των ΗΠΑ αφ’ ετέρου. Αυτή όμως ήταν και η ευκαιρία για την γιγάντωση του ΙΚ, το οποίο ευδοκιμεί όπου απουσιάζει οργανωμένο κράτος. (Ιράκ-Λιβύη-Συρία)

Εάν η αντιπολίτευση είχε καταφέρει να οργανωθεί ώστε να ενεργεί με ενότητα διοικήσεως και για έναν συγκεκριμένο σκοπό, ενδεχομένως να μην είχε εμφανιστεί το ΙΚ στην Συρία.

ΠΡΟΣΩΡΙΝΗ ΠΑΡΑΜΟΝΗ ΑΣΑΝΤ – ΕΞΟΠΛΙΣΜΟΣ ΑΝΤΙΠΟΛΙΤΕΥΣΗΣ

Η στροφή της προσοχής των ΗΠΑ στην αντιμετώπιση του ΙΚ, αλλά και η εν τω μεταξύ εμπλοκή της Ρωσίας με δυνάμεις στην κρίση, έφερε σε δεύτερη μοίρα την αποχώρηση του Ασαντ.[5] Παράλληλα, για την συντήρηση της πάλης μεταξύ αντιφρονούντων και καθεστωτικών, οι ΗΠΑ επέλεξαν να χορηγήσουν εξοπλισμό στην ‘’μετριοπαθή’’ όπως ισχυρίζονταν αντιπολίτευση, για να ανακαλύψουν ότι τα περισσότερα όπλα και υλικά κατέληγαν στα χέρια εξτρεμιστικών ομάδων όπως φαίνεται και στην Εικόνα 1.[6]

Η ενέργεια αυτή είχε δυο λάθη, αφού: πρώτον, δεν είχε αποκατασταθεί επικοινωνία με μια αποδεδειγμένα μετριοπαθή αντιπολίτευση ώστε να εξασφαλίζεται ο τελικός προορισμός του εξοπλισμού και δεύτερον, οι ίδιες οι ΗΠΑ δεν πίστευαν ότι υφίσταται μετριοπαθής αντιπολίτευση, που να μην συνεργάζεται με εξτρεμιστικές ομάδες.[7] Πλέον αυτού, διαπιστώθηκε ότι λόγω κακού συντονισμού των υπηρεσιών των ΗΠΑ, ομάδες αντιφρονούντων που εξόπλιζε η CIA, ήρθαν αντιμέτωπες με άλλες που εξόπλισε το Πεντάγωνο. [8] Ο στόχος των ομάδων που εξόπλιζε το Πεντάγωνο ήταν η αντιμετώπιση του ΙΚ, των δε ομάδων που εξόπλιζε η CIA, ο εξαναγκασμός το Ασαντ να καθίσει στο τραπέζι του διαλόγου.[9] Σ’ αυτό ακριβώς το χρονικό διάστημα, φάνηκε ξεκάθαρα, ότι οι ΗΠΑ δεν είχαν μια συγκροτημένη στρατηγική για την αντιμετώπιση της κρίσης, ενώ η συνέχεια στην στρατηγική, είναι απαραίτητη για το κύρος και την αξιοπιστία μιας μεγάλης δυνάμεως.[10]

ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΝΕΑΣ ΔΥΝΑΜΕΩΣ

Η συνεχιζόμενη εξάπλωση του ΙΚ στο έδαφος και το λαθρεμπόριο πετρελαίου που αύξανε τις δυνατότητες του, επέφεραν και άλλη αλλαγή στην Στρατηγική των ΗΠΑ, με την επιδίωξη δημιουργίας μιας νέας δυνάμεως, εκπαιδευμένης και εξοπλισμένης από τις ΗΠΑ.[11] Όμως το σχέδιο απέτυχε παταγωδώς αφού από το πρώτο τμήμα των 60 ανδρών που εκπαιδεύτηκαν από τις ΗΠΑ σε στρατόπεδο στην Τουρκία, μόνο πέντε επέστρεψαν στο έδαφος. Οι υπόλοιποι αιχμαλωτίστηκαν από το παρακλάδι της Αλ Κάιντα στην Συρία Jabhat-al Nusra, η οποία τους αφαίρεσε μεγάλο μέρος του εξοπλισμού, των πυρομαχικών ενώ κατέσχεσε και 6 pick-up οχήματα. [12] Αυτή η κατάληξη, σε συνδυασμό με την αποτελεσματικότητα των Κούρδων του YPG (Kurdish People’s Protection Units) στην αντιμετώπιση του ΙΚ, ιδίως μετά την ηρωική άμυνα στο Κομπάνι, έφεραν και άλλη αλλαγή στην αμερικανική Στρατηγική: προσέγγιση με τους Κούρδους της Συρίας, τους οποίους υπεστήριζε ήδη η Ρωσία και παρά τις αντιρρήσεις της Τουρκίας.

ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΣΚΟΠΟΣ ΕΜΠΛΟΚΗΣ ΗΠΑ – ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΑΝΔΡΩΝ ΕΙΔΙΚΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ ΣΤΗ ΣΥΡΙΑ

Έπρεπε να φθάσει ο Σεπτέμβριος του 2014, για να διατυπωθεί από τον Πρόεδρο Ομπάμα ο πολιτικός σκοπός της εμπλοκής των αμερικανικών δυνάμεων στον αγώνα κατά του ΙΚ: η αποδυνάμωση και η καταστροφή του. [13]  Πως όμως αυτό θα ήταν δυνατόν να γίνει,  χωρίς ικανές δυνάμεις που να μπορούν να εμπλακούν με τον εχθρό, να τον καταστρέψουν και να καταλάβουν το έδαφος που κατέχει; Στο έδαφος, η μόνη δύναμη που πολεμούσε αποτελεσματικά το ΙΚ ήταν το Κουρδικό YPG, γι΄αυτό και οι ΗΠΑ συμφώνησαν σε κοινή δράση και ανέλαβαν τον εξοπλισμό του. Στην προσπάθεια αυτή, αναπτύχθηκαν στο έδαφος σε δυο φάσεις, άνδρες των αμερικανικών ειδικών δυνάμεων[14]  για την κατεύθυνση προσβολών από αέρος, οι οποίες διετάχθησαν τον Φεβρουάριο του 2015. [15]

ΕΠΙΛΟΓΟΣ

Η εμφανής έλλειψη συνοχής της αμερικανικής Στρατηγικής για την αντιμετώπιση της κρίσης στη Συρία, μπορεί να δικαιολογηθεί, μεταξύ άλλων, από δυο κυρίως στοιχεία:
Πρώτον δεν διακυβεύονται ζωτικά συμφέροντα των ΗΠΑ στη Συρία και δεύτερον, η δραστηριότητα του Σουνιτικού ΙΚ, προτού εξαπλωθεί υπέρμετρα, λειτουργούσε ως αντίβαρο στο Σιϊτικό τόξο που προσπαθεί να διατηρήσει εν ζωή στην περιοχή το Ιράν.

Όμως η σταθερότητα την περιοχή της Μέσης Ανατολής και η εξασφάλιση της συμμετοχής των χωρών του ΟΠΕΚ στην σφαίρα επιρροής της Αμερικής, είναι προς το συμφέρον των ΗΠΑ, αφού από τον έλεγχο των τιμών του πετρελαίου, εξαρτάται η οικονομία πολλών ανταγωνιστριών δυνάμεων. Και η ειρήνευση στην Συρία είναι απαραίτητη προϋπόθεση για την εξασφάλιση σταθερότητας στην περιοχή.

ΠΗΓΕΣ
Robert Osgood, ‘’American Grand Strategy: Patterns, Problems, Prescriptions,’’ Naval WarCollege Review, Sep-Oct 1983.
Terry Deibel, ‘’Foreign Affairs Strategy, Logic for American Statecraft’’, CambridgeUniversity Press, 2010.
https://www.washingtonpost.com/blogs/checkpoint-washington/post/obama-syrian-president-assad-must-step-down/2011/08/18/gIQAM75UNJ_blog.html, (Πρόσβαση 15 Απριλίου 2016)
https://www.washingtonpost.com/blogs/checkpoint-washington/post/obama-syrian-president-assad-must-step-down/2011/08/18/gIQAM75UNJ_blog.html, (Πρόσβαση 3 Ιανουαρίου 2015)
http://cnsnews.com/news/article/patrick-goodenough/kerry-syrias-assad-could-help-transition-then-go-sunset, (Πρόσβαση 15 Απριλίου 2016)
http://www.globalresearch.ca/the-mystery-of-isis-toyota-army-solved/5480921, (Πρόσβαση 15 Ιανουαρίου 2016)
https://www.washingtonpost.com/news/worldviews/wp/2014/10/06/behind-bidens-gaffe-some-legitimate-concerns-about-americas-middle-east-allies, (Πρόσβαση 16 Απριλίου 2016)
https://www.whitehouse.gov/the-press-office/2014/09/10/statement-president-isil-1, (Πρόσβαση 30 Απριλίου 2016)
http://www.theguardian.com/world/2014/sep/10/obama-speech-authorise-air-strikes-against-isis-syria, (Πρόσβαση 30 Απριλίου 2016)
https://www.washingtonpost.com/news/checkpoint/wp/2015/09/16/only-4-to-5-american-trained-syrians-fighting-against-the-islamic-state, Πρόσβαση 30 Δεκεμβρίου 2015.
http://www.latimes.com/world/middleeast/la-fg-cia-pentagon-isis-20160327-story.html, (Πρόσβαση 5 Μαΐου 2016)
http://www.worldtribune.com/both-u-s-russia-strengthening-engagement-with-kurdish-forces-in-syria, (Πρόσβαση 28 Απριλίου 2016)

* Ο Ανδρέας Ματζάκος είναι απόστρατος αξιωματικός του Στρατού Ξηράς. Κατέχει MSc στις Διεθνείς Σχέσεις και Στρατηγικές Σπουδές. Είναι δόκιμος ερευνητής στον Τομέα Αμυντικών Θεμάτων του Ινστιτούτου Διεθνών Σχέσεων του Παντείου Πανεπιστημίου.

Το άρθρο επιμελήθηκε η Σοφία Τζαμαρέλου Υποψήφια Διδάκτωρ Επικεφαλής της ομάδος Intelligence.
Πηγή ΙΔΙΣ


[1] https://www.washingtonpost.com/blogs/checkpoint-washington/post/obama-syrian-president-assad-must-step-down/2011/08/18/gIQAM75UNJ_blog.html, Πρόσβαση 15 Απριλίου 2016.
[2] http://www.businessinsider.com/expert-the-us-strategy-in-syria-is-a-complete-mess-2015-1, Πρόσβαση 16 Ιαν 2016.
[3] Robert Osgood, ‘’American Grand Strategy: Patterns, Problems, Prescriptions,’’ Naval War College Review, Sep-Oct 1983, σελ 5.
[4] https://www.washingtonpost.com/blogs/checkpoint-washington/post/obama-syrian-president-assad-must-step-down/2011/08/18/gIQAM75UNJ_blog.html, (Πρόσβαση 3 Ιανουαρίου 2015)
[5] Στις 29 Σεπτεμβρίου του 2015, ο ΥΠΕΞ των ΗΠΑ John Kerry, δήλωνε ότι ‘’ο Ασαντ θα μπορούσε να βοηθήσει να βγει η χώρα από το τέλμα σε μια μεταβατική περίοδο, πριν φύγει οριστικά από το προσκήνιο. http://cnsnews.com/news/article/patrick-goodenough/kerry-syrias-assad-could-help-transition-then-go-sunset, (Πρόσβαση 15 Απριλίου 2016)
[6] Εκατοντάδες ΤΟΥΟΤΑ Hilux 4×4 που είχαν παραγγελθεί για τον εξοπλισμό του Free Syrian Army, βρέθηκαν να αποτελούν το βασικό μέρος μεταφοράς των ανταρτών του ΙΚ. http://www.globalresearch.ca/the-mystery-of-isis-toyota-army-solved/5480921, (Πρόσβαση 15 Ιανουαρίου 2016)
[7] Ο ίδιος ο Αντιπρόεδρος των ΗΠΑ Μπάιντεν, τον Οκτώβριο του 2014, σε μια ομιλία του στο Χάρβαρντ είχε δηλώσει ότι, ‘’δεν υπάρχουν μετριοπαθείς ανάμεσα στους αντάρτες της Συρίας’’. https://www.washingtonpost.com/news/worldviews/wp/2014/10/06/behind-bidens-gaffe-some-legitimate-concerns-about-americas-middle-east-allies, (Πρόσβαση 16 Απριλίου 2016)
[8] Το σχέδιο του Πενταγώνου για εκπαίδευση ανδρών από την μετριοπαθή αντιπολίτευση  είχε ανακοινωθεί στον τύπο. Το σχέδιο της CIA για εκπαίδευση άλλων ομάδων ανταρτών, σε κέντρα εκπαιδεύσεως στην Τουρκία και με εξοπλισμό τους με αντιαρματικούς πυραύλους TOW, ήταν μυστικό.  Από την εξέλιξη στο έδαφος, φάνηκε ασυνεννοησία μεταξύ Πενταγώνου και CIA. http://www.latimes.com/world/middleeast/la-fg-cia-pentagon-isis-20160327-story.html, (Πρόσβαση 5 Μαΐου 2016)
[9] Ibid
[10] Terry Deibel, ‘’Foreign Affairs Strategy, Logic for American Statecraft’’, Cambridge University Press, 2010, σελ 14-16.
[11] Το καλοκαίρι του 2014, ο πρόεδρος Ομπάμα εξήγγειλε την χρηματοδότηση με 500 εκατ δολάρια, ενός προγράμματος εκπαιδεύσεως 5.000 μαχητών ετησίως, από την μετριοπαθή Σουνιτική αντιπολίτευση, για την δημιουργία μιας νέας δυνάμεως 15.000 ανδρών, προκειμένου αυτή να αντιμετωπίσει αποτελεσματικά στο έδαφος το ΙΚ. [11] https://www.washingtonpost.com/news/checkpoint/wp/2015/09/16/only-4-to-5-american-trained-syrians-fighting-against-the-islamic-state, (Πρόσβαση 30 Δεκεμβρίου 2015)
[11] Ibid.
[12] https://www.washingtonpost.com/news/checkpoint/wp/2015/09/16/only-4-to-5-american-trained-syrians-fighting-against-the-islamic-state, Πρόσβαση 30 Δεκεμβρίου 2015.
[13] https://www.whitehouse.gov/the-press-office/2014/09/10/statement-president-isil-1, (Πρόσβαση 30 Απριλίου 2016)
[14] Τον Οκτώβριο ανακοίνωσε την ανάπτυξη 50 ανδρών των ειδικών δυνάμεων στο έδαφος της Συρίας, σε συμβουλευτικό ρόλο. Αλλά και πάλι ελλείψει αποτελεσμάτων, στις 24 Απριλίου 2016, απεφασίσθη η ανάπτυξη και άλλων 250 ανδρών προκειμένου να συνεργαστούν με τους Κούρδους αντάρτες στην προσπάθεια περισφίξεως της Ράκκα.
http://www.worldtribune.com/both-u-s-russia-strengthening-engagement-with-kurdish-forces-in-syria, (Πρόσβαση 28 Απριλίου 2016)
[15] http://www.theguardian.com/world/2014/sep/10/obama-speech-authorise-air-strikes-against-isis-syria, (Πρόσβαση 30 Απριλίου 2016)



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Να πολεμήσουν ετοιμάζονται οι Ρώσοι όπως δείχνουν οι πυρετώδεις στρατιωτικές προετοιμασίες, είναι το συμπέρασμα της διαβαθμισμένης έκθεσης 104 σελίδων της κύριας υπηρεσίας εξωτερικής κατασκοπείας του Καναδά (CSIS: Canadian Security Intelligence Service), η οποία διέρρευσε στο κρατικό τηλεοπτικό δίκτυο της χώρας CBC (Canadian Broadcasting Corporation).

Μάλιστα, στην ανάλυση η οποία συντάχθηκε με πληροφορίες διαθέσιμες σε «ανοικτές πηγές» (open source) και τιτλοφορείται ως «2018 Security Outlook» (εκτίμηση-πρόβλεψη του τοπίου ασφαλείας το 2018), οι συντάκτες δε διστάζουν να αναφέρουν ότι όλα οδηγούν στο συμπέρασμα «κινητοποίησης για πόλεμο» (mobilizing for war).

Το συμπέρασμα των Καναδών συνδέεται τόσο με την ανανέωση των οπλικών συστημάτων που αξιοποιούνται επιχειρησιακά από τους κλάδους των ενόπλων δυνάμεων, όσο και με τις πολιτικές επιλογές του Ρώσου ηγέτη, Βλαντιμίρ Πούτιν, ενώ ιδιαίτερη έμφαση έχει δοθεί στην ικανότητα αντιμετώπισης και διεξαγωγής «υβριδικής μορφής πολέμου» (hybrid warfare), το οποίο ορίζεται με βάση τη χρήση παραστρατιωτικών μεθόδων στην προσάρτηση της Κριμαίας (σ.σ. οι Ρώσοι κατηγόρησαν και τη Δύση για χρήση τέτοιων μεθόδων στη στρατηγική της εναντίον της Ρωσίας).

Ενδιαφέρον έχει ότι στην καναδέζικη μελέτη, η εκτίμηση ότι οι δυτικές οικονομικές κυρώσεις θα οδηγήσουν τη ρωσική οικονομία σε κατάρρευση είναι υπερβολική, ενώ ως αποτέλεσμα αυτής της νέας κατάστασης, η Ρωσία, στην προσπάθεια να προσαρμοστεί, αντί να στραφεί προς την ελεύθερη αγορά, έχει στραφεί σε ένα είδος «στρατικοποίησης» της οικονομίας, δηλαδή στην έμφαση στην αμυντική βιομηχανία για τη διατήρηση του ρωσικού ΑΕΠ, ενώ υπονοείται στην έκθεση ότι αυτό με τη σειρά του επηρεάζει την ισορροπία Ρωσίας-Δύσης σε άλλα επίπεδα…

Είναι πιθανό αυτή η μελέτη να έχει προκαλέσει ανησυχία στην κυβέρνηση του Καναδά και να έχει παίξει ρόλο στην απόφαση συνεισφοράς δυνάμεων στην υπό σύσταση στρατιωτική δύναμη 4.000 ανδρών και γυναικών, η οποία χωρισμένη σε τάγματα θα σταθμεύει στις Βαλτικές Δημοκρατίες και την Πολωνία, κάτι το οποίο θα αποφασιστεί, εκτός απροόπτου στη σύνοδο κορυφής της Ατλαντικής Συμμαχίας (ΝΑΤΟ) στη Βαρσοβία, το διάστημα 8-9 Ιουλίου.

Πηγή Defence-Point


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Του Σάκη Μουμτζή

Όταν στις 13 Ιουλίου 2015 ο Έλληνας πρωθυπουργός έκανε την μεγάλη πολιτική στροφή και υπέγραψε το τρίτο μνημόνιο, αμέσως τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ υποστήριξαν δημοσίως πως επρόκειτο για μια συντεταγμένη υποχώρηση, για μια τακτική αναδίπλωση, που έγινε υπό το κράτος ενός σκληρού εκβιασμού των δανειστών. Μάλιστα, απευθυνόμενοι στο εσωκομματικό ακροατήριο, κυρίως, θυμήθηκαν την συμφωνία του Μπρεστ-Λιτόφσκ κατά την οποία ο Λένιν παραχώρησε στις Κεντρικές Δυνάμεις το 1/3 των εδαφών της Ρωσίας για να επιτύχει την ειρήνη. Έτσι, απερίσπαστος αφιερώθηκε στην εγκαθίδρυση της σοβιετικής εξουσίας. Έδωσε χώρο και κέρδισε χρόνο. Ακριβώς αυτό ισχυρίζεται πως έπραξε και η ηγετική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ εκείνη την ημέρα του Ιουλίου.

Για όσους γνωρίζουν τον τρόπο σκέψης των μαρξιστών, την παιδεία τους, την ιδεολογικοπολιτική τους συγκρότηση, όλα αυτά φαίνονται απολύτως φυσιολογικά και αναμενόμενα. Αυτοί οι άνθρωποι έχουν την ικανότητα παραγωγής πολιτικής, δηλαδή να ιεραρχούν μεθοδικά τους στόχους και να επιλέγουν τα μέσα για την επίτευξη τους. Όσο ανίδεοι, αδιάφοροι και άσχετοι είναι στην πολιτική διαχείριση της καθημερινότητας και των θεμάτων της τρέχουσας κυβερνητικής πολιτικής, τόσο ικανοί είναι στην χάραξη πολιτικής γραμμής που δημιουργεί ρήξεις, τομές, ασυνέχειες, οικοδομεί κοινωνικές συμμαχίες, παράγει εχθρούς και ιχνοθετεί διαχωριστικές γραμμές.

Έχω γράψει κατ΄επανάληψη πως η ηγετική ομάδα και τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι πολιτικοί απατεώνες. Εννοούν αυτά που λένε και μάλιστα τα προαναγγέλλουν. Έτσι, πίστευαν πως θα άλλαζαν την Ευρώπη, πίστευαν πως οι αγορές θα κατέρρεαν άμα τη εξαγγελία του δημοψηφίσματος και πιστεύουν βαθύτατα πως το τρίτο μνημόνιο ήταν ένας τακτικός, επώδυνος συμβιβασμός για να κερδίσουν χρόνο. Ήταν το Μπρεστ-Λιτόφσκ του ΣΥΡΙΖΑ.

Και όντως μέχρι στιγμής τα γεγονότα τους δικαιώνουν. Για ποιο λόγο επιζητούσε η ηγετική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ τις αναπνοές του χρόνου; Πρώτον, για να καταλάβει την εξουσία, να αλώσει τον κρατικό μηχανισμό, να χειραγωγήσει την Ελληνική Δικαιοσύνη κατά των πολιτικών της αντιπάλων, να ελέγξει μέσω του κρατικοποιημένου τραπεζικού συστήματος την ροή του χρήματος. Γιατί όπως προφητικά είχε γράψει σε ανύποπτο χρόνο ο Θ. Μαυρίδης, « όποιος ελέγξει την ροή του χρήματος είναι πιθανό να καταφέρει να καθορίσει σε σημαντικό βαθμό και τις πολιτικές εξελίξεις για τα επόμενα χρόνια.» (Capital, 28/8/2014).

Aλλά υπάρχει και ένας δεύτερος εξίσου σημαντικός λόγος, που αφορά την προσδοκία διαμόρφωσης νέων συσχετισμών δυνάμεων-πιο ευνοϊκών για τον ΣΥΡΙΖΑ- στον ευρωπαϊκό χώρο. Και εδώ όλα δείχνουν πως αυτή η προσδοκία βαίνει προς δικαίωση, καθώς ήδη έχουμε αριστερή κυβέρνηση στην Πορτογαλία, πιθανολογείται ο σχηματισμός αριστερής κυβέρνησης και στην Ισπανία, ενώ στον ΣΥΡΙΖΑ πιστεύουν πως το Βρετανικό δημοψήφισμα, ανεξαρτήτως αποτελέσματος, θα λειτουργήσει υπέρ αυτών. Τελική τους επιδίωξη, είτε η ακύρωση του τρίτου μνημονίου και των μεταρρυθμίσεων είτε η έξοδος από την ευρωζώνη -που είναι και ο στρατηγικός στόχος τους- με καταλογισμό της ευθύνης στους εταίρους.

Και γιατί γίνονται όλα αυτά; Πού αποβλέπουν; Μα, στον πλήρη έλεγχο των εξελίξεων, στην αποτροπή η κοινωνική κατακραυγή να μετατραπεί σε πολιτική αμφισβήτηση και στην ακύρωση, με κάθε τρόπο, της πιθανότητας να εκδιωχθούν από την εξουσία. Βέβαια, όπως φάνηκε και από το περσινό καλοκαίρι, οι σχεδιασμοί ενίοτε αποτυγχάνουν και οδηγούν σε συντριπτικές ήττες. Αυτό συμβαίνει όταν δεν αναλύονται σωστά οι συσχετισμοί των δυνάμεων, όταν υποεκτιμάται ο παράγων «λαός» και κυρίως όταν βρεθούν μπροστά σε μια αντιπολίτευση «διαβασμένη» και πάντα ένα βήμα μπροστά από αυτούς.

Συνεπώς, το αν θα δικαιωθούν οι μαρξιστές στις επιλογές τους, δεν εξαρτάται μόνον από τις δράσεις τους. Εξαρτάται και από την ετοιμότητα και την επάρκεια της Νέας Δημοκρατίας και την εγρήγορση όλων μας.

Πηγή Liberal


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Γιώργος Μαλούχος

Σαν βόμβα έσκασε σε ολόκληρο τον κόσμο η είδηση της στυγερής δολοφονίας της Αγγλίδας βουλευτού των εργατικών.

Μία νέα γυναίκα χάνει άδικα και απάνθρωπα της ζωή της γ' αυτά που πιστεύει, δύο μικρά παιδιά χάνουν τη μητέρα τους κι ένας σύζυγος τη γυναίκα του, μια εκλογική περιφέρεια χάνει τη βουλευτή της και, ταυτόχρονα, το πιο κρίσιμο δημοψήφισμα στη μεταπολεμική Ευρώπη χάνει την αυθεντικότητα και τον προσανατολισμό του: οι Βρετανοί δεν χάνουν ούτε την ψυχραιμία τους ούτε μπερδεύονται εύκολα, όμως, από την άλλη πλευρά, είναι βέβαιο ότι ουδείς μπορεί να μετρήσει την πραγματική επίδραση που θα έχει αυτό το φρικτό έγκλημα στο δημοψήφισμα της ερχόμενης Πέμπτης για την παραμονή ή μη της Μεγάλης Βρετανίας στην Ευρωπαϊκή Ενωση. Εξίσου βέβαιο είναι ότι δεν θα μάθουμε ποτέ το πώς φτάσαμε σε αυτό το έγκλημα. Το τι ήταν εκείνο που όπλισε πραγματικά το χέρι του δολοφόνου…

Την ίδια ώρα που ο κόσμος συγκλονιζόταν από τον φόνο της Κοξ, στην Ελλάδα ο Τσίπρας κήρυξε «πανστρατιά για την ανάπτυξη».

Είναι προφανές ότι ο άνθρωπος έχει υιοθετήσει ένα νέο μοντέλο πολιτικής που βασίζεται στο ότι κάνει ότι δεν θυμάται τίποτα, ότι δεν ακούει, ότι δεν βλέπει, αλλά και ότι δεν καταλαβαίνει τι συμβαίνει γύρω του.

Με άλλα λόγια, λειτουργεί στο απόλυτο κενό, εξωπραγματικά, εκεί που τίποτα δεν έχει πραγματική αξία, σε έναν κόσμο που μετράνε μόνον τα λόγια κι όχι η πραγματικότητα. Εκεί που η δημαγωγία κάνει τη νύχτα μέρα.

Πράγματι την κάνει. Ακόμα. Είναι μια τέχνη κι αυτή, μεγάλη.

Αλλά έχει περιορισμένο ορίζοντα.

Ο Τσίπρας κάνει πολιτικά ότι ακριβώς έκανε το διαβόητο «νερό του Καματερού» - θεράπευε κάθε ασθένεια.

Και οι άνθρωποι πίστευαν. Και έτρεχαν, μέσα στην απελπισία τους, να το αγοράσουν.

Μέχρι που, ένα πρωί, κατάλαβαν.

Και δεν πίστευαν πια.

Αυτό το πρωί, θα έρθει και για τον Τσίπρα και την παρέα του.

Και θα έρθει σύντομα…

Πηγή "Το Βήμα"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου