Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

22 Ιουλ 2011


Μια δεύτερη αιματηρή επίθεση συντάραξε τη Νορβηγία, καθώς άγνωστος, ντυμένος αστυνομικός ανοιξε πυρ σε περιπου 700 νεαρά άτομα που είχαν συγκεντρωθεί στην κατασκήνωση της νεολαίας του Σοσιαλιστικού Κόμματος στο νησάκι Ουτόγια, σε αποσταση 40 χλμ. από το Όσλο.

Αδιευκρίνιστος μέχρι στιγμής αριθμός από νεαρά παιδιά ηλικίας 14-18 ετών έχασαν την ζωή τους, ενώ ο οπλοφόρος συνελήφθη από την αστυνομία. Υπάρχουν φόβοι ότι μπορεί να υπάρχουν εκρηκτικά κοντά στις εγκαταστάσεις των κατασκηνώσεων. Η αστυνομία πιστεύει πως τα δύο περιστατικά συνδέονται.

Οι πληροφορίες για τα θύματα της επίθεσης στην Ουτόγια είναι ακόμη θολές: Μαρτυρίες στα νορβηγικά ΜΜΕ κάνουν λόγο για αριθμό νεκρών που κυμαίνεται μεταξύ 4 και 20, αλλά η αστυνομία αναφέρει πως δεν μπορεί προς το παρόν να επιβεβαιωθεί εάν υπάρχουν νεκροί.

Στο μικρό νησί επικράτησε πανικός μέχρι να φτάσουν αστυνομικές δυνάμεις, ενώ οι κατασκηνωτές δεν είχαν καταφέρει ακόμη να συνέλθουν από το σοκ της είδησης για την επίθεση στο κέντρο του Όσλο.


Σύμφωνα με πληροφορίες της κρατικής τηλεόρασης της Νορβηγίας, ο δράστης εμφανίστηκε στις εγκαταστάσεις της κατασκήνωσης, φορώντας στολή αστυνομικού, δηλώνοντας ότι ήθελε να πραγματοποιήσει έλεγχο στο νησί μετά τις αιματηρές επιθέσεις στην πρωτεύουσα.

Κατόπιν, μπήκε στην κατασκήνωση και άνοιξε πυρ κατά των παρευρισκομένων με αποτέλεσμα να επικρατήσει πανικός και πολλά παιδιά να πηδήξουν στη θάλασσα προκειμένου να γλιτώσουν απ’ τις σφαίρες.

Ο πρωθυπουργός Γενς Στόλτενμπεργκ, που ήταν προγραμματισμένο να μιλήσει το Σάββατο στην κατασκήνωση, δήλωσε προς τους δημοσιογράφους πως η κατάσταση στην Ουτόγια είναι κρίσιμη.

Σήμερα το βράδυ, επρόκειτο να μιλήσει στη νεολαία του κόμματος η πρώην πρωθυπουργός της Νορβηγίας, Γκρο Χάρλεμ Μπρούτλαντ.

Μαρτυρίες στην εφημερίδα Varden μιλούν για 4 νεκρούς

Η εφημερίδα Varden αναφέρει ότι οι νεκροί είναι τουλάχιστον τέσσερις σε αυτό που θα μπορούσε να είναι μια διπλή συντονισμένη επίθεση κατά της σκανδιναβικής χώρας που έχει ήδη πληγεί από μια ισχυρή έκρηξη.

«Από αυτά που είδα τουλάχιστον τέσσερις άνθρωποι χτυπήθηκαν και σκοτώθηκαν», δήλωσε ένας από τους νεολαίους της κατασκήνωσης, ο Αντριαν Πράκον, στην εφημερίδα.

Η νορβηγική αστυνομία δεν έδωσε επίσημο απολογισμό του μακελειού. Ο υπεύθυνος για το μακελειό συνελήφθη, μετέδωσαν τα νορβηγικά μέσα ενημέρωσης.

Ο άνθρωπος αυτός μεταμφιεσμένος σε αστυνομικό, παρουσιάστηκε στην κατασκήνωση των νεολαίων του εργατικού κόμματος λέγοντας ότι επιθυμεί να εγγυηθεί την ασφάλεια των συμμετεχόντων, μετά την έκρηξη στη νορβηγική πρωτεύουσα, γεγονός που προωθεί την υπόθεση μιας συντονισμένης επίθεσης, σύμφωνα με το τηλεοπτικό δίκτυο TV2.

Ένας δημοσιογράφος της τηλεόρασης τον περιέγραψε ως γεροδεμένο άνδρα ύψους περίπου 1,90 μ. με ευρωπαϊκά χαρακτηριστικά, οπλισμένο με μια καραμπίνα, μια πληροφορία που δεν έχει επιβεβαιωθεί επισήμως.

Συνδέει τις δύο επιθέσεις ο αρχηγός της αστυνομίας

"Υπάρχουν σοβαροί λόγοι που μας κάνουν να πιστεύουμε ότι υπάρχει σύνδεση μεταξύ των δύο συμβάντων. Υπάρχουν μαρτυρίες που ενισχύουν αυτή την υπόθεση", δήλωσε ο Σβάινουνγκ Σπονχάιμ, που ασκεί χρέη αρχηγού της αστυνομίας του Όσλο, σε συνέντευξη Τύπου.

Η αστυνομία δήλωσε εξάλλου ότι φοβάται πως υπάρχουν εκρηκτικά στο νησί Οτόγια. Οι φόβοι αυτοί βασίζονταν στις μαρτυρίες κάποιων από τους συμμετέχοντες στην συγκέντρωση, όπως επεσήμανε ένας αξιωματούχος της αστυνομίας του Όσλο.

Επικοινωνία Παπανδρέου-Στόλτενμπεργκ

Σημειώνεται ότι ο πρωθυπουργός της Νορβηγίας, δεν βρισκόταν στο γραφείο του εκείνη την ώρα.

Οπως ανακοινώθηκε από το γραφείο του Ελληνα πρωθυπουργού, ο Γιώργος Παπανδρέου, είχε τηλεφωνική επικοινωνία με τον ομόλογό του, στον οποίο εξέφρασε την αλληλεγγύη και την συμπαράσταση του ιδίου και του ελληνικού λαού.

Ο Γενς Στόλτενμπεργκ, προσθέτει η ανακοίνωση, ενημέρωσε τον πρωθυπουργό για το γεγονός και την κατάσταση που επικρατεί και τον ευχαρίστησε για την συμπαράστασή του.

"Δραματική υπενθύμιση της τρομοκρατίας"

Ο πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών Μπαράκ Ομπάμα εξέφρασε σήμερα τα συλλυπητήριά του στη Νορβηγία, που επλήγη από φονικές επιθέσεις, καλώντας συγχρόνως τη διεθνή κοινότητα σε "συνεργασία κατά της τρομοκρατίας".

"Θέλω να εκφράσω τα προσωπικά συλλυπητήριά μου στους Νορβηγούς" δήλωσε ο πρόεδρος Ομπάμα από το Οβάλ Γραφείο, υποδεχόμενος τον πρωθυπουργό της Νέας Ζηλανδίας, Τζον Κέι.
Αυτές οι επιθέσεις ήλθαν "να θυμίσουν σε όλη τη διεθνή κοινότητα το διακύβευμα, να εμποδίζονται τέτοιες τρομοκρατικές ενέργειες, αλλά και την ανάγκη συνεργασίας στον τομέα των Πληροφοριών", τόνισε.

Από την πλευρά του, ο πρόεδρος της Γαλλίας Νικολά Σαρκοζί χαρακτήρισε τη φονική επίθεση μέσα στο Οσλο "πράξη αποκρουστική και απαράδεκτη", με επιστολή, που απέστειλε στον πρωθυπουργό της Νορβηγίας, Γενς Στόλτενμπεργκ.

"Μόλις πληροφορούμαι, με βαθιά συγκίνηση, τη φονική έκρηξη σήμερα το απόγευμα στο κέντρο του Οσλο, την καταδικάζω με το μεγαλύτερο σθένος, την κρίνω αποκρουστική και απαράδεκτη", αναφέρει στην επιστολή του ο πρόεδρος της Γαλλίας.

Στη βρετανία, ο υπουργός Εξωτερικών, Ουΐλιαμ Χέιγκ εξέφρασε με γραπτή δήλωσή του τα συλλυπητήριά του "σε όσους έχασαν συγγενείς, ή τραυματίστηκαν στη βομβιστική επίθεση η οποία έγινε στο Οσλο".

"Η Βρετανία καταδικάζει όλες τις τρομοκρατικές ενέργειες, συμπαραστέκεται στη Νορβηγία και τους συμμάχους μας απέναντι σε παρόμοιες ωμότητες". "Δεσμευόμαστε χωρίς ανάπαυλα να εργαζόμαστε με τους συμμάχους μας ώστε να καταπολεμηθεί η τρομοκρατία με όλες τις μορφές της", επισήμανε ο κ. Χέιγκ.

Ουδείς έχει αναλάβει την ευθύνη για τη βομβιστική επίθεση, ενώ πιθανολογείται πως η έκρηξη συνδέεται με τους πυροβολισμούς που σημειώθηκε σε κατασκήνωση της νεολαίας του κυβερνώντος κόμματος στο νησί Ουτόγια, νοτίως του Όσλο, όπου και θα πήγαινε να μιλήσει ο πρωθυπουργός της χώρας.

Σημειώνεται ότι η Νορβηγία -μέλος του ΝΑΤΟ- έχει δεχθεί απειλές κατά το παρελθόν κυρίως εξαιτίας της συμμετοχής της στις συρράξεις στο Αφγανιστάν και τη Λιβύη. Για τον λόγο αυτό πιθανολογείται πως πρόκειται για τρομοκρατικό χτύπημα από ισλαμιστές εξτρεμιστές.

Ενώ ανακοινώθηκαν οι γενικές κατευθύνσεις του νέου προγράμματος δανεισμού, που κινούνται στα πλαίσια των ευρύτερων προτάσεων όπως αυτές αναπτύσσονταν τις τελευταίες ημέρες, πληθώρα αποριών παραμένουν σε σχέση με κομβικά ζητήματα, όπως αυτό του τρόπου συμμετοχής των ιδιωτών. Ενώ λοιπόν στις ανακοινώσεις περιέχονται μερικές συγκεκριμένες βεβαιότητες, τα αδιευκρίνιστα σημεία αφήνουν το περιθώριο πολλαπλών ερμηνειών για τις συνέπειες των αποφάσεων, κυρίως σε μακροπρόθεσμο επίπεδο. Καταγράφουμε λοιπόν και τις μεν και τις δε, με την επιφύλαξη εκτενέστερης ανάλυσης όταν ενημερωθούμε για τις λεπτομέρειες του σχεδίου. Βασικό συμπέρασμα; Η αποτυχία της αρχικής σύλληψης του μνημονίου (με την αντιαναπτυξιακή λογική του) και της χρηματοδότησης (ακριβή και βραχυπρόθεσμη).

Βεβαιότητες


  • Επιμηκύνεται σημαντικά (από τα 7,5 στα 15 έως 30 χρόνια) η αποπληρωμή του δανείου της Τρόικας με επιτόκιο 3,5%
  • Προβλέπεται επναγορά ομολόγων από τη δευτερογενή αγορά.
  • Οι ιδιώτες (τράπεζες, ασφαλιστικά ταμεία) θα συμμετέχουν εθελοντικά (ασαφής η μέχρι τώρα περιγραφή του όρου), με ανταλλαγή ομολόγων ύψους 37 δις με άλλα μεγαλύτερης διάρκειας και μικρότερου επιτοκίου.
  • Από τα 109 δις του πακέτου από Ε.Ε. και ΔΝΤ, τα 30 αφορούν τις αποκρατικοποιήσεις.
  • Αναφέρεται γενικόλογα η προοπτική ενός Ευρωπαϊκού σχεδίου Μάρσαλ για την ανάπτυξη της χώρας.
  • Η ρευστότητα των τραπεζών θα καλυφθεί από την ΕΚΤ (εφόσον περάσουμε σε κατάσταση επιλεκτικής χρεοκοπίας).
Απορίες
  • Αν η λύση είναι τόσο θετική όπως προσπαθεί να προβληθεί, γιατί ο Μπαρόζο απέκλεισε ρητά την χρήση του και σε άλλες χώρες με ανάλογο πρόβλημα (Ιρλανδία, Πορτογαλία);
  • Ποιες οι εμπράγματες εγγυήσεις οι οποίες ασαφώς περιγράφονται; Και κυρίως θα δούμε μια εκτίμηση για το ποσοστό μείωσης του χρέους 10%, 15%, 20% ; Αρκεί;
  • Γιατί ενώ υπάρχουν, σύμφωνα με εκτιμήσεις 70 δις διαθέσιμα στη δευτερογενή αγορά, επαναγοράζονται μόνο τα 12;;
  • Η επιμήκυνση του δανείου της Τρόικας μειώνει μεν την ετήσια επιβάρυνση σε τόκους, αλλά το συνολικό καταβαλλόμενο ποσό, ακόμα και αποπληθωρισμένο παραμένει περίπου το ίδιο.
  • Ασαφέστατοι οι όροι συμμετοχής των ιδιωτών και ο πιθανός τρόπος μετακύλισης του κόστους για την κεφαλαιοποίηση τους στο κοινό.
  • Η πίεση για ακόμα ταχύτερες αποκρατικοποιήσεις θα οδηγήσει σε πιο βιαστικές διαδικασίες, μεγαλύτερη διάθεση παραχωρητικότητας προς τους επενδυτές και στο ζητούμενο τίμημα.
  • Το αναπτυξιακό σχέδιο μπορεί να έχει αποτέλεσμα όταν είναι όντως δομικό σε σχέση με το στρεβλό παραγωγικό μας μοντέλο και τέτοιες διαθέσεις συνολικής διαχείρισης δεν έχουν υπάρξει προς το παρόν.
  • Οι θυσίες για τους πολίτες θα ελαφρυνθούν, θα λειανθούν αδικίες και οριζόντιες λογικές περικοπών, θα περιοριστεί η υπερορολόγηση; Από άγνωστο έως απίθανο!!

Όταν μια γίνεται μια συμφωνία που σώζει την Ελλάδα από άμεση ολοκληρωτική καταστροφή, δεν έχουμε πρόβλημα να την χειροκροτήσουμε. Αρκεί να ξέρουμε όλο το «πακέτο» κι όχι όσα μας σερβίρουν οι επικοινωνιολόγοι. Ο κόσμος, δεν καταλαβαίνει από EFSF, επιλεκτική χρεοκοπία, πιστωτικό γεγονός, επιμήκυνση και άλλα τέτοια. Ο κόσμος βλέπει την τσέπη του, τα δάνειά του, την ανατροφή των παιδιών του, τη δουλειά του κι αν θα υπάρχει αύριο. Και θέλει να μάθει από την κυβέρνηση αν πράγματι θα βελτιωθεί η ζωή του, αν όσοι αδικήθηκαν θα δικαιωθούν, αν εν πάση περιπτώσει θα δει το μέλλον του με άλλο μάτι. Και κυρίως αν το μέλλον των επόμενων γενεών θα είναι καλύτερο από το δικό του.

Και για να ξεκαθαρίσουμε κάτι, η συμφωνία των Βρυξελλών είναι μια τεχνοκρατική, «χαρτογιακάδικη» απόφαση που πολλά ακούμε και λίγα καταλαβαίνουμε.

Σε ένα όμως σημείο δεν μπορούν να μας κοροϊδέψουν και να μας μπερδέψουν με όλα αυτά τα νούμερα που μας σερβίρουν: Ότι το νέο πακέτο βοήθειας, όπως και το παλιό, είναι ΔΑΝΕΙΑ. Με όρους, επιτόκια, απειλές για διακοπή της χρηματοδότησης, απαιτήσεις για εγγυήσεις.

Δεν μας δίνουν άλλα 109 δις ευρώ οι ξένοι γιατί μας λυπούνται. Δε βγάζουν 150 δις ευρώ από τα σεντούκια τους οι τραπεζίτες για τον ωραίο μας ήλιο και τις θάλασσες. Είναι δάνεια που θα πρέπει να πληρώσουμε μέχρι δεκάρας. Και έως ότου να το κάνουμε αυτό θα είμαστε υπό οικονομική κατοχή. Πρόκειται καθαρά για έναν οικονομικό ιμπεριαλισμό, όπου τα μεγάλα ψάρια τρώνε τα μικρά. Φταίμε κι εμείς; Βεβαίως; Φταίνε και οι πολιτικοί; Ορθότατα. Η ουσία είναι, όμως μία και μοναδική. Είμαστε ανελεύθεροι από εδώ και στο εξής. Δεν είμαστε ισότιμοι με τις άλλες χώρες, θα αναγκαστούμε να πάρουμε πολύ επώδυνες αποφάσεις στο μέλλον, όχι μόνο σε οικονομικό αλλά και σε πολιτικό επίπεδο.

Θα πουλήσουμε, θα ξεπουλήσουμε, θα ανοίξουμε τις πύλες να μπουν ξένοι «επενδυτές» και να ρημάξουν ότι καλό έχει αυτή η χώρα.

Και κάθε τρεις μήνες θα έρχεται η ωραία τρόικα. Ενισχυμένη αυτή τη φορά και από τους… εθελοντές ιδιώτες που θα δώσουν τα καλά τους λεφτά. Θα μπαίνει στην Ελλάδα έχοντας τον απόλυτο έλεγχο. Θα απαιτεί νέα μέτρα, διαφορετικά Μεσοπρόθεσμα, κι άλλες μειώσεις μισθών, κι άλλες απολύσεις, και ακόμη περισσότερες επώδυνες αλλαγές.

Αυτή είναι η πραγματική αλήθεια πίσω από τους αριθμούς. Όλα τα άλλα είναι για τις αναλύσεις των οικονομολόγων.

Δεν χρεοκοπούμε επιλεκτικά, ούτε στιγμιαία. Χρεοκοπούμε παντοτινά, ως οικονομία και ως κοινωνία.

Πηγή

Mπορεί η οικονομική κρίση δικαιολογημένα να μονοπωλεί τη δημοσιότητα, αλλά οι ημέρες είναι πονηρές και οι υπογραφές που μπαίνουν πολλές, οπότε καλό είναι να ρίχνουμε και μια ματιά στο ελληνοτουρκικό μέτωπο. Η απουσία ειδήσεων από εκεί δεν σημαίνει ακινησία. Αν κρίνουμε, μάλιστα, από τις επίσημες δηλώσεις, ισχύει το αντίθετο.

Τις προηγούμενες ημέρες δημοσιεύτηκε ρεπορτάζ του Σπύρου Σουρμελίδη με την πληροφορία ότι οι δύο πλευρές έχουν καταλήξει σ’ ένα Σχέδιο Συνυποσχετικού για την παραπομπή στη Χάγη όχι μόνο του ζητήματος της οριοθέτησης υφαλοκρηπίδας, αλλά και όλων των ζητημάτων που θα προκύψουν. Δεν γνωρίζω εάν η πληροφορία είναι ακριβής, αλλά είναι σαφές ότι στις ελληνοτουρκικές διαπραγματεύσεις έχουν προκύψει συγκλίσεις σε συγκεκριμένες φόρμουλες.

Η κυβέρνηση δηλώνει σε όλους τους τόνους ότι το μόνο που διαπραγματεύεται είναι η οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας. Τα WikiLeaks, όμως, απέδειξαν ότι οι κυβερνητικές δηλώσεις αποτελούν στάχτη στα μάτια. Σύμφωνα με κρυπτογράφημα της αμερικανικής πρεσβείας στην Αθήνα, από τις πρώτες ημέρες της πρωθυπουργικής θητείας του ο Γιώργος Παπανδρέου είπε στον Ταγίπ Ερντογάν ότι είναι διατεθειμένος να διαπραγματευτεί τα πάντα μαζί του, εκτός από την κυριαρχία των ελληνικών νησιών.

Εάν, όμως, είναι ακριβής η πληροφορία που προανέφερα, τότε εμμέσως πλην σαφώς θα παραπεμφθεί στη Χάγη και η κυριαρχία ελληνικών νησιών. Σύμφωνα με δικές μου, έγκυρες πληροφορίες, οι Τούρκοι δεν έχουν θέσει στις διερευνητικές επαφές θέμα «γκρίζων ζωνών». Το γεγονός αυτό, όμως, δεν είναι λόγος εφησυχασμού. Το αντίθετο, μάλιστα. Οι Τούρκοι περιμένουν να πάρουν ό,τι πάρουν, αφήνοντας για μετά την επαναφορά της επεκτατικής θεωρίας τους.

Η εγκατάλειψη της θεωρίας των «γκρίζων ζωνών» έπρεπε να είχε τεθεί από την ελληνική διπλωματία ως όρος για την έναρξη των διαπραγματεύσεων. Αυτό δεν έγινε. Ας τεθεί τουλάχιστον τώρα. Κεντρική επιδίωξη της Ελλάδας πρέπει να είναι το οριστικό κλείσιμο κάθε «παραθύρου», από το οποίο μπορεί η Τουρκία να προβάλει διεκδικήσεις. Από τη στιγμή, μάλιστα, που η κυβέρνηση Παπανδρέου φαίνεται να έχει ήδη κάνει σοβαρές εκπτώσεις στα εθνικά δικαιώματα, προκειμένου να καταστήσει δυνατή μια συμφωνία με την Άγκυρα, είναι έγκλημα αυτή η συμφωνία να αφήσει ασάφειες και εκκρεμότητες.

Εάν η Αθήνα έθετε το ζήτημα των «γκρίζων ζωνών» στις διαπραγματεύσεις, θα φαινόταν κατά πόσο οι Τούρκοι το χρησιμοποιούν σαν διαπραγματευτικό όπλο, όπως πιστεύουν ορισμένοι στην Ελλάδα, ή αν πρόκειται για πραγματική διεκδίκηση. Εάν πρόκειται για διαπραγματευτικό ελιγμό, το πρόβλημα είναι εύκολο να λυθεί μέσω ενός χάρτη, που θα οριοθετεί όχι μόνο την υφαλοκρηπίδα, αλλά και τα θαλάσσια σύνορα.

Αντιθέτως, εάν οι Τούρκοι επιμείνουν, η ελληνική απάντηση πρέπει να είναι δημόσια και σαφής: Η Ελλάδα ούτε διαπραγματεύεται «γκρίζες ζώνες» ούτε συμφωνεί, έστω και με έμμεσες διατυπώσεις, το θέμα να παραπεμφθεί ως παρεμπίπτον στη Χάγη. Εάν η Άγκυρα θεωρεί ότι αδικείται, ας αναγνωρίσει τη γενική δικαιοδοσία του Διεθνούς Δικαστηρίου κι ας αναζητήσει εκεί το δίκιο της. Η Ελλάδα, όπως και όλες οι χώρες-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, έχει αναγνωρίσει τη δικαιοδοσία του και είναι υποχρεωμένη να αποδεχτεί την όποια απόφασή του. Για δικούς της λόγους, που έχουν σχέση με το Κουρδικό, η Τουρκία δεν πρόκειται να αναγνωρίσει τη γενική δικαιοδοσία της Χάγης. Η Αθήνα, όμως, θα έχει μια ξεκάθαρη και διπλωματικά ισχυρή θέση.

Ανεξαρτήτως της ακρίβειας ή όχι της πληροφορίας, έχουμε κάθε λόγο να μην εμπιστευόμαστε τους χειρισμούς της κυβέρνησης Παπανδρέου. Υπενθυμίζουμε ότι υπό την απειλή του casus belli των Τούρκων, η Αθήνα διαπραγματεύεται μαζί τους για το νόμιμο δικαίωμά της να επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα στα 12 μίλια, παρότι αυτό το δικαίωμα ασκείται μονομερώς.

Και όχι μόνο διαπραγματεύεται, αλλά έχει ήδη αποδεχτεί και εκπτώσεις. Για την ακρίβεια, έχει επέλθει σύγκλιση για χωρικά ύδατα διαφοροποιημένου εύρους. Στις ακτές που είναι μακριά από την Τουρκία θα γίνει επέκταση στα 12 μίλια. Για τις ελληνικές ακτές που γειτνιάζουν με την Τουρκία, η Άγκυρα αρνείται οποιαδήποτε επέκταση. Τέλος, στις ενδιάμεσες περιοχές συζητείται μερική επέκταση στα 8-9 μίλια. Τέλος, οι δύο πλευρές έχουν συμφωνήσει ότι το εύρος του ελληνικού εναερίου χώρου, από τα 10 μίλια που είναι σήμερα, θα ευθυγραμμιστεί με το εύρος των χωρικών υδάτων. 


Το εύρος του εξευτελισμού της Ελλάδας (του "υπερήφανου λαός της Ελλάδας" που είπε χθες ο πρωθυπουργός Γ.Παπανδρέου τον οποίο η κυβέρνησή του τον οδήγησε να ζει υπό κατοχικό καθεστώς για τα επόμενα 40 χρόνια απεμπολώντας όλες τις προσφορές για οικονομική βοήθεια στις αρχές του 2010) γίνεται καλύτερα αντιληπτό, από το γεγονός ότι στην χθεσινή συμφωνία στήριξης της Ελλάδας περιλαμβάνεται και ένας ... τουρκικός τραπεζικός όμιλος ο κολοσσός ΑΚ Bank, σύμφωνα με απόλυτα αξιόπιστες πληροφορίες.

Mάλιστα στο μετοχικό κεφάλαιο της συμμετέχει με σημαντικό ποσοστό το ταμείο των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων! Και στο ΔΣ της τράπεζας συμμετέχουν κορυφαία στελέχη του στρατιωτικοβιομηχανικού κατεστημένου της Τουρκίας!

Η συμμετοχή της ΑΚ Βank είναι πέραν πάσης αμφιβολίας και πολύ θα θέλαμε από κάποιους στην κυβέρνηση να μας εξηγήσουν πως δεχθήκαμε την συμμετοχή της εν λόγω τράπεζας για να μας σώσει!

Εκτός και αν πρέπει να πάρουμε το γνωστό τηλεοπτικό περιοδικό που μοιοράζει κασέτες με μαθήματα της τουρκικής γλώσσας άνευ διδασκάλου για να μπορούμε να κινηθούμε στο "νέο τραπεζικό περιβάλλον".

Ελάχιστη τσίπα δεν υπάρχει πάνω τους; Δέχονται να επανασυσταθεί η οθωμανική αυτοκρατορία; Θα βάλουν μετόχους στην διαχείριση του ελληνικού χρέους τους Τούρκους στρατοκράτες (γιατί περί αυτού πρόκειται);

Στη συμφωνία επίσης λαμβάνουν επίσης μέρος οι τράπεζες και ασφαλιστικές από ολόκληρο τον κόσμο όπως οι γερμανικές Allianz, Munich Re, Deutsche Bank, Commerzbank, Bayern LB, και οι γαλλικές AXA, BNP Paribas, Societe Generale, οι ελβετικές Credit Suisse, Swiss Re, Zurich Financial, η ισπανική BBVA, η οι βρετανικές HSBC, Standard Chartered, οι ιταλικές Generali και Intesa Sanpaolo, η ολλανδική ING, η σουηδική SEB, η βελγική Dexia, η καναδική Scotiabank, η κορεατική KB Financial Group, η Banco de Credito de Peru του Περού και η National Bank of Kuwait του Κουβέιτ.

Kάποια ελάχιστη κουβέντα, κάποια εξήγηση στον "υπερήφανο ελληνικό λαό" δεν έχει να πει ή να δώσει η κυβερνηση για την απόφασή της αυτή; Που είστε Κολοκοτρώνη και Κουντουριώτη να δείτε τους απογόνους σας...

Έχει γραφτεί και έχει ειπωθεί πολλές φορές ότι η «Ελληνική κρίση» είναι κατασκευασμένη και το διακύβευμα της είναι τα πετρέλαια και το φυσικό αέριο του Αιγαίου. Σύμφωνα με έρευνες 9 τρις εκατομμύρια δολάρια «περιμένουν» στον βυθό του Ελληνικού Αιγαίου. Μόνο που οι μνηστήρες είναι πολλοί και τα διεκδικούν για τον εαυτό τους. Η Ελλάδα βρίσκεται πεσμένη στο καναβάτσο από τις συνέπειες της κρίσης και ο «Υπερατλαντικός» προστάτης μας, ζητά επιτακτικά ν’ ανοίξουν οι πόρτες της χώρας μας ΚΑΙ στην Τουρκία για να συνεκμεταλλευτούμε τον μαύρο χρυσό που κρύβει στα έγκατα του το Αιγαίο.

Κάπως έτσι υποθέτω ότι θα λυθούν όλα τα επιμέρους θέματα όπως αυτό της υφαλοκρηπίδας, των χωρικών υδάτων και κάπως έτσι θα μας «τελειώσουν» και τα casus belli…

Η φόρμουλα για τη συνεκμετάλλευση του πετρελαίου έχει ήδη βρεθεί. 20% από τα έσοδα στην Ελλάδα. 20% στην Τουρκία και 60% σε ένα αμερικανικό κονσόρτσιουμ, το οποίο μαζί με Έλληνες εφοπλιστές θα αναλάβει την εξόρυξη του μαύρου χρυσού.

Μπορεί η Άγκυρα και η Ουάσιγκτον να διαφωνούν για το Ιράκ, το Ιράν, το Ισραήλ ή τις μπίζνες στην κεντρική Ασία, πάντα, όμως, συμφωνούν για το Αιγαίο και το τίμημα που «πρέπει» να πληρώσει η Ελλάδα. Το σκηνικό επαναλαμβάνεται και αυτή την περίοδο, με πρωθυπουργό τον Γιώργο Παπανδρέου, ο οποίος εμφανώς έχει στρέψει το βλέμμα του προς τις ΗΠΑ και το Ισραήλ. Η Ουάσιγκτον προτείνει την εκμετάλλευση του Αιγαίου στα τρία, ενώ η Άγκυρα μας δείχνει τι περίπου διεκδικεί με τη δική της μέθοδο του «τσαμπουκά». Μένει να μάθουμε τι κάνει η Αθήνα. Τι πιστεύει και πώς ακριβώς σκέφτεται να διαχειριστεί τη νέα αυτή φάση για τη διεκδίκηση του Αιγαίου.

Το θέμα δεν αφορά στενά στην ελληνοτουρκική διαφορά συνδέεται με το ενεργειακό παιχνίδι στο οποίο μετέχουν Αμερικανοί, Ρώσοι και Ευρωπαίοι και στο οποίο η Τουρκία μπήκε με μεγάλες αξιώσεις.

Ο Ψυχρός Πόλεμος, τότε που η πολιτική των Αμερικανών αφορούσε στη συνολική αντιπαράθεση με τη σοβιετική Ρωσία, είναι πια μακρινό παρελθόν. Σήμερα, η αντιπαράθεση εστιάζει στα ενεργειακά. Συγκεκριμένα, στην αποτροπή της ενεργειακής συνεργασίας Ευρωπαίων και Ρώσων. Το δε Αιγαίο είναι και πάλι μέρος της αντιπαράθεσης.

Η ωμή αμερικανική τοποθέτηση για τη μοιρασιά των πετρελαίων του Αιγαίου διατυπώνεται την ώρα της οικονομικής κρίσης και του ΔΝΤ. Αυτό που υπονοείται είναι ότι, αφού η Ελλάδα χρωστάει, αφού είναι δέσμια του ΔΝΤ, τη… συμφέρει να εκχωρήσει τον εθνικό της πλούτο. Οι γερμανικές «χοντράδες» του στυλ –«μπατιρο-Έλληνες, πουλήστε την Ακρόπολη και τα νησιά σας»…– φαντάζουν αστεία καφενείου μπροστά στην επίσημη αμερικανική θέση για εκμετάλλευση των πετρελαίων του Αιγαίου κατά 60% απ’ αυτούς, αφού Ελλάδα και Τουρκία έχουν άλυτες διαφορές και η δε Ελλάδα χρωστάει…


  • Πανικός στο κέντρο της πόλης
  • Δύο νεκροί και οκτώ τραυματίες
Μια τεράστια έκρηξη προκάλεσε τον θάνατο δύο ανθρώπων, τον τραυματισμό άλλων οχτώ και μεγάλες ζημιές σε κυβερνητικά κτήρια στο κέντρο του Όσλο, συμπεριλαμβανομένου του γραφείου του πρωθυπουργού Γενς Στόλτενμπεργκ το απόγευμα της Παρασκευής.

Όπως ανακοινώθηκε πάντως, ο Στόλτενμπεργκ είναι σώος καθώς δεν βρισκόταν στο κτίριο εκείνη την ώρα.

Από την έκρηξη έσπασαν τα περισσότερα παράθυρα του 17ου ορόφου στο κτήριο, εκεί όπου στεγάζεται το γραφείο του πρωθυπουργού, καθώς και σε κοντινά υπουργεία, συμπεριλαμβανομένου του υπουργείο Πετρελαίου, όπου έχει εκδηλωθεί φωτιά.

Σύμφωνα με το ειδησεογραφικό πρακτορείο CNN πληροφορίες μιλούν για την ύπαρξη άλλων δυο βομβών, που δεν έχουν ακόμη εκραγεί.

Η αιτία της έκρηξης παραμένει άγνωστη.

Αυτή τη στιγμή, όλοι οι κεντρικοί δρόμοι και οι οδικές αρτηρίες του Όσλο παραμένουν κλειστοί, ενώ η αστυνομία και η πυροσβεστική απέφυγαν να κάνουν οποιοδήποτε σχόλιο για το περιστατικό.






  • Εκφράζουν την αντίθεσή τους στις μεθοδεύσεις της κυβέρνησης
Την απόφασή τους να μην μετέχουν στη δεξίωση του προέδρου της Δημοκρατίας για τη 37η επέτειο από την πτώση της Χούντας δημοσιοποίησαν 41 αντιστασιακοί της περιόδου 1967-1974, αρνούμενοι όπως σημειώνουν, «να προσφέρουμε νομιμοποίηση στην οικονομική δικτατορία που εξυφαίνεται σε βάρος του λαού» .

Σε κείμενό τους εκφράζουν την αντίθεσή τους στις «αντισυνταγματικές και πολιτικά επικίνδυνες μεθοδεύσεις που μετατοπίζουν την έδρα της πολιτικής νομιμότητας από το Κοινοβούλιο στις «αγορές»» και επισημαίνουν ότι «αρνούμαστε τη μετάλλαξη της χώρας μας σ' αυτό που εμείς ονομάζουμε «ασήμαντη» δημοκρατία».
Και καταλήγουν: «Η δημοκρατική συνείδηση και το αίσθημα δικαίου μάς απαγορεύουν να συμμετάσχουμε σε μια εκδήλωση κενή περιεχομένου, επίφαση δημοκρατικής ευαισθησίας, ανούσια παράσταση δήθεν πολιτικής συναίνεσης και κοινωνικής ομοψυχίας, όπως, δυστυχώς, καταλήγει να είναι, το δυσοίωνο τούτο έτος 2011, η προεδρική δεξίωση της 24ης Ιουλίου «για την αποκατάσταση της Δημοκρατίας».

Το κείμενο υπογράφουν οι: Ιωσήφ Αναστασίου, Γιάννης Βασιλειάδης, Πέτρος Βλάσσης, Μπάμπης Γεωργούλας, Μαργαρίτα Γιαραλή, Κωστής Γιούργος, Μίμης Δαρειώτης, Βασίλης Δεμουρτζίδης, Μπούλη Θεοφυλακτοπούλου, Παναγιώτης Καϊσίδης, Τάσος Καζλάρης, Θανάσης Καλαφάτης, Μαρία Καλλέργη, Παύλος Κλαυδιανός, Μπάμπης Κοβάνης, Γρηγόρης Κοκοζίδης, Δημήτρης Κωσταράκος, Βασίλης Κωτούλας, Αντώνης Μαργαρίτης, Δημήτρης Μαστροδήμος, Νίκος Μανιός, Τριαντάφυλλος Μηταφίδης, Μάκης Μπαλαούρας, Γιάννης Μπαλάφας, Γιάννης Μπανιάς, Μάγδα Πίττακα, Χρήστος Ρεκλείτης, Γιώργος Σαγιάς, Σπύρος Σακέττας, Γιάννης Σταματάκης, Νικηφόρος Σταματάκης, Ελλη Στεφανίδου, Γιάννης Στρατής, Νίκος Συρμαλένιος, Περικλής Τερζής, Πόπη Τζεμπελίκου, Νίκος Τσαγκρής, Κλέαρχος Τσαουσίδης, Ελένη Φατούρου-Δούμα, Νίκος Χρυσανθόπουλος.

Ολόκληρο το κείμενο έχει ως εξής:

« Όσοι και όσες υπογράφουμε αυτό το κείμενο δεν υπήρξαμε υποτελείς στη χούντα των πραξικοπηματιών συνταγματαρχών.
Αγωνιστήκαμε εναντίον τους με το βλέμμα στους αγώνες και τις θυσίες του ελληνικού λαού κατά τη διάρκεια της νεώτερης ιστορίας για Ελευθερία, Δημοκρατία και κοινωνική Δικαιοσύνη.

Υπερασπιζόμενοι τις αξίες και τα οράματά μας,
υποστήκαμε τις συνέπειες: φυλακίσεις, εξορίες, βασανιστήρια. Δεν υπήρξαμε και δεν θα γίνουμε ποτέ υποτελείς τυραννικών καθεστώτων, ακόμα κι αν αυτά φέρουν τον ψευδεπίγραφο τίτλο «Δημοκρατία». Μας είναι αδιανόητο να αγνοήσουμε τους καθημερινούς αγώνες των εκατοντάδων χιλιάδων οικονομικά και πολιτικά λεηλατημένων Ελλήνων, που έπεσαν θύματα ενός διεφθαρμένου και απαξιωμένου πολιτικού συστήματος, το οποίο εξακολουθεί να αυτοπροσδιορίζεται ως «δημοκρατία».

Δεν μπορούμε να αγνοήσουμε τα δεσμά που,
με την απόλυτη και απαράγραπτη ευθύνη των κυβερνώντων και των ύπατων θεσμικών εκφραστών του πολιτεύματος, χαλκεύονται σήμερα για τη χώρα, τα δεινά που οι αποφάσεις των κυβερνητών επιφυλάσσουν στο λαό.

Θεωρούμε απαρέγκλιτη δημοκρατική μας υποχρέωση να αντισταθούμε στις αντισυνταγματικές και πολιτικά επικίνδυνες μεθοδεύσεις που μετατοπίζουν την έδρα της πολιτικής νομιμότητας από το Κοινοβούλιο στις «αγορές».


Μεθοδεύσεις που υποθηκεύουν το αύριο της χώρας και τα κυριαρχικά δικαιώματα του ελληνικού λαού,
κατεδαφίζουν τις κοινωνικές και πολιτικές κατακτήσεις των παλαιών και υπονομεύουν το μέλλον των νέων.

Η δημοκρατική συνείδηση και το αίσθημα δικαίου μάς απαγορεύουν να συμμετάσχουμε σε μια εκδήλωση κενή περιεχομένου,
επίφαση δημοκρατικής ευαισθησίας, ανούσια παράσταση δήθεν πολιτικής συναίνεσης και κοινωνικής ομοψυχίας, όπως, δυστυχώς, καταλήγει να είναι, το δυσοίωνο τούτο έτος 2011, η προεδρική δεξίωση της 24ης Ιουλίου «για την αποκατάσταση της Δημοκρατίας».

Οι υπογράφοντες δηλώνουμε την αντίθεσή μας σε οποιαδήποτε απόφαση συμμετοχής στην προεδρική δεξίωση της 24ης Ιουλίου 2011 και στην κατ' επίφαση απόδοση τιμών στους αντιδικτατορικούς αγωνιστές της περιόδου 1967 - 1974.
Αρνούμαστε να προσφέρουμε νομιμοποίηση στην οικονομική δικτατορία που εξυφαίνεται σε βάρος του λαού. Αρνούμαστε τη μετάλλαξη της χώρας μας σ' αυτό που εμείς ονομάζουμε «ασήμαντη» δημοκρατία».


  • Η ευρωζώνη παρέδωσε την Ελλάδα στα χέρια των ιδιωτών χωρίς αλληλεγγύη

Σε βαθύ τούνελ δανεισμού πάνω από 30 χρόνια, με αβέβαιο μέλλον για την έξοδο της χώρας από το διεθνή οικονομικό έλεγχο και με εμφανή τον κίνδυνο χαρακτηρισμού της ελληνικής οικονομίας «selective default» από τους οίκους αξιολόγησης, έκλεισε η κρισιμότερη για την Ελλάδα σύνοδος κορυφής των ηγετών της Ευρωπαϊκής Ενωσης.

Με όλες τις πλευρές να υποχωρούν, αλλά κυρίως την ελληνική κυβέρνηση, οι Ευρωπαίοι μαζί με το ΔΝΤ αποφάσισαν πως το σχέδιο σωτηρίας(;) της Ελλάδας έχει μόνο ένα δρόμο: «ενός νέου προγράμματος για την Ελλάδα, μαζί με το ΔΝΤ και εθελοντική συμβολή του ιδιωτικού τομέα», σύμφωνα με το κείμενο συμπερασμάτων. Και αυτό το νέο πρόγραμμα δεν θα μπορούσε παρά να συνοδευτεί από ένα «τοκογλυφικό» επιτόκιο, καθώς θα είναι κάτω του 5%(!) όταν τα ευρωπαϊκά επιτόκια είναι σήμερα στο 3,5% και η Γερμανία δανείζεται με 2,80%.

Τα στοιχεία που δόθηκαν από τους ηγέτες της Ε.Ε. και την ελληνική κυβέρνηση χθες τη νύχτα προκαλούν έντονες ανησυχίες και ερωτήματα, καθώς:

* Η εθελοντική συμμετοχή των ιδιωτών, κατά περίπου καθαρά 37 δισ. ευρώ (συνολικά 50 δισ.), που σύμφωνα με τη χθεσινοβραδινή ανακοίνωση του IIF (Institute of International Finance) δεν είναι τίποτε άλλο από ένα «roll-over program», δηλαδή από μια εθελοντική μετακύλιση, δεν αφήνει αλώβητη τη χώρα.

Η μετακύλιση αυτή, που βασίζεται στο γαλλικό σχέδιο, εκτός από το ότι ήταν τελικά μια λύση αποδεκτή από τους Ευρωπαίους που δίνει χρόνο στην Ελλάδα (κατ’ ουσία για να βελτιώσει τα δημοσιονομικά της), εντέλει περιορίζει σημαντικά τις δυνητικές ζημιές που θα είχε ο τραπεζικός τομέας.

Τα μειονεκτήματα, όμως, της λύσης αυτής είναι ότι το πρόβλημα του χρέους μετακυλίεται και ουδείς μπορεί να αποκλείσει το ενδεχόμενο οι οίκοι αξιολόγησης να οδηγήσουν την ελληνική οικονομία στο προτελευταίο σκαλοπάτι του «selective default» ή κατά τα ελληνικά της «επιλεκτικής χρεοκοπίας» ή της «επιλεκτικής απόρριψης» σύμφωνα με το νέο όρο που εισήγαγε ο υπουργός Οικονομικών.

* Η παροχή ρευστότητας στις ελληνικές τράπεζες θεωρείται εκ των ων ουκ άνευ. Κοντά 35 δισ. ευρώ θα τις περιμένουν, ώστε σε δύσκολη περίπτωση να καλύψουν τις ανάγκες τους. Θα είναι οι ευρωπαϊκές εγγυήσεις. Συνολικά οι ελληνικές τράπεζες μέχρι σήμερα έχουν λάβει ρευστό και εγγυήσεις 100 δισ. ευρώ.

Το μείζον αυτή τη στιγμή κατά την Ε.Ε. είναι να τροφοδοτήσουν την ανάπτυξη, δηλαδή να ρίξουν χρήμα στην αγορά για να ενισχύσουν τις επιχειρήσεις, ώστε κατ’ ουσία να μπει σε εφαρμογή και το αναπτυξιακό «Σχέδιο Μάρσαλ».

* Αγνωστο παραμένει αν το νέο πρόγραμμα για την Ελλάδα αφορά νέο Μνημόνιο και αν αυτό θα φέρει νέα μέτρα. Το κείμενο συμπερασμάτων, πάντως, είναι σαφές. Πρόκειται για νέο πρόγραμμα.

Το μόνο βέβαιο για την ώρα είναι το πλήθος των τεχνοκρατών, Ευρωπαίων και Αμερικανών -δεδομένου ότι «το ΔΝΤ θα εξακολουθήσει να παίζει το ρόλο του» κατά την Κριστίν Λαγκάρντ-, που ετοιμάζονται να εγκατασταθούν στην Ελλάδα για τουλάχιστον 30 χρόνια.

* Το βάρος του δανεισμού είναι τεράστιο. Στα 110 δισ. ευρώ του πρώτου Μνημονίου έρχονται να προστεθούν άλλα 60 δισ. ευρώ. Συνολικά 170 δισ. ευρώ. Πόση άραγε θα είναι η μείωση του ελληνικού χρέους;

Σύμφωνα με τον πρωθυπουργό, μόνο η ανταλλαγή με 30ετή ομόλογα προκαλεί ωφέλεια 26,1 δισ. ευρώ ή 12% του ΑΕΠ. Κατά το Γάλλο πρόεδρο μπορεί να έχουμε μέχρι και 24% μείωση του ελληνικού χρέους, δηλαδή κάτι παραπάνω από 80 δισ. ευρώ. Το όφελος αυτό, όμως, θα είναι προσωρινό ή μακροπρόθεσμο. Οι ηγέτες της Ε.Ε. και η ελληνική κυβέρνηση μιλούν για μακροπρόθεσμη και βιώσιμη λύση.

Αρμόδιοι παράγοντες της αγοράς, πάντως, φοβούνται (δεδομένου ότι δεν γνωρίζουν την πλήρη συμφωνία) πως πρόκειται για ένα προσωρινά βιώσιμο χρέος. Σημειώνουν δε ότι από το 159% του ΑΕΠ σήμερα το χρέος μπορεί να πέσει στο 129% φέτος και να ξανανεβεί στο 142% του χρόνου, προσδιορίζοντας το όφελος στο 17%. Κατά τα λεγόμενα του πρωθυπουργού το χρέος είναι διαχειρίσιμο για τα επόμενα 40 χρόνια.

* Πόσο διάστημα θα κρατήσει αυτός ο διεθνής οικονομικός έλεγχος ένεκα των δανείων των μεγάλων δυνάμεων;

Σύμφωνα με τα πρώτα στοιχεία ο προσωρινός μηχανισμός EFSF μπορεί να μας δανείσει μέχρι και 30 χρόνια. Η επιμήκυνση του χρόνου αποπληρωμής που αφορά και στον EFSF, το πρώτο δάνειο των 110 δισ. ευρώ, από τα 7,5 έτη μπορεί να φτάσει στα 15 έτη και μέχρι 30 έτη, με περίοδο χάριτος 10 ετών. Δηλαδή, τα δάνεια που θα πάρουμε θα ξεπεράσουν κατά πολύ το 2040, δεδομένου ότι ο πρώτος χρόνος δανεισμού είναι το 2010.

Ο έλεγχος της τρόικας θα κρατήσει 30 χρόνια μετά τη λήψη του τελευταίου δανείου…

* Το ποιοι συμμετέχουν στο κομμάτι των ιδιωτών ήταν ασαφές χθες τη νύχτα. Στις τράπεζες θα ενταχθούν και τα ασφαλιστικά ταμεία; Τα ελληνικά ασφαλιστικά ταμεία διαθέτουν ομόλογα 25 δισ. ευρώ κι ένα «κούρεμα» της τάξης του 20% θα οδηγούσε σε απώλειες 5 δισ. ευρώ.

Το πώς θα καλυφθούν αυτές είναι ένα ερώτημα, καθώς δεν αποκλείεται εν τέλει ο νέος δανεισμός να φτάσει μέχρι και το «κούρεμα» των ασφαλιστικών παροχών ή ακόμα και των συντάξεων.

* Το επιτόκιο δανεισμού είναι ο μεγάλος βραχνάς. Ο EFSF θα παρέχει δάνεια με επιτόκιο περίπου 3,5%. Ομως, στην περίπτωση των ιδιωτών θα κυμαίνονται γύρω στο 4-5%.

Και στις δυο περιπτώσεις τα επιτόκια είναι δραματικά υψηλά και όπως εκτιμάται, η όποια απώλεια των ιδιωτών θα περιοριστεί σημαντικά από τους υψηλούς τόκους που θα χρειαστεί να αποπληρώσει το ελληνικό κράτος.

Κατά την κυβέρνηση η ελάφρυνση του κόστους εξυπηρέτησης θα είναι μέχρι το 2016. Παρ’ ότι και αυτό αμφισβητείται, τι θα γίνει μετά;

* Η επαναγορά από τη δευτερογενή αγορά μέσω του EFSF, που θα μπορεί να λειτουργεί σε προληπτική βάση, και πάντα έπειτα από συνεννόηση με την ΕΚΤ, ήταν ένα από τα σημεία «υποχώρησης» του προέδρου της ΕΚΤ Ζαν-Κλοντ Τρισέ, ο οποίος όμως κέρδισε τις εντυπώσεις, καθώς όπως επισήμαναν κορυφαία στελέχη στάθηκε στο ύψος των περιστάσεων και πήρε μια γενναία απόφαση που θα διευκολύνει την πιστωτική ρευστότητα, διατηρώντας τα ομόλογα της χώρας ακόμα και σε αυτή τη δύσκολη θέση που βρίσκεται.

Πηγή

Στην εισαγωγή της ομιλίας του στο Υπουργικό Συμβούλιο ο Γιώργος Παπανδρέου μίλησε ως… σωτήρας (και απελευθερωτής συνάμα) των Ελλήνων. Μίλησε σαν να έλυσε όλα μας τα προβλήματα, ενώ στην πραγματικότητα καταδίκασε τη χώρα σε νέο μνημόνιο 30 ετών! Μίλησε με υπερηφάνεια για τον ελληνικό λαό, τον ίδιο λαό που θα τσακίσει με την εφαρμογή του Μεσοπρόθεσμου! Μίλησε για την Ελλάδα, την Ελλάδα που ετοιμάζεται να ξεπουλήσει! Και ενώ προσπαθεί να εμφανίσει το μαύρο ως άσπρο, με την ανεργία να έχει φτάσει στα… ουράνια, με 1.000.000 Έλληνες να μη βρίσκουν δουλειά, με θράσος τεράστιο είπε ότι όσοι τον κρίνουν κινούνται μεταξύ θεωριών συνωμοσίας και λαϊκισμού!

Αυτός ο άνθρωπος, που το μόνο που κατάφερε ήταν να σώσει τις τράπεζες και το ευρώ, που όσο ήταν στις Βρυξέλλες είχε στείλε τον Χρυσοχοΐδη στο Βερολίνο για να παρουσιάσει στους Γερμανούς τι ξεπουλάμε, που έχει βγάλει στο σφυρί όλο το δημόσιο και εθνικό πλούτο, που έχει καταλύσει το Σύνταγμα με τη δανειακή σύμβαση που υπέγραψε και ακύρωσε τη δημοκρατία τσακίζοντας τους πολίτες στο ξύλο, πνίγοντάς τους στα δακρυγόνα, που «ονειρεύεται» να χαρίσει τη χώρα στους ξένους και να υποδουλώσει τους Έλληνες, προσφέροντάς μας ως φτηνό εργατικό δυναμικό (μαζί με τους μετανάστες που συσσωρεύει) στο διεθνές κεφάλαιο, αυτός παριστάνει τον σωτήρα!

Το θράσος του είναι γνωστό! Με το ίδιο θράσος εξαπάτησε προεκλογικά, με το ίδιο θράσος παρουσίασε πέρσι το Μνημόνιο ως «σωτηρία» -όπως ακριβώς τώρα παρουσιάζει όσα «πέτυχε» στις Βρυξέλλες-, με το ίδιο θράσος πολιτεύεται και ψεύδεται ασυστόλως εδώ και δύο χρόνια υπηρετώντας όχι το λαό και την πατρίδα, αλλά την ολιγαρχία και τον ιμπεριαλισμό!

Στο παραλήρημα των ψευδών, της δημαγωγίας και της πατριδοκαπηλίας που τον διακρίνει είπε: «Απαλλάχθηκε ο ελληνικός λαός από τον βραχνά της χρεοκοπίας» και «τώρα μπορούμε να ατενίσουμε το μέλλον με μεγαλύτερη αισιοδοξία».
Ποιο μέλλον; Ποια αισιοδοξία; Αφού το Μεσοπρόθεσμο θα εφαρμοστεί με πειθαρχία, το είπαν οι Ευρωπαίοι, το είπαν και οι δικοί του! Ποιον νομίζει ότι μπορεί ακόμα να εξαπατά; Ποια χρεοκοπία, ποιου λαού; Τα κυρίαρχα κράτη δεν χρεοκοπούν! Τα κυρίαρχα κράτη κάνουν στάση πληρωμών! Δεν το λέει αυτό, αρέσκεται στο να τρομοκρατεί το λαό με χρεοκοπίες και άλλα ασυνάρτητα!

«Ζούμε τη μεγαλύτερη κρίση των τελευταίων δεκαετιών, αλλά καταφέραμε ισχυρές συνθήκες ασφάλειας»,υπογράμμισε και πρόσθεσε: «καταστήσαμε το πρόβλημα του χρέους διαχειρίσιμο. Έδωσα τον αγώνα με αυταπάρνηση, με κριτική δυσανάλογη για τη δική μου ευθύνη».
Σιγά το κατόρθωμα! Κατόρθωμα θα ήταν να έλεγε, έχουμε ξεπληρώσει ό,τι χρωστάγαμε, από εδώ και πέρα δεν αναγνωρίζουμε το «χρέος». Ή μας το διαγράφετε, κάνουμε και ένα λογιστικό έλεγχο εάν θέλετε να δούμε ποιο χρέος είναι νόμιμο, ή αλλιώς τινάζουμε το ευρώ σας στον αέρα! Αλλά που να τα πει αυτά, τολμά; Μεταξύ ζεύγους Κλίντον, Ομπάμα και Μέρκελ μπορεί να σκεφθεί εθνικά; Τίποτα δεν πήρε από τον πατέρα του, έμοιασε προφανώς από το άλλο σόι!

Και σιγά το κατόρθωμα για έναν ακόμα λόγο. Τώρα που οι Ευρωπαίοι βλέπουν να δέχονται επίθεση από παντού και να κινδυνεύει το πολύτιμο ευρώ τους, είπαν να «μαζέψουν» τα πράγματα ξεκινώντας από τον «μεγάλο ασθενή». Με άλλα λόγια, οι Ευρωπαίοι φροντίζουν να σώσουν τα κεφάλ(α)ια τους και έτσι τον φώναξαν να του πουν τι να κάνει! Ο ίδιος δεν έχει καμιά συμμετοχή σε ό,τι έγινε εχθές, ευρωπαϊκό σχέδιο είναι και του το ανακοίνωσαν! Εκτός και αν θέλει να μας πείσει, ο δεινός διαπραγματευτής, ο αγωνιστής, ότι από το Σούνιο που έκανε τις βουτιές του, από την Κω που φιλιόταν με γριές και με τον Βενιζέλο νεοσύλλεκτο στο Υπουργείο τα πέτυχαν όλα αυτά! Ποιον κοροϊδεύουν;

Και ξαναλέμε: Τι πέτυχαν; Το χρέος θα παραμείνει πάνω στα κεφάλια μας και να αφήσει τα «σάπια» ότι το έκανε διαχειρίσιμο. Δεν θέλουμε να είναι το χρέος διαχειρίσιμο, θέλουμε να αρνηθούμε το χρέος! Τι δεν καταλαβαίνει; Και όχι μόνο αυτό, αλλά κατάφερε για 30 χρόνια να έχουμε μνημόνιο και η πατρίδα να ξεπουληθεί!

Ωστόσο, η μεγαλύτερη ειρωνεία που ξεστόμισε ήταν προς το λαό. Είπε: «Όλα αυτά κατέστησαν εφικτά χάρη στις θυσίες του ελληνικού λαού. Η χθεσινή επιτυχία είναι πρώτα από όλα επιτυχία του ελληνικού λαού. Να είστε όλοι περήφανοι για τη χώρα μας. Κάναμε θυσίες, αλλά οι θυσίες αυτές δεν πήγαν χαμένες», τονίζοντας ότι τα αποτελέσματα της Συνόδου της Ευρωζώνης αποτελούν «δικαίωση των προσπαθειών» του ελληνικού λαού. Απίθανος ο τύπος! Πραγματικά μας έχει αφήσει άφωνους… Μας είπε ότι το ξεπούλημα της πατρίδας και η μετατροπή μας σε δούλους των πολυεθνικών είναι μια πολύ μεγάλη επιτυχία μας, εθνική, λαϊκή, χάρη στις θυσίες μας! Δηλαδή, με άλλα λόγια, οι θυσίες μας ήταν για να γίνουμε δούλοι των ξένων που θα έρθουν να αγοράσουν την Ελλάδα!

Είναι κοντά ο Σεπτέμβριος και ο λαός θα του δώσει την απάντηση… Μια απάντηση που θα ακουστεί σε όλη την οικουμένη!

Πηγή


Το καλό νέο είναι ότι το καθεστώς την γλίτωσε. Το κακό νέο είναι ότι ο λαός την… έβαψε, για να μην το πούμε λαϊκότερα.

Το χθεσινό Συμβούλιο Κορυφής της ΕΕ, το οποίο ενώ επίσημα αντιμετωπίζει τη Ελλάδα ως ολοκληρωτικά χρεοκοπημένη, με ποικίλες επεμβάσεις μιας ποικιλόμορφης ελεγχόμενης χρεοκοπίας (επιμήκυνση, κούρεμα, συμμετοχή ιδιωτών, επιλεκτική χρεοκοπία, ανταλλαγές ομολόγων, μείωση επιτοκίων, εξαγορά ομολόγων κ.λ.π.), εντούτοις τον μεν ελληνικό λαό τον βάζει σε μια μακροχρόνια σκλαβιά, την δε άρχουσα τάξη την αφήνει απείραχτη στη θέση της.

Από χθες το βράδυ λοιπόν πανηγυρίζει ολόκληρο το σάπιο και διεφθαρμένο καθεστώς που μας έφτασε σε αυτή την κατάσταση, ενώ ο λαός,… αν καταλάβαινε έστω λίγο, θα έπρεπε να έχει πέσει σε βαθιά κατάθλιψη.

Πανηγυρίζουν όλοι οι κρατικοδίαιτοι νταβατζήδες που εξακολουθούν να κρατούν τον έλεγχο της διακίνησης του χρήματος, πανηγυρίζουν τα κρατικοδίαιτα παράσιτα, οι πολιτικές οικογένειες και τα πολιτικά τζάκια, γιατί θα συνεχίσουν οι ίδιοι και τα παιδιά τους να εξουσιάζουν εμάς και τα παιδιά μας και να κατασπαταλούν τον δημόσιο πλούτο σε βάρος του λαού, ο οποίος λαός μπαίνει σε μια μακροχρόνια υποδούλωση και πλήρη εξαθλίωση, προκειμένου να εξοφληθούν τα κράτη της ΕΕ και το ΔΝΤ.


O tempora! Ο mores! Χαρακτηριστικό παράδειγμα η φωτογραφία που συνοδεύει το άρθρο μας, όπου τα επίπλαστα χαμόγελα «ευτυχίας και επιτυχίας» προσπαθούν να υποθηκεύσουν το καινοφανές, μέσα στη βαβυλωνία των διακοσμητών της πρόσοψης.

Και το καινοφανές είναι αυτό που γράφουν σήμερα οι «Financial Times»: Η Ελλάδα θα γίνει η πρώτη ανεπτυγμένη δυτική χώρα που θα χρεοκοπήσει τα τελευταία 60 χρόνια ….

Αυτό δεν αλλάζει, όσες προσπάθειες λεξιπλασίας και αν χρησιμοποιηθούν από τους νεκροθάφτες του παρόντος και τους ταριχευτές του μέλλοντος.

Η κυβέρνηση μπορεί να χαμογελά και να χαίρεται από την επίσημη πολιτική και οικονομική χρεοκοπία της (κάτι που επισημαίνεται στην ανακοίνωση της ΕΕ, όπου ομιλεί για … «ειδική περίπτωση» και που αποτελεί μια προσωπική αποτυχία του πρωθυπουργού, που δεν μπόρεσε να διαπραγματευτεί και να καταδείξει το ακριβώς αντίθετο!)

Οι Ευρωπαίοι ηγέτες έδειξαν ξεκάθαρα ότι η βούλησή τους είναι η υπεράσπιση της νομισματικής σταθερότητας της ευρωζώνης. Αναμφίβολα λοιπόν, το πακέτο μέτρων που εγκρίθηκε από τους ηγέτες των κρατών της ευρωζώνης για τη στήριξη της βιωσιμότητας του ελληνικού δημόσιου χρέους συνιστά μια σημαντική θετική εξέλιξη για την πορεία των δημόσιων οικονομικών. Σίγουρα όχι το ιδανικότερο που θα μπορούσε να εφαρμοστεί, αφου οι οριστικές λύσεις, όπως το (γνήσιο) ευρωομόλογο, παρακάμφθηκαν εντέχνως.

Ο χρόνος θα δείξει επίσης αν η επιμονή της Γερμανίας στη συμμετοχή ιδιωτών ήταν ορθή ή λανθασμένη, όχι μόνο για την Ελλάδα αλλά ευρύτερα για το σύνολο της Ευρωζώνης.

Είναι φανερό ότι το αντίτιμο για τη διάσωση της ελληνικής οικονομίας είναι ένα νέο Μνημόνιο, το οποίο μπορεί να διαρκέσει έως και 30 χρόνια – όση δηλαδή είναι η παράταση που μας δόθηκε για την αποπληρωμή του χρέους.

Εάν όμως αυτό ακολουθήσει τα βήματα του πρώτου μνημονίου και η διάσωση της οικονομίας δεν συνοδευθεί από τη σωτηρία της κοινωνίας, είναι βέβαιο ότι θα γίνει η ταφόπλακα της Ελλάδας.

Μιας Ελλάδας, που στο βωμό της ευημερίας των αριθμών, οι πολίτες της θα είναι καταδικασμένοι στην φτώχεια και την δυστυχία.

Μιας Ελλάδας που η Εθνική της κυριαρχία θα είναι χαμένη, αν όχι δια παντός, τουλάχιστον για αρκετές δεκαετίες.

Μιας Ελλάδας από εικόνες της εποχής του μεσοπολέμου…

*Ο τίτλος του άρθρου είναι μια Εβραίικη παροιμία και ως γνωστόν οι Εβραίοι είναι ιδιαίτερα σοφοί σε ότι έχει να κάνει με το χρήμα.

Πηγή

  • Fitch will place Greek sovereign (issuer) rating into restricted default ...
  • Η πρώτη αντίδραση από την FITCH που θεωρεί όχι "Selective Default" αλλά RESTRICTED DEFAULT την Απόφαση για την Ελλάδα...
Ο οίκος αξιολογήσεων Fitch ανακοίνωσε σήμερα ότι θα θέσει υπό καθεστώς «περιορισμένης χρεοκοπίας» (restricted default) την Ελλάδα, κάτι το οποίο θα ανακοινώσει επίσημα μετά το πέρας της συνεδρίασης του ελληνικού χρηματιστηρίου, δηλαδή λίγο πριν τις 5 και μισή το απόγευμα.

Συγκεκριμένα αναφέρει πως την ημερομηνία που λήγει η προτεινόμενη περίοδος της ανταλλαγής ομολόγων θα θέσει την αξιολόγηση του ελληνικού έθνους ως ομολογιακού εκδότη σε «περιορισμένη χρεοκοπία» (restricted default) και θα επιθέσει αξιολογήσεις «χρεοκοπίας» (deafault) στα ελληνικά κρατικά ομόλογα που επηρεάζονται.

Ο οίκος θα επαναθέσει νέες αξιολογήσεις στην Ελλάδα και τα πιστωτικά εργαλεία μετά τη χρεοκοπία (post default), όταν το γεγονός της χρεοκοπίας (default) πραγματοποιηθεί με την έκδοση νέων αξιογράφων για τους ομολογιούχους που θα συμμετέχουν στην ανταλλαγή.

Η απόφαση της Fitch είναι ευρύτατα αναμενόμενη, μετά την συμμετοχή των ιδιωτών πιστωτών στο νέο πακέτο ελληνικής διάσωσης, που συμφωνήθηκε χθες στην σύνοδο κορυφής της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

21 Ιουλίου 2011. Η πιο μαύρη μέρα του σύγχρονου Ελληνισμού.

Εχθές ζήσαμε πραγματικά τη μεγαλύτερη υπερπαραγωγή του πολιτικού θεάτρου. Τέτοια φαρσοκωμωδία δεν έχει ξαναϋπάρξει.

Ένας χαμογελαστός Παπανδρέου προσπαθούσε να πείσει τον Ελληνικό λαό ότι σώθηκε χάρη στις προσπάθειές του. Δυστυχώς δεν μπορούσε όμως να κρύψει τη χαρά του από το αποτέλεσμα της χθεσινής συνόδου κορυφής της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Ο Πρωθυπουργός ήταν ιδιαίτερα χαρούμενος και δεν μπορούσε να το κρύψει γιατί κατάφερε μέσα σε 21 μήνες διακυβέρνησης της Ελλάδας να σώσει το διεθνές οικονομικό καταστημένο τα χρήματά του και ταυτόχρονα τους εξασφάλισε κέρδος δις ευρώ με τις επιμηκύνσεις και τα επιτόκια για 40 χρόνια ακόμη.

Ταυτόχρονα κατάφερε να σωθούν οι Ευρωπαϊκές και Αμερικανικές τράπεζες και να περάσουν όχι απλά αλώβητες αλλά και με έξτρα κέρδος από την οικονομική κρίση που δημιούργησε στην Ευρωζώνη ο Πρωθυπουργός και οι «κηπουροί» του.

Μέσα σε 21 μήνες κατάφερε ο Παπανδρέου να πτωχεύσει έναν ολόκληρο λαό, οικονομικά, κοινωνικά, ηθικά και ψυχολογικά. Κατάφερε να τον εξαθλιώσει και εχθές επιτέλους, κατάφερε και να τον...
αλυσοδέσει για μισό αιώνα τουλάχιστον.

Εχθές όμως επέτυχε και κάτι εξίσου σημαντικό. Να ξεπουλήσει τη δημόσια περιουσία και τις στρατηγικές υποδομές της αντί πινακίου φακής και ταυτόχρονα έθεσε τη χώρα υπό ξένη κατοχή. Τρία σε ένα…

Λογικά λοιπόν τα γέλια…

Παρόλο ότι ο μέσος Έλληνας το 2011 έχει μειωθεί το εισόδημά του κατά τουλάχιστον 40% από το 2010 και 60% από το 2009, η κρατική χρηματοδότηση των κομμάτων συνεχίζεται και καταβάλλεται κανονικά από το δημόσιο κορβανά χωρίς καμία περικοπή. Το ίδιο ακριβώς ποσό που πήραν τα κόμματα το 2010 παίρνουν και το 2011. Πενήντα δύο εκατομμύρια ευρώ πήραν το 2010, τα ίδια συνεχίζουν και παίρνουν το 2011 σε τέσσερις δόσεις…

Εάν αυτό δεν είναι πολιτική αλητεία και διακομματική ομερτά τότε τι είναι; Εάν αυτό δε δείχνει ότι, το μόνο μέλημα των κομμάτων είναι να τα παίρνουν για πάρτι τους, από τους πολίτες τότε τι δείχνει;

Κλείνοντας να αναφέρω ότι εχθές έγινε ψηφοφορία στη Βουλή για τη σύσταση του Τριμελούς Γνωμοδοτικού Συμβουλίου Εισαγγελέων, που θα εξέταζε τις κατηγορίες εις βάρος των πρώην υπουργών της κυβέρνησης Καραμανλή, Γ. Αλογοσκούφη και Χρ. Μαρκογιαννάκη, για το σκάνδαλο της Siemens. Η πρόταση απορρίφθηκε από τους βουλευτές καθώς δε συγκέντρωσε την απαιτούμενη πλειοψηφία… αθώες περιστερές όλοι. Βλέπετε, κόρακας κοράκου μάτι δε βγάζει… όλοι μαζί και αγαπημένοι… Σιγά και τι έγινε με τη Siemens;

Υ.Γ. «Ανάψτε και κάνα κερί ανάψτε και καμιά λαμπάδα μπας και σωθεί η Ελλάδα» έλεγε το λαϊκό άσμα. Αμ, έλα που τις βάρεσε τις καμπάνες ο Γιώργης πένθιμα.
Πάνε τα κεριά, ώρα για κόλλυβα…

Του Στάθη Διομήδη από newstoday, μοντάζ Γρέκι

Φανταστείτε την Ελλάδα να έχει βουτήξει στη θάλασσα, να πνίγεται και κάποιοι από το καράβι να της ρίχνουν ένα σωσίβιο. Παραδόξως, όμως, το σωσίβιο έχει… βαρίδια και ο παρ’ ολίγον πνιγμένος μόλις και με τα βίας βγάζει το κεφάλι του από το νερό.

Κάπως έτσι είναι η συμφωνία που υπεγράφη χθες στη Σύνοδο Κορυφής, οι κρυφές λεπτομέρειες της οποίας θα ανακοινωθούν τις επόμενες ώρες αλλά θα πάρει μέρες για να καταλάβουμε τι υπάρχει από πίσω. Διότι είναι ωραίο να ακούς ότι θα πάρουμε 109 δισ. ευρώ, ότι ακολουθεί ευρωπαϊκό σχέδιο Μάρσαλ, ότι μειώνονται τα επιτόκια και κερδίζουμε 3 δισ. το χρόνο, ότι επιμηκύνεται ο χρόνος αποπληρωμής.

Είναι εντυπωσιακά τα στοιχεία κι εκεί πάνω θα παίξει η κυβέρνηση το επικοινωνιακό της χαρτί. Τα βαρίδια όμως θα παραμένουν και θα οδηγούν την Ελλάδα προς το βυθό.

Έχουμε και λέμε:

  • Μας μίλησαν για αναπτυξιακό πακέτο, ούτε ξέρουμε πόσα δις ευρώ. Μα αν δεν κάνουμε λάθος το ΕΣΠΑ αναπτυξιακό πακέτο είναι, πάνω από 20 δισ. έχει συμφωνηθεί, είναι δικά μας λεφτά δεν μας τα χαρίζουν και μπορούμε μόνοι μας να τα διαχειριστούμε. Ξαφνικά λοιπόν παίρνουν το ΕΣΠΑ, προσθέτουν και μερικά άλλα και μας το παρουσιάζουν ως σχέδιο Μάρσαλ. Τα λεφτά που δικαιούμαστε μας τα παρουσιάζουν ως δική τους παραχώρηση.
  • Μάλιστα, ενώ το ΕΣΠΑ το διαχειριζόμαστε μόνοι μας, καθορίζαμε ποιους κλάδους θα αναπτύξουμε σύμφωνα με τις δικές ανάγκες, ξαφνικά μας βάζουν…γκαουλάιτερ. Η επιτροπή για την τεχνική βοήθεια θα έχει επικεφαλής έναν Γερμανό ο οποίος και θα κάνει το κουμάντο στην ανάπτυξη της Ελλάδας, όπως αυτός θέλει.
  • Οι ξένοι που μας δίνουν το αναπτυξιακό πακέτο θα έχουν λόγο στο που θα πηγαίνουν αυτά τα χρήματα. Αν π.χ. η Ελλάδα είχε ένα πρόγραμμα για την ανάπτυξη της υπαίθρου και αυτό το πρόγραμμα δεν συμφέρει τους ξένους, δε θα υπάρχει πρόγραμμα. Αν ο Γερμανός επιχειρηματίας έρθει και κάνει επενδύσεις στην ενέργεια, τις τηλεπικοινωνίες κ.λπ. Θα θελήσει να πάνε εκεί τα λεφτά του αναπτυξιακού πακέτου ώστε και ο ίδιος να βγάλει κέρδος από μια αγορά που πάει μπροστά. Ό,τι δεν αρέσει στους ξένους επενδυτές θα μείνει χωρίς λεφτά.
  • Η χορήγηση νέων δανείων και η επιμήκυνση του χρόνου αποπληρωμής σημαίνει ότι το Μνημόνιο θα υπάρχει στην Ελλάδα για τουλάχιστον 40 χρόνια. Κι αυτό σημαίνει ότι θα γίνεται τακτικός έλεγχος των δημοσιονομικών, θα καθορίζουν οι Βρυξέλλες την οικονομική πολιτική, θα απαιτούν και θα παίρνουν νέα μέτρα, θα καθορίζουν αν και πότε θα αυξηθούν ή θα μειωθούν οι συντάξεις. Αυτό κι αν είναι βαρίδι. Μας ρίχνουν το σωσίβιο για να σωθούμε με αντάλλαγμα την εκχώρησης τη εθνικής κυριαρχίας για μια ζωή.
  • Μας είπαν ότι το επιτόκιο θα είναι χαμηλό, σίγουρα κάτω από 5%. Μα τα ευρωπαϊκά επιτόκια είναι σήμερα στο 3,5% και η Γερμανία δανείζεται με 2,80%. Επομένως, έχουμε μια καθαρά τοκογλυφική σύμβαση η οποία μάλιστα ακόμη δεν έχει διευκρινιστεί στις λεπτομέρειές της. Π.χ. το επιτόκιο θα είναι κυμαινόμενο, σταθερό και ποια θα είναι η “μίζα” που θα πάρει ο EFSF για την χορήγηση του δανείου; Μιλάμε για νόμιμη μίζα.
  • Πάμε τώρα στην εθελοντική συμμετοχή ιδιωτών. Για να υπάρχουν εθελοντές σημαίνει ότι θα βγάλουν κέρδος, αυτό είναι σίγουρο. Θα δώσουν 37 δισ. και μαζί με ένα κούρεμα θα φτάσει τα 50 δισ. Αν καταλαβαίνουμε καλά από οικονομικα, πρόκειται για μια μετακύλιση του χρέους, ένα εθελοντικό roll-over στα πρότυπα του γαλλικού μοντέλου. Είναι δηλαδή μια παράταση ζωής για να φτιάξει η Ελλάδα τα δημόσια οικονομικά της, πράγμα πολύ δύσκολο σύμφωνα με τα ελλείμματα και τις μαύρες τρύπες που διαρκώς διευρύνονται. Επομένως, ποιες είναι οι εγγυήσεις που παίρνουν οι καλοί Σαμαρείτες ιδιώτες (δηλαδή τράπεζες) για να συμμετέχουν στο roll-over;
  • Ας μην ξεχνούμε επίσης ότι η συμφωνία υποκρύπτει μια επιλεκτική χρεοκοπία ή selective default όπως αρέσκεται στον κ. Βενιζέλο να λέει. Θεωρείται σίγουρο ότι οι ξένοι οίκοι θα μας υποβαθμίζουν με άγνωστα αποτελέσματα και συνέπειες. Πόσο θα κρατήσει, πόσο θα μς στηρίξουν οι ξένοι και τι κακό θα γίνει, κανείς δε μας το λέει.
  • Μας είπε ο πρωθυπουργός ότι το χρέος θα μειωθεί κατά 26 δισ ή το 12% του ΑΕΠ. Δεν μας είπε όμως σε τι ποσοστό θα φτάσει το χρέος μετά τα νέα 109 δισ. ευρώ. Γιατί αν από 170% φτάσει 250%, τότε το 12% είναι σταγόνα στον ωκεανό.
  • Κανείς δε μιλά για την εθελοντική συμμετοχή στο κούρεμα από την πλευρά των Ελλήνων. Εκτός από τις τράπεζες θα ενταχθούν και τα ασφαλιστικά ταμεία που πνέουν τα λοίσθια; Ποιος ρώτησε τους ασφαλισμένους για τα λεφτά που θα χάσουν τα ταμεία τους και ποιος διαπραγματεύεται γι’ αυτούς; Να θυμίσουμε ότι τα ελληνικά ασφαλιστικά ταμεία διαθέτουν ομόλογα 25 δισ. ευρώ κι ένα «κούρεμα» της τάξης του 20% θα οδηγούσε σε απώλειες 5 δισ. ευρώ.

Αυτές κι άλλες πολλές είναι οι κρυφές πτυχές αλλά υπάρχει κι ένα μεγάλο όνειδος: Μας έλεγε μέχρι την Τετάρτη η κυβέρνηση ότι είναι κόκκινη γραμμή της να μη δεχθεί απόφαση που δε θα λύνει συνολικά το πρόβλημα χρέους της Ευρώπης. Και ξαφνικά συμφώνησε σε μια λύση μόνο για την Ελλάδα. Έχουν άραγε να απαντήσουν κάτι επ’ αυτού;

Πηγή


Μπορεί ο Έλληνας Πρωθυπουργός, Γιώργος Παπανδρέου να απέφυγε να χρησιμοποιήσει την απαγορευμένη λέξη χρεοκοπία στη συνέντευξη Τύπου στις Βρυξέλλες, μετά την ανακοίνωση της συμφωνίας για το πλαίσιο της νέας αναχρηματοδότησης για τη βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους, ο διεθνής Τύπος, όμως, δεν έπαιξε με τις λέξεις χαρακτηρίζοντας ουσιαστικά την τελική λύση ως χρεοκοπία.

Αφού παρουσιάζει τα βασικά σημεία του νέου πακέτου της χρηματοδότησης, η Wall Street Journal, σημειώνει πως παρά τις προσπάθειες του Προέδρου της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ), Ζαν Κλοντ Τρισέ, έχασε την μάχη να αποφύγει την χρεοκοπία, υπογραμμίζοντας ταυτόχρονα ότι μια απρόθυμη Γερμανία θα κληθεί πάλι να «βάλει το χέρι στη τσέπη». Η έγκυρη οικονομική εφημερίδα συνεχίζει τονίζοντας πως οι λεπτομέρειες της «εθελοντικής» συμετοχής των ιδιωτών στο πρόγραμμα στήριξης, καθώς και ο τρόπος υπολογισμού παραμένουν θολές, ωστόσο προβλέπει πως το μεγαλύτερο τμήμα αυτής της συμμετοχής αυτής θα λάβει τη μορφή αποπληρωμής ελληνικών τίτλων με χαμηλότερα επιτόκια.

Το πρακτορείο Bloomberg, από την πλευρά του φιλοξενεί δηλώσεις παραγόντων της αγοράς που τηρούν επιφυλακτική στάση για την επιτυχή έκβαση της συμφωνίας σε διάρκεια χρόνου. «Αμφιβάλουμε αν το συγκεκριμένο πακέτο, από μόνο του, αρκεί για να θέσει ένα τέλος σε μια πιθανή εξάπλωση της κρίσης σε άλλες αδύναμες χώρες της Ευρωζώνης και θα βοηθήσει στην αποφυγή της εμβάθυνσης της κρίσης χρέους», δήλωσε ανώτατο στέλεχος της Capital Economics Ltd. “Η ΕΚΤ πίεσε όσο μπορούσε, αλλά έτσι είναι η Ευρώπη, ένας συνεχής συμβιβασμός», ανέφερε ο Λορέντ Μπιλκ, οικονομολόγος της Namura International Pl.

Οι Financial Times μιλούν για πολιτική νίκη της Άνγκελα Μέρκελ, συμπληρώνοντας πως ήρθε με το τίμημα της πρώτης χρεοκοπίας κράτους-μέλους της Ευρωζώνης. Η συμφωνία που επετεύχθη προβλέπει τη δέσμευση των κρατών μελών για μακροχρόνια οικονομική στήριξη της Αθήνας, αφού, όπως επισημαίνεται, η Ελλάδα θα είναι σε θέση να ξαναβγεί στις αγορές μετά από πάρα πολλά χρόνια.

Τέλος, το Πρακτορείο Ρόιτερς χρησιμοποιεί πολύ πιό επικριτικό ύφος, κάνοντας λόγο για το πολιτικό λόγο των Βρυξελλών το “Eurospeak”, όπως αναφέρει ο δημοσιογράφος, που χρησιμοποίησαν οι τεχνοκράτες της ΕΕ για να παρουσιάσουν μια επιλεκτική χρεοκοπία ως «κάτι σαν χρεοκοπία». Η απόφαση των πολιτικών της ΕΕ θέτει ένα προηγούμενο, δηλαδή το δικαίωμα μελών-κρατών της ζώνης να κηρύττουν πτώχευση, ενώ τα παρουσιάζεται σίγουρο το Ρόιτερς πως τα εργαλεία που χρησιμοποιήθηκαν για την εκπόνηση του δεύτερου πακέτου στήριξης της Ελλάδος σύντομα θα ξαναχρησιμοποιηθούν και πάλι για την Ελλάδα, ενώ σειρά θα πάρουν και οι Πορτογαλία και Ιρλανδία. Η Ελλάδα θα είναι η πρώτη χώρα της Ευρωζώνης που θα χρεοκοπήσει, αλλά δεν θα είναι σίγουρα η τελευταία καταλήγει.

Πηγή

  • Του Θύμιου Παπανικολάου

Η καπιταλιστική παραφροσύνη δεν έχει όρια, δεν έχει σύνορα, δεν έχει συστολές. Δεν αρκείται στο να οδηγεί σε χρεοκοπία έθνη, κοινωνίες και λαούς, δεν «χορταίνει» με το να απομυζά και τις τελευταίες σταγόνες του αίματος των λαών, αλλά ξεπερνά σε κερδοσκοπική κτηνωδία και τα πλέον σαρκοφάγα και αιμοβόρα θηρία: Γδέρνει ζωντανούς τους λαούς…

Οι δήμιοί μας (ΔΝΤ και ΕΕ) ΕΠΕΛΕΞΑΝ την «επιλεκτική χρεοκοπία» του ελληνικού λαού, προκειμένου να σώσουν τις τράπεζες από τα «τοξικά» ομόλογα του ελληνικού δημοσίου: Να σώσουν την απληστία των κερδοσκόπων…

Η παράκρουση του κυνισμού και της υποκρισίας της διεθνούς ιμπεριαλιστικής μαφίας, των εγχώριων πολιτικών τους υπαλλήλων και των προπαγανδιστικών τους ιερατείων (ΜΜΕ) έχει διπλό χαρακτήρα:

Από τη μια εμφανίζουν το διαρκές έγκλημα, σαν στιγμιαίο, τον βασανιστικό θάνατο του ελληνικού (διαρκής χρεοκοπία του) σαν «επιλεκτική χρεοκοπία». Πράγματι είναι «επιλεκτική»: Επιλέγεται το διαρκές γδάρσιμο του ελληνικού λαού και το ξεπούλημα της ελληνικής κοινωνίας για να σωθούν τα παράσιτα της κερδοσκοπικής ασυδοσίας…

Από την άλλη θριαμβολογούν για την τερατώδη και φρενοβλαβή κακουργία τους, εμφανίζοντάς την σαν «διάσωση» του ελληνικού λαού!!!

Μας δουλεύουν, δηλαδή και από πάνω: Μας δολοφονούν με την πώρωση του εγκληματία που υποβάλλει τα θύματά του σε αργό, βασανιστικό θάνατο και αυτήν την κτηνωδία την παρουσιάζουν σαν «ανάσα» για τον ελληνικό λαό!!!

Η κυβέρνηση των ανδρεικέλων, μέσω των αξιοθρήνητων αχυρανθρώπων τους (ΓΑΠ-Βενιζέλος) εμφάνισε το διαρκές και ειδεχθές έγκλημα εναντίον του ελληνικού λαού, καθώς και το μόνιμο ξεζούμισμα και ξεπούλημα της ελληνικής κοινωνίας ως «διασφάλιση για μια νέα αναπτυξιακή πορεία», που υποτίθεται θα φέρει νέες επενδύσεις και θέσεις εργασίας και «σιγουριά για τον ελληνικό λαό»!!!

Καμία έκπληξη: Τα ανδρείκελα, όπως έχουμε γράψει πολλές φορές, ΔΟΛΟΦΟΝΟΥΝ και τις «ψυχές» των λέξεων και εννοιών…

Το να καυχιέσαι για το έγκλημά σου και να λες ανερυθρίαστα ότι «προστατεύσαμε το ελληνικό τραπεζικό σύστημα», αυτό είναι η παράκρουση του πωρωμένου «εκτελεστή» συμβολαίων θανάτου…

Τι προβλέπει η απόφαση των ηγετών της Ευρωζώνης

Στο κείμενο της απόφασης της Συνόδου της Ευρωζώνης χαιρετίζονται τα βάρβαρα μέτρα που περιλαμβάνονται στο μεσοπρόθεσμο και τον εφαρμοστικό νόμο, επισημαίνοντας μάλιστα ότι «δεν έχουν προηγούμενο»(!), αλλά χαρακτηρίζονται βέβαια ως «απαραίτητα για να επιστρέψει και πάλι η Ελλάδα σε μια βιώσιμη ανάπτυξη».

Διαβάζουμε από το σημερινό «Ρ»:

«Συγκεκριμένα, το νέο «πακέτο στήριξης», δηλαδή το νέο δάνειο που αποφάσισαν οι ηγέτες της ευρωζώνης για την Ελλάδα ανέρχεται στα 109 δισ. ευρώ. Το συνολικό ύψος της συμμετοχής του ιδιωτικού τομέα θα ανέλθει στα 50 δισ. ευρώ, εκ των οποίων ποσό 37 δισ. ευρώ θα διοχετευτεί στο νέο πακέτο στήριξης, ενώ ποσό 12,6 δισ. ευρώ αφορά την επαναγορά χρέους. Τα νέα δάνεια που θα παρασχεθούν στην Ελλάδα από το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (EFSF) θα έχουν διάρκεια 15 ετών έως και 30 ετών, με περίοδο χάριτος δέκα ετών, ενώ το επιτόκιο θα διαμορφωθεί περίπου στο 3,5%.

Ταυτόχρονα, όμως, αναφέρεται ρητά ότι τα δάνεια αυτά θα χορηγηθούν με υποθήκη περιουσιακών στοιχείων του Δημοσίου. Σε περίπτωση, δηλαδή, που το ελληνικό δημόσιο δηλώσει αδυναμία εξυπηρέτησης των δανείων, ο πιστωτής (το EFSF) θα προβεί σε κατάσχεση περιουσιακών στοιχείων του Δημοσίου.

Δημιουργείται επίσης μια ευρωομάδα δράσης που μαζί με την κυβέρνηση θα δουλέψει για την προώθηση των διαρθρωτικών αλλαγών. Ταυτόχρονα υπόσχονται ένα «ευρωπαϊκό σχέδιο Μάρσαλ», που θα στηρίζεται στους πόρους των διαρθρωτικών ταμείων και μοναδικό στόχο θα έχει την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας των μονοπωλίων».

Αναλυτική περιγραφή της «απόφασης» των διεθνών μηχανισμών του χρήματος γίνεται και από το «Κλασσικοπερίπτωση».

Μπαίνουμε, λοιπόν, σε μια νέα, ακόμα πιο εφιαλτική φάση, της καπιταλιστικής κρίσης. Αφού απέτυχαν όλα τα μέτρα υπέρ των τραπεζών και του κεφαλαίου φτάνουμε στην τελική ευθεία της εξαθλίωσής μας και της ολοκληρωτικής βαρβαρότητας κατά της ελληνικής κοινωνίας και του λαού της.

Σήμερα, γίνεται περισσότερο, όσο ΠΟΤΕ, αναγκαία η οργανωμένη αγωνιστική κινητοποίηση του ελληνικού λαού για ΕΞΟΔΟ από τις δαγκάνες της βαρβαρότητας: Την ΕΕ και το ευρώ…

ΚΑΙ για την ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΠΤΩΣΗ της κυβέρνησης των δωσίλογων…

Πηγή



Τριάντα χρόνια στον ζυγό και οι «αγορές» δεν μίλησαν ακόμη
Το πείραμα ξεκίνησε το βράδυ της Πέμπτης, 21 Ιουλίου του σωτηρίου έτους 2011, με πειραματόζωο, όπως είχε προβλεφθεί, την Ελλάδα και τον επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας να επαναλαμβάνει την φράση – που κάθε άλλο παρά εμπνέει σιγουριά – κάθε φορά που ερωτάτο αν πρόκειται για επιλεκτική χρεοκοπία: «Θα δούμε».

Η ολική αναδιάρθρωση του χρέους – καθώς δεν μιλάμε πλέον για επιλεκτική χρεοκοπία, δηλαδή για μερική αναδιάρθρωση – είναι γεγονός, αλλά βαφτίστηκε «βιωσιμότητα του χρέους».

Οι «αγορές» δεν είχαν μιλήσει ακόμη, οι διεθνείς οίκοι παρακολουθούσαν και ετοίμαζαν το επόμενο χτύπημα, αλλά η Αθήνα εμφανιζόταν ευχαριστημένη, αν και οι αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου ουσιαστικά θέτουν την χώρα υπό μακρόχρονο ξενοκρατικό ζυγό.

Ο ελληνικός λαός μπαίνει σε ένα τούνελ τουλάχιστον εικοσαετίας, που αποτελεί σημαντικό πολιτικό χρόνο για τη διάσωση του πολιτικού συστήματος και στη διάρκεια της οποίας η χώρα θα βρίσκεται εκτός αγορών και οι πλουτοπαραγωγικές της πηγές θα τελούν υπό διεθνή έλεγχο και εκμετάλλευση.

Πρόκειται περί μιας ιδιότυπης χρεοκοπίας, στην οποία μας οδήγησε ένα χρεοκοπημένο πολιτικό σύστημα, που ακριβώς χθες αποφάσισε τα της χρηματοδότησής του, της χρηματοδότησης δηλαδή των κομμάτων από τον κρατικό κορβανά.

Η Γερμανίδα καγκελάριος Άνγκελα Μέρκελ πήρε αυτό που από την αρχή ήθελε, εισάγοντας τους ιδιώτες πιστωτές στην ανάληψη του ελληνικού χρέους και θέτοντας την Ελλάδα υπό τον ευρωπαϊκό – κυρίως γερμανικό – έλεγχο.

Κάθε άλλο παρά τυχαία, ο κ. Τρισέ αναφέρθηκε ειδικώς στο σημαντικό χαρτοφυλάκιο κρατικής περιουσίας που διαθέτει η Ελλάδα, υπογραμμίζοντας πως ελάχιστες χώρες έχουν τόσα πολλά στη διάθεσή τους για να ιδιωτικοποιήσουν – δηλαδή να ξεπουλήσουν.

Με το βλέμμα στραμμένο ακριβώς σ’ αυτό το χαρτοφυλάκιο, αλλά και στους υδρογονάνθρακες, οι Ευρωπαίοι δεν δυσκολεύτηκαν να λάβουν τις (ήδη ειλημμένες) αποφάσεις τους.

Ο πρωθυπουργός, βέβαια, κατά την συνέντευξη Τύπου, μίλησε και πάλι για «σημαντικές αποφάσεις», για «σκληρές διαπραγματεύσεις» προκειμένου να μην… χρεοκοπήσει η χώρα και «να μην ζήσει η ελληνική οικογένεια τις συνέπειες μιας χρεοκοπίας» και για μια «σημαντική ανάσα» - όπως ήταν και η προσφυγή στο ΔΝΤ – ενώ αποκάλεσε την επερχόμενη αξιολόγηση από τους διεθνείς οίκους «δευτερεύον ζήτημα», αφού έχουν ληφθεί τα αναγκαία μέτρα για εξασφάλιση ρευστότητας του ελληνικού τραπεζικού συστήματος. Παράλληλα, απέκλεισε την λήψη νέων μέτρων εφόσον, βέβαια, εμμείνουμε στο πρόγραμμα.

Επέμειναν όλοι πως η συμμετοχή των ιδιωτών είναι εθελοντική – αλλά αυτό, όπως πολλές φορές επανέλαβε ο Τρισέ, μένει να το δούμε.

Οι λέξεις χρεοκοπία, αναδιάρθρωση, επιλεκτική χρεοκοπία ούτε καν αναφέρθηκαν – δίκην… εξορκισμού – αλλά ουσιαστικά πρόκειται για αναδιάρθρωση του χρέους, καθώς έγινε συνολική ρύθμιση, τουλάχιστον ως το 2020.

Το ύψος του νέου δανείου θα είναι 109 δις ευρώ, η συμμετοχή του ιδιωτικού τομέα ορίστηκε στα 37 δις ευρώ και 12 δις ευρώ θα εξευρεθούν μέσω επαναγοράς ομολόγων.

Παράλληλα, τα επιτόκια μειώθηκαν στο 3,5%, αλλά η επιμήκυνση του χρέους θα αυξήσει το ποσό των χρημάτων που τελικά θα έχουμε καταβάλει στο τέλος του Γολγοθά – αν τελειώσει ποτέ, αφού το νέο πρόγραμμα θα διαρκέσει μεταξύ 15 και 30 χρόνων, με δεκαετή περίοδο χάριτος.

Ο Γάλλος Πρόεδρος Σαρκοζί ξεκαθάρισε πως η Ελλάδα θα βρίσκεται υπό στενή παρακολούθηση και θα αξιολογείται συνεχώς από την Κομισιόν, το ΔΝΤ και την ΕΚΤ.

Στο πλαίσιο της νέας προπαγανδιστικής εκστρατείας έγινε λόγος και για ένα νέο Σχέδιο Μάρσαλ, το «ευρωπαϊκό σχέδιο Μάρσαλ», όπως το ονόμασε ο Πρόεδρος της Κομισιόν Μπαρόζο.

Υπάρχει και εδώ μια παγκόσμια πρωτοτυπία: Πρόκειται για ένα Σχέδιο Μάρσαλ χωρίς… λεφτά, που θα στηρίζεται στη λεγόμενη «τεχνική βοήθεια», προκειμένου η Ελλάδα θα μπορέσει να απορροφήσει κοινοτικούς πόρους, να πατάξει την φοροδιαφυγή και να προχωρήσει στις αποκρατικοποιήσεις.

Επομένως, σωστά η κυβέρνηση αισθάνεται ανακουφισμένη. Θα κυβερνά μια κατ’ ουσίαν χρεοκοπημένη χώρα και την ίδια ώρα όλες τις δουλειές θα τις κάνει η task force, όπως την ονόμασε, του Μπαρόζο.

Συμπέρασμα πρώτο: Αυτό που αποφασίστηκε στις Βρυξέλλες είναι ελεγχόμενη χρεοκοπία, αλλά εφόσον δεν το είπαν, είναι σα να μην υπάρχει. Οπότε, επέστρεψαν θριαμβευτές…

Συμπέρασμα δεύτερο: Και αυτή η δέσμευση της χώρας και των πλουτοπαραγωγικών της πηγών αποφασίστηκε χωρίς εκλογές…
  • Του Καθηγητή Γιώργου Πιπερόπουλου
Ώστε εξασφαλίσαμε στη χτεσινή, σχεδόν θρυλική, σύνοδο των Βρυξελλών το νέο, δεύτερο πακέτο «διάσωσης» της Ελληνικής οικονομίας και μπορούμε από σήμερα να… κοιμόμαστε ήσυχοι έστω και εάν χρειαστούν 30 χρόνια «δεσμεύσεων;

Δεν ξέρω για εσάς αλλά εγώ χτες βράδυ Πέμπτη 21η Ιουλίου 2011 στριφογύριζα στο κρεβάτι μου και στο νου μου στριφογύριζε ο αριθμός του 30 και αναστατώθηκα κάνοντας συνειρμούς από το γνωστό «τι 30, τι 40, τι 50…» σε διάφορες παραλλαγές που θα ήθελα σήμερα μαζί με την ευχή για καλό Σαββατοκύριακο να μοιραστώ μαζί σας…

Εκάμθη λένε και η τελική αντίσταση της Καγκελαρίου κ Μέρκελ και είπε και αυτή το ΝΑΙ για την «σωτηρία» της Ελλάδας μας και θυμήθηκα, με βάση τον αριθμό 40, εκείνο το ΕΠΟΣ ενός άλλου…’40 όταν σε αντίθεση με τους γονείς του Γάλλου Προέδρου κ Σαρκοζύ που ρωτούσαν «πουρκουά» οι δικοί μας έλεγαν ΟΧΙ στην Πίνδο και το ’41 στο Ρούπελ…

Μη βιαστεί να μου πει κάποιος ότι πάλι καλά γιατί έτσι που το πήγαιναν οι Εταίροι μας θύμιζαν το γνωστό λαϊκό μας απόφθεγμα του «όποιος δεν θέλει να ζυμώσει 40 μέρες κοσκινίζει...»

Θα του αντιτάξω, πρόκειται για «εταίρους» ή για τον «τον Αλί Μπαμπά και τους 40 κλέφτες» καθότι να παίρναμε Ευρωπαϊκά πακέτα και στη συνέχεια ξοδεύαμε δισεκατομμύρια για να ενισχύσουμε την άμυνά μας απέναντι στην Τουρκία (σύμμαχό μας στο ΝΑΤΟ που εμείς πασχίζουμε ποικιλότροπα να την κάνουμε και συνεταίρο μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση) ΑΓΟΡΑΖΟΝΤΑΣ φρεγάτες και αεροπλάνα από τη Γαλλία, υποβρύχια από την Γερμανία, όπλα από το Βέλγιο και F-16/ F-18 από την Αμερική…

Τελικά ανέβηκαν χτες στις Βρυξέλλες ο κ Πρωθυπουργός και ο κ Αντιπρόεδρος και Υπουργός Οικονομικών και στην συνέχεια εσπευσμένα ο Διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος και ο Διοικητής της Εθνικής και γίνανε 4 οι εκπρόσωποί μας και μου ήρθε στο νου το γνωστό εκείνο…
ΣΑΡΑΝΤΑ παλικάρια από τη Λεβαδιά πάνε για να πάρουν την Τριπολιτσά…

Έλεγε ο λαός μας «σαράντα χρόνια φούρναρης» εννοώντας συγκεκριμένα πράγματα ώσπου ήρθε ο κωμικός μας ηθοποιός κ Τσάκωνας και είπε εκείνο το φοβερό «σαράντα χρόνια βαρελάς, τέτοιον πάτο δεν…ξανάδα!»

Βρε πώς καταντήσαμε που 40ρήσαμε θα λένε στην επόμενη γενιά τα εγγόνια μας χαϊδεύοντας στο μπαλκόνι τους τη γλάστρα με τον βασιλικό πλατύφυλλο με τα…40 φύλλα!

Αφήνω στην άκρη τα επικοινωνιακά παιχνίδια ΑΝΤΕΓΚΛΗΣΕΩΝ μεταξύ Κυβέρνησης και Αξιωματικής Αντιπολίτευσης περί «επιλεκτικής χρεοκοπίας» και οτιδήποτε αυτό σημαίνει και αρχίζω να αναρωτιέμαι αρχίσαμε τη Μεγάλη Τεσσαρακοστή (ή λαϊκά τη…Σαρακοστή) καλοκαίρι και μήνα Ιούλιο του 2011;

Είπαμε τι 30 τι 40 χρόνια «δεσμεύσεων» με το ΜΝΗΜΟΣΥΝΟ (αντί για ΜΝΗΜΟΝΙΟ) της πάλαι ποτέ όπως έλεγαν πράσινοι και μπλε Πολιτικοί ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗΣ, θωρακισμένης, γοργά αναπτυσσόμενης, ακμάζουσας ελληνικής οικονομίας από πότε να το υπολογίσουμε;

Από τον Μάϊο του 2010 όταν ο κ Παπακωνσταντίνου υπέγραψε το ιστορικό πλέον ΠΡΩΤΟ μνημόνιο δηλώνοντας «βγαίνουμε στις αγορές Χριστούγεννα του 2010, άντε βαριά-βαριά αρχές του 2011»…

Από τον Ιούλιο του 2011 που οι Ευρωπαίοι μας πήγαν σε «επιλεκτική χρεοκοπία» προσφέροντάς μας ταυτόχρονα το ΔΕΥΤΕΡΟ πακέτο στήριξης με ΑΠΟΛΥΤΗ δέσμευση και παραχώρηση στους δανειστές μας ΟΛΩΝ των πλουτοπαραγωγικών μας πηγών…

Ή από τον Ιούλιο του 1974 όταν ο Αττίλας «πάτησε» την Κύπρο ενώ επέστρεφαν στην Ελλάδα η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ και μαζί της οι…Πολιτικοί;

Κοιμήθηκα με τη θύμηση του Ρήγα Φεραίου:

«Καλύτερα μιας ώρας ελεύθερη ζωή παρά 40 χρόνια σκλαβιά και φυλακή…»
Η Ελλάδα τράβηξε το δικό της δρόμο χρεοκοπίας, όπως με ακρίβεια είχαμε προβλέψει. Την οδό και τη διαδικασία της επιλεκτικής χρεοκοπίας, όπως ταιριάζει σε μια ευρωπαϊκή μπανανία, η οποία έζησε για μια δεκαετία και κάτι τον μύθο της ισχυρής χώρας. Τώρα γίνεται προσπάθεια από αυτούς που συνέθεσαν αυτόν τον μύθο να ζήσει τον μύθο της μόνης χρεοκοπημένης χώρας που καμώνεται ότι δεν πτώχευσε.

Μην ταλαιπωρήστε με τις έννοιες, τα κράτη χρεοκοπούν όταν αθετούν τους όρους της δανειακής σύμβασης που υπογράφουν με τους ομολογιούχους τους. Από εκεί και πέρα η στάση πληρωμών είναι μια άλλη υπόθεση, όπως έχουμε επανειλημμένα εξηγήσει, Στη δική μας περίπτωση έχουμε αλλοίωση των όρων πληρωμής υπό την αιγίδα της ΕΕ (!!) και όπως χαρακτηριστικά σημειώνεται στο κείμενο συμπερασμάτων της Συνόδου «όλες οι άλλες χώρες της ευρωζώνης επαναλαμβάνουν επισήμως την ακράδαντη αποφασιστικότητά τους να τιμήσουν πλήρως την οικεία κρατική υπογραφή τους, καθώς και όλες τις δεσμεύσεις τους για βιώσιμες δημοσιονομικές συνθήκες και διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις». Εμείς δεν θα τιμήσουμε την υπογραφή μας ως κράτος, κατ΄ εξαίρεση και με «άδεια» της ΕΕ και τούτο οδηγεί σε «χρεοκοπία κατ’ εξαίρεση» με δέσμευση προς το ελληνικό τραπεζικό σύστημα ότι θα στηριχθεί και δεν θα εγκαταλειφθεί στην τύχη του. Τέτοια παράγραφος δεν θα υπήρχε στο «κείμενο συμπερασμάτων» αν η «εθελοντική συμμετοχή των ιδιωτών», δεν αποτιμάτο ως «roll-over program», όπως ανακοίνωσε άλλωστε και το αρμόδιο Institute of International Finance. Και η απόφαση αυτή των ηγετών της ΕΕ αντιμετωπίζεται από την χρηματαγορά ως «ανταλλαγή και μετακύλιση» δημόσιου χρέους που δεν θα μπορούσε ασφαλώς να κριθεί διαφορετικά παρά μόνον ως «επιλεκτική χρεοκοπία». Αν οι οίκοι αξιολόγησης λάβουν διαφορετική απόφαση τότε θα μιλάμε για είδηση που θα προκαλέσει νέα ήθη στην χρηματαγορά!

Όλα τα άλλα εντάσσονται στο φάσμα της κυβερνητικής μέχρι χθες κινδυνολογίας και από σήμερα ωραιοποίησης της ίδιας κατάστασης: της ελεγχόμενης αναδιάρθρωσης του δημόσιου χρέους, που από μόνη της δεν είναι καθόλου κακό εδώ που φτάσαμε. Κακό είναι να βαπτίζουμε το κρέας, ψάρι και να «αγοράζουμε» με ικανοποίηση ότι μας σερβίρουν ως «λύση» κάθε φορά με τα έξοδα να τα πληρώνει ο λαός φυσικά, δίχως ποτέ να τον ρωτήσει κανείς. Είτε άμεσα, είτε έμμεσα. Όταν εμείς μιλούσαμε για την ανάγκη αναδιάρθρωσης με διαγραφή μέρους του χρέους, οι προπαγανδιστές του καθεστώτος διέστρεφαν την πραγματικότητα και τρόμαζαν τον κόσμο, μιλώντας για συσσίτια και νεκρούς από λιμό. Ε, λοιπόν η αναδιάρθρωση του δημόσιου χρέους ξεκίνησε επίσημα και κατά την γνώμη μου «χύμα», δειλά, με πολλές ασάφειες και νομικά κενά που θα ταλαιπωρήσουν την χώρα τουλάχιστον μέχρι τον Οκτώβριο. Η κυβέρνηση παγιδευμένη στην υποκρισία της και στην άρνηση της να εξετάσει, επανελέγξει και να αναδιαπραγματευτεί η ίδια το δημόσιο χρέος της κατέληξε να λάβει ως «λύση» ότι της δώσανε, όπως ακριβώς έκανε και με τον αρχικό «μηχανισμό». Έτσι η χώρα μπαίνει στο γύψο για πολλά χρόνια και μεταβάλλεται σε κράτος του οποίου η πολιτική θα καθορίζεται απολύτως από τους δανειστές του. Αν όλα πάνε καλά η Ελλάδα τα επόμενα δέκα χρόνια θα μετατραπεί στο πιο νεοφιλελεύθερο κρατίδιο της ΕΕ με την πλέον υποβαθμισμένη αξία του παράγοντα εργασία. Είναι η πρώτη χώρα στην ΕΕ που υιοθετεί ένα τέτοιο εξευτελιστικό και απολύτως αντιδημοκρατικό status, το οποίο αλλοιώνει εκτός από την συνταγματική τάξη στην Ελλάδα και τον πολιτικό χαρακτήρα της ΕΕ.

Το σημερινό βήμα τυπικής έκφρασης της χρεοκοπίας υποδηλώνει ότι ο δικομματισμός πρόδωσε τους Έλληνες, ενώ ο κ. Παπανδρέου με το κυβερνόν κόμμα του επέλεξαν να δώσουν την χαριστική βολή στα συμφέροντα της χώρας και του λαού. Η ήπια αναδιάρθρωση του δημόσιου χρέους της Ελλάδας, με τη μορφή που συμφωνήθηκε στη Σύνοδο των Βρυξέλλες ήταν το αποτέλεσμα του συγκερασμού συμφερόντων μεταξύ του χρηματοπιστωτικού λόμπι, υπό την αιγίδα των ΗΠΑ και της ελίτ του λεγόμενου παραγωγικού καπιταλισμού, όπως ηγετικά εκφράζεται από την κυβέρνηση της Γερμανίας. Το μήνυμα είναι ότι η ΕΕ έθεσε υπό αυστηρή κηδεμονία την Ελλάδα, δίνοντας της θεωρητικά χρόνο να βελτιώσει τα δημοσιονομικά της, περιορίζοντας παράλληλα στο ελάχιστο της ζημίες στον τραπεζικό τομέα από το δυνητικό σκάσιμο της ελληνικής «φούσκας», που προκάλεσε το χρηματοπιστωτικό λόμπι. Το άλλο μήνυμα είναι ότι θα συνεχιστεί η εσωτερική υποτίμηση με καταστροφή της κοινωνίας, θα εκποιηθεί η εναπομείνασα δημόσια περιουσία αντί πινακίου φακής υπέρ ιδιωτικών συμφερόντων, που λειτουργούν στο πλαίσιο κυριαρχίας των δανειστών μας, ενώ ορίζονται εμπράγματες εγγυήσεις δανεισμού με παραβίαση κάθε έννοιας κρατικής κυριαρχίας. Με την αόριστη μάλιστα υπόσχεση για ένα «σχέδιο Μάρσαλ», επιχειρείται να διασκεδαστεί η αντιαναπτυξιακή φύση των μνημονίων και η υποθήκευση του πλούτου της χώρας μας. Χάνεται για πολλά χρόνια η αυτοκυβέρνηση μας και η σχετική αυτονομία στις αποφάσεις και τέλος προνοείται οι τράπεζες με πολύ μικρό κόστος να «καθαρίσουν» από το ελληνικό χρέος που κατέχουν εξυγιαίνοντας τα χαρτοφυλάκια τους με έξοδα των φορολογουμένων της ΕΕ, ασφαλώς. Να, τι σημαίνει σκληρή δεξιά πολιτική (νεοφιλελεύθερη προσέγγιση), την οποία χειροκροτούν και για την οποία δηλώνουν υπερήφανοι και μετασοσιαλιστές σαν το Γιώργο Παπανδρέου και μέρος του ΠΑΣΟΚ, δίχως να ντρέπονται.

Στο πλαίσιο διαμόρφωσης αυτής της συμφωνίας η Ελλάδα ήταν πολιτικά απούσα. Η κυβέρνηση της χώρας είχε «πειστεί» εδώ και καιρό ότι η Ελλάδα έχει χάσει την κυριαρχία της, έτσι συμπεριφέρθηκε δουλικά, υποκριτικά και αμφίσημα σε αυτή την κρίσιμη καμπή της ιστορίας μας. Λειτούργησε σαν να πίστευε ότι κάποιοι άλλοι στην ΕΕ και στις ΗΠΑ κατέχουν το μυστικό (τεχνογνωσία) ώστε να ορίσουν αυθεντικά και να διαπραγματευτούν το ελληνικό εθνικό και κοινωνικό συμφέρον. Μπέρδεψε συνειδητά το τεχνικό μέρος της διοίκησης με το πολιτικό, για να διασκεδάσει την νεοφιλελεύθερη ιδεολογική μεταστροφή της και τα έκανε σαλάτα. Η Ελληνική κυβέρνηση, από τη στιγμή που απαίτησε και έλαβε τον ατομικό μηχανισμό «σωτηρίας», όπως τον αποκάλεσε, τοποθέτησε μόνη της τον εαυτό της στο περιθώριο, εκλιπαρώντας στο εξωτερικό για συμπάθεια και βοήθεια και απειλώντας στο εσωτερικό διαρκώς με στάση πληρωμών για να περάσει άκριτα και αλλοπρόσαλλα, καιροσκοπικά μέτρα, που κατέτειναν σχεδόν αποκλειστικά στην εσωτερική υποτίμηση, στην μεγέθυνση της κοινωνικής ανισότητας, στην ασφυξία της αγοράς και στο ξεπούλημα δημόσιας περιουσίας.

Με δύο λόγια, σε όλη αυτή τη διαδρομή φτωχοποίησης της κοινωνίας και αποδυνάμωσης της χώρας, η κυβερνητική στάση έδειξε να δίνει έμφαση στην επικοινωνία – με φαιδρές διαστάσεις πολλές φορές – και όχι στην στρατηγική και την δομημένη πολιτική: ότι αποφασισθεί στην ΕΕ καλό είναι, αρκεί να παρουσιαστεί θετικά από την διαπλοκή, έμοιαζε να πιστεύει η κυβέρνηση και το ίδιο ακολουθεί και σήμερα. Αυτή ήταν και είναι η πολιτική κουλτούρα του δικομματισμού. Όλα τα πολιτικά κουστούμια μας ταιριάζουν, αρκεί να τα φοράμε όντες στα πράγματα, αρκεί να μην χάσουμε το γκουβέρνο. Δεν μπορεί, κάτι θα κερδίσουν και οι πελάτες μας, υπονοούν οι «δικομματικοί», κλείνοντας πονηρά το μάτι ο καθένας στα «δικά του παιδιά»: τα χαμένα παιδιά, τα ζαλισμένα παιδιά! Αυτά που οι ίδιοι δεν διστάζουν να αποκαλούν κοπρίτες! Όλα για την διαπλοκή είναι θετικά αρκεί να μην κλονισθεί το καθεστώς. Αυτός, άλλωστε, δεν ήταν ο αρχικός στόχος; Πτώχευση με φτωχοποίηση της κοινωνίας και δραστική εσωτερική υποτίμηση, δίχως να χρειασθεί να πει ο πρωθυπουργός το «δυστυχώς επτωχεύσαμε». Αλήθεια υπήρχε ποτέ τέτοια περίπτωση εντός της ευρωζώνης; Μπορούσε ποτέ να γίνει ανεξέλεγκτη πτώχευση δίχως πολιτικό ναυάγιο ολόκληρης της ευρωζώνης και καταστροφή του τραπεζικού τομέα της Ένωσης; Ασφαλώς όχι. Η Ελλάδα ακολούθησε την οδό της ελεγχόμενης χρεοκοπίας από την αρχή, δίχως κανείς σοβαρός άνθρωπος, γνώστης της οικονομικής επιστήμης και των ευρωπαϊκών θεσμών να μπορεί να εκτιμήσει κάτι διαφορετικό. Όσοι ειδικοί και πολιτικοί θεώρησαν ότι το μνημόνιο θα απέτρεπε την πτώχευση, απλώς γελοιοποιήθηκαν. Οι υπόλοιποι δεν ήμασταν «κασσάνδρες», όπως συνήθιζε να μας αποκαλεί το καθεστώς, αλλά λογικά όντα, τα οποία δεν θέλανε να εξαπατήσουν κανέναν.

Έτσι καταλήξαμε στην επιλεκτική πτώχευση. Αλήθεια υπήρχε άλλη σοβαρή δυνατότητα εντός της ευρωζώνης υπό της παρούσες συνθήκες, επαναλαμβάνω! Υπήρχε άλλη πιθανή εκδοχή χρεοκοπίας – υπό τις σημερινές συνθήκες στην ΕΕ - πέραν της επιλεκτικής πτώχευσης, ασχέτως των επιμέρους διευθετήσεων που θα την χαρακτήριζαν; Αν δεν ήθελε η κυβέρνηση αυτή τη λύση, τότε γιατί εκβίαζε μια λύση εδώ και τώρα; Το θέμα ήταν πώς θα ορίσουμε στα ελληνικά το selective default, ή πώς θα πετυχαίναμε μια καλύτερη συμφωνία με την ΕΕ; Αν δηλαδή ακολουθούσαμε την λογική της δραστικής αναδιάρθρωσης, πριν αναζητήσουμε τον προσωρινό μηχανισμό, όπως προτείναμε κάποιοι, πάλι σε selective default δεν θα καταλήγαμε αν είχαμε την κάλυψη της ΕΕ, με απείρως ευνοϊκότερους όρους για την ελληνική κοινωνία και δίχως να δημιουργηθεί τέτοια κακή παράδοση με την μορφή του χρεοστασίου που αποδεχθήκαμε με το μνημόνιο, το μεσοπρόθεσμο και την δανειακή σύμβαση; Που προφανώς την είχαμε, διότι καμία οικονομία της ευρωζώνης δεν θα ήθελε να αυτοκτονήσει, όπως αποδείχθηκε.

Υπήρχε περίπτωση να μην είχαμε την κάλυψη της ΕΕ – τουλάχιστον στον βαθμό που αυτή εμφανίζεται να υπάρχει σήμερα - από τη στιγμή που τότε οι κίνδυνοι από μια ανεξέλεγκτη ελληνική χρεοκοπία για τις ευρωπαϊκές οικονομίες και όχι μόνον, θα ήταν πολύ μεγαλύτεροι; Ποιοι λοιπόν θυσίασαν το συμφέρον της κοινωνίας (μέσω μιας σκληρής και σοβαρής διαπραγμάτευσης με την ΕΕ, πριν πάρουν τους δρόμους για το ΔΝΤ και αναζητήσουν σωτηρία μέσω του μηχανισμού που δήθεν τον ήθελαν για πολιτική υποστήριξη) στο βωμό της πολιτικής τους επιβίωσης και των συμφερόντων των πατρώνων τους εντός και εκτός της Ελλάδας; Μήπως αυτοί που δήλωναν «την αναδιάρθρωση ή την κάνεις στην αρχή ή καθόλου», αλλά παρόλα αυτά την άφησαν για…αργότερα; Θα μπορούσαν ποτέ μετά από μια επωφελή για την κοινωνία διαπραγμάτευση, με το που κέρδισαν τις εκλογές, να παραμείνουν στην εξουσία, από τη στιγμή που τότε θα ξεγυμνώνονταν, καθώς θα αποδεικνυόταν ότι περιέπαιζαν το λαό προεκλογικά, ιδιαίτερα ο κ. Παπανδρέου; Δεν μπορούσε το καθεστώς να αγωνιστεί για τα συμφέροντα της κοινωνίας ακόμη και να μεταμορφωνόταν πολιτικά, καθώς ήταν πολλαπλά εκτεθειμένο, καθώς θα έπρεπε να πληρώσουν ποικιλοτρόπως όσοι τα «έτρωγαν μαζί» τόσα χρόνια και όσοι κερδοσκόπησαν με την καλλιέργεια του μύθου της ισχυρής Ελλάδας. Και αυτοί είναι πολλοί. Είναι το δικομματικό σύστημα και η διαπλοκή που το συνδέει και το προστατεύει οργανωμένα και κυριαρχικά μετά το 1990. Ακολούθησαν λοιπόν την γνωστή συνταγή «σωτηρίας» των αντιδημοκρατικών καθεστώτων: να πληρώσουν οι μη-έχοντες τους άπληστους, δολίως κατέχοντες. Μόνο που αυτό αποτελεί αντιοικονομική, πέραν όλων των άλλων, συμπεριφορά και οδηγεί σε νέα πολιτικά αδιέξοδα, στα οποία θα γίνουμε μάρτυρες τα αμέσως επόμενα χρόνια.

Ποιοι λοιπόν εξαπάτησαν για άλλη μια φορά θεσμούς και εκλογικό σώμα, επιμηκύνοντας το αδιέξοδο, όσο μπορούν κάθε φορά με έξοδα της κοινωνίας φυσικά; Με οικονομική και κοινωνική απορρύθμιση και εκτίναξη του δανεισμού, ο οποίος απέκτησε επιπλέον και επαχθή χαρακτηριστικά., μέσω του ελεεινότερου χρεοστασίου που έχει ποτέ επιβληθεί στη χώρα μας ή στις χώρες της ΕΕ. Μα, όλοι αυτοί οι «υπεύθυνοι», που, ενώ οδήγησαν την χώρα στην χρεοκοπία, δεν διέθεταν «ισχυρούς αδένες» και στοιχειώδη αξιοπρέπεια, ώστε να επωμισθούν τις ευθύνες της πολιτείας τους. Η σημερινή χρεοκοπημένη ελληνική πολιτεία είναι το αποτέλεσμα ενός χρεοκοπημένου πολιτικού συστήματος, το οποίο τους τελευταίους 25 μήνες επέλεξε τις χειρότερες για την κοινωνία στρατηγικές που του προσφέρθηκαν από το εξωτερικό, με αποκλειστικό κίνητρο να μην κλονισθεί το ίδιο και το βαθύ κράτος της διαπλοκής που το στηρίζει. Για την δική τους πρόσκαιρη σωτηρία θυσίασαν το μέλλον της ελληνικής κοινωνίας και κυρίως το μέλλον μιας γενιάς νέων Ελλήνων. Αυτό αποτελεί έγκλημα με ιστορικούς όρους, το οποίο δεν θα βρεθεί ποτέ κανείς δικαστής να το δικάσει.

Γιατί αγνοήθηκε η μεθοδολογία που υπερασπίστηκε ο συντάκτης αυτών των γραμμών περί διαγραφής ενός μεγάλου μέρους του χρέους, με βελτίωση του χρόνου αποπληρωμής και των επιτοκίων για το υπόλοιπο; Πράγμα που θα μπορούσε να συνοδευτεί με ένα νέο αναπτυξιακό ευρωπαϊκό σχέδιο και με ένα νέο μακροχρόνιο και ασφαλώς δεσμευτικό συμβόλαιο του ελληνικού λαού με την ΕΕ, που θα προνοούσε για ορθολογισμό των δημοσιονομικών με παράλληλες όμως δημόσιες επενδύσεις σε ανταγωνιστικούς τομείς. Γιατί το καθεστώς επέμεινε στο μονόδρομο της φτωχοποίησης και της συρρίκνωσης της οικονομίας; Ποιόν συνέφερε αυτό; Πού ακριβώς ήταν το ανεφάρμοστο της μεθοδολογίας που υποστήριξα μαζί με ένα μέρος της Αριστεράς και της κοινωνίας των πολιτών; Σίγουρα θα οδηγούσε και αυτή η στρατηγική σε επιλεκτική χρεοκοπία. Μόνον που θα είχαμε να κάνουμε με άλλη μορφή διαχείρισης της πτώχευσης από αυτή που προδιαγράφεται σήμερα. Πολύ πιο θετική για την κοινωνία και τις παραγωγικές δυνάμεις από αυτήν που επέφερε το καθεστώς. Βέβαια μια τέτοια θετική προοπτική θα έθιγε τον παρασιτικό καπιταλισμό και τους ντόπιους νταβάδες και μεταπράτες για τους οποίους εργάζεται ο δικομματισμός.

Δείτε σήμερα το ευτράπελο, ο κ. Σαμαράς να «παίζει» τον κ. Παπανδρέου, όπως επιχείρησαν να παίξουν οι κυβερνητικοί με εμάς τόσο καιρό. Τότε που αναφερόμενοι στη κριτική μας περί ανάγκης διαγραφής του χρέους, μας έλεγαν ότι επιθυμούμε την χρεοκοπία της χώρας. Όπως αυτοί αποκαλούν την αναμφισβήτητα σπεκουλαδόρικη στάση του κ. Σαμαρά, «παράδοξη, αντιφατική, βλαπτική για τα συμφέροντα της χώρας», αντίστοιχα και εμείς αποκαλούμε με τα ίδια επίθετα την συμπεριφορά των κυβερνητικών, οι οποίοι τόσο καιρό κινδυνολόγησαν ασύστολα με την χρεοκοπία. Εξεβίασαν με την απειλή της χρεοκοπίας, πολιτεύτηκαν με μοναδικό εφόδιο την απειλή αυτή, ενώ τώρα την λούζονται, διαστρέφοντας, όπως συνηθίζουν, την πραγματικότητα. Σε τι διέφερε δηλαδή η στάση του κ. Παπανδρέου από την στάση του κ. Σαμαρά ως προς την μη-συμμετοχή των ιδιωτών; Πότε άλλαξε ξαφνικά την διαλεκτική της πτώχευσης ο πρωθυπουργός; Πώς μπόρεσε την ίδια ώρα που έστελνε επιστολή στον κ. Γιούνκερ, περί μη-συμμετοχής ιδιωτών, ο υπουργός του επί των οικονομικών να συζητά ακριβώς για το είδος της συμμετοχής αυτής, ενώ ο ίδιος έδινε συνέντευξη αναφερόμενος στο ενδεχόμενο περιορισμένης χρονικά στάσης πληρωμών; Ποιους άραγε επιχειρεί να τρελάνει ο πρωθυπουργός, τους ευρωπαίους ή τον ελληνικό λαό; Πώς χαρακτηρίζεται μια τέτοια συμπεριφορά; Μα, πώς αλλιώς, από άκρως… υπεύθυνη! Μια υπεύθυνη κυβέρνηση για την χρεοκοπία, η οποία δίχως τσίπα γελοιοποιείται διαρκώς, υπευθύνως. Υπεύθυνη κυβερνητική δήλωση αποτελεί πράγματι αυτή η στάση: ή νέας απάτης ή απόλυτης αποτυχίας. Και δεν έχει ο πρωθυπουργός παρά να μας διευκρινίσει τι από τα δύο ισχύει. Μας κορόιδευε τόσο καιρό, ή απλώς απέτυχε να αποφύγει την στάση πληρωμών.

Κάποιος θα πλήρωνε την ελληνική φούσκα ομολόγων στη φάση κοινωνικού μετασχηματισμού που αναγκαστικά προκύπτει από την κρίση που προκάλεσε οργανωμένα και με την έμμεση, αλλά πάντως αμέριστη βοήθεια του πρωθυπουργού, η διεθνής χρηματοπιστωτική ελιτ: είτε οι φορολογούμενοι, είτε οι επενδυτές που ανέλαβαν τον σχετικό κίνδυνο στο παιχνίδι της αγοράς κρατικών ομολόγων. Ασφαλώς η συνάρτηση αυτή πρέπει να προσεγγίζεται σχετικά. Στο πλαίσιο αυτό παράγονται νικητές και ηττημένοι, αλλά γίνεται προσπάθεια να μην εμφανιστεί ότι θα υπάρξουν απόλυτοι νικητές και απολύτως χαμένοι. Η Δεξιά και οι δεξιοί, ως συνήθως, πρότειναν να φορτωθεί ο ελληνικός λαός και έμμεσα οι φορολογούμενοι της ΕΕ το βάρος της απομείωσης των ελληνικών ομολόγων (ηττημένοι) και όχι οι χρηματοπιστωτικοί παίκτες (νικητές). Η Αριστερά το αντίθετο. Αυτό είναι που διαχωρίζει δεξιούς και αριστερούς, δεξιές και αριστερές πολιτικές. Δείτε ποιους θέλει νικητές και ποιους ηττημένους η Δεξιά και ποιους η Αριστερά, για να καταλάβετε με σύγχρονους όρους τι σημαίνει Δεξιά και τι Αριστερά. Ποιοι είναι δεξιοί και ποιοι αριστεροί, έξω από προπαγανδιστικά καμώματα, απολύτως πλαστές διαχωριστικές γραμμές και την υπερβατική ή δήθεν αντικειμενική οικονομίστικη ρητορεία. Επιμένω στη σχετικότητα της προσέγγισης, αλλά εύκολα κανείς μπορεί να διακρίνει την πολιτική τάση, σήμερα μέσα στην κρίση. Δεν υπάρχει πιο αντικειμενικό πράγμα από το να κρίνει κάποιος την συγκεκριμένη οικονομική πολιτική στο επίπεδο της ωφέλειας και του αποκλεισμού. Όλα τα άλλα είναι επικοινωνιακή πολιτική και ελιγμοί παραπλάνησης προς αποκλειστική κατανάλωση από τους χαμένους, τους ηττημένους της κοινωνίας, ενός αγώνα που διεξάγεται σε δύο ξεχωριστά επίπεδα: στο αποφασιστικό-πολιτικό και στο κοινωνικό. Στον βαθμό που το κοινωνικό δεν πετυχαίνει να επιβληθεί, το πολιτικό λειτουργεί για το συμφέρον των ελίτ. Στο πολιτικό έχουμε, δηλαδή, σύγκρουση συμφερόντων εντός της κυρίαρχης ελίτ, ενώ η κοινωνία ουσιαστικά απουσιάζει. Όπως απουσίασε και στο παζάρι για την διευθέτηση του ελληνικού δημόσιου χρέους. Εμείς κάναμε πολιτικές προτάσεις για να μπει και η κοινωνία σε αυτό το παιχνίδι, αλλά δυστυχώς ούτε η Αριστερά φάνηκε πρόθυμη και ικανή να αντιδράσει συλλογικά και στρατηγικά, ούτε ασφαλώς η κοινωνία των πολιτών, που έμπλεξε σε «διαβουλεύσεις» πανεπιστημιακού αμφιθεάτρου της δεκαετίας του ‘70.

Ασφαλώς όλοι οι δεξιοί δεν είναι ίδιοι. Υπάρχουν οι κυνικοί δεξιοί (νεοφιλελεύθεροι), οι εμφανιζόμενοι κοινωνικά ευαίσθητοι (αντιμνημονιακοί), οι λαϊκιστές της καθ’ ημάς ακροδεξιάς (οργανικό τμήμα της διαπλοκής) και οι σοσιαλιστές του τέταρτου δρόμου (δεξιοί από οικονομικοπολιτική ανάγκη και αριστερίζοντες από εκλογική ανάγκη), όπως λέμε ΠΑΣΟΚ. Αυτό το ετερόκλητο πολιτικό συνονθύλευμα χρεοκόπησε την χώρα πρώτα πολιτικά και μετά οικονομικά. Δυστυχώς η Αριστερά κατέστη σε μεγάλο βαθμό κομπάρσος σε αυτό το πελατειακό θέατρο που οδήγησε στην πολυδιάστατη χρεοκοπία που βιώνουμε, δίχως ποτέ να ενδιαφερθεί να αναπτύξει σύγχρονη στρατηγική ηγεμονίας. Παρότι υποτίθεται ότι η Αριστερά είναι εξοπλισμένη με θεωρητικά εργαλεία για να αναλύει τις κρίσεις του καπιταλισμού, στην περίπτωση της Ελλάδας πιάστηκε κυριολεκτικά στον ύπνο. Αυτούς τους 20 μήνες, μάλιστα – εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων – η οργανωμένη Αριστερά συνέχισε να τσαλαβουτά σε λενινιστικές αναπαραστάσεις της εξουσίας, δίχως να αναλαμβάνει οποιαδήποτε πρωτοβουλία για την ανατροπή του χρεοκοπημένου στην κυριολεξία καθεστώτος. Μοιάζει να πιστεύει ότι οι συνέπειες της χρεοκοπίας θα ενδυναμώσουν την ταξική συνείδηση και θα προκαλέσουν συνθήκες διαμόρφωσης ενός λαϊκού κινήματος διαφορετικού από το σημερινό, στον βαθμό που αυτό υπάρχει. Ο «ευσεβής» αυτός πόθος δεν μοιάζει να δικαιολογείται με κανένα από τα διαθέσιμα στοιχεία για την ελληνική κοινωνία, όπως αυτά ορίζονται κοινωνιολογικά ή πολιτικά.

Η πρωτόγνωρη μορφή χρεοκοπίας που επεβλήθη στην χώρα, απαιτεί και μια εντελώς φρέσκια στρατηγική από την ευρύτερη Αριστερά και από όλους εν γένει τους προοδευτικούς πολίτες. Αν ούτε τώρα υπάρξει μια πρόταση νέας δημοκρατικής ηγεμονίας από όλες τις δυνάμεις και τις προσωπικότητες που δεν συνωστίζονται στους διαδρόμους της διαπλοκής και στα πόστα του πελατειακού κράτους, η επόμενη δεκαπενταετία θα αποτελέσει μια μαύρη σελίδα για την δημοκρατία στον τόπο μας και τον ελληνισμό. Η μέθοδος ευημερίας της μεταπολίτευσης χρεοκόπησε. Η ευημερία μπορεί να επανακτηθεί (αργά και βασανιστικά) μόνον με την καλλιέργεια μιας νέας πλουραλιστικής δημοκρατικής κουλτούρας και ενός νέου μοντέλου εξουσίας που θα προνοεί για την καταστροφή του πελατειασμού, την αναδιανομή από πάνω προς τα κάτω και την διαμόρφωση σύγχρονων θεσμών διοίκησης υπό λαϊκό έλεγχο. Ο ίδιος έλεγχος πρέπει να διέπει και την λειτουργία του τραπεζικού συστήματος, το οποίο δεν έχει την δυνατότητα να αναρρώσει και να αναδομηθεί από μόνο του πλέον, δίχως δημόσια στρατηγική.

Από σήμερα νέες προκλήσεις ανατέλλουν, λοιπόν, για την χώρα, οι οποίες είτε θα αντιμετωπιστούν με τον γνωστό παραδοσιακό τρόπο του πολιτικού συστήματος, είτε από εντελώς νέες δομές που δεν μπορεί να προσφέρει το υφιστάμενο πολιτικό σύστημα. Και όλα αυτά τώρα που η κρίση θα λάβει τις πραγματικές της διαστάσεις, δίχως μάλιστα να είναι βέβαιο ότι θα περιοριστεί στην Ελλάδα. Η τρύπα που άνοιξε στον πυρήνα της Ένωσης δεν θα κλείσει με αυτή την ήπια πτώχευση που πρόχειρα και απολύτως καιροσκοπικά επιλέχτηκε για την χώρα μας.


* Ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος είναι διδάκτωρ Πολιτικής Επιστήμης, ειδικός σε θέματα πολιτικής και διακυβέρνησης στην Ευρασία.