Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

9 Οκτ 2016


Χωρίς συμφωνία κατέληξαν οι συναντήσεις του CEO της τράπεζας με τις αμερικανικές αρχές που πραγματοποιήθηκαν στις ΗΠΑ, σύμφωνα με την Bild. H τράπεζα εξετάζει το ενδεχόμενο να καταθέσει αγωγές εναντίον δυο πρώην διευθύνοντων συμβούλων.

Ο Διευθύνων Σύμβουλος της Deutsche Bank John Cryan δεν κατάφερε να καταλήξει σε συμφωνία με το υπουργείο δικαιοσύνης των ΗΠΑ για τη διευθέτηση μιας πολυετούς έρευνας που αφορά τα ενυπόθηκα ομόλογα της τράπεζας, στις συναντήσεις που είχε στις ΗΠΑ.

Όπως αναφέρει το Bloomberg επικαλούμενο δημοσίευμα της Bild, στόχος των ραντεβού ήταν η διαπραγμάτευση ενός διακανονισμού για το πρόστιμο δισεκατομμυρίων δολαρίων που θα πρέπει να καταβάλει η τράπεζα.

Σύμφωνα με το δημοσίευμα η τράπεζα εξετάζει ακόμη το ενδεχόμενο να καταθέσει αγωγές εναντίον των Anshu Jain και Josef Ackermann, που διατέλεσαν στο παρελθόν διευθύνοντες σύμβουλοι. Παράλληλα έχει «παγώσει» τμήμα των bonus που λάμβαναν ο Α. Jain και άλλα πρώην κορυφαία στελέχη.

Ο εκπρόσωπος τύπου της τράπεζας αρνήθηκε να σχολιάσει στη Bild το αποτέλεσμα της συνάντησης του John Cryan την Παρασκευή στις ΗΠΑ ή το ζήτημα των αποζημιώσεων πρώην στελεχών της τράπεζας.

Από την πλευρά του ο εκπρόσωπος του υπουργείου δικαιοσύνης των ΗΠΑ Mark Abueg αρνήθηκε επίσης να σχολιάσει το δημοσίευμα.

Οι ανησυχίες για τη δυνατότητα της Deutsche Bank να πληρώσει την αρχική πρόταση των αμερικανικών αρχών για πρόστιμο ύψους 14 δισ. δολ., οδήγησαν τη μετοχή της τράπεζας σε ιστορικά χαμηλά το Σεπτέμβριο.

Ο διευθύνων σύμβουλος της τράπεζας εκτίμησε ότι η Deutsche Bank δεν θα καταγράφει κέρδη φέτος, ενώ και το 2015 έκλεισε με ζημιές.

Ο J. Cryan έχει καταβάλει το τελευταίο διάστημα σκληρές προσπάθειες για να πείσει τους επενδυτές ότι η τράπεζα θα αντιμετωπίσει με επιτυχία τα προβλήματα που αντιμετωπίζει, αναφέρει το Bloomberg.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Πώς από τα 301,062 δισ. € του 2009, παρά την αδυσώπητη μνημονιακή λιτότητα που εξόντωσε τον λαό, έφτασε στα 315,170 δισ. με πρόβλεψη το 2017 να πάει στα 318,670 δισ.

Από τον Μάριο Ροζάκο

Υστερα από 6,5 χρόνια αδυσώπητης μνημονιακής λιτότητας, το δημόσιο χρέος όχι μόνο δεν έχει μειωθεί, αλλά αντιθέτως εξακολουθεί να διογκώνεται, κρατώντας δέσμιες την οικονομία και τη χώρα. Το προσχέδιο του Προϋπολογισμού του 2017, που κατατέθηκε την περασμένη Δευτέρα στη Βουλή, αποκαλύπτει ότι το τέρας του χρέους θα παραμείνει αδάμαστο και τη νέα χρονιά, «σκαρφαλώνοντας» 3,5 δισ. ευρώ ψηλότερα σε σύγκριση με φέτος.

Το χειρότερο, όμως, είναι πως, αν δεν συμφωνηθούν δραστικά μέτρα ελάφρυνσής του, η κατάσταση θα επιδεινωθεί και σε τρεις δεκαετίες θα αγγίζει το 200% του ΑΕΠ, σύμφωνα με την τελευταία σχετική έκθεση του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου (ΔΝΤ) τον περασμένο Μάιο. Το ζήτημα αυτό περιλαμβάνεται στην καυτή ατζέντα των συζητήσεων που διεξάγονται από προχθές Παρασκευή έως σήμερα στην Ουάσινγκτον, στο περιθώριο της φθινοπωρινής Συνόδου του ΔΝΤ.

Η χώρα μας οδηγήθηκε στο πρώτο Μνημόνιο τον Μάιο 2010, επί κυβερνήσεως Γιώργου Παπανδρέου, έχοντας στην πλάτη της χρέος ύψους 301,062 δισ. ευρώ στα τέλη του 2009. Από την άνοιξη του 2010 μέχρι σήμερα εισέπραξε δανειακές δόσεις συνολικού ύψους 255,7 δισ. ευρώ από τα υπόλοιπα κράτη-μέλη της ευρωζώνης, τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας (ESM) και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ), προκειμένου να αποπληρώσει ομόλογα που έληγαν και άλλες υποχρεώσεις καθώς και να χρηματοδοτήσει μέρος του ελλείμματος του Προϋπολογισμού της. Παράλληλα, τμήμα των δανείων του δεύτερου και του τρίτου Μνημονίου χρησιμοποιήθηκε για να εξοφληθεί σταδιακά το δάνειο που χορήγησε το ΔΝΤ στην Ελλάδα στο πλαίσιο του πρώτου Μνημονίου (20,1 δισ. ευρώ, συν τόκοι).

Υστερα από έναν τέτοιου μεγέθους δανεισμό, επόμενο ήταν ότι το χρέος θα έχει διευρυνθεί. Το προσχέδιο του Προϋπολογισμού του 2017 εκτιμά ότι η φετινή χρονιά θα κλείσει με χρέος 315,170 δισ. ευρώ. Δηλαδή, σε απόλυτους αριθμούς το τέρας μεγάλωσε κατά 14,108 δισ. ευρώ ή 4,7% σε σχέση με το τέλος του 2009, παρά τις αλλεπάλληλες φοροκαταιγίδες και τις περικοπές δαπανών που επιβλήθηκαν στη διάρκεια των τριών Μνημονίων. Ετσι, αποδεικνύεται ότι οι αιματηρές θυσίες των Ελλήνων πολιτών δεν είχαν αντίκρισμα στο πεδίο του χρέους. Πολύ πιο δραματική είναι φυσικά η εικόνα, αν εστιάσει κανείς στον λόγο χρέους/ΑΕΠ. Η σωρευτική ύφεση, που έφθασε το 26% και μόνο σε εποχές πολέμων έχει προηγούμενο, εκτόξευσε το χρέος ως ποσοστό του ΑΕΠ από το 126,7% το 2009 στο 178,9% φέτος. Πρόκειται για αύξηση της τάξεως του 41,2%.

Σαν να μην έφθαναν όλα αυτά, το βουνό του χρέους προβλέπεται ότι θα συνεχίσει να ψηλώνει. Το προσχέδιο του νέου Προϋπολογισμού εκτιμά ότι το 2017 θα καταγραφεί νέο άλμα ύψους 3,5 δισ. ευρώ, ποσό που ελάχιστα υπολείπεται από το σύνολο του Ενιαίου Φόρου Ιδιοκτησίας Ακινήτων (ΕΝΦΙΑ) που βεβαιώνεται κάθε χρόνο από την Εφορία στους ιδιοκτήτες ακινήτων. Ειδικότερα, το προσχέδιο προβλέπει ότι το χρέος θα διαμορφωθεί την προσεχή χρονιά στα 318,670 δισ. ευρώ και ότι μόνο ως ποσοστό του ΑΕΠ θα μειωθεί, πέφτοντας από το 178,9% φέτος στο 174,8% το 2017, χάρη στην προσδοκώμενη ανάπτυξη ύψους 2,7%. Το πώς θα επιτευχθεί τέτοιου ύψους ανάπτυξη μέσα σε ένα περιβάλλον υπερφορολόγησης, έλλειψης επενδύσεων, πολιτικής ρευστότητας και διεθνούς αστάθειας είναι απορίας άξιον...

Σημειωτέον ότι από την είσοδο της Ελλάδας στα Μνημόνια το 2010 μέχρι και την προσεχή χρονιά, το χρέος χρόνο με τον χρόνο διογκώνεται, με μόνο τρεις εξαιρέσεις:
1. Το 2012, που διαμορφώθηκε στα 305,094 δισ. ευρώ και μειώθηκε κατά 51,195 δισ. ευρώ (14,4% επί του συνόλου) σε σύγκριση με το 2011, λόγω του πολυδιαφημισμένου «κουρέματος» των ομολόγων που βρίσκονταν στα χέρια του ιδιωτικού τομέα (PSI). Ως ποσοστό του ΑΕΠ περιορίστηκε από το 172,1% στο 159,6%. Ο τέως πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ Ευάγγελος Βενιζέλος, που ως υπουργός Οικονομικών έβαλε την υπογραφή του στο PSI, επαίρεται ακόμα και σήμερα για το «κούρεμα», επαναλαμβάνοντας σε κάθε ευκαιρία ότι ήταν «η μεγαλύτερη διαγραφή χρέους στην ιστορία» και ότι διεγράφη χρέος ύψους 197 δισ. ευρώ, την ώρα που το σύνολο του ελληνικού χρέους ήταν 368 δισ. ευρώ.

Ωστόσο, για να διαγραφούν τα 197 δισ. ευρώ, η Ελλάδα δανείστηκε από τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (EFSF) 30 δισ. ευρώ για την αγορά βραχυπρόθεσμων ομολόγων του EFSF, τα οποία δόθηκαν στους ιδιώτες που κατείχαν ελληνικά ομόλογα, άλλα 50 δισ. ευρώ για να ανακεφαλαιοποιήσει τις τράπεζές της λόγω της ζημιάς που υπέστησαν από το «κούρεμα» των ομολόγων που κατείχαν, τα ασφαλιστικά ταμεία της χώρας μας επιβαρύνθηκαν με ζημιές 12 δισ. ευρώ εξαιτίας του «κουρέματος» των ομολόγων που διέθεταν στα χαρτοφυλάκιά τους, ενώ άλλα 5 δισ. ευρώ διατέθηκαν για την καταβολή δεδουλευμένων τόκων παλαιότερων ομολόγων που ανταλλάχθηκαν με νέα στο πλαίσιο του PSI.

Συνολικά, δηλαδή, η διαγραφή του 2012 στοίχισε 97 δισ. ευρώ. Αν στο ποσό αυτό προστεθούν τα 62 δισ. ευρώ της ονομαστικής αξίας των νέων ομολόγων που εξέδωσε η Ελλάδα σε αντικατάσταση εκείνων που «κουρεύτηκαν», προκύπτει ότι το πραγματικό, καθαρό όφελος από το PSI ήταν μόλις 38 δισ. ευρώ! Επιπλέον, οικονομική καταστροφή υπέστησαν χιλιάδες μικροομολογιούχοι, το ελληνικό χρέος διέπεται πλέον από το αγγλικό δίκαιο σχεδόν στο σύνολό του και από ιδιωτικό χρέος μετετράπη στη συντριπτική πλειονότητά του σε διακρατικό, καθιστώντας τη χώρα εξαρτημένη από τα υπόλοιπα κράτη-μέλη της ευρωζώνης που τη δανειοδότησαν.

2. Το 2014, που κατέγραψε ισχνή μείωση της τάξεως των 792.000.000 ευρώ, σε σχέση με το 2013 και έκλεισε στα 319,718 δισ. ευρώ. Και πάλι, όμως, εμφανίστηκε να μεγαλώνει ως ποσοστό του ΑΕΠ, εξαιτίας της ύφεσης (από το 177,7% το 2013, έφθασε το 180,1% το 2014).
3. Το 2015, που περιορίστηκε στα 311,452 δισ. ευρώ, μειωμένο κατά 8,266 δισ. ευρώ συγκριτικά με το 2014. Η διαφορά αυτή οφειλόταν, ωστόσο, σχεδόν αποκλειστικά στο οκτάμηνο «πάγωμα» των εκταμιεύσεων από τους δανειστές μας, λόγω των θυελλωδών διαπραγματεύσεων που οδήγησαν στην ανεπιτυχή ολοκλήρωση του δεύτερου Μνημονίου και, εν συνεχεία, στην υπογραφή του τρίτου Μνημονίου το περυσινό καλοκαίρι.

Συνεχής εφιάλτης έως το 2060!

Για τα επόμενα χρόνια και με βάση τα σημερινά δεδομένα, το χρέος δεν αναμένεται να εμφανίσει σημαντική αποκλιμάκωση ως απόλυτο μέγεθος, αλλά η προσδοκώμενη επιστροφή της Ελλάδας σε θετικούς ρυθμούς ανάπτυξης προβλέπεται να το περιορίσει ως ποσοστό του ΑΕΠ. Η τελευταία έκθεση βιωσιμότητας του ελληνικού χρέους, την οποία συνέταξε το ΔΝΤ τον περασμένο Μάιο, προβλέπει ότι -χωρίς ελάφρυνση- το χρέος θα διαμορφωθεί στο 168,6% του ΑΕΠ το 2020 και στο 159,1% το 2030. Η συνέχεια, όμως, προδιαγράφεται εφιαλτική, καθώς το 2045 υπολογίζεται ότι θα εκτιναχθεί στο 196,9% και το 2060 θα σπάσει τα κοντέρ, φθάνοντας το 293,8% του ΑΕΠ! Ακόμα και η Ιαπωνία, που είναι η χώρα με το μεγαλύτερο χρέος σε σχέση με το παραγόμενο εθνικό προϊόν της, έχει σήμερα χρέος ύψους περίπου 230% του ΑΕΠ. Είναι, λοιπόν, περισσότερο από προφανές ότι χωρίς μέτρα ελάφρυνσης του χρέους η ελληνική οικονομία δεν θα μπορέσει να ορθοποδήσει.

Το αμαρτωλό swap που συνυπολογίστηκε και προπληρώθηκε με ελέω Τόμσεν

Η μεγάλη πληγή του χρέους δεν διευρύνθηκε κατά τη μνημονιακή περίοδο μόνο εξαιτίας του δυσθεώρητου ύψους των νέων δανείων που έλαβε η Ελλάδα, αλλά και λόγω των παρασκηνιακών μεθοδεύσεων που προηγήθηκαν της υπογραφής του πρώτου Μνημονίου.

Οπως αποκάλυψε η «κυριακάτικη δημοκρατία» στις 11 Σεπτεμβρίου 2016 με πρωτοσέλιδο αναλυτικό ρεπορτάζ, το 2010 ο τότε επικεφαλής του ΔΝΤ για το ελληνικό πρόγραμμα και νυν διευθυντής του Ευρωπαϊκού Τμήματος του Ταμείου Πολ Τόμσεν υποχρέωσε να συνυπολογιστεί στο χρέος της χώρας μας και να πληρωθεί προκαταβολικά το περιβόητο swap που είχε γίνει επί κυβέρνησης Σημίτη! Ετσι, η χώρα βρέθηκε να πληρώνει 5 δισ. ευρώ ετησίως το διάστημα 2010-2014 για μια οικονομική συμφωνία, της οποίας το αποτέλεσμα θα φανεί το 2030.

Η λέξη swap σημαίνει ανταλλαγή. Το 2000 η κυβέρνηση Σημίτη αποφάσισε να συνάψει μια συμφωνία ανταλλαγής χρέους (swap), η οποία θα επέτρεπε στη χώρα να εκπληρώσει τις προϋποθέσεις ένταξης στην ΟΝΕ, παρακάμπτοντας το γεγονός ότι το χρέος έφθανε τότε το 103,5% του ΑΕΠ. Η συμφωνία θεώρησε νοητό, αριθμητικό κεφάλαιο το σύνολο των υποχρεώσεων της Ελλάδας, το αντάλλαξε από δολάρια σε γεν με αντισυμβαλλόμενο την Deutsche Bank και διαμεσολαβητή την Goldman Sachs, και όρισε πως το κράτος κέρδιζε, αν έχανε το δολάριο έναντι του γεν και έχανε στην αντίστροφη περίπτωση.

Σύμφωνα με το προαναφερθέν αποκαλυπτικό δημοσίευμα της «κυριακάτικης δημοκρατίας», η συμφωνία εξέλαβε παράτυπα τις τιμές που είχε το γεν αναδρομικά (τιμές ανά έτος 1995-2000), τότε που το γεν εκινείτο ανοδικά έναντι του δολαρίου. Αυτή η εξόφθαλμη παρατυπία θεωρήθηκε πολιτική απόφαση. Από το ίδιο ρεπορτάζ προκύπτει ότι, όταν η Ελλάδα βρέθηκε μπροστά στις μνημονιακές αλυσίδες, συνέβη το εξής απίστευτο και πρωτοφανές: ενώ το swap είχε 30ετή διάρκεια, ο κ. Τόμσεν και ο τότε επικεφαλής της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής (ΕΛ.ΣΤΑΤ.) Ανδρέας Γεωργίου συμπεριέλαβαν στο χρέος τις ετήσιες ζημίες που είχαν προκύψει από τη συμφωνία ανταλλαγής τα πέντε πρώτα χρόνια της ισχύος της, λόγω της υποχώρησης του γεν έναντι του δολαρίου. Οι ζημιές αυτές ανέρχονταν στα 21 δισ. ευρώ και ο Δανός τεχνοκράτης του ΔΝΤ μάς υποχρέωσε να τις εξοφλήσουμε την περίοδο 2010-2014, παραβλέποντας ότι το πραγματικό αποτέλεσμα της συμφωνίας θα φανεί στη λήξη της, το 2030.

Τα δάνεια που προστίθενται και επιστρέφουν στην τρόικα

Οι δανειακές δόσεις που εισπράττει η χώρα από τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας (ESM) και προστίθενται στο χρέος χρησιμοποιούνται πλέον σχεδόν αποκλειστικά για την αναχρηματοδότησή του. Δηλαδή, η Ελλάδα δανείζεται νέα ποσά κυρίως για να εξοφλήσει παλαιότερο χρέος της και τους τόκους που αναλογούν σε αυτό. Σε πολύ μικρότερο βαθμό η δανειακή βοήθεια οδεύει σε άλλες ανάγκες, όπως η αποπληρωμή ληξιπρόθεσμων οφειλών του Δημοσίου προς ιδιώτες και η δημιουργία αποθεματικού στα δημόσια ταμεία.

Το τελευταίο τρίμηνο της φετινής χρονιάς είναι το πιο... ελαφρύ σε χρηματοδοτικές ανάγκες, γεγονός που εντείνει τους φόβους για παρατεταμένες διαπραγματεύσεις στο πλαίσιο της δεύτερης αξιολόγησης, μια και δεν θα υπάρχει ως το τέλος του έτους έντονη πίεση στα κρατικά ταμεία. Συνολικά, η Ελλάδα καλείται να πληρώσει υποχρεώσεις ύψους 1,521 δισ. ευρώ την περίοδο Οκτωβρίου-Δεκεμβρίου 2016. Τον τρέχοντα μήνα θα χρειαστεί 360.000.000 ευρώ για τόκους ομολόγων που κατέχουν οι κεντρικές τράπεζες της ευρωζώνης και για τόκους άλλων δανείων, άλλα 492.000.000 ευρώ θα απαιτηθούν τον Νοέμβριο για την αποπληρωμή «ακούρευτων» ομολόγων και την καταβολή τόκων, ενώ τον Δεκέμβριο η χώρα καλείται να διαθέσει περίπου 669.000.000 ευρώ για «ακούρευτα» ομόλογα, τόκους και μια δόση προς το ΔΝΤ. Η εν λόγω δόση ανέρχεται στα 299.000.000 ευρώ, λήγει στις 7 Δεκεμβρίου και με αυτήν εξοφλείται το δάνειο του πρώτου Μνημονίου από το Ταμείο.

Εφόσον εκταμιευθεί η εκκρεμής υποδόση των 2,8 δισ. ευρώ, εκ των οποίων τα 1,7 δισ. ευρώ θα διατεθούν για την αποπληρωμή ληξιπρόθεσμων οφειλών του Δημοσίου και τα υπόλοιπα για τις ανάγκες του κράτους, εκτιμάται ότι η κάλυψη των χρηματοδοτικών αναγκών της χώρας μέχρι το τέλος του έτους είναι εφικτή ακόμα και χωρίς τη δόση των 6,1 δισ. ευρώ. Η δόση αυτή αντιστοιχεί στην ολοκλήρωση της δεύτερης αξιολόγησης και είχε προγραμματιστεί να καταβληθεί τον Οκτώβριο. Ο επίτροπος Οικονομικών Πιερ Μοσκοβισί κάλεσε την περασμένη Τρίτη την κυβέρνηση να επιταχύνει την υλοποίηση των μνημονιακών δεσμεύσεών της, ώστε η αξιολόγηση να κλείσει τον Νοέμβριο, αλλά ο στόχος αυτός θεωρείται πολύ φιλόδοξος. Το ίδιο μήνυμα αναμένεται να στείλει και το αυριανό Eurogroup, που θα ελέγξει επίσης την υλοποίηση των προαπαιτούμενων μέτρων για τα 2,8 δισ. ευρώ.

Πηγή εφημ. "Κυριακάτικη Δημοκρατία"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Γράφει ο Χρήστος Γιανναράς

Η ​​κοινωνία παραλυμένη, αποχαυνωμένη – χωρίς αντανακλαστικά ζωντανού σώματος. Tο πολιτικό προσωπικό παγιδευμένο στην ιδιοτέλεια, την αδιάντροπη εξουσιολαγνεία. Tο κράτος, μηχανισμός με χρόνιες αναπηρίες, αυτονομημένος από στοχεύσεις «δημοσίου συμφέροντος». Oλα μαζί: η σημερινή Eλλάδα, ένας εφιάλτης χωρίς προηγούμενο. Kαι επιπλέον: χωρίς ελπίδα.
Kορυφαίο αποκύημα της καταιγιστικής συμφοράς: το συδαύλισμα της ανελπιστίας και του πανικού από τα τηλεοπτικά κανάλια και ραδιόφωνα. Mέρα-νύχτα, ασταμάτητα. Aναμηρυκάζουν τις διαπιστώσεις, τη συμπτωματολογία του ολέθρου. Πειθαρχημένα τα «μέσα» σε αδιάντροπες σκοπιμότητες οικονομικών συμφερόντων ή στην αηδιαστική εξουσιολαγνεία. Προκλητικά. Eκατομμύρια καταληστευμένων από το «κράτος» Eλλήνων σφαδάζουν μέσα στη στέρηση, αλλά στην αγορά των τηλεοπτικών συχνοτήτων βρέχει εκατομμύρια.

Oλοι διαβεβαιώνουμε όλους ότι τίποτα πια δεν αλλάζει. Tίποτα δεν μπορεί να αλλάξει.

H Eλλάδα έχει πάψει να είναι ανεξάρτητο, «κυρίαρχο» κράτος: Δεν έχει το «δικαίωμα αυτοδιάθεσης», η διακυβέρνησή της υπόκειται σε ξένο έλεγχο, σε επιτροπεία. Hχεί σαν υπερβολή, αλλά είναι ρεαλιστική πιστοποίηση: Oι Eλληνες δεν είμαστε πια ένας ελεύθερος λαός, είμαστε λαός που επιτροπεύεται, όπως ακριβώς θα επιτροπευόταν και από τους εντεταλμένους στρατευμάτων κατοχής.

H δαιμόνια πρωτοτυπία σήμερα είναι ότι: η επιτροπεία ασκείται με εκτελεστικά όργανα όχι κάποιους «κουίσλιγκς», αλλά τους «αντιστασιακούς», αυτούς που ψηφίστηκαν από τον λαό για να ασκήσουν «αντίσταση» στην επιτροπεία, αντίσταση στην υποδούλωση, στην απώλεια της κρατικής ανεξαρτησίας. O λαός στην Eλλάδα ψήφισε με ποσοστό 62% την αντίσταση στην υποτέλεια, ψήφισε αυτούς που υπόσχονταν να «σκίσουν» τα πρωτόκολλα της άνευ όρων παράδοσης. Kαι μέσα σε μια νύχτα οι μπροστάρηδες της «αντίστασης» αλλαξοπίστησαν, άλλαξαν 180° ρότα και πεποιθήσεις, χωρίς να δώσουν την παραμικρή εξήγηση στους πολίτες που τους εμπιστεύθηκαν. Mεταμορφώθηκαν οι «ριζοσπάστες» αντιστασιακοί σε ευτελή ασπόνδυλα πιόνα, «μιας χρήσεως», για να μην κινηθεί ούτε φύλλο πια ενάντια στη στυγνή επιτρόπευση.

Συνεργούς στη ρινοκερική μεταμόρφωσή τους οι «ριζοσπάστες» αντιστασιακοί πήραν την πιο φτηνιάρικη απόφυση της Δεξιάς, μια συγκυριακή συσπείρωση θλιβερών καπήλων του πατριωτισμού και της πολιτικής «συνέπειας». H κουμπαριά προξενεί αναγούλα σε κάθε στοιχειωδώς αξιοπρεπή Eλληνα.

Ποτέ, μα ποτέ άλλοτε τέτοιος εφιάλτης, τέτοιος εκπεσμός. Δεν έχει πια ούτε σύνταγμα η Eλλάδα, καταστατικό χάρτη των σχέσεων του πολίτη με το κράτος, «κοινωνικό συμβόλαιο» που να προστατεύει τον πολίτη από την αυθαιρεσία της εξουσίας. Yπολογίστηκε ότι, στα τελευταία έξι χρόνια, το 98% των νομοθετημάτων και διατάξεων που υπερψήφισε η Bουλή των Eλλήνων, παραβίαζαν κατάφωρα το σύνταγμα, κατέλυαν κάθε έννοια κράτους Δικαίου, κάθε προϋπόθεση πολιτικής αναχαίτισης του πρωτογονισμού. Oλοι οι δημόσιοι λειτουργοί υπέστησαν δήμευση των μέσων βιοπορισμού τους (του μισθού ή της σύνταξης, που το κράτος είχε δεσμευτεί να τους ανταποδίδει έναντι της κοινωνικής τους προσφοράς) – η κρατική αυτή πρακτική λωποδυσίας δικαιολογήθηκε σαν αυτονόητη «ανάγκη».

Mοναδική αντίσταση στη σαδιστική απανθρωπία των επικυριάρχων της χώρας, κάποια τολμήματα αποφάσεων του «Συμβουλίου της Eπικρατείας», έστω και αν αγνοούνται, πεταμένα στο καλάθι των αχρήστων.

Aκόμα και η απόφαση (ιστορικό στην κυριολεξία κείμενο) που απαγόρευε να παραδοθεί στην κερδοσκοπική εκμετάλλευση από ιδιώτες η ύδρευση Aθήνας και Θεσσαλονίκης.

Aλλά ο αμοραλισμός του Iστορικού Yλισμού, διακομματικής στη χώρα μας κοσμοθεωρίας, μηχανεύεται δυσμάχητες πανουργίες: Για να περάσει «εν παραβύστω» από τη Bουλή η έγκριση εμπορίας και ομηρίας του νερού (της ζωής μας), επιστρατεύθηκε το «πιασάρικο» θέμα γελοίων αλλαγών στο χρεοκοπημένο «θρησκευτικό» στα σχολεία μάθημα. Eτσι, αντί να χτυπάνε οι καμπάνες στις εκκλησιές, από άκρη σε άκρη στην Eλλάδα, να ξεσηκώσουν συνειδητούς πολίτες ενάντια στην εμπορία και ομηρία της ύδρευσης, ο αρχιεπίσκοπος παζάρευε με τους χαμαιλέοντες «ισορροπημένα» ποσοστά θρησκειολογικής πληροφόρησης!

Eφιάλτης η Eλλάδα σήμερα. Xωρίς προηγούμενο και χωρίς ελπίδα. Kατεδαφίζεται μεθοδικά ακόμα και αυτή η μεταπρατική κρατική μας υπόσταση, και απουσιάζει κάθε αντίσταση: Δεν εμφανίζεται, έστω για δείγμα, ένας δικηγορικός σύλλογος οποιασδήποτε πόλης, μία από τις Eπιστημονικές Eταιρείες Δικαίου, Eταιρεία Nομικών, μια πανεπιστημιακή Nομική Σχολή, τα νομικά μέλη της Aκαδημίας Aθηνών, εν ενεργεία ή επίτιμοι αρεοπαγίτες και σύμβουλοι επικρατείας, να καταγγείλουν την καταστρατήγηση - αχρήστευση του συντάγματος – να σώσουν την τιμή του νομικού κόσμου της χώρας.

Σε λήθαργο βαθύ και ο εκπαιδευτικός κόσμος: Πρυτανείες, σύγκλητοι, καθηγητικά σώματα, σύλλογοι διδασκόντων μέσης και πρωτοβάθμιας παιδείας, σύλλογοι γονέων, επαγγελματικά και καλλιτεχνικά επιμελητήρια, πολιτισμικά ιδρύματα και σωματεία. H γενικευμένη παράλυσή τους και αφασία έχει πολύ συγκεκριμένη αιτιολόγηση: Eχουν κατορθώσει οι επικυρίαρχοι να πείσουν τον λαό μας, με τα ηλεκτρονικά τους φερέφωνα και τη νυχθήμερη πλύση εγκεφάλου, ότι η καταστροφή είναι αποκλειστικά οικονομική, οπότε δεν έχουμε παρά να πειθαρχήσουμε στους κορσέδες και «γύψους» της επιτρόπευσης, για να ξαναβρεθούμε πάλι στην «ευρωπαϊκή», καταναλωτικής ευωχίας «οικογένεια».

Pεαλιστική ελπίδα για την ελληνική κοινωνία ίσως μπορέσει να γεννηθεί, μόνο με μιαν αφύπνιση που θα πάρει τη μορφή συλλογικών συσπειρώσεων. Aφύπνιση στην επίγνωση της απανθρωπίας που συνεπιφέρει νομοτελειακά ο Iστορικός Yλισμός: μαρξισμός και καπιταλισμός. Δηλαδή στην επίγνωση ότι ο ΣYPIZA δεν διαφέρει σε τίποτα, ούτε καν στη διαχείριση, από τους ANEΛ, τη N.Δ., το ΠAΣOK, ίσως διαφέρουν όλοι αυτοί (αρκετά αμφίβολο) μόνο διαχειριστικά από τη X.A. και το KKE.

H οικονομική ανάπτυξη, με όρους ελευθερίας και ανθρωπιάς, είναι συνάρτηση της κατά κεφαλήν καλλιέργειας. Συνάρτηση της γλωσσικής παιδείας, της ιστορικής συνείδησης, της έμπρακτης λαϊκής ευσέβειας (αυτή είναι που παράγει πολιτισμό). Pεαλιστική ελπίδα ίσως γεννηθεί (αν δεν είναι πια πολύ αργά), μόνο αν συλλογικές συσπειρώσεις πάρουν πρωτοβουλία να κάνουν πράξη το αίτημα για απόλυτη προτεραιότητα της κατά κεφαλήν καλλιέργειας. Tο πώς, θα το γεννήσει η ανάγκη τους – κάθε υπόδειξη σίγουρα «μυρίζει» ιδεολόγημα. Ξέρουμε πια ότι το κακό τέλος δεν έχει, είναι άπατο – φτάσαμε να έχουμε υπουργό Παιδείας τον κ. Φίλη, καιροφυλαχτούν και τα χειρότερα.

Nα γεννήσουν οι κοινωνικές συσπειρώσεις «κρυφά σχολειά», παντού, πάμπολλα. «Mέσο λαϊκής πάλης» το κρυφό σχολειό.

Πηγή εφημ. "Καθημερινή"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Στοιχεία-σοκ στα απόρρητα έγγραφα που επικαλείται η αντιεισαγγελέας Πρωτοδικών στην παραπεμπτική πρότασή της προς το δικαστικό συμβούλιο

Από τη Βάσω Παλαιού

Σε στενό κλοιό 20 πρακτόρων, μεταξύ των οποίων δύο γυναίκες, δύο νεαροί Ευρωπαίοι και δύο γεροδεμένοι Ελληνες, οι οποίοι σχεδίαζαν τη δολοφονία του, βρισκόταν από την άνοιξη του 2008 ο τότε πρωθυπουργός της χώρας Κώστας Καραμανλής! Οι σοκαριστικές λεπτομέρειες του σχεδίου «Πυθία 1», που θυμίζουν κατασκοπευτικό θρίλερ, αποκαλύπτονται μέσα από την πολυσέλιδη πρόταση της αντιεισαγγελέως Πρωτοδικών Μαρίας Σοφίας Βαΐτση προς το Συμβούλιο Πλημμελειοδικών της Αθήνας. Το σχέδιο «Πυθία 1» αφορούσε την αποσταθεροποίηση της χώρας κατά την περίοδο 2007-2009 με την εμπλοκή ξένων μυστικών υπηρεσιώνμ με στόχο να ασκηθεί πίεση στην τότε κυβέρνηση του Κώστα Καραμανλή σε ζητήματα που αφορούσαν τις διεθνείς σχέσεις της και κυρίως την ενεργειακή πολιτική της, όπως έχει αποκαλύψει η εφημερίδα «δημοκρατία» σε πληθώρα δημοσιευμάτων της.

Οι πληροφορίες

Στην πρόταση-φωτιά περιγράφεται πως, σύμφωνα με πληροφορίες που περιήλθαν στην ΕΥΠ από αξιωματούχο της FSB (Ρωσική Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Ασφάλειας), κύριο μέρος του σχεδίου «Πυθία 1» ήταν η στενή παρακολούθηση του Κώστα Καραμανλή, η οποία είχε οργανωθεί από «δυτικές υπηρεσίες με τη συμμετοχή ομόλογης υπηρεσίας άλλου (μη ευρωπαϊκού) κράτους», όπως αναφέρουν τα απόρρητα έγγραφα, υπονοώντας τη CIA.
Σκοπός της παρακολούθησης, σύμφωνα με τη δικογραφία, ήταν «η πραγματοποίηση επίθεσης σε βάρος του πρωθυπουργού, με ειδικότερο επιδιωκόμενο σκοπό την αναβολή ή τη ματαίωση της ενεργειακής πολιτικής της χώρας». Για το σχέδιο «Πυθία 1» έχει ασκηθεί ποινική δίωξη για τα αδικήματα των προπαρασκευαστικών πράξεων εσχάτης προδοσίας, δηλαδή της συνωμοσίας σε διατάραξη της ομαλής λειτουργίας του πολιτεύματος και της αποστέρησης πρωθυπουργού από την ενάσκηση της εξουσίας που του παρέχει το Σύνταγμα.

Όπως τονίζει -ωστόσο- η εισαγγελέας στην πρότασή της προς το δικαστικό συμβούλιο, δεν κατέστη δυνατή η ανακάλυψη των άγνωστων δραστών.

Από τα απόρρητα έγγραφα και τις πληροφορίες των μυστικών υπηρεσιών που επικαλείται η αντιεισαγγελέας Πρωτοδικών στην πρότασή της προς το δικαστικό συμβούλιο, προκύπτει πως οι άγνωστοι δράστες παρακολουθούσαν τον Κώστα Καραμανλή με τρία οχήματα, δύο εκ των οποίων βαν, κατά τη διάρκεια της διαδρομής που ακολουθούσε από τη Ραφήνα στο Μέγαρο Μαξίμου και αντίστροφα!

Στο ένα όχημα τύπου βαν μάρκας Τογιότα (το οποίο έφερε πλαστές ελληνικές πινακίδες) τις περισσότερες φορές επέβαιναν τρία με τέσσερα άτομα, με δράση «επαγγελματική και εντεινόμενη ήδη από τις αρχές του μηνός Απριλίου του έτους 2008», που επικοινωνούσαν τηλεφωνικά με άλλους συνεργούς τους. Το βαν χρώματος μπεζ κινούνταν συνεχώς κατά μήκος της διαδρομής που ακολουθούσε ο τότε πρωθυπουργός και μέχρι το ύψος της Αττικής Οδού στο Ολυμπιακό Στάδιο. Το εν λόγω βαν εντοπίστηκε και στη λεωφόρο Μαραθώνος, στο ύψος του Πικερμίου, όπου πιθανότατα κατέγραφε την ταχύτητα πομπής, τα συνοδευτικά οχήματα, τα άτομα συνοδείας και άλλα στοιχεία.

Και δεύτερο

Στο ίδιο σημείο, μάλιστα, εντοπίστηκε κατά τους μήνες Μάρτιο και Απρίλιο του 2008 ένα δεύτερο όχημα τύπου βαν, μάρκας Φορντ και χρώματος μπλε, το οποίο έφερε επίσης πλαστές ελληνικές πινακίδες. Επίσης, στον Γέρακα (Carrefour) εντοπίστηκε το τρίτο όχημα που παρακολουθούσε τον πρώην πρωθυπουργό. Πρόκειται για ένα αυτοκίνητο μάρκας BMW και χρώματος ασημί με γερμανικές πινακίδες. Στο βαν μάρκας Τογιότα επέβαιναν τέσσερις άνδρες, οι τρεις μελαχρινοί και ένας καστανός, στο βαν μάρκας Φορντ επέβαιναν τρεις άνδρες και στο αυτοκίνητο BMW οι δύο γυναίκες!

Η ομάδα αντιπαρακολούθησης κατέληξε στο συμπέρασμα πως κατά τη διάρκεια του δρομολογίου του Ελληνα πρωθυπουργού «λειτουργούσαν, συγχρόνως, ομάδες υποστήριξης και καταγραφής», συνολικά περίπου 20 άτομα.
Στον Χολαργό, μάλιστα, στις αρχές Ιουνίου 2008 διαπιστώθηκε και η παρουσία ακόμη δύο ατόμων (νεαρής ηλικίας), τα οποίοαπιθανότατα ήταν Ευρωπαίοι υπήκοοι.

Η ελεγχόμενη εμπλοκή και το βαν με τα εκρηκτικά και τα καλάζνικοφ

Επίσης, από τα απόρρητα έγγραφα προκύπτει πως το διάστημα από 20 μέχρι 25 Απριλίου 2008 στην περιοχή της Νέας Μάκρης, και συγκεκριμένα στη διασταύρωση των φωτεινών σηματοδοτών οι οποίοι οδηγούν στη Μονή του Αγίου Εφραίμ, πραγματοποιήθηκε «ελεγχόμενη» διαδικασία εμπλοκής, διάρκειας 30 δευτερολέπτων, μεταξύ κλιμακίου της ομάδας εργασίας της FSB και των πρακτόρων που παρακολουθούσαν τον Κώστα Καραμανλή, καθώς εντοπίστηκε το βαν Τογιότα.
Οι άγνωστοι δράστες που παρακολουθούσαν τον Κώστα Καραμανλή ήταν δύο άνδρες γυμνασμένοι, που μιλούσαν ελληνικά, οι οποίοι διέφυγαν με μοτοσικλέτα τύπου Εντούρο, κίτρινου χρώματος.

Οι δύο γυμνασμένοι άνδρες εγκατέλειψαν το βαν, στο οποίο εντοπίστηκαν σοκαριστικά στοιχεία, από τα οποία προέκυπτε λεπτομερής καταγραφή της διαδρομής που ακολουθούσε ο Ελληνας πρωθυπουργός, τα συνοδευτικά οχήματα, οι μηχανές ασφαλείας, καθώς και χάρτες στους οποίυς είχαν σημειωθεί τα σημεία συνάντησης των ομάδων παρακολούθησης, μεταξύ των οποίων και η οδός Φανερωμένης στην περιοχή του Χολαργού.

Επίσης, εντοπίστηκαν κιάλια νυχτερινής παρατήρησης, εκρηκτική ύλη C-4 και όπλα tokarev και kalasnikof, υλικά καμουφλάζ (καινούργια, αχρησιμοποίητα), υλικά μακιγιάζ, όπως μολύβια, κουκούλες μη χρησιμοποιημένες, οι οποίες δεν έφεραν κάποιο διακριτικό, καθώς και γυναικεία ρούχα, συστήματα επικοινωνίας υψηλής τεχνολογίας και ενέργειας, συγχρονισμένα στις συχνότητες της ΕΛ.ΑΣ., ένα τηλεχειριστήριο, τρόφιμα (ξηρά τροφή και σοκολάτες) και σκιές.

Στο εδώλιο με βαριές κατηγορίες

Η πρόταση της κυρίας Βαΐτση προς το δικαστικό συμβούλιο αφορά τη μεγάλη δικογραφία που σχηματίστηκε από τον ανακριτή Δημήτρη Φούκα και στην οποία συνενώθηκαν οι υποθέσεις των τηλεφωνικών υποκλοπών, του σχεδίου «Πυθία 1», καθώς και το σκέλος της παραβίασης μυστικών της Πολιτείας με κατηγορούμενο τον πρώην υπουργό του ΠΑΣΟΚ Μιχάλη Καρχιμάκη. Η εισαγγελέας προτείνει να παραπεμφθούν στο εδώλιο του Μικτού Ορκωτού Δικαστηρίου της Αθήνας ο κ. Καρχιμάκης, για το αδίκημα της ηθικής αυτουργίας σε παραβίαση μυστικών της Πολιτείας κατ' εξακολούθηση, και οι υπάλληλοι της ΕΥΠ Αγγελική Πατελάκη και Θεόδωρος Σπατιώτης ως φυσικοί αυτουργοί του αδικήματος, ενώ ζητά και την παραπομπή στο εδώλιο του καταζητούμενου πρώην υπαλλήλου της αμερικανικής πρεσβείας William Bazil για την υπόθεση των τηλεφωνικών υποκλοπών.

Πηγή εφημ. "Κυριακάτικη Δημοκρατία"



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Επιθετικά βήματα, τα οποία βλάπτουν τα εθνικά συμφέροντα και απειλούν την εθνική ασφάλεια της Ρωσίας, καταλογίζει η Μόσχα στις ΗΠΑ. Σε έντονο ύφος, ο ρώσος υπουργός Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ μίλησε την Κυριακή για την «επιθετική ρωσοφοβία που βρίσκεται πλέον στην καρδιά της αμερικανικής πολιτικής», απειλώντας με αντίποινα σε περίπτωση που οι ΗΠΑ βομβαρδίσουν τις βάσεις της συριακής αεροπορίας.

«Είμαστε αυτόπτες μάρτυρες μίας θεμελιώδους αλλαγής συνθηκών όσον αφορά την επιθετική ρωσοφοβία που βρίσκεται πλέον στην καρδιά της αμερικανικής πολιτικής απέναντι στη Ρωσία», φέρεται να δήλωσε ο Λαβρόφ, σύμφωνα με το πρακτορείο RIA.

«Και δεν πρόκειται μόνο για ρητορική ρωσοφοβία, αλλά για επιθετικά βήματα τα οποία πραγματικά βλάπτουν τα εθνικά μας συμφέροντα και βλάπτουν την εθνική μας ασφάλεια», τόνισε ο ρώσος υπουργός Εξωτερικών.

Αναφερόμενος στο σενάριο που θέλει τις ΗΠΑ να σχεδιάζουν να βομβαρδίσουν σφοδρά τις βάσεις της συριακής αεροπορίας, ο Λαβρόφ προειδοποίησε με νόημα ότι η Ρωσία έχει τα μέσα να προστατεύσει τα συμφέροντά της.

«Πρόκειται για ένα πολύ επικίνδυνο παιχνίδι, δεδομένου ότι η Ρωσία, η οποία βρίσκεται στη Συρία έπειτα από πρόσκληση της νόμιμης κυβέρνησης της χώρας και έχει δύο βάσεις εκεί, διαθέτει συστήματα αεράμυνας για να προστατεύσει τα περιουσιακά της στοιχεία», διεμήνυσε ο Λαβρόφ.

Σε κάθε περίπτωση, ο ρώσος υπουργός εξέφρασε την πεποίθηση ότι ο Μπαράκ Ομπάμα δεν θα ήταν ποτέ σύμφωνος με ένα τέτοιο σενάριο, το οποίο όπως είπε ο ίδιος ο Λαβρόφ έχει ακουστεί ως μία προοπτική.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Του Γιώργου Δημητρακόπουλου

Λίγες μόνο ημέρες μετά τις προκλητικές δηλώσεις του Προέδρου της Τουρκίας κ. Ταγίπ Ερντογάν, με τις οποίες όπως είναι γνωστό επέκρινε την Συνθήκη της Λωζάννης και ζητούσε την αναθεώρηση της, αποκαλύφθηκε και μία ακόμη κίνηση της Τουρκίας που αποσκοπεί στη δημιουργία τετελεσμένων που εξυπηρετούν την στρατηγική της για τον έλεγχο του Αιγαίου.
Πρόκειται για τις Τουρκικές ΝΟΤΑΜ με βάση τις οποίες η Γειτονική χώρα αφενός δέσμευε για την διεξαγωγή στρατιωτικών ασκήσεων , μεγάλες σε έκταση περιοχές μέσα στο F.I.R Αθηνών εγκλωβίζοντας με τον τρόπο αυτό ελληνικά νησιά όπως η Ικαρία, η Χίος και ο Αη- Στράτης (πρόκειται για την ΝΟΤΑΜ NAVTEX 626/16) αφετέρου επανέφερε τις γνωστές απαιτήσεις της για αποστρατικοποίηση ελληνικών νησιών (πρόκειται για την NOTAM A4 371).

Βέβαια οι αρμόδιες Ελληνικές Αρχές αντέδρασαν άμεσα και εξέδωσαν αντίστοιχες ΝΟΤΑΜ ακυρώνοντας τις Τουρκικές. Με δεδομένο ότι η Ελληνική Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας είναι σύμφωνα με τις σχετικές διεθνείς συνθήκες η αρμόδια αρχή για την διαχείριση του F.I.R Αθηνών οι ελληνικές ΝΟΤΑΜ είναι και αυτές που τυπικά και επισήμως ισχύουν.

Το ζήτημα που βέβαια δεν είναι νέο – η πρακτική αυτή της Τουρκίας χρονολογείται από το 1974 τουλάχιστον –είναι πολύ σοβαρό και γιατί αποτελεί μέρος της σε βάρος της Ελλάδας και της Κύπρου επεκτατικής στρατηγικής της Τουρκίας αλλά και γιατί παρά τις συνεχείς ενημερώσεις, από την πλευρά των ελληνικών και σε ορισμένες περιπτώσεις Κυπριακών αρχών, των αρμοδίων διεθνών Οργανισμών και φορέων ( NATO, ICAO,ΕΕ λόγω και του Ενιαίου Ευρωπαϊκού Ουρανού και IATA)οι τελευταίοι δείχνουν με την «διαλλακτική» στάση τους να μην επιθυμούν να επέμβουν αποφασιστικά ώστε να λυθούν τα ζητήματα αυτά σύμφωνα με τα οριζόμενα από το διεθνές Δίκαιο και τις επί μέρους Διεθνείς Συνθήκες ,ενώ σε ορισμένες περιπτώσεις κυρίως το ΝΑΤΟ στη διαδικασία σχεδιασμού των ασκήσεων έχει στο παρελθόν δείξει να αποδέχεται τις απόψεις της Τουρκίας και σε ότι αφορά στο εύρος του ελληνικού εθνικού εναερίου χώρου και σε ότι αφορά το καθεστώς αποστρατικοποίησης ορισμένων νησιών (βλ.υπόθεση Λήμνου).

Η δέσμευση μεγάλων σε έκταση περιοχών από την Τουρκία για την διεξαγωγή των στρατιωτικών ασκήσεων και η έκδοση σχετικής τουρκικής ΝΟΤΑΜ συνιστά παράβαση των κανόνων του F.I.R Αθηνών αρμόδια αρχή για την διαχείριση του οποίου είναι η Ελληνική Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας (ΥΠΑ). Σύμφωνα με την προβλεπόμενη διαδικασία η Τουρκία υποχρεούται να αποστείλει την σχετική ενημερωτική για την διεξαγωγή στρατιωτικών ασκήσεων εντός των διεθνών τμημάτων του F.I.R Αθηνών ΝΟΤΑΜ, στην ελληνική ΥΠΑ η οποία και προβαίνει στην έκδοση της σχετικής διεθνούς ΝΟΤΑΜ ώστε όλοι οι « χρήστες» του F.I.R Αθηνών (κυρίως αεροπορικές εταιρείες) να λάβουν υπόψη τους τις πληροφορίες και να προσαρμόσουν τα σχέδια πτήσης τους αναλόγως.

Σχετική παράβαση των κανόνων του F.I.R από την πλευρά της Τουρκίας είναι και άρνηση υποβολής σχεδίων πτήσεων η έστω ορισμένων στοιχείων των σχεδίων αυτών, των συμμετεχόντων στην άσκηση αεροσκαφών της, γεγονός που αυξάνει τον κίνδυνο σοβαρών ατυχημάτων αφού χωρίς σχέδιο πτήσης είναι πολύ δύσκολος ο έγκαιρος εντοπισμός του αεροσκάφους και συνεπώς πολύ δύσκολη η έγκαιρη έκδοση των απαραίτητων σταθερών οδηγιών προς τις εταιρείες των διερχόμενων αεροσκαφών ( κάθε εταιρεία διαθέτει ομάδα ειδικών Flight Dispatchersπου καθημερινά σχεδιάζουν τα δρομολόγια των αεροσκαφών) με σκοπό τον σχεδιασμό της πτητικής πορείας τους και συνεπώς την καλύτερη δυνατή διαχείριση της εναέριας κυκλοφορίας και την πρόληψη ατυχημάτων.

Θα πρέπει να σημειωθεί εδώ ότι ούτε η Αμερικανική Πολεμική Αεροπορία διανοήθηκε ποτέ κάτι αντίστοιχο παρά τους κανόνες ασφαλείας και μυστικότητας που έχει υιοθετήσει για την προστασία των αεροσκαφών της ( τα αμερικανικά μαχητικά όταν, παλαιότερα, επρόκειτο να πετάξουν εντός ου F.I.R Αθηνών έδιναν στις ελληνικές αρχές τρία στοιχεία από τα 17 που περιλαμβάνει ένα σχέδιο πτήσης, ήτοι ώρα εισόδου στο F.I.R (time of entry), χρόνο παραμονής (time over target) και ,ένα κωδικό που συνέβαλλε στην διαπίστωση αν το αεροσκάφος είναι φιλικό η εχθρικό (IFF code / Identification friend or foe) διευκολύνοντας με τον τρόπο αυτό τον εντοπισμό τους και την λήψη αναγκαίων μέτρων για την διευκόλυνση της εναέριας κυκλοφορίας και την αποφυγή ατυχημάτων).

Παράλληλα τα γεωγραφικά στίγματα της δέσμευσης περιοχών είναι τέτοια ώστε να δημιουργείται ένα «δαχτυλίδι» γύρω από ορισμένα ελληνικά νησιά με αποτέλεσμα , κατά τη διάρκεια διεξαγωγής των ασκήσεων η πρόσβαση σε αυτά να είναι δύσκολη ως αδύνατη με όλα όσα μια τέτοια κατάσταση συνεπάγεται, ενώ γίνονται δύσκολες ως αδύνατες και ορισμένες ενέργειες όπως ο πλευρικός διαχωρισμός των εισερχομένων στο F.I.R Αθηνών αεροσκαφών στις οποίες η Ελληνική ΥΠΑ προβαίνει προκειμένου να διευκολυνθεί η εναέρια κυκλοφορία.

Η επιμονή της Τουρκίας και η εκ νέου ανακίνηση του θέματος της αποστρατικοποίησης ορισμένων ελληνικών νησιών επίσης δεν είναι καινούργιο ζήτημα – χρονολογείται τουλάχιστον από το 1974- οφείλεται προφανώς στη νέα στρατηγική συνολικής επαναφοράς των τουρκικών διεκδικήσεων στο Αιγαίο.

Είναι δε ενδεικτικό της Τουρκικής τακτικής το γεγονός ότι επικαλείται την Συνθήκη της Λωζάννης την οποία ο Τούρκος Πρόεδρος «κατακεραύνωσε» με τις γνωστές δηλώσεις του ενώ αναφέρεται και στην Συνθήκη των Παρισίων του 1947 που όριζε την επιστροφή των Δωδεκανήσων και του Καστελόριζου από την Ιταλία στην Ελλάδα γεγονός για στο οποίο η Τουρκία δεν μπορεί να παραπέμπει αφού όταν τα Δωδεκάνησα είχαν παραχωρηθεί στην Ιταλία δεν είχε εγείρει καμμία απαίτηση η αξίωση.

Το ζήτημα της αποστρατικοποίησης όμως είχε τεθεί κατά πολύ έντονο τρόπο την περίοδο 1981-1985 επί Κυβερνήσεως Ανδρέα Παπανδρέου όταν το ΝΑΤΟ με Γενικό Γραμματέα τότε τον υποστηρικτή της Τουρκίας Γιόζεφ Λούνς είχε αρνηθεί αφενός στη διαδικασία διάθεσης εθνικών στρατιωτικών δυνάμεων στη Συμμαχία( διαδικασία σύνταξης Country Chapters στη Νατοϊκή ορολογία)να δεχθεί ελληνικές στρατιωτικές δυνάμεις που στάθμευαν στη Λήμνο, αφετέρου στη διαδικασία σχεδιασμού των ασκήσεων να συμπεριλάβει το νησί ως περιοχή προς υπεράσπιση (territory to be defended στη Νατοϊκή ορολογία). Η Ελληνική κυβέρνηση είχε τότε υπενθυμίσει και στην Τουρκία και στο ΝΑΤΟ ότι η επαναστρατικοποίση τα Λήμνου και ης Σαμοθράκης είχαν γίνει αποδεκτές από την Τουρκία στα πλαίσια της Σύμβασης του Montreux, ως λογική συνέπεια της επαναστρατικοποίησης της Ιμβρου και της Τενέδου. Πράγμα ο οποίο είχε επειβεβαιώσει και ο τότε Τούρκος Υπουργός Εξωτερικών Ρουσδή Αράς μιλώντας για την Σύμβαση στην Τουρκική Εθνοσυνέλευση.

Η Ελληνική Κυβέρνηση είχε τότε επισημάνει ότι η δήλωση του Τούρκου υπουργού είναι δεσμευτική με βάση τα προβλεπόμενα από το Διεθνές Δίκαιο και τα νομικά προηγούμενα σχετικά με την δεσμευτική ισχύ των μονομερών δηλώσεων( Πρόκειται για την απόφαση του Διαρκούς Διεθνούς Δικαστηρίου της Κοινωνίας των Εθνών ου 1933 σχετικά με την διένεξη Δανίας Νορβηγίας για το κυριαρχικά δικαιώματα τους στη Γροιλανδία που έγινε γνωστή ως Ihlen Declaraion από το όνομα του Νορβηγού Υπουργού Εξωτερικών που είχε κάνει τις δεσμευτικές, όπως απεφάνθη το Δικαστήριο για την Νορβηγία δηλώσεις) , χωρίς ωστόσο θεαματικά πρακτικά αποτελέσματα με συνέπεια να υπάρξουν αρκετά προβλήματα στη διεξαγωγή των Νατοϊκών ασκήσεων αφού η Ελλάδα έπρεπε να λάβει μέτρα για την προστασία των κυριαρχικών δικαιωμάτων της.

Η Τουρκία βέβαια είχε παράλληλα προσπαθήσει να δημιουργήσει τετελεσμένα και σε ότι αφορά ο F.I.R Λευκωσίας θέλοντας να νομιμοποιήσει το αεροδρόμιο που είχε κατασκευάσει στα κατεχόμενα με την προσέλκυση πτήσεων . Η ελληνική αντίδραση ήταν άρνηση εισόδου στο F.I.R Αθηνών οποιουδήποτε αεροσκάφους δήλωνε τόπο προέλευσης το αεροδρόμιο στα κατεχόμενα. Όμως το θέμα των Τουρκικών επιδιώξεων στο Κυπριακό F.I.R παραμένει σοβαρό και λόγω των διεργασιών για επιβολή λύσης του Κυπριακού αλλά και λόγω κάποιων πληροφοριών ότι οι ΗΠΑ προτίθενται να χρησιμοποιήσουν την βάση της Σούδας στην Κρήτη για τις μελλοντικές επιχειρήσεις στη Συρία μετά την εκεί ενίσχυση των Ρωσικών Δυνάμεων πράγμα που συνεπάγεται μεταξύ άλλων και συχνή χρήση από την αμερικανική πολεμική αεροπορία των F.I.R Αθηνών και Λευκωσίας. Δεν θα πρέπει να θεωρείται απίθανη μια παρέμβαση της Τουρκίας για υπερπτήσεις αμερικανικών αεροσκαφών με προορισμό την Συρία πάνω από τα κατεχόμενα και μέσα από αυτήν μία προσπάθεια παρεμβολής της στη διαχείριση του F.I.R Λευκωσίας με απώτερο στόχο τη δημιουργία τετελεσμένων γεγονότων.

Με αυτά ως δεδομένα απαιτείται προσοχή στα επόμενα βήματα και μάλλον πιο επιθετική τακτική στην προστασία των θεσμοθετημένων διεθνώς δικαιωμάτων μας.

Πηγή MIgnatiou


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Πριν από τη γενική μνημονιακή έφοδο εναντίον της χώρας, την περίοδο 2004-2009 είχαν ριχθεί... τροχιοδεικτικές βολές εναντίον της κυβέρνησης της Ν.Δ. και του πρωθυπουργού Κώστα Καραμανλή.

Η κοινή αίσθηση που υπάρχει εδώ και χρόνια επιβεβαιώνεται πανηγυρικά από τις ίδιες τις εξελίξεις: Αν δεν έπεφτε ο Κώστας Καραμανλής και αν δεν είχε προηγηθεί όλη αυτή η συντονισμένη και βρόμικη επίθεση εναντίον της κυβέρνησής του, οι αντοχές της πατρίδας στην οικονομική και την πολιτική επίθεση που δέχτηκε θα ήταν πολύ μεγαλύτερες.

Με λίγα λόγια, με Καραμανλή δεν θα έπεφτε η Ελλάδα στο έλεος των πιστωτών και δεν θα δενόταν πισθάγκωνα η κοινωνία με τις χειροπέδες της κρίσης δανεισμού. Ο Γιώργος Παπανδρέου, που μεθόδευσε την υπαγωγή μας στο Μνημόνιο, ήταν ένας πρωθυπουργός που βόλεψε πολλούς - αλλά όχι τους Ελληνες.
Στην περίοδο της διακυβέρνησης του Γιώργου Παπανδρέου και του φαύλου κόμματός του άρχισε η λαίλαπα των αντιλαϊκών μνημονιακών μέτρων, τα οποία τσάκισαν την οικονομία, εξαθλίωσαν τον λαό, οδήγησαν χιλιάδες συμπολίτες μας στην αυτοκτονία και δημιούργησαν ένα νέο προσφυγικό κύμα συμπατριωτών μας, που άλλαξαν χώρα για να βρουν μεροκάματο.

Ενα από τα γεγονότα που μπορεί να απαλύνουν την πικρή γεύση του μνημονιακού δηλητηρίου είναι το εξής: Η Νέμεσις πλησιάζει. Η Δικαιοσύνη βρίσκεται στα ίχνη και εκείνων που οργάνωσαν τη σκευωρία κατά Καραμανλή. Οπως έγραψε η εφημερίδα μας, «με πρόταση-φωτιά η αντιεισαγγελέας Πρωτοδικών Μαρία-Σοφία Βαΐτση προτείνει στο Συμβούλιο Πλημμελειοδικών της Αθήνας την παραπομπή στο εδώλιο του Μικτού Ορκωτού Δικαστηρίου του πρώην υπουργού του ΠΑΣΟΚ Μιχάλη Καρχιμάκη για το αδίκημα της ηθικής αυτουργίας σε παραβίαση μυστικών της Πολιτείας κατ' εξακολούθηση. [...] Πρόκειται για τον άνθρωπο που την περίοδο διακυβέρνησης της χώρας από τον Κώστα Καραμανλή είχε επιδοθεί με εντολή του Γιώργου Παπανδρέου σε ένα κυνήγι ανακάλυψης σκανδάλων, παραχωρώντας συνεχώς συνεντεύξεις Τύπου, για να προβεί σε αποκαλύψεις, κραδαίνοντας απόρρητα έγγραφα. Γι' αυτό, άλλωστε, είχε αποκτήσει και το ψευδώνυμο "Πουαρό"! Παράλληλα, η εισαγγελέας προτείνει την παραπομπή στο εδώλιο του πρώην υπαλλήλου της αμερικανικής πρεσβείας William Bazil για την υπόθεση των τηλεφωνικών υποκλοπών και συγκεκριμένα για το αδίκημα της απόπειρας κατασκοπίας».

Η υπόθεση των τηλεφωνικών υποκλοπών, το σχέδιο «Πυθία 1» που αφορούσε σχέδιο δολοφονίας του Κώστα Καραμανλή αλλά και η παραβίαση μυστικών της Πολιτείας με κατηγορούμενο τον πρώην υπουργό του ΠΑΣΟΚ θα εκδικαστούν ως μία υπόθεση. Στη δίκη, όσο και να προσπαθήσουν κάποιοι να το αποφύγουν, θα αποκαλυφθούν πολλά στοιχεία για εκείνους (Ελληνες και ξένοι) που διέπραξαν αυτά τα εγκλήματα.
Η ώρα του λογαριασμού έρχεται και το ενδιαφέρον των Ελλήνων για τη δίκη είναι αναμφίβολα μεγάλο.
Οψόμεθα εις Φιλίππους...

Πριν από τη γενική μνημονιακή έφοδο εναντίον της χώρας, την περίοδο 2004-2009 είχαν ριχθεί... τροχιοδεικτικές βολές εναντίον της κυβέρνησης της Ν.Δ. και του πρωθυπουργού Κώστα Καραμανλή.

Η κοινή αίσθηση που υπάρχει εδώ και χρόνια επιβεβαιώνεται πανηγυρικά από τις ίδιες τις εξελίξεις: Αν δεν έπεφτε ο Κώστας Καραμανλής και αν δεν είχε προηγηθεί όλη αυτή η συντονισμένη και βρόμικη επίθεση εναντίον της κυβέρνησής του, οι αντοχές της πατρίδας στην οικονομική και την πολιτική επίθεση που δέχτηκε θα ήταν πολύ μεγαλύτερες.

Με λίγα λόγια, με Καραμανλή δεν θα έπεφτε η Ελλάδα στο έλεος των πιστωτών και δεν θα δενόταν πισθάγκωνα η κοινωνία με τις χειροπέδες της κρίσης δανεισμού. Ο Γιώργος Παπανδρέου, που μεθόδευσε την υπαγωγή μας στο Μνημόνιο, ήταν ένας πρωθυπουργός που βόλεψε πολλούς - αλλά όχι τους Ελληνες.

Στην περίοδο της διακυβέρνησης του Γιώργου Παπανδρέου και του φαύλου κόμματός του άρχισε η λαίλαπα των αντιλαϊκών μνημονιακών μέτρων, τα οποία τσάκισαν την οικονομία, εξαθλίωσαν τον λαό, οδήγησαν χιλιάδες συμπολίτες μας στην αυτοκτονία και δημιούργησαν ένα νέο προσφυγικό κύμα συμπατριωτών μας, που άλλαξαν χώρα για να βρουν μεροκάματο.

Ενα από τα γεγονότα που μπορεί να απαλύνουν την πικρή γεύση του μνημονιακού δηλητηρίου είναι το εξής: Η Νέμεσις πλησιάζει. Η Δικαιοσύνη βρίσκεται στα ίχνη και εκείνων που οργάνωσαν τη σκευωρία κατά Καραμανλή. Οπως έγραψε η εφημερίδα μας, «με πρόταση-φωτιά η αντιεισαγγελέας Πρωτοδικών Μαρία-Σοφία Βαΐτση προτείνει στο Συμβούλιο Πλημμελειοδικών της Αθήνας την παραπομπή στο εδώλιο του Μικτού Ορκωτού Δικαστηρίου του πρώην υπουργού του ΠΑΣΟΚ Μιχάλη Καρχιμάκη για το αδίκημα της ηθικής αυτουργίας σε παραβίαση μυστικών της Πολιτείας κατ' εξακολούθηση. [...] Πρόκειται για τον άνθρωπο που την περίοδο διακυβέρνησης της χώρας από τον Κώστα Καραμανλή είχε επιδοθεί με εντολή του Γιώργου Παπανδρέου σε ένα κυνήγι ανακάλυψης σκανδάλων, παραχωρώντας συνεχώς συνεντεύξεις Τύπου, για να προβεί σε αποκαλύψεις, κραδαίνοντας απόρρητα έγγραφα. Γι' αυτό, άλλωστε, είχε αποκτήσει και το ψευδώνυμο “Πουαρό”! Παράλληλα, η εισαγγελέας προτείνει την παραπομπή στο εδώλιο του πρώην υπαλλήλου της αμερικανικής πρεσβείας William Bazil για την υπόθεση των τηλεφωνικών υποκλοπών και συγκεκριμένα για το αδίκημα της απόπειρας κατασκοπίας».

Η υπόθεση των τηλεφωνικών υποκλοπών, το σχέδιο «Πυθία 1» που αφορούσε σχέδιο δολοφονίας του Κώστα Καραμανλή αλλά και η παραβίαση μυστικών της Πολιτείας με κατηγορούμενο τον πρώην υπουργό του ΠΑΣΟΚ θα εκδικαστούν ως μία υπόθεση. Στη δίκη, όσο και να προσπαθήσουν κάποιοι να το αποφύγουν, θα αποκαλυφθούν πολλά στοιχεία για εκείνους (Ελληνες και ξένοι) που διέπραξαν αυτά τα εγκλήματα.

Η ώρα του λογαριασμού έρχεται και το ενδιαφέρον των Ελλήνων για τη δίκη είναι αναμφίβολα μεγάλο.

Οψόμεθα εις Φιλίππους...

Πηγή "Δημοκρατία"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Του Βασίλη Γεώργα

Οι πλειστηριασμοί σπιτιών και περιουσιών είναι ένας εφιάλτης που κρατάει καθημερινά πλέον ξάγρυπνη όλη την κυβέρνηση. Έχει φτάσει η στιγμή που όσα ψήφισαν τον τελευταίο χρόνο για την απελευθέρωση της αγοράς και τις πωλήσεων κόκκινων δανείων αρχίζουν να σκάνε σαν βόμβες διασποράς.

Ήλπιζαν ότι οι πρώτοι πλειστηριασμοί που αναπόφευκτα θα ξεκινούσαν στην προσπάθεια του Δημοσίου να εισπράξει χρέη, και των τραπεζών να εκκαθαρίσουν τους προβληματικούς ισολογισμούς τους, θα ήταν βίλες πλουσίων κακοπληρωτών και επιχειρηματικά ακίνητα χρεοκοπημένων εταιρειών. Πίστευαν ότι για μερικούς μήνες είτε θα κοιμούνταν ήσυχοι, ή ακόμη καλύτερα θα είχαν πεδίο δόξης λαμπρό να ξιφουλκήσουν κατά των εύπορων μπαταχτσήδων επιχειρηματιών και να διατρανώσουν την προστασία που εξασφάλισαν στην πρώτη κατοικία των φτωχών, πριν αρχίσουν να πέφτουν και εκεί τα τελευταία τείχη το 2018.

Αντ’ αυτού βιώνει μια αναπάντεχη παραδοξότητα: οι πρώτοι πλειστηριασμοί που έχουν ξεκινήσει να γίνονται έχουν μπροστάρη το ίδιο το Δημόσιο (εφορίες και ασφαλιστικά ταμεία) που βγάζει στο σφυρί διαμερίσματα καθημερινών ανθρώπων και βιοπαλαιστών ακόμη και για χρέη 500-1000 ευρώ. Ένας τέτοιος πλειστηριασμός προγραμματίζεται για τις 19 Οκτωβρίου στη Θεσσαλονίκη με οκτώ εργατικές κατοικίες που θα βγουν στο σφυρί από την εφορία.

Η κατάσταση αυτή προκαλεί σύγχυση στην κυβέρνηση καθώς αντιλαμβάνεται πως παρά τις συμφωνίες προσωρινής «ανακωχής» με τις τράπεζες, το σχέδιο που είχε στο μυαλό της δεν βγαίνει επειδή το ίδιο το Δημόσιο εφαρμόζει πολύ πιο επιθετική πολιτική εισπράξεων. Την πολιτική αυτή θα υιοθετήσει πολύ σύντομα και το τραπεζικό σύστημα για να μπορέσει να βγάλει από την κόκκινη ζώνη δάνεια ύψους 40 δισ. ευρώ μέχρι το 2019. Σε αυτά συγκαταλέγονται περίπου 482.000 κόκκινα στεγαστικά δάνεια, άλλα 7,2 εκατ. κόκκινα καταναλωτικά δάνεια και 425 χιλιάδες φάκελοι επιχειρηματικών δανείων.

Μέχρι το τέλος του χρόνου υπολογίζεται ότι θα γίνονται 160 πλειστηριασμοί κάθε Τετάρτη μόνο από τις τράπεζες σύμφωνα με τον υπάρχοντα προγραμματισμό, και ένας εξίσου μεγάλος αριθμός από το Δημόσιο. Από το 2017 οι αριθμοί αυτοί προβλέπεται ότι θα αυξηθούν κατακόρυφα.

Βλέπει παράλληλα να φυτρώνει με τους δικούς της παλιούς σπόρους, ένα νέο κίνημα «ενάντια στους πλειστηριασμούς» στελεχωμένο από ανθρώπους με τους οποίους στελέχη της σημερινής κυβέρνησης διέκοπταν μαζί τις δίκες. Αυτός ο συνδυασμός των πρώην συντρόφων που σχηματίζουν κλοιό στα δικαστήρια και των εικόνων που αρχίζουν να θυμίζουν Ισπανία, είναι ό,τι χειρότερο για το επικοινωνιακό αφήγημα της κυβέρνησης, γιατί εκεί που οι δανειολήπτες κινδυνεύουν να χάσουν τα σπίτια τους, στον ΣΥΡΙΖΑ χάνουν το ηθικό και επικοινωνιακό πλεονέκτημα πίστευαν ότι είχαν διασφαλίσει. Είναι κάτι που ακόμη και αν περίμεναν ότι κάποια στιγμή θα συμβεί, εμφανίζουν έκδηλη αδυναμία να το διαχειριστούν.

Στο χθεσινό non paper του Μαξίμου, κατηγορούν όλους τους άλλους για τον θόρυβο που γίνεται για τους πλειστηριασμούς αυτές τις μέρες, μόνο και μόνο για να καταλήξουν στο συμπέρασμα ότι «με Σαμαρά ή Μητσοτάκη πρωθυπουργό τα πράγματα θα ήταν πολύ χειρότερα».

Καταγγέλλουν τον Δήμαρχο Αθηναίων για τους πλειστηριασμούς στην Αθήνα, την Αντιπολίτευση ότι εκμεταλλεύεται το θέμα, τα «γνωστά κέντρα» των ΜΜΕ που το αναδεικνύουν, τους άλλοτε συντρόφους «αλληλέγγυους» που αποκλείουν τα δικαστήρια και φτάνουν στο σημείο να κατηγορήσουν ακόμη τον δανειολήπτη στη Θεσσαλονίκη που δεν εκμεταλλεύτηκε τον νόμο Κατσέλη για να προστατεύσει την κατοικία του. Την ίδια ώρα παραδέχονται πως υπάρχουν τρύπες στο σύστημα προστασίας της πρώτης κατοικίας αναφέροντας πως «η περίπτωση της Θεσσαλονίκης ή κάποιες άλλες περιπτώσεις, δεν αναιρούν τον γενικό κανόνα προστασία της πρώτης κατοικίας».

Ο ΣΥΡΙΖΑ στήριξε στο παρελθόν όσο κανείς άλλος το κίνημα κατά των πλειστηριασμών σπιτιών και επένδυσε όσο κανείς άλλος στην προσδοκία της Σεισάχθειας. Αλλά ως κυβέρνηση της «κλήρωσε» να αντιμετωπίσει με δραστικές αποφάσεις ένα πρόβλημα για το οποίο αντικειμενικά δεν είχε την πλήρη ευθύνη. Αναγκάστηκε εκών άκων να σηκώσει το χαλί κάτω από το οποίο όλες ανεξαιρέτως οι προηγούμενες κυβερνήσεις είχαν επιμελώς κρύψει τα 110 δις. ευρώ των κόκκινων και προβληματικών δανείων και να βρει λύσεις που κινούνται σε εντελώς αντίθετη κατεύθυνση από όσα πρέσβευε.

Αλλά συνεχίζει να διαχειρίζεται σε μεγάλο βαθμό το θέμα με όρους επικοινωνίας και όχι ουσίας, όπως συνεχίζουν να κάνουν και οι πολιτικοί της αντίπαλοι.

Η πραγματικότητα, όμως, με την οποία εκατομμύρια οφειλέτες θα βρεθούν αντιμέτωποι από το τέλος της φετινής χρονιάς δεν είναι καθόλου ευχάριστη και κάποια στιγμή πρέπει να ειπωθεί η αλήθεια. Το κόκκινο ιδιωτικό χρέος των 230 δισ. ευρώ προς τράπεζες, εφορίες και Ταμεία είναι τόσο μεγάλο και η αδυναμία να εισπραχθεί τόσο έκδηλη, που οι πλειστηριασμοί και οι κατασχέσεις προορίζονται να αποτελέσουν ένα από τα βασικότερα εργαλεία είσπραξης χρεών.

Το έδαφος έχει ήδη στρωθεί από τη στιγμή που η κυβέρνηση συμφώνησε μέσα στο 2016 με τους δανειστές να αρθούν πλήρως όλοι οι περιορισμοί στους πλειστηριασμούς και να διατηρηθεί προσωρινά ένα σύνθετο και ιδιαίτερα αυστηρό πλαίσιο προστασίας μόνο για την πρώτη κατοικίας ως το 2018.

Ακόμη και αυτή η προστασία, όμως, προσφέρεται υπό δύο πολύ συγκεκριμένους όρους, πέραν των εισοδηματικών και λοιπών κριτηρίων: αφενός ότι ο δανειολήπτης θα ρυθμίσει το δάνειό του κατά τρόπο ώστε να διασφαλίζεται ότι οι πιστωτές δεν θα βρεθούν σε χειρότερη οικονομική θέση από αυτή που θα βρίσκονταν σε περίπτωση πλειστηριασμού, και αφετέρου ότι όλα τα υπόλοιπα περιουσιακά στοιχεία που θα κρίνει το δικαστήριο, θα μπορούν να κατάσχονται και να εκποιούνται προκειμένου να αποπληρώνονται οι πιστωτές.

Πηγή Liberal


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Την πρακτική της ήπιας και κυρίως σταδιακής αποσυμφόρησης των νησιών προκρίνει η κυβέρνηση, προκειμένου η μεταφορά μεγάλου αριθμού προσφύγων και μεταναστών στην ενδοχώρα να μη λειτουργήσει ως «θετικό σήμα» με άμεση συνέπεια να αυξηθούν οι ροές μεταναστών. Στο ίδιο πλαίσιο κινείται άλλωστε και η προσπάθεια της Ε.Ε. να προβάλει την προηγούμενη εβδομάδα με δηλώσεις αξιωματούχων τον αποκλεισμό από το σύστημα μετεγκατάστασης όσων προσφύγων και μεταναστών βρίσκονται αυτή τη στιγμή στα ελληνικά νησιά και άρα έφτασαν μετά τη συμφωνία Ε.Ε. - Τουρκίας. Το μήνυμα είναι σαφές: Οσοι έφθασαν στην Ελλάδα μετά τη συμφωνία ή θα πάρουν άσυλο και θα παραμείνουν εντός ελληνικών συνόρων ως πρόσφυγες ή, εφόσον απορριφθεί το αίτημα ασύλου τους, θα επιστρέψουν στην Τουρκία. Πάντως αξίζει να σημειωθεί ότι στο πλαίσιο της συμφωνίας απαγορεύεται η μεταφορά στην ενδοχώρα από τα νησιά ανθρώπων για τους οποίους δεν έχουν ολοκληρωθεί οι διαδικασίες ασύλου.

Οπως χαρακτηριστικά ανέφεραν στην «Κ» πηγές από το ελληνικό υπ. Προστασίας του Πολίτη, δεν πρέπει σε καμία περίπτωση ο μηχανισμός μετεγκατάστασης να λειτουργήσει σαν πόλος έλξης για αυξήσεις των ροών. «Ενδέχεται οι διακινητές να χρησιμοποιήσουν τη μεταφορά ατόμων προς την ενδοχώρα από τα νησιά ως κίνητρο για τους “πελάτες” τους».

Στην ίδια γραμμή βρίσκονταν και οι δηλώσεις του υπουργού Μεταναστευτικής Πολιτικής Γιάννη Μουζάλα πρόσφατα στη Βουλή. Οπως χαρακτηριστικά τόνισε, τους τελευταίους μήνες έρχονται περισσότεροι μετανάστες ενώ προηγουμένως ήταν περισσότεροι οι πρόσφυγες, γεγονός πάντως που δεν επιβεβαιώνεται άμεσα από τα στοιχεία.

Το «προσφυγικό προφίλ» κρίνεται κατά βάση από την εθνικότητα και οι Σύροι συνεχίζουν να αποτελούν την πλειονότητα όσων έρχονται στην Ελλάδα. Απλώς ο αριθμός τους παρουσιάζει μεγάλη, αναλογικά, μείωση ενώ αντίστοιχα έχουν μειωθεί ελάχιστα οι αφίξεις από το Πακιστάν. Ενδεικτικά, τον Ιανουάριο του 2016 (πριν από τη συμφωνία Ε.Ε. - Τουρκίας) έφθασαν στα ελληνικά νησιά 30.309 Σύροι, 18.846 Αφγανοί, 11.964 Ιρακινοί και 2.243 Πακιστανοί. Τον Απρίλιο του 2016 έφθασαν στα νησιά 1.268 Σύροι, 580 Αφγανοί, 381 Ιρακινοί και 637 Πακιστανοί. Αντίστοιχα, τον περασμένο Aύγουστο έφθασαν στα ελληνικά νησιά 1.112 Σύροι, 324 Αφγανοί, 327 Ιρακινοί και 737 Πακιστανοί.

Οσον αφορά τους Αφγανούς, σε μεγάλο ποσοστό γίνεται δεκτό το αίτημά τους για άσυλο αλλά δεν μπορούν να ενταχθούν στο πρόγραμμα μετεγκατάστασης από την Ελλάδα σε άλλες χώρες της Ε.Ε. Οι Ιρακινοί παίρνουν άσυλο (με βάση το γενικό προφίλ) και μπορούν να μετεγκατασταθούν, ενώ οι Πακιστανοί στην πλειονότητά τους θεωρούνται μετανάστες.

Την ίδια στιγμή όμως, η τακτική τής μη αποσυμφόρησης έχει αυξήσει εκρηκτικά την πίεση στα νησιά και στις τοπικές κοινωνίες. Δεν γίνονται ακόμα κινήσεις που θα μπορούσαν να βοηθήσουν την κατάσταση, επισημαίνουν εργαζόμενοι σε ΜΚΟ. Για παράδειγμα, πολλά ασυνόδευτα παιδιά που βρίσκονται στα νησιά έχουν συγγενείς σε χώρες τις Ε.Ε. και άρα θα μπορούσαν άμεσα να μεταβούν σε αυτές μέσω του προγράμματος οικογενειακής επανένωσης. «Αντί για αυτό, παραμένουν μήνες εγκλωβισμένα στα camps κατά παράβαση όλων των συνθηκών», επισημαίνουν.

Πηγή "Καθημερινή"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Γράφει ο Άρης Οικονόμου

Με κριτήριο την ιστορία της ίδιας της Γερμανίας, η διαγραφή χρέους είναι απολύτως απαραίτητη για την Ελλάδα, αφού διαφορετικά αποκλείεται να ξεφύγει από την κρίση – επίσης η πληρωμή των πολεμικών επανορθώσεων, ακριβώς επειδή η χώρα μας βρίσκεται σε δύσκολη οικονομική κατάσταση, οπότε είναι λογικό να το ζητάμε τώρα.
«Το 2011 ανατράπηκε η τότε κυβέρνηση, όταν προσπάθησε να διορθώσει ένα από τα χιλιάδες τρομακτικά σφάλματα της – έχοντας την πρόθεση να διεξάγει δημοψήφισμα για την πύρρεια χρεοκοπία μας, για το PSI. Το αποτέλεσμα ήταν η κατάρρευση των τραπεζών και η πτώχευση των ασφαλιστικών και λοιπών οργανισμών του δημοσίου.

Το 2014 ανατράπηκε η κυβέρνηση, όταν επίσης προσπάθησε να αντισταθεί κάπως στο εκ προμελέτης έγκλημα των μνημονίων, επιτυγχάνοντας κάποια μικρή ανάπτυξη. Το αποτέλεσμα ήταν να μη μας εγκριθεί η αναδιάρθρωση του χρέους, την οποία της είχε υποσχεθεί η Ευρώπη, συν όλα τα υπόλοιπα δεινά που ακολούθησαν. 

Σήμερα φαίνεται πως οδηγείται η καινούργια κυβέρνηση στην ανατροπή της, επειδή αφενός μεν δολοφόνησε την ελπίδα των Ελλήνων μη τηρώντας καμία από τις υποσχέσεις της, αφετέρου εφάρμοσε τα χειρότερα μέχρι στιγμής μέτρα λιτότητας, ελπίζοντας όμως στο αντάλλαγμα της διαγραφής μέρους του χρέους – έστω ουτοπικά, ενώ επιμένει στην αποπληρωμή των γερμανικών επανορθώσεων.

Είναι όμως αλήθεια λογικό να αλλάζουμε συνεχώς βίαια κυβερνήσεις, πριν από τη λήξη της «θητείας» τους δηλαδή, εξυπηρετώντας ουσιαστικά τους δανειστές; Πόσο μάλλον όταν είναι αυτοί που στην πραγματικότητα κυβερνούν τη χώρα από το παρασκήνιο, έχοντας την μετατρέψει σε αποικία τους;«.
Σύμφωνα με το παγκόσμιο οικονομικό φόρουμ, οι παράγοντες που καθηλώνουν την Ελλάδα στις τελευταίες θέσεις όλων εκείνων των δεικτών που αποτυπώνουν τη δυναμική μίας οικονομίας είναι κατά σειρά προτεραιότητας οι εξής: οι ασταθείς πολιτικές (17,6%), τα φορολογικά βάρη (17,1%), η αναποτελεσματικότητα της δημόσιας διοίκησης (15,6%), η αδυναμία πρόσβασης στη χρηματοδότηση (14,0%), το φορολογικό πλαίσιο (12,1%) και η κυβερνητική αστάθεια (9,3%).

Με βάση τα παραπάνω, όπου εκτός από την αναποτελεσματικότητα της δημόσιας διοίκησης όλα τα υπόλοιπα μας επιβάλλονται άμεσα ή έμμεσα από τους δανειστές, το συμπέρασμα που κατά πολλούς προκύπτει είναι το ότι, δεν αποτελεί πρόβλημα για την Ελλάδα το δημόσιο χρέος – άρα θεωρείται βιώσιμο και δεν εμποδίζει την έξοδο της από την κρίση!

Κατ’ επακόλουθο, θα είχε δίκιο ο υπουργός οικονομικών της Γερμανίας και άδικο η Κομισιόν, καθώς επίσης το ΔΝΤ, οι οποίοι έχουν τοποθετηθεί καθαρά υπέρ της αναδιάρθρωσης του ελληνικού χρέους – με το Ταμείο να αρνείται τη συμμετοχή του στο τρίτο μνημόνιο, εάν δεν επιλυθεί το συγκεκριμένο θέμα.

Στα πλαίσια αυτά, πιστεύοντας πως η πραγματική γνώση αποτελεί δύναμη, είναι ίσως απαραίτητο να ανατρέξει κανείς στην ιστορία, ερευνώντας όλους εκείνους τους παράγοντες που συνετέλεσαν στο γερμανικό μεταπολεμικό θαύμα – όπως συνήθως αποκαλείται η επιτυχία της γερμανικής οικονομίας μετά το δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο, ιδίως δε η ανάδειξη της στις πρώτες θέσεις των εξαγωγικών χωρών του πλανήτη. Επειδή όμως δεν θέλουμε να θεωρηθεί πως μεροληπτούμε ως Έλληνες, ανατρέξαμε σε καθαρά γερμανικές πηγές – οι οποίες επεξηγούν καλύτερα το «θαύμα».

Ειδικότερα, με κριτήριο μία πρόσφατη, πολύ σοβαρή έρευνα, την οποία μπορεί να παρακολουθήσει κανείς στα γερμανικά (βίντεο), το γερμανικό θαύμα είναι στην ουσία του  αμερικανικό – ενώ οι μύθοι που το συνοδεύουν είναι οι εξής:
(α)  Η δήθεν ισοπέδωση της Γερμανίας κατά τη διάρκεια του πολέμου αποτελεί ένα μεγάλο μύθο – αφού, όπως διαπίστωσαν αργότερα οι συμμαχικές δυνάμεις, η βαριά της βιομηχανία είχε υποστεί ελάχιστες ζημίες. Έτσι μπόρεσε να ανασυσταθεί με πολύ μικρό κόστος – ενώ οι μαζικές επενδύσεις της ναζιστικής κυβέρνησης στην πολεμική βιομηχανία και στις υποδομές, ωφέλησαν σε πολύ μεγάλο βαθμό την παραγωγική δυναμικότητα της χώρας.
(β)  Ένας δεύτερος μεγάλος μύθος είναι η εργατικότητα των Γερμανών – οι οποίοι, με βάση όλες τις διεθνείς μετρήσεις, δεν εργάζονταν περισσότερο από τους Πολίτες των άλλων χωρών.
(γ) Τρίτος μύθος είναι το ότι βοηθήθηκαν από το Marshall Plan το οποίο δεν προσφέρθηκε μόνο στη Γερμανία, αλλά σε ολόκληρη την Ευρώπη, ενώ δήθεν μόνο οι Γερμανοί το αξιοποίησαν. Εν προκειμένω, επρόκειτο για μία αμερικανική προπαγάνδα, η οποία έγινε εφικτή με τη μαζική χρήση όλων των ΜΜΕ – αφού στην πραγματικότητα δόθηκαν πολύ λίγα χρήματα.
Περαιτέρω, οι πραγματικές αιτίες, στις οποίες οφείλεται το «γερμανικό» θαύμα που όπως ήδη αναφέραμε είναι καθαρά αμερικανικό, αναφέρονται από τους ίδιους τους Γερμανούς ως οι εξής:
(α)  Η νομισματική μεταρρύθμιση του 1948: Το συγκεκριμένο έτος υιοθετήθηκε από τη Γερμανία το «σκληρό» μάρκο αντικαθιστώντας το παλαιότερο, το οποίο οδήγησε τους Γερμανούς ξανά στα εργοστάσια της χώρας – επειδή γνώριζαν πλέον πως θα πληρώνονταν με ένα νόμισμα που δεν θα έχανε την αξία του καθημερινά, λόγω του πληθωρισμού που επικρατούσε. Παρά τα όσα λέγονται όμως, η νομισματική μεταρρύθμιση δεν ήταν έργο των Γερμανών, αλλά αποκλειστικά και μόνο των Αμερικανών – οι οποίοι άλλωστε τύπωσαν και μετέφεραν το μάρκο στη χώρα, διατηρώντας απόλυτα μυστική την όλη διαδικασία.

(β)  Η κρυφή «εισαγωγή» εξειδικευμένου εργατικού δυναμικού και ειδικών επιστημόνων από την Ανατολική Γερμανία (Brain Drain), με τη βοήθεια των αμερικανικών μυστικών υπηρεσιών – με τη βοήθεια των οποίων ιδρύθηκε η Audi, καθώς επίσης μία σειρά άλλων επιχειρήσεων στη Δυτική Γερμανία.

(γ)  Η εισαγωγή «know how» από την αμερικανική αυτοκινητοβιομηχανία, χωρίς την οποία θα ήταν αδύνατον να δημιουργηθεί η γερμανική – αφού δεν υπήρχε καθόλου γνώση των σύγχρονων τότε μέσων κατασκευής αυτοκινήτων, όπου κυριαρχούσαν σχεδόν απόλυτα οι Η.Π.Α.

(δ)  Ο πόλεμος της Κορέας: Η βαριά γερμανική βιομηχανία εξοπλισμού, την οποία ουσιαστικά είχε δημιουργήσει ο Χίτλερ επενδύοντας τεράστια ποσά, δεν είχε καταστραφεί σχεδόν καθόλου από τον πόλεμο – οπότε ήταν σε θέση, με τη βοήθεια της τεχνολογίας που της παρείχαν οι Η.Π.Α., να παράγει όλον εκείνο τον εξοπλισμό που ήταν αναγκαίος για τον πόλεμο της Κορέας. Αυτό ακριβώς βοήθησε τότε τη Γερμανία να αυξήσει σε πολύ μεγάλο βαθμό τις εξαγωγές της, κατακτώντας μία από τις πρώτες θέσεις παγκοσμίως – ενώ, μαζί με την αυτοκινητοβιομηχανία, αποτέλεσε το θεμέλιο της ανάπτυξης της.

(ε)  Η διαγραφή χρέους το 1953: Στη σύσκεψη του Λονδίνου, αποφασίσθηκε η διαγραφή του 50% του γερμανικού χρέους, καθώς επίσης η σταδιακή πληρωμή του υπολοίπου με ρήτρα εξαγωγών – όπου οι δανειστές της Γερμανίας το αποδέχθηκαν, επειδή το επέβαλλαν οι Η.Π.Α. Παράλληλα αναβλήθηκε η πληρωμή των «πολεμικών επανορθώσεων» για την εποχή που θα ενωνόταν η Γερμανία – κάτι που τελικά δεν σεβάσθηκε η χώρα (άρθρο).
Έτσι, εκείνο το κράτος που αιματοκύλησε δύο φορές τον πλανήτη αμείφθηκε τελικά πλουσιοπάροχα – αφενός μεν με τη διαγραφή του 50% του χρέους, καθώς επίσης με την «αναδιάρθρωση» του υπολοίπου, αφετέρου με τη μη πληρωμή των επανορθώσεων, οπότε ήταν εύλογη η μετέπειτα επιτυχημένη πορεία του. Όσον αφορά τους λόγους, για τους οποίους βοήθησαν τόσο πολύ οι Η.Π.Α. τη Γερμανία, είναι σε όλους γνωστοί: η παρεμπόδιση της διεύρυνσης της Σοβιετικής Ένωσης στην Ευρώπη, καθώς επίσης η μετατροπή της ηπείρου μας σε υποτελή της υπερδύναμης.

Περαιτέρω, με κριτήριο την ιστορία της ίδιας της Γερμανίας, η διαγραφή χρέους είναι απολύτως απαραίτητη στην Ελλάδα, αφού διαφορετικά αποκλείεται να ξεφύγει από την κρίση – ενώ έχουμε αναφέρει πολλές φορές τις αιτίες, λόγω των οποίων δεν πρόκειται ποτέ να τα καταφέρει χωρίς να προηγηθεί η διαγραφή (άρθρο).

Απαραίτητη είναι επίσης η πληρωμή των πολεμικών επανορθώσεων στη χώρα μας, ακριβώς επειδή βρίσκεται σε δύσκολη οικονομική κατάσταση – κάτι που το θεωρούν λογικό πολλοί Γερμανοί επιστήμονες, οι οποίοι δεν συμφωνούν με τις τακτικές που χρησιμοποιεί η κυβέρνηση τους (ανάλυση).

Δυστυχώς όμως, δεν είναι λίγοι εκείνοι οι Έλληνες, οι οποίοι ειρωνεύονται τις δύο αυτές «απαιτήσεις» που οφείλουμε ως χώρα να έχουμε, ανεξάρτητα από το ποιό κόμμα κυβερνάει – κάτι που δεν μπορεί παρά να μας προξενεί θλίψη. Ειδικά όσον αφορά τη διαγραφή, η Ελλάδα μπορεί να έκανε πάρα πολλά λάθη, αλλά δεν αιματοκύλισε ασφαλώς τον πλανήτη – οπότε κανένας δεν μπορεί να μας πείσει ότι δικαιούται κάτι λιγότερο, από αυτό που εγκρίθηκε στη Γερμανία.

Ολοκληρώνοντας, είναι ανόητο να απαιτεί κανείς να δρομολογηθούν διαρθρωτικές αλλαγές σε μία χώρα ή/και διόρθωση των «ελαττωμάτων» της, όπως αυτά που ανέφερε το παγκόσμιο οικονομικό φόρουμ, χωρίς να της προσφέρεται ταυτόχρονα κάποια προοπτική για το μέλλον της – όπως θα ήταν η διαγραφή χρέους, καθώς επίσης ένα ευρωπαϊκό πρόγραμμα επενδύσεων. Πόσο μάλλον όταν προσφέρθηκαν πολύ περισσότερα στη Γερμανία στο παρελθόν, χωρίς τα οποία θα ήταν σήμερα σε κωματώδη κατάσταση, όπως ακριβώς η Ελλάδα – ενώ έχει το θράσος να είναι αυτή η χώρα εκείνη που μας τα αρνείται.

ΥΓ: Στην ανάλυση του κ. Βιλιάρδου «Ο ορισμός του κραχ», αναφέρθηκε το χρέος των ελληνικών νοικοκυριών το 2014, σύμφωνα με τον ΟΟΣΑ – παραλείποντας το γράφημα που το τεκμηριώνει, το οποίο παραθέτουμε εδώ.



Ίσως ωφελεί στην κατανόηση του ότι, η Ελλάδα έχει ακόμη πολλά να χάσει, εάν δεν αντισταθούν οι Πολίτες της – οι οποίοι είναι οι μοναδικοί που μπορούν να διασώσουν την πατρίδα τους από την απόλυτη καταστροφή της.

Πηγή Analyst



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Διαμαρτυρία της Αθήνας στο ΝΑΤΟ

Λεπτομερές υπόμνημα διαμαρτυρίας προς την στρατιωτική επιτροπή του ΝΑΤΟ για την αμφισβήτηση του υφιστάμενου status quo στο Αιγαίο πέλαγος από την Τουρκία, όχι μόνο με λόγια, αλλά και με πράξεις, κατέθεσε επισήμως πριν από λίγες ημέρες η Αθήνα.

Σύμφωνα με την Καθημερινή της Κυριακής, από τους αρμόδιους Έλληνες διπλωματικούς και στρατιωτικούς αντιπροσώπους στο ΝΑΤΟ, καταγγέλθηκε η ανεξέλεγκτη δράση τουρκικών υποβρυχίων στον βυθό του Αιγαίου καθ' όλη τη διάρκεια του Σεπτεμβρίου, ενώ, σύμφωνα με πληροφορίες, από το ΓΕΕΘΑ υπήρξαν εισηγήσεις να επιδοθεί διάβημα επί τούτου, ακόμη και ως το επίπεδο του γενικού γραμματέα της Βορειοατλαντικής Συμμαχίας κ. Γενς Στόλτενμπεργκ.

Στο υπόμνημα διαμαρτυρίας τονίζεται ότι τα υποβρύχια του τουρκικού Πολεμικού Ναυτικού κινούνται και πραγματοποιούν ασκήσεις σε περιοχές οι οποίες έχουν δεσμευθεί και περιλαμβάνουν ελληνικά νησιά και νησίδες και την περιβάλλουσα αυτών ελληνική χωρική θάλασσα για τον Σεπτέμβριο και μέρος του τρέχοντος μήνα Οκτωβρίου.

Καθ' όλη τη διάρκεια του Σεπτεμβρίου, τρία υποβρύχια του τουρκικού Πολεμικού Ναυτικού (μεταξύ των οποίων το Dolunay) είχαν δεσμεύσει και κινήθηκαν σε εκτεταμένες περιοχές σχεδόν στο σύνολο του Αιγαίου. Συγκεκριμένα δεσμεύθηκαν περιοχές γύρω από τη Σαμοθράκη, τη Λήμνο, τη Χίο, τη Μυτιλήνη, τη Ρόδο, την Κάρπαθο, το Καστελόριζο και τα βόρεια της Κρήτης.

Πρακτικά, οι τουρκικές SubNotam's (όπως ονομάζονται οι οδηγίες προς ναυτιλλομένους για τη δράση υποβρυχίων), άφησαν εκτός του σχεδιασμού τους, μόνο ένα πολύ μικρό κομμάτι του ανατολικού Αιγαίου.

Έξι ελληνικά υποβρύχια, η "απάντηση"

Καθ' όλη τη διάρκεια του μήνα, έξι ελληνικά υποβρύχια (μεταξύ των οποίων το «Πρωτεύς», «Ματρώζος» και «Πιπίνος») κινούνταν, έχοντας λάβει όλες τις απαραίτητες προφυλάξεις, προκειμένου να επισημάνουν δια της παρουσίας τους την κυριαρχία της Ελλάδας στον χώρο. Η ελληνική αντίδραση μπορεί να φαίνεται σε τρίτους παρατηρητές ως υπερβάλλουσα, δεδομένου ότι πολύ πιο συχνές είναι οι εναέριες παραβιάσεις.

Ωστόσο, όπως ανέφεραν πηγές, θα πρέπει να γίνει κατανοητό ότι η κίνηση των τουρκικών υποβρυχίων στοχεύει στην έργω αμφισβήτηση της ελληνικής υφαλοκρηπίδας και φυσικά της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ). Γι' αυτό, βεβαίως, και η άμεση κινητοποίηση από το Πολεμικό Ναυτικό (Π.Ν.) θεωρήθηκε απαραίτητη.

Ως προς το αμιγώς επιχειρησιακό κομμάτι είναι απολύτως σαφές ότι κάτω από το νερό δεν είναι δυνατόν να υπάρξει αναχαίτιση ανάλογη με εκείνες που πραγματοποιούνται καθημερινά στον αέρα ανάμεσα σε F-16, οπότε η διαδικασία αποχώρησης των τουρκικών υποβρυχίων, καθ' όλη τη διάρκεια του Σεπτεμβρίου, από τα ελληνικά χωρικά ύδατα δεν ήταν ποτέ μόνιμη, αλλά μόνο προσωρινή.

Οι αρμόδιες υπηρεσίες του ΓΕΕΕΘΑ αλλά και του υπουργείου Εξωτερικών, στο λεπτομερές υπόμνημα που συνέταξαν στις αρχές της εβδομάδας που πέρασε, συνδύασαν την υποβρύχια δραστηριότητα των Τούρκων με τις πρόσφατες δηλώσεις περί αναθεώρησης της Λωζάννης και τόνισαν ότι οι συμπεριφορές αυτές είναι αντίθετες στο Διεθνές Δίκαιο και σε καμία περίπτωση δεν αρμόζουν στις αντιλήψεις του σύγχρονου δυτικού κόσμου.

Από τους εντεταλμένους Έλληνες αξιωματούχους στο ΝΑΤΟ, τόσο σε στρατιωτικό όσο και σε διπλωματικό επίπεδο, διαμηνύθηκε ότι στρατιωτικές ενέργειες όπως οι κινήσεις υποβρυχίων, ή η συνήθεια των υπερπτήσεων (οι οποίες έπειτα από ένα ήρεμο δίμηνο επανήλθαν, έστω και με διαφορετικές μεθόδους αυτή τη φορά) συνιστούν μέρος της αναθεωρητικής προσπάθειας της Τουρκίας έναντι των Διεθνών Συνθηκών «που έχουν καθορίσει τον χάρτη της περιοχής».


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου