Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

14 Οκτ 2011

Διαδηλώτρια σε συλλαλητήριο έξω από τα κεντρικά γραφεία της Ομοσπονδίας Γερμανικών Βιομηχανιών στο Βερολίνο, κατά τη διάρκεια μιας συνεδρίασης στην οποία ήταν παρόντες η Ανγκέλα Μέρκελ και ο Γιώργος Παπανδρέου (27/09/2011)

Γερμανικό όνειρο ελληνικής νυκτός

Του Karl de Meyer
για το γαλλικό ιστολόγιο Les Echos
Απόδοση: Ας Μιλήσουμε Επιτέλους

Με την λήξη των συζητήσεων της τρόικας με την κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου σχετικά με τα νέα "προσαρμοστικά" μέτρα, ο Γερμανός υπουργός Οικονομίας έκανε ένα ταξίδι-αστραπή μέχρι την Αθήνα για να προτείνει στην Ελλάδα να αλλάξει το οικονομικό της μοντέλο, έτσι ώστε να μοιάζει περισσότερο με το γερμανικό.

Ήταν 6 Οκτωβρίου, γύρω στις 11 τη νύχτα, όταν ο Philipp Rösler, Γερμανός υπουργός Οικονομίας δραπέτευσε από το ξενοδοχείο του στη Βουλιαγμένη, για να κάνει έναν μικρό περίπατο στην κοντινή παραλία. Η νύχτα ήταν ευεργετικά ήρεμη. Μια ελαφριά αύρα έφερνε στη μύτη το άρωμα του πεύκου και το μόνο πράγμα που ακούγονταν ήταν ένας μακρινός ήχος μουσικής lounge από γειτονικό παραλιακό μπαρ. Η απέραντη θάλασσα έφερνε στο νου τα ομηρικά έπη, ίντριγκες των θεών του Ολύμπου, τους ήρωες του Σοφοκλή και τις αλληγορίες του Πλάτωνα.

Δύσκολο να πιστέψει κανείς ότι η Ελλάδα ήταν τώρα στο χείλος της καταστροφής, ότι χωρίς το πράσινο φως από την τρόικα (ΔΝΤ, ΕΚΤ και Ευρωπαϊκή Επιτροπή) η Αθήνα ήταν πιθανό να κηρύξει πτώχευση μέσα σε ένα μήνα και ότι στην Ευρώπη επικρατούσε διχογνωμία τους τελευταίους 18 μήνες για τον τρόπο αντιμετώπισης της κρίσης που απειλούσε να καταστρέψει το ευρώ. Και όμως, έτσι είχαν τα πράγματα. Την παραμονή της άφιξης του Philipp Rösler, άλλη μια γενική απεργία κατά των δραστικών μέτρων λιτότητας που υιοθέτησε η κυβέρνηση Παπανδρέου παρέλυε τη χώρα.

Ηλεκτροσόκ στην ημιθανή ελληνική οικονομία

Την ίδια ώρα που ο Γερμανός υπουργός, πλαισιωμένος από σωματοφύλακες, επέτρεπε στον εαυτό του έναν ολιγόλεπτο περίπατο, Ελληνίδες και Έλληνες μεταμφιεσμένοι σε Χίτλερ διαδήλωναν μπροστά από τη γερμανική πρεσβεία στην Αθήνα. Μετά από τέσσερα χρόνια ύφεσης, η πρόβλεψη για τον δείκτη ανεργίας για το 2012 είναι δραματική, αφού σύμφωνα με εκτιμήσεις οικονομολόγων προβλέπεται να αγγίξει το 20%.

Σκοπός της επίσκεψης του Philipp Rösler στην Αθήνα δεν ήταν, φυσικά, η επαφή του με τις αιώνιες ελληνικές αξίες, αλλά η παράδοση μιας πρότασης στην Ελληνική Κυβέρνηση: να κάνει τη Γερμανία τον κύριο εμπορικό της εταίρο. Οι εμπορικές συναλλαγές αγγίζουν συνολικά τα 8 δισεκατομμύρια ευρώ το χρόνο. Κατά τους Γερμανούς, για να βγει η Ελλάδα από αυτό το τέλμα - και αυτό είναι από καιρό σαφές στο Βερολίνο - θα πρέπει να κάνει κάτι παραπάνω από μια εκκαθάριση των δημοσιονομικών της. Πρέπει να βοηθηθεί ώστε να ανακτήσει ένα ανταγωνιστικό πλεονέκτημα. Με λίγα λόγια, πρέπει να αλλάξει το οικονομικό μοντέλο της. Κατά προτίμηση να υιοθετήσει ένα πιο ...γερμανικό.

Ο Philipp Rösler ήταν επικεφαλής μιας αντιπροσωπείας περίπου 70 τραπεζιτών και επιχειρηματιών, οι οποίοι αναμένονταν να προσφέρουν ιδέες, συμβουλές και κεφάλαια. Η επίσκεψη θεωρήθηκε ως συμπληρωματική του έργου της "ομάδας κρούσης" της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, υπό την προεδρία ενός άλλου Γερμανού, του Horst Reichenbach, η οποία τον περασμένο Ιούλιο ανέλαβε την αποστολή της "ενεργοποίησης" της ελληνικής οικονομίας.

Κωδικός: Ηelios

Η επίσκεψη είχε βαρυσήμαντη χροιά και ο Philipp Rösler είχε κατ' ιδίαν συνάντηση με τον Έλληνα πρωθυπουργό την Παρασκευή. Συναντήθηκε επίσης με τον Έλληνα ομόλογό του, καθώς και με τον υπουργό Ενέργειας. Αυτός ακριβώς ο τελευταίος τομέας είναι για τη γερμανική κυβέρνηση το πεδίο με τις μεγαλύτερες ευκαιρίες, ιδιαίτερα εκείνος της φωτοβολταϊκής ενέργειας.

Με μέσο όρο πάνω από 300 ημέρες ηλιοφάνειας το χρόνο, η Ελλάδα - αποφάνθηκαν οι Γερμανοί - έχει τεράστιες δυνατότητες τις οποίες, μέχρι σήμερα, δεν έχει αξιοποιήσει επαρκώς. Η ελληνική παραγωγή ενέργειας έχει σήμερα ισχύ 350MW, ενώ η γερμανική περίπου 20GW. Ο Dirk Janssen, νομικός σύμβουλος σε θέματα ενέργειας της εταιρείας Watson, Farley & Williams, λέει για την Ελλάδα: "Η χώρα διαθέτει ένα πολύ ενδιαφέρον και εγγυημένο σύστημα τιμών, καλύτερο ακόμα και από αυτό της Γερμανίας, αλλά το πρόβλημα είναι ότι οι επενδυτές δεν γνωρίζουν ακόμη πώς θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί προς το συμφέρον όλων".

Η κυβέρνηση της Αθήνας σχεδιάζει ήδη την εγκατάσταση μονάδων παραγωγής έως και 10GW σε ελληνικό έδαφός. Το πρόγραμμα έχει την επωνυμία "Helios" και θα έχει ως στόχο την εξαγωγή αυτής της "πράσινης" ηλεκτρικής ενέργειας, ίσως και στη Γερμανία. Αυτό που δεν γνωρίζουν πολλοί είναι ότι, τον περασμένο Ιούνιο, το Βερολίνο αποφάσισε να κλείσει τα πυρηνικά του εργοστάσια μέσα στα επόμενα δέκα χρόνια και θα πρέπει τώρα να αναπροσαρμόσει το μείγμα των ενεργειακών του πηγών προκειμένου να αναπληρώσει τις όποιες απώλειες. Η ίδια η καγκελάριος, Αngela Merkel, δήλωσε την περασμένη εβδομάδα ότι η λογική υπαγορεύει την επιλογή της παραγωγής ηλιακής ενέργειας εκεί όπου υπάρχουν οι πλέον ιδανικές συνθήκες.

Κωδικός: Τουρισμός, υγεία, πληροφορική
(Οι Έλληνες τα έχουν όλα και συμφέρουν)


Η εξαγωγή ηλιακής ενέργειας από την Ελλάδα σε Γερμανούς καταναλωτές είναι μια τεχνολογική και νομική πρόκληση. Ωστόσο, κάποιοι ισχυροί παίκτες της βιομηχανίας φωτοβολταϊκών στη Γερμανία δηλώνουν ότι είναι διατεθειμένοι να χρηματοδοτήσουν έως και το 5% του κεφαλαίου των 20 δισ. ευρώ που θα απαιτηθεί για το εγχείρημα Helios. "Με την προϋπόθεση ότι η ΕΕ θα συμβάλει στην επένδυση", προειδοποιεί ο Frank Asbeck, πρόεδρος της Solarworld, μιας επιτυχημένης γερμανικής βιομηχανίας ηλιακής ενέργειας.

Σύμφωνα με τον Ralf Ketteler, στέλεχος της WPD, μιας εταιρείας αιολικής ενέργειας στο Bremen, που δραστηριοποιείται σε 14 χώρες. η χρηματοδότηση είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα. Επιβεβαιώνει ότι "αυτή τη στιγμή υπάρχουν δυσκολίες, αλλά εργαζόμαστε σκληρά και υπάρχουν δυνατότητες, ιδίως μέσω του γερμανικού τραπεζικού ομίλου KfW, ο οποίος χρηματοδοτείται από το γερμανικό δημόσιο". Στα πλαίσια σχεδίων για την οικονομική ενίσχυση της Ελλάδας, το Βερολίνο αποδίδει σημαντικό ρόλο στη συγκεκριμένη τράπεζα, για την οποία υπάρχουν σχέδια για συνεργασία με ελληνικές επιχειρήσεις. Ο τραπεζικός όμιλος KfW προτείνει επίσης να βοηθήσει τις ελληνικές αρχές να δημιουργήσουν μια δική τους χρηματοδοτούμενη από το δημόσιο τράπεζα ανάπτυξης, η οποία θα στοχεύει στην ενίσχυση των μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων.

Η ελληνική αυτή τράπεζα θα είναι σε θέση να χρηματοδοτεί έργα, όχι μόνο στον τομέα των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, αλλά και σε αυτόν του τουρισμού, της υγείας ή της πληροφορικής. "Η Ελλάδα διαθέτει αρκετούς άρτια εκπαιδευμένους νέους ειδικούς στον τομέα των ηλεκτρονικών υπολογιστών", λέει ο Volker Treier, εμπειρογνώμονας του Εμπορικού Επιμελητηρίου. Οι γερμανικές εταιρείες θα βγουν κερδισμένες από την πρόσληψη τους, αφού το κόστος εργασίας είναι στην Ελλάδα χαμηλότερο από ό, τι στη Γερμανία. Υπάρχει επίσης πολλή συζήτηση για ανάπτυξη του τομέα της ιατρικώς υποβοηθούμενης στέγασης για ηλικιωμένους - λογική πιθανότητα, αφού ο πληθυσμός της Γερμανίας αποτελείται όλο και περισσότερο από ηλικιωμένους.

Κωδικός-κλειδί: "Αξιόπιστη τοπογραφία"

"Προϋπόθεση για την υλοποίηση όλων αυτών των σχεδίων είναι κάποιες θεμελιώδεις μεταρρυθμίσεις", τόνισε ο Γερμανός υπουργός Οικονομίας, Philipp Rösler. Κατά τη διάρκεια των ενημερωτικών συναντήσεων στο Βερολίνο, που προηγήθηκαν του ταξιδιού του στην Αθήνα, μέλη της συνοδείας του υπουργού αναφέρθηκαν στην ανάγκη για μια "αλλαγή νοοτροπίας". Ο Philipp Rösler δεν δίστασε να υπενθυμίσει στους Έλληνες με τους οποίους συνομίλησε ότι αρκετές μεγάλες γερμανικές επιχειρήσεις όπως η Bayer, η Deutsche Telekom, η Siemens και η Fresenius, ενδιαφέρονται - μερικές από αυτές χρόνια τώρα - να αναλάβουν μέρος του χρέους του ελληνικού δημοσίου. Και είναι αδύνατο να υπάρξουν μαζικές επενδύσεις στην Ελλάδα χωρίς ένα καλύτερο ρυθμιστικό πλαίσιο και μια καλύτερη διαχείριση.

Για τον σκοπό αυτό, οι γερμανικές αρχές είναι κάτι παραπάνω από πρόθυμες να στείλουν υπαλλήλους του γερμανικού δημοσίου στην Ελλάδα, με σκοπό να συμβάλουν στις μεταρρυθμίσεις. Η Γερμανία θέλει να συμβάλει ενεργά στις ιδιωτικοποιήσεις οργανισμών του ελληνικού δημοσίου, κάνοντας χρήση της πείρας που αποκόμισε από τη διαδικασία της γερμανικής ενοποίησης, κατά την οποία η εταιρεία Treuhand ανέλαβε την οργάνωση της πώλησης των περιουσιακών στοιχείων του δημοσίου της Ανατολικής Γερμανίας. Φυσικά, ένας άλλος τομέας που σαφώς έχει ανάγκη από άμεση προσοχή είναι η δημιουργία μιας αξιόπιστης τοπογραφίας. "Προς το παρόν δεν γνωρίζουμε ποιος είναι ο ιδιοκτήτης του ενός ή του άλλου οικοπέδου", μας λέει, σκεπτικός, ο Volker Treier.

Τέλος, ο Philipp Rösler έκανε την απόλυτη πρόταση στην Ελληνική Κυβέρνηση. Της σύστησε να μιμηθεί την Πολωνία, η οποία, όπως είπε, "μετά την πτώση του "Σιδηρού Παραπετάσματος", επωφελήθηκε από τη δημιουργία ειδικών οικονομικών ζωνών, προσελκύοντας ξένες επενδύσεις με προνομιακά φορολογικά κίνητρα".

Πηγή

Πριν από λίγα λεπτά ιδιωτικά συνεργεία αποτελούμενα από λαθρομετανάστες στην πλειοψηφία τους, ξεκίνησαν να συλλέγουν υπό την προστασία των αστυνομικών και των εισαγγελέων τα σκουπίδια από τους δρόμους.

Οι εταιρείες που διαθέτουν τα συνεργεία έχουν υπογράψει σχετικές συμβάσεις έργου με την Περιφέρεια για λογαριασμό του υπουργείου Εσωτερικών.

Τα συνεργεία σπάνε την απεργία των εργατών καθαριότητας, οι οποίοι έχουν απειλήσει ότι θα αντιδράσουν δυναμικά.

Ο Περιφερειάρχης Αττικής, Γιάννης Σγουρός, σε εφαρμογή της χθεσινής απόφασης του Περιφερειακού Συμβουλίου και της σημερινής υγειονομικής διατάξεως επείγουσας ανάγκης αποκομιδής απορριμμάτων που εξέδωσε το υπ. Υγείας, ανέθεσε το συγκεκριμένο έργο σε 3 ιδιωτικές εταιρείες, με την εντολή να ξεκινήσει άμεσα η αποκομιδή των απορριμμάτων από ευαίσθητους για τη Δημόσια Υγεία χώρους.

Τα απορριμματοφόρα θα ξεκινήσουν το έργο της αποκομιδής από τα μεγάλα νοσοκομεία της Αθήνας, τους κεντρικούς δρόμους της πόλης και τα σχολεία σε συνεργασία με την Εισαγγελία, την Αστυνομία και το Υπουργείο Εσωτερικών.

Τέσσερις διμοιρίες των ΜΑΤ είναι παρατεταγμένες στη λεωφόρο ΝΑΤΟ, ενώ οι εργαζόμενοι της ΠΟΕ-ΟΤΑ δεν αποχωρούν από το ΧΥΤΑ Φυλής και η κατάσταση είναι έκρυθμη.

Να, λοιπόν, που ξεσκεπάζεται και το γιατί έφεραν τους λαθρομετανάστες στην Ελλάδα. Τους χρησιμοποιούν ως μέτρο άσκησης πίεσης στους Έλληνες πολίτες, ως απεργοσπάστες, ενώ δεν θα μας φανεί καθόλου παράξενο να τους χρησιμοποιήσουν και ως αντικαταστάτες πολίτες της χώρας (αφού διώχνουν τους Έλληνες και βάζουν τους λαθρομετανάστες να ψηφίζουν)... Μήπως, το μεγάλο σχέδιο αρχίζει να αποκαλύπτεται από τις εξελίξεις;...



“Πορεία συντεταγμένης αποχώρησης”

Το ουίσκι ήταν παλιό και το χαβιάρι μαύρο. Και ο νους πλημμυρισμένος. Οι σκέψεις πέφτουν εν ριπή. Ο εαυτός μου με ρωτά: «τι πρέπει να γίνει για να πέσει μία κυβέρνηση;».

Και του απαντώ:

α) Απώλεια διεθνούς στήριξης. Μετά την Μέρκελ και τον Σαρκοζί, ακολουθεί ο Ομπάμα – νομίζω ότι ο Μπάιντεν θα το ξεκαθαρίσει. Το μεγάλο πλεονέκτημα του (mind the) GAP έγινε μπούμερανγκ.

β) Απώλεια λαϊκής εμπιστοσύνης. Έγινε (εδώ και καιρό).

γ) Απώλεια της κομματικής βάσης. Εδώ βγαίνουν μέχρι και κάτι νεάντερταλ συνδικαλιστές και λένε ότι η απεργία τους είναι πολιτική και έχει στόχο να φύγει η κυβέρνηση. Λες και αγωνίζονται σε συνεννόηση με την ηγεσία τους για να διασώσουν ότι απέμεινε από το ΠΑΣΟΚ (που ξέρανε και αγαπήσανε).

δ) Απώλεια κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας. Κάνουν ότι μπορούν για να το πετύχουν. Ο Βενιζέλος λέει στους βουλευτές «αν δεν είμαστε αποτελεσματικοί, ρίξτε μας». Και δύο μέρες μετά ανακοινώνει αλλαγές για τις συλλογικές συμβάσεις στην αντίθετη κατεύθυνση από αυτή που του ζητούσαν οι βουλευτές. Τι θέλουν να κάνει για να πάρουν το μήνυμα; Να τους παρακαλέσει γονατιστός να τον απαλλάξουν των καθηκόντων του;

Πηγή


Δολιοφθορά που έκλεισε τις οθόνες της πολιτικής και της πολεμικής αεροπορίας! Μπορεί να χαρακτηρισθεί σύμπτωση η άμεση εμφάνιση τουρκικών πολεμικών στο Αιγαίο; Τεράστιες ευθύνες και σχεδόν βέβαιη ανθρώπινη παρέμβαση, τύφλωσε τα Ελληνικά ραντάρ και εξέθεσε σε θανάσιμο κίνδυνο όσους εκείνη την ώρα πετούσαν...

Τριάντα χιλιάδες επιβάτες, 150 αεροπλάνα που πετούσαν στον ελληνικό ουρανό λίγο μετά τη μια τα ξημερώματα της Πέμπτης και για 8 αγωνιώδη λεπτά, έζησαν ανάμεσα στη ζωή και το θάνατο.

Ήταν τα 8 κρίσιμα λεπτά που έπαθαν μπλακ άουτ όλα τα ραντάρ των ελεγκτών εναέριας κυκλοφορίας στο «Ελευθέριος Βενιζέλος» και βρέθηκαν 150 αεροπλάνα να πετούν εντελώς στα τυφλά μες στη νύχτα και χωρίς καμία καθοδήγηση από τους ελεγκτές εναέριας κυκλοφορίας.

Από εκείνη την ώρα και μέχρι το μεσημέρι της Παρασκευή υπήρξε κατάρρευση και των ραντάρ ελέγχου και του FIR Αθηνών που για 11 ώρες παρέμεινε «σκοτεινό» στη μισή του έκταση χωρίς να μπορούν να το ελέγξουν τα «μάτια» της πολεμικής αεροπορίας.

Σε αυτό το διάστημα παρατηρήθηκε αθρόα είσοδος πολεμικών αεροσκαφών της Tουρκίας (κυρίως φωτογραφικών) που βρήκαν μια μοναδική ευκαιρία να πραγματοποιήσουν τις πτήσεις τους σε απαγορευμένους ελληνικούς εναέριους χώρους καθώς δεν τους «έβλεπαν» τα ελληνικά ραντάρ.

Ήδη με απόλυτη μυστικότητα αξιωματικοί της ΕΥΠ και του δεύτερου γραφείου πληροφοριών κάνουν έρευνα για να διαπιστωθεί τι και ποιος προκάλεσε το μπλακ άουτ στα ραντάρ της πολιτικής και πολεμικής αεροπορίας.

Ερευνώνται 3 εκδοχές:
Πρώτο: Περιστατικό τυχαίο και μη αναμενόμενο πρόβλημα λόγω βλάβης στο σύστημα ηλεκτροδότησης του κέντρου ελέγχου Αθηνών-Μακεδονίας που βγήκε έτσι εκτός λειτουργίας (αυτή είναι η κυβερνητική άποψη).

Δεύτερο: Αναμενόμενο περιστατικό λόγω «γερασμένου» συστήματος λειτουργίας των ελληνικών ραντάρ (το περίφημο σύστημα PALLAS) όπου εγκαταστάθηκε το 1985 και αφέθηκε από τότε στη τύχη του (άποψη των ελεγκτών εναέριας κυκλοφορίας)

Τρίτο: Σαμποτάζ με παρέμβαση ανθρώπινου παράγοντα στο κεντρικό σύστημα ραντάρ του Ελ. Βενιζέλος.

Ήδη επίσημα η Προϊσταμένη της Εισαγγελίας Πρωτοδικών Αθήνας Ελένη Ράικου μετά από εντολή του υπουργού Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων Γιάννη Ραγκούση ξεκίνησε κατεπείγουσα εισαγγελική έρευνα.


Γράφει ο Παναγιώτης Αποστόλου
Οικονομολόγος

Η τράπεζα της Ελλάδος είναι η κεντρική τράπεζα της χώρας και ιδρύθηκε το 1927. Η λειτουργία της άρχισε τον Μάιο του 1928 με απόφαση της τότε Κοινωνίας των Εθνών. Τα κεφάλαια για την ίδρυση και λειτουργία της, προήλθαν από τη Νέα Υόρκη και το Λονδίνο με την μεσολάβηση της Κοινωνίας των Εθνών προκειμένου να σταθεροποιηθεί η χειμαζόμενη τότε Ελληνική οικονομία. Μέχρι την εισαγωγή της χώρας στο ευρώ το 2002, η τράπεζα της Ελλάδος είχε το αποκλειστικό δικαίωμα της κοπής Εθνικού νομίσματος.

Μαζί με τις άλλες κεντρικές τράπεζες της ευρωζώνης είναι οι αποκλειστικοί μέτοχοι της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και συμμετέχει στο σύστημα κεντρικών τραπεζών των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης μαζί με την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (Συνθήκη Μάαστριχ). Η Τράπεζα της Ελλάδος δεν είναι δημόσιος οργανισμός όπως πιστεύουν, ίσως, οι περισσότεροι των Ελλήνων, αλλά είναι μια Ανώνυμη Εταιρεία, εισηγμένη μάλιστα στο Χρηματιστήριο των Αθηνών. Μαζί με την Κεντρική Τράπεζα του Βελγίου είναι οι μόνες εισηγμένες σε Χρηματιστήρια κεντρικές τράπεζες της Ευρώπης. Επίσης, ίσως είναι η μόνη Κεντρική Τράπεζα στην Ευρώπη η οποία ασκεί εμπορικές δραστηριότητες και μοιράζει κέρδη στους μετόχους της, εφ΄όσον υπάρχουν. Ανώτατο όργανο της Τραπέζης της Ελλάδος είναι η Γενική Συνέλευση των μετόχων της και το καταστατικό της.

Ωστόσο, δυστυχώς μέχρι σήμερα ουδείς γνωρίζει το μετοχολόγιο της Τραπέζης της Ελλάδος. Είναι λυπηρό και εν πολλοίς αντεθνικό να γνωρίζουμε από το μετοχολόγιο, μόνο το 9% του συνόλου των μετοχών, που κατέχει το Ελληνικό δημόσιο. Παρ΄όλα ταύτα, προς διασφάλιση της Ελληνικότητας της τράπεζας και διασφάλισης του Εθνικού της ελέγχου, στο άρθρο 14 του καταστατικού της αναγράφονται τα παρακάτω: «Δεν δικαιούνται να ασκήσωσι τα δικαιώματα μετόχων εν Γενικαίς Συνελεύσεσιν ούτε αυτοπροσώπως, ούτε δι΄ αντιπροσώπου οι εξής: α) Οι μη έχοντες την Ελληνικήν υπηκοότητα. β) …γ)…δ)…»

Σήμερα η χώρα δέχεται βίαιη εσωτερική επίθεση από την Κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, που ναι μεν εξελέγη από τον Ελληνικό λαό τον Οκτώβριο του 2009, όμως δεν έχει πλέον καμία δεδηλωμένη γιατί στο προεκλογικό της πρόγραμμα δεν είχαν γνωστοποιηθεί στους πολίτες, ούτε στο ελάχιστο, οι πολιτικές αποφάσεις που παίρνει επί δυο χρόνια διακυβέρνησης της χώρας. Η Ελλάδα πένεται, η χώρα και ο λαός της εξαθλιώνεται, η μικρομεσαία τάξη διαλύεται και ο λαός μας εάν συνεχισθεί αυτή η συνεχιζόμενη και αυξανόμενη εξαθλίωση, θα ψάχνει την τροφή του στα σκουπίδια που θα δημιουργεί ένα μέρος των πολιτών της χώρας που θα έχουν εκμεταλλευτεί αυτή την εξαθλίωση των πολλών.

Αυτή η ανίκανη, αναιμική και επικίνδυνη κυβέρνηση με την υπογραφή του μνημονίου και του μεσοπρόθεσμου έχει εκποιήσει τις τηλεπικοινωνίες, έχει εκχωρήσει τα λιμάνια και τα αεροδρόμια, έχει πωλήσει τις αερομεταφορές, έχει χρονομισθώσει τις Εθνικές οδούς, έχει εκχωρήσει την Εθνική κυριαρχία γενικότερα.

Μέσα σ΄ αυτό το ζοφερό πλαίσιο σε Γενική Συνέλευση των μετόχων στις 18 Απριλίου 2011 πραγματοποιήθηκε η εκχώρηση και της Τραπέζης της Ελλάδος στους ξένους επικυρίαρχους του Έθνους μας, που δυστυχώς «πέρασε στα ψιλά» των ΜΜΕ και πολλοί λίγοι από τον λαό μας είναι γνώστες αυτής της προδοτικής απόφασης.

Πιο συγκεκριμένα, τροποποίησαν το άρθρο 14, στοιχείο α΄ του καταστατικού της ΤτΕ και πλέον διαγράφεται από το καταστατικό η δικλίδα ασφαλείας της Ελληνικότητας της τράπεζας που πρόσταζε πως «δεν ψηφίζουν μέτοχοι που δεν έχουν την Ελληνική υπηκοότητα». Πλέον μετά από αυτή την τροποποίηση έχουν δικαίωμα ψήφου στις Γενικές Συνελεύσεις των μετόχων της Τράπεζας και οι ξένοι μέτοχοι.

Έτσι, με την κατάργηση αυτής της δικλίδας ασφαλείας σε μια Γενική Συνέλευση που θα ψηφίζουν οι πάντες και θα έχουν εξασφαλίσει το απαιτούμενο κατά το νόμο ποσοστό συμμετοχής, θα μπορεί να δεσμευθεί μια μελλοντική απόφαση Ελληνικής κυβέρνησης για τον ορισμό Έλληνα διοικητή της Τραπέζης της Ελλάδος. Επίσης, μπορεί να μπλοκάρει μελλοντικές αποφάσεις Ελληνικών κυβερνήσεων, όπως το δικαίωμα κοπής Εθνικού νομίσματος, σε περίπτωση που οι πολιτικές εξελίξεις επέβαλαν την επιστροφή στη δραχμή.

Αποτέλεσμα της παραπάνω τροποποίησης είναι πως οι ξένοι μέτοχοι για πρώτη φορά αποκτούν ρυθμιστικό ρόλο σε θέματα που διαχειρίζονταν οι εκάστοτε κυβερνήσεις της Ελλάδος.

Είναι δεδομένο πλέον πως αυτή η κυβέρνηση απεμπόλησε κάθε Εθνικό πλεονέκτημα της χώρας και στην προκειμένη περίπτωση είναι τεράστιες οι ευθύνες και του διοικητή της ΤτΕ, κ. Προβόπουλου.

Κε Προβόπουλε, μη γνωρίζοντας οι Έλληνες πολίτες το μετοχολόγιο της ΤτΕ και ταυτόχρονα με την τροποποίηση του άρθρου 14 του καταστατικού της ΤτΕ, γεννάται εύλογα το ερώτημα για το ποιος τελικά ελέγχει την Τράπεζα της Ελλάδος;

Κε Προβόπουλε, δυστυχώς ανοίξατε με ευθύνη σας άλλη μια κερκόπορτα στην υποδούλωση της πατρίδας μας από την ΕΚΤ και το ΔΝΤ, από τους διεθνείς τοκογλύφους και κερδοσκόπους.

Ως φαίνεται για τον ίδιον τον Γιώργο Παπανδρέου υπήρχαν και «υπάρχουν τα λεφτά». Σύμφωνα με το θέμα που έχει αποκαλύψει η «Αυγή» -ο κ. Πουλακίδας- κι έφερε ο Σύριζα στη Βουλή (λαμβάνοντας ως απάντηση μασημένα λόγια, γαργάρες και παρασιωπήσεις), ο Παπανδρέου, όταν ήταν και Υπουργός Εξωτερικών αύξησε τα ποσά για τα μυστικά κονδύλια, μάλιστα άσκησε τέτοια πίεση, ώστε μέσα σε μία μέρα, στις 28 Ιουλίου 2010, να υπογράψει ο αναπληρωτής υπουργός Οικονομικών κ. Σαχινίδης τρία έγγραφα -πράγμα άκρως ασυνήθιστο- με αλληλοδιάδοχους αριθμούς πρωτοκόλλων -αυτό ακόμα πιο ασυνήθιστο-, ώστε να φθάσουν αυθημερόν (όπως λέμε εν μιά νυκτί) στα «μαύρα ταμεία» του Υπεξ τα ποσά των 1.125.000 Ευρώ και των 1.575.000 Ευρώ και των 3.000.000 Ευρώ - σύνολον: 5.700.000 Ευρώ!

Με δύο λόγια: Απ' τον Οκτώβριο του 2009 (όταν ανέλαβε ο Παπανδρέου) αύξησε τα μυστικά κονδύλια κατά 15.000.000 Ευρώ για το 2009, χρησιμοποίησε σχεδόν 20.000.000 Ευρώ απ' τον Οκτώβρη έως τον Δεκέμβρη του 2009 (!) κι ενώ προϋπολόγισε 18.900.000 Ευρώ για το 2010, εν τέλει διέθεσε 68.000.000 Ευρώ -πάντα στα μυστικά κονδύλια. Ενα σύνολο δηλαδή 88.000.000 Ευρώ! Πού πήγαν αυτά τα λεφτά ενώ ταυτοχρόνως η χώρα εσύρετο στο ΔΝΤ και το Μνημόνιο; Διότι όντως αυτά τα «λεφτά υπήρξαν», πού «πήγαν» είναι το ερώτημα...

ΥΓ.: Το θέμα από προχθές «παίζει» στο σύνολο του Τύπου πλην του εξαρτημένου από τις κατοχικές δυνάμεις του Μνημονίου. Απάντηση απ' την κυβέρνηση; τσιμουδιά! Μούγκα! Ακρα του τάφου (που ρούφηξε τα λεφτά) σιωπή...

Οταν ήρθε ο χερ Ράιχενμπαχ στο προτεκτοράτο - μόνον το μουστακάκι τού 'λειπε εξωτερικώς, για να φαίνεται η χάρη που διαθέτει εσωτερικώς.

Εγραψαν τότε ανάλαφρα καθώς το συνηθίζουν οι ελαφρόμυαλες πέννες ότι «τι μας φταίει ο άνθρωπος» και «ένας υπάλληλος είναι κι αυτός» - ένας καλός άνθρωπος απ' την Πομερανία δηλαδή, που η τύχη το 'φερε αγγαρεία να κάνει, με μας τους τεμπελχανάδες να μπλέξει -και εμείς του την πέφτουμε κι από πάνω;!

Ομως, όπως γράφει και το χθεσινό «Ποντίκι» ο καλός αυτός άνθρωπος από τη Βάδη-Βυρτεμβέργη ήρθε κανονικός Γκαουλάιτερ στην Αθήνα, για να χαρτογραφήσει την εθνική περιουσία, να δεσμεύσει μελλοντικές πλουτοπαραγωγικές πηγές (φυσικό αέριο, πετρέλαια), να μοιράσει παιχνίδι ποιος θα αρπάξει τι (είτε ξένος είτε γραικύλος), να κανονίζει τις πράξεις των Υπουργών - ένας κανονικός Υπατος Αρμοστής δηλαδή με πλήρεις υπερεξουσίες.

Κι όμως! τα φρόκαλα της μαύρης πράσινης προπαγάνδας τόσον, όσον και οι γραφίδες της ανέμελης γραφοκουταμάρας παρουσίαζαν αυτόν τον στουρμφύρερ των Βάφεν Τραπεζών, ως ένα καλό ανθρωπάκι από την Κάτω Σαξονία που 'ρθε στα μέρη μας να μας βάλει λίγη τάξη, (όχι απ' τη «νέα», απ' την άλλη.)...

Η μόνη διαφορά μεταξύ του κ. ΡΑΪΧενμπαχ (ω του ονόματος) και του Μπενύτο (αυτός έχει άλλου ονόματος την «επίσκεψιν») είναι ο αφόρητος βερμπαλισμός του Βενιζέλου.

Ο ΡΑΪΧενμπαχ δεν λέει τίποτα και τα κάνει όλα, ενώ ο Βενιζέλος μιλάει για όλα και κάνει μόνον ό,τι του λέει ο ΡΑΪΧενμπαχ...

Το έχει ξαναγράψει η στήλη: όταν έπεφτε η Πόλη, ο άρχοντας Νοταράς κι άλλοι Ρωμιοί αριστοκράτες επέλεξαν να υπηρετήσουν το τουρκικό φακιόλι.

Οχι για να επωφεληθούν οι ίδιοι (τουλάχιστον όχι όλοι, διότι ορισμένοι πρόδωσαν με το αζημίωτο) αλλά για να προφυλάξουν, λέει, το δύστυχο και ξεπεσμένο γένος των Ρωμαίων -των Ελλήνων της εποχής δηλαδή, απ' τα χειρότερα και τα πιο οικτρά.

Το ίδιο κι ο Τσολάκογλου στην Κατοχή. Συνεργάστηκε, λέει, για να σώσει ό,τι μπορεί.

Του μεν Νοταρά του πήδηξε ο Σουλτάνος τα παιδιά, αγόρια και κορίτσια (πολυπολιτισμικό συνήθειο των Οθωμανών της εποχής) πριν να τα σκοτώσει μπροστά στα μάτια του γέροντα πατέρα τους κι ύστερα να του πάρει το παραλοϊσμένο κεφάλι.

Του Τσολάκογλου, του πέθαναν «στη βάρδια του», καθώς λένε οι αγγλοσάξωνες, εκατοντάδες χιλιάδες ψυχές από την πείνα και τις εκτελέσεις...

«Ας προσέξουν λοιπόν οι Υπατοι» -που πλέον Υπατοι δεν είναι- όχι πια για τη Δημοκρατία, αυτήν την ξέσχισαν, αλλά τη φωνή του λαού που γίνεται σιγά σιγά (ή ίσως πλέον γρήγορα) οργή.

Οι εκλεγμένοι βουλευτές και οι εκλεγμένοι ή διορισμένοι Υπουργοί που έχουν κουρελιάσει το Σύνταγμα, ας μην αυτοπαραμυθιάζονται ότι το έκαναν για να «σώσουν ό,τι μπορούσαν». Αυτοί που άνοιξαν τις πόρτες στους νέους Κατακτητές, μπορούν να προσβάλλουν τη νοημοσύνη τους, αλλά όχι και τη δική μας, λέγοντας ότι το έκαναν για να σώσουν τη χώρα.

Ουδείς κατακτητής έσωσε ουδέποτε τις χώρες που λεηλάτησε...

ΣΤΑΘΗΣ Σ. από enet

  • Του Καθηγητή Γιώργου Πιπερόπουλου
Το άρθρο αυτό φιλοξενήθηκε στα Blogs 22-23/ Ιουλίου/ 2011, αλλά καθώς απομακρύνεται η πιθανότητα για «κούρεμα» της τάξης του 21% και διαφαίνεται το «καταστροφικό» για εμάς διπλάσιο και τριπλάσιο ίσως (Παναγιά μου βόηθα) επίπεδο κρίνω σκόπιμο να το επαναφέρω στη δημοσιότητα επειδή τον Ιούλιο είχα δεχθεί επικριτικά και «σκωπτικά» σχόλια ενόψει μάλιστα του γεγονότος της αλλαγής προσώπων στο ΥΠΟΙΚ!...

Ώστε εξασφαλίσαμε στη χτεσινή, σχεδόν θρυλική, σύνοδο των Βρυξελλών το νέο, δεύτερο πακέτο «διάσωσης» της Ελληνικής οικονομίας και μπορούμε από σήμερα να… κοιμόμαστε ήσυχοι έστω και εάν χρειαστούν 30 χρόνια «δεσμεύσεων;

Δεν ξέρω για εσάς αλλά εγώ χτες βράδυ Πέμπτη 21η Ιουλίου 2011 στριφογύριζα στο κρεβάτι μου και στο νου μου στριφογύριζε ο αριθμός του 30 και αναστατώθηκα κάνοντας συνειρμούς από το γνωστό «τι 30, τι 40, τι 50…» σε διάφορες παραλλαγές που θα ήθελα σήμερα μαζί με την ευχή για καλό Σαββατοκύριακο να μοιραστώ μαζί σας…

Εκάμθη λένε και η τελική αντίσταση της Καγκελαρίου κ Μέρκελ και είπε και αυτή το ΝΑΙ για την «σωτηρία» της Ελλάδας μας και θυμήθηκα, με βάση τον αριθμό 40, εκείνο το ΕΠΟΣ ενός άλλου…’40 όταν σε αντίθεση με τους γονείς του Γάλλου Προέδρου κ Σαρκοζύ που ρωτούσαν «πουρκουά» οι δικοί μας έλεγαν ΟΧΙ στην Πίνδο και το ’41 στο Ρούπελ…

Μη βιαστεί να μου πει κάποιος ότι πάλι καλά γιατί έτσι που το πήγαιναν οι Εταίροι μας θύμιζαν το γνωστό λαϊκό μας απόφθεγμα του «όποιος δεν θέλει να ζυμώσει 40 μέρες κοσκινίζει...»

Θα του αντιτάξω, πρόκειται για «εταίρους» ή για τον «τον Αλί Μπαμπά και τους 40 κλέφτες» καθότι να παίρναμε Ευρωπαϊκά πακέτα και στη συνέχεια ξοδεύαμε δισεκατομμύρια για να ενισχύσουμε την άμυνά μας απέναντι στην Τουρκία (σύμμαχό μας στο ΝΑΤΟ που εμείς πασχίζουμε ποικιλότροπα να την κάνουμε και συνεταίρο μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση) ΑΓΟΡΑΖΟΝΤΑΣ φρεγάτες και αεροπλάνα από τη Γαλλία, υποβρύχια από την Γερμανία, όπλα από το Βέλγιο και F-16/ F-18 από την Αμερική…

Τελικά ανέβηκαν χτες στις Βρυξέλλες ο κ Πρωθυπουργός και ο κ Αντιπρόεδρος και Υπουργός Οικονομικών και στην συνέχεια εσπευσμένα ο Διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος και ο Διοικητής της Εθνικής και γίνανε 4 οι εκπρόσωποί μας και μου ήρθε στο νου το γνωστό εκείνο…
ΣΑΡΑΝΤΑ παλικάρια από τη Λεβαδιά πάνε για να πάρουν την Τριπολιτσά…

Έλεγε ο λαός μας «σαράντα χρόνια φούρναρης» εννοώντας συγκεκριμένα πράγματα ώσπου ήρθε ο κωμικός μας ηθοποιός κ Τσάκωνας και είπε εκείνο το φοβερό «σαράντα χρόνια βαρελάς, τέτοιον πάτο δεν…ξανάδα!»

Βρε πώς καταντήσαμε που 40ρήσαμε θα λένε στην επόμενη γενιά τα εγγόνια μας χαϊδεύοντας στο μπαλκόνι τους τη γλάστρα με τον βασιλικό πλατύφυλλο με τα… 40 φύλλα!

Αφήνω στην άκρη τα επικοινωνιακά παιχνίδια ΑΝΤΕΓΚΛΗΣΕΩΝ μεταξύ Κυβέρνησης και Αξιωματικής Αντιπολίτευσης περί «επιλεκτικής χρεοκοπίας» και οτιδήποτε αυτό σημαίνει και αρχίζω να αναρωτιέμαι αρχίσαμε τη Μεγάλη Τεσσαρακοστή (ή λαϊκά τη…Σαρακοστή) καλοκαίρι και μήνα Ιούλιο του 2011;

Είπαμε τι 30 τι 40 χρόνια «δεσμεύσεων» με το ΜΝΗΜΟΣΥΝΟ (αντί για ΜΝΗΜΟΝΙΟ) της πάλαι ποτέ όπως έλεγαν πράσινοι και μπλε Πολιτικοί ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗΣ, θωρακισμένης, γοργά αναπτυσσόμενης, ακμάζουσας ελληνικής οικονομίας από πότε να το υπολογίσουμε;

Από τον Μάϊο του 2010 όταν ο κ. Παπακωνσταντίνου υπέγραψε το ιστορικό πλέον ΠΡΩΤΟ μνημόνιο δηλώνοντας «βγαίνουμε στις αγορές Χριστούγεννα του 2010, άντε βαριά-βαριά αρχές του 2011»…

Από τον Ιούλιο του 2011 που οι Ευρωπαίοι μας πήγαν σε «επιλεκτική χρεοκοπία» προσφέροντάς μας ταυτόχρονα το ΔΕΥΤΕΡΟ πακέτο στήριξης με ΑΠΟΛΥΤΗ δέσμευση και παραχώρηση στους δανειστές μας ΟΛΩΝ των πλουτοπαραγωγικών μας πηγών…

Ή από τον Ιούλιο του 1974 όταν ο Αττίλας «πάτησε» την Κύπρο ενώ επέστρεφαν στην Ελλάδα η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ και μαζί της οι… Πολιτικοί;

Κοιμήθηκα με τη θύμηση του Ρήγα Φεραίου:

«Καλύτερα μιας ώρας ελεύθερη ζωή παρά 40 χρόνια σκλαβιά και φυλακή…»

Μού ανεβαίνει το αίμα στο κεφάλι πού οι ‘εθνοπατέρες’ μας δεν μπορούν ή δεν θέλουν να σκεφτούν το αυτονόητο. Πώς οι βολευτές μας δεν βλέπουν την σίγουρη καταστροφή και επιμένουν να νοιάζονται μόνο για την καρέκλα τους. Πώς δήθεν προσπαθούν να μας σώσουν όταν είναι προφανές ότι μας εξαφανίζουν από τον χάρτη. Η καταστροφή είναι πια θέμα ημερών. Όλοι οι Έλληνες περιμένουμε να ακούσουμε μέχρι το τέλος του μήνα τον τρόπο της εκτελέσεως μας.

Το υποτιθέμενο δίλημμα είναι τόσο απλό:

Ο ένας δρόμος είναι να συνεχίσουμε την ίδια πολιτική, δηλαδή μισθούς πείνας, συνεχώς αυξανόμενοι φόροι, χρέος τεράστιο έστω και με κούρεμα 50%, ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας μας, παράδοση του ορυκτού μας πλούτου και εκχώρηση της κυριαρχίας μας στους ξένους για να πληρώσουμε το υπόλοιπο 50%!!!.
Η τέλεια καταστροφή. Ούτε καν συντρίμια και ερείπια. Σεληνιακό τοπίο.

Ο άλλος είναι ότι απλά λέμε ως εδώ. Δεν αναγνωρίζουμε το χρέος, φεύγουμε από το ευρώ και κάνουμε το δικό μας κουμάντο. Και μάλιστα δεν αναγνωρίζουμε το χρέος μας ΠΑΝΤΕΛΩΣ νόμιμα κάνοντας χρήση του διεθνούς δικαίου. Έχει γίνει στο παρελθόν από άλλες χώρες, έχει γίνει στο παρελθόν ακόμα και από εμάς (Μεταξάς).

Στην ουσία ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ κανένα δίλημμα. Είναι σαν να μας ρωτούν αν θέλουμε να πεθάνουμε ή να ζήσουμε κι εμείς να σκεφτόμαστε τι μας συμφέρει!

Τα επιχειρήματα όσων είναι υπέρ της πρώτης επιλογής είναι κυρίως τα παρακάτω:1. Αν αρνηθούμε το χρέος μας επειδή δεν θα μπορούμε να δανειστούμε θα πρέπει να πάμε σε ισολογισμό εσόδων εξόδων ώστε να τα βγάλουμε πέρα κάτι το οποίο είναι αδύνατον.

Μα ο κυβερνητικός σχεδιασμός για το 2012 προβλέπει να έχουμε ισολογισμένο προϋπολογισµό και μάλιστα να έχουμε και 2 δις περίσσευμα! Και αυτό από δική μας προσπάθεια αφού όλα τα δάνεια θα πηγαίνουν στα παλιά χρέη! Γιατί λοιπόν στην δεύτερη περίπτωση αυτό είναι αδύνατον ενώ στην πρώτη θεωρείται φυσιολογικό;!!!

Αν αρνηθούμε το χρέος μας θα μπορούμε επιτέλους να χαράξουμε την δική μας πολιτική, αυτομάτως λόγω εθνικού νομίσματος θα γίνουμε πιο ανταγωνιστικοί και αν χρειαστεί θα δανειστούμε από άλλες χώρες πλην της Ευρωπαϊκής ενώσεως, π.χ Ρωσία, Κίνα, κλπ. Το πιο σημαντικό, πού όλοι αποσιωπούν, είναι ότι η ΟΜΟΓΕΝΕΙΑ είναι σίγουρο ότι θα σπεύσει να βοηθήσει. Τα βγάζουμε λοιπόν ΑΝΕΤΑ πέρα μόνοι μας.

2. Αν πάμε σε δραχμή, όσοι έχουν καταθέσεις στο εξωτερικό σε ευρώ, θα αγοράσουν την Ελλάδα για ένα κομμάτι ψωμί.

Τι μεγαλύτερο ψέμα από αυτό. Για να πάμε στην δραχμή, σημαίνει ότι έχουμε εθνικοποιήσει τις τράπεζες μας. Σημαίνει ότι έχουμε απόλυτο έλεγχο του τι θα γίνεται και κυρίως του τι ΕΓΙΝΕ. Όλοι οι εξυπνάκηδες πού έχουν πάει τις καταθέσεις τους στο εξωτερικό θα εμφανιστούν ως δια μαγείας στα αρχεία των Τραπεζών και θα ελεγθούν ένας προς ένας. Όσοι λοιπόν πήγαν τα λεφτά τους κάνοντας φοροδιαφυγή θα κληθούν να ΠΛΗΡΩΣΟΥΝ. Με λίγα λόγια δεν θα αγοράσουν αυτοί εμάς αλλά θα πληρώσουν αυτοί εμάς. Ένας ακόμη ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΤΑΤΟΣ πόρος για να τα βγάλουμε πέρα μόνοι μας.

3. Αν πάμε σε δραχμή, λόγω της υποτιμήσεως του νομίσματος θα μειωθεί η αγοραστική μας δύναμη.


Εν μέρει αλήθεια, αλλά και στην πρώτη περίπτωση δεν θα μειωθεί η αγοραστική μας δύναμη και μάλιστα σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό; Κούρεμα 50% ή 60% σημαίνει αυτόματα και αντίστοιχο κούρεμα στους μισθούς μας κατά 50% ή 60%. Μισθοί Ινδίας.

4. Δεν μπορούμε να πάμε σε δραχμή γιατί δεν παράγουμε αρκετά ώστε να τα βγάλουμε πέρα μόνοι μας.
Ερώτηση ανάξια σχολιασμού. Έχει απαντηθεί στο ερώτημα 1.

5. Δεν θα έχουμε λεφτά να εισάγουμε πετρέλαιο.
Λύνεται άμεσα μέσω διακρατικών συμφωνιών με χώρες πού έχουν άφθονο πετρέλαιο και έχουν έλλειμα προιόντων πού εμείς έχουμε περίσσευμα. Λύνεται άμεσα μέσω διακρατικής συμφωνίας με χώρα εκ του βορρά πού θέλει να αποκτήσει επιτέλους πρόσβαση στο Αιγαίο και που θα εγγυηθεί τα εθνικά μας συμφέροντα.

Το πιο σημαντικό της δεύτερης επιλογής είναι ότι μένουμε ΚΥΡΙΑΡΧΟΙ του τόπου μας.

Δεν γινόμαστε δούλοι στην ίδια την χώρα μας.

Εδώ είναι ο τόπος μας και δεν τον ξεπουλάμε!

Από πότε μωρέ εμείς οι Έλληνες βγάλαμε κομπιουτεράκι για να μετρήσουμε πόσα θα χάσουμε για να δούμε αν μας συμφέρει να υποδουλοθούμε; Από πότε μωρέ η ελευθερία μετριέται σε χρήμα;

Είναι σίγουρο ότι μία κυβέρνηση πού θα ακολουθούσε την δεύτερη επιλογή θα είχε ΟΛΟ τον Ελληνικό λαό μαζί της. Όλοι οι Έλληνες θα γινόμασταν μία γροθιά και αυτό από μόνο του θα είχε ως αποτέλεσμα την έκλυση απίστευτης ενέργειας που δεν μπορεί να αποτιμηθεί ούτε με όλα τα ευρώ του κόσμου!

Ένας μωρέ εθνοπατέρας δεν μπορεί να σηκωθεί και να πει τα προφανή; Ένας μωρέ δεν μπορεί να γράψει στα παλιά του παπούτσια το κόμμα και να προτάξει το εθνικό συμφέρον;

Δεν υπάρχει έστω και ένας πού να μην είναι πουλημένος και ανδρείκελο των ξένων τοκογλύφων;

Ένας μωρέ δεν μπορεί να στείλει στο διάολο όλα αυτά τα σκατόψυχα ανθρωποειδή πού θέλουν να μας εξαθλιώσουν και να μας κάνουν σκλάβους στην ίδια μας την χώρα;

ΕΝΑΣ ΜΩΡΕ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ!!!

Πηγή


Οργή, απόγνωση, εξαπάτηση, αναλγησία. Οι λέξεις έχουν χάσει το νόημά τους με την κυβέρνηση αυτή και ειδικά με τον υπουργό Οικονομίας και αντιπρόεδρο κ. Βενιζέλο. Ο οποίος θα μείνει στην ιστορία ως ο πλέον αποτυχημένος αλλά και ο πλέον σκληρός υπουργός επί των οικονομικών από την εποχή του Καποδίστρια που αναγκάστηκε να επιβάλει φόρους γιατί η χώρα ήταν διαλυμένη.

Το νέο κόλπο που σκαρφίστηκαν με την πληρωμή της έκτακτης εισφοράς μέσω της μισθοδοσίας, σε συνδυασμό με τα υπόλοιπα χαράτσια, θα κάνει τους Έλληνες όχι απλά φτωχότερους το 2012 αλλά θα τους εξωθήσει σε μια απίστευτη κατάσταση πείνας και ανέχειας.

Δε μιλάμε βέβαια για τα εκατομμύρια των ανέργων που δεν έχουν δουλειά και που έτσι κι αλλιώς είναι χαμένοι από χέρι. Μιλάμε και για όσους τυχερούς θα έχουν δουλειά του χρόνου αλλά θα έχουν και το Βενιζέλο να τους παίρνει τον κόπο τους. Αν και είναι κυνικό αυτό που θα πω, αλλά ποια η διαφορά της κυβέρνησης με τους ληστές με τα Καλάσνικοφ. Και οι δύο μπαίνουν στα σπίτια μας, κλέβουν ότι βρουν, απειλούν και στο τέλος το… γλεντάνε αφού έκαναν τόσο κόπο. Αυτό κάνει και ο κ. Βενιζέλος.

Σκεφτείτε ότι με τη νέα επινόησή του κάποιοι μισθωτοί θα αναγκαστούν να πληρώσουν σε άμεσους φόρους τα 6 από τα 10 ευρώ που θα πάρουν. Η μείωση του αφορολόγητου και η κατάργηση των φοροαπαλλαγών, η επιβολή έκτακτων εισφορών και άλλων χαρατσιών θα κάνει πολλούς να τρίβουν τα μάτια τους με τα λεφτά που θα παίρνουν κάθε μήνα από τη δουλειά τους.

Από 1-1-2012 η έκτακτη εισφορά θα προκαταβάλλεται τμηματικά, μαζί με την μηνιαία παρακράτηση φόρου. Έτσι πριν τελειώσει η χρονιά, θα πληρώσουν τμηματικά και την έκτακτη εισφορά 1%-5%.

Όμως, του χρόνου το φθινόπωρο θα έρθει και το χαράτσι για τα εισοδήματα του 2011 ενώ εκείνη την περίοδο θα έλθει και το εκκαθαριστικό για το φόρο εισοδήματος. Επειδή, όμως, για την έκτακτη εισφορά του 2010 κάποιοι θα πληρώνουν ακόμη σε δόσεις, συνάγεται το συμπέρασμα ότι το 2012 θα πληρώσουμε δύο και τρία χαράτσι μαζί.

Για να μη μείνουν… παραπονεμένοι οι ελεύθεροι επαγγελματίες, θα πληρώσουν για το μπλοκάκι 500 ευρώ του χρόνου ενώ προβλέπεται και αύξηση της παρακράτησης από 20% σήμερα σε 25% ή 30%.

Τρία παραδείγματα για το τι μας περιμένει είναι ενδεικτικά:

* Έγγαμος με ένα παιδί και 20.000 ευρώ ετησίως:

- φόρος εισοδήματος 2011: 920 ευρω (παρακρατήθηκαν φέτος άλλα 1300)

- συνολική παρακράτηση φόρου από 1/1/12 στους μισθούς τους: 2.200 ευρώ

- Εισφορά αλληλεγγύης για εισοδήματα του 2011: 200 ευρώ

- Παρακράτηση εισφοράς στα εισοδήματα του 2012: 200 ευρώ

Σύνολο αμέσων φόρων 2012: 3.520 ευρώ. Του μένουν στην τσέπη 16.480 ευρώ. Χάνει 17,6% του εισοδήματός του.

* Έγγαμος με τρία παιδιά και 25.000 ευρώ ετησίως:

- φόρος εισοδήματος 2011: 2.500 ευρω (του παρακρατήθηκαν ελάχιστα φέτος)

- συνολική παρακράτηση φόρου από 1/1/12 στους μισθούς τους: 2.900 ευρώ

- Εισφορά αλληλεγγύης για εισοδήματα του 2011: 500 ευρώ

- Παρακράτηση εισφοράς στα εισοδήματα του 2012: 500 ευρώ

Σύνολο αμέσων φόρων 2012: 7.400 ευρώ. Του μένουν στην τσέπη 17.620, για να θρέψει πέντε στόματα. Χάνει 29,6% του εισοδήματός του.

* Έγγαμος με δύο παιδιά και 50.000 ευρώ ετησίως:

- φόρος εισοδήματος 2011: 2.220 ευρω (του παρακρατήθηκαν 10.000 φέτος)

- συνολική παρακράτηση φόρου από 1/1/12 στους μισθούς τους: 12.000 ευρώ

- Εισφορά αλληλεγγύης για εισοδήματα του 2011: 1000 ευρώ

- Παρακράτηση εισφοράς στα εισοδήματα του 2012: 1000 ευρώ

- Δόσεις εισφοράς 2010 μέσα στο 2012: 400 ευρώ

Σύνολο αμέσων φόρων 2012: 16.620 ευρώ. Του μένουν στην τσέπη 33.320. Χάνει 33,2% του εισοδήματός του.

Πηγή


Με έγγραφο βόμβα που αποκαλύπτει το Ράδιο9, (ΕΔΩ) ο διοικητής του ΙΚΑ ΕΤΑΜ, Ροβέρτος Σπυρόπουλος, καλεί τις αρμόδιες διευθύνσεις, να προχωρήσουν στην εκκαθάριση των αρχείων των υποκαταστημάτων και των εποπτευομένων εταιριών του Ιδρύματος, για να αποδοθούν τα ακίνητα που μισθώνει στους ιδιοκτήτες τους, σε όλη την Ελλάδα.

Αυτό οδηγεί σε συρρίκνωση του Ιδρύματος πάνω από 50%, παραδέχτηκε, μέσα από το σταθμό μας ο πρόεδρος του ΕΟΠΥ, Γεράσιμος Βουδούρης.

ΑΚΟΥΣΤΕ ΤΗΝ ΠΑΡΑΔΟΧΗ ΒΟΥΔΟΥΡΗ ΕΔΩ

Η πρόεδρος του Ιατρικού Συλλόγου Πειραιά, Βαρβάρα Ανεμοδουρά, που είπε στο σταθμό μας ότι βάσει του νόμου Ραγκούση, αν αποδοθούν τα ακίνητα που μισθώνει το ΙΚΑ στους ιδιοκτήτες τους θα απολυθούν 3.800 γιατροί

ΑΚΟΥΣΤΕ ΤΗΝ Κα ΑΝΕΜΟΔΟΥΡΑ ΕΔΩ

Εσείς τι λέτε; Κλείνει τελικά το μισό ΙΚΑ ή όχι;

Τί είπατε; Πληρώνατε επί δεκαετίες για να έχετε υγειονομική περίθαλψη, φάρμακα, ιατρούς και σύνταξη; Ε, και; Τον Γιώργο Παπανδρέου και την κατοχική του κυβέρνηση την ρωτήσατε ποτέ;

Το μέλος της Τράπεζας της Αγγλίας Robert Jenkins, εξηγεί, με άρθρο του στο Financial News, γιατί η Ελλάδα πρέπει να χρεοκοπήσει, αλλά εντός της ευρωζώνης…

Πριν από λίγο καιρό, γράφει ο Jetkins, οι Ευρωπαίοι ηγέτες επέμεναν ότι μία ελληνική πτώχευση είναι αδιανόητη. Πλέον πολλοί είναι αυτοί που τη βλέπουν αρκετά πιθανή. Οι αγορές δε, την έχουν προεξοφλήσει. Το σημαντικό είναι ότι όλοι συντείνουν στην χρεοκοπία… εντός ευρωζώνης και μόνο!

Τι σημαίνει αυτό και γιατί είναι κρίσιμο; Αν γνωρίζετε την απάντηση, απλώς σταματήστε την ανάγνωση. Αν όχι, σε λίγο θα ευχόσαστε να την ξέρατε! Στον αντίποδα βρίσκεται η έξοδος της Ελλάδας από το ευρώ.

Να πώς θα γίνει μία πτώχευση εκτός ευρώ:

  • Η ελληνική κυβέρνηση αποφασίζει την έξοδο
  • Φήμες αρχίζουν να οργιάζουν
  • Οι Έλληνες πολίτες αποσύρουν τις καταθέσεις τους σε ευρώ, όσο υπάρχουν «ευρώ»
  • Ελληνικές και ξένες εταιρείες ξεκινούν την εξισορρόπηση των ισολογισμών τους.
  • Οι τράπεζες μεταφέρουν τις πτέρυγές τους στο εξωτερικό
  • Τα αποθέματα σε ευρώ τελειώνουν
  • Οι ξένοι δανειστές αποσύρουν τα πιστωτικά τους όρια.
  • Οι ελληνικές τράπεζες κλείνουν τις πόρτες τους.
  • Η κυβέρνηση συγκαλεί έκτακτη σύσκεψη.
  • Η νέα δραχμή ανακοινώνεται.
  • Επιβάλλονται κεφαλαιακοί έλεγχοι.
  • Αποστέλλονται περιπολίες στα σύνορα.
  • Το δημόσιο χρέος ανάγεται στο τοπικό νόμισμα.
  • Η αξία της δραχμής υποτιμάται.
  • Μπέρδεμα με τα δάνεια του ιδιωτικού τομέα σε ελληνικές εταιρείες
  • Οι Πορτογάλοι αρχίζουν να ανησυχούν για το τι θα γίνει στη χώρα τους και οι εταιρείες λαμβάνουν προληπτικά μέτρα και μεταφέρουν εκτός χώρας τις καταθέσει.
  • Οι Πορτογάλοι καταθέτες αποσύρουν τα χρήματά τους από τις τράπεζες.
  • Παρόμοιες κινήσεις γίνονται στην Ιρλανδία και αλλού στη Μεσόγειο.
  • Οι τράπεζες παύουν τις συναλλαγές τους με τους «περιφερειακούς» συνεργάτες τους.
  • Η όλη τραπεζική αναστάτωση, σταματά κάθε συναλλαγή.
  • Τα αποθέματα των τραπεζών πιάνουν πάτο.
  • Σταματά ο τραπεζικός δανεισμός
  • Σταματά η οικονομική δραστηριότητα της ΕΕ

Για όλους τους παραπάνω λόγους, αλλά και άλλους, μία ενδεχόμενη ελληνική πτώχευση πρέπει να γίνει εντός ευρωζώνης, καθώς έτσι μπορεί να είναι διαχειρίσιμη. Μία ελληνική χρεοκοπία εκτός ευρώ εμπεριέχει κινδύνους τεράστιου βεληνεκούς, καταλήγει ο Jetkins.


Η ανάρτηση που ακολουθεί, γίνεται για πολύ συγκεκριμένους λόγους. Η διαχείριση του παρόντος ιστολογίου πιστεύει πως λίαν συντόμως οι πρακτικές αυτές θα εφαρμοσθούν και στην Ελλάδα, προκειμένου να εξασφαλισθεί η κυβερνητική "ασφάλεια". Κάθε φωνή που θα μπορεί να περάσει μηνύματα αντίστασης ή αντίδρασης στο καθεστώς, θα αντιμετωπίζει την ωμότητα των καταπατητών του Συντάγματος και κάθε ηθικής ή λογικής έννοιας που γνωρίζαμε μέχρι σήμερα.

Το "σύστημα" γνωρίζει πως οι διαδικτυακές του "παραφυάδες", αλλά και οι "γυριστούληδες" υπαλληλίσκοι, δεν επαρκούν πλέον για να αντιμετωπισθεί επαρκώς η πληροφορία. Από τούδε και στο εξής διάφοροι μέθοδοι συσκότισης θα εφαρμοσθούν για να επιτευχθεί ο "στόχος". Και αυτός ο "στόχος" είναι η επιβολή συγκεκριμένου τύπου τάξης.

Η εποχή του Όργουελ έφτασε

Η ιδιωτική κεντρική τράπεζα της Αμερικής, με το παραπλανητικό όνομα Federal Reserve Bank, ανακοίνωσε σχέδιο παρακολούθησης των μπλόγκερς, και των χρηστών του Facebook, με σκοπό να εξακριβώσει το αν κάποιοι από αυτούς ασκούν κριτική στο αμερικανικό τραπεζικό σύστημα, με απόψεις που θα μπορούσαν να βλάψουν την οικονομία της χώρας.

Η Federal Reserve ανακοίνωσε πως σκοπεύει να συνεργαστεί με εταιρία, που θα συγκεντρώνει πληροφορίες από διάφορα κοινωνικά δίκτυα, και στη συνέχεια θα την ενημερώνει.

Η εν λόγω ανακοίνωση σχετίζεται και με τις πρόσφατες προσπάθειες της αμερικανικής κυβέρνησης να ελέγξει την κοινή γνώμη, μέσα από την χειραγώγηση των πόρων του διαδικτύου.

Τον περασμένο μήνα, ο αμερικανικός στρατός ανακοίνωσε πως σκοπεύει να συνεργαστεί με παροχείς όπως είναι το Facebook, προκειμένου να συλλέξει και να αναλύσει υλικό που ανεβαίνει στο διαδίκτυο με αντιπολεμικό περιεχόμενο, έτσι ώστε να ερευνηθεί για το αν πρόκειται για «εχθρική προπαγάνδα».

Αυτό βέβαια το υλικό, μπορεί μετά να χρησιμοποιηθεί ώστε να φιμωθούν όσες φωνές συνεχίζουν αντιστέκονται στις άσκοπες στρατιωτικές επεμβάσεις των ΗΠΑ ανά τον κόσμο.

Τέλος, όλα αυτά σχετίζονται άμεσα με ένα πρόγραμμα του αμερικανικού πενταγώνου, που ξεκίνησε στη διάρκεια της προεδρίας του George W. Bush, και που είχε σκοπό του την ίδρυση μιας ομοσπονδιακής υπηρεσίας προπαγάνδας, η οποία και θα ήλεγχε το τι είδους πληροφορίες σχετικά με τον πόλεμο, θα μπορούσαν να διακινούνται μέσω του διαδικτύου.

American Free Press

Τι έχασε η Ελλάδα με τις πιέσεις των ΗΠΑ και τις υποχωρήσεις του Γ. Παπανδρέου;

Σε νέες αποκαλύψεις για το ενεργειακό πραξικόπημα κατά της Ελλάδας, που σχεδιάστηκε και εκτελέστηκε με εντολές από την Ουάσιγκτον, αλλά και για τα όσα συζήτησε παρασκηνιακά ο πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου με Αμερικανό αξιωματούχο και αφορούσαν στην ονομασία των Σκοπίων ως «Δημοκρατία της Βορείου Μακεδονίας», παραμερίζοντας τα φλέγοντα ζητήματα της ταυτότητας και της γλώσσας των γειτόνων, προχωρούν σήμερα (χθες) τα «Επίκαιρα».

Κομβικό ρόλο στο αμερικανικό ενεργειακό πραξικόπημα κατείχε ο Μάθιου Μπράιζα, πρώην αναπληρωτής υπουργός Εξωτερικών υπεύθυνος για θέματα Ευρώπης - Ευρασίας, ο οποίος φρόντισε ώστε το κρίσιμο διάστημα 2007-2009 να γνωρίζει τις κινήσεις και τις αποφάσεις της ελληνικής κυβέρνησης γύρω από την ενεργειακή και εξωτερική πολιτική, προκειμένου να προλαβαίνει να παρεμβαίνει και να ματαιώνει οτιδήποτε κινείτο σε διαφορετική ρότα απ’ αυτή των αμερικανικών συμφερόντων.

Πρόθυμος συνεργάτης του ο Αμερικανός πρέσβης εκείνης της περιόδου Ντάνιελ Σπέκχαρντ, επιφορτισμένος με το συντονισμό των συναρμόδιων και την ενημέρωση όλων όσοι χρειαζόταν, όπως αποκαλύπτει το απόρρητο τηλεγράφημα του πρώην πρέσβη σχετικά τις συναντήσεις του κ. Μπράιζα με τους κορυφαίους υπουργούς της κυβέρνησης Καραμανλή τον Απρίλιο του 2008.

Στο προηγούμενο τεύχος, τα «Επίκαιρα» είχαν αποκαλύψει μια σειρά τηλεγραφημάτων ειδικού χειρισμού του κ. Σπέκχαρντ προς το Στέιτ Ντιπάρτμεντ, στα οποία ενημέρωνε λεπτομερώς για την κατάσταση που επικρατούσε στη χώρα. Ανάμεσά τους ένα με ιδιαίτερο ενδιαφέρον, αυτό της 25ης Σεπτεμβρίου 2009, το οποίο συντάχθηκε και απεστάλη στην Ουάσιγκτον μία εβδομάδα πριν από τη διεξαγωγή των εθνικών εκλογών του Οκτωβρίου.

Ο Ντάνιελ Σπέκχαρντ περιέγραφε το προεκλογικό κλίμα που επικρατούσε στην Αθήνα, προβλέποντας νίκη του ΠΑΣΟΚ. Σύμφωνα με τα όσα έγραφε στο απόρρητο τηλεγράφημα, ο Αμερικανός διπλωμάτης αισιοδοξούσε ότι με τον Γιώργο Παπανδρέου πρωθυπουργό της Ελλάδας αλλά και υπουργό Εξωτερικών θα άλλαζε σελίδα η ελληνική εξωτερική πολιτική, με βασικά σημεία της τη βελτίωση των σχέσεων της Ελλάδας με τους γείτονές της και κυρίως την αλλαγή στη διπλωματία προσέγγισης της Αθήνας με τη Μόσχα.

Τα άκρως απόρρητα έγγραφα για το αμερικανικό ενεργειακό πραξικόπημα σε βάρος της Ελλάδας και τη «διαπραγμάτευση» στο Σκοπιανό στο άρθρο των Σπύρου Τρίψα και Γιάννη Κορωναίου στα «ΕΠΙΚΑΙΡΑ», στο τεύχος 104, που κυκλοφορεί την Πέμπτη, 13 Οκτωβρίου 2011.

Το περιοδικό ΕΠΙΚΑΙΡΑ (φωτό δίπλα) αποκαλύπτει με τον πιο εκπληκτικό τρόπο τις υπόγειες συμφωνίες του Παπανδρέου με τους Αμερικάνους, για το ξεπούλημα των εθνικών συμφερόντων της χώρας μας.

Λίγο πριν αναλάβει Πρωθυπουργός, ο Παπανδρέου το 2009, είχε δεσμευτεί ότι θα καταργούσε όλες τις συμφωνίες που είχε επιτύχει η προηγούμενη Κυβέρνηση Καραμανλή με την Ρωσία! Συμφωνίες για τους αγωγούς φυσικού αερίου Μπουργκάς-Αλεξανδρούπολη και South Stream οι οποίες θα καθιστούσαν την Ελλάδα ενεργειακή δύναμη στην Ευρώπη. Η Αμερική είχε εκφράσει τους έντονους φόβους της για την αυτονομία και ανεξαρτησία που θα αποκτούσε η χώρα μας και γι΄αυτό διά του Παπανδρέου επέτυχε την παύση αυτών των πρωτοβουλιών Καραμανλή!!!

Ο Παπανδρέου δηλαδή ενήργησε ως δωσίλογος, ως πράκτορας των συμφερόντων της Αμερικής και της δολιοφθοράς της χώρας μας.
Όπως αποκαλύπτουν επίσης τα ΕΠΙΚΑΙΡΑ, αποκαλύψεις που προέρχονται από τις... προγραμματικές εκτιμήσεις του τότε πρεσβευτή των ΗΠΑ στην Αθήνα κ. Ντάνιελ Σπέκχαρντ, ο Παπανδρέου είχε προσυμφωνήσει και για το όνομα των Σκοπίων: Είχε δώσει την πλήρη συγκατάθεσή του στο όνομα "Δημοκρατία της Βόρειας Μακεδονίας", για όλες τις χρήσεις, χωρίς να απαιτεί από τα Σκόπια να αλλάξουν το Σύνταγμά τους!!!

Ο Παπανδρέου επίσης δεν θα έκανε καθόλου διαπραγματεύσεις για την ταυτότητα και τη γλώσσα, δίνοντας με αυτό τον τρόπο το δικαίωμα στους Σκοπιανούς να εγείρουν θέμα σλαβομακεδονικής μειονότητας στην Ελλάδα, καθώς και να ζητήσουν αναγνώριση της "γλώσσας" και "ταυτότητάς" τους!!!

Η στάση αυτή του Παπανδρέου κονιορτοποίησε αμέσως τα όποια ωφέλη είχε αποκτήσει η χώρα μας με το βέτο που είχε βάλει ο Καραμανλής στο Βουκουρέστι, για την μη ένταξη των Σκοπίων στο ΝΑΤΟ!!!

Η ενέργεια Παπανδρέου να χαρίσει το όνομα της Μακεδονίας στα Σκόπια, άναβε το πράσινο φως στο γειτονικό κρατίδιο και στον φανατισμένο Γκρουέφσκι, να εγείρουν θέμα... αλύτρωτης... Νότιας Μακεδονίας, ανοίγοντας έτσι τους ασκούς του αιόλου, για την συρρίκνωση των συνόρων της Πατρίδας μας!!!

Ο Παπανδρέου ενήργησε ως εθνοπροδότης για την Ελλάδα, καταργώντας μέσα σε λίγες ημέρες όλες τις επιτυχίες του προκατόχου του Κ. Καρααμανλή, σε διπλωματικό επίπεδο.

Γι' αυτό τον λόγο, ο Παπανδρέου έβγαινε και μίλαγε για "μειωμένη εθνική κυριαρχία"! Επειδή είχε προσυμφωνήσει για την μειωμένη εθνική κυριαρχία με τους Αμερικάνους και είχε τηρήσει κατά γράμμα όλες τις στοχεύσεις της Αμερικής, που καταδυνάστευαν τη χώρα μας για τα επόμενα 50-100 χρόνια, ξεπουλώντας τα εθνικά μας συμφέροντα και τα προαιώνια εθνικά δίκαια!

Το ερώτημα είναι: Υπάρχει κανείς Εισαγγελέας να παρέμβει σε όλα αυτά τα πρωτοφανή για τη χώρα μας, όπου ο Πρωθυπουργός της Ελλάδος σκάβει τον λάκκο της Πατρίδας και του λαού της, σε συνεννόηση με τους Αμερικάνους, πριν ακόμη αναλάβει τα ηνία της χώρας;

Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, έστω αυτή την ύστατη ώρα, θα εγερθεί από την πολυθρόνα του ή θα απολαμβάνει την μακαριότητα της αδράνειας και σιωπής του;


Εκρυθμη είναι η κατάσταση στο Δήμο της Θεσσαλονίκης αφού οι εργαζόμενοι στην καθαριότητα κατέλαβαν από το πρωί το δημαρχιακό μέγαρο αλλά και τα υπόλοιπα κτίρια του Δήμου ενώ προπηλάκισαν και εμπόδισαν τον δήμαρχο, Γιάννη Μπουτάρη, να μπει στο δημαρχείο.

Συγκεκριμένα, όταν ο κ. Μπουτάρης, επιχείρησε να μπει στο δημαρχείο το πρωί (14/10/2011)προκλήθηκε ένταση, αφού οι συνδικαλιστές που ήταν εκεί τον σταμάτησαν φωνάζοντας «Φύγε τώρα από εδώ αλλιώς θα σε πετάξουμε στο Θερμαϊκό».

O δήμαρχος Θεσσαλονίκης αναγκάστηκε να αποχωρήσει για να μην συμβούν τα χειρότερα.

Υπενθυμίζεται ότι ο κ. Μπουτάρης προανήγγειλε χτες την πιλοτική παραχώρηση της αποκομιδής των σκουπιδιών της Θεσσαλονίκης σε ιδιωτική εταιρεία, μια κίνηση που εξαγρίωσε τους συνδικαλιστές της ΠΟΕ-ΟΤΑ.

Πηγή


Για 1 δισ. βαρέλια πετρελαίου κάνουν λόγο οι σεισμικές έρευνες του 1993 και 1997, αλλά και μελέτη της εταιρίας Ρόμπινσον στη λεκάνη του Θρακικού Πελάγους (Πρίνος, περιοχή Καβάλας και ανατολικά της Θράκης – Μπάμπουρας).

Βέβαια το συγκεκριμένο σημείο, δηλαδή αυτό του Μπάμπουρα, που είναι και το πλέον κοιτασματοφόρο, είναι που προκάλεσε και το 1987 την κρίση με το Σισμίκ και τα όσα ακολούθησαν με την συμφωνία του Νταβός, όπου από τότε οι ελληνικές κυβερνήσεις τρέχουν να κρυφτούν, όταν ακούν την Τουρκία να «τεντώνεται».
Στη διάρκεια συνάντησης, ο διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας Energean Oil & Gas, που διαχειρίζεται το κοίτασμα του Πρίνου, τόνισε, ότι η Energean Oil & Gas ζητά τα δεδομένα αυτά (σεισμικές έρευνες) από το Δημόσιο από το 2009 κι εντούτοις το Δημόσιο δεν τα δίνει επικαλούμενο δυσκολίες στην παράδοσή τους (και εδώ εξηγείται ο προαναφερόμενος λόγος). Εξάλλου, η Energean Oil & Gas είναι σε συμφωνία εξαγοράς του 70% των δικαιωμάτων στο Θρακικό Πέλαγος από την εταιρία που τα είχε, την Κάλφρακ κι ενώ ποσοστό 25% έχουν τα ΕΛ.ΠΕ. Το 5% θα κρατήσει η Κάλφρακ.
Ωστόσο σύμφωνα με την Energean Oil & Gas, αν και τα ΕΛΠΕ είχαν συμφωνήσει σε κοινοπραξία για νέες έρευνες στην περιοχή, εντούτοις μετά από λίγο καιρό αρνήθηκαν, επειδή κρίνουν την Energean ως μη επαρκή σε τεχνογνωσία.

Η εταιρεία θα ξεκινήσει γεωτρήσεις στο κοίτασμα «Ε» του Πρίνου όπου σύμφωνα με νέα δεδομένα υπάρχουν 52 εκατ. βαρέλια πετρελαίου εκ των οποίων τα 6 εκατ. είναι απολήψιμα. Παράλληλα, δηλώνει παρούσα στις έρευνες υδρογονανθράκων στο πλαίσιο του γύρου παραχωρήσεων που θα κηρύξει το ελληνικό δημόσιο.

Η εταιρεία ενδιαφέρεται για μια από τις τρεις περιοχές, Πατραϊκό Κόλπο, Δυτικό Κατάκολο και Ιωάννινα.

Πάντως είναι παγκόσμια πρωτοτυπία κυβέρνηση που θέλει να εκμεταλλευτεί τα κοιτάσματα έστω και σε «ακίνδυνα» με τους Τούρκους σημεία, να μην βγαίνει να ανακηρύξει ΑΟΖ. Χωρίς αυτές, απλά κρατείστε... μικρό καλάθι!


  • Δυσοίωνες οι προβλέψεις της Nomura για ολόκληρη την ευρωζώνης

Την ώρα που όλος ο πλανήτης έχει τα μάτια του στραμμένα στην Ελλάδα, ο αναλυτής γεωπολιτικών εξελίξεων της Nomura, Alastair Newton, ο οποίος προέβλεψε τις εξεγέρσεις στην Αίγυπτο πολύ πριν αυτές συμβούν, εξέδωσε μία ανάλυση στην οποία εκφράζει έντονες ανησυχίες για την ευρωζώνη.

Ο κ. Newton μάλιστα προβλέπει:

Ελλάδα: Είναι πολύ δύσκολο να πετύχει τους στόχους που τέθηκαν κατά τη διάσωση της. Η ελληνική κυβέρνηση μπορεί να πέσει ανά πάσα στιγμή

Πορτογαλία:
Συνεχίζονται οι επί τα χείρω αναθεωρήσεις των προγραμμάτων λιτότητας. Φαίνεται να ακολουθεί τα βήματα της Ελλάδας.

Ισπανία:
Παρά την πρόοδο στα δημοσιονομικά, τα προβλήματα του τραπεζικού κλάδου την καθιστούν πρόσφορο έδαφος για τη μετάδοση της πορτογαλικής κρίσης. Αναμένουμε τα αποτελέσματα των εκλογών της 20ης Νοεμβρίου.

Ιταλία: Πρέπει να αποκαταστήσει την εμπιστοσύνη των αγορών.

Γαλλία: Μεγάλες ανησυχίες προκαλούν οι εκλογές του 2012. Τα αβέβαια αποτελέσματα μπορεί να προκαλέσουν αναταράξεις στις αγορές.

Μα πόσο βαμπίρ μπορεί να είναι; Ρουφάνε το αίμα απ’ ό,τι έχει ζωή για να συντηρήσουν τη νεκροζώντανη εξουσία τους (που στηρίζεται μόνο στους απ’ έξω )και τα κέρδη των συνεργατών τους.

Η Αθήνα δεν έχει γεμίσει μόνο σκουπίδια, έχει γεμίσει ανθρώπους που ζουν από τα σκουπίδια. Αυτό δεν μας πειράζει; Σου λέει, κίνδυνος για τη δημόσια υγεία. Ποιανών τη δημόσια υγεία; Αυτών που μέχρι το τέλος του χρόνου άντε αρχές του επόμενου θα ζουν με 500 – 300 ευρώ, με την κυβέρνηση να βρίσκεται σε αμόκ με το τσεκούρι στο χέρι. Εδώ, έτσι που τα κάνανε αυτά τα τομάρια, που θα λεγε και η συγχωρεμένη η γιαγιά μου κινδυνεύει η ζωή ολωνών πόσο μάλλον η δημόσια υγεία. Τους πήρε ο πόνος για τη δημόσια υγεία αυτών που καθημερινά σκοτώνουν. Λες και δεν ξέρουμε ότι όλη κι όλη η πρεμούρα είναι να ξεπουληθεί κάθε δημόσια υπηρεσία στους ιδιώτες, αυτή την «καθαγιασμένη» φάρα που υπό τη σκέπη της όλα λειτουργούν «ρολόι» (λέμε τώρα) έναντι αδρής αμοιβής. Γιατί πάνω απ’ όλα οι ιδιώτες δεν κάνουν αρπαχτές. Ποτές. Ειδεμή να τους κοπεί ο έρωτας για την ελεύθερη αγορά.

Αλλά υπάρχει και μια δημόσια ψυχική υγεία που βρίσκεται σε ύφεση. Όταν δίπλα σου περπατούν ανθρώπινα κουρέλια, ανάμεσά τους γέροι που ένας θεός ξέρει πως πετάχτηκαν στο δρόμο ύστερα από μια ολόκληρη ζωή, στα στερνά τους έγιναν ζητιάνοι, όταν κάποιοι συσωρρεύουν για πέντε γενιές μετά από αυτούς, πως ν’αντδιράσεις, πώς να λειτουργήσεις, πόσο να «ματώσεις» μέσα σου (για να θυμηθούμε και μια παλιά έκφραση του ανεκδιήγητου πρωθυπουργίσκου). Οι γέροι είναι οι πρώτοι που ξεκληρίζονται μπροστά στα μάτια μας και καθώς φαίνεται μετά τα καταγγελθέντα περιστατικά ακολουθούν τα παιδιά. Και βεβαίως οι άνεργοι και οι υπερχρεωμένοι «βασικοί μέτοχοι» της αυτοχειρίας.

Αν στόχος τους λοιπόν είναι η ίδια η ζωή ( αν ακούγεται υπερβολικό ας αναλογιστεί κανείς τις πρόσφατες διαδηλώσεις) αυτή πρώτα απ’ όλα πρέπει να διασωθεί, από τους από κάτω, με την οργάνωση της αλληλεγγύης – η οποία, στο βαθμό που αυτή θα μπορούσε να είναι και χρηματική πλήττεται σαφώς από το μέτρο των αποδείξεων αλλά μέχρι να έρθει εκείνη η ώρα ποιος ζει ποιος πεθαίνει. Βενιζέλε, θες απόδειξη άμα δώσω ένα δεκάευρω σε μια γιαγιά να φάει; Μη σου πω τι θα πάρεις...

Το ζητούμενο είναι να μείνουμε όρθιοι όσοι περισσότεροι γίνεται. Πώς αλλιώς θα τους στείλουμε από κει που ΄ρθανε; Και τους δικούς μας και τους άλλους που δεν ζητούν απλώς να πληρωθούν από αυτά που δεν τους χρωστάμε, θέλουν να επωφεληθούν κι απ’ το πτώμα...


Η Ελλάδα έχει πείσει τους πάντες για τις προθέσεις της από το 2010 και μετά και έχει αυτοβυθιστεί στην ύφεση και στην αυτοκαταστροφή. Την ίδια στιγμή οι εταίροι της την κρεμούν από το Σεπτέμβρη και μετά και η ηγεσία της χώρας έχει ΑΠΟΔΕΧΤΕΙ ότι οι εταίροι δανειστές έχουν τον πρώτο λόγο.

Και έρχονται πάλι οι εταίροι μας μας πουν ότι η Ελλάδα πρέπει να πείσει και πάλι…

Σήμερα διάβασα ότι ο Γιουνκερ στην συνάντηση με του με τον ΓΑΠ δήλωσε ότι είναι Αισιόδοξος για εκταμίευση της έκτης δόσης και αντιλαμβάνομαι ότι έχουμε εξαχρειωθεί πλήρως.

Ο Γιουνκερ θα έπρεπε -είναι είναι αισιόδοξος ότι θα δεχτούμε να πάρουμε την 6 δόση δεδομένου ότι οι εταίροι έχουν αθετήσει την συμφωνία και αντί αυτό να είναι ελληνικό επιχείρημα -με τους πολιτικούς που έχουμε- γίνεται ευρωπαϊκός εκβιασμός.

Ας δούμε τα δεδομένα όπως έχουν διαμορφωθεί:

Στην ζώνη του ευρώ δεν μπορούμε να χρεοκοπήσουμε χωρίς να διαλύσουμε το “παραμύθι” σε μια νύχτα και αυτό το καταλάβαμε όλοι. Την ίδια στιγμή μας χρειάζονται για να βάλουν χέρι στα λεφτά του EFSF μέσω του κουρέματος του χρέους. Η ανακεφαλαίωση των τραπεζών είναι ζωτικής σημασίας και εμείς είμαστε μια καλή αφορμή για να πάρουν οι τράπεζες τα λεφτά του EFSF και όπως υπολογίζεται 6 φορές περισσότερα από τους ευρωπαϊκούς λαούς.

Προτείνεται λοιπόν η καταγγελία της δανεικής σύμβασης τώρα και η άμεση έξοδο στις αγορές για μακροχρόνιο δανεισμό. Είναι πέρα από σίγουρο ότι οι αγορές θα θα μας δώσουν δανεικά σε ευρώ με στόχο να αποφύγουν το “μπαμ” στις αγορές. Ίσως να μας τα δώσουν με υψηλό επιτόκιο. Όμως είναι σε ευρώ οπότε όλοι θα αντιληφθούν ότι όσο αυξάνουμε το χρέος θα αυξάνουμε και το βαθμό κουρέματος που θα χρειαστούν τα ομόλογα μας. Αυτό συνεπάγεται πολλά και ενδιαφέροντα “γυρίσματα” του παιχνιδιού και οπωσδήποτε το βάζει σε νέο πλαίσιο.

Την ίδια στιγμη σκορπάμε παντού διαβεβαιώσεις ότι δεν φεύγουμε από το ευρώ ούτε αλυσοδεμένοι και θα συνεχίσουμε να δανειζόμαστε με όσο επιτόκιο μας δίνουν για όσο καιρό μας δίνουν. Μετά θα δούμε… Mπορεί και να γράψουμε στο χιόνι.

Κι όπως γίνεται αντιληπτό με την δημιουργία πολιτικού θέματος στην ευρωζώνη η 6 δόση θα εκταμιευτεί χωρίς πολλές διατυπώσεις. Εκείνη την στιγμή θα αρχίσουμε την διαπραγμάτευση για το αν θα την πάρουμε και εκεί θα μιλήσουμε για κούρεμα του χρέους με ελληνικούς όρους. Αν δεν δεχτούν ξανά δανειζόμαστε πάντα σε ευρώ και από άλλες πηγές αφού οι ίδιοι θα έχουν σπάσει το συμβόλαιο. Το ευρώ είναι δικό τους και δικό μας και η λύση του δράματος θα είναι κοινή έτσι και αλλιώς.

Ειλικρινά πίστευα ότι το αδιέξοδο της εφαρμοζόμενης πολιτικής Ρουμανοποίησης της Ελλάδος έχει εντοπιστεί, όπως πίστευα ότι έχει εντοπιστεί και το εθνικό συμφέρον. Πίστευα ακόμη ότι μετά το μεσοπρόθεσμο και τον ανασχηματισμό θα επιδιωχθεί με κάθε τρόπο η εθνική ενότητα ώστε εφαρμοστεί μια πολιτική υψηλού ρίσκου που όμως θα έχει γνώμονα μόνο το εθνικό συμφέρον. Διαψεύστηκα.

Ενώ έχουμε αρχίσει να παίζουμε με τον όρο “σταθερότητα του ευρώ” συνεχίζουμε να εννοούμε με αυτό τον ορό και να περιγράφουμε, τον φόβο μας να μην μας αφήσουν στα μισά και απειληθεί με πιστωτικό γεγονός η ευρωζώνη.

Αυτό είναι μηδενικής αξίας επιχείρημα και οι ευρωπαίοι “το έχουν”, δεδομένου ότι τα λεφτά για την 6 δόση είναι εκεί έτοιμα να μας παρασχεθούν άμεσα.

Έτσι -παίζοντας με τα νεύρα μας- καθυστερούν την δόση και εμείς τρέχουμε να εγγυηθούμε παντού ότι έχουμε λεφτά για όλο τον Νοέμβριο. Με αυτό τον τρόπο το επιχειρημα μας γίνεται μηδενικής αξίας αφού αυτό που τους τρομάζει είναι η πιθανότητα άμεσης στάση πληρωμών. Με αυτό τον τρόπο η αθέτηση των συμφωνηθέντων αντί να είναι επιχείρημα μας και να εγείρει νομικές συνέπειες βάση του αγγλικού δικαίου γίνεται ο μεγάλος μας φόβος και μέσο εκβιασμού μας.

Την ίδια στιγμη είναι γνωστό ότι εκεί έξω εξετάζουν το ενδεχόμενο να μας πετάξουν εκτός ευρώ και θα το κάνουν μόλις μπορέσουν δεν χωρά αμφιβολία.

‘Ισως όχι με ψηφίσματα του eurogroup αλλά οδηγώντας μας στην ασφυξία και στην έκρηξη και ίσως για αυτό καθυστερούν την δόση και ζητούν μέτρα αδιαφορώντας για τις συνέπειες.

Το μόνο σίγουρο είναι ότι η συμφωνία προέβλεπε την εκταμίευση της 6ης δόσης τον Σεπτέμβρη και όμως οι εταίροι μας, έχουν βάλει σε διαδικασία «τεντώματος» έναν ολόκληρο ευρωπαϊκό λαό αθετώντας την συμφωνία και το ευρωπαϊκό δίκαιό.

Μοιάζουν σίγουροι ότι το πολιτικό σύστημα -δηλαδή ο Γιωργάκης- είναι αρκετά ανίκανος να απειλήσει και να διεκδικήσει. Μοιάζουν σίγουροι ότι οι Έλληνες δεν θα αντιδράσουν σοβαρά εναντίων της ΕΕ αλλά και είναι έτοιμοι να δώσουν τα λεφτά σε μια νύχτα. Το θέμα είναι ότι κανείς δεν τα ζητά σωστά. Το θέμα είναι ότι ενώ έχεις να κάνεις με καθίκια εκβιαστές δεν τους χώνεις το μαχαίρι στο λαιμό και όμως σε ανώτατο επίπεδο έχει ειπωθεί ότι ΕΧΟΥΜΕ ΠΟΛΕΜΟ αλλά μάλλον εννοούσαν “εμφύλιο”.

Η απογοήτευση μου είναι πλήρης δεδομένου ότι αντί να μας παρακαλούν να παραμείνουμε στην πρέσα και να αποδεχτούμε κάθε είδους ταπείνωση και εξευτελισμό για να διασωθεί το ευρώ τους παρακαλάμε να μας κρατήσουν, να συνεχίζουν να μας ταπεινώνουμε και να μας εξευτελίζουν, να μας φτύνουν, να μας μαστιγώσουν σε πλήρη εφαρμογή της πολίτικης του Ε SM που στηρίζεται στο δόγμα “Σκίστε με να αλλάξω ράφτη”.

Ειλικρινά αισθάνομαι ότι το κριτήριο μου για το τι σημαίνει «δάσωση της χώρας» είναι πιο ευαίσθητο από την επιβολή συνεχώς νέων μέτρων ή από το να εκλογικεύω ως πολιτικός τα εγκλήματα των εταίρων μας σε βάρος του λαού μας… Και σε καμία περίπτωση δεν σημαίνει Ρουμανοποίηση.

Και δεν ξεχνώ ότι όσο η Ελλάδα έχει ανάγκη να πείσει για τις προθέσεις της ευρωζώνη πράγμα του το έχει κάνει 6 φορές έως τώρα, άλλο τόσο ανάγκη έχει η Ευρωζώνη να πείσει ότι μπορεί να κρατηθεί ζωντανή.

Πηγή

Η προσπάθεια που κάνει η Ελλάδα για να βγει από τη φουρτούνα και να πιάσει λιμάνι,αναγνωρίζεται από τους αμερικανούς αναλυτές του Stratfor.Οι αριθμοί και τα ποσοστά περικοπών που αναφέρονται στην ανάλυση είναι πράγματι εντυπωσιακά,όπως εντυπωσιακά είναι και τα ποσοστά που έχουν να κάνουν με τις επιπτώσεις σε ανθρώπινες ζωές που βρίσκονται πίσω απ΄ αυτούς τους αριθμούς.

Αρκούν όλα αυτά για να υπάρξει έστω μια ελπίδα; Δύσκολα τα πράγματα ,όπως προκύπτει και από την ανάλυση.

Αψηφώντας τη λαϊκή αντίδραση, η Ελλάδα έχει κάνει μεγάλη πρόοδο στη μείωση του ελλείμματος του προϋπολογισμού της μετά τη συμφωνία για τις μεταρρυθμίσεις σε αντάλλαγμα ενός σχεδίου διάσωσης. Ωστόσο, οι στρατηγικές που η Αθήνα έχει χρησιμοποιήσει για να κάνει αυτή τη πρόοδο είναι σε μεγάλο βαθμό μη βιώσιμες και θα είναι ανεπαρκείς για την κάλυψη περαιτέρω στόχων στη μείωση του προϋπολογισμού.

Παρά τη γενική αντίληψη ότι η Ελλάδα αδυνατεί να εκπληρώσει τις προϋποθέσεις της συμφωνίας διάσωσης της, η Αθήνα έχει σημειώσει σημαντική πρόοδο στη μείωση του τεράστιου ελλείμματος του προϋπολογισμού της μετά από τις οικονομικές μεταρρυθμίσεις στις οποίες συμφώνησε να προχωρήσει με αντάλλαγμα την οικονομική βοήθεια από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο,την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Μεταξύ 2009 και 2010, η Ελλάδα μείωσε το δημοσιονομικό της έλλειμμα από 15,4% του ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος (ΑΕΠ) σε 10,5% - η μεγαλύτερη δημοσιονομική εξυγίανση χώρας της ευρωζώνης και του ΟΑΣΑ που έγινε ποτέ. Ακόμη και με αυτές τις μειώσεις, η Ελλάδα έχασε το στόχο του ελλείμματος για το 2010 κατά μισή εκατοστιαία μονάδα του ΑΕΠ, αλλά αυτό οφειλόταν σε μεγάλο βαθμό, σε μια βαθύτερη από την αναμενόμενη ύφεση.Η Ελλάδα υπερέβη πράγματι τη δημοσιονομική προσαρμογή της σε απόλυτους αριθμούς κατά 3,8 δισ. ευρώ (περίπου 5.200 εκατομμύρια δολάρια), ή 2,6 τοις εκατό του ΑΕΠ. Αν και η ελληνική κυβέρνηση δεν είναι άψογη,οι προσπάθειές της είναι ειλικρινείς.

Οι προσπάθειες αυτές έχουν απτά αποτελέσματα για την ελληνική κοινωνία.Η ανεργία έφθασε το 16,6% κατά το δεύτερο τρίμηνο του 2011, με περισσότερους από 800.000 ανθρώπους εκτός αγοράς εργασίας (40% περισσότεροι άνθρωποι από ό, τι το προηγούμενο έτος). Περισσότεροι από 100.000 από αυτά τα άτομα έχασαν τη δουλειά τους μέσα στους τελευταίους 12 μήνες ως άμεσο αποτέλεσμα της κυβέρνησης να μειώσει το δημόσιο τομέα.

Οι δημόσιοι υπάλληλοι οι οποίοι έχουν κρατήσει τη δουλειά τους έχουν δει τους μισθούς τους να περικόπτονται τουλάχιστον κατά 15%, ενώ στον ιδιωτικό τομέα οι μισθοί έχουν μειωθεί 10-20%. Η κυβέρνηση έχει δώσει εντολή για περικοπές στον ιδιωτικό και δημόσιο τομέα και στις συντάξεις με παράλληλη μείωση των κοινωνικών δαπανών .

Οι περικοπές δαπανών στον ανεπαρκή, υπερπλήρη και ακριβό δημόσιο τομέα ήταν ένα ζωτικό και αναπόφευκτο πρώτο βήμα για την Ελλάδα. Ωστόσο, τέτοια μέτρα περιορισμού του κόστους δεν μπορούν να εφαρμοστούν στο διηνεκές και δεν θα αποφέρουν το ίδιες των αποδόσεις στο μέλλον.

Η ενημέρωση της 2ας Οκτωβρίου στην Αθήνα δεν ήταν αισιόδοξη. Από τον Ιανουάριο έως τον Αύγουστο του 2011, παρά τα επιπλέον μέτρα λιτότητας, οι κρατικές δαπάνες στην Ελλάδα αυξήθηκαν κατά 8% σε σύγκριση με την αντίστοιχη περίοδο του 2010. Οι αυξημένες πληρωμές για τόκους ήταν ένας μεγάλος παράγοντας,που επηρέαζε ακόμα πιο σημαντική όμως ήταν η αύξηση της ανεργίας, η οποία οδηγεί σε λιγότερους εργαζόμενους που θα πληρώνουν φόρους . Οι δυσκολίες που αντιμετωπίζει η Ελλάδα αποκαλύπτουν τους περιορισμούς των στρατηγικών της για τη μείωση των δαπανών.

Οποιαδήποτε βιώσιμη στρατηγική δημοσιονομικής εξυγίανσης βασίζεται σε δύο μέρη: τη μείωση των δαπανών και την αύξηση των εσόδων. Δυστυχώς για την Ελλάδα, η Αθήνα δεν έχει δείξει την ίδια επιτυχία στην αύξηση των εσόδων. Η Ελλάδα υπολείπεται των στόχων της για το 2010 κατά 3 δισ. ευρώ (1,4% του ΑΕΠ).

Αυτό δεν σημαίνει ότι η Αθήνα δεν έχει δοκιμάσει. Το 2010, η Ελλάδα αύξησε τους φόρους κατανάλωσης σε πολλά αγαθά και υπηρεσίες, επέβαλε πρόσθετους φόρυς για την υψηλή κερδοφορία των επιχειρήσεων και τα υψηλά εισοδήματα , εισήγαγε νέους φόρους περιουσίας, μείωσε το αφορολόγητο όριο εισοδήματος , αυξήσε τους φόρους στους αυτοαπασχολούμενους και κατήργησε πολλές φορολογικές εκπτώσεις και μειώσεις.

Το κεντρικό πρόβλημα που έχει - και συνεχίζει να έχει - είναι η εκτεταμένη φοροδιαφυγή. Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις της Τράπεζας της Ελλάδα, η αποτυχία είσπραξης των φόρων προκαλεί ετήσια απώλεια εσόδων ίση με το 4,4% του ΑΕΠ. Δεδομένου ότι η συνολική αύξηση των εσόδων στην Ελλάδα το 2010 ήταν λιγότερο από 2% του ΑΕΠ, ακόμη και 50% βελτίωση στην είσπραξη φόρων και στην πρόληψη της φοροδιαφυγής θα μπορούσε να υπερδιπλασιάσει την αύξηση εσόδων στην Ελλάδα.

Αυτό ανάγκασε τους Έλληνες να γίνουν δημιουργικοί. Για παράδειγμα, το Σεπτέμβριο, το κοινοβούλιο πέρασε ένα εξαιρετικά αντιδημοφιλές νομοσχέδιο για την αύξηση των φόρων ακίνητης περιουσίας που εκτιμάται ότι θα φέρει 2 έως 3 δις ευρώ σε έσοδα. Για να εξασφαλιστεί η καλύτερη συμμόρφωση ο νέος φόρος θα εισπραχθεί μέσω των λογαριασμών ηλεκτροδότησης.

Παρ 'όλα αυτά, παρά την τεράστια επέκταση των ελέγχων και των κυρώσεων, τα έσοδα από άμεσους φόρους, όπως το εισόδημα και οι φόροι περιουσίας στην πραγματικότητα μειώθηκε το 2010 κατά 1,1 δισ. ευρώ και προβλέπεται ότι θα αυξηθεί μόνο κατά περίπου € 200 εκατομμύρια το 2011. Παρά τη σημαντική αύξηση των φορολογικών συντελεστών, τα αναμενόμενα έσοδα στην Ελλάδα σε αυτή την κατηγορία βρίσκονται ακόμη κάτω από τα επίπεδα του 2009.

Εν τω μεταξύ, μέτρα λιτότητας έχουν οδηγήσει σε χαμηλότερη κατανάλωση (μια τάση που θα συνεχιστεί), και αύξηση των φόρων σε αγαθά και υπηρεσίες που ενθαρρύνουν τη συμμετοχή σε ήδη εξαιρετικά ανεπτυγμένες γκρίζες αγορες στην Ελλάδα. Αυτοί οι παράγοντες περιορίζουν τις αποδόσεις ακόμη κι αν εφαρμοσθούν πλήρως οι έμμεσοι φόροι.

Το μεγάλο πρόγραμμα ιδιωτικοποιήσεων στην Ελλάδα για την πώληση περίπου 50 δισ. ευρώ σε περιουσιακά στοιχεία έως το 2015 είναι μια άλλη πιθανή πηγή εσόδων. Ωστόσο, η Αθήνα έχει σημειώσει μικρή πρόοδο στον τομέα αυτό. Η Ελλάδα αναμένει να συγκεντρωθούν € 5.000.000.000 το 2011, αλλά η πολιτική αδράνεια και η αδύναμη ζήτηση της αγοράς για τα ελληνικά περιουσιακά στοιχεία δεν επέτρεψαν την Ελλάδα από την πώληση περιουσιακών στοιχείων μέχρι στιγμής φέτος, εκτός από έναν 10% του ΟΤΕ για 400 εκατομμύρια ευρώ.

Χωρίς ουσιαστικές βελτιώσεις, η Ελλάδα δεν θα είναι σε θέση να ανταποκριθεί στους μελλοντικούς στόχους για το έλλειμμα. Το πρόγραμμα λιτότητας δεν θα είναι σε θέση να επιτύχει τους στόχους και η οικονομία της είναι πιθανό να παρουσιάσει δημοσιονομικό έλλειμμα, το οποίο είναι πιθανό να είναι 8,5% του ΑΕΠ για 2011. Ακόμα κι αν η Ελλάδα μπορεί να διατηρήσει τις περικοπές και κατορθώσει να αυξήσει κατακόρυφα την είσπραξη των φόρων, δεν θα είναι σε θέση να μειώσει το δημοσιονομικό της έλλειμμα περαιτέρω.

Σε μακροπρόθεσμη βάση, ο μόνος τρόπος να επιστρέψει σ΄ ένα βιώσιμο προϋπολογισμό είναι η επίτευξη βιώσιμης οικονομικής ανάπτυξης. Ενώ η Ελλάδα είναι στην ευρωζώνη,η μόνη επιλογή για την επίτευξη βιώσιμης οικονομικής ανάπτυξης είναι να γίνει πιο ανταγωνιστική. Γι 'αυτό, έχει δύο επιλογές. Η πρώτη θα ήταν να μειώσει δραστικά το βιοτικό της επίπεδο έτσι ώστε να μπορούν να ανταγωνίζονται σε επίπεδο τιμών. Αυτό θα απαιτήσει τη μείωση του μέσου όρου των μισθών κατά 50%, που τοποθετεί την Ελλάδα στο ίδιο επίπεδο με τα φτωχότερα μέλη της ευρωζώνης. Άλλη επιλογή της είναι να αυξήσει δραματικά την ποιότητα των προϊόντων της, η οποία θα απαιτούσε τη μαζική εφαρμογή της τεχνολογίας,κάτι που είναι απίθανο και ακριβό να γίνει τώρα. Στο άμεσο μέλλον η μόνη προοπτική στην Ελλάδα για την αύξηση των εσόδων εξαρτάται από την ικανότητά της να αυξήσει σημαντικά την είσπραξη των φόρων.

Ένα ακόμη ταξίδι του Γιώργου Παπανδρέου στας Ευρώπας δίχως νόημα. Στην προσπάθειά του να δείξει ότι συμμετέχει έστω και ελάχιστα στη διαπραγμάτευση για το ελληνικό χρέος, ο πρωθυπουργός της Ελλάδας πήρε τις ευρωπαϊκές ρούγες. Μη έχοντας κάτι να διεκδικήσει, είπε τουλάχιστον κάτι να προσφέρει σε ένδειξη καλής θελήσεως στους τοκογλύφους: τους Έλληνες: «Χρειάζονται ριζοσπαστικές αλλαγές και ο ελληνικός λαός θέλει αυτές τις αλλαγές όσο επώδυνες κι αν είναι».

Με αυτά τα λόγια απευθύνθηκε στον πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης Χέρμαν Βαν Ρομπάι επιχειρώντας να πείσει πως έχει τη συναίνεση του ελληνικού λαού στην ιλιγγιώδη πορεία της χώρας προς την πτώχευση. Ευρισκόμενος σε απόλυτο κενό πολιτικής, ο πρωθυπουργός συμπεριφέρεται πλέον σαν να έχει πλήρως αποστασιοποιηθεί από την πραγματικότητα. Είναι άλλωστε εκπληκτική η στιγμή που επιλέγει να κάνει αυτή την απίστευτη δήλωση:

Όταν ο υπουργός του επί των Οικονομικών μέρα παρά μέρα πυροβολεί την ελληνικής κοινωνία με «μέτρα» και κάνει την κυβέρνηση να προσομοιάζει όλο και περισσότερο με εταιρεία οικονομικών δολοφόνων.

Όταν ο συνεπής μισθωτός φορολογούμενος ετοιμάζεται να ζήσει έναν ακόμη εφιάλτη δραματικής περικοπής μισθών μέσω της καταιγίδας των νέων φορολογικών μέτρων Βενιζέλου, της παρακράτησης των «έκτακτων» χαρατσιών από τον μισθό του.

Όταν η διαφθορά παραμένει προκλητικά ατιμώρητη – και συχνά επιβραβεύεται.

Όταν η «μεταρρύθμιση» στο αποσυντιθέμενο Δημόσιο παραπέμπει στις «ηρωικές» μέρες των αλήστου μνήμης «πρασινοφρουρών», την εποχή που η πρόσβαση σε δημόσια θέση απαιτούσε ως διαβατήριο το πιστοποιητικό πασοκικών φρονημάτων.

Όταν η κοινωνία, σχεδόν στο σύνολό της καθυβριζόμενη ως διεφθαρμένη από αυτόν ακριβώς τον πρωθυπουργό και τους υφισταμένους του, βρίσκεται μεταξύ σοκ, εξαθλίωσης και οργής.

Όταν οι άστεγοι πληθύνονται και η πείνα εμφανίζεται πλάι στην απελπισία στο κέντρο της Αθήνας παραπέμποντας ευθέως πια στην περίοδο της (πρώτης) γερμανικής κατοχής.

Όταν ακόμη και οι πέτρες έχουν ξεσηκωθεί εναντίον της κυβερνητικής και της «τροϊκανής» βαρβαρότητας.

Όταν ένα μπαράζ καταλήψεων υπουργείων και δημοσίων υπηρεσιών και ένα τεράστιο απεργιακό κύμα σαρώνουν κάθε τομέα οικονομικής δραστηριότητας εξ αιτίας της ύφεσης και της φοροληστείας.

Όταν το κόμμα του βρίσκεται στα πρόθυρα της εξέγερσης απειλούμενο από την προοπτική της εκλογικής συντριβής και της διάλυσης.

Αυτήν ακριβώς την ώρα, που η απόγνωση και ο θυμός για την εγκληματική αδικία συσσωρεύονται και η χώρα βρίσκεται στο τελευταίο βήμα πριν από τον γκρεμό, ο Γιώργος Παπανδρέου θεωρεί ότι «ο ελληνικός λαός θέλει αυτές τις αλλαγές όσο επώδυνες κι αν είναι».

Τι «ξέρει»...

Η εξ αρχής προδιαγεγραμμένη πορεία προς την κοινωνική καταστροφή συνεχίζεται επιταχυνόμενη. Όμως ο πρωθυπουργός, παρότι ακόμη μια φορά άλλοι αποφασίζουν τη μοίρα αυτού του τόπου, δείχνει να μην τον αφορά τίποτε απ’ όλα αυτά. Δείχνει ήρεμος και αποφασισμένος να ολοκληρώσει το «έργο» του. Ίσως κάτι ξέρει.

● Ίσως ξέρει, για παράδειγμα, ότι η πρόκληση Βενιζέλου προς τους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ («Αν πιστεύετε πως η κυβέρνηση είναι ανίκανη και δεν έχει ηθικό υπόβαθρο, ρίξτε την») θα μείνει ακόμη μια φορά αναπάντητη. Όπως και όλες τις προηγούμενες φορές.

● Ίσως ξέρει ότι, εδώ που έφτασε, με τον τρόπο που έφτασε, δεν θα του επιτραπεί να αλλάξει ούτε μια πινελιά από τις προειλημμένες αποφάσεις της μοναδικής κυρίαρχου της Ευρώπης: της Γερμανίας, η οποία οικοδομεί με ψυχρή συνέπεια και προσήλωση το Τέταρτο Ράιχ εξαθλιώνοντας σήμερα αυτούς που απομυζούσε μέχρι χθες, χτίζοντας εις βάρος τους την παντοδυναμία της.

● Ίσως ξέρει ότι – ύστερα από την πτώχευση, όπως και αν την ονομάσουν οι «αγορές» και τα πολιτικά και άλλα λαμόγια τους – δεν μπορεί να κάνει τίποτε πια για να αλλάξει την πολιτική του μοίρα.

● Ίσως ξέρει ότι η κοινωνία, παρά τον θυμό και την οργή της, δεν έδειξε ακόμη πως είναι σε θέση να ξεπεράσει το «εγώ» και να βρεθεί στο «εμείς». Για την ακρίβεια, στο «Ή εμείς ή αυτοί».

Ίσως ξέρει ότι ο «κοινωνικός αυτοματισμός», τον οποίο με τόση επιμέλεια προώθησαν ο ίδιος, η κυβέρνησή του και τα μιντιακά καρακόλια, είναι ήδη κυρίαρχος: η μισή κοινωνία στρέφεται εναντίον της άλλης μισής, ενίοτε με πολύ μεγαλύτερη ένταση απ’ όση στρέφονται όλοι μαζί εναντίον του.

Ίσως ξέρει ότι, πέρα από φωνές και διαμαρτυρίες χωρίς πολιτική προοπτική, όσο οργισμένες κι αν είναι αυτές οι φωνές, δεν έχει αντιπολίτευση με αγωνία, σχέδιο και όραμα για τη χώρα. Τουλάχιστον όχι τέτοια που να τον κάνει να πετάγεται στον ύπνο του.

● Ίσως ξέρει ότι στο τέλος, παρά τα όσα εδώ και δύο χρόνια συμβαίνουν, θα φύγει από την εξουσία αλώβητος και όρθιος. Σχεδόν ατσαλάκωτος. Με δόξα και τιμή...

Μια και είναι Οκτώβριος

Όπως άλλωστε έχει δείξει η Ιστορία αυτού του τόπου – μέρος της οποίας έχει σημαδευτεί ανεξίτηλα, μεταξύ άλλων πολιτικών δυναστειών, από τρεις γενιές Παπανδρέου – από ιδρύσεως του ελληνικού κράτους, συμβαίνει συχνά οι «παπατζήδες» να βαφτίζονται ύστερα από κάποια χρόνια μέγιστοι δημοκράτες, συμβαίνει συχνά οι αποστάτες να ανταμείβονται εν ζωή, συμβαίνει συχνά οι κοπανατζήδες να επιστρέφουν σαν «εθνάρχες».

Όμως αυτά δεν είναι Ιστορία, αλλά πολιτική. Και η πολιτική είναι μια πόρνη: όποιος πληρώνει περισσότερα – όχι κατ' ανάγκην με χρήμα – μπορεί να κερδίσει τις υπηρεσίες της.

Αυτό, ωστόσο, που μάλλον αγνοεί, ηθελημένα ή αθέλητα, ο πρωθυπουργός μας – και σίγουρα δεν συνυπολογίζει η κυβέρνησή του – είναι ότι, κάθε φορά που αυτός ο αιωνίως υβριζόμενος και συκοφαντούμενος λαός απέκτησε μια φωνή, μια ψυχή, έναν πόθο, μια ανάγκη, ένα όραμα, κάθε φορά που βρήκε λόγο και κίνητρο να πει το μεγάλο «όχι», έσυρε ακόμη και φασίστες δικτάτορες να πουν το ίδιο «όχι» ακόμη και στους ομοϊδεάτες τους.

Μια και είναι Οκτώβριος, η μνήμη σε λίγες μέρες θα επανέλθει – με το ερώτημα πόσοι και ποιοι από τους σημερινούς ενοίκους των εδράνων της Βουλής και των υπουργικών θώκων, πόσοι από τους αντιπροσώπους και κυβερνήτες της χώρας, θα τολμήσουν να γιορτάσουν το «όχι» του 1940 μαζί με όσους τους έστειλαν όπου σήμερα βρίσκονται.

Τέλος, ίσως ο πρωθυπουργός και η κυβέρνησή του να γνωρίζουν ότι συχνά οι πραγματικοί ήρωες του ελληνικού έθνους – αυτοί που υπερέβησαν κάθε πολιτικό στεγανό, αυτοί που κέρδισαν την εθνική αναγνώριση, αυτοί που γράφτηκαν όχι μόνο στο συλλογικό υποσυνείδητο, αλλά και στην Ιστορία – συχνά λοιδορήθηκαν, συχνά εγκαταλείφθηκαν, συχνά αποκηρύχθηκαν ακόμη κι από εκείνους που όφειλαν πρώτοι να τους τιμούν.

Όμως τίποτε από αυτά δεν εμπόδισε την Ιστορία να τους κρατήσει στην αγκαλιά της και να τους υψώσει πάνω από τη μικρόνοια.

Αυτό που θα έπρεπε να γνωρίζουν οι κύριοι που σήμερα μας κυβερνούν είναι ότι η πολιτική απάτη, η συνειδητή ή ασυνείδητη εθελοδουλία και το χρυσοπληρωμένο «επικοινωνιακό» περιτύλιγμα δεν αρκούν.

Θα έπρεπε να γνωρίζουν ότι η Ιστορία αγαπά και περιθάλπει αυτούς που θυσιάζονται για τα μεγάλα «Όχι». Αυτούς που αισθάνονται και βιώνουν – ακόμη κι αν δεν κατανοούν – τι θα πει πατρίδα. Για τους υπόλοιπους, αυτούς που έμαθαν να ζουν γονατιστοί, υπάρχει η λήθη. Ενίοτε και ο – πολιτικός και ιστορικός – Καιάδας...