Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

17 Νοε 2014

Στις 13 Οκτωβρίου 2014, το υπουργείο Εξωτερικών έδωσε στη δημοσιότητα, δια του εκπροσώπου του, Κωνσταντίνου Κούτρα, το περιεχόμενο μίας διεθνούς συμφωνίας «ρουτίνας», που υπέγραψε κατά την επίσκεψή του στην Αθήνα ο υπουργός Εξωτερικών της Κύπρου, Ιωάννης Κασουλίδης, με τον ομόλογό του, αντιπρόεδρο της κυβέρνησης, Ευάγγελο Βενιζέλο.

Γράφει ο Μανώλης Κοττάκης

Τίποτε στον τίτλο της δεν μαρτυρούσε τη σημασία της, καθώς και τις αντιδράσεις που επακολούθησαν: «Συμφωνία μεταξύ της κυβέρνησης της Ελληνικής Δημοκρατίας και της κυβέρνησης της Κυπριακής Δημοκρατίας σχετικά με τη συνεργασία στους τομείς έρευνας και διάσωσης» έγραφε το ανάτυπο που δόθηκε στους δημοσιογράφους. Υποτίθεται ότι τα δύο κράτη συνομολογούσαν τους κανόνες και τις αρχές με βάση τις οποίες θα παρέχει συνδρομή το ένα στο άλλο, σε περίπτωση ναυτικών ναυαγίων, μεταφοράς προσφύγων και λαθρομεταναστών και σε κάθε άλλη περίπτωση που διακυβεύεται ανθρώπινη ζωή σε θάλασσα και αέρα εντός των χωρικών υδάτων και του εναέριου χώρου Ελλάδας και Κύπρου.
Μία πιο προσεκτική ανάγνωση της συμφωνίας, όμως, και ειδικά των συντεταγμένων οριζουσών εφαρμογής της στην Ανατολική Μεσόγειο, αποκαλύπτει πως:

- Πρώτον, πρόκειται για συμφωνία διάσωσης εντός θαλασσίων – εναέριων ζωνών ανατολικά του Καστελλόριζου, στις οποίες οι τούρκοι διαχρονικά αμφισβητούν τα ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα.
- Δεύτερον, η συμφωνία καλύπτει περιοχές τις οποίες είχε αποπειραθεί να δεσμεύσει για έρευνες υδρογονανθράκων η Τουρκία την άνοιξη του 2012, επί υπηρεσιακής κυβέρνησης Πικραμμένου.
- Τρίτον, οι έρευνες διάσωσης προσφύγων, λαθρομεταναστών και πληρωμάτων αλλοδαπών εμπορικών πλοίων, που καλούνται να φέρουν εφεξής οι ελληνικές και οι κυπριακές ένοπλες δυνάμεις (κατά βάση οι πρώτες), θα διεξάγονται πάνω από τα χρυσοφόρα κοιτάσματα του Καστελλόριζου! Εκεί θα ρίχνουν ανεμόσκαλες σε ναυαγούς τα Super Puma και τα πλοία της ελληνικής ακτοφυλακής – πολεμικού ναυτικού.
- Τέταρτον, Ελλάδα και Κύπρος ορίζουν ως εδαφική περιοχή ερευνών και διάσωσης ουσιαστικά τις Αποκλειστικές Οικονομικές Ζώνες τους και τους Εναέριους Χώρους τους, τους οποίους ενώνουν τουλάχιστον σε «νομικό» επίπεδο.

Η σημασία αυτής της… αθώας ελληνοκυπριακής συμφωνίας που υπέγραψαν οι Βενιζέλος και Κασουλίδης, δεν άργησε να φανεί.
Λίγες ημέρες αργότερα, το τουρκικό ΓΕΕΘΑ, με ανακοίνωσή του, υποστήριξε ότι οι τουρκικές ένοπλες δυνάμεις προχώρησαν σε έρευνα και διάσωση αμερικανικού πλοίου στην Ανατολική Μεσόγειο, σε περιοχή από αυτές που δέσμευσαν Ελλάδα και Κύπρος με τη διεθνή συμφωνία. Το περιστατικό αμφισβητήθηκε από το ελληνικό ΓΕΕΘΑ –αν είχε ζητήσει βοήθεια πλοίο, θα είχαν σπεύσει οι ελληνικές ένοπλες δυνάμεις- και δεν δόθηκε συνέχεια.

Προσεκτική ανάγνωση της συμφωνίας, η οποία έχει ως χωρικό σημείο εφαρμογής της την ελληνική ΑΟΖ, πείθει ότι θα υπάρξει συνέχεια και μάλιστα πολύ σύντομα για έναν εξόχως σημαντικό λόγο:
Η συμφωνία θεραπεύει έως έναν βαθμό την απόφαση της ελληνικής κυβέρνησης να μην προσδιορίσει τις ακριβείς συντεταγμένες της ελληνικής ΑΟΖ, όταν ο πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς έστειλε ρηματική διακοίνωση στον θεματοφύλακα της Συνθήκης του Δικαίου της Θάλασσας, γενικό γραμματέα του ΟΗΕ, Μπαν Κιν Μουν, τον Σεπτέμβριο του 2013.

Η είδηση είναι ότι ΟΡΙΖΕΙ ΣΥΝΤΕΤΑΓΜΕΝΕΣ για έρευνα και διάσωση ανατολικά του Καστελλόριζου, εκεί που θρυλείται ότι υπάρχουν τα χρυσοφόρα ελληνικά κοιτάσματα και μάλιστα άφθονο σχιστολιθικό αέριο.

Πιο συγκεκριμένα, δύο είναι τα ενδιαφέροντα σημεία της τα οποία και παραθέτουμε από το πρωτότυπο αυτής:
Στο άρθρο 2 και στις παραγράφους 3, 4 ορίζονται τα εξής:
3. «Η περιοχή έρευνας και διάσωσης (περιοχή SAR) εντός της οποίας παρέχονται υπηρεσίες έρευνας και διάσωσης από την αρμόδια αρχή της Ελληνικής Δημοκρατίας, συμπίπτει με την Περιοχή Πληροφόρησης Πτήσεων (FIR) Αθηνών. Η περιοχή έρευνας και διάσωσης εντός της οποίας παρέχονται υπηρεσίες έρευνας και διάσωσης από την αρμόδια αρχή της Κυπριακής Δημοκρατίας συμπίπτει με τον Περιοχή Πληροφόρησης (FIR) Λευκωσίας.
4. Η περιοχή που διαχωρίζει τις αντίστοιχες περιοχές SAR, οι οποίες συμπίπτουν με τις Περιοχές Πληροφόρησης Αθηνών και Λευκωσίας, είναι η γραμμή που διαχωρίζει τις αντίστοιχες FIR και συνδέει τα ακόλουθα σημεία: 36 μοίρες 05Ν-030 μοίρες 00Ε, 33 μοίρες 30Ν-030 μοίρες 00Ε».
Σύμφωνα με αξιωματούχο του υπουργείου Εξωτερικών, πρόκειται για σημεία στον εναέριο χώρο και στα ύδατα όπου μπορεί να γίνει έρευνα και διάσωση από αέρος και θαλάσσης, εντός της ελληνικής ΑΟΖ ανατολικά του Καστελλόριζου. Γι αυτό και οι Τούρκοι επιχείρησαν να αμφισβητήσουν την συμφωνία λίγες ημέρες μετά την εφαρμογή της, επικαλούμενοι ένα ανύπαρκτο συμβάν με «αμερικανικό πλοίο», που υποτίθεται ζήτησε έρευνα και διάσωση.

Πιο συγκεκριμένα, πέντε μέρες μετά την υπογραφή της συμφωνίας Βενιζέλου – Κασουλίδη, το τουρκικό ΓΕΕΘΑ ανακοίνωσε ότι «20 ναυτικά μίλια νότια του Καστελλόριζου ακινητοποιήθηκε από μηχανική βλάβη φορτηγό πλοίο τύπου ΜΑΧ υπό αμερικανική σημαία». Σύμφωνα με την ανακοίνωση «έσπευσε στην περιοχή για έρευνα και διάσωση το πλοίο TGGS-YASAM και ρυμούλκησε το πλοίο υπό αμερικανική σημαία στο τουρκικό λιμάνι FINIKE». Οι τούρκοι ισχυρίζονται ότι τους επιδόθηκε και ΝΟΤΑΜ από την Ελλάδα για το περιστατικό, κάτι που όμως το ελληνικό ΓΕΕΘΑ αμφισβητεί.

Για να είναι απολύτως θωρακισμένη σε νομικό επίπεδο, τουλάχιστον, η ελληνική θέση, η συμφωνία που υπέγραψαν οι Βενιζέλος – Κασουλίδης, άρθρο 2 παράγραφος 2, ορίζει ότι «οι διατάξεις της δεν θίγουν καμία από τις παρούσες ή μελλοντικές αξιώσεις και τις νομικές θέσεις οποιουδήποτε μέρους που σχετίζονται με θέματα δικαίου της θάλασσας καθώς και με τη φύση και τον βαθμό δικαιοδοσίας του παράκτιου κράτους και του κράτους σημαίας που αξιώνει κάθε μέρος».

Η συμφωνία προβλέπει τη διεξαγωγή κοινών ασκήσεων έρευνας και διάσωσης Ελλάδας – Κύπρου, καθώς και την ενημέρωση του γενικού γραμματέα του Διεθνούς Ναυτιλιακού Οργανισμού (ΙΜΟ) για το περιεχόμενό της.

Διπλωματικοί αναλυτές τονίζουν ότι η συμφωνία αυτή, πέραν του ουσιαστικού της μέρους –να μην αμφισβητείται από τους τούρκους το δικαίωμα έρευνας και διάσωσης εντός της ελληνικής ΑΟΖ ανατολικά του Καστελλόριζου- αποτελεί μέρος της μακράς ελληνικής νομικής προπαρασκευής για την αποτελεσματική διεκδίκηση των χρυσοφόρων κοιτασμάτων σχιστολιθικού αερίου στο Καστελλόριζο ενώπιον Διεθνούς Δικαστηρίου.

Σύμφωνα με πληροφορίες, που δεν επιδέχονται αμφισβήτησης, τα κοιτάσματα αυτά έχουν εντοπιστεί μετά από έρευνες του Αμερικανικού Γεωλογικού Ινστιτούτου και ξένης εταιρείας που συνέπραξε. Τα ευρήματα της έρευνας είναι γνωστά στην ελληνική κυβέρνηση και αξιοποιήθηκαν κατά την πρόσφατη –προ έτους- επίσκεψη του πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά στις ΗΠΑ. Τα επικαλέστηκε σε κλειστές συναντήσεις ο σύμβουλος του κυρίου Σαμαρά σε αμερικανούς αξιωματούχους και όταν εκείνοι ρώτησαν συνεργάτες τους «αν είναι έτσι και από πότε το ξέρουμε αυτό», απάντησαν «for several years»…

Οι ΗΠΑ γνωρίζουν εδώ και καιρό ότι υπάρχει άφθονο –στερεοποιημένο- σχιστολιθικό αέριο κάτω από το Καστελλόριζο. Αναφέρονται, μάλιστα, σε «πέντε οικόπεδα, εκ των οποίων τα τέσσερα θα μπορούσε να τα αξιοποιήσει η Ελλάδα και το ένα η Τουρκία», στο πλαίσιο μίας απόφασης Διεθνούς Δικαστηρίου στο οποίο θα προσφύγουν τα ενδιαφερόμενα μέρη.

Σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, «και ένα οικόπεδο σχιστολιθικού αερίου να δοθεί στην Τουρκία, αυτό αρκεί για να καλύψει τις ενεργειακές της ανάγκες και να κάνει και εξαγωγές σε χώρες της Ασίας». Για, δε, την Ελλάδα, τα κοιτάσματα αυτά είναι ένα μεγάλο χαρτί για την ανάπτυξη και για την τελική ρύθμιση του οικονομικού της ζητήματος. Όπως έχει πει ο Χρύσανθος Λαζαρίδης, σε παλαιότερη συνέντευξή του, η Ελλάδα δεν θα βάλει τα κοιτάσματα στη συζήτηση για το χρέος γιατί «δεν θέλουμε να τα χαρίσουμε», αλλά θα επιδιώξει να το θέσουν άλλοι στο τραπέζι, για να το εκμεταλλευθούμε μελλοντικά. Απαραίτητη προϋπόθεση για τον ίδιο είναι «να μην υπάρχουν προστριβές με γείτονες» και να έχουμε «τις κατάλληλες συμμαχίες».

Η συμφωνία έρευνας και διάσωσης είναι ένα από τα μέτρα θωράκισης των ελληνικών συμφερόντων στην περιοχή, πιθανόν να αποτελέσει επιχείρημα και ενώπιον ενός διεθνούς δικαστηρίου (από τα πολλά), δεν είναι όμως το μόνο.

Προστίθεται σε δύο άλλα σημαντικότερα:
- Στη συμφωνία Ελλάδας – Κύπρου – Αιγύπτου για την οριοθέτηση των θαλασσίων ζωνών στην Ανατολική Μεσόγειο, η οποία μετά από μακρές και επίπονες διαπραγματεύσεις βρίσκεται στην τελική φάση επεξεργασίας της. Εξ ου και η μετάβαση του πρωθυπουργού στο Κάιρο.
- Στη ρηματική διακοίνωση Σαμαρά με την οποία αντέδρασε η Ελλάδα το 2012 στην τουρκική απόπειρα κατάληψης της ελληνικής ΑΟΖ δια χρησικτησίας. Η διακοίνωση που εστάλη στον θεματοφύλακα της Συνθήκης για το Δίκαιο της Θάλασσας, Μπαν Κιν Μουν, τονίζει ότι «είναι άκυρες οι άδειες των οικοπέδων που προκήρυξε την άνοιξη του 2012 η τουρκική εταιρεία πετρελαίου» (δημοσιεύτηκαν στο τουρκικό φύλλο εφημερίδας της κυβερνήσεως στις 27/4/2012, είχαν δεσμεύσει τέσσερα οικόπεδα υδρογονανθράκων και είχαν δώσει δικαίωμα εξόρυξης) και υπογραμμίζει ότι «η Ρόδος και το νησιωτικό σύμπλεγμα του Καστελλόριζου έχουν πλήρη δικαιώματα και εδαφικές ζώνες άρα ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδα».

Σημειωτέον ότι η ρηματική διακοίνωση της Ελλάδας, με την οποία αναγνωρίζεται η Ελληνική ΑΟΖ, περιελήφθη – δημοσιεύτηκε στην Εφημερίδα του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασσας, ενώ η αντιδήλωση που έκανε η Τουρκία για να μας αμφισβητήσει, δεν συμπεριελήφθη για τον απλούστατο λόγο ότι δεν έχει υπογράψει την ομώνυμη Συνθήκη που συνήφθη στο Montego Bay της Βραζιλίας το 1982 (παρών εκ μέρους της Ελλάδας ο τότε υφυπουργός Εξωτερικών Κάρολος Παπούλιας).

Για τους λόγους αυτούς, σε συνδυασμό με την κρίση στην Κυπριακή ΑΟΖ και τη συνάντηση κορυφής Ελλάδας – Αιγύπτου – Κύπρου (πιθανή οριοθέτηση και αναγνώριση εκ μέρους των Αιγυπτίων της επήρειας του Καστελλόριζου στην ελληνική ΑΟΖ αλλάζει δραματικά τα δεδομένα), συνεδρίασε εκτάκτως προ εικοσαημέρου το Τουρκικό Συμβούλιο Εθνικής Ασφάλειας στην Άγκυρα. Και μόνον η αναφορά του στην ανακοίνωση που εξεδόθη ότι «εξετάστηκαν οι εξελίξεις στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο με πρώτο θέμα τον τομέα των αρμοδιοτήτων στη θάλασσα» και ότι «την προσεχή περίοδο θα λαμβάνονται με αποφασιστικότητα μέτρα για την προστασία των κυριαρχικών δικαιωμάτων εντός της ιδίας της τουρκικής υφαλοκρηπίδας», προϊδεάζει για τα επερχόμενα.

Το Καστελλόριζο, η ΑΟΖ και τα πλούσια κοιτάσματα σχιστολιθικού αερίου μπορεί σύντομα να αποτελέσουν αντικείμενο θερμού επεισοδίου… Εκτός και αν τα δύο μέρη καθίσουν στο ίδιο τραπέζι και υπογράψουν Σύμφωνο Φιλίας και Ειρήνης.
Φαίνεται μακρινό αυτή τη στιγμή πάντως…

Πηγή περιοδικό Crash, τεύχος Νοεμβρίου 2014


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 

Aλλά ο λαός δεν τους ακούει...

Οι δικαστές κατήγγειλαν την κυβέρνηση για «απροσχημάτιστη παραβίαση του Συντάγματος» και για «κατ’ επανάληψη συνταγματική εκτροπή», με αφορμή την καταβολή από την κυβέρνηση μόνο το 50% τώρα των αυξήσεων, των αναδρομικών και των φοροαπαλλαγών που οι ίδιοι οι δικαστές αποφάσισαν για τον εαυτό τους, καθώς και εκείνα των ενστόλων.

Μάλιστα πολλοί (δικαστές και δημοσιογράφοι) αναρωτιούνται πως είναι δυνατόν, έπειτα από μια τέτοια σοβαρότατη καταγγελία των ίδιων των δικαστών για παραβίαση του Συντάγματος από την κυβέρνηση, να μην εξεγείρεται κανένας Έλληνας.

Θα πρέπει όμως οι δικαστές:

Πρώτον, να συνειδητοποιήσουν πως με το μνημόνιο δεν είναι πλέον η ελληνική κυβέρνηση αυτή που κυβερνάει την Ελλάδα αλλά η τρόϊκα. Εκεί λοιπόν να πουν τα παράπονά τους και

Δεύτερον, να σκεφτούν πως ήταν οι ίδιοι οι δικαστές που έβγαζαν συνταγματικό το μνημόνιο, με το οποίο καταλυόταν η εθνική κυριαρχία, αλλά και τους εφαρμοστικούς νόμους και τις ΠΝΠ που το υλοποιούν, όταν όλος ο λαός τους εκλιπαρούσε, ως το τελευταίο καταφύγιό του, να τα κηρύξουν αντισυνταγματικά, δεν το έκαναν.

Τώρα λοιπόν δεν πρόκειται να βρουν λαό που θα τους υποστηρίξει.

Πέτρος Χασάπης


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

 

Κρίση στην Κύπρο: Η «πολιτική των κανονιοφόρων» κα το γεωπολιτικό αδιέξοδο της Τουρκίας

Γράφει ο Γιώργος Κ. Φίλης

Την «πόρτα του φρενοκομείου» φαίνεται να έχει ανοίξει η Άγκυρα, αφού με την προκλητικότατη συμπεριφορά της προσπαθεί να «στρατιωτικοποιήσει» μία κρίση η οποία μπορεί να εμπλέξει άμεσα την Αθήνα και θα τινάξει στον αέρα ολόκληρη τν εύθραυστη ισορροπία στην Ανατολική Μεσόγειο.

Το ερώτημα στο γιατί η Τουρκία εφαρμόζει τη συγκεκριμένη στρατηγική και ως που μπορεί να φτάσει, είναι κρίσιμο για την κατανόηση από τη πλευρά μας, της κρισιμότητας της κατάστασης αλλά και για την υιοθέτηση των κατάλληλων μέτρων αντιμετώπισης αυτής. Η Άγκυρα για τρεις πολύ σημαντικούς λόγους αποφάσισε να παίξει με τη φωτιά. Ο ένας είναι γεωοικονομικός, ο δεύτερος είναι γεωπολιτικός και ο τρίτος έχει να κάνει με τις ισορροπίες στην ίδια την Τουρκία.

Η γεωοικονομική παράμετρος
Έως σήμερα, από την κυπριακή πλευρά οι εργασίες στο θαλάσσιο οικόπεδο 12 προχωρούν κανονικά, ο δεύτερος γύρος αδειοδοτήσεων ήταν επιτυχημένος και οι εταιρείες που ανέλαβαν την έρευνα των άλλων περιοχών αρχίζουν και αυτές να προχωράνε σε εργασίες επί του πεδίου. Η πιθανότητα –σύμφωνα με τους υπεύθυνους της Ιταλικής Εni- στο θαλάσσιο οικόπεδο 9 να υπάρχουν στόχοι, οι οποίοι να κρύβουν κοιτάσματα της τάξης του Ισραηλινού «Λεβιάθαν», αποτελεί μία καθοριστική εξέλιξη. Το οικονομικό διακύβευμα είναι τεράστιο, αφού μία ανακάλυψη του συγκεκριμένου μεγέθους είναι προφανές πως θα θέσει νέες παραμέτρους στη διαδικασία επίλυσης του Κυπριακού.

Η γεωπολιτική παράμετρος
Η γεωπολιτική παράμετρος υπογραμμίζει την ανησυχία της Τουρκίας για την έως τώρα αποτυχία της πολιτικής εκφοβισμού της Λευκωσίας, αναφορικά με τη συνέχιση του προγράμματος εκμετάλλευσης των κοιτασμάτων υδρογονανθράκων στην Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη της.

Το να επιτρέψει η Άγκυρα την επανάληψη αυτών που έλαβαν χώρα στο θαλάσσιο οικόπεδο 12 και σε άλλες περιοχές –δηλαδή να εγκατασταθεί μία ξένη εταιρεία, η οποία σε σύμπραξη με τη Λευκωσία να προχωρήσει σε έρευνες και εξορύξεις- θα είναι καταστροφή για την πολιτική εκβιασμών που ακολουθεί, αφού κανένας πλέον δεν θα λαμβάνει σοβαρά τις απειλές της.
Μόνον αυτή η παράμετρος μας οδηγεί στο συμπέρασμα ότι στη συνεχώς κλιμακούμενη κρίση θα κριθεί ολόκληρη η στρατηγική καταναγκασμού που ακολουθεί η Τουρκία στο Κυπριακό, αλλά και σε σχέση με την Ελλάδα. Η πιθανότητα να οδηγηθούμε σε πιο θερμές καταστάσεις, είναι μεγάλη.

Στο ευρύτερο γεωπολιτικό πεδίο, η (αυτο)καταστροφική πολιτική της Άγκυρας στο θέμα Ιράκ – Συρία την έχει απομονώσει σε τοπικό και περιφερειακό επίπεδο. Η λίστα δηλωμένων εχθρών της περιλαμβάνει το Ισραήλ, την Αίγυπτο, το Ιράν, τη Συρία και το Ιράκ.

Οι Κούρδοι και οι ισλαμιστές κρατάνε, ο κάθε ένας για τους δικούς του λόγους, μία στάση δυσπιστίας, ενώ οι Μεγάλες Δυνάμεις τηρούν μία εφεκτική αλλά εξόχως αρνητική θέση απέναντι στον τουρκικό αναθεωρητισμό. Η τουρκική πολιτική στην Ανατολική Μεσόγειο σκοπό έχει να «υπενθυμίσει» πως το «κόστος» μη υποστήριξης των στόχων της Άγκυρας στην ευρύτερη περιοχή μπορεί να είναι δυσανάλογα μεγάλο. Με άλλα λόγια, η Άγκυρα παίζει ένα «μαξιμαλιστικό» παίγνιο του «όλα ή τίποτα».

Ο τρίτος λόγος έχει να κάνε με τις ισορροπίες στην ίδια την Τουρκία. Η πρόσφατη εναλλαγή πολιτικών ρόλων, η εσωτερική σύγκρουση με το «βαθύ κράτος Γκιουλέν» και η ανάγκη του τούρκου Προέδρου να σημειώσει μία εξωτερική επιτυχία, μετά από μία σειρά αποτυχιών σε Ιράκ και Συρία, συνεισφέρουν τα μέγιστα στην πιθανότητα εκτράχυνσης της κατάστασης στην Κύπρο.

Με βάση όλα τα παραπάνω, η περαιτέρω πιθανότητα κλιμάκωσης της κρίσης είναι μεγάλη, με την Αθήνα και τη Λευκωσία ν πρέπει να αντιμετωπίσουν την κατάσταση.

Η τριμερής Ελλάδας – Κύπρου – Αιγύπτου
Η συνάντηση κορυφής Ελλάδας – Κύπρου – Αιγύπτου κινείται προς την σωστή κατεύθυνση, ενώ η διαφαινόμενη δημιουργία ενός άξονος σταθερότητας με το Ισραήλ αποτελούν τον «καταλύτη» των εξελίξεων στην περιοχή και τον απόλυτο «στρατηγικό εφιάλτη» της Άγκυρας, η οποία θα προσπαθήσει να αποτρέψει μία τέτοια εξέλιξη.
Η αποστολή ελληνικών αεροναυτικών δυνάμεων, με οποιαδήποτε δικαιολογία, στη Μεγαλόνησο, αποτελεί την εγγύηση της επίδειξης της απαραίτητης «σκληρής ισχύος» προς κάθε ενδιαφερόμενο για τρεις λόγους.
- Δεν μπορείς να έχεις συμμάχους, εάν δεν συνεισφέρεις ο ίδιος στην κοινή ασφάλεια
- Η Κύπρος είναι αναπόσπαστο κομμάτι του ελληνισμού και η παραχώρηση της υπεράσπισής του σε τρίτους στην ουσία αποτελεί παραχώρηση εθνικού «χώρου»
- Η Τουρκία το μόνο που αντιλαμβάνεται και υπολογίζει είναι η στρατιωτική ισχύς.

Η Ελλάδα πρέπει να προχωρήσει στη «σκάλα» της κλιμάκωσης αργά, αλλά σταθερά. Πρέπει να αφεθεί η Τουρκία να «στρατιωτικοποιήσει» την κρίση, η Αθήνα και η Λευκωσία πρέπει να προσπαθήσουν να κρατήσουν την ένταση σε χαμηλά επίπεδα, αλλά εάν η Άγκυρα οδηγήσει την κατάσταση στα άκρα, πρέπει να απαντήσουμε με την ανάλογη αποφασιστικότητα.

Νέα Ίμια ο Ελληνισμός δεν μπορεί να αντέξει για πολλούς λόγους και όχι μόνο για συναισθηματικούς. Εν κατακλείδι, οι σημερινές εξελίξεις στο Κυπριακό δεν θα πρέπει τόσο να προβληματίζουν την Αθήνα και τη Λευκωσία, αναφορικά με τις προθέσεις της Άγκυρας, αλλά πρέπει να τις κάνουν να αναρωτηθούν στο κατά πόσο η πολιτική του κατευνασμού έναντι οποιουδήποτε κόστους φέρνει τα επιθυμητά αποτελέσματα στις σχέσεις μας με την Τουρκία ή στην ουσία οδηγεί την κατάσταση σε ένα συγκρουσιακό επίπεδο όπου από ένα σημείο και μετά δεν θα υπάρχει επιστροφή.

Πηγή περιοδικό Crash, τεύχος Νοεμβρίου


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Πέρασε πολύς καιρός, που είχα να ανέβω πάνω στο βουνό, στα Πομακοχώρια, για να πιω έναν καφέ με τον φίλο μου τον Αλή. Αλλά, δεν μπορούσα να κάνω κι αλλιώς, αφού οι επισκέψεις μου στο σπίτι του, είχαν γίνει η αιτία να βρεθεί για αρκετό καιρό άνεργος, επειδή θεωρήθηκε από το «δοβλέτι» ως φίλος "γκιαούρη" (Έλληνα)…
Τηλεφωνηθήκαμε και μου ζήτησε να βρεθούμε σπίτι του, για να τα πούμε. Και όταν ένας φίλος σαν τον Αλή σε προσκαλεί σπίτι του, είναι κάτι περισσότερο από αγένεια να του αρνηθείς.

Πήρα την τελευταία στροφή του ανηφορικού δρόμου και μπροστά μου εμφανίστηκε το χωριό του. Η βαριά συννεφιά και το λιγοστό φως του ήλιου έκρυβαν τα χρώματα που το πλημμυρίζουν τις καλές ηλιόλουστες ημέρες.

Έφτασα στο σπίτι του. Στους δρόμους δεν υπήρχαν παρά μόνο κάτι παιδιά που έπαιζαν με τα ποδήλατά τους. Χτύπησα την πόρτα και μου άνοιξε ο ίδιος. Αγκαλιαστήκαμε όχι σαν φίλοι, αλλά σαν αδελφοί. Με κοίταξε ευθεία μέσα στα μάτια και με ένα αληθινό χαμόγελο με οδήγησε στο καθιστικό του σπιτιού. Η γυναίκα του ήταν στην κουζίνα και μαγείρευε, αφήνοντας τις μυρωδιές να πλανιώνται μέσα στο ζεστό από την ξυλόσομπα σπίτι. Τα παιδιά διάβαζαν τα μαθήματά τους, αλλά ήρθαν να με καλωσορίσουν μαζί με τη μητέρα τους.

Καθίσαμε μαζί με τον Αλή, ο ένας απέναντι στον άλλο. Μείναμε για λίγο σιωπηλοί. Πέρασε καιρός που είχαμε να τα πούμε. Και η αλήθεια είναι πως συνέβησαν πολλά σε όλο αυτό το διάστημα. Αρκετά από όσα έγιναν όμως, ήταν κοινά και για τους δυό μας, όπως τα προβλήματα που έφερε η κρίση.

- Πώς πας από δουλειά και από υγεία; Πώς πηγαίνουν τα παιδιά στο σχολείο; Τι λέει ο μεγάλος σου γιός με τις σπουδές του; Τον ρώτησα, ξέροντας πως θα ακολουθούσε ένας καταρράκτης…

- Φίλε μου, αν σου πω ότι όλα πάνε καλά. Θα σου πω ψέματα. Στη δουλειά ίσα που τα φέρνω πέρα. Βλέπεις, δουλειά υπάρχει, αλλά χωρίς ένσημο. Δεν με έχουνε εγκρίνει τα αφεντικά του αφεντικού, για να μου βάλουν το ένσημο. Δεν είναι σίγουροι ότι είμαι «δικός τους». Και ξέρεις ότι λέω γι αυτούς που ήρθανε εδώ πέρα και μας λένε ότι είμαστε Τούρκοι. Και με τα λεφτά τους πήρανε όλες τις εργολαβίες. Εγώ είμαι οικοδόμος. Αυτή τη δουλειά κάνω, αλλά με 10 μεροκάματα το μήνα και αυτά χωρίς ασφάλιση, με κάνουν και ανησυχώ. Τι θα γίνει, τι θα κάνω, αν –μακριά από δω- υπάρξει μια αρρώστια; Αναγκαστικά θα τρέξω σε αυτούς για να μου δώσουν λεφτά, για να με βοηθήσουν, για να τους πω κι ευχαριστώ επειδή δεν μου βάζουνε ένσημα και στην δύσκολη στιγμή θα έχω βρεθεί ανήμπορος, να περιμένω την ελεημοσύνη τους.

- Γιατί δεν βγαίνεις στο εξωτερικό για μερικούς μήνες; Να αφήσεις τη γυναίκα σου στον πατέρα σου και να πας για μερικούς μήνες να μαζέψεις λεφτά, αφού εδώ δεν υπάρχει δουλειά…

- Μα, για να πάω έξω, θα πρέπει να μπω σε κάποια ομάδα.

- Τι εννοείς; τον ρώτησα. Τι ομάδα;

- Ομάδα, που θα έχει εγκρίνει από δω «κάποιος». Θα πάω για μερικούς μήνες, το πολύ έξι και θα γυρίσω. Θα πρέπει να πάω μαζί με άλλους συστημένος, σε εργολάβο, τούρκο, που θα μας περιμένει. Λεφτά όχι πολλά. Όσα θα έβγαζα εδώ αν υπήρχε κανονική δουλειά. Αλλά με επιστροφή γρήγορη, επειδή έχουν να «τακτοποιήσουν» πολλούς. Κι αν δεν συμπεριφερθώ εκεί που θα πάω όπως «πρέπει», τότε θα κλείσει οριστικά η πόρτα για δουλειά στο εξωτερικό.

- Τι εννοείς, αν συμπεριφερθείς όπως πρέπει, τον ρώτησα.

- Θα πρέπει να ακολουθώ όσα μου λένε. Και δεν μιλάω μόνο για τη δουλειά ή για το τζαμί. Μιλάω και για άλλα πράγματα. Για κάποιες συγκεντρώσεις, για κάποιες ομιλίες που γίνονται εκεί. Και αυτές οι ομιλίες γίνονται από κάποιους τούρκους, οργανωμένους…

Έσκυψα το κεφάλι. Τι να του πω; Πλησίασα τα χέρια μου στη σόμπα… Η Φατμέ ακούμπησε δίπλα μας από ένα μικρό τραπεζάκι και μας έφερε τον καφέ και τον τακτοποίησε μαζί με κουλουράκια που έφτιαξε η ίδια. Χαμογελαστή, αλλά σιωπηλή, αποχώρησε αθόρυβα…

- Θέλω, ακόμα, να σου πω ότι εδώ πάνω όλες οι οικογένειες σχεδόν στέλνουν τους άντρες τους για δουλειά στο εξωτερικό. Έτσι, έχουν λεφτά, από 10 έως 15 χιλιάδες το χρόνο, αν δουλεύουν δύο άντρες από το σπίτι, αλλά έχουν και διπλή υποχρέωση σε εκείνους που τους δίνουν τη δουλειά και σε εκείνους που προσέχουν την οικογένεια επειδή οι άντρες λείπουν σχεδόν το μισό χρόνο. Μην ακούς εκείνους που κλαίγονται. Λεφτά έχουν. Τους έχει λείψει όμως η περηφάνεια τους. Αλλά και δεν μπορούν να κάνουν αλλιώς. Προσαρμόζονται, προσαρμοζόμαστε, στη νέα κατάσταση με τον τούρκο στο κεφάλι μας. Και γι αυτό δεν φταίμε εμείς, αλλά εκείνοι που μας εγκατέλειψαν στα χέρια αυτών, των τούρκων. Σιχαίνομαι όταν βλέπω Πομάκους να τρέχουν να χαιρετήσουν τους ανθρώπους από το δοβλέτι ή άλλους να σκύβουν να φιλήσουν το χέρι τουρκο-αφεντάδων. Αλλά, ή θα πρέπει να κάνουμε αυτό ή να πάρουμε ένα τσεκούρι και να τους κυνηγήσουμε… για να καταλήξουμε στη φυλακή από το ελληνικό κράτος, επειδή κυνηγήσαμε κάποιους που θέλουν να τουρκέψουν εμάς και τα παιδιά μας.

Άκουγα τον Αλή πίνοντας τον καφέ μου. Με είχε αφοπλίσει, για μία ακόμη φορά με την σκληρή πραγματικότητα και την ειλικρίνειά του. Άρχισα να ζεσταίνομαι πολύ και δεν έφταιγε η ζέστη από τη σόμπα. Ήταν ο θυμός που ένιωσα από την εγκατάλειψη αυτών των ανθρώπων.

Κατάλαβε ότι «άναψα», ρούφηξε τον καφέ του και σηκώθηκε καλώντας με να βγούμε στην αυλή, στο πίσω μέρος του σπιτιού. Βγήκαμε και η θέα ήταν τρομακτικά υπέροχη. Τα σύννεφα χαμηλά, αγκάλιαζαν και έκρυβαν το μισό από το απέναντι βουνό. Καθίσαμε πάνω σε δύο ξύλινους κομμένους κορμούς, κάτω από το στέγαστρο που στηριζόταν στο σπίτι του.

- Ήθελα να καθίσουμε εδώ, μου είπε. Θέλω να αναπνέω αέρα. Πολλές φορές νιώθω ότι κάποιος μου παίρνει τον αέρα. Εδώ καθόμουνα και πριν, δίπλα στη φωτιά (ένα μικρό ανοιχτό τζάκι πάνω στο οποίο έκαιγαν δύο μεγάλα ξύλινα κούτσουρα).

Σηκώθηκε, και πήγε στο τζάκι. Γρήγορα γύρισε κρατώντας μία πετσέτα. Την άνοιξε και είδα ότι μέσα της υπήρχαν φρεσκο-ψημένα κάστανα. Πήρα μερικά και τα ακούμπησα στην άκρη του ξύλου που καθόμουνα. Ο Αλή μου έδωσε κι ένα μαχαίρι…

- Κόψε και φάε, μου είπε χαμογελώντας. Μπορεί άλλοι να μας παίρνουν ότι έχουμε, αλλά ο Θεός μας τα δίνει αυτά τζάμπα.

- Τα παιδιά πως πάνε στο σχολείο; τον ρώτησα.

- Κοίταξε, τα μικρά πάνε καλά. Αν και δυσκολεύονται πολύ με τα τούρκικα. Και το πρόβλημα είναι μεγάλο, επειδή ούτε εγώ ούτε η Φατμέ ξέρουμε τούρκικα και δεν μπορούμε να τα βοηθήσουμε.

- Με τα μαθήματα στο Κοράνι τι κάνουν; Τελείωσαν;

- Εδώ να σου πω, υπάρχει πρόβλημα. Τα έστειλα και τα δύο να πάνε. Αλλά, ρωτώντας τα, έμαθα πως εκεί ο χότζας εκτός από Κοράνι έλεγε και άλλα πολλά στα παιδιά. Έτσι, αποφάσισα να τα σταματήσω κι όταν έρθει η ώρα, να κάνουν τα μαθήματα για το Κοράνι στο σχολείο. Δεν θέλω να «πιπιλίζουν» το μυαλό των παιδιών μου πληρωμένοι από τον τούρκο δάσκαλοι. Τα μαθήματα για το Κοράνι έχουν να κάνουν με τη θρησκεία και όχι με την πολιτική, ούτε και με την Τουρκία.

- Ο μεγάλος τι κάνει; Πως πάει στις σπουδές του;

- Ο μεγάλος θέλει να σταματήσει. Είναι στον τρίτο χρόνο, χρωστάει 5-6 μαθήματα. Διαβάζει πολύ, αλλά θέλει να σταματήσει. Τον ρώτησα γιατί και μου είπε, «πατέρα δεν μπορώ να τρώω έτοιμα λεφτά και να ξέρω ότι εσύ ταλαιπωριέσαι. Θα σταματήσω για να σε βοηθήσω και όποτε μπορέσω θα συνεχίσω τη σχολή μου». Εγώ πάλι ξέρω πως αν τον αφήσω να έρθει πίσω, δεν θα γυρίσει ποτέ στις σπουδές του. Άσε που, εγώ γι αυτόν δουλεύω. Για να τον δω να βγαίνει μακριά από την δικιά μου την κούραση, για να τον δω να προοδεύει και, αν είμαι καλός γονιός και εκτιμήσει όσα κάνω, να με κοιτάξει στα γεράματά μου, εμένα και τη μάνα του, την Φατμέ.

Γύρισε κοίταξε στο κάτω μέρος της αυλής. Σηκώθηκε και φτάνοντας κάπου στη γωνιά της, πήρε ένα σκεπάρνι και άρχισε να σκάβει.

- Τι κάνεις εκεί; Τον ρώτησα απορημένος…

- Περίμενε, θα δεις. Δεν σου είπα ότι ο Θεός μας ταΐζει; Ε, περίμενε…

Αφού έσκαψε λίγο ακόμη, έβγαλε μέσα από το χώμα που άχνιζε και πήρε στη χούφτα δύο μεγάλες πατάτες.

- Τις έβαλα από πριν. Έβαλα μερικά αναμμένα κάρβουνα σε ένα λάκκο, τα σκέπασα με χώμα, έβαλα και τις πατάτες από πάνω και σκέπασα τον λάκκο. Οι πατάτες είναι δικές μου. Χωρίς φάρμακα, μου είπε και μου πρόσφερε τη μία…

- Κόψε την στη μέση, βάλε και λίγο αλάτι, μου είπε χαμογελώντας…

Έκοψα στην μέση την πατάτα που έκαιγε και έβαλα λίγο αλάτι στο εσωτερικό της. Πήρα το κουτάλι που μου έδωσε ο Αλή και γεύτηκα την πιό όμορφη και γευστική τροφή που υπάρχει...
Ο Αλή με κοίταζε ευχαριστημένος διαπιστώνοντας την ικανοποίησή μου από την προσφορά του.

- Μακάρι να είναι όλα τόσο όμορφα στη ζωή μας από δω και πέρα, μου είπε. Μακάρι, να δώσει ο Θεός η ζωή όλων να είναι γλυκιά, τρυφερή και ζεστή όπως αυτή η πατάτα...

Η ευχή του αυτή ακούστηκε μέσα στην ησυχία του βουνού σαν ευλογία...

- Ξέρεις, μου είπε, δεν άλλαξες καθόλου, και χαίρομαι γι αυτό. Στο λέω, επειδή τελευταία, με αυτά που κάνουν αυτοί οι εγκληματίες στη Συρία και στο Ιράκ, κάποιοι νομίζουν ότι κι εμείς οι Πομάκοι είμαστε εγκληματίες, επειδή είμαστε μουσουλμάνοι. Και δεν είναι ότι τολμάνε να μας το πούνε. Φαίνεται στον τρόπο που μας κοιτάζουν. Κρίμα, γιατί αν για εσάς τους χριστιανούς αυτοί είναι εγκληματίες, για εμάς τους μουσουλμάνους είναι 100 φορές εγκληματίες. Γιατί δεν ντροπιάζουν μόνο τον εαυτό τους και την πίστη τους στον Θεό. Λερώνουν και την δικιά μας την πίστη, επειδή πιστεύουμε στον ίδιο Θεό. Κι αυτό ήθελα να σου το πω. Να πεις σε όσους ξέρεις πως αν ήταν στο δικό μας χέρι, αυτοί οι φονιάδες θα είχαν εξαφανιστεί, γιατί όλα όσα κάνουν είναι ντροπή, γιατί έτσι σκοτώνουν την αγάπη, για να κάνουν το θέλημα των μεγάλων. Και είναι πολύ βαρύ για εμάς τους Πομάκους. Μέχρι σήμερα θέλανε να μας κάνουν Τούρκους. Και τον τελευταίο καιρό θέλουν να μας εμφανίσουν και σαν εγκληματίες. Και όλα αυτά επειδή είμαστε μουσουλμάνοι...

Αυτά τα είπε με παράπονο ο Αλή. Με πόνο ψυχής, και είχε απόλυτο δίκιο.
Μείναμε αμίλητοι γι αρκετή ώρα. Δεν χρειαζόταν την συγκατάβασή μου για να ξέρει ότι είμαι στο πλευρό του και ότι του δίνω δίκιο. Μείναμε να κοιτάζουμε τα παιχνίδια που κάνανε τα σύννεφα στην απέναντι πλευρά του βουνού. Ήταν μία από εκείνες τις στιγμές που η σιωπή τα λέει όλα...

Σηκώθηκα όρθιος και πλησίασα τον Αλή. Είχε αρχίσει να σκοτεινιάζει. Τον αγκάλιασα σαν αδερφό.

- Μην στεναχωριέσαι, του είπα. Οι άνθρωποι είναι γεννημένοι για να κάνουν λάθη, αλλά η αλήθεια και το δίκιο ποτέ δεν κρύβονται, ό,τι κι αν γίνει.

Γυρίσαμε προς το σπίτι. Ήρθε η Φατμέ, και τα παιδιά. Κάθισα λίγο μαζί τους να τα βοηθήσω, επειδή είχαν κάποιες απορίες στα μαθήματά τους. Η θαλπωρή αυτού του σπιτιού με κάνει να νιώθω σαν το σπίτι μου.

Αποχαιρετηθήκαμε. Ήδη είχε σκοτεινιάσει.

- Καλό ξημέρωμα να έχουμε Αλή. Θα περάσει η νύχτα και αύριο θα είναι μία άλλη, καινούργια ημέρα.

- Καλό χειμώνα να έχουμε και να δώσει ο Θεός όλα να γίνουν καλά και όπως πρέπει, μου είπε ο Αλή...

Πήρα τον κατήφορο οδηγώντας μέσα από έναν δρόμο γεμάτο στροφές. Η νύχτα έπεσε για τα καλά παντού, εκτός από τις καρδιές ανθρώπων όπως εκείνη του Αλή... Και το μεγάλο κρύο του χειμώνα δεν ήρθε ακόμη...

Πηγή "Ας Μιλήσουμε Επιτέλους!"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 

Οι ΗΠΑ εξοπλίζουν το κουρδικό ΡΚΚ, ακόμη και τη Χεζμπολάχ του Λιβάνου, για να αναχαιτίσουν τους τζιχαντιστές

Η διεύθυνση του Γραφείου Επικοινωνίας και Επαφών του Πενταγώνου ήταν αδύνατο να πιστέψει ότι έπρεπε να δώσει «ελευθερία εισόδου» στο κτίριο στον Ταχρίτ αλ... ο οποίος είχε εκεί συνάντηση με ενστόλους και μη. Η απορία τους ήταν δικαιολογημένη. Ο εν λόγω Αραβας ήταν καταχωρισμένος στον πίνακα τρομοκρατών που τηρεί (και συνεχώς επαυξάνει) η αμερικανική κυβέρνηση. Πολύ πιο έντονη απορία είχε - και μάλιστα τη διαλάλησε - ο τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν όταν πριν από λίγες ημέρες πληροφορήθηκε ότι ανώτερος αξιωματούχος του Στέιτ Ντιπάρτμεντ είχε συναντηθεί με τρεις εκπροσώπους της PYD, μιας ένοπλης συροκουρδικής οργάνωσης συνεργαζόμενης με το ΡΚΚ, την οποία η Τουρκία και οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν χαρακτηρίσει από το 2012 τρομοκρατική.

«Δίνουμε όπλα σε εκείνους που αύριο θα μας πολεμήσουν» ήταν ο τίτλος «δραματικής προειδοποίησης», όπως έγραφε η (πληρωμένη) δημοσίευση στους «Washington Times» της Πατριωτικής Συσπείρωσης - μιας από τις άπειρες εθνικοσυντηρητικές αμερικανικές οργανώσεις. Το προεδρείο της διαμαρτυρόταν για την απόφαση του προέδρου Μπαράκ Ομπάμα να στείλει «οπλισμό και άλλα είδη» στους «κούρδους τρομοκράτες» εναντίον των τζιχαντιστών στο Ιράκ.

Ο εκπρόσωπος του Λευκού Οίκου δεν αρνήθηκε την περασμένη Δευτέρα ότι «δημιουργεί δικαιολογημένες ανησυχίες» η απόφαση του προέδρου Ομπάμα - η οποία έχει τη (σιωπηρή) έγκριση του Κογκρέσου - να οπλίσει «κάποιες ένοπλες ομάδες» στη Μέση Ανατολή οι οποίες «βρίσκονται ως ένα σημείο στην ίδια πλευρά (σ.σ.: με τις ΗΠΑ) εναντίον του IS». Ο εκπρόσωπος απέφυγε να τις χαρακτηρίσει τρομοκρατικές, δεν τις κατονόμασε, ούτε είπε πόσες είναι αυτές οι ομάδες. Δεν χρειαζόταν ίσως. Είναι γνωστές τουλάχιστον οι πέντε πιο δραστήριες.

Το ένοπλο μαρξιστικό κουρδικό ΡΚΚ έχει χαρακτηριστεί τρομοκρατικό από την Αγκυρα και την Ουάσιγκτον, αλλά κάποιοι μαχητές του στο Ιράκ κάνουν χρήση ισραηλινών και αμερικανικών όπλων, γεγονός το οποίο προκάλεσε δύο τουρκικά διαβήματα στις ΗΠΑ.

«Υλική ενίσχυση και οπλισμός» παραδόθηκαν από «συμμαχική χώρα» σε μισοανεξάρτητες στρατιωτικές δυνάμεις του προέδρου της Συρίας Μπασάρ αλ Ασαντ, βεβαίωσε τουρκική πηγή, αποφεύγοντας να κατονομάσει τις ΗΠΑ.

Οι σιίτες Χεζμπολάχ του Λιβάνου και οι «μετριοπαθείς» (!) τζιχαντιστές Al Nusra της Συρίας είναι άλλες δύο στρατιωτικές ομάδες καταχωρισμένες στην αμερικανική λίστα τρομοκρατών με τις οποίες αναγκάζεται να συνεργάζεται σήμερα η κυβέρνηση Ομπάμα. Αλλά το μπέρδεμα και το αδιέξοδο στο οποίο βρέθηκαν οι Αμερικανοί είναι ότι συνεργάζονται και με τους αντισιίτες σαλαφιστές μαχητές. Το γεγονός εξόργισε τον ηγέτη της Χεζμπολάχ Χασάν Νασράλα, ο οποίος άρχισε να αποσύρει κάποιες ομάδες που ετοιμαζόταν να στείλει στη Συρία εναντίον των τζιχαντιστών. Χρειάστηκε αμερικανική μεσολάβηση για να ηρεμήσουν τα πνεύματα και να δεχθεί, αλλά υπό όρους - άγνωστους ως σήμερα -, να συνεχίσει τη συνεργασία εναντίον του κοινού εχθρού.

Τα πράγματα περιπλέκονται ακόμη περισσότερο όταν διαφαίνεται και η, κατ' ανάγκην, συνεργασία Ουάσιγκτον - Τεχεράνης. Η «Wall Street Journal», έγραφε την περασμένη Δευτέρα ότι χάρη στον «συντονισμό ενεργειών» της αμερικανικής αεροπορίας και ταξιαρχιών της Χεζμπολάχ «οι οποίες βρίσκονται υπό τον έμμεσο έλεγχο των Ιρανών Φρουρών της Επανάστασης» ανακαταλήφθηκε η ιρακινή πόλη Αμερλί την οποία είχαν κυριεύσει αμαχητί οι τζιχαντιστές το καλοκαίρι. Στο Τελ Αβίβ ανώνυμη πηγή του υπουργείου Εξωτερικών δήλωσε την περασμένη Τρίτη ότι η κυβέρνηση «ανησυχεί» για τις «περίεργες συνεργασίες, έστω και μέσω τρίτων» της κυβέρνησης Ομπάμα με την Τεχεράνη.

Πηγή


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 

Εκτός από επέτειος ενός γεγονότος, που κι αυτό αμφισβητείται ακόμα από κάποιους, (δικαίωμά τους, με ένα δικαίωμα που δόθηκε από τον μετέπειτα βίο και πολιτεία της λεγόμενης ''γενιάς του Πολυτεχνείου'') τούτη η επέτειος είναι περισσότερο και πάνω απ' όλα η γιορτή και η ευκαιρία υπενθύμισης της επαναστατικότητας που πρέπει να διακρίνει τον λαό, και μάλιστα την νεολαία.

Ο λαός, ο κάθε λαός, είναι αυτός που πρέπει με την κατάλληλη κάθε φορά πίεση, να οδηγεί τα πράγματα και τις εξελίξεις.

Είναι απαράδεκτο να περιμένουμε το ο,τιδήποτε προς την θετική κατεύθυνση από το συγκεκριμένο κυβερνητικό σύστημα πολιτικής-επιχειρηματιών.

Πόσο μάλλον που ο ολοκληρωτισμός στην χώρα μας ζει και βασιλεύει.
Και δεν χρειάζεται να βλέπουμε τανκς για να το καταλάβουμε.
Τον ίδιο ακριβώς ρόλο παίζουν τα καθεστωτικά κανάλια κι εφημερίδες.

Τολμάμε μάλιστα την εκτίμηση πως αν τότε επί επταετίας των συνταγματαρχών υπήρχαν τα ανάλογα ΜΜΕ και δυνατότητες, ακόμα θα είχαμε την ίδια κυβέρνηση, ή κάποια άλλη προερχόμενη απ' τις οικογένειες εκείνων.

Έτσι λοιπόν το ''Πολυτεχνείο'' θα πρέπει να είναι κάθε φορά η ευκαιρία αυτοκριτικής μας για όσα θα έπρεπε να κάνουμε, αλλά δεν κάνουμε, αφήνοντας άλλους, που πολύ λίγο ενδιαφέρονται για την χώρα και τους πολίτες να αποφασίζουν την πορεία ζωής όλων μας.

Ας ελπίσουμε ότι φέτος θα είναι η τελευταί φορά που η επέτειος αυτή αποτελεί ένα μνημόσυνο όχι μόνον εκείνου του γεγονότος, αλλά κυρίως της χαμένης μας επαναστατικότητας και αποφασιστικότητας.

Καλούς αγώνες και καλή απελευθέρωση!...

Πηγή "Ουδέν Σχόλιον"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


Παράνομη λειτουργία οικοτροφείων που παράγουν γενίτσαρους
Τεράστιες ποσότητες μαύρου χρήματος και τουρκο-εθνικιστικές κατασκηνώσεις

Το όργιο παρανομίας του τουρκικού εθνικισμού συνεχίζεται στην ελληνική Θράκη κάτω από τη μύτη των κοιμώμενων ελληνικών υπηρεσιών και της αδιάφορης χριστιανικής κοινωνίας. Ποταμοί μαύρου χρήματος έχουν εισρεύσει στην περιοχή μας δημιουργώντας ένα δαιδαλώδες σύστημα παρανομίας.

Όχημα για τον βαθύτερο εκτουρκισμό των Πομάκων αποτελούν παράνομα οικοτροφεία που υπάρχουν στην πόλη της Ξάνθης και τα οποία έχουν χρηματοδοτηθεί από τουρκικά θρησκευτικά τάγματα.

Χάρη στο μαύρο χρήμα έχουν αγοραστεί οικόπεδα και οικίες όπου γίνεται τουρκική εθνικιστική προπαγάνδα στις ψυχές των μικρών Πομάκων. Διάφοροι παράγοντες της τουρκόφωνης πλευράς εκμεταλλεύονται την θέληση πολλών γονιών στα Πομακοχώρια της Ξάνθης, που θέλουν να στείλουν τα παιδιά τους σε δημόσια σχολεία, τα οποία υπάρχουν μόνο μέσα στην πόλη.

Έτσι, δημιούργησαν παράνομα οικοτροφεία στα οποία μετά το σχολείο γίνονται τα περίφημα μαθήματα κουράν κουρσού όπου μαζί με τα θρησκευτικά διοχετεύεται τουρκική εθνικιστική προπαγάνδα και μίσος κατά της Ελλάδας.

Πιο συγκεκριμένα, παράνομο οικοτροφείο υπάρχει στην οδό Στενημάχου 25 – 27. Το οικοτροφείο, σύμφωνα με πληροφορίες της εφημερίδας μας χρηματοδοτείται από το θρησκευτικό τάγμα των Σουλεϊμαντζή. Το μάθημα γίνεται στο ισόγειο ενώ τα πάνω μέρη των οικιών χρησιμοποιούνται για την στέγαση των νέων Πομακόπουλων. Απέναντι από τα δύο κτίρια υπάρχει αλάνα όπου παίζουν τα παιδιά και η οποία είναι βακουφική περιουσία. Στη συγκεκριμένη περίπτωση υπάρχει συνεργασία με τουρκόφωνους εθνικιστές από το ψευδοκράτος των Σκοπίων. Κάποιος Ομέρ έρχεται συχνά πυκνά στην Ξάνθη (κάτω από τη μύτη των κοιμώμενων ελληνικών μυστικών υπηρεσιών) μέσα σε μία μαύρη μερσεντές και κάνει στα παιδιά κήρυγμα στα τουρκικά. Ο εν λόγω Ομέρ έχει στενές σχέσεις και με μειονοτική εφημερίδα που εκδίδεται στην Ξάνθη.

Δεύτερο παράνομο οικοτροφείο υπάρχει στη συνοικία Σαμακώβ της Ξάνθης, σκαρφαλωμένο στις υπώρειες του βουνού. Ανήκει σε δύο εκτουρκισμένους Πομάκους από τις Θέρμες (άντρας και γυναίκα) οι οποίοι έχουν φοιτήσει σε ανάλογο κουράν – κουρσού στην Τουρκία και οι οποίοι γυρνώντας στην Ελλάδα «διορίστηκαν» δάσκαλοι στο παράνομο σχολείο. Τα μαύρα λεφτά στην συγκεκριμένη περίπτωση προέρχονται από το θρησκευτικό τάγμα των Ναζιμπεντί που δραστηριοποιείται τόσο στην Τουρκία όσο και σε Αραβικές χώρες. Το παράνομο οικοτροφείο είναι ολόκληρη πολυκατοικία και βρίσκεται απέναντι από το τζαμί, δίπλα από το οποίο υπάρχει χώρος για τα μαθήματα ενώ αξιοσημείωτο είναι και η ύπαρξη καμερών ασφαλείας στο … μιναρέ. Το παράνομο οικοτροφείο, σύμφωνα με τις πληροφορίες μας έχει 6 – 7 δασκάλους και προσφέρονται τρία γεύματα την ημέρα στα παιδιά.

Τρίτο παράνομο οικοτροφείο υπάρχει στην περιοχή πριν το Δροσερό, κοντά στα νεκροταφεία, στην οδό Ανατολικής Ρωμυλίας 10. Το μαύρο χρήμα στην περίπτωση αυτή προέρχεται από το ίδρυμα του Φετουλάχ Γκιουλέν ενώ πρέπει να στοίχισε κοντά στα 170.000 ευρώ προερχόμενα τα πιο πολλά από τη Μεγάλη Βρετανία. Στο κτίριο δεν έχει πινακίδα από έξω που να γράφει την επωνυμία του «ιδρύματος» ενώ σύμφωνα με τους γείτονες πρόκειται για …σχολείο. Πίσω, υπάρχει μαγειρείο, ενώ μπορεί κανείς να διακρίνει και το δορυφορικό πιάτο που έχει τα τουρκικά κανάλια. Εκεί μέσα έχουν στα μουλωχτά μεταφερθεί παιδάκια από τα Πομακοχώρια της Ξάνθης. Σύμφωνα με την καταγγελία, το παράνομο ορφανοτροφείο είναι υπό την … ευλογία του γιαλαντζί μουφτή Ξάνθης Αμέτ Μετέ. Φυσικά, δεν είναι ένα απλό οικοτροφείο αφού και εκεί μέσα γίνεται καθημερινά προπαγάνδα της τουρκικής ταυτότητας και ιδεολογίας με σκοπό την μετατροπή των μικρών Πομάκων σε αυριανούς ταλιμπάν. Σύμφωνα με τις ίδιες καταγγελίες, άνθρωπος που σχετίζεται με τον Μετέ, κάποιος Χουσεΐν από τα χωριά της Μύκης, δάσκαλος (πληρώνεται δηλαδή και από το ελληνικό δημόσιο, να τον χαίρονται οι προϊστάμενοι του) είναι εκείνος που έχει το γενικό πρόσταγμα.

Σε όλα αυτά τα σχολεία δεν λείπουν οι εθνικιστικού περιεχομένου εκδρομές στην Τουρκία, που γίνονται την περίοδο των εορτών ή το καλοκαίρι. Σύμφωνα με τις πληροφορίες μας, το οίκημα της οδού Ανατολικής Ρωμυλίας φέτος πήγε στην εθνικιστική κατασκήνωση των Γκρίζων Λύκων του Ντεβλέτ Μπαχτσελί, που γίνεται στο Έρτζεες της Καισάρειας όπου το καλοκαίρι αυτό γίνεται συναπάντημα των απανταχού Τούρκων.

Οι παρανομίες φυσικά δεν τελειώνουν εδώ. Επιφυλασσόμεθα σε επόμενα φύλλα της εφημερίδας μας να γράψουμε και για το τέταρτο παράνομο οικοτροφείο στην Ξάνθη, για οικίες όπου γίνονται παράνομα κουράν κουρσού, για τα μαθήματα υπολογιστών – τουρκικής προπαγάνδας, στα οποία δουλεύει γυναίκα βουλευτή του Σύριζα και πολλά άλλα.

Πομακική εφημερίδα "Ζαγάλισα"
Τεύχος 74, Αύγουστος - Σεπτέμβριος 2014

Σχόλιο ιστολογίου: Εμείς να υποθέσουμε πως η κυβέρνηση, αλλά και ο ΣΥΡΙΖΑ, δεν γνωρίζουν τίποτε για τα όσα καταγγέλουν οι Πομάκοι της Ζαγάλισα. Εκτός και εάν η καταγγελία τους δεν μετράει, επειδή στην Ελληνική (ακόμη) Θράκη -σύμφωνα με την Τουρκία- δεν υπάρχουν Πομάκοι, αλλά "τούρκοι ένα πράμα"... Ποιός θα το έλεγε, ότι μετά το Καστελλόριζο που επιπλέει, μετά την Κύπρο που δεν υπάρχει, θα φτάναμε στο σημείο και των ανύπαρκτων Πομάκων! Αλλά, στην πολιτική -και κυρίως την ενδοτική, για να μην την χαρακτηρίσουμε αλλιώς- όλα γίνονται, αρκεί να υπάρχει και το κατάλληλο ψηφοθηρικό κέρδος. Με αγωνία αναμένουμε στην Θράκη την επόμενη σειρά εμφανίσεων των πολιτικών αρχηγών Νέας Δημοκρατίας και ΣΥΡΙΖΑ. Και δεν περιμένουμε να ακούσουμε τι θα πούνε, αλλά σε ποιά γλώσσα θα κάνουν την ψοφοδεή ψηφοθηρική τους καμπάνια. Παρεπιμπτόντως, μετά την τελευταία επίσκεψη του κ. Τσίπρα στην Θράκη, όπου επισκεπτόμενος το νομό Ξάνθης πήγε στον Εχίνο (γνωστό χωριό τουρκοφρόνων), αλλά δεν εδέησε να τιμήσει την πρωτεύουσα του νομού (την πόλη της Ξάνθης) με την παρουσία του, να υποθέσουμε πως και η Ξάνθη δεν υπάρχει για το ΣΥΡΙΖΑ, αφού το τεράστιο ποσοστό της δεξαμενής των ψηφοφόρων του ΣΥΡΙΖΑ κατοικεί στα ορεινά του νομού;


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

 

Γράφει ο Μανώλης Κοττάκης

Πριν από μερικά χρόνια ζήτησα από την εκφωνήτρια του ραδιοφωνικού σταθμού του Πολυτεχνείου, Μαρία Δαμανάκη, να μου μιλήσει στην τηλεόραση για τα γεγονότα του Νοεμβρίου του 1973. Η Μαρία αρνήθηκε ευγενικά, με το επιχείρημα ότι δεν έχει μιλήσει ποτέ γι αυτά. Θεώρησα το «όχι» της δείγμα σεμνότητας. Δεν ήταν ακριβώς έτσι…

Με τα χρόνια, διαβάζοντας προσεκτικά τις διαθέσιμες πηγές και ακούγοντας ιδιωτικές διηγήσεις, πείθομαι όλο και περισσότερο ότι η σιωπή της, εκτός από σεμνότητα, οφείλεται και σε αμηχανία. Και να ήθελε, δεν θα μπορούσε να πει όλη την αλήθεια.
Η εκ των υστέρων συνειδητοποίηση της αλήθειας ότι ο αόρατος δικτάτορας Ιωαννίδης άφησε το Πολυτεχνείο να εξελιχθεί (αν δεν το προκάλεσε με προβοκάτσια, όπως αρχικά υποστήριξε το ΚΚΕ) για να ανατραπεί ο Παπαδόπουλος ασφαλώς και κάνει τους ηγέτες της εποχής να αισθάνονται άβολα.

Επειδή η Ιστορία, όμως, είναι χρήσιμα για να φρονηματίζει εκτός από το να απονέμει παράσημα, θα θυμίσω δύο τολμηρές μαρτυρίες. Ο αείμνηστος Λεωνίδας Κύρκος σε μία εξομολόγησή του στον Ανταίο Χρυσοστομίδη στας δυσμάς της ζωής του, είπε θαρραλέα ότι το Πολυτεχνείο δεν οδήγησε στην κατάρρευση της δικτατορίας. Ακόμη πιο τολμηρός είναι ο Νίκος Μπίστης, ο οποίος στο βιβλίο του «Προχωρώντας και αναθεωρώντας» θέτει βλάσφημα ερωτήματα. Ο Νίκος θυμίζει: Πρώτον, ότι οι δυνάμεις της Αριστεράς ήταν συγκεντρωμένες στη Νομική, όχι στο Πολυτεχνείο, αποκαλύπτοντας μάλιστα ότι κατά τη διάρκεια της κατάληψης στη Σόλωνος κάποιοι προσπαθούσαν να τους παρασύρουν προς τα εκεί. Δεύτερον, ότι «τόσο το ΚΚΕ όσο και το ΚΚΕ Εσωτερικού ήταν προσανατολισμένα στην διεξαγωγή φοιτητικών εκλογών και όχι στην πρόκληση γεγονότων που θα οδηγούσαν σε μετωπική αναπόφευκτη σύγκρουση όπως το Πολυτεχνείο».

Επισημαίνει: «Τα δύο Κ.Κ. και η πλειοψηφία των μελών των επιτροπών προσανατολίζονταν σε αγώνα διαρκείας που δεν προέβλεπε Πολυτεχνείο. Δεν το προετοιμάσαμε εμείς το Πολυτεχνείο, δεν το θελήσαμε το Πολυτεχνείο, αλλά πολύ σωστά, όταν προέκυψε, μπήκαμε και προσπαθήσαμε να προσδώσουμε σοβαρότητα σε μία κατάσταση που είχε διαμορφωθεί σε έδαφος που δεν είχαμε «επιλέξει».

Αν δεν το είχε επιλέξει όμως η Αριστερά, τότε ποιοι;
Ο Γρηγόρης Φαράκος σε μία κομματική συνεδρίαση αναρωτήθηκε «και γιατί δεν το έκανε;», όταν ο Κώστας Κάππος επισήμανε ότι η δικτατορία μπορούσε να εκκενώσει το Πολυτεχνείο από την πρώτη βραδιά.

Ιδού τα βλάσφημα ερωτήματα…
Αν απαντηθούν, το συμπέρασμα θα είναι ότι είχε δίκιο το ΚΚΕ, όταν αρχικά μίλησε για προβοκάτσια που παρέσυρε την Αριστερά από τη Νομική στο Πολυτεχνείο (στη χθεσινή ανακοίνωση του γραφείου Τύπου του ΚΚΕ η κατάληψη της Νομικής προτάσσεται).

Θα είναι ότι η εξέγερση αξιοποιήθηκε από τον Ιωαννίδη – Συμμάχους για να ρίξουν τον Παπαδόπουλο που είχε αρνηθεί να στείλει στρατό στον Πόλεμο των Τριών Ημερών.
Θα είναι, τέλος, ότι αποτέλεσμα των γεγονότων δεν ήταν η πτώση της δικτατορίας, αλλά η αλλαγή φρουράς που οδήγησε στην εθνική τραγωδία.
Όταν κάποτε γραφτεί η Ιστορία, λοιπόν, θα γίνει αντιληπτό γιατί το ΚΚΕ είναι σοβαρό κόμμα και θα καταλάβουμε γιατί σήμερα (Δεκέμβριος 2008, «Αγανακτισμένοι, καταλήψεις) δεν μετέχει σε «προβοκάτσιες» που κάποιοι τις κάνουν να μοιάζουν με αυθόρμητες εξεγέρσεις.
Θα φανεί, τέλος, πόσο αφελής είναι η Χρυσή αυγή που υποστηρίζει ότι δεν υπήρξαν νεκροί. Και νεκροί υπήρξαν και αίμα χύθηκε. Μόνο που το αίμα αυτό χρησιμοποιήθηκε για τη διχοτόμηση της Κύπρου.

Πηγή εφημ. «Δημοκρατία»


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 

Η Τουρκία βυθίζεται στην παράνοια του ισλαμιστή Ερντογάν 

Η παράνοια φαίνεται πως γίνεται σύντροφος της Τουρκίας, η οποία βυθίζεται στην ύπαρξη και απόλυτη ύπαρξη του φανατικού Ισλάμ.

Έτσι, μετά την «αποκάλυψη» του σουλτάνου Ερντογάν (ο οποίος ξαναγράφει την παγκόσμια ιστορία σε μία απελπισμένη του προσπάθεια να αναδείξει το μεγαλείο του Ισλάμ και φυσικά της Τουρκίας, που κατά τον ίδιο ηγείται του μουσουλμανικού κόσμου) ότι η Αμερική ανακαλύφθηκε από μουσουλμάνους, πριν από τον Κολόμβο, έρχεται μία νέα συνταρακτική αποκάλυψη να ταράξει το ηλιακό σύστημα αυτή τη φορά.

Σύμφωνα με αποκάλυψη, οι δορυφόροι της NASA εντόπισαν κτήρια στον Άρη, φτιαγμένα από ανθρώπους. Μάλιστα, από τα υπολείμματα φαίνεται πώς οι πέτρες είναι θόλοι από τζαμί!
Ναι, αυτά... διαπραγματεύθηκε πρόσφατη εκπομπή της τουρκικής TV!
Αλήθεια είναι, δεν είναι τρολιά, ούτε hoax!!!

Η τουρκική τηλεόραση άρχισε να ασχολείται με την έκταση του Ισλάμ σε άλλους πλανήτες, στηρίζοντας με αυτόν τον τρόπο τον μεγαλοϊδεατισμό του τούρκου Προέδρου, αλλά και εμφυσώντας ένα πλανητικό (πλέον) μεγαλείο στους τούρκους πολίτες (οι οποίοι είναι σχεδόν όλοι μουσουλμάνοι).
Το «εργαλείο» των ΜΜΕ, εμφανίζεται με αυτόν τον τρόπο και στην γείτονα χώρα, να λειτουργεί, αλλά και να ξεπερνά ακόμη και τα πλαίσια των ανακοινώσεων του Ερντογάν, χαράσσοντας νέους δρόμους στην Ιστορία του Ισλάμ, το οποίο το τοποθετεί με τεμένη ακόμη και στον πλανήτη Άρη!

Έτσι, οι τούρκοι πολίτες πρέπει να αισθάνονται υπερήφανοι που η χώρα τους βυθίζεται στο μεγαλείο του Ισλάμ και οφείλουν να στηρίξουν τον «σουλτάνο» Ερντογάν να επαναφέρει το χαμένο (στο διάστημα) μεγαλείο του Οθωμανισμού. Αν χρειαστεί, ακόμη και να πολεμήσουν, γιατί –ως γνωστόν- οι ειδικοί επιστήμονες που εμφανίζονται στις τηλεοράσεις όλου του κόσμου δεν είναι ούτε ψυχασθενείς, ούτε απατεώνες. Είναι (παρα)μορφωμένοι, που τρέχουν για την αλήθεια της δόξας και του… μεροκάματου…, όπως άλλωστε και ο Ερντογάν με τον ακαδημαϊκό "επιστήμονα" Νταβούτογλου...

Μετά από όλα αυτά, το ερώτημα που προκύπτει -κα φανταζόμαστε θα το διαπραγματευθεί επαρκώς η τουρκική τηλεόραση και το γραφείο του τούρκου προέδρου- είναι: Το Ισλάμ έφτασε στον Άρη ή από τον Άρη ήρθε το Ισλάμ στη Γη; Να δούμε να συζητιέται και το ότι εξωγήινοι  έφεραν το Ισλάμ στον πλανήτη και τι άλλο...!

ΥΓ: Πρώτον: Είναι ανησυχητικό ότι δεν ανακαλύφθηκε ακόμη στον πλανήτη Άρη παλάτι σαν του Ερντογάν.
Δεύτερον: Μήπως ο Νταβούτογλου και ο Ερντογάν πρέπει να ειδοποιήσουν τους τζιχαντιστές σε Συρία και Ιράκ, να κάνουν μία ομαδική θυσία με 500 αποκεφαλισμούς, για να γιορταστεί καταλλήλως η νέα ανακάλυψη του Ισλαμικού μεγαλείου; Και ας δώσουν στη θυσία κι ένα όνομα: Αριάν κουρμπέτ μπαϊράμ...
Τρίτον: Τελικά, η παροιμία που λέει ότι η "τρέλα πάει στα βουνά" καταρρίπτεται. Αποδεδειγμένα, πλέον, πάει και στον... Άρη!
Τέταρτον: Πέρα από το γελοίο του πράγματος, η ομαδική παράκρουση στην οποία οδηγείται η γειτονική Τουρκία, την καθιστά χώρα άκρως επικίνδυνη και λίαν απρόβλεπτη... Ας το έχουν στο μυαλό τους στην Ελλάδα εκείνοι που "συνομιλούν με τον Θεό"...


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 

Αναφορά σε διεθνές δικαστήριο για την τρόικα έκανε ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ σε συνέντευξή του στην «Ελ Παΐς»

Γράφει η Βούλα Κεχαγιά

Ενώπιον ενός ευρωπαϊκού ή διεθνούς δικαστηρίου θα έβλεπε την τρόικα και τους ηγέτες χωρών της κρίσης ο Αλέξης Τσίπρας, κι αυτό προκειμένου να δώσουν εξηγήσεις για τις πράξεις τους κατά την περίοδο της οικονομικής λιτότητας.

Ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ με αφορμή το πρόσφατο ταξίδι του στη Μαδρίτη για το συνέδριο των Podemos έδωσε συνέντευξη στην ισπανική εφημερίδα «Ελ Παΐς», όπου και επαναλαμβάνει συγκεκριμένες κυβερνητικές προτάσεις του ΣΥΡΙΖΑ –εκτός από τη γνωστή πρότασή του για αναδιάρθρωση του χρέους-, όπως «η διοργάνωση ενός ευρωπαϊκού συνεδρίου για το χρέος, παρόμοιου με αυτό που έγινε στο Λονδίνο το 1953 για την ελάφρυνση του γερμανικού χρέους» μετά τον πόλεμο.

Όμως για πρώτη φορά ο Αλέξης Τσίπρας αναφέρει ότι η τρόικα των πιστωτών και οι ηγέτες των χωρών που επλήγησαν περισσότερο από την κρίση θα μπορούσαν «να καθίσουν ενώπιον ενός ευρωπαϊκού ή διεθνούς δικαστηρίου για να λογοδοτήσουν για τις πράξεις τους» που οδήγησαν σε «ανθρωπιστική κρίση».
Ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης δεν επεκτείνεται περισσότερο στο θέμα, π.χ. δεν λέει εάν θα κληθούν ως «κατηγορούμενοι» ή ως «μάρτυρες», επισημαίνει ωστόσο ότι με ενάμισι εκατομμύριο ανέργους και τρία εκατομμύρια φτωχούς, η εικόνα της Ελλάδας δεν είναι αυτή μιάς ευρωπαϊκής χώρας, αλλά ένα σκηνικό μεταπολεμικό».

Οι δημοσκοπήσεις
Ο Αλέξης Τσίπρας στην ίδια συνέντευξη απαντά θετικά στην ερώτηση εάν βλέπει τον εαυτό του πρωθυπουργό. «Ναι, είναι πολύ πιθανό» απαντά και προσθέτει: «Οι δημοσκοπήσεις τώρα είναι πολύ θετικές για εμάς και κάποιες μας δίνουν 11 μονάδες προβάδισμα από το πρώτο κόμμα, που είναι το κυβερνητικό. Αυτό δείχνει ότι η πολιτική λιτότητας, η επιμονή στους συμβιβασμούς τους με την τρόικα δεν οδήγησαν τη χώρα στην έξοδο από την κρίση».

Ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ αρνείται ότι μετρίασε την ρητορική του για να αντιμετωπιστεί ως εναλλακτική μορφή διακυβέρνησης και σχολιάζει πως «το 2012 με εμφάνιζαν σαν έναν διάβολο, ως αντιευρωπαϊστή. Δεν είπα ψέματα για την πορεία, γι αυτό κάποιοι λένε ότι μετρίασα τη ρητορική μου. Εσείς με βλέπετε μαλακό; Η συζήτηση έχει γίνει πιο ρεαλιστική, αυτό είναι όλο. Τώρα ο φόβος είναι στην άλλη πλευρά, στην πλευρά της Μέρκελ». Για να προσθέσει με νόημα: «Συχνά με ρωτούν τι θα πω στη Μέρκελ, αν είμαι πρωθυπουργός. Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι απειλή για την Ευρώπη. Απειλή είναι η συνέχιση των πολιτικών του Ραχόι και του Σαμαρά, οι πολιτικές της Μέρκελ στη Γερμανία».

Δημοψήφισμα
Άλλωστε μιλώντας στο συνέδριο των Podemos ο Αλέξης Τσίπρας σχολίασε ότι «είναι ώρα να φεύγουν και ο Ραχόι και ο Σαμαράς», ώστε «να έρθουμε» με τις δυνάμεις της ελπίδας και της ανατροπής σε Ελλάδα και Ισπανία. Ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ επανέλαβε ότι το κόμμα του ως κυβέρνηση δεν πρόκειται να αποδεχθεί καμία συμφωνία ερήμην του ελληνικού λαού και ιδιαίτερα καμία συμφωνία «με το δημόσιο χρέος στο ράφι». Η αναφορά πάντως σε συμφωνία που δεν θα γίνει «ερήμην του λαού» ενισχύει τα σενάρια που εμφανίζουν την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ να θέτει ενώπιον δημοψηφίσματος το αποτέλεσμα της διαπραγμάτευσης για το χρέος με τους δανειστές.

Αν και σε άλλη χώρα, ο Αλέξης Τσίπρας επανέλαβε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ ζητεί εκλογές επειδή θέλει ισχυρή εντολή διαπραγμάτευσης από τον ελληνικό λαό κι επειδή «η αναξιόπιστη και ανυπόληπτη κυβέρνηση Σαμαρά αντί να διαπραγματευτεί υποκύπτει στους όρους της τρόικας μήπως και την πείσει να εκδώσει το εισιτήριο Βρυξέλλες – Αθήνα».

Πηγή εφημ. «Τα Νέα»


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 

Γράφει ο Μελέτης Μελετόπουλος

Υψηλόβαθμοι διπλωμάτες του υπουργείου Εξωτερικών, σύμφωνα με πληροφορίες, εξέφρασαν αντιρρήσεις για τη συνάντηση Σαμαρά – Νταβούτογλου στην Αθήνα στις 5 Δεκεμβρίου.

Οι έμπειροι διπλωμάτες γνωρίζουν ασφαλώς τις νομικές και πολιτικές συνέπειες μιάς τέτοιας συνάντησης: Κατ’ ουσία αυτή συνιστά πράξη μη αντίδρασης, άρα έμμεσης και σιωπηρής αποδοχής της όλης τουρκικής έκνομης συμπεριφοράς, αδιαφορίας για το διεθνές δίκαιο, απειλών και στρατιωτικού εκβιασμού.
Όταν σπεύδει μία κυβέρνηση να ανακοινώσει, όπως έκανε προχθές ο κ. Ευάγγελος Βενιζέλος μετά το τέλος της συνεδρίασης του Εθνικού Συμβουλίου Εξωτερικής Πολιτικής, ότι «αποφασίστηκε να μην διαταραχθεί το χρονοδιάγραμμα των προγραμματισμένων επαφών Ελλάδας – Τουρκίας, γιατί αυτός είναι ένας ανοικτός δίαυλος που, με αυθεντικότητα και χωρίς ενδιάμεσους μας επιτρέπει να αναπτύσσουμε τις εθνικές θέσεις προς όφελος της Ελλάδας κα της Κυπριακής Δημοκρατίας, αλλά και της ειρήνης και σταθερότητας στην ευρύτερη περιοχή» κ.λ.π. κ.λ.π., βαφτίζει τα πτύελα του κυβερνητικού εξευτελισμού σε «βροχή» και μετονομάζει τη φοβία της σε «διάλογο». Διάλογο με ένα καθεστώς, του οποίου ο ΑΓΕΝ ναύαρχος Μπουλέντ Μποστάνογλου δήλωσε προ ολίγων ημερών ότι «το γραφείο του πρωθυπουργού παρέδωσε στο γενικό επιτελείο του κανόνες εμπλοκής και το γενικό επιτελείο (τους παρέδωσε) στο πολεμικό ναυτικό».

Η συνάντηση Σαμαρά – Νταβούτογλου, τη στιγμή που η Τουρκία ασκεί ωμό στρατιωτικό εκβιασμό προκειμένου να ακυρωθούν οι έρευνες στην Κυπριακή αλλά και στην ελληνική ΑΟΖ, οδηγεί σε μία διακρατική σχέση που οι διεθνολόγοι την ονομάζουν «φινλανδοποίηση». Δηλαδή, σταδιακό περιορισμό της εθνικής κυριαρχίας ενός κράτους και υπαγωγής του στη σφαίρα γεωπολιτικής επιρροής ενός γειτονικού, επιθετικού και απειλητικού κράτους. Αυτό δηλαδή που συνέβαινε μεταξύ Φινλανδίας κα Σοβιετικής Ένωσης στα χρόνια του Ψυχρού Πολέμου.
Το κράτος που φινλανδοποιείται λόγω φόβου απέναντι στον απειλητικό γείτονά του, υποχρεώνεται να εκχωρεί όλο και αυξανόμενες αρμοδιότητες στο επικυρίαρχο. Αυτός τελικά υπαγορεύει τη βούλησή του όχι μόνον στους τομείς της εξωτερικής πολιτικής και άμυνας του υποτελούς, αλλά ακόμη και σε καθαρώς εσωτερικά ζητήματα. Για παράδειγμα, επιβάλει τη δική του εκδοχή της ιστορίας στο εκπαιδευτικό σύστημα του υποτελούς κράτους.

Η περίπτωση, όμως, των ελληνοτουρκικών σχέσεων, δεν είναι μία απλή υπόθεση φινλανδοποίησης μεταξύ δύο όμορων κρατών. Έχει ιστορικό προηγούμενο (την τουρκοκρατία) και προοπτική (την ανασύσταση της οθωμανικής αυτοκρατορίας που οραματίζονται οι Ερντογάν – Νταβούτογλου). Στην περίπτωση των ελληνοτουρκικών σχέσεων, η φινλανδοποίηση είναι ένα μεταβατικό στάδιο προς την επαναφορά της Ελλάδας στην «αγκάλη» μιας νέας οθωμανικής κατοχής.

Το ελληνικό πολιτικό σύστημα, όπως εξελίχθηκε μέσω των ευνοιοκρατικών, οικογενειοκρατικών και κομματικών μηχανισμών, αποτελείται από έναν συγκεκριμένο τύπο ανθρώπου, που θεωρεί αδιανόητη τη σύγκρουση. Άνθρωποι που δεν έχουν συγκρουσθεί ποτέ στη ζωή τους για ιδέες και αξίες, άνθρωποι που δεν υπηρέτησαν στα σύνορα ή και δεν υπηρέτησαν καν, άνθρωποι που δεν εργάσθηκαν στο σκληρό πεδίο του ελεύθερου ανταγωνισμού, πολύ απλά δεν συγκρούονται. Αλλά τα «βρίσκουν».

Έτσι και τώρα, προσπαθούν να τα «βρουν» με τους Τούρκους, ώστε να συνεχιστεί απρόσκοπτα το φαγοπότι. Απεναντίας, οι Τούρκοι δεν έχουν καμία πρόθεση να «τα βρουν», αλλά έχουν συγκεκριμένους γεωστρατηγικούς στόχους, τους οποίους και επιδιώκουν να υλοποιήσουν με απειλή χρήσης στρατιωτικής βίας.

Το πρόβλημα για το ελληνικό πολιτικό σύστημα, όμως, είναι ότι η φινλανδοποίηση της χώρας, την οποία αυτό φαίνεται να αποδέχεται προκειμένου να αποφύγει τη σύγκρουση, δεν είναι αποδεκτή από την Δύση. Η οποία δεν επιθυμεί να δει την Τουρκία να επεκτείνει τη σφαίρα της γεωστρατηγικής της επιρροής μέχρι την Αδριατική, ούτε θα ανεχθεί η Τουρκία να υφαρπάξει τα θηριώδη ενεργειακά κοιτάσματα που βρίσκονται εντός της Ελληνικής και της Κυπριακής ΑΟΖ και να καταστεί ενεργειακή υπαρδύναμη.

Πηγή εφημ. «KontraNews»



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 

Γράφει ο Λελιάτσος Παναγιώτης

Την ώρα που ο Ελληνικός λαός αναζητά λύσεις στα τεράστια οικονομικά του προβλήματα την ώρα που η χώρα αναζητά μανιωδώς την δημοσιονομική της εξυγίανση εφαρμόζοντας εξοντωτικές πολιτικές οι διαχειριστές της εξουσίας, ένα μεγάλο μέρος της κοινωνίας και του πολιτικού κόσμου εναποθέτει τις ελπίδες σωτηρίας του στην εξόρυξη και την εκμετάλλευση των υδρογονανθράκων που διαθέτει η χώρα.

Η Διαχείριση των υδρογονανθράκων της χώρας θεωρείται ένα μείζον πολιτικό και οικονομικό ζήτημα το οποίο απαιτεί την δέουσα σοβαρότητα και υπευθυνότητα από πλευράς αρμοδίου υπουργού ΥΠΕΚΑ. Ο αρμόδιος φορέας του δημοσίου ΕΔΕΥ ο οποίος θα έπρεπε να είχε στελεχωθεί εδώ και μια διετία με αποφάσεις του αρμοδίου υπουργού καθυστερούσε πέραν του δέοντος και αυτό δημιουργούσε προβληματισμούς στην προώθηση εκμετάλλευσης των υδρογονανθράκων της χώρας.

Κατόπιν αυτού και προ μηνός με αποφάσεις που πήρε ο αρμόδιος υπουργός ΥΠΕΚΑ στελέχωσε τον εν λόγω φορέα με αδιαφανείς και μη αξιοκρατικές διαδικασίες τις οποίες αποκαλύψαμε και καταθέσαμε σχετική ερώτηση στη βουλή προς τον αρμόδιο υπουργό από τον βουλευτή επικρατείας των Ανεξαρτήτων Ελλήνων κύριο Τέρενς Κουίκ και στην οποία ο κύριος Μανιάτης εδώ και ένα μήνα επιδεικτικά δεν απαντά μη σεβόμενος τον κοινοβουλευτικό έλεγχο. Καταγγέλλαμε τον τρόπο επιλογής των προσώπων τις καθυστερήσεις διορισμών και τις μεθοδεύσεις εξυπηρετώντας εγχώρια πετρελαϊκά συμφέροντα.

Θα θυμίσουμε τον κύριο Μανιάτη ο οποίος δημόσια έλεγε πως έχουνε σταλεί πάνω από εκατό βιογραφικά ανθρώπων εξειδικευμένων πάνω στο αντικείμενο. Μετά από τρία χρόνια πλήρους απραξίας έρχεται ο κύριος Μανιάτης και μετά τον φωτογραφικό διαγωνισμό διορισμού εξωτερικού συμβούλου ο οποίος ουσιαστικά θα αναλάβει την διαχείριση εκμετάλλευσης υδρογονανθράκων διορίζει στον Δημόσιο φορέα ανθρώπους που δεν έχουν καμία σχέση με το αντικείμενο, αναρωτιόμαστε βιογραφικά στείλανε οι εν λόγω κύριοι και με ποια κριτήρια έγινε ο διορισμός τους.

Ένα μήνα μετά ο κύριος Μανιάτης με νέα απόφαση αντικαθιστά ένα εκ των μελών του αρμοδίου φορέα δια λόγους τους οποίους αναμένουμε να μας τους κοινοποιήσει.
Σύμφωνα όμως με τις καταγγελίες ενός εκ των αποπεμψάντων από το ΔΣ της ΕΔΕΥ κυρίου Σχετάκη Αντωνίου και στελέχους της ΔΗΜΑΡ αποκαλύπτει πως υπήρξε δημόσια ανοιχτή επιστολή προς τον Πρωθυπουργό από τον πρώην πρύτανη του Πανεπιστημίου Κρήτης κυρίου Γρυσπολάκη ο οποίος ομιλούσε για την μη τήρηση του προεδρικού διατάγματος στο οποίο όριζε τον τρόπο Στελέχωσης της ΕΔΕΥ και αυτός ήταν ο λόγος της αποπομπής του.

Κατόπιν όλων αυτών ερωτάστε κύριε υπουργέ τι ήταν αυτό που σας ανάγκασε μέσα σε ένα μήνα μετά την στελέχωση της ΕΔΕΥ να αντικαταστήσετε ένα εκ των μελών της;

Ποια τα κριτήρια της πρώτης και της δεύτερης επιλογής σας;

Μήπως γιατί αποκαλύψαμε πως στελεχώσατε τον αρμόδιο φορέα με πρώην στελέχη του ομίλου Λάτση;

Μήπως ο στενός κύκλος των Συμβούλων του κυρίου Σαμαρά επιβάλλουν τις τοποθετήσεις με προχειρότητα και αναξιοκρατία των στελεχών της ΕΔΕΥ;

Ποια τα κριτήρια της νέας επιλογής σας και ποιος σας επέβαλλε αυτήν;

Η προχειρότητα των αποφάσεων σας η μεθόδευση εξυπηρέτησης συγκεκριμένων συμφερόντων αποκαλύπτονται από τον τρόπο που διαχειρίζεστε ένα τόσο μεγάλο σοβαρό πολιτικό και οικονομικό ζήτημα όπως είναι η διαχείριση των υδρογονανθράκων της χώρας.

Για αυτό σας καταγγέλλουμε πως εξυπηρετείτε συγκεκριμένα συμφέροντα και όχι αυτά του Ελληνικού δημοσίου.
Οι Ανεξάρτητοι Έλληνες θα είμαστε εδώ να παρακολουθούμε τις αποφάσεις και τις μεθοδεύσεις σας για να προασπίσουμε την διαφάνεια την αξιοκρατία και την προάσπιση του δημοσίου συμφέροντος.


 (κάντε κλικ για μεγέθυνση)







Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

 

«Έχει ο καιρός γυρίσματα!» δήλωσε προσδοκώντας φιλοαμερικανική στροφή στην πολιτική κατάσταση της χώρας μας

Γράφει ο Γιώργος Δελαστίκ

Σχεδόν τρεισήμισι χιλιάδες λέξεις χρησιμοποίησε ο Γιώργος Παπανδρέου για να παρουσιάσει -υποτίθεται- το βιβλίο του Συμεών Κεδίκογλου την περασμένη Τετάρτη. Στην πραγματικότητα προσπάθησε να εξάρει το δικό του κυβερνητικό έργο, το οποίο οδήγησε τη χώρα και τον λαό της στη μνημονιακή καταστροφή. Από αυτές τις χιλιάδες λέξεις, τέσσερις μόνο προκάλεσαν ένα ρίγος στη σπονδυλική στήλη όλων των Ελλήνων. "Εχει ο καιρός γυρίσματα" είπε ο Γ. Παπανδρέου και όλοι το εξέλαβαν ως συγκαλυμμένη απειλή επιστροφής του στην εξουσία! Αμετανόητα μνημονιακός ο ίδιος, χωρίς το παραμικρό ίχνος μεταμέλειας για την ολέθρια πολιτική που άσκησε ως πρωθυπουργός εναντίον του ελληνικού λαού, έφτασε στο αδιανόητο σημείο να κατηγορήσει τη ΝΔ ως... αντιμνημονιακό κόμμα!!! "Πόσο αισιόδοξος μπορεί να είναι κανείς, όταν τα δύο μεγαλύτερα σήμερα κόμματα γαλουχήθηκαν την πιο κρίσιμη για την πατρίδα ώρα στο ίδιο αντιμνημονιακό καλούπι;" τόνισε χαρακτηριστικά, αφήνοντας άναυδους όσους τον άκουγαν.

"Το ζήτημα δεν είναι η "μεταμνημονιακή Ελλάδα"" ισχυρίστηκε φυσικά ο άνθρωπος που υπήγαγε την πατρίδα μας στο επονείδιστο καθεστώς της μνημονιακής υποτέλειας. "Πρωτοφανές μεταρρυθμιστικό έργο" χαρακτήρισε την κυβερνητική πολιτική που άσκησε. "Ούτε μία ώρα δεν θα άντεχαν το 2010 στη θέση μας" υπογράμμισε αναφερόμενος στην αντιπολίτευση. "Ούτε ψήγμα συναίνεσης" πρόσθεσε αναφερόμενος στο σημερινό πολιτικό σκηνικό. Μιλάει ο άνθρωπος που ένωσε πραγματικά ολόκληρο τον ελληνικό λαό, αλλά... εναντίον της πολιτικής του! Μιλάει ο παγκόσμιος πρωταθλητής του πολιτικού άλματος εις... βάθος! Αυτός που έσπασε κάθε... αβυσσαλέο ρεκόρ, παίρνοντας για το ΠΑΣΟΚ με τις εξαγγελίες και υποσχέσεις του το 2009 ποσοστό 44% και με το "πρωτοφανές μεταρρυθμιστικό έργο" καταβαραθρώνοντάς το, δυόμισι χρόνια αργότερα, στο απίστευτο... 13%!

Τέτοια πτώση εκλογικού ποσοστού από την πολιτική σχεδόν παντοδυναμία στο όριο της πολιτικής ανυπαρξίας, αμφιβάλλουμε αν έχει σημειωθεί ποτέ πουθενά στον κόσμο - και δεν εννοούμε φυσικά τις ανεπτυγμένες χώρες, αλλά και κράτη τύπου Μπουρκίνα Φάσο, Τούβαλου ή Κιριμπάτι! "Δώσαμε τιτάνια μάχη όχι μόνο να περιορίσουμε το έλλειμμα, αλλά και να κουρέψουμε μεγάλο μέρος του χρέους" διακήρυξε ο πρώην πρωθυπουργός. Πέτυχε διάνα! Παρέλαβε το δημόσιο χρέος στο 115% στις αρχές Οκτωβρίου του 2009, με τις λαθροχειρίες του ΠΑΣΟΚ το ανέβασε στο 129% του ΑΕΠ στα τέλη του 2009, μας έβαλε στο Μνημόνιο αρχές Μαΐου του 2010 και σήμερα το δημόσιο χρέος της Ελλάδας βρίσκεται αισίως στο... 175% του ΑΕΠ! Από τη μια, το δημόσιο χρέος της Ελλάδας είναι ακόμη και σε απόλυτα μεγέθη μεγαλύτερο σήμερα από το 2009.

Από την άλλη, η τραγική καταβαράθρωση του ΑΕΠ της χώρας μας που επέφερε η υπαγωγή της από τον Γ. Παπανδρέου στο επαίσχυντο μνημονιακό καθεστώς οδήγησαν τον ελληνικό λαό στη σημερινή οικονομική τραγωδία, έργο του Γιώργου Παπανδρέου. "Μακάρι να είχαμε λίγο χρόνο ακόμη!" συνέχισε απτόητος ο Γιώργος, προκαλώντας συναισθήματα απέραντης φρίκης στους Ελληνες. Διαπιστώνει μάλιστα "απουσία μεταρρυθμιστικής ορμής τα τελευταία δύο χρόνια" όπως είπε στην ομιλία του, εντοπίζοντας "τη μαύρη τρύπα του πολιτικού μας συστήματος"! Και μόνο η απλή σκέψη της εφιαλτικής κατάστασης που θα επικρατούσε στην Ελλάδα, αν ποτέ η μαύρη μας μοίρα τα έφερνε έτσι ώστε ο Γιώργος Παπανδρέου να ξαναγινόταν πρωθυπουργός της χώρας, προκαλεί αισθήματα πανικού σε δέκα εκατομμύρια Ελληνες! Δεν είναι πάντως η προσπάθεια επιστροφής του Γ. Παπανδρέου μια προσωπική επιλογή εν κενώ. Καθώς όλο και περισσότερο μυρίζουν εκλογές τον Μάρτιο λόγω αποτυχίας της κυβέρνησης Σαμαρά - Βενιζέλου να μαζέψει 180 βουλευτές για να εκλέξει δικό της Πρόεδρο της Δημοκρατίας και έτσι να επιβιώσει πολιτικά, ο Γιώργος προσπαθεί να ξαναπάρει ενεργή θέση στο πολιτικό παιχνίδι. Αν όντως γίνουν πρόωρες βουλευτικές εκλογές τον Μάρτιο, η νίκη του ΣΥΡΙΖΑ είναι σχεδόν σίγουρη.

Καθώς όμως ο ΣΥΡΙΖΑ είναι προσανατολισμένος προς τις ΗΠΑ, οι πιθανότητες του Γ. Παπανδρέου, ως ανθρώπου της πολιτικής εμπιστοσύνης των Αμερικανών, να βοηθηθεί να ξαναπαίξει ενεργό πολιτικό ρόλο αντικειμενικά αυξάνονται. Η σφοδρότατη αντιπάθεια του συνόλου σχεδόν των Ελλήνων προς το πρόσωπο του Γ. Παπανδρέου εξαιτίας της πολιτικής που άσκησε και ο χαρακτηρισμός του ως καταστροφέα της Ελλάδας συνιστούν σίγουρα σοβαρό εμπόδιο, αλλά ο ίδιος αισιοδοξεί ότι με τη βοήθεια των ΗΠΑ θα το υπερβεί.

Πηγή "Έθνος"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 

Τι είναι το Πολυτεχνείο;
Σίγουρα δεν είναι για όλους το ίδιο...
 
Από τη μια μεριά υπάρχουν αυτοί που εμφανίζονται να το «τιμούν». Που το αξιοποίησαν σαν ένα πολύ καλό «διαβατήριο», το οποίο, αν και ληγμένο, το επιδεικνύουν χρόνια τώρα για να ανανεώνουν τη σκοροφαγωμένη καρτέλα με τα αγωνιστικά τους «ένσημα». Θεωρούν ότι έτσι αντιπαρέρχονται το παρόν τους, προτάσσοντας το παρελθόν τους αφού πρώτα το «έφτυσαν»...

Είναι οι ίδιοι που κατά καιρούς πρωτοστάτησαν στη φιλολογία περί «απομυθοποίησης» του Πολυτεχνείου. Που επιχείρησαν να εξαγνίσουν το δικό τους «βόλεμα» με τις θεωρίες για «τη γενιά που κουράστηκε», με τα κηρύγματα για το «πάλιωμα» των συνθημάτων του Πολυτεχνείου.

Είναι αυτοί που, αφού εξαργύρωσαν τη νιότη τους στα διάφορα πόστα του κράτους, τώρα ατενίζουν το τανκ που έριξε την πύλη, στρογγυλοκαθισμένοι στις καρέκλες των... «θινκ τανκς» της εξουσίας. Μιας εξουσίας, που το πρώτο «φιλολαϊκό» της προσωπείο το έβαλε ο Γκιζίκης, και που εδώ και τέσσερεις δεκαετίες, το υπηρετούν οι ίδιοι, αλλάζοντας τις μάσκες...

Σ' αυτή την ίδια πλευρά ανήκουν και εκείνοι που, αφού δεν καταφέρνουν να αποσιωπήσουν το Πολυτεχνείο, το συκοφαντούν και το διαστρεβλώνουν. Το θέλουν «αλλιώτικο» απ' ό,τι ήταν. «Συρρικνωμένο», «άχρωμο» και «άοσμο». Ένα Πολυτεχνείο άλλοτε «εκσυγχρονισμένο», άλλοτε «επανιδρυμένο» και εσχάτως «μνημονιοποιημένο» (!), απαλλαγμένο, φυσικά, από τα βασικά του συνθήματα, τους στόχους του, την αναφορά στα αίτια που το γέννησαν.

Θέλουν ένα Πολυτεχνείο στην προκρούστεια κλίνη των δικών τους συμβιβασμών. Υποταγμένο στα δικά τους μέτρα. Μια «μουσειακή εκδήλωση». Μια τυπική γιορτή επειδή «μερικά καλά παιδιά - οι φοιτητές - αγωνίστηκαν για την ελευθερία, και οι κακοί - οι στρατιωτικοί - τα σκότωσαν στο Πολυτεχνείο». Πέραν τούτου ουδέν. Ούτε ΝΑΤΟ, ούτε ΗΠΑ, ούτε αμερικανοκίνητη δικτατορία, τίποτα...

Εδώ, στην όχθη των καπήλων και των καταχραστών θα βρείτε και τους υβριστές. Εκείνους που το πέρασμά τους από το Πολυτεχνείο το έκαναν καριέρα! Που είδαν στις κρατικές και υπουργικές Μερσεντές - που απέκτησαν προϊόντος του χρόνου - «το Πολυτεχνείο τώρα (να) δικαιώνεται»!!! Και που για να περισώσουν τη δική τους ξεφτίλα, πάσχισαν για δεκαετίες να ξεφτίσουν το Πολυτεχνείο, επιστρατεύοντας «αναρχικούς», «κλέφτες και αστυνόμους», «αγανακτισμένους πολίτες», κουκουλοφόρους, χαφιέδες, προβοκάτορες και στήνοντας για φόντο του Πολυτεχνείου μια κατασκευασμένη εικόνα «επεισοδίων», αστυνομοκρατίας και δακρυγόνων.

Μεταξύ των οδηγών των ερπυστριοφόρων που ποδοπατούν τη μνήμη του Πολυτεχνείου δεν θα μπορούσε, φυσικά, να λείπει η μαυρίλα του χρυσαυγιτισμού.  Αυτά τα θρασίμια του «δεν υπήρξε νεκρός στο Πολυτεχνείο»!

Από την άλλη πλευρά είναι όσοι δεν εννοούν να «σοφαντίσουν» τη μνήμη τους και να σβήσουν εκείνο το «Έξω οι ΗΠΑ - Έξω το ΝΑΤΟ» της πύλης κάτω από τις ερπύστριες. Που δε συμμορφώθηκαν ούτε με τα «ανήκομεν εις την Δύσιν», ούτε με τα «ευχαριστούμε τις ΗΠΑ». Που το ιδεολογικό πρόσημο που απορρέει από το «Ψωμί - Παιδεία - Ελευθερία - Εθνική Ανεξαρτησία» δεν το απαρνήθηκαν για κανένα πόστο. Δεν το μαγάρισαν αναζητώντας θώκους. Δεν το στέγνωσαν στον ιδεολογικό «αποχυμωτή». Δεν το μετέτρεψαν σε ενέχυρο των παρακλήσεών τους για τη θεσούλα μιας προεδρίας κάποιου κρατικού οργανισμού ή μιας καρέκλας στα Επιτροπάτα του «ανήκομεν εις την τρόικαν»...

Το Πολυτεχνείο και η 17η του Νοέμβρη, για τους περισσότερους, για τις γενιές τις παλιότερες αλλά και τις γενιές που δεν έζησαν το «γύψο», είναι το ορόσημο. Εκείνο το βράδυ, εκείνες τις τρεις μέρες, εκείνες τις στιγμές, ο πρωτοκαπετάνιος Άρης κι ο Κολοκοτρώνης μαζί, ο ΕΛΑΣίτης και ο μαχητής της ΕΠΟΝ, η Ηλέκτρα με τη Λέλα Καραγιάννη και το κορίτσι της πύλης χέρι - χέρι με τον κλέφτη, τον αρματολό και της γυναίκες της Πίνδου, παρέδωσαν τη σκυτάλη των ανεκπλήρωτων ονείρων, των αδικαίωτων οραμάτων, των αιματοβαμμένων αγώνων σε κείνους που θα συνεχίζουν να κρατάνε τις σημαίες ψηλά.

Το Πολυτεχνείο είναι η ελπίδα και ο όρκος, ο πόθος και η υπόσχεση: Σ' αυτόν τον τόπο, κόντρα στα εμπόδια, ενάντια στους «ΔουΝουΤοτσολιάδες» του ιμπεριαλισμού, κόντρα στους ντόπιους και ξένους «συνταγματάρχες» των «hedge funds», παρά τα «τάγματα εφόδου» της «νέας τάξης», όσες υποκλίσεις κι αν κάνουν όλοι όσοι φέρονται ή δηλώνουν ότι «είναι Αμερικανοί» ή ότι «είναι Γερμανοί» και πάντα… «φιλέλληνες», ό,τι κι αν κάνουν οι υποτακτικοί του «ευλογημένου μνημονίου», τελικά, σ' αυτόν τον τόπο «θα κάνει ξαστεριά»!

Το Πολυτεχνείο, αδικαίωτο και ζωντανό, σε πείσμα όσων πέρασαν από το «εδώ Πολυτεχνείο» στο ...«εδώ Πεντάγωνο» - «εδώ τρόικα» - «εδώ Μνημόνιο», μια μόνιμη Ερινύα για όσους πέρασαν από την όχθη των «ελεύθερων πολιορκημένων Ελλήνων» στην αντίπερα όχθη, των πολιορκητών και των «ελεύθερων σκοπευτών», θα συνεχίζει να ενσαρκώνει τις μνήμες του μέλλοντός μας.

Για μια Ελλάδα με ψωμί για το λαό της, με μόρφωση για τα παιδιά της, με εθνική ανεξαρτησία και λευτεριά.


Πηγή enikos

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 

Γράφει ο Αυγερινός Χατζηχρυσός

«…Και καθόμουν εκεί. Κι όποτε απόσταινα, έκλαιγα, βλέποντας τα μέρη εκείνα που πολεμούσαμεν με τόση Τουρκιά και πληγωνόμαστε και σκοτωνόμαστε και σ’ αυτήνει την γης οπού ζυμώσαμεν με το αίμα μας θέλουν να μας θάψουν αδίκως και παράωρα, όσοι μας κάναν σίγρι από μακριά, όταν κιντυνεύαμεν.
Μας πήραν την ματοκυλισμένη μας γης, την αγόρασαν απόνα γρόσι το στρέμμα και βάλαν εμάς με τα αλέτρι και τραβούμεν το γενί και βγάνομεν των συγγενών μας τα κόκκαλα.
Και οι αφεντάδες μας περπατούνε με τις καρότζες τους και οι αγωνισταί δεν έχουν ούτε γουμάρι. Και ξυπόλητοι και γυμνοί, διακονεύουν εις τα σοκάκια…»Αυτά περιγράφει ο στρατηγός Μακρυγιάννης στα απομνημονεύματά του για την τύχη των αγωνιστών και του λαού και τη καταδυνάστευση από τους προύχοντες της εποχής.

Η επιστροφή στην κανονικότητα, που διαφημίζουν οι λακέδες του μνημονίου, υπουργοί και Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης, δεν αφορά τις τύχες του λαού, αλλά την %$@@#@ της διαπλοκής και του πολιτικού συστήματος.

Οι προύχοντες… σήμερα
Όπως γράφαμε, δεν φοβούνται την ήττα γιατί θα καταστραφεί η Ελλάδα, αλλά γιατί υπάρχει πιθανότητα να αντιστραφεί η κατοχή της χώρας.
Υπουργοί κάνουν εξυπηρετήσεις σε μεγάλους εργολάβους, χαρίζουν πρόστιμα στην εταιρεία με τις βαλίτσες, χάρισαν και αυτή την εβδομάδα 7 εκατομμύρια σε άλλη μία πολυεθνική, πούλησαν ακίνητα του Δημοσίου «απόνα γρόσι» για να τα νοικιάζουν μετά για 20 χρόνια με τριπλάσιο μίσθωμα, φυσικά για να πληρώνει ο Έλληνας φορολογούμενος το λαμόγιο που είχε το καλύτερο «κονέ», κατά την έκφραση του συρμού.
Νομίζετε ότι αυτά συμβαίνουν μόνο στη χώρα μας;
Κάνετε λάθος. Δεν είναι οικονομική κρίση. Δεν υπάρχει καν κρίση.
Γι αυτούς, είναι η ιδεολογική επικράτηση του νεοφιλελευθερισμού.

Αυτό που βλέπουμε να συμβαίνει στην Ελλάδα, μεταξύ της παρασιτικής πλουτοκρατίας και φτωχότερων τάξεων, γίνεται νόμος με τη συμφωνία «Διατλαντική Εταιρική Σχέση Εμπορίου και Επενδύσεων» (ΤΤΙΡ), κατά την οποία τα εταιρικά συμφέροντα θα υπερέχουν νόμιμα υπέρ πάντων, ανθρώπων, λαών, περιβάλλοντος, υγείας, διατροφής.

Για παράδειγμα, μία πολυεθνική, που θα θέλει να εκμεταλλευτεί τους υδρογονάνθρακες στο Αιγαίο, θα μπορεί να απαιτήσει να παρακαμφθούν όλοι οι περιβαλλοντικοί περιορισμοί και τα εργατικά δικαιώματα, αφού τώρα θα υπερτερούν τα νέα εξισωμένα, ελάχιστα δεδομένα της συμφωνίας ΤΤΙΡ! Οι εταιρείες, μάλιστα, θα μπορούν να στρέφονται και δικαστικά κατά κράτους, π.χ. για διαφυγόντα κέρδη σε περίπτωση που αυτό προχωρήσει σε αύξηση βασικού μισθού!

Και, φυσικά, το ΤΤΙΡ σημαίνει υποχρεωτικό άνοιγμα της αγοράς μεταλλαγμένων τροφίμων, των ιδιωτικών υδάτων, των Ειδικών Οικονομικών Ζωνών και κατάργηση των εθνικών δικαστηρίων.

Έτσι, την επόμενη φορά που ο «μπουμπούκος» και ο υιός του φασίστα αρχίσουν να διαρρηγνύουν τα ιμάτιά τους στο άκουσμα της λέξης Katyusha (ύμνος του ΕΑΜ) στην παρέλαση, που προσβάλει δήθεν «το Έθνος και την Πατρίδα», να τους θυμίσετε ποιοι είναι αυτοί που παρέδωσαν υπογράφοντας μνημόνια, «το Έθνος και την Πατρίδα» σε μία ντουζίνα τραπεζίτες στις Βρυξέλλες.

Πηγή εφημ. «Το Χωνί»





Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου