Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

15 Ιαν 2013

Το θέμα της εκμετάλλευσης του ορυκτού πλούτου στα όρια της ελληνικής αποκλειστικής ζώνης (ΑΟΖ), θα αποτελέσει, μεταξύ άλλων, θέμα της σημερινής συνάντησης των τριών πολιτικών αρχηγών που στηρίζουν κοινοβουλευτικά την κυβέρνηση συνεργασίας.

Μέχρι σήμερα η ΑΟΖ έχει καλλιεργηθεί στη συνείδηση του μέσου Έλληνα ως το «Ελντοράντο» που μπορεί να αποτελέσει τη ριζική λύση στα ατελείωτα οικονομικά προβλήματα της χώρας. Την ίδια όμως στιγμή παρατηρείται ένα κλίμα «ελαφρότητας», δίνοντας την εντύπωση ότι για μια ακόμη φορά η Ελλάδα δεν εμφανίζεται και τόσο συντεταγμένη στις ενέργειές της. Είναι άραγε έτσι; Ας δούμε τα δεδομένα του προβλήματος:

Όντως οι εκτιμήσεις που έχουν δει μέχρι σήμερα το φως της δημοσιότητας κάνουν λόγο για εντυπωσιακού μεγέθους υποθαλάσσια κοιτάσματα (σχετικά στοιχεία έχουν δημοσιευτεί πολλάκις τόσο το «defence-point.gr» όσο και στα τεύχη της «Στρατιωτικής Ισορροπίας & Γεωπολιτικής»). Φυσικά οι εκτιμήσεις αυτές θα πρέπει να επιβεβαιωθούν από τα αποτελέσματα των ερευνών και ιδιαίτερα την τεχνολογική δυνατότητα και κόστος εξόρυξης – άντλησης.

Όμως, η επίσημη έναρξη της διαδικασίας για την ΑΟΖ από την πλευρά της Ελλάδας, πέρα από την αυτονόητη εξάσκηση ενός νόμιμου σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο δικαιώματος της χώρας, είναι νομοτελειακά βέβαιο ότι θα δημιουργήσει τουλάχιστον «τριβές», για να χρησιμοποιήσουμε έναν μετριοπαθή χαρακτηρισμό, με την Τουρκία. Κατά συνέπεια ο συνήθης ελληνικός τρόπος του «βλέποντας και κάνοντας» δεν είναι η σοφή και το κυριότερο η πιο αποδοτική επιλογή. Βέβαια, σύμφωνα με πληροφορίες, τόσο το Υπουργείο Εξωτερικών όσο και το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας, έχουν ολοκληρώσει την τεχνοκρατική – επιτελική προεργασία. Όλες οι πτυχές, ιδιαίτερα αυτές που άπτονται του διεθνούς δικαίου, των προβλέψεων και της εφαρμογής του, έχουν διεξοδικά αναλυθεί και μελετηθεί.

Εκείνο που όμως απαιτείται είναι η χάραξη της εθνικής στρατηγικής για την υλοποίηση της απόφασης για την ΑΟΖ, εφόσον ληφθεί η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΠΟΦΑΣΗ για την υλοποίηση της. Κατά συνέπεια, οι πληροφορίες που θέλουν το Μέγαρο Μαξίμου και το υπουργείο Εξωτερικών να διαφωνούν στον χειρισμό δεν βοηθούν…

Η ΑΟΖ εξ ορισμού αποτελεί ΚΥΡΙΟ ΕΘΝΙΚΟ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΟ ΣΚΟΠΟ. 

Υπό την έννοια αυτή, το κύριο ερώτημα στο οποίο οι τρεις πολιτικοί αρχηγοί, αλλά και το σύνολο των πολιτικών κομμάτων και φυσικά των πολιτών της χώρας θα πρέπει να ΑΠΑΝΤΗΣΟΥΝ και να ΔΕΣΜΕΥΘΟΥΝ, να ΣΧΕΔΙΑΣΟΥΝ και να ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΟΥΝ τη διατύπωση της όποιας απάντησης είναι το εξής: Έχοντας υπόψιν ότι η ανακήρυξη της ελληνικής ΑΟΖ θα συναντήσει την αντίδραση της Τουρκίας, που αποσκοπεί η ελληνική στρατηγική; Στην – ας την αποκαλέσουμε σχηματικά – «δυναμική» διευθέτηση του θέματος ή τη «διαβουλευτική», ή για την αποκαλέσουμε πιο ωμά, διευθέτηση μέσω διαπραγματεύσεων;

Και φυσικά θα πρέπει να απαντήσουν σε σειρά υποερωτημάτων, εξίσου κρίσιμων, που απορρέουν από την πρώτη ή τη δεύτερη κεντρική επιλογή:
  • Για παράδειγμα, αν επιλέξουμε τη δυναμική διευθέτηση, έχουμε αξιολογήσει αν μπορούμε να την υλοποιήσουμε (αυτό μπορεί εύκολα να προσδιοριστεί αντικειμενικά τόσο ποσοτικά όσο και ποιοτικά), μας συμφέρει βραχυπρόθεσμα, μεσοπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα (κόστος επένδυσης προς απόδοση / cost-benefit analysis);
  • Τι προετοιμασίες έχουμε κάνει, ή τι απαιτείται να κάνουμε σε εθνικό επίπεδο; Τι πόρους και μέσα θα πρέπει να διαθέσουμε σε πολιτικό, στρατιωτικό και οικονομικό επίπεδο για να διαμορφώσουμε τον αναγκαίο για την επίτευξη του εθνικού αντικειμενικού σκοπού ΣΥΝΟΛΙΚΟ ΣΥΣΧΕΤΙΣΜΟ ΔΥΝΑΜΕΩΝ;
  • Τι προετοιμασίες έχουμε κάνει σε διεθνές επίπεδο (διεθνείς συμμαχίες) και τι απτό αποτέλεσμα έχει επιτευχθεί; Διότι εάν υπάρχουν αόριστες και γενικόλογες διατυπώσεις από τους γνωστούς δυνητικούς συμμάχους, τότε οι υπολογισμοί αλλάζουν και τα ενδεχόμενα σενάρια που ίσως βρούμε μπροστά μας πολλαπλασιάζονται… Ποιοι είναι δηλαδή οι σύμμαχοι μας, ή για την ακρίβεια ποιων τα συμφέροντα συμπίπτουν με τα ελληνικά; Το έχουμε διερευνήσει σε βάθος, έχουμε συνάψει άτυπες ή επίσημες συμφωνίες;
Παρά το γεγονός ότι η διαπίστωση ακούγεται και είναι εξαιρετικά κυνική, η σύμπτωση συμφερόντων, πέρα από μεγαλόστομες διακηρύξεις, ιστορικές μνήμες, ατομικά ή συλλογικά βιώματα, ιδεοληψίες ή ψευδαισθήσεις, αποτελεί την πιο στέρεα βάση συμμαχιών. 

Αν πάλι επιλέξουμε (είτε εκούσια είτε ακούσια λόγω αρνητικής εκτίμησης του συσχετισμού δυνάμεων) τη διευθέτηση μέσω διαπραγματεύσεων από ποιο αφετηρία ξεκινάμε και που θέλουμε (και μπορούμε) να καταλήξουμε; Για παράδειγμα, στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων μπορείς να καθίσεις μετά από μια στρατιωτική – διπλωματική κρίση, ή μετά από… πρόσκληση. Η επιλογή και πάλι έχει τη σημασία της και δεν σχετίζεται με τον δεδομένο φιλειρηνισμό της χώρας. Έχει γίνει απόλυτα κατανοητό ότι αν η πρώτη λύση (δυναμική διευθέτηση) αντιπροσωπεύει το 100% του προσδοκώμενου εθνικού οφέλους, η δεύτερη επιλογή (περιθώριο διαπραγματεύσεων) συνεπάγεται νομοτελειακά «εκπτώσεις» και μέχρι ποιο σημείο;

Όλη αυτή η διαδικασία λήψης απόφασης, που εδώ παρουσιάζεται απλοποιημένα – αν όχι απλουστευτικά για λόγους σκοπιμότητας – και σχηματικά, θα πρέπει να υλοποιηθεί ΣΥΣΤΗΜΑΤΙΚΑ, ΨΥΧΡΑΙΜΑ, ΡΕΑΛΙΣΤΙΚΑ, στη βάση ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΩΝ ΚΡΙΤΗΡΙΩΝ και ΔΕΔΟΜΕΝΩΝ και το κυριότερο ΑΠΟΦΑΣΙΣΤΙΚΑ και ΚΥΝΙΚΑ.

Μακριά από κορόνες, κραυγές και επικοινωνιακούς σχεδιασμούς (ο πειρασμός η ΑΟΖ να προταθεί ως το πολλά υποσχόμενο εθνικό όραμα που θα αντισταθμίσει την εθνική κατάθλιψη από την άθλια πραγματικότητα που ζούμε είναι πολύ μεγάλος για πολλούς και για πλειάδα λόγων, όσο και επικίνδυνος).

Το να αποτύχουμε να εκμεταλλευθούμε όσο το δυνατόν περισσότερο και με τον πιο αποδοτικό τρόπο τα εθνικά ωφέλη που προσδοκούμε από την ΑΟΖ θα είναι ΕΓΚΛΗΜΑ, το οποίο δεν πρόκειται να απαλύνει ή να απομειώσει τις συνέπειες του η επανάληψη της εκτέλεσης στο Γουδή. Η ζημιά θα έχει συντελεστεί, θα είναι τεράστια και όπως αποδείχθηκε με το συγκεκριμένο γεγονός και την αναψηλάφηση της δίκης μάλλον επιβεβαιώθηκε ο Κίπλινγκ στον «Δεκάλογο ενός Έργου» (αμείλικτο κυνήγι των ενόχων, αποχώρηση των επιτηδείων, παραδειγματική τιμωρία των αθώων)… Αφήστε που «ουδέν λάθος αναγνωρίζεται μετά την αποχώρηση εκ του ταμείου»…

Εν κατακλείδι, το ότι οι τρεις πολιτικοί αρχηγοί συζητούν σήμερα το θέμα της αξιοποίησης του ορυκτού πλούτου της ΑΟΖ, μήπως ΔΕΝ θα έπρεπε να ανακοινωθεί δημόσια, πριν σχεδιαστεί η ΕΘΝΙΚΗ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ για την επίτευξη του συγκεκριμένου ΕΘΝΙΚΟΥ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΟΥ ΣΚΟΠΟΥ;

ΑΥΤΟ ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΕΚ ΤΩΝ ΩΝ ΟΥΚ ΑΝΕΥ ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΗ ΑΝ ΘΕΛΟΥΜΕ ΝΑ ΠΕΤΥΧΟΥΜΕ…

Γράφει ο Γιώργος Δελαστίκ 

Δράση παρακρατικών μηχανισμών που κατευθύνονται από κύκλους της εξουσίας με στόχο να περισπάσουν την προσοχή του ελληνικού λαού και έτσι να διευκολύνουν την κυβέρνηση να περάσει εξουθενωτικά αντιλαϊκά μέτρα στη Βουλή ή κάποιο νέο κύμα χαμηλής έντασης δραστηριότητας από αναρχικές ομάδες με γκαζάκια και σποραδικούς πυροβολισμούς σε κτίρια;

'Η μήπως αθέλητη συνύπαρξη και των δύο φαινομένων; Τα ερωτήματα αυτά γεννιούνται αυθόρμητα στο μυαλό του κάθε Ελληνα, με αφορμή το μπαράζ επιθέσεων με γκαζάκια τις τελευταίες ημέρες και τους νυχτερινούς πυροβολισμούς κατά των γραφείων της ΝΔ. Τέτοια ερωτήματα άλλωστε προκαλούν πάντα ανάλογα φαινόμενα σε μια χώρα σαν τη δική μας, όπου η δράση του παρακράτους έχει πολύ μακρά ιστορία, αλλά και οι επιθέσεις με γκαζάκια αποτελούν ρουτίνα. Απαντήσεις στα θέματα αυτά δεν παίρνει ποτέ ο κόσμος. Ελάχιστα άτομα είναι αυτά που γνωρίζουν την αλήθεια, αλλά αυτοί δεν μιλούν ποτέ κι έτσι όλοι εμείς οι υπόλοιποι παραμένουμε σε βαθύ σκοτάδι κάνοντας υποθέσεις και δυσπιστώντας απέναντι στους πάντες και πρωτίστως απέναντι στις Αρχές.

Μόνο ορισμένες πολιτικές επισημάνσεις μπορούμε να κάνουμε εμείς - και αυτές επισφαλείς. Oπως κάθε φορά που κάποιος δεν ξέρει τους δράστες κάποιου αξιοσημείωτου γεγονότος και προσπαθεί να καταλάβει σε χοντρές γραμμές τι συνέβη, το πρώτο ζήτημα που μπαίνει είναι το ποιος ωφελείται από το γεγονός, ποιος ωφελείται πολιτικά. Αυτό το κριτήριο δεν είναι απόλυτο, δεν ισχύει όλες τις φορές, αλλά πολύ συχνά έχει βαρύνουσα σημασία. Και επειδή αναφερόμαστε στην πολιτική, σε καμιά περίπτωση αυτό δεν σημαίνει ότι ο ωφελούμενος είναι και ο δράστης ή ο οργανωτής του ευνοϊκού γι' αυτόν γεγονότος.

Στις περιπτώσεις δράσης του παρακράτους κάθε εξουσίας, ποτέ δεν ήταν ο πρωθυπουργός αυτός που έδινε τις σχετικές εντολές. Συχνά δεν ήταν καν μπλεγμένος ούτε κάποιος σκοτεινός υπουργός της εκάστοτε κυβέρνησης. Αυτό ιστορικά στην Ελλάδα έχει αποτυπωθεί με ανάγλυφο τρόπο στην περιβόητη φράση του Κωνσταντίνου Καραμανλή «Ποιος κυβερνά αυτή τη χώρα;» όταν επί πρωθυπουργίας του δολοφονήθηκε ο Γρηγόρης Λαμπράκης.

Δεν είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε αν κάποιοι τρομοκράτες επέλεξαν κατά σύμπτωση να πυροβολήσουν κατά των γραφείων της ΝΔ τα χαράματα της ίδιας μέρας που η συγκυβέρνηση Σαμαρά, Βενιζέλου, Κουβέλη ψήφισε στη Βουλή την επαίσχυντη παραίτηση της Ελλάδας από κάθε δικαίωμα ασυλίας κρατικής περιουσίας έναντι των δανειστών.

Σε απλά ελληνικά αυτό σημαίνει ότι αν κάποια ελληνική κυβέρνηση αδυνατεί να αποπληρώσει δανειακές υποχρεώσεις, τότε η ΕΕ ή το ΔΝΤ ή η ΕΚΤ έχουν νομικά το δικαίωμα να κατασχέσουν την... Ακρόπολη ή το κτίριο της Βουλής! Το αν θα το κάνουν ή όχι οι ξένοι δανειστές είναι δευτερεύον για την ώρα, το εξωφρενικό είναι το τι υπέγραψαν με την ψήφο και των βουλευτών τους η ΝΔ, το ΠΑΣΟΚ και η ΔΗΜΑΡ. Επιπλέον, την ώρα που τα εισοδήματα καταρρέουν, η κυβέρνηση αυξάνει ως πρώτη δόση για το 2013 την τιμή του ηλεκτρικού ρεύματος κατά 13%, «γδέρνει» για μια ακόμα φορά τον ελληνικό λαό επιβάλλοντας πρόσθετους φόρους 2,3 δισεκατομμυρίων ευρώ, με πρώτα θύματα φυσικά τους μισθωτούς και τους συνταξιούχους, αλλά και όλους τους ελεύθερους επαγγελματίες. Μεθαύριο πρέπει να αποφασίσει η Βουλή αν για τον χειρισμό της λίστας Λαγκάρντ θα παραπέμψει σε προανακριτική επιτροπή τον Γιώργο Παπακωνσταντίνου, ενώ με ενδιαφέρον πολιτικό αναμένεται και το πόσοι βουλευτές από τους 300 θα ψηφίσουν υπέρ της παραπομπής και του εκ των κυβερνητικών εταίρων προέδρου του ΠΑΣΟΚ Ευάγγελου Βενιζέλου.

Η κυβέρνηση κατηγορείται επίσης και δικαίως από την αντιπολίτευση ότι κυβερνά με αλλεπάλληλα «κοινοβουλευτικά πραξικοπήματα» λόγω της συστηματικής προσφυγής της σε Πράξεις Νομοθετικού Περιεχομένου που επιτρέπονται σε σπανιότατες περιπτώσεις λόγω απολύτως έκτακτων συνθηκών. Αυτό είναι το εξαιρετικά δυσμενές για την κυβέρνηση πολιτικό κλίμα, μέσα στο οποίο κάποιοι πυροβόλησαν τα άγρια μεσάνυχτα τα γραφεία της ΝΔ. Μιλώντας από πολιτική σκοπιά, το μόνο βέβαιο είναι πως σίγουρα ο ΣΥΡΙΖΑ δεν έχει να ωφεληθεί τίποτα από την ενασχόληση των μέσων ενημέρωσης και της κοινής γνώμης όχι με τα προαναφερθέντα κρίσιμα θέματα, αλλά με τον κάλυκα στο άδειο γραφείο του προέδρου της ΝΔ, το οποίο είχε μήνες να επισκεφθεί, όπως ανέφεραν δημοσιογράφοι και μάλιστα στην κρατική τηλεόραση. Σύμπτωση; Δεν θα το μάθουμε ποτέ.


Με αφορμή την επίθεση που έγινε στην Καβάλα και στο αυτοκίνητο του τούρκου προξένου κατά την επίσκεψή του στον Δήμαρχο της Καβάλας, η «Συμβουλευτική Επιτροπή Τουρκικής Μειονότητας Δυτικής Θράκης» (πρόκειται για την παράνομη κυβέρνηση και οργάνωση που ιδρύθηκε από του τουρκικό προξενείο της Κομοτηνής και το όνομά της προκαλεί αφού αναφέρεται σε «τουρκική μειονότητα», ενώ αναφέρεται στην Θράκη με τον γεωγραφικό όρο «δυτική» και αποφεύγει να χρησιμοποιήσει τον όρο «Ελληνική») προχώρησε σε μία προκλητική δήλωση – καταγγελία, μέσω της οποίας ζητάει την παρέμβαση της Ελληνικής Δικαιοσύνης και την σύλληψη και τιμωρία των ακραίων ρατσιστών, ενώ δεν ξεχνά να κάνει μνεία σε διεθνείς συνθήκες (αλλά καταπίνει αμάσητη την «εργασία» και την προκλητικότητα του τούρκου προξένου που καταπατά την Συνθήκη της Λοζάνης καθώς και τους κανόνες διπλωματικής συμπεριφοράς).
Μάλιστα, επικαλούμενοι την ελληνοτουρκική φιλία, εκείνοι που εργάζονται νυχθημερόν εις βάρος των Ελληνικών συμφερόντων και προς την κατεύθυνση δημιουργίας προβλημάτων της Ελλάδας τόσο στο εσωτερικό της όσο και σε διεθνή φόρα, τολμούν να κάνουν συστάσεις προς τις Ελληνικές αρχές.

Εμείς δεν θα ρωτήσουμε τις Ελληνικές αρχές (Δικαιοσύνη και Πολιτεία) για την παράνομη ύπαρξη και λειτουργία ενός οργάνου που μοναδικό σκοπό έχει την δημιουργία εσωτερικής αναταραχής μεταξύ των Ελλήνων κατοίκων της Θράκης, χριστιανών και μουσουλμάνων. Σας παραθέτουμε την καταγγελία και τα συμπεράσματα είναι δικά σας…


ΣΥΜΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΟΥΡΚΙΚΗΣ ΜΕΙΟΝΟΤΗΤΑΣ ΔΥΤΙΚΗΣ ΘΡΑΚΗΣ
ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ
Η Συμβουλευτική Επιτροπή Τουρκικής Μειονότητας Δυτικής Θράκης αξιολόγησε την επίθεση την οποία υπέστη ο πρόξενος της Τουρκικής Δημοκρατίας στην Κομοτηνή Οσμάν Ιλχάν Σενέρ κατά την διάρκεια της επίσκεψης του στον δήμο Καβάλας από μια ακραία ρατσιστική ομάδα.
Η Συμβουλευτική Επιτροπή Τουρκικής Μειονότητας Δυτικής Θράκης και η κοινή γνώμη της μειονότητας με λύπη της αντιμετώπισε αυτήν την άσχημη επίθεση που έγινε σε έναν σημαντικό διπλωμάτη της Τουρκικής Δημοκρατίας στην περιοχή μας, κατά την διάρκεια μιας σημαντικής πιστεύουμε για τις ελληνοτουρκικές σχέσεις επίσκεψη
Αυτού του είδους οι επιθέσεις πιστεύουμε πως αποτελούν μια κακή εικόνα για την χώρα μας, που συνεχώς λέει πως σέβεται την δημοκρατία, τα ανθρώπινα και μειονοτικά δικαιώματα, τις διεθνείς συνθήκες καθώς και τις υποχρεώσεις που πηγάζουν από αυτές.
Ευχόμαστε περαστικά στον κύριο Πρόξενο της Τουρκικής Δημοκρατίας στην Κομοτηνή Οσμάν Ιλχάν ΣΕΝΕΡ και στους συναδέλφους του, και καταδικάζουμε έντονα αυτήν την επίθεση.
Ενώπιον αυτών και παρόμοιων επιθέσεων που δύνανται να βλάψουν την ελληνοτουρκική φιλία, καθώς και ενάντια στην ρητορική του μίσους, αναμένουμε οι Έλληνες αρμόδιοι να κινητοποιηθούνε επειγόντως, να συλληφθούν και να τιμωρηθούν το συντομότερο οι ένοχοι, καθώς και να ληφθούνε τα δέοντα μέτρα για ενδεχόμενα άλλα περιστατικά.
Ανακοινώνεται με σεβασμό στην κοινή γνώμη.
Περιοδικό Ρόντοπ Ρουζγκαρί 13/1/2013

Όπως ήδη γράψαμε, τα σχόλια δικά σας...

Κωνσταντίνος



Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης
Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος

Την αποκάλυψη του «Νέου Δόγματος Μέρκελ» με καθαρά ιμπεριαλιστικούς στόχους και επεκτατικές προοπτικές, έκανε η αμερικανική εφημερίδα, New York Times, στο φύλο της την Κυριακή 6/1 και αναδημοσίευσε η τουρκική εφημερίδα, Yeni Şafak, στο δικό της φύλο, στις 7/1.

Το πρώτο και βασικό στοιχείο του νέου δόγματος, σύμφωνα με τις αποκαλύψεις των δυο αυτών εφημερίδων, είναι πως η Γερμανία στηριζόμενη σε πρώτη φάση στην μεγάλη οικονομική της κυριαρχία σε όλη την Ευρωπαϊκή Ένωση, (καθώς έχει υποχρεώσει πολλές χώρες όπως και η
Ελλάδα να βρίσκονται σε κατάσταση γερμανικού προτεκτοράτου), επιδιώκει και την πολιτική της αναβάθμιση σε παγκόσμιο επίπεδο, με καθαρά επεκτατικές τάσεις για την μεγαλύτερη επιβολή της γερμανικής κυριαρχίας, κάτι ανάλογο δηλαδή αλλά με άλλη μορφή με την γνωστή προσπάθεια που είχε κάνει στον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο, ο Αδόλφος Χίτλερ.

Άλλα το πιο σημαντικό στοιχείο του νέου αυτού δόγματος, είναι η στρατιωτική αναβάθμιση της Γερμανίας και η γερμανική στρατιωτική παρουσία σε όλο και μεγαλύτερη κλίμακα σε πολλές περιοχές του κόσμου, αναδεικνύοντας τον γερμανικό στρατιωτικό παράγοντα σε παγκόσμιο επίπεδο. Μια ενδεικτική περίπτωση αυτής της γερμανικής στρατιωτικής παρουσίας, είναι και η πρόσφατη αποστολή 400 Γερμανών στρατιωτικών στα σύνορα Τουρκίας Συρίας, στα πλαίσια της εγκατάστασης των πυραύλων Patriot στην περιοχή, ένα γεγονός που έχει ξεσηκώσει πολλές αντιδράσεις στο εσωτερικό της Τουρκίας. 
Εκτός όμως από την στρατιωτική αυτή δύναμη, οι Γερμανοί σήμερα έχουν στρατιωτικές δυνάμεις και σε μια σειρά άλλων χωρών, όπως Αφγανιστάν, Λίβανος, Κόσσοβο και στις χώρες του αφρικανικού κέρατος. Σύμφωνα με δηλώσεις στην New York Times, του Γερμανού υπουργού Άμυνας, Thomas de Maiziere, η γερμανική στρατιωτική παρουσία θα επεκταθεί και θα διευρυνθεί στα πλαίσια της «υπεύθυνης» γερμανικής εξωτερικής πολιτικής
Το πρόβλημα για την Γερμανία ήταν όμως ότι το γερμανικό σύνταγμα δεν επιτρέπει την αποστολή γερμανικών στρατευμάτων στο εξωτερικό, αλλά και αυτό το πρόβλημα ξεπεράστηκε στα πλαίσια της συμμετοχής της Γερμανίας στην συμμαχία του ΝΑΤΟ, αλλά και στην Ευρωπαϊκή Ένωση, την οποία εκπροσωπεί στρατιωτικά η Γερμανία σε πολλές εξωτερικές στρατιωτικές αποστολές.

Παράλληλα αναβαθμίζεται και η γερμανική πολεμική βιομηχανία, ενώ επιδιώκεται οι εξαγωγές γερμανικών οπλικών συστημάτων να αυξηθούν. Σήμερα η Γερμανία φιγουράρει σαν η τρίτη μετά τις ΗΠΑ και την Ρωσία εξαγωγική χώρα σε οπλικά συστήματα. Χαρακτηριστικά όπως αναφέρεται, το 2011 οι γερμανικές εξαγωγές οπλικών συστημάτων σημείωσαν αύξηση 42%. Χώρες πελάτες των γερμανικών οπλικών συστημάτων ήταν για το 2011 τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, το Ιράκ, η Αλγερία και η Σαουδική Αραβία. 
Επιδίωξη της Γερμανίας είναι να εκμεταλλευτεί όλες τις παγκόσμιες κρίσεις για την αύξηση των εξαγωγών της σε οπλικά συστήματα, δηλαδή για μεγαλύτερη εξαγωγή θανάτου, με μεγάλο κέρδος για την γερμανική οικονομία. Πρόσφατα το Ισραήλ προμηθεύτηκε από την Γερμανία δυο πυρηνικά υποβρύχια τύπου «Δελφίνι», ενώ τα ίδια υποβρύχια θέλησε να αγοράσει και η Αίγυπτος αλλά μετά από παρέμβαση των Ισραηλινών η παραγγελία αυτή καθυστερεί. 
Πέραν τούτου, αναφέρεται πως η Γερμανία κάνει παράνομη χρήση χημικών όπως στο Αφγανιστάν, ενώ η Σαουδική Αραβία ήδη παρήγγειλε από την Γερμανία χημικά οπλικά συστήματα, κάτι που όμως συναντά έντονες αντιδράσεις στο εσωτερικό της Γερμανίας. Τέλος τα γνωστά γερμανικά άρματα μάχης Leopard, ενώ τυπικά απαγορεύεται η πώληση τους σε χώρες εκτός ΝΑΤΟ, η Γερμανία έχει παραβιάσει αυτόν τον όρο και ήδη έχει προβεί σε πώληση αυτών των αρμάτων στην Χιλή.

Μετά από όλα αυτά και σύμφωνα με το περίφημο «Νέο Δόγμα Μέρκελ», δεν αποκλείεται πολύ σύντομα να δούμε και στο κέντρο της Αθήνας να παρελαύνουν ξανά γερμανικά άρματα μάχης με Γερμανούς στρατιωτικούς να χαιρετούν υπεροπτικά την Ακρόπολη. 
Ας είναι καλά οι προδότες πολιτικοί μας που μετέτρεψαν την χώρα σε γερμανικό προτεκτοράτο.



Ήταν απλά θέμα χρόνου οι ελληνικές ντόπιες ποικιλίες σπόρων να βρεθούν στο στόχαστρο της επίθεσης, όπως αυτή εξαπολύεται με την μορφή του κλεισίματος της Τράπεζας Διατήρησης Γενετικού Υλικού.

Η αλήθεια είναι ότι γενικά η συγκυρία δεν θα μπορούσε να είναι χειρότερη για τις φυσικές, ντόπιες ποικιλίες σπόρων σε παγκόσμιο επίπεδο, οι οποίες με κάθε τρόπο επιχειρείται να εξαφανιστούν και να κυριαρχήσουν όχι απλά τα υβρίδια αλλά οι γενετικά τροποποιημένοι σπόροι.

Με τον ίδιο τρόπο που μέσα σε μόλις 3-4 δεκαετίες οι φυσικές τροφές ξεχάστηκαν σχεδόν εντελώς και μπήκαν στο περιθώριο και οι άνθρωποι πλέον τρέφονται με επεξεργασμένες τροφές γεμάτες κάθε είδους δηλητήρια, με αντίστοιχο τρόπο προχωράει ραγδαία και η εξαφάνιση των φυσικών σπόρων.

Το σχέδιο έχει σε μεγάλο βαθμό ολοκληρωθεί (5 εταιρείες ελέγχουν το εμπόριο σπόρων) και προωθείται με συντονισμένη εκστρατεία των εταιρειών βιοτεχνολογίας, των διεθνών νεοταξικών οργανισμών (με τα ολοκληρωτικά τους νομοθετήματα codex alimentarious, agenda 21) και των κυβερνήσεων πιόνια τους (με νόμους όπως ο S.510 στις ΗΠΑ).

Η νέα τάξη δείχνει μια πρωτοφανή εμμονή να επιβάλλει τους γενετικά τροποποιημένους (GMO) σπόρους και οργανισμούς με κάθε τρόπο, σε σημείο πλέον οι «ανθρωπιστικές» της επεμβάσεις να γίνονται με αυτόν ως έναν από τους κυρίαρχους λόγους.

Γνωρίζουμε ότι στο Ιράκ ένας από τους πρώτους νόμους που πέρασε το κατοχικό καθεστώς ήταν η απαγόρευση στους αγρότες να διατηρούν σπόρους για να ξανασπείρουν την νέα σοδειά, όπως γινόταν για χιλιετίες. Και όταν αυτό αφορά την περιοχή της αρχαίας Μεσοποταμίας από όπου ξεκίνησε η γεωργία πριν 10 χιλιάδες χρόνια, τότε μια τέτοια ενέργεια είναι πολύ περισσότερο μια ξεκάθαρη δήλωση της νέας τάξης για το τέλος της γεωργίας και της τροφής όπως την ξέραμε.

Μέσα από την επιθετική και παραπλανητική δράση των εταιρειών βιοτεχνολογίας, οι γενετικά τροποποιημένες καλλιέργειες έχουν τώρα εξαπλωθεί σε πάνω από 25 χώρες, έναντι μόλις 3 χωρών (ΗΠΑ, Καναδάς, Αργεντινή) μέχρι πριν λίγα χρόνια. Χαρακτηριστικό και τραγικό παράδειγμα η Ινδία, όπου μέσω της εξαπάτησης των μικρών αγροτών για μεγαλύτερες σοδειές, αυτοί χρεώθηκαν για να αγοράσουν γενετικά τροποποιημένους σπόρους οι οποίοι όμως είχαν πολύ χειρότερη απόδοση από τις δικές τους ντόπιες ποικιλίες.

Το αποτέλεσμα είναι οι χιλιάδες αυτοκτονίες αυτών των αγροτών. Και η ΕΕ, το άλλοτε «ισχυρό» προπύργιο ενάντια στα μεταλλαγμένα, τώρα φαίνεται καθαρά τι ρόλο έπαιζε όλα αυτά τα χρόνια, αφού με συγκεκριμένα νομοθετήματα υποσκάπτει πλέον ενεργά την σταθερή αποστροφή των Ευρωπαίων πολιτών απέναντι στους γενετικά τροποποιημένους οργανισμούς.

Ένα ακόμη ύποπτο στοιχείο είναι ότι οι ίδιες οι εταιρείες που προσπαθούν με απόλυτη μανία να μας επιβάλλουν τα μεταλλαγμένα, φέρονται να έχουν χρηματοδοτήσει την παγκόσμια κιβωτό των σπόρων στο Σβαρμπαλντ της Νορβηγίας.

Γιατί άραγε θα πρέπει να ταϊστεί η ανθρωπότητα με μεταλλαγμένα, με κάτι δηλαδή αφύσικο το οποίο δεν είναι τροφή, ενώ οι φυσικοί σπόροι θα είναι όλοι μαζεμένοι και υπό τον έλεγχο τους;

Τι άραγε σχεδιάζουν και τι διακυβεύεται με την τροφή μας και την επιβίωση μας;

Όμως ας επανέλθουμε στην Ελλάδα, για την οποία ακούμε συνήθως να λέγεται ότι όλα αυτά που τώρα υφίσταται, είναι ένα μεγάλο πείραμα της νέας τάξης, το οποίο αναμένεται να εφαρμοστεί και αλλού αν πετύχει. Τίποτε δεν θα μπορούσε να απέχει περισσότερο από την πραγματικότητα από όσο αυτή η άποψη. Και αυτό γιατί στην Ελλάδα δεν γίνεται κανένα πείραμα.

Στην Ελλάδα εφαρμόζεται η δοκιμασμένη λύση σε πάνω από 30 χώρες στον κόσμο με συμβολικότερη περίπτωση αυτήν της Αργεντινής. Αν θέλουμε να σώσουμε ότι μπορεί να σωθεί, ας μελετήσουμε προσεκτικά τι έγινε εκεί και πως η Αργεντινή από πλούσια και αυτάρκης χώρα βρέθηκε να πεινάει, να έχει ιδιωτικοποιηθεί ο πλούτος της και το νερό της και να τρώει μεταλλαγμένα. Αυτή είναι η κληρονομιά του ΔΝΤ και εκεί σκοπεύουν να οδηγήσουν κι εμάς αν δεν μπλοκαριστούν από έξυπνες δικές μας πρωτοβουλίες, οι οποίες έχουν ήδη εμφανιστεί σε τοπικό επίπεδο, όμως θα πρέπει να επεκταθούν σε κάθε πλευρά της ζωής μας και πρώτιστα στον έλεγχο της τροφής.

Ας μην γελιόμαστε. H τροφή μας είναι ήδη σοβαρότατα αλλοιωμένη και τα μεταλλαγμένα είναι ήδη εδώ σε κάποιο ποσοστό: στις μεταλλαγμένες ζωοτροφές που δίνονται στα ζώα, στην γλυκαντική ουσίαασπαρτάμη, η οποία προέρχεται από μεταλλαγμένο βακτήριο και είναι τοξική, και ποιος ξέρει που αλλού, αφού δεν υπάρχει σήμανση και έλεγχος.

Η κατάσταση είναι πάρα, μα πάρα πολύ σοβαρή και ανεξάρτητα από το αν το έχουμε αντιληφθεί ή όχι, το πρώτο βήμα άλωσης της τροφής μας έχει γίνει. Αν αύριο έκαναν το τελικό βήμα και προσπαθούσαν να μας επιβάλλουν την καλλιέργεια μεταλλαγμένων σπόρων, θα υπήρχε άραγε η απαιτούμενη γενική κατακραυγή και ενεργοποίηση ή θα πέρναγε κι αυτό όπως όλη η μέχρι τώρα κομπίνα του ψευδοχρέους;

Το ζήτημα της τροφής είναι κορυφαίας και ζωτικής σημασίας και δεν συγκρίνεται με κανένα άλλο ζήτημα, όσο κι αν προσπαθούν να μας πείσουν για δήθεν άλλες προτεραιότητες. Είναι το πρωτεύον γιατί έχει να κάνει με την υγεία και την επιβίωση, και ειδικά για την Ελλάδα, έχει να κάνει με την αυτάρκεια μέσω της βιοποικιλότητας, και την διατροφική ασφάλεια μας με φρέσκια, αγνή, φυσική τροφή.

Επίσης είναι το πρωτεύον γιατί τελικά η τροφή έχει να κάνει με τον έλεγχο του μυαλού μας, αφού ουσιαστικά μέσω αυτής επιχειρούν και καταφέρνουν να μας κάνουν να συναινέσουμε με το δικό τους σκεπτικό αντίληψης των πραγμάτων, το οποίο όμως αντανακλά τα δικά τους και μόνο συμφέροντα. Με την «πράσινη επανάσταση» μας έκαναν να συναινέσουμε και να αποδεχθούμε ότι αυτό που θα τρώμε θα περιέχει δηλητήρια (φυτοφάρμακα).

Με την βιομηχανική εκμετάλλευση των ζώων μας έκαναν να συναινέσουμε στην καταπίεση των άλλων αισθανόμενων όντων του πλανήτη και έτσι τελικά και εμάς των ίδιων. Τώρα με την «επανάσταση της βιοτεχνολογίας» μας παραπλανούν να συναινέσουμε, ούτε λίγο ούτε πολύ, στο ίδιο το τέλος της ζωής, πάντα μέσα από τις γνωστές, απατηλές κενολογίες περί ασφάλειας, αντιμετώπισης της πείνας, κλπ.

Με απλά λόγια λοιπόν, το κεφάλαιο των σπόρων είναι το τελικό και απόλυτα θεμελιώδες πεδίο αναμέτρησης, γιατί πάνω από όλα είναι ένα ιδεολογικό πεδίο, όπου θα πρέπει να χτυπηθεί μια για πάντα η αντίληψη ότι ο σκοπός αγιάζει τα μέσα, ότι δηλαδή με το πρόσχημα της παραγωγής τροφής μπορούν να επιδοθούν κάποιοι στην καταστροφή του οικοσυστήματος και στην καταπίεση της πλειοψηφίας των ανθρώπων και όλων των ζώων.

Η τρέχουσα συγκυρία επιθετικής προώθησης των γενετικά τροποποιημένων σπόρων και οργανισμών δεν είναι ούτε τυχαία, ούτε ουρανοκατέβατη, αλλά πατάει σε μια πολλή γερή βάση: στην ιδεολογική χειραγώγηση της ανθρωπότητας ότι είναι «φυσιολογικό» να δηλητηριάζουμε αυτό που θα φάμε, ύστερα από τις 5 και πλέον δεκαετίες συμβατικής, χημικής γεωργίας. Αφού απέσπασαν την αποδοχή μας στο πρώτο κακό, αφού δηλαδή δεχθήκαμε τον τρόπο παραγωγής τους ο οποίος γεμίζει την τροφή μας με δηλητήρια, τώρα θεωρούν ότι είναι πλέον ανοιχτός ο δρόμος να επεκτείνουν αυτό το κακό εκθετικά, διατηρώντας τα δηλητηριώδη φυτοφάρμακα και επιπλέον προσθέτοντας μια κακόβουλη γενετική μετάλλαξη του DNA, η οποία δεν θα συνέβαινε ΠΟΤΕ στην φύση.

Επιμένουν δηλαδή στην απόλυτη ανωμαλία, η οποία αποδείχθηκε τραγικά αδιέξοδη, μη αειφόρος και καταστροφική, και την παρουσιάζουν ως μονόδρομο, ενώ αποσιωπούν με κάθε τρόπο τις πραγματικά αειφόρες και φιλικές μορφές καλλιέργειας, όπως η περμακουλτούρα, η φυσική καλλιέργεια, και η βιολογική veganic καλλιέργεια, οι οποίες είναι οι μόνες που μπορούν να διασφαλίσουν αυτό που πραγματικά θα αξίζει να αποκαλείται τροφή.

Το τελευταίο ύπουλο επιχείρημά τους είναι αυτό της δήθεν «συνύπαρξης» των μεταλλαγμένων και φυσικών σπόρων.

Όμως, όπως πολύ εύστοχα είπε κάποιος, «δεν μπορεί να συνυπάρχει η εγκυμοσύνη με την παρθενία», και οι μεταλλαγμένοι σπόροι θα αλλοιώσουν και θα εξαφανίσουν τους φυσικούς σπόρους, με αποτέλεσμα να χαθεί η βιοποικιλότητα. Κι ενώ όλα τα άλλα ξαναγίνονται, και τα ψευδοχρέη πχ διαγράφονται, η βιοποικιλότητα που θα χαθεί, δεν επανέρχεται. Αν μας πάρουν τους σπόρους, μας παίρνουν και τον τελευταίο έλεγχο στην ίδια μας την ζωή και τότε θα μιλάμε για την πλήρη μετάλλαξή μας, σε ένα άλλο, απόλυτα διαχειρίσιμο και αναλώσιμο είδος, έρμαιο στα κακόβουλα σχέδια της νέας τάξης.

Αν όμως ανατρέψουμε το σκεπτικό τους στο βασικό πεδίο της τροφής και τους αφαιρέσουμε κάθε νομιμότητα να μας ελέγχουν με το δήθεν πρόσχημα ότι παράγουν την τροφή μας, τότε ανοίγει ο δρόμος να τους αμφισβητήσουμε και στον έλεγχο της υγείας και σε κάθε άλλη πλευρά της ζωής μας και τότε φυσικά τα ψέματα θα έχουν τελειώσει για το ανοσιούργημα και την ανωμαλία που λέγεται σύστημα της νέας τάξης.

Γράφει ο Γιώργος Τσακίρης 

07:15 η μελωδία από το ξυπνητήρι του κινητού τηλεφώνου, καθημερινά συνεπής στην ρύθμιση που έχω.

Άλλη μια μέρα ξεκινά.

Σε δέκατα δευτερολέπτου συνειδητοποιώ (και πάλι τους τελευταίους 3 μήνες) την πραγματικότητα... άνεργος.

Και τότε... γιατί το ξυπνητήρι έχει παραμείνει σε αυτή την κατάσταση;

Γιατί δε μ’ αφήνει στην μακαριότητα του βραδινού ύπνου ; Έστω και χωρίς πλέον όνειρα, ή καλύτερα, χωρίς τα όνειρα εκείνα που κάθε αισιόδοξος από τη φύση του άνθρωπος, θα μπορούσε να δει.

Από επαγγελματική διαστροφή;

23 χρόνια συνεχούς εργασίας, δεν μπορούν να διαγραφούν μεμιάς από τη μνήμη, ούτε καν ως ... συνήθεια.

Σήμερα όμως, κάτι είναι διαφορετικό.

Από το βράδυ της περασμένης Δευτέρας, η Εθνική κυριαρχία της χώρας έχει εκχωρηθεί αμετάκλητα, ανεπιφύλακτα και άνευ όρων, στους δανειστές της.
Από το βράδυ της περασμένης Δευτέρας, γνωρίζω ότι εάν οι φόροι του ελληνικού κράτους δεν επαρκούν για να πληρωθούν τα φάρμακα των καρκινοπαθών και οι εφημερίες των ιατρών στα Δημόσια Νοσοκομεία, και ταυτόχρονα οι τόκοι και τα χρεολύσια της χώρας, είμαστε υποχρεωμένοι να πληρώσουμε τους δανειστές και όχι την Δημόσια Υγεία.

Από το βράδυ της περασμένης Δευτέρας, γνωρίζω ότι εάν τα έσοδα από τον Ειδικό Φόρο Κατανάλωσης στο πετρέλαιο θέρμανσης, που υστερούν ήδη κατά 800 εκατομμύρια ευρώ με βάση τον προϋπολογισμό, δεν επαρκούν για να αγορασθούν τα βιβλία,τα επιστημονικά συγγράμματα και να πληρωθούν οι Δημόσιοι λειτουργοί της Παιδείας, και ταυτόχρονα να εξοφληθούν ομόλογα που έχουν στα χέρια τους τα διάφορα Hedge Funds του εξωτερικού, είμαστε υποχρεωμένοι να εξοφλήσουμε τους κατόχους των ομολόγων και όχι την Δημόσια και Δωρεάν Παιδεία.

Κι αυτό γιατί, εάν έστω και μία δόση των δανείων, των τόκων και των χρεολυσίων μας δεν πληρωθεί, η Ελλάς θα βρεθεί κατηγορούμενη, υπό το Αγγλικό Δίκαιο, στα δικαστήρια του Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμβούργου.

Αν λοιπόν οι Έλληνες πολίτες, μπορούσαν ν’ ανταποκριθούν στους φόρους τους, ν’ αγοράσουν πετρέλαιο θέρμανσης για να ζεσταθούν, αν είχαν έσοδα για να ξοδέψουν στην αγορά προϊόντων ώστε το κράτος να εισπράξει τον αναλογούντα ΦΠΑ, κι οι έμποροι να είναι συνεπείς στις μηνιαίες υποχρεώσεις τους, ίσως όλα να πήγαιναν καλά.

Με 1.345.000 ανέργους όμως, με πάνω από 500.000 επιχειρήσεις να έχουν βάλει λουκέτο, και με τις περισσότερες που είναι ακόμη ενεργές να αντιμετωπίζουν πολύ σοβαρά προβλήματα βιωσιμότητας, με τον ενεργό οικονομικά πληθυσμό της χώρας, να υπολείπεται πλέον κατά 1.000.000 άτομα έναντι του μη ενεργού, και με την υφεσιακή (για έκτη συνεχή χρονιά) προοπτική του -4,5% για το 2013, πολύ φοβάμαι ότι τίποτα δεν θα πάει καλά.

Από το βράδυ της περασμένης Δευτέρας λοιπόν, σε μία εντελώς διασταλτική (αν μου επιτρέπετε) ερμηνεία της επίμαχης παραγράφου του ΦΕΚ 240 Α που αίρει την ασυλία της, η χώρα μου αντιμετωπίζεται πλέον από τους δανειστές της, ως μία κοινή Ανώνυμη Εταιρεία, με απλούς και αναλώσιμους εργαζομένους... τον λαό της

Γι’ αυτό, θα συνεχίσω να βάζω το ξυπνητήρι μου στις 07:15 κάθε πρωί.

Και μαζί μ’ εμένα, θα προσπαθώ να «ξυπνήσω» και τους υπόλοιπους συμπολίτες μου, από την «μακαριότητα» του σοκ που έχουν υποστεί.

Καλή σας ημέρα...



Είμαι σαράντα τριών ετών.

Τη χρονιά που γεννήθηκα, δεν είχαμε δημοκρατία στην Ελλάδα.  

Οπως μου εξιστόρησαν οι μεγαλύτεροι, που θυμούνται εκείνη την εποχή, τον καιρό εκείνο, κάθε τόσο, κάποιος τύπος ανέβαινε σε ένα μπαλκόνι, έλεγε...
"αποφασίζομεν και διατάζομεν", εξηγούσε ότι αυτή του η συμπεριφορά οφείλονταν στο γεγονός ότι αυτός (ο τύπος στο μπαλκόνι) είχε το μαχαίρι και το πεπόνι, και τα ντουφέκια και τα τανκς και ότι γι αυτόν τον λόγο θα γινόταν αυτό που ήθελε αυτός χωρίς να το συζητήσει με τους υπόλοιπους.

Την εποχή εκείνη, οι δικτάτορες ήταν δικτάτορες με τα ούλα τους, με τις στολές τους, με τα παράσημα τους, με τα βλοσυρά ύφη τους, με τις μουστάκες τους, με τις αγριοφωνάρες τους....

Την εποχή εκείνη, οι αριστεροί είχαν ρομαντικές ιδέες, είχαν την παρανομία τους, τις φυλακίσεις τους, τα ξερονήσια τους, τα βασανιστήρια τους..... επαναστάτες κανονικοί. με τα ούλα τους.

Πάνε όμως αυτές οι παλιές, καλές, ρομαντικές εποχές.

Σήμερα, ακόμα και η χούντα που ζούμε, δεν είναι εκείνη η χούντα που ήξερες ποιος είναι ο εχθρός σου, που τον έβλεπες κρεμασμένο στα κάδρα στις δημόσιες υπηρεσίες και τον μισούσες με όλο σου το είναι, σήμερα, οι δικτάτορες είναι ασήμαντοι δημόσιοι υπάλληλοι, με τα γυαλάκια τους, με τις μανσέτες τους, με τα ντοσιέ τους, με τα λογιστικά τους φύλλα, που συντάσσουν ήσυχα - ήσυχα στο γραφειάκι τους πράξεις νομοθετικού περιεχομένου, τις οποίες διαβιβάζουν χέρι - χέρι, στον επόμενο δημόσιο υπάλληλο, διάφανα και διαυγώς, μέχρι στο εθνικό τυπογραφείο κάποιος δημόσιος υπάλληλος να εκτυπώσει το φύλλο της εφημερίδας της συγκυβέρνησης,  και όσα έγραψε ο τύπος με τα γυαλάκια και οι χοντροί φίλοι του, να γίνουν νόμοι του κράτους, χωρίς πάλι κανείς να συζητήσει τίποτα με κανέναν.

Και σ' όλα τα κανάλια, όλοι οι παπαγάλοι, αποκαλούν δημοκρατία την κατάσταση αυτή, και θα συνεχίσουν να κράζουν μέχρι να φτάσουμε στο σημείο να παρακαλάμε "να φύγει πια αυτή η απαίσια δημοκρατία", και να πούμε "ουφ" όταν θα μας απαλλάξουν από αυτήν, και τότε η μαύρη σκιά, που απλώνει τα φτερά της πάνω μας, θα τα κλείσει, και το σκοτάδι θα γίνει έναν τουλάχιστον τόνο πιο βαθύ.

Δε μας πειράζουν όμως εμάς αυτά. Δεν ασχολούμαστε με τη δημοκρατία και το σύνταγμα εμείς. Εμείς έχουμε να ασχοληθούμε με πιο σοβαρά θέματα. Λίστα Λαγκάρντ, Βίλα Ρίτζ, Βίλα μπάχο, πυροβολισμοί, φοροφυγάδες, λεφτά, ύφεση, χρέη, αναδουλειά....

Πάνε πια οι ρομαντικές εποχές.....

Σήμερα οι αριστεροί αγωνιστές είναι γόνοι εύπορων οικογενειών, ντύνονται σικ, και αντί να χάνουν χρόνο με το να καταδικάζουν τη χούντα των τραπεζουπαλλήλων τώρα που ο λαός απογοητεύτηκε, διοργανώνουν πορείες για να "τσακίσουν" άλλον φασισμό, όχι αυτόν που υποφέρουμε τώρα, και  αλλάζουν κάθε τρεις και λίγο πόζα και στάση όπως ανεβοκατεβαίνουνε τα ποσοστά, και γλύφουν τους τοκογλύφους με τρόπο ελεεινό, κι ετοιμάζονται να συμμαχήσουν με τους παλιούς τους "πολιτικούς εχθρούς" και να τους καλωσορίσουν στους κόλπους της ατέλειωτης μάσας, και συναντώνται ιδιωτικά και συναλλάσονται με τους ίδιους διεθνείς τοκογλύφους και τους υπαλλήλους όσων άλλων μας έφεραν ως εδώ, κι ένας λαός κοιτά αποσβολωμένος, νικημένος, απογοητευμένος, την κατάρρευση του τελευταίου κάστρου του, της αριστεράς, πριν καν δεχθεί επίθεση. 

Σήμερα οι δεξιοί, αντί να κατηγορούν τον άνθρωπο που άνοιξε τις πόρτες για να μπουν στην Ελλάδα όλοι οι πικραμένοι της γης, τον έχουν απέναντι τους και τον κοιτάνε και τον αποκαλούν πρωθυπουργό,  κι αντί να απαιτούν να συλληφθούν όσοι υπέγραψαν την καταδίκη που ζούμε αυτή, δίνουν θεατρικές παραστάσεις σε τηλεοπτικά πάνελ με ζωντανά πλάνα, με σφαλιάρες, με λαϊκές αγορές, και μοιράζουν κι αυτοί καλαμποκάκι στον έρμο τούτο λαό, και με λίγο καλαμπόκι και λίγη ασφάλεια και προστασία, να τον βάλουν πάλι στο κοτέτσι το βράδυ που βγαίνουν οι μαύροι λύκοι.

Και συ κάθεσαι μαλακά στον καναπέ και φοβάσαι έντρομος μήπως το έργο τελειώσει και χάσεις και το πιάτο και την τηλεόραση και τον καναπέ και το κοτέτσι, και διαβάζεις τα ίδια και τα ίδια καθημερινά, ο τάδε πολιτικός είπε πάλι το απίστευτο αυτό, ο νέος απίθανος φόρος είναι τόσο, το μαγαζί που έκλεισε είναι αυτό εδώ, η κατοχή είναι υποχρεωτική για τους λόγους αυτούς, ο λαός μας είναι άχρηστος, τεμπέλης, κλέφτης, φοροφυγάς γι αυτόν και γι αυτόν τον λόγο,

και εσύ κάθεσαι Θεέ μου και τους ακούς! και σκέφτομαι "δεν τους βαρέθηκες πια;" "Δε θέλεις να κάνεις κάτι να τους ξεφορτωθείς;" και μόλις στο πω αυτό, πάψε μου λες, δεν είμαι καραγκιόζης εγώ, δεν είμαι Χριστός να σώσω την ανθρωπότητα, δεν μπορώ να αλλάξω τον κόσμο εγώ, είμαι μικρός εγώ και ποιος είσαι εσύ; και που ξέρεις απ΄αυτό; και που ξέρεις από κείνο; και μήπως είσαι βαλτός; και άλλα πολλά, και χαλάει η ατμόσφαιρα.

Και σκέφτομαι μερικές φορές, γιατί δεν παίρνω την οικογένεια μου και να φύγω από εδώ, αφού έτσι κι αλλιώς δε θέλεις να πολεμήσεις δίπλα μου εσύ, εσύ πολεμάς μόνο για το δικό σου σανό, και γιατί δεν το κάνω αφού μπορώ, και μήπως καταδικάζω τα παιδιά μου μένοντας μαζί σου εδώ, και γιατί να συνεχίσω να πολεμάω μια μάχη χωρίς εσένα στο πλευρό μου κι όταν τα σκέφτομαι όλα αυτά, μαύρη απελπισία με πιάνει αδερφέ μου. Γιατί αν φύγουμε από την Ελλάδα όλοι οι άξιοι άνθρωποι αδερφέ, τότε η Ελλάδα δε θα αξίζει μία. 


Ομως από την άλλη η Ελλάδα αξίζει όσο αξίζουν οι Ελληνες και εγώ πιστεύω ότι εμείς οι Ελληνες αξίζουμε πολύ, και ότι έρχεται ο καιρός να το αποδείξουμε, και ότι όταν θα έρθει η ώρα που θα σηκωθείς από τον καναπέ, θα είσαι από την πολλή ανάπαυση μουδιασμένος και στο σώμα και στο μυαλό, και εγώ πρέπει να είμαι εδώ, και θα πρέπει να σηκωθείς και να κάνεις κάτι σωστό, και αντί να πετάξεις τη δημοκρατία στα σκουπίδια να αποφασίσεις να τη φυλάξεις σαν κόρη οφθαλμού, να αποφασίσεις επιτέλους ότι τη δημοκρατία δεν σου τη χαρίζουν αλλά την διεκδικείς με αγώνες και την κερδίζεις, να αποφασίσεις να αγωνιστείς, για έναν σωστό σκοπό.

Να αγωνιστείς ενάντια στον κάθε λογής φασισμό.

Να αγωνιστείς για τη δημοκρατία. (
http://2013marathon.org)

ΘΑΛΑΜΟΦΥΛΑΚΑΣ
Ο πλέον κατάλληλος τρόπος για να δρομολογηθεί η αποβολή της Ελλάδας από την Ευρωζώνη, καθώς επίσης ο «διαμελισμός» της, θα ήταν η κατάλυση της Δημοκρατίας από ένα απολυταρχικό καθεστώς - αφού προηγηθεί η μεθοδική απορρύθμιση της κοινωνίας

Γράφει ο Βασίλης Βιλιάρδος


"Εάν δημιουργηθούν ομάδες, οι οποίες θα μπορέσουν να κατανοήσουν την τρομακτική δύναμη, καθώς επίσης την «ζωώδη» επιρροή της βίας, τη γοητεία ίσως που ασκεί στις μάζες (όπως στο παράδειγμα του ναζισμού), είναι πολύ εύκολο να χαθεί ο έλεγχος - με αποτέλεσμα να ξεσπάσουν μεγάλες κοινωνικές αναταραχές και αιματηρές εξεγέρσεις, οι οποίες θα είναι εξαιρετικά δύσκολο, εάν όχι αδύνατον να ελεγχθούν".

KEIMENA

Είναι πάρα πολλοί αυτοί που απορούν σχετικά με τη στάση των Ελλήνων, με το ότι δηλαδή δεν αντιδρούν, δεν διαδηλώνουν και δεν διαμαρτύρονται, παρά τη συνεχιζόμενη λεηλασία τόσο της δημόσιας, όσο και της ιδιωτικής τους περιουσίας - καθώς επίσης την ολοκληρωτική παράδοση (άνευ όρων) της εθνικής τους κυριαρχίας. 



Επιθυμώντας να δώσουμε μία κάποια απάντηση στις απορίες αυτές, υπενθυμίζουμε μέρος κειμένου από το 2011 - όταν είχε διαπιστωθεί για πρώτη φορά η συγκεκριμένη κατάσταση:



"Η σιωπή των «αμνών», πριν από τη σφαγή τους, δεν έχει να κάνει απλά με την κατάθλιψη και τις συνέπειές της. Πρωτίστως οφείλεται σε έναν βαθιά ριζωμένο ατομικισμό, τον οποίο το σύστημα καλλιέργησε (με επιτυχία προφανώς), επί σειρά δεκαετιών. 



Ακόμα και στη συγκεκριμένη χρονική συγκυρία, ο «νομοταγής Έλληνας πολίτης» δεν αντιλαμβάνεται ότι, κανείς δεν μπορεί να μας νικήσει όταν είμαστε ενωμένοι, για έναν κοινό και ξεκάθαρο σκοπό. Όμως, η ένωση και η συλλογικότητα προϋποθέτουν, έστω σε ένα βαθμό, το συμβιβασμό και την αναγνώριση του άλλου, ως άξιου σεβασμού - δεδομένο που προσκρούει δυστυχώς στην κλασική ελληνική έκφραση «Ξέρεις ποιος είμαι εγώ ρε;»



Ο ατομικισμός είναι επίσης αλληλένδετος με μία πρωτοφανή έλλειψη παιδείας, καθώς επίσης με μία συλλογική αυταπάτη/ουτοπία. Και σε αυτό το κομμάτι έκανε πολύ καλή δουλειά το σύστημα, μέσω του ατελέστατου εκπαιδευτικού συστήματος - όπως επίσης μέσω των «συστημικών» ΜΜΕ, τα οποία επί δεκαετίες έτρεφαν τους θεατές, τους ακροατές και τους αναγνώστες με σκουπίδια (τώρα τελευταία και με τούρκικες σαπουνόπερες από κάποια κανάλια, τα οποία φαίνεται πως θαυμάζουν τον αθάνατο οθωμανικό πολιτισμό). 



Κατ’ αυτόν τον τρόπο δημιουργήθηκαν στρατιές «λοβοτομημένων» οι οποίοι, μετά από μία τελική πλύση εγκεφάλου, απλά αναπαράγουν άθλια στερεότυπα και σαθρά πρότυπα - ενώ είναι ανίκανοι για συνδυαστική σκέψη και για απλή λογική.



Τέλος, άλλος ένας ανασχετικός παράγοντας στην ελεύθερη σκέψη και στην όποια ανατρεπτική δράση, είναι η θυματοποίηση και η προσωπολατρία – πιθανότατα σαν αποτέλεσμα της 400ετούς υποδούλωσης μας από τους Τούρκους. Η συντριπτική πλειοψηφία των «πολιτών» αναμένουν και λατρεύουν όποιον «ηγέτη» θα τους υποδείξει το σωστό - όντας ανίκανοι ή αρκετά βολεμένοι για να σκεφτούν από μόνοι τους. 



Την ίδια στιγμή που οι «χαρισματικοί ηγέτες» απομυθοποιούνται, εξευτελίζονται και «αποκαλύπτονται» καθημερινά, το «ηρωικό Ελληνικό έθνος» προτιμά έναν «αρχηγό», ο οποίος τον εξαθλιώνει συστηματικά και ανερυθρίαστα – αντί να είναι αυτόνομο και να δρα συλλογικά (επειδή έχει πεισθεί ότι, χωρίς ηγέτες θα έλθει το χάος, ενώ ο πολίτης είναι αποκλειστικά υπεύθυνος για το κατάντημα της χώρας του). 



Δυστυχώς, εάν η κατάσταση αυτή συνεχίσει, η επανάσταση (για την οποία μιλάμε πολύ και κάνουμε ελάχιστα) θα παραμείνει «όνειρο θερινής νυκτός». Ακόμα χειρότερα, εάν όντως συμβεί, αυτό θα γίνει μόνο όταν θα είμαστε τόσο εξαθλιωμένοι, ώστε να αποτελέσουμε «έρμαιο» της όποιας ηγετικής ομάδας εκμεταλλευτεί τη συγκυρία. Κατά την άποψη μου, με πιθανότητες 99%, αυτή η ομάδα των πεφωτισμένων θα αποτελείται από τους χειρότερους δικτάτορες-καπιταλιστές στην ανθρώπινη Ιστορία.



Ολοκληρώνοντας, μόνο εάν παραλύσει ο μηχανισμός που συντηρεί αυτό το σύστημα, το σύστημα θα καταρρεύσει. Ο μηχανισμός όμως αυτός δεν παραλύει μόνο με συγκεντρώσεις και με πορείες. Εμείς οι ίδιοι τον συντηρούμε: με το να πληρώνουμε αυτά που μας επιβάλλει, με το να πηγαίνουμε υπάκουα στη δουλειά μας, με το να μη φέρνουμε αντιρρήσεις, με το να φοβόμαστε τον ίσκιο μας και με το να μην βλέπουμε τίποτα άλλο, πέρα απ’ την μίζερη ζωούλα μας και τον μικρόκοσμό μας. 



Για να το πω απλά, εάν παραλύσουμε τον μηχανισμό που παράγει χρήματα και διεφθαρμένα κόμματα ή πολιτικούς, τότε αυτό το σαθρό σύστημα θα καταρρεύσει - αφού αυτό εξαρτάται από εμάς και όχι εμείς από αυτό.



Σε αυτή τη θέση βέβαια ο κλασικός αντίλογος των υπερασπιστών της υποτέλειας είναι ότι, θα κυριαρχήσει το χάος και η αναρχία. Όμως, είναι αδιαμφισβήτητο πλέον ότι ζούμε «κατ’ επίφαση εν τάξει» - εκτός εάν «τάξη» θεωρείται να μην ξέρεις τι φόρους θα σου επιβάλλουν την επόμενη εβδομάδα, αν θα έχεις δουλειά αύριο ή όχι, αν θα μπορείς να πληρώσεις φάρμακα, αν πρέπει να μεταναστεύσεις για να επιβιώσεις, αν τα νοσοκομεία θα έχουν γάζες, αν τα σχολεία θα συνεχίσουν να λειτουργούν και αν τα παιδιά σου θα έχουν το δικαίωμα να ονειρεύονται.



Ίσως πρέπει λοιπόν να πάρουμε τη ζωή μας στα χέρια μας - όχι όμως για να την παραδώσουμε ξανά σε κάποιον άλλον……."

Όπως διαπιστώνει ο καθένας σήμερα, δεν έχει αλλάξει τίποτα από τότε - εάν δεν θεωρήσουμε αλλαγή το ρίξιμο κάποιων διεφθαρμένων πολιτικών στα θηρία του Κολοσσαίου, παράλληλα με το θέατρο των συλλήψεων ορισμένων διάσημων φοροφυγάδων ή/και τις τραγικά ντροπιαστικές "χορευτικές πιρουέτες" κυβέρνησης και αντιπολίτευσης.



Εν τούτοις, "το καζάνι βράζει" περισσότερο από ποτέ - ενώ όσο πιο πολύ καθυστερεί η αντίδραση, τόσο πιο βίαιη και αιματηρή θα είναι.


Κατά την άποψη μας, η έκρηξη βίας δεν πρόκειται να αποφευχθεί, ενώ δεν θα πυροδοτηθεί από τους προ πολλού συμβιβασμένους, διαβρωμένους, δειλούς και φοβισμένους μεσήλικες όλων των "κομματικών αποχρώσεων", αλλά από τους νέους - από τους οποίους το σύστημα στερεί κάθε μελλοντική ελπίδα, πιθανότατα αυτοκαταδικαζόμενο.

Διαβάστε επίσης: Ελλάδα, ένα νέο Κόσσοβο;


Εάν η ΕΥΠ γνώριζε για τη λίστα Λαγκάρντ, στο εδώλιο μπαίνει και ο Γ. Παπανδρέου

Το ενδεχόμενο να βρεθεί στο επίκεντρο της υπόθεσης με τη λίστα Λαγκάρντ ο πρώην πρωθυπουργπός Γ.Α. Παπανδρέου, προβληματίζει σοβαρά την κυβέρνηση μετά τον καταιγισμό νέων πληροφοριών γύρω από τους κυβερνητικούς χειρισμούς κατά την επίμαχη περίοδο από την άνοιξη του 2010 έως και το καλοκαίρι του 2011.

Πέραν της συνάντησης της 8ης Ιουλίου 2011 μεταξύ Παπανδρέου, Βενιζέλου και Διώτη, που αποκάλυψε το Σάββατο η «Εφημερίδα των Συντακτών» -συνάντηση που δεν διαψεύδεται, απλώς γίνεται γενικώς και αορίστως λόγος ότι το θέμα της λίστας ήταν εκτός ημερήσιας διάταξης- προβληματισμό προκαλεί στην κυβέρνηση και η εμπλοκή του πρώην διοικητή της ΕΥΠ (και σημερινού πρέσβη της Ελλάδας στην Αγγλία), Κωνσταντίνου Μπίκα.

Μπαίνει στο κάδρο

Στην περίπτωση που προκύψει ότι ο κ. Μπίκας επίσης είχε γνώση του θέματος ή ακόμη χειρότερα είχε γίνει κι αυτός παραλήπτης της λίστας Λαγκάρντ, τότε θεωρείται βέβαιο ότι στη δίνη του σκανδάλου θα βρεθεί και ο Γ. Παπανδρέου, αφού ως πρωθυπουργός ήταν ο πολιτικός προϊστάμενος του διοικητή της ΕΥΠ.

Το όνομα του κ. Μπίκα είχε απασχολήσει την επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας της Βουλής στην πρώτη εξέταση των εμπλεκομένων τον περασμένο Οκτώβριο, ενώ ήταν από τους πρώτους μάρτυρες που κλήθηκαν και κατέθεσαν στον οικονομικό εισαγγελέα Γ. Μουζάκη, ως γνώστης τουλάχιστον της υπόθεσης.

Συγκεκριμένα, ο πρώην υπουργός Οικονομικών Γ. Παπακωνσταντίνου απαντώντας σε ερώτηση του βουλευτή της Ν.Δ. Π. Παυλόπουλου, είχε αποκαλύψει ότι «ο κ. Μπίκας μου ανέφερε για πρώτη φορά, είπα αρχές καλοκαιριού, αν θυμάμαι καλά ο κ. Μπίκας έχει πει άνοιξη, Μάιος, Ιούνιος (σ.σ. του 2010), εκεί κάπου, την ύπαρξη των στοιχείων αυτών. Βεβαίως, ήταν αν θέλετε στον Τύπο γνωστή η ύπαρξή τους, αλλά η πρώτη επίσημη, αν θέλετε, ενημέρωση που έχω εγώ ότι τα στοιχεία αυτά όχι απλώς υπάρχουν, αλλά θα υπήρχε διαθεσιμότητα να τα λάβουμε, ήταν εκείνη τη εποχή, δεν γνωρίζω αν αυτή η πληροφορία είχε δοθεί σε προηγούμενη ηγεσία της ΕΥΠ, αυτό δεν είναι κάτι το οποίο μου το είπε ο κ. Μπίκας, προφανώς, αυτό θα πρέπει να ερωτηθεί ο ίδιος ή η προηγούμενη ηγεσία».

Ο πρώην διοικητής της ΕΥΠ, όπως προκύπτει από δημοσίευμα των Wikileaks, είχε επισκεφθεί για πρώτη φορά το Παρίσι τον Φεβρουάριο του 2010, μαζί με τον τότε αρχηγό της ΕΛΑΣ Ελ. Οικονόμου «με σκοπό την αποφασιστική προσπάθεια ενδυνάμωσης της ενδοϋπηρεσιακής συνεργασίας μεταξύ αστυνομίας και ΕΥΠ.

Την άνοιξη του 2010 είχε, σύμφωνα με ορισμένα δημοσιεύματα, που δεν έχουν διαψευστεί, συνάντηση με τον Γάλλο ομόλογό του και κατά μία εκδοχή έγινε εκτενής συζήτηση για την αξιοποίηση των στοιχείων της λίστας που αφορούσαν Έλληνες πολίτες από τις ελληνικές αρχές.
Να σημειωθεί ότι ο κ. Μπίκας ήταν προσωπική επιλογή του Γ. Παπανδρέου για τη θέση του διοικητή της ΕΥΠ, αντικατέστησε δε τον Δ. Παπαγγελόπουλο, παρά τις καλές σχέσεις του τελευταίου με τον τότε υπουργό Προστασίας του Πολίτη Μ. Χρυσοχοΐδη.

Οι πληροφορίες αναφέρουν ότι οι γαλλικές υπηρεσίες που ασχολούνταν με τη λίστα Λαγκάρντ – Φαλτσιάνι, είχαν από τις αρχές του 2009 απευθυνθεί στις άλλες ευρωπαϊκές υπηρεσίες (ισπανικές, ιταλικές, γερμανικές) για την διάθεση των ονομάτων. Στον κ. Μπίκα οι πληροφορίες διαβιβάστηκαν προφορικά και στη νέα διοίκηση της ΕΥΠ υπό τον κ. Θ. Δραβίλλα δεν έχε βρεθεί σχετική αναφορά. Αν κάποιο στοιχεία υπάρχει γραπτά, εκτιμάται ότι μπορεί να είναι κάποιο σήμα ανάμεσα στις δύο υπηρεσίες για το επίμαχο θέμα της λίστας.

Ο κ. Μπίκας, εκτός από την ενημέρωση που παρείχε στον κ. Παπακωνσταντίνου, θεωρείται βέβαιο –σύμφωνα με εκτιμήσεις κυβερνητικών παραγόντων- ότι ενημέρωσε απευθείας και τον πρωθυπουργό Γ.Α. Παπανδρέου. Αλλά και από τις καταθέσεις του Παπακωνσταντίνου στην επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας της Βουλής, φαίνεται ότι ο κ. Παπανδρέου είχε ενημερωθεί σχετικά και από τον κ. Παπακωνσταντίνου και του έδωσε το πράσινο φως λέγοντάς του χαρακτηριστικά σύμφωνα με τα όσα είπε ο πρώην υπουργός Οικονομικών: «Γιώργο προχώρα».

Δεν έκαναν τίποτα!

Το ερώτημα που προκύπτει εύλογα κατόπιν όλων αυτών είναι, γιατί επί έναν ολόκληρο χρόνο η τότε κυβέρνηση δεν προχώρησε την έρευνα και οι δύο υπουργοί Οικονομικών κράτησαν τη λίστα στα συρτάρια τους.
Το δεύτερο εύλογο ερώτημα είναι, σε τι βάθος ήταν ενήμερος ο τότε πρωθυπουργός…
Οι πληροφορίες από τότε μέλη του υπουργικού συμβουλίου επιμένουν ότι το θέμα ουδέποτε ετέθη σε συνεδρίαση κυβερνητικού οργάνου, αν και ο κ. Παπανδρέου τα συγκαλούσε συχνά. Το δε θέμα της φοροδιαφυγής ήταν στην κορυφή της κυβερνητικής ατζέντας.

Η ανησυχία του Μεγάρου Μαξίμου, σύμφωνα με υψηλόβαθμο παράγοντα της κυβέρνησης, είναι αν μετά και τις τελευταίες αποκαλύψεις καταστεί αναπόφευκτο κάποιοι εκ των κυβερνητικών βουλευτών και από τα τρία κόμματα της συγκυβέρνησης, υιοθετήσουν τελικά την πρόταση Καμμένου και Χρυσής Αυγής, που ενστερνίζεται –με άλλο σκεπτικό- κα το ΚΚΕ. Καταλήξουν, δηλαδή, να ψηφίσουν υπέρ της παραπομπής και του Γ.Α. Παπανδρέου.

Ο μεγάλος πονοκέφαλος όμως του πρωθυπουργικού επιτελείου είναι το ενδεχόμενο να προκύψουν και άλλα ζητήματα, και, δεδομένης της μυστικής ψηφοφορίας, βουλευτές και των τριών κομμάτων να ψηφίσουν υπέρ της παραπομπής του σημερινού προέδρου του ΠΑΣΟΚ κ. Ευάγγελόυ Βενιζέλου.

Πηγή «Εφημερίδα των Συντακτών»



Κοιτάζω την χώρα μου, την άλλοτε περήφανη να έχει ξεπέσει και από αρχόντισσα τιμημένη και ξακουστή, σήμερα την βλέπω να ξεπέφτει σαν πόρνη και να κυλιέται στα βρωμερά σεντόνια του νεκροκρέβατού της, στο πορνείο της ζωής και στο απόκαμα της ιστορίας, όπου οι νταβάδες ορίζουν την αξία του καθενός και αποφασίζουν -κατά το πώς τους ίδιους συμφέρει- με ποιο βδέλυγμα θα κοιμηθεί η άλλοτε όμορφη κυρά, πόσες φορές θα φτύσει την ψυχή της για την βρωμιά που λούζεται η ίδια, για την ατιμία που περνάνε τα παιδιά της… ελπίζοντας πως κάποια στιγμή θα βρεθεί εκείνος που θά ‘χει το θάρρος να σταματήσει όλους όσους θέλουν επάνω της να βγάζουν την βρωμιά της ψυχής τους και τα ανείπωτα γούστα τους. Και ξέρει πως όταν οι νταβατζήδες θελήσουν, θα την πετάξουν σε έναν ανθρώπινο βόθρο για να ζήσει ντροπιασμένη…

Διακονιάρης της καρδιάς και της ψυχής μου αποφάσισα να γίνω, όταν περπατώντας στους δρόμους μιάς πόλης που ζει έναν αόρατο πόλεμο, ένιωσα δύο ψιχάλες βροχής στο πρόσωπό μου, και θυμήθηκα πως είμαι ζωντανός κι έχω χρέος να ακούσω τα προστάγματα της καρδιάς, την ικεσία της ψυχής, εκείνη την βουβή προσευχή που μου ζητά να ζήσω… Μα περισσότερο ακόμη να κοιτάξω τα δικά σου μάτια, να διαβάσω όλα εκείνα τα μηνύματα που μου στέλνουν.

Μέσα σε αυτόν τον θόρυβο της σιωπής που μας ζώνει, πρέπει να βρούμε την καθαρότητα από το φως της ψυχής μας και συνάμα να πάψουμε να κοιτάζουμε κάτω και να σηκώσουμε το βλέμμα μας στ’ αστέρια, να τολμήσουμε να κοιτάξουμε μέσα από την προσευχή μας τον ήλιο και το φως που θα διώξει το σκοτάδι της σύγχυσης στο οποίο σήμερα είμαστε βυθισμένοι. Να τολμήσουμε να δούμε στον καθρέφτη το τραγικό μας είδωλο, που κομμένο στα δύο αλληλοσπαράσεται και μας καταστρέφει.

Πρέπει, αδελφέ, να μάθουμε ποια είναι όλα εκείνα που μας ενώνουν και να ξεχάσουμε όσα βάζουνε οι άλλοι ανάμεσά μας για να μας χωρίζουν. Αν δεν κάνουμε το αυτονόητο, τότε οι δαίμονες που απειλούν τη ζωή μας, μα πιότερο την ίδια μας την ψυχή, θα βρούνε πεδίο λαμπρό για να μας ταλαιπωρήσουν όσο δεν χωράει τ’ ανθρώπου ο νους, στην παγωμένη κόλαση που μας ετοίμασαν να ζήσουμε όλοι μας, μα ο καθένας μονάχος…

Τι μας κάνουν αυτοί οι δαίμονες; Το έχουμε καταλάβει;  Μας έχουνε βάλει τον έναν απέναντι στον άλλο, αδέρφια να κατηγορούμε ο ένας τον άλλο και να ξεχνάμε πως οι δεσμώτες μας χωρίς ντροπή μας είχανε ομολογήσει ότι "θα συμμαχήσουν με τον διάβολο"... Και καθόμαστε να σκεφτούμε την μέρα που έρχεται, μα τίποτε δεν κάνουμε για την ημέρα που ζούμε. Χωριζόμαστε σε ψεύτικα στρατόπεδα, όπου μας στείλαν με τα συνθήματά τους και ξεχνάμε πως το δικό μας το στρατόπεδο είναι με την πατρίδα μας και με κανέναν άλλο. Μιλάμε με μεγάλα λόγια, ο καθείς έχει τα δικά του, για το πως θα χτίσουμε ένα όμορφο αύριο και ξεχνάμε την φρίκη που σήμερα μέσα της βυθιζόμαστε.

Κομμάτια την πατρίδα μας κάνουμε οι ίδιοι και καμωνόμαστε πως τάχα δεν το γνωρίζουμε, πως τάχα άλλοι είναι οι εχθροί της. Κι αν εσύ αδελφέ μου θέλεις να είσαι στ' αριστερά, τρέξε να συνταχθείς εκεί που το μυαλό σου ορίζει. Κι αν εσύ πατριώτη θέλεις να είσαι στα δεξιά, μην το ξανασκεφτείς, και κάνε όπως ο λογισμός σου ορίζει. Κι αν υπάρχουν κι άλλοι που θέλετε στο κέντρο να συνταχτείτε, τρέξετε να γίνετε στρατιώτες του κέντρου. Συγχωρείστε με όμως, αγράμματος είμαι, εγώ θα τρέξω να συνταχτώ με την πατρίδα μου, με την οικογένειά μου, με τους προγόνους μου που πρόταξαν αυτήν όταν οι εχθροί μας τους βάλανε να διαλέξουν. Κι εγώ εκεί θα καθήσω στο πλευρό της πατρίδας μου, γιατί δεν αντέχω να έχω απέναντι τ' αδέρφια μου. Προτιμώ να βλέπω απέναντί μου εχθρούς και αν είναι να πέσω, ας πέσω παλεύοντας εκείνους κι όχι το αίμα μου, τους συμπατριώτες και τ' αδέλφια μου.

Αυτά μου λέει η καρδιά μου να κάμω, αυτά μου προστάζει η ψυχή μου, αυτά βλέπω στα μάτια των παιδιών... Κι αν κάμω λάθος, προτιμώ το κρίμα στο λαιμό μου, παρά στον συμπατριώτη μου. Έτσι, ξεκινώ από το σήμερα να παλεύω τους δαίμονες που πάνε να με κάνουνε δικό τους. Αύριο, θα ξέρω πως πάλεψα και νίκησα ή... έχασα. Αλλά, θα έχω παλέψει για την πατρίδα μου και όχι για εκείνους, για το ψευτορωμέικο, που ανάλογα με το συμφέρον τους την εμπορεύονται. Το Σκοτάδι είναι εδώ και θα είναι μακρύ, βαθύ και γεμάτο τρόμο, αν το επιτρέψουμε εμείς...





Κανόνας της αγοράς είναι πως το χρήμα φέρνει χρήμα, ή να απλούστερα πως αν δεν δώσεις χρήμα δεν παίρνεις χρήμα.

Στην σημερινή Ελλάδα του μνημονίου, της τρόικας, του Σαμαρά και των άλλων δύο εξουσιομανών που καμώνονται πως κυβερνούν,

  • Η PEPSI HBH κήρυξε πτώχευση…
  • Η Αγαπητός Γαστρονομία ΑΕ κήρυξε πτώχευση…
  • Η ΑΓΝΟ κήρυξε πτώχευση…
  • Η Sato & Neoset κήρυξαν πτώχευση…
  • Η Fokas κήρυξε πτώχευση…
  • Η Sprinder stores κήρυξε πτώχευση…
  • Η Alex Pak κήρυξε πτώχευση σήμερα…
  • Η Φάγε και η Coca Cola έφυγαν από την Ελλάδα πριν 2 μήνες…
  • Πολλές τράπεζες έκλεισαν υποκαταστήματα στην Ελλάδα…
  • Η Costa Coffe πτώχευσε, η Forthnet και τα ΙΚΕΑ προχώρησαν σε… μεγάλες μειώσεις μισθών…
  • Η Ανεργία θα φτάσει σύντομα το 30%…
  • Πολλοί εργαζόμενοι ΔΕΝ πληρώνονται…
  • Οι μισθοί στην αγορά είναι πείνας…
  • Η ΔΕΗ θα αυξήσει κατά 30% και βάλε τα τιμολόγια σε 3 δόσεις μέσα στο 2013, που με την σειρά τους θα «δώσουν» αυξήσεις σε μια σειρά προϊόντων και υπηρεσιών…
  • Οι συνταξιούχοι έχασαν οριστικά πλέον τα δώρα…
  • Εκατοντάδες μικρές και μεσαίες καθημερινές αλλαγές που θα αρχίσουν να φαίνονται σταδιακά…
  • Ο πρωθυπουργικός φίλος Φαήλος Κρανιδιώτης τουϊτάρισε για το ξεπούλημα των λιμανιών σε τούρκους πως «και οι πουτάνες δεν δέχονται όλους τους πελάτες»…

Παρόλα αυτά όμως…

Ο Σαμαράς και ο Στουρνάρας βλέπουν ανάπτυξη προς τα τέλη του 2013, χωρίς να ρίξουν δεκάρα τσακιστή για να υπάρξει ανάπτυξη.

Βέβαια, έχουν ρίξει κάτι υπογραφές φαρδιές-πλατιές, που παραχωρούν τα πάντα, αλλά αυτά είναι μικρολεπτομέρειες μπροστά στην ανάπτυξη που οι ίδιοι βλέπουν!

Τώρα, πες μου εσύ τι δεν καταλαβαίνεις σωστά…;

Άντε να το βάλω και ανάποδα: Πες μου τι καταλαβαίνεις...

Αναστάσιος


ΥΓ: Το αστείο της ημέρας από το δεκανίκι του Μνημονίου και της παραχώρησης της εθνικής κυριαρχίας: «ΔΗΜΑΡ: Δεν υπάρχει περίπτωση να ψηφίσουμε άλλα μέτρα»