Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

15 Σεπ 2015

Του Νεκτάριου Δαπέργολα

Το τοπίο είναι βέβαια από καιρό πλέον γνωστό και τα πάντα χιλιοειπωμένα. Στο έσχατο σημείο της εθνικής μας παρακμής, βρεθήκαμε με όλο αυτόν τον συρφετό να διαφεντεύει πολιτικά τη μοίρα μας. Ίσως γιατί κατά τας καρδίας ημών και οι άρχοντες ημών. Ίσως γιατί αυτό άξιζε σε τούτη την ελεεινή ανθρωπομάζα των λοβοτομημένων, αμνημόνων και πνευματικά απονεκρωμένων νεοελλήνων. Εν πάση περιπτώσει πάντως, όποιες κι αν είναι οι αιτίες (ποτέ άλλωστε δεν είναι μόνο μία), το βέβαιο είναι πως φτάσαμε στο τέλος ενός κύκλου, όπου καμμία επιλογή (από αυτές τουλάχιστον που μας πλασάρουν οι εγκάθετοι συστημικοί ινστρούχτορες) δεν έχει την παραμικρή σημασία.

Τι να επιλέξεις δηλαδή στις επικείμενες εκλογές, οι οποίες εξάλλου δεν έχουν τον παραμικρό λόγο ύπαρξης; Ούτε και του περασμένου Γενάρη βέβαια είχαν, αλλά αυτό αποδείχτηκε εκ του αποτελέσματος (ενώ τη δεδομένη στιγμή φαινόταν να υπάρχει θεωρητικά μια ελπίδα, όχι φυσικά για τις προεκλογικές πομφόλυγες του περσινού φθινοπώρου, αλλά για κάποια ελαφρώς βελτιωμένη έστω μνημονιακή εκδοχή, για κάποιες εσωτερικές έστω κινήσεις υπέρ των λαϊκών στρωμάτων, για μια υγιέστερη στάση απέναντι στην ολιγαρχία, τη διαπλοκή και τη διαφθορά). Τώρα όμως είναι πασίδηλο εξαρχής ότι πάσα ελπίς απόλωλεν και πως ουδέν διακύβευμα υφίσταται (κι ούτε καν η παραμικρή δυνατότητα για μία έστω καλύτερη - όσο δόκιμος μπορεί να θεωρηθεί ο όρος - διαχείριση της καταστροφής μας). Όλα έχουν πλέον υπογραφεί, προδιαγραφεί, προκαθορισθεί και προγραμματιστεί. Και μόνο κάτι ανόητα στιχάκια, βλακώδη σκιτσάκια και γελοία προεκλογικά συνθήματα έχουν απομείνει, για να ταλαιπωρούν τ’ αυτιά μας και τα μάτια μας (απευθυνόμενα σε ποιους ακριβώς ιθαγενείς και επηρεάζοντας ποιους απερίγραπτους κρετίνους άραγε;)!

Επίσης τώρα είναι πασίδηλο και για ποιες ακριβώς συμμωρίες μιλάμε. Λίγους μήνες πριν, η εικόνα δεν είχε ακόμη πλήρως αποκρυσταλλωθεί. Η επτάμηνη όμως λαίλαπα του απερίγραπτου τσίρκου που ονομάζεται ΣΥΡΙΖΑ, που χωρίς φυσικά να λύσει το παραμικρό πρόβλημα, άφησε πίσω της μόνο εικόνες βιβλικής καταστροφής (όχι μόνο στο θέμα της δήθεν διαπραγμάτευσης και της οικονομίας, αλλά και σε υγεία, παιδεία, μεταναστευτικό) και τώρα κλείνει τον κύκλο της (ως…«πρώτη φορά αριστερά», εννοώ) μέσα σε μία τρικυμισμένη θάλασσα ψεμάτων, παλινωδιών, αναξιοπρέπειας (μείζον το παράδειγμα του θλιβερού Μητρόπουλου), προκλητικά καφενόβιου λόγου (χαρακτηριστικές εδώ οι καρικατουρίστικες φιγούρες Φίλη και Φλαμπουράρη), αυτοερωτικής αμετροέπειας (βασικό το παράδειγμα Βαρουφάκη, αν και όχι το μόνο) και εξόφθαλμου… κωλοπαιδισμού (στον δρόμο προφανώς που χάραξε πάνω απ’ όλους ο φερόμενος ως προεξάρχων του θιάσου). Απέναντί (;) τους ο άκρως σεσημασμένος νεοδημοκρατικός συρφετός της κακιάς ώρας, η σύναξη της δραχμικής (και όχι μόνο) ιδεοληπτικής νεύρωσης, το ελεεινό απολιτίκ ανεμομάζωμα της διαπλοκής, η εξώλης συμμαχία της κυρα-Φώφης και των ελληνοφοβικών Δημάρ-ατων, το προώλης εγκάθετο νεοναζί δεκανίκι του καθεστώτος, το ανοϊκό απολίθωμα της παλαιομαρξιστικής κατάθλιψης, το αφόρητης θυμηδίας καρτούν κεντρο-λεβέντικο μόρφωμα και φυσικά η τραγική παρεούλα του…καλόγερου Σαμουήλ, που λίγο πριν…μπουρλοτιάσει το Κούγκι, βρέθηκε άφνω στα τέσσερα του «Ναι σε όλα», ανίκανη κι απρόθυμη να παίξει τον παραμικρό ρόλο αναχώματος ακόμη και στα πλέον σοβαρά εθνικά θέματα (ιθαγένεια, κάρτα πολίτη, μεταναστευτικό), απέναντι στον εθνομηδενιστικό κουρνιαχτό της…Σίας και της Τασίας.

Οπότε τα πράγματα είναι μάλλον ξεκάθαρα. Κι όσο κι αν ξενίζει ο τίτλος του κειμένου, αυτή είναι πια η προφανής αλήθεια. Ποτέ φυσικά ως τώρα δεν ήμασταν συνειδητά υπέρ της αποχής, πάντα τη θεωρούσαμε δείγμα απολίτικης ιδιώτευσης κι αδιαφορίας. Και πάντα έως σήμερα επιλέγαμε την οδό της ψήφου, την έστω και…τεθλιμμένη αυτή οδό, καθώς πάντοτε ενείχε τον χαρακτήρα της επιλογής του μη χείρονος (πού να βρεις εξάλλου κάποια πολιτική επιλογή που πραγματικά να σε εκφράζει μέσα στο παρακμιακό τοπίο της σύγχρονης Ελλάδας). Σιγά-σιγά όμως, έστω και δια της εις άτοπον απαγωγής, ίσως και επειδή ακόμη και τα…μη χείρονα κάποια στιγμή στερεύουν, έρχεται μια μέρα που φτάνεις πια στο μη παρέκει, που η παραμικρή επιλογή δεν σου απομένει πια (αν θες τουλάχιστον να είσαι στοιχειωδώς συμφιλιωμένος με τη συνείδησή σου).

Να γιατί μέσα σε αυτό το τοπίο και απέναντι σε όλες (ανεξαιρέτως) τις εκφάνσεις του νυν πολιτικού σκηνικού, η αποχή πρέπει να θεωρηθεί πια μονόδρομος, να θεωρηθεί δείγμα υγείας και τεκμήριο ωριμότητας. Για να θυμηθώ και τον Παύλο, «ότε ήμην νήπιος, ως νήπιος ελάλουν, ως νήπιος εφρόνουν, ως νήπιος ελογιζόμην . ότε δε γέγονα ανήρ, κατήργηκα τα του νηπίου». Και καθώς τα κατήργησα, πολύ απλά αρνούμαι να ξαναγίνω συνένοχος (έστω και εξ αμελείας ή εξ…αφελείας) στο έργο της καταστροφής μας. Την 20ή του Σεπτέμβρη λοιπόν θα πάμε εκδρομή σε κάποια παραλία, μακριά από την αφόρητη μπόχα όλης αυτής της προκάτ αθλιότητας. Ελπίζοντας πάντα ότι θα έρθει κάποια στιγμή το θαύμα και θα ξημερώσει μία άλλη μέρα πάνω από την τραγική μας πατρίδα. Ίσως βοηθήσουμε κάποτε κι εμείς γι’ αυτό (πάντα συν Θεώ - κάθε άλλος δρόμος έχει πια άλλωστε οριστικά κλείσει), όταν έρθει το πλήρωμα του χρόνου και ολοκληρώσει τον κύκλο της η ζοφερή αρρώστια της λεγόμενης μεταπολίτευσης. Και κυρίως βέβαια η αρρώστια της πνευματικής αποστασίας και εθνικής παρακμής που κατατρώει τις σάρκες μας εδώ και τόσες δεκαετίες. Μέχρι τότε, στώμεν καλώς…

Πηγή Εφημ. «Αντιφωνητής» της Θράκης, 15/9/2015


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Του Δημήτρη Ναπ. Γιαννάτου  

Οι εκλογές, που προκάλεσε ο Τσίπρας, θεωρώ ότι είναι οι εκλογές της ιδεολογικής μνημονιακής συναίνεσης. Πολλοί θα επενδύσουν πολιτικά, ώστε οι εκλογές αυτές, μετεκλογικά, να εμφανιστούν ως έκφραση «εθνικής ενότητας και ομοψυχίας», ιδιαίτερα στην (πολύ πιθανή) περίπτωση που η συγκυρία οδηγήσει σε «συνεταιριστικά» κυβερνητικά σχήματα. Όμως, θα είναι οι εκλογές της «εθνικής συνενοχής» για την πλήρη και τελική εθνική και οικονομική εγκαθίδρυση της νεοαποκιοκρατίας στη χώρα, με ένα μνημόνιο «δημοκρατικά» αποδεκτό και ψηφισμένο από τους πολίτες της.

Π ροσβλέποντας στην πολιτική του επιβίωση πρωτίστως, θεωρώ ότι ο Τσίπρας διάλεξε τον δρόμο της κάλπης. Και τούτη η κάλπη στέλνει ένα μήνυμα «προς τα έξω», δίνει σινιάλο στους δυνάστες-δανειστές και ιδιαίτερα στη γερμανική ηγεμονία (αλλά και στις Η.Π.Α), ότι ο ΣΥΡΙΖΑ μετεξελίσσεται σε αξιόλογο στρατηγικό εταίρο, που κατανοεί τα αρχικά σχέδιά τους για κυβερνήσεις «εθνικής συναίνεσης», ώστε να εφαρμοστούν οι νεοφιλελεύθερες μεταρρυθμίσεις, με τη λιγότερο δυνατή κοινωνική ένταση. Άλλωστε, οι εκλογές στις αποικίες γίνονται πάντα με τη συνειδητή έγκριση των αποικιοκρατών. Απλά, στις μέρες μας, συντελούνται με μεταμοντέρνο, δήθεν δημοκρατικό πρόσωπο. Ο νέος ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να εγγυηθεί την αναβάθμιση της απολυταρχικής γερμανικής Ε.Ε μέσω της «δημοκρατίας» που τόσο έχει εσωτερικά καταστρατηγήσει, συνεχίζοντας το έργο των προκατόχων του, αλλά εντέλει θέλει να την υπερασπιστεί (μύλος η υπόθεση). Στην περίπτωση που επιπλεύσει ως κυρίαρχος πολιτικά πόλος και προωθηθούν οι αλλαγές που θέλουν οι ξένες και ντόπιες ολιγαρχίες, ευελπιστεί στη μεγαλοψυχία των ηγεμόνων του, ώστε να του δοθεί η ευκαιρία να διεκδικήσει εκ νέου την αυτοδύναμη εξουσία, με δώρο κάποιες κοινωνικές ελαφρύνσεις και χαλάρωση του κορσέ της αντιλαϊκής λιτότητας. 

Το μήνυμα «προς τα μέσα», έχει πολλαπλές κατευθύνσεις και… πονταρίσματα:
α. Ο Τσίπρας θα μοντάρει το προφίλ της «εντιμότητας» και της «σταράτης» επικοινωνίας με τους ψηφοφόρους.  Έκλεισε συμφωνία «για το καλό της χώρας» και θεωρεί ότι πρέπει να τη φέρει στην κρίση του λαού, έστω και εκ των υστέρων. Έτσι, η προεκλογική ρητορεία και η εξαπάτηση των μαζών περνά σε δεύτερη μοίρα, καθώς θα προέχει το «καθαρό πρόσωπο» του πολιτευτή, ενάντια στο βρόμικο παρελθόν του παλιού πολιτικού κόσμου. Η νέα δημαγωγία χειρίζεται την «εντιμότητα» και την «ευθύτητα» κατά το δοκούν, γνωρίζοντας την πραγματική ανάγκη του λαού για μια στοιχειώδη κάθαρση. Όσον αφορά στην πρόσφατη ιστορία, τον τυχοδιωκτισμό, την εξουσιομανία, τους ερασιτεχνισμούς, κ.ά., θα ξεχαστούν καθώς: … πρωταρχική επιδίωξη της θεαματικής κυριαρχίας ήταν να εξαλείψει την ιστορική γνώση και καταρχήν όλες τις πληροφορίες και τα εύλογα σχόλια σχετικά με το πιο πρόσφατο παρελθόν, (…) Το θέαμα οργανώνει με μαεστρία την άγνοια για όσα συμβαίνουν και, αμέσως μετά, τη λήθη όσων μολαταύτα κατόρθωσαν να γίνουν γνωστά. («Σχόλια πάνω στην κοινωνία του θεάματος» – Γκυ Ντεμπόρ). Επιπλέον, ως γνήσια εξουσία, ο ΣΥΡΙΖΑ θα προσπαθεί να κριθεί σε σχέση με τους εχθρούς του («αριστερούς» και «δεξιούς»), παρά σε σχέση με τα αποτελέσματά του.

Στην παραπάνω προσπάθεια, έχει ήδη σύμμαχους, το συγκρότημα …Ψυχάρη, μιντιακό αειθαλή πυλώνα της διαπλοκής, και την προπαγανδιστική μεταστροφή της Εφημερίδας των Συντακτών, του ρ/σ «στο Κόκκινο» και μιας πλειάδας δημοσιογράφων που φορούν την καινούρια προβιά τους.

β. Ο Τσίπρας και το επιτελείο του πετά το μπαλάκι στους αντιπάλους του και ιδιαίτερα στη Ν.Δ, φέρνοντάς την μπροστά σε νέα διλήμματα και αντιφάσεις.

Αν η Ν.Δ πάρει αυτοδυναμία ή την πρωτιά, αναλαμβάνει τη βασική ευθύνη υλοποίησης του νέου εγκληματικού μνημονίου, μόνη της ή με κυβέρνηση συνεργασίας. Αν ο νέος ΣΥΡΙΖΑ συνεργαστεί σε τέτοιο σχήμα, θα μπορεί να αναλάβει τον ρόλο του «φρουρού των κοινωνικών διεκδικήσεων», μέσω της νέας συγκυβέρνησης και με το «ηθικό έρεισμα» ότι δεν κράτησε την εξουσία, αλλά νοιάστηκε για το καλό της… δημοκρατίας, αφήνοντας τον λαό ν’ αποφασίσει.

Αν δεν συνεργαστεί, θα ξαναγίνει η «κριτική αντιμνημονιακή» φωνή του λαού, σε μια νέα έκδοση του Σαμαρά, ο οποίος δήλωνε αντιμνημονιακός μέχρι το 2011, ψηφίζοντας σχεδόν όλους τους εφαρμοστικούς νόμους. Η πρόσφατη δήλωση του Βούτση είναι χαρακτηριστική: «Αν δεν τύχουμε μίας νέας έγκρισης (σ.σ. από τον λαό) δεν είναι απαραίτητο να μετέχουμε στην υλοποίηση του προγράμματος που ψηφίσαμε, αλλά μπορούμε να στηρίξουμε ή να ψηφίζουμε συγκεκριμένα μέτρα για τα οποία έχουμε δεσμευθεί».

Στην περίπτωση, βέβαια, που ο νέος ΣΥΡΙΖΑ κερδίσει αυτοδυναμία ή έρθει πρώτο κόμμα, θα εφαρμόσει το μνημόνιό του με … λαϊκό έρεισμα και επιδίωξη να περνούν οι νεοφιλελεύθερες μεταρρυθμίσεις της παγκοσμιοποίησης με κεντροαριστερό λίφτινγκ. Επιπλέον, θα μπορεί να επιλέγει στρατηγικούς συμμάχους ή κυβερνητικούς εταίρους από τα υπόλοιπα κόμματα-οπαδούς της λογικής του: «δεν υπάρχει άλλη λύση».

γ. Με τις εκλογές αυτές καθαρίζει τους διαφωνούντες, που περίμεναν το συνέδριο, για «να τα πουν από κοντά» και «μεταξύ τους». Η εκκαθάριση συντελείται με τη ρετσινιά στους λαφαζανικούς ότι έριξαν την κυβέρνηση, και πραγματοποιείται μέσω του «υπέρτατου όπλου» του λαού, που είναι οι εκλογές. Ο Ανδρέας Παπανδρέου απλώς διέγραφε, ο νέος δημαγωγός Τσίπρας δεν διαγράφει ποτέ, γιατί η «δημοκρατική ψήφος» λύνει αυτά τα αδιέξοδα, παραδίδοντας στην κρίση του λαού τους ακραίους διαφωνούντες.

Οι εκλογές αυτές θα λειτουργήσουν ως άλλοθι του νέου απολυταρχισμού, που ξεκίνησε με δύναμη το 2010, με απροκάλυπτες συνταγματικές εκτροπές και καταστολή, και συνεχίζεται με αριστεροχουντικές πραξικοματικές λογικές, δικαιολόγησης των πάντων.

Τέλος, θα διαμορφώσουν το μετα-μνημονιακό κράτος των κομμάτων, στο οποίο η κόντρα και η αντιπαράθεση ενσωματώνονται σε μια μακρά συμμαχία επικράτησης με τον έναν ή τον άλλον τρόπο, του νεοφιλελευθερισμού, ως έκφραση της κρίσης και σήψης του καπιταλισμού και των αλλαγών που επιχειρούνται στις γεωπολιτικές τεκτονικές πλάκες του πλανήτη.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Οι Αμερικανοί τρέχουν στο Ιντσιρλίκ για να προλάβουν τα χειρότερα

Συναγερμός έχει σημάνει στην αεροπορική βάση του Ιντσιρλικ στην Τουρκία, όπως το Πεντάγωνο των ΗΠΑ έχει διατάξει την "οικειοθελής αναχώρηση" των 900 μελών των οικογενειών του στρατιωτικού προσωπικού των ΗΠΑ που φιλοξενούνται στο Ιντσιρλίκ.

Οι ξαφνικές αναβαθμίσεις στον τομέα της ασφαλείας των αμερικανικών βάσεων της Πολεμικής Αεροπορίας των ΗΠΑ στην Ευρώπη δείχνουν ότι οι Αμερικανοί έχουν αναπτύξει στην Ευρώπη πυρηνικά όπλα που έχουν αποθηκευτεί κάτω από μη ασφαλείς συνθήκες για περισσότερο από δύο δεκαετίες.

Εμπορικές δορυφορικές εικόνες δείχνουν τις διεξαγόμενες εργασίες στην αεροπορική βάση στο Ιντσιρλίκ στην Τουρκία. Οι αναβαθμίσεις αποσκοπούν στην αύξηση της φυσικής προστασίας των πυρηνικών όπλων που είναι αποθηκευμένα σε αυτή την βάση. Παράλληλα πραγματοποιούνται ανάλογες εργασίες και στο Αβιάνο της Ιταλίας.

Οι αναβαθμίσεις αναγνωρίζουν έμμεσα ότι η ασφάλεια στους χώρους αποθήκευσης στα πυρηνικά όπλα των ΗΠΑ στην Ευρώπη έχουν αποδειχθεί ανεπαρκείς για περισσότερο από δύο δεκαετίες. Και η απόφαση για την αύξηση της ασφάλειας στις περιμέτρους αυτών των δύο αμερικανικών βάσεων υποδηλώνει έντονα ότι η ασφάλεια στις άλλες τέσσερις ευρωπαϊκές βάσεις υποδοχής πυρηνικών πρέπει επίσης να χαρακτηρίζεται ως ανεπαρκής.

Οι προκλήσεις ασφάλειας στο Ιντσιρλίκ είναι μοναδικές στο πυρηνικό καθεστώς του ΝΑΤΟ, διότι η βάση βρίσκεται μόλις 110 χιλιόμετρα μακριά από τον πόλεμο της Συρίας και λόγω της συνεχιζόμενης ένοπλης σύγκρουσης μεταξύ των τουρκικών αρχών και των Κούρδων μαχητών στο εσωτερικό της Τουρκίας. Η σοφία της ανάπτυξης μεγαλύτερων αποθεμάτων πυρηνικών όπλων του ΝΑΤΟ σε μια τόσο ευμετάβλητη περιοχή φαίνεται αμφισβητήσιμη.

Η αεροπορική βάση στο Ιντσιρλίκ είναι ο μεγαλύτερος χώρο αποθήκευσης πυρηνικών όπλων στην Ευρώπη με 25 υπόγειες εγκαταστάσεις που καλούνται WS3 Vaults, όπου η κάθε εγκατάσταση έχει χώρο για μέχρι και τέσσερις βόμβες - η μέγιστη συνολική χωρητικότητα της βάσης είναι 100 βόμβες. Υπήρχαν 90 πυρηνικές βόμβες τύπου Β61 το 2000, ή 3-4 βόμβες ανά υπόγεια εκγατάσταση. Αυτό το απόθεμα περιελάμβανε 40 βόμβες που προορίζονται για τον εξοπλισμό των τουρκικών μαχητικών στις βάσεις Μαπλικεσίρ και Ακιντζί. Επί του παρόντος, και σύμφωνα πάντα με ανοιχτές πηγές, υπάρχουν περίπου 50 βόμβες στη βάση, ή κατά μέσο όρο 2-3 βόμβες σε κάθε μία από τις 21 εγκατατάσεις εντός της νέας περιμέτρου ασφαλείας. Οι σχετικές δραστηριότητες στην βάση εξυπηρετούνται από την 39th Air Base Wing της Πολεμικής Αεροπορίας των ΗΠΑ.

Η νέα περίμετρος ασφαλείας που είναι υπό κατασκευή περιβάλλει τη λεγόμενη "Περιοχή του ΝΑΤΟ" με 21 καταφύγια αεροσκαφών (τα υπόλοιπα τέσσερα μπορεί να είναι μέσα στην "Περιοχή Ειδοποίησης Ψυχρού Πολέμου", που δεν χρησιμοποιείται πλέον για τις πυρηνικές δραστηριότητες). Η περίμετρος ασφαλείας είναι 4.200 μέτρων, διπλά περιφραγμένη με φωτισμό, κάμερες, συστήματα ανίχνευσης εισβολέων, καθώς και με περιπολικά οχήματα μεταξύ των δύο φρακτών. Υπάρχουν πέντε ή έξι σημεία πρόσβασης, των οποίων τρία για τα αεροσκάφη. Η κατασκευή γίνεται για λογαριασμό της Aselsan στο πλαίσιο σύμβασης με το Υπουργείο Άμυνας στην Άγκυρα.



Πηγή DefenceNews


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Η ενίσχυση των αποστολών, με όπλα και συμβούλους, της Ρωσικής Ομοσπονδίας προς τη Συρία, είναι ένα από τα αμφιλεγόμενα ζητήματα στα διεθνή Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης (ΜΜΕ). Αλλά τι πραγματικά συμβαίνει;

Του Βιτάλι Ναούμκιν
Πηγή Al-Monitor
Απόδοση στα ελληνικά Σωτήρης Δημόπουλος


Πρώτον, η Μόσχα δεν έκρυψε ποτέ ότι παρέχει στρατιωτική υλικο-τεχνική βοήθεια στη Δαμασκό. Αυτό συμβαίνει σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο και σχεδόν αποκλειστικά στο πλαίσιο των υπογεγραμμένων συμβάσεων, όπως διαρκώς τονίζουν οι Ρώσοι αξιωματούχοι. Ταυτοχρόνως, όμως, στο παρελθόν, η Μόσχα δεν παρέδωσε όπλα που θα μπορούσαν να προκαλέσουν σοβαρές επιπλοκές στις σχέσεις της Δαμασκού με τους γείτονές της.

Για παράδειγμα, προσφάτως, η Ρωσία απέρριψε σχέδια για την προμήθεια συστοιχιών αντιαεροπορικών πυραύλων S-300 στη Συρία, μετά την σθεναρή αντίδραση του Ισραήλ, που πρόβαλε την αιτιολογία ότι τα συστήματα θα μπορούσαν να καλύψουν όλο το έδαφός του.

Δεύτερον, το ζήτημα της μάχης κατά του Ισλαμικού Κράτους (ΙΚ) είναι στη πρώτη γραμμή. Οι ΗΠΑ και ένας αριθμός από τους συμμάχους του συνασπισμού είναι έτοιμοι να βομβαρδίσουν θέσεις του ΙΚ στη Συρία. Είναι γνωστό ότι η Ρωσία έχει ζητήσει τη σύσταση μιας ευρείας συμμαχίας με τη συμμετοχή παγκόσμιων και περιφερειακών δυνάμεων, για να διεξάγουν πόλεμο εναντίον αυτής της μάστιγας, την οποία η Ρωσία τη βλέπει ως άμεση απειλή για την εθνική της ασφάλεια.

Είναι αρκετό να πούμε ότι, μόνον από μια περιοχή της περιφέρειας του Βόλγα, που φημίζεται για την ανεκτικότητα των κατοίκων της, περισσότερα από 200 άτομα έχουν ήδη πάει για να πολεμήσουν στο πλευρό του ΙΚ. Για να μην πούμε και για τον Βόρειο Καύκασο. Ο στόχος του σχηματισμού μιας τέτοιας πλατιάς συμμαχίας έχει πολύ δρόμο ακόμη για να πραγματοποιηθεί.

Τρίτον, οι μετριοπαθείς δυνάμεις της συριακής αντιπολίτευσης, που ηγούνται του πολέμου σε δύο μέτωπα, είναι πολύ πιο αδύναμες από τους τρομοκράτες και χάνουν έδαφος. Σύμφωνα με τους Ρώσους εμπειρογνώμονες, η αντιπολίτευση ελέγχει περίπου το 5% του συριακού εδάφους, ενώ σχεδόν η μισή χώρα είναι στα χέρια του ΙΚ. Υπό αυτές της συνθήκες η βοήθεια προς τη Δαμασκό αντιμετωπίζεται αποκλειστικά στο πλαίσιο του πολέμου ενάντια στους τζιχαντιστές.

Ενώ η Μόσχα έχει ταχθεί εντελώς ανοιχτά τους τελευταίους μήνες υπέρ της εθνικής συμφιλίωσης και ανέπτυξε επαφές με πολλές ομάδες της συριακής αντιπολίτευσης, συνεχίζει να πιστεύει ότι η συριακή κυβέρνηση είναι ένας σύμμαχος για όσους μάχονται ενάντια στο ΙΚ και θεωρούν αυτή τη μάχη ως προτεραιότητα. Όπως είπε ένας Ρώσος αξιωματούχος στο Al-Monitor υπό την προϋπόθεση της ανωνυμίας: «Πιστεύουμε ότι δεν βοηθούμε τον πρόεδρο Άσσαντ τον ίδιον, αλλά το συριακό κράτος, του οποίου η νόμιμη κυβέρνηση βρίσκεται στη Δαμασκό».

Σύμφωνα με αναφορές που δημοσιεύθηκαν, οι παροχές όπλων και εξοπλισμού από τη Ρωσία προς τη Συρία έχουν πραγματικά αυξηθεί. Κάποια ρωσικά ΜΜΕ, επικαλούμενα τον ειδικό διαχείρισης κρίσεων Γιούρι Λιάμιν –που δημοσιεύει κείμενά του στο imp-navigator-, αποκάλυψαν αύξηση του αριθμού των πλοίων που περνούν από την Μαύρη Θάλασσα τα στενά τον Αύγουστο και τον Σεπτέμβριο.

Ο Λιάμιν κάνει λόγο για τα αρματαγωγά-αποβατικά Novocherkassk, Azov, Karolev, Caesar Kunikov, Nikolay Filchenkov, όπως επίσης και, για πρώτη φορά, ένα εμπορικό πλοίο, το Alexander Tkachenko. Όπλα, εξοπλισμός, πυρομαχικά και προμήθειες παραδόθηκαν∙ εκπαιδευτές και σύμβουλοι εστάλησαν.

Ιδιαίτερη προσοχή πρέπει να δοθεί στην παράδοση 6 υπερηχητικών μαχητικών-αναχαιτιστικών αεροσκαφών MIG-31 ως τμηματική εκπλήρωση της σύμβασης του 2007, σύμφωνα με τα τουρκικά πρακτορεία ειδήσεων.

Είναι σαφές ότι λόγω των χαρακτηριστικών τους αυτά τα αεροπλάνα δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν στη μάχη με το ΙΚ και αντ’ αυτού προορίζονται αποκλειστικά στην προστασία της εναέριου χώρου της χώρας εν όψει πιθανών εξωτερικών απειλών. Τα αεροσκάφη αυτά είναι σε θέση να ελέγχουν μια γραμμή μετώπου 800 έως 900 χιλιομέτρων.

Όπως ήταν αναμενόμενο, αυτές οι αναφορές δημιούργησαν ένα όργιο φημών σχετικά με την άμεση ανάμειξη της Μόσχα στην ένοπλη αντιπαράθεση με τους εξτρεμιστές Ισλαμιστές στη Συρία, κάτι που το Κρεμλίνο αρνείται.

Όταν ένας δημοσιογράφος στο Ανατολικό Οικονομικό Φόρουμ, που πραγματοποιήθηκε στις 4 Σεπτεμβρίου, στο Όστραβ Ρούσκι πλησίον του Βλαδιβοστόκ, ρώτησε εάν η Ρωσία είναι έτοιμη να πολεμήσει στη Μέση Ανατολή, ο πρόεδρος Βλαδίμηρος Πούτιν απάντησε ότι θα ήταν πρώιμο να αντιμετωπίσουμε το θέμα αυτό: «Εξετάζουμε διάφορες εκδοχές, αλλά αυτό που αναφέρατε δεν είναι στην ημερήσια διάταξη».

Αυτές οι διαβεβαιώσεις, ωστόσο έχουν αποτύχει να καθησυχάσουν τις ανησυχίες της Δύσης, συμπεριλαμβανομένων των ΗΠΑ, όπως είπε ο υπουργός Εξωτερικών Τζων Κέρρυ στον ομόλογό του Σεργκέι Λαβρώφ σε τηλεφωνική τους συνομιλία στις 5 Σεπτεμβρίου.

Σύμφωνα με την ανώνυμη πηγή, μπορεί κάποιος να αναρωτηθεί γιατί στις δυτικές αεροπορικές δυνάμεις επιτρέπεται να βομβαρδίζουν θέσεις του ΙΚ εντός της Συρίας, ενώ στη συριακή αεροπορία –εξοπλισμένη με ρωσικά όπλα- όχι. Ταυτοχρόνως, η ρωσική κοινή γνώμη είναι ευθέως αντίθετη σε μια ευθεία συμμετοχή του ρωσικού στρατού σε πολεμικές επιχειρήσεις στην Μέση Ανατολή.

Η Ρωσία ωστόσο παρέχει και μεγάλες ποσότητες ανθρωπιστικής βοήθειας προς τη Συρία. Η απόφαση της Βουλγαρίας να κλείσει τον εναέριο χώρο από την 1η έως 23η Σεπτεμβρίου για τα ρωσικά αεροσκάφη που μεταφέρουν ανθρωπιστική βοήθεια προκάλεσε την αρνητική αντίδραση της Μόσχας.

Για να φθάσουν στη Συρία υπάρχουν άλλοι αεροδιάδρομοι, αν και φαίνεται ότι η Ελλάδα έκανε δεκτό το αίτημα των ΗΠΑ να ακυρώσει την άδεια υπερπτήσεων για τα ρωσικά αεροσκάφη με προορισμό τη Συρία (στμ. εδώ ο συντάκτης του άρθρου είχε προφανώς ελλιπή πληροφόρηση). Η Ρωσία έχει απαιτήσει εξηγήσεις από τις κυβερνήσεις των κρατών αυτών και οι προσπάθειες να αποκλειστεί ένας αεροδιάδρομος μεταξύ Ρωσίας και Συρίας –τον οποίο οι δημοσιογράφοι αποκαλούν «Syria express»- είναι απίθανο να πετύχουν.

Ένα άλλο καυτό ζήτημα συζήτησης στα παγκόσμια ΜΜΕ είναι η πιθανή δημιουργία μιας νέας, πλήρους ανάπτυξης, ναυτικής βάσης στη Συρία, πέραν της βάσης υποστήριξης στο Ταρτούς, όπου υπηρετούν 50 άνθρωποι. Επικαλούμενη στρατιωτικο-διπλωματική πηγή η εφημερίδα Argumenty Nedeli στις 3 Σεπτεμβρίου ανέφερε την πιθανότητα η Ρωσία να δημιουργήσει μια τέτοια βάση στην παραλιακή πόλη Jableh – που έχει πληθυσμό 80 χιλιάδες ανθρώπους, πλησίον της Λαττάκειας «προς όφελος του ναυτικού, της αεροπορίας και των δυνάμεων ειδικών επιχειρήσεων».

Για ορισμένους αναλυτές αυτό το σχέδιο είναι εντελώς ανεδαφικό. Παρ’ όλα αυτά η εφημερίδα υποθετικά έθιξε για πρώτη φορά τη δυνατή ανάπτυξη σε αυτή τη βάση (εφόσον δημιουργηθεί) των πυραύλων Pantsir S1 και Bastion, των αντιαεροπορικών συστοιχιών Buk-M, ακόμη και των S-300PMU2 οι οποίες –λαμβάνοντας υπόψη και τα αναχαιτιστικά αεροσκάφη που ήδη δόθηκαν στη Συρία και τέθηκαν σε δράση- θα μπορούσαν να ματαιώσουν κάθε σχέδιο επιβολής μιας ζώνης απαγόρευσης πτήσεων.

Δεν θα πρέπει να συνδέουμε τα σχέδια της Μόσχας στη συνέχιση της παροχής βοήθειας στη Δαμασκό με τα σχέδια της Τεχεράνης. Το Ιράν ακολουθεί την ανεξάρτητη πολιτική του στην συριακή κρίση, με γνώμονα τα δικά του εθνικά συμφέροντα. Η Ρωσία κάνει το ίδιο, ενώ λαμβάνει υπόψη της τις αναπτυσσόμενες σχέσεις της με τα Αραβικά Κράτη του Κόλπου.

Αλλά θα μπορούσε η κλιμάκωση του πολέμου εναντίον του ΙΚ στη Συρία να επεκταθεί χωρίς τη δημιουργία μιας πλατιάς συμμαχίας των περιφερειακών και παγκοσμίων παικτών, και ακόμη τον απαραίτητο συντονισμό – ένα γεγονός που μπορεί μόνο να εμποδίσει την επιτυχία σε αυτή τη μάχη; Άλλα ερωτήματα που παίρνουν σειρά: πώς η εκδήλωση ενός νέου γύρου αντιπαραθέσεων θα επηρεάσει τις προοπτικές για μια ειρηνευτική διαδικασία στη Συρία;

Η εντατικοποίηση του πολέμου από εξωτερικούς δρώντες –δυτικά κράτη και κάποιες περιφερειακές χώρες- με το ΙΚ και άλλες τρομοκρατικές ομάδες θα καθυστερήσουν την πρόοδο προς την εφαρμογή των διατάξεων του ανακοινωθέντος της Γενεύης της 30ης Ιουνίου 2012, για τον τερματισμό του εμφυλίου πολέμου;

Το γεγονός ότι προσφάτως η Ρωσία έχει δραματικά διευρύνει τις διπλωματικές επαφές της με διάφορες ομάδες της αντιπολίτευσης, όπως επίσης με Σύρους αξιωματούχους, Δυτικούς και Άραβες πολιτικούς και διπλωμάτες, επιβεβαιώνει ότι η Μόσχα έχει συμφέρον στην εξεύρεση μιας πολιτικής λύσης στη συριακή κρίση.

Επί της βάσεως αυτής, υποστήριξε και το σχέδιο του διεθνούς μεσολαβητή Stefan de Mistura, ειδικού απεσταλμένου του ΟΗΕ για την κρίση στη Συρία. Αυτός θα είναι σε θέση να σταματήσει την αιματοχυσία στη Συρία;

*Ο Βιτάλι Ναούμκιν είναι Διευθυντής του Ινστιτούτου Ανατολικών Σπουδών της Ρωσικής Ακαδημίας Επιστημών και Πρόεδρος του Κέντρου Στρατηγικών και Πολιτικών Σπουδών στη Μόσχα.

Πηγή Defence-Point


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Του Γιάννη Λαζάρου

Μερικά από τα τετριμμένα που δεν βλέπει κανένας στην Ελλάδα είναι τα εκατομμύρια άνεργοι, οι νέες καραβιές ανέργων που προστίθενται καθημερινά, η δυστυχία των ασθενών που ψάχνουν για φάρμακο να ανακουφίσουν τον πόνο τους, τα εκατοντάδες σχολεία που δεν άνοιξαν, οι αυριανές λιποθυμιές και το τουρτούρισμα των παιδιών στις παγωμένες σχολικές αίθουσες, οι βίαιες εξώσεις που έρχονται με τους ηλεκτρονικούς πλειστηριασμούς, η εθνική αναξιοπρέπεια και γενικά ένα κλίμα που κάνει την καθημερινότητα βάσανο για χιλιάδες ανθρώπους. Έγιναν όλα συνήθεια, έγιναν όλα τρόπος ζωής. Μάθαμε πιο γρήγορα και από τα βασανισμένα ζώα στα κλουβιά.

Αλλά είπαμε αυτά είναι τα τετριμμένα, διότι το φρέσκο, το νέο, το μέλλον, η ελπίδα, οι επενδύσεις, η κάθαρση, το κράτος δικαίου, ο παράδεισος γενικά παρέλασε στις οθόνες της τηλεοπτικής δημοκρατίας με τους ηγήτορες να δίνουν παράσταση που θα έκανε παιδιά νηπιαγωγείου να κοκκινίζουν από ντροπή.

Αφού απαντήθηκε το παμπάλαιο ερώτημα για το αν η κότα έκανε το αυγό ή το αυγό την κότα, ένα νέο ερώτημα τέθηκε στην ανθρωπότητα που θα παραμείνει ανεξήγητο εις το διηνεκές. Το ερώτημα είναι απλό και βασανιστικό: Ποιος φταίει για την κατάντια του δίποδου; ο ψηφοφόρος ή ο πολιτικός;

Είναι περίεργο να σου λένε πως η σύνταξή σου θα εξαϋλωθεί και εσύ να τρέχεις στις πλατείες να παλαμακίζεις μετά μανίας. Είναι ανεξήγητο να μετράς την σύνταξη της μάνας για να πάρεις ψωμί στα παιδιά σου και εσύ να είσαι πρώτο τραπέζι πίστα στην ομιλία του σωτήρα. Πολλά είναι ανεξήγητα και μπορεί ως ερωτήματα να φαντάζουν αφελή. Αλλά είναι η πραγματικότητα.

Δεν έχει κανένας απαίτηση να διαβάσουν όλοι τις χιλιάδες σελίδες των μνημονίων και των συμφωνιών. Εξ' άλλου γι' αυτό υποτίθεται ακουμπάει την τύχη του στον σωτήρα. Όμως δεν βλέπει; Δεν ακούει; Δεν έπαθε; Τι άλλο πρέπει να του κάνουν για να θελήσει το κάτι άλλο όποιο κι αν είναι αυτό;

Από την "μάχη" των ανδρείκελων στην τηλεμαχία (θου κύριε...), βγήκαν κάποια συμπεράσματα στα οποία δεν επικεντρώθηκαν οι αναλυτές. Προς Θεού δεν μιλάμε για πρωτιές και εντυπώσεις και άλλα τέτοια που οι τζιχαντιστές - κομματόσκυλα περιφέρουν στην πιάτσα για το όφελος του κομματοτροφείου τους. Αναφερόμαστε στις σταθερές που δεν αλλάζουν και τα τελευταία χρόνια εκμεταλλεύονται φανερά πια τα αιώνια αφεντικά της χώρας για να δώσουν την τελική λύση.

Οι σταθερές στην χώρα όπως διαμορφώθηκαν με την βοήθεια των συμμάχων μεταπολεμικά, είναι τρεις. Η δεξιά, η αριστερά, και το κέντρο. Ο λαός για τους δικούς του λόγους σ' αυτές τις σταθερές γυροφέρνει από τότε.
Βέβαια, να εξάρουμε εδώ την σταθερότητα της γαλάζιας στρούγκας των δεξιών που παίρνοντας αποκλειστικότητα τον πατριωτισμό και την νοικοκυροσύνη δεν είχε πολλές μεταπτώσεις τα τελευταία 70 χρόνια. Άσχετα με το τι φιλοξενεί στις αγκάλες του από άκρα δεξιά μέχρι ό,τι βάλει ο νους σου σε αγκυλωτό, κράτησε τους νοικοκυραίους και κατά περιόδους κυβέρνησε πολλά χρόνια.
Η Αριστερά μετά την διάσπαση καταχωρήθηκε στο νέο αίμα που από την εποχή του Κύρκου έκανε καλό σεκόντο σε όλους συνοδεία φυσαρμόνικας. Η άλλη πήγε στα θεωρεία να παρατηρεί τις εξελίξεις, έγινε κάτι σαν οικολόγος, σαν την Greenpeace του ορθόδοξου κομμουνισμού.

Το κέντρο που λεγότανε και δημοκρατική παράταξη αφού έφαγε κάτι ανέκδοτα για ανένδοτους και κάτι σοσιαλισμούς γκουρμέ, όλα αυτά τα χρόνια σαλτάριζε από κλαρί σε κλαρί ανάλογα με το που έβρισκε καναβούρι. Τελευταία μοιράζει καλή ποιότητα η μεταλλαγμένη σε σοσιαλφασισμό Αριστερά και άραξε για να τσιμπολογίσει.

Όπως είναι φυσικό όλα αυτά τα χρόνια από τις σταθερές ξεπήδησαν σωτήρες, ηγέτες, εθνοπατέρες και εθνομητέρες. Αγκαζέ με τον λαό βάδισαν μέχρι τις ημέρες μας με τα γνωστά αποτελέσματα. Διαφεύγει από όλους πως ούτε πρόσωπα, ούτε πολιτικές άλλαξαν. Όλα ίδια. Λαέ των Τρικάλων ο γέρος της τρομοκρατίας, Λαέ της Λάρισας ο Τσίπρας. Θα σας κάνω ΣΑΝ ΜΟΝΙ ο θείος Καραμανλής, θα σας φέρω δισεκατομμύρια επενδύσεις ο Βαγγέλας.

Η τρομαχτική αλλαγή που βιώνουμε, είναι πως τώρα έχουμε προχωρήσει πάρα πολύ μπροστά. Βγάζουμε selfie στις συγκεντρώσεις να φαίνεται και ο αρχηγός.

Ποιος άραγε ευθύνεται για την κατάντια του δίποδου πολίτη; Ο ίδιος ή ο πολιτικός;

Απ' ό,τι μολογάνε οι εκδοροσφαγείς το πρόβατο, η αγελάδα, το γουρούνι καταλαβαίνουν τι τα περιμένει και από την ώρα που θα μπουν στο φορτηγό για σφάξιμο, ουρλιάζουν. Σού ματώνει την ψυχή το ουρλιαχτό, το κλάμα.

Γιατί εμείς ουρλιάζουμε βουβά; Γιατί πνίγουμε το κλάμα μας; Μήπως δεν μας σφάζουν;

Αλλά, είπαμε αυτά είναι τετριμμένα και καθημερινότητα.

Πηγή "Στον Τοίχο"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Σοβαρή ανησυχία στις ελληνικές αρχές προκαλεί η απόφαση της Γερμανίας να αναστείλει προσωρινά τη συνθήκη Σένγκεν, επαναφέροντας τους ελέγχους στα σύνορά της με την Αυστρία. Κυβερνητικοί αξιωματούχοι προειδοποιούν για τον κίνδυνο κατάρρευσης του ούτως ή άλλως προβληματικού, ελληνικού συστήματος διαχείρισης προσφύγων μετά την απόφαση και άλλων κρατών-μελών της Ε.Ε. να κλείσουν τα σύνορά τους και το ενδεχόμενο να ακολουθήσουν την ίδια στρατηγική «τρίτες» χώρες, όπως η Σερβία και τα Σκόπια. Οπως εξηγούν, σε τέτοια περίπτωση, οι χιλιάδες Σύροι πρόσφυγες που εισέρχονται στην Ελλάδα από το Ανατολικό Αιγαίο θα εγκλωβιστούν στη χώρα μην μπορώντας να ολοκληρώσουν το ταξίδι τους προς την Κεντρική και Δυτική Ευρώπη.

Ηδη από χθες, κράτη-μέλη, όπως η Αυστρία, η Πολωνία και η Σλοβακία ανέστειλαν ή διεμήνυσαν ότι προτίθενται να αναστείλουν τη συνθήκη Σένγκεν, επαναφέροντας ελέγχους στα σύνορά τους, ενώ παρόμοια στρατηγική ακολουθεί, ήδη από τον περασμένο Αύγουστο η Ουγγαρία. Χθες μάλιστα, εκπρόσωπος της εταιρείας ASFINAG που διαχειρίζεται τον αυτοκινητόδρομο που συνδέει την Αυστρία με την Ουγγαρία ανακοίνωσε ότι και τα δύο ρεύματα κυκλοφορίας έκλεισαν «εξαιτίας της αναμενόμενης από την αστυνομία ροής προσφύγων». Μάλιστα, σε περίπτωση που η Γερμανία και οι χώρες «δορυφόροι» δεν επαναφέρουν άμεσα σε ισχύ τη συνθήκη Σένγκεν, θεωρείται ιδιαίτερα πιθανό να ακολουθήσουν το παράδειγμά τους η Σερβία και τα Σκόπια που εξάλλου προσδοκούν σε πολιτικά και διπλωματικά οφέλη από την ευθυγράμμισή τους με την πολιτική του Βερολίνου. Σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο, όπως διεμήνυσε αξιωματούχος του υπουργείου Δημόσιας Τάξης, δεν αποκλείεται να επαναληφθούν καταστάσεις αντίστοιχες με εκείνες που εκτυλίχθηκαν τον περασμένο Αύγουστο στην Ειδομένη του Κιλκίς, όταν η αστυνομία των Σκοπίων αποφάσισε να παρεμποδίσει τη διέλευση προσφύγων από τα σύνορά της.

Ηδη από χθες, η Υπηρεσία Ασύλου ξεκίνησε να καταρτίζει σχέδιο έκτακτης ανάγκης για το ενδεχόμενο αύξησης των αιτημάτων ασύλου από Σύρους πρόσφυγες που δεν θα έχουν δυνατότητα μετάβασης στη Γερμανία, όπως συνέβαινε μέχρι σήμερα. Επιπλέον, στελέχη της υπηρεσίας προωθούν σύντμηση των διαδικασιών καταγραφής και εξέτασης των αιτημάτων καθώς και ενίσχυση, με προσωπικό, του τμήματος που εφαρμόζει τη διαδικασία fast track, αποκλειστικά για τους πρόσφυγες από τη Συρία.

Το θέμα απασχολεί την ηγεσία της ΕΛ.ΑΣ. αλλά και την Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών. Σύμφωνα πάντως με διπλωματικούς κύκλους, η απόφαση της Γερμανίας για μονομερή αναστολή της συνθήκης Σένγκεν έχει μεν στόχο την ανάσχεση των μεταναστευτικών ροών ωστόσο, αποσκοπεί κυρίως στην άσκηση πίεσης προς τις χώρες της Κεντρικής Ευρώπης που αντιδρούν στην εφαρμογή του σχεδίου μετεγκατάστασης προσφύγων μεταξύ των κρατών-μελών της Ε.Ε. Οι ίδιες πηγές μάλιστα σχολίαζαν ότι αντίθετα με άλλες φορές στο πρόσφατο παρελθόν το κλίμα ήταν θετικό για την ελληνική αντιπροσωπεία κατά τη χθεσινή Σύνοδο υπουργών Εξωτερικών της Ε.Ε. Πάντως, προβληματισμός για τις τελευταίες εξελίξεις επικρατεί και μεταξύ των αξιωματούχων της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, που προειδοποιούν για τον κίνδυνο «ασφυξίας» όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά και την Ιταλία.

Πηγή "Καθημερινή"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




«Η Οργάνωση των Βετεράνων του Πολέμου, από τον ‘UÇPMB’ (απελευθερωτικός στρατός Πρέσεβο - Μπουγιάνοβατς - Μέντεβετζα) σε συνεργασία με την Κοινωνία των Πολιτών του Δήμου, οργανώνουν στο Πρέσεβο μια παλλαϊκή διαμαρτυρία», σημειώνει το αλβανικό δημοσίευμα.

Το οργανωτικό συμβούλιο με ανακοίνωσή του, καλεί τον πληθυσμό του δήμου να συμμετάσχει στο συλλαλητήριο που προγραμματίζεται για την Παρασκευή στις 18 Σεπτεμβρίου στις 11 το πρωί.

Οι βετεράνοι "ουτσεκάδες" και τα μέλη της κοινωνίας των πολιτών, με τη διαδήλωση αυτή επιδιώκουν να σταματήσει η απέλαση των Αλβανών από τους τρεις αλβανικούς δήμους της νότιας Σερβίας, να παύσει η βία και οι διακρίσεις σε βάρος των Αλβανών και να τοποθετηθεί εκ νέου, το μνημείο των μαρτύρων του "αλβανικού στρατού", στο κέντρο της πόλης Πρέσεβο, όπως σημειώνεται.

Πηγή Εχέδωρος


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Πάγωσαν οι ΗΠΑ με το άκουσμα της είδησης... 

Το Ιράν αναπάντεχα, ανακάλυψε τεράστια ποσότητα ουρανίου σε νέο ορυχείο, ανακοίνωσε ο Οργανισμός Ατομικής Ενέργειας, προκαλώντας νέο πονοκέφαλο στις ΗΠΑ.

Η συγκεκριμένη εξέλιξη, έρχεται σε αντιδιαστολή με προηγούμενη ανακοίνωση από δυτικούς αναλυτές, οι οποίοι και υποστήριζαν ότι η χώρα έχει χαμηλά αποθέματα ουρανίου και χρειαζόταν την εισαγωγή ουρανίου.

Σύμφωνα με τις ενδείξεις, το Ιράν θα μπορούσε να καταστεί αυτάρκες σε ουράνιο, ενώ απαιτείται μεγαλύτερος έλεγχος από τις διεθνείς δυνάμεις, οι οποίες και πρόσφατα πέτυχαν συμφωνία με το Ιράν, για το πυρηνικό του πρόγραμμα.

"Δεν μπορώ ακόμα να ανακοινώσω το ποσό του ουρανίου που ανακαλύψαμε στο ορυχείο", ανέφερε ο Ιρανός επικεφα΄λης του πυρηνικού προγράμματος Ali Akbar Salehi. "Το καλό είναι ότι παρά το γεγονός ότι από τις εναέριες έρευνες για ουράνιο δεν ήμασταν τόσο αισιόδοξοι, τελικά η νέα ανακάλυψη μας έκανε να αισιοδοξούμε για τα αποθέματα της χώρας (σε ουράνιο)".

Το State Department, μάλλον αμήχανα, ανακοίνωσε ότι και τα νέα κοιτάσματα ουρανίου θα υποβληθούν στο ίδιο καθεστώς ελέγχου με τα προϋπάρχοντα, όπως προκύπτει από την συμφωνία των δυτικών για το πυρηνικό πρόγραμμα της Τεχεράνης.

Το Ιράν έχει αρνηθεί ότι έχει προσπαθήσει να εισάγει ουράνιο από το Καζακστάν και την Ζιμπάμπουε.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Στυγνή ομολογία του γερμανού αντικαγκελάριου 

Η Ευρώπη είναι "βουτηγμένη στη ντροπή", δήλωσε σήμερα ο Γερμανός αντικαγκελάριος Ζίγκμαρ Γκάμπριελ, μετά την αποτυχία της χθεσινής υπουργικής συνόδου στις Βρυξέλλες να καταλήξει σε συμφωνία για την κατανομή των προσφύγων στις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Χθες "βράδυ, η Ευρώπη καλύφθηκε για άλλη μια φορά από ντροπή", δήλωσε σε συνέντευξη Τύπου ο Γκάμπριελ, που είναι επίσης υπουργός Οικονομίας της καγκελαρίου Άγκελα Μέρκελ.

"Αυτό που ζήσαμε (χθες) βράδυ είναι μια ακόμη μεγαλύτερη απειλή απ' ό,τι η ελληνική κρίση", είπε. "Και αν δεν συμφωνήσουμε, τότε οι προβλέψεις των ευρωπαϊκών προϋπολογισμών μεσοπρόθεσμα δεν θα είναι παρά αέρας".

"Η Γερμανία δεν είναι έτοιμη να είναι στην Ευρώπη, για να το πούμε έτσι, αυτός που πληρώνει(...). Όλοι συμμετέχουν όταν λαμβάνουν χρήματα, αλλά κανείς όταν είναι να αναλάβει ευθύνες. Αν αυτό συνεχίσει έτσι, θα είναι το τέλος των ισχυουσών όρων χρηματοδότησης", είπε ο Γκάμπριελ.

Χθες, ο αντικαγκελάριος δήλωσε πως η Γερμανία, που επανέφερε την Κυριακή τους ελέγχους στα σύνορα, αναμένεται τώρα να υποδεχθεί ένα εκατομμύριο μετανάστες και πρόσφυγες το 2015, πολύ περισσότερους από τους 800.000 που προέβλεπαν μέχρι τώρα οι επίσημοι υπολογισμοί.

Λίγο νωρίτερα, ο συνάδελφός του των Εσωτερικών Τόμας ντε Μεζιέρ είχε αφήσει να εννοηθεί πως θα μπορούσαν να μειωθούν οι πόροι των διαρθρωτικών ταμείων που λαμβάνουν από την ΕΕ οι χώρες μέλη που αντιτίθενται στην κατανομή των προσφύγων στην Ένωση για την αντιμετώπιση της κρίσης.

"Θεωρώ ότι πρέπει να εξετάσουμε τρόπους για την άσκηση πίεσης", δήλωσε στο τηλεοπτικό δίκτυο ZDF. Οι χώρες που αρνούνται την κατανομή με ποσοστώσεις ¨είναι συχνά οι "χώρες που λαμβάνουν πολλούς διαρθρωτικούς πόρους" από την Ευρώπη, είπε ο ντε Μεζιέρ. Ο ίδιος δήλωσε εξάλλου ότι επιμένει στην πρόβλεψη για άφιξη 800.000 προσφύγων στη Γερμανία φέτος. "Δεν θέλω να αλλάξω την πρόβλεψη", είπε.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου





Μετατρέπουν την Ελλάδα σε ανθρώπινη χαβούζα 
Το "ρέμπελο" θα συγκεντρωθεί στον Ελλαδικό χώρο 
Οι ευρωπαίοι ηγέτες δεν θέλουν να λύσουν το πρόβλημα της λαθρομετανάστευσης
Καμία αντίδραση από τους πολιτικούς αρχηγούς στην Ελλάδα για τα σχέδια της Ευρώπης 

Γράφει ο Κωνσταντίνος Τερζής

Έχει κυλήσει ήδη πολύ νερό στο αυλάκι του θέματος της λαθρομετανάστευσης. Έχει επεξηγηθεί επαρκώς από ειδικούς επιστήμονες πως οι μετακινούμενοι προς την Ευρώπη πληθυσμοί δεν είναι ομοιογενείς (πρόσφυγες, οικονομικοί μετανάστες και «άλλοι», δηλαδή πιθανότατα εμπλεκόμενοι με το «Ισλαμικό Κράτος» και τρομοκρατικές ομάδες φονταμενταλιστών ισλαμιστών) και αυτό το καθιστά ως ένα σοβαρό πρόβλημα, που επιμηκύνει τον χρόνο του διαχωρισμού και εν συνεχεία της απόδοσης ασύλου (πολιτικού ή ανθρωπιστικού).

Η ανησυχία των Ευρωπαίων ηγετών επικεντρώνεται στην πιθανότητας εισαγωγής εγκληματικών στοιχείων ή τρομοκρατικών ομάδων στις χώρες τους, γεγονός που θα απειλήσει άμεσα την ασφάλεια των πολιτών, θα διαταράξει –σε άγνωστο βαθμό- την κοινωνική συνοχή, ενώ θα επιβαρύνει τις οικονομίες των χωρών τους.

Ήδη, αναβλήθηκε για τον Οκτώβριο η ευρωπαϊκή σύνοδος που θα αντιμετώπιζε το θέμα, ενώ λήφθηκε απόφαση στρατιωτικής δράσης κατά των διακινητών λαθρομεταναστών. Η απόφαση αυτή είναι η κορύφωση της γελοιότητας, αλλά και της μη αποφασιστικότητας των ευρωπαίων να αντιμετωπίσουν το φλέγον αυτό ζήτημα.

Είπαν, λοιπόν, οι ευρωπαίοι, πως θα κάνουν στρατιωτικές επιχειρήσεις ανακοπής των θαλασσίων οδών διακίνησης, και, επιπλέον, θα συλλαμβάνουν τους διακινητές (που θα βρίσκονται στα πλοιάρια μεταφοράς)… Η απόφαση αυτή αφορά το πέρασμα μεταξύ Λιβύης – Ιταλίας και καταπατά διεθνή συνθήκη βάσει της οποίας απαγορεύεται η ανακοπή πορείας πλωτών μέσων στην θάλασσα, εάν υπάρχει κίνδυνος να απωλεσθούν ζωές των επιβαινόντων…

Φυσικά, οι ευρωπαίοι δεν ενδιαφέρονται για τις ζωές των επιβαινόντων σε αυτά, αλλά με την ανακοίνωση της στρατηγικής αντιμετώπισης έστειλαν άμεσο μήνυμα στους διακινητές για αλλαγή της πορείας εισόδου των λαθρομεταναστών. Και αυτή η αλλαγή είναι ευνόητη, αφού οι διακινητές δεν θέλουν να σταματήσουν να κερδίζουν χρήματα.
Θα στρέψουν, λοιπόν, τις ροές των μετακινούμενων πληθυσμών στην Τουρκία και από εκεί στην Ελλάδα… «Μεγαλύτερο κόστος, αλλά εγγυημένη ασφαλής είσοδος στην Ευρώπη», θα ισχυριστούν οι «ντίλερς» των διακινητών σε όσους περιμένουν το εισιτήριό τους για την Ευρώπη. Και η Ελλάδα θα γίνει η αποκλειστική «χοάνη» της λαθρομετανάστευσης προς την Ευρώπη…!

Την ίδια στιγμή, οι Βαλκανικές χώρες «θωρακίζουν» τα σύνορά τους, ενώ τα Σκόπια και η Αλβανία φέρονται να σχηματίζουν στρατιωτικές μονάδες αυστηρής φύλαξης των συνόρων με την Ελλάδα. Έτσι, η χώρα μας αν και μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, εγκαταλείπεται από την υπόλοιπη Ευρώπη (στην οποία έχει χαθεί παντελώς η ελάχιστη έννοια της αλληλεγγύης) και αναμένεται να γίνει ανοιχτό στρατόπεδο συγκέντρωσης λαθρομεταναστών, προσφύγων και μαχητών του ISIS (τζιχαντιστών).

Για την μετακίνηση των πάσης φύσεως λαθρομεταναστών θα χρησιμοποιηθεί η Τουρκία… Και το σχέδιο της Ευρώπης δεν αναφέρεται καθόλου στην Τουρκία…! Ίσως επειδή υπάρχουν ιστορικές φιλικές σχέσεις της Τουρκίας με αρκετές χώρες της κεντρικής και βόρειας Ευρώπης…

Ίσως επειδή η Τουρκία βρίσκεται σε «ειδικό καθεστώς» εξαιτίας της πολιτικής «ακαταστασίας» της (λόγω της προεκλογικής περιόδου και όχι μόνο), αλλά και του εμπόλεμου που έχει κηρύξει στο εσωτερικό της κατά των Κούρδων και την «συμμετοχή» της στις επιχειρήσεις κατά του ISIS σε Συρία και βόρειο Ιράκ…

Ίσως επειδή η Τουρκία βρίσκεται σε μία δύσκολη οικονομική περίοδο, που τείνει προς το χειρότερο και αρκετές ευρωπαϊκές χώρες έχουν αναπτύξει οικονομικές δραστηριότητες στο εσωτερικό της…

Ίσως επειδή η Τουρκία αποτελεί έναν ιδιαίτερο χώρο στον οποίο οι περιφερειακές εξουσίες λειτουργούν με κεντρικό άξονα τον Ερντογάν, αλλά έχουν τοπικά «δικαιώματα» σε αποφάσεις που δεν μεταφέρονται με επίσημες κυβερνητικές εντολές και τις εκτελούν (φυσικά με το αζημίωτο) οι τοπικοί νομάρχες, δήμαρχοι, δικαστές, αστυνομικοί διευθυντές και στρατιωτικοί διοικητές…

Ίσως επειδή η Τουρκία αποτελεί μία χώρα η οποία ελέγχεται (κυριολεκτικά) στο μεγαλύτερο μέρος της από τις μυστικές υπηρεσίες και παρακρατικές ομάδες που συνεργάζονται άψογα (και πολλές φορές άμεσα) με εγκληματικές και εθνικιστικές οργανώσεις…

Για όλους αυτούς τους λόγους, τους οποίους οι ευρωπαίοι ηγέτες γνωρίζουν πάρα πολύ καλά, θα ήταν πολύ δύσκολο να αναπτυχθούν επιχειρήσεις που θα αποκάλυπταν τουρκικά κυκλώματα και ενδεχομένως υψηλά ιστάμενα πρόσωπα της τουρκικής πολιτικής και οικονομικής ζωής, η Ευρώπη αποφάσισε να μετατρέψει σε αποθήκη ανθρώπων (που ελάχιστα θα διαφέρει από μία αποθήκη ισχυρών εκρηκτικών) την πρόσφατη αποικία, αποφεύγοντας με αυτόν τον τρόπο τα ό,ποια δυσάρεστα γεγονότα και αποτελέσματα σε χώρες της κεντρικής και βόρειας Ευρώπης, επιβαρύνοντας όμως στον μέγιστο βαθμό και δημιουργώντας πλείστους όσους κινδύνους για την ασφάλεια των Ελλήνων πολιτών και της Ελλάδας γενικότερα.

Η δικαιολογία που ήδη άρχισε να προβάλλεται από τα παπαγαλοειδή των επαγγελματιών ανθρωπιστών και –φυσικά- της «πρώτη φορά αριστερά» κυβέρνησης των ιδεοληπτικών αγκυλώσεων, είναι πως «η μικρή απόσταση μεταξύ των τουρκικών παραλίων και των ελληνικών νησιών, καθιστά απαγορευτική την απόπειρα απαγόρευσης κινήσεων πλωτών μέσων προς την Ελλάδα, εκθέτει σε πολύ σοβαρούς κινδύνους την ζωή των επιβαινόντων σε αυτά τα πλωτά μέσα (φουσκωτές βάρκες) και, επιπλέον είναι απαγορευτική από το διεθνές δίκαιο, ενώ παράλληλα η Ελλάδα θα κινδυνεύσει να χάσει το δικαίωμα της «έρευνας και διάσωσης» παραδίδοντας με αυτόν τον τρόπο το δικαίωμα στην Τουρκία η οποία με έμμεσο τρόπο θα κυριαρχήσει επί ολόκληρου του Αιγαίου»!!!

Φυσικά, οι δικαιολογίες είναι πάντα εύκολες. Πόσο περίεργο είναι, όμως, το γεγονός της μέχρι σήμερα δράσης των διαφόρων ΜΚΟ, που όχι μόνο προέτρεπαν, αλλά επιπλέον υποβοηθούσαν τις ροές των λαθρομεταναστών προς την Ελλάδα;

Δεν γνώριζαν τους κινδύνους στους οποίους εξέθεταν την χώρα; Δεν γνώριζαν πως υπάρχει το σοβαρό ενδεχόμενο η Ελλάδα να μετατραπεί σε ανοιχτή φυλακή, στην οποία θα «ρίχνονταν» άνθρωποι μεταξύ των οποίων θα υπήρχαν εγκληματικά στοιχεία, αλλά και φανατικοί φονταμενταλιστές ισλαμιστές (τζιχαντιστές) και μέλη ισλαμικών τρομοκρατικών οργανώσεων;

Δεν γνώριζαν αυτοί οι «επαγγελματίες ανθρωπιστές» πως διευκολύνοντας τις ανθρώπινες ροές προς την Ελλάδα εκθέτουν σε κίνδυνο την ασφάλεια της χώρας τόσο επί των συνόρων όσο και στο εσωτερικό της;
Αν πραγματικά θέλουν λύση, οι Ευρωπαίοι, υπάρχει. Και αφορά άμεσες οικονομικές κυρώσεις (απαγόρευση εξαγωγών σε χώρες της Ευρώπης) σε όσες μη ευρωπαϊκές χώρες επιτρέπουν ή δεν αντιμετωπίζουν κατάλληλα το θέμα της διακίνησης των λαθρομεταναστών μέσω των εδαφών τους. Το θέμα είναι πως μία τέτοια λύση δεν την θέλουν οι ευρωπαίοι ηγέτες και επιλέγουν να εθελοτυφλούν για τους λόγους που παραθέσαμε.
Παρά την στάση διαμαρτυρίας και αντίδρασης που εμφανίζουν (μόνο για εσωτερική κατανάλωση στους πολίτες των χωρών τους) επί της ουσίας εξυπηρετούνται από τις εξελίξεις στη Μέση Ανατολή, και ειδικά στην Συρία, όπου συναινούν στην παράταση ενός πολέμου στον οποίο δεν έχουν διστάσει να συμμετέχουν με διάφορους έμμεσους τρόπους...

Τα συμφέροντα των ευρωπαίων είναι οικονομικά, γεωπολιτικά, ενεργειακά, έως και (λίαν προσφάτως με ένα αποκορύφωμα υποκρισίας)... "ανθρωπιστικά"...! Και στην περίπτωσή μας, εξυπηρετούν τα συμφέροντά τους, με την χρησιμοποίηση των πρόθυμων ηλιθίων, που κυβερνούν ή που θέλουν να κυβερνήσουν την Ελλάδα.

ΥΓ: Σύμφωνα με πληροφορίες, στη Δανία "πρόσφυγες" αρνήθηκαν το άσυλο που τους προσφέρθηκε, επειδή, όπως ισχυρίστηκαν, το επίδομα που τους προσφερόταν ήταν... χαμηλό...!
Μιλώντας στη σουηδική τηλεόραση, ένας άλλος πρόσφυγας, είπε ότι θέλουν να μεταβούν στη Σουηδία. Όταν ο ρεπόρτερ επικαλέστηκε την απόσταση των 310 μιλίων, η απάντηση που έλαβε ήταν αποστομωτική: «Περπατήσαμε ως εδώ από τη Συρία. Το να πάμε στη Σουηδία, δεν είναι πρόβλημα».
Η κυβέρνηση της Δανίας αποφάσισε πρόσφατα να μειώσει κατά 50% το επίδομα προσφύγων, ακριβώς για να αποφύγει την αθρόα προσέλευση μεταναστών. Η απόφαση αρχικά ελήφθη για τους μετανάστες που είχαν αρχίσει να συρρέουν από τις χώρες της ανατολικής Ευρώπης, μεταξύ αυτών και από την Ελλάδα. Όπως αποφασίστηκε, εκτός της μείωσης του προσφυγικού επιδόματος κατά το ήμισυ, οι μετανάστες θα πρέπει να περιμένουν τουλάχιστον πέντε χρόνια για να αποκτήσουν μόνιμη άδεια παραμονής στη χώρα, ενώ θα πρέπει να έχουν μάθει δανέζικα και να δώσουν εξετάσεις γραπτές και προφορικές.
Ως εκ τούτου, οι Δανοί κατάφεραν να αποτρέψουν τους οικονομικούς μετανάστες και πλέον τους πρόσφυγες, να επιλέγουν τη χώρα τους για μετοίκιση, αποφεύγοντας το κλείσιμο των συνόρων τους, τη βία και τις σκηνές που έχουν αρχίσει να εκτυλίσσονται στη Γερμανία, στην Αυστρία και σε άλλες χώρες της Ευρώπης.




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Γράφει ο Κώστας Μαντατοφόρος

Χθες η ΕΡΤ στο Θέατρο της Δευτέρας μας παρουσίασε την κωμωδία εξωφρενικών καταστάσεων ''Debate No 2''.

Την μεγαλύτερη όμως κωμωδία γελοίων καταστάσεων, μας την πρόσφεραν μετά το θέατρο, όλα τα συστημικά-διαπλεκόμενα κανάλια, έχοντας ξαμολύσει τους ειδήμονες ''δημοσιογράφους'' να κάνουν κριτική επί των πολιτικών μοντέλων, να μας πουν ποιό κέρδισε, ποιό έχασε, και γιατί πρέπει να ψηφίσουμε αυτό, ή το άλλο!

Ο ένας, λέει, μίλαγε πολύ, ο άλλος χαζογέλαγε, ο ένας ήτανε ψηλός, ο άλλος κοντός...
Ο άλλος ήταν σαν νταλίκα και δεν μπορούσε να στρίψει, κι άλλος είχε φάει σαρδέλλες κι ήπιε την μισή ΕΥΔΑΠ...
Άλλος φορούσε μαντηλάκι κι άλλος γραβατούλα. (η γραβατούλα μπορεί να φανεί πιό χρήσιμη αργότερα που θα χρειαστούν θηλιές)...
Ένας είχε ξύλινο λόγο, κι ένας πλαστικό χαμόγελο...
Ο ένας ήταν ατακαδόρος κι ο άλλος καλός στις αποκρούσεις...

Για τα προγράμματα τους, για τον ''θάνατο εντός των μνημονίων'', κατ' αναλογία της ''χρεοκοπίας εντός του ευρώ'' που προανήγγειλε το αφεντικό τους ο φον-Σακάτης, καμία κριτική. Άχνα!

Το blog προτείνει, για την διευκόλυνση των ''δημοσιογράφων'' - κριτικών, να γίνει άλλο ένα ντιμπέϊτ με μαγιό.
Εκεί θα μπορέσουμε να εξάγουμε πιό σίγουρα και τελικά αποτελέσματα για το ποιός είναι πιό ικανός να γαμ.., συγγνώμη, να κυβερνήσει την Ελλάδα!

Κατά τ' άλλα, το ποθούμενο αποτέλεσμα της διαπλοκής και της ρεμούλας επετεύχθη: βγάλανε απ' το προεκλογικό στημένο κάδρο όλους τους άλλους, κι αφήσανε τους ''καταλληλότερους''!

Με μιά διαφορά:
Το ''ΟΧΙ'' του 62% δεν χωράει σε κάδρο.
Για αυτό και δεν μπήκε ποτέ σε κανένα ''κάδρο''.
Ούτε σ' αυτές τις εκλογές, ούτε στο δημοψήφισμα.
Χωράει όμως στα πεζοδρόμια και στις πλατείες!
Και στις κάλπες.

Εκεί θα συναντηθούμε.
Μετά τις εκλογές.
Ίσως και μετά τον χειμώνα.
Τον τελευταίο για την κοινωνία, και τον έσχατο ίσως για πολλούς από εμάς.
Ελάτε να μας κρίνετε!...

Πηγή "Ουδέν Σχόλιον"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Μέχρι την Παρασκευή, η επιχειρηματολογία του πρώην πρωθυπουργού θα πλησιάζει όλο και περισσότερο αυτήν του κυρίου Λαφαζάνη... 

Ρωτήθηκε ο κ. Μεϊμαράκης -κατά την χθεσινή συνέντευξη Τύπου στη ΔΕΘ- για την προβαλλόμενη εντόνως εκδοχή, πως η καλύτερη περίπτωση για κυβέρνηση συνεργασίας, είναι η ανάδειξη του ΣΥΡΙΖΑ ως πρώτου κόμματος, με ελάχιστη διαφορά από τη Ν.Δ., ώστε να αναλάβει την πρωθυπουργία ο κ. Τσίπρας.

Τα επιχειρήματα υπέρ της αυτής της εκδοχής ανέγραψα σε προχθεσινό σημείωμα, με κυριότερο το γεγονός ότι ο κ. Τσίπρας ως αντιπολίτευση δεν υπάρχει αμφιβολία ότι θα καταφέρεται εναντίον των μέτρων που συμφώνησε και υπέγραψε ο ίδιος. Και αν είχα κάποιο δισταγμό να αποδεχθώ αυτόν τον συλλογισμό, η όλη προεκλογική συμπεριφορά του κ. Τσίπρα, μού τον αφαίρεσε. Μέχρι την Παρασκευή, η επιχειρηματολογία του πρώην πρωθυπουργού θα πλησιάζει όλο και περισσότερο αυτήν του κ. Λαφαζάνη. Δεν αλλάζουν όσοι έστησαν καριέρες σε ιδεολογήματα. Άλλωστε, δεν γνωρίζουν να κάνουν και τίποτε άλλο στην ζωή τους. Ο κ. Μεϊμαράκης, απάντησε ότι αυτή η εκδοχή αφήνεται να προβληθεί από τον ΣΥΡΙΖΑ, προς ενίσχυση της προπαγάνδας του, και σε παρεμφερή ερώτηση διαβεβαίωσε πως δεν περιμένει έκνομες αντιδράσεις ιδιαιτέρως δυναμικές, της κοινωνίας, λόγω εφαρμογής των μνημονιακών μέτρων, επειδή ο λαός έχει καταλάβει πλέον.

Μακάρι να ήταν έτσι τα πράγματα, αλλά η μέχρι τώρα ιστορία των αστικών κομμάτων δεν παραπέμπει σε αισιόδοξες προβλέψεις. Ελάχιστα στελέχη τολμούν να αντιπαρατεθούν στα μαρξιστικά μυθεύματα, με αποτέλεσμα να συγκεντρώνουν επάνω τους όλα τα πυρά των «προοδευτικών» και να αποδυναμώνονται, ενώ οι άτολμοι συναγωνιστές τους αποφεύγουν να τους υπερασπιστούν για να μη χαρακτηριστούν και αυτοί ως ακραίοι. Με αυτήν την τακτική άφησαν την αριστερά της κας. Χριστοδουλοπούλου, του κ. Κατρούγκαλου, του κ. Φλαμπουράρη, αλλά και της κας Κωστατινοπούλου, του κ. Λαπαβίτσα, ή του κ. Λεουτσάκου, πρόσωπα που πολλοί απορούν πώς συνέβη και εκπροσωπούν τον λαό, να αγωνίζονται χωρίς αντίπαλο, και να επιβάλουν αραχνιασμένες ιδέες ως σύγχρονες. Μάλιστα, ο κ. Τσίπρας υποστηρίζει ότι εκπροσωπεί το «νέο». Από πότε έγινε «νέο» ο Λένιν και ο Στάλιν, αλλά και ο Μπακούνιν με τον Κροπότκιν, είναι απορίας άξιον.

Εδώ λοιπόν υπάρχει το μεγάλο δίλημμα. Με τον κ. Τσίπρα ως πρωθυπουργό, τα μέτρα περνούν ευκολότερα. Μόνο η Αριστερά μπορεί να παρουσιάσει την κωλοτούμπα ως επιτυχία. Πώς να λησμονηθεί το γεγονός ότι μόλις ο Α. Παπανδρέου υπέγραψε την εκ νέου 7ετή παραμονή των αμερικανικών Βάσεων -τις οποίες διαβεβαίωνε ότι θα κλείσει- εμφανίστηκαν πανό με το σύνθημα «ο αγώνας τώρα δικαιώνεται». Και πώς πείσθηκαν οι αριστεροί του ΠΑΣΟΚ, ότι ο αγώνας τους δικαιώθηκε; Είπε ο Α. Παπανδρέου, ότι η συμφωνία έχει καταληκτική ημερομηνία. Ήταν γνωστό όμως, ότι όλες οι προηγούμενες συμφωνίες είχαν 7ετή κατάληξη και ανανεώνονταν με το πέρας των επτά ετών. Κατάπιαν όλοι οι «αγωνιστές» της Αριστεράς το επιχείρημα, άλλοι είχαν έλλειψη νοητικής αντίληψης, άλλοι επειδή δεν ήσαν ανόητοι να χάσουν την εξουσία για τέτοια «ψιλοπράγματα».

Γνωρίζουν επομένως, τόσο οι δανειστές μας όσο και οι Ευρωπαίοι ηγέτες, αλλά και οι εγχώριοι οικονομικοί παράγοντες -που προσκαλούσαν τον κ.Τσίπρα σε εκδηλώσεις και δεξιώσεις- ότι μπορεί να χειραγωγήσει τα πλήθη. Ταυτοχρόνως γνωρίζουν πως αυτοί που έφυγαν από τη Ν.Δ. προδομένοι, δύσκολα ξαναγυρίζουν, και όχι στον αριθμό των αποχωρησάντων. Δεν αποτελεί έκπληξη το γεγονός, ότι ενώ η παρουσία του κ. Τσίπρα στην πολιτική είναι πλήρης από λανθασμένους χειρισμούς -και μόνον-, ενώ ουδείς αμφιβάλλει πως είτε σκοπίμως παραπλάνησε τον λαό, είτε ο ίδιος παραπλανήθηκε από τις πλευρές Βαρουφάκη και Λαφαζάνη -γεγονότα που δείχνουν ότι είτε σκοπίμως ψεύδεται, είτε σύρεται και άγεται, κανένα από τα δύο δεν είναι τιμητικό- και ενώ απέδειξε ότι δεν έχει προσόντα ηγέτη, αφού του έφυγε το μισό στελεχιακό δυναμικό -χωρίς να σημαίνει πως είναι «δεμένο» το εναπομείναν, απεναντίας-, εξακολουθεί να απολαμβάνει της εμπιστοσύνης μεγάλου τμήματος του λαού.

Έτσι ψηφίζει το εκλογικό, έτσι πορεύονται και οι πολιτικοί. Κλείνοντας να υπενθυμίσω, ότι οι «εθνικοί προμηθευτές» επιθυμούν κρατικιστική οικονομία, με την οποία άλλωστε έκαναν περιουσίες χωρίς καταβολή προσπαθειών σε ανταγωνισμό, και δεν έχουν κανένα πρόβλημα με κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ. Το πολύ-πολύ να προστεθούν κάποια «νέα τζάκια», όπως έκανε ο Α. Παπανδρέου, χωρίς όμως να πειράξει τα παλιά.

Πηγή Voria


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Δυστυχώς, είχαμε προβλέψει την αντίδραση των "ανθρωπιστών ευρωπαίων". Επισημάναμε την έμμεση απειλή της Μέρκελ, αλλά και την ανοησία των ιδεοληπτικών αγκυλώσεων μερίδας του πολιτικού κόσμου της Ελλάδας. Ήταν απολύτως βέβαιο πως οι ευρωπαϊκές χώρες δεν θα δεχόντουσαν να γίνουν αποδέκτες των ό,που γης λαθρομεταναστών, με κίνδυνο να απειληθεί η εσωτερική ασφάλεια (και όχι μόνο) των χωρών τους.

Γράφει ο Κωνσταντίνος Τερζής

Έτσι, η είδηση δεν μας αιφνιδιάζει, αλλά μας δημιουργεί μία σειρά ερωτημάτων που αφορούν τον τομέα πολιτικής πρόβλεψης και στην "μέριμνα" των Ελλήνων πολιτικών, που επέμεναν μέχρι χθες ότι η λαθρομετανάστευση δεν είναι ελληνικό πρόβλημα αφού οι μετακινούμενοι πληθυσμοί θέλουν να πάνε στην κεντρική και βόρεια Ευρώπη ή (το γελοιοδέστερο) ότι η Ελλάδα δεν απειλείται από τη λαθρομετανάστευση επειδή είναι μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Και, φυσικά, οι ευρωπαίοι πολιτικοί μετέθεσαν το θέμα για Οκτώβρη, αφού Πολωνία, Σλοβακία και Τσεχία, αρνήθηκαν κάθε συζήτηση για μεταφορές προσφύγων, ενώ ο Σέρβος υπουργός δήλωσε "Οι Ούγγροι να ξαναστείλουν τους μετανάστες στην Ελλάδα, εμείς δεν θα τους δεχτούμε"...

Αβέβαιο είναι το μέλλον εκατοντάδων χιλιάδων προσφύγων που έχουν βρει προσωρινό καταφύγιο στην Ευρώπη, μακριά από τις σφαίρες και τους βομβαρδισμούς που απειλούν τις ζωές τις δικές τους και των παιδιών τους. Η ελπίδα που έτρεφαν να βρουν μια νέα πατρίδα και να ξεκινήσουν μια νέα ζωή δείχνει να βρίσκει σε τείχος, καθώς το Συμβούλιο των υπουργών Εσωτερικών των κρατών της ΕΕ δεν έφτασε σε κάποια απόφαση για την απορρόφηση των προσφύγων.

Τα λεγόμενα «νέα» κράτη της Ένωσης, δηλαδή η Πολωνία, η Σλοβακία και η Τσεχία, αρνήθηκαν κάθε συζήτηση για την πρόταση της Κομισιόν για τις ποσοστώσεις μεταφοράς προσφύγων, ενώ η στρατηγική κίνηση της Γερμανίας, που αποφάσισε να επαναφέρει προσωρινά τους συνοριακούς ελέγχους ώστε να πιέσει τα υπόλοιπα κράτη -μέλη να δεχθούν περισσότερους πρόσφυγες δεν φαίνεται να έχει αποδώσει προς το παρόν.

«Δεν καταφέραμε να συμφωνήσουμε στην μετεγκατάσταση 120.000 προσφύγων. Τα περισσότερα κράτη- μέλη συμφώνησαν, αλλά δεν είχαμε την απαραίτητη πλειοψηφία», δήλωσε ο Ευρωπαίος Επίτροπος Μετανάστευσης, Εσωτερικών Υποθέσεων και Ιθαγένειας, Δημήτρης Αβραμόπουλος.

Ο υπουργός Εξωτερικών του Λουξεμβούργου Ζαν Άσελμπορν, η χώρα του οποίου ασκεί την προεδρία του Συμβουλίου, υπογράμμισε πως η Ελλάδα πρέπει να λάβει κάθε βοήθεια, οικονομική και σε τεχνικό επίπεδο από την Ε.Ε. για να αντιμετωπίσει το ζήτημα της προσφυγικής κρίσης.

Σύμφωνα με την ανακοίνωση του Συμβουλίου: «Δεν υπάρχει λύση για το πρόβλημα των προσφύγων, χωρίς την αντιμετώπιση των βαθύτερων αιτίων της. Η αλληλεγγύη πρέπει επίσης να συμβαδίζει με την ευθύνη. Χαιρετίζουμε, συνεπώς, τη δέσμευση για την επίτευξη συμφωνίας σχετικά με τις ασφαλείς χώρες καταγωγής».

Οι κύριες αποφάσεις αναμένεται να ληφθούν στις 8 Οκτωβρίου στην επόμενη συνεδρίαση των υπουργών Δικαιοσύνης και Εσωτερικών της Ε.Ε.

Νωρίτερα, πάντως, το Συμβούλιο είχε φτάσει σε συμφωνία για την μετεγκατάσταση μεταναστών από τις χώρες «της πρώτης γραμμής», δηλαδή Ιταλία και Ελλάδα, στην ενδοχώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Η συμφωνία που επετεύχθη από τους υπουργούς Εσωτερικών στην έκτακτη Σύνοδο ανοίγει τον δρόμο για την εκτέλεση της πρότασης Γιούνκερ για μετεγκατάσταση 40.000 μεταναστών. Σε ανακοίνωση του το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο διατυπώνει πως:

«Το Συμβούλιο υιοθετεί την απόφαση για εγκατάσταση προσωρινών μέτρων για την διεθνή προστασία της Ιταλίας και της Ελλάδας. Η απόφαση εγκαθιδρύει έναν προσωρινό και κατ’ εξαίρεση κανονισμό μετεγκατάστασης μεταναστών μέσα στα επόμενα δύο χρόνια, από χώρες της Ευρωπαϊκής μεθορίου, την Ιταλία και Ελλάδα σε άλλα κράτη μέλη. Ο μηχανισμός αυτός αναφέρεται σε άτομα που έχουν ξεκάθαρη ανάγκη διεθνούς προστασίας που έχουν εισέλθει ή εισέρχονται στα σύνορα των κρατών μελών από τις 15 Αυγούστου 2015 έως τις 16 Σεπτεμβρίου 2017».

Σέρβος υπουργός: Οι Ούγγροι να ξαναστείλουν τους μετανάστες στην Ελλάδα, εμείς δεν θα τους δεχτούμε

Η Σερβία δεν θα δεχθεί την αντίστροφη ροή μεταναστών από την Ουγγαρία, και θα μπορούσε να στείλει στρατό στα σύνορα για να αποτρέψει κάτι τέτοιο, είπε αργά χθες ο αναπληρωτής υπουργός Εργασίας και Κοινωνικής Πολιτικής Νενάντ Ιβανίσεβιτς.

«Αν θέλουν οι Ούγγροι να τους στείλουν πίσω, θα χρειαστεί να τους ξαναστείλουν στην Ελλάδα. Είναι η πρώτη χώρα εισόδου στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Εμείς δεν θα τους δεχθούμε, ακόμα και αν χρειαστεί να στείλει η Σερβία το στρατό της στα σύνορα,» φέρεται να είπε ο Ιβανίσεβιτς στο Β92, ένα ραδιοτηλεοπτικό και διαδικτυακό μέσο με έδρα το Βελιγράδι. Διαβάστε αναλυτικά

Χάος σε Ουγγαρία, Γερμανία

Mε την κατηγορία ότι προσπάθησαν να παραβιάσουν το "τείχος της ντροπής" που έχει υψωθεί στη μεθόριο με τη Σερβία, οι ουγγρικές αρχές συνέλαβαν το πρωί 15 πρόσφυγες - εννέα από τη Συρία και επτά από το Αφγανιστάν. Σύμφωνα με την εκπρόσωπο της ουγγρικής αστυνομίας, οι συλληφθέντες σήκωσαν το αγκαθωτό συρματόπλεγμα του φράκτη για να διασχίσουν τα σύνορα, ενέργεια που αποτελεί αδίκημα από τα μεσάνυχτα, όταν τέθηκαν σε ισχύ οι νέοι αντιμεταναστευτικοί νόμοι στην Ουγγαρία.

Στο μεταξύ, εκατοντάδες πρόσφυγες και μετανάστες πέρασαν τη χθεσινή νύχτα στο ύπαιθρο στα σύνορα της Σερβίας με την Ουγγαρία. Η κυβέρνησης της Βουδαπέστης έχει πλέον την δυνατότητα να θέτει υπό κράτηση όποιον επιχειρεί να παραβιάσει τον φράκτη στα ουγγροσερβικά σύνορα σφραγίζοντας τη μεθόριο.Νωρίτερα, 9.380 άνθρωποι, οι περισσότεροι πρόσφυγες από τη Συρία, πρόλαβαν να διασχίσουν χτες τα ουγγροσερβικά σύνορα, αριθμός που αποτελεί ημερήσιο ρεκόρ εισόδων στη χώρα, που έχει καταγράψει την είσοδο συνολικά 190.000 ατόμων από την αρχή του 2015. .

Την ίδια ώρα, η γερμανική αστυνομία ανακοίνωσε ότι 4.537 πρόσφυγες έφθασαν σιδηροδρομικώς χθες στο Μόναχο παρά την επιβολή συνοριακών ελέγχων στη μεθόριο με την Αυστρία. Από ττο Βερολίνο, ο υπουργός Εσωτερικών της Γερμανίας, Τόμας ντε Μεζιέρ δήλωσε ότι, η Ευρωπαϊκή Ενωση πρέπει να εξετάσει μέσα άσκησης πίεσης προς τις χώρες μέλη που αντιτίθενται στην κατανομή των προσφύγων στους "28" για την αντιμετώπιση της κρίσης. "Θεωρώ ότι πρέπει να εξετάσουμε τρόπους για την άσκηση πίεσης", δήλωσε στο τηλεοπτικό δίκτυο "ZDF" σημειώνοντας ότι ορισμένες από τις χώρες που αρνούνται την εφαρμογή των ποσοστώσεων στην κατανομή των προσφύγων λαμβάνουν διαρθρωτικούς πόρους από την Ευρωπαϊκή Ενωση. "Δεν θέλω να αλλάξω το καθεστώς αυτό", προειδοποίησε.

Το γεγονός ότι η Γερμανίδα καγκελάριος, Άνγκελα Μέρκελ, άνοιξε τα σύνορα στους πρόσφυγες και εν συνεχεία ότι επανεισήγαγε τους ελέγχους έχει διχάσει την πατρίδα της . Η υπαναχώρηση της Μέρκελ έχει διχάσει τη Γερμανία κάνουν λόγο τα διεθνή ΜΜΕ με την αριστερή εφημερίδα "Liberation" να επισημαίνει ότι, ποτέ άλλοτε δεν είχαν ψυχρανθεί τόσο πολύ οι σχέσεις μεταξύ των Xριστιανοδημοκρατών (CDU), του κόμματος της Μέρκελ και των Βαυαρών εταίρων τους, των Χριστιανοκοινωνιστών (CSU). Ενδεικτική ήταν η δήλωση του Βαυαρού πρωθυπουργού , Χορστ Ζέεχοφερ "αδειάζοντας" την Γερμανίδα καγκελάριο πως, "ούτε καν ερωτηθήκαμε για το αν έπρεπε να ανοίξουμε τα σύνορα στους πρόσφυγες".


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Επτά υπερσύγχρονα άρματα μάχης Τ-90, συστήματα πυροβολικού και μεγάλες ποσότητες πυρομαχικών φαίνεται ότι έχουν καταφθάσει στη Συρία σύμφωνα με πηγές από τη Ρωσία ενώ την ίδια στιγμή στη Λατάκεια κάνουν την εμφάνιση τους Ρώσοι πεζοναύτες, σύμφωνα με το cbs news, καθώς και τεχνικά συνεργία τα οποία επεκτείνουν το διάδρομο προσγείωσης βάσης, στα περίχωρα της πόλης, πιθανόν δημιουργώντας τις κατάλληλες υποδομές για την προσγείωση το γιγαντιαίων Ρώσικων μεταγωγικών.

Το φως της δημοσιότητας είδαν παράλληλα και νέες φωτογραφίες οι οποίες αποδεικνύουν, κατά πολλούς, τη Ρωσική εμπλοκή.

Η Ρωσία φαίνεται να έχει λάβει πλέον την απόφαση να έρθει σε ευθεία σύγκρουση με τη Δύση και να στηρίξει το Μπασάρ Αλ Άσαντ στη μάχη εναντίων των Ισλαμιστών του ISIS, την ίδια στιγμή που πράκτορες των Η.Π.Α αφήνουν διαρροές σχετικά με έμμεση στήριξη των Ισλαμιστών από κύκλους της Ουάσινγκτον.

Συγκεκριμένα, ούτε ένας ούτε δύο άλλα 50 αναλυτές της CENTCOM φέρονται να έχουν καταγγείλει ότι ανώτεροι αξιωματικοί υποβάθμιζαν σκοπίμως και για μεγάλο χρονικό διάστημα τις εκτιμήσεις για την επικινδυνότητα του ISIS και των τζιχαντιστών της Συρίας, αλλοιώνοντας τις αμερικανικές εκθέσεις-αναφορές που υπογράμμιζαν την εν λόγω επικινδυνότητα.


Πηγή DefenceNews


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Όσο πιο γρήγορα καταλάβουμε πως όλα είναι τακτοποιημένα με τέτοιο τρόπο ώστε να ανακυκλώνεται συνέχεια αυτό το άθλιο, ξεφτιλισμένο σύστημα τόσο καλύτερα. Το δικαίωμα της λευκής ψήφου είναι σημαντικό αλλά δυστυχώς δεν το έχουμε. Δεν υπάρχει τρόπος να τους πεις δεν γουστάρω κανέναν σας και ΝΑ ΛΗΦΘΕΙ ΥΠΟΨΗ.
Το λευκό προσμετράται μαζί με τα άκυρα. Στα βουτάει το πρώτο κόμμα. Η συνειδητή σου αποχή από το συνολικό καραγκιοζιλίκι δίνει δύναμη πάλι σε όποιους δεν γουστάρεις. Δεν υπάρχει τρόπος να εκφράσεις την αγανάκτησή σου και να καταγραφεί κάπου παρά μόνο ψηφίζοντας κάτι.

Σ΄αυτό το σημείο όμως θα ήθελα να εκφράσω την αντίθεσή μου με ένα άλλο καραγκιοζιλίκι που δίνει και παίρνει πριν από κάθε εκλογική αναμέτρηση. Την ιερότητα της ψήφου. Οχι η ψήφος δεν είναι ιερή. Είναι δικαίωμα. Κι αυτοί που θα επιλέξουμε δεν είναι ιεροί αλλά άνθρωποι που θα τους δοκιμάσουμε κι αν αποδειχτούν διεφθαρμένοι θα πρέπει να κάνουμε ότι περνάει από το χέρια μας να τους ξαποστείλουμε στα αζήτητα. Επίσης σε μια ψευτο-δημοκρατία που έχει αποδείξει περίτρανα πως γράφει στα παλιά της τα υποδήματα τη ψήφο του λαού το να μιλάμε για "ιερότητα" είναι γελοίο.

Σ΄ ένα κράτος πνιγμένο στην διαφθορά, τα σκάνδαλα, την απόλυτη κλεψιά, που λειτουργεί ερήμην του λαού του, όπως γουστάρει, κοροϊδεύοντας με απύθμενο θράσος τους ψηφοφόρους και ξεπουλώντας σε τιμή ευκαιρίας τη χώρα ολόκληρη, και μόνο να συζητάμε για ιερότητα των εκλογών είναι ένας ηλίθιος στρουθοκαμηλισμός.

Επίσης αυτή η κατά μέτωπο επίθεση στους απαράδεκτους που θα απέχουν συνειδητά σ΄αυτή τη περίπτωση είναι εντελώς άχρηστη γιατί όλο τα βάρος της καταγγελίας μας θα έπρεπε να πάει στις εκατοντάδες χιλιάδες πανηλίθιους ή βολεμένους που θα δώσουν τη ψήφο τους στους χασάπηδες που τους βλέπουν σαν κρέας. Θα έπρεπε επίσης περισσότερο από την αποχή να μας προβληματίσουν εκείνοι που θα ψηφίσουν μπουρδολόγους απατεώνες σαν νέα ελπίδα. Και τέλος θα έπρεπε να μας προβληματίσουν όλοι εκείνοι που πάνε στη κάλπη με τα ψηφοδέλτια έτοιμα από το σπίτι.

Ας αφήσουμε λοιπόν κατά μέρος τη συζήτηση περί σοβαρότητας για ένα λαό που, στη πλειοψηφία του, τα τελευταία σαράντα χρόνια ψηφίζει είτε κοιτάζοντας πως να βολέψει το τομάρι του είτε γιατί σαν χάχαλο εντυπωσιάζεται από σημαιάκια και ντουντούκες.
Ένα λαό που παρακολουθεί τηλεσκουπίδια, που έπνιξε τα λεφτά του σε βρώμικα χρηματιστήρια και γέμισε τα πορτοφόλια του πλαστικούρα, ένα λαό που έφαγε τις σόλες του να περιμένει στο διάδρομο κάποιου πολιτικάντη να εισπράξει το αντίτιμο της ψήφου του.
Κακά τα ψέμματα σε όλο αυτό το εμετικό σκηνικό κάθε σοβαρός άνθρωπος που του έχει μείνει ακόμα ένα ψίχουλο αξιοπρέπειας η πρώτη επιθυμία είναι να ψηφίσει ένα τεράστιο "άντε γ@μηθείτε όλοι ".

Η τελευταία αίσθηση ελευθερίας είναι να νοιώσεις πως δεν είσαι κομμάτι αυτής της τεράστιας συμμορίας...
Η εμμονική ψήφος κάπου οπουδήποτε δεν είναι πολιτική ψήφος.
Το πάω και ψηφίζω ότι νάναι γιατί έτσι πρέπει δεν είναι σοβαρότητα.
Το ψηφίζω αυτόν για να μη βγει ο άλλος δεν είναι "ιερότητα".
Το ψηφίζω αυτόν γιατί παραδοσιακά έτσι κάνουμε στην οικογένεια δεν είναι καν ψήφος.

Πέρα από συνειδητή αποχή, το συνειδητό λευκό και το συνειδητό ακυρο σ΄αυτή τη χώρα ίσως κάποια στιγμή να ξεκαθαρίσουμε τι σκατά συνείδηση έχει όποιος ψηφίζει συνεχώς απατεώνες και λεχρίτες.

Κι όπως είπε κι ο αρκάς "έχω μερικές απαντήσεις να δώσω, μπορείτε να μου κάνετε την ερώτηση?"

Συνήθης Ύποπτος


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Γράφει ο Γιώργος Μαλούχος

Απαντες σήμερα ασχολούνται με το χθεσινό ντιμπέιτ, το οποίο όμως, στην πραγματικότητα πολύ περιορισμένη σημασία έχει ενώ, την ίδια στιγμή, άλλα, πολύ σημαντικότερα συμβαίνουν. Πάντως, ως θεατρική παράσταση, από πλευράς Τσίπρα, είχε ασφαλώς ενδιαφέρον…

Στις 28 Αυγούστου, δηλαδή την ημέρα που η γερμανική κυβέρνηση είχε ανακοινώσει ότι θα δεχθεί 300.000 Σύρους πρόσφυγες, η παρούσα στήλη έγραφε ότι αυτή ήταν και η πρώτη ευρωπαϊκή πράξη του Βερολίνου, η πρώτη φορά μετά από πέντε χρόνια ηγεμονικής λογικής και εθνοκεντρικής πολιτικής που η Γερμανία συμπεριφερόταν ως ευρωπαϊκή χώρα κι όχι ως κατασκευαστής μιας γερμανικής Ευρώπης.
Όμως, για όποιον αντιλαμβάνεται τη γερμανική πολιτική, όλο αυτό ήταν παράδοξο. Υπήρχε λοιπόν μια επιφύλαξη διατυπωμένη αμέσως μετά: «Υπό την προϋπόθεση ότι δεν θα υπάρξουν «αστερίσκοι» που θα αλλοιώνουν ουσιαστικά αυτή τη νέα πολιτική, η Γερμανία κάνει σήμερα κάτι που είναι πολλαπλά σημαντικό και, σε ένα βαθμό, μετά από πάρα πολύ καιρό, ελπιδοφόρο για το μέλλον της Ευρώπης» - αυτά για όποιον εξακολουθεί να πιστεύει ότι η κριτική στο Βερολίνο είναι κάτι σαν… μανία, ή ότι είναι περίπου έγκλημα το να κρίνεις τη γερμανική πολιτική…

Γιατί, τελικά, δεν υπήρξαν απλώς αστερίσκοι, αλλά υπήρξε πλήρης ανατίναξη αυτής της πολιτικής με την απόφαση του Βερολίνου να κλείσει τα σύνορα με την Αυστρία αναστέλλοντας μονομερώς τη Συνθήκη Σένγκεν, προκειμένου να σταματήσει το κύμα των προσφύγων προς τη Βαυαρία.

Το Βερολίνο συμπεριφέρθηκε τελικά όπως αναμενόταν έπειτα από ένα «διάλλειμα» αντιευρωπαικής πολιτικής που ήταν αποτέλεσμα, κι αυτό, εθνικών επιδιώξεων και προπαγανδιστικής κατεύθυνσης.

Δεν υπάρχει σήμερα μεγαλύτερη αντιευρωπαική δύναμη από την ίδια τη Γερμανία, η οποία κατευθύνει την πολιτική της με εθνικά και μόνον κριτήρια, βαφτίζοντάς τη ψευδεπίγραφα «ευρωπαική», ενώ δεν είναι. Αυτό το απέδειξε πολλάκις ο χειρισμός της στην κρίση, όπως το αποδυκνεύει σήμερα και ο χειρισμός της στο ζήτημα των προσφύγων ενός πολέμου που η Δύση προκάλεσε: αυτή τους έκανε πρόσφυγες όλους αυτούς τους ανθρώπους…

Τι κι αν η Γαλλία αντιδρά και καλεί όλες τις χώρες που έχουν υπογράψει τη Σένγκεν να την εφαρμόσουν; Τι κι αν πλήθος άλλες χώρες πνίγονται σήμερα από το πρόβλημα, από την τραγωδία αυτών των ανθρώπων;

Η Γερμανία όχι απλώς είπε ψέματα, όχι απλώς κορόιδεψε τους πάντες, όχι απλώς φορτώνει το πρόβλημα στους άλλους, όχι απλώς γράφει στα παλιά της τα παπούτσια τις ευρωπαικές συνθήκες για τις οποίες υποτίθεται ότι τόσο πολύ κόπτεται, αλλά, ίσως κάποιοι δεν το έχουν αντιληφθεί όμως συνέβη, κάνει και παρατηρήσεις, ειδικά στην πτωχευμένη Ελλάδα, ότι δεν μπορεί λέει να φυλάξει τα σύνορα της Ευρώπης!...

Δεν υπάρχει σήμερα εχθρικότερη δύναμη προς την ενιαία Ευρώπη από το Βερολίνο και την πολιτική του – και μάλιστα σε συνολικό επίπεδο. Και οι Βρυξέλλες, που ελέγχονται από το Βερολίνο είτε το αντιλαμβάνονται είτε όχι, σπεύδουν να «νομιμοποιήσουν» αυτή την απόφαση – ας το είχε κάνει η Ελλάδα αυτό, ή κάποια άλλη αδύναμη χώρα, και θα είχε σηκωθεί θύελλα από την Επιτροπή…

Οι Γερμανοί φυσικά τα ξέρουν όλα αυτα καθώς συνειδητά χτίζουν μια γερμανική Ευρώπη. Μήπως λοιπόν έχει έρθει πια επιτέλους η ώρα να τα καταλάβουμε κι όλοι οι άλλοι; Ή θα συνεχίσουμε να κοιμόμαστε διαρκώς έντρομοι από το φόβο προς τη δύναμή τους; Βέβαια, όλα αυτά, δεν είναι παράδοξα: η μεγάλη, ενωμένη Γερμανία – όχι δηλαδή η Γερμανία της Βόννης - πάντα ήταν αντιευρωπαική δύναμη: εκτός κι αν η Ευρώπη ήταν εκείνο που η ίδια επιθυμούσε…

Πηγή "Το Βήμα"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Ήταν χρήσιμη η χθεσινή τηλεμαχία των δύο;

Ναι, ήταν. Αλλά μόνο για αρνητικά συμπεράσματα: πως η πόλωση καλά κρατεί, πως η ΤΙΝΑ και σε αριστερή εκδοχή ήρθε για να μείνει, πως το πολιτικό μας προσωπικό σε ανώτατο θεσμικό επίπεδο παραμένει ανώριμο, αδύναμο να συναισθανθεί τις αγωνίες του Λαού.

Δε μπορεί να βγαίνει ο Σόιμπλε και να σε απειλεί με Grexit λίγες μέρες πριν τις (άδικες ωστόσο) εκλογές σου αν δεν "προσαρμοστείς" εντός ευρωζώνης, να εφαρμόσεις δηλαδή με ευλάβεια τη Συμφωνία που υπέγραψες, να βγαίνει "τρομοκρατικός" ο κομματικά πικραμένος Αλέξης Μητρόπουλος να σου παραθέτει σελίδες, παραγράφους και υποπαραγράφους για να αποδείξει ότι με τη Συμφωνία ο Τσίπρας υπέγραψε και το τέλος των συντάξεων και οι τηλεμαχόμενοι, με τους δημοσιογράφους "ωσεί παρόντες", να μην ασχολούνται με τις αγωνίες σου!

Στη χθεσινή τηλεμαχία εκείνο που κυρίαρχησε ήταν η δημιουργία εντυπώσεων. Ήταν εμφανής η προσπάθεια των τηλεμαχομένων να εγγράψουν στο υποσυνείδητό μας πως η συνεργασία τους για να σωθεί η χώρα από τις δικές τους πράξεις και παραλείψεις θα ήταν "παρά φύση", πως το θολό μήνυμα της "παλαιότητας" του αντιπάλου είναι το κριτήριο απόρριψής του, πως ο αριθμός των ενσήμων είναι που μετράει για την αξιολόγηση του άλλου, όπως άλλωστε και το...πόσο ψηλός είναι! Οι ευρηματικές ατάκες τύπου "ωρομισθίου" περιγράφουν γλαφυρά την υπερβολή του αντιπάλου, χώρις ωστόσο να προσφέρουν το παραμικρό για το τι μας ξημερώνει!

Αυτό που είναι σίγουρο πως μας ξημερώνει είναι πως το "κουαρτέτο" θα είναι εδώ μόλις κλείσουν οι κάλπες για να αξιολογήσει τη δουλειά που δεν έγινε λόγω εκλογών, να μας τραβήξει το αυτί και να αρχίσει την πιστή εφαρμογή της βάρβαρης Συμφωνίας. Με τον ήδη διορισμένο πρωθυπουργό επικεφαλής της Task Force Ολλανδό Μάαρτεν κάτι, να μαθαίνει τα κατατόπια του Μαξίμου...

Κι από ελπίδα; Αυτήν που ευαγγελιζόταν ο ΣΥΡΙΖΑ πως θά 'ρθει; Τώρα δεμένοι χειροπόδαρα με τη Συμφωνία ο ένας ψελίζει, σε χαμηλούς τόνους, μην ακούσει ο Σόιμπλε, πως θα προσπαθήσει να της "λειάνει τις γωνίες", ο άλλος ως νέος και ορμητικός μιλάει για "παράλληλο πρόγραμμα" που θα δώσει νέα "ισοδύναμα"...

Ε, αυτές οι εξαγγελίες δεν θά 'πρεπε να ήταν το κυριότερο μέρος της τηλεμαχίας;

Να λοιπόν τι έπρεπε να ρωτήσουν οι δυναμικοί δημοσιογράφοι και οι λαμπερές εξ αυτών κυρίες και δεν το έκαναν:

Ερωτήσεις προς τον Τσίπρα:

- Όταν επί τόσα χρόνια στην αντιπολίτευση δεν κατάφερε να εκπονήσει επεξεργασμένα, κοστολογημένα σχέδια Α και Β, όπως φάνηκε ξεκάθαρα στις διαπραγματεύσεις, πιστεύει πως θα καταφέρει να εκπονήσει ένα παράλληλο εφαρμόσιμο σχέδιο μέσα στις ασφυκτικές δεσμεύσεις του 3ου Μνημονίου;
- Με διαλυμένη τη δημόσια διοίκηση από οριζόντιες περικοπές και χώρις επαρκή αριθμό πολιτικών στελεχών, πιστεύει πως είναι ρεαλιστικό να ζητά αυτοδυναμία ή πρέπει να αποζητά συγκυβέρνηση;

Ερωτήσεις προς τον Μεϊμαράκη:

- Θεωρεί πως τα σχέδια παραγωγικής ανασυγκρότησης του τόπου όπως τα Ζάππεια Ι,ΙΙ,ΙΙΙ και η υιοθετήση της μελέτης της McKinsey, προϊόν χορηγίας των ΣΕΒ, ΙΟΒΕ και της ίδιας της εταιρείας, που κατά καιρούς έχει παρουσιάσει το κόμμα του έχουν βελτιωθεί σε ότι αφορά την ελλειπέστατη επεξεργασία και κοστολόγησή τους;
- Μπορούν να αποτελέσουν αυτά τα σχέδια βάση για προτάσεις ισοδυνάμων μέτρων που να μπορούν να απαλύνουν τα σκληρά μέτρα του 3ου Μνημονίου;

Από τις απαντήσεις τους θα είχαμε την ευκαιρία να διαπιστώσουμε την επάρκεια ή την ανεπάρκεια των κομμάτων τους σε θέματα ανάπτυξης και κυβερνησιμότητας.

Με την αμφιβολία να παραμένει για την επάρκεια των δύο κομμάτων εξουσίας να ανταποκριθούν τόσο στην ανάπτυξη όσο και στην καθημερινή διαχείριση των προβλημάτων της πτωχευμένης χώρας μας, δεν μας μένει άλλος τρόπος παρά με την ψήφο μας προς τα μικρά κόμματα να προκαλέσουμε ευρείας σύνθεσης πολυκομματική κυβέρνηση η οποία θα μπορεί να κινητοποιήσει μεγάλο αριθμό ικανών ανθρώπων για σχεδιασμό και υλοποίηση αναπτυξιακών προγραμμάτων, αλλά θα έχει και την απαραίτητη, για αυτή την υλοποίηση, εμπιστοσύνη της πλειοψηφίας του Λαού μας.

Δημήτρης Ματσικούδης


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης
Δημοσιογράφος - Συγγραφέας - Τουρκολόγος


Η απόφαση της Ρωσίας να προχωρήσει στην δημιουργία νέας αεροπορικής βάσης σε συριακό έδαφος για να στηρίξει το καθεστώς Άσαντ, έχει προκαλέσει έντονη ανησυχία στην Άγκυρα που βλέπει τα σχέδια της για την ανατροπή του νόμιμου καθεστώτος της Συρίας να απομακρύνονται οριστικά από την υλοποίηση τους.

Η εξέλιξη αυτή προκάλεσε την έντονη αντίδραση της Τουρκίας και σύμφωνα με τον τουρκικό τύπο, οι Ερντογάν Νταβούτογλου επικρίνουν έντονα την ρωσική κίνηση ενώ κατηγορούν για πρώτη φορά ανοιχτά την Ρωσία ότι με την νέα της παρέμβαση της στην Σύρια αντί να επιλύσει το πρόβλημα αντίθετα τα εμβαθύνει ακόμα περισσότερο.

Οι πληροφορίες από την τουρκική πρωτεύουσα αναφέρουν ότι ο Ρώσοι όχι μόνο δεν έχουν σκοπό να σταματήσουν την ροή στρατιωτικού υλικού προς την Συρία, αλλά να διευρύνουν την στρατιωτική υποστήριξη προς το καθεστώς Άσαντ, γεγονός που έχει θορυβήσει έντονα την Άγκυρα την ίδια ώρα που αντιμετωπίζει καθεστώς εμφυλίου πολέμου στο δικό της έδαφος με τους Κούρδους του ΡΚΚ.

Ήδη όλες οι συνομιλίες των δυο χωρών για μια σειρά θεμάτων όπως ο ενεργειακός αγωγός Türkstream, έχουν διακοπεί με πρωτοβουλία της ίδιας της Ρωσίας ενώ η Μόσχα έχει καταγγείλει με σκληρά λόγια την πρόσφατη συμφωνία του Ιντζιρλίκ, ΗΠΑ – Τουρκιάς, πρωτοστατούντος του Αμερικανού στρατηγού Jonh Allen, για κοινή επέμβαση στην Συρία προς την δημιουργία ζωνών ασφαλείας σε συριακό έδαφος. Τη συμφωνία αυτή απέρριψε με έντονο τρόπο ο υπουργός Εξωτερικών της Ρωσίας, Sergey Lavrov, καταγγέλλοντας τις δυο χώρες ότι με την πρόφαση καταπολέμησης των Τζιχαντιστών σκοπεύουν να ανατρέψουν το νόμιμο καθεστώς της Συρίας.

Το θέμα της Συρίας είναι σε δραματική εξέλιξη και το ερώτημα είναι αν θα υπάρξει ανοιχτή σύγκρουση στο συριακό έδαφος των δυο μεγάλων αντίπαλων στρατοπέδων, ενώ συνεχίζεται και αναμένεται να διευρυνθεί το τεράστιο κύμα μαζικής μετακίνησης πληθυσμών προς την χώρα μας και την Δύση.

Πηγή ΝikosΧeiladakis


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου