Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

11 Μαρ 2014

Το ΝΑΤΟ αποφάσισε να περιπολούν νατοϊκά αεροσκάφη πάνω από τον εναέριο χώρο της Πολωνίας και της Ρουμανίας, λόγω της κρίσης στην Ουκρανία
Αεροπορική άσκηση Άσκηση ΗΠΑ – Πολωνίας 
Μετάφραση - Απόδοση Γ. Μοτσάκος
Ειδικός σε Θέματα Άμυνας και Ασφάλειας Πληροφοριών

Λόγω της κατάστασης στην Ουκρανία αναγνωριστικά αεροσκάφη του ΝΑΤΟ θα περιπολούν στον εναέριο χώρο της Πολωνίας και της Ρουμανίας, ανέφερε ο εκπρόσωπος της συμμαχίας.

«Το Συμβούλιο του ΝΑΤΟ τη Δευτέρα αποφάσισε να στείλει αεροσκάφη AWACS να πραγματοποιήσουν αναγνωριστικές πτήσεις πάνω από την Πολωνία και τη Ρουμανία, ως μέρος των προσπαθειών του για την παρακολούθηση της κρίσης στην Ουκρανία. Όλες οι αναγνωριστικές πτήσεις θα πραγματοποιούνται αποκλειστικά εντός της επικράτειας της συμμαχίας», δήλωσε ο εκπρόσωπος του ΝΑΤΟ.

Σύμφωνα με τον ίδιο, οι πτήσεις θα πραγματοποιούνται από τις βάσεις του ΝΑΤΟ που βρίσκονται στο Geilenkirchen (Γερμανία) και στο Waddington (ηνωμένο Βασίλειο), αναφέρει το πρακτορείο RIA "Novosti" προσθέτοντας ότι η πρώτη μοίρα αεροσκαφών αυτού του τύπου αναμένεται τις προσεχείς ημέρες.

«Αεροσκάφη AWACS του ΝΑΤΟ της «πτέρυγας υψηλής διαθεσιμότητας», που δύναται να επιχειρήσουν σε σύντομο χρονικό διάστημα, αναμένονται να πραγματοποιήσουν τις πρώτες τους πτήσεις. «Αναμένουμε την πρώτη πτήση κατά τις προσεχείς ημέρες», δήλωσε ο εκπρόσωπος της συμμαχίας.

Τη Δευτέρα, ο αναπληρωτής Γενικός Γραμματέας του ΝΑΤΟ Alexander Vershbow δήλωσε ότι το ΝΑΤΟ δεν θα διακόψει τις διπλωματικές σχέσεις με τη Ρωσία λόγω της κατάστασης στην Ουκρανία.

Ο Ρώσος αναπληρωτής πρωθυπουργός Dmitry Rogozin, δήλωσε το Σάββατο ότι μετά τις «ρητές απειλές των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ, εναντίον της χώρας του, η σκοπιμότητα της εκ νέου αναβίωσης του πάλαι ποτέ σοβιετικού στρατού και της αμυντικής βιομηχανίας δεν τίθεται σε αμφιβολία».

Σύμφωνα τώρα με τον Πρόεδρο της Πολωνίας Bronislaw Komorowski η χώρα του επιθυμεί περισσότερα στρατεύματα των ΗΠΑ στη χώρα του, για να εγγυηθούν την ασφάλειά της στο ΝΑΤΟ, στο οποίο η Πολωνία εντάχθηκε πριν από 15 χρόνια.

Ο Komorowski με αφορμή την επέτειο αυτή της ένταξης μετέβη στην αεροπορική βάση Λίντσερ, πραγματοποιώντας επίσκεψη - επιθεώρηση. Στην βάση αυτή στην κεντρική Πολωνία, υπάρχουν πολωνικά μαχητικά αεροσκάφη F16. Επίσης έχουν ήδη μεταβεί και 10 αμερικανοί πιλότοι που πραγματοποιούν πτήσεις με πολωνούς συναδέλφους τους.

Κατόπιν αιτήματος της Βαρσοβίας που πραγματοποιήθηκε μετά την κατάληψη της Κριμαίας από τα ρωσικά στρατεύματα στην Ουκρανία, περίπου 300 αμερικανοί τεχνικοί εδάφους και άλλων ειδικοτήτων με 12 επιπλέον μαχητικά αεροσκάφη F16 αναμένονται στην Πολωνία αυτή την εβδομάδα, όπου θα λάβουν μέρος σε κοινές ασκήσεις.

«Θα θέλαμε να δούμε μεγαλύτερη εμπλοκή των αμερικανικών ενόπλων δυνάμεων στο έδαφός μας εντός του ΝΑΤΟ», δήλωσε ο Πολωνός Πρόεδρος Komorowski.

Σχόλιο ιστολογίου: Μη διασταυρωμένες πληροφορίες αναφέρουν πως ήδη έχουν υπάρξει  δύο καταρρίψεις αεροσκαφών AWACS του ΝΑΤΟ από τον ρωσικό στρατό...


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Η βουλή ενέκρινε διακήρυξη ανεξαρτησίας
Η Κριμαία έκλεισε τον εναέριο χώρο της στις εμπορικές πτήσεις

Με μεγάλη πλειοψηφία το τοπικό κοινοβούλιο της Κριμαίας τάχθηκε υπέρ της υιοθέτησης μιας διακήρυξης για την ανεξαρτητοποίηση της Αυτόνομης Δημοκρατίας αυτής από την Ουκρανία...
Η διακήρυξη, που υποστήριξαν οι 78 από τους 81 βουλευτές που ήταν παρόντες στο κοινοβούλιο, αναφέρει ότι η Κριμαία θα γίνει ανεξάρτητη από την Ουκρανία εάν η πλειοψηφία των εκλογέων ψηφίσει υπέρ της απόσχισης από την Ουκρανία και της ένταξης στη Ρωσία στο δημοψήφισμα της Κυριακής.
Από την άλλη πλευρά, στο Κίεβο η βουλή της Ουκρανίας προειδοποίησε την τοπική βουλή, η οποία ελέγχεται από φιλορωσικές πολιτικές δυνάμεις, ότι αντιμετωπίζει το ενδεχόμενο διάλυσης εάν δεν ακυρώσει το δημοψήφισμα το οποίο έχει ανακοινώσει ότι θα διεξαχθεί την 16η Μαρτίου για την ένωση της περιοχής με τη Ρωσία.
Μια απόφαση της βουλής στο Κίεβο, η οποία ελέγχεται από φιλοδυτικές δυνάμεις, έδωσε στο κοινοβούλιο προθεσμία ως αύριο Τετάρτη για να ακυρώσει την διεξαγωγή του δημοψηφίσματος αυτού.

Η Κριμαία έκλεισε τον εναέριο χώρο της για τις εμπορικές πτήσεις
Στο μεταξύ, η Κριμαία έκλεισε τον εναέριο χώρο της για τις εμπορικές πτήσεις από την υπόλοιπη Ουκρανία.
Ουκρανικό αεροσκάφος, κατευθυνόμενο από το Κίεβο προς τη Συμφερόπολη, υποχρεώθηκε σήμερα να επιστρέψει στην ουκρανική πρωτεύουσα.
Ο πιλότος ενημέρωσε τους επιβάτες ότι οι αρχές της Κριμαίας έκλεισαν τον εναέριο χώρο για τις εμπορικές πτήσεις από την υπόλοιπη Ουκρανία και ότι ούτε χθες Δευτέρα πραγματοποιήθηκαν πτήσεις.
Σύμφωνα με το Γαλλικό Πρακτορείο, οι αρχές της Κριμαίας αποφάσισαν να επιτρέπουν μόνο σε εμπορικά αεροσκάφη που προέρχονται από τη Μόσχα να προσγειώνονται στα αεροδρόμια της περιοχής.
Την ίδια ώρα, 24 Ουκρανοί που τραυματίστηκαν στις πρόσφατες βίαιες διαδηλώσεις πρόκειται να μεταφερθούν σε νοσοκομεία της Γερμανίας.
Όπως δήλωσαν αξιωματούχοι του υπουργείου Άμυνας στο Γερμανικό Πρακτορείο, οι τραυματίες θα μεταφερθούν αύριο Τετάρτη με τη βοήθεια του γερμανικού στρατού.
Δώδεκα από αυτούς θα μεταφερθούν σε νοσοκομείο του Βερολίνου και άλλοι έξι σε νοσοκομεία του Ουλμ και στο Κεντρικό Στρατιωτικό Νοσοκομείο του Κόμπλεντς.



Γράφει ο Κωνσταντίνος Χολέβας 



Οι πρόσφατες εξελίξεις στην Ουκρανία αναζωπύρωσαν τις συζητήσεις για τις σχέσεις μας με τη Ρωσία. Πρέπει να ξεκαθαρίσουμε ότι άλλο πράγμα είναι ο ρωσικός λαός, ο οποίος διακατέχεται από σεβασμό προς την αρχαία Ελλάδα, το Βυζάντιο και την Ορθοδοξία, και άλλο πράγμα είναι τα κρατικά συμφέροντα της Ρωσίας, που συνδέονται με ιστορικές, στρατηγικές και ενεργειακές παραμέτρους. Οι σχέσεις των δύο λαών είναι και πρέπει να παραμείνουν φιλικές και η κοινή ορθόδοξη πίστη αποτελεί αναμφιβόλως σημαντικό παράγοντα προσεγγίσεως και αλληλοκατανοήσεως. Πέραν τούτου, όμως, υπάρχουν και άλλα στοιχεία τα οποία πρέπει να ληφθούν υπ’ όψιν για να διαμορφώσει η ελληνική εξωτερική πολιτική μια ισορροπημένη στάση χωρίς να συγκρουστεί με τους δυτικούς εταίρους της και ταυτοχρόνως χωρίς να υπονομεύσει τις καλές ελληνορωσικές σχέσεις.

Προσωπικά διαφωνώ με τους φανατικά ρωσόφιλους, οι οποίοι πανηγυρίζουν κάθε φορά που εμφανίζεται στο Αιγαίο ένα ρωσικό πολεμικό πλοίο, σαν να πρόκειται να λυθούν αυτομάτως όλα τα εθνικά ζητήματά μας. Θυμίζω ότι οι Ρώσοι μάς πίκραναν κατά καιρούς σε κρίσιμα θέματα. Στο δεύτερο ήμισυ του 18ου αιώνα μάς χρησιμοποίησαν κατά της Τουρκίας και τελικά μας άφησαν να σφαζόμαστε από τους Τουρκαλβανούς. Ηταν τα περίφημα Ορλωφικά, όταν η αυτοκράτειρα Μεγάλη Αικατερίνη με τους αδελφούς Ορλώφ ετοίμαζαν την προέλαση της Ρωσίας προς τα οθωμανικά εδάφη. Ο ρωσικός εθνικισμός ήθελε από τότε την Κωνσταντινούπολη (Τσάριγκραντ στα ρωσικά). Η Πόλη των ονείρων του Ελληνισμού πάντα βρισκόταν στο επίκεντρο των πανσλαβιστικών επιδιώξεων. Αλλωστε, και ο σπουδαίος Ντοστογιέφσκι ονειρευόταν την απελευθέρωση της Κωνσταντινούπολης για να λειτουργήσουν Ρώσοι ιερείς στην Αγία Σοφία.


Το μακεδονικό ζήτημα στα τέλη του 19ου αιώνα προκλήθηκε από τον Πανσλαβισμό, τον οποίο υποκινούσε η Ρωσία μέσω του κόμητος Ιγνάτιεφ, πρέσβεως στην Κωνσταντινούπολη. Οι Βούλγαροι κομιτατζήδες εξυπηρετούσαν, μεταξύ άλλων, και τον ρωσικό στόχο της καθόδου στις θερμές θάλασσες.
Αλλά και στον εκκλησιαστικό τομέα η ορθόδοξη αλληλεγγύη δεν είναι πάντοτε δεδομένη. Τον 19ο αιώνα ο ρωσικός εθνικισμός κινήθηκε στην Παλαιστίνη κατά του Ελληνορθόδοξου Πατριαρχείου Ιεροσολύμων, ενώ και σήμερα βλέπουμε το Πατριαρχείο της Μόσχας να αμφισβητεί τον ρόλο και τα δικαιώματα του Οικουμενικού Πατριαρχείου. Οσον αφορά δε τις προφητείες για το ξανθό γένος επί Τουρκοκρατίας, αυτές δεν ελέχθησαν από αγίους της Ορθοδοξίας, αλλά από τον λόγιο Θεόκλητο Πολυειδή, με στόχο τη διατήρηση της ελπίδας.


Αυτές οι επιφυλάξεις ας είναι πάντα στο πίσω μέρος του μυαλού μας. Δεν πρέπει, όμως, να φτάνουμε σε επίπεδα ρωσοφοβίας, τα οποία εμφανίζονται σε ορισμένες κυβερνήσεις ή ΜΜΕ των ΗΠΑ και της Ευρώπης. Η Ελλάς πρέπει πρωτίστως να διασφαλίσει τα δικά της εθνικά συμφέροντα και εν όψει νέων σχεδίων στο Κυπριακό ή άλλων πιέσεων στα εθνικά θέματα οφείλει να υπολογίζει τον ρόλο της Ρωσίας ως μονίμου μέλους του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ. Δικαιούται επίσης η χώρα μας να αναπτύξει ιδιαίτερες σχέσεις με τη Ρωσία στους τομείς της ενέργειας, του τουρισμού, του πολιτισμού και να αξιοποιήσει την κοινή ορθόδοξη βυζαντινή κληρονομιά. Σήμερα η χώρα μας οφείλει να λάβει υπ’ όψιν την ευαισθησία και τα συμφέροντα της Μόσχας στην Ουκρανία, της οποίας η πρωτεύουσα υπήρξε το λίκνο της ρωσικής Ορθοδοξίας. Οι Βυζαντινοί συγγραφείς, όταν μιλούν για τον λαό των Ρως, όπως ελέγοντο, αναφέρονται κυρίως στο Κίεβο. Οταν η Φιλική Εταιρεία ιδρύθηκε στην Οδησσό, δεν γινόταν λόγος για Ουκρανία, αλλά για Μικρά Ρωσία.


Ας μην επηρεαζόμαστε από τη ρωσοφοβία ορισμένων κυβερνήσεων, όπως π.χ. η Πολωνία, η οποία όμως κατείχε επί αιώνες ουκρανικά εδάφη. Απαιτούνται λεπτές ισορροπίες. Τα σύνορα πρέπει να παραμείνουν αμετάβλητα χωρίς αποσχίσεις εδαφών, με ταυτόχρονη διασφάλιση των ρωσικών συμφερόντων και πληθυσμών στην Κριμαία.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Οι αστυνομικές αρχές συνέλαβαν τουλάχιστον πέντε άτομα με την κατηγορία της τρομοκρατίας -μεταξύ των οποίων κι ένας ιμάμης.

Στην κατοχή των πέντε συλληφθέντων, οι οποίοι κατηγορούνται ότι "προσλάμβαναν" νεαρούς μουσουλμάνους για να πολεμήσουν στη Συρία, βρέθηκαν όπλα και μεγάλες ποσότητες πυρομαχικών και εκρηκτικών μηχανισμών.

Οι συλλήψεις έγιναν στα περίχωρα των Τιράνων και, σύμφωνα με αστυνομικές πηγές, η έρευνα που οδήγησε στις παραπάνω συλλήψεις διήρκεσε εννέα μήνες και διεξήχθη από την Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών (SHISH), όπως μετέδωσε το Αθηναϊκό Πρακτορείο.

Σημειώνεται ότι η αλβανική κυβέρνηση ετοιμάζει νομοσχέδιο που θα κατατεθεί στη Βουλή το τρέχοντα μήνα, το οποίο προβλέπει αυστηρές κυρώσεις και μέχρι 10 χρόνια κάθειρξη σε όλους όσοι συμμετέχουν σε πολεμικές συγκρούσεις σε ξένες χώρες.


Σύμφωνα με πληροφορίες, πομπή 28 λεωφορείων και 20 βαν ξεκίνησε χθες (10/3/2014) από το Χάρκοβο της Ουκρανίας με προορισμό το Ντόνετσκ, μεταφέροντας 400 μισθοφόρους των ιδιωτικών στρατών ΗΠΑ και Βρετανίας.
Όλα τα άτομα φέρουν στολή της αστυνομίας της Ουκρανίας και μεταξὺ τους ευρίσκονται οι ελεύθεροι σκοπευτές που έριχναν στο «ψαχνό» στην πλατεία «Μεϊντάν» στο Κίεβο σκοτώνοντας πολίτες.
Στόχος τους μία σφαγή ἡ οποία να χρεωθεί στην Ρωσία, δίνοντας την ευκαιρία στις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ να εισβάλλουν με τις ειδικὲς δυνάμεις τους για την αποκατάσταση της τάξης, καθώς και ἡ κατάληψη των αεροδρομίων του Ντόνετσκ και Λουγκάνσκ που είναι απαραίτητα για την προσγείωση των βαρέων μεταγωγικών αεροσκαφών τους.
Η επιχείρηση αυτή της Δύσης αποτελεί αντίμετρο εκδίκησης για την Κριμαία.

Στον αντίποδα, η Ρωσία έχει ήδη τοποθετήσει τους «πολιτοφύλακες» (ιδιώτες μισθοφόροι έμπειροι στρατιωτικοί άρτια εκπαιδευμένοι σε κάθε είδους μάχη), διδασκόμενη από τις «χειρουργικές» παρεμβάσεις της Δύσης σε διάφορες περιοχές του πλανήτη, με την βοήθεια ιδιωτικών στρατών (π.χ. blackwater) που αναλάμβαναν την «βρώμικη δουλειά» που δεν μπορούσε να φορτωθεί ο αμερικανικός στρατός.

Σε περίπτωση που οι μισθοφόροι της κυβέρνησης των ναζιστών της Ουκρανίας, αποτολμήσουν μία σύγκρουση με τις συγκεκριμένες ομάδες «πολιτοφυλακής», το αποτέλεσμα δεν θα είναι μία σφαγή, την ευθύνη της οποίας θα έχουν εκείνοι που μετακίνησαν τους «ουκρανούς» μισθοφόρους σε περιοχές όπου οι ρωσόφωνοι αποτελούν την συντριπτική πλειοψηφία των κατοίκων.

Περίπτωση παρέμβασης του ΝΑΤΟ, με προσγείωση αεροπλάνων του στο έδαφος της Ουκρανίας (σε οποιοδήποτε σημείο) αποκλείεται, πρώτον επειδή δεν έχει ληφθεί καμία τέτοια απόφαση από το ΝΑΤΟ και δεύτερον επειδή θα ισοδυναμεί με κήρυξη πολέμου στον αποφασισμένο για όλα Πούτιν. Και η στρατιωτική αναμέτρηση είναι κάτι που η Δύση γνωρίζει πάρα πολύ καλά ότι δεν μπορεί να γίνει αυτή τη στιγμή και ιδιαίτερα εξαιτίας της Ουκρανίας…

Η μετακίνηση των δυνάμεων (με τη χρήση πολιτικών οχημάτων) εκ μέρους της ουκρανικής κυβέρνησης των ναζιστών, αποτελεί μία απλή κίνηση εντυπωσιασμού. Εκτός και εάν οι παράφρονες της κυβέρνησης του Κιέβου νομίζουν πως μπορούν να προκαλέσουν χωρίς να δεχθούν την δέουσα απάντηση της «ρωσικής αρκούδας»…, που έχει καταστήσει σαφές ότι δεν θα ανεχτεί παιχνίδια στην «αυλή» της, και –φυσικά- δεν θα επιτρέψει ημιπαράφρονες ναζιστές να γίνουν κάτοχοι πολεμικού υλικού που είναι άκρως επικίνδυνο τόσο για την Ρωσία, όσο και για άλλες χώρες στην περιοχή…

Πάντως, από χθες μέχρι σήμερα δεν έχει ανακοινωθεί η εμφάνιση της συγκεκριμένης φάλαγγας ή ουκρανών «αστυνομικών» στις περιοχές του Ντόνετσκ και Λουγκάνσκ, με αποτέλεσμα να καταλήγουμε στο συμπέρασμα πως πρόκειται για μέρος ενός ψυχολογικού πολέμου (ή πολέμου νεύρων) στον οποίο επιδίδεται η κυβέρνηση του Κιέβου ευελπιστώντας να παρασύρει την ρωσική πλευρά ή τους «πολιτοφύλακες» σε ενέργειες που θα προσελκύσουν το διεθνές ενδιαφέρον και ενδεχομένως την αύξηση της βοήθειας (οικονομικής) της Δύσης προς τους ναζιστές κυβερνώντες.

Και μόνο το τόλμημα μίας τέτοιας «μπλόφας» απέναντι στην πολεμική μηχανή της Ρωσίας, καθιστά απολύτως σαφές πως η λογική δεν κατοικεί στο Κίεβο. Και αυτό το συμπέρασμα, ως γεγονός, καθιστά επικίνδυνη την οποιαδήποτε παράταση στην κυβέρνηση μίας ομάδας ημιπαραφρόνων ναζιστών που ζούνε την διεθνή τους διασημότητα εις βάρος μίας ολόκληρης χώρας, κάνοντας ταυτόχρονα επικίνδυνα παιχνίδια με την ειρήνη και την ασφάλεια των πολιτών της Ουκρανίας.



Του Χρήστου Γ. Ζαχαράκι
Πρώην γ.γ. του Υπουργείου Εξωτερικών

Η υποτονική, αν μη ανύπαρκτη, θεσμική συμμετοχή της ελληνικής προεδρίας της Ε.Ε. στη σύντονη ευρωπαϊκή κινητοποίηση προς αντιμετώπιση της ρωσο-ουκρανικής κρίσης, επιβεβαιώνει τη συνήθη προσχηματική πρακτική, που, πλην ολίγων εξαιρέσεων, εφαρμόσθηκε διαχρονικά και διακομματικά από το ελληνικό πολιτικό σύστημα προκειμένου να δικαιολογείται η εκάστοτε περιθωριοποίηση της εξωτερικής πολιτικής και των συναφών λεγομένων «εθνικών θεμάτων». Το φαινόμενο δεν είναι, βέβαια, καινοφανές.

Το φοβικό σύνδρομο έναντι των ξένων, η αναζήτηση της εύνοιάς τους με την υστερόβουλη πρόθεση αξιοποίησής της στην εσωτερική πολιτική σκηνή, το δέος του διαβόητου πολιτικού κόστους, και, τέλος, το έλλειμμα γνώσης και, κυρίως μνήμης των εκάστοτε πολιτικών αρμοδίων για τη χάραξη και προώθηση αποτελεσματικής εξωτερικής πολιτικής, αποτελούν εγγενή χαρακτηριστικά του καχεκτικού πολιτικού οργανισμού της χώρας.
Η εντυπωσιακή, άλλωστε, απουσία των εξωτερικών θεμάτων στις προεκλογικές διακηρύξεις και αντιπαραθέσεις σε όλες τις εκλογές κατά τα τελευταία σαράντα χρόνια, μαρτυρεί του λόγου το αληθές.

Ωστόσο, τη φορά αυτή το «βολικό» άλλοθι εξασφαλίστηκε χάρις στην οικονομική κρίση που ταλανίζει την Ελλάδα επί πενταετία ήδη και που απαιτεί –υποτίθεται- από την πολιτική ηγεσία του τόπου να αφιερωθεί αποκλειστικά στους χειρισμούς που θα τον οδηγήσουν στην ανάκαμψη από τις σημερινές δυσμενείς συνθήκες.

Δεν υπάρχει ασφαλώς καμία αμφιβολία ότι οι σοβαρές οικονομικές συγκυρίες δεν παρέχουν αυτή την άνεση δραστηριοποίησης στο διπλωματικό πεδίο και στον σχεδιασμό ή ακόμα περισσότερο στην ανάληψη τελεσφόρων συναφών πρωτοβουλιών.

Από το σημείο όμως αυτό μέχρι τη διαπίστωση της σημερινής ουσιαστικής υποβάθμισης ή παρασιώπησης κρίσιμων εξελίξεων που άπτονται είτε θεμάτων εθνικού ενδιαφέροντος για την Ελλάδα είτε της ενεργού παρουσίας της σε διεθνείς θεσμούς, όπως είναι η προεδρία της Ε.Ε., υπάρχει μεγάλη και άκρως επικίνδυνη απόσταση.

Είναι ενδεικτικό εν προκειμένω ότι με τη σιωπηρή ανοχή της συντριπτικής πλειοψηφίας του πολιτικού συστήματος και με την εξίσου καταδικαστέα συνενοχή των ΜΜΕ (τα εθνικά θέματα δεν «πουλάνε»), ελάχιστη δόθηκε προσοχή στις πρόσφατε4ς διεργασίες σχετικά με το Κυπριακό. Με αποτέλεσμα να περάσει σχεδόν απαρατήρητη και ασχολίαστη η απίστευτη ελλαδική – ελληνοκυπριακή συναπόφαση αναθεώρησης πάγιων εθνικών θέσεων και αποδοχής τετραμερών, στην ουσία, διαπραγματεύσεων με την τουρκική πλευρά, προς συνομολόγηση ενός ασφαλώς δυσμενέστερου σχεδίου Ανάν.
Αντιθέτως, προβλήθηκαν για πρόδηλους επικοινωνιακούς λόγους, τα τετριμμένα ανακοινωθέντα των σχετικών διαβουλεύσεων ανωτάτου επιπέδου, με τα μόνιμη, σε όλες τις ανάλογες συναντήσεις από το 1977, ανούσια φρασεολογία περί εκατέρωθεν συναντίληψης στην επιδίωξη «δίκαιης και βιώσιμης» λύσης του εθνικού προβλήματος.

Ανάλογη είναι η υποβάθμιση των προβληματισμών μας, αν φυσικά υπάρχουν, σχετικά με το λεγόμενο Σκοπιανό. Για το οποίο το σύνολο σχεδόν του πολιτικού κόσμου αδρανεί εντυπωσιακά, αρκούμενο στην τυπική συνέχιση των ατέρμονων, εικοσαετών και πλέον, συνομιλιών υπό την αιγίδα του Γ.Γ. του ΟΗΕ –έχουν ήδη αλλάξει τρεις γραμματείς- με την προσδοκία εξεύρεσης μίας φραστικής φόρμουλας αποδοχής του όρου «Μακεδονία», παρά τις περί του αντιθέτου πομφόλυγές μας.

Η ίδια, τέλος, διπλωματική αδράνεια παρατηρείται και στις διμερείς ελληνοτουρκικές σχέσεις, στο πολιτικο-οικονομικό πεδίο. Στον τομέα αυτόν η διπλωματική δραστηριότητα της χώρας εξαντλείται στις διαπραγματεύσεις για «τεχνικά» θέματα, οι οποίες ουδέν άλλο προσφέρουν παρά μόνο τη μάσκα του διαλλακτικού στην Τουρκία. Και μάλιστα καθ’ ην στιγμή η αδιαλλαξία της γείτονος εξακολουθεί να εκδηλώνεται απροκάλυπτα σε πολύ σημαντικότερα ζητήματα, όπως στο Αιγαίο, με τη σταδιακή εμπέδωση των τουρκικών διεκδικήσεων για ναυτικές και αεροπορικές «γκρίζες ζώνες» και τη μονιμοποίηση του casus belli.
Στη Θράκη με την έλλειψη οποιασδήποτε αντιδράσεώς μας στην ανεξέλεγκτη δράση των τουρκικών αρχών, του τούρκου ΥΠΕΞ συμπεριλαμβανομένου, προς αξιοποίηση του μουσουλμανικού στοιχείου. Και στο οικονομικό πεδίο με την πρόδηλη απραξία μας ως προς την ανακήρυξη ΑΟΖ, πιθανότατα κατόπιν των σχετικών τουρκικών απειλών.

Τα πράγματι δυσεπίλυτα οικονομικά και αναπτυξιακά προβλήματα αξίζουν αναμφίβολα κάθε δυνατής προσπάθειας ώστε να υπερπηδηθούν ταχύτατα και να επανέλθει η ευημερία στη χώρα.

Ωστόσο, καμία τέτοια δυσκολία δεν αίρει την ευθύνη της κυβέρνησης και την ισότιμη συνευθύνη των υπολοίπων πολιτικών δυνάμεων για την περιθωριοποίηση της εθνικής εξωτερικής πολιτικής και την συνακόλουθη παραμέληση των εθνικών θεμάτων. Τα οποία απαιτούν αδιάπτωτη και ενεργή επαγρύπνηση, καθώς άπτονται της ίδιας της υπόστασης της Πατρίδας, προς αποτροπή αναπόφευκτων συνεπειών, που, σε αντίθεση με την οικονομική ανάκαμψη, είναι, μακροχρόνια τουλάχιστον, απείρως τραγικότερες και συχνά μη αναστρέψιμες.

Πηγή «Καθημερινή»



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Μουσουλμανικό κάλεσμα από το DEB για ξεσηκωμό κατά της Ελλάδας

Δεν έχει συλληφθεί, ούτε έχει παραπεμφθεί στην Δικαιοσύνη, για απόπειρα δημιουργίας συνθηκών κατά της ειρήνης και της ασφάλειας στην Θράκη
Καμία απόφαση δεν έχει υπάρξει από την Δικαιοσύνη (ή την Βουλή) για σύσταση και λειτουργίας εγκληματικής οργάνωσης που στοχεύει στην δημιουργία ανώμαλων συνθηκών στο εσωτερικό της χώρας

Απροκάλυπτα πλέον προκαλεί, με ανθελληνικές κορώνες, το φιλοτουρκικό κόμμα «ισότητας, ειρήνης και φιλίας» (η ονομασία του αποτελεί την κορύφωση του ψεύδους που υπηρετεί η συγκεκριμένη «σφηκοφωλιά» των Γκρίζων Λύκων που δραστηριοποιείται στην Ελληνική Θράκη) DEB, που δρα υπόγεια στην Ελληνική Θράκη, την οποία εμφανίζει σε σύμβολό του ως «πράσινη και ανεξάρτητη». Λίγους μήνες πριν από τις επερχόμενες εκλογές, τα στελέχη του «οργώνουν» τα ακριτικά χωριά της ορεινής Θράκης, δηλητηριάζοντας τους μουσουλμάνους της Θράκης με μηνύματα ξεσηκωμού κατά της Ελλάδας.

«Πρωτοπαλίκαρο» σε όλη αυτή την ανθελληνική προπαγάνδα αποτελεί ο πρόεδρος του κόμματος Μουσταφά Αλή Τσαβούς, ο οποίος στις τελευταίες δύο «πολιτικές» εμφανίσεις του σε χωριά της Ροδόπης επιτέθηκε φραστικά κατά της Ελληνικής Πολιτείας και των Θεσμών.
Χαρακτηριστικά, στις 28 Φεβρουαρίου, ο κ. Τσαβούς μίλησε στην πλατεία του χωριού Λύκειο, όπου τον συνόδεψαν το μέλος του Δ.Σ. του DEB Μουράτ Γιουνούς, ο σύμβουλός του Αϊντίν Αχμέτ και οι Σερκάν Χαλίλ και Σεντάτ Αλή από την ομάδα δημοσίων σχέσεων του DEB.

«Η Ελλάδα σήμερα αδιαφορεί για τα δίκαια αιτήματα της τουρκικής μειονότητας δυτικής Θράκης, δεν την αποδέχεται ως ομόλογο και καταβάλλει μεγάλη προσπάθεια για να προσθέσει νέα προβλήματα στα ήδη υπάρχοντα. Δεν υπάρχει καμία εξήγηση για το ότι τα επίσημα αναγνωρισμένα μειονοτικά δικαιώματα 90 χρόνια τώρα, παρότι είναι εγγυημένα από διεθνείς συνθήκες, δεν αποδίδονται», ανέφερε ο πρόεδρος του DEB.

Στη συνέχεια, ο ίδιος δεν δίστασε να απευθύνει κάλεσμα αντίδρασης στους ακροατές του. «Στο θέμα της επίλυσης αυτών των αδικιών κανένα κόμμα στη Ελλάδα δεν μας προσέγγισε με ειλικρίνεια. Για πολλά χρόνια ελπίζαμε στον καιρό των εκλογών, αλλά οι ελπίδες μας γρήγορα σβήστηκαν. Συνεχώς μας εξαπατούσαν. Για να ειπωθεί ένα «φτάνει» σε αυτή την κατάσταση, πρέπει να γίνει οπωσδήποτε μία επιλογή και οι Τούρκοι της δυτικής Θράκης να συναντηθούν σε ένα σημείο και να δείξουν την αντίδρασή τους. Το κόμμα DEB είναι το σπίτι κάθε Δυτικοθρακιώτη και σας καλώ να στηρίξετε το σπίτι σας», είπε.

Σε άλλη ομιλία του στο χωριό Παλιά Κρωβύλη της Ροδόπης, ανέφερε: «Οι απόφοιτοι πανεπιστημίου νέοι μας είναι άνεργοι, καθώς δεν προσλαμβάνονται στις δημόσιες υπηρεσίες και αναγκάζονται, θέλουν δεν θέλουν, να ασχοληθούν με τη γεωργία. Οι ευκαιρίες και οι ευεργεσίες της χώρας δεν κατανέμονται ίσα. Δόθηκε αρνητική απάντηση στο θέμα των νηπιαγωγείων, που θα παρείχαν εκπαίδευση στα Ελληνικά και Τουρκικά, η Λωζάννη, στο θέμα αυτό είναι ξεκάθαρη, και στερούμαστε δικαιωμάτων που πηγάζουν από τη Συνθήκη της Λωζάννης».

Πηγή εφημ. «Δημοκρατία»

Σχόλιο ιστολογίου: Τι δουλειά είπαμε ότι κάνει ο πρόεδρος του DEB; Μήπως είναι επαγγελματίες άεργος; Τα συμπεράσματα δικά σας... Γιατί ούτε Μερσεντές μπορεί να έχει κάποιος που δεν έχει εργαστεί στο μεγαλύτερο μέρος της ζωής του, ούτε φυσικά μπορεί να ανταποκριθεί στα έξοδα λειτουργίας ενός κόμματος. Εκτός και εάν έχει "χορηγούς" στην προσπάθεια διασποράς του μισελληνισμού που κάνει...


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου 



Λεπτές ισορροπίες, συγκαλυμμένες “προειδοποιήσεις” και έμμεσες πιέσεις προς πάσα κατεύθυνση συνθέτουν το παζλ των τελευταίων εξελίξεων στην κυπριακή ΑΟΖ, εκεί όπου τα τελευταία 24ωρα πληθαίνουν οι κινήσεις παντός είδους ενδιαφερόμενων για τον ενεργειακό πλούτο της περιοχής και για τον έλεγχό της.

Την ώρα που η αμερικανική ενεργειακή εταιρεία Noble Energy ανακοίνωνε και επισήμως πως αποχωρεί στην παρούσα φάση από το πεδίο των ερευνών εντός της κυπριακής ΑΟΖ, ταυτόχρονα η τουρκική πλευρά κλιμάκωνε τις προκλήσεις της στέλνοντας στην περιοχή τη φρεγάτα “Ίμβρος”, συνοδευόμενη από δύο υποβρύχια, επισήμως για διενέργεια ασκήσεων και για υποστήριξη των σεισμικών ερευνών που διενεργεί το σκάφος "Μπαρμπαρός"!

Μέχρι αυτή τη στιγμή η κυπριακή κυβέρνηση δεν έχει κλιμακώσει τις αντιδράσεις της απέναντι σε αυτή τη νέα πρόκληση της Άγκυρας, αρκούμενη σε μια δήλωση του Προέδρου της Δημοκρατίας Νίκου Αναστασιάδη ο οποίος είχε προειδοποιήσει ότι θα διακόψει τις συνομιλίες για επίλυση του Κυπριακού αν συνεχιστούν οι τουρκικές προκλήσεις.

Την ίδια στιγμή όμως στην περιοχή εδραιώνει την παρουσία της και η... Ουάσινγκτον! Συγκεκριμένα το Σαββατοκύριακο πραγματοποιήθηκε εκεί, συγκεκριμένα στην περιοχή που περικλείει περίπου 100 ναυτικά μίλια στο δυτικό τμήμα του FIR Λευκωσίας και ανάλογο βάθος στο FIR Αθηνών, μια μεγάλης έκτασης άσκηση με τη συμμετοχή μεγάλου αριθμού εναέριων και πλωτών μέσων στις οποίες συμμετείχε και το αεροπλανοφόρο «USS George H. W. Bush» ηγούμενο ομάδας πλοίων μάχης, που ήρθαν στην περιοχή αυτές τις μέρες από το λιμάνι Νόρφολκ της Βιρτζίνια. Το αμερικανικό αεροπλανοφόρο, μετά το πέρας της πρώτης φάσης της άσκησης στα FIR Λευκωσίας και Αθηνών, επισκέφθηκε το λιμάνι της Αττάλειας στην Τουρκία και θα επιστρέψει για το δεύτερο μέρος της άσκησης μέσα στις επόμενες ώρες.

Όσον αφορά τώρα στην αποχώρηση της Noble Energy από το λιμάνι της Λεμεσού, το οποίο χρησιμοποιούσε ως έδρα για τις διαδικασίες ερευνών και την επεξεργασία των δειγμάτων της, οι εκπρόσωποί της τονίζουν πως σε καμία περίπτωση δεν σηματοδοτείται μια πλήρης αποχώρηση της εταιρείας από τις έρευνες και από το ενδιαφέρον της για εκμετάλλευση των κοιτασμάτων. Προς τούτο μάλιστα η Noble ανέθεσε ήδη σε ισραηλινή εταιρεία τη μεταφορά της ειδικής λάσπης για τις γεωτρήσεις από τη Λεμεσό στο Ισραήλ.

Σύμφωνα με τους εκπροσώπους της Noble, η εταιρεία αναστέλλει για ένα διάστημα τις εργασίες επειδή εκκρεμούν ακόμα αποφάσεις, απαντήσεις και διευθετήσεις από πλευράς της Κυπριακής Αρχής Λιμένων σε σχέση με τις αιτήσεις για μετεγκατάσταση στο λιμάνι Λάρνακας. Εφόσον λοιπόν δεν προβλέπεται γεωτρητική δραστηριότητα της Noble στην κυπριακή ΑΟΖ την αμέσως επόμενη περίοδο, εξ' ου και ελήφθη η απόφαση οι τωρινές εγκαταστάσεις να αποψιλωθούν και να αποθηκευτούν.

Ωστόσο, η ενέργεια αυτή δημιουργεί ανησυχίες πως θα υπάρξει σημαντική καθυστέρηση στον προγραμματισμό της επόμενης γεώτρησης στο οικόπεδο 12, οπότε και θα απαιτηθεί εκ νέου η λειτουργία της μονάδας παραγωγής της ειδικής λάσπης.



Μετάφραση - Απόδοση Γ. Μοτσάκος
Ειδικός σε Θέματα Άμυνας και Ασφάλειας Πληροφοριών

Μεγάλης έκτασης ασκήσεις των ρωσικών αερομεταφερόμενων στρατευμάτων με διαταγή του ρωσικού γενικού επιτελείου, με την συμμετοχή περίπου 3500 αλεξιπτωτιστών υπό το γενικό πρόσταγμα του διοικητή τους Αντιστράτηγου Vladimir Shamanov ξεκίνησαν σήμερα στη Ρωσία και θα διαρκέσουν μέχρι τις 14 Μαρτίου, δήλωσε στους δημοσιογράφους το γραφείο τύπου του Υπουργείο Άμυνας.

Η ρωσική αερομεταφερόμενη μεραρχία του Ιβάνοβο θα εξασκηθεί στην υλοποίηση διαφόρων σεναρίων με σκοπό την επαύξηση της αποτελεσματικότητας της τακτικής των αλεξιπτωτιστών σε διαφορετικά «γεωγραφικά μήκη και πλάτη αλλά και προϋποθέσεις», αναφέρει το ρωσικό ΥΠΑΜ.

«Η Αερομεταφερόμενη Μεραρχία ασκείται σε άγνωστη περιοχή και σημεία συγκέντρωσης (...) στην διεξαγωγή, εκτός όλων των άλλων και αμφίβιων επιχειρήσεων σύμφωνα με εντολή ένωση που πάρθηκε κατά τη διάρκεια της άσκησης, αναφέρει το ρωσικό γενικό επιτελείο.

«Εμπλέκονται μονάδες αναγνώρισης, αεράμυνας, τεχνικά κλιμάκια, συστήματα αντιαεροπορικών πυραύλων, αυτοκινούμενο πυροβολικό καθώς και άλλες μονάδες των αερομεταφερόμενων στρατευμάτων με χρονικό ορίζοντα υλοποίησης της μέχρι τις 14 Μαρτίου», δήλωσε ο εκπρόσωπος τύπου.

Το Ρωσικό Υπουργείο Άμυνας τόνισε ότι η πρώτη φορά κατά την περίοδο της ειρήνης και περισσότερο από είκοσι χρόνια κατά τη διάρκεια στρατιωτικής άσκησης θα πραγματοποιηθεί ρίψη 3500 αλεξιπτωτιστών. Πιθανό να εμπλέκονται περισσότεροι από τέσσερις χιλιάδες στρατιώτες, δεκάδες στρατιωτικά μεταγωγικά αεροσκάφη και 36 εκ των οποίων ανήκουν στην αεροπορία στρατού.

Ενώ πραγματοποιείται η στρατιωτική άσκηση, χθες ο ρώσος πρόεδρος Βλαντίμιρ Πούτιν είχε τηλεφωνική επικοινωνία με τη γερμανίδα καγκελάριο Άνγκελα Μέρκελ και τον βρετανό πρωθυπουργό Ντέιβιντ Κάμερον. «Οι νόμιμα εκλεγμένες αρχές στην Κριμαία λαμβάνουν μέτρα τα οποία είναι καθ΄ όλα σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο και σκοπό έχουν την διασφάλιση των νομίμων συμφερόντων του πληθυσμού της χερσονήσου δήλωσε ο ρώσος πρόεδρος Βλαντίμιρ Πούτιν προς τους δύο πρωθυπουργούς.

Όπως ανακοίνωσε το Κρεμλίνο, ο Ρώσος πρόεδρος κάλεσε τους δύο ηγέτες να λάβουν σοβαρά υπόψη πως οι σημερινές αρχές της νέας μεταβατικής κυβέρνησης στο Κίεβο δεν έχουν λάβει το παραμικρό μέτρο προκειμένου να περιορίσουν την ανεξέλεγκτη δράση και τις κτηνωδίες των υπερεθνικιστών και των εξτρεμιστών, όχι μόνο στην ουκρανική πρωτεύουσα αλλά και σε πολλές άλλες περιοχές της χώρας.

Σχόλιο: Η διεξαγωγή ασκήσεων χρησιμοποιείται όχι μόνο για την διεξαγωγή ψυχολογικού πόλεμου από το Κρεμλίνο αλλά και για πιθανή «επέμβαση» στην Ουκρανία ή όπου αλλού χρειαστεί γεγονός που θα πρέπει να ληφθεί υπόψη.
Τόσο οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής όσο και ευρωπαϊκά κράτη μέλη έχουν προειδοποιήσει τη Ρωσία εναντίον μιας στρατιωτικής επέμβασης στην Ουκρανία, μια πρώην Σοβιετική Δημοκρατία την οποία ο Πούτιν έχει αποκαλέσει στο παρελθόν «αδελφό έθνος».



Ο πρώην πρωθυπουργός αποφεύγει συστηματικά να μιλήσει για το αν εκβιάστηκε να εγκαταλείψει την εξουσία ή αν απλώς φοβήθηκε και τα παράτησε

Γράφει ο Γιώργος Δελαστίκ

Αναπάντητο άφησε το θεμελιώδες ερώτημα και η συνέντευξη που έδωσε ο πρώην πρωθυπουργός και εν ενεργεία πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς Γιώργος Παπανδρέου στην αυστριακή εφημερίδα "Ντερ Στάνταρντ"και η οποία δημοσιεύθηκε την Παρασκευή: πώς ακριβώς υποχρεώθηκε να παραιτηθεί τον Νοέμβριο του 2011; Το συνολικό πολιτικό πλαίσιο το δίνει, αλλά αποφεύγει επιμελώς να δώσει τον ακριβή λόγο που τον ανάγκασε σε παραίτηση. Τον εκβίασαν κάποιοι ότι θα αποκαλύψουν κάτι; Φοβήθηκε ο ίδιος και το έβαλε στα πόδια παρατώντας την πρωθυπουργία; Απογοητεύθηκε και παρέδωσε την εξουσία αμαχητί; Συνέβη κάτι άλλο;

Σε αυτό το καίριο ερώτημα ο Γ. Παπανδρέου -ο οποίος βρέθηκε στη Βιέννη για να συμμετάσχει σε συνέδριο και προσήλθε στον χώρο της συνέντευξης συνοδευόμενος από δύο σωματοφύλακες, όπως σημειώνει η αυστριακή εφημερίδα- δεν απαντά. Το μυστήριο παραμένει. Για όλα τα άλλα ο πρώην πρωθυπουργός λέει τη γνώμη του. "Ανακοινώσατε τη διενέργεια δημοψηφίσματος τη Δευτέρα, 31 Οκτωβρίου. Τέσσερις μέρες αργότερα το ανακαλέσατε. Τι συνέβη εκείνες τις ημέρες;" τον ερωτά ο δημοσιογράφος. "Πολλοί πολιτικοί ηγέτες της Ευρώπης αντέδρασαν ανοιχτά με απορία μετά την ανακοίνωσή μου" απαντά ο Γ. Παπανδρέου και συνεχίζει: "Αυτό ενίσχυσε τους αντιπάλους μου στην Ελλάδα. Η αντιπολίτευση δεν ήθελε το δημοψήφισμα. Αν γινόταν ψηφοφορία, θα ήταν δύσκολο γι' αυτούς να ρίχνουν μόνο σε μένα το φταίξιμο για την κατάσταση. Υπήρχαν λοιπόν δυνάμεις στο εξωτερικό και στην Ελλάδα που δεν βοήθησαν. Αυτό με έβλαψε και μέσα στο κόμμα μου.

Καταρχήν για τη διεξαγωγή δημοψηφίσματος θα ήταν αναγκαία απόφαση του Κοινοβουλίου. Ξαφνικά εμφανίστηκαν μερικοί βουλευτές που δήλωναν ότι δεν θα υποστηρίξουν την υπόθεση. Υπήρχε έτσι η πιθανότητα η κυβέρνηση να έχανε την πλειοψηφία της. Τότε θα είχαμε νέες εκλογές και θα χάνονταν τα πάντα". Εδώ τελειώνει η απάντηση. Τι εννοεί δηλαδή ο πρώην πρωθυπουργός; Οτι παραιτήθηκε μην τυχόν και χάσει η κυβέρνηση την πλειοψηφία της επειδή κάποιοι βουλευτές δήλωναν ότι διαφωνούσαν με την κυβέρνηση; Εδώ όλη η Ελλάδα έβραζε εναντίον του Γ. Παπανδρέου επειδή είχε υπογράψει τα μνημόνια και φυσικά οι πάντες γνώριζαν ότι, αν έμπαινε όντως σε δημοψήφισμα το ερώτημα "Δέχεστε τους όρους των μνημονίων;", το αποτέλεσμα θα ήταν... 90% "Οχι"! Δεν βρισκόμασταν πια στο 2010, όταν ευρέα στρώματα του πληθυσμού είχαν άγνοια για τις συνέπειες του μνημονίου και συγχύσεις για τις επιπτώσεις του στην προσωπική τους ζωή.

Τον Νοέμβριο του 2011 η συντριπτική πλειονότητα του ελληνικού λαού ήταν κατά των μνημονίων και σίγουρα θα ψήφιζε "Οχι" δαγκωτό. Υποκρίνεται λοιπόν ο Γ. Παπανδρέου όταν ισχυρίζεται ότι θα υπήρχε λαϊκή συναίνεση που θα μετρίαζε την προσωπική του ενοχή για τα μνημόνια. Ο δημοσιογράφος επιμένει: "Πώς εξασκήθηκε η πίεση; Η Μέρκελ και ο Σαρκοζί σας κάλεσαν για να σας τα ψάλουν;". Η νέα απάντηση του Γιώργου Παπανδρέου είναι σαφώς... "μπουρδολογική" και είναι σαφές ότι κάτι θέλει να κρύψει. "Ηθελα εγώ ο ίδιος να πάω στις Κάνες για να πάρω τη συναίνεση των G20" λέει. Καλά, μέλος της ευρωζώνης είναι η Ελλάδα. Ετσι κι αλλιώς πρωτίστως το μέλλον του ευρώ θα επηρέαζε σε μικρό ή μεγάλο βαθμό το αποτέλεσμα ενός ελληνικού δημοψηφίσματος, αν γινόταν. Είναι δυνατόν να πιστέψει κανείς ότι ο ισχυρισμός του Γ. Παπανδρέου ότι ήθελε να ταξιδέψει στις Κάνες για να αποσπάσει για το μέλλον του ευρώ τη συναίνεση των... Αμερικανών, των Κινέζων, των Γιαπωνέζων, μέχρι και των... Τούρκων που συμμετέχουν στους G20, δεν θα έκανε έξαλλους τους Γερμανούς και τους άλλους Ευρωπαίους;

Οση κατανόηση κι αν ήθελαν να δείξουν για τις μειωμένες πολιτικές ικανότητες του Γ. Παπανδρέου, είναι δυνατόν να μην κυριαρχούσε στη σκέψη τους ότι αυτός υπηρετεί ύποπτους στόχους - γνωστών μάλιστα των στενών δεσμών του με τους Αμερικανούς; Για θέμα που αφορά το ευρώ και την ΕΕ, να θέλει ο Γ. Παπανδρέου να ρωτήσει τους... G20, είναι κάτι που απολύτως κανένας λογικός άνθρωπος δεν μπορεί να δεχτεί ως φυσιολογικό! Και αυτό το λέει ο γράφων, ο οποίος ευθύς εξαρχής υποστήριξε ως θετική πράξη τη διενέργεια δημοψηφίσματος, ανεξαρτήτως των προθέσεων του τότε πρωθυπουργού, βέβαιος ων ότι το "Οχι" θα υπερείχε συντριπτικά στις κάλπες, αν φυσικά το ερώτημα ήταν όντως η έγκριση της μνημονιακής πολιτικής. Προσωπικά έχουμε την άποψη ότι ο Γ. Παπανδρέου δεν παραιτήθηκε, αλλά εκβιάστηκε για να παραιτηθεί, χωρίς όμως να μπορούμε να το αποδείξουμε, όσο οι πρωταγωνιστές σιωπούν.

* Δημοσιεύθηκε στο "ΕΘΝΟΣ" την Τρίτη 11 Μαρτίου 2014


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου 

«Πέφτουν οι μάσκες» και σταδιακά γίνεται συνείδηση, ότι σε περιοχές τον έλεγχο των οποίων διεκδικεί με βάση ιστορικές καταβολές η Ρωσία, υπάρχει έντονο το στοιχείο των ισλαμιστών οι οποίοι δεν το έχουν σε τίποτα να αποπειραθούν να μετατρέψουν τις περιοχές αυτές σε… Τσετσενία. Και όλα αυτά με «τουρκική υπογραφή», αφού ο λόγος γίνεται για τους Τάταρους…
 
Τάταρος, μέλος του ουκρανικού Κοινοβουλίου, ο Μούσταφα Τζεμίλεφ, ήταν αρκούντως αποκαλυπτικός: «Έχουμε ισλαμιστές, ουαχαμπίτες, σαλαφιστές, ομάδες που έχουν πολεμήσει στη Συρία» (προφανώς με τους αντικαθεστωτικούς), αποκάλυψε μιλώντας στους βρετανικούς Financial Times στη Συμφερόπολη.

Ο «αγριεμένος» Τάταρος απειλεί ευθέως τους Ρώσους με αιματηρά αντίποινα σε περίπτωση που η Κριμαία αποσχιστεί και αποτελέσει τη νέα Ομόσπονδη Δημοκρατία της Ρωσίας: «Ένας εχθρός έχει μπει στη γη μας και είμαστε έτοιμοι… δεν μπορούμε να σταματήσουμε άτομα που θέλουν να πεθάνουν με τιμή», διακηρύσσει.

Μήπως ετοιμάζεται η Δύση να «ανεχθεί» τη δράση εξτρεμιστών ισλαμιστών ακριβώς επειδή τυγχάνει και εξυπηρετούν στη συγκεκριμένη περίπτωση τα γεωπολιτικά της συμφέροντα; Πότε τέτοιες «δυνάμεις» έδρασαν δίχως την «επιρροή» ξένων μυστικών υπηρεσιών; Ποιος θα είναι ο ρόλος της Τουρκίας σε ενδεχόμενη τέτοια εξέλιξη;

Ο συγκεκριμένος Τάταρος βουλευτής στο ουκρανικό Κοινοβούλιο, δηλώνει επίσης, ότι τον έχουν προσεγγίσει ομοεθνείς του, λέγοντας ότι έχουν αρνηθεί την «έμμεση δωροδοκία» από την πλευρά της Ρωσίας, να καταλάβουν σημαντικές θέσεις στην ελεγχόμενη από τη Μόσχα κυβέρνηση της Κριμαίας, αλλά και οικονομική στήριξη για την επιστροφή Τατάρων προσφύγων στην περιοχή, για να αποδεχτούν το τετελεσμένο της απόσχισης. 

Οι Τάταροι που ανέρχονται περίπου στο 12% του πληθυσμού της Κριμαίας, υπολογίζονται σε 288.000 ψυχές, στηρίζουν τη νέα κυβέρνηση της Ουκρανίας και την ανατροπή του Βίκτορ Γιανουκόβιτς. Το «μέτωπο» με τη Ρωσία άνοιξε επί Στάλιν (Γεωργιανός ήταν όμως…) ο οποίος εξόρισε περί τους 200.000 στην Κεντρική Ασία, μια μετακίνηση που άφησε πίσω πολλούς νεκρούς. Ποιος έμεινε όμως ανεπηρέαστος από τον παρανοϊκό δικτάτορα;

Ίσως η αναθεωρητική ιστορική αντιμετώπιση της περιόδου εκ μέρους της Ρωσίας του Πούτιν, να προκαλεί την αντίδραση. Πλέον, δεν είναι και λίγοι οι αναλυτές που προβλέπουν το άνοιγμα ενός ακόμα εξτρεμιστικού ισλαμιστικού μετώπου στην Κριμαία, μια επέκταση των φαινομένων που παρατηρούνται στις Δημοκρατίες του Καυκάσου

Πηγή Defence-Point

Σχόλιο ιστολογίου: Η στάση των Τατάρων της Ουκρανίας, είναι σαφέστατα καθοδηγούμενη από τη Δύση, ενώ είναι γνωστό πως ο τούρκος πρωθυπουργός κ. Ερντογάν, αλλά και ο υπουργός Εξωτερικών κ. Νταβούτογλου, προ ημερών έκαναν δηλώσεις σχετικά με τους Τατάρους και την προστασία που θα παράξει η Τουρκία προς αυτούς, σε ό,τι χρειαστούν, ενώ κατέφυγαν και σε "συστάσεις" προς τον ρώσο πρόεδρο Βλαντιμίρ Πούτιν, σχετικά με την προστασία των Τατάρων... Η Τουρκία δείχνει πως έχει διάθεση να εμπλακεί στα θέματα της Ουκρανίας, και αυτό σίγουρα είναι ένα θέμα που ο ρώσος πρόεδρος δεν βλέπει με καλό μάτι...
Πριν από περίπου μία δεκαετία, το Ινστιτούτο Αμυντικών Αναλύσεων (ΙΑΑ) που ήταν η «δεξαμενή σκέψης» του υπουργείου Εθνικής Άμυνας και κατά καιρούς προσπάθησε και πέτυχε να κάνει καλή δουλειά με τα στελέχη του, παρά τη συνήθη φημολογία και σκανδαλολογία που το συνόδευε, φιλοξένησε μια κλειστή ενημέρωση – από τις πολλές που είχαν οργανωθεί κατά τα πρότυπα αντίστοιχων think tank του εξωτερικού – με καλεσμένο τον τότε πρεσβευτή του Ισραήλ στην Αθήνα.

Του Ζαχαρία Μίχα
(Διευθυντής Μελετών του Ινστιτούτου Αναλύσεων Ασφάλειας και Άμυνας, ΙΑΑΑ-ISDA)

Ο Ισραηλινός πρεσβευτής είχε ξεκινήσει την παρουσίασή του, με έναν τρόπο που έχει μείνει αξέχαστος σε όλους τους παριστάμενους. Έβαλε μια μαύρη τελεία πάνω στον χάρτη στο σημείο που βρίσκεται το κράτος του Ισραήλ και είπε στους παριστάμενους: «Αυτό το σημείο το ονομάζω ‘κέντρο του κόσμου’». Στη συνέχεια, σχηματίζοντας ομόκεντρους κύκλους προχώρησε στο να αναπτύξει τη στρατηγική στα θέματα ασφαλείας του κράτους που αντιπροσώπευε, αναφερόμενος σε απειλές, συμμαχίες, επιδιώξεις και άλλα πολλά, αρκούντως αποκαλυπτικά…

Το χαρακτηριστικό αυτό περιστατικό, ανακλήθηκε στη μνήμη ως αποτέλεσμα της παρατήρησης του τρόπου αντιμετώπισης του ζητήματος της κρίσης στην Ουκρανία στην Ελλάδα. Πλειοψηφία αποτελούν οι φιλικά διακείμενοι απέναντι στη Ρωσία, ορισμένοι μέχρι «παρεξηγήσεως». Άλλοι πάλι θυμούνται το διεθνές δίκαιο και τον – κατ’ αυτούς – καταπιεστικό χαρακτήρα και το στιλ διακυβέρνησης του Βλαντιμίρ Πούτιν, υποστηρίζοντας εμφανώς τους Ουκρανούς και υιοθετώντας με την ίδια ευκολία που η άλλη πλευρά έριχνε το ανάθεμα στη Δύση και – κυρίως – στους Αμερικανούς, την αντίθετη επιχειρηματολογία.

Η διαφορά είναι, ότι όλοι οι βασικοί εμπλεκόμενοι στην κρίση, αυτό που έπρατταν ήταν το να έχουν σαφή εικόνα όσων θεωρούν – ορθώς ή λανθασμένα – πως αποτελούν εθνικό τους συμφέρον και ανέπτυσσαν την πολιτική τους. Οι ΗΠΑ, η Βρετανία, η Γερμανία, η Κίνα, ακόμα και η Ευρωπαϊκή Ένωση το επιχείρησε να διακρίνει το «ευρωπαϊκό συμφέρον». Και το ερώτημα εγείρεται αβίαστα; Πόσοι στην Ελλάδα ανέλυσαν την κατάσταση που δημιουργείται με αυστηρό γνώμονα το ελληνικό εθνικό συμφέρον; 

Η απάντηση είναι «κατά τα φαινόμενα πολύ λίγοι», από όσα τουλάχιστον μπορεί κανείς να συμπεράνει παρατηρώντας συστηματικά τα δημοσιεύματα πολλών μέσων ενημέρωσης, μηδέ των «μπλογκ» εξαιρουμένων, αφού τα τελευταία παίζουν ολοένα και σημαντικότερο ρόλο στη διαμόρφωση των απόψεων της κοινωνίας, κάτι που κρύβει σημαντικούς κινδύνους, αφού ο τρόπος γραφής είναι πολύ πιο «ελεύθερος» και απλουστευτικός, ενώ πίσω από αρκετά γραπτά, ο έμπειρος στα ελληνικά πράγματα παρατηρητής, διακρίνει ακόμα και διαφόρων ειδών ιδιοτέλεια.

Ας επιστρέψουμε όμως στις δυνητικές επιπτώσεις για την Ελλάδα από την εν εξελίξει κρίση στην Ουκρανία που έχει φέρει σε κατά μέτωπο αντιπαράθεση τους παλιούς αντιπάλους της εποχής του Ψυχρού Πολέμου. Ο σχολιασμός θα είναι εξαιρετικά περιορισμένος, αφού αποκλειστικός στόχος είναι να αποτυπωθούν μερικές εκ των ορθολογικών σκέψεων – απόψεων που έχουν διατυπωθεί, ώστε οι αναγνώστες του παρόντος σημειώματος να αναλογιστούν, εάν όντως αυτές οι απόψεις χάθηκαν κάπου μέσα στον τεράστιο όγκο πληροφοριών (εντός ή εκτός εισαγωγικών) ή έχουν συνειδητοποιηθεί από την κοινωνία.

Για λόγους διευκόλυνσης, ακολουθούν δύο κατηγορίες, αυτή των «θετικών» και αυτή των «αρνητικών» επιπτώσεων για την Ελλάδα, ξεκινώντας από την πρώτη κατηγορία:

- Η κρίση στην Ουκρανία αναδεικνύει πιο πιεστικά από ποτέ το πρόβλημα της ενεργειακής εξάρτησης της Ευρώπης από τη Ρωσία, άρα το κίνητρο άμεσης κατά το δυνατόν αξιοποίησης των κοιτασμάτων υδρογονανθράκων της Ανατολικής Μεσογείου μεγιστοποιείται.

- Η κρίση στην Ουκρανία και η ενίσχυση του ανταγωνισμού Ανατολής-Δύσης θα οδηγήσει σταδιακά σε μια πιο «πολιτική» και λιγότερο «λογιστική» αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσης στην Ευρωζώνη, μια κατάσταση που θα μπορούσε να ωφελήσει την Ελλάδα.
Και περνάμε στις αρνητικές δυνητικές επιπτώσεις:

- Η θέση της Ελλάδας στην Ευρωπαϊκή Ένωση και το ΝΑΤΟ θα μπορούσε να οδηγήσει σε ρωσικά «αντίμετρα» σε περίπτωση κλιμάκωσης, με ενδεχόμενη ακύρωση της αναδρομικής έκπτωσης στην τιμή του φυσικού αερίου που προσφάτως επετεύχθη, αλλά και τη σημαντική μείωση των εσόδων από την έλευση Ρώσων τουριστών στην Ελλάδα.

- Εάν η κρίση στην Ουκρανία εξελιχθεί σε έναν νέο Ψυχρό Πόλεμο, τότε, κατά τα πρότυπα που ίσχυσαν στο δεύτερο μισό του 20ου αιώνα, θα οδηγήσει σε αύξηση της γεωπολιτικής σημασίας – αξίας της Τουρκίας, το οποίο θα επηρεάσει αρνητικά θέματα ελληνικού ενδιαφέροντος στον τομέα της ασφάλειας και της εξωτερικής πολιτικής γενικότερα.

- Η ενέργεια της Ρωσίας σε βάρος της Ουκρανίας, εάν «τυποποιηθεί» ως επέμβαση σε γειτονικό κράτος για την προστασία ρωσικών πληθυσμών, αποτελεί «αντίγραφο» όσων έκανε η Τουρκία το 1974 στην Κύπρο. Κατά συνέπεια, τυχόν ελληνική υποστήριξη στη Ρωσία, θα ενισχύσει την τουρκική επιχειρηματολογία.

Δεν χρειάζεται να γραφτεί κάτι περισσότερο, αν και ο σχολιασμός θα μπορούσε να περιλάβει πολλά. Κυρίως όμως, ότι οι ελληνικές επιλογές, κινήσεις και ενέργειες θα μπορούσαν είτε να ενισχύσουν τις θετικές διαστάσεις των προαναφερθέντων και να μειώσουν τον αρνητικό αντίκτυπο των υπολοίπων. Εκ των ων ουκ άνευ προϋπόθεση είναι το να διαθέτουμε ως κυρίαρχο δημοκρατικό κράτος, πολιτική.

Τούτων λεχθέντων, πόσο πιθανό φαίνεται να έχουμε πραγματοποιήσει ανάλυση της κατάστασης με υπόθεση εργασίας, ότι η Ελλάδα και η Κύπρος αποτελούν το «κέντρο του κόσμου», όπως προ δεκαετίας ο Ισραηλινός πρεσβευτής ενώπιον ελληνικού ακροατηρίου; Πόσο ξεκάθαρες είναι οι στοχεύσεις μας στο ταραγμένο σύγχρονο διεθνές περιβάλλον;

Για παράδειγμα: Στο Κυπριακό, ποια είναι η θέση της Αθήνας και της Λευκωσίας; Έχει απαντήσει η ελληνική πλευρά για το αν τη συμφέρει σε αυτή τη φάση να προχωρήσει κάποιο σχέδιο επίλυσης (εντός ή εκτός εισαγωγικών) του Κυπριακού; Ποιες οι παρενέργειες, θετικές ή αρνητικές από την κρίση στην Ουκρανία; Κατά πόσον η ελληνική πλευρά θα μπορούσε να ζητήσει την εφαρμογή και στην Κύπρο, των αρχών που επικαλούνται συμμαχικές χώρες αναφορικά με τη στάση της Ρωσίας απέναντι στην Ουκρανία;

Θα τολμούσαν να προτείνουν για παράδειγμα λύσεις που επιθυμούν να εφαρμόσουν στην Κύπρο και για την Κριμαία ή και ολόκληρη την Ουκρανία; Τι θα απαντούσαν άραγε ΗΠΑ και ΕΕ, εάν οι Ρώσοι π.χ. πρότειναν να αφήσουν την Κριμαία στην Ουκρανία με ένα μοντέλο… Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας;

Όσον αφορά τους υδρογονάνθρακες της Ανατολικής Μεσογείου: Ποια είναι η θέση της ελληνικής (ελλαδικής και κυπριακής) πλευράς; Ο απόλυτος έλεγχος της ενεργειακής τροφοδοσίας της Ευρώπης (ακόμα κι αν η Τουρκία αποκτούσε μερική πρόσβαση στη νομή των αποθεμάτων) σε συνεργασία με το Ισραήλ, ή υπάρχουν ισχυροί θύλακες που επιδιώκουν την πάση θυσία εμπλοκή και της Τουρκίας στη διαδικασία; Ποιος είναι ο βαθμός συμφωνίας ή διαφωνίας επ’ αυτού με το Ισραήλ;

Οι σκέψεις που θα μπορούσαν να γραφτούν σε αυτά τα ζητήματα είναι πολλές. Στόχος όμως του σημερινού σημειώματος ήταν αποκλειστικά το να αναδειχθεί η ανάγκη ελληνοκεντρικής σκέψης αναφορικά με την κρίση στην Ουκρανία και τις δυνητικές επιπτώσεις της στην Ελλάδα και την Κύπρο.

Αντί αυτού, η χώρα δίνει την εντύπωση ορισμένες φορές, ότι επιστρέφει ταχύτατα στον 19ο αιώνα, σε εποχές όπου κόμματα προσκολλημένα στη μία ή την άλλη δύναμη της εποχής, θα «έσωζαν» την Ελλάδα και δεν θα εξυπηρετούσαν στυγνά όσα θεωρούσαν ως εθνικά τους συμφέροντα.

Το ζητούμενο για τη χώρα είναι, να προσπαθήσει να «διαβάσει» όσο το δυνατόν καλύτερα τις επιδιώξεις κάθε πλευράς, να έχει ξεκάθαρους στόχους, δηλαδή τι ακριβώς επιδιώκει να πετύχει και στη συνέχεια να επιχειρήσει να αξιοποιήσει τη συγκυρία για μεγιστοποίηση των ωφελειών στην προώθηση των εθνικών συμφερόντων. Και όπως ισχύει για όλους, έτσι θα πρέπει να ισχύει και για την ελληνική πλευρά, ότι στη διεθνή πολιτική δεν υπάρχουν μόνιμοι φίλοι, παρά μόνον μόνιμα συμφέροντα…

Τα οποία εάν αποφασίσουμε να τα εξυπηρετήσουμε μέσω ενεργητικής διπλωματίας και συναφών με τα συμφέροντα αυτά πρωτοβουλιών, ίσως και να εκπλαγούμε από το πόσα πράγματα μπορεί να κάνει μια χώρα σαν την Ελλάδα, αποσπώντας χειροπιαστά ανταλλάγματα για κάθε μια από τις δικές της «εξυπηρετήσεις».

Πηγή Defence-Point

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Γράφει ο Νίκος Μπογιόπουλος

Στην Υγεία μόνο μέσα σε ένα χρόνο, από το 2013 στο 2014, οι περικοπές στον ΕΟΠΥΥ και τα νοσοκομεία αγγίζουν τα 900 εκατομμύρια. Στα χρόνια των Μνημονίων η περικοπή στα Ασφαλιστικά Ταμεία, μέσω της οποίας καταβαραθρώνεται συνολικά ο τομέας της Υγείας, ξεπερνά σωρευτικά τα 4,5 δισ. ευρώ! Ο προϋπολογισμός του ίδιου του υπουργείου Υγείας από το 2009 έχει μειωθεί κατά 4,4 δισ. ευρώ!

Κι αυτοί τι κάνουν; Προχώρησαν σε μια κίνηση που και ο τελευταίος Μαυρογιαλούρος θα ντρεπόταν ακόμα και να την σκεφτεί: Τα 17 εκατομμύρια που επέστρεψαν – λέει – οι μιζαδόροι από τις μίζες των εξοπλιστικών, ως καλοί και ευαίσθητοι που είναι οι κυβερνώντες, ανακοίνωσαν ότι θα τα διαθέσουν στην Υγεία και την Παιδεία...

Είδατε οι «σωτήρες» μας; Αυτοί που παραγγέλνουν και παραλαμβάνουν υποβρύχια που γέρνουν, εκτός από «κάθαρση» κάνουν και «κοινωνική πολιτική». Με τι; Με τα κόλλυβα! Με ένα μικρό κομματάκι από τις μίζες, που προηγουμένως ο ελληνικός λαός τις είχε πληρώσει ολόκληρες, κάνουν «κοινωνικό έργο»!

Τι κάνουν; Αφαίρεσαν δισεκατομμύρια επί δισεκατομμυρίων από την Υγεία και την Παιδεία του λαού, αλλά τώρα καλούν τον λαό να τους ευγνωμονεί! Γιατί; Επειδή έναντι των δισεκατομμυρίων που του βούτηξαν, θα του επιστρέψουν (του λαού) 17 εκατομμύρια! Έβγαλαν, μάλιστα, και … αφίσα για να το διαφημίσουν! Ευτυχείτε…

Εδώ κι ένα χρόνο ακούμε τον Βρούτση, τον υπουργό Εργασίας, να ανακοινώνει τη… μείωση της ανεργίας. Τον είχαμε θαυμάσει μάλιστα να δηλώνει κορδωτός έξω από τα Μαξίμου ότι στη σύσκεψη που είχε προηγηθεί ο πρωθυπουργός είχε κηρύξει «συναγερμό για την αντιμετώπιση της ανεργίας»… Στο μεταξύ η ανεργία έχει ξεφύγει από κάθε έλεγχο...

Και αυτοί τι κάνουν; Ανακοινώνουν προγράμματα για… «ωφελούμενους». Τους άνεργους, δηλαδή, τους βαφτίζουν και «ωφελούμενους από πάνω! Και γιατί είναι «ωφελούμενοι» οι άνεργοι, που χτες τους έλεγαν «εκ περιτροπής εργαζόμενους», που προχτές τους έλεγαν «απασχολήσιμους» και που μονίμως τους αντιμετωπίζουν σαν «σκουπίδια»;

Θα είναι… «ωφελούμενοι», γιατί σύμφωνα με το πρόγραμμα του κυρίου υπουργού και της κυρίας κυβέρνησης, η κυβέρνηση επιχορηγεί (στο όνομα των ανέργων)… επιχειρήσεις. Οι επιχειρήσεις αυτές, στους ανέργους μεταξύ 33 – 66 ετών που θα προσλάβουν (για ένα χρόνο) θα δίνουν 450 ευρώ… Όσο για τους ανέργους κάτω των 25 ετών που θα προσλάβουν, σε αυτούς θα δίνουν… 375 ευρώ (για 4μήνες)… Υπάρχει αμφιβολία ότι, όποιος εργάζεται για 4 μήνες ή για ένα χρόνο, και παίρνει 375 – 450 ευρώ για να ζήσει, είναι «ωφελούμενος»;…

Ε, λοιπόν, αυτοί οι τύποι που μας κυβερνούν με τόση ευαισθησία, που βαφτίζουν τον άνεργο… «ωφελούμενο», είναι οι ίδιοι που έδωσαν την περασμένη Παρασκευή την εντολή στα ΜΑΤ να επιτεθούν σε διαδηλωτές… ανέργους! Με χημικά, με γκλομπς και με χειροβομβίδες κρότου – λάμψης. Είναι αυτοί που βαφτίζουν «ωφελούμενους» τους άνεργους, που έδωσαν εντολή στα ΜΑΤ να σπάσουν στο ξύλο τους άνεργους! Ανάμεσά τους και τον ευρωβουλευτή του ΚΚΕ Μπάμπη Αγγουράκη. Έτσι, για να μάθουν οι άνεργοι που διαδηλώνουν να μην είναι αχάριστοι. Ειδικά τώρα που είναι… «ωφελούμενοι».

Μας λένε ότι «διαπραγματεύονται». Ξανά… Ότι έχουν «κόκκινες γραμμές». Ξανά! Μας έχουν φλομώσει με τις τιτάνιες μάχες που δίνουν, όπως λένε, για το γάλα και την τιμή των βιβλίων. Και τι μαθαίνουμε; Ότι στις διαπραγματεύσεις τους περιλαμβάνονται από νέες μειώσεις μισθών, από καταργήσεις τριετιών, επιδομάτων τέκνων και ανθυγιεινής εργασίας μέχρι το βρικολάκιασμα των πιο αντεργατικών νόμων που γνώρισε ποτέ ο τόπος: Από τον νόμο 330/1976 μέχρι το «άρθρο 4» του νόμου 1365/1983! Δηλαδή το καθεστώς των ομαδικών απολύσεων προωθείται με την επιστροφή στη «νομιμότητα» της δεκαετίας του '70, όταν με τον «νόμο 330» τα δικαστήρια επικύρωναν χιλιάδες διώξεις εργατών που απολύονταν από τους εργοδότες στη σκέψη και μόνο της κήρυξης απεργίας. Προωθείται η επιστροφή στη δεκαετία του '80, όταν με τις διατάξεις του περιβόητου «άρθρου 4» διαπράχθηκε εκείνο το άνευ προηγουμένου πραξικόπημα, με το οποίο τα δικαστήρια επικύρωσαν την εκπαραθύρωση της νόμιμης πλειοψηφίας της διοίκησης της ΓΣΕΕ!

Και αυτοί τι κάνουν την ώρα των… «διαπραγματεύσεων»; Αφού κουνάνε την ουρά τους από χαρά κάθε φορά που βλέπουν τους τροϊκανούς (σσ: «μας λείψατε», δήλωσε κατά την υποδοχή τους ο Γεωργιάδης…), όταν οι τελευταίοι τους τραβάνε το αυτάκι (σσ: «Αdonis, πολύ με απογοητεύσατε. Είμαι απογοητευμένος από εσάς», ήταν τα λόγια του κ.Τόμσεν προς τον «κακό μαθητή» υπουργό Υγείας), τότε εκείνοι, οι κυβερνώντες μας, οι «σωτήρες» μας, οι εκφραστές του φιλότιμου και της περηφάνιας μας, βάζουν τα δυνατά τους: Επιστρατεύουν όλο το δαιμόνιο της φυλής και δείχνουν σε κάτι τύπους σαν τον Τόμσεν πως όταν αυτοί κατοικούσαν στα βελανίδια, εδώ, οι δικοί μας είχαν ανακαλύψει το… σαλάμι!

Τουτέστιν: Αν θες να εξοντώσεις ένα λαό, Τομ, και να τον εξοντώσεις… απολαυστικά, τότε το κάνεις με τη μέθοδο του σαλαμιού: «Δεν μου λες, Πολ, από σαλάμι ξέρεις; Γιατί εάν ξέρεις, τότε θα γνωρίζεις ότι εάν φας αμέσως ολόκληρο το σαλάμι είναι πολύ πιθανόν να πεθάνεις. Ενώ εάν το κόψεις σε φέτες και το τρως σιγά-σιγά το απολαμβάνεις». Έτσι «τσεκουράτα» τα είπε ο κύριος Άδωνις Γεωργιάδης στον Τόμσεν (σύμφωνα με το «Βήμα»).

Πώς επομένως να μην είμαστε υπερήφανοι για τους υπουργούς μας; Υποτίθεται ότι η τρόικα ήρθε να δώσει εκείνη «τεχνική βοήθεια» στην κυβέρνηση για το πως θα ρημάξει το λαό. Αλλά να που η κυβέρνηση, η δική μας κυβέρνηση, είναι αυτή που προσφέρει «τεχνική βοήθεια» στους φραγκολεβαντίνους χαρτογιακάδες για το πώς θα γίνει η δουλειά. Όχι, παίζουμε!

Δείξε, λοιπόν, κατανόηση Τομ. Και να είσαι έξυπνος. Όπως ο Άδωνις. Η δουλειά θα γίνει. Αλλά δεν χρειάζεται να του το φορέσουμε με τη μία όλο το «σαλάμι» του λαού. Γιατί μπορεί να τσινήσει. Επομένως, σιγά – σιγά. Φέτα – φέτα. Η εξόντωση του ελληνικού λαού θα γίνει. Τα μέτρα θα υλοποιηθούν. Όλα. Αλλά με την μέθοδο του σαλαμιού, Τομ. Δεν χρειάζεται κόπος, τρόπος χρειάζεται, Τομ. Άκου και την κυβέρνηση, Τομ. Αυτή ξέρει…

Υστερόγραφο:
«Η βλακεία, η εγωπάθεια, η μωρία, η γενική αναπηρία της ηγέτιδας τάξης στην Ελλάδα, σε φέρνει στην ανάγκη να ξεράσεις (...). Είμαι βέβαιος πως τούτοι οι ελεεινοί δεν αντιπροσωπεύουν τη ζωντανή Ελλάδα».
Μην πάει το μυαλό σας στο κακό. Τα παραπάνω δεν αφορούν τη σημερινή Ελλάδα. Όχι. Γράφτηκαν παλιότερα. Από τον Γιώργο Σεφέρη («Ημερολόγιο», 1945). Από τότε τα πράγματα έχουν αλλάξει…

* Δημοσιεύθηκε στο "enikos.gr" την Τρίτη 11 Μαρτίου 2014


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου