Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

18 Μαΐ 2016

Τζιχαντιστές και μαφιόζοι θα κατακλύσουν την Ε.Ε., 
σύμφωνα με έκθεση-σοκ της Κομισιόν

Την ώρα που η Τουρκία επιμένει να διεκδικεί την κατάργηση των θεωρήσεων βίζας για την είσοδο των πολιτών της στην Ευρωπαϊκή Ενωση, μια έκθεση-κόλαφος της Κομισιόν υποστηρίζει ότι, αν τεθεί σε εφαρμογή το μέτρο, η Ευρώπη θα έχει ανοίξει την κερκόπορτα σε τρομοκράτες, εγκληματίες, μαφιόζους, ενθαρρύνοντάς τους να εξασφαλίσουν μέσω της λαθραίας αγοράς -την οποία άλλωστε ελέγχουν- ένα τουρκικό διαβατήριο.

Η αποκάλυψη της έκθεσης στη Βρετανία (όπου αποτελεί σοβαρό επιχείρημα στην εκστρατεία για έξοδο από την Ε.Ε. εν όψει της διάλυσης του ευρωπαϊκού δικτύου ασφαλείας, που θεωρείται βέβαιο επακόλουθο της ελεύθερης εισόδου των Τούρκων) γίνεται σε μία συγκυρία ενισχυμένου συναγερμού στην Ευρώπη για τρομοκρατικό χτύπημα των τζιχαντιστών - τους οποίους η Αγκυρα συγκαλυμμένα περιθάλπει.

Μεγάλος κίνδυνος

«Είναι σαν να αποθηκεύουμε βενζίνη δίπλα στη φωτιά» επισημαίνει ο πρώην επικεφαλής των βρετανικών μυστικών υπηρεσιών ΜΙ6 σερ Ρίτσαρντ Ντίαρλοβ. Οπως επισημαίνεται, από την ευρωτουρκική συμφωνία για τη βίζα θα ακυρώνονταν τόσο τα αυξημένα αντιτρομοκρατικά μέτρα ασφαλείας όσο και η αποτελεσματικότητα των νέων, αυστηρότερων ελέγχων στα σύνορα.

Θεωρείται, μάλιστα, περισσότερο επικίνδυνη η κατάργηση της βίζας για τους Τούρκους, ακόμα και έναντι των συμφωνιών που έχει δρομολογήσει η Ε.Ε. για ελεύθερη μετακίνηση πολιτών από το Κόσοβο, την Ουκρανία και τη Γεωργία, παρότι και στις τρεις αυτές χώρες οργιάζει το οργανωμένο έγκλημα. Σημειώνεται ότι το Κόσοβο έχει τον μεγαλύτερο σε αναλογία προς τον πληθυσμό του αριθμό καταγεγραμμένων μαχητών που πολεμούν στο πλευρό του ISIS σε Συρία και Ιράκ. Και αυτό γιατί θεωρείται βέβαιο πως ανάμεσα στα εκατομμύρια των Τούρκων πολιτών θα είναι πολύ πιο εύκολο να διεισδύσουν άτομα από τρίτες χώρες (μεταξύ αυτών η Μέση Ανατολή), αποκτώντας τουρκικά διαβατήρια, χρησιμοποιώντας κλεμμένες ταυτότητες Τούρκων ή απλά αποκτώντας με πλαστά έγγραφα τουρκική ταυτότητα. Κάτι ακόμα που ανησυχεί την Κομισιόν είναι η παντελής έλλειψη διάθεσης συνεργασίας της Αγκυρας -πέραν της άρνησης να αλλάξει τον αντιτρομοκρατικό νόμο της, που αποτελεί ένα από τα 72 προαπαιτούμενα-, προκειμένου η ενδεχόμενη απελευθέρωση της βίζας να μην αυξήσει τον κίνδυνο ασφάλειας για την Ε.Ε. Είναι χαρακτηριστικό ότι Κόσοβο, Γεωργία και Ουκρανία έχουν εκδώσει συνολικά 2.525.000 διαβατήρια με βιομετρικά στοιχεία που απαιτούνται για τις μετακινήσεις χωρίς βίζα, ενώ από την Τουρκία δεν έχει εκδοθεί ούτε ένα.

Στην έκθεση υπογραμμίζεται επίσης ότι η κατάργηση της βίζας θα προσέφερε «πεδίο εδαφικής επέκτασης προς την Ε.Ε.» στο εκτεταμένο δίκτυο της τουρκικής μαφίας, που ήδη διακινεί τεράστιες ποσότητες ναρκωτικών, σκλάβων του σεξ, παράνομων όπλων και παράνομων μεταναστών προς την Ευρώπη. Η έκθεση αναφέρει και το Κόσοβο ως πεδίο ανάπτυξης αυτών των εγκληματικών δικτύων, επιπρόσθετα του κινδύνου εισόδου στην Ε.Ε. μέσω της χώρας αυτής των λεγόμενων «ξένων μαχητών» (στρατολογημένοι από το ISIS μαχητών) που θα επιστρέψουν από Ιράκ και Συρία.

Στα 6 δισ. τα κέρδη των δουλεμπόρων

Κέρδη που υπολογίζονται σε 5-6 δισ. ευρώ απέφερε το 2015 στους λαθροδιακινητές η διακίνηση μεταναστών και προσφύγων προς την Ευρώπη, καθώς εννέα στους 10 πρόσφυγες που εισήλθαν πέρυσι στην Ε.Ε. πλήρωσαν μεταξύ 3.000 και 6.000 ευρώ «το κεφάλι» στα δίκτυα των εγκληματιών. Σύμφωνα με τα στοιχεία που αποκάλυψαν χθες η Europol και η Ιντερπόλ τα χρήματα αυτά «ξεπλύθηκαν» σε αντιπροσωπίες αυτοκινήτων, μανάβικα, εστιατόρια και... εταιρίες μεταφορών, και ασφαλώς σε δωροδοκίες αξιωματούχων σε σημεία συνοριακών ελέγχων. Σημειώνεται, τέλος, ότι 800.000 αναμένουν στη Λιβύη να ταξιδέψουν στην Ε.Ε.

Μαρτυρίες - σοκ για τους βιασμούς ανηλίκων

«Ο Ε. Ε. με φώναξε να πάω μαζί του στην τουαλέτα. Μου έδωσε 1,5 λίρα για να κάνω σεξ μαζί του, αλλά εγώ αρνήθηκα. Τότε, μου κατέβασε το παντελόνι και με βίασε! Υστερα από λίγες ημέρες με άρπαξε και με βίασε ξανά». Αυτή είναι μόνο μία από τις συγκλονιστικές μαρτυρίες ενός από τα δεκάδες αγοράκια που έπεσαν θύματα σεξουαλικής επίθεσης από τον 27χρονο Τούρκο, ο οποίος εργαζόταν σε προσφυγικό στρατόπεδο ως εργάτης καθαριότητας. Οι δικαστές θα αποφασίσουν την 1η Ιουνίου την ποινή του.

Οι αποτρόπαιες πράξεις του κατηγορουμένου έλαβαν χώρα στο στρατόπεδο προσφύγων Νιζίπ, στην Αντέπ της Τουρκίας, το οποίο αποτελούσε «υποδειγματική εγκατάσταση». Μάλιστα, για τον λόγο αυτόν, ο τότε πρωθυπουργός Αχμέτ Νταβούτογλου υποδέχθηκε εκεί την καγκελάριο Μέρκελ, που τον συνεχάρη για το «ασφαλές καταφύγιο», και τον πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Ντόναλντ Τουσκ, που εκεί χαρακτήρισε την Τουρκία «παράδειγμα για τον υπόλοιπο κόσμο για το πώς θα πρέπει να αντιμετωπίζουμε τους πρόσφυγες!».

Ομως, το αληθινό, τρομακτικό πρόσωπο της τουρκικής «φιλοξενίας» αποκαλύφθηκε και σήμερα το στρατόπεδο του Νιζίπ αποτελεί πλέον μια κλειστή εγκατάσταση, που ούτε καν οι Τούρκοι βουλευτές μπορούν να επισκεφθούν ελεύθερα, καθώς συνεχίζεται η έρευνα των Αρχών για τους βιασμούς.
Ωστόσο, το γεγονός αυτό δεν απέτρεψε τον πρόεδρο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν από το να επιτεθεί και πάλι στη Δύση, κατηγορώντας την Ε.Ε. ότι δίνει μεγαλύτερη σημασία στα δικαιώματα των ομοφυλοφίλων και των ζώων παρά στα δικαιώματα των προσφύγων...

Πηγή "Δημοκρατία"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Δεν είναι μυστικό ότι μεγάλη μερίδα της μειονοτικής ηγεσίας μισεί την Ελλάδα και τους Έλληνες όσο τίποτε. Πέρα από τις άπειρες παλαιότερες αποδείξεις, προσκομίζουμε σήμερα και 2 νεότερες.

1) Γράφαμε την περασμένη βδομάδα ότι η εκδήλωση της Χρυσής Αυγής στη Γλαύκη με τίτλο “Οι Έλληνες Πομάκοι λένε όχι στην τουρκική προπαγάνδα” ήταν μια σημαντική απόδειξη για την διατήρηση ελληνικού φρονήματος στους Πομάκους της περιοχής – και δεν θα εξετάσουμε εδώ το αν πράττουν καλά ή όχι. Το θέμα είναι ότι λύσσαξε το προξενικό κύκλωμα και μόλις δέκα μέρες μετά, στις 6/5, έφερε στο χωριό, ως απάντηση προφανώς, τον Τούρκο πρόξενο Κομοτηνής, τον Μετέ και τον δήμαρχο Τζεμίλ Καπζά.

Κι ενώ ο ο πρόξενος Αλή Ριζά Ακιντζή εξήρε “απλώς” την υπεράσπιση των “προγονικών εθνικών και πνευματικών αξιών”, ο ιμάμης του χωριού, Ερκάν Αζίζογλου έδωσε κανονικό σώου μισαλλοδοξίας. Βεβαίωσε ότι ο Αλλάχ τιμωρεί όσους πρωτοστάτησαν στην εκδήλωση (υπαινισσόμενος, ο ελεεινός, τον καρκίνο μιας νεαρής κοπέλας) και απείλησε με την …Κόλαση όσους πάνε με τους γκιαούρηδες! Κι αυτό το άτομο παίρνει κάθε μήνα 30 ευρώ από κάθε οικογένεια του χωριού ΜΑΥΡΑ, χώρια όσα τσεπώνει από τον Μετέ!!!

2) Το τουρκοκόμμα DEB ετοιμάζει το συνέδριό του στις 22/5 και …φτιάχνει κλίμα με ανακοινώσεις (6/5) του τύπου “εμείς κι αυτοί”, καλλιεργώντας όση περισσότερη έχθρα μπορεί. Μιλάει για “ανείπωτη πίεση”, για “κρατική δύναμη” που αφαιρεί δικαιώματα, για “εφόδους” στα παράνομα νηπιαγωγεία του Συλλόγου Επιστημόνων Μειονότητας, για “κατάργηση της θρησκευτικής και λατρευτικής αυτονομίας των μειονοτικών”, για εκφοβισμούς ανθρώπων, ώς και γιατην κλοπή του αυτοκινήτου του Σαδίκ!

Είπαμε, ζούμε σε μια τρέλλα, όπου το να παρουσιάζεται ο κλέφτης ως νοικοκύρης είναι ο κανόνας. Αλλά ας το σημειώνουμε τουλάχιστον, μην μας… πείσουν κι εμάς τους ίδιους στο τέλος.

Πηγή Αντιφωνητής


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Τις παραμονές της συνάντησης Τσίπρα-Ερντογάν και υπό το βάρος της καθημερινής «πρόβας πολέμου» στο Αιγαίο, η Άγκυρα σπεύδει να θέσει και συνολικό θέμα «τουρκικής» μειονότητας στην Θράκη, υιοθετώντας όλο το πλαίσιο των αξιώσεων των ακραίων εκφραστών του τουρκισμού στην περιοχή.

Η προκλητική δήλωση του εκπροσώπου του τουρκικού ΥΠΕΞ Τανσού Μπιλγκιτς -που συνιστά απάντηση στις δηλώσεις του Πρόεδρου της Δημοκρατίας, Π. Παυλόπουλου, κατά την συμμετοχή του στις εορταστικές εκδηλώσεις για την απελευθέρωση της Θράκης, άλλα και του εκπροσώπου του ελληνικού ΥΠΕΞ- καλεί την Ελλάδα πριν απευθυνθεί στην μειονότητα ζητώντας την εκπλήρωση των υποχρεώσεων της, να σταματήσει να αγνοεί τις δικές της.

Ο κ. Μπιλγκίτς δηλώνει ότι δεν συμμερίζεται την «αισιόδοξη προσέγγιση» που προβάλλουν Έλληνες αξιωματούχοι καθώς, όπως λέει, «απέχουν πολύ από την παρούσα κατάσταση της Τουρκικής Μειονότητας της Δυτικής Θράκης, η οποία επιθυμεί να απολαμβάνει των μειονοτικών δικαιωμάτων στην Ελλάδα και να χαίρει ισότιμης μεταχείρισης».

Στην δήλωσή του ο εκπρόσωπος του τουρκικού ΥΠΕΞ σπεύδει να καταγράψει και την λίστα των απαιτήσεων της «τουρκικής μειονότητας»:

- σεβασμός της εθνικής ταυτότητας της μειονότητας

- εφαρμογή αποφάσεων του ΕΔΑΔ για τις ΜΚΟ στις οποίες έχει απαγορευθεί η χρήση της λέξης «τούρκικος» στις ονομασίες τους

- ικανοποίηση των αιτημάτων για άνοιγμα των μειονοτικών νηπιαγωγείων και μειονοτικών σχολείων

- αναγνώριση των μουφτήδων που εκλέγει η μειονότητα

- αποφυγή παρεμβάσεων στις θρησκευτικές ελευθερίες

- διασφάλιση πλήρους κατοχής επί των περιουσιακών στοιχείων των μειονοτικών ευαγών ιδρυμάτων και της διοίκησης τους

- απόδοση της ιθαγένειας στα μέλη της μειονότητας που τους έχει αφαιρεθεί βάσει του άρθρου 19 του Κώδικα Ιθαγένειας(που έχει πλέον καταργηθεί).

Το τούρκικο ΥΠΕΞ με την απαράδεκτη αυτή παρέμβασή του στα θέματα της μειονότητας επισημαίνει ότι η Τουρκία παρακολουθεί από κοντά τα ζητήματα αυτά και προσδοκά να εφαρμοσθούν από τις Ελληνικές Αρχές όλες οι ρυθμίσεις «είτε στο πλαίσιο των διμερών και διεθνών συμφωνιών, είτε στο πλαίσιο των οικουμενικών ανθρωπίνων δικαιωμάτων, ώστε τα μέλη της μειονότητας να απολαμβάνουν όλων των θεμελιωδών δικαιωμάτων και ελευθεριών».

Η Τουρκική δήλωση με τρόπο που ακούγεται περισσότερο σαν προειδοποίηση, καταλήγει με την επισήμανση ότι η ικανοποίηση των αξιώσεων αυτών «θα έχει θετικό αντίκτυπο στις διμερείς μας σχέσεις».



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Σύμφωνα με πληροφορίες που έχουν διαρρεύσει στον ελληνικό Τύπο, έχει προγραμματιστεί για τις 23 Μαΐου συνάντηση μεταξύ Τσίπρα και Ερντογάν στην Κωνσταντινούπολη.

Γράφει ο Γεωργίου Μιχαήλ 

Η συνάντηση αυτή γίνεται στο περιθώριο της Παγκόσμιας Ανθρωπιστικής Συνόδου που γίνεται υπό την αιγίδα του ΟΗΕ.
Στην επικείμενη αυτή συζήτηση μεταξύ Ερντογάν - Τσίπρα έχει ορισθεί ως ατζέντα το προσφυγικό, οι εξελίξεις σχετικά με την συμφωνία που έχει υπάρξει μεταξύ Ε.Ε. και Τουρκίας καθώς και οι διμερείς σχέσεις μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας, χωρίςόμως να γίνεται καμία διευκρίνηση για το περιεχόμενο αυτών των διμερών θεμάτων.

Άραγε, ο Αλέξης Τσίπρας θα θέσει προς συζήτηση την τουρκική προκλητικότητα στο Αιγαίο και στη Θράκη ή θα συζητήσει επί των "γνωστών" τουρκικών απαιτήσεων επί του Αιγαίου, της υφαλοκρηπίδας και της ΑΟΖ;

Υπάρχει, άραγε, κάποια εξουσιοδότηση από τους άλλους αρχηγούς των πολιτικών κοινοβουλευτικών κομμάτων ή ο Αλέξης Τσίπρας θα περιοριστεί στις γνωστές θέσεις του ΣΥΡΙΖΑ επί των εθνικών θεμάτων τα οποία φαίνεται να χειρίζεται προσωπικά εν κρυπτώ;

Με βάση αυτές τις θέσεις του πυρήνα του ΣΥΡΙΖΑ, μπορεί σήμερα ο Αλέξης Τσίπρας να προχωρά σε ό,ποιες συζητήσεις με τον τούρκο πρόεδρο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν; Η ερώτηση δεν αφορά το "θεσμικό" πολιτικό δικαίωμα του πρωθυπουργού, αλλά το ηθικό.

Μπορεί κάποιος που
  • δεν (ανα)γνωρίζει τα ελληνικά θαλάσσια σύνορα με τη Τουρκία, 
  • που έχει δεχθεί συμφωνίες (ΕΕ-Τουρκίας) εν τη απουσία του,
  • που έχει συγκατανεύσει στην έλευση του ΝΑΤΟ στο Αιγαίο (με ό,τι σημαίνει αυτό τόσο για τον ελληνικό τουρισμό όσο και για την ελληνική εθνική κυριαρχία επί του Αιγαίου), αλλά και 
  • που αποδέχθηκε σιωπηρά την άρνηση της Τουρκίας να προσγειωθεί το πρωθυπουργικό αεροσκάφος στην Ρόδο
να χειρίζεται τα εθνικά θέματα της Ελλάδας σε κλειστού τύπου συναντήσεις, ιδιαίτερα σε μία περίοδο κατά την οποία η χώρα βρίσκεται σε μειονεκτική θέση λόγω της οικονομικής κρίσης, ενώ λίαν συντόμως αναμένεται να ξεσπάσει και πολιτική κρίση;

Επιπλέον, ο προγραμματισμός συναντήσεων του Αλέξη Τσίπρα, ο οποίος δύο ημέρες αργότερα θα βρεθεί με τον Κύπριο Πρόεδρο Νίκο Αναστασιάδη, δείχνει πως είτε έχει αναλάβει (εκ μέρους τίνος;) την εξομάλυνση των ειδικότερων σχέσεων (μεταξύ Ελλάδας - Κύπρου - Τουρκίας) με ό,ποιο κόστος, είτε επιχειρεί να προωθήσει μία ατζέντα της οποίας τα αποτελέσματα -για την Ελλάδα και την Κύπρο- δεν είναι σε θέση να κατανοήσει. Ας ελπίσουμε ότι ο μοναδικός υπεύθυνος γι αυτή την  εξέλιξη είναι ο "γνωστός" πρώην σερβιτόρος και νυν πρωθυπουργικός σύμβουλος αρμόδιος για την "στρατηγική πολιτική" της κυβέρνησης...


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Του Δημήτρη Τσαϊλά

Η σύνδεση των δικτύων φυσικού αερίου μέσω του Trans Adriatic Pipeline (TAP) αναμένεται να ενισχύσει τον περιφερειακό γεωπολιτικό και οικονομικό ρόλο της Ελλάδος, καθώς η πατρίδα μας θα μετατραπεί από χώρα-προορισμό δευτερεύουσας σημασίας σε σημείο διέλευσης ενεργειακών δικτύων.

Βέβαια η Ευρωπαϊκή Ένωση και η αμερικανική πλευρά δηλώνουν ανήσυχοι με την οποιαδήποτε ελληνορωσική προσέγγιση, η οποία, εκτιμούν ότι θέτει εν αμφιβόλω τα οικονομικά και στρατηγικά συμφέροντα της υπερδύναμης στην περιοχή και επιθυμεί σφόδρα, την ενεργειακή εξάρτηση της Ευρώπης από έναν απολύτως ελεγχόμενο δρόμο, αυτόν του αγωγού αμερικανικών συμφερόντων ΤΑΡ.

Τι είναι ο ΤΑΡ

Ο αγωγός TAP, που θα μεταφέρει φυσικό αέριο, από το πεδίο Shah Deniz II που βρίσκεται στην Κασπία Θάλασσα στο Αζερμπαϊτζάν, στις ευρωπαϊκές αγορές, θεωρείται ως η εναλλακτική λύση της Ευρώπης για την αποφυγή της εξάρτησής της από τη Ρωσία, εξ’ άλλου είναι η λύση που υποστηρίζεται από τις ΗΠΑ. Ο αγωγός έχει ως στόχο να μεταφέρει φυσικό αέριο από το Αζερμπαϊτζάν, που είναι ένα από τα μεγαλύτερα κοιτάσματα φυσικού αερίου στον κόσμο, μέχρι το τέλος της δεκαετίας, δηλαδή το 2019-20.

Ο ΤΑΡ είναι ένα μέρος της Νότιας Διαδρομής του Φυσικού Αερίου. Τα 870 χιλιόμετρα αγωγού θα συνδεθούν με τον Trans Anatolian Pipeline (TANAP) που θα καταλήγει κοντά στα Ελληνο-τουρκικά σύνορα, στους Κήπους, και στη συνέχεια θα διασχίζει την Ελλάδα και την Αλβανία, καθώς και την Αδριατική, για να καταλήξει στη νότια Ιταλία.

Οι υφιστάμενοι μέτοχοι του TAP είναι η Βρετανική BP (20%), η κρατική εταιρεία του Αζερμπαϊτζάν SOCAR (20%), της Νορβηγίας Statoil (20%), του Βελγίου Fluxys (19%), η Ισπανική Enagas (16%) και η AXPO (5%) που έχει βάση στην Ελβετία. Αυτός είναι και ο κύριος λόγος που οι Ευρωπαίοι υποστηρίζουν τον συγκεκριμένο αγωγό.

Συμμετοχή ακόμη και του Ιράν αλλά με προϋποθέσεις και των Ρώσων

Επίσης το Ιράν, είναι πλέον ένας νέος πιθανός εταίρος για απόκτηση μεριδίου στον ΤΑΡ μετά την άρση των κυρώσεων. Έτσι ο αζέρικος αγωγός αποκτώντας νέους μετόχους, παίρνει προστιθέμενη στρατηγική αξία.

Δεν αποκλείεται λοιπόν το Ιράν να συμμετάσχει στο έργο των Αζέρων για εξαγωγή φυσικού αερίου προς την Ευρώπη και τη χρήση του αγωγού TANAP. Αφού το Ιράν έχει φυσικό αέριο, δεν θα έχει άλλη επιλογή από το να χρησιμοποιήσει τον αγωγό TANAP για την προμήθεια φυσικού αερίου στις αγορές της Ευρώπης.

Η ρωσική Gazprom, όμως με κατάλληλους πολιτικούς χειρισμούς μπορεί επίσης να χρησιμοποιήσει τον αγωγό TAP για να μεταφέρει φυσικό αέριο, αν κατασκευάσει τον αγωγό που θα φέρνει το φυσικό αέριο στην Ελλάδα. Άλλωστε ο Πρόεδρος της Ρωσίας ήταν διαλλακτικός όσον αφορά τη μεταφορά του ρωσικού αερίου μετά τον τερματικό σταθμό στην Ελλάδα προς την Ευρώπη.

Συμπεράσματα

Από την άποψη της εθνικής ασφαλείας μας, όλοι οι αγωγοί θα μπορούσαν να θεωρηθούν όχι ανταγωνιστικοί, αλλά συμπληρωματικοί στην γεωπολιτική εικόνα της πατρίδας μας. Οι ΗΠΑ, η Ρωσία και η Ευρωπαϊκή Ένωση θα επωφελούντο από μία αναθεώρηση της ενεργειακής σχέσης στη βάση της βελτίωσης της αμοιβαίας συνεργασίας. Η Ρωσία χρειάζεται την ευρωπαϊκή ζήτηση φυσικού αερίου τόσο, όσο η Ευρωπαϊκή Ένωση χρειάζεται τη ρωσική προσφορά φυσικού αερίου.

Οι υπάρχουσες διαφορές είναι ανάγκη να διευθετηθούν μέσω συνομιλιών και αποφασιστικών πολιτικών, για να αναδειχθούν οι σημαντικές στρατηγικές συνεργασίας στον τομέα της ενέργειας που μπορούν να υποκαταστήσουν πολλές άλλες αδυναμίες. Υπάρχουν αντικειμενικοί λόγοι για τους οποίους η εθνική μας στρατηγική είναι σήμερα υποχρεωμένη να έχει ως φάρο της την ενεργειακή στρατηγική σε ένα ευρύτατο φάσμα πιθανών συμμαχιών.

Η διαφορά του γεωπολιτικού δυναμικού αυξάνεται συνεχώς υπέρ της Τουρκίας, και αν συνεχιστεί σε μερικά χρόνια θα είναι αβάσταχτη για την ελληνική πλευρά. Στην προοπτική αυτή είναι προφανές ότι μια πετυχημένη ενεργειακή πολιτική, θα αποτελούσε για την Ελλάδα σημαντικό πολλαπλασιαστή ισχύος.

Για εμάς πιστεύω ότι δεν έχει σημασία ποιος είναι ο αποστολέας, και δεν με νοιάζει αν είναι το φυσικό αέριο, ρωσικό, της Λιβύης, ή του Αζερμπαϊτζάν. Πιστεύω ότι πρέπει να είναι ελεύθεροι και ευπρόσδεκτοι όσοι επιθυμούν να χρησιμοποιήσουν αγωγούς στην Ευρωπαϊκή Ένωση στην ίδια βάση. Στο ερώτημα αν μπορούν να χρησιμοποιούν τον ΤΑΡ, σύμφωνα με την κανονιστική και πολιτική άποψη, η απάντηση πρέπει να είναι ΝΑΙ.

* Ο Δημήτρης Τσαϊλάς είναι Υποναύαρχος ΠΝ ε.α.
Πηγή Liberal


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Το βασικό ερώτημα δεν είναι τόσο το αν υπάρχουν αριστερά κόμματα στην Ελλάδα και ποια είναι, αλλά αν υπάρχουν Αριστεροί

Ένα από τα στερεότυπα που δεν πρόκειται να αμφισβητηθούν ποτέ, είναι ότι στην Ελλάδα είσαι ό,τι δηλώσεις. (Μερικές φορές είσαι και ό,τι δηλώσουν οι άλλοι για σένα, όταν οι «άλλοι» έχουν την ισχύ να επιβάλλουν την άποψή τους).

Επί του προκειμένου στην Αριστερά (αυτό)εντασσόταν το ΠΑΣΟΚ -όχι μόνον του Ανδρέα, αλλά και του Σημίτη, όπως και του Γιώργου Παπανδρέου, και ήταν γελοίο να ακούς τους δύο τελευταίους, ιδιαίτερα, να χρησιμοποιούν τον όρο «σύντροφοι», όρο που δεν έχει φυσικά ο καπιταλισμός, τον οποίο υπηρέτησαν και μάλιστα στην πιο διαπλεκόμενη μορφή του.

Αριστερά βεβαίως είναι το ΚΚΕ, αριστερά είναι ο ΣΥΡΙΖΑ, Αριστερά είναι και το ΠΑΣΟΚ της Γεννηματά. Και ο Θεοδωράκης κινείται στον χώρο της σοσιαλδημοκρατίας, αν την χαρακτηρίσεις κι αυτήν Αριστερά, παρόλο που ενεργεί κεκαλυμμένα ως φιλελεύθερη.

Λαφαζάνης, Κωνσταντοπούλου και λοιποί, αλλά και το ΚΚΕ, αμφισβητούν την «αριστεροσύνη» του ΣΥΡΙΖΑ, την οποία όμως τα στελέχη του την υπερασπίζονται, καίτοι ακολουθούν φιλελεύθερη πολιτική, θυμίζοντας τον Μάο, που όταν ξεκίνησε την εκβιομηχάνιση της Κίνας, και ρωτήθηκε αν αυτή η ενέργεια συμφωνεί με την κομμουνιστική ιδεολογία, απάντησε πως πρέπει να φτιάξουμε εργοστάσια, για να υπάρχουν προλετάριοι, και μ’ αυτούς θα οικοδομήσουμε τον κομμουνισμό.

[Κάτι παρόμοιο φαίνεται πως έχουν ενστερνισθεί και οι νυν κυβερνητικοί, επειδή με τον πολιτική τους συνειδητά προλεταριοποιούν τους Έλληνες, για να έχουν προφανώς υλικό προς οικοδόμηση του δικού τους μαρξιστικού κράτους].

Στην πραγματικότητα, το ερώτημα δεν είναι τόσο αν υπάρχουν αριστερά κόμματα στην Ελλάδα και ποια είναι, αλλά αν υπάρχουν Αριστεροί (πλην των δογματικών του ΚΚΕ). Και τούτο διότι, εάν υπηρετείς μια ιδεολογία, οφείλεις και να ζεις συμφώνως προς αυτήν. Η ιδεολογία - κοσμοθεωρία επιτάσσει συγκεκριμένο τρόπο ζωής. Μπορεί κάποιος Αριστερός να είναι αργόσχολος κρατικοδίαιτος;

Μπορεί να είναι συνδικαλιστής με διαμονή οικογενειακώς σε πεντάστερα ξενοδοχεία; Μπορεί να διορίζεται με ρουσφέτι αναξιοκρατικώς, παίρνοντας την θέση άλλου που την δικαιούται; Μπορεί να ξεγελά σκοπίμως τον ελληνικό λαό, προκειμένου να αναρριχηθεί ή να διατηρήσει κερδοφόρα καρέκλα;

Πολλά θα μπορούσα να ρωτήσω, στέκομαι όμως σε ένα: Μπορεί ένας Αριστερός, που υποστηρίζει πως υπηρετεί τον λαό, να ενεργεί παρά το νόμο; Δεν αρκεί να δηλώνει ο πρωθυπουργός ότι ο ΣΥΡΙΖΑ είναι υπέρ του Νόμου και της Τάξης (και σίγουρα θα του… «έβαλαν πιπέρι» οι σύντροφοί του, επειδή υιοθέτησε αστικό όρο, αλλά δικαιολογείται ο πρωθυπουργός, μη έχων την αρμόζουσα πολιτική παιδεία, ως έχει αποδείξει πλειστάκις). Πρέπει, να αποδεικνύονται τα λόγια και με πράξεις.

Όμως, τι είδους εφαρμογή του νόμου έχουμε στην Ειδομένη και στους άλλους προσφυγικούς καταυλισμούς, όταν η ίδια η κυβέρνηση που τα μέλη της έχουν ορκιστεί στο Σύνταγμα, να φυλάττουν αυτό και τους νόμους, τους παραβιάζουν συνειδητά για να υπηρετήσουν αρρωστημένες ιδεοληψίες; Επειδή, βεβαίως, δεν μπορεί να είναι υγιής μια ιδέα, όταν στρέφεται κατά του ελληνικού λαού.
Πολλώ δε μάλλον, αν γίνεται εκμετάλλευση του δράματος προσφύγων και κατοίκων, προκειμένου «να μας λυπηθούν οι δανειστές», και να συνδεθεί το προσφυγικό με την αξιολόγηση, όπως όλοι οι ξένοι αναλυτές υποστηρίζουν, κι ας το διαψεύδει η κυβέρνηση (που έχασε την αξιοπιστία της, ώστε και αλήθεια να λέγει, δεν γίνεται πιστευτή).

Η παραβίαση των νόμων από κυβερνητικής πλευράς, δείχνει πως δεν υπάρχει λειτουργία του κράτους δικαίου, τις επιταγές του οποίου οφείλουν να σέβονται όσοι διαβιούν μονίμως ή προσωρινώς στην ελληνική επικράτεια, το δε κράτος υποχρεούται σε ίση αντιμετώπιση όλων. Υπάρχει κάτι τέτοιο στους καταυλισμούς των προσφύγων; Υπάρχει ίση αντιμετώπιση των πολιτών, όταν αφήνονται να δρουν παράνομα κάποιοι «αλληλέγγυοι» ή «ομάδες εθελοντών», επειδή είναι φίλα προσκείμενοι στο κυβερνητικό κόμμα;

Πολλοί θυμήθηκαν τελευταία τον Σωκράτη, ο οποίος στο όνομα του νόμου αρνήθηκε να αποδράσει από τη φυλακή και προτίμησε να πάρει το κώνειο για να μην προδώσει τις αρχές του. Γνωρίζουν τα κυβερνητικά στελέχη ποιος ήταν ο Σωκράτης, ή μήπως οι γνώσεις τους περιορίζονται στον Βελουχιώτη, την Λούξεμπουργκ, ή στον Κροπότκιν;
Η Αριστερά, όπως δρα το κυβερνητικό κόμμα, προτιμά την ανομία και όχι την τήρηση των νόμων. Αυτό φαίνεται άλλωστε από το γεγονός ότι τα στελέχη της, μηδέ του πρωθυπουργού εξαιρουμένου, έστησαν καριέρες με παράνομες καταλήψεις και διαλώσεις, και είναι υπερήφανοι γι’ αυτό. Που σημαίνει, ότι προκειμένου να υπηρετήσουν την ιδεολογία τους, αδιαφορούν για την τήρηση των νόμων. Πού μπορεί να οδηγήσει αυτό;

Πηγή Voria


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει η Deena Stryker για το New Eastern Outlook 
Απόδοση: "Ας Μιλήσουμε Επιτέλους!"

Οι καλύτερες προθέσεις της Άνγκελα Μέρκελ δεν στάθηκαν ικανές για να μεταμορφώσουν τον Τούρκο πρόεδρο από “ανατολίτη δυνάστη” σε ένα σεβαστό μέλος της ευρωπαϊκής οικογένειας. Το μόνο πράγμα που αποκόμισε η Γερμανίδα καγκελάριος, την οποία μέχρι πρότινος οι Γερμανοί αποκαλούσαν χαϊδευτικά “Mutti” (μαμά), αφού ζήτησε την συνδρομή του στην αντιμετώπιση των αλλεπάλληλων κυμάτων προσφύγων προς την Ευρώπη, ήταν μια απότομη πτώση της δημοτικότητάς της στις δημοσκοπήσεις. Αυτό το παγωμένο βλέμμα που εμφανίζεται τακτικά στο πρόσωπο του Ρεντζέπ Ταγίπ Ερντογάν θα πρέπει να την είχε προειδοποιήσει ότι ο πρόεδρος πάσχει από οξεία “οθωμανίτιδα”.

Χρησιμοποιώντας ως γερό χαρτί του την παρουσία εκατοντάδων χιλιάδων μουσουλμάνων στο ιερό προπύργιο του Χριστιανισμού, την Ευρώπη, ο Ερντογάν δεν δίστασε να εκπαραθυρώσει έναν ικανό υπουργό Εξωτερικών, τον Νταβούτογλου, με αφορμή τις προϋποθέσεις που έθεσε, προκειμένου η Τουρκία να ανακουφίσει την Ευρώπη από ένα μέρος του φορτίου της. Κατά τη διάρκεια των τελευταίων μηνών, έχει αγνοήσει εντελώς τους νόμους και κανόνες συμπεριφοράς, οι οποίοι, τουλάχιστον στις χώρες της Δύσης, ισχύουν για την προστασία των δημοσιογράφων, σκοτώνοντας και φυλακίζοντας τους όποτε τον βόλευε και κατηγορώντας τους για την στήριξη της κουρδικής μειονότητας της Τουρκίας. Όλο και περισσότερο προκλητικός, δήλωσε πρόσφατα ότι θα αλλάξει τον ορισμό της τρομοκρατίας στην Τουρκία, ώστε να συμπεριλάβει και τους Κούρδους, προσθέτοντας στην δήλωσή του το εξής απίστευτο: “Εσείς με χρειάζεστε περισσότερο απ’ όσο εγώ εσάς, οπότε ας τραβήξει ο καθένας τον δικό του δρόμο”.

Η ιστορία ανέκαθεν αποτελούσε ισχυρό κίνητρο για διάφορα πράγματα, και όταν ο Τούρκος πρόεδρος, ο οποίος μέχρι πρόσφατα εκλιπαρούσε για να γίνει δεκτή η χώρα του στην Ευρωπαϊκή Ένωση, περιφρονεί τους βασικούς κανόνες συμπεριφοράς, είναι σαφές ότι ο ίδιος θεωρεί τον εαυτό του προσωποποίηση της ολοκλήρωσης της οθωμανικής κυριαρχίας στην Ευρώπη. Τον 16ο αιώνα, οι Τούρκοι έφθασαν μέχρι τα περίχωρα της Βιέννης, εγκαινιάζοντας έτσι μια μακραίωνη διπλωματική απομόνωση της Ανατολικής από την Δυτική Ευρώπη. Η Ευρώπη μπόρεσε να γίνει μία σχετικά ομοιόμορφη πολιτισμικά ήπειρος από το 1921, όταν το χαλιφάτο με έδρα την Κωνσταντινούπολη διαλύθηκε, μέχρι την έναρξη του Β 'Παγκοσμίου Πολέμου, όταν, στα 1939-1940, η Γερμανία κατέλαβε το μεγαλύτερο μέρος της ηπείρου.

Μετά τον πόλεμο, η Ανατολική Ευρώπη παρέμεινε υπό σοβιετική κηδεμονία μέχρι την διάλυση του Συμφώνου της Βαρσοβίας το 1991, οπότε αποκαταστάθηκε η Ορθόδοξη χρισιανική πίστη και αναβίωσαν οι θρησκευτικές παραδόσεις μετά από μισό αιώνα κομμουνισμού. Μη έχοντας παρά ελάχιστες επαφές με τους σύγχρονους μουσουλμάνους, η σημερινή Ανατολική Ευρώπη αρνείται να ακούσει τις υποδείξεις των Βρυξελλών, σύμφωνα με τις οποίες οφείλει να τους υποδεχθεί.

Στη δεκαετία του ‘60, η πρώην αποικιοκρατική Δυτική Ευρώπη «εξαγνίστηκε» από τις αμαρτίες της, κατοχυρώνοντας την αλληλεγγύη ανθρώπου προς άνθρωπο ως βασική αξία της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Επί των ημερών μας, ωστόσο, ολόκληρες δεκαετίες του θεσμού του κράτους πρόνοιας εξανεμίζονται με πρόφαση τις κακές οικονομικές επιδόσεις των χωρών, ενώ τα ακροδεξιά κόμματα της Ευρώπης βιώνουν μια ανησυχητική άνοδο στις δημοσκοπήσεις, την ίδια στιγμή που η νεολαία επιδίδεται σε μια νοσταλγία για την αναβίωση ισχυρών φασιστικών καθεστώτων, η οποία πυροδοτείται από την αγανάκτηση εναντίον της αυξανόμενης εισροής μουσουλμάνων στην Ευρώπη. Δεν θα πρέπει να θεωρείται τυχαίο το γεγονός ότι, μόλις οι Λονδρέζοι εξέλεξαν τον πρώτο μουσουλμάνο δήμαρχο της πόλης τους, κυκλοφόρησε άμεσα το διεθνές best-seller “Submission” (“Υποταγή”), μέσα από τις σελίδες του οποίου οι Γάλλοι εκλέγουν μουσουλμάνο πρόεδρο, την ίδια στιγμή που οι Ιταλοί και οι Αυστριακοί εκσφενδονίζουν πέτρες και βόμβες οι μεν εναντίον των δε στα Στενά του Μπρένερ, μια ιστορική στρατιωτική θέση, ενώ ο Αυστριακός καγκελάριος παραιτείται με αφορμή το μεταναστευτικό ζήτημα.

Η Ευρώπη βιώνει σήμερα μια κατά κράτος κατάκτηση, με εναλλάξ ήπια και έντονα κύματα εισβολής: αφ’ ενός από τους πρόσφυγες, και αφ’ ετέρου από έναν ηγέτη μιας όμορης προς την Ευρώπη μουσουλμανικής χώρας, ο οποίος γαλουχήθηκε από τις ΗΠΑ, αλλά δεν είναι πλέον πρόθυμος να παίξει τον ρόλο του υποτακτικού, ούτε έναντι της Ευρώπης, ούτε έναντι του ΝΑΤΟ.

Και ενώ το ISIS, παρά την όχι πια τόσο μυστική στήριξη της Τουρκίας, ίσως τελικά νικηθεί, το σχέδιο του Ερντογάν έχει ήδη εν μέρει υλοποιηθεί, χάρη στους ίδιους τους Ευρωπαίους.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Κώστας Μαντατοφόρος

Είναι φυσικό κι επόμενο σ' έναν πολιτισμό που δεν είναι καν πολιτισμός παρά μόνον μιά τεχνολογική εξέλιξη, στείρα και άδεια από ουμανισμό, το αποτέλεσμα να είναι αυτό: η πορεία της ανθρώπινης κοινωνίας προς την Παγκοσμιοποίηση.

Πλέον η διολίσθηση προς τα εκεί έχει μετατραπεί σε άλματα, σε ξέφρενη πορεία.
Η ανθρωπότητα βαδίζει πιά ακάθεκτη προς την ηθική και πολιτιστική της συντριβή που λέγεται Παγκοσμιοποίηση, μιά συντριβή που θα συνεπιφέρει και την πολιτισμική υποχώρηση, την οπισθοδρόμηση των συνθηκών ζωής για τους συντριπτικά πολλούς, προς όφελος των παράλογα λίγων.

Η Παγκοσμιοποίηση που όπως πολύ σωστά την περιγράφει ο φίλος Στάθης: ''χαρακτηρίζεται από την τυραννία των τραπεζών και των πολυεθνικών, από την πολιτική ολιγαρχία που στηρίζεται στην καταστολή των πολιτικών δικαιωμάτων και στον εκφασισμό των δημοκρατιών, από την υποδούλωση και την αποβλάκωση των λαών, από την αναβίωση του φασισμού, την έξαρση του ρατσισμού, την υποβάθμιση των εθνών και από τη διάλυση κάθε κυττάρου κοινοτισμού μέσα στις κοινωνίες'', είναι το τέλος του δρόμου, ενός από του δύο δρόμους που μπορούσε η ανθρωπότητα να διαλέξει, από την αρχή της βιομηχανικής επανάστασης και δώθε.

Ο άλλος δρόμος θα ήταν αυτός των μεγάλων πολιτισμών της αρχαιότητας, όπου η τεχνολογική εξέλιξη βάδιζε πάντα ένα βήμα πίσω, στην σκιά τής πνευματικής και ηθικής εξέλιξης των κοινωνιών και όπου η απόκτηση ή η επιδίωξη απόκτησης αλόγιστου πλούτου λογίζοταν ως ανήθικη πράξη και όπου τέλος πάντων το κέρδος, το χρήμα και η κατανάλωση, όχι μόνον δεν θεοποιήθηκαν ποτέ, παρά θεωρούνταν ως χαρακτηριστικό των βαρβάρων.

Ακριβώς γι αυτό η χώρα μας βρέθηκε στο μάτι του κυκλώνα.
Διότι θα ήταν μία σημειολογική νίκη για την Νέα Τάξη πραγμάτων, αν η πρώτη χώρα που θα υπέκυπτε και θα παραδίνοταν δεμένη χειροπάδαρα στην Παγκοσμιοποίηση ήταν μία από τις γενέτειρες των μεγάλων αρχαίων πραγματικών πολιτισμών.

Ας σκεφτούμε ποιοί είμαστε κι ας πράξουμε ανάλογα.
Κι αν ακόμη, όπως ισχυρίζονται πολλοί, δεν είμαστε καθαρόαιμοι απόγονοι εκείνων των μεγάλων προγόνων...
Κι αν ακόμη προερχόμαστε από χιλιάδες επιμειξίες και προσμίξεις...
Ζούμε όμως στον ίδιο χώρο που έζησαν κι εκείνοι...
Υπερασπιζόμαστε τα ίδια εδάφη...
Μιλάμε την ΙΔΙΑ ΓΛΩΣΣΑ με τον Περικλή, τον Σόλωνα, τον Δημόκριτο, τον Ιπποκράτη.
Λέμε ότι είμαστε Έλληνες, με όλα τα ελαττώματα και τις κακιές έξεις της φυλής και κάτι πεταρίζει μέσα μας. 

ΕΙΜΑΣΤΕ απόγονοι εκείνων, έστω κι αν αυτό δεν βολεύει πολλούς.

Ας σκεφτούμε ποιοί είμαστε και πού μας οδηγούν οι απόγονοι των βαρβάρων, σήμερα βάρβαροι κι αυτοί κι ας αντιδράσουμε!...

Πηγή "Ουδέν Σχόλιον"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Γιώργος Μαλούχος

Εχουν και την καλή πλευρά τους οι ακρότητες και οι «τζάμπα» - εις βάρος φυσικά των μαθητών ερασιτεχνικοί πειραματισμοί του υπουργού Παιδείας Φίλη, ο οποίος μεταξύ άλλων, απ’ ότι φαίνεται, δεν θέλει να… κουράζει τους μαθητές που λέει, δεν αποδίδουν λόγω ωρών διδασκαλίας! [Ας ρωτήσει ο κ. Φίλης κανέναν που να ξέρει τι σημαίνει να παίρνεις απολυτήρια από Γαλλικά η Γερμανικά σχολεία κι ας σκεφτεί λίγο…]

Η καλή πλευρά, δεν είναι βέβαια προς όφελος των μαθητών, όπως θα έπρεπε να είναι. Αντίθετα, αυτοί θα είναι και πάλι τα θύματα, αυτή τη φορά ακόμα περισσότερο βέβαια, με ότι αυτό συνεπάγεται όχι μόνον για τους ίδιους και το μέλλον τους, αλλά και για την ελληνική κοινωνία και το δικό της.

Η καλή πλευρά έχει να κάνει με ένα άλλο πεδίο ακρότητας του υπουργού, εξαιρετικά «κολλημένο» στους αστείους αριστερισμούς της δεκαετίας του ΄70 που έχουν πλέον παγκοσμίως μπει στην ναφθαλίνη – παγκοσμίως, εκτός από το γραφείο του κ. Φίλη και κάποιων συναδέλφων του στην κυβέρνηση: αφορά στη σχέση με την Εκκλησία.

Περιττό να αναφερθούν εδώ όλα τα γνωστά επεισόδια αυτής της υπόθεσης τα γνωρίζουμε όλοι και όλοι έχουμε βγάλει τα συμπεράσματά μας. Το πιο ενδιαφέρον όλων όμως είναι εκείνο που είπε προ ημερών ο υπουργός: «δεν συγκυβερνάμε με την εκκλησία».

Λοιπόν είναι αλήθεια. Αλλά… μακάρι να μην ήταν: ο κ. Φίλης το λέει αυτό ως μέλος μιας κυβέρνησης που ανήλθε στην εξουσία «σκίζοντας» μνημόνια για να ράψει άλλα δύο νέα – το ένα δε, πρωτοφανές, με μόνιμο αυτόματο «κόφτη»… Το έργο αυτής της κυβέρνησης, το βλέπουν άπαντες – ακόμα και οι δικοί της. Όμως, έχουμε άραγε σκεφτεί ποιο είναι το έργο της Εκκλησίας της Ελλάδος σε όλα αυτά τα χρόνια της κρίσης; Ισως όχι. Ε, ο κ. Φίλης, μας κάνει να σκεφτούμε. Δεν το ήθελε, αλλά γίνεται…

Δεν είναι υπερβολή να πει κάποιος ότι χωρίς την κινητοποίηση, την προσφορά, την εργασία και την αυταπάρνηση της Εκκλησίας τα τελευταία έξι χρόνια, η ελληνική κοινωνία θα είχε ίσως σε μεγάλα τμήματά της καταρρεύσει. Το έργο που έχει επιτευχθεί, είναι τεράστιο και είναι αδύνατο να αναλυθεί εδώ. Αλλά υπάρχει και το γνωρίζουν άπαντες: είναι δεδομένο, μετρήσιμο και συνεχίζεται. Στη συνείδηση του κόσμου, η Εκκλησία στάθηκε εκεί όπου όφειλε αλλά δεν στάθηκε το ανύπαρκτο κράτος. Και γι αυτό η εμπιστοσύνη του ελληνικού λαού προς αυτήν βρίσκεται σήμερα στα ύψη, γι αυτό, μεταξύ άλλων, οι ναοί είναι γεμάτοι κάθε Κυριακή.

Ας προσέξει λοιπόν λίγο ο «αριστερός, ευαίσθητος, προοδευτικός» Φίλης και ο κάθε παρόμοιος τέτοιος Φίλης: χωρίς αυτούς, καλύτερα θα ήμασταν. Χωρίς την Εκκλησία, η κοινωνία δεν θα είχε αντέξει.

Πηγή "Το Βήμα"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου