Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

14 Αυγ 2013

Στην αποικία του χρέους, στην χώρα του μηδέν, εκεί που γεννήθηκε και που δολοφονήθηκε η δημοκρατία, νέοι Αγιάννηδες δημιουργούνται. Και αν δεν φυλακίζονται (ακόμη) για ένα ψωμί, σκοτώνονται στην προσπάθειά τους να διαφύγουν την ποινή της απάνθρωπης εξουσίας, επειδή δεν έχουν να πληρώσουν 1,40 ευρώ στα ΔΗΜΟΣΙΑ μέσα μεταφοράς.
Φυσικά, κανένας δεν έχει παραιτηθεί, ούτε πρόκειται να αναλάβει τη ευθύνη.

Ένας άνθρωπος πέθανε... Ένας ακόμη... Αύριο θα ακολουθήσει κάποιος άλλος, που μπορεί να μην γίνει γνωστός ο θάνατός του. Χιλιάδες έχουν ήδη φύγει από τη ζωή, αφού οι κτηνώδεις εξουσιαστές τους οδήγησαν στην απελπισία.

Δεν μας κυβερνάνε άνθρωποι. Ανθρωπόμορφα κτήνη και δολοφόνοι που εκτελούν συμβόλαιο μας κυβερνούν. Και δυστυχώς εμείς συνεχίζουμε να παραμένουμε απαθείς.

Πριν μερικά χρόνια, ένα παιδί έχασε τη ζωή του από την σφαίρα ενός αστυνομικού και τότε ξεσηκώθηκε η Αθήνα και ολόκληρη η Ελλάδα.

Σήμερα... σιωπή. Σιωπή θανάτου, σιωπή ενοχής, σιωπή δειλίας; Ποιός ξέρει...

Αυτό που φοβάμαι όμως είναι πως μας οδηγούν σε μία "δημοκρατικά" φτιαγμένη παγίδα, για να μας φορτώσουν την καταστροφή που έκαναν μέσα σε τόσο λίγο χρονικό διάστημα.

Πολύ φοβάμαι πως θα βρεθούμε όχι μόνο εξαθλιωμένοι, αλλά και κατηγορούμενοι για την εξαθλίωσή μας...

Ως νέοι Αγιάννηδες, φυλακισμένοι μέχρι να... τολμήσουμε την διαφυγή μας από την φυλακή στην οποία σιωπηλά δεχτήκαμε να μπούμε...

Κωνσταντίνος

Πηγή: Ας Μιλήσουμε Επιτέλους

Η αναδημοσίευση ενυπόγραφων άρθρων και μεταφράσεων του ιστολογίου επιτρέπεται μόνο με έγγραφη ενεργή αναφορά στο ιστολόγιο, ως ένδειξη σεβασμού προς τον γράφοντα, αλλά και ως αναγνώριση, έστω και δια της αντιγραφής, πως γινόμαστε καλύτεροι... 



Στοχοποιεί ευθέως όσους καταθέτουν αιτήσεις για να διοριστούν ως ιεροδιδάσκαλοι ο γνωστός τουρκοφασίστας Αμπντουλχαλήμ Ντεντέ!
Καθεστώς τρομοκρατίας για όσους μουσουλμάνους δεν υπακούουν στις εντολές του προξενείου...
 
Θα θυμάστε ασφαλώς όλον τον θόρυβο που έγινε (και εξακολουθεί να γίνεται) στη Θράκη σχετικά με τον λεγόμενο «νόμο των 240 ιμάμηδων», με τον οποίο έχει φρυάξει η τουρκόφρων πλευρά της μειονότητας, απαιτώντας τη μη εφαρμογή του. Και επειδή η πρώτη φάση των αιτήσεων έχει ήδη γίνει και πλησιάζει πλέον η ώρα της εφαρμογής, οι αντιδράσεις αυτές πολλαπλασιάζονται. Και ο πρόξενος διαλαλεί, όπου εμφανίζεται, την ανάγκη να αποσυρθεί ο νόμος και οι ψευτομουφτήδες φωνάζουν σε όλους τους τόνους τη λέξη «αντίσταση» απέναντι στο ελληνικό κράτος και πάμπολλοι ακόμη πολιτευτές και έτεροι χαφιέδες της Άγκυρας στη Θράκη λένε ότι δεν θα εφαρμοστεί.

Μέσα ωστόσο σε αυτό το «αντάρτικο» κλίμα υπάρχουν και τα ακόμη χειρότερα – τα οποία βέβαια, επειδή ξέρουμε καλά το φασιστικό ποιον και τη λύσσα ορισμένων – η αλήθεια είναι ότι τα περιμέναμε. Και είχαμε μάλιστα, εδώ στο “Προξενείο-Στοπ”, πριν από μήνες κιόλας προειδοποιήσει ότι θα συμβούν, τονίζοντας παράλληλα και την αναγκαιότητα να προστατεύσει το ελληνικό κράτος όσους θα θελήσουν να πάρουν μέρος στη σχετική διαδικασία.

Τι έγινε λοιπόν; Πολύ απλά, ο γνωστός σε όλους σας Αμπντουλχαλήμ Ντεντέ βρήκε τα ονόματα όλων εκείνων των μουσουλμάνων της Θράκης που έκαναν αιτήσεις για ιεροδιδάσκαλοι σε αυτή την πρώτη φάση εφαρμογής του νόμου και στις 2 Αυγούστου τα δημοσίευσε φόρα-παρτίδα στην ιστοσελίδα της τουρκοφυλλαδίτσας του, της «Τρακιανίν Σεσί» (απ’ όπου και η 1η φωτογραφία)! Με στόχο φυσικά να τους εκθέσει και να τους στοχοποιήσει - ακριβώς στο ίδιο πνεύμα δηλαδή που και η άλλη φασιστοφυλλάδα της Ξάνθης, η «Μιλλέτ» του Τζεγκίζ Ομέρ είχε δημοσιεύσει παλαιότερα τα ονόματα των μελών του «Συλλόγου Πομάκων Ξάνθης»! Σαν να λέει – εμμέσως πλην σαφώς – «αυτοί είναι οι πουλημένοι, σας τους γνωστοποιούμε, οπότε…κανονίστε»! Και αυτό θα μπορούσε φυσικά να περιλαμβάνει πολλά, μέχρι και ευθείες πράξεις τρομοκράτησης των υποψηφίων (κατ’ ανάλογο τρόπο που και τότε, μετά τη δημοσίευση της «Μιλλέτ», είχαν λάβει χώρα βίαιες ενέργειες σε βάρος μελών του «Συλλόγου Πομάκων»)!

Σε κάθε περίπτωση πάντως, η συγκεκριμένη πράξη της τουρκοφυλλάδας του Ντεντέ δεν είναι απλώς από ηθικής άποψης μία πράξη άθλιας αλητείας και θρασύτατης ρουφιανιάς, αλλά είναι και από τυπικά νομικής πλευράς εντελώς παράνομη, γιατί αποτελεί αυθαίρετη δημοσιοποίηση αυστηρών προσωπικών στοιχείων.
Και φυσικά, για να είμαστε και απολύτως δίκαιοι, η μισή ντροπή (και το μισό… αξιόποινο) βαραίνει και τους κρατικούς εκείνους λειτουργούς που φάνηκαν ανεπαρκείς (για να το θέσουμε κομψά), όσον αφορά τη διατήρηση του απορρήτου της διαδικασίας.
Ακούει άραγε κανείς;

Πηγή Προξενείο Στοπ



Ελεγκτές αστικών συγκοινωνιών, η νέα ομάδα κρούσης της κυβέρνησης για την πάταξη της λαθρεπιβίβασης, μικροί δειλοί δικτατορίσκοι που αποτιμούν την ανθρώπινη ζωή με ένα ευρώ.
Εξευτέλισαν και οδήγησαν στο θάνατο ένα 19χρονο παιδί, θα μπορούσε να ήταν το δικό μας παιδί.

Μεγάλη τιμή για αυτούς, να πιάσουν τον άνεργο και να του επιβάλλουν πρόστιμο, ή να τον οδηγήσουν στο αστυνομικό τμήμα, αν τα καταφέρουν να τον οδηγήσουν στο θάνατο θα πάρουν και μπόνους!

Βλέπετε διαφυλάσσουν την περιουσία τους και διασφαλίζουν το μισθουλάκο τους!
Μάλιστα απειλούν και με αυτόφωρο όποιον τολμήσει να υπερασπιστεί τον... λαθρεπιβάτη!

Με τα αστικά λεωφορεία κυκλοφορούν οι μεγαοφειλέτες του δημοσίου, οι φοροφυγάδες, οι φοροδιαφεύγοντες και οι ράμπο θα τους συλλάβουν!
Θα λύσουν μια και καλή το μεγάλο πρόβλημα της χώρας, θα εξασφαλίσουν την ανάπτυξη θα εισρεύσει χρήμα στα ταμεία βρε αδερφέ!

Ένα εισιτήριο- ένα ευρώ- είναι η τιμή του... κυρίου ελεγκτή, ίσως ένα μπόνους παραγωγικότητας, και μια τιμητική διάκριση θα δώσει κίνητρο και στους συναδέλφους του για να "τσιμπήσουν" τον επόμενο μεγάλο απατεώνα, τον άνεργο φτωχοποιημένο Έλληνα που εξακολουθεί να πληρώνει τον μισθό των εκτελεστών του!

Ντροπή... κύριοι, αλλά δεν έχετε!
Φιλότιμο... κύριοι αλλά δεν υπάρχει στην κάστα σας, αυτή του βολεμένου, δειλού, μικρού επικίνδυνου δικτατορίσκου!
Αξιοπρέπεια... κύριοι, την πήρε μαζί του το 19χρονο παιδί, όχι ότι και να σας την χάριζε θα την αξιοποιούσατε!
Ανθρωπιά... κύριοι, φοβάμαι πως δεν περισσεύει πια στην εκλεκτή σας ράτσα!

Θα μου πεις ράτσες έχουν τα σκυλιά, ε δημιουργήσατε και εσείς μία, είσθε η ράτσα "κεφαλοκυνηγών" του ενός ευρώ, κάποιοι βολεύεσθε και με σεντς, αρκεί να ασκείτε το... δημοκρατικό, συνταγματικό σας δικαίωμα-αυτό το ιερό δικαίωμα-της είσπραξης του μισθού σας!!!

Πυκνό σκοτάδι έχει πέσει στην Ελλάδα
Καληνύχτα... "κύριοι", θα ξημερώσει και για μας!

Πηγή Λόγια και Σκέψεις



Μια κυβέρνηση που αποτελεί τον κυνικό εντολοδόχο του 4ου Ράιχ και τον εμπορομεσίτη της τοκογλυφικής ληστείας, μοιραία κατασκευάζει νέα και ποικίλα ψεύδη και μύθους και τα εμπορεύεται και αυτά.
Ένα τέτοιο ψεύδος και νέος μύθος είναι το "πρωτογενές πλεόνασμα".
Είναι φρενοβλάβεια αυθάδειας του ψεύδους και του κυνισμού το να μιλάει μια κυβέρνηση για «πρωτογενές πλεόνασμα»:
α). Όταν έχει καταστρέψει ολοκληρωτικά την ελληνική κοινωνία και την έχει ρίξει στα τάρταρα της χρεοκοπίας, σε μια ΦΡΙΚΗ δίχως ΤΕΛΟΣ…
β). Όταν έχει ρίξει στον καιάδα της εξαθλίωσης και της πείνας τον ελληνικό λαό, όταν βάζει λουκέτα σε χιλιάδες επιχειρήσεις, όταν σπέρνει καθημερινά στρατιές ανέργων, όταν πολλαπλασιάζει τα χαράτσια, όταν βγάζει σε πλειστηριασμούς τα σπίτια και πολλά άλλα, ΟΛΑ για την τροφή του αδηφάγου κτήνους της κερδοσκοπικής απληστίας των μαφιόζων του χρήματος…
γ). Όταν προωθεί και τα τελευταία συμβόλαια θανάτου της ελληνικής κοινωνίας και του λαού της: Την ΟΛΙΚΗ και ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΚΗ ΦΡΙΚΗ…
δ). ΟΤΑΝ, τέλος, αποτελεί το εκτελεστικό, δωσίλογο όργανο της χρηματιστηριακής κακουργίας, κατοχικό όργανο του πλανητικού ΦΑΣΙΣΜΟΥ.
ΟΤΑΝ είσαι το ανδρείκελο των μαφιόζων του χρήματος ΚΑΝΕΝΑ «πρωτογενές πλεόνασμα» δεν μπορεί να ΥΠΑΡΞΕΙ, διότι τα πάντα καταβροχθίζουν τα αφεντικά σου, ιδιαίτερα σε εποχές μεγάλων κρίσεων (κρίσεων κατάρρευσης του καπιταλισμού), όπως η σημερινή…
Όταν συνεπώς η κυβέρνηση πλασάρει, σαν δόλωμα ελπίδας, το «πρωτογενές πλεόνασμα», αυτό φαντάζει σαν μακάβρια κοροϊδία.
Δεν αποτελεί κανένα «εμπόριο ελπίδας», αλλά μια κακόγουστη παράσταση «εμπορίου ελπίδας» για τα ΜΜΕ, που ΟΧΙ μόνο δεν πείθει κανέναν, αλλά γίνεται αποκρουστικά απωθητική…
Ο ΣΥΡΙΖΑ, ως συνήθως, έμεινε στο σχολιασμό: Σαν σχολιαστής δεν είναι και τόσο κακός (αν και πολύ επίπεδος και δημοσιογραφικός), αλλά σαν κόμμα και μάλιστα αυτό-ονομαζόμενο «αριστερό» είναι ΑΝΥΠΑΡΚΤΟΣ…
Το σχόλιο του ΣΥΡΙΖΑ το διαβάσαμε ΕΔΩ.

Ο ΣΥΡΙΖΑ απλώς σχολιάζει, εμπορευόμενος και ο ίδιος της ΦΡΙΚΗ.
Στο εμπόριο ελπίδας ειδικεύεται και αυτός, κερδοσκοπώντας, σαν κυνικός εκλογικός τοκογλύφος, πάνω στις συμφορές και τις δυστυχίες του ελληνικού λαού που συσσωρεύει πολλαπλασιαστικά η κατοχική κυβέρνηση.
Αφήνει τον ελληνικό λαό να καταστραφεί και να «εκτελεστεί» από τη δωσίλογη κυβέρνηση του 4ου Ράιχ, ατενίζει σαν παρατηρητής και σχολιαστής τη διάλυση της ελληνικής κοινωνίας ΚΑΙ εμπορεύεται εκλογικά τα ερείπια, το ξεχαρβάλωμα, τη δυστυχία, την εξαθλίωση και την «εκτέλεση» του ελληνικού λαού…
Εμπορεύεται και αυτός εκλογικά τη ΦΡΙΚΗ. Εμπόριο ψεύδους και ελπίδας πουλάει:
«Ο αδιάκοπος αγώνας του λαού και η συγκρότηση ενός πλειοψηφικού κοινωνικού μετώπου μπορεί να ανατρέψει αυτή την πολιτική και την κυβέρνηση, αναδεικνύοντας, ταυτόχρονα, την κυβέρνηση της αριστεράς. Μια κυβέρνηση κοινωνικής σωτηρίας, που θα δώσει ελπίδα και προοπτική στο λαό και τη χώρα".»
Μιλάει για «αδιάκοπο αγώνα του λαού», αλλά ο ίδιος δεν κάνει ΤΙΠΟΤΑ για να οργανωθεί η λαϊκή ΟΡΓΗ, να αναπτυχτεί «ο αγώνας του λαού», να πυροδοτηθούν τα εκρηκτικά αποθέματα της ΚΙΝΗΜΑΤΙΚΗΣ λαϊκής κίνησης.
Το αντίθετο: Όταν ξεσπάνε εκρηκτικές καταστάσεις ικανές να πυροδοτήσουν τα συσσωρευμένα αποθέματα των λαϊκών εκρηκτικών υλών, ΤΟΤΕ ο ΣΥΡΙΖΑ βάζει την ουρά στα σκέλια και καταναλώνει εκλογικά σχόλια: Ένας δημοσιογραφικός σχολιαστής είναι, ρηχότατος και άνευρος, όπως η καθεστωτική δημοσιογραφία…
Το χειρότερο βεβαίως είναι άλλο: ΟΤΙ ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΕΙ αυτή την κυβέρνηση (την κατοχική) και συμμετέχει ΕΝΕΡΓΑ στο άθλιο παιχνίδι του εκλογικού κρετινισμού και του κοινοβουλευτικού ΨΕΥΔΟΥΣ: Στις θεατρικές παραστάσεις του διακοσμητικού ντεκόρ της ΑΠΑΤΗΣ, την κατοχική Βουλή…
ΚΑΙ ο ΣΥΡΙΖΑ, λοιπόν, όπως η κυβέρνηση των ανδρεικέλων και ΟΛΑ τα κόμματα, εμπόριο ελπίδας πουλάνε, κερδοσκοπώντας πάνω στην αποτέφρωση και τις στάχτες της ελληνικής κοινωνίας, πάνω στο πόνο, τις αγωνίες, τη δυστυχία και απελπισία των «εκτελεσθέντων» Ελλήνων…
ΟΤΑΝ θα έχουμε μπει στον τάφο θα έλθει ο «αριστερός» ΣΥΡΙΖΑ, μέσω των εκλογών, για να μας …αναστήσει: Τι «αριστερή» φρενοβλάβεια ΑΠΑΤΗΣ και «εμπορίου ελπίδας»…
Μέχρι τότε ο ΣΥΡΙΖΑ θα στηρίζει με ζήλο την κατοχική «νομιμότητα» και τη Βουλή του 4ου Ράιχ και θα τα… σχολιάζει, πάντα με «αριστερή» ματιά!!!
Η ΑΡΙΣΤΕΡΑ από δύναμη ΚΙΝΗΜΑΤΩΝ, ΡΗΞΕΩΝ και ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ, έχει μεταλλαχτεί σε «αριστερά» σχολιασμού και σε «γλάστρα» της κατοχικής Βουλής: Σε δεκανίκι του καθεστώτος, σε γρανάζι του πλανητικού φασισμού…
Από resaltomag, μοντάζ Γρέκι



Γράφει ο Μανώλης Κωστίδης

Το ισλαμικό κίνημα του Φετχουλάχ Γκιουλέν με ξεκάθαρο και επίσημο τρόπο ξεκίνησε την αντεπίθεση του στην κυβέρνηση Ερντογάν και με ανακοίνωση του απαντά στις φήμες που κυκλοφορούν τον τελευταίο καιρό σχετικά με τη διχόνοια ανάμεσα στο κίνημα και στον τούρκο πρωθυπουργό. Απαντά και στις φήμες που αναφέρουν πως το κίνημα μέσω της επιρροής του στο δικαστικό σύστημα σχεδιάζει να συλλάβει ακόμη και τον Ερντογάν!

Η εφημερίδα η οποία ανήκει στο κίνημα έχει ως πρωτοσέλιδο τίτλο «καμία συνείδηση δεν μπορεί να αποδεχθεί αυτές τις μομφές και τις κατηγορίες». Η τουρκική εφημερίδα φιλοξενεί την ανακοίνωση του Ιδρύματος Δημοσιογράφων και Αρθρογράφων το οποίο ελέγχεται απόλυτα από τον Φετχουλάχ Γκιουλέν.

Μια από τις φήμες που σοκάρουν είναι πως στις 7 Φεβρουαρίου του 2012 όταν ο εισαγγελέας της Κων/πολης καλούσε σε απολογία τον διοικητή της ΜΙΤ Χακάν Φιντάν όπως και τον πρώην διοικητή Εμρέ Τανέρ, βασικό στόχος ήταν ο Ερντογάν και πως το κίνημα μέσω του δικαστικού συστήματος ήθελε να συλλάβει τον τούρκο πρωθυπουργό! Ηταν η εποχή που Ερντογάν για δεύτερη φορά είχε διακομιστεί σε νοσοκομείο και όλη η Τουρκία είχε σοκαριστεί με την εντολή του εισαγγελέα που καλούσε σε απολογία τον διοικητή της ΜΙΤ σε απολογία σχετικά με τη δράση της κουρδικής οργάνωσης KCK. Αν η φήμες αληθεύουν τότε η φυλάκιση του Ερντογάν θα ήταν ένα δικαστικό πραξικόπημα!

«Καμία συνείδηση δεν μπορεί να αποδεχθεί τέτοιες μομφές. Όσοι κάνουν αυτές τις μομφές θα πρέπει να εξηγήσουν ποιο θα ήταν το κέρδος της Υπηρεσίας (σ.σ. κίνημα Γκιουλέν) όπως πρέπει να θυμηθούν πως 9 μήνες πριν την ημερομηνία αυτή το κίνημα είχε δώσει μάχη μαζί με τον πρωθυπουργό για το νέο Σύνταγμα»
.
Άλλη μια φήμη που σοκάρει είναι αυτή πως « τον κοριό στο γραφείο του Ερντογάν τον τοποθέτησε άτομα που βρίσκονται κοντά στο κίνημα». Ο Γκιουλέν μέσω της εφημερίδας του αρνείται αυτές τις κατηγορίες και αναφέρει πως « αυτές οι φήμες πιστεύουμε δεν γίνονται αποδεκτές από την κυβέρνηση. Πάντως προκαλεί σκεπτικισμό πως η υπόθεση η οποία είναι σοβαρή δεν έχει ξεκαθαριστεί από τη δικαιοσύνη. Είναι καθήκον της κυβέρνησης και της δικαιοσύνης να βρουν αυτούς που έκαναν αυτά τα πράγματα».

Ένα γεγονός που κάποιοι αρθρογράφοι έχουν υπονοήσει στην Τουρκία είναι πως «πίσω από τα γεγονότα στο πάρκο Γκεζί βρίσκονταν το κίνημα Υπηρεσίας(σ.σ. Γκιουλέν)». Η ανακοίνωση του Κινήματος αρνείται τις κατηγορίες αυτές και τονίζει πως «αν ληφθούν υπ’όψιν οι ανακοινώσεις του κυρίου Χότζα Φετχουλάχ Γκιουλέν και η στάση που τήρησε το κίνημα θα φανεί πως οι ισχυρισμοί αυτοί δεν ευσταθούν» αναφέρει η ανακοίνωση.
Το Κίνημα Γκιουλέν απαντά και σε πολλές άλλες φήμες που κυκλοφορούν.

Πάντως η απάντηση δείχνει πως οι φήμες διαρρέουν από την πλευρά της κυβέρνησης Ερντογάν και φαίνεται πως έχει επέλθει μεγάλο πλήγμα στις σχέσεις ανάμεσα στον Ερντογάν και τον πνευματικό του ηγέτη Φετχουλάχ Γκιουλέν.

Εντύπωση επίσης προκαλεί η ανακοίνωση πως το κίνημα σχετικά με τα γεγονότα στο πάρκο Γκεζί επευφημεί τις δηλώσεις του προέδρου Αμντουλάχ Γκιούλ, του αντιπροέδρου Μπουλέντ Αρίντς όπως και του βουλευτή Ισμαίλ Μπαλ. Τους φωτογραφίζει και δείχνει πως τους στηρίζει. Αυτό ίσως είναι ένα μήνυμα για μελλοντική διάδοχη κατάσταση που ετοιμάζει το κίνημα Γκιουλέν μετά τον Ερντογάν. To ερώτημα είναι αν το Κίνημα έχει ως στόχο την ανατροπή του τούρκου πρωθυπουργού ο οποίος θέλει να γίνει πρόεδρος με υπερεξουσίες στις προεδρικές εκλογές του 2014 και σύμφωνα με πληροφορίες ο Γκιουλέν δεν επιθυμεί αυτό το σενάριο.

ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΦΕΤΧΟΥΛΆΧ ΓΚΙΟΥΛΈΝ ΚΑΙ ΤΟ ΚΙΝΗΜΑ ΤΟΥ

Στο δημοψήφισμα της 12ης Σεπτεμβρίου του 2010 για τη Συνταγματική μεταρρύθμιση , το 57% του τουρκικού λαού είχε ψηφίσει υπέρ της μεταρρύθμισης όπως υποστήριζε ο Ρετζέπ Ερντογάν.

Το βράδυ της ανακοίνωσης των αποτελεσμάτων, ο τούρκος πρωθυπουργός στις δηλώσεις που έκανε, είπε και μια φράση που εντυπωσίασε όλους «ευχαριστώ όλους όσους μας στήριξαν από όλο τον κόσμο, χαιρετώ τα αδέλφια μου πέρα του Ωκεανού. Αφού μας έστειλαν από κει μήνυμα μπορούμε να στείλουμε κι εμείς»!

Πολλοί δεν κατάλαβαν τι και ποιόν εννοούσε ο Ερντογάν. Όσοι όμως γνώριζαν, κατάλαβαν καλά, σε ποιόν έλεγε το «ευχαριστώ». Δέκτης του μηνύματος ήταν ο πρώην ιμάμης από το Ερζερούμ, Φετχουλάχ Γκιουλέν ο οποίος τα τελευταία χρόνια ζει στις ΗΠΑ.

Ποιος είναι όμως Γκιουλέν που σε μια σημαντική ημέρα, όπως το δημοψήφισμα ο Ερντογάν αισθάνθηκε την ανάγκη να στείλει αυτό το μήνυμα.

Ο ιμάμης, που όλοι γνωρίζουν, πως και στις εκλογές της 12ης Ιουνίου ήταν αυτός που έδωσε και πάλι της στήριξη του στον Ερντογάν. Το ΑΚP κερδίσε τις εκλογές με 49,9%.!
Εκατομμύρια μέλη του δικτύου μαζί με τους συγγενείς τους στήριξαν το ΑΚP και με τη δράση τους προεκλογικά αλλά και με την ψήφο τους.

ΤΟ ΜΕΤΡΙΟΠΑΘΕΣ ΙΣΛΑΜ ΤΟΥ ΓΚΙΟΥΛΕΝ

Ο Φετχουλάχ Γκιουλέν ,ουσιαστικά είναι ο ηγέτης ενός κινήματος που προωθεί το «μετριοπαθές Ισλάμ» σε όλες τις χώρες του κόσμου και βεβαίως στην Τουρκία. Ουσιαστικά είναι μια ισλαμική σέχτα.

Ο Γκιουλέν, εκμεταλλεύτηκε το άνοιγμα στο Ισλάμ που έγινε στην Τουρκία στα τέλη της δεκαετίας του 1980 επί πρωθυπουργίας Οζάλ. Η κατάρρευση της σοβιετικής αυτοκρατορίας το 1991 προσέφερε στον Γκιουλέν τη χρυσή ευκαιρία να αναπληρώσει το κενό στον χώρο εκείνο όπου κατοικούσαν ισλαμικοί πληθυσμοί, δηλαδή στην Κεντρική Ασία και στα Βαλκάνια. Αργότερα αναπτύχθηκε σρ όλο τον κόσμο. Στην Τουρκία, θεωρούν δεδομένη τη στήριξη του κινήματος αυτού από τις ΗΠΑ.

Για να πετύχει αυτή τη διείσδυση, ως βασικό όπλο επιλέχθηκε η εκπαίδευση. Έτσι άρχισαν να ιδρύονται σχολεία που προωθούν τις απόψεις του κινήματος Γκιουλέν. Συνολικά περίπου 1000 σχολεία σε όλο τον κόσμο , εκπαιδεύουν νέους με τις απόψεις του Γκιουλέν. Σε περίπου 100 χώρες μπορεί να βρει κάποιος κάποια από αυτά τα σχολεία ακόμη και στις ΗΠΑ.
Αλλά το μεγάλο βάρος έχει δοθεί στην Κεντρική Ασία και την Αφρική όπου φτωχά παιδιά γίνονται αποδεκτά από τα σχολεία της ισλαμικής αυτής σέχτας και με υποτροφίες, εκπαιδεύονται και φτάνουν σε ανώτερα αξιώματα στις χώρες τους. Σκοπός των σχολείων αυτών, είναι η διάδοση της τουρκικής κουλτούρας και η ανάπτυξη «φιλοτουρκικών και φιλο-ισλαμικών ελίτ».

Η ΕΠΙΡΡΟΗ ΤΟΥ ΓΚΙΟΥΛΕΝ ΣΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ

Η άνοδος της επιρροής του Γκιουλέν, αυξήθηκε ακόμη περισσότερο μόλις ήρθε στην εξουσία το Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (ΑΚΡ) του Ερντογάν, το Νοέμβριο του 2002.
Απόφοιτοι των σχολείων του Γκιουλέν, άρχισαν να διορίζονται στο δημόσιο, πολλές νευραλγικές θέσεις κατελήφθησαν από τους δικούς του ανθρώπους. Στην αστυνομία, στις μυστικές υπηρεσίες, στο δικαστικό σώμα. Ουσιαστικά ο Ερντογάν, όπως τονίζουν οι Κεμαλιστές στην Τουρκία, άρχισε να ξεπληρώνει το «χρέος» του προς τον Γκιουλέν , λόγω της υποστήριξης του που του έδωσε τόσα χρόνια.

Στη γειτονική χώρα όσοι γνωρίζουν τη δράση του κινήματος υποστηρίζουν πως δεν είναι καθόλου τυχαίο, πως η Τurkish Airlines εκτός από την αναμενόμενη ανάπτυξη του δικτύου της σε όλο τον κόσμο, επιλέγει να ανοίγει γραφεία και να έχει πτήσεις σε όλες τις χώρες όπου υπάρχουν τα σχολεία του Γκιουλέν ακόμη και στις πιο «άσχετες» με την Τουρκία χώρες. Στην Αιθιοπία, στο Σουδάν κτλ. Ενώ σε όλες τις χώρες της κεντρικής Ασίας, οπου υπάρχουν τα σχολεία του ισλαμικού αυτού κινήματος, υπάρχει μια πτήση της Τurkish Airlines.
Άλλοι πάλι κατηγορούν τον Ερντογάν, πως έχει ιδρυθεί ολόκληρο ενημερωτικό τηλεοπτικό δίκτυο από την κρατική Τουρκική τηλεόραση, το TRT Turk, το οποίο έχει ανταποκριτές και γραφεία στην Αφρική στην Ασία αλλά δεν έχει κανέναν ανταποκριτή η γραφείο στις Βρυξέλλες, στο Λονδίνο ή στο Παρίσι. Ουσιαστικά είναι ένα ενημερωτικό δίκτυο που έχει ανταποκριτές στο σημείο που έχει παρουσία του ο Γκιουλέν.

ΣΤΟΧΟΣ ΤΟΥ ΙΣΛΑΜΙΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ

Η προώθηση ενός σύγχρονου Ισλάμ που δεν απορρίπτει τον δυτικό τρόπο σκέψης βρίσκεται στον πυρήνα της σκέψης του Γκιουλέν.
Και η επικέντρωσή του στην Τουρκία ουσιαστικά δείχνει τη χώρα ως την ηγέτιδα δύναμη του μουσουλμανικού κόσμου. Δεν είναι τυχαίο πως σε αυτή την ιδέα στηρίζεται και η εξωτερική πολιτική της κυβέρνησης Ερντογάν και το δόγμα του Νταβούτογλου. . 


ΘΕΛΕΙ ΤΗΝ ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΟΥ ΚΕΜΑΛΙΚΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ;

Εδώ βρίσκεται η ιδεολογική σύγκρουση με τη δομή του τουρκικού κράτους. Η αρχή του Κεμαλισμού δεν μιλά για ένα ισλαμικό κράτος, αλλα αντιθέτως προωθεί την ιδελογία του «κοσμικού κράτους» που θα φτάνει στο επίπεδο του «συγχρονου κόσμου»
Η ανάπτυξη του δικτύου Γκιουλέν είναι μια άμεση απειλή για τον «Κεμαλισμό», καθώς προβλέπει την προβολή της Toυρκίας ως χώρα «μετριοπαθούς Ισλάμ» που θα γίνει παράδειγμα προς μίμηση .
Η τρίτη σαρωτική εκλογική νίκη Ερντογάν την προηγούμενη Κυριακή, αυξάνει αυτούς τους φόβους. Καθώς το «όνειρο» του Ερντογάν είναι να αλλάξει το Σύνταγμα της Τουρκίας και να μετατρέψει τη χώρα από «Κοινοβουλευτική δημοκρατία» σε «προεδρεύουσα.» Αν ο Ερντογάν που σήμερα διαθέτει 326 βουλευτές βρει συμμάχους από άλλα κόμματα και κάνει αυτή την αλλαγή, σχεδιάζει να γίνει ο ίδιος πρόεδρος. Οι Κεμαλιστές φοβούνται πως αν συμβεί αυτό το ενδεχόμενο, τότε ο Γκιουλέν θα έχει μεγαλύτερη στήριξη.

Η ΣΤΗΡΙΞΗ ΤΩΝ ΗΠΑ ΣΤΟΝ ΓΚΙΟΥΛΕΝ

Τη δεκαετία του 90 όταν ο στρατός φυλάκιζε η απαγόρευε την πολιτική δράση σε πολλούς ισλαμιστές , όπως και τον Ερντογάν, ο Γκιουλέν μετακόμισε στις ΗΠΑ. Ο λόγος που είχε παρουσιαστεί ήταν η «ασθένεια του».
΄Εχουν περάσει πάνω από 10 χρόνια όμως ο Γκιουλέν δεν έχει επιστρέψει στην Τουρκία και παραμένει στις ΗΠΑ. Στην Τουρκία, οι εχθροί του υποστηρίζουν ότι τα χρήματα για τη δράση του δικτύου του παρέχονται από τις ΗΠΑ. Ο ίδιος είχε καταδικάσει τις τρομοκρατικές επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου και αυτό θεωρείται «θετικό δείγμα» για τους Αμερικανούς.
Στις ΗΠΑ θεωρούν πως το «μετριοπαθές Ισλάμ» που προωθεί ο Γκιουλέν, πρέπει να επικρατήσει του «φονταμενταλισμού»

H ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑ ΤΟΥ «ΙΣΛΑΜΙΚΟΥ ΔΙΚΤΥΟΥ»

Κανείς δεν γνωρίζει τον προϋπολογισμό του δικτύου Γκιουλέν. Υπάρχουν κάποιες εκτιμήσεις που μιλούν για 10 δισεκατομμύρια δολάρια. Πηγές χρηματοδότησης είναι τα δίδακτρα, η οικονομική δραστηριότητα και οι δωρεές πλουσίων Τούρκων αλλά και ξένων.
Στην Τουρκία διαθέτει το τηλεοπτικό δίκτυο Samanyolu, την εφημερίδα Zaman που διανέμεται στους οπαδούς του και έχει κυκλοφορία στα 800.000 φύλλα, το πρακτορείο ειδήσεων Cihan, την τράπεζα Asya. Έχει συμμετοχές σε πολλές εταιρείες που όμως δεν φαίνονται στα χαρτιά.

Πηγή OnAlert



Είναι συγκλονιστική εμπειρία για οποιονδήποτε ξένο επισκέπτη της χώρας μας να βιώσει εδώ τη γιορτή του Δεκαπενταύγουστου. Στο ουράνιο ελληνικό τοπίο, με τις μεθυστικές μυρωδιές, την υποβλητική μουσική της θάλασσας που τραγουδάει παράξενους σκοπούς σκάζοντας χαμόγελα στην ακτογραμμή, με τις ασπρισμένες εκκλησίες των νησιών, τους θύλακες παραδοσιακής αρχιτεκτονικής που έχουν γλιτώσει από τη λαίλαπα του μπετόν. Η κατάνυξη που προκαλεί αυθόρμητα το «Πάσχα του καλοκαιριού» δεν γίνεται να αγνοηθεί από κανέναν, διότι συντονίζονται με αυτήν εκατομμύρια ψυχές Ελλήνων - ενός λαού ξεχωριστού, ιστορικού και πολλάκις δοκιμασμένου.

Είναι θεοσεβής ο λαός μας - με όλα του τα λάθη, τα πάθη, τις παραλείψεις και την περιοδική λησμονιά της ιερής αποστολής να «εξανθρωπίσει την ανθρωπότητα», όπως έλεγε ο Περικλής Γιαννόπουλος. Η σύνδεσή του με την έννοια και την ουσία του θείου είναι αυθόρμητη, ενστικτώδης - όχι αποτέλεσμα κάποιου δεσποτικού πειθαναγκασμού.

Η Παναγία έχει ξεχωριστή θέση στην καρδιά και την ψυχή μας. Εχει συνδεθεί με τις μεγάλες στιγμές του Γένους μας. Ο θρόνος της αγάπης, που έχουμε στήσει για την Υπεραγία Θεοτόκο, ουδέποτε θα κλονιστεί. Ποτέ δεν πρόκειται να σταματήσει να ακούει τις εκκλήσεις, τις ευχαριστίες και τις μύχιες σκέψεις μας. Οσο κι αν προσπαθεί η διαβόητη «Νέα Τάξη» να αποχρωματίσει την κοινωνία, να αποσυνδέσει τους αρμούς μας με την πίστη και να διαλύσει τους θεσμούς που μας έφεραν μέχρι εδώ, ενσυνείδητα Ελληνες και αμετακίνητα Χριστιανούς.

Η διατήρηση των εθίμων, λατρευτικών και κοινωνικών, και η μεταλαμπάδευσή τους στις ερχόμενες γενεές είναι ιερή υποχρέωση των ενηλίκων. Η απόθεση των ελπίδων μας στην Παναγία λειτουργεί παρηγορητικά και σωτήρια για όλους όσοι έχουν απολέσει την εμπιστοσύνη τους (δικαίως) στους διαχειριστές της πολιτικής, της οικονομικής και της «πνευματικής» εξουσίας.

Οι μητέρες, ό,τι κι αν γίνει, όσα εμπόδια κι αν προκύψουν, δεν ξεχνούν τα παιδιά τους. Η μητέρα του Χριστού ήταν, είναι και θα παραμείνει εδώ. Για όλους μας. Θα μας βοηθήσει. Χρόνια πολλά!





Αποτελεί σημείο αναφοράς για εκατομμύρια Πόντιους (και όχι μόνο) χριστιανούς σε ολόκληρο τον κόσμο. Κάθε χρόνο τον Δεκαπενταύγουστο, χιλιάδες πιστοί από την Ελλάδα και κάθε γωνιά του πλανήτη, από τις ΗΠΑ, τον Καναδά και ολόκληρη την Ευρώπη, σπεύδουν να τιμήσουν τη Μεγαλόχαρη, να προσκυνήσουν, να ζητήσουν ελπίδα και δύναμη για να τα βγάλουν πέρα στις δύσκολες εποχές που ζούμε. Η Παναγία η Σουμελά του Βερμίου θα κατακλυστεί αύριο, όπως κάθε χρόνο, από μυριάδες χριστιανούς, που θα σπεύσουν στην Καστανιά Βερμίου για να προσκυνήσουν την Παναγία τη Σουμελιώτισσα.

Η παράδοση
Η ιστορία της θρυλικής Μονής Παναγίας Σουμελά χάνεται πριν από 16 αιώνες στην Τραπεζούντα. Οπως αναφέρει η παράδοση, το 386 οι Aθηναίοι μοναχοί Bαρνάβας και Σωφρόνιος οδηγήθηκαν στις απάτητες βουνοκορφές του όρους Μελά έπειτα από αποκάλυψη της Παναγίας, με σκοπό να ιδρύσουν το μοναχικό της κατάλυμα. Εκεί, σε ένα σπήλαιο σε υψόμετρο 1.063 μέτρων, είχε μεταφερθεί από αγγέλους η ιερή εικόνα της Παναγίας της Aθηνιώτισσας, την οποία, κατά την παράδοση, εικονογράφησε ο ευαγγελιστής Λουκάς.

Oι δύο μοναχοί έχτισαν στη συνέχεια εκκλησία μέσα στη σπηλιά. Μάλιστα, το μοναστήρι αντιμετώπιζε σοβαρό πρόβλημα ύδρευσης, το οποίο λύθηκε, σύμφωνα με την παράδοση, κατά θαυματουργό τρόπο. H ανθρώπινη λογική αδυνατεί να απαντήσει στο θέαμα που βλέπουν και οι σημερινοί ακόμη προσκυνητές, να αναβλύζει αγιασματικό νερό μέσα από έναν γρανιτώδη βράχο. Oι θεραπευτικές ιδιότητές του έκαναν πασίγνωστο το μοναστήρι όχι μόνο στους χριστιανούς, αλλά και στους μουσουλμάνους.

Mεγάλος ευεργέτης της μονής ήταν ο Mανουήλ Γ' Kομνηνός, που προσέφερε τον ανεκτίμητης αξίας σταυρό με τιμιόξυλο, ο οποίος σήμερα βρίσκεται μαζί με τα άλλα κειμήλια της μονής στον νέο θρόνο της, στην Kαστανιά της Bέροιας. Tο 1922 οι Tούρκοι κατέστρεψαν ολοσχερώς το μοναστήρι. Oι μοναχοί έκρυψαν μέσα στο παρεκκλήσι της Aγίας Bαρβάρας την εικόνα της Παναγίας, το ευαγγέλιο του οσίου Xριστοφόρου και τον τίμιο σταυρό.

Η επιστροφή
Mε ενέργειες του Eλευθέριου Bενιζέλου, το 1930, ο Tούρκος πρωθυπουργός δέχτηκε μια αντιπροσωπία να πάει στον Πόντο και να παραλάβει τα σύμβολα της Ορθοδοξίας και του Ελληνισμού.

Tότε ζούσαν μόνο δύο καλόγεροι του πανάρχαιου ιστορικού μοναστηριού. O υπέργηρος Iερεμίας στον Λαγκαδά της Θεσσαλονίκης, ο οποίος αρνήθηκε να πάει, και ο Aμβρόσιος Σουμελιώτης, προϊστάμενος στην Εκκλησία του Aγίου Θεράποντα της Tούμπας στη Θεσσαλονίκη. Στις 14 Οκτωβρίου έφυγε ο Aμβρόσιος και λίγες μέρες αργότερα επέστρεφε στην Aθήνα με τα ιερά σύμβολα του Ελληνισμού και της Χριστιανοσύνης.

Το 1951 ο Kρωμναίος οραματιστής και κτήτωρ Φίλων Kτενίδης έκανε πράξη την επιθυμία όλων των Ποντίων, με τη θεμελίωση της Νέας Παναγίας Σουμελά στις πλαγιές του Βερμίου, στην Καστανιά της Βέροιας.

Αριστείδης Μάτιος


Γιατί ο στρατός επέλεξε την απευθείας σύγκρουση με τη Μουσουλμανική Αδελφότητα. Η νέα στρατηγική «μηδενικής ανοχής» στις διαδηλώσεις και η αδυναμία πολιτικής λύσης. Τα βαθύτερα προβλήματα της οικονομίας και ο αποδιοπομπαίος τράγος.

Οι αιγυπτιακές δυνάμεις ασφαλείας από νωρίς το πρωί της 14ης Αυγούστου προχώρησαν σε επιχείρηση με σκοπό να διαλύσουν τους διαδηλωτές της Μουσουλμανικής Αδελφότητας στο Κάιρο. Ξεκινώντας την αυγή, ο αιγυπτιακός στρατός και η αστυνομία χρησιμοποίησαν μπουλντόζες για να διαλύσουν χιλιάδες διαδηλωτές που είχαν κατασκηνώσει επί έξι εβδομάδες στη Nahda Square της Γκίζας και στη Rabaa al-Adawiya Mosque στην πόλη Νασρ.

Οι εκτιμήσεις για τις απώλειες της ποικίλλουν ανάλογα με την πηγή από την οποία προέρχονται.

Ο στρατός είχε προειδοποιήσει ότι θα διέλυε τους διαδηλωτές με μια τέτοια επιχείρηση. Επέτρεψε διάλογο μιας εβδομάδας και άφησε να περάσει και η αργία Eid al-Fitr.

Σε πλήρη αντίθεση με τη διαμαρτυρία στην πλατεία Tahrir του Καΐρου, οι διαδηλώσεις των Αδελφών Μουσουλμάνων εντοπίζονταν στα περίχωρα της πόλης και σε αυτές συμμετείχαν αρκετές χιλιάδες άνθρωποι. Ο στρατός, βέβαια, είχε τη δυνατότητα να αποφύγει την αιματηρή σύγκρουση. Θα μπορούσε να είχε αφήσει τους διαδηλωτές να εξασθενήσουν με την πάροδο του χρόνου, ειδικά λαμβανομένου υπ' όψιν του ότι οι Αδελφοί Μουσουλμάνοι αντιμετώπιζαν κρίση νομιμοποίησης ανάμεσα στους οπαδούς τους.

Αντίθετα, επέλεξε να προχωρήσει σε επίδειξη δύναμης για να ενισχύσει την αξιοπιστία του και να διατρανώσει τη μη ανοχή του στην κουλτούρα των διαδηλώσεων στους δρόμους, που έχει κυριαρχήσει στην Αίγυπτο τα δύο τελευταία χρόνια. Οι δυνάμεις ασφαλείς δεν θα προέβαιναν σε αυτήν την ενέργεια αν δεν ήταν σίγουρες ότι θα μπορούσαν να διαχειριστούν τις συνέπειες, η αξιοπιστία τους όμως θα δοκιμαστεί τις ερχόμενες μέρες και τους επόμενους μήνες.

Τα κρατικά μέσα ενημέρωσης ενίσχυσαν τις στρατιωτικές επιχειρήσεις με αναφορές ότι οι διαδηλωτές των Αδελφών Μουσουλμάνων μετέφεραν όπλα και εξαπέλυσαν θανατηφόρες επιθέσεις εναντίον του στρατού και σε θρησκευτικούς χώρους των Κοπτών. Όλα αυτά με σκοπό να κατηγοριοποιήσουν τους ισλαμιστές διαδηλωτές ως πολεμοχαρείς από τη φύση τους και να τους εξομοιώσουν με τη Χαμάς.

Παρόλο που πολλοί στην Αίγυπτο νιώθουν ανακουφισμένοι με την απομάκρυνση των Αδελφών Μουσουλμάνων από την εξουσία, αναμένοντας με αγωνία το τέλος των διαδηλώσεων και την ανάκαμψη της οικονομίας, η από τον στρατό στηριζόμενη μεταβατική κυβέρνηση δεν μπορεί να ξεφύγει από την αντιμετώπιση των δομικών παθογενειών που ταλανίζουν την Αίγυπτο.

Ο στρατός ήθελε να δράσει γρήγορα κατά της Αδελφότητας, όσο έχει ακόμα τη λαϊκή στήριξη και όσο ο πρώην Αιγύπτιος πρόεδρος Μοχάμεντ Μόρσι θεωρείται ακόμη ο αποδιοπομπαίος τράγος για την αιγυπτιακή κρίση. Ο στρατός θα παραμείνει η ύψιστη αρχή στη χώρα, αλλά είναι θέμα χρόνου να κατηγορηθεί για την οικονομική και την πολιτική κρίση.

Με τις πιθανότητες για πολιτική συμφιλίωση τώρα να έχουν καταστραφεί, το επόμενο διάστημα θα αποδειχθεί ιδιαίτερα κρίσιμο.

Πηγή Euro2day



Με τίτλο «Πρώτα η Σκύλα, μετά η Χάρυβδη» δημοσιεύτηκε χθες στην Yedioth Ahronoth ενδιαφέρον άρθρο γνώμης του Nahum Barnea που πραγματεύεται τη διάσταση απόψεων ανάμεσα στις ΗΠΑ και στο Ισραήλ ως προς το δέον γενέσθαι στον εμφύλιο πόλεμο της Συρίας.

Τα βασικά σημεία του δημοσιεύματος έχουν ως ακολούθως:

Προ ολίγων εβδομάδων ο Διευθυντής των Υπηρεσιών Πληροφοριών των Ισραηλινών Ενόπλων Δυνάμεων, υποστράτηγος Αβίβ Κοχάβι, επισκέφθηκε την Ουάσιγκτον, όπου συναντήθηκε με υψηλά ιστάμενα στελέχη της αμερικανικής κυβέρνησης και συζήτησε τα του εμφυλίου πολέμου στην Συρία. 
Η ισραηλινή πλευρά εκτιμά ότι οι υποστηρικτές της τζιχάντ που έχουν εισρεύσει στη Συρία ανέρχονται σε 25.000-30.000, προέρχονται δε από όλη την υφήλιο, καθώς έχουν εντοπιστεί κάτοχοι διαβατηρίων από την Αυστραλία, τη Γαλλία, την Κροατία και τη Νότια Αμερική. Επί συνόλου έξι ή επτά οργανώσεων τζιχαντιστών, πλέον επικίνδυνη θεωρείται η Jabhat al-Nusra, ένα παρακλάδι της αλ-Κάιντα το οποίο έχει επεκτείνει εσχάτως τις δραστηριότητες του και στη Χερσόνησο του Σινά.
Προ ενάμιση έτους, το Ισραήλ είχε προειδοποιήσει τους Αμερικάνους για το γεγονός της συγκέντρωσης τζιχαντιστών στην Συρία και στο Σινά, ωστόσο οι ΗΠΑ επέλεξαν να παραμείνουν αδρανείς. Η ισραηλινή πλευρά ανησυχεί, καθώς εκτιμά ότι, εάν η Δύση συνεχίσει να αδιαφορεί για τις εξελίξεις στην Συρία, τότε ο αριθμός των οπαδών της τζιχάντ που θα έχουν συγκεντρωθεί στην εν λόγω περιοχή, εντός ενός έτους, θα αγγίξει τους 100.000, όπερ μεταφράζεται στη δημιουργία μίας βάσης γιγαντιαίων διαστάσεων για την παγκόσμια τζιχάντ, δίπλα στο Ισραήλ. Πρόκειται για μία αρνητική εξέλιξη από πλευράς Ισραήλ, η σημασία και η επικινδυνότητα της είναι εξίσου αντιληπτές στην Ουάσιγκτον.

Είναι σαφές σε όλες τις δυτικές υπηρεσίες ασφάλειας και πληροφοριών πως η επιλογή ανάμεσα στον Άσσαντ και στους οπαδούς της τζιχάντ παραπέμπει σε επιλογή ανάμεσα στη Σκύλα και τη Χάρυβδη. Η επικράτηση του Άσσαντ ισοδυναμεί με νίκη του Ιράν, με το πυρηνικό πρόγραμμά του, και με νίκη της Χεζμπολλά. Τι δέον γενέσθαι;

Το Ισραήλ προτείνει στους Αμερικάνους ένα σχέδιο με δύο στάδια: Το πρώτο στάδιο προβλέπει τη σημαντική κλιμάκωση της στήριξης στις αντικαθεστωτικές δυνάμεις, κυρίως μέσω της παροχής όπλων και στρατιωτικού υλικού. Η ισραηλινή πλευρά πιστεύει πως οι ΗΠΑ είναι σε θέση να επιβάλουν μία ζώνη απαγόρευσης πτήσεων στη Συρία χωρίς υψηλό κόστος, άποψη που θα παρουσιάσει στον Αμερικανό Α/ΓΕΕΘΑ, στρατηγό Μάρτιν Ντέμπσι, που επισκέπτεται σήμερα [12/8] το Ισραήλ και είχε απευθύνει προσφάτως προειδοποιήσεις σχετικά με το κόστος που συνεπάγεται η αμερικανική αεροπορική δραστηριότητα στη Συρία.
Το δεύτερο στάδιο προβλέπει πως μετά την ήττα του Άσσαντ, εφόσον αυτή επέλθει, οι Αμερικάνοι υποτίθεται πως θα υποστηρίξουν τα κοσμικά στοιχεία στις τάξεις των επαναστατών προκειμένου να ωθήσουν τους τζιχαντιστές εκτός Συρίας.
Το εν λόγω σχέδιο δεν φέρει εγγύηση επιτυχίας, ωστόσο οι Ισραηλινοί αξιωματούχοι πιστεύουν πως είναι εφικτό.

Οι Αμερικανοί αξιωματούχοι φαίνεται να μοιράζονται τις ανησυχίες του Ισραήλ σχετικά με τους τζιχαντιστές στην περιοχή, εντούτοις δεν είναι εξίσου πεπεισμένοι ως προς την αναγκαιότητα κατίσχυσης επί του Ιράν. Την περασμένη εβδομάδα, ο Μάικλ Μόρελ, νούμερο δύο στην ιεραρχία της CIA, παραχώρησε συνέντευξη επ’αφορμή της αποχώρησής του από την υπηρεσία, όπου προειδοποίησε πως το ευμετάβλητο μείγμα του εξτρεμισμού της αλ-Κάιντα και του εμφύλιου πολέμου συνθέτει την μεγαλύτερη απειλή για την εθνική ασφάλεια των ΗΠΑ, συμπληρώνοντας πως «πρόκειται, κατά πάσα πιθανότητα, για το πιο σημαντικό ζήτημα παγκοσμίως». Παράλληλα, ο Μόρελ υποστήριξε ότι οι ηγεμονικές φιλοδοξίες του Ιράν και το πυρηνικό πρόγραμμα της Τεχεράνης συνιστούν απλά ένα «λόγο για ανησυχία».

Ο καθηγητής Ιταμάρ Ραμπίνοβιτς, ο Ισραηλινός που γνωρίζει το συριακό καθεστώς καλύτερα από οιονδήποτε άλλον, επέλεξε να απαντήσει στις δηλώσεις του Μόρελ μέσω ενός άρθρου στην ιστοσελίδα Project Syndicate.

O Ραμπίνοβιτς κάνει λόγο για την ύπαρξη δύο σχολών σκέψης στη Δύση:
Η πρώτη θεωρεί ότι η Συρία αποτελεί ένα πεδίο αντιπαράθεσης με την αλ-Κάιντα και τους θιασώτες της τζιχάντ και υποστηρίζει ότι θα ήταν προτιμότερο για τις ΗΠΑ και τους συμμάχους τις να μην βοηθήσουν τους αντάρτες, καθώς ο Άσσαντ αποτελεί "το μη χείρον βέλτιστον". Σε αυτήν ανήκει ο Μόρελ.

Η δεύτερη σχολή σκέψης ανησυχεί μεν λόγω της αύξησης της ισχύος των τζιχαντιστών, αλλά υποστηρίζει πως μία νίκη του συνασπισμού που διαλαμβάνει τη Ρωσία, το Ιράν, τη Χεζμπολλά και τον Ασσάντ επί των επαναστατών θα αποτελέσει ακόμα μεγαλύτερο κίνδυνο για τη Δύση, καθώς προβάλλει την άποψη πως υπάρχουν πολλοί τρόποι αντιμετώπισης των τζιχαντιστών στην Συρία μετά την πτώση του Ασσάντ.

Η απόφαση σχετικά με την στάση των ΗΠΑ έναντι της Συρίας βρίσκεται στα χέρια του Προέδρου Μπαράκ Ομπάμα. Ένας Ισραηλινός αξιωματούχος που παρακολουθεί προσεκτικά τα τεκταινόμενα στην Ουάσιγκτον επεσήμανε μία ομιλία που παραχώρησε ο Ομπάμα στην έναρξη της πρώτης θητείας του, όπου δήλωσε πως η σφαγή στο Νταρφούρ του Σουδάν αποτελούσε μία «κηλίδα στις ψυχές μας».

«Και η Συρία δεν αποτελεί ανάλογη κηλίδα;» διερωτήθηκε ο Ισραηλινός αξιωματούχος.



Την ίδια στιγμη που η δημοκρατική κυβέρνηση της Αιγύπτου προσπαθει να διαλύσει τα ναζιστικά τάγματα εφόδου του έκπτωτου παράφρονα, ο διωγμός των μειονοτήτων συνεχίζεται.
Χριστιανικές εκκλησίες πυρπόλησαν οι υποστηρικτές του Μοχάμεντ Μόρσι στην πόλη Μίνια, όπου κατά τις συγκρούσεις με τις αιγυπτιακές δυνάμεις ασφαλείας σκοτώθηκαν οκτώ άνθρωποι.

Οι συγκρούσεις ξέσπασαν μετά την απόπειρα των διαδηλωτών να επιτεθούν εναντίον αστυνομικού τμήματος.

Οι ισλαμιστές πυρπόλησαν επίσης κοπτική εκκλησία στην πόλη Σοχάγκ, στην κεντρική Αίγυπτο, σε αντίποινα για την διάλυση των συγκεντρώσεων στο Κάιρο.

Οι διαδηλωτές πέταξαν βόμβες μολότοφ στην εκκλησία του Αγίου Γεωργίου στο Σοχάγκ, όπου κατοικεί πολυπληθής χριστιανική κοινότητα.

Οι κόπτες, που αντιπροσωπεύουν το 6% – 10% του πληθυσμού, συμμετείχαν στο κίνημα που οδήγησε στην αποπομπή του προέδρου Μόρσι.



Να πως και απο ποιους οπλίζονται τα χέρια του κάθε Ιλίρ Μουκάι

Ο απερχόμενος πρωθυπουργός Σαλί Μπερίσα σχολίασε μέσω των κοινωνικών δικτύων τις δηλώσεις εκπροσώπου της Χρυσής Αυγής στο μνημόσυνο του Αριστοτέλη Γκούμα.

Αντί να καταδικάσει την αποτρόπαια πράξη βεβήλωσης της ελληνικής σημαίας από τους συμπατριώτες του στο Φίερι, οι οποίοι έντυσαν με την ελληνική σημαία αλυσοδεμένα σκυλιά και να κατευνάσει τα πνεύματα στο φασιστικό παραλήρημα των Αλβανών,ο Μπερίσα ρίχνει λάδι στην φωτιά.

Σύμφωνα με τον Μπερίσα, «Η τελετή για την επέτειο από το τραγικό θάνατο του Αριστοτέλη Γκούμα πολιτικοποιήθηκε από μια μικρή ομάδα εξτρεμιστών.
Δονκιχωτισμός και τραγικοκωμική η προσπάθεια να βρουν μέσω νεκροπολιτικής (σσ.. ο δικός του ορισμός) ελληνική μειονότητα στη Χιμάρα. Η Χιμάρα στους αιώνες υπήρξε και παραμένει η κοιτίδα των Αλβανών στους αγώνες της χώρας για την ελευθερία, την τέχνη για τον εθνικό πολιτισμό.
Στην περιοχή αυτή μερικά χωριά και η Χιμάρα είναι δίγλωσσα, αλλά με παρόμοιες υποομάδες DNA στο αίμα με τα άλλα αλβανικά χωριά που στα χιλιάδες χρόνια δεν έχουν μιλήσει ούτε μια λέξη στα ελληνικά, εκτός από την όμορφη αλβανική γλώσσα. Η πολιτικοποίηση κάποιον ακραίων εξτρεμιστών στην τελετή , αποδεικνύει τη δυστυχία εκείνων που μιλάνε για ελληνική μειονότητα .., που ποτέ δεν υπήρξε στη Χιμάρα,» γράφει ο Μπερίσα.
* Ο Ιλίρ Μουκάι είναι ο δολοφόνος του Αριστοτέλη Γκούμα


"Κάθε Τούρκος στη Βηρυτό θα είναι στόχος"


Η ραγδαία υποχώρηση της τουρκικής επιρροής στις χώρες της ευρύτερης Μέσης Ανατολής, μετά την παραίτηση του Εμίρη του Κατάρ και την ανατροπή του Morsi στην Αίγυπτο, παίρνει εκδηλώσεις άλλοτε σχεδόν διασκεδαστικές και άλλοτε ολότελα τραγικές.

Λ.χ. οι τουρκικές “σαπουνόπερες”, των οποίων η διείσδυση στη μεσανατολική (και όχι μόνο) τηλεοπτική αγορά αναφερόταν ως αψευδής μάρτυρας της τουρκικής soft power αποτελούν το πρώτη θύμα της “διπλωματίας αρχών και όχι συμφερόντων” που επιμένει να ακολουθεί η κυβέρνηση Erdogan, υπερασπιζόμενη τη Μουσουλμανική Αδελφότητα. Έτσι, Αιγύπτιοι ηθοποιοί και κινηματογραφιστές κυκλοφόρησαν έκκληση για μποϊκοτάζ των τουρκικών τηλεοπτικών σειρών, σε καταγγελία της πολιτικής στάσης της Άγκυρας, ενώ η αιγυπτιακή δημόσια ραδιοτηλεόραση η οποία είχε αποκτήσει τα δικαιώματα αρκετών σίριαλ από την Τουρκία, πάγωσε τον προγραμματισμό εκπομπής τους.

Στον Λίβανο, πάλι, τα πράγματα είναι πολύ πιο ανησυχητικά, μετά την απαγωγή δύο πιλότων της τουρκικού αερομεταφορέα τα ξημερώματα της Παρασκευής. Έξι ένοπλοι επωχούμενοι σε δύο αυτοκίνητα ακινητοποίησαν λεωφορείο το οποίο μετέφερε το εννεαμελές πλήρωμα αεροσκάφους της Turkish Airlines από το αεροδρόμιο “Rafiq Hariri” της Βηρυτού σε ξενοδοχείο της παραλιακής περιοχής Ain Mreisseh και απήγαγαν τον κυβερνήτη Murat Aktumer και τον συγκυβερνήτη Murat Agca. (Τα υπόλοιπα μέλη του πληρώματος επέστρεψαν στην Κωνσταντινούπολη).

Την ευθύνη της απαγωγής ανέλαβε μέσω μηνύματος προς το κανάλι al-Jadeed η πρωτοεμφανιζόμενη οργάνωση “Προσκυνητές του Ιμάμη Ali al-Rida” δηλώνοντας ότι οι Τούρκοι πιλότοι “θα παραμείνουν φιλοξενούμενοί μας μέχρι να απελευθερωθούν οι αδελφοί μας που απήχθησαν στην Aazaz”. Πρόκειται για την περίπτωση των Λιβανέζων Σιιτών οι οποίοι επιστρέφοντας από προσκύνημα στο Ιράν έπεσαν τον Μάιο του 2012 στα χέρια Σύρων αντικαθεστωτικών στην περιοχή του Χαλεπίου. Οι γυναίκες της ομάδας και δύο άνδρες απελευθερώθηκαν, ωστόσο 9 άτομα παραμένουν ακόμη σε ομηρία –θεωρούμενοι προφανώς ως σύνδεσμοι του καθεστώτος Assad με το Ιράν και την σιιτική οργάνωση Χεζμπολλάχ του Λιβάνου.

Οι οικογένειες των Λιβανέζων ομήρων έχουν επανειλημμένα διοργανώσει συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας έξω από τα γραφεία της Turkish Airlines στη Βηρυτό, θεωρώντας ότι η Τουρκία στηρίζει τους απαγωγείς. (Σε αντίστοιχο πνεύμα κινείται και η πληροφορία, την οποία η Άγκυρα διέψευσε κατηγορηματικά, ότι οι δύο απαχθέντες μητροπολίτες του Χαλεπίου έχουν μεταφερθεί από τους απαγωγείς τους στην τουρκική επικράτεια).

Οι αρχές του Λιβάνου καταδίκασαν την απαγωγή των Τούρκων πιλότων και διαβεβαίωσαν, δια στόματος του υπουργού Εσωτερικών Marwan Charbel σε συνάντηση με τον πρεσβευτή της Τουρκίας στη Βηρυτό, Ιnan Ozyildiz, ότι ο Λίβανος προστατεύει όλους τους Τούρκους που βρίσκονται στο έδαφος του και εξαντλεί τις προσπάθειές του για την απελευθέρωση των πιλότων.

Το σιιτικό στοιχείο, ωστόσο, εκφράζεται με λιγότερη διπλωματικότητα. Ο σεϊχης Abbas Zogheib ο οποίος παρακολουθεί για λογαριασμό του Ανώτατου Σιιτικού Συμβουλίου του Λιβάνου την υπόθεση των 9 ομήρων δήλωσε: “πάει πάνω από χρόνος που η Τουρκία παίζει με τα νεύρα μας. Αν η απαγωγή των Τούρκων πιλότων συνεπάγεται ενίσχυση της πίεσης προς την Τουρκία για να απελευθερωθούν οι δικοί μας άνθρωποι, τότε την υποστηρίζουμε”.

Το γιατί η Τουρκία βρέθηκε να συγκεντρώνει τόσο μένος, έχει να κάνει με το ότι στις διαπραγματεύσεις που διεξήγαγε σχετικά ο επικεφαλής της Ασφάλειας του Λιβάνου, στρατηγός Abbas Ibrahim, είχε προωθήσει για λογαριασμό των Σύρων αντικαθεστωτικών κατάλογο 43 γυναικών που κρατούνταν στις φυλακές της Δαμασκού και θα έπρεπε να απελευθερωθούν ως αντάλλαγμα για τη λήξη της ομηρίας των “9”. Όμως ενώ η συριακή κυβέρνηση όντως απελευθέρωσε τις 43 κρατούμενες στις 19 Ιουλίου, οι Λιβανέζοι Σιίτες δεν επέστρεψαν στα σπίτια τους...

Μάλιστα ο εκπρόσωπος των οικογενειών των ομήρων, Hayat Awali δήλωσε ούτε λίγο ούτε πολύ: “Κάθε Τούρκος πολίτης που θα βρούμε στα [σιιτικά] νότια προάστια και την πόλη της Βηρυτού θα είναι στόχος απαγωγής”. Αυτή ήταν η απάντησή του στην σύλληψη (την οποία ο ίδιος χαρακτήρισε “πολιτικά υποκινούμενο δώρο των μυστικών υπηρεσιών προς την Τουρκία΄) του Mohammad Saleh, υιού ομήρου, ως υπόπτου για την απαγωγή των Τούρκων πιλότων. Ο Marwan Charbel έσπευσε να “διευκρινίσει” ότι ο Saleh θεωρείται μάρτυρας και όχι ύποπτος.

Την ίδια στιγμή οι λιβανικές αρχές με τρόμο για το καλό όνομα της χώρας τους προσπαθούν να προστατεύσουν τους 500 Τούρκους τουρίστες που βρίσκονται επί λιβανικού εδάφους, ενώ έκτακτα μέτρα ασφαλείας λαμβάνονται στο εργοστάσιο ηλεκτρισμού της Jiyyeh στον νότιο Λίβανο όπου βρίσκονται οι τουρκικές φορτηγίδες ηλεκτρισμού Orhan Bey και Fatmagul Sultan της Karadeniz Holdings για την κάλυψη του 20% των ενεργειακών αναγκών της χώρας τα επόμενα τρία χρόνια.

Από την πλευρά του το τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών παρότρυνε τους Τούρκους πολίτες να αποφεύγουν τον Λίβανο, ενώ έκλεισαν το πολιτιστικό κέντρο και το εμπορικό γραφείο της Τουρκίας στη Βηρυτό.

Και το κυριότερο: ανακοινώθηκε ότι από τις αρχές Σεπτεμβρίου αποχωρούν οι 250 άνδρες που αποτελούν τη συμμετοχή της Τουρκίας στην UNIFIL (χερσαία αποστολή του ΟΗΕ στον Νότιο Λίβανο) και θα παραμείνουν μόνο οι μονάδες που συμμετέχουν στη διεθνή ναυτική δύναμη στα ανοιχτά των λιβανικών ακτών. Η ένταξη (παρά τις αντιδράσεις του ισχυρού Αρμενικού στοιχείου του Λιβάνου) τουρκικού αποσπάσματος στην UNIFIL την επαύριο της πολεμικής σύγκρουσης Ισραήλ-Χεζμπολλάχ το 2006, ήταν ένας ακόμη δείκτης της ευρείας αποδοχής της οποίας έχαιρε (τότε) η Άγκυρα στην περιοχή.

Τώρα, ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών Ahmet Davutoğlu, σε τηλεφωνική επικοινωνία με τον Λιβανέζο ομόλογό του Adnan Mansour την Τρίτη, προειδοποιεί για τις “αρνητικές επιπτώσεις στις διμερείς σχέσεις” που θα έχει η μη απελευθέρωση των Τούρκων πιλότων. Ωστόσο, το γεγονός παραμένει ότι οι φίλοι της Άγκυρας στην Μέση Ανατολή διαρκώς λιγοστεύουν...


Του Μάνου Ηλιάδη

Στο τελευταίο τμήμα του άρθρου για την «Σαρία και το Τζιχάντ στη Δύση» του προηγούμενου τεύχους («Τα προβλήματα για την Ελλάδα και ο κίνδυνος για την Εθνική Ασφάλεια»), είχαμε αναφερθεί στην γενική άγνοια που επικρατεί στην Ελλάδα για τις επιδιώξεις της Μουσουλμανικής Αδελφότητας(Μ.Α.) και των τεχνικών διεισδύσεως και της τακτικής της παραπλανήσεως που ακολουθεί για να αποκοιμίσει τους Έλληνες, οι οποίοι αγνοούν ακόμη την επικίνδυνη πλέον φάση στην οποία έχουν περιέλθει οι χώρες της Ευρώπης και οι ΗΠΑ από την ανοχή τα προηγούμενα χρόνια της δράσεως της Μ.Α.

Σκοπός του παρόντος και άλλων άρθρων που θα ακολουθήσουν, είναι η ενημέρωση για τις παραπάνω τεχνικές και η ευαισθητοποίηση του κοινού, των κυβερνητικών υπηρεσιών και κυρίως της Εκκλησίας, προκειμένου να διαφοροποιήσουν την οπτική υπό την οποία εξετάζουν θέματα όπως η παρουσία πλήθους μουσουλμάνων στην χώρα, ο νόμος για την ιθαγένεια, το ισλαμικό τέμενος, ο μεγάλος αριθμός των άτυπων τζαμιών και κυρίως ο τεράστιος πλέον αριθμός των ενώσεων και συλλόγων των εν Ελλάδι ευρισκομένων μουσουλμάνων.

Ο λόγος για την αναφορά στις παραπάνω τακτικές του Ισλάμ είναι το γεγονός ότι οι αρχές πληροφοριών και ασφαλείας κάθε χώρας ασχολούνται κατά απόλυτη προτεραιότητα, αν όχι και αποκλειστικώς, με το Τζιχάντ στην βίαιη μορφή του (τρομοκρατία) και καθόλου με αυτό που η Μ.Α. αποκαλεί «πολιτισμικό Τζιχάντ», αυτό που είχαμε αναφέρει στο προηγούμενο άρθρο ως την προ-βίαιη μορφή του Τζιχάντ. Το παράδοξο εν προκειμένω είναι ότι, σύμφωνα με την ιδεολογία των οπαδών της Σαρία, η προ-βίαιη μορφή του Τζιχάντ είναι όχι μόνο αναπόσπαστο μέρος του Τζιχάντ αλλά και κυρίαρχο στοιχείο του.

Το θέμα του πολιτισμικού Τζιχάντ αποτέλεσε το αντικείμενο τμήματος μίας εντυπωσιακής μελέτης του αμερικανικού Κέντρου για Πολιτική Ασφάλεια (Center for Security Policy) για την απειλή που θέτει η Σαρία για την ασφάλεια των ΗΠΑ, υπό την έννοια του προσδιορισμού του ως τμήμα της προσπάθειας καθορισμού του εχθρικού δόγματος.

ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ - ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ
Κατά την Σαρία, αναφέρει η μελέτη, το προ-βίαιο Τζιχάντ θεωρείται, ως προελέχθη, αναπόσπαστο και δη κυρίαρχο στοιχείο του Τζιχάντ και είναι τουλάχιστον το ίδιο υποχρεωτικό για τους οπαδούς της Σαρία, με το βίαιο Τζιχάντ. Τέτοιες μορφές του μη βίαιου Τζιχάντ, είναι φυσικό να θεωρούνται μετριοπαθείς και ως εκ τούτου να διαφεύγουν της προσοχής των υπηρεσιών πληροφοριών και ασφαλείας, όχι γιατί η Μ.Α. παραιτήθηκε της προσφυγής στη βία για λόγους αρχής, αλλά διότι αυτή η βάση της προετοιμασίας του «πεδίου της μάχης» πραγματοποιείται καλύτερα με κρυφά και υπόγεια μέσα, εξ ου και το αποκαλούν κρυφό και αθέατο Τζιχάντ (Stealth Jihad).

Στην ουσία, το πολιτισμικό Τζιχάντ είναι μία μορφή πολιτικού και ψυχολογικού πολέμου, αναφέρει η μελέτη, η οποία περιλαμβάνει μία πολυεπίπεδη εκστρατεία πολιτιστικής ανατροπής της χώρας-στόχου, την διάβρωση και επηρεασμό της ηγεσίας της, επιχειρήσεις ασκήσεως επηρεασμού της κοινής γνώμης, προπαγάνδα και άλλα σχετικά μέσα, με σκοπό την βαθμιαία ενστάλαξη και εισαγωγή των αρχών της Σαρία στις Δυτικές κοινωνίες.

Πηγές για το πολιτισμικό Τζιχάντ υπάρχουν πολλές, με κορυφαία την περίπτωση ενός εγγράφου το οποίο παρουσιάσθηκε ως αποδεικτικό στοιχείο σε μεγάλη δίκη μουσουλμάνων στις ΗΠΑ το 2008 και συγκεκριμένως στην υπόθεση των «ΗΠΑ εναντίον του Ιδρύματος των Ιερών Τόπων (Holy Land Foundation) ως χρηματοδότη της τρομοκρατίας». Το έγγραφο (σ.σ.: υπάρχει στο διαδίκτυο) με τίτλο «Επεξηγηματικό Μνημόνιο για τoν Γενικό Στρατηγικό Σκοπό του Ομίλου» (Εxplanatory Memorandum: On the Overall Strategic Goal of the Group), εγράφη το 1991 από τον Μοχάμεντ Ακράμ, ανώτερο στέλεχος της Χαμάς στις ΗΠΑ και μέλος του Δ.Σ. της Μουσουλμανικής Αδελφότητας στην Β. Αμερική.

Το Μνημόνιο εξηγεί ότι το Ισλαμικό Κίνημα (Islamic Movement) που οργάνωσε η Μ.Α. στις ΗΠΑ είναι μία διαδικασία εγκαταστάσεως, υπό την έννοια του εποικισμού (settlement process), στις ΗΠΑ, με σκοπό, μετά την παγίωσή του εκεί, να αναλάβει την αποστολή ενός μεγάλου Τζιχάντ, χαρακτηριζόμενου ως «πολιτισμικό Τζιχάντ», υπό την καθοδήγηση της Μ.Α. Συγκεκριμένως, το έγγραφο περιγράφει την διαδικασία εγκαταστάσεως, ως ένα μεγάλο Τζιχάντ για την κατάργηση και καταστροφή του Δυτικού πολιτισμού εκ των έσω και την υπονόμευση του άθλιου οίκου του από τα χέρια των ίδιων (των Δυτικών) και τα χέρια των πιστών του Ισλάμ. Η Μ.Α., δηλαδή, βασίζεται, όπως αναφέρεται στο κείμενο, στους μη-μουσουλμάνους κατοίκους της Αμερικής να την βοηθήσουν -χωρίς να γνωρίζουν στην ουσία τι κάνουν- στην εκτέλεση της αποστολής της για την καταστροφή της χώρας εκ των έσω.

ΤΟ ΚΑΛΕΣΜΑ ΣΤΟ ΙΣΛΑΜ
Η Ντάουα (Dawa), το κάλεσμα στο Ισλάμ κατά τον ισλαμικό νόμο, το οποίο πρέπει να προηγηθεί του Τζιχάντ, συχνά αγνοείται τελείως από τις υπηρεσίας ασφαλείας μίας χώρας, όπως και άλλες μη βίαιες εκδηλώσεις του πολιτισμικού Τζιχάντ. Ο λόγος είναι ότι δραστηριότητες αυτού του τύπου «δεν σκοτώνουν», αλλά στοχεύουν «απλώς» στην υποταγή της χώρας στόχου με μέσα που δεν είναι εύκολα διακριτά.

Ο Γιουσούφ Αλ Καραντάουι (σ.σ.: Yusuf Al-Qaradawi, για όσους αρμόδιους και μη επιθυμούν να το ψάξουν καλύτερα), πνευματικός αρχηγός της Μ.Α., σε συγκέντρωση της Ενώσεως Μουσουλμανικής Αραβικής Νεολαίας στο Τολέδο του Οχάιο το 1995, δήλωσε «Θα κατακτήσουμε την Ευρώπη, θα κατακτήσουμε την Αμερική! Όχι με το ξίφος, αλλά μέσω της ντάουα». Ο αντικειμενικός στόχος, δηλαδή, του πολιτισμικού ή απόκρυφου (Stealth) Τζιχάντ είναι ο ίδιος με αυτόν του βίαιου Τζιχάντ: η υποταγή του Οίκου του Πολέμου ή Dar Al Harb, τουτέστιν του μη μουσουλμανικού κόσμου, στη Σαρία ως τμήμα του Οίκου του Ισλάμ (Dar Al Islam).

Για το πόσο υλοποιήθηκε η δήλωση του Αλ- Καραντάουι για την κατάκτηση της Ευρώπης χωρίς το ξίφος, αλλά με την Ντάουα, λιγότερο από είκοσι χρόνια αργότερα, προκύπτει εύκολα από μία απλή περιήγηση στο διαδίκτυο, αρχίζοντας από το Βέλγιο, ή Belgistan, όπως το αποκαλούν ήδη οι μουσουλμάνοι της χώρας και συνεχίζοντας με τους κομπασμούς της ηγεσίας τους, π.χ. του Ιμάμ Ιμράν, ο οποίος δηλώνει με προφανή αλαζονεία ότι η νίκη του Αλλάχ είναι πλέον πολύ κοντά και συγκεκριμένως μέχρι το 2030 (σε 17 χρόνια από σήμερα, δηλαδή), όταν οι μουσουλμάνοι θα είναι η πλειοψηφία στο Βέλγιο.

Για το κάλεσμα στον Αλλάχ που απευθύνει η Ντάουα προς μη μουσουλμάνους χρησιμοποιούνται όλα τα μέσα επικοινωνίας, από το διαδίκτυο, μέχρι φυλλάδια, μπροσούρες, e-mail, βιβλία, διανομή του Κορανίου, press-kits, βίντεο, τα πάντα.

Στην Ελλάδα, με την οποία θα ασχοληθούμε επισταμένως στο τελευταίο άρθρο της σειράς, η Ντάουα και το πολιτισμικό Τζιχάντ έχουν απλωθεί από καιρό, όπως άλλωστε και ο προσηλυτισμός στο Ισλάμ Ελλήνων που ήταν χριστιανοί. Για παράδειγμα, στον Ιστότοπο Ιslamforgreeks.org μπορεί να βρει κανείς κάθε είδους πληροφορίες για το Ισλάμ, από άρθρα επιφανών απολογητών του και «διαφωτιστικά» κείμενα για το Ισλάμ, μέχρι και το ίδιο το Κοράνι.
Ο πλέον δραστήριος προπαγανδιστής του Ισλάμ και περιβόητος για την έντονη δράση του στον προσηλυτισμό Ελλήνων, είναι ο Αχμάντ Ελντίν (ένας ευτραφής Έλληνας με γενειάδα παντού, πλην άνωθεν του άνω χείλους - δεν μας εξηγεί γιατί για να μας φύγει και η απορία;), ο οποίος εμφανίζει σε βίντεο τους αφελείς Έλληνες που ασπάσθηκαν το Ισλάμ γιατί πίστεψαν στα παραμύθια του περί των ειρηνικών σκοπών του Ισλάμ και των αγαθών της Σαρία.
Αυτό που προφανώς δεν αναφέρει στους αφελείς που τον πιστεύουν είναι ότι προσήλυτοι στο Ισλάμ, ασπάζοντάς το, αναλαμβάνουν και την υποχρέωση, όπως κάθε πιστός μουσουλμάνος, να εξαπολύσει το Τζιχάντ όπου του πουν οι ηγέτες του, ακόμη και εναντίον της χώρας του (τα παραδείγματα Ευρωπαίων που ασπάσθηκαν το Ισλάμ, στην Αγγλία, Ολλανδία, Γερμανία, Γαλλία κλπ., και έλαβαν εν συνεχεία μέρος σε τρομοκρατικές επιθέσεις εναντίον των χωρών τους είναι άφθονα).

ΤΟ ΨΕΜΑ ΚΑΙ Η ΑΠΑΤΗ ΩΣ ΜΕΣΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΞΑΠΛΩΣΗ ΤΟΥ ΙΣΛΑΜ
Ο παραπάνω μεσότιτλος δεν είναι υπερβολή, ούτε αποτελεί πρόκληση για τους πιστούς μουσουλμάνους. Τουλάχιστον, όχι για την μέγιστη πλειοψηφία τους που παραμένει εκτός των ανατρεπτικών σχεδίων και της στρατηγικής της Μ.Α.

Και τούτο διότι, σύμφωνα με την Σαρία, το να πει κανείς ψέματα δεν είναι μόνο επιτρεπτό αλλά και υποχρεωτικό για κάθε μουσουλμάνο κάτω από ορισμένες συνθήκες. Η Σαρία, μάλιστα, απαιτεί από τους οπαδούς της, να λένε ψέματα όπου αυτό κρίνεται επωφελές στις επαφές τους με τους απίστους, η υποταγή των οποίων στο Ισλάμ αποτελεί υποχρέωση που επιβάλλει το Κοράνι.

Στο κλασικό έργο του 14ου αιώνα για το Ισλάμ που αναφέραμε στο προηγούμενο τεύχος (Η εξάρτηση του ταξιδιώτη- Reliance of the traveler) μπορεί κανείς να βρει τμήματα όπως το «Ψέμα» και «Επιτρεπόμενα Ψέματα», με ένα από αυτά να αναφέρει: «Αυτό είναι μία σαφής δήλωση ότι το να ψεύδεται κανείς είναι σε ορισμένες συνθήκες επιτρεπτό, όταν επιδιώκεται συγκεκριμένο συμφέρον. Όταν είναι δυνατόν να επιτευχθεί αυτός ο σκοπός με το ψέμα και όχι λέγοντας την αλήθεια, είναι επιτρεπτό να ψεύδεται κανείς, εάν ο σκοπός για τον οποίο γίνεται αυτό είναι επιτρεπτός».

Το θέμα του ψεύδους ως δικαιολογημένη, ηθικώς, υποχρέωση που προβλέπει η Σαρία, έχει όμως και συνέχεια, την γνωστή από το αραβικό της όνομα Taqiyya, η οποία συνοπτικώς περιγράφεται ως χρησιμοποίηση του ψεύδους για το καλό του Ισλάμ. Η Τaqiyya, κατά τον ισλαμικό νόμο, είναι μία έννοια η οποία σημαίνει απάτη -ή προσπάθεια να μη φαίνεται κάτι σαν αυτό που είναι- και εφαρμόζεται ιδιαίτερα απέναντι στους απίστους.

Η Τaqiyya βασίζεται στους στίχους του Κορανίου 3:28 και 16: 106 καθώς επίσης και σε χαντίθ και νομικές ερμηνείες οι οποίες επιτρέπουν το ψέμα και ενθαρρύνουν προφύλαξη μέσω παραπλανήσεως ως μέσων για απόκρυψη της αληθούς θρησκείας του πιστού σε καιρούς διώξεων, ή για λόγους εξαπατήσεως του αντιπάλου κατά την διάρκεια διεισδύσεως σε εχθρικό στρατόπεδο (ξένη χώρα). Σύμφωνα με το έγκυρο αραβικό κείμενο για το θέμα «Η Taqiyya (εξαπάτηση) είναι θεμελιώδους σημασίας στο Ισλάμ. Πρακτικά, κάθε ισλαμική σέκτα, συμφωνεί με αυτήν και την χρησιμοποιεί. Μπορούμε να πάμε τόσο μακριά ώστε ότι η πρακτική της Τaqiyya είναι το κύριο ρεύμα στο Ισλάμ και ότι οι λίγες σέκτες που δεν την εφαρμόζουν, αποκλίνουν από το Ισλάμ. Η Taqiyya είναι πολύ σημαντική στην Ισλαμική πολιτική, ειδικά στην σύγχρονη εποχή».

Κατά τον William Gawthorp, έγκυρο μελετητή της Τaqiyya, «η απόκρυψη των “πιστεύω” κάποιου, των πεποιθήσεων, ιδεών, αισθημάτων, της γνώμης και της στρατηγικής του σε περίοδο επικείμενου κινδύνου, είναι επιτρεπτή για την σωτηρία του από σωματική και πνευματική βία. Η Taqiyya χρησιμοποιείται από τους μουσουλμάνους από τον 7ο αιώνα προκειμένου να προκαλέσει σύγχυση και διαίρεση στον εχθρό. Ένα χαρακτηριστικό της είναι η ικανότητα να εκπέμπει δύο μηνύματα, ένα για τους πιστούς και ένα για τους άπιστους, το οποίο (τελευταίο) αρνείται ότι το έστειλε αν και εστάλη και ελήφθη από τους άπιστους».

ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΑ ΔΙΓΛΩΣΣΙΑΣ
Ένα κλασικό παράδειγμα της διγλωσσίας της Σαρία μέσω της ως άνω τεχνικής, αποτελεί η περίπτωση του πνευματικού ηγέτη της Μ.Α. Γιουσούφ Αλ-Καραντάουι, ο οποίος έγραψε στην σαουδική εφημερίδα Saudi Gazette, στις 11 Ιουνίου 2010, ότι αποδοχή του κοσμικού κράτους σημαίνει εγκατάλειψη της Σαρία, άρνηση της θείας καθοδηγήσεως και απόρριψη των ναμάτων του Αλλάχ. Για αυτό τον λόγο, το κάλεσμα στον κοσμικό χαρακτήρα του κράτους σε μουσουλμανικούς πληθυσμούς είναι αθεϊσμός και απόρριψη του Ισλάμ». ‘Εξι χρόνια πριν, είχε δηλώσει στο Κατάρ ότι «Υπάρχουν αυτοί που ισχυρίζονται ότι η Δημοκρατία είναι η κυριαρχία του λαού. Εμείς, όμως, θέλουμε την κυριαρχία του Αλλάχ».
Τέτοια μηνύματα όμως δεν δίνει σε άλλα ακροατήρια, όταν αυτό δεν εξυπηρετεί τους πραγματικούς του σκοπούς. 
Για παράδειγμα, σε συνέντευξή του στην αιγυπτιακή εφημερίδα Al Shorouk, τον Ιανουάριο του 2010, κρίνοντας ότι αυτό θα ωφελούσε τους Αδελφούς Μουσουλμάνους στην Αίγυπτο, εξύμνησε την Δημοκρατία, ως μέσο για την εκδίωξη του Χ. Μουμπάρακ (διώκτη της Μ.Α.) και την άνοδο των Αδελφών Μουσουλμάνων στην εξουσία. Το απόσπασμα είχε ως εξής: «Η Αίγυπτος δεν θα ανακτήσει το κύρος της, την ευημερία της και τον ρόλο της παρά μόνο όταν ανοίξει τα παράθυρα στην ελευθερία. Πρέπει να ανοίξει διάπλατα τις πόρτες και να ανοίξει τον δρόμο σε νέα πρόσωπα και ανταγωνισμό, όπως επιβάλλει η πραγματική Δημοκρατία που αποτελεί την μόνη λύση και όχι η ψεύτικη Δημοκρατία». Ο ίδιος στην ιστοσελίδα της Μ.Α. Islamonline.net, η οποία γράφεται στην αγγλική και απευθύνεται σε δυτικά ακροατήρια, έφτασε στο σημείο να δηλώσει ότι η Σαρία στην πραγματικότητα αγκαλιάζει την Δημοκρατία: «Το Ισλάμ είναι υπέρ της Δημοκρατίας και παρέχει στον λαό το δικαίωμα να εκλέγει τις κυβερνήσεις του». Το τι πραγματικά εννοούσε δεν άργησε να φανεί λίγο μετά, όταν ο Μόρσι κατέλαβε την εξουσία και ξεκίνησε την ισλαμοποίηση της χώρας.

Το πρόβλημα της διγλωσσίας των μουσουλμάνων της Μ.Α. δεν έχει να κάνει όμως μόνο με μουσουλμανικές χώρες. Το κύριο πρόβλημα εδώ είναι ότι η ίδια τεχνική εφαρμόζεται και σε προβλήματα του σημερινού κόσμου και σε επαφές τους με κράτη του Δυτικού κόσμου, όταν συζητούνται θέματα όπως ο πλουραλισμός των κοινωνιών, η κατανόηση μεταξύ τους και η συμφιλίωσή τους και κυρίως θέματα όπως, ο διαθρησκευτικός διάλογος, ο σεβασμός για η ανοχή του άλλου, στα οποία μάλιστα πρωτοστατούν εμφανιζόμενοι ως άκρως διαλλακτικοί, οπαδοί της ανεξιθρησκείας. Τούτο δε όταν την ίδια στιγμή, Σουνίτες, Σιίτες, Σαλαφιστές και άλλοι σφάζονται μεταξύ τους και όλοι μαζί σφάζουν τους Χριστιανούς και όποιον άλλον αλλόθρησκο θα έχει την τύχη να ζήσει σε ένα κράτος όπως αυτό που έφτιαξαν στην Λιβύη, ή αυτό που σκοπεύουν να κάνουν στην Συρία.

Σε ό,τι αφορά εμάς, καλό θα είναι όταν γίνεται συζήτηση στην τηλεόραση για το περίφημο τέμενος, το νεκροταφείο, τα προβλήματα με την ιθαγένεια και ό,τι άλλο στο μέλλον μετά βεβαιότητας προκύψει, οι υπεύθυνοι και κυρίως οι αρμόδιες υπηρεσίες ασφαλείας να έχουν στο μυαλό τους την Taqiyya.

Είναι δε ειρωνικό, ότι, πρώτο θύμα της Taqiyya είναι το αφελέστατο τμήμα της Αριστεράς που υποτίθεται ότι αποτελείται από σκεπτόμενα άτομα (ο Γ. Καμίνης εξαιρείται ως ειδική περίπτωση), το οποίο υποστηρίζει κάθε τους αίτημα χωρίς να έχουν την παραμικρή ιδέα για το τεράστιο θέμα που λέγεται κατάκτηση της Δύσεως όχι με το ξίφος, αλλά με μέσα που μόνο σε συντομία αναφέραμε παραπάνω. Φυσικά και με το άφθονο χρήμα της Σαουδικής Αραβίας που χρηματοδοτεί τα πάντα.

Περιοδικό ΕΠΙΚΑΙΡΑ