Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

17 Μαΐ 2012



Γράφει ο Κλεισθένης

Η κινδυνολογία και η τρομοκρατία στο ζενίθ, άρχισε η προεκλογική περίοδος με επίθεση παραπληροφόρησης του λαού απ' τις λεγόμενες φιλοευρωπαϊκές δυνάμεις (ευρωλιγούρηδες και ευρωλάγνους).

Αντίπαλος η δραχμή, το εθνικό μας νόμισμα που αντιδημοκρατικά και αυθαίρετα η κυβέρνηση του “σωτήρα” εκσυγχρονιστή Σημίτη αντικαταστάθηκε απ' το ευρώ των τοκογλύφων, απ' το ευρώ των νεοφιλελεύθερων, απ' το ευρώ των εκβιαστών του Ελληνικού λαού των ναζιστικών αντιλήψεων. Ο Ελληνικός λαός δεν ρωτήθηκε, δεν έγινε δημοψήφισμα για το αν θέλαμε ή όχι το ευρώ.

Σήμερα επιστρατεύονται οικονομολόγοι, εκπρόσωποιτου ΣΕΒ, πολιτικάντηδες και λοιποί “φτωχοί” συγγενείς για να κινδυνολογήσουν κατά της επιστροφής στην δραχμή.

Όλοι αυτοί που είναι υπεύθυνοι για την σημερινή τραγική κατάσταση της οικονομίας τάσσονται υπέρ του ευρώ και πολεμούν με λύσσα την επιστροφή της χώρας στο εθνικό της νόμισμα, την αγαπημένη μας δραχμή.

Θα καταστραφούμε, μας λένε, θα αδειάσουν τα ράφια των σουπερμάρκετ, μας λένε, θα γυρίσουμε στην δεκαετία του '50, μας λένε.

Ψεύδονται ασύστολα, παραπλανούν, εκβιάζουν, τρομοκρατούν.

Το γιατί είναι πλέον γνωστό στους Έλληνες, εξυπηρετούν συμφέροντα που είναι αντίθετα με τα συμφέροντα του λαού.

Υποστηρίζουν ότι οι αριστερές δυνάμεις θέλουν να μας ξαναγυρίσουν στην δραχμή. Μέγα ψεύδος.

Οι δυνάμεις που θέλουν επιστροφή στην δραχμή ανήκουν σε όλο το πολιτικό φάσμα, απλά η διαφοροποίηση των μεν απ' τους δε είναι ο πατριωτισμός.

Κάθε πατριώτης είτε αριστερός είτε κεντρώος είτε δεξιός, θέλει το εθνικό μας νόμισμα, εξαιρούνται όσοι κινούνται από αντεθνικά σύνδρομα ή εξυπηρετούν τα συμφέροντα των εντολέων τους εκπροσώπων της σημερινής ναζιστικών αντιλήψεων Ευρωπαϊκής ελίτ.

Η επιστροφή στην δεκαετία του '50 είναι μέγα ψεύδος.

Ας δούμε τι υπήρχε την δεκαετία του '50 και τι υπάρχει σήμερα.

Στον αγροτικό τομέα, υπήρχαν ένα-δύο τρακτέρ για κάθε χωριό, σήμερα όλοι οι αγρότες ακόμη και αυτοί που έχουν πολύ μικρά αγροτεμάχια έχουν δύο και τρία τρακτέρ. Άρα η αγροτική παραγωγή μπορεί κάλλιστα σε πολύ μικρό χρόνο να πολλαπλασιαστεί.

Στον τουριστικό τομέα, την δεκαετία του '50 υπήρχαν ελάχιστα ξενοδοχεία κι αυτά ήσαν ανοργάνωτα και χαμηλών προδιαγραφών. Σήμερα τα νησιά μας και τα άλλα μέρη διακοπών είναι γεμάτα με μεγάλες και σύγχρονες ξενοδοχειακές μονάδες που μπορούν κάλλιστα να εξυπηρετήσουν τους επισκέπτες έστω και αν αυξηθούν σε υπέρογκους αριθμούς.

Στις υποδομές, την δεκαετία του '50 δεν υπήρχαν δρόμοι, λιμάνια, αεροδρόμια... Σήμερα το συγκοινωνιακό δίκτυο της χώρας είνα ισυγκρίσιμο με αυτό των ευρωπαϊκών κρατών, τα λιμάνια μας είναι σύγχρονα με μεγάλη ευχέρεια εξυπηρέτησης τωνεμπορικών και επιβατηγών πλοίων (οι Κινέζοι που πήραν τον Πειραιά είναι χαζοί;), το αεροδρόμιο στα Σπάτα είναι υπερσύγχρονο και με δυνατότητα επέκτασης έτσι ώστε να υπερδιπλασιάσει τις αφίξεις και αναχωρήσεις πολλαπλάσιου αριθμού αεροσκαφών.

Στην ενέργεια, το '50 η ΔΕΗ ήταν μία μικρή επιχείρηση με πολύ μικρή δυνατότητα παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας... Σήμεραέχει μια πλειάδα σύγχρονων σταθμών παραγωγής με πολλά φράγματα και λιγνιτικές μονάδες και δυνατότητες επέκτασης σε ηλιακά και αιολικά πάρκα.

Στη ναυτιλία, το '50 και σήμερα ήμασταν και παραμένουμε μέσα στις τρεις πρώτες ναυτιλιακές δυνάμεις στον κόσμο, έχουμε υπερσύγχρονα ναυπηγεία που με σωστή λειτουργία μπορούν να κατασκευάσουν κάθε τύπο πλοίου, εμπορικού ή πολεμικού.

Κτιριακές εγκαταστάσεις, την δεκαετία του '50 υπήρχαν πεπαλαιωμένα κτίρια που προορίζονταν για βιομηχανίες και βιοτεχνίες... Στην πορεία υπήρξε μία άνθηση στην κατασκευή σύγχρονων εγκαταστάσεων οι οποίες σήμερα παραμένουν άδειες και αχρησιμοποίητες εξ αιτίας των αλλοπρόσαλλων και ζημιογόνων για τηνΕλλάδα πολιτικών αποφάσεων της ΕΕ.

Μπορεί κάποιος να απαριθμήσει και χιλιάδες άλλα παραδείγματα που στηρίζουν το ότι η Ελλάδα του σήμερα δεν είναι η Ελλάδα του '50. Συνεπώς έχουμε τις υποδομές, χρειαζόμαστε το δικό μας νόμισμα και με την εφευρετικότητα και την εργατικότητα του λαού μας θα φύγουμε απ' την κρίση που μας έβαλαν αυτοί που σήμερα θέλουν να μας σώσουν.

Η προπαγάνδα που κάνουν οι δυνάμεις των ευρωλιγούρηδων, ευρωλαμόγιων, ευρωλάγνων, ευρωδούλων δεν μας φοβίζει, δεν μαςτρομοκρατεί, δεν μας πείθει. Μπορούμενα προχωρήσουμε όλοι μαζί, αριστεροί, κεντρώοι και δεξιοί. Μόνη αναγκαιότηταμία πατριωτική κυβέρνηση που θα κάνει πράξη την απελευθέρωσή μας απ' τα δεσμάτου ευρώ και της ΕΕ.

Οι σειρήνες του ευρωμονόδρομου και οι Κασσάνδρες που προσπαθούν να φοβίσουν τον λαό με δήθεν καταστροφή αν γυρίσουμε στην δραχμή δεν θα εισακουστούν. Οι πολίτες πλέον έχουν τη δυνατότητα να απομονώσουν όσους μας οδηγούν στην καταστροφή και την κατοχή της Ελλάδας.

Με υγεία και επαγρύπνηση κλείνουμε τ' αυτιά μας στους ψεύτες.

Καυστικό κι αφιερωμένο για μια ακόμα εβδομάδα είναι το εξώφυλλο και το κύριο άρθρο του βρετανικού οικονομικού περιοδικού Economist. Σε ένα σκίτσο του Ντέρεκ Μπέικον το γνωστό για τον φελγαμτικό τρόπο γραψίματός του, αλλά και για τον ευρωσκεπτικισμό του, περιοδικό απεικονίζει έναν λαμπαδηδρόμο που φορά την ελληνική σημαία να καίει ένα χαρτονόμισμα των 20 ευρώ.

Ο τίτλος του θέματος, που πραγματεύεται το ενδεχόμενο εξόδου της Ελλάδας από το ευρώ, συνδυάζοντας τη σημερινή «παράδοση» της Ολυμπιακής Φλόγας από την Ελλάδα στο Λονδίνο για τους Ολυμπιακούς Αγώνας του 2012 είναι: «The Greek run», «Ο ελληνικός αγώνας δρόμου», σε ελεύθερη απόδοση. Στον υπότιτλο του κύριου άρθρου του περιοδικού διαβάζουμε: «Δεν είναι καλή ιδέα για την Ελλάδα να εγκαταλείψει το ευρώ. Αλλά είναι ώρα να ετοιμάζεται για την έξοδό της».

Ο αρθρογράφος που δεν υπογράφει τα αναφερόμενα στο άρθρο του, συνεχίζει με ένα λογοπαίγνιο. Κάνει λόγο για «GREXIT», λέξη η οποία προέρχεται από τα αρχικά της Greece (Ελλάδα) και της Exit (έξοδος). Αυτός ο όρος, λοιπόν, τον οποίο ο ίδιος ο αρθρογράφος τον χαρακτηρίζει «άσχημο», θα είναι σύμφωνα με τον δημοσιογράφο η «ακόμα πιο άσχημη πραγματικότητα: Η έξοδος της Ελλάδας από την ευρωζώνη». «Αν οι ελληνικές τράπεζες υποφέρουν μαζικά, όσο οι καταθέτες αποσύρουν τα ευρώ τους από φόβο αναγκαστικά θα μετατραπούν σε δραχμές, (και τότε) οι μοίρα της Ελλάδας θα καθοριστεί ακόμα νωρίτερα», προσθέτει το περιοδικό.

Παράλληλα, τονίζεται ότι αν τελικά εκλεγεί ο Αλέξης Τσίπρας στην πρωθυπουργία της χώρας ο οποίος διατείνεται πως «θα αποκηρύξει» το ελληνικό «πακέτο διάσωσης» που έχει συμφωνηθεί με τους Ευρωπαίους πιστωτές και το ΔΝΤ. Με δεδομένη την άκαμπτη στάση τους και κυρίως της Γερμανίας, οι παροχή οικονομικής βοήθειας προς την Ελλάδα θα κοπεί κι έτσι, επισημαίνει το περιοδικό, «θα είναι δύσκολο να δει κάποιος την Ελλάδα να παραμένει στο ευρώ».

Επιπλέον, ο αρθρογράφος επισημαίνει το ντόμινο εξελίξεων που θα προκαλέσει μια ενδεχόμενη έξοδος της Ελλάδας από το ευρώ και για τις άλλες χώρες που αντιμετωπίζουν προβλήματα εντός ευρωζώνης. Το ίδιο λογοπαίγνιο με την λέξη «exit» και για τις Ιρλανδία, Πορτογαλία, Ισπανία, Ιταλία. «Ας ξεκινήσουμε από τους Έλληνες . Οι περισσότεροι από αυτούς θέλουν να ξεφορτωθούν τις πολιτικές λιτότητας τις οποίες κατηγορούν για τα δεινά τους», επισημαίνεται, αλλά ταυτόχρονα διευκρινίζεται ότι η λιτότητα είναι αναπόφευκτη για την Ελλάδα, είτε παραμείνουν, είτε εγκαταλείψουν το ευρώ. Επίσης, τονίζεται ότι όταν η Ελλάδα φύγει από το ευρώ θα πρέπει να εφευρεθούν νέοι «ισχυρότεροι μηχανισμοί».

Πηγή


Διαβάστε τι ωραία μεταναστευτική πολιτική για να φύγουμε από την Ελλάδα έχει ο ΣΥΡΙΖΑ:

1. Όσοι έχουν εισόδημα πάνω από 20.000 θα πληρώνουν 1200 στο κράτος του ΣΥΡΙΖΑ. Οπότε ας ετοιμάζουν βαλίτσες.

2. Θα φορολογήσει με 1% επιπλέον χιλιάδες επιχειρήσεις . Οπότε ας βάλουμε κι εμείς βαλίτσες σε ταξί, γιατί το φόρο θα τον μετακυλήσει η επιχείρηση στους καταναλωτές. Αν δε είναι ζημιογόνα θα μειώσει το προσωπικό, θα μειώσει μισθούς. Οπότε οι εργαζόμενοι σε αυτές θα φύγουν χωρίς βαλίτσα

3..Θα παρακαλέσει τούς εφοπλιστές να συμφωνήσουν να μειωθούν οι φοροαπαλλαγές τους. Οπότε αυτοί αλλάζουν σημαία και δεν πληρώνουν τίποτα. Οι ναυτικοί αλλάζουν και αυτοί χώρα όχι με βαλίτσες αλλά με σωσίβια

4. Θα ψάξει να βρεί τις off shore στους φορολογικούς παραδείσους. Οπότε πετάμε τις βαλίτσες γιατί μας κούφανε με αυτά που λέει. Παρακαλούμε μετά μια συνιστώσα του ΣΥΡΙΖΑ να βγει με φακό για να ψάξει να τις βρεί.

5.. Θα κάνει ανάπτυξη με τις καταθέσεις των πολιτών στις τράπεζες βάζοντας πλαφόν στις αναλήψεις. Οπότε συναλλαγές για εισαγωγές και εξαγωγές προϊόντων πάνω από το πλαφόν δεν θα γίνονται. Οπότε θα εισάγουν και θα εξάγουν οι έμποροι προϊόντα που θα τα βάζουν σε χιλιάδες βαλίτσες.

6. Βρίσκει η συνιστώσα τις βαλίτσες που πετάξαμε και μας τις φέρνει. Μας λέει η συνιστώσα μη φοβάστε δεν πειράζει να επιστρέψουμε στη δραχμή. Οπότε μπαίνουμε με τις βαλίτσες στο ταξί.

7. Στο ραδιόφωνο ακούμε να μαλώνουν μεταξύ τους οι συνιστώσες και ξαφνικά συναντάμε μποτιλιάρισμα. Οπότε ρωτάμε τον ταξιτζή τι συμβαίνει. Μεταναστεύουν κι αυτοί όπως κι εμείς απαντάει ο ταξιτζής.

8 Άντε και καλή αντάμωση.

ΠΑΝ. ΠΑΠ


Αγριεύει η κατάσταση ανάμεσα στην Τουρκία και τη Συρία, με τον Σύρο ηγέτη, Μπασάρ Αλ Άσαντ να προβαίνει σε καταφανώς απειλητικές αναφορές εναντίον της Τουρκία και μάλιστα σε συνέντευξη που παραχώρησε σε ρωσικό μέσο, το κρατικό «Russia 24»…

Περιγράφοντας την πολιτική της Τουρκίας στο συριακό πρόβλημα, ο Άσαντ χρησιμοποίησε αιχμηρή γλώσσα, λέγοντας ότι πρόκειται για «τα όνειρα ορισμένων ανθρώπων που νομίζουν ότι είναι πολλοί έξυπνοι»! Δεν θέλει πολύ φιλοσοφία για να αντιληφθεί κανείς ότι τα βέλη κατευθύνονταν προσωπικά στον πρωθυπουργό Ερντογάν και τον στενό κύκλο Ισλαμιστών του κυβερνώντος κόμματος AKP που ελέγχει την Τουρκία. Κι έδωσε ένα ενδιαφέρον παράδειγμα: Μπορεί όντως να είσαι πολύ έξυπνος και να χρησιμοποιείς τον πιο σύγχρονο ηλεκτρονικό υπολογιστή, οι προσπάθειές σου θα είναι όμως μάταιες εάν το πρόγραμμα που χρησιμοποιείς είναι απαρχαιωμένο…

Προχωρώντας ένα βήμα παρακάτω ο Άσαντ προειδοποίησε λέγοντας ότι αυτή η κατάσταση «δεν θα βγει σε καλό» στην Τουρκία. Ταυτόχρονα, ξεκαθάρισε ότι έχουν διακοπεί όλες οι επαφές με την τουρκική κυβέρνηση, όχι όμως και ο διάλογος «με άλλους πολιτικούς κύκλους στη χώρα». Η αναφορά αυτή είναι εξόχως πονηρή, αφού ναι μεν μπορεί να εννοεί πολιτικούς που δεν συμφωνούν με την προσέγγιση του Ερντογάν και την συριακή του πολιτική, μπορεί όμως να αφορά και τους Κούρδους, οι οποίοι εκπροσωπούνται στο τουρκικό Κοινοβούλιο και αποτελούν πολιτική δύναμη. Οι χώρες της περιοχής παραδοσιακά χρησιμοποιούσαν τους κουρδικούς πληθυσμούς ως εργαλεία με σκοπό να υπονομεύσουν τα καθεστώτα των γειτονικών τους χωρών όταν οι σχέσεις κλιμακώνονταν…

Μια απλούστατη σκέψη είναι η ακόλουθη: Με πόσο ενδιαφέρον άραγε οι Κούρδοι της Τουρκίας θα άκουσαν την επανάληψη της δέσμευσης του Άσαντ προς του Κούρδους της Συρίας για την παραχώρηση εκτεταμένης αυτονομίας; Ακόμη και η μερική κλιμάκωση που παρατηρήθηκε το τελευταίο διάστημα ανάμεσα στο συριακό καθεστώς και τους Κούρδους δεν επαρκεί για να σταματήσει να καθιστά ελκυστική την πρόταση Άσαντ. Το εναλλακτικό σενάριο είναι ακόμα πιο εφιαλτικό για την Άγκυρα. Εάν οι Κούρδοι της Συρίας επιλέξουν μαξιμαλιστική στάση επιδιώκοντας την ανεξαρτητοποίησή τους, τότε το δεδομένο αυτό ταιριάζει «γάντι» με την κατάσταση στο Βόρειο Ιράκ (κουρδική κρατική οντότητα εν αναμονή), εξελίξεις οι οποίες θα έβαζαν φωτιά στις νοτιοανατολικές επαρχίες της Τουρκίας.

Να θυμίσουμε ότι ο κουρδικός πληθυσμός στην Τουρκία ανέρχεται στα 30 περίπου εκατομμύρια. Και ένας ακόμα ολίγον υπερβατικός αλλά «δημιουργικός συλλογισμός»: Εάν οι Αλβανοί των Σκοπίων είναι 25-30% της χώρας και ζητούν να αναγνωριστούν ως συνιδρυτική οντότητα, για ποιον λόγο να μην κλιμακώσουν τα αιτήματά τους οι Κούρδοι; Σάμπως και δεν βρίσκονταν στην Τουρκία όταν ίδρυσε τη σύγχρονη μορφή της ο Μουσταφά Κεμάλ Ατατούρκ, ο… μέγας ειρηνοποιός και οραματιστής με το ματωμένο χατζάρι για να τα λέμε όλα όπως ακριβώς είναι χωρίς «στρογγυλεύματα»;

Κλείνοντας τη συνέντευξη, ο Άσαντ ανέφερε ότι όπλα εισέρχονται για τους αντικαθεστωτικούς από την Τουρκία και τον Λίβανο, λέγοντας πάντως ότι δεν υπάρχουν στοιχεία ότι αυτό γίνεται με τουρκική βοήθεια… Πάντα είναι σοφό να αφήνεις ένα παράθυρο συνδιαλλαγής ανοιχτό…

Η Τουρκία πιστεύει ότι η Γερμανία έχει αρχίσει να φλερτάρει με την ιδέα της ενσωμάτωσής της στην Ευρωπαϊκή Ένωση στο πλαίσιο της στρατηγικής αντιμετώπισης της οικονομικής κρίσης, οπότε, σκληραίνοντας τη στάση της πιστεύει ότι θα αποσπάσει ισχυρά ανταλλάγματα, δηλαδή, εν ολίγοις, η Ευρώπη θα πάει γονυπετής στην Υψηλή Πύλη να την παρακαλέσει να δεχθεί να αποτελέσει μέρος της ΕΕ…

Η Τουρκία λοιπόν αρνείται η ίδια αυτή τη φορά να ανοίξει τρία νέα διαπραγματευτικά κεφάλαια για την ένταξή της στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Την επίσημη ανακοίνωση ότι η Άγκυρα δεν επιθυμεί σε αυτή τη φάση να προχωρήσουν οι διαπραγματεύσεις έκανε ο Τούρκος υπουργός Επικρατείας αρμόδιος για τις Ευρωπαϊκές Υποθέσεις, Αλί Μπαμπατζάν, στο δείπνο που παρετέθη προς τιμήν του στις Βρυξέλλες, παρουσία του Ολι Ρεν, αντιπροέδρου της Κομισιόν και επιτρόπου για τις Οικονομικές Υποθέσεις, του Στέφαν Φούλε, επιτρόπου αρμοδίου για τι Διεύρυνση και ευρωβουλευτών.

Η Άγκυρα είχε προϊδεάσει στο παρελθόν για τις προθέσεις της και διά στόματος του υπουργού Εξωτερικών, Αχμέτ Νταβούτογλου. Ο Μπαμπατζάν επισημοποίησε την απόφαση αυτή, στην οποία τα τουρκικά μέσα ενημέρωσης προσέδωσαν διθυραμβικό χαρακτήρα. Επισήμως, η Άγκυρα δικαιολόγησε την απόφασή της λέγοντας ότι πρόκειται για τα τρία τελευταία κεφάλαια που μπορεί σε αυτή τη φάση να διαπραγματευτεί και να αναλάβει δεσμεύσεις, χωρίς από την πλευρά της η ΕΕ να δεσμευτεί για ημερομηνία ένταξής της θα αποδυνάμωνε το πρόγραμμα οικονομικών μεταρρυθμίσεων που προωθεί και την ανταγωνιστικότητά της σε διεθνές επίπεδο.

Αναλυτές, ωστόσο, εκτιμούν ότι η Τουρκία επιθυμεί να αποφύγει τις όποιες επαφές με την ΕΕ στη διάρκεια της εξάμηνης προεδρίας σε αυτήν της Κυπριακής Δημοκρατίας, την οποία αρνείται να αναγνωρίσει η Άγκυρα. Επίσης, εκτιμάται ότι φοβάται ένα πιθανό νέο βέτο της Λευκωσίας σε κάποιο από τα τρία κεφάλαια. Μέχρι σήμερα η Τουρκία έχει ανοίξει τις διαπραγματεύσεις σε 13 κεφάλαια, ενώ οι διαπραγματεύσεις σε άλλα 17 κεφάλαια έχουν παγώσει λόγω των αντιρρήσεων εκ μέρους χωρών-μελών της ΕΕ, κυρίως της Γαλλίας και της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Ενώ πολλές φωνές ζητούν χαλάρωση της λιτότητας, τα δεξιά φύλλα ξορκίζουν τον Τσίπρα

Σε γενικές γραμμές, οι γερμανοί πολιτικοί αναλυτές φαίνονται να συμφωνούν όσον αφορά την στάση των Ελλήνων απέναντι στα πολιτικά πράγματα και δηλώνουν ότι οι Έλληνες είναι ξεκάθαρα διχασμένοι σχετικά με τον δρόμο που πρέπει να ακολουθήσουν:… η μεγάλη πλειοψηφία τάσσεται υπέρ της εγκατάλειψης της επώδυνης λιτότητας, αλλά ταυτόχρονα και υπέρ της παραμονής στο ευρώ.

Όμως αρκετά κύρια άρθρα των γερμανικών μέσων ενημέρωσης ζητούν παράλληλα την ελάφρυνση των όρων για την παροχή οικονομικής βοήθειας στην Ελλάδα και την ελάττωση της λιτότητας, για να βοηθηθεί η Ελλάδα να παραμείνει στην ευρωζώνη και να επιτραπεί στη χώρα να δημιουργήσει μια σταθερή κυβέρνηση διαρκείας, μετά τις εκλογές του Ιουνίου.

«Αν μπορεί να ειπωθεί κάτι θετικό για την αποτυχία σχηματισμού κυβέρνησης στην Ελλάδα, τότε αυτό είναι ότι προσφέρει στους Έλληνες την ευκαιρία για πολιτική διαύγεια. Χωρίς αξιόπιστη κυβερνητική πλειοψηφία, δεν υπάρχει πολιτική σταθερότητα και χωρίς σταθερότητα, οι επενδυτές θα αποφεύγουν την Ελλάδα. Η αναποφασιστικότητα είναι το τελευταίο πράγμα που χρειάζεται η Ευρώπη, η νομισματική Ένωση και η ΕΕ σε μια κατάσταση κατά την οποία το καθεστώς της χώρας ως μέλος της ευρωζώνης και συνεπώς η ίδια η ΕΕ βρίσκονται σε κίνδυνο. …

Αν ο Τσίπρας και το κόμμα του αποκτήσουν περισσότερη δύναμη, αυτό θα μπορούσε να σημάνει το τέλος των προσπαθειών λιτότητας της Ελλάδας. (… ) Υπάρχει κάτι που μοιάζει πιθανό τελικά, η εκ νέου ανάπτυξη της ελληνικής οικονομίας, αυτή βεβαίως δεν αποτελεί εγγύηση για την οικονομική επάνοδο της χώρας, , αλλά τουλάχιστον μια ακτίνα ελπίδας. Αυτό αποτελεί άλλο ένα επιχείρημα για μια πραγματιστική κυβέρνηση που θα δώσει έμφαση στην ανάπτυξη. Είναι όμως και έκκληση στους Ευρωπαίους, να χαλαρώσουν τις απαιτήσεις τους για λιτότητα προς την Ελλάδα και να παρέχουν μια προοπτική για μια στρατηγική που δημιουργεί ανάπτυξη από το να συνεχίζει να την πνίγει.»,

έγραψαν οι γερμανικοί Financial Times.

«Ο υπουργός Οικονομίας της Γερμανίας Βόλγκανγκ Σόιμπλε δήλωσε ότι η Ελλάδα δεν βυθίστηκε στην κρίση μέσω της υπερβολικής λιτότητας. Αυτό μπορεί να είναι αλήθεια. Αλλά δεν θέλει ο Σόιμπλε να καταλάβει ότι οι Έλληνες κάνουν περικοπές τα τελευταία δύο χρόνια και ότι αυτή η συμπαγής στρατηγική τους οδηγεί στην απόγνωση; Κάνουν οικονομίες χωρίς μεταρρυθμίσεις και χωρίς προοπτικές βελτίωσης και γίνονται μάρτυρες του στραγγαλισμού της οικονομίας τους ως παρενέργεια. Ανεξάρτητα του ποιος εκλεγεί τον Ιούνιο, ΕΕ και ΔΝΤ θα πρέπει να κάνουν κάποιες παραχωρήσεις στην Αθήνα, αλλιώς η νέα κυβέρνηση δεν θα επιβιώσει για καιρό. Δεν μπορεί κανείς να κυβερνήσει ενάντια στη βούληση του λαού για πολύ. Εκτός και αν θέλει να θέσει σε κίνδυνο τη δημοκρατία»,
αναφέρει σε άρθρου της η κεντροαριστερή Suddeutsche Zeitung.

Η συντηρητική Frankfurter Allgemeine Zeitung γράφει με τη σειρά της:

«Είναι πολύ πιθανό να ενισχυθούν τα ριζοσπαστικά κόμματα. Όμως τότε εκείνοι οι πολιτικοί που διαπραγματεύτηκαν τις συμφωνίες με τις Βρυξέλλες και το ΔΝΤ θα πρέπει να ξεκαθαρίσουν στους ψηφοφόρους αυτά που διακυβεύονται: εκείνοι που ψηφίζουν για τον ήρωα του λαού Αλέξη Τσίπρα ψηφίζουν για την έξοδο από την νομισματική ένωση. Τελεία και παύλα. Ο ηγέτης της ριζοσπαστικής αριστεράς θέλει να συνεχίσει την πολιτική που οδήγησε τη χώρα στην καταστροφή. Νομίζει ακόμη και ότι μπορεί να εκβιάσει τους εταίρους της Αθήνας. Αν λάβει την έγκριση των ψηφοφόρων για αυτό, είναι δική τους η απόφαση. Αλλά δεν πρέπει να πληρώσουν άλλοι για αυτήν. Αυτό το φιάσκο πρέπει να έχει ένα τέλος».

Όσο για την αριστερή Berliner Zeitung, εμφανίζει πιο διαλλακτική στην επαναδιαπραγμάτευση του μνημονίου.

«Θα πρέπει κανείς να μπορέσει να καθυστερήσει τις προθεσμίες, να επιτρέψει περισσότερο χρόνο για την αποπληρωμή χρεών, να αναστείλει κάποια μέτρα. Όλες οι προτάσεις πρέπει να μπουν στο τραπέζι. Ο σκοπός των πολιτικών είναι να παρέχουν εναλλακτικές. Οι Έλληνες θα εκλέξουν ένα κοινοβούλιο στο οποίο ο ΣΥΡΙΖΑ θα είναι ακόμη πιο ισχυρός. Αλλά δεν θα είναι αρκετά ισχυρός για να σχηματίσει μια αριστερή κυβέρνηση. Μια πλειοψηφία, με ή χωρίς τον ΣΥΡΙΖΑ θα είναι πιθανή μόνο εάν προσφερθεί στα κόμματα έναν νέο πακέτο ανάπτυξης. Η εναλλακτική θα είναι η επιστροφή στη δραχμή. Η απειλή είναι πραγματική. Για τους Έλληνες οι συνέπειες θα είναι δραματικές, για την Ευρώπη απρόβλεπτες»,
υποστηρίζει.

Πηγή

Πήγαινε πες στην Δημοκρατία να πάει να πλυθεί γιατί η μπόχα της έχει κολλήσει πια στους τοίχους των σπιτιών μας. Μην εθελοτυφλεί επειδή έχει κάμποσους ακόμα που την κάνουν παρέα. Εκείνοι βρωμάνε περισσότερο από την ίδια και οι στάμπες που αφήνει ο λιπαρός ιδρώτας τους -όταν την αγκαλιάζουν-κάνουν το ακριβοπληρωμένο της ταγιέρ να μοιάζει με τοίχο σφαγείου που δεν καθαρίστηκε ποτέ.
Πες της να μην περνάει από την γειτονιά γιατί κάποιοι παλιοί εραστές της, που την λάτρεψαν, ακονίζουν τα μαχαίρια τους έχοντας μπροστά τους μια φωτογραφία του ’70: Αυτή με το σιέλ φορεματάκι της να γελάει και εκείνοι δίπλα της να μην τολμούν ούτε να την αγγίξουν, μη και χαλάσουν την στιγμή, μη και τσαλακώσουν το όνειρο.

Πήγαινε πες στην Αριστερά να μην κορδώνεται όταν περνάει από τα σοκάκια γιατί τα χαμπέρια έφθασαν από καιρό στα αφτιά των παιδιών της. Έχει χρόνια τώρα, που όταν αυτά έβγαιναν από την πόρτα για το σχολείο της ζωής, αυτή έβαζε τους γιους των αφεντικών από το παράθυρο και το γλεντούσαν.
Πήγαινε πες της ότι ακόμα πηγαίνουν μαζί της οι ατσαλάκωτοι της ζωής μόνο και μόνο για την παλιά της αίγλη. Κατά τα άλλα κατάντησε σαν γριά πόρνη επαρχιακού μπορδέλου που πας μαζί της όχι από ανάγκη αλλά από οίκτο.
Πες της ότι τα παιδιά της, που κρυβόταν πίσω από την φούστα της όταν λυγερή και περήφανη περπατούσε στα συντρίμμια της Ιστορίας, θέλουν να την κουρέψουν γουλί και να την κρεμάσουν από το σχοινί του καμπαναριού. Κάθε φορά που θα τινάζεται το κορμί της να χτυπάει η καμπάνα όχι για αυτήν, αλλά για τα όνειρα που έθαψε με τα ίδια της τα χέρια πριν ακόμα ανδρωθούν.

Πήγαινε πες στην Δικαιοσύνη ότι δεν μπορεί να κρύβεται για πολύ πια. Όσο και να την προστατεύουν οι σωματοφύλακες της ανανδρίας κουτσαίνει από την αριστερή πλευρά και ξεχωρίζει στο πλήθος. Της έμεινε κουσούρι από τότε που έκλεβε από την ζυγαριά και τα’ χωνε στις τσέπες της τα δίκια των ερήμην καταδικασμένων.
Πες της ότι έχει μία ευκαιρία να μαχαιρωθεί μόνη της με το σπαθί της. Εκείνο που έκοψε λάθους λαιμούς την ώρα που αυτοί τεντωνόταν με πρησμένες φλέβες φωνάζοντας για δίκιο.

Τέλος, πήγαινε πες στην Ελευθερία ότι θα την βγάλει καθαρή. Όχι γιατί στάθηκε ως έπρεπε αλλά γιατί οι πέτρες που μας έβαζε να κουβαλάμε στον ανήφορο των Αξιών έγιναν μία-μία, οι τοίχοι του σπιτιού που μέσα κοιμάται η Ελπίδα μας.


Της Ζέζας Ζήκου

Η αντίδραση της κοινωνίας φαίνεται να περιφρονεί εκείνους που την εξαπάτησαν. Οταν ο πολιτικός λόγος εξαπατά, δεν είναι δυνατόν να παραγνωρισθεί. Θα έλθει η στιγμή που η κοινωνία θα σε τιμωρήσει. Οι δύο κυβερνήσεις των Μνημονίων κληροδότησαν βαθιές ρωγμές στην κοινωνία και την «υποθηκευμένη» οικονομία. Το οικονομικό μέλλον της χώρας έχει διαβρωθεί σε τέτοια έκταση, που είναι εξαιρετικά δύσκολο να αντιστραφεί... Ηδη νέα ανατροπή των πολιτικών συσχετισμών της εκλογών της 6ης Μαΐου καταδεικνύουν οι νέες δημοσκοπήσεις. Τα ποσοστά της Ν.Δ. και του ΠΑΣΟΚ υφίστανται περαιτέρω καθίζηση. Και αναδεικνύεται μέγας νικητής ο Αλέξης Τσίπρας.

Πάντως, το μοναδικό που φαίνεται πως μπορούμε πλέον να παράγουμε είναι πρωθυπουργούς, υπουργούς, γενικούς γραμματείς και φαρισαίους... της μιας χρήσεως!

Η ελληνική κοινωνία έχει ήδη πικρά αντιληφθεί ότι δεν αρκεί η λογική των θυσιών για την αντιμετώπιση της κρίσης. H δυσαρέσκεια που εκτρέφεται από τη δομική απορρύθμιση της ελληνική οικονομίας, που υπαγορεύουν τα Μνημόνια, είναι τεράστια. H εκτίμηση αυτή αποτελεί ένα (χονδροειδές ίσως) παράδειγμα με γνώμονα όχι ακριβώς ιδεολογικό.

H Eλλάς των εκατομμυρίων ανέργων ασφυκτιά. Kαι η κρίση της ανεργίας δεν έχει ούτε ιδεολογική ταυτότητα ούτε σύνορα. Oι οικονομίες, με μεγαλύτερο πραγματισμό από τους θεωρητικούς τους με τις περίφημες συνταγές, επηρεάζονται πρωτίστως από την ανεργία. Προσπαθώντας να μειωθούν με στυγερό τρόπο τα δημοσιονομικά ελλείμματα και το δημόσιο χρέος σε αδύναμες οικονομίες, όπως της Eλλάδος, παράλληλα συνθλίβεται ολόκληρη η κοινωνία. Kατά τα άλλα, δεν υπάρχουν πλέον «μεζούρες» για να μετρηθεί η ιδεολογία και η εντιμότητα ενός εκάστου από τους υμνητές ή τους πολέμιους του Μνημονίου .

H Eλλάς είναι βυθισμένη στην παράλυση και τη διαφθορά. Μπροστά όμως στο διάχυτο πλέον «πλεόνασμα ψεύδους», οι πολιτικοί αναγκάζονται να επιχειρήσουν ένα πρόσθετο και ψευδεπίγραφο πήδημα στο κενό. Τώρα η ευθύνη για την καταστροφή επιμερίζεται και στα δύο κόμματα! Το μεγαλύτερο «έσοδο» του κράτους ήταν ο ξένος δανεισμός.

Με βαθιά ύφεση για 5ο συνεχή χρόνο, φέτος, η επιστροφή στην ανάπτυξη αρχίζει να μοιάζει με μακρινό όνειρο και η επούλωση των ανοιχτών πληγών στην κοινωνία θα χρειαστεί πολλά χρόνια, εάν ποτέ επιτευχθεί.

Δραματικές χαρακτηρίζουν τις πολιτικές εξελίξεις στην Ελλάδα τα αμερικανικά μέσα μαζικής ενημέρωσης, τα οποία, μάλιστα, αφιερώνουν συνεχείς ανταποκρίσεις και αναλύσεις. Βέβαια, όπως τονίζουν αρκετά απ’ αυτά, καθώς η Ελλάδα οδηγείται σε νέες εκλογές, «οι προοπτικές είναι αβέβαιες» για την ελληνική οικονομία και την Ευρωζώνη.

Μεταξύ άλλων, διατυπώνεται η άποψη πως μια κατάρρευση της Ελλάδας και στη συνέχεια της Ευρώπης θα μπορούσε να αναστείλει την εύθραυστη ανάκαμψη των ΗΠΑ, ενώ επισημαίνεται ότι το «ελληνικό πρόβλημα» αναμένεται να συζητηθεί στη σύνοδο κορυφής του G8, στο Καμπ Ντέιβιντ των ΗΠΑ, στις 18 και 19 Μαΐου.

Στις περισσότερες αναφορές επαναλαμβάνονται οι ισχυρισμοί για την «αυξημένη πιθανότητα» εξόδου της Ελλάδας από το ευρώ, σημειώνοντας το ενδεχόμενο «απρόβλεπτων συνεπειών» στην ευρωπαϊκή, αμερικανική και παγκόσμια οικονομία. Σε όλες τις ανταποκρίσεις από το Χρηματιστήριο της Νέας Υόρκης, και στα ρεπορτάζ με συνεντεύξεις οικονομικών αναλυτών, υπογραμμίζεται ο «αρνητικός αντίκτυπος» από το πολιτικό αδιέξοδο στην Ελλάδα.

Η Wall Street Journal αναφέρει ότι, σύμφωνα με πρόσφατες δημοσκοπήσεις, οι νέες εκλογές θα έχουν ως αποτέλεσμα ένα «εξίσου διαιρεμένο κοινοβούλιο, αλλά την επόμενη φορά η Ελλάδα δεν θα έχει την πολυτέλεια των διακομματικών διαπραγματεύσεων, καθώς έως τα τέλη Ιουνίου η χώρα θα πρέπει να εγκρίνει νέα μέτρα λιτότητας, ύψους 11,5 δισ. ευρώ, για να γεφυρώσει το χάσμα στον προϋπολογισμό της».

Σύμφωνα με την Washington Post, «το πολιτικό αδιέξοδο στην Ελλάδα κλυδωνίζει τις αγορές, αναζωπυρώνοντας τους φόβους για απόρριψη του σχεδίου διάσωσης, εξόδου της χώρας από το ευρώ και δημιουργίας μιας νέας περιόδου αναταράξεων στην παγκόσμια οικονομία».

Η New York Times προβάλλει τις θέσεις του «δημοφιλέστερου» Ελληνα πολιτικού, όπως χαρακτηρίζει τον ηγέτη του ΣΥΡΙΖΑ, Αλέξη Τσίπρα. «Η Ελλάδα μπορεί μεν να χρεοκοπήσει, αλλά να παραμείνει στην Ευρωζώνη», αναφέρει η εφημερίδα της Νέας Υόρκης, επικαλούμενη τη δήλωση του Ευκλείδη Τσακαλώτου, οικονομικού συμβούλου του κ. Τσίπρα.


Ο κοινωνιολόγος, βιολόγος και φιλόσοφος Henri Laborit διατύπωσε κάποτε την υπόθεση ότι τα άτομα που γίνονται αντικείμενα καταπίεσης έχουν μόνο τρεις επιλογές: την υποταγή, την αντίσταση ή την διαφυγή. Στα πλαίσια της κοινωνικοβιολογικής ανάλυσης, η αυτοκτονία αποτελεί την πιο ακραία μορφή διαφυγής. Εν όψει της προγραμματισμένης κρίσης που ξέσπασε σε ολόκληρη την Ευρώπη, τα θύματα της αδικίας δεν πρέπει ποτέ να ξεχνούν ότι το καλύτερο αντίδοτο για την βάναυση μεταχείρισή τους από οποιοδήποτε σύστημα είναι η καταπολέμηση αυτού του συστήματος.


Του Marco Revelli*
για το γαλλικό ειδησεογραφικό ιστολόγιο Voltaire Network

Το τελευταίο θύμα ήταν ένας 45χρονος επιχειρηματίας από το Aλτίβολι της επαρχίας Τρεβίζο στην Ιταλία, ο οποίος απαγχονίστηκε σε μια αποθήκη δίπλα από στο σπίτι του. Η πρώτη αυτοκτονία του 2012 ήταν αυτή ενός συνταξιούχου από το Μπάρι. Στις 2 Ιανουαρίου, πήδησε από το μπαλκόνι του, αμέσως αφού παρέλαβε επιστολή από το Ίδρυμα Κοινωνικής Πρόνοιας, το οποίο του ζητούσε να εξωφλήσει ένα μεγάλο ποσό που χρωστούσε. Ανάμεσα σε αυτά τα δύο περιστατικά, αναφέρουμε ενδεικτικά έναν 27χρονο εργαζόμενο ο οποίος αυτοπυρπολήθηκε, έναν κατασκευαστή κορνιζών από τη Ρώμη, ο οποίος απαγχονίστηκε, έναν 47χρονο ηλεκτρολόγο από το Σαν Ρέμο, που αυτοπυροβολήθηκε... Και ο τραγικός κατάλογος δεν έχει τέλος.

Ανάμεσα στους ενόχους για αυτά τα εγκλήματα δεν θα πρέπει να παραλείψουμε την εφαρμοζόμενη πολιτική του κοινωνικού σφαγείου της ιταλικής κυβέρνησης. Χθες, για παράδειγμα, κατάργησαν την απαλλαγή των ανέργων από την καταβολή του μέρους των εξόδων νοσηλείας που αντιστοιχεί στους ασθενείς. Η απόφαση αναιρέθηκε αρκετές ώρες αργότερα, μετά από την δημόσια κατακραυγή, οπότε και μας ενημέρωσαν ότι έγινε ένα "απλό λάθος" στο κείμενο. Αυτό είναι το ανθρώπινο κόστος που καταβάλλεται καθημερινά για να συντηρηθεί η σκηνοθετημένη οικονομική κρίση. Η πολιτική έχει χαρακτηριστεί από αρκετούς ως "κρατικό σφαγείο". Ο όρος είναι ακριβής, διότι πίσω από τις οικονομικές πολιτικές, τα νομοσχέδια και τις "παραλείψεις" εκ μέρους των δημόσιων αρχών δεν υπάρχει καμιά άγνοια ή αφέλεια. Αλλά θα πρέπει να προσθέσουμε στον όρο αυτό και έναν άλλο: τις "εκατόμβες των αγορών".

Μια προσεκτική ανάγνωση των επαγγελματικών προσόντων σε αυτό τον κατάλογο των αυτόχειρων μας οδηγεί στην διαπίστωση ότι πρόκειται για εργαζόμενους, ανέργους, μικρομεσαίους επιχειρηματίες και συνταξιούχους. Τα ονόματα και το δράμα τους κρύβονται επιμελώς πίσω από τις θολές στατιστικές της αγοράς εργασίας, η δομή της οποίας "επανασχεδιάζεται" από την κυβέρνηση. Οι τραγικοί αυτοί θάνατοι μας αποκαλύπτουν με ακρίβεια το γεγονός ότι αυτοί οι αριθμοί δεν μπορούν να αποσυνδεθούν από τη ζωή των πραγματικών ανθρώπων.

Όταν ο Λουτσιάνο Γκαλίνο επέμενε ότι "η ανθρώπινη εργασία δεν είναι εμπόρευμα", δεν διατύπωνε κάποια ιερή και χρήσιμη πολιτισμική θεωρία, προκειμένου να συζητηθεί σε φιλικούς τόνους σε κάποια πανεπιστημιακά σεμινάρια. Αναφερόταν στις ακραίες και βίαιες επιπτώσεις στην ανθρώπινη ζωή όταν στον "ιστό" της εργασίας και των εργαζομένων, ως βιοοικονομικής μονάδας, παρατηρείται ένα ρήγμα. Όταν οι ζωές των εργαζόμενων ανθρώπων υποβαθμίζονται σε μια αμιγώς οικονομική προπαίδεια, που υπόκειται στους απαράβατους νόμους των αγορών, χωρίς τα φίλτρα, τις προστατευτικές ομπρέλες και τους φραγμούς, που θα έπρεπε κανονικά να προστατεύουν την πανταχού παρούσα και επεμβατική διαδικασία της εμπορικοποίησης.

Το εγκάθετο επιτελείο-τσίρκο που έχει αναλάβει την κυβέρνηση στην Ιταλία αγνοεί αυτούς τους θανάτους, προτιμώντας τον στρουθοκαμηλισμό μέσα στην κινούμενη άμμο των υπερβολών του, αλλά το 2012 οι "εκατόμβες των αγορών" εξακολούθησαν να αυξάνονται: 362 αυτοκτονίες ανέργων, 192 θάνατοι ελεύθερων επαγγελματιών και 144 θάνατοι ιδιοκτητών μικρομεσαίων επιχειρήσεων. (Οι μεγαλοεπιχειρηματίες δεν αυτοκτονούν. Απλά φεύγουν για άλλες χώρες).

Έχουμε αγγίξει τους δύο θανάτους την ημέρα. Ο παρανοϊκός επιστήμονας Μόντι μας ομολόγησε ο ίδιος την αλήθεια, αν και χρησιμοποίησε έναν ευφημισμό, που ωστόσο δεν μείωσε σε καμιά περίπτωση την δραματική αλήθεια της δήλωσής του: "Ζωές που έκλεισαν βίαια, λόγω απελπισίας"... μας είπε ο πρωθυπουργός. Μίλησε επίσης για το "πολύ υψηλό τίμημα" και επανέλαβε ότι στην Ελλάδα ο αριθμός των αυτόχειρων είχε φτάσει ήδη τους 1.725! Δεν αμφισβητεί κανείς ότι αυτός ο τραγικός αριθμός όντως ισχύει για την Ελλάδα, αλλά είναι επίσης αλήθεια ότι αν κηρυχθεί πτώχευση στην Ιταλία η εκατόμβη θα αυξηθεί δραματικά και εδώ, για να καταλήξουμε να μιλάμε κυριολεκτικά για κυβέρνηση-σφαγείο.

Αυτό που δεν μας είπε ο εγκάθετος επικεφαλής της κυβέρνησης τεχνοκρατών, είναι ότι αυτή η κλιμάκωση των θανάτων στην Ιταλία, όπως και αυτών στην Ελλάδα, είναι το προϊόν τη ίδιας οικονομικής και κοινωνικής κουλτούρας που στηρίζει αυτό ακριβώς το είδος "ηγετών". Είναι επίσης ο καρπός ενός παγκόσμιου "οράματος" μιας οικονομικής θεωρίας που ενώ "απέτυχε", όπως οι ίδιοι παραδέχονται, εξακολουθεί να παρουσιάζεται ως το απόλυτο δόγμα. Αυτό το δόγμα έγινε την περασμένη εβδομάδα συνταγματική αρχή με την μορφή νέων νομοσχεδίων "για την εξισορρόπηση του προϋπολογισμού". Θα μας πουν και πάλι ότι αυτή είναι η παγκόσμια νομοτέλεια και δεν υπάρχει εναλλακτική οδός.

Όλα γίνονται στο όνομα μιας κρυφής, απρόσωπης και στυγνής κυριαρχίας, που στερείται μέλλοντος, αλλά ασκεί τεράστια επιρροή στο παρόν, και επιτάσσει αυτούς τους "κομισάριους" των περιφερειακών χωρών να τρέχουν από τη μια χώρα στην άλλη, επιδεικνύοντας τα τρόπαια-κεφάλια των νεκρών εργατικών νομοθεσιών τους, ελπίζοντας ότι θα εισπράξουν το καταφατικό νεύμα των αγορών, ενώ οι χώρες τους πορεύονται ήδη σε ολέθριο κατήφορο. Και με αυτό το δόγμα ως προϋπόθεση, δεν θα μπορέσουμε ποτέ να βγούμε από αυτό το λάκο του θανάτου.

Από αυτό το τούνελ δεν υπάρχει καμιά διέξοδος. Αυτό γίνεται όλο και περισσότερο εμφανές. Αν θέλουμε να δούμε ένα τέλος σε αυτές τις "εκατόμβες των αγορών", θα πρέπει να περιορίσουμε τον έλεγχο που ασκούν οι αγορές στην ίδια τη ζωή μας. Θα πρέπει να εργαστούμε για να δημιουργήσουμε μια πολιτιστική και κοινωνική ανάκαμψη, μια ριζοσπαστική πολιτική, όχι μόνο εδώ στην εύθραυστη περιφέρεια μας, αλλά στην καρδιά της Ευρώπης, όπου το εφιαλτικό αυτό "όραμα" είναι ακόμη πιο ισχυρό.

Θα είναι δύσκολη αυτή η αποστολή και πολύ μακρύς ο δρόμος. Γι' αυτό θα πρέπει να πιάσουμε δουλειά το ταχύτερο δυνατόν.

Marco Revelli είναι καθηγητής ιστορίας και κοινωνιολογίας στο πανεπιστήμιο του Τορίνο.




Άρχισαν τα «όργανα» για την επόμενη εκλογική «σύγκρουση». Βέβαια, τα κόμματα αποδείχθηκαν πώματα που έκλειναν στεγανά μεγαλοσυμφέροντα και διαπλοκές, με αποτέλεσμα να καταλήξουν αποκόμματα, αλλά αυτό μικρή σημασία δείχνει να έχει σήμερα, αφού καλούμαστε για δεύτερη φορά μέσα σε διάστημα 1,5 μήνα να στείλουμε την δική μας εντολή, την δική μας απόφαση προς εκείνους που επαίρονται πως είναι «ταγοί» και μπορούν να αποφασίζουν για τα συμφέροντα της χώρας και των πολιτών της (αν και το παρελθόν τους έχει αποδείξει πως είναι άκρως ακατάλληλοι να ανταποκριθούν στις ευθύνες και να διαχειριστούν ακόμη και περίπτερο στην έρημο Σαχάρα).

Έρχονται λοιπόν και αυτές οι εκλογές και καλούμαστε εμείς οι απλοί θνητοί, ο «κοσμάκης» όπως μας αποκαλούν οι «άρχοντες» της πωλητικής, να αποφασίσουμε και να σηκώσουμε το βάρος της ευθύνης προκειμένου να δώσουμε το κατάλληλο στίγμα για την αλλαγή πορείας από την καταστροφή που άλλοι ετοίμασαν για εμάς. Να σημειώσουμε πως σε αυτές τις εκλογές θα έχουμε την τελευταία –ίσως- ευκαιρία να καταδείξουμε με απόλυτη σαφήνεια και χωρίς δυνατότητα παρερμηνειών, πως θέλουμε μία κυβέρνηση που θα μας οδηγήσει στην Ευρώπη μέσα από την επιβολή της εξαθλίωσής μας και την καταρράκωση της χώρας στο σύνολό της ή θέλουμε μία κυβέρνηση που θα χαράξει μία νέα πορεία μέσα από την οποία αν και δύσκολα θα μπορέσουμε σύντομα να ξαναβρούμε τον «βηματισμό» μας ως χώρα, θα επαναποκτήσουμε τα δικαιώματά μας ως πολίτες και ως άνθρωποι και θα μπορούμε να κάνουμε όνειρα για ένα καλύτερο αύριο. Ίσως μετά από τις εκλογές της 17ης Ιουνίου, να αργήσουμε πάρα πολύ να ξαναμπούμε σε διαδικασίες εκλογής λόγω εξελίξεων που θα υπάρξουν και θα μεταβάλλουν το ευρωπαϊκό γίγνεσθαι, θα δημιουργήσουν γεωπολιτικές ανακατατάξεις σε παγκόσμια κλίμακα (με σημεία αιχμής τη Μέση Ανατολή και την Ανατολική Μεσόγειο). Τονίζουμε, λοιπόν, την σοβαρότατη πιθανότητα να αργήσει πολύ μία εκλογική διαδικασία, οπότε θα πρέπει να είμαστε ιδιαίτερα προσεκτικοί στο ποιους θα εκλέξουμε ως εκπροσώπους μας αυτή την φορά.

Θα μας θέσουν και πάλι διλήμματα, θα επιχειρήσουν να μονοδρομήσουν τόσο τις αποφάσεις μας, όσο και την δημοκρατία και θα πράξουν ό,τι είναι εκ μέρους του δυνατόν προκειμένου να παραμείνουν στο λατρεμένο τους ναρκωτικό, την εξουσία (αν και πεποίθηση του γράφοντα είναι πως για τη συγκεκριμένη εκλογή θα επιχειρήσουν να φορτώσουν αλλού τα βάρη και τις ευθύνες των δικών τους πολιτικών, παραμένοντας οι ίδιοι στο παρασκήνιο αναμένοντας την «επόμενη ημέρα» για να επιστρέψουν ως «σωτήρες).

Τι διλήμματα θα μας τεθούν;

Ευρώ ή δραχμή;

Το πρώτο δίλημμα, που είναι εντελώς τυπικό και ακολουθεί την μαιευτική του Σωκράτη, θέλοντας όμως να μας οδηγήσει σε λάθος συμπεράσματα. Το συγκεκριμένο δίλημμα έχει ήδη απαντηθεί από τον Ελληνικό λαό, ο οποίος φυσικά δεν θέλει να φύγει από την ευρωζώνη. Παρ’ όλα αυτά, εμείς σημειώνουμε πως όλοι οι οικονομολόγοι, ολόκληρου του πλανήτη συμφωνούν πως μία οικονομική κρίση αντιμετωπίζεται μέσω εθνικού νομίσματος (π.χ. της δραχμής στην περίπτωσή μας), το οποίο με τον κατάλληλο σχεδιασμό μπορεί να θέσει σε κίνηση την ανάπτυξη και να οδηγήσει την χώρα προς την πρόοδο.
Τέλος, για να επιστρέψουμε στην δραχμή, θα πρέπει να κατανοήσουμε πως και οι Ευρωπαίοι θα συμφωνήσουν σε αυτό. Όμως, έχουμε αναρωτηθεί πόσο θα κοστίσει μία έξοδος της Ελλάδας από την Ευρώπη; Έχουμε αναρωτηθεί εάν η Ευρώπη είναι διατεθειμένη να «πληρώσει» τρεις φορές το χρέος της αποχωρούσας Ελλάδας; Οπότε, μάλλον το δίλημμα είναι εκβιασμός, ωμός και θρασύτατος, από πολιτικούς που δεν έμαθαν να ενεργούν διαφορετικά στην πωλητική τους σταδιοδρομία…
Με απλά λόγια, είναι συμφερότερο για τους Ευρωπαίους να πληρώσουν ολόκληρο το χρέος της Ελλάδας και να δημιουργήσουν τις κατάλληλες συνθήκες ανάπτυξης μέσω ειδικών επενδύσεων (με προϋπόθεση να υπάρχει έντιμο πολιτικό προσωπικό στην Αθήνα), παρά να δημιουργήσουν συνθήκες εξόδου της Ελλάδας από την Ευρωζώνη, οι οποίες θα είναι πολύ-επίπεδα καταστροφικές για τους ίδιους.

Εντός ή εκτός της Ευρώπης;

Και αυτό το δίλημμα είναι όχι μόνο άκομψο και άτοπο, αλλά και ψευδές, αφού οι ίδιοι πολιτικοί που επιμένουν να παραμείνουμε στην Ευρώπη, έχουν ήδη αποδεχθεί και υπογράψει την μεταβολή και υποβιβασμό της οικονομίας και της κοινωνίας σε επίπεδα… Βουλγαρίας!!! Πώς, λοιπόν, θα μας εκβιάσουν – φοβερίσουν πως θα γίνουμε Βουλγαρία, όταν έχει ξεκινήσει ήδη η διαδικασία Βουλγαροποίησης της οικονομίας και της Ελληνικής κοινωνίας; Δυστυχώς, δεν πρόκειται για παρανόηση των Ελλήνων πολιτικών του τι ακριβώς είναι Ευρώπη και του τι προσφέρει στους πολίτες της, αλλά πρόκειται για μία εξόφθαλμη απόπειρα ενός ψευδέστατου εκβιαστικού διλήμματος. Φυσικά οι Έλληνες θέλουν να παραμείνουν στην Ευρώπη, αλλά στην Ευρώπη της ευημερίας, στην Ευρώπη της ισονομίας, στην Ευρώπη που σέβεται τους πολίτες της και που τους παρέχει ένα ικανοποιητικό επίπεδο ζωής. Αλλά, αυτή η Ευρώπη δεν συνάδει με την Ευρώπη του σήμερα, που τιμωρεί λαούς επειδή έπεσαν θύματα εξαπάτησης από τους πολιτικούς, που επιτρέπει τον εξανδραποδισμό ανθρώπων στο όνομα χρεών που δεν έχουν ερευνηθεί, που καταστρέφει γενιές προκειμένου να ικανοποιήσει τους οικονομικούς δείκτες και να διασώσει τράπεζες…
Επειδή, όμως, λέγονται πάρα πολλά για την έξοδο της Ελλάδας από την Ευρωζώνη, είναι πάρα πολλοί οι «ειδήμονες» και τα ΜΜΕ που αναφέρονται σε μία εκτός ευρωζώνης πορεία της Ελλάδας, εμείς αναρωτιόμαστε αν υπάρχει κάποιο άρθρο, κάποια πρόβλεψη -στην Συνθήκη Δημιουργίας της Ευρωζώνης- που να αναφέρεται σε κάτι σχετικό. Η απάντηση είναι πως… όχι, καμία πρόβλεψη αποχώρησης ή εξαναγκασμού σε έξοδο ενός κράτους μέλους της ευρωζώνης δεν έχει γίνει στο Ιδρυτικό Καταστατικό της Ε.Ε., ούτε αργότερα προστέθηκε κάποιο άρθρο που να αναφέρεται σε οικειοθελή ή μη αποχώρηση χώρας μέλους από την Ευρωζώνη.
Είναι, λοιπόν, ψευδέστατο το επιχείρημα ή το δίλημμα εξόδου της Ελλάδας από την Ευρωζώνη και φυσιολογικά θα έπρεπε να έχει παρέμβει -τόσο η Ελληνική όσο και η Ευρωπαϊκή- Δικαιοσύνη, τιμωρώντας παραδειγματικά όλους εκείνους που για άγνωστους λόγους εργάζονται προς την κατεύθυνση εξαπάτησης, χειραγώγησης και τρομοκράτησης του Ελληνικού λαού, παραποιώντας την καταστατική ιδρυτική πράξη της Ε.Ε. και της Ευρωζώνης.

Ποιό είναι το πραγματικό δίλημμα των εκλογών;

Όμως, το ουσιαστικό δίλημμα, το οποίο τίθεται στους Έλληνες πολίτες, είναι αν θα μπορέσει να δημιουργηθεί μία κυβέρνηση η οποία θα χειριστεί τα τρέχοντα θέματα με γνώμονα αποκλειστικά και μόνο τα εθνικά συμφέροντα και τα συμφέροντα των Ελλήνων πολιτών. Στο σημείο αυτό θα πρέπει να εστιάσουμε, συνυπολογίζοντας όλα τα υπάρχοντα –σωρευμένα- προβλήματα που μαστίζουν την Ελληνική οικονομία και την Ελληνική κοινωνία.
Επειδή το πρόβλημα της χώρας είναι κυρίως πολιτικό και δευτερευόντως οικονομικό, επειδή η χρονική συγκυρία με τα ενεργειακά κοιτάσματα της Ανατολικής Μεσογείου δημιουργεί επιπλέον πιέσεις σε επίπεδο εθνικών θεμάτων, επειδή όλοι μας αντιλαμβανόμαστε πως είναι πολύ πιθανόν –έως βέβαιο- ότι σύντομα ενδέχεται να βρεθούμε αντιμέτωποι με θέματα μείζονος εθνικής σημασίας με σπουδαιότερο αυτό της γεωγραφικής αρτιότητας της πατρίδας μας, επειδή υπάρχει ήδη απώλεια της εθνικής κυριαρχίας (σε οικονομικό επίπεδο) η οποία εξαπλώνεται σαν ασθένεια και στην ουσία έχει καθηλώσει ή και εκμηδενίσει την αυτοκυριαρχία και ανεξαρτησία της Ελλάδας, η κάλπη της 17ης Ιουνίου θα είναι ιδιαίτερα απαιτητική και θα περιέχει ένα σαφές και πάρα πολύ δύσκολο (στην εφαρμογή του) δίλημμα:

Για μία Ελλάδα ελεύθερη και ανεξάρτητη ή για μία χώρα που προτιμά να είναι προτεκτοράτο και υποχείριο των εκβιαστών της επειδή φοβάται να αγωνιστεί;

Για την Ελλάδα, λοιπόν, ή για τους τοκογλύφους;

Για τους Έλληνες ή για τους νέο-Έλληνες;

Για την πατρίδα ή για την παρτίδα;

Για να μπορούμε να κοιτάζουμε τα παιδιά μας στα μάτια ή για να αποχωριστούμε τα παιδιά μας για πάντα;

Το δίλημμα λοιπόν είναι σαφές: Για την Ελλάδα και τους Έλληνες ή για την Ευρώπη των τοκογλύφων;

Εμείς θα διαλέξουμε τους ικανούς ή τους ανίκανους. Εμείς θα έχουμε την ευθύνη για όσα θα συμβούν μετά την 17η Ιουνίου. Εμείς έχουμε την υποχρέωση να επαναφέρουμε την δημοκρατία στην χώρα και να την κάνουμε καλύτερη ή να δεχθούμε να γίνουμε αριθμοί στα κέρδη των τοκογλύφων «φίλων», «εταίρων» και «συμμάχων».

Δεν έχουμε περιθώρια «αστοχίας», ούτε οποιουδήποτε πειραματισμού. Θα πρέπει να ζυγίσουμε το θεμιτό με το εφικτό και να σκεφτούμε πως σήμερα κλέβουν από την χώρα τον πλούτο της (έμψυχο και άψυχο) στερώντας της την δυνατότητα να ανακάμψει οποτεδήποτε στο μέλλον. Η αλήθεια είναι πως δεν μας θέλουν ούτε ελεύθερους, ούτε δυνατούς. Και τώρα έχουν την ευκαιρία να το επιτύχουν αυτό. Το μόνο τους εμπόδιο είναι στο εάν εμείς θα συμφωνήσουμε ή θα αντιδράσουμε. Και μόλις αντιδράσουμε θα μας δείξουν τα πραγματικά τους αισθήματα για εμάς και την πατρίδα μας. Τότε θα πέσουν οι μάσκες, τότε θα γίνει ορατός ο σημερινός δυσδιάκριτος (για πολλούς) εχθρός.

Η απάντηση για το αύριο βρίσκεται στην κάλπη της 17ης Ιουνίου (αν φτάσουμε σε αυτήν και δεν συμβούν «τυχαία» γεγονότα που θα την αναβάλουν).


Παλιά λαϊκή παροιμία, η οποία λεγόταν για όλους εκείνους που ξαφνικά αποκτούσαν δύναμη ή χρήμα και άλλαζε η συμπεριφορά τους. Αυτή ακριβώς η παροιμία είναι χαρακτηριστική για τον γνωστό Πέτρο Τατσόπουλο, ο οποίος είτε με την «Επανάσταση του 1821 (σειρά του ΣΚΑΪ), είτε εσχάτως στο Facebook και τα τηλεοπτικά παράθυρα, άφησε στην άκρη την μάσκα της βαθιάς κουλτούρας και μας επέτρεψε να δούμε καλύτερα στα εσώψυχά του, στα πραγματικά του πιστεύω.


Ο Πέτρος Τατσόπουλος, σε μια υποτιθέμενη κυβέρνηση προσωπικοτήτων

Πολλά πράγματα έχουν χάσει την επαφή τους με τον πραγματικό κόσμο στην Ελλάδα.
Πολλοί κατά καιρούς εκφράζουν την άποψη ότι είμαστε μια κοινωνία όπου το συναίσθημα οδηγεί τα θέλω μας, το θέλω υπερτερεί του πρέπει και η διεκδίκηση προηγείται της προσφοράς και την ευθύνης, εν αντιθέσει με τους παλαιότερους που συχνά έλεγαν: εκεί που φτάνει το χέρι σου να κρεμάς και το καλάθι σου.

Δεν είναι τυχαίο ότι όλοι οι Έλληνες πολίτες κατόπιν εκπαίδευσης από τους πολιτικούς, βλέπουμε το Κράτος ως μια δεύτερη μαμά η οποία πρέπει να μας παρέχει όλες μας τις απαιτήσεις, χωρίς εμείς να έχουμε καμία διάθεση για ευθύνη και προσφορά απέναντι του.

Βέβαια, εκτός του ότι δεν υπάρχει καμία διάθεση για ευθύνη και προσφορά, υπάρχει μεγάλη διάθεση για κλεψιά, με πάντα πρωτοπόρους τους πολιτικούς.

Είναι γνωστό ότι το ψάρι βρωμάει από το κεφάλι και μεγαλύτερη ευθύνη για την κατάντια μας έχουν αυτοί που ονομάζονται στην Ελλάδα, προσωπικότητες, αρχές, αξιωματούχοι, μεγαλοσχήμονες, πολυπροβεβλημένοι, μεγαλοδημοσιογράφοι και ειδικά αυτοί που συμπεριφέρονται (νομίζοντας ότι είναι) η πνευματική ηγεσία του τόπου.

Με μια λέξη, όλοι αυτοί που θα έπρεπε να είναι πρότυπα για τον απλό πολίτη, δεν είναι τίποτα περισσότερο από εφήμερα μυαλά, σαν όλους αυτούς που νομίζουν ότι η ευχέρεια λόγου, και δη από τηλεοράσεως, αποτελεί απόδειξη καταξίωσης και πνευματικής διαύγειας.

Αυτές τις ημέρες ένα από τα σενάρια που ακούστηκαν για τον σχηματισμό κυβέρνησης, ήταν να γίνει μια κυβέρνηση προσωπικοτήτων.
Δεν σας κρύβω, ότι και εγώ στο πρώτο άκουσμα περί κυβέρνησης προσωπικοτήτων ήμουν θετικός.

Ε, είπα, προσωπικότητες θα μας κυβερνήσουν. Αφού είναι προσωπικότητες σίγουρα θα πρέπει να είναι κάτι που θα ξεφύγει από την μέχρι τώρα μετριότητα την ελληνικής κοινωνίας.

Αυτά σκέφτηκα προς στιγμής, γιατί μετά που είδα την προσωπικότητα του μεγαλοσχήμονα Τατσόπουλου να κραυγάζει δημοσίως στο στούντιο της Focus Web TV εναντίων του Στέλιου Σταυρίδη πολιτευτή της ΔΡΑΣΗΣ, άλλαξα γνώμη.

Αν οι υποτιθέμενες προσωπικότητες που θα αναλάμβαναν την ευθύνη της διακυβέρνησης της Ελλάδος, ήταν του μεγέθους της προσωπικότητας που μας αποκάλυψε ο έγκριτος πνευματικός δάσκαλος του έθνους, Πέτρος Τατσόπουλος, μάλλον είναι καλύτερα που πάμε σε εκλογές.

Τελικά, πέραν του ότι δεν είμαστε άξιοι να παράγουμε ούτε τα σκόρδα που καταναλώνουμε στην Ελλάδα, δεν είμαστε άξιοι ούτε μια προσωπικότητα της προκοπής να έχουμε.

Αλλά μέσα σε τόσα κουφά ουτοπικά και εφήμερα που έχουμε δει και ακούσει τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα, δεν αποκλείω να δούμε και τον Πέτρο Τατσόπουλο Υπουργό Παιδείας σε μια μελλοντική κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, να εκπαιδεύει τους νέους στους καλούς τρόπους πολιτισμένης συμπεριφοράς και σεβασμό της γνώμης του άλλου, όπως π.χ. στο παρακάτω βίντεο.



Διαβάστε: Να φτιάξουμε έναν φράκτη γύρο από την Αθήνα

Κτηνοτρόφος από την Κρήτη

Το σύστημα πάντα προστατεύει τα "εργαλεία" του

Μια εικόνα που έρχεται από το μέλλον μας. Πραιτωριανοί του συστήματος να προστατεύουν την επίσημη προπαγανδιστική μηχανή. Εικόνες αντίστοιχες από την ταινία "V", όπου η γκεπελική προπαγάνδα φυλάσσοταν από τους κατασταλτικούς μηχανισμούς.

Αλήθεια για ποια άλλη ΑΕ, θα επιστρατευόταν ο κρατικός μηχανισμός για να την περιφρουρήσει από απλή διαμαρτυρία κόσμου? Ας μην ξεχνάμε ότι η χούντα επιβάλλεται αφού καταλάβει τα ραδιόφωνα, τηλεοράσεις σε εθνικό δίκτυο.

Ήταν η πρώτη κίνηση που έκαναν οι πραξικοπηματίες το 1967 και η επανάκτησή τους η τελευταία κίνηση του λαού που απελευθερώνεται (Ρουμανία - Τσαουσέσκου).

Πλέον δεν χρειάζεται βέβαια η κάθοδος των τανκς, αφού δικτατορίες επιβάλλονται από τα ΜΜΕξημέρωσης και το τραπεζικό σύστημα.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα η Βενεζουέλα της προηγούμενης δεκαετίας, όπου οι πραξικοπηματίες έβγαιναν στις τηλεοράσεις και τους ευχαριστούσαν γιατί χωρίς τη βοήθειά τους και την προπαγάνδα τους (μέχρι που παρομοίαζαν τον Τσάβες με πίθηκο που έχει σεξουαλικές σχέσεις με τον Κάστρο) δεν θα είχαν καταφέρει να πραγματοποιήσουν την ανατροπή του Τσάβες.

Νέα έγγραφα που ήρθαν στο φως της δημοσιότητας δείχνουν ότι η Γερμανική Κυβέρνηση γνώριζε ότι το ευρώ θα αποτύχει και επόμενως προέβη σε ψεύτικη κατάθεση προς το Συνταγματικό Δικαστήριο!

Ο πρώην Καγκελάριος της Γερμανίας Helmut Kohl είχε λάβει προειδοποίηση ότι το ευρώ ήταν καταδικασμένο σε αποτυχία, σύμφωνα με στοιχεία μυστικών αρχείων που απέκτησε το Spiegel.

Τα έγγραφα της κυβέρνησης Kohl, τα οποία είχαν ως και σήμερα τον χαρακτήρα της απόλυτης εμπιστευτικότητας δείχνουν ότι οι ιδρυτές του πειράματος του ευρώ είχαν γνώση για τον ελλειμματικό του χαρακτήρα...

Οι Ευρωπαίοι ηγέτες ήξεραν πολύ καλά τι έκαναν όταν δημιούργησαν την ευρωζώνη. Η κρίση των ημερών μας δεν αποτελεί απλά ένα λάθος. Γνώριζαν πολύ καλά ότι, όπως αναφέρει η Spiegel “ένα κοινό νόμισμα δεν μπορεί να επιβιώσει μακροπρόθεσμα εάν δεν στηρίζεται και υποστηρίζεται από μία πολιτική ένωση”. Αυτό που έκαναν ήταν ότι προχώρησαν γρήγορα την διαδικασία επειδή πίστευαν ότι ένα κοινό νόμισμα θα εξανάγκαζε τον δύσπιστο λαό της Ευρώπης να συμφωνήσει στον σχηματισμό μίας πολιτικής ένωσης.

Τα έγγραφα που δημοσίευσε το Spiegel δίνουν ακόμη περισσότερες αποδείξεις...
Στην Ιταλία, όπως και στην Ελλάδα, επετράπη η είσοδος στη ζώνη του ευρώ έπειτα από έγκριση πλαστών δημόσιων λογιστικών στοιχείων τα οποία υπεδείκνυαν ότι πληρούσε τα κριτήρια εισόδου. Παρόλα αυτά η κυβέρνηση Kohl δεν μπορεί να δηλώνει άγνοια, όπως γράφει η Spiegel: “Στην πραγματικότητα, τα έγγραφα δείχνουν ότι όλοι ήταν καλά πληροφορημένοι για την δημοσιονομική και οικονομική κατάσταση της Ιταλίας.”

Ο Kohl όχι μόνο αγνόησε τις προειδοποιήσεις σχετικά με το υψηλό επίπεδο δημόσιου χρέους της Ιταλίας αλλά επιπλέον τα νέα ντοκουμέντα δείχνουν ότι η κυβέρνηση Kohl παραπλάνησε τόσο τον λαό της Γερμανίας όσο και το Ομοσπονδιακό Συνταγματικό Δικαστήριο της χώρας του!!!

Η επίσημη κατάθεση της κυβέρνησης Kohl προς το Συνταγματικό Δικαστήριο ήταν ότι η παραβίαση των οικονομικών όρων εισόδου στην ευρωζώνη από την μεριά της Ιταλίας ήταν ούτε αναγνωρίσιμη ούτε αναμενόμενη...

Εν τω μεταξύ, οι επίσημοι οικονομικοί σύμβουλοι της κυβέρνησης προειδοποιούσαν ότι το υψηλό επίπεδο χρέους της Ιταλίας αποτελούσε ένα τεράστιο ρίσκο για την βιωσιμότητα του εγχειρήματος του ενιαίου νομίσματος...

Η κυβέρνηση Kohl είπε ψέμματα στο ανώτατο δικαστήριο της Γερμανίας ώστε να καταστήσει βέβαιη την προώθηση της υπόθεσης του ενιαίου νομίσματος. Ο πρώην Καγκελάριος γνώριζε πολύ καλά ότι ο Ρομάνο Πρόντι, ο τότε πρωθυπουργός της Ιταλίας, «πείραζε» τα λογιστικά βιβλία για να δείξει ότι η χώρα του είναι έτοιμη για να μπεί στη ζώνη του ευρώ.

Το Τμήμα Διαχείρισης Περιουσιακών Στοιχείων της JP Morgan (JP Morgan Asset Management) υπολόγισε την περασμένη εβδομάδα ότι η ευρωζώνη αποτελούσε μία από τις χειρότερες δυνατές κοινές νομισματικές ζώνες.

Οι οικονομίες των χωρών είναι πολύ διαφορετικές και με πολύ διαφορετικές οικονομικές προοπτικές και δυνατότητες....

Όπως είχε προειδοποιήσει το πρώην στέλεχος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και συγγραφέας του βιβλίου Η Σάπια Καρδιά της Ευρώπης (The Rotten Heart of Europe) Bernard Connolly το 2007: “Και ενώ ο στόχος της Ομοσπονδιακής Τράπεζας των Η.Π.Α είναι η αποφυγή μίας οικονομικής κρίσης, η αποστολή της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας είναι να προκαλέσει μία έντονη κρίση. Ο στόχος της οικονομικής κρίσης, όπως είχε πεί το 2002 ο πρόεδρος της Επιτροπής Ρομάνο Πρόντι είναι η Ε.Ε. να αποκτά ολοένα και μεγαλύτερη ισχύ...

Οι κύριοι ηγέτες της Ευρώπης ήξεραν ότι το ευρώ δεν αποτελούσε μία ιδανική νομισματική ζώνη. Γνώριζαν ότι ο μόνος τρόπος με τον οποίο θα μπορούσε να λειτουργήσει ως κοινό νόμισμα θα ήταν η συγκέντρωση ολοένα και μεγαλύτερης εξουσίας στις Βρυξέλλες, αλλά δεν μπορούσαν να πείσουν τους ψηφοφόρους...

Πλέον, σύμφωνα με την Spiegel, όλες οι πιθανές λύσεις εξόδου από την κρίση περιλαμβάνουν την εκχώρηση ολοένα και μεγαλύτερης εθνικής κυριαρχίας των κρατών της ευρωζώνης και την συγκέντρωση ολοένα και μεγαλύτερης εξουσίας και ισχύος στις Βρυξέλλες.
Αυτό ήθελαν πραγματικά οι ιδρυτές της ευρωζώνης....


Φόβοι για μαζικές αναλήψεις καταθέσεων

Τα τελευταία εικοσιτετράωρα υποβόσκει μια ανησυχία για τις καταθέσεις μετά μάλιστα τις άτοπες αναφορές του ΣΥΡΙΖΑ και την κινδυνολογία που καλλιέργησε ο Λ. Παπαδήμος με την επιστολή του προς τον πρόεδρο της Δημοκρατίας Κ Παπούλια, μόνο και μόνο για να «τα βρουν τα πολιτικά κόμματα σε μια κυβέρνηση συνεργασίας».
Η εκροή των καταθέσεων από τις αρχές του 2010 έως και σήμερα προσεγγίζει τα 75 δις ευρώ είναι ιστορικών διαστάσεων και σίγουρα έχει πλήξει καίρια το τραπεζικό σύστημα.

Μετά τις εκλογές της 6ης Μαΐου, οι καταθέσεις επανήλθαν στο επίκεντρο από άτυχες δηλώσεις και η φημολογία για το ύψος της εκροής άρχισε να οργιάζει.
Οι εκροές έφθασαν στα 5 δις ευρώ αναφέρουν ορισμένοι κύκλοι.
Οι τράπεζες δεν μας επιβεβαιώνουν αυτή την πληροφορία αντιθέτως μας δίνουν ένας εύρος από 1 έως 1,5 δις ευρώ.
Η μεγάλη ζημία στις καταθέσεις έχει συντελεστεί εδώ και πολλούς μήνες και δυστυχώς συνεχίζεται από άστοχες δηλώσεις και κινήσεις.
Ωστόσο πέραν των άστοχων δηλώσεων πολιτικών παραγόντων, υπήρξαν και άστοχες κινήσεις θεσμικών παραγόντων.
Η ΕΚΤ ζητάει εσπευσμένα να δοθούν τα 18 δις ευρώ για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών και ταυτόχρονα ζητάει να μειωθεί η εξάρτηση των ελληνικών τραπεζών προς την ΕΚΤ που ανέρχεται στα 73 δις ευρώ.
Μπορεί τα κεφάλαια της ανακεφαλαιοποίησης και η ρευστότητα που έχουν αντλήσει οι τράπεζες να είναι δυο διαφορετικά πράγματα αλλά η ουσία είναι ότι λειτουργούν ως συγκοινωνούντα δοχεία. H EKT ζητάει να μειωθεί η εξάρτηση των ελλληνικών τραπεζών και για να το πετύχει βοηθάιε ώστε να δοθούν νωρίτερα τα κεφάλαια στις τράπεζες.
Γεγονός είναι επίσης ότι οι ελληνικές τράπεζες έχουν κατάφορα καταστρατηγήσει βασικούς κανόνες, αλλά δικαιολογημένα. Η Ελλάδα βρίσκεται στα πρόθυρα της χρεοκοπίας και το τραπεζικό σύστημα παλεύει να κρατηθεί εν ζωή.
Η σχέση ιδίων προς ξένα κεφάλαια έχει πλήρως καταστρατηγηθεί όπως και η εξάρτηση των ελληνικών τραπεζών από την ΕΚΤ και το ELA.
Οι ελληνικές τράπεζες έχουν λάβει 73 δις ευρώ ρευστότητα από την ΕΚΤ και 55 δις ευρώ από το ELA δηλαδή 128 δις ευρώ.
Τα 128 δις ευρώ αντιστοιχούν στο 36% του ενεργητικού τους ενώ τα 128 δις ευρώ αντιστοιχούν στο 76% των καταθέσεων.
Η ΕΚΤ ορθά ζητάει μείωση της εξάρτησης αλλά είναι λάθος που το ζητάει τώρα.
Μόνο αν έχει συγκεκριμένους λόγους η ΕΚΤ μπορεί να ζητάει τώρα μείωση της εξάρτησης των ελλληνικών τραπεζών. Π.χ. αν ανησυχεί για κάτι.
Η σχέση ρευστότητας που αντλήθηκε από την ΕΚΤ και του ενεργητικού των τραπεζών πλην ELA αγγίζει το 21% και αυτό πρέπει να μειωθεί αλλά όχι τώρα.
Ταυτόχρονα ενώ υπάρχει πίεση να μειωθεί η εξάρτηση σε ρευστότητα, η ΕΚΤ αποφασίζει να διακόψει όπως το είχε πράξει και με την TBank τις γραμμές παροχής ρευστότητας προς την ΑΤΕ και το Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο, επειδή δεν έχει ξεκαθαρίσει το πλαίσιο ανακεφαλαιοποίησης τους και όπως διαφαίνεται μάλλον θα πάρουν και νέα παράταση έως τα τέλη Ιουνίου για να ανακοινώσουν αποτελέσματα χρήσης 2011 και βεβαίως πλάνο ανακεφαλαιοποίησης.
Η ΑΤΕ και το ΤΤ δεν κινδυνεύουν, το τονίζουμε ξεκάθαρα και όχι για λόγους τυπικούς ή διατήρησης της ψυχραιμίας.
Δεν κινδυνεύουν γιατί ήδη έχουν στραφεί στο ELA της ΤτΕ η οποία έχει παράσχει κοντά στα 7 δις ευρώ ρευστότητα σε ΑΤΕ και ΤΤ στα 6 δις η ΑΤΕ και στα 950 εκατ το ΤΤ.

Το ELA και πως μπορεί η ΤτΕ να αποτρέψει bank run

Το ELA είναι ο έκτακτος μηχανισμός παροχής ρευστότητας προς τις τράπεζες από την ΤτΕ και φθάνει τα 55 δις ευρώ.
Η Εθνική είχε αντλήσει με βάση τα τέλη του 2011 περί τα 7 δις , η Alpha 8,4 δις, η Eurobank 12 δις, η Πειραιώς 9 δις ευρώ, η ΑΤΕ 6 δις και το ΤΤ 950 εκατ ευρώ.
Ήταν 37,5 δις ευρώ δηλαδή στο τέλος του 2011 αλλά έχουν αυξηθεί στα 55 δις ευρώ με βάση τελευταία στοιχεία, δηλαδή αύξηση 17,5 δις ευρώ επιπλέον.
Το ζητούμενο είναι σε ποιο βαθμό μπορεί η ΤτΕ να βοηθήσει το τραπεζικό σύστημα αν προκύψει έκτακτη ανάγκη.
Δηλαδή πόσα κεφάλαια μπορεί να διαθέσει επιπλέον στις τράπεζες;
Οι ελληνικές τράπεζες έχουν αντλήσει 55 δις από το ELA και με βάση τις παραμέτρους παροχής ρευστότητας δηλαδή να έχουν κεφαλαιακή επάρκεια και collateral.
Οι ίδιες παράμετροι ισχύουν και για την ΕΚΤ.
Με δεομένη την δομή των collaterals δεν είναι βέβαιο αν η πληροφορία που είχαμε μεταδώσει ότι δηλαδή το ELA θα μπορούσε να φθάσει τα 100 δις ευρώ είναι ακριβής.
Κατά ορισμένους δεν μπορεί να ξεπεράσει τα 65 δις ευρώ και υπό προϋποθέσεις σε υψηλότερα επίπεδα.
Να σημειωθεί ότι η ΤτΕ για να διατηρεί και παράσχει ρευστότητα την βρίσκει μέσω του ευρωσυστήματος, target 2, την ΕΚΤ και τις άλλες εθνικές κεντρικές τράπεζες.
Η ΤτΕ είναι αποφασισμένη να στηρίξει ενεργά και ουσιαστικά το τραπεζικό σύστημα και να αποτρέψει ένα bank run δηλαδή μια μαζική εκροή καταθέσεων ενώ ταυτόχρονα αύξησε τα όρια στο ELA.

Το μεγάλο στοίχημα

Όλοι εμείς οι έλληνες που διατηρούμε καταθέσεις στις τράπεζες, πρέπει ψύχραιμα να αποτιμούμε την κατάσταση.
Διατηρώντας τις καταθέσεις μας στις ελληνικές τράπεζες διασφαλίζουμε την σταθερότητα του συστήματος και προπαντός διασφαλίζουμε τις καταθέσεις μας.
Σε αυτή την πραγματικά κρίσιμη στιγμή η προτροπή είναι, ψυχραιμία, στις καταθέσεις μένουμε Ελλάδα και στηρίζουμε τις τράπεζες μας.
Αν υπάρξει πανικός το λεγόμενο bank run και οι πολίτες σπεύδουν να πάρουν τις καταθέσεις τους πρώτον θα οδηγήσουν σε κατάρρευση τις τράπεζες ενώ δεν θα πάρουν τα χρήματα τους.
Το μεγαλύτερο όπλο των τραπεζών αυτή την περίοδο είναι η ψυχραιμία των καταθετών.
Η ΕΚΤ θα στηρίξει τις τράπεζες και την ΤτΕ μέσω των μηχανισμών του ευρωσυστήματος αλλά κυρίως όλοι εμείς πρέπει να στηρίξουμε τις τράπεζες μας.
Στις καταθέσεις μένουμε Ελλάδα και στηρίζουμε τις τράπεζες.

Αν κάτι δεν πάει καλά

Ακόμη και στην ακραία περίπτωση που κάτι δεν πάει καλά είναι ξεκάθαρο ότι πάλι ο κάθε πολίτης πρέπει να τηρήσει την ψυχραιμία του.
Η ψυχραιμία είναι ο καλός σύμβουλος της λογικής.

Πέτρος Λεωτσάκος
Γράφει ο Γιώργος Δελαστίκ

Απίθανες τερατολογίες έχουν θέσει σε κυκλοφορία το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ προκειμένου να τρομοκρατήσουν όσους μπορέσουν περισσότερους από τα σχεδόν τριάμισι εκατομμύρια ψηφοφόρους που εγκατέλειψαν τα δύο κόμματα, ώστε να επιστρέψουν σε αυτά. Να μην ψηφίσουν δηλαδή αντιμνημονιακά και πρωτίστως να μην ψηφίσουν ΣΥΡΙΖΑ. «Αν βγει ο Τσίπρας, οι Γερμανοί θα διώξουν αμέσως την Ελλάδα από το ευρώ!» είναι η συνηθέστερη απειλή που ακούγεται.

Πρόκειται περί εντελώς αβάσιμης θεωρίας. Μπορεί κανείς να κατηγορήσει εύκολα και σωστά τους Γερμανούς για σκληρότητα, αλαζονεία, έλλειψη φαντασίας, δογματικές εμμονές κ.λπ., αλλά για έλλειψη λογικής ουδέποτε τους κατηγόρησε ακόμη και ο πιο άσπονδος εχθρός τους. Φυσικά και δεν συμπαθούν πολιτικά τον ΣΥΡΙΖΑ ή τον Αλέξη Τσίπρα. Βεβαίως και προτιμούν μια πειθήνια στις εντολές τους ελληνική κυβέρνηση. Στερείται όμως πολιτικής σοβαρότητας ο ισχυρισμός ότι θα διώξουν την Ελλάδα από το ευρώ επειδή... δεν τους αρέσει ο Τσίπρας!

Ας πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά. Εν πρώτοις, όπως είναι πασίγνωστο, είναι νομικά αδύνατη η αποβολή της Ελλάδας από την ευρωζώνη, για τον απλούστατο και καταλυτικό λόγο ότι από τις συνθήκες δεν προβλέπεται καμιά απολύτως διαδικασία αποπομπής χώρας από το ευρώ.

Το Βερολίνο λοιπόν πρέπει να φύγει από το πλαίσιο νομιμότητας και να περάσει στο πεδίο των εκβιασμών για να διώξει τη χώρα μας. Με κάποιο πρόσχημα δηλαδή να πάψει να δίνει η ΕΕ στην Ελλάδα τις δόσεις του δανείου, παραβιάζοντας ουσιαστικά τις συμβατικές της υποχρεώσεις. Εδώ γεννιέται ένα πρώτο σοβαρό πρόβλημα.

Θα συμφωνήσουν όλες οι χώρες της Ευρωζώνης -δηλαδή και η Γαλλία του Ολάντ, η Ιταλία, η Ισπανία, η Πορτογαλία που βρίσκονται λίγο-πολύ σε ανάλογη μοίρα με τη δική μας- να εκβιάσουν την Ελλάδα με αυτόν τον χυδαίο και γκανγκστερικό τρόπο;

Δεν είναι καθόλου βέβαιο. Ας υποθέσουμε όμως ότι συμφωνούν όλοι να μας εκβιάσουν. Αν υποθέσουμε ότι όλα αυτά γίνονται επειδή έχουμε μια κυβέρνηση συνασπισμού με κορμό τον ΣΥΡΙΖΑ, τι κόστος θα έχει για τη Γερμανία αν η ελληνική κυβέρνηση φέρει στη Βουλή τη δανειακή σύμβαση και την κηρύξει άκυρη, αρνούμενη πλέον να καταβάλει δόσεις; Πόσο αμελητέες θα είναι οι συνέπειες για το ήδη ευρισκόμενο σε άθλια κατάσταση ευρωπαϊκό τραπεζικό σύστημα;

Ας υποθέσουμε και πάλι ότι οι Γερμανοί μισούν την Ελλάδα τόσο πολύ ώστε πληρώνουν και το κόστος αυτό και μας διώχνουν από το ευρώ. Αναλογίζεται κανείς πόσο τεράστιο θα ήταν το πολιτικό κόστος για το Βερολίνο να διαδηλώνουν εκατοντάδες χιλιάδες Ελληνες στο Σύνταγμα με σύνθημα «Κάτω το Τέταρτο Ράιχ!», να καίνε γερμανικές σημαίες, να γίνονται καθημερινά συγκρούσεις χιλιάδων διαδηλωτών με την αστυνομία που θα φυλάει τη γερμανική πρεσβεία στην Αθήνα - και όλα αυτά να τα δείχνουν οι Αμερικανοί με το CNN και οι Αγγλοι με το BBC σε όλη την Ευρώπη και σε όλο τον πλανήτη;

Σε ελάχιστα 24ωρα οι αντιγερμανικές διαδηλώσεις θα απλωθούν σαν πυρκαγιά σε πολλές ευρωπαϊκές πρωτεύουσες. Ο αντιγερμανισμός θα σαρώνει αρκετές ή πολλές ευρωπαϊκές χώρες.

Είναι δυνατόν ένας σώφρων άνθρωπος να πιστέψει ότι το Βερολίνο θα ακολουθήσει μια τόσο τυχοδιωκτική πολιτική σοβαρότατων κινδύνων μόνο και μόνο επειδή δεν... «γουστάρει» τον Τσίπρα; Ούτε κατά διάνοια!

Παραμύθια κατωτάτης πολιτικής υποστάθμης εγχώριας παραγωγής είναι αυτές οι ανοησίες. Εντελώς διαφορετική θα είναι η στάση των Γερμανών. Σε καμιά περίπτωση δεν θα διώξουν την Ελλάδα από το ευρώ μόνο και μόνο επειδή κέρδισε τις εκλογές ο Τσίπρας.

Με τη γνωστή τους μεθοδικότητα και με πλήρη επίγνωση της ισχύος τους, θα διαπραγματευθούν με οποιαδήποτε ελληνική κυβέρνηση σχηματιστεί μετά τις εκλογές του Ιουνίου. Στόχος τους θα είναι να την πιέσουν αποτελεσματικά ώστε να την εγκλωβίσουν βαθμιαία στο γενικό πλαίσιο του Μνημονίου. Στο γενικό πλαίσιο, στη γενική κατεύθυνση, όχι στις επιμέρους λεπτομερείς διατάξεις.

Αυτό θα αφήσει περιθώρια βελτιώσεων της κατάστασης. Δεν πρόκειται δηλαδή να πέσουν να πεθάνουν οι Γερμανοί, αν ο Τσίπρας επαναφέρει αμέσως, όπως και θα κάνει, τις κλαδικές συμβάσεις!

Βερολίνο: Η διελκυστίνδα της ενσωμάτωσης

Πολιτική σταδιακού εγκλωβισμού στο πλαίσιο του Μνημονίου της νέας ελληνικής κυβέρνησης, που θα προκύψει από τις εκλογές του Ιουνίου, θα ακολουθήσει το Βερολίνο. Σε καμιά περίπτωση δεν θα επιχειρήσει να την υπονομεύσει, αν δεν του είναι αρεστή - και δεν θα του είναι, όπως όλα δείχνουν. Κανένα πρόβλημα δεν έχει όμως η γερμανική κυβέρνηση να επιδείξει σε αρχική φάση διαλλακτικότητα απέναντι σε μια πιο διεκδικητική ελληνική κυβέρνηση, αν κρίνει ότι αυτό είναι χρήσιμο για τη βαθμιαία ενσωμάτωσή της στη γερμανική πολιτική. Οι Γερμανοί γνωρίζουν ότι συνιστά στρατηγικού χαρακτήρα επιτυχία η ενδεχόμενη ενσωμάτωση μιας κατά βάση αντιμνημονιακής ελληνικής κυβέρνησης.


Για σκληρό πόκερ με τις ζωές των Ευρωπαίων επιβάλλοντας μέτρα λιτότητας, κατηγόρησε την ΕΕ και την Γερμανίδα Καγεκλάριο, Αγκελα Μέρκελ, πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, Αλέξης Τσίπρας, σε συνέντευξη που παραχώρησε στο βρετανικό δίκτυο, BBC.

Οπως ανέφερε ο κ.Τσίπρας στο BBC, εάν η «αρρώστεια της λιτότητας καταστρέψει την Ελλάδα, θα εξαπλωθεί και στην υπόλοιπη Ευρώπη».

«Οι τράπεζες επωφελούνταν σε βάρος χιλιάδων Ευρωπαίων - στην Ισπανία και την Ιταλία, όπως και στην Ελλάδα - αφήνοντάς τους στην φτώχεια και τις κακουχίες. Ως εκ τούτου, η ευρωπαϊκή ηγεσία και ιδίως η κυρία Μέρκελ πρέπει να σταματήσει το πόκερ με τις ζωές των ανθρώπων», πρόσθεσε ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ.

Ο ΣΥΡΙΖΑ του Αλέξη Τσίπρα, που έρχεται πρώτο στις δημοσκοπήσεις ενόψει των νέων εκλογών τον Ιούνιο, επιθυμεί επαναδιαπραγμάτευση του Μνημονίου, ενώ αρνήθηκε να συμμετάσχει σε οποιαδήποτε κυβέρνηση συνεργασίας που θα συνέχιζε την πολιτική της λιτότητας που απαιτούν ΕΕ και ΔΝΤ.



“Παρέδωσα πριν από λίγη ώρα στον νέο πρωθυπουργό κ. Παναγιώτη Πικραμμένο, που αναλαμβάνει τη διακυβέρνηση της χώρας και θα την οδηγήσει στις εκλογές της 17ης Ιουνίου.
Θα ήθελα με την αποχαιρετιστήρια αυτή επιστολή να απευθυνθώ σε όλους τους Έλληνες και τις Ελληνίδες. Είχα τη σπάνια τιμή να υπηρετήσω την πατρίδα μου σε μια εξαιρετικά κρίσιμη περίοδο.

Ανέλαβα ως πρωθυπουργός στις 11 Νοεμβρίου, κάτω από δραματικές συνθήκες που συμπυκνώνονταν σε μια διπλή απειλή άτακτης χρεοκοπίας και εξόδου από το ευρώ. Οι πολιτικές δυνάμεις που στήριξαν την κυβέρνηση συνεργασίας μου ανέθεσαν συγκεκριμένους στόχους:

- να αποτραπεί η χρεοκοπία της χώρας και να ανακτηθεί η διεθνής της αξιοπιστία,
- να εγκριθεί ένα δεύτερο πακέτο χρηματοδότησης της Ελλάδας, ύψους 130 δισ. ευρώ,
- να επιτευχθεί η αναδιάρθρωση του δημόσιου χρέους που κατείχαν ιδιώτες επενδυτές (PSI), η οποία οδήγησε στη μείωσή του κατά περίπου 106 δισ. ευρώ,
- να καταρτιστεί ένα νέο οικονομικό πρόγραμμα για την τριετία 2012-14, που αποτελούσε προϋπόθεση για την πραγματοποίηση των παραπάνω,
- να γίνουν εκλογές μετά την ολοκλήρωση αυτού του κύριου έργου.

Το νέο οικονομικό πρόγραμμα, το οποίο συμφωνήθηκε μετά από ισχυρή και μακράς διάρκειας διαπραγμάτευση, επιδιώκει να αποκατασταθεί η δημοσιονομική σταθερότητα, να ενισχυθεί η ανταγωνιστικότητα της οικονομίας και να εκσυγχρονιστούν οι δομές του κράτους.
Mε εντατικές διαβουλεύσεις με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και τον Πρόεδρο Barroso εξασφαλίσαμε ένα πλαίσιο για την ενίσχυση της ανάπτυξης, την καλύτερη απορρόφηση κοινοτικών πόρων, τη διοχέτευση κονδυλίων για τη στήριξη των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, την επανεκκίνηση μεγάλων έργων που έχουν βαλτώσει.

Δημιουργήσαμε τις προϋποθέσεις ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών ώστε να ενισχυθεί η ευρωστία τους, η εμπιστοσύνη των καταθετών και η χρηματοδότηση της οικονομίας. Το θετικό αναπτυξιακό αποτέλεσμα όλων αυτών των προσπαθειών, εφόσον δεν ανατραπούν από άλλου είδους εξελίξεις, θα εκδηλωθεί πιο έντονα τους επόμενους μήνες.

Στο διάστημα αυτό, στη βαθύτερη οικονομική κρίση της μεταπολεμικής περιόδου και σε πρωτόγνωρες πολιτικές συνθήκες, πολίτες από διαφορετικά κοινωνικά στρώματα, σε όλη τη χώρα, συνέχισαν να σηκώνουν το δυσβάσταχτο βάρος της προσαρμογής στα νέα δεδομένα. Το μέγεθος της προσαρμογής και το υψηλό κοινωνικό κόστος αντανακλούν κυρίως τις σωρευμένες αδυναμίες της ελληνικής οικονομίας, η οποία είχε στηριχτεί σε ένα μοντέλο ανάπτυξης που δεν ήταν βιώσιμο.

Οι θυσίες των Ελλήνων πολιτών δεν ήταν «για ένα πουκάμισο αδειανό». Έγιναν προκειμένου να εξασφαλιστεί η εξυγίανση και αναδιάρθρωση της ελληνικής οικονομίας στο πλαίσιο των ευρωπαϊκών θεσμών και του ευρώ. Έγιναν προκειμένου να διατηρήσει η Ελλάδα τη θέση της στον πυρήνα των χωρών της Ενωμένης Ευρώπης, που για πολλές δεκαετίες αποτελεί έναν πόλο δημοκρατίας, κοινωνικού κράτους και οικονομικής ευημερίας, με διακριτή θέση σε όλο τον πλανήτη.

Με την ψήφο της στις εκλογές της 6ης Μαΐου, μια μεγάλη μερίδα συμπολιτών μας εξέφρασε βούληση για αναθεώρηση του προγράμματος οικονομικής πολιτικής. Κάθε τροποποίηση, με όσα περιθώρια μπορεί να υπάρχουν, πρέπει να επιδιωχθεί σε πλήρη συνεννόηση και πνεύμα συναίνεσης με τους Ευρωπαίους εταίρους. Μονομερής καταγγελία των συμβατικών δεσμεύσεων της χώρας θα ήταν καταστροφική για την Ελλάδα, καθώς θα μας οδηγούσε αναπότρεπτα εκτός ευρώ και πιθανόν εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Βρισκόμαστε ξανά σε ένα κρίσιμο σταυροδρόμι. Οι αποφάσεις που θα λάβουμε, υπό το κλίμα μιας βεβαρημένης συγκυρίας, μπορεί να σφραγίσουν την πορεία της Ελλάδας για δεκαετίες. Μπορεί και να την οδηγήσουν στο περιθώριο, ακυρώνοντας ιστορικά εθνικά επιτεύγματα των τελευταίων 38 ετών. Σε μια εποχή όπου πολλές χώρες, και στη γειτονιά μας, καταβάλλουν σκληρές προσπάθειες για να κερδίσουν μια θέση στην Ευρωπαϊκή Ένωση, θα ήταν τραγικό εμείς να βρεθούμε σε μια αντίστροφη πορεία εξόδου.

Υπάρχουν κάποιοι που θα ήθελαν να δουν την Ελλάδα εθνικά αδύναμη, έξω από την ευρωζώνη και την Ευρωπαϊκή Ένωση. Υπάρχουν εκείνοι που περιμένουν να επωφεληθούν από το χάος που θα ακολουθούσε μια ταπεινωτική έξοδο της χώρας από το κοινό ευρωπαϊκό νόμισμα. Δεν πρέπει να τους δώσουμε την ευκαιρία να κερδοσκοπήσουν εις βάρος της Ελλάδας.

Εάν συνεχίσουμε την προσπάθεια προσαρμογής της οικονομίας μας, η ύφεση και η κρίση θα ξεπεραστούν. Η Ελλάδα θα επιστρέψει στη σταθερότητα, σε βιώσιμη ανάπτυξη και κοινωνική ευημερία. Είναι κρίσιμο η χώρα να μην έχει καταστεί θύμα μοιραίων αποφάσεων που θα την καταδικάσουν σε μια πορεία πολύ περισσότερο επικίνδυνη και ίσως μη αναστρέψιμη. Είναι κρίσιμο η προσαρμογή της οικονομίας μας να ολοκληρωθεί σε λίγα χρόνια και όχι σε βάθος δεκαετιών. Είναι κρίσιμο να γίνει σε συντονισμό με τα άλλα κράτη-μέλη της ευρωζώνης, τα οποία και αυτά αναζητούν πολιτικές για την ενίσχυση της ανάπτυξης και της απασχόλησης.

Ήδη έχουν τεθεί οι βάσεις για να ξεφύγουμε από τη σημερινή δύσκολη οικονομική συγκυρία.
Η προσπάθεια προσαρμογής της οικονομίας μας δεν είναι αγώνας μάταιος. Έχει αποτελέσματα που αναγνωρίζονται. Οι εταίροι θα μας στηρίξουν όσο είμαστε συνεπείς στις δεσμεύσεις και στις υποχρεώσεις μας ως μέλος της ευρωζώνης. Η συμμετοχή στο ευρώ έχει κανόνες, γιατί οι πράξεις και οι παραλείψεις της κάθε χώρας έχουν συνέπειες για όλους. Η αλληλεγγύη των εταίρων προϋποθέτει ότι κι εμείς αναλαμβάνουμε τις ευθύνες μας στο ακέραιο.

Η Ενωμένη Ευρώπη υπήρξε το μέγιστο επίτευγμα των γενεών που έζησαν τη φρίκη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Η συμμετοχή στον πυρήνα των ευρωπαϊκών θεσμών, της ευρωπαϊκής οικογένειας, ήταν κορυφαία κατάκτηση της Ελλάδας μετά το 1974. Το ευρωπαϊκό κεκτημένο της Ελλάδας έχουμε χρέος πατριωτικό, ιστορικό και κοινωνικό να το προστατεύσουμε και να το υπερασπιστούμε. Δεν είναι μια αφηρημένη ή μόνο οικονομική ιδέα η Ευρωπαϊκή Ένωση. Περικλείει αξίες, πολιτισμό, τρόπο ζωής, ευημερία, ελευθερία λόγου και ιδεών, πολιτική υπόσταση στον διεθνή χώρο και αποτελεσματική υπεράσπιση των εθνικών συμφερόντων μας.
Έξοδος της Ελλάδας από την ευρωζώνη θα συνιστούσε όχι μόνο οικονομική καταστροφή αλλά και ήττα στρατηγικού χαρακτήρα για τη χώρα.

Προσωπικά, θέλω να ευχαριστήσω τους πολίτες που έδειξαν εμπιστοσύνη στην κυβέρνηση αλλά και όλους όσοι δίνουν τη μάχη για να ξεπεραστεί μια δεινή κρίση, που δεν είναι μόνο ελληνική. Μια κρίση την οποία θα αντιμετωπίσουμε με μεγαλύτερη επιτυχία ενταγμένοι στο ευρωπαϊκό πλαίσιο, που πολιτικές δυνάμεις, από τη Δεξιά έως την Αριστερά, πάλεψαν στο παρελθόν να το δημιουργήσουν. Παραμένοντας στο κοινό ευρωπαϊκό νόμισμα, και όχι μόνοι στο περιθώριο, θα μπορούμε να υπηρετούμε καλύτερα τα συμφέροντα της Ελλάδας, προς όφελος του λαού και των επόμενων γενεών. Θα μπορούμε επίσης να συμβάλλουμε καλύτερα στη διαμόρφωση μιας Ευρώπης σταθερότητας, ανάπτυξης και συνοχής.

Και ας μην ξεχνάμε: Ό,τι και να προκύψει στις 17 Ιουνίου, όσες κι αν είναι οι διαφορές μας, θα μας ενώνει πάντοτε η Ελλάδα. Με πίστη στις δυνάμεις μας, με ενότητα και αλληλεγγύη, η Ελλάδα θα τα καταφέρει”.
Οι πολιτικοί ηγέτες της ΕΕ έχουν κάνει πολλά λάθη στην διαχείριση της κρίσης, αλλά αυτή τη φορά ετοιμάζονται να κάνουν ένα μεγαλύτερο.

Εντελώς λανθασμένα, έχουν πείσει τους εαυτούς τους, ότι δεν πειράζει και πολύ αν η Ελλάδα βγει από το ευρώ, και ίσως μάλιστα, αυτό να βοηθούσε στην αντιμετώπιση της γενικότερης κρίσης στην ΕΕ.

Ας γίνει , λένε. Θα είναι πολύ χειρότερα για αυτούς, παρά για εμάς!

Πρόκειται για μια ψευτομαγκιά. Μια προσπάθεια αδιάφορης αντιμετώπισης του αναπόφευκτου. Παράλληλα όμως, δείχνουν να πιστεύουν στα αλήθεια την λανθασμένη τους αυτή ανάλυση.

Εντάξει, όποιος θέλει την πιστεύει. Η πραγματική αλήθεια όμως είναι ότι ο κίνδυνος μιας ανεξέλεγκτης μεταδοτικότητας είναι πολύ σοβαρός, και τον έχουν υποτιμήσει.

Μια έξοδος της Ελλάδας, εκτός από βαθιά ύφεση, μπορεί να φέρει και την διάλυση της ΕΕ.

Από την αρχή, το ελληνικό ζήτημα έτυχε λάθος διάγνωσης, και λάθος αντιμετώπισης. Πρώτα, είχαμε τους Merkel και Sarkozy να επιμένουν στην απόλυτη λιτότητα για την Ελλάδα, αλλιώς….

Οι αγορές αντέδρασαν λογικά, πουλώντας ομόλογα οποιουδήποτε κράτους έμοιαζε ευάλωτο, καθιστώντας πιο δύσκολη την προσπάθεια χρηματοδότησης του από την κυβέρνηση.

Παράλληλα, ασκήθηκαν πιέσεις στις τράπεζες με αποτέλεσμα την μείωση της εμπιστοσύνης προς το χρηματοπιστωτικό σύστημα. Το αποτέλεσμα ήταν αυτές να σταματήσουν να αγοράζουν ομόλογα ασθενών οικονομικών, επιδεινώνοντας τις δυσκολίες χρηματοδότησης των κρατών.

Η ΕΚΤ πρόσφερε ρευστότητα στις τράπεζες, αντιστρέφοντας εν μέρει το κακό πιστωτικό κλίμα, και έτσι οι τράπεζες άρχισαν και πάλι να αγοράζουν κρατικά ομόλογα. Δυστυχώς, αυτό δημιούργησε άλλα προβλήματα.

Στη συνέχεια η αυστηρότητα του νέου δημοσιονομικού συμφώνου προκάλεσε νέες αμφιβολίες για την βιωσιμότητα των χρεών, με αποτέλεσμα την υπονόμευση των τραπεζικών ισολογισμών και της εμπιστοσύνης προς αυτές, αφού τα σεντούκια τους ήταν γεμάτα με κρατικά χρέη.

Τώρα προσπαθούν να μας πείσουν ότι μια έξοδος της Ελλάδας από το ευρώ θα είναι χωρίς κόστος.

Η Ελλάδα βρίσκεται σε πολύ δύσκολη θέση. Οι Έλληνες ψήφισαν εναντίον της λιτότητας, και υπέρ του ευρώ. Δεν μπορούν όμως να έχουν και τα δυο.

Αν δεν συνεχίσουν το πρόγραμμα λιτότητας, δεν θα πάρουν άλλα χρήματα από το ταμείο διάσωσης. Και αν το κράτος δεν μπορεί να πληρώνει μισθούς, συντάξεις, κλπ, όλα θα σταματήσουν απότομα.

Θεωρητικά, η κυβέρνηση μπορεί να εξαναγκάσει τις τράπεζες να αγοράσουν τα ομόλογά της, αλλά η ΕΚΤ, μέσα σε ένα τέτοιο περιβάλλον, θα διέκοπτε την χρηματοδότηση. Τότε, η Ελλάδα δεν θα είχε άλλη επιλογή από την δραχμή. Ο υπερπληθωρισμός θα αντικαθιστούσε τον αποπληθωρισμό. Οι συνθήκες διαβίωσης του λαού θα ήταν καταστροφικές.

Σίγουρα, με μια καλή διαχείριση, η δραχμή ίσως να βοηθούσε μακροπρόθεσμα. Πιστεύει όμως κανείς, με βάση τα μέχρι τώρα δεδομένα, ότι μπορεί να υπάρξει σωστή διαχείριση στην Ελλάδα; Και βέβαια, πως μπορεί να υπάρξει καλή διαχείριση εξόδου, σε μια χώρα που δεν θέλει να βγει; Όπως και να έχει, το μέλλον της Ελλάδας είναι σκοτεινό.

Ούτε όμως και το μέλλον της Ευρώπης δεν είναι στρωμένο με ροδοπέταλα. Μπορεί τα ανοίγματα των ευρωπαϊκών τραπεζών στο ελληνικό χρέος να έχουν μειωθεί, αλλά ακόμη υπάρχουν δυσχέρειες. Αν η Αθήνα μετατρέψει το χρέος της σε δραχμές, η ΕΚΤ, και ιδιαίτερα η γερμανική Bundesbank που την στηρίζει, θα πληγούν ανεπανόρθωτα, χωρίς όμως να κινδυνέψει το ευρώ.

Η όποια απειλή προέρχεται από τον κίνδυνο μετάδοσης της κρίσης στις υπόλοιπες αδύναμες χώρες της ευρωζώνης.

Για τους Γερμανούς, η Ελλάδα ήταν ανέκαθεν μια ιδιάζουσα περίπτωση χώρας, όπου οι ηγέτες της είπαν ψέματα για να ενταχθούν στο ευρώ, οι πολίτες της είναι τεμπέληδες και φοροφυγάδες, και η χώρα δεν μπορεί να διακυβερνηθεί σωστά.

Η γερμανική όμως άποψη για την Ισπανία και την Ιταλία είναι διαφορετική. Οι Γερμανοί θέλουν πάση θυσία να συνεχίσει να λειτουργεί η υπόλοιπη ευρωζώνη.

Το θέμα όμως είναι πως αν φύγει ο ένας, και αν καθιερωθεί η δυνατότητα αποχώρησης, τότε δύσκολα θα μπορεί να συγκρατηθεί η φυγή κεφαλαίων που θα προκύψει σε κάποιες χώρες.

Η Ελλάδα αποτελεί το «καναρίνι του ορυχείου» της ΕΕ, που προειδοποιεί για τις γενικότερες αρνητικές επιπτώσεις, όσον αφορά στις ανισορροπίες, και στην απόκλιση της ανταγωνιστικότητας των χωρών μελών.

Ο χρόνος είναι αμείλικτος. Σύντομα, ο Francois Hollande θα ανακαλύψει αυτό που είχε πει ο Churchill, ότι η Γερμανία ή θα είναι στα πόδια σου, ή θα ορμάει για τον λαιμό σου!

Την πρώτη μέρα που ανέλαβε την εξουσία, ο Γάλλος πρόεδρος έσπευσε σαν υπάκουο κανισάκι, να πάει στο Βερολίνο για συνάντηση με την Γερμανίδα καγκελάριο. Θα μπορέσει άραγε να την πείσει για ένα εναλλακτικό σχέδιο; Έχει άραγε κάτι τέτοιο στη φαρέτρα του;

Μάλλον όχι. Οπότε τα προβλήματα της ευρωζώνης θα συνεχιστούν κανονικά.

http://www.telegraph.co.uk/finance/comment/9265623/Brace-brace.-Dark-times-ahead-as-Greece-heads-for-the-exit.html

S.A.



«Δεν υπάρχει θέμα εξόδου της Ελλάδας από το ευρώ» τόνισε σήμερα στην πρωινή εκπομπή του ANT1 ο Πρόεδρος των Ανεξάρτητων Ελλήνων Πάνος Καμμένος, σημειώνοντας ότι όσοι χρησιμοποιούν αυτή τη απειλή για κομματικές...σκοπιμότητες κάνουν κακό στη χώρα.

Επίσης σημείωσε ότι πρέπει όχι να αναδιαπραγματευτούμε αλλά να καταγγείλουμε το Μνημόνιο γιατί οδηγεί την χώρα στην καταστροφή και το λαό στην εξαθλίωση. «Σύμφωνα με το Μνημόνιο το 2015 το χρέος μας θα είναι 500 δισ. ευρώ και αν χρεοκοπήσουμε σύμφωνα με το Μνημόνιο και θα έχουμε τις συνέπειες του αγγλικού Δικαίου». «Πρέπει να ενημερωθούμε σήμερα για την πραγματική κατάσταση της ρευστότητας της χώρας και αν είναι όπως λένε τόσο άσχημα τα πράγματα πρέπει άμεσα να καταγγείλουμε το Μνημόνιο.»

Εμείς λέμε να ζητήσουμε να κηρυχθεί απεχθές μέρος του χρέους και πιστεύουμε ότι η Ευρώπη το συζητούσε κάτι τέτοιο αφού είναι καλύτερο από τη διαγραφή ολόκληρου του χρέους ακι την έξοδο της Ελλάδας από το ευρώ.ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ 
Τις τελευταίες μέρες της Πομπηίας του ζει το ΠΑΣΟΚ, αλλά συνεχίζει να συμπεριφέρεται με πολιτική «καμένης γης». Ακούγοντας τον Υπουργό Οικονομικών Φ. Σαχινίδη να λέει ότι «τα ταμεία είναι άδεια», δεν μπορείς να μην αναρωτηθείς πως φτάσαμε ως εδώ προκειμένου ο Α. Σαμαράς να μην βρει ούτε ευρώ όταν αναλάβει την πρωθυπουργία.
Και πως το κάνει αυτό ο «μάγος» Σαχινίδης; Αναβάλλοντας προγραμματισμένες φορολογικές υποχρεώσεις των πολιτών, ώστε να «έρθουν» μετά τις εκλογές:
-Υποβολή των φορολογικών δηλώσεων Φυσικών Προσώπων: παρατάθηκαν μέχρι τις 15 Ιουνίου.
Για να έχουμε μία εικόνα του ποσού που συζητάμε, αρκεί να σημειώσουμε ότι από την πρώτη επεξεργασία της Γενικής Γραμματείας Πληροφοριακών Συστημάτων του Υπουργείου Οικονομικών σε δείγμα 12.500 ηλεκτρονικών δηλώσεων φορολογίας εισοδήματος προκύπτει ότι η συνολική επιβάρυνση των συγκεκριμένων φορολογουμένων είναι υψηλότερη κατά 7 εκατ. ευρώ σε σχέση με πέρυσι. Σε μέσα επίπεδα , προκύπτουν αυξημένοι φόροι 560 ευρώ για κάθε φορολογούμενο.
-Είσπραξη του χαρατσιού της ΔΕΗ
Ο Σαχινίδης είχε ψηφίσει την επιβολή φόρου ακινήτων μέσω των λογαριασμών της ΔΕΗ για το 2011 και το 2012 προσδοκώντας την είσπραξη 4 δις ευρώ. Για το 2012, σύμφωνα με το νόμο 4021/2011, ο προσδιορισμός του φόρου έπρεπε να γίνει από τη ΔΕΗ εντός του Απριλίου. Συνεπώς, και λόγω του ότι το «χαράτσι» του έτους 2012 καταβάλλεται σε πέντε δόσεις, αυτό έπρεπε να είχε εκδοθεί το αργότερο με τους λογαριασμούς του ηλεκτρικού ρεύματος του Μαΐου, ώστε η πρώτη δόση να καταβληθεί τον Ιούνιο. Αλλά οι λογαριασμοί του Μαΐου εκδόθηκαν χωρίς να συμπεριλαμβάνουν και το «χαράτσι», αν και ο νόμος προβλέπει το αντίθετο! Να εικάσουμε ότι υπήρξε «άνωθεν» εντολή;
-Έκδοση του ΕΤΑΚ
Το ΕΤΑΚ και η έκτακτη εισφορά έτους 2009 φυσικών προσώπων δεν έχει εκδοθεί για ένα ποσοστό υποχρέων. Ήταν όμως έτοιμο να αποσταλεί πριν από το Πάσχα από τη ΓΓΠΣ, αλλά αναβλήθηκε η αποστολή του – και εδώ «άνωθεν» εντολή;
Δείτε τώρα πως αλλάζουν επί τω δυσμενέστερω τα δεδομένα για τα δημόσια ταμεία: Αν το ΕΤΑΚ είχε αποσταλεί κανονικά, τώρα θα εκδιδόταν ο ΦΑΠ φυσικών προσώπων έτους 2010, στο τέλος του καλοκαιριού ο ΦΑΠ του έτους 2011 και τον Νοέμβριο ο ΦΑΠ του έτους 2012. Τώρα κάποια από αυτά τα έσοδα πάνε για επόμενη χρονιά.
Συμπέρασμα: μην φωνάζουν ότι τα ταμεία είναι άδεια, όταν τα αδειάζουν μόνοι τους!
Γράφει ο Μάκης Δεληπέτρος

Ο στίχος από το τραγούδι του μεγάλου Τσιτσάνη έχει όλη την περιεκτικότητα του μεστού, περιεκτικού και γεμάτου εικόνες λόγου που κάποτε μας όριζε.

Πριν βγούνε οι Χριστοφιλοπούλες και οι Διαμαντοπούλες, οι κυνηγημένοι …σήμερα (παραδόξως, προεκλογικώς και Πασχαλινώς Άκηδες) και όσοι αλά Δαμανάκη και Ανδρουλάκη μας ψόφησαν τόσα χρόνια με κενολογίες, κοινοτοπίες, κλισέ και γενικότερα μεγαλόστομες αρλούμπες.

«Η δουλειά ήταν στημένη/ καρφωτή και μιλημένη…»

Από τα Χρόνια των φακέλων του ΕΑΤ-ΕΣΑ έως τις μέρες των πρώτων, χρόνια πριν, παρακολουθήσεων έξωθεν της πλατείας Συντάγματος και Κολωνακίου, που μάζευαν τα πρώτα-πρώτα βαλιτσάκια «στοιχεία» για όλους.

Όχι για να τα χρησιμοποιήσουν. Τα στοιχεία είναι σαν τα …πυρηνικά: αν τα «χρησιμοποιήσεις» είναι άχρηστα. Τα χρειάζεσαι για να φοβίζεις!

Έτσι φτάσαμε στους εκδότες με ασυλία, στους κάποτε άφραγκους πολιτικούς και τώρα με ένα κάρο εξωχώριες εταιρείες που δηλώνουν αστεία Ε9, στους σοσιαλιστές-αυλητρίδες της Μπίλντεμπεργκ και στους κομμουνιστές που φοβούνται να αντιπαρατεθούν στο σύστημα μην αναγκαστούν να πάρουν ευθύνες, που προφανώς, δεν θέλουν και δεν επιδιώκουν…

ΟΙ ΙΕΧΩΒΑΔΕΣ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ…

  • Θεωρείται σωστό να περιμένουν τον οικονομικό «Αρμαγεδδώνα» ένα σωρό «Αριστερά» κόμματα και κομματίδια, βγάζοντας ανακοινώσεις που λένε κάτι πράγματα, εκτός τόπου και χρόνου για χιλιάδες πολίτες που πεινάνε, κυριολεκτικώς και χωρίς μεταφορές και λεκτικά παιχνίδια.
  • Το ίδιο σωστό ακούγεται οι κυριούλες με τα ακριβά ταγιέρ να βγαίνουν πρωί- πρωί και να λένε «κάναμε την αυτοκριτική μας, θα κριθούμε στις εκλογές ως πρόσωπα». Σε μια βουλή, που θυμίζει παράρτημα της «Καλογήρου» είναι λογικό τα πράγματα να μην έχουν βάθος, μόνον ύψος, σαν τις γόβες στιλέτο στα πόδια των πρώην, που έγιναν νυν ηγέτιδες ενός στενού, παρά και ενάντια στο λαό, διαπλεκόμενου οικονομικού-επιχειρηματικού κύκλου.
  • Και οι κατά δήλωση τους «δεξιοί» που κανείς δεν τους αποκαλεί με την πραγματική τους ιδιότητα, αδέξιοι και ακόλουθοι της πολιτικής που μας οδηγεί στο να καταστραφούμε όλοι αρκεί να βγάλουμε ένα εγγόνι ή ένα δισεγγόνι πρωθυπουργό-καλύτεροι είναι οι ΠΑΣΟΚοι που χρόνια βολεύτηκαν έτσι;
  • Περιμένουν όλοι, σε κλειστές κάστες, με …εμπιστευτικής πλέον κυκλοφορίας έντυπα, τον ιδιότυπο «Αρμαγεδδώνα» ξέροντας πως όταν έρθει όλοι τους θα… αναληφθούν μετά των άλλων «εκλεκτών» σε βίλλες, Παρίσια, Άγιους Δομίνικους κ.λ.π. «παραδείσια» μέρη.

Η ΜΕΤΑΠΟΛΙΤΕΥΤΙΚΗ ΠΕΡΙΟΔΟΣ ΥΠΗΡΕΤΗΣΕ ΟΣΟ ΚΑΜΜΙΑ ΑΛΛΗ ΧΡΟΝΙΚΗ ΣΤΙΓΜΗ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΤΟΠΟΥ ΤΗΝ …ΛΑΤΡΕΙΑ ΤΗΣ ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗΣ ΔΙΑΛΥΣΗΣ ΤΩΝ ΠΑΝΤΩΝ!

  • Κανείς δεν μπορούσε να εξωραΐσει στα μάτια των πολιτών την Χούντα και κάθε επερχόμενη μελλοντική Δικτατορία, όσο η ζωή και οι ποικίλες δραστηριότητες των «αντιχουντικών» κατά δήλωση τους-ελλείψει άλλων αποδεικτικών και στοιχείων…
  • Κανείς δεν μπορούσε να δυσφημήσει την Δημοκρατία ως Πολίτευμα περισσότερο από τους περιφερόμενους θιάσους των ανεπάγγγελτων νομάδων της αριστεροδεξιάς πολιτικής.
  • Κανείς δεν μπορούσε να διαβρώσει περισσότερο τον κοινωνικό ιστό από τους προβαλλόμενους από την «Ομάδα των Κολλητών» αρθρογράφων και την «Συμμαχία των (ομού συναγελαζόμενων σε κλειστές συναθροίσεις, Αριστεροδεξιών) Προθύμων» που για να μην γυρίσουν στο άσχημο χωριό από όπου κατάγονταν έκαναν την τρίχα-τριχιά και την τριχιά κόμπο στον λαιμό των παριών της πλεμπάγιας.
  • Καμία χούντα, όσο χαζό, στραβό και άτεχνο ξύλο και να έριχνε, δεν μπορούσε να αξιοποιήσει με τόση μαεστρία «προβοκάτορες» και «επιθετικούς» αντισυστημικούς (!)

ΕΝΑ ΜΟΝΟ ΕΡΩΤΗΜΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΣΤΟΝ ΔΡΟΜΟ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΚΑΛΠΗ, ΓΙΑ ΟΠΟΙΟΝ «ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΕΨΕΙ»:

  • Ο Σαμαράς μπορεί να φέρει πριν τον χειμώνα της Ανεργίας και της πλήρους Οικονομικής κατάρρευσης την… Ανάπτυξη;
  • Ο Βενιζέλος μπορεί να φέρει την Ανάπτυξη που δεν έφερε, κραταιό, το κόμμα του 30 χρόνια τώρα;
  • Οι Παπαδήμοι και οι.. συνεργατικές κυβερνήσεις μπορούν να αναστρέψουν το 1 στους 5 εργαζόμενος-οι άλλοι στον Καιάδα, όπως εμπράκτως συναποδέχθηκαν όταν μας έλεγαν ότι «εμείς φταίμε»; Από χθες φταίνε και οι Ισπανοί και έπονται, σπεύδοντας βραδέως και άλλοι μεγάλοι της Ευρω-ζώνης.

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ: Βάλτε, βγάλτε όποιον θέλετε πρωθυπουργό. Τον Σεπτέμβριο πάλι χωρίς πολιτική εκπροσώπηση θα είμαστε.

ΕΠΙΜΥΘΙΟ: Κενά στην φύση και στην πολιτική δεν υπάρχουν. Πυκνώσεις και αραιώσεις, ναι. Ολιγαρχίες και ακυβερνησίες, ναι. Δικτατορίες λευκές και μαύρες, ναι. Σεισμικές περίοδοι ηρεμίας και αιφνίδια ρήγματα, ναι. Κοινωνική «Ειρήνη» και κοινωνικός «πόλεμος», ναι. Δεν είναι στο χέρι κανενός: Κάθε ρήγμα θα διαρρηχθεί κάποτε, συνήθως με καταστροφικά αποτελέσματα*

(*όπου έσεισε θα σείσει-Πλίνιος)