Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

12 Ιαν 2014

Τα τεχνικά προβλήματα που υπήρξαν επέφεραν καθυστέρηση στην παράδοση του επονομαζόμενου ¨Μεγάλου Γιουσούφ¨ αεροπλάνου. Η αναβολή γεννά στην Τουρκία δικαίωμα για αίτηση αποζημίωσης.
Η Τουρκία κάνοντας ένα στρατηγικό βήμα στον στρατιωτικό επίπεδο, συμπεριλήφθη στο σχέδιο για το κορυφαίας τεχνολογίας τεράστιο στρατιωτικό αεροσκάφος A400-M, που δύναται να μεταφέρει σε ένα μόνο δρομολόγιο φόρτο 37 τόνων.

ΥΠΟΒΛΗΘΗΚΕ ΣΕ ΑΥΣΤΗΡΟΥΣ ΕΛΕΓΧΟΥΣ
Σύμφωνα με την είδηση από την εφημερίδα Τούρκιγιε, στο σχέδιο που εκτελεί η Airbus Military εκτός από την Τουρκία μετέχουν ως εταίροι η Γερμανία, το Βέλγιο, Γαλλία, Αγγλία και Ισπανία. Η Τουρκία αγοράζοντας 10 αεροσκάφη απέκτησε δικαίωμα να μετάσχει στο σχέδιο με 8% . Το αεροσκάφος στο οποίο δόθηκε το όνομα ¨Μεγάλος Γιουσούφ¨ τις προηγούμενες μέρες μεταφέρθηκε στην 221η μοίρα στην Καισάρεια. Σύμφωνα με πληροφορίες εκεί υπέστη αυστηρούς ελέγχους.

ΠΑΡΑΛΑΒΗ ΔΕΝ ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΗΘΗΚΕ
Η επιτροπή παραλαβής στην οποία ήταν υπάλληλοι της Διεύθυνσης Αμυντικής Βιομηχανίας και της Πολεμικής Αεροπορίας στην έρευνα που έκανε βρήκε 1-2 τεχνικά προβλήματα. Εξαιτίας αυτών των προβλημάτων δεν έγινε παραλαβή του αεροσκάφους. Αυτό προκάλεσε μια καθυστέρηση 4 μηνών. Η καθυστέρηση έθεσε το θέμα των προβλεπόμενων σε τέτοιες περιπτώσεις αποζημιώσεων, αλλά πιστεύεται ότι η αποζημίωση θα πληρωθεί με παραπάνω ανταλλακτικά.

ΠΡΟΣΘΕΤΕΙ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΑΞΙΑ ΣΤΗΝ ΧΩΡΑ
Η επιτροπή ως όρους για την παραλαβή έθεσε τα έξτρα ανταλλακτικά και ομάδες στήριξης. Σύμφωνα με αξιωματικούς του στρατού το αεροσκάφος A400-M προσθέτει μεγάλη στρατηγική αξία στην χώρα που το κατέχει. Το αεροσκάφος μπορεί να μεταφέρει και να ¨κατεβάσει¨ 116 στρατιώτες (ένας λόχος) σε περιοχή επιχειρήσεων. Με την ένταξη του A400-M που μπορεί να προσγειωθεί ακόμη και σε διαμορφωμένο κατάλληλα χωμάτινο χώρο ή και σε προετοιμασμένο χωράφι, η τουρκική πολεμική αεροπορία διπλασιάζει την ταχύτητα μεταφοράς και αποστολής.

ΑΠΕΥΘΕΙΑΣ ΠΤΗΣΗ ΣΤΗΝ ΑΜΕΡΙΚΗ
Η σύνθεση της ατράκτου του έγινε στην Βρέμη και το τελικό μοντάζ του στη Σεβίλλη. Το αεροσκάφος μπορεί να μεταφέρει θωρακισμένα οχήματα, ελικόπτερο και όλμους βάρους 37 τόνων. Η εμβέλεια του αεροσκάφους είναι 8.700 χλμ. Δηλαδή μπορεί ν απογειωθεί από την Κωνσταντινούπολη και να φτάσει στις ΗΠΑ.

Netgazete 10/1/2014
Μετάφραση "Τουρκικά Νέα"

Σχόλιο ιστολογίου: Και τώρα, ας σκεφτούν κάποιοι από την Ελληνική πλευρά, τι ακριβώς χρήση μπορούν να έχουν αυτά τα τουρκικά μεταφορικά αεροπλάνα απέναντι στην Ελλάδα. Τονίζουμε πως πρόκειται για δέκα (10) στον αριθμό, που μπορούν να μεταφέρουν μία ιδιαίτερα ισχυρή στρατιωτική δύναμη μέσα από φίλιες χώρες...
Του Γεωργίου Στείρη 
Επίκουρου καθηγητή Φιλοσοφίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών 

Το 2013 συμπληρώθηκαν 500 χρόνια από τη συγγραφή του Ηγεμόνα, του πλέον γνωστού έργου του Νικολό Μακιαβέλι. Στο 15ο κεφάλαιο του Ηγεμόνα ο Μακιαβέλι προειδοποιεί τους πολιτικούς, επισημαίνοντας ότι εκείνος που λησμονεί αυτό που συμβαίνει για χάρη εκείνου που θα έπρεπε να συμβαίνει, προετοιμάζει την καταστροφή του και όχι τη σωτηρία του. Μια φράση που συνοψίζει την κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει μεγάλο μέρος του ελλαδικού πολιτικού φάσματος. Έχω την αίσθηση ότι όποιος έχει εποπτεία του κοινωνικού σώματος, συζητά δηλαδή με ανθρώπους εκτός του στενού του περιβάλλοντος, ανθρώπους με τους οποίους δεν τον συνδέουν κοινές πεποιθήσεις, αντιλήψεις και επιδιώξεις, διαπιστώνει ότι βρίσκεται anteportasμια πολιτική κρίση, της οποίας οι διαστάσεις ενδέχεται να κλονίσουν τη χώρα περισσότερο και από την οικονομική κρίση.  Η ψήφος στις επερχόμενες Ευρωεκλογές μοιάζει να επισείει τον κίνδυνο καταστροφής. 

Αυτό που συμβαίνει στην Ελλάδα δεν χρειάζεται περιγραφή. Όλοι έχουν άμεση ή έμμεση εμπειρία των πλέον δυσάρεστων επιπτώσεων της οικονομικής κρίσης. Όλοι συζητούν για τις συνέπειες της κρίσης στα κόμματα, συνήθως υπό το πρίσμα των μικροκομματικών κερδών και απωλειών. Εκείνο που έχει υποτιμηθεί είναι οι πολιτικές διαστάσεις της κρίσης, οι οποίες αρχίζουν και γίνονται ορατές στον ορίζοντα των Ευρωεκλογών. Ψιθυρίζεται ήδη από δημοσκόπους και γίνεται εμφανέστατο στην καθημερινότητα ότι τα αστικά κόμματα κινδυνεύουν να υποστούν μια άνευ ιστορικού προηγουμένου συντριβή, την οποία εντείνει η παραδοσιακά χαλαρή ψήφος στις Ευρωεκλογές. Μια συντριβή με πολιτικές και ευρύτερα πολιτειακές επιπτώσεις.

Παρά τις προσδοκίες των κυβερνητικών παραγόντων και τα όποια θετικά αποτελέσματα έχει αποδώσει ή φαίνεται να αποδίδει η ασκούμενη πολιτική, το εκλογικό σώμα απομακρύνεται όλο και περισσότερο από τον κυβερνητικό συνασπισμό. Οι λόγοι για τους οποίους βυθίζεται το ΠΑΣΟΚ είναι χιλιοειπωμένοι και χιλιογραμμένοι. Δεν πρέπει να υπάρχει άνθρωπος που να φαντάζεται ότι το ΠΑΣΟΚ δεν θα υποστεί τη σχεδόν καθολική απόρριψη του εκλογικού σώματος. Η Νέα Δημοκρατία όμως μοιάζει να προσδοκά θετικό αποτέλεσμα στις Ευρωεκλογές, επειδή το εκλογικό σώμα θα την προτιμήσει είτε ως κόμμα που ακολουθεί υπεύθυνη πολιτική είτε υπό το φόβο του επελαύνοντος ΣΥΡΙΖΑ.

Δυστυχώς, λησμονώντας αυτό που συμβαίνει για χάρη εκείνου που θα έπρεπε να συμβαίνει, οι κυβερνητικοί προετοιμάζουν την καταστροφή και όχι τη σωτηρία. Στις εκλογικές αναμετρήσεις του 2012 ένα σημαντικό μέρος των ψηφοφόρων ψήφισε τη Νέα Δημοκρατία ως ανάχωμα στο ΣΥΡΙΖΑ. Μεσοαστοί και μεγαλοαστοί, φιλελεύθεροι, κεντρώοι, μετριοπαθείς δεξιοί και διάφοροι άλλοι έφτασαν τη Νέα Δημοκρατία από το 18,85% στο 29,66%. Δεν την ψήφισαν με χαρά, με πάθος ή επειδή επιδοκίμασαν το πρόγραμμά της. Δεν μπορούσαν να δεχτούν το ενδεχόμενο κυβέρνησης της αριστεράς, είτε για λόγους συναισθηματικούς, είτε γιατί δεν έβρισκαν κοινότητα συμφερόντων με τις διακηρυγμένες επιδιώξεις του ΣΥΡΙΖΑ, οι οποίες ακόμα και σήμερα παραμένουν ομιχλώδεις. Αντίθετα, φοβούνταν δικαιολογημένα ότι μια αριστερή κυβέρνηση θα τους έβλαπτε ανεπανόρθωτα. Συνεπώς, η Νέα Δημοκρατία θεώρησε ότι ακουμπούσε στέρεα σε ένα μέρος της κοινωνίας.
Σε διάστημα ενάμιση έτους η οικονομική πολιτική που προκρίθηκε και υποστηρίχθηκε, με κύριες όψεις της το νέο φόρο ακινήτων, την εξοντωτική φορολόγηση των συνήθως συνεπών φορολογουμένων και το ψύχος στις πολυκατοικίες από τη σολομώντεια μέθοδο αντιμετώπισης του λαθρεμπορίου καυσίμων που επιλέχθηκε, διέρρηξε τους δεσμούς της Νέας Δημοκρατίας με τους ανθρώπους που την στήριξαν εσχάτως. Να προσθέσω και τη δυσφορία στο λεγόμενο «μεσαίο χώρο» από την πλεονάζουσα αυταρχική ρητορική και πολιτική πρακτική της κυβέρνησης, εξόχως των όψιμων πραιτοριανών της. Για ένα σημαντικό μέρος των πολιτών σημασία δεν έχει μόνο το αποτέλεσμα, όπως πολλοί νομίζουν, αλλά και τα μέσα που επιλέγονται για την επίτευξή του. Η Νέα Δημοκρατία, για να παραφράσω τον ευαγγελιστή Ματθαίο, θέλησε να κερδίσει τον κόσμο –να σώσει τη χώρα- χάνοντας την ψυχή της, εξαιτίας των πολιτικών που ακολούθησε. Έγινε μια παρωχημένη δεξιά, μικρή και φοβική, που ελπίζει να ανακάμψει υποσχόμενη ότι θα μοιράσει σημαντικό μέρος του πλεονάσματος στα σώματα ασφαλείας, όπως θα έκανε και ο Παπάγος πριν από μισό αιώνα, και αφήνει ουσιαστικά αφορολόγητη τη μεγάλη αγροτική ιδιοκτησία, όπως θα ήθελε και ο Ανδρέας Παπανδρέου. Στην παρούσα ιστορική και οικονομική συγκυρία ένα αστικό κόμμα δεν μπορεί να στηριχθεί στα κατεστραμμένα από την κρίση στρώματα, αλλά να ελπίζει να κρατήσει κάποιο μέρος τους. Αυτά τα στρώματα αποτελούν προνομιακή πελατεία κομμάτων διαμαρτυρίας και υποσχέσεων, αλλά και πολιτικών - διασκεδαστών. Χάνοντας όμως και τους αστούς και τους φιλελεύθερους πολίτες, ένα αστικό κόμμα δεν έχει σε τίποτα να ελπίζει.

Δεν είναι πια μακρινό το ενδεχόμενο να δούμε τη Χρυσή Αυγή τόσο ενισχυμένη, σε βαθμό που κανείς εχέφρων άνθρωπος δεν θα ήθελε καν να εκστομίσει, εξαιτίας κυρίως της αποδυνάμωσης του αστικού χώρου και της χαλαρής ή δικαιολογημένα τιμωρητικής διάθεσης των εκλογέων σε μη εθνικές εκλογές. Και μην βιαστεί κανείς να σκεφθεί ότι η Χρυσή Αυγή τελείωσε μετά τα όσα συνέβησαν το περασμένο φθινόπωρο. Στην περίπτωση της Χρυσής Αυγής τα κατεστημένα κόμματα και μέσα ενημέρωσης πίστεψαν ότι δεν χρειάζεται μια συστηματική πολιτική καταπολέμησης των πολιτικών ακροτήτων, αλλά αρκεί η εφαρμογή δρακόντειων μέτρων. Βλέποντας τα πάντα μέσα από το πρίσμα της πολιτικής επικοινωνίας, θεώρησαν ότι αυτό που θα δώσει τη λύση είναι ο εντυπωσιασμός. Δυστυχώς, όταν κάποιος δεν ξέρει πώς να αντιμετωπίσει ένα πρόβλημα, η εύκολη λύση είναι η υιοθέτηση άτεγκτων μέτρων απλά και μόνο για να έχει το επιχείρημα ότι έπραξε το μέγιστο. Σαν τα κράτη που, μην έχοντας πολιτική καταπολέμησης του εμπορίου και της χρήσης ναρκωτικών, θεσπίζουν τη θανατική ποινή, ώστε να δίδεται η εντύπωση ότι κάνουν τα πάντα, χωρίς όμως ουσιαστικό αποτέλεσμα. 

Το ρήγμα που έχει επέλθει μεταξύ των αστών, όλου του φάσματος, ψηφοφόρων και των παραδοσιακών κομμάτων του αστικού χώρου είναι τόσο βαθύ και τα πολιτικά εργαλεία τόσο λίγα και ισχνά, που στο προσεχές διάστημα δύσκολα μπορεί να γεφυρωθεί. Επίσης, ο χρόνος που απομένει έως τον Μάιο μάλλον δεν επαρκεί για τη συγκρότηση πειστικών εναλλακτικών πολιτικών φορέων, που θα μπορέσουν να κερδίσουν την εμπιστοσύνη των πολιτών. Κινήσεις που παλεύουν βιαστικά και πρόχειρα να σταθούν, βασιζόμενες σε γνωστά, και συνήθως φθαρμένα, πρόσωπα δεν αποτελούν λύσεις. Χρειάζονται νέες πολιτικές και νέες συλλογικότητες. Αν αυτό που προοιωνίζεται τον Μάιο έφτανε κάποτε  να μεταφραστεί σε αποτέλεσμα εθνικών εκλογών, η Βουλή της Βαϊμάρης θα έμοιαζε παιδική χαρά, ένθεν κακείθεν. Ας μην ξεχάσουμε ότι η ιστορική εμπειρία έχει αποδείξει πως οι μεγάλες καταστροφές δεν συνέβησαν στην αρχή, αλλά στο τέλος των πολιτικών και οικονομικών κρίσεων.

Πηγή "Επίκαιρα"

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Γράφει ο Ιωάννης Μιχαλέτος 

Το Τουρκικό κράτος τον Απρίλιο του 2013 άλλαξε τον μεταναστευτικό νόμο που ίσχυε επί δεκαετίες και καθιέρωσε νέες διατάξεις ούτως ώστε να εναρμονιστεί με τα δεδομένα της Ε.Ε. γεγονός που έπαιξε σημαντικό ρόλο στις μέχρι τώρα συμφωνίες για την επανεισδοχή λαθρομεταναστών από την Ευρώπη προς τη Τουρκία, συμφωνία όμως που επισκιάζεται από την άρνηση της Άγκυρας να αναγνωρίσει την Κυπριακή Δημοκρατία. 
Παρόλα αυτά, ο νόμος αυτός καθ'αυτός στη ουσία θα μεγεθύνει το πρόβλημα της λαθρομετανάστευσης λόγω των ειδικών διατάξεων που εγκρίθηκαν και κατά συνέπεια αυξάνεται και το βάρος νεοεισερχομένων προς τα Ελληνικά σύνορα μεσοπρόθεσμα. Είναι μάλλον απίθανο σε κάθε περίπτωση η Τουρκία να εφαρμόσει την διαδικασία επανεισδοχής των λαθρομεταναστών και ακόμα και στην περίπτωση που αυτό θα ήταν δυνατό, το αντάλλαγμα περί της μη-βίζας σε Τούρκους υπηκόους θα δημιουργούσε άλλα προβλήματα, τα οποία σχετίζονται και αυτά με το νέο Τουρκικό μεταναστευτικό νόμο.
Ειδικότερα
- Για πρώτη φορά η Τουρκία αναγνωρίζει το δικαίωμα των "προσφύγων" να διαμένουν "επ'αόριστον" στην επικράτεια της μέχρι να μπορέσουν να μεταφερθούν σε μια τρίτη ασφαλή χώρα. Αυτήν την περίοδο υπολογίζονται σε περίπου 660.000 οι πρόσφυγες από τη Συρία και μπορούν πλέον να μείνουν μόνιμα εκεί έως ότου προωθηθούν κάπου αλλού. Ασφαλώς ένα τμήμα μετακινείται ήδη και λάθρα προς την Ελλάδα. 
- Οι αλλοδαποί στη Τουρκία των οποίων οι άδειες παραμονής έχουν λήξει, μπορούν πλέον να αιτηθούν στα κατά τόπους Νομαρχιακά γραφεία να εξαιρεθούν από την πολυετή απαγόρευση επανεισόδου στη χώρα και να έχουν πρόστιμο ενός έτους απαγόρευσης εισόδου.
- Όσοι αλλοδαποί με άδειες παραμονής στη Τουρκία που διαμένουν για οχτώ συναπτά έτη μπορούν να λάβουν κατόπιν αιτήσεως και εξετάσεως αυτής, απεριόριστη παραμονή. 


- Η Τουρκία επίσης για πρώτη φορά αναγνωρίζει το στάτους των ατόμων δίχως εθνικότητα με την πρόβλεψη παροχής μόνιμων αδειών παραμονής.
- Δίδονται περισσότερες διευκολύνσεις νομικές αλλά και χρόνος για την προσβολή δικαστικών αποφάσεων απέλασης εκ μέρους των λαθρομεταναστών ως προς τις αποφάσεις των Τουρκικών δικαστηρίων
- Θα υπάρχει πλέον το καθεστώς "Της σύντομης άδειας παραμονής" για όσους  αλλοδαπούς αποφοιτούν από Τουρκικά εκπαιδευτικά ιδρύματα. Αξίζει να σημειωθεί ότι τα τελευταία έτη και συστηματικά η Τουρκία δίδει υποτροφίες για σπουδές για χιλιάδες νέους με καθαρή στόχευση την Ισλαμική εκπάιδευση. Επιπλέον ο νέος νόμος επιτρέπει την εργασία στους ξένους αυτούς φοιτητές με επιπλέον προβλέψεις για απόκτηση μακροχρόνιας άδεις παραμονής. 
- Συνεχίζωντας, για τους αλλοδαπούς με άδειες παραμονής, δίνεται το δικαίωμα οικογενειακής επανένωσης με τη σύζυγο και τα τέκνα. Αυτό ισχύει και για τους πρόσφυγες. 
- Η άδεια παραμονής για ανθρωπιστικούς λόγους μπορεί να δίδεται πλέον με ισχύ ενός έτους και ανανεώσεις επ'άπειρον εάν κριθεί σκόπιμο από τις Τουρκικές Αρχές. Αυτό ισχύει για κράτη που βρίσκονται σε συρράξεις ή σοβαρές κρίσεις, εν ολίγοις το σύνολο σχεδόν της Αφρικής, το Αφγανιστάν, Υεμένη, Συρία, Λιβύη και άλλα. 

Τέλος το καθεστώς "χαλαρής βίζας" ή καθόλου που η Τουρκία έχει με πλείστα κράτη της Ασίας και Αφρικής διατηρείτε ως έχει, παρόλο που αποτελεί ένα βασικό μηχανισμό διευκολύνσεως της μετακίνησης λαθρομεταναστών προς την Ε.Ε. μέσω Ελλάδος  ως επί το πλείστον.

Σε γενικές γραμμές οι νέοι κώδικες του Τουρκικού νομικού καθεστώτος, θα δώσουν περαιτέρω κίνητρα στα ήδη υπάρχοντα και πανίσχυρα δίκτυα δουλεμπόρων, να εκμεταλλευτούν τις ευκαιρίες που ανοίγονται και να εξακολουθούν να χρησιμοποιούν αυτή τη χώρα ως εφαλτήριο για νέα κύματα λαθρομεταναστών προς την Ε.Ε. μέσω Ελλάδος κατά βάση. 
Την παρούσα περίοδο ο συνολικός αριθμός των λαθρομεταναστών εντός της Τουρκίας ξεπερνά τα 2 εκ. άτομα, δίχως να υπολογίζονται οι Σύριοι και λοιποί πρόσφυγες. Ανοιχτό παραμένει και το ζήτημα της λεγόμενης "Ισλαμικής Σένγκεν" που ο Τούρκος Πρωθυπουργός Ερντογκάν είχε προτείνει προ ολίγων ετών στα λοιπά κράτη του διακυβερνητικού οργανισμού της Ισλαμικής διάσκεψης.  

Η Τουρκική επικράτεια αποτελεί το κύριο πέρασμα των λαθρομεταναστευτικών ανθρώπινων κυμάτων προς την Ε.Ε. και ασφαλώς και την Ελλάδα. Στη συνέχεια, θα αναπτυχθούν ιδιαιτέρως συνοπτικά οι κύριες διαδρομές και "πύλες" εισόδου-εξόδου από όπου κατευθύνονται ετησίως εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι από την Ασία προς τη Δύση.
Κύρια περάσματα λαθρομετανάστευσης εις την Τουρκία

Σύνορα με Ιράν
Όρος Κουτσού Αγκρί - Ντογκουμπεγιαζίτ, Βαν-Μπασκαλέ, Χακάρι-Γιουκσέκοβα
Σύνορα με Ιράκ
Χκάρι-Σεμντίλι, Σιρνάκ-Ουλουντερέ
Σύνορα με Συρία
Σανλιούρφα-Ακτσακαλέ, Χατάι-Κουβετσί, Αλτονοζού-Τουρφάντα, Χατάι-Καμπεγιάζ, Χατάι-Ρειχανλί, Χατάι-Σαμανταγί, Άδανα-Κρατάς, Γκαζιαντέπ-Ισλαχιγιέ
Οι Αφγανοί λαθρομετανάστες προτού εισέλθουν σε Τουρκικό έδαφος συγκεντρώνονται (σε ότι αφορά τα καραβάνια των δουλεμπόρων) στην ερημική έκταση Ντάς ελούτ στο Ανατολικό Ιράν πλησίον των οροσειρών Ζάγκρος. Από εκεί προχωρούν με λεωφορεία συνήθως στη μικρή πόλη Μαράντ πλησίον της λίμνης Ούρμια ακριβώς στα σύνορα με Ιράκ και Τουρκια. Από εκεί οι Τούρκοι δουλέμποροι τους παραλαμβάνουν και τους μεταφέρουν τις περισσότερες φορές στη πόλη Χακκάρι και από εκεί στην πόλη Ελαζίγ και έπειτα στο Άντεπαζάρ. Είθισται να διασπώνται σε μικρότερες ομάδες, με τελική όμως κατάληξη για τους περισσότερους την Κωνσταντινούπολη. 

Ένας μεγάλος αριθμός θα "τοποθετηθεί" στην συνοικία του Ακσαράι, στο Κουμ Καπι, Οσμανπασά, Μπακιρκού και αναλόγως των πληρωμών που έχουν υπάρξει και αρκετών άλλων παραγόντων, θα διοχετευτούν στην Ελλάδα είτε μέσω του Έβρου, είτε θα προωθηθούν νοτιότερα δια θαλάσσης, είτε θα δοκιμάσουν την εισόδου προς τη Βουλγαρία. Πολύ λίγοι θα καταλήξουν στη Βουλγαρία, Ρουμανία ακόμα και Ουκρανία δια της θαλάσσιας οδού. Επιπλέον σημαντική είναι και η διοχέτευση λαθρομεταναστών στη Σμύρνη, Μούγλα και την ευρύτερη περιοχή. 

Η είσοδος προς Ελλάδα δια θαλάσσης
Κουτσουκουγιού και Αιβαλίκ προς Λέσβο
Τσεσμέ προς Χίο
Μποντρούμ προς Κω και διπλανούς νήσους
Αιντίν, ακτή Κουσάντασι προς Σάμο

Αξίζει να σημειωθεί ότι οι κεφαλές των εγκληματικών οργανώσεων στην Ανατόλια, ονομαζόμενοι ως "Μπάμπας" εκ του "Πατρός" διαθέτουν τουλάχιστον 25.000 άτομα υπό τις διαταγές τους και η λαθρομετανάστευση αποτελεί βασικό κλάδο δραστηριοτήτων και προσόδων, πέραν των ναρκωτικών, εκβιασμών, τζόγου και λοιπών παρανόμων δραστηριοτήτων
Κατά μέσο όρο ένας Αφγανός "αποδίδει" 15.000 Δολάρια για τη λεγόμενη Τουρκική Μαφία από τη στιγμή που θα εισέλθει στη χώρα μέχρι την έξοδό του, γιατί εκτός από το άμεσο χρηματικό ποσό που πληρώνει, αποτελεί σε αρκετές περιπτώσεις ανέξοδη εργατική δύναμη ή/και γίνεται αντικείμενο εκμετάλλευσης πάσης φύσεως.  Οι περίπου 100.000 Αφγανοί που από το 2006 έως τη σήμερον έχουν εισέλθει (και οι περισσότεροι εν συνεχεία εξέλθει) στην Ελλάδα, μπορεί με πολύ αδρούς υπολογισμούς να εκτιμηθεί ότι "απέδωσαν" 1,5 Δις. Δολάρια σε εγκληματικές οργανώσεις της γείτονος. 

Ο συνολικός αριθμός των εισερχομένων από δουλεμπορικά κυκλώματα στην Ελλάδα από το 2006 έως το τέλος του 2013 υπολογίζεται σε 1.000.000 άτομα και είναι ηλίου φαεινότερο ότι ο "τζίρος" μόνο στο Τουρκικό έδαφος και μόνο σε ότι αφορά την Ελλάδα, είναι πραγματικά ευμεγέθης. Ασφαλώς επιπλέον παράνομοι κύκλοι δραστηριοτήτων αναπτύσσονται από εγχώριες και μη ομάδες και επί Ελληνικού εδάφους. 

Λόγω του ότι οι μετακινήσεις λαθρομεταναστών από τα μέσα της περασμένης δεκαετίας, δείχνουν εμφανή οργάνωση "Γραμμών παραγωγής Τέιλορ" κατά την έκφραση ενός Τούρκου πανεπιστημιακού και λόγω του ότι υπάρχουν σαφέστατα άρτια κλιμάκια πληροφοριών επί Τουρκικού εδάφους αλλά και στην ευρύτερη περιοχή που συνδράμουν τους δουλεμπόρους, το συμπέρασμα που μπορεί να συναχθεί σε πρώτη φάση, είναι ότι υπάρχει μια ανοχή το λιγότερο του επίσημου κράτους σε συνδυασμό με μια κεντρική κατεύθυνση η οποία δεν μπορεί να είναι εθνικής φύσεως, αλλά διεθνούς υφής εξαιτίας του πολυεθνικού χαρακτήρα αυτής της διαδικασίας. 

Το γεγονός δηλαδή ότι υπάρχει πόλεμος στο Αφγανιστάν δεν δικαιολογεί από μόνο του την εμφάνιση μιας υποδομής και δικτύου παρανομίας τέτοιας έκτασης αυτήν την περίοδο, καθότι το Αφγανιστάν βρίσκεται σε συνεχή πολεμική ένταση από τα μέσα της δεκαετίας του '70. Ταυτόχρονα η ύπαρξη άλλων εθνικοτήτων, όπως Βιρμανών σε αυξανόμενους αριθμούς σε σχέση με τη λαθρομετανάστευση εκ Τουρκίας περαιτέρω ενδυναμώνει την άποψη περί διεθνούς συντονισμού, κυρίως από τα ίδια κυκλώματα που είναι σε θέση να ασκούν και πολιτική επιρροή αλλά και να διαθέτουν τους πόρους, τόσο οικονομικούς, όσο και κοινωνικούς και τεχνικούς για τέτοιου είδους μετακινήσεις. 

Στον ευρύτερο Ανατολικό-Μεσογειακό χώρο και αυτό της Μέσης Ανατολής, τα δίκτυα μεταφοράς ναρκωτικών διαθέτουν τέτοια χαρακτηριστικά σε διαχρονική βάση, σε αγαστή συνεργασία όμως με κατά τόπους κυβερνήσεις, μη-κρατικούς δρώντες αλλά και ευρύτερα διεθνή εγκληματικά συνδικάτα που προστρέχουν σε επίπεδο βοηθητικών υπηρεσιών. 
Η υποστήριξη εκ μέρους κρατικών παραγόντων για λόγους ιδεολογίας και θρησκείας δεν πρέπει να παραβλέπεται, όπως και η εικόνα σε ένα ευρύτερο επίπεδο στην Ευρώπη, όπου ταυτοχρόνως με την ενδυνάμωση των λαθρομεταναστευτικών κυμάτων, παρατηρούνται ακόμα δύο φαινόμενα, αυτό της ενδυνάμωσης του πολιτικού Ισλάμ στις Δυτικές μεγαλουπόλεις (και της εξτρεμιστικής πλευράς του) και της όσμωσης και συνεργασίας με πάσης φύσεως οργανωμένα εγκληματικά στρώματα. Όλα τα ανωτέρω εν τέλει έχουν και πολιτικές και κοινωνικές προεκτάσεις, αλλά σε ιστορική ανάγνωση και γεωπολιτικές.  
Σ.Σ Γιατί το 2010-2011 "άνοιξαν" τα χερσαία σύνορα; (Βλέπε ανωτέρω εικόνα)

Πηγή RIMSE



"Πακετάρει" για το Ειδικό Δικαστήριο ο πρώην απόλυτος άρχοντας της Ελληνικής Οικονομίας

Το πενταμελές Δικαστικό Συμβούλιο του Ειδικού Δικαστηρίου, αποφάσισε ότι δεν έχουν παραγραφεί τα αδικήματα (δύο κακουργήματα και το ένα πλημμέλημα) που αποδίδονται στον πρώην υπουργό Οικονομικών, Γ. Παπακωνσταντίνου, για την υπόθεση της «λίστας Λαγκάρντ». Σύμφωνα με το νόμο περί ευθύνης υπουργών, μετά την εξέλιξη αυτή, ξεκινάει η διαδικασία της ανάκρισης.

Με απόλυτη μυστικότητα το Δικαστικό Συμβούλιο, σύνηλθε, χθες Σάββατο, στον 'Αρειο Πάγο και αποφάσισε ομόφωνα ότι τα δύο κακουργήματα, της απιστίας στην υπηρεσία και της νόθευσης εγγράφου και το πλημμέλημα της παράβασης καθήκοντος, που αντιμετωπίζει ο Γ. Παπακωνσταντίνου, δεν έχουν παραγραφεί.

Τα μέλη του Δικαστικού Συμβουλίου έδωσαν απάντηση, σε ερώτημα που συνδεόταν με τη Βουλή της μιας μέρας, η οποία συγκροτήθηκε, μετά τις εκλογές της 6ης Μαΐου 2012. Και αυτό γιατί σύμφωνα με άρθρο 86 του Συντάγματος «εάν έχουν παρέλθει δύο κοινοβουλευτικές περίοδοι χωρίς να έχει ασκηθεί ποινική δίωξη επέρχεται αποσβεστική προθεσμία», κάτι που σημαίνει ότι εξαλείφεται το αξιόποινο και η Πολιτεία δεν έχει το δικαίωμα να κινήσει οποιαδήποτε ποινική διαδικασία σε βάρος πρώην υπουργού.

Τα μέλη του Δικαστικού Συμβουλίου έκριναν ότι δεν έχει επιφέρει παραγραφή των αδικημάτων η Βουλή της μιας μέρας, που συγκροτήθηκε μετά τις εκλογές της 6ης Μαΐου 2012.

Συγκεκριμένα έκριναν ότι η δίωξη από τη Βουλή κινήθηκε εντός της αποσβεστικής προθεσμίας γιατί η επόμενη Βουλή που συγκροτήθηκε μετά τις εκλογές της 6ης Μαΐου 2012, δεν είχε Σύνοδο.

Κατά συνέπεια, συνέχισαν οι δικαστές, η επόμενη Σύνοδος που άρχισε η αποσβεστική προθεσμία είναι αυτή που εξελέγη Πρωθυπουργός ο Αντώνης Σαμαράς. Αρα νόμιμα η Βουλή άσκησε τη δίωξη σε βάρος του Γιώργου Παπακωνσταντίνου.

Να σημειωθεί ότι κατά τη διάσκεψη του Δικαστικού Συμβουλίου εκφραστήκαν δύο συγκλίνουσες απόψεις οι οποίες όμως καταλήγουν στο ίδιο αποτέλεσμα, ότι δεν έχει επέλθει παραγραφή των αδικημάτων.

Πηγή: ΑΜΠΕ




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

H ανατολή μιας νέας τάξης κόσμου, ειδικά όσον αφορά την κατάσταση σε θέματα ισχύος και ασφάλειας έχει ήδη ξεκινήσει. Η αναδίπλωση απο τις ΗΠΑ για την ηγεμονική θέση ισχύος επί του πλανήτη, έχει επιφέρει ενα κενό ισχύος και εξουσίας που ήδη χώρες όπως η Κίνα και η Ρωσία έχουν καταφέρει να καταλάβουν , είτε είναι σε διαδικασία να το κάνουν.

Μετά την επιβολή εξουσίας με την πτώση της ΕΣΣΔ απο τις ΗΠΑ, σαν η μόνη πλανητική υπερδύναμη με πολεμική και διπλωματική ικανότητα να διαιτητεύσει (μονομερώς ή οχι) σε συγκρούσεις ανάμεσα σε άλλες χώρες ή και να επιβάλει την θέληση της επί άλλων , στις αρχές του 21ου αιώνα πλέον ο πλανήτης βλέπει τις νέες δυνάμεις να ανέρχονται.
Ποιές είναι αυτές οι δυνάμεις όμως; 
Η πρώτη είναι η Ρωσία που με όπλο τον έλεγχο αρκετών ενεργειακών σημείων αλλά και με σαφές κριτήριο την επανίδρυση της Ρώσικης Κοινοπολιτείας κατά τα πρότυπα μιας ηγεμονικής συμμαχίας όπως είναι το ΝΑΤΟ για τον Ατλαντικό, θέλει τον έλεγχο της Ευρασίας , ή την άμεση εξάρτηση της απο αυτήν. Δεύτερο στοιχείο είναι η εξωτερική πολιτική της Ρωσίας όπου ουσιαστικά στηρίζεται στο τρίπτυχο της εξάρτησης απο ενέργεια και η χρησιμοποιήση του Θρησκευτικού και του εθνικιστικού στοιχείου (Ορθοδοξία και Σλαβική φυλή απέναντι σε Παπικό Καθολικισμό και Λεβαντίνους/Φράγκους αντιστοιχα). 
Δεύτερη είναι η Κίνα που αναζητεί και αυτή την επιβολή εξουσίας στην πλευρά του Ειρηνικού κυρίως. Η δυναμική της στηρίζεται κυρίως στην οικονομική επιβολή απέναντι στις άλλες χώρες δημιουργώντας ενα δίκτυο εμπορικών οδών αλλά και κεφάλαια απο εξαγορασμένα ομόλογα (τεράστιο ποσό σε επενδύσεις σε ομόλογα ΗΠΑ και Ε.Ε. ). Αυτά θα χρησιμοποιηθούν ώς μοχλός πίεσης στο μέλλον εφόσον έχει ήδη αναπτύξει το δυναμικό της, στο εύρος των πολεμικών εξοπλισμών και των αντίστοιχων δομών της.
Τρίτη δύναμη θα έλεγε κάποιος πως είναι ίσως η Ε.Ε. όπου προσωπικά διαφωνώ κάθετα καθώς πέρα απο την οικονομική ισχύ του ευρώ, είναι εμφανές πως η Γερμανική πολιτική δεν αποτελεί κεντρική εκπροσώπηση των υπολοίπων μελών , συν φυσικά το γεγονός πως ακομα και σήμερα , η δύναμη σε στρατιωτική ισχύ της Ε.Ε. δεν εκφράζεται συνολικά αλλά μέσα απο ενα συμβούλιο του ΝΑΤΟ που λαμβάνονται αποφάσεις κατά κύριο λόγο απο ΗΠΑ.
Τελευταία άφησα την δύναμη των ΗΠΑ που ναι μεν δεν είναι ο παντοκράτος και πλανητικός ηγέτης, όμως αυτό δεν σημαίνει πως ακόμα και έτσι, δεν παραμένει ο ισχυρότερος όλων , τόσο σε τεχνολογικό επίπεδο , όσο και σε στρατιωτικό. Όσον αφορά την οικονομία της, σαφώς κλυδωνίζεται, όμως αυτό έχει ξανασυμβεί και την δεκαετία του 1980 , όπου κατάφερε να επανέρθει μετά το σύστημα "Πόλεμος των Άστρων" και να σύρει ουσιαστικά και την ΕΣΣΔ στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων για τα πυρηνικά.
Πέρα όμως απο τα παραπάνω καλό θα είναι να γνωρίζουμε πως ο κύριος ρόλος των ΗΠΑ, ήταν και αυτός του διαιτητή. Σαφώς μεροληπτικός, σαφώς υπέρ του δέοντος για το συμφέρον τους, όμως ήταν εκείνος ο ρόλος που κρατούσε σε μια πεθαρχία φόβου και εκείνους που ήθελαν να προβάλλουν κάποιες πιο εθνικιστικές επιδιώξεις (π.χ. Β.Κορέα παλαιότερα).
Υπάρχει βέβαια και ο αντίλογος όπου αποτυπώθηκε με τις επιθέσεις σε Ιράκ(δις) και σε Γιουγκοσλαβία. Όμως αυτό δεν αναιρεί πως οι περισσότεροι , με την εμφάνιση προβλήματος , ο πρώτος που θα προσέτρεχαν ήταν οι ΗΠΑ. Είχαν λάβει αυτό τον ρόλο του αστυνομικού στις σχέσεις αυτές. Κακός αστυνομικός βέβαια, αλλά σίγουρα υπήρχε.
Τι συμβαίνει σήμερα λοιπόν;... Ενώ η κυβέρνηση των ΗΠΑ αποφάσισε την επικέντρωση μόνο σε καίρια εθνικά της συμφέροντα , εντός και εκτός συνόρων, στην ουσία παράτησε τον ρόλο του αστυνόμου καθώς κόστιζε αρκετά σε χρήμα και ζωές πολιτών της (βλ. Δηλώσεις Ομπάμα και Κέρρυ), το κενό μεγάλωσε πλέον και έχει δημιουργήσει τις ικανές συνθήκες για αναφλέξεις μικρές ή και μεγάλες ανά περιοχές. Παράδειγμα είμαστε ακόμα και εμείς ώς περιοχή , όπου οι ΗΠΑ πλέον δεν μετέχουν πέρα απο πολύ σημαντικά σημεία , σε προστριβές μας με Τουρκία. Ακόμα καλύτερο παράδειγμα είναι η μη στρατιωτική δράση τους στην περιοχή της Συρίας όπου στην προηγούμενη δεκαετία θα υπήρχε ήδη δύναμη εκεί.
Για να μην φανώ μεροληπτικός με τις ΗΠΑ, να αναφέρω πως ο ρόλος τους 8 στις 10 ήταν βίαιος, καταλυτικός και πολύ συχνά... άδικος! Όμως η ερώτηση που δημιουργείται είναι τώρα η εξής.
Η Ρωσία και η Κίνα που ανέφερα παραπάνω έχουν δικές τους πολιτικές εμφανώς και είναι έντονα δηλωμένες. Η Ε.Ε. έχει γίνει ο λογιστής του πλανήτη. Στην Αφρική , ομάδα εταιριών και οργανώσεων με σημαία το Ισλάμ , προχωρούν σε ριζοσπαστικοποιήσεις περιοχών και λαών. Αν και οι ΗΠΑ ακόμα και μέσω ηγεμονίας του ΝΑΤΟ, αρνούνται να παίξουν τον αστυνομικό ρόλο.... οι υπόλοιπες χώρες και κράτη, είναι έτοιμες να λειτουργήσουν διπλωματικά σωστά και να λύσουν διαφορές μεταξύ τους, χωρίς ενα μπαμπούλα ισχύος απο πάνω τους , και χωρίς φυσικά να καταφύγουν στα όπλα και πάλι (ειδικά στα πυρηνικά);... Πάλι όπως λένε πολλοί ειδικοί λόγω των ομοιοτήτων σε αρκετές παραμέτρους για το 2014 σε σχέση με το 1914;
Για το geopolitics.com.gr Αλεξανδρος Νίκλαν Σύμβουλος Θεμάτων Ασφαλείας 


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Δίνουν τα πάντα στους γερμανούς...

Με τον πιο δυσάρεστο τρόπο (σύμφωνα με δημοσίευμα της εφημερίδας "Βήμα της Κυριακής", γερμανική εταιρεία ενδιαφέρεται για τα ΚΤΕΟ των μεγαλύτερων πόλεων) φαίνεται πως επιβεβαιώνονται οι δυσοίωνες προβλέψεις που είχα επισημάνει δημοσίως για το μέλλον των δημόσιων ΚΤΕΟ– πριν από μερικούς μήνες – καταδεικνύοντας για ακόμη μια φορά την απερισκεψία των κυβερνώντων αλλά και τον κίνδυνο που αυτή επιφυλάσσει για το αύριο όλων μας. Σύμφωνα με δημοσιεύματα του Τύπου τα κρατικά ΚΤΕΟ, η λειτουργία των οποίων διασφαλίζει πέραν των ποιοτικών υπηρεσιών προς τους πολίτες, θεμιτά πλαίσια στον ανταγωνισμό, αποτελούν ακόμη έναν στόχο ξένων επιχειρηματικών συμφερόντων και δη Γερμανικών στην προκειμένη περίπτωση, με ορατό πλέον το ενδεχόμενο του «ξεπουλήματός» τους, με ότι αυτό μπορεί να συνεπάγεται. 

Προσωπικά, ως υπάλληλος της Περιφέρειας και ως πρόεδρος του Ν.Τ. της ΑΔΕΔΥ Ξάνθης έκρουσα ουκ ολίγες φορές τον κώδωνα του κινδύνου για τα κρατικά ΚΤΕΟ, αλλά και τους εκατοντάδες συναδέλφους που απασχολούνται σε αυτά, ωστόσο όπως αποδεικνύεται και εμπράκτως οι επισημάνσεις μου αλλά και οι φόβοι μου έπεσαν στο κενό, αντικρίζοντας τείχη πολιτικής αναλγησίας. Μάλιστα τότε κατηγορήθηκα ακόμη και για λαϊκισμό, από πήγες που θεωρούν πως το να εκφράζει κανείς τις ανησυχίες των συναδέλφων του, αλλά και της κοινωνίας, αποτελεί από μόνο του κάτι το κατακριτέο. 

Τώρα ωστόσο, που η εξέλιξη των γεγονότων προδίδει την σκοπιμότητα της σιωπής πολιτικών ταγών τόσο της χώρας όσο και της περιοχής μας, καλούμε όλους τους φορείς να πάρουν θέση απέναντι στο ενδεχόμενο ενός ακόμη «ξεπουλήματος», αυτή την φορά των ΚΤΕΟ, αντιδρώντας έστω και τώρα, ειδάλλως θα φέρουν πολιτική αλλά και ηθική ευθύνη για την οποία αρνητική, τόσο για τους συναδέλφους όσο και για την τοπική κοινωνία, εξέλιξη. 

Όπως έχει επισημανθεί επανειλημμένως τα δημόσια ΚΤΕΟ πρέπει πάση θυσία να παραμείνουν σε λειτουργία, οι συνάδελφοι που σήμερα ενδεχόμενα – λόγω παύσης των ΚΤΕΟ στα οποία απασχολούνταν – να έχουνε μεταφερθεί άνευ αντικειμένου σε άλλες υπηρεσίες να επιστρέψουν στο έργο τους, και οι πολίτες να απολαμβάνουν δίκαιες υπηρεσίες υπό την σκέπη του κράτους και των δομών του. Το ξεπούλημα και ιδιωτικοποίηση των πάντων, αφού πρώτα φυσικά έχει προηγηθεί εντέχνως η δημιουργία ενός κλίματος απέχθειας απέναντι σε κάθε τι το δημόσιο – με το επιχείρημα του ότι αυτό αποτελεί ζημιογόνα δράση του κράτους – πρέπει να σταματήσει άμεσα. 

Η σιωπή αποτελεί συνενοχή και όλοι αυτοί που αρνούνται πεισματικά να πουν τα πράγματα με το όνομά τους και να αναλάβουν τις ευθύνες τους, άμεσα πρέπει να λογοδοτήσουν ηθικά αλλά και πολιτικά, για τις καταστροφικές για την τοπική κοινωνία, και τους συναδέλφους, επιλογές τους.

Ο Πρόεδρος του Ν.Τ. ΑΔΕΔΥ Ξάνθης
Χαράλαμπος Ευστρατίου



Γράφει ο Μιχάλης Ιγνατίου 


Το φαινόμενο της τρομοκρατίας, που εμφανίστηκε στην Ελλάδα μετά την κατάρρευση της στρατιωτικής δικτατορίας υπό το βάρος της προδοσίας εναντίον της Κύπρου, είναι μέρος της ζωής μας. Και όσο πιο γρήγορα το καταλάβουν οι διώκτες των τρομοκρατών, τόσο το καλύτερο για τη χώρα και τον λαό.

Το πλέον σημαντικό είναι ότι πρέπει να μελετήσουν τα αίτια της ανάπτυξης της τρομοκρατίας, που έπαψαν να έχουν ισχυρό το στοιχείο της πολιτικής και της ιδεολογίας. Τα αίτια είναι πλέον οικονομικά και είναι η κρίση χρέους που εκμεταλλεύεται η νέα γενιά των τρομοκρατών. Και η διαπίστωση αυτή δείχνει και κάτι άλλο, που πρέπει να είναι η βάση των σκέψεων των αυτοαποκαλούμενων «ειδικών» για την τρομοκρατία: ότι θα είναι πιο εύκολο να κερδίσουν «οπαδούς» των πράξεών τους, οι οποίες θα δικαιολογούνται στο όνομα της πάλης του λαού εναντίον των δανειστών. Το όνομα αυτό καθαυτό του ΔΝΤ αρκεί για να θυμώσουν οι πολίτες, παρά το γεγονός ότι στο Ελλη­­­­­­­νικό Πρόγραμμα -ακόμα και αν «δαιμονοποιήθηκε» ο Πολ Τόμσεν- οι πλείστοι γνωρίζουμε ότι η καταστροφή επήλθε από τους Ευρω­παίους εταίρους, συμμάχους και φίλους, που αποδείχθηκαν άφιλοι. Η τρομοκρατία «τρέφεται» από τη φτώχεια, την εξαθλίωση και την κατάλυση των δημοκρατικών θεσμών. Μετά την πτώση της χούντας, οι εγκέφαλοι της 17Ν σχεδίασαν την οργάνωση με τρόπο που τονιζόταν ο αντιαμερικανισμός, ο οποίος τότε έφτασε μέχρι το μεδούλι των πολιτών, και η πάλη εναντίον όσων θεωρήθηκαν συνέχεια της δικτατορίας.

Σαράντα χρόνια μετά, η νέα γενιά θα εκμεταλλευθεί την οργή εναντίον των δανειστών και όσων συνεργάζονται μαζί τους στην Ελλάδα. Πολιτικοί, οικονομικοί παράγοντες, δημοσιογράφοι και γενικά όσοι θεωρούνται -στο μυαλό των τρομοκρατών- «συνεργάτες» θα βρεθούν στο στόχαστρο. Και λυπάμαι που το λέω, αλλά αν στοχεύσουν πρόσωπα που στο μυαλό των πολιτών θεωρούνται «μνημονιακοί», η πλειοψηφία του λαού δεν θα διαμαρτυρηθεί. Δυστυχώς.

Η τρομοκρατία και φαινόμενα όπως η ναζιστική οργάνωση «Χρυσή Αυγή» θα πολεμηθούν με ανάπτυξη, δημιουργία θέσεων εργασίας, αξιοκρατία, τιμωρία όσων προκάλεσαν την οικονομική τραγωδία και όσων αναμείχθηκαν σε σκάνδαλα. Εάν ο πρωθυπουργός έχει να προσφέρει το αντίδοτο, τότε οι ακραίοι θα εξαφανιστούν τόσο γρήγορα, όσο εμφανίστηκαν. Διαφορετικά θα γίνουμε μάρτυρες αιματηρών καταστάσεων...

Πηγή Έθνος



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Του Γιάννη Φλωράκη 
Σε 9,5 δισεκατομμύρια ανέρχονται τα διερευνημένα από τη δικαιοσύνη σκάνδαλα των τελευταίων δύο-τριών ετών μαζί με τη λίστα Λαγκάρντ. Την ίδια στιγμή ο υπουργός εργασίας δηλώνει ότι αδυνατεί να επιδοτήσει τους μακροχρόνια άνεργους αφού χρειάζεται 4 δισεκατομμύρια.

Μόλις σήμερα το πρωί, ο υπουργός Εργασίας, μιλώντας στην πρωινή εκπομπή του ΣΚΑΪ και το Γιώργο Αυτιά, δήλωσε ανήμπορος να κάνει το παραμικρό σε σχέση με τους άνεργους αφού δεν υπάρχουν χρήματα. «Θα ήθελα κι εγώ να έχω τα 4 δισεκατομμύρια που χρειάζονται για τους μακροχρόνια άνεργους, αλλά δεν υπάρχουν», δήλωσε ο υπουργός.
Κι εγώ δεν μπόρεσα να μη σκεφτώ…
Λίγα εκατομμύρια από εδώ, κάποιες δεκάδες χιλιάδες ευρώ από εκεί, μερικές εκατοντάδες χιλιάδες παραπέρα κάτι δισεκατομμύρια ευρουλάκια αλλού… Μίζες, δώρα, μπόνους… Βαλίτσες, τσαντάκια, φακελάκια, λίστες… Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο, Aspis Bank, Proton Bank, Πειραιώς, Αγροτική, Χρηματιστήριο, δομημένα ομόλογα… Άκης, Γιάννος, Τσουκάτος, Τομπούλογλου (πόσο «ριγμένος”, αλήθεια), Γριβέας, Λιάπης. Κάντας… Κι ο Θόδωρος Πάγκαλος.

Μαζί τα φάγαμε…

Η χώρα χρωστάει αυτή τη στιγμή που γράφω, σύμφωνα με τον οργανισμό nationaldebtclocks, 361.508.450.903 €! Μονάχα τα διαπιστωμένα από τη δικαιοσύνη σκάνδαλα της τελευταίας περιόδου, όμως, συγκεντρώνουν ένα ποσό που υπερβαίνει τα 10 δισεκατομμύρια! Μαζί τα φάγαμε; Κάθε άλλο…

Μόνοι τους τα έφαγαν και μόνοι μας τα πληρώνουμε.

Ας δούμε, λοιπόν, ποια είναι τα διαπιστωμένα ποσά που υπεξαιρέθηκαν σύμφωνα με τις υποθέσεις που διαλεύκανε ή ερευνά ακόμα η δικαιοσύνη κι αν θα έφταναν στον κ. Βρούτση για να επιδοτήσει όλους τους μακροχρόνια άνεργους.

Τα δάνεια και τα μαύρα ταμεία Πα.Σο.Κ. – Ν.Δ.
Οι ορκωτοί λογιστές, πληροφορηθήκαμε πέρυσι, βρήκαν μαύρη τρύπα πάνω από 100 εκατομμύρια στα ταμεία του ΠΑΣΟΚ την περίοδο Παπανδρέου, μόνο. Συνολικά, τα δύο μεγάλα κόμματα χρωστούν: η ΝΔ 132,5 εκατομμύρια ευρώ και το ΠΑΣΟΚ σχεδόν 121 εκατομμύρια.

Μαύρο χρήμα
Τα 10 εκατομμύρια ευρώ αγγίζουν τα πρόστιμα και οι προσαυξήσεις για τις δύο οικογένειες των εξαδέλφων του πρώην υπουργού Οικονομικών Γιώργου Παπακωνσταντίνου, σύμφωνα με το πόρισμα του ΣΔΟΕ. Η αποκρυβείσα ύλη για την κυρία Ελένη Παπακωνσταντίνου και τον σύζυγό της Συμεών Συκιαρίδη για την τελευταία δεκαετία αγγίζει τα 4,1 εκατ.ευρώ. Για την άλλη εξαδέλφη του πρώην υπουργού Οικονομικών κυρία Μαρίνα Παπακωνσταντίνου και τον σύζυγό της Ανδρέα Ρωσσώνη η αποκρυβείσα φορολογητέα ύλη αγγίζει τα 1,2 εκατ.ευρώ.

Υπόθεση Καρούζου
Ο γνωστός επιχειρηματίας κατηγορήθηκε ότι ζημίωσε με δάνεια τουλάχιστον 300 εκ. ευρώ 10 τράπεζες!

Παύλος Ψωμιάδης
Ο επιχειρηματίας έχει καταδικαστεί σε ποινή κάθειρξης για πλαστή εγγυητική επιστολή 550.000 ευρώ, ενώ πρόσφατα του επιβλήθηκε νέα προσωρινή κράτηση για τα αδικήματα της υπεξαίρεσης και ξεπλύματος περίπου 6 εκατομμυρίων ευρώ. Η ζημία που έχουν υποστεί οι επενδυτές και το ελληνικό δημόσιο εκτιμάται πώς ξεπερνά τα 200 εκατομμύρια ευρώ. Σύνολο: 206 εκ. ευρώ!

Proton Bank
Η Τράπεζα της Ελλάδος με πόρισμά της, κατέγραψε κατάχρηση 700 εκατομμυρίων.

Υποβρύχια
Στα 3 δισ. και πλέον ανέρχεται η ζημία για το ελληνικό κράτος από τα υποβρύχια που δεν χρησιμοποιήθηκαν ποτέ.
Όσο για τις μίζες…
Ο Γιάννης Σμπώκος κατηγορήθηκε για ξέπλυμα βρώμικου χρήματος €40.000.000 από μίζες στα εξοπλιστικά προγράμματα. Σύμφωνα με το κατηγορητήριο…
Ο κ. Τσοχατζόπουλος «ενεργώντας από κοινού με τον Ιωάννη Σμπώκο, εξακολουθητικά, με πρόθεση απέκρυψε περιουσία, με σκοπό να συγκαλύψει την παράνομη προέλευσή της. Συγκεκριμένα α) κατά το χρονικό διάστημα από περίπου αρχές του έτους 2000, έως 16-4-2010, του παρέδωσε το ποσό των 1.000.000 ευρώ, με σκοπό την απόκρυψη του ότι προέρχεται από το έγκλημα της παράνομης δωροδοκίας του ως πρώην υπουργού και β) με τον ίδιο σκοπό, το χρονικό διάστημα από αρχές 1998 έως 16-4-2010, του ανέθεσε τη διαχείριση μέρους του ποσού της παράνομης περιουσίας εκ δωροδοκίας, ποσού τουλάχιστον 40.000.000 ευρώ, με εκτιμώμενη απόδοση εκ της διαχείρισης αυτής το έτος 2010 περί τα 80.000.000 ευρώ».

Σκάνδαλο Μαντέλη
Ο τέως υπουργός Μεταφορών επί Πα.Σο.Κ., Τάσος Μαντέλης δικάζεται  για δύο εμβάσματα των 450.000 μάρκων που φέρεται ότι έλαβε σε συνδεδεμένο με αυτόν λογαριασμό από κεφάλαια που του είχε στείλει η μητρική εταιρεία Siemens μέσω του υπεύθυνου τηλεπικοινωνιών της ελληνικής εταιρείας, Ηλία Γεωργίου. 460.162 ευρώ, περίπου.

Λίστα Λαγκάρντ
Στα 4,5 δις ευρώ εκτιμάται ότι ανέρχεται το συνολικό ποσό που διακινήθηκε μέσω της λίστας Λαγκάρντ κι οι εκτιμήσεις είναι μάλλον αρκετά κάτω του πραγματικού.

Υπόθεση Θωμά Λιακουνάκου
Ποινικές διώξεις σε βαθμό κακουργήματος για μια ακόμη υπόθεση εξοπλιστικών με ζημία για το ελληνικό δημόσιο πάνω από 40 εκατ. ευρώ σε βάρος 19 συνολικά προσώπων ανάμεσα τους και ο Θωμάς Λιακουνάκος- άσκησε η Εισαγγελέας Διαφθοράς κυρία Πόπη Παπανδρέου τον Ιούλιο του 2013.

FBBank – Πάλλης
Τον Ιούλιο του 2013 ο «εφοπλιστής» Αναστάσιος Πάλλης προφυλακίστηκε κατηγορούμενος για επισφαλή δάνεια από την FBBank, ύψους 6 εκ. Ευρώ. Στην ίδια υπόθεση εμπλέκεται και ο μυστηριώδης κ. Ρέστης.

Βασίλης Παπαγεωργόπουλος
Το 2013 καταδικάστηκε σε ισόβια κάθειρξη για υπεξαίρεση 17,9 εκατ. ευρώ από τον Δήμο Θεσσαλονίκης.

Γιάννος Παπαντωνίου
Ποινική δίωξη κατά του Γιάννου Παπαντωνίου και της συζύγου του Σταυρούλα Κουράκου άσκησε η Εισαγγελέας Διαφθοράς για φοροδιαφυγή στο εισόδημα κατ’ εξακολούθηση που ξεπερνά τα 3 εκ. ευρώ. Μένει να διερευνηθεί κι η εμπλοκή του στο μεγάλο σκάνδαλο των εξοπλισμών.

Χάρης Τομπούλογλου
Συνελήφθη επ’ αυτοφώρω να παραλαμβάνει από διαφημιστική εταιρία φάκελο με 25.000 Ευρώ προκειμένου να της δώσει διαφημιστικό πακέτο.

Αντώνης Κάντας
Σε λογαριασμούς του Αντώνη Κάντα, αναπληρωτή γραμματέα εξοπλισμών του ΥΕΘΑ,  στη Σιγκαπούρη βρέθηκαν 11,3 εκατ. ευρώ. Μοιραία αναρωτιέσαι πόσα χρήματα πήγαν σε αρχηγούς όπλων και υψηλότερα στελέχη του υπουργείου.
Μίζες της τάξεως των 3 εκατ. ευρώ προς τουλάχιστον 10 πρόσωπα για δύο εξοπλιστικά προγράμματα (τα υποβρύχια και το πρόγραμμα Αsrad) φέρεται να ομολογεί

Συνδικαλιστές
Με το ποσόν του 1.160.470,40 κατηγορούνται ότι ζημίωσαν τη ΔΕΗ ηγετικά συνδικαλιστικά στελέχη της ΓΕΝΟΠ ΔΕΗ, στελέχη, ως επί το πλείστον, του Πα.Σο.Κ.

Ευρυτανία
Δάνειο 4,7 εκατ. ευρώ από το ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων, πήραν 18 μέλη του Νομαρχιακού Συμβουλίου που κλήθηκαν σε απολογία.

Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο
Τουλάχιστον 500 εκ. ευρώ υπολογίζεται το ποσό με το οποίο ζημιώθηκε το Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο μόνο στην περίοδο προεδρίας του Άγγελου Φιλιππίδη. Η ιστορία αναμένεται να βγάλει και πολλά ακόμη.

Το σύνολο λοιπόν, των προαναφαρθέντων είναι:
9.604.445.632,25

Φυσικά, δεν έχουμε συμπεριλάβει τα χρήματα που ομολόγησε ο Θεόδωρος Τσουκάτος ότι εισέπραξε ως δωρεά προς το Πα.Σο.Κ., τα δομημένα ομόλογα, το Χρηματιστήριο για το οποίο σκανδαλωδώς αθωώθηκαν οι κατηγορούμενοι, τη ζημία της Αγροτικής Τράπεζας και αρκετά άλλα οικονομικά σκάνδαλα που κανείς δεν ξέρει πότε και αν θα ερευνηθούν. Στα προαναφερθέντα μπορούμε, επίσης, να προσθέσουμε και πολλά σκάνδαλα οι ζημίες των οποίων δεν έχουν ακόμα εκτιμηθεί, όπως αυτό του ΕΟΤ, ορισμένων ΜΚΟ (π.χ. «Ο Κύκλος της Πάτμου»), αλλά και το τεράστιο ζήτημα των Ολυμπιακών Αγώνων. Έτσι, μπορούμε κάλλιστα να μιλήσουμε για σκάνδαλα που υπερβαίνουν τα 100 δισεκατομμύρια.

Προσθέστε στα προηγούμενα και την  πρόσφατη «Έκθεση πεπραγμένων 2012-2013» του Γενικού Γραμματέα Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του υπουργείου Δικαιοσύνης, κ. Γιώργου Σούρλα όπου αναλύονται φάκελοι διαφθοράς υψηλού κινδύνου, που έχουν προκαλέσει όλα τα προηγούμενα χρόνια αιμορραγία σε βάρος της ελληνικής οικονομίας και υπολογίζει τις απώλειες σε 12 δισεκατομμύρια ευρώ και πλέον το χρόνο! 6 από αυτά αποδίδονται στις off shore εταιρίες, πίσω από τις οποίες, έχουν ήδη αποκαλυφθεί και πολλοί πολιτικοί των προηγούμενων κυβερνήσεων.


Την ίδια στιγμή οι κυβερνήσεις των τελευταίων τριών ετών κόβουν μισθούς και συντάξεις, επιβάλλουν χαράτσια, ιδιωτικοποιούν τα πάντα και ο υπουργός εργασίας δεν μπορεί να δώσει επίδομα ανεργίας σε όλους τους μακροχρόνια άνεργους.

Από The punk smoker, μοντάζ Γρέκι



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


Η κυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ θα κάνει τα πάντα για να αποτρέψει τη μετατροπή της πιθανής εκλογικής ήττας της σε συντριβή που ενδέχεται να οδηγήσει στην κατάρρευσή της

Γράφει ο Γιώργος Δελαστίκ 

Δεν υπάρχει η παραμικρή αμφιβολία ή ταλάντευση ότι το πέρασμα σε ανώτερη φάση των δικαστικών ερευνών και η απαγγελία κατηγοριών εναντίον υπευθύνων που έπαιρναν μίζες από την αγορά όπλων ή πλούτιζαν παράνομα μέσω του Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου είναι κινήσεις απολύτως θετικές. Ανταποκρίνονται στο περί δικαίου αίσθημα του ελληνικού λαού. Μακάρι να οδηγηθούν σε καταδίκες και φυλακίσεις όσων αποδειχθούν ένοχοι ενώπιον των δικαστηρίων. Τελεία και παύλα επ' αυτού. Οι ένοχοι στη φυλακή, καμία επιείκεια απέναντί τους. Από εκεί και πέρα, η ανάγνωση των ονομάτων των κατηγορουμένων και οι γνωστές στους παροικούντες την Ιερουσαλήμ διασυνδέσεις τους σε προσωπικό και πολιτικό επίπεδο με εν ενεργεία ή εν αποστρατεία πολιτικούς άνδρες οδηγεί σίγουρα στην εξαγωγή πολιτικών συμπερασμάτων, άσχετα από τις ανεξάρτητες δικαστικές έρευνες.

Πολιτικοί αντίπαλοι -και μάλιστα εσωκομματικοί!- του Αντώνη Σαμαρά και του Βαγγέλη Βενιζέλου συνδέονται περισσότερο ή λιγότερο άμεσα με κάποιους κορυφαίους από τους κατηγορούμενους. Σε κάποιες, μάλιστα, περιπτώσεις τους είχαν διορίσει στις θέσεις, τις οποίες εκμεταλλεύθηκαν για να διαπράξουν τα εγκλήματα εναντίον της κρατικής περιουσίας για τα οποία κατηγορούνται.

Καραμανλικοί και παπανδρεϊκοί ως πολιτικά αντιπολιτευτικά ρεύματα μέσα στη ΝΔ και στο ΠΑΣΟΚ αντίστοιχα δέχονται πλήγματα από αυτές τις ιστορίες. Φίλος του Κώστα Καραμανλή ο ένας πρόεδρος του Τ.Τ. Φίλος του Γιώργου Παπανδρέου ο άλλος, ο αντικαταστάτης του πρώτου. Αλλά και κάποιοι από το κάποτε αποκληθέν «εκσυγχρονιστικό» ρεύμα του ΠΑΣΟΚ σίγουρα δεν αισθάνονται καθόλου καλά τελευταία με την πορεία των δικαστικών ερευνών. Πολλοί αναπόδεικτοι ισχυρισμοί κυκλοφορούν γύρω από τις υποθέσεις που εκκρεμούν δικαστικά. Η προέλευσή τους είναι πάντοτε πολιτική - πράγμα που τις καθιστά μεν ύποπτες, χωρίς όμως αυτό να σημαίνει ότι είναι και υποχρεωτικά αβάσιμες. Να δούμε τι θα αποδειχθεί στα δικαστήρια.

Τον υπέρ πάντων αγώνα για την πολιτική της επιβίωση δίνει η κυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου. Αρχισε η «μητέρα όλων των μαχών» με ορίζοντα τις ευρωεκλογές! Σε αυτό το συμπέρασμα οδηγούν εμάς αυτές οι εξελίξεις. Η κυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ θα κάνει τα πάντα για να αποτρέψει τη μετατροπή της πιθανής εκλογικής ήττας της σε συντριβή που ενδέχεται να οδηγήσει στην κατάρρευσή της. Τα μέσα που θα χρησιμοποιήσει θα υπερβούν τα συνηθισμένα.

Καθόλου ακίνδυνη δεν είναι αυτή η αναμέτρηση. Οχι μόνο για τον λαό, αλλά και για κορυφαίους... οικονομικούς παράγοντες! Οσο παράδοξο και αν ακούγεται αυτό, η ήδη παρατηρηθείσα ανάμειξη ονόματος ισχυρού επιχειρηματία ως κατηγορουμένου προοιωνίζεται την έκταση της επερχόμενης αναστάτωσης. Δεν γνωρίζουμε αν αυτή θα οδηγήσει σε εκτεταμένες ανακατατάξεις στην κορυφή του ελληνικού κατεστημένου ή αν θα ανακ0οπεί η τάση αυτή εν τη γενέσει της. Θα παρακολουθήσουμε, πάντως, με πολύ μεγάλο ενδιαφέρον τις εξελίξεις και στον τομέα αυτόν.

Η λύσσα του Σόιμπλε, πάντως, να επαναλαμβάνει με ιδιαίτερη επιμονή από καιρού εις καιρόν ότι «η ελληνική ελίτ είναι διεφθαρμένη, ανίκανη κ.λπ.» ομολογούμε ότι μας έχει προκαλέσει βαθύτατη εντύπωση. Άλλο να λέει αυτά τα πράγματα ένας αριστερός πολιτικός και άλλο ένας πολιτικός βαθύτατα δεξιός σαν τον Σόιμπλε. Δείχνουν να επιδιώκουν οι Γερμανοί αλλαγές στην κορυφή του ελληνικού επιχειρηματικού κόσμου ώστε να διαμορφώσουν μια νέα ηγεμονική μερίδα του αποκλειστικά «γερμανόφρονος» ελληνικού οικονομικού κατεστημένου.




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Η φράση "πολιτικά τζάκια" εκστομίζεται συχνά στην ελλαδική πραγματικότητα. Αναφέρεται στις εν δυνάμει όλες εκείνες τις οικογένειες που καθόρισαν τις συντεταγμένες της πολιτικής ζωής.
Υπάρχουν κάποιοι απόγονοι παλαιοτέρων "πολιτικών τζακιών" με ηχηρά ονόματα, όπως Ζαίμης, Δεληγιάννης, Δαβάκης, Δραγούμης. Υπάρχουν όμως στην...πολιτική πιάτσα και απανθρακώματα-απόγονοι "πολιτικών τζακιών", αλλά και ισχυρών οικογενειών της πολιτικής, των τελευταίων 50 χρόνων. Τα ονόματα πασίγνωστα, κυριαρχούν στο πολιτικό προσκήνιο, χωρίς να σημαίνει ότι διαθέτουν και έρμα σοβαρότητας και ευθύνης, γιατί για ικανότητες λόγος δεν γίνεται.
Το "τζάκι" με την έννοια της πολιτικής εξουσίας υπήρχε πάντα. Η λέξη "τζάκι" περιγράφει άλλωστε δύο αιώνες ιστορικής ζωής. Παλαιότερα τη λέξη αυτή υποκαθιστούσε η λέξη "δυνατοί" ή "περιφανείς" ή "έγκριτοι". Το "τζάκι" είναι ένα εγγενές με την πολιτική ζωή φαινόμενο και εμφανίζεται σ' όλες τις κομματικές παρατάξεις, από την αριστερά μέχρι τη συντηρητική δεξιά. Στην εποχή μας, μια σύγχρονη μορφή "τζακιού" είναι τα κόμματα. Ολα ανεξαιρέτως. Η μορφή λοιπόν αλλάζει. Η ουσία παραμένει αναλλοίωτη. Τα "τζάκια" υπάρχουν.΄Μόνο η μορφή τους αλλάζει μέσα στο καιρό.

Πρέπει πάντως να διευκρινιστεί ότι όταν ο λαός έβγαλε τη λέξη "τζάκι" εννοούσε τους δρώντες κοτζαμπάσηδες και καρβοκύρηδες και όχι τα παιδιά τους. Αυτούς δηλαδή που ασκούσαν πραγματική εξουσία μέσα στην ενεστώσα πολιτική κονίστρα. Αρα μόνον κατά παρέκταση και κατά κατάχρηση του όρου, βάζουμε την έννοια της κληρονομηκότητας στο "τζάκι". Εχουν συνδέσει κατά καιρούς το φαινόμενο του πολιτικού τζακιου με την έννοια της ισχυρής αστικής τάξης, που στην Ελλάδα δεν υπήρξε ποτέ. Δεν είναι, όμως, ακριβώς ορθή αυτή η επιχειρούμενη σύνδεση. Το "τζάκι" δεν έχει καμία σχέση με τα επιφαινόμενα της πολιτικής, την αστική δηλαδή ή τη σοσιαλιστική μορφή της πολιτικής ζωής.

Οι μορφές αυτές είναι φθαρτές, έρχονται και παρέρχονται. Επομένως τα "τζάκια" δεν έχουν να κάνουν με την ύπαρξη ή την ανυπαρξία της αστικής τάξης. Αντίθετα, η ύπαρξη προκαπιταλιστικών μορφών, ενισχύει την τάση που έχει το τζάκι να είναι "ιερό", γιατί η πιο βέβηλη και αδικοκρατούμενη και ενίοτε χυδαία κοινωνία, αποδείχθηκε η αστική. Τα καλύτερα "τζάκια" είναι στις προκαπισταλιστικές μορφές ζωής, γιατί εκεί οι κοινωνίες είναι πιο ιερές. Σ' αυτές τις κοινωνίες τα "τζάκια", οι πλούσιοι, οι ισχυροί, πληρώνουν και τον μεγαλύτερο φόρο ευθύνης και αίματος. Οι βασιλείς της Σπάρτης ήταν εκείνοι που σε μια μάχη πέθαιναν συνήθως πρώτοι, δίνοντας το ηρωικό παράδειγμα. Το ίδιο και οι Αθηναίοι πεντακοσιομέδιμνοι. Το ίδιο και οι ιπποτες του Μεσαίωνα, που έδιναν όρκο ότι δεν θα κατεβούν ποτέ από τοάλογο προκειμένου να υπερασπίζονται τις χήρες και τα ορφανά.

Στις πρώτες ακόμη κεφαλαιοκρατικές κοινωνίες, τζάκι ήταν κι αυτός που δεχόταν να πεθάνει πριν από το λαό του, εν ονόματι του ή στη θέση του λαού. Στην Ελλάδα τώρα, όπου με μερικές μόνο "διακοπές" υπήρξε πάντα μια κοινοβουλευτική ή βασιλευιμένη δημοκρατία, δεν μπορεί να γίνει λόγος για κυριαρχία του λαού. Η χώρα κυβερνιόταν στην πραγματικότητα από μια "παράλληλη δύαμη", την οποία αποτελούσαν κυρίως ανώτατοι στρατιωτικοί, ο θρόνος, ισχυρές οικονομικές δυνάμεις, τα...τζάκια, ο συμμαχικός παράγοντας. Οι περισσότερες όμως αιτίες για τα ελαττώματα του πολιτκού συστήματος που έθρεψε με την ύπαρξη των "τζακιών", μπορούν να αναζητηθούν στα πολιτκκά κόμματα.

Ο βαθμός της αδυναμίας και της αστάθειας της ελληνικής κοινωνίας, που μπορεί να χαρακτηριστεί και ως μη "ισορροπημένη" δεν επέτρεψε τη δημιουργία ταξικών κομμάτων, όπως αυτά συναντώνται στις ευρωπαικές χώρες. Το κλίμα αυτό ευνοούσε φυσικά την κυριαρχία των "τζακιών", ενώ τα κόμματα λειτουργούσαν σαν μέσα προσωπικών υπηρεσιών, παρά τη λειτουργεία της πολιτείας και της κοινωνίας. Η έλλειψη δηλαδή πραγματικών κομμάτων στην Ελλάδα θεωρείται ο κυριόετερος παράγοντας που οικοδόμησε το πολιτικό σύστημα πάνω στο σύστημα της πελατείας.

Στη πραγματικότητα, δεν υπήρχε κανένας βαθμός της πολιτείας έξω από το σύστημα της πελατείας, γι' αυτό και καμία δυατότητα επέμβασης, ενώ τα κόμματα δν μπορούσαν να ξεπεράσουν το σύστημα, γιατί ακριβώς αποτελούσαν όργανά του. Ολη αυτή την κατάσταη υπέθαλπε η γραφειοκρατία. Γιατί, αν αυτό το σύστημα λειτουργούσε σωστά, θα εξυπηρετείτο και ο πολίτης, ενώ το ρουσφέτι θα λεχανε αυτόματα τη λειτπυργικότητά του. Και θα διακοπτόταν ο φαύλος κύκλος του συστήματος. Ετσι εξηγούνται πολλά για τη "φυσιογνωμία" της ελληνικής κοινωνίας και του πολιτικού συστήματος στην Ελλάδα.

Το θέμα των "πολιτικών τζακιών" αποτελεί αντικείμενο μελέτης ενταγμένο στα κύρια προβλήματα της ελληνικής ιστοριογραφίας. Ενα χαρακτηριστικό, πάντως, των ελλαδικών "τζακιών" της πολιτικής είναι ότι δεν υφίστανται με την έννοια της ιεραρχίας της εξουσίας, γνώσης και επιρροής, για πάνω από δέκα ή είκοσι γενεές. Τέτοιες ιεραρχίες προυποθέτουν αίσθηση του Κράτους, που πάει χρόνια πίσω, μόνιμους θεσμούς και μια σταθεροποιημένη κοινωνία.

Αυτό που ως πολίτες "απολαμβάνουμε" σήμερα από τα "πολιτικά τζάκια" είναι τα απανθρακώματά τους, που συνήθως αποτελούν την προσωποποίηση της ανευθυνότητας, της αβελτερίας, της απάτης, της ανικανότητας και της γελοιότητας ενίοτε, αλλά και της συμφοράς του τόπου τούτου!..

Του Στέλιου Συρμόγλου από freepen



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Ζουράφα: Επικίνδυνα παιχνίδια και τραγικές αλήθειες για την αντιμετώπιση των Τούρκων
Η ηγεσία του Λιμενικού προστατεύει τον υπουργό και την καρέκλα του και όχι τους Λιμενικούς και το τεράστιο έργο που έχουν στα θαλάσσια σύνορα της Ελλάδας

Επικίνδυνα παιχνίδια γύρω από τη Ζουράφα. Τα οποία δεν έχουν να κάνουν μόνο τη παραλιγο σύγκρουση ενός σκάφους του λιμενικού με τουρκική ακταιωρό. Έχει να κάνει με το τι την προκάλεσε.

Ένας λιμενικός ο οποίος ενεργοποιείται συνδικαλιστικα δήλωσε ότι υπάρχουν εντολές για “ψυχραιμη” αντιμετωπιση της τουρκικής παρουσίας.

Ένα 24ωρο μετά είχαμε την παραλίγο ...ναυμαχία στη Ζουράφα. Σ΄ αυτά τα θέματα απαιτείται ψυχραιμία και υπευθυνότητα.

Η συνάδελφος δημοσιογράφος Πόπη Χριστοδουλίδου με τεράστια εμπειρία στο ναυτιλιακό - πειραιϊκό ρεπορτάζ υπογράφει ένα κείμενο, το οποίο έχει ενδιαφέρον να διαβασετε. Είναι η άποψή της για τα όσα συνέβησαν με τον λιμενικό ο οποίος έκανε τις δηλώσεις :

Είναι λυπηρό να βλέπεις στρατιωτικούς ηγέτες ενός Σώματος, όπως το Λιμενικό, του οποίου, οι άνδρες βρίσκονται καθημερινά απέναντι σε επικίνδυνες καταστάσεις στα θαλάσσια σύνορά μας, να είναι υποκριτές με την...βούλα, σε επίσημες ανακοινώσεις.
Εκτέθηκαν. Εκτίθενται. Θα εκτίθενται πάντα όσο δεν διαθέτουν την πυγμή, την ψυχραιμία, την σύνεση και την έξυπνη λογική και στρατηγική ηγετών...
Αδειάζει ο ΑΡΧΗΓΟΣ, Δ.ΜΠΑΝΤΙΑΣ το προσωπικό , που δίνει την ψυχή του στα σύνορα, για να το... παίζει ο ίδιος άνετος και χαμογελαστός, μεταβαίνοντας στην Τουρκία για συνάντηση με τον Τούρκο ομόλογό του...
Έχετε φορτώσει στις πλάτες των πλωτατζήδων την εξωτερική πολιτική της χώρας και την αντιμετώπιση της μετανάστευσης, που είναι ζήτημα της Ε.Ε...
Κ ι από πάνω- τι θράσος απύθμενο- τους οδηγείτε κατηγορούμενους, γιατί τόλμησαν να πουν την... ΑΛΗΘΕΙΑ!
Και εσείς, κύριε Μπαντιά δεν τα γνωρίζετε αυτά...Κρύβεστε πίσω από το δάχτυλό σας...
Και την ΕΔΕ θα την διενεργήσει, μαθαίνουμε, ο υποναύαρχος, ο οποίος ικανοποιώντας δεκάδες ρουσφέτια βουλευτών ξεσπιτώνει 700 λιμενικούς, για να ιδρύσει λιμεναρχεία εκεί, που επιθυμούν. οι βουλευτές...
Αίσχος.

Πάγια ακολουθούμενη επιχειρησιακή τακτική του Λιμενικού Σώματος σε κάθε τέτοια περίπτωση είναι τα περιπολικά σκάφη Λ.Σ.-ΕΛ.ΑΚΤ. να σπεύδουν στο συγκεκριμένο χώρο, να επεμβαίνουν και να προασπίζουν τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας μας.
Εμείς, που ζούμε κύριοι...
Αλλού...
Είστε για κλάματα, πράγματι.

Κατόπιν εντολής του Υπουργού Ναυτιλίας και Αιγαίου Μιλτιάδη Βαρβιτσιώτη, για τη διερεύνηση της σκοπιμότητας των συγκεκριμένων δηλώσεων, ο Αρχηγός Λ.Σ.-ΕΛ.ΑΚΤ. Αντιναύαρχος Λ.Σ. Δημήτριος Μπαντιάς διέταξε άμεσα τη διάθεση του εν λόγω στελέχους Λ.Σ.-ΕΛ.ΑΚΤ. στην Υπηρεσία του, τη διενέργεια Ένορκης Διοικητικής Εξέτασης σε τακτό χρονικό διάστημα, ενώ για την υπόθεση έχει ενημερωθεί ήδη ο Εισαγγελέας του αρμόδιου Ναυτοδικείου.»

...Και κρατάτε, ΕΣΕΊΣ ο αρχηγός του Λ.Σ-Ελλ.Ακτ. τον... πέλεκυ βαρύ επάνω από το κεφάλι ενός συνδικαλιστή, ο οποίος έχει διαμαρτυρηθεί και πολύ σωστά και έντιμα, ως ΈΝΩΣΗ ΘΡΑΚΗΣ, μία μέρα πριν, γιατί διαλύσατε το Λ.Σ στην Θράκη, στα θαλάσσια σύνορά μας.... Και εκεί ακριβώς, που οι Τούρκου συχνά-πυκνά προκλητικότατοι μας εμπαίζουν...
Γιατί λοιπόν να μην υποπτευθούμε πως ΤΟΝ ΤΙΜΩΡΕΙΤΕ ΓΙΑΤΙ ΩΣ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΗΣ ΑΝΤΕΔΡΑΣΕ ΓΙΑ ΤΑ ΔΙΑΛΥΤΙΚΑ ΣΧΕΔΙΑ ΣΑΣ ΣΤΙΣ ΛΙΜΕΝΙΚΕΣ ΑΡΧΕΣ ΤΗΣ ΘΡΑΚΗΣ;
Γιατί η αλήθεια είναι πολύ δυνατή και μία!

Με δικές σας εντολές, γιατί ΕΤΣΙ ΔΙΑΤΑΖΟΥΝ οι πολιτικοί προΐσταμένοι σας,καθόμαστε και τους κοιτάμε... τους Τούρκους ψαράδες και τους Τούρκους λιμενικούς...
Ε... βέβαια, θα μας πείτε, πως οι εντολές δεν είναι γραπτές.
Ξέρετε εσείς, φυλάτε τους εαυτούς σας...
Προφορικές πάντα εντολές κι άσε τους πλωτατζήδες να βγάλουν το φίδι από την τρύπα...
Η υποκρισία σας ανήκουστη κι επικίνδυνη.
Ποιον θα τιμωρήσετε λοιπόν;
ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΞΕΚΙΝΑΤΕ ΤΗΝ ΕΔΕ, ΤΙΜΩΡΏΝΤΑΣ ΠΡΩΤΑ ΤΟΥΣ ΕΑΥΤΟΥΣ ΣΑΣ;
Αυτό είναι το δίκαιο...
Κι αν ο κ. Βαρβιτσιώτης και ο κάθε υπουργός φυλάει τον εαυτό του μην χάσει την πολυθρονάρα του, σεις οι τρεις ηγέτες -ΚΑΙ ΟΙ ΤΡΕΙΣ- δεν ντρέπεστε ούτε τώρα;

Πόπη Χριστοδουλίδου

Πηγή OnAlert

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Του Χρήστου Γιανναρά

Το πρωτοχρονιάτικο διάγγελμα του πρωθυπουργού κ. Aντώνη Σαμαρά ήταν πρόκληση. H χρονική απόσταση βοηθάει να δεχθούμε την πρόκληση με ψυχραιμία. Aνεπηρέαστοι από συνειρμούς εόρτιων παραχωρήσεων σε κατά συνθήκην ψεύδη.

Aλλά να μην προσπεράσουμε την πρόκληση. Δεν επρόκειτο για μια επιπλέον εόρτια ηλεκτρική φιοριτούρα στους δρόμους, που σβησμένη τώρα την αγνοούμε, αδιαφορούμε για την ύπαρξή της. Tο διάγγελμα του πρωθυπουργού αφορά τη ζωή μας, αν το αφήσουμε να λησμονηθεί παραιτούμαστε από τη διαχείρισή της, αφηνόμαστε παθητικά («δειλοί, μοιραίοι κι άβουλοι») στο ριζικό μας. Kαι η παθητικότητα είναι το «τελικό στάδιο» της παρακμής πριν τον ιστορικό αφανισμό.

Kάποιοι βολεύονται ακόμα με την ψευδαίσθηση ότι η συντελεσμένη καταστροφή της χώρας και της ζωής μας μπορεί να αναχαιτιστεί με «πορείες», συλλαλητήρια και «καταλήψεις» ή παρεμφερείς παιδαριωδίες «λαϊκών αγώνων». H πείρα των πολλών βεβαιώνει ότι αποτελεσματική αναχαίτιση θα προκύψει, μόνο αν κερδίσει έδαφος η κριτική αποτίμηση, έστω των λόγων και μόνο, της πολιτικής ηγεσίας μας. Που την εκλέγουμε (ακόμα) εμείς, με τη φαλκιδευμένη (από την ακρισία) ψήφο μας.

Tο διάγγελμα του πρωθυπουργού εξέθετε τα πεπραγμένα της δικομματικής κυβέρνησης. Mε τις αναπόφευκτες (ίσως) σε εόρτιο λογύδριο γενικότητες. Bάλαμε τέλος στον φαύλο κύκλο της ύφεσης – χωρίς εμείς, οι πολίτες, να βλέπουμε έστω και ίχνη πρακτικών συνεπειών αυτού του «τέλους» στην καθημερινότητά μας. Aφήσαμε τα δυσκολότερα πίσω μας – όμως εμείς ζούμε άθικτο τον τυραννικό εφιάλτη του πελατειακού κράτους, την αναξιοκρατία, την ασυδοσία, τους διορισμούς των αυλόδουλων, που όλα αυτά σημαίνουν απανθρωπία κοινωνικής αδικίας αχαλίνωτη.

Kαταφέραμε να καλύπτουμε μόνοι μας τις άμεσες ανάγκες μας διαγγέλλει ο πρωθυπουργός – αλλά τότε γιατί χρειαζόμαστε την έγκριση της τρόικας για να μειώσουμε τη φορολόγηση του πετρελαίου θέρμανσης; Kαι η άρνηση της τρόικας σημαίνει ότι ξεπαγιάζουν ανήμποροι οι αναρίθμητοι νεόπτωχοι. Tηρήσαμε στο ακέραιο τις δεσμεύσεις μας – αλλά προφανώς, μόνο έναντι των διεθνών κερδοσκόπων, ενώ τα όσα ο κ. Σαμαράς είχε υποσχεθεί προεκλογικά στο πόπολο για να υφαρπάσει ψήφους, αποδείχθηκαν ωμή εξαπάτηση, ανενδοίαστη ψευδολογία.

Kάναμε το πρώτο μεγάλο βήμα για να σταθούμε στα πόδια μας, για να ανακτήσουμε την αυτοπεποίθησή μας ως λαός και την ανεξαρτησία μας ως χώρα, ισχυρίζεται ο πρωθυπουργός. Xωρίς όμως να εξηγεί, ποιο ακριβώς είναι αυτό το βήμα: Mήπως αποκτήσαμε ορθολογικό φορολογικό σύστημα και καταργήθηκαν οι 695 εγκύκλιοι, οι ερμηνευτικές των φορολογικών αποφάσεων της κυβέρνησης μέσα στον τελευταίο χρόνο; Mήπως οργανώθηκε αποτελεσματικός φοροσυλλεκτικός μηχανισμός; Mήπως πολιτική τιμών, για να μην πληρώνουμε το γάλα στη διπλάσια από τους Γερμανούς τιμή; Mήπως κτηματολόγιο και δεν το πήραμε είδηση. Mήπως πέτυχε επιτέλους η κυβέρνηση την πληροφοριακή διασύνδεση (μηχανοργάνωση) των υπηρεσιών του Δημοσίου; Mήπως την αναδιάρθρωση των υπηρεσιών υγείας; Mήπως κατόρθωσε σχεδιασμό του συστήματος κρατικών προμηθειών;

Mε προκλητικά μετέωρους όλους τους μεγαλόστομους ισχυρισμού του, ο κ. Σαμαράς προχώρησε σε επιπλέον επαγγελίες: Tο 2014 «θα» ξεκινήσει το επόμενο κύμα των μεγάλων μεταρρυθμίσεων – αλλά εμείς δεν έχουμε αντιληφθεί ποιο ήταν το πρώτο «κύμα» και ποιες «μεγάλες μεταρρυθμίσεις» περιελάμβανε. H ανάκαμψη που αρχίζει «θα» βάλει τέλος στην αγωνία – είναι μάλλον σίγουρο ότι αγνοεί τη σημασία της λέξης «αγωνία» ο κ. Σ. «Θα» δημιουργηθούν θέσεις εργασίας και αυξήσεις μισθών – προφανώς ως προϊόντα μαγικού τεχνάσματος, αφού επιτελικός σχεδιασμός για την αύξηση της παραγωγικότητας δεν βλέπουμε να υπάρχει ούτε κατά πρόθεση.

Aκόμα: H αντιστροφή του κλίματος άρχισε, και σιγά-σιγά «θα» διαχυθεί παντού – αυτό μάλλον θα το βεβαιώνουν αστρολόγοι. Tη νέα χρονιά το ελληνικό χρέος «θα» ανακηρυχθεί (sic) και επίσημα βιώσιμο, χωρίς ανάγκη νέου δανεισμού και χωρίς νέα Mνημόνια – τονίζονται οι λέξεις «νέος» – «νέα», για να φανεί ότι είναι κυβερνητικό κατόρθωμα το ότι θα συνεχίσουμε μόνο με τον υπάρχοντα εφιάλτη που δεν παλεύεται. H Eλλάδα «θα» βγει ξανά στις αγορές, «θα» αρχίσει να γίνεται μια φυσιολογική χώρα όπως όλες οι άλλες – ο πρωθυπουργός της χώρας θεωρεί φυσιολογική και αυτονόητη την αέναη συνέχιση του δανεισμού και της εξάρτησης από τις «αγορές», γι’ αυτό και καμιά άλλη στρατηγική ανάπτυξης, κανένα τόλμημα «επανίδρυσης του κράτους» δεν τον απασχολεί.

Aποδείξαμε ότι χτυπάμε τη διαφθορά παντού – αλλά το «παντού» είναι εξόφθαλμα σχετικό (ή σκόπιμα αναληθές) και ορθότερο θα ήταν το «επιλεκτικά» ή «κατά τύχην» ή το «στάχτη στα μάτια». Διότι εκκρεμούν: η αλλαγή του νόμου «περί ευθύνης υπουργών», όνειδος για την πολιτική αξιοπρέπεια της χώρας. H συνεχιζόμενη απόκρυψη της «λίστας Λαγκάρντ». H κάλυψη των εγκλημάτων Tσοχατζόπουλου από τους διαδόχους του υπουργούς της Eθνικής Aμυνας. H μη παραπομπή στην ποινική Δικαιοσύνη πρωθυπουργών και υπουργών που έβαλαν την υπογραφή τους για τον υπερδανεισμό της χώρας. O έλεγχος όλων των επανακοστολογήσεων δημόσιων έργων τις τελευταίες δεκαετίες, της παραγραφής χρεών ποδοσφαιρικών ομάδων και τηλεοπτικών καναλιών.

H επιφυλλίδα δεν είναι δημοσιογραφική «έρευνα», δεν είναι «ρεπορτάζ». Δεν αποβλέπει πρωταρχικά στην πληροφόρηση, αντλεί από την ειδησεογραφία προκειμένου να εισηγηθεί προβληματισμό. Nα συμβάλει στη διάκριση (ξεχώρισμα) των γεγονότων από τις εντυπώσεις για τα γεγονότα: τις τεχνητές, σκόπιμες εντυπώσεις που αποβλέπουν στην εξαπάτηση του πολίτη. Nα μεταγγίζει η επιφυλλίδα κριτήρια αξιολόγησης ποιοτήτων: πώς ξεχωρίζουν η ανιδιοτέλεια και η αξιοσύνη από τη φαυλότητα, την ανικανότητα, την ευτέλεια.

Tο πρωτοχρονιάτικο διάγγελμα του πρωθυπουργού το συνέταξαν, ίσως, χρυσοπληρωμένοι «επικοινωνιολόγοι» της κομματικής καμαρίλας. Tην ευθύνη την έχει πάντως ο πρωθυπουργός που το υιοθέτησε. Aλλά και ο πολίτης, δέκτης του διαγγέλματος: ευθύνη για τη ζωή του, την αξιοπρέπειά του, την ψήφο του. Nα κρίνει ο πολίτης αν πρόκειται για κείμενο ντροπής, σκοπιμοτήτων ευτέλειας, προϊόν ανθρώπων με αρρωστημένα μυαλά, εξουσιολάγνων. Ή αν οι καταδείξεις της επιφυλλίδας δεν έχουν λογική, είναι αυθαίρετες.

Bοήθημα για τον προβληματισμό (συναρπαστικό, εκπληκτικής ποιότητας μάθημα) είναι ένα σύντομο ντοκιμαντέρ στο Διαδίκτυο (youtube): «Eξάντας Iσλανδία – Mαθήματα από τους Bίκινγκς». Mακάρι να ξεκινούσε, από στόμα σε στόμα, έκκληση - προτροπή να το δει κάθε Eλληνας.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Η άγνωστη πλευρά του πολέμου κατά της κυβέρνησης Άσαντ και η διεθνής εκστρατεία των ισλαμιστών που διψούν για εξουσία
Στρατολογούν φανατικούς από Αυστραλία και Καναδά, μέχρι Ρωσία και Βαλκάνια

Γράφει ο Μάνος Ηλιάδης

Αν και ο πόλεμος είναι ένα φαινόμενο με εκ φύσεως απρόβλεπτες συνέπειες, εξελίξεις και προεκτάσεις, αυτός που συνεχίζεται επί περίπου δυόμισι χρόνια στη Συρία μας εξέπληξε για ακόμη μία φορά σύμφωνα και με τα στοιχεία μιάς πρόσφατης έρευνας, η οποία αποκαλύπτει τη συμμετοχή σε αυτόν 11.000 μαχητών του Τζιχάντ από 74 χώρες(!), οι οποίοι συμμετέχουν στον αγώνα για την ανατροπή του συριακού καθεστώτος, με δεδηλωμένο σκοπό την εγκαθίδρυση ενός ακόμη κράτους που θα διέπεται από το νόμο της Σαρίας.

Η κατάσταση αυτή, μία αδιάψευστη εκδήλωση της αυξανόμενης ριζοσπαστικοποίησης και επεκτατικότητας του Ισλάμ, δεν εμφανίζεται για πρώτη φορά. Τα πρώτα στοιχεία αυτής της καταστάσεως εμφανίστηκαν στον πόλεμο του Αφγανιστάν εναντίον των Σοβιετικών στη δεκαετία του ’80, ακολούθησαν ο πόλεμος στην πρώην Γιουγκοσλαβία της επόμενης δεκαετίας και η εξέγερση στην Τσετσενία και αργότερα ο πόλεμος στο Ιράκ και πρόσφατα στη Λιβύη, αλλά ουδέποτε η έκτασή της δεν έλαβε τις ποσοτικές και ποιοτικές διαστάσεις που θα δούμε παρακάτω.

Τα στοιχεία
Η έρευνα, που δημοσιοποιήθηκε στις 17 Δεκεμβρίου 2013, έγινε από το Διεθνές Κέντρο Μελέτης του Ριζοσπαστισμού και της Πολιτικής Βίας του Λονδίνου και ανακαλύπτει την περίοδο από τις 10 Δεκεμβρίου 2011 έως τις 10 Δεκεμβρίου 2013, βασίζεται σε στοιχεία από 1.500 διαφορετικές πηγές που συγκεντρώθηκαν στη βάση δεδομένων του Κέντρου.
Τα στοιχεία αυτά δείχνουν ότι κατά την περίοδο αυτή ο αριθμός των μαχητών του Τζιχάντ στη Συρία ανέρχεται σε 11.000 μαχητές που προέρχονται από 74 χώρες σε ολόκληρο τον κόσμο, εκ των οποίων οι 15 είναι χώρες της Ευρώπης(!), 21 είναι χώρες της Μέσης Ανατολής και οι υπόλοιποι από πολλές άλλες χώρες, από την Αυστραλία και τον Καναδά έως την Ρωσία και τις χώρες της πρώην Σοβιετικής Ένωσης και κυρίως τα Βαλκάνια.
Αυτό που είναι αξιοσημείωτο είναι ότι ο παραπάνω αριθμός ξένων μαχητών του Τζιχάντ είναι περίπου διπλάσιος από τον αριθμό που έδωσε το ίδιο το Κέντρο τον Απρίλιο του 2013, γεγονός που δείχνει μία επικίνδυνη αυξητική τάση.
Αυτή η τάση επιβεβαιώνεται από το γεγονός ότι ενώ στον υπολογισμό του Απριλίου 2013 οι ισλαμιστές μαχητές στη Συρία που προέρχονταν από την Ευρώπη ήταν μεταξύ 135 και 590, στον υπολογισμό του Δεκεμβρίου 2013 ήταν μεταξύ 396 και 1.937 (οι υπολογισμοί αυτιοί θεωρούνται ιδιαίτερα συντηρητικοί, διότι άλλες πηγές αναφέρουν ότι μόνο από τη Γερμανία και τη Γαλλία οι μαχητές του Ισλάμ ήταν περίπου 2.000).

Τούτο σημαίνει ότι μέσα σε διάστημα μόλις 8 μηνών ο αριθμός των μαχητών από την Ευρώπη τριπλασιάστηκε, γεγονός που επιβεβαιώνεται και από επίσημα στοιχεία χωρών της Ευρώπης,
Οι αριθμοί που δίνουν, για παράδειγμα, οι κυβερνητικές υπηρεσίες της Γαλλίας και της Δανίας τον Δεκέμβριο του 2013 είναι διπλάσιοι των αριθμών του Απριλίου του ίδιου έτους, ενώ τα αντίστοιχα στοιχεία από το Βέλγιο, την Αγγλία και τη Γερμανία, είναι τετραπλάσια αυτών της ίδιας περιόδου!
Για να δοθεί μία ιδέα των μαχητών του Ισλάμ που προέρχονται από ορισμένες χώρες της Ευρώπης, οι αριθμοί αυτοί ανά χώρα προελεύσεως είναι ως εξής (οι πρώτοι αριθμοί είναι απόλυτα επιβεβαιωμένοι, με γνωστά και τα ονόματα, ενώ οι δεύτεροι είναι αυτοί για τους οποίους υπάρχουν αξιόπιστες πληροφορίες):
Βέλγιο: 76 – 296
Δανία: 25 – 84
Φινλανδία: 4 – 20
Γαλλία: 63 – 412
Γερμανία: 34 – 240
Ιταλία: 2 – 50
Ολλανδία: 29 – 152
Νορβηγία: 33 – 40
Σουηδία: 39 – 87
Ισπανία: 34 – 95
Αγγλία: 43 – 366
Και πολλοί άλλοι, μεταξύ των οποίων και το Λουξεμβούργο με έναν μαχητή.

Οι μαχητές του Τζιχάντ από ορισμένες, πάλι, αραβικές χώρες της Μέσης Ανατολής είναι:
Αλγερία: 68 – 123
Αίγυπτος: 119 – 358
Ιορδανία: 180 – 2.089
Λιβύη: 336 – 556
Μαρόκο: 77 – 91
Κατάρ: 14 – 15
Σαουδική Αραβία: 386 – 1016
Σουδάν: 2 – 96
Εμιράτα: 14
Υεμένη: 14 – 140
Από τις χώρες της ευρύτερης περιοχής εντύπωση προκαλεί η συμμετοχή των Τούρκων, οι οποίοι ανέρχονται σε 63 – 500, καθώς επίσης και από το ίδιο το Ισραήλ 15 – 20.

Από το Κόσοβο
Εκτός της Ευρώπης και της Μέσης Ανατολής, οι μεγαλύτεροι αριθμοί μαχητών του Ισλάμ είναι από τα Βαλκάνια(!) και τις χώρες της πρώην Σοβιετικής Ένωσης.
Στα Βαλκάνια, ο μεγαλύτερος αριθμός πολεμιστών του Τζιχάντ προέρχεται από το Κόσοβο (4-150) και την Αλβανία (9-140), στοιχείο προφανώς άσχετο με το αλβανικό εθνικισμό, καθώς επίσης και από τη Βοσνία (18-60), ενώ ακολουθούν τα Σκόπια (3-20), η Σερβία (3) και η Βουλγαρία (1).
Οι μαχητές του Τζιχάντ ήταν ακόμη από τη Ρωσία (9-423), την Τσετσενία (36-186), το Καζακστάν (14-150), την Ουκρανία (50) και το Κιργιστάν (9-30).

Από τις υπόλοιπες μη ευρωπαϊκές χώρες, η μεγαλύτερη συμμετοχή ήταν από την Αυστραλία (23-205), τον Καναδά (9-100) και τις ΗΠΑ (17-60), ενώ μαχητές του Ισλάμ ήταν ακόμη από το Πακιστάν (7-30), την Κίνα (6-100), τη Σομαλία (5-68) και το Αφγανιστάν (12-23).

Στοιχεία για μαχητές το Ισλάμ που πήγαν στη Συρία από την Ελλάδα δεν υπάρχουν, γεγονός μάλλον περίεργο, δεδομένου ότι άλλες χώρες με πολύ μικρότερους πληθυσμούς μουσουλμάνων μεταναστών περιλαμβάνονται στην παραπάνω έρευνα.
Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι ενδεχομένως οι αρμόδιες υπηρεσίες (ΕΥΠ, Διεύθυνση Κρατικής Ασφάλειας κ.α.) δεν έχουν σχετικές πληροφορίες ή ότι δεν αξιολόγησαν τις υφιστάμενες πληροφορίες υπό αυτό το πρίσμα;

Έχουν τα χρήματα
Η αυξανόμενη επιθετικότητα και ο επεκτατισμός του ριζοσπαστικού Ισλάμ σε ολόκληρο τον κόσμο δεν μπορεί παρά να οφείλονται στην κεφαλαιοποίηση των κερδών του Ισλάμ από την επιτευχθείσα εξάπλωση του αριθμού μουσουλμάνων μεταναστών σε σχεδόν όλες τις χώρες του κόσμου και των οργανώσεών τους, την αφειδή χρηματοδότησή τους κυρίως από τη Σαουδική Αραβία καθώς και το Κατάρ και άλλα κράτη του Κόλπου, σε συνδυασμό με τη ριζοσπαστικοποίηση που προκαλείται από τα κηρύγματα των μουσουλμάνων ιμάμηδων στα επίσημα και ανεπίσημα τζαμιά, που ξεφυτρώνουν σαν μανιτάρια σε όλο τον κόσμο, με πρώτη την Ευρώπη.

Η αδιαφορία της Ευρώπης παρά τις προειδοποιήσεις των υπηρεσιών ασφαλείας
Το περίεργο με την Ευρώπη κυρίως –γιατί στις ΗΠΑ η κατάσταση ανοχής άρχισε να αλλάζει- είναι ότι όλα αυτά γίνονται ενώ οι υπηρεσίες πληροφοριών και ασφαλείας όλων των ευρωπαϊκών χωρών θεωρούν το ριζοσπαστικό Ισλάμ ως τη μεγαλύτερη απειλή εσωτερικής ασφάλειας.
Οι πολιτικοί της Ευρώπης δέχονται ακόμη το μύθο της «συνυπάρξεως των πολιτισμών» και του υποτιθέμενου διαθρησκευτικού διαλόγου που προωθούν με άφθονο χρήμα οι ηγέτες του Ισλάμ, χωρίς να βλέπουν πως η συνύπαρξη αυτή δεν εφαρμόζεται στις ισλαμικές χώρες, στις οποίες οι χριστιανικές εκκλησίες πυρπολούνται και καταστρέφονται η μία μετά την άλλη και οι διακρίσεις ή μάλλον οι άγριοι διωγμοί των χριστιανών (με άνω των χιλίων νεκρών ετησίως) δε λένε να σταματήσουν.

Ακόμη χειρότερα, οι Ευρωπαίοι πολιτικοί διευκολύνουν το έργο του Ισλάμ με νόμους που αποσκοπούν στη σίγαση των φωνών που προειδοποιούν για την κατάσταση αυτή, υπό το πρόσχημα της μη εξαπλώσεως ιδεών που ενθαρρύνουν τα περίφημα «εγκλήματα μίσους» και λοιπά ισλαμικής «εμπνεύσεως» ιδεολογήματα, τη στιγμή που τα κηρύγματα μίσους είναι στην ημερήσια διάταξη τόσο στη δική μας Θράκη (βλ. ανθελληνικούς λόγους στα τζαμιά) όσο και σε ολόκληρο τον δυτικό κόσμο.
Και το οξύμωρο είναι ότι, ενώ συμβαίνουν όλα αυτά, ολόκληρη η Ευρώπη –και η δική μας περίεργη χώρα- έχει στραμμένη την προσοχή της στην… ανοησία περί του δήθεν κινδύνου από το ναζισμό (που κάθε χώρα, ακόμη και η πλημμελώς οργανωμένη δική μας, μπορεί να εξαφανίσει μέσα σε ελάχιστο χρονικό διάστημα, με την πλήρη υποστήριξη της συντριπτικής πλειοψηφίας του λαού).
Τούτο δε τη στιγμή που μπροστά τους υπάρχει μία τεράστια υπαρκτή και θανάσιμη απειλή για ολόκληρο τον Δυτικό Πολιτισμό και τα σύγχρονα κράτη που βασίζονται σε αυτόν και στις αξίες του.

Πηγή εφημ. «Κυριακάτικη Δημοκρατία»

Μεγάλη ανησυχία στις ΗΠΑ για τους τζιχαντιστές που επιστρέφουν

Μεγάλη είναι η ανησυχία των υπηρεσιών που είναι επιφορτισμένες με την ασφάλεια του μητροπολιτικού εδάφους των Ηνωμένων Πολιτειών από ενδεχόμενο τρομοκρατικό χτύπημα, αφού έχουν αρχίσει και επιστρέφουν Αμερικανοί πολίτες που είχαν ταξιδέψει στη Συρία…
 
Η υπηρεσία εσωτερικής ασφαλείας – αντικατασκοπείας, το FBI (προσφάτως ενισχύθηκε αυτή η αποστολή σε βάρος της πιο παραδοσιακής, της επιβολής του νόμου με την ανάμιξη σε ποινικές υποθέσεις) έχει τεθεί σε συναγερμό και παρακολουθεί σε 24ωρη βάση μικρό αριθμό μαχητών στο πλευρό των αντικαθεστωτικών που επέστρεψε στις ΗΠΑ.

Σύμφωνα με τους New York Times, ο λόγος είναι, ότι οι ισλαμιστικές εξτρεμιστικές οργανώσεις στη Συρία, διαπιστώθηκε ότι εντοπίζουν , στρατολογούν και εκπαιδεύουν υπηκόους δυτικών χωρών που πολέμησαν μαζί τους κατά του Μπασάρ Αλ Άσαντ, για να συνεχίσουν τον «ιερό πόλεμο» (τζιχάντ) στις πατρίδες τους, οργανώνοντας τρομοκρατικές επιθέσεις.

Συνολικά 70 Αμερικανοί πολίτες ταξίδεψαν ή προσπάθησαν να μεταβούν στη Συρία για να πολεμήσουν με τις ισλαμιστικές οργανώσεις στον τριετή – πλέον – εμφύλιο πόλεμο. Όσοι πήγαν ήταν υποψήφια θύματα της Αλ Κάιντα, οπότε δεν υπάρχει το παραμικρό περιθώριο για τις αμερικανικές υπηρεσίες να τους αφήσουν από τα μάτια τους.

Βέβαια, εάν έχει κάποιος ριζοσπαστικοποιηθεί πλήρως, θα έχει θεωρητικά και την αυτοπειθαρχία να περιμένει πολλά χρόνια (κάτι σαν «πράκτορας εν υπνώσει» όπως αποκαλούνται στην αργκό των μυστικών υπηρεσιών) και να κάνει την κίνησή του μετά από χρόνια, όταν όλοι θα είναι πεπεισμένοι ότι όλα βαίνουν καλώς…

Πηγή Defence-Point



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου