Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

12 Μαρ 2011


Η φράση της Γερμανίδας Καγκελαρίου, μετά το τέλος της χθεσινής Συνόδου Κορυφής, ότι όλα στη ζωή είναι "δούνε και λαβείν", αποδεικνύει έμπρακτα το πως λειτουργεί και σκέφτεται η Άγκελα Μέρκελ.
"Θέλετε βοήθεια;" ρώτησε τον Γιώργο Παπανδρέου.
"Ξεκινήστε τις αποκρατικοποιήσεις. Δεν με νοιάζει αν θα το πείτε αξιοποίηση, ξεπούλημα, ενοικίαση ή όπως αλλιώς θέλετε εσείς. Απλά ξεκινήστε να μας χαρίζετε ό,τι έχετε και δεν έχετε".
Και ο ΓΑΠ υπάκουσε.
Τζάμπα ξύπνησε άγρια χαράματα τον... Γιώργο Πεταλωτή, μετά τη συνέντευξη των Τροϊκανών, για να μας πείσει ότι δεν εκχωρούμε την κρατική κινητή και ακίνητη περιουσία μας στο ΔΝΤ και τους άλλους δανειστές μας.
"Αφού ο εκβιασμός μου έπιασε τόπο με τους μπουνταλάδες τους Έλληνες", σκέφτηκε η Μέρκελ, "δεν προτείνω βοήθεια και στους Ιρλανδούς με τον όρο ότι θα αλλάξουν τον τρόπο φορολόγησης των επιχειρήσεων;".
Μόνο που ο νέος πρωθυπουργός της Ιρλανδίας αποδείχτηκε πιο... μάγκας από τον δικό μας και είπε "όχι" στις προτάσεις του Βερολίνου τολμώντας να υψώσει το ανάστημα του.
Αυτή ήταν η μεγάλη διαφορά χθες το βράδυ!


Σχόλιο ιστολογίου: Αυτή ήταν και είναι η μόνιμη διαφορά της Ελληνικής πολιτικής ηγεσίας με τις υπόλοιπες ηγεσίες του... πλανήτη. Χωρίς αυτοσεβασμό, χωρίς ηθικές αναστολές, χωρίς εθνική υπόσταση, άγεται και φέρεται σε προτάσεις εκείνων που θέλουν να αρπάξουν από την Ελλάδα. Η έννοια αλληλεγγύη δεν υφίσταται στην Ευρώπη, αλλά ο Γιώργος Παπανδρέου και η παρέα του δεν θέλουν και δεν έχουν κατανοήσει τα αυτονόητα και την πραγματικότητα. Μάλιστα, αυτή η μη κατανόηση του περιβάλλοντος πολιτικο-οικονομικού Ευρωπαϊκού χώρου, αγγίζει ορατά πλέον τα όρια της σκοπιμότητας.
Το ζητούμενο, για εμάς τους Έλληνες πολίτες που καλούμαστε να πληρώνουμε την ενδοτικότητα των πολιτικών μας, είναι να κατανοήσουμε τον βαθμό επικινδυνότητας της πολιτικής τους απραξίας ή ανεπάρκειας. Καλά κάνει η κυρία Μέρκελ και ο κάθε Νταβούτογλου, να ζητάνε από κάποιους που δεν προτίθενται να αγωνιστούν, δεν έχουν την διάθεση να αγωνιστούν (πραγματικά) και δεν προσδοκούν να εκπροσωπήσουν τα συμφέροντα της χώρας και των πολιτών της, μεταβάλλοντας αυτόματα ένα κράτος σε χώρο προς πώληση και τους πολίτες του ανθρώπινο υλικό προς... "κατανάλωση".
Η "πτώχευση" που κάποιοι έσειαν πάνω από τα κεφάλια μας εδώ και έναν περίπου χρόνο, αποδείχτηκε ικανό ναρκωτικό και άριστη μέθοδος τρομοκράτησης ενός ολόκληρου λαού. Δυστυχώς, η "πτώχευση" επήλθε τη στιγμή που ανεχθήκαμε να μας εκπροσωπεί σε θέματα (εθνικά και οικονομικά) μείζονος σημασίας, μία πολιτική ηγεσία που δεν είχε ούτε την εντολή να κάνει κάτι τέτοιο, αλλά και που δεν φρόντισε να μας ενημερώσει για τα πραγματικά διακυβεύματα του μέλλοντος. Η "πτώχευση" αποτελεί παράγωγο του νεο-ραγιαδισμού που εμφύσησαν επί σειρά δεκαετών οι επαείοντες του είδους (βλ. πολιτικούς, ΜΜΕ).
Όμως, ακόμη και σήμερα, ως πολίτες της χώρας, αποτελούμε την πραγματική και μόνιμη εξουσία. Και αυτή την εξουσία μας πρέπει, επιτέλους, να την εφαρμόσουμε κατά εκείνων που με χαρακτηριστική ευκολία καταχράστηκαν της εμπιστοσύνης μας και παραδίδουν "γη και ύδωρ", προκειμένου να αποπληρωθούν τα ανομήματά τους...
Εύγε, άθλιε Έλληνα!
Κατέληξες ραγιάς και παρέδωσες το σήμερα το δικό σου, το αύριο των παιδιών σου και το χθες των γονιών σου, βορά στις ορέξεις των σύγχρονων εφιαλτών σου...
Εύγε, μικρέ και άβουλε Έλληνα!
Σε λίγες ημέρες θα είσαι και πάλι υπόδουλος, ντροπή της μνήμης των νεκρών σου, σίχαμα και τιποτένιο ανάξιο απομεινάρι μεγάλων και άξιων ανδρών και γυναικών...
Εύγε, ανόητε Έλληνα!
Που από σήμερα, μήτε ο τάφος σου -που κάποτε θα σε δεχθεί-, δεν θα σου ανήκει...

Κωνσταντίνος
Mικρή ανάσα σε ότι αφορά την διαχείριση του χρέους πέτυχε να πάρει ο Γ. Παπανδρέου. Το αντάλλαγμα είναι το ακόμα μεγαλύτερο σφικταγκάλιασμα με το Μνημόνιο και με ένα νέο πανευρωπαϊκό Μνημόνιο το οποίο επέβαλε το Βερολίνο. Η διαχείριση του ελληνικού χρέους εντάχθηκε σε μια ευρωπαϊκή «λύση-πακέτο» για όλες τις χώρες που χρωστάνε, κάτι που επεδίωκε από την αρχή ο πρωθυπουργός.
Τα ανταλλάγματα ήταν σχεδόν αναμενόμενα, λόγω της εμμονής της κας Μέρκελ.
  • Άμεση αξιοποίηση (πώληση) δημόσιας περιουσίας,
  • Άμεσα μέτρα στο δημόσιο για εξαφάνιση των ελλειμμάτων.
  • Αποδοχή των μέτρων για εξομοίωση των κανόνων φορολογίας, ασφάλισης, εργασιακών σχέσεων σ όλη την ευρωζώνη.

Πρακτικά η ελληνική κυβέρνηση δεσμεύθηκε για μία ακόμα φορά ότι θα ολοκληρώσει στο ακέραιο το Μνημόνιο, με τρόπο αποτελεσματικό, κάτι που δεν συνέβη ως τώρα. Οι αποφάσεις των 17 ηγετών της ευρωζώνης που ελήφθησαν τα ξημερώματα του Σαββάτου δημιουργούν ...
νέες δεσμεύσεις που φέρνουν νέες συγκρούσεις για την κυβέρνηση του Γ. Παπανδρέου.
  1. Ο πρωθυπουργός είναι υποχρεωμένος να ακολουθήσει πιστά το Μνημόνιο. Κι αυτό είναι η πρώτη αντίφαση στο εσωτερικό, με δεδομένο ότι η κοινοβουλευτική ομάδα και μεγάλο μέρος της κοινωνίας φωνάζουν ότι «δεν βγαίνει ο λογαριασμός» όπως απαιτεί το Μνημόνιο.
  2. Καλείται να ξεπεράσει τις αγκυλώσεις του ΠΑΣΟΚ και της κυβέρνησης σε ότι αφορά την ριζική αλλαγή στην οικονομία. Χρόνος για νέες καθυστερήσεις δεν υπάρχουν. Το άνοιγμα των επαγγελμάτων πρέπει να γίνει 100%, όπως και η απελευθέρωση της εργασίας. Κι εδώ είναι σίγουρο ότι θα βρει νέες αντιστάσεις από το κόμμα και τα συνδικάτα.
  3. Καλείται να πάρει νέα μέτρα στο δημόσιο για αλλαγή του κράτους. Καλείται λοιπόν να επιλέξει ένα νέο επιτελείο σε πολλούς τομείς, το οποίο δεν θα αποφεύγει την σύγκρουση με κατεστημένα κυκλώματα.
  4. Καλείται τέλος να προχωρήσει το πρόγραμμα της αξιοποίησης (η πώλησης) δημόσιας περιουσίας. Παρά τις ηχηρές δεσμεύσεις για μη πώληση δημόσιου πλούτου (που έφτασε έως την υπόσχεση για συνταγματική δέσμευση) η κυβέρνηση μετέτρεψε την απαίτηση της τρόικα σε κυβερνητική πολιτική.

Η απόφαση των 17 ηγετών της ευρωζώνης αποτελεί ένα συμβιβασμό βορρά-νότου. Για να σωθούν οι χώρες του λεγόμενου νότου, καλούνται να πληρώσουν το τίμημα της προσαρμογής στις επιταγές των βορείων.
Σε ένα πρώτο επίπεδο φαίνεται ότι μπήκε η βάση για την δημιουργία ενιαίων κανόνων σε ότι αφορά την οικονομία, επί της ουσίας όμως ο νότος μετατρέπεται σε μια φτηνή ενδοχώρα για τον βορρά. Η Γερμανία θα βάλλει το χέρι στην τσέπη τα ανταλλάγματα όμως που πήρε φαίνεται να αντισταθμίζουν την προσφορά της.
Σε ότι αφορά την Ελλάδα η ανάσα που πήρε λόγω της επιμήκυνσης και της μείωσης του επιτοκίου, δεν επιλύει το οικονομικό της πρόβλημα. Η κυβέρνηση με την ακολουθούμενη πολιτική οδηγεί σε συνεχή ύφεση την οικονομία με αποτέλεσμα να είναι σχεδόν αδύνατον να καλυφθούν οι στόχοι βάσει των δεσμεύσεων. Το αποτέλεσμα θα είναι νέες πιέσεις και νέα ύφεση.
Ο Γ. Παπανδρέου καλείται να ξεπεράσει τις αντιφάσεις που προκαλεί η δέσμευση βάσει του Μνημονίου με την εφαρμοζόμενη οικονομική πολιτική.
Συγχρόνως καλείται να δημιουργήσει την απαιτούμενη πολιτική και κοινωνική συμμαχία η οποία θα του επιτρέψει να προχωρήσει γρηγορότερα και αποτελεσματικότερα σε αλλαγές και μεταρρυθμίσεις.
Ο πρωθυπουργός αναγνωρίζει Αλλωστε ότι η μάχη θα κριθεί στο εσωτερικό. «Αυτές οι αποφάσεις- είπε μετά ητν Συνοδο ο κ. Παπανδρέου- θα μας βοηθήσουν σημαντικά στο δύσκολο δρόμο που έχουμε πάρει. Αλλά ο δρόμος αυτός είναι δικός μας δρόμος. Εμείς τον έχουμε επιλέξει. Είναι δρόμος αλλαγών, μεγάλων αλλαγών και τομών για τη χώρα μας, διότι ξέρουμε ότι η χώρα πρέπει να αλλάξει».

Τι πήραμε

  • Διπλασιασμός του χρόνου αποπληρωμής του δανείου των 110 δισεκατομμυρίων. Από 3 στα 7,5 χρόνια κατά μέσο όρο.
  • Μείωση επιτοκίου για ολόκληρο το δάνειο, των 110 δις, κατά 30% (100 μονάδες βάσης) από το 5,2% στο 4,2% . Όφελος περισσότερα από 6 δισεκατομμύρια ευρώ.
  • Δικαίωμα πώλησης ΝΕΩΝ ομολόγων μέσω του Μηχανισμού Στήριξης σε περίπτωση που δεν υπάρχει ενδιαφέρον από τις αγορές ή το επιτόκιο είναι ασύμφορο.

Δεν πήραμε

  • Την επαναγορά του παλαιού χρέους (των παλαιών ομολόγων που έχει εκδόσει το ελληνικό κράτος)

Οι όροι των Μηχανισμών Στήριξης

  • Ο Μηχανισμός στήριξης έως το 2013 διαθέτει 440 δις ευρώ για να στηρίξει τις υπερχρεωμένες χώρες.
  • Ο Μηχανισμός στήριξης μετά το 2013 διαθέτει 500 δις ευρώ επιπλέον.
  • Ο Μηχανισμός μπορεί να αγοράζει κρατικά ΝΕΑ ομόλογα από κάθε χώρα-μέλος με χαμηλότερο επιτόκιο από αυτό των αγορών.
  • Θεσπίζεται ο ευρωπαϊκός φόρος στις χρηματοπιστωτικές συναλλαγές, (φόρος Tobin tax). Η εισφορά θα δημιουργεί ασφάλιστρο κινδύνου.

Τι δώσαμε

  • Αξιοποίηση (πώληση) δημόσιας περιουσίας και αποκρατικοποιήσεις εως 50 δις τα επόμενα χρόνια
  • Άμεση προώθηση (νέων) αλλαγών στην αγορά εργασίας και στο ασφαλιστικό, ειδικά στον δημόσιο τομέα.
  • Δέσμευση στους κανόνες δημοσιονομικής πειθαρχίας. (Δεν περιλαμβάνει δέσμευση για συνταγματοποίηση της απαγόρευσης δημιουργίας ελλειμμάτων).

Από το "Διαδίχτυ" μοντάζ "Γρέκι"



Δομικό στοιχείο της παρακμής, που οδήγησε την χώρα στο χείλος του γκρεμού, είναι κι ο Τύπος, έντυπος και ηλεκτρονικός.

Από ελεγκτής της εξουσίας κι ανεξάρτητος παράγοντας διαμόρφωσης της κοινής γνώμης, σε πολλές περιπτώσεις, κατρακύλησε σε περιτύλιγμα για cd και dvd. Όργανο μιας παρασιτικής ολιγαρχίας, «δολοφόνος προσωπικοτήτων», χειραγωγός συνειδήσεων, φερέφωνο προπαγάνδας και Καιάδας ειδήσεων και συνειδήσεων.

Πως ήταν η στάση των Ιρλανδικών ΜΜΕ στην πρόσφατη κρίση, όπου καθημερινά και σε ζωντανή μετάδοση οι Δημοσιογράφοι ξεφτίλιζαν τον Πρωθυπουργό και τους Υπουργούς και έτριβαν στα μούτρα της κοινωνίας την ωμή αλήθεια; Ε, καμμία σχέση.

Προέκταση των εργολάβων και προμηθευτών, τα παθητικά μαγαζιά της «ενημέρωσης», ήταν και είναι σε κάποιες περιπτώσεις «έξοδα παραστάσεως» των εξωθεσμικών κέντρων για να παίρνουν έργα, να πουλάνε όπλα ή για να επιβάλλουν πολιτικά πρόσωπα που θα τους επιτρέψουν να πάρουν έργα ή να πουλήσουν όπλα. Έτσι στο σύνολο της η μπίζνα, τουλάχιστον μέχρι προ κρίσης, ήταν κερδοφόρα. Τώρα όμως…

Αδιαφανή οικονομικά κι ενίοτε αφανής η ιδιοκτησία, μέσω αχυρανθρώπων. Κάθε «νταβαντζής» κι ο «αυτοφωράκιας» του. Φοροδιαφυγή και θεσμική ακροβασία μεταξύ νομιμότητας και παρανομίας στον τρόπο λειτουργίας τους, συνιστούν ένα εξωθεσμικό όνειδος για την δημοκρατία μας αλλά και για κάθε έννοια καλώς εννοούμενου επιχειρείν.

Κλίκες της «πολιτικής ορθότητας» αλληλοπροωθούνται και στελεχώνουν μηχανισμούς μαζικής παραπληροφόρησης, που αποστολή έχουν να αποκρύψουν και διαστρεβλώσουν γεγονότα, να προωθήσουν χωρίς όρους κι αναστολές τα συμφέροντα της παρασιτικής ολιγαρχίας και ξένων εντολοδοτών, να χτυπήσουν άξιους κι ικανούς, να εξυψώσουν κι ηρωοποιήσουν πρόθυμους και χρήσιμους «ηλίθιους».

Το καθήκον αληθείας, η αντικειμενικότητα κι η υποχρέωση διασταύρωσης της είδησης, οι στοιχειώδεις συναλλακτικές υποχρεώσεις του Τύπου απέναντι στο κοινό, είναι απλώς ανέκδοτο.

Θα σας πω μια ενδεικτική ιστορία που μου αφηγήθηκε ένας πολύ σοβαρός άνθρωπος. Μια φορά κι ένα καιρό, πριν πολλά χρόνια, ένα αστόπαιδο, που ‘χε το προοδευτιλίκι στο κούτελο, ήταν τότε και της μόδας, πήγε στην Αμερική, όπου δούλευε και σπούδαζε, όπως χιλιάδες άλλοι.

Εκεί μαζί μ’ έναν άλλο Έλληνα, κολλητό του, επίσης της πολύ βαριάς «αριστεράς», κάνανε μια ψιλοκομπίνα για να μιλάνε τζάμπα στο τηλέφωνο με τους συγγενείς και φίλους τους στην Ελλάδα. Συνηθισμένα ρωμέϊκα πράγματα. Αυτό που δεν ξέρανε όμως, είναι ότι στις ΗΠΑ οποιαδήποτε κλοπή, απάτη κλπ, σε σχέση με το ταχυδρομείο ή την τηλεφωνία, είναι ομοσπονδιακό αδίκημα. Θέλετε από σύμπτωση, θέλετε γιατί τους παρακολουθούσανε λόγω φρονημάτων κι άλλων δραστηριοτήτων, τους σβέρκωσε το FBI. Τους ετέθη ένα πολύ απλό δίλημμα. Ή θα δεχόντουσαν να δουλέψουν για την Υπηρεσία (μία είναι η Υπηρεσία) ή θα εξασφάλιζαν μερικά χρονάκια διακοπές σε ευαγές ομοσπονδιακό ίδρυμα μαζί με τον Ληρόϋ Ουάσινγκντον και την παρέα του, που ισοβίτες γαρ, θα εκτιμούσαν πολύ τα τρυφερά ελληνάκια. Ως γνήσιοι ιδεολόγοι διάλεξαν την κουρτίνα ένα κι έτσι το καλόπαιδο αυτό ξεκίνησε να κάνει δουλειές για την μεγάλη μας φίλη και σύμμαχο. Κι όπως λένε οι σοφοί αμερικάνοι, once a marine, always a marine. Ο τύπος γύρισε στην Ελλάδα μεταλλαγμένος και με καινούργιο αφανές αφεντικό. Ικανός και πρόθυμος, με τις υπηρεσίες του δημιούργησε καλές σχέσεις με παράγοντες των ΗΠΑ κι από τα ΜΜΕ που εργάστηκε, προωθούσε και προωθεί, πάντα με την σοβαροφάνεια του, την ατζέντα, όσο αντιδημοφιλής κι αν είναι αυτή. Στην παράδοση Οτσαλάν υπέρ των Τούρκων και των Αμερικανών με κάλυψη στον Σημίτη. Στους βομβαρδισμούς της Σερβίας υπέρ της επέμβασης. Στο Σχέδιο Ανάν διαπρύσιος κήρυκας του ΝΑΙ. Στα ελληνοτουρκικά αβανταδόρος των Τούρκων και στο ψευδομακεδονικό αβανταδόρος των επιγόνων του Ιβάν Μιχαήλοφ, φίλου και συνεργάτη του Χίμλερ, ιδρυτή των σκοπιανών βοηθητικών ταγμάτων των SS, κολλητού του γεονοκτόνου Άντε Πάβελιτς, του Κροάτη αρχηγού της αιμοσταγούς Ουστάσα, μπροστά στον οποίο ο Ράϊνχαρτ Χάϋντριχ ήταν αρσακειάδα. Στιλβωτής του Μνημονίου και κάθε αντιλαϊκής πολιτικής, υβριστής και συκοφάντης κάθε πατριωτικής φωνής, πρόθυμος αναμεταδότης κάθε παραπληροφόρησης, στέκεται σταθερά αντίθετος στο εθνικό συμφέρον και «πουσάρει» με το αζημίωτο, υποθέτω, διάφορα συμφέροντα, από πολιτικές φιλοδοξίες γόνων κι επιγόνων, μέχρι περιβαλλοντικές μπίζνες κολλητών του. Την ιστορία μου την αφηγήθηκε κραταιός παράγων της Ομογένειας, από αυτούς που πέτυχαν το αμερικάνικο εμπάργκο κατά της Τουρκίας την περίοδο 1974-1977. Ο εν λόγω, θέλοντας να την επιβεβαιώσει, μου είπε ότι απευθύνθηκε σε WASP φίλο του, που διετέλεσε Διευθυντής της ακατανόμαστης Υπηρεσίας. Η απάντηση που οι παλιοί υφιστάμενοι του στον φλεγματικό Αμερικάνο, όταν ρώτησε για τους δυο Έλληνες, ήταν “we cannot reveal any information, because the file is still active, open” («δεν μπορούμε να αποκαλύψουμε οποιαδήποτε πληροφορία, γιατί ο φάκελος είναι ακόμη ενεργός, ανοικτός»)! Πάντως αυτά κυκλοφορούν, από το μαρτυρικό Βελιγράδι ως το κλεινόν Άστυ και τα χωριά της Μακεδονίας μας.

Αλήθεια ή ψέματα; Ποιος ξέρει; Αν ναι, τότε θα υπάρχουν και χαρτιά…Πάντως έκτοτε αλλιώς βλέπω, διαβάζω κι ακούω τον εν λόγω. Απλώς μου κάνει εντύπωση μια επίμονη στάση. Όπου κείται το εθνικό και λαϊκό συμφέρον, κοιτάζω απέναντι κι αυτός ο τύπος και μερικοί άλλοι πάντα στέκονται εκεί…. Σύμπτωση;





  • Του Θανάση Νικολαΐδη
ΤΑ πήραν κι έφυγαν. Λεφτάδες τα νόμιμα(;) υπερκέρδη τους, κλέφτες τον… ιδρώτα τους κι όλοι μαζί φοροφυγάδες. Και… πατριώτες. Δεν ξαναφέρνουν στην πηγή, τα χαίρονται από μακριά κρατώντας μυστικούς τους κωδικούς και περιμένουν τη στιγμή της… δραχμοποίησής τους. Για να μας έρθουν πάμπλουτοι και να μας αγοράσουν.
ΚΑΙ δυνατοί είναι οι παραπάνω και… μη βλάκες. Να το πάρουμε απόφαση πως μας έπιασαν στον ύπνο; Έστω. Και οι «υπόλοιποι» της μητέρας-πατρίδας που επιμέναμε ελληνικά; Παραμένει ο «λαός ο μικρός ο μέγας» με τις παραδοσιακές αρετές του δρομολογημένες στην πρακτική της καθημερινότητας; Να πάρουμε αρνητικά (και μαζικά) δείγματα και παραδείγματα ή θα βγάλουμε απ’ έξω την ουρά φορώντας ο καθένας μας το φωτοστέφανο της αθωότητας;
«ΜΗΝ κάνεις το λάθος να μη διορθώνεις τα λάθη σου» είπε ο σοφός και τον αγνοήσαμε επιδεικτικά. Όσο μας το επέτρεψε το ράθυμο κράτος, οι κυβερνήσεις και οι ψηφοθήρες. Κι έγινε σπορ εθνικό η φοροδιαφυγή. Σε όλα τα επίπεδα της επαγγελματικής δραστηριότητας του (νεο)έλληνα, που χρύσωνε τον φοροτεχνικό του για να απολαύσει την ηδονή της φοροκλοπής. Για να κραυγάζει, την άλλη μέρα, «πού είναι το Κράτος, χωρίς υγεία, παιδεία, δρόμους, συγκοινωνίες… πού είναι το Κράτος για να φτυαρίσει χιόνι απ’ την εξώπορτά μου, με τον χιονιά;».
ΚΙ άρχισε τον «αγώνα» του κι αυτός ο «μικρός» ο απαιτητικός και αδιόρθωτος. Απ’ την «αλητεία της άσπρης μπλούζας» στο φακελάκι κάποιων μεγαλογιατρών , μέχρι τον διορισμένο καθηγητή του λυκείου, που μαδάει τον μαθητή του, με ιδιαίτερο (αφορολόγητο) στο σπίτι. Απ’ τον «παζαρτζή» που δεν κόβει απόδειξη, μέχρι τον/την μεγαλοδικηγόρο (τι λέτε κα Μπόζεμπεργκ;) που δηλώνει 12 χιλιάρικα το χρόνο. Και, βέβαια, οι πάντες(;) τρόμαξαν, τον τελευταίο καιρό. Βάρεσαν συναγερμό για την εφορία και τον αιφνιδιασμό του ΣΔΟΕ, ύστερα «λήξη» και χαλάρωμα, αύριο ξανά στο τέλμα και «προς τη δόξα». Βάλε τη «λευκή απεργία» κάποιων εφοριακών και την «αντίσταση» κάποιων παλικαριών της με την κομμένη(;) μίζα, πρόσθεσε τον παρακρατημένο ΦΠΑ, πρόσεξε τη βαριεστιμάρα να σου κόβουν απόδειξη και βγάλε το συμπέρασμα. Για την επαγγελματική ηθική του (νεο)έλληνα (όχι του κάθε έλληνα) που δεν κλέβει πολλά, γιατί δεν μπορεί. Δεν τους δόθηκε δυνατότητα, η δύναμη το πόστο. Αν του δοθεί, θα το κάνει.
ΥΠΑΡΧΕΙ πρόταση; Ναι και είναι μια λέξη: Πειθαρχία. Ξεκινάει απ’ το νηπιαγωγείο, ωριμάζει στα (διαλυμένα) σχολεία μας και ολοκληρώνεται στα (λεγόμενα) πανεπιστήμια.

Ο Πρωθυπουργός στην ομιλία του προς τους Τούρκους πρέσβεις στο Ερζερούμ, όπως ξανά ’χαμε γράψει, είχε πει εκείνο το διαβόητο: Ότι, δηλαδή, «η δημοκρατία δεν είναι χριστιανική».
Απόφθεγμα, που δείχνει πόσο άσχετοι, όχι μόνο με τη χριστιανική, αλλά και την ελληνική πραγματικότητα, είναι κάποιοι κενόσπουδοι λαοσωτήρες.
Γιατί βέβαια η δημοκρατία, που δεν είναι χριστιανική δεν μπορεί να είναι δημοκρατία. Αλλά θα μοιάζει λιγότερο ή περισσότερο-ανάλογα με την απόσταση, που τη χωρίζει από το χριστιανισμό-με ΔΗΜΙΟ-κρατία. Που σημαίνει με κράτος δημίων….

Γιατί μόνο έτσι εξηγείται το κατάντημα στο οποίο έφεραν τη σημερινή Ελλάδα κάποιοι εκπρόσωποι της πενταπλής εξουσίας: Της νομοθετικής, δηλαδή, της εκτελεστικής, της δικαστικής, της γραφειοκρατικής και του Τύπου.
Οι οποίοι-σε πάμπολλες περιπτώσεις- αντί να χρησιμοποιούν την εξουσία, για να υπηρετούν το λαό και την πατρίδα ,την χρησιμοποιούν, δυστυχώς, εναντίον του λαού και της πατρίδας.

Και βέβαια το βασικό χαρακτηριστικό της ΔΗΜΙΟ-κρατίας είναι η πολύμορφη τρομοκρατία:
Όπως, για παράδειγμα, η οικονομική τρομοκρατία, που με περισσή ένταση και βιαιότητα βιώνει, στο πετσί του, τον τελευταίο ενάμιση χρόνο, ο ελληνικός λαός.

Και να που τώρα έρχονται να μας επιβάλλουν και τη νομική τρομοκρατία. Με τον διαβόητο «περί ρατσισμού και ξενοφοβίας και…εχρθρπάθειας» νόμο. Εφεύρημα και κατασκεύασμα-‘όπως το κείμενο του σχεδίου του νόμου δείχνει- των διαχρονικά και παγκοσμίως μισόξενων αρχιρατσιστών.
Οι οποίοι, με τα πολεμικά τους κακουργήματα, έχουν ξεριζώσει τους λαούς της Ανατολής απ’ τις πατρογονικές τους εστίες και τους έχουν σωριάσει, σε μεγάλο ποσοστό, στην Ελλάδα. Και θέλουν από πάνω να πετάξουν στον, εκ παραδόσεως, φιλόξενο ελληνικό λαό και τη λάσπη του ρατσιστή, για να μας κλείσουν το στόμα…
Μπολιάζοντάς μας με το φόβο ότι μπορεί να βρεθούμε κατηγορούμενοι και να μπούμε φυλακή ή να πληρώνουμε πρόστιμα. Αν τολμήσαμε να καταγγείλουμε το όργιο της ρατσιστικής τους κακουργίας, σε βάρος μας ή σε βάρος των συνανθρώπων μας.

Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα: Κάποια δικαστίνα (η κ. Μαριάνθη Παγουτέλη), δικάζεται στις 16-3-11 στο Εφετείο Πειραιά, για κάποια προσωπική αντιδικία, που δεν γνωρίζουμε το περιεχόμενό της.
Η οποία όμως, με αφορμή, όπως φαίνεται, την υπόθεση αυτή, περιέργως και παραδόξως, αντιμετώπισε υποβολιμαία εκ μέρους εφημερίδων εναντίον της επίθεση. Προκειμένου να διαβληθεί ως ρατσίστρια και αντισημήτρια και άλλα τέτοια «ηχηρά» και παμπόνηρα.
Και όλα αυτά, για να απαξιωθεί ηθικά και κοινωνικά. Έτσι ώστε να καταστεί εύκολο θύμα, προκειμένου να επιτευχθεί η προσωπική της σπίλωση και η επαγγελματική της εξόντωση.
Επειδή, ακριβώς, η όλη της πορεία και σταδιοδρομία δείχνουν ότι το ακριβώς αντίθετο ισχύει: Ότι, δηλαδή, πάντα στάθηκε με το μέρος της δημοκρατίας και ποτέ με το μέρος της ΔΗΜΙΟ-κρατίας.
Και αυτό είναι, όπως φαίνεται, που κάποιοι δεν μπορούν να της συγχωρήσουν. Διότι η στάση της και η συμπεριφορά της φαίνεται να χαλάει την πιάτσα των δημίων.

Και μπήκε σε εφαρμογή η γνωστή συνταγή, που εφαρμόζεται σε τόσες άλλες περιπτώσεις. Όταν το κατεστημένο θέλει να παραμερίσει ή να εξοντώσει τους «δύσχρηστους» και απροσάρμοστους στα προκρούστεια μέτρα του.
Δημιουργεί πρώτα το κατάλληλο ντεκόρ της ηθικής δολοφονίας, επιστρατεύοντας τη διαστροφή και τη λάσπη. Έτσι ώστε η επιδιωκόμενη συνέχεια να φανεί απόλυτα φυσιολογική και δικαιολογημένη.

Και, όπως είναι γνωστό, όχι μόνο εδώ, σ’ αυτόν τον τόπο, αλλά και παγκοσμίως, πολλοί ήρωες και άγιοι και σοφοί, που δεν χωρούσαν στα προκρούστεια μέτρα των εκάστοτε δημίων, έχουν δικαστεί και καταδικαστεί και εξοντωθεί με πολλούς και διαφόρους τρόπους.
Και αυτό φαίνεται να ισχύει ιδιαίτερα στις μέρες μας, που δεν είναι απλώς πονηρές αλλά εξαιρετικά παμπόνηρες.

Και, για να καταλάβουμε το μέγεθος της διαστροφής των κατηγοριών εναντίον της, προαναφερόμενης δικαστίνας, αρκεί να σκεφθούμε ότι τις ίδιες άθλιες κατηγορίες δεν δίστασαν να εκτοξεύσουν και εναντίον του Μίκη Θεοδωράκη.
Επειδή, ακριβώς, η ζωή του ήταν και παραμένει ένας αδιάκοπος αγώνας εναντίον του ρατσισμού και πάσης φύσεως φασισμού και ναζισμού….

Που συστηματικά εκκολάπτονται και μεθοδικά μαγειρεύονται, σε βάρος των λαών, στα ειδεχθή μαγειρεία του απαρτχάιντ των αρχιρατσιστών και δημίων της ανθρωπότητας…

Οι εξουθενωμένοι απεργοί πείνας ζητωκραυγάζουν για τη νίκη τους κατά της Ελληνικής νομοθεσίας την ίδια στιγμή που οι κυβερνώντες δηλώνουν ότι δεν έκαναν πίσω στον εκβιασμό των απεργών. Τότε, αυτοί οι άνθρωποι γιατί πανηγυρίζουν; Και πού βρήκαν τις δυνάμεις μετά από απεργία πείνας 44 ημερών να ζητωκραυγάζουν τη νίκη τους; Ανυπέρβλητο το μέγεθος της κυβερνητικής υποκρισίας, ανυπέρβλητο το μέγεθος της παραβίασης των νόμων...

Το γεγονός ότι η απεργία πείνας στο μέγαρο Υπατία έληξε χωρίς ανθρώπινες απώλειες και επεισόδια, είναι αναμφίβολα θετικό. Από πολιτικής απόψεως, όμως, υπήρξε τίμημα. Η Πολιτεία δεν προσέφερε μόνο καθεστώς έμμεσης νομιμοποίησης στους απεργούς με τη μορφή της ανοχής. Εκανε και δύο παραχωρήσεις, που αφορούν το σύνολο των λαθρομεταναστών. Πρώτα μείωσε τον αριθμό των ενσήμων για τη διατήρηση της άδειας εργασίας και στη συνέχεια μείωσε τα έτη (παράνομης) παραμονής στη χώρα από δώδεκα σε οκτώ, προκειμένου να υποβληθεί αίτηση νομιμοποίησης.

Οσο κι αν είναι κατανοητή η σκοπιμότητα να δοθεί ένα τέλος σ’ αυτή την υπόθεση, οι παραχωρήσεις της κυβέρνησης και η εικόνα υπουργών να διαπραγματεύονται με λαθρομετανάστες έστειλαν το λάθος μήνυμα. Επιβεβαίωσαν ότι η Πολιτεία είναι εκβιάσιμη και έδωσαν την ευκαιρία στους «επαγγελματίες» προστάτες των λαθρομεταναστών όχι μόνο να δημιουργήσουν ένα μείζον πολιτικό γεγονός, αλλά και να σημειώσουν μια κάποια πολιτική νίκη, η οποία δημιουργεί προηγούμενο.

Το χειρότερο είναι ότι η δημόσια συζήτηση περιορίσθηκε στην κατάληψη της Νομικής και στην απεργία πείνας, αντί αυτή η υπόθεση να λειτουργήσει ως αφορμή για να τεθεί επί τάπητος το ίδιο το πρόβλημα και όχι τα συμπτώματά του. Και το πρόβλημα είναι ότι πάνω από το 80% των λαθρομεταναστών που εισέρχονται συνολικά στην Ευρώπη, εισέρχεται στην Ελλάδα. Επειδή η είσοδος είναι εύκολη, αλλά η έξοδος δύσκολη, ο κύριος όγκος καταλήγει να λιμνάζει εδώ. Η διαρκής, όμως, συσσώρευση λαθρομεταναστών, που εκ των πραγμάτων αδυνατούν να βρουν εργασία και όποτε βρίσκουν είναι «μαύρη» και κακοπληρωμένη, λειτουργεί σαν θερμοκήπιο για την ανομία και την εγκληματικότητα, επιβαρύνει τις κοινωνικές υποδομές και υπονομεύει τις κοινωνικές ισορροπίες. Παρ’ όλα αυτά, ουκ ολίγοι Ελληνες –κατά κανόνα όσοι δεν βιώνουν τις συνέπειες– συνεχίζουν να προσεγγίζουν το κρίσιμο και σύνθετο πρόβλημα της λαθρομετανάστευσης με συναισθηματικές κορόνες και με σημειολογική δαιμονοποίηση ορισμένων μέτρων, όπως ο φράκτης. Στην πραγματικότητα, έχουμε μία εκδοχή της τρομοκρατίας του «πολιτικά ορθού». Η ανοχή της λαθρομετανάστευσης έχει αναγορευθεί σε κριτήριο προοδευτισμού! Μετά το λάθος μήνυμα που έστειλε με τον νόμο περί ιθαγένειας, η κυβέρνηση Παπανδρέου δηλώνει ότι θα απελαθούν όλοι οι λαθρομετανάστες που δεν δικαιούνται προστασίας. Ελάχιστα, όμως, κάνει προς αυτή την κατεύθυνση. Για να γίνει πράξη αυτή η δήλωση, πρέπει ταυτοχρόνως να αναληφθεί δράση σε τέσσερα επίπεδα:

1. Λήψη δραστικών μέτρων για αποτροπή της παράνομης εισόδου, όπως π.χ. η κατασκευή του φράκτη, για να κλείσει η εύκολη δίοδος στα βόρεια του νομού Εβρου. Τα μέτρα αυτά δεν θα μηδενίσουν, αλλά θα συρρικνώσουν τις ροές, κι αυτό είναι πολύ σημαντικό.

2. Ξεκαθάρισμα των συσσωρευμένων αιτήσεων για πολιτικό άσυλο. Αυτό έχει ήδη αρχίσει να γίνεται.

3. Επειδή ελάχιστοι λαθρομετανάστες δέχονται να επαναπατρισθούν οικειοθελώς, επειδή οι χώρες προέλευσης δίνουν με το σταγονόμετρο τα αναγκαία έγγραφα για την απέλαση πολιτών τους που βρίσκονται παράνομα στην Ελλάδα και επειδή η Αθήνα έχει περιορισμένη δύναμη πίεσης των χωρών προέλευσης, τη διαδικασία αυτή πρέπει να αναλάβει η Ε.Ε. Το ίδιο και τη διαδικασία επαναπροώθησης στην Τουρκία. Δεν αρκεί η ελληνική πλευρά να ζητάει από τους εταίρους μόνο τη μη εφαρμογή της συμφωνίας «Δουβλίνο ΙΙ». Πρέπει να απαιτήσει την υιοθέτηση μιας κοινής ευρωπαϊκής μεταναστευτικής πολιτικής, εξοπλισμένης με τους αναγκαίους πόρους και τα κατάλληλα πολιτικά εργαλεία. Oι εταίροι βολεύονται με το γεγονός ότι η Ελλάδα έχει μετατραπεί σ’ ένα είδος ανθρώπινης «χωματερής», που προστατεύει τους ίδιους από τα κύματα των λαθρομεταναστών. Για να κάμψει την απροθυμία τους, το μόνο όπλο που διαθέτει η Αθήνα είναι να τους απειλήσει ότι θα πάψει να λειτουργεί σαν ανάχωμα.

4. Μηδενική ανοχή στη «μαύρη εργασία». Οσες επιχειρήσεις απασχολούν λαθρομετανάστες θα πρέπει να τιμωρούνται με εξοντωτικά πρόστιμα. Εάν και όποτε κριθεί ότι η ελληνική οικονομία χρειάζεται πρόσθετο εργατικό δυναμικό, ας εφαρμοσθεί μια πολιτική οργανωμένης νόμιμης μετανάστευσης, η οποία θα αποτρέψει τα φαινόμενα υπερεκμετάλλευσης, «μαύρης εργασίας» και ρατσισμού. Αυτή είναι από ηθικής και πολιτικής απόψεως προοδευτική λύση και όχι η εκ του ασφαλούς επίδειξη ανθρωπισμού, που συχνά υπερβαίνει τα όρια της υποκρισίας.
Απίστευτο. Δεν είναι δυνατόν να συμβαίνει αυτό το οποίο ακριβώς είχαμε προβλέψει. Εξάλλου η προπαγάνδα τους έχει γίνει πολύ προβλέψιμη. Από μέρες λοιπόν τώρα, παρατηρούσαμε ότι η κυβέρνηση και όλος ο προπαγανδιστικός μηχανισμός του καθεστώτος, παρουσίαζαν την όλη κατάσταση πολύ τραγική και τον πρωθυπουργό να δίνει τις «μάχες» του. Άλλωστε και ο ίδιος σε όλες τις δηλώσεις του, επαναλάμβανε συνεχώς τη φράση «θα δώσουμε τη μάχη». Το λέγαμε ότι αυτό μας βάζει σε υποψίες πως στο τέλος θα παρουσιάσουν την καταστροφή ως τεράστια νίκη.

Από το πρωϊ λοιπόν σήμερα, ξεκίνησαν τα παπαγαλάκια στα ΜΜΕ να παρουσιάζουν ως τεράστια νίκη του κ. Παπανδρέου, αυτά που συμφωνήθηκαν μέχρι τις 2 τα ξημερώματα σήμερα στις Βρυξέλλες.

Τι συμφωνήθηκαν:

1) Να επιμηκυνθεί ο χρόνος αποπληρωμής του δανείου των 110 δις ΕΥΡΩ.

2) Να μειωθεί το επιτόκιο από 5,8% σε 4,8% και

3) Να δανείζεται η χώρα από το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας για να επαναγοράζει τα ομόλογα που λήγουν. Δηλαδή νέο χρέος με μεγαλύτερο επιτόκιο για εξόφληση του παλιού.

Υπάρχει και μια τέταρτη συμφωνία την οποία κάνουν γαργάρα….. Την πώληση δημόσιας περιουσίας αξίας 50 δις ΕΥΡΩ, ως αντάλλαγμα για τα πιο πάνω..

Ποιες είναι οι συνέπειες:

1) Κερδίζουμε χρόνο, αλλά να τον κάνουμε τι;;

2) Διασώζεται προς το παρόν τα σάπιο και διεφθαρμένο πολιτικό σύστημα, το οποίο θα συνεχίσει να μας κυβερνά κανονικότατα, χωρίς να αλλάζει τίποτα.

3) Το χρέος των 110 δις μεγαλώνει. Απλά πολλαπλασιάστε τα χρόνια της επιμήκυνσης της αποπληρωμής του χρέους, επί 4,8% επί το κεφάλαιο, για κάθε χρόνο για να δείτε πόσο ακόμα μεγαλώνει το χρέος.

4) Το χειρότερο. Με τον δανεισμό από το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας, μετατρέπεται το ιδιωτικό χρέος προς τους διεθνείς τοκογλύφους, το οποίο θα μπορούσαμε άνετα να «κουρεψουμε» σε ενυπόθηκο χρέος προς τα κράτη της ΕΕ, όπως ακριβώς και τα 110 δις, το οποίο δεν θα μπορούμε πλέον να αγγίξουμε. ΑΝ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ!!!!!

5) Θα εκποιηθεί δημόσια περιουσία και επικερδείς ΔΕΚΟ αξίας 50 δις ΕΥΡΩ σε ιδιώτες.

6) Θα περάσουμε το Σύμφωνο Σταθερότητας που θέλει η Γερμανία στο εσωτερικό μας Δίκαιο.

7) Διαρκής λιτότητα και διεθνή υποδούλωσή μας στο διηνεκές.

Πως θα καταντήσουμε;

Στο τέλος, έπειτα από μερικά χρόνια, αφενός θα έχουμε χάσει τελείως την επικερδή δημόσια περιουσία μας, αφετέρου θα βρισκόμαστε με ένα τεράστιο ενυπόθηκο πλέον δημόσιο χρέος, προς τα κράτη της ΕΕ, το οποίο θα απειλήσει άμεσα τις ατομικές μας περιουσίες. Στο μεταξύ τα δύσκολα μέτρα θα συνεχίζουν να εφαρμόζονται.

Ιδού η τεράστια νίκη του κ. Παπανδρέου.

Αυτή τη φορά περιμένουμε από τον άλλο σημαντικό πόλο του πολιτικού συστήματος, δηλαδή την Νέα Δημοκρατία να αντιδράσει.

Δεν θέλουμε τίποτε άλλο. Θέλουμε μόνο ένα ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ με το ερώτημα «Ναι τη νέα συμφωνία ή πτώχευση;».

Αν δεν το πράξει και τώρα η Νέα Δημοκρατία, δηλαδή, αν δεν αξιώσει να αποφασίσει ο ίδιος ο λαός γι’ αυτή τη μακροχρόνια σκλαβιά που μας βάζουν, τότε θα έχει διαπράξει ολέθριο ιστορικό λάθος για την ίδια και τον τόπο.

Πηγή



Σύμφωνα με πληροφορίες από το Ιαπωνικό πρακτορείο ειδήσεων Jiji, το οποίο επικαλείται την τοπική αστυνομία στην πόλη Okuma, έχει πραγματοποιηθεί έκρηξη στις εγκαταστάσεις πυρηνικού σταθμού της εταιρείας Fukushima Daiichi Tokyo Electric Power Co.
Σύμφωνα πάντα με το Ιαπωνικό ειδησεογραφικό πρακτορείο, υπάρχουν αναφορές για μία έκρηξη και μεγάλη στήλη καπνού, ενώ Ιάπωνες αξιωματούχοι έχουν προειδοποιήσει πως είναι δυνατή μία πυρηνική τήξη.
Αξιωματούχοι του πυρηνικού εργοστασίου ανέφεραν ότι μέρος του πυρηνικού αντιδραστήρα έμεινε εκτεθειμένο στον αέρα για σύντομη χρονική στιγμή και έγινε προσπάθεια από το προσωπικό να ανέβει το επίπεδο του νερού προκειμένου να συνεχιστεί η ψύξη του αντιδραστήρα.
Άλλοι υπάλληλοι του εργοστασίου ανέφεραν ότι υπήρξε ατμός από οποίος δημιουργήθηκε στην μονάδα παραγωγής ενέργειας. Ο ατμός αυτός χαρακτηρίστηκε επικίνδυνος, αφού εκτέθηκε στην ατμόσφαιρα από το σύστημα εξαερισμού της μονάδας.
Με την αναφερόμενη έκρηξη, το συμπέρασμα είναι πως το επιπλέον νερό που αντλείται στον πυρηνικό αντιδραστήρα για την ψύξη του, δεν ήταν επαρκές και δεν μπόρεσε να αποτρέψει την κατάρρευση στο εσωτερικό του πυρήνα του αντιδραστήρα.
Το μόνο βέβαιο είναι πως η συγκεκριμένη πυρηνική ηλεκτροπαραγωγική μονάδα βιώνει μία πολύ σοβαρή κρίση, πολύ μεγαλύτερη από ότι αρχικά είχε αναφερθεί στις Ιαπωνικές αρχές…


Τη μείωση του επιτοκίου και την επιμήκυνση της διάρκειας αποπληρωμής του δανείου προς την Ελλάδα αποφάσισαν τα ξημερώματα του Σαββάτου οι ηγέτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στο πλαίσιο της άτυπης Συνόδου Κορυφής στις Βρυξέλλες.

Το κείμενο συμπερασμάτων της Συνόδου «καλωσορίζει» την πρόοδο που έχει σημειώσει η Ελλάδα στην εφαρμογή των προγραμμάτων των ΔΝΤ/Ε.Ε. «και τη δέσμευση της χώρας να συνεχίσει με επιμονή τις δομικές μεταρρυθμίσεις, να προωθήσει την εφαρμογή τους και να υλοποιήσει πλήρως και με ταχύτητα το πρόγραμμα αποκρατικοποιήσεων ύψους 50 δισ. ευρώ που έχει ανακοινώσει, καθώς και να εισαγάγει ένα αυστηρό και σταθερό δημοσιονομικό πλαίσιο, βασισμένο στο ισχυρότερο δυνατό νομικό πλαίσιο που θα αποφασίσει η ελληνική κυβέρνηση».

Μεταξύ άλλων αναφέρεται ότι η τιμολόγηση από το EFSF θα πρέπει να μειωθεί, ώστε να συνυπολογίζεται η βιωσιμότητα του χρέους των χωρών που λαμβάνουν βοήθεια, κάτι που ως αρχή θα διέπει και τον Μόνιμο Μηχανισμό Στήριξης (ESM), και στο πλαίσιο αυτό αποφασίστηκε η μείωση του επιτοκίου για την Ελλάδα κατά 100 μονάδες βάσης, με παράλληλη επιμήκυνση της περιόδου αποπληρωμής στα 7,5 χρόνια.

Γ. Παπανδρέου: "Αναγνωρίζεται η προσπάθεια του ελληνικού λαού"

«Οι σημερινές αποφάσεις είναι ξεκάθαρη απόδειξη ότι αναγνωρίζεται η προσπάθεια που καταβάλλει ο ελληνικός λαός» δήλωσε από τις Βρυξέλλες ο πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου, λίγο μετά τη λήξη της Συνόδου Κορυφής της Ευρωζώνης, όπως μεταδίδει το ΑΠΕ.

«Κερδίσαμε αυτή τη μάχη με όπλο τη σοβαρότητα και τη συνέπειά μας. Θέλουμε να κρατήσουμε τη συνέπεια της χώρας μας απέναντι στο πρόγραμμα που εφαρμόζουμε», ανέφερε ο πρωθυπουργός, προσθέτοντας ότι «θα πρέπει να σταματήσουμε να αδικούμε την προσπάθεια του ελληνικού λαού».

«Η Ελλάδα προσήλθε στη συζήτηση με την αξιοπιστία που έχει κατακτήσει τον τελευταίο χρόνο», δήλωσε ο Γ. Παπανδρέου και συνέχισε λέγοντας πως η χώρα έχει πάρει δύσκολες και επώδυνες αποφάσεις για να βάλει τάξη στα του οίκου της, για να αντιμετωπίσει χρόνιες παθογένειες και να δημιουργήσει μία βιώσιμη και σταθερή οικονομία.

«Σε αυτήν την προσπάθεια ζητήσαμε τη στήριξη των εταίρων μας στην ευρωζώνη» συνέχισε ο πρωθυπουργός, προσθέτοντας ότι η Ελλάδα ζήτησε χαμηλότερα επιτόκια για να μην είναι δυσβάσταχτο το κόστος δανεισμού. «Διεκδικήσαμε, αγωνιστήκαμε και τα καταφέραμε. Όλα αυτά αποτυπώνονται στη σημερινή απόφαση», ανέφερε χαρακτηριστικά ο Γ. Παπανδρέου.

Σε ό,τι αφορά ειδικότερα τα ελληνικά αιτήματα, ο πρωθυπουργός τόνισε ότι επετεύχθη η επιμήκυνση της αποπληρωμής των δανείων των 110 δισ. ευρώ στα 7,5 χρόνια καθώς και η μείωση του επιτοκίου για το σύνολο του δανείου κατά 100 μονάδες βάσης (από 5,2% σε 4,2%). Σύμφωνα με τον πρωθυπουργό, «σήμερα η Ελλάδα κέρδισε περισσότερα από 6 δισ. ευρώ».

Εξάλλου, ο Γ. Παπανδρέου τόνισε ότι στα μέτρα που υιοθέτησε η Ελλάδα για να εξυγιάνει τα δημόσια οικονομικά της, περιλαμβάνονται διαρθρωτικές αλλαγές, αποκρατικοποιήσεις και αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας ύψους 50 δισ. ευρώ, κάτι το οποίο, όπως είπε, «θα ελαφρύνει την πλάτη του ελληνικού λαού από το χρέος, κατά 20%».

«Αυτό που θέλουμε είναι να αναδείξουμε τι θα κάνει η Ελλάδα το επόμενο χρονικό διάστημα, διότι έτσι μόνο θα πεισθούν οι αγορές ότι η χώρα μπορεί να διαχειριστεί το χρέος της με τρόπο ομαλό» ανέφερε ο Γ. Παπανδρέου, προσθέτοντας ότι αυτό είναι πολύ σημαντικό για να βγει η χώρα, το συντομότερο δυνατό, στις αγορές, να βγει από τη διαδικασία της επιτήρησης και να σταθεί στα δικά της πόδια.

Σήμερα ελήφθησαν «ιστορικές αποφάσεις για το μέλλον της ευρωζώνης», ανέφερε ακόμη ο πρωθυπουργός, τονίζοντας ότι έγινε ένα μεγάλο βήμα για να αντιμετωπιστεί η κρίση χρέους και να αποκατασταθεί η ηρεμία στις αγορές.

Σε ό,τι αφορά το μηχανισμό στήριξης της ευρωζώνης, ο πρωθυπουργός τόνισε ότι η Σύνοδος αποφάσισε να προικοδοτηθεί με 440 δις ευρώ ο σημερινός μηχανισμός και με 500 δις ευρώ ο μόνιμος μηχανισμός, ο οποίος θα ισχύσει από το 2013 και μετά. Όπως είπε, χαρακτηριστικά, «αυτό σημαίνει ότι έχουμε μια ασπίδα για τα κράτη απέναντι στις ορέξεις των αγορών. Επιπλέον, ο Γ. Παπανδρέου τόνισε ότι ο Μηχανισμός θα έχει τη δυνατότητα να αγοράζει κρατικά ομόλογα στην πρωτογενή αγορά, κάτι ιδιαίτερα σημαντικό για την Ελλάδα. Ο πρωθυπουργός σημείωσε επίσης ότι οι αποφάσεις της συνόδου δεν συνεπάγονται νέα μέτρα για την ελληνική κυβέρνηση.

Εξάλλου, ο πρωθυπουργός ανέφερε ότι η Σύνοδος αποφάσισε να φορολογηθούν οι χρηματοπιστωτικές συναλλαγές, ώστε, όπως είπε, να πληρώσουν οι τράπεζες ένα ασφάλιστρο για το μέλλον αλλά και να συγκεντρωθούν σημαντικά ποσά για επενδύσεις.

Ο πρωθυπουργός τόνισε ακόμη ότι οι 17 ηγέτες της ευρωζώνης υιοθέτησαν το «Σύμφωνο για το Ευρώ», το οποίο, όπως είπε, περιλαμβάνει κανόνες και πολιτικές που η Ελλάδα ήδη εφαρμόζει με το πρόγραμμα οικονομικής πολιτικής που υλοποιεί.

Καταλήγοντας ο πρωθυπουργός δήλωσε: «Αυτές οι αποφάσεις θα μας βοηθήσουν στο δύσκολο δρόμο που έχουμε πάρει αλλά ο δρόμος αυτός είναι δικός μας. Ένας δρόμος αλλαγών και μεγάλων τομών για τη χώρα».

«Όχι» των Ευρωπαίων στην Ιρλανδία

«Δεν μείναμε ικανοποιημένοι από τις δεσμεύσεις της Ιρλανδίας κι έτσι το ζήτημα της μείωσης του επιτοκίου αφορά μόνο την Ελλάδα» δήλωσε μετά το πέρας των εργασιών της Συνόδου η Γερμανίδα Καγκελάριος, Angela Merkel.

Ο Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, Herman Van Rompuy, σημείωσε ότι αν και δεν τέθηκαν συγκεκριμένοι όροι στην Ιρλανδία, «οι Ευρωπαίοι ηγέτες ζήτησαν μία πιο εποικοδομητική δέσμευση σε ό,τι αφορά τη συνεργασία σε φορολογικά ζητήματα».

Η Ιρλανδία αντιτάχθηκε στην αύξηση του χαμηλού φορολογικού της συντελεστή (12,5%) για τη φορολόγηση των επιχειρήσεων, ενώ Γερμανία κα Γαλλία θεωρούν ότι η αύξηση του συντελεστή αποτελεί «κλειδί» προκειμένου να υπάρξουν τροποποιήσεις στο πρόγραμμα έκτακτης δανειακής ενίσχυσης.

Η άρνηση της Ιρλανδίας «ανέβασε το θερμόμετρο» της Συνόδου, όπως δήλωσε Ευρωπαίος αξιωματούχος στο Dow Jones Newswires, προσθέτοντας ότι «οι συζητήσεις μεταξύ του Ιρλανδού Πρωθυπουργού, της Γερμανίδας Καγκελαρίου και του Γάλλου Προέδρου είναι πολύ έντονες κάποιες φορές» κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων.

Ενδεικτική είναι και η δήλωση του Ιρλανδού Πρωθυπουργού, ο οποίος κατά τη λήξη της Συνόδου ανέφερε ότι «δεν θα μπορούσε να διανοηθεί» μία αλλαγή του φορολογικού συντελεστή.

Η προσέγγισή του στις συζητήσεις χαρακτηρίστηκε «απαιτητική» από αξιωματούχους της Ε.Ε., αναφέρει το πρακτορείο Dow Jones και σε αυτό τον παράγοντα αποδίδεται η τροπή που πήραν για την Ιρλανδία οι διαπραγματεύσεις. «Η Ιρλανδία απογοητεύτηκε στο τέλος. Επί της ουσίας δεν κέρδισε απολύτως τίποτα» ανέφεραν αξιωματούχοι της Ε.Ε. επισημαίνοντας ότι «πρόκειται για μία πολύ νέα κυβέρνηση, η οποία έχει ακόμη δρόμο να διανύσει προκειμένου να πείσει ότι βρίσκεται στο σωστό δρόμο».

Πάντως στο κείμενο συμπερασμάτων της Συνόδου, ζητείται από την Ιρλανδία να συνεχίσει τις προσπάθειες δημοσιονομικής προσαρμογής μέσα από περικοπή δαπανών και αύξησης των εσόδων.

Ενίσχυση του EFSF και αγορές ομολόγων στην πρωτογενή αγορά

Οι Ευρωπαίοι ηγέτες συμφώνησαν επίσης στην ενίσχυση της δανειοδοτικής ικανότητας του έκτακτου μηχανισμού στήριξης στα 440 δισεκατομμύρια ευρώ. Όπως δήλωσε ο Van Rompuy, το EFSF θα έχει επίσης τη δυνατότητα να παρεμβαίνει υπό προϋποθέσεις στην πρωτογενή αγορά ομολόγων.

Επανέλαβαν επίσης ότι η δανειοδοτική ικανότητα του Μόνιμου Μηχανισμού Στήριξης θα ανέρχεται σε 500 δισ. ευρώ και ότι τα δάνεια τόσο του EFSF όσο και του ESM θα παρέχονται με χαμηλότερα επιτόκια στο μέλλον, ώστε να συνυπολογίζεται ο παράγοντας της βιωσιμότητας του χρέους των χωρών που λαμβάνουν στήριξη.

Ωστόσο, σε ό,τι αφορά το ζήτημα αγορών ομολόγων από τη δευτερογενή αγορά, αποφασίστηκε ότι δεν υπάρχει ανάγκη για κάτι τέτοιο, ένα ζήτημα που σύμφωνα με όσα μεταδίδει το πρακτορείο Dow Jones εξελίχθηκε σε «πεδίο μάχης» κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων.

Τόσο η Γερμανίδα Καγκελάριος όσο και ο Γάλλος Πρόεδρος απέρριψαν τις παροτρύνσεις του διοικητή της ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, Jean-Claude Trichet, ότι οι μηχανισμοί στήριξης θα πρέπει να διαθέτουν την δυνατότητα αγοράς ομολόγων από τη δευτερογενή αγορά.

Αξιωματούχοι της Ε.Ε. ανέφεραν μάλιστα στο πρακτορείο Dow Jones ότι η αυξημένη ευελιξία του EFSF, η δυνατότητά του δηλαδή να αγοράζει ομόλογα μόνο στην πρωτογενή αγορά, απευθείας από τις χώρες που έχουν υπαχθεί στον μηχανισμό, δεν θα αποτελέσει ουσιαστική βοήθεια για την Πορτογαλία, η οποία μέχρι σήμερα έχει «αντισταθεί» στην ένταξή της στο μηχανισμό παρά τα υψηλά κόστη δανεισμού που αντιμετωπίζει.

«Αυτό σημαίνει ότι οι πιθανότητες να χρειαστεί διάσωση η Πορτογαλία παραμένουν ακόμη πολύ υψηλές», προσέθεσαν.

Το πρωί βρέθηκα στην εμπορική τράπεζα για την κατάθεση των μισθών δύο υπαλλήλων μου και αφού τελείωσα και πήγα να φύγω, με φωνάζει ο υπεύθυνος καταθέσεων και παρουσία άλλων δύο άρχισε να μου λέει...για μια ενημέρωση που πρέπει να μου γίνει όσον αφορά τους νέους όρους που θα διέπουν την διαχείριση των καταθέσεων των πελατών όλων των τραπεζών. Όταν είπα ότι θα ήθελα να τους διαβάσω και εάν έχω χρόνο να υπογράψω, μου είπε ότι είτε τους αποδεχθώ είτε όχι θα μπουν σε ισχύ από την αρχή του χρόνου. Πριν προλάβω να συνέλθω από αυτά που άκουσα, άρχισε να μου λέει τα εξής:
- Ξέρετε, θα πρέπει η πληρωμή μισθοδοσίας να γίνεται πλέον μέσω τράπεζας.
- Ναι, το ξέρω. Οι δύο υπάλληλοί μου έχουν λογαριασμούς και πηγαίνω και τους τα καταθέτω στο λογαριασμό τους. Τον άλλο τον πληρώνω με μετρητά.
- Όχι. Δεν πρέπει να γίνεται έτσι. Πρέπει τα χρήματα που αφορούν πληρωμή μισθοδοσίας, να βρίσκονται σε μία τράπεζα και από εκεί με εντολή δική σας να πληρώνονται οι υπάλληλοί σας.
- Μα σπάνια χρησιμοποιώ το λογαριασμό μου. Τα έσοδά μου είναι σχεδόν μία η άλλη με τα έξοδά μου, οπότε δεν υπάρχει λόγος να τρέχω συνεχώς στις τράπεζες. Είμαι μικρή επιχείρηση με τρεις υπαλλήλους και τον έναν μάλιστα τον πληρώνω κατευθείαν.
- Δεν έχει σημασία. Πρέπει τα λεφτά που του δίνετε να τα καταθέτετε στην τράπεζά μας σε λογαριασμό σας, να εκδίδετε μία εντολή με το ποσό που πληρώνεται ο υπάλληλος, να την στέλνεται σε εμάς και κατόπιν να βάζουμε το ποσόν στο λογαριασμό του υπαλλήλου που θα μας έχετε δώσει.
- Μα τι μου λέτε; Τι είναι αυτά τα πράγματα; Για να πληρώσω δηλαδή τον υπάλληλό μου πρέπει να βάλω εσάς μεσάζοντα;
- Πρέπει όλα να ελέγχονται. Πρέπει πλέον να σταματήσει το μαύρο χρήμα.
- Ποιο μαύρο χρήμα ρε παιδιά; Μαύρο χρήμα είναι ο μισθός του υπαλλήλου μου που του έχω κάνει τις κρατήσεις για το ΙΚΑ, την παρακράτηση και απόδοση του ΦΜΥ και κάθε χρόνο δηλώνονται τα πάντα στην εφορία;
- Εσείς μπορεί να το κάνετε έτσι, οι άλλοι όμως;
- Δηλαδή για να καταλάβω, όλοι οι Έλληνες ξαφνικά απόκτησαν μία στάμπα που λέει «ΑΠΑΤΕΩΝΑΣ»; Όλοι μας καλούμαστε να αποδείξουμε στις τράπεζες ότι δεν είμαστε απατεώνες καταθέτοντας τα χρήματα των υπαλλήλων μας σε εσάς; Γιατί δηλαδή να παίρνετε εσείς χρήματα που δεν θα βλέπατε ποτέ;
- Είπαμε, για να είναι όλα τακτοποιημένα πρέπει όλα να περνούν από την τράπεζα. Εάν δεν το κάνετε θα έχετε πρόστιμο!
- Γιατί; Ποιος ο λόγος; Δηλαδή η τράπεζα ανέλαβε καθήκοντα ελεγκτού του υπουργείου οικονομικών; Και γιατί τα χρήματά μου θα πρέπει να έρχονται σε σας;
- Εσείς γιατί δεν το θέλετε; (Ήταν βρε παιδιά σα να μου έλεγε ότι δεν το θέλω γιατί είμαι απατεώνας και θέλω να κρύψω κάτι)
- Γιατί μου μιλάτε με αυτό τον τόνο; Δηλαδή ξαφνικά για εσάς έγινα απατεώνας;
- Όχι, όχι. Απλά εφόσον είστε νομοταγής τι έχετε να φοβηθείτε;
- Από εσάς και το σκεπτικό σας πολλά! Δηλαδή τα χρήματα των εργοδοτών προς τους μισθωτούς, θα πρέπει να βρίσκονται όλα σε εσάς, σωστά; Και για να τα πάρει ο μισθωτός θα πρέπει να έχει και την κάρτα του πολίτη, σωστά;
- Ε βέβαια. Αυτό θα μπει σύντομα σε ισχύ.
- Και εάν ο μισθωτός δεν θέλει να πάρει την κάρτα;
- Γιατί να μην θέλει να την πάρει; Τι είναι φακελωμένος στην αστυνομία ή καταζητούμενος;
- Δηλαδή εάν κάποιος αρνηθεί να πάρει την κάρτα, κατευθείαν εντάσσεται στα ύποπτα στοιχεία;;!!
- Μα γιατί άλλο να μην τη θέλει; Με την κάρτα του πολίτη όλα μπαίνουν σε τάξη. Θα μπορεί να έχει αφορολόγητο αφού όλες οι αποδείξεις θα καταγράφονται αυτόματα στην εφορία και δεν θα έχει ο φορολογούμενος όλο εκείνο το φόρτο καταγραφής τους. Για σκεφτείτε τους μεγάλους ανθρώπους πόσο θα διευκολυνθούν!
- Δηλαδή θέλετε να μου πείτε ότι γίνεται επειδή σκέφτηκαν και πόνεσαν τους ηλικιωμένους !!!
- Και όχι μόνον αυτό. Σκέφτεστε ότι μέσα σε μία οικογένεια χωρίς την ατομική κάρτα, θα ανταλλάζουν αποδείξεις μέχρι να τακτοποιηθεί το αφορολόγητο όλων των μελών;
- Δηλαδή;
- Είδατε που δεν τα έχετε σκεφτεί όλα; Δηλαδή, εάν ο σύζυγος είχε μαζέψει τις απαιτούμενες αποδείξεις, το πλεόνασμα θα το έδινε στην σύζυγο. Οπότε άδικα η σύζυγος θα αποκτούσε αφορολόγητο. Ενώ με την κάρτα η απόδειξη από την εκάστοτε αγορά αφορά τον κάτοχο και μόνο!
- Και το βρίσκεται αυτό άδικο; Μία οικογένεια είναι. Οικογενειακό εισόδημα δηλώνουν. Οι αγορές γίνονται για το σπιτικό τους, για τα παιδιά τους . Μα τι μου λέτε τώρα, τι είναι αυτά που μου λέτε; Και τα θεωρείται και δίκαια; Όσο περνάει από το χέρι μου δεν θα βγάλω ούτε κάρτα, ούτε και θα πληρώνω μέσω τράπεζας τον υπάλληλό μου.
- Να δούμε τότε πως θα δικαιολογεί τα χρήματά του !! Διότι όταν θα ισχύσουν οι νόμοι αυτοί, δεν θα μπορεί να εμφανίσει κάποιος χρήματα που δεν έχουν περάσει από τράπεζα. Θα χτυπάει σε κάθε αγορά που θα ξεπερνάει το ποσόν που έκανε ανάληψη !!!
Ξαφνικά αισθάνθηκα ένα πνίξιμο. Κατάλαβα ότι θα πάθαινα εγκεφαλικό. Σηκώθηκα βιαστικά κι έφυγα μην αντέχοντας να ακούω άλλο. Ήθελα αέρα, πνιγόμουν. Βγήκα έξω και όλοι μου φαινόντουσαν εχθροί. Ήθελα να βάλω τα κλάματα. Με έπνιγε ένα αόρατο χέρι. Αισθανόμουν τόσο δούλος και τόσο υποταγής όσο δεν είχα αισθανθεί έτσι σε όλα μου τα χρόνια. Καταλάβαινα ότι ο έλεγχος επάνω μου σε λίγο καιρό θα είναι καθολικός. Θα είναι δουλικός. Δεν θα έχω αξιοπρέπεια σαν άνθρωπος, σαν οικογενειάρχης, σαν αυτοδύναμος μικροεπιχειρηματίας. Και παρεμπιπτόντως όταν τα συζήτησα με έναν γνωστό στην ALPHA μου είπε ότι όλα τα δάνεια θα πληρώνονται αυτόματα από τους λογαριασμούς, χωρίς να ερωτηθούμε και ότι θα μένει μέσα το ποσόν των 600,00 το οποίο έχουν κρίνει οτι με αυτό καλύπτουμε τις απαιτούμενες ανάγκες διαβίωσης του μήνα. Εάν νομίζετε ότι λέω ψέματα πηγαίνετε και ρωτήστε σε μία τράπεζα.
ΜΑΚΑΡΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΛΑΘΟΣ. Εάν όμως είναι έτσι και δεν γίνει κάτι να αλλάξουν αυτά που έχουν δρομολογηθεί, πέστε αντίο στην αξιοπρέπεια του Έλληνα. Πέστε αντίο στην ευμάρεια της οικογένειάς σας και κλείστε καλά πίσω σας την πόρτα που γράφει «ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ». Θα είναι μία λέξη που θα την διαβάζουμε στα παιδιά μας και θα λέμε ότι κάποτε κάποιοι παππούδες μας την είχαν γιατί θα ντρεπόμαστε να τους πούμε ότι την είχαμε εμείς και τη χάσαμε.