Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

1 Απρ 2015

Ρε πως περνάει ο καιρός! Προχθές ευχόμασταν «καλή Πρωτοχρονιά» και σήμερα ευχόμαστε «καλό Πάσχα»! O χρόνος, πράγματι, «τρέχει» αλλά πόσοι από εμάς πήραμε την απόφαση να τον εκμεταλλευτούμε κάνοντας κάτι διαφορετικό το οποίο, ίσως (ίσως λέμε), μας καλυτερεύσει ως ανθρώπους;

Θέλω να πώ πως τόσα και τόσα δοκιμάσαμε κατά την διάρκεια της μέτριας ζωής μας, γιατί να μην δοκιμάσουμε στο κάτω κάτω και κάτι το οικείο με αφορμή το φετινό Πάσχα, μεσούσης της οικονομοκοινωνικής κρίσης; Παράδειγμα, πολλοί από εμάς δοκιμάσαμε εξαντλητικές δίαιτες και «διατροφές» αλλά σπάνια νηστεύσαμε.

Πολλοί από εμάς ασχοληθήκαμε με γιόγκα, ζα ζεν, φεγκ σούι και διαλογισμούς αλλά σπάνια αποπειραθήκαμε να προσευχηθούμε.

Πολλοί από εμάς τρέξαμε σε ψυχολόγους, σε ψυχιάτρους, σε γιατρούς αλλά σπάνια εμπιστευτήκαμε έναν πνευματικό ιερέα (και τζάμπα, έέέ).

Πολλοί από εμάς μιλάμε ακατάσχετα αργολογώντας-μπουρδολογώντας, «ξεβρακωνόμαστε» στο φεϊσμπουκ, στο σκάϊπ και στους κολλητούς μας αλλά ποτέ δεν σκεφτήκαμε να κάνουμε κάτι ουσιαστικό και να συνομιλήσουμε –εξομολογηθούμε ενώπιον εξομολόγου.

Πολλοί από εμάς διαβάσαμε από Καζαντζάκη και Γιαλόμ μέχρι Λένα Μαντά, Λιακόπουλο και Άρλεκιν αλλά δεν διανοηθήκαμε να ανοίξουμε, μπας και ξεστραβωθούμε, την Καινή Διαθήκη ή κάποιο άλλο πατερικό κείμενο.

Πολλοί από εμάς σηκωνόμαστε το πρωί για να πάμε για γυμναστική, για καφέ, για δουλειά, για σκι, για ψώνια, για βόλτα, τον σκύλο για κατούρημα αλλά ποτέ δεν μας πέρασε από το μυαλό να διαθέσουμε ελάχιστο χρόνο και να πάμε σε κάποιαν εκκλησία, μία Κυριακή στις τόσες, να πούμε ένα «ευχαριστώ» προς τον Τριαδικό Θεό ή να προσευχηθούμε για κάποιον δικό μας.

Πολλοί από εμάς δικαιολογούμε τα αδικαιολόγητα, διυλίζοντας τον κώνωπα και καταπίνοντας την κάμηλον, αλλά η «ηθική» μας και η «λογική» μας δεν δικαιολογεί «τα της εκκλησίας» και βάζει φρένο στο να πλησιάσουμε την Πίστη μας, έστω και από περιέργεια, καθώς μας φταίνε οι «κατηχητικούρες με τις κοτσίδες», οι «χοντροί παπάδες», οι «ιερείς που είναι αδερφές», τα «λαμόγια που βάζουν χέρι στο παγκάρι», οι «επιτήδειοι που κάνουν τους μεγάλους σταυρούς», οι «συντηρητισμοί που είναι για οπισθοδρομικούς», ο «Άνθιμος Θεσσαλονίκης με το κήρυγμά του» και άλλες προφάσεις εν αμαρτίαις οι οποίες, στην ουσία, αυτό-δικαιολογούν τις αναστολές μας, αυτό-αθωώνουν τις ενοχές μας, αυτό-επικροτούν τις πρακτικές μας και γενικώς αυτό-ικανοποιούν τον θηριώδη εγωισμό μας.

Πάσχα έρχεται μωρέ, κι όχι Γιουροβίζιον.
Ας δοκιμάσουμε, έστω από περιέργεια, να κάνουμε κάτι διαφορετικό μετέχοντας στο όλο Θείο δράμα αλλά και στην Ανάσταση που έρχεται, μπας και «αναστηθούμε» συλλογικά…

Αντιφωνητής


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Η ελληνική οικονομική κρίση αρχίζει να δημιουργεί πολιτικές τριβές στη Γερμανία καθώς το Βερολίνο προσπαθεί να βρει μια ισορροπία μεταξύ των συμφερόντων του για την παραμονή της Ελλάδας στην Ευρωζώνη και την δέσμευσή του για την προστασία των χρημάτων των φορολογουμένων.

Η χθεσινή παραίτηση εξέχοντος Γερμανού συντηρητικού βουλευτή υπογραμμίζει τη δυσκολία που θα έχει το Βερολίνο στο να περάσει στο εσωτερικό του την όποια συμφωνία Ελλάδας-Γερμανίας, επισημαίνει ανυπόγραφη ανάλυση του STRATFOR με τίτλο «Greek Talks Create Strain in Athens and Berlin», προσθέτοντας ότι οι αντιδράσεις στο εσωτερικό της Γερμανίας σχετικά με την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση δεν είναι κάτι καινούργιο. Τα έξι χρόνια κρίσης ενίσχυσαν τις αντιδράσεις γερμανικών θεσμών και πολιτικών ηγετών στην διοχέτευση χρημάτων των φορολογουμένων προς την ευρωπαϊκή περιφέρεια.

Οι Ελλάδα και οι πιστωτές της θα επιτύχουν συμφωνία εντός του Απριλίου αλλά οι εντάσεις στη Γερμανία θα περιπλέξουν τις διαπραγματεύσεις μετά τον Ιούνιο όταν θα ολοκληρωθεί το τρέχον σχέδιο διάσωσης της Ελλάδας και η Αθήνα με τους πιστωτές της θα πρέπει να επιστρέψουν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων για να συζητήσουν αυτή τη φορά μια πολύ πιο συνεκτική και πολιτικά οδυνηρή συμφωνία. Η Αθήνα θα βρεθεί στο μεταξύ αντιμέτωπη με τις δικές διαιρέσεις καθώς ένα νέο σχέδιο διάσωσης θα προκαλούσε αντιστάσεις και στην Ελλάδα.

Όπως επισημαίνεται, μεταξύ άλλων, η ελληνική κρίση έχει αρχίσει να παράγει πολιτικές συνέπειες εντός της Γερμανίας, καθώς οι συντηρητικοί βουλευτές τάσσονται κατά της παροχής οικονομικής βοήθειας προς την Αθήνα. Χθες παραιτήθηκε ο Peter Gauweiler, αντιπρόεδρος της Ένωσης Χριστιανοκοινωνιστών διαμαρτυρόμενος για την πολιτική της Γερμανίας έναντι της Ελλάδας. Ο Peter Gauweiler ήταν ένας από τους βουλευτές που ψήφισε κατά της τετράμηνης παράτασης του ελληνικού σχεδίου διάσωσης, στα τέλη Φεβρουαρίου, καθώς θεωρεί ότι η Αθήνα δεν είναι σοβαρή σχετικά με τις υποσχέσεις της για την υλοποίηση οικονομικών μεταρρυθμίσεων.

Η Γερμανία κυβερνάται σήμερα από μια ευρεία συμμαχία που ελέγχει 504 έδρες στο Γερμανικό Κοινοβούλιο, το οποίο σημαίνει ότι η θέση της Μέρκελ δεν είναι  τόσο επισφαλής όσο του Έλληνα Πρωθυπουργό, Αλέξη Τσίπρα. Ο Peter Gauweiler ωστόσο αντιπροσωπεύει μια ομάδα συντηρητικών δυνάμεων η οποία αντιτίθεται στην πορεία της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης, ειδικά εάν αυτή περιλαμβάνει την αύξηση των γερμανικών δαπανών προς την ευρωπαϊκή περιφέρεια. Η διαφορά σήμερα, από τις παλαιότερες αντιδράσεις τους, είναι ότι η Γερμανία επιχειρεί να επιτύχει έναν συμβιβασμό, μετά από έξι χρόνια ευρωπαϊκής οικονομικής κρίσης, τη στιγμή που αυξάνονται οι αντιθέσεις προς το ευρωπαϊκό σχέδιο τόσο στο εσωτερικό της όσο και στο εξωτερικό.

Σε διαφορετικό βαθμό και με διαφορετικά επιχειρήματα θεσμοί όπως η Bundesbank και πολιτικά κόμματα όπως οι Εναλλακτικοί για την Γερμανία δείχνουν ότι μεγάλο μέρος της γερμανικής πνευματικής ελίτ αντιτίθεται στην ιδέα του Βερολίνου να χρησιμοποιήσει τα χρήματα των φορολογουμένων σε πακέτα βοήθειας προς την μεσογειακή Ευρώπη.

Η Αθήνα εργάζεται για την διαμόρφωση μιας επικαιροποιημένης λίστας προτάσεων προς το Eurogroup με την ελπίδα να αποδεσμεύσει μέρος τουλάχιστον της δόσης του σχεδίου διάσωσης τον Απρίλιο. Τα προσχέδια των προτάσεων δείχνουν ότι η Ελλάδα επιθυμεί να προωθήσει ορισμένες ιδιωτικοποιήσεις (συμπεριλαμβανομένου μέρους του Λιμένα του Πειραιά και περιφερειακών αεροδρομίων) διατηρώντας ταυτόχρονα κάποιους από τους πιο αμφιλεγόμενους φόρους, όπως αυτούς στα ακίνητα, και εισάγοντας καινούργιους.

Στόχος της Ελλάδας είναι να διασφαλίσει μια συμφωνία με το Eurogroup πριν τις 9 Απριλίου, όταν θα πρέπει να αποπληρώσει χρέος προς το ΔΝΤ ύψους 450 εκ. ευρώ. Ο κ. Τσίπρας επιδιώκει να συγκληθεί το Eurogroup πριν από το (καθολικό) Πάσχα αλλά αυτό μοιάζει απίθανο. Οι πιστωτές της Ελλάδας θα προσπαθήσουν ενδεχομένως να παρατείνουν τις διαπραγματεύσεις για λίγες ακόμη ημέρες για να αποσπάσουν πρόσθετες παραχωρήσεις από την Αθήνα.

Στο μεταξύ ο κ. Τσίπρας θα πρέπει να περάσει τις προτάσεις του στο εσωτερικό, ειδικά στο κόμμα του. Στις 30 Μαρτίου ο κ. Τσίπρας απέτυχε να κερδίσει τη στήριξη για το πρόγραμμά του από την αντιπολίτευση, η οποία κατηγορεί την κυβέρνηση για έλλειψη διαφάνειας στις διαπραγματεύσεις της με τους πιστωτές. Στις 31 Μαρτίου τα ελληνικά ΜΜΕ ανέφεραν ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα συγκαλέσει συνεδρίαση του κόμματος στις 4 Απριλίου για την επίτευξη συναίνεσης σχετικά με τα επερχόμενα μέτρα.

Η ανάλυση κάνει αναφορά στις αντιθέσεις που υπάρχουν στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ σημειώνοντας, μεταξύ άλλων, ότι «το ένα τρίτο περίπου των βουλευτών του κόμματος αντιτίθεται στα αιτήματα της Ευρωπαϊκής Ένωσης για οικονομικές μεταρρυθμίσεις, ειδικά στην πώληση κρατικών εταιρειών».

Η συνάντηση της 4ης Απριλίου θα έχει πιθανώς δύο στόχους την επίτευξη συναίνεσης για τις άμεσες μεταρρυθμίσεις που θα πρέπει να ψηφίσει το Ελληνικό Κοινοβούλιο και κυρίως την χάραξη μιας συνεκτικής στρατηγικής για τις διαπραγματεύσεις μετά τον Ιούνιο.

Η γερμανική κυβέρνηση ενδιαφέρεται για την παραμονή της Ελλάδας στην Ευρωζώνη, για πολιτικούς λόγους κυρίως. Το Βερολίνο αντιμετωπίζει την νομισματική ένωση ως τον σημαντικότερο προορισμό του για εξαγωγές και ως την κύρια σφαίρα επιρροής του. Η Γερμανία φοβάται ότι εάν η Ελλάδα φύγει από την Ευρωζώνη θα ακολουθήσουν και άλλοι. Το γεγονός αυτό καθιστά πιθανό το ενδεχόμενο συμβιβασμού τον Απρίλιο. Μέλη του Γερμανικού Κοινοβουλίου εργάζονται ήδη με την Bundestag για να διασφαλίσουν την πολιτική στήριξη μόλις επιτευχθεί συμφωνία με την Αθήνα.

Το πρόβλημα ωστόσο είναι ότι η ελληνική και η γερμανική κυβέρνηση έχουν αντιθετικές ατζέντες. Ο κ. Τσίπρας υποσχέθηκε ότι θα θέσει τέλος στα μέτρα λιτότητας, θα επαναδιαπραγματευθεί το χρέος της Ελλάδας και ότι θα διατηρήσει την χώρα στην Ευρωζώνη, αλλά είναι απίθανο να τηρήσει ταυτόχρονα όλες αυτές τις υποσχέσεις. Η κα Μέρκελ υποσχέθηκε επίσης να διαφυλάξει την νομισματική ένωση προστατεύοντας ταυτόχρονα τα χρήματα των φορολογουμένων, μια ισορροπία που το Βερολίνο δυσκολεύεται ολοένα περισσότερο να βρει.

Ελλάδα και Γερμανία θα επιτύχουν μια συμφωνία, αλλά και οι δύο κυβερνήσεις δύσκολα θα μπορέσουν να την περάσουν στο εσωτερικό τους. Το γεγονός αυτό φέρνει στην επιφάνεια ένα κρίσιμο χαρακτηριστικό της Ευρωπαϊκής Ένωσης ότι οι συμφωνίες που επιτεύχθηκαν σε διεθνές επίπεδο θα πρέπει να λάβουν την έγκριση των εθνικών Κοινοβουλίων, ενώ αυτό που περιπλέκει περισσότερο την κατάσταση είναι ότι το Βερολίνο και η Αθήνα συζητούν μόνο την τετράμηνη παράταση, γεγονός που σημαίνει ότι ο τρέχων γύρος συνομιλιών αποτελεί μόλις το πρελούδιο μιας μεγαλύτερης κρίσης στα μέσα του έτους.

Πηγή


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Όπως μεταδίδουν διεθνή μέσα ενημέρωσης από το πρωί, το θέμα που κυριαρχεί στην ειδησεογραφία στη Γερμανία, δεν είναι άλλο από τον διχασμό – κάνουν λόγο και για «ρήξη» – ανάμεσα στη Μέρκελ και τον Σόιμπλε για τον τρόπο χειρισμού του «ελληνικού προβλήματος».

Όπως ακριβώς τα περιγράφαμε – όχι μόνο στο κεντρικό άρθρο που καταγράφει τη δικαίωση του «defence-point.gr» που είχε με ακρίβεια προβλέψει τις εξελίξεις, αλλά και σε άλλα σημειώματα. Η οπτική της Μέρκελ είναι πιο «γεωπολιτική», ενώ αυτή του Σόιμπλε αμιγώς «οικονομική» («οικονομίστικη» που θα έλεγαν κάποτε οι «σύντροφοι» που βρίσκονται στην εξουσία στην Ελλάδα). Ο Σόιμπλε είναι απλά εξοργισμένος, επιθυμώντας την εδώ και τώρα ρήξη με την Ελλάδα, το οποίο πρακτικά μεταφράζεται στο να πετάξουν με συνοπτικές διαδικασίες τη χώρα μας από την Ευρωζώνη.

Η διαφωνία του αυτή εξηγεί και την εξαφάνισή του από τα φώτα της δημοσιότητας, όπως ακριβώς έχει γίνει και με τον δικό μας, τον Γιάνη Βαρουφάκη. Σα να παρενέβη μια «αόρατη χειρ» και τους απομάκρυνε από το προσκήνιο, καθώς είχαν εμπλακεί σε μια σύγκρουση με έντονο το προσωπικό στοιχείο, η οποία πλέον απειλούσε το εγχείρημα της ευρωπαϊκής πολιτικής ενοποίησης.

Σε εκπομπή του «ΣΚΑΪ» χθες το βράδυ, η Άγκελα Μέρκελ δήλωσε αιφνιδίως στο γερμανικό Κοινοβούλιο, ότι «η γερμανική κυβέρνηση επιθυμεί έντιμο συμβιβασμό» με την ελληνική κυβέρνηση, με τη λέξη «συμβιβασμός» να έχει ξεχωριστή βαρύτητα για την ηγέτιδα χώρα της Ευρώπης, παρότι πρόσθεσε πως «έχουμε τις κόκκινες γραμμές μας». 

Παράλληλα, ανακοίνωσε εξεταστική επιτροπή σχετικά για τις ευθύνες της κυβέρνησης Σρέντερ για την είσοδο της Ελλάδας στην Ευρωζώνη! Την ίδια μέρα που η ελληνική κυβέρνηση ανακοίνωνε το ίδιο για τις ευθύνες των προηγουμένων κυβερνήσεων – σκανδαλωδώς επιλεκτικά βέβαια… «the Greek way», σιγά μην αποτελούσαν εξαίρεση στον πολιτικαντισμό οι σημερινοί – για την υπαγωγή της χώρας σε καθεστώς Μνημονίων.

Η στάση της Μέρκελ αποτέλεσε το «κερασάκι» για τη διάρρηξη των σχέσεων από την πλευρά του Σόιμπλε. Ιστοχώρος που απηχεί τις θέσεις του, αλλά και πλήθους «παγωμένων» από τις εξελίξεις στελεχών του CDU και των Χριστιανοκοινωνιστών, ζητείται από την κυβέρνηση να παραμείνει ανυποχώρητη στις ελληνικές απαιτήσεις ζητώντας «ρήξη με την ΣΥΡΙΖΟκρατούμενη Ελλάδα και τα συμφέροντα που βρίσκονται πίσω της»! 

Τρομερά πράγματα… Η Ελλάδα αποσταθεροποιεί τη Γερμανία και κατ’ επέκταση απειλεί με αποσταθεροποίηση ολόκληρη την Ευρώπη. Ή μήπως κάνουμε λάθος; Ίσως γι’ αυτό ο Αλέξης τσίπρας, σήμερα πρωί-πρωί αντιλήφθηκε ότι το βάρος είναι εξαιρετικά μεγάλο και ζήτησε από τους υπουργούς του να συνεργαστούν άμεσα με τα ευρωπαϊκά κλιμάκια, σε μια πολιτική χειρονομία, αλλά και σαφές μήνυμα προς το Βερολίνο.

Το μήνυμα είναι ότι «έπιασε» τη χειρονομία που είχε αυτόν ως αποδέκτη, το εκτίμησε και σκοπεύει να κάνει τις δικές του κινήσεις. Εάν αυτή απηχεί την αλήθεια και επιδιώκει «ζωηρά» τον δρόμο του συμβιβασμού, του αξίζουν κατά τη γνώμη μας συγχαρητήρια και δείχνουν αντανακλαστικά «ηγέτη». Το σημάδι είναι ενθαρρυντικό. 

Όσον αφορά τη συζήτηση στο γερμανικό Κοινοβούλιο και το πολιτικό σύστημα, είναι πανομοιότυπος με αυτόν στην Ελλάδα. Γιατί εξαιρείται η κυβέρνηση του Χέλμουτ Κολ; Αυτό αναρωτήθηκε ο πρώην καγκελάριος Γκέρχαρντ Σρέντερ, επισημαίνοντας ότι ο πολιτικός μέντορας της κυρίας Μέρκελ επιθυμούσε και προωθούσε την ένταξη της χώρας στο ενιαίο νόμισμα». Αναμένεται η αντίδραση του ηγέτη των Σοσιαλδημοκρατών, Ζίγκμαρ Γκάμπριελ, που είναι παρεμπιπτόντως και αντιπρόεδρος της γερμανικής κυβέρνησης.

Πηγή Defence-Point


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Του Χρήστου Ιακώβου

Η ραγδαία αύξηση των μουσουλμάνων στην Ευρώπη μετά την δεκαετία του 1980 ενέτεινε την αλληλεπίδραση μεταξύ της Ευρώπης και διαφόρων τμημάτων του μουσουλμανικού κόσμου, ιδιαίτερα τη Μέση Ανατολή και την Βόρεια Αφρική. Ο μεγάλος αριθμός μουσουλμάνων αναγκάζει την ΕΕ να επεκτείνει την πολιτική της πέρα από τη κοινωνική και πολιτιστική σφαίρα.

Ο συνδυασμός, από τη μια, της γεωγραφικής γειτνίασης της Ευρώπης με το κέντρο του μουσουλμανικού κόσμου, και από την άλλη, με την δημογραφική αύξηση του Ισλάμ στο εσωτερικό της Ευρώπης αναγκάζει την ΕΕ να παρακολουθεί τις εξελίξεις στην Μέση Ανατολή με μεγαλύτερη προσοχή, ιδιαίτερα εξελίξεις με αρνητικές επιπτώσεις που θα μπορούσαν να επηρεάσουν την ίδια την ασφάλεια της Ευρώπης. Επιπλέον, τις τελευταίες τρεις δεκαετίες, η Ευρώπη έχει αυξήσει την εξάρτησή της από τις ενεργειακές πηγές του Περσικού Κόλπου και της Βορείου Αφρικής. Αυτή η σχέση εξάρτησης έχει ενισχύσει σημαντικά την διασύνδεση της ΕΕ με αυτές τις μείζονος στρατηγικής σημασίας περιοχές του μουσουλμανικού κόσμου όπου για την Ευρώπη είναι απαραίτητη προϋπόθεση η εξασφάλιση μακράς σταθερότητας.

Ενόσω αυτή η σχέση εμβαθύνεται, ο ισλαμικός παράγοντας έρχεται να διεκδικήσει ένα πιο διεκδικητικό, πλην όμως για την ώρα περιορισμένο, ρόλο στη διαμόρφωση της εξωτερικής πολιτικής της ΕΕ. Αυτό είναι πολύ σημαντικό σε τρία επίπεδα: στο οικονομικό, στο ρόλο των μουσουλμανικών κοινοτήτων στην Ευρώπη και στην επίδραση που προκαλείται από την δράση μερικών ριζοσπαστικών στοιχείων που προκαλούν αρνητικές συνέπειες στις σχέσεις της ΕΕ με κάποια μουσουλμανικά κράτη.

Οικονομικά, η ΕΕ στηρίζεται πολύ στην εμπορική συνεργασία με κάποια κράτη κλειδιά της Μέσης Ανατολής και της Βορείου Αφρικής. Τα συμφέροντα της Ευρώπης στο να διατηρήσει αυτές τις οικονομικές σχέσεις συντελούν στην διαμόρφωση στόχων για θέματα πολιτικής και ασφάλειας. Οι σταθερές κυβερνήσεις είναι οι πλέον αξιόπιστοι εμπορικοί εταίροι. Η διαμόρφωση συνθηκών σταθερότητας και ειρήνης στο γειτνιάζοντα μουσουλμανικό χώρο της Ευρώπης είναι κάτι που ξεπερνά τα όρια του ανθρωπιστικού ενδιαφέροντος. Είναι πρωτίστως οικονομικό συμφέρον.

Εκτός από την ενεργειακή κάλυψη, το εμπόριο μεταξύ της ΕΕ και των μουσουλμανικών χωρών αυξάνεται ραγδαία. Σήμερα η ΕΕ, ιδιαίτερα μετά τη στάση που τήρησε στον πόλεμο στο Ιράκ αλλά και στις κρίσεις που ακολούθησαν μετά του 2011, εκλαμβάνεται θετικά από τα μουσουλμανικά κράτη καθώς επίσης και η συνέχιση της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης θεωρείται το καλύτερο παράδειγμα ειρηνικής επίλυσης μακρών περιφερειακών διαφορών.

Οι μουσουλμάνοι σήμερα δεν είναι επαρκώς οργανωμένοι σε πολιτικό επίπεδο, ούτε μέσα στα ευρωπαϊκά εθνικά κράτη αλλά ούτε και σε επίπεδο θεσμών της ΕΕ, παρά το ότι άρχισαν να συντελούνται σημαντικές αλλαγές μέσα στις μουσουλμανικές κοινότητες μετά την παραχώρηση σε μεγάλο αριθμό μουσουλμάνων ευρωπαϊκής υπηκοότητας. Το αποτέλεσμα είναι να έχουν ελάχιστη επιρροή στις εξωτερικές σχέσεις της Ένωσης.

Παρ’ όλα ταύτα, η αυξανόμενη παρουσία τους έχει αρχίσει να επηρεάζει τα κέντρα λήψεως αποφάσεων σε ότι αφορά τις παλαιότερες μονομερείς πολιτικές και στρατηγικές επιλογές. Η περαιτέρω δημογραφική αύξηση του μουσουλμανικού στοιχείου στην Ευρώπη, κα ιδιαιτέρως, αν ενισχυθεί ακόμη περισσότερο με πιθανή ένταξη της Τουρκίας, θα ανατρέψει αυτήν την παθητικότητα των μουσουλμάνων που θα απαιτήσουν και θα εξασφαλίσουν περισσότερη επιρροή στη άσκηση της ευρωπαϊκής εξωτερικής πολιτικής.

Πηγή MIgnatiou


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Μόνη σωτηρία, η εθνική κάθαρση με τιμωρία όλων των ενόχων

Γράφει ο Γεώργιος Εμ. Δημητράκης

Η αγωνία του Ελληνικού Λαού έχει φθάσει εις το αποκορύφωμα. Ενώ παράλληλα συνεχίζονται οι απειλές και οι εκβιασμοί περί εξόδου της χώρας μας από την Ευρωζώνη. Τίποτε το οποίο συμβαίνει εις την παγκόσμια και ευρωπαϊκή πολιτική δεν είναι τυχαίο. Ούτε αυτό το μαρτύριο εις βάρος του Λαού μας. Ο οποίος εδώ και 6 χρόνια βιώνει μια ανθρωπιστική κρίση απίστευτης ένδειας, ταπείνωσης και ευτελισμού της ανθρώπινης αξιοπρέπειας. Όμως ένα μαρτύριο είναι υποφερτό για κάθε άνθρωπο, μόνον όταν γνωρίζει τις πραγματικές αιτίες οι οποίες τον έχουν φέρει σε αυτή την οδυνηρή κατάσταση. Γνωρίζουμε όμως όλοι μας ότι εδώ και δεκαετίες ως Λαός ουδέποτε και από κανένα δεν πληροφορηθήκαμε για τα συμβαίνοντα εις την χώρα μας. Διότι αποφεύγουμε την λιτή και απέριττη γλώσσα της αλήθειας, αυτή την υπαρκτότητα μιας κατάστασης ή την πραγματικότητα ενός γεγονότος. Και προσφεύγουμε εις το εύκολο ψέμα, την εξαπάτηση και τις ψευδαισθήσεις.

Όμως τώρα ήρθε η ώρα να μάθουμε την απλή αλήθεια, η οποία είναι και η καλύτερη. Διότι δεν μπορούμε πλέον να υφιστάμεθα την προπαγάνδα και την πλύση εγκεφάλου των ειδικών και εμπειρογνωμόνων εις τις τηλεοράσεις και τα ΜΜΕ με το περίπλοκο ψέμα, το ατέρμονο, πολύλογο και εξεζητημένο ύφος.

Η Δημοκρατία έχει τα όρια της, αλλά και η υπομονή και η ανοχή του Ελληνικού Λαού. Θα πρέπει επιτέλους να αναρωτηθούμε τώρα από μόνοι μας για ποίους λόγους, μετά την χρεοκοπία της χώρας μας και την διαγραφή σημαντικού μέρους του χρέους (PSI) το Μάρτιο 2012, η χώρα μας χρεοκόπησε για δεύτερη φορά εντός 2 ½ χρόνων με ένα δανεισμό και χρέος 230 δις ευρώ, αυξάνοντας το δημόσιο χρέος και πάλιν πέραν των 340 δις ευρώ και εις το 184% του ΑΕΠ. Το οποίο δεν αποπληρώνεται εις τον αιώνα τον άπαντα. Αλλά παράλληλα επιδεινώνεται συνεχώς και η κατάσταση του Λαού μας χωρίς την παραμικρή ελπίδα για το μέλλον..

Με την λίγη αξιοπρέπεια η οποία μας έχει απομείνει, αλλά με την δύναμη της σκέψης και της ψυχής μας για την υπεράσπιση τώρα της ανθρώπινης ύπαρξης και εθνικής υπόστασης μας, πρέπει επίσης να αναρωτηθούμε. Παρόλη και την 2η χρεοκοπία, αλλά και με τις συνεχιζόμενες απειλές και εκβιασμούς περί εξόδου (Grexit, Graccident κ.λ.π.), γιατί επιμένουν oι δανειστές για νέες δανειοδοτήσεις δεκάδων δισεκατομμυρίων ευρώ ετησίως; Αυτή η εμμονή των δανειστών αναιρεί τις διαχεόμενες ειδήσεις π.χ. φόβους περί διάλυσης της Ε.Ε. σε περίπτωση εξόδου της Ελλάδος. Η όλη αυτή αντίφαση δημιουργεί τώρα εύλογες υποψίες. Ότι με την υπερχρεοκοπία της χώρας μας εντός της Ευρωζώνης και της Ε.Ε. επιδιώκεται τώρα από μερικούς δόλιους «Εταίρους(!)» μας και ο έλεγχος της γεωπολιτικής θέσης της Ελλάδος και του αναξιοποίητου μέχρις σήμερα πλούτου της.

Ο απόλυτος όμως έλεγχος της γεωπολιτικής θέσης και του πλούτου της χώρας μας προϋποθέτει για αυτούς την συνέχιση της εξάντλησης και ολοκληρωτικής υποταγής ενός καθημαγμένου λαού, με την παράλληλη διατήρηση εις την εξουσία του σάπιου και υποχείριου Πολιτικού Συστήματος. Ενός πολιτικού συστήματος εξουσίας, η ηγεσία του οποίου προστατεύεται και από το Σύνταγμα, το οποίο είναι μοναδικό σε όλο τον πλανήτη. Μάλιστα με την απαράδεκτη και πρωτόγνωρη εις τα παγκόσμια χρονικά «δημοκρατική καθιέρωση» προστασίας, ασυλίας και ατιμωρησίας των πολιτικών.

Η χρεοκοπία της χώρας, χρησιμοποιείται από κύκλους των Βρυξελλών, μερικών ευρωπαϊκών πρωτευουσών και των «Θεσμών», για να τιμωρήσουν την Ελλάδα για λόγους δήθεν αντίθετους προς την «προτεσταντική ηθική» και Αρχές της Ευρώπης. Οι οποίοι αν και γνωρίζουν επί δεκαετίες τα πάντα για την πολιτική και οικονομική διολίσθηση της Ελλάδος, ως διατελέσαντες σύμβουλοι και όργανα των γνωστών Οίκων Αξιολόγησης, συνεχίζουν όμως να φορτώνουν με υπέρογκα δάνεια την χώρα μας. Αυτή η «ηθική», την οποία τώρα επικαλούνται, είναι εκείνη η οποία ως γνωστόν και αδιαμφισβήτητα ευθύνεται εις τα μέγιστα για την κατάντια και τα δεινά της ανθρωπότητας. Αυτό αναφέρεται τώρα ως παραίνεση προς όλους τους ντόπιους και ξένους εθελοτυφλούντες κυνικούς και ανιστόρητους δεινούς υπερασπιστές της.

Αυτή η εμμονή τους για παροχή νέων δανείων δεκάδων δισεκατομμυρίων ευρώ, αλλά παράλληλα και οι προκλητικές επεμβάσεις εις την νέα επιλογή του Ελληνικού Λαού μετά τις εκλογές της 25ης Ιανουαρίου 2015, αποκαλύπτει από μόνη της τις ύποπτες και υπόγειες διασυνδέσεις και συναλλαγές των «διεστραμμένων ηθικογυπών» με το σάπιο πολιτικό σύστημα της χώρας μας, για το οποίο συνευθύνονται. Εκ του λόγου αυτού εξηγούνται τα κάτωθι:

Η επί δεκαετίες σκόπιμη ανοχή και διατήρηση ενός Συντάγματος προστασίας, ασυλίας και ατιμωρησίας των πολιτικών, το οποίο είναι όλως αντίθετο με το πνεύμα της Ευρώπης και η μεγάλη ευθύνη των Βρυξελλών και των Οργάνων της Ε.Ε. Η επί 70 χρόνια αδράνεια και αντεθνική συμπεριφορά του πολιτικού συστήματος όπως διεκδικήσει το Κατοχικό Δάνειο και τις πολεμικές αποζημιώσεις. Αξιώσεις οι οποίες συνδέονται με την μοίρα του Έθνους μας. Η βιομηχανία παραγωγής 250 φορολογικών νόμων, 3.450 τροπολογιών και 115.000 υπουργικών αποφάσεων. Ένα φορολογικό χάος το οποίο εξυπηρετεί ως εργαλείο ένα σάπιο πολιτικό σύστημα με την δημιουργία συστήματος διαπλοκής, διαφθοράς και συναλλαγής με ντόπια και ξένα συμφέροντα. Η διασπάθιση και κατασπατάληση τρισεκατομμυρίων ευρώ κατά τα τελευταία χρόνια (1981-2009), που διέλυσαν τις υποδομές τις χώρες π.χ. Δημόσια Διοίκηση, Παιδεία, Ασφαλιστικό Σύστημα και Υγεία, Επιχειρηματικότητα, Οικονομία, Παραγωγή. Αλλά εις το τέλος χρεοκόπησαν και την χώρα με ένα δυσθεώρητο, δυσβάστακτο χρέος το οποίο επέφερε την μεγαλύτερη ανθρωπιστική κρίση εις την ιστορία της χώρας μας. Με ταυτόχρονη εκροή καταθέσεων σε ξένες τράπεζες, τώρα βάσει τις δημοσιευθείσης είδησης (15.03.2015) για αφορολόγητες καταθέσεις 800 δις ευρώ εις την Ελβετία, αλλά και οι επί δεκαετίες τεράστιες μίζες από ξένες Πολυεθνικές Εταιρίες σε πολιτικά πρόσωπα και δυσθεώρητες υπερκοστολογήσεις των έργων, μας οδηγούνε σε ένα συμπέρασμα. Ότι κατά τα τελευταία 30 χρόνια η χώρα μας μετατράπηκε σε ένα τεράστιο πλυντήριο ξεπλύματος μαύρου χρήματος. Τις συνέπειες του οποίου πληρώνει ο Ελληνικός Λαός εξαιτίας της προμελετημένης αδιαφορίας και αδράνειας των Θεσμών και Οργάνων της Ε.Ε. και Ευρωζώνης.

Εις την μακροχρόνια ιστορία και πορεία της Πατρίδας μας ο Λαός μας πάντοτε αναλάμβανε με αξιοπρέπεια και θυσίες τις ευθύνες για τα λάθη του, αλλά και για τα λάθη των πολιτικών του ηγεσιών. Αλλά ποτέ δεν ευρέθηκε αντιμέτωπος με «ηγεσίες», οι οποίες για να αποφύγουν τις δικές τους ευθύνες υπονομεύουν τώρα τα θεμέλια του Οικουμενισμού του Ελληνικού Έθνους.

Για το καλό της Πατρίδας μας, αλλά και της αξιοπρέπειας του Λαού μας, οφείλει κάθε Έλληνας και ο τελευταίος κολλημένος εις την κομματοκρατία να καταλάβει αυτή την εμμονή να αποτύχει η Ελλάδα. Διότι η προσπάθεια να ταφεί η Ελλάδα αποσκοπεί εις την ταφή και των ανομημάτων των πολιτικών ταγών και των εξαπτέρυγων τους.

Εμείς οι Έλληνες, για την σωτηρία της Πατρίδας μας, οφείλουμε να επιμείνουμε τώρα σε μία εθνική κάθαρση και να διερευνήσουμε όλα τα σκάνδαλα, και να στείλουμε εις την φυλακή Έλληνες και ξένους που παρανόμησαν εις βάρος της Ελλάδος. Μετά από αυτό θα αποκαλυφθούν πολλές βρώμικες συνεργασίες Ελλήνων πολιτικών και με τους Δανειστές μας.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Το παρακάτω κείμενο είναι ένα ντοκουμέντο. Πρόκειται για την αστυνομική διαταγή που εξέδωσε ο διοικητής του αστυνομικού τμήματος Ματαράγκας Καρδίτσας, στις 8 Δεκεμβρίου 1907, και είναι αποκαλυπτική για τα ήθη της επαρχίας εκείνης της εποχής. Μας το έστειλε ο καλός φίλος της ιστοσελίδας μας Κ.Γ. από τη Λάρισα. Απολαύστε το:

«Προς απάσας τας αρχάς που διοικούν το χωρίον Ματαράγκα Καρδίτσης:

Δήμαρχο, ιερέα του χωριού, Δάσκαλο και άπαντας τους προύχοντας του χωρίου.

Ήρθα εις Ματαράγκαν κατόπιν διαταγής του διοικητού μου μετά ενός χωροφύλακος προς επιβολήν της τάξεως, από άκρου εις άκρον του χωρίου, άνευ χρονοτριβής και άμεσα.

Διότι προχθές στο σιργιάνη μετά την Θίαν και Ιεράν Λιτουργίαν εν τω ναό όταν έπεζαν τα κλαρίνα και τα όργανα ο Κώστας (ας μην αναφέρο το ονομά του) χόρεβε σινέχεια μπροστά χορίς να αφίνη και τους άλους να χορέψουν μπροστά με κατά συνέπια παραξιγιθήκατε και πλακoθίκατε στο ξίλο με τα παλούκια και τα μαχέρια με αποτέλεσμα και κατά σινέπια να τραβματιστούν πολλοί άνθροποι.

Πάραφτα να εφαρμόσετε απάσας τα εξίς διαταγάς μου:

1) Αν ξανασιμβή τιάφτη πράξης εν τω χωρίο να γνορίζετε ότι θα σας συλλάβω και άνεφ χρονοτριβής αμέσος θα σας κλείσο στη φυλακή. Όταν πέζουν τα κλαρίνα και τα μουσικά όργανα στο σιργιάνη στο πανιγίρη και στο γάμο πρέπη να χορέβουν μπροστά άπαντες που επιθιμούν να χορέψουν και όχι μόνο ο ίδιος άνθροπος. Αφτό είνε γαηδουριά.

2) Μου αναφέρθικε ότι ο γάηδαρος του χαντζόπουλου τον Σεπτέμβριο μπίκε στο καλαμπόκι του Βάϊου (ας μην αναγράψο το επίθετο) και ο Βάϊος εκνεβρίστικε και κάρφοσε τον γάηδαρο με την αξάλη στο ένα καπούλι. Καταλαβένετε ο γάηδαρος δέν είναι όνος αλά ο Βάϊος. Άνεφ πολόν σκέψεον καταλαβένη κανής ότι το κεφάλη δεν έχει μιαλό αλά κολοκιθόσπορο. Απαγορεύετε να ξαναγίνη εκ νέου τέτιο απαράδεκτο ή παρόμιο πράγμα.

3) Πίγα στο μαγαζή για καφέ και από έξο βρομούσε κατρουλιό. Απαγορεύετε νά κατουράτε έξω στον τίχο του μαγαζιού.

4) Απαγορεύετε το βρισίδιν το φονασκίν και εντός του καφενίου το ανεμίζιν διότι είναι χιμόνας και εσθάνετέ τις αποφορά από τι βρόμα. Όστις επιθιμή να ανεμιστή να εξέρχετε έξοθεν του καφενίου.

5) Ίδα πολλές γυνέκες να πιάνουν τη σιγκούνα μετά του υποκαμίσου να το τραβούν πρό το έμπροσθεν να ανίγουν τα πόδια και να ουρούν ορθίος. Το τιούτον είναι απαράδεκτο και πρέπη άνεφ χρονοτριβίς να τις βρακόσετε άπαξ και διαπαντός.

6) Όταν λίαν προίαν πάτε τα γελάδια στο γελαδάρη και γιρίζοντας πρέπη ανιπερθέτος να μαζέβετε τις βονιές των ζώον από το δρόμο, το ίδιο να κάνετε και το βράδη διότι δεν έχη που να πατίση όστις βαδίζη εις τας οδούς του χωρίου. Και εκτός του τιούτου σας χριάζοντε αι βονιές να ζεστένεστε στο μπουχαρί το χιμόνα με τα κρία.

7) Σε κάθε πανιγίρι αποκριές πάσχα και γάμους που βαδίζη καλοντιμένος ο κόσμος πάι στην Εκλισία και μετά χορέβη στα σιργιάνια και στους γάμους πρέπη άπαντα τα σκυλιά να είναι δεμένα διά χονδρόν αλισίδεον και σχινίον προς αποφιγίν ατιχιμάτων εκ τον σκιλοδακομάτων.

8 ) Να μιν πίνετε πολί ινοπνεμβατόδη ποτά τσίπουρα και ίνους και μετά ξερνοβολάτε και κάνετε χαζαμάρες.

9) Να τιρίσετε άνεφ αντιρίσεος και χρονοτριβής την άνοθεν τάφτην διαταγήν μου άνθροπη σκύλη και γινέκες διότι όπιος συληφθή παραβάτις θα τον σιλάβο θα τον κλίσο στο σχολίο και αλίμονό του θα τον ταράξο και θα τον μαβρίσο στο ξίλο.

Να με σιγχορίτε αν έκανα κάπιο σιντακτικό λάθος καθότι τελίοσα και εγώ την Τρίτη του Δημοτικού σχολίου διότι δεν με έστιλε ο πατέρας μου από το χωρίον εις τιν Λάρισσαν για να μάθο περισσότερα γράματα. Σαν γκαραγκούνις που είμε και εγό καταλαβένετε άπαντες τας γραφάς μου τας οπίας θέλετε δεν θέλετε να τας τιρίσετε ανιπερθέτος».

Πηγή


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Μόλις απομακρύνθηκε το ΠΑΣΟΚ από την εξουσία, αθωώθηκε ο υπερκατάσκοπος!
Έρχονται μεγάλες αποκαλύψεις μέσα από δικαστικές διώξεις των μέχρι χθες διωκτών…

Γράφει ο Κωνσταντίνος Τερζής 

Μία βρωμερή υπόθεση περί δήθεν κατασκοπείας, μετά από 5 (περίπου) χρόνια ταλαιπωρίας και μέγιστου ψυχολογικού πολέμου, έφτασε στο τέλος της, αφού στα Ελληνικά Δικαστήρια αποκαλύφθηκε η αθωότητα του κατηγορουμένου στην σκευωρία που στήθηκε εναντίον του, από την τότε διοίκηση αλλά και συναδέλφους του μέσα στην ΕΥΠ.

Το κατηγορητήριο, ξεπερνώντας κατά πολύ τα όρια της γελοιότητας, ήταν απολύτως σαφές: Ο κατηγορούμενος είχε υπό την κατοχή του, φακέλους κλειδωμένους στον φοριαμό του γραφείου του, μέσα στην Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών, έγγραφα της Υπηρεσίας που αφορούσαν συγκεκριμένες πηγές και υποθέσεις που διαχειριζόταν ο ίδιος…!
Αν και οι ισχυρισμοί της κατηγορούσας αρχής δεν είχαν καμία σύνδεση με τον τρόπο λειτουργίας της ΕΥΠ, αλλά ούτε και με την κοινή λογική, προφανώς, οι κατηγορούντες θα προτιμούσαν να είχε τα έγγραφα αφύλακτα (ξεκλείδωτα) στο γραφείο του ή στο σπίτι του ή να τα μοίραζε σε δημοσιογράφους, σε πολιτικούς ή, ακόμη και σε… πράκτορες ξένων υπηρεσιών…

Κατηγορία περί κατασκοπείας, λοιπόν, επειδή είχε κλειδωμένα υπηρεσιακά έγγραφα στον φοριαμό του γραφείου και έτσι ΘΑ μπορούσε να τα δώσει οπουδήποτε!

Οποιοσδήποτε σοβαρός διοικητής ή ανακριτής, θα είχε παραπέμψει την υπόθεση στον κάλαθο των αχρήστων, αλλά αυτό δεν συνέβη. Ο τότε διοικητής της ΕΥΠ κ. Μπίκας (γνωστός καλός φίλος του κ. Καρχιμάκη και του Γιώργου Παπανδρέου, αλλά και σημερινός πρέσβυς της Ελλάδας στην Μεγάλη Βρετανία) θεώρησε ως ποινικά κολάσιμη πράξη την διαφύλαξη υπηρεσιακών εγγράφων εντός της ΕΥΠ και έστειλε την υπόθεση στα Ελληνικά Δικαστήρια (προσδοκώντας προφανώς να διασύρει ηθικά και ψυχολογικά, αλλά και να «κάψει» οριστικά και αμετάκλητα τον κατηγορούμενο –ικανότατο στέλεχος της ΕΥΠ, με πλούσια επιχειρησιακή εμπειρία), εκθέτοντας ανεπανόρθωτα επί του ακροατηρίου (δηλαδή στον οποιονδήποτε επρόκειτο να παρακολουθήσει ή παρακολούθησε τις τραγελαφικές δίκες) τον τρόπο λειτουργίας (και όχι μόνο) της Ελληνικής Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών.

Βέβαια, αν και ο συγκεκριμένος κατηγορούμενος (αθώος από την 31/3/2015) δεν ήταν ο μόνος που είχε στοχοθετηθεί από την διοίκηση του κ. Μπίκα (με διάφορες γελοίες κατηγορίες, έως και εθνικά ζημιογόνες πράξεις, κατηγορήθηκαν δεκάδες υπάλληλοι της ΕΥΠ) και το γνωστό στους γνωρίζοντες «βαθύ πράσινο περιβάλλον» (γνωστό και ως «παράγκα»), ήταν από όσο γνωρίζουμε, ο μόνος που δέχθηκε πολλαπλές επιθέσεις (αποκάλυψή του από τον Τύπο, υβριστικές και συκοφαντικές επιθέσεις μέσω διαδικτύου, αλλά κατηγορήθηκε από συγκεκριμένους δημοσιογράφους και για υποθέσεις που κατέπεσαν λόγω παντελούς έλλειψης αποδείξεων) που στόχο είχαν την ψυχολογική του καταρράκωση, αλλά και –επί της ουσίας- τον διασυρμό του, με ταυτόχρονη εκμετάλλευση αυτών των συκοφαντικών δημοσιευμάτων επί των δικαστηρίων…

Τέλος καλό, όλα καλά, θα μπορούσε να πει κανείς, αφού ο κατηγορούμενος Κ.Α. αθωώθηκε, μετά από μία σχεδόν πενταετή μάχη απέναντι σε λασπολόγους, συκοφάντες και όχι μόνο… και αναμένει την επαναφορά και αποκατάστασή του στην ΕΥΠ.

Ανακοίνωση του Δικηγορικού Γραφείου

Αθώος κηρύχθηκε την 31η Μαρτίου 2015 από το Γ’ Τριμελές Εφετείο Πλημμελημάτων ο ΚA – μετά μάλιστα από σχετική απαλλακτική πρόταση της κυρίας Εισαγγελέως Εφετών Αθηνών – για τη κατηγορία της κατασκοπείας και υπεξαγωγής εγγράφων, υπόθεση που είχε απασχολήσει πολύ τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης

Το ευχάριστο γεγονός είναι ότι ενώπιον της Ελληνικής Δικαιοσύνης αποδείχθηκε η αλήθεια. Το δυσάρεστο όμως γεγονός είναι ότι για μια ακόμη φορά αξιόμαχο στέλεχος της ΕΥΠ σύρθηκε στα Δικαστήρια και αναγκάσθηκε να παραμείνει εκτός Υπηρεσίας άνω των πέντε ετών, λαμβάνοντας μόνο το 1/4 των αποδοχών του σε μια από τις πιο δύσκολες οικονομικά περιόδους για τη χώρα.

Δεν είναι το μόνο στέλεχος της Υπηρεσίας που διώχθηκε επί κυβερνήσεως ΓΑΠ και απαλλάχθηκε των κατηγοριών από την Ελληνική Δικαιοσύνη και ούτε προφανώς το τελευταίο.

Η δίωξη πλήθους υπαλλήλων της ΕΥΠ που ξεκίνησε όταν πολιτικός προϊστάμενος αυτής ήταν ο Υπουργός που υπέγραψε το μνημόνιο χωρίς να το αναγνώσει, και συνεχίζεται για αρκετά έτη, δεν έχει λήξει ακόμα.

Πλην «ανδρών δικαίων χρόνος σωτήρ άριστος». Τα πραγματικά αίτια της δίωξης των στελεχών αυτών αποκαλύπτονται προϊόντος του χρόνου και σύντομα ο Ελληνικός Λαός θα πληροφορηθεί την αλήθεια για τα όσα συνέβησαν τα τελευταία έτη στη χώρα μας.

Ελπίζουμε όσοι από ιδιοτελείς σκοπούς ορμώμενοι ζημίωσαν την Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών και κατά συνέπεια τα Εθνικά Συμφέροντα να βρεθούν υπόλογοι ενώπιον του Ελληνικού Λαού και της Ελληνικής Δικαιοσύνης.

Αθήνα, 31 Μαρτίου 2014
Ο πληρεξούσιος Δικηγόρος
Γεώργιος Χρ. Παπατσώρης
Δικηγόρος παρ’ Αρείω Πάγω
Δικηγορικό γραφείο Γεωργίου Χ. Παπατσώρη και συνεργατών
Μαρασλή 3, 10676 Αθήνα
Τηλ. 210 7222775, 210 7220426
email: cpapatso@hol.gr

Έρχεται νέος κύκλος αποκαλύψεων

Πέρα από αυτή την αθώωση, την οποία παλαιά και έμπειρα στελέχη των Ελληνικών μυστικών υπηρεσιών ανέμεναν με βεβαιότητα, τώρα φαίνεται ότι θα ανοίξει ένας νέος κύκλος αποκαλύψεων σχετικά με τα κίνητρα του τότε Διοικητή και του Επιχειρησιακού Υποδιοικητή της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών, οι οποίοι πρωταγωνίστησαν στη συγκεκριμένη δίωξη.

Καλά πληροφορημένες πηγές αναφέρουν ότι υπήρξαν εκείνη την εποχή δύο παρασκήνια. Το πρώτο καθοδηγήθηκε από την Αμερικανική Πρεσβεία στην Αθήνα, διότι τα τότε στελέχη της ΕΥΠ έκαναν μία στροφή συνεργασίας προς τη Ρωσία, με την απόφαση για προμήθεια ενός Γεωγραφικού Συστήματος Επιτήρησης των συνόρων μας, το οποίο είχε ρωσικό λογισμικό.
Το δεύτερο ήταν καθαρά εσωτερικό θέμα της Κατεχάκη και αφορούσε στην… επικυριαρχία της τότε ηγεσίας, η οποία ήθελε να ελέγχει απόλυτα τις πηγές πληροφόρησης αλλά, κυρίως, τις δυνατότητες παρακολούθησης (προφανώς είναι απαγορευτικό –έως αδιανόητο- για τις ελληνικές μυστικές υπηρεσίες να μπορούν να δρουν ανεξάρτητα και να συλλέγουν καίριες πληροφορίες, χωρίς να γνωστοποιείται το ενδιαφέρον τους σε «συμμάχους» και «φίλους»).

Τα ίδια τα στελέχη της ΕΥΠ εμφανίζονται βέβαια πρόθυμα μέσω μηνύσεων και αγωγών, που θα ακολουθήσουν μετά από της αθώωση του Κ.Α., να ρίξουν άπλετο φως στο σκοτεινό παρασκήνιο, της πιο μαύρης περιόδου που πέρασε η συγκεκριμένη Υπηρεσία, ενώ δική μας απορία είναι το γιατί η προηγούμενη διοίκηση του κ. Δραβίλλα δεν προχώρησε στην «κάθαρση» μέσω της τιμωρητικής απομάκρυνσης πολύ συγκεκριμένων προσώπων από την ΕΥΠ, οι οποίοι ζημίωσαν -σε βαθμό μέχρι στιγμής αδιευκρίνιστο- ακόμη και την επιχειρησιακή ικανότητα της Υπηρεσίας σε συγκεκριμένους τομείς και πεδία…

Τέλος, η δικαστική αθώωση του συγκεκριμένου στελέχους της ΕΥΠ, αποτελεί και δικαίωση της Τζένης Λεβογιάννη, η οποία μέχρι την τελευταία της ημέρα (έχασε την μάχη με την επάρατο νόσο) λοιδωρήθηκε και συκοφαντήθηκε από ανθρωπάρια των ΜΜΕ και άλλα ανθρωποειδή σκαιότατου φυράματος, επειδή τόλμησε να σταθεί με ένορκες καταθέσεις στο πλευρό του Κ.Α. και παρά την ασθένειά της κατέθετε επί 5 ώρες στο πρώτο δικαστήριο (την επομένη θεραπείας χημειοθεραπείας), στηρίζοντας την αλήθεια και το εθνικό συμφέρον, ενώ στο τελευταίο δικαστήριο ο συνήγορος της πολιτικής αγωγής του δημοσίου χωρίς ουσιαστικό λόγο, αναφέρθηκε σε αυτήν με άκομψο (επιεικώς) τρόπο, δημιουργώντας τις χείριστες εντυπώσεις σε όλους τους παρευρισκομένους...

ΥΓ: Αποτελεί, άραγε, σύμπτωση ότι ο Κ.Α. αθωώθηκε μόλις το ΠΑΣΟΚ απομακρύνθηκε από την εξουσία;


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Κώστας Μαντατοφόρος

Πολύ στενοχωρήθηκε ο Γιαννάκης με τα πολλά ''νν'' από την ανακοίνωση της εξεταστικής για το μνημόνιο.
''Είναι εσωτερικό θέμα του ΠαΣοΚ! Γιατί να γίνει εξεταστική; Οι πολιτικές ευθύνες κρίνονται από τις εκλογές"!

Αφού βέβαια του υπενθυμίσουμε ότι υπάρχουν και ποινικές ευθύνες, όπως η παραποίηση στοιχείων της ΕΛΣΤΑΤ, με την ''βοήθεια'' των οποίων μπήκαμε στα μνημόνια, να πούμε πως ο Γιαννάκης με τα πολλά ''νν'' ήταν ήδη συγχισμένος ακριβώς απ' αυτό: Που δεν σκέφτηκε αυτός πρώτος αυτήν την παπαριά με το ένα ''ν'' για να πουλάει μούρη.

Ξεχνάει όμως, πως για να το κάνει κανείς αυτό χρειάζεται και μυαλό, πράγμα που ο άλλος με το ένα ''ν'' φαίνεται ότι διέθετε από μικρός, αφού σε άγουρη ηλικία κατάφερε να ''ξαναεφεύρει'' το όνομά του!

Ο Γιαννάκης με τα πολλά ''νν'' ανήκει στην ολιγομελή εκείνη κλίκα των συναδέλφων του που ζούνε εις βάρος του λαού.

Εργάζονται (τρόπος του λέγειν. Πέρδονται είναι προτιμότερο) και αμείβονται πλουσιοπάροχα από επιχειρήσεις προβληματικές, φαλιρισμένες και οι μισθοί τους προέρχονται μόνον από δάνεια που αν όχι παράνομα τουλάχιστον παράτυπα οι τράπεζες χορηγούν στις επιχειρήσεις αυτές!

Την ώρα που ο κυρ Φώτης και η κυρα Λίτσα της γειτονιάς έκλεισαν λόγω πιστωτικής ασφυξίας τις μικροεπιχειρησούλες τους, που όμως μ' αυτές τόσα χρόνια έντιμα και με αξιοπρέπεια μεγάλωσαν τα παιδιά τους...

Την ίδια ώρα τα δανεικά κι αγύριστα εκατομμύρια πάνε κι έρχονται μεταξύ τραπεζών και καναλιών, για να μπορεί ο κάθε Γιαννάκης με τα πολλά  ''νν'' να ανοίγει το στόμα του και να εκφέρει την γνώμη του ως κλ@νιά μέσα στα μούτρα μας κάθε βράδυ!

Και σιγά την άποψη.
Από πού αντλεί την βαρύτητά της η άποψη του κυρίου Τίποτα και των υπόλοιπων Τίποτα, που είναι πιό Τίποτες κι απ' τους Τίποτες που γλύφουν όλα αυτά τα χρόνια;
Απ' τα βαριά πτυχία τους;
 Απ' την φιλοσοφική τους σκέψη και ενατένιση;
Απ' την βιοπάλη και την εμπειρία της ζωής;
Από πουθενά!
Γι αυτό και οι Τίποτες λυσσάνε!

Γι αυτό και η τέτοια καούρα.
Γι αυτό και ο ίδιος και οι υπόλοιποι της κλίκας εκτελούν χρέη αντιπολίτευσης, τώρα που η κανονική αντιπολίτευση είναι ανίκανη να κάνει την δουλειά της!

Σου λένε: ''να δείς με την φόρα που θα πάρουν αυτοί με τις εξεταστικές, σε λίγο θα βάλουν χέρι και στ' αφεντικά μας, θα αναγκάσουν τις τράπεζες να κόψουν την πίστωση, και τότε χ@σε μας!''

Χ@σμένους σας έχουμε Γιαννάκη με τα πολλά ''νν'', κι εσένα και τους υπόλοιπους της κλίκας σου!

Δεν μένει παρά η κυβέρνηση να πιστέψει και ν' αποφασίσει να δείξει πως κυβερνά!
Ακόμη δεν τό 'χει κάνει.

Θα το δείξει όταν αποφασίσει να εφαρμόσει επιτέλους και για τους ολίγους, τους νόμους που ισχύουν για όλους τους πολίτες, αντί να παρακολουθεί αμέτοχη τις τράπεζες να δίνουν δάνεια στα χρεοκοπημένα ΜΜΕ των εθνικών εργολάβων, προμηθευτών, εφοπλιστών και ν' αφήνουν αβοήθητη την πραγματική οικονομία της αγοράς και της γειτονιάς, καταδικάζοντας το μαγαζάκι του κάθε κυρ Φώτη και κάθε κυρα Λίτσας!

Λαϊκίζουμε; Δεν πειράζει.
Καλύτερα να λαϊκίζουμε, παρά να παλιοτομαρίζουμε...
Γιαννάκη με τα πολλά ''νν''!...

Πηγή "Ουδέν Σχόλιον"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Μελέτης Μελετόπουλος

Επί εκατόν πενήντα χρόνια, από την Απελευθέρωση μέχρι την Μεταπολίτευση, οι πολιτικοί που άσκησαν εξουσία, πρωθυπουργοί, υπουργοί και άλλοι αξιωματούχοι, βγήκαν από την πολιτική φτωχότεροι απ’ ό,τι μπήκαν. Πολλοί πέθαναν στην «ψάθα». Ο Χαρίλαος Τρικούπης δεν δεχόταν κάν δώρα και τα επέστρεφε πίσω, ο Θεόδωρος Δηλιγιάννης ήταν πάμπτωχος, ο Ελευθέριος Βενιζέλος παντρεύτηκε σε δεύτερο γάμο την πάμπλουτη Έλενα Σκυλίτζη γιατί ως πρωθυπουργός δεν είχε χρήματα να αγοράσει ένα καινούργιο κοστούμι(!), και όταν πέθανε άφησε στα παιδιά του μόνον το πατρικό του στην Χαλέπα.

Ο Αλέξανδρος Παπαναστασίου ήταν άπορος και ζούσε φιλοξενούμενος στην αδελφή του, ο Θεμιστοκλής Σοφούλης ζούσε σε μία γκαρσονιέρα στο Κολωνάκι, ο Γεώργιος Πλαστήρας πέθανε άπορος σε ένα σπιτάκι στην Λυκόβρυση, ο Γεώργιος Παπανδρέου άφησε κληρονομιά ένα σπίτι στο Καστρί, ο Παναγιώτης Κανελλόπουλος είχε ένα διαμέρισμα και τα βιβλία του, και ο Παπαληγούρας έφαγε στην πολιτική όλη του την κτηματική περιουσία στην Κορινθία και ζούσε σε ένα ημι-υπόγειο δυάρι.

Ακολούθησε η μοιραία τεσσαρακονταετία της Μεταπολίτευσης.
Η συνολική διάλυση που επήλθε αυτήν την περίοδο, δεν έχει άραγε καμμία σχέση με το ήθος του πολιτικού προσωπικού;

Για τους πρωθυπουργούς και υπουργούς της Μεταπολίτευσης, οι αναγνώστες δεν έχουν παρά να διαβάσουν τα «πόθεν έσχες» που υποβάλλονται στην Βουλή. Σημειωτέον ότι δεν είναι «πόθεν έσχες», γιατί απλά παραθέτουν τα περιουσιακά στοιχεία, αλλά δεν εξηγούν τον τρόπο απόκτησής τους, ούτε συγκρίνουν την περιουσιακή κατάσταση των πολιτικών πριν μπουν στην πολιτική, με την τωρινή τους.

Οι πολίτες, έκπληκτοι, διαβάζουν για τραπεζικές καταθέσεις με εκατομμύρια ευρώ, για κατοχή προσοδοφόρων ομολόγων και μετοχών, για εκατοντάδες διαμερίσματα, για ακίνητα στο εξωτερικό, για εξωχώριες εταιρείες, για λίστες και για πάμπλουτους συγγενείς πρώτου και δεύτερου βαθμού.

Οι πολιτικοί καλύπτονται πίσω από δικαιολογίες του τύπου «το νόμιμον είναι και ηθικόν», που δεν πείθουν κανέναν.

Οι πολίτες δεν είναι ηλίθιοι, δεν χρειάζονται τελεσίδικες δικαστικές αποφάσεις για να καταλάβουν τι γίνεται.

Άλλωστε οι περιπτώσεις Τσουκάτου, Μαντέλη και Τσοχατζόπουλου μας έδωσαν πλήρη εικόνα του τρόπου λειτουργίας και χρηματοδότησης του πολιτικού συστήματος.

Η διαφθορά, όμως, δεν είναι μόνον ηθικά αηδής.
Είναι και εξαιρετικά επικίνδυνη για το δημόσιο συμφέρον.

Ο υπουργός που χρηματίζεται, λαμβάνει αποφάσεις καθοριστικές για το μέλλον, με ιδιοτελή κριτήρια, και μία απόφαση με ιδιοτελή κριτήρια μπορεί να βλάψει καίρια το κράτος.

Όταν την Ελλάδα έπαψαν να κυβερνούν τίμιοι άνθρωποι, η χώρα χρεωκόπησε όχι μόνον οικονομικά αλλά (πρωτίστως) και ηθικά.
Πρώτιστο, μέγιστο, ύψιστο καθήκον της κυβέρνησης, είναι να θεσπίσει αδιάβλητο, διαφανή και αυστηρό μηχανισμό ελέγχου του τρόπου αύξησης των περιουσιακών στοιχείων των πολιτικών.

Πηγή KontraNews


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Γιώργος Μαλούχος

Γράφτηκαν και ειπώθηκαν πολλά από προχθές το βράδυ για την επεισοδιακή, τελικά, συζήτηση στη Βουλή. Κάτι που δεν σημειώθηκε όμως όσο θα ήταν χρήσιμο, είναι εκείνο που είπε ο αρχηγός του ΠαΣοΚ Ευάγγελος Βενιζέλος, ο οποίος, προφανώς απελευθερωμένος πλέον από τους περιορισμούς των παλιών του ρόλων, δήλωσε ότι την… «ευθύνη» για την άνοδο του ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία (αυτός είναι ο καημός του, όπως και του Αντώνη Σαμαρά…) τη φέρει η μυωπική πολιτική των Γερμανών, τους οποίους και επέκρινε ιδιαιτέρως σκληρά.

Και πολύ καλά έκανε. Θα έπρεπε όμως να το είχε κάνει νωρίτερα, όχι τώρα. Τώρα, είναι πια αργά. Ιδίως θα έπρεπε να το είχε κάνει δημόσια όταν ο υπουργός Σόιμπλε τον απείλησε προσωπικά όταν ήταν ομόλογός του ότι η Ελλάδα κυριολεκτικά θα πεταγόταν έξω και από το ευρώ και από την Ε.Ε. ταυτόχρονα… Επρεπε τότε να έχει ξεσηκώσει διεθνή χαμό ο Βενιζέλος, όχι για να κάνει καμιά αγριάδα, αλλά γιατί αυτό επέβαλλε το πραγματικό συμφέρον της χώρας κι όχι το να τρέμει διαρκώς η Ελλάδα και να υποχωρεί άτακτα στα πάντα. Αλλά, δυστυχώς, δεν το έπραξε.

Εν τω μεταξύ, στη γερμανική Ευρώπη του Βερολίνου αναφέρθηκε προχθές ο πρόεδρος της Δημοκρατίας Προκόπης Παυλόπουλος. «Η ίδια η Γερμανία πρέπει να επιδιώκει να υπάρχει ως Γερμανία εντός της ΕΕ. Δηλαδή, η ίδια η Γερμανία πρέπει να επιδιώκει να είναι μια ευρωπαϊκή Γερμανία και αυτή την αντίληψη έχω» είπε στη Λευκωσία μετά από τη συνάντησή του με τον Κύπριο ομόλογό του Νίκο Αναστασιάδη.

Και δεν είπε μόνον αυτά. Είπε ακόμα ότι δεν θα ήθελε να σκεφθεί, «δεδομένης και της σοφίας του γερμανικού πνεύματος, αλλά και της πολιτικής ζωής, ότι μπορεί η πλειοψηφία, τουλάχιστον, του γερμανικού πολιτικού συστήματος, να θεωρεί ότι είναι δυνατόν να υπάρξει η Ευρωπαική Ενωση ως γερμανική Ευρώπη», καθώς και ότι δεν τολμά επίσης να σκεφθεί καν ότι «οποιοσδήποτε στο πλαίσιο της ΕΕ -αυτής της ΕΕ που δημιουργήθηκε με όλα εκείνα τα οράματα, τα οποία ξέρουμε τι ήθελαν να αποφύγουν αμέσως μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο- σκέφτεται, όση ισχύ μπορεί και να έχει, με όρους εκβιασμών».

Ο Προκόπης Παυλόπουλος μιλούσε ανοιχτά για τη γερμανική ηγεμονία εδώ και πολύ καιρό, όταν οι πιο πολλοί, ιδίως της τότε κυβερνητικής παράταξης, σιωπούσαν. Αυτό ήταν από τότε ενδιαφέρον.

Ακόμα πιο ενδιαφέρον όμως, σχεδόν εντυπωσιακό, είναι το γεγονός ότι εξακολουθεί και μιλά και σήμερα για τη γερμανική Ευρώπη και τους κινδύνους της, μετά την ανάληψη των καθηκόντων του. Γιατί αν το προηγούμενο ήταν σπάνιο, αυτό, είναι περίπου μοναδικό.

Φυσικά, μιλά με μια γλώσσα διπλωματική. Όμως, σε αντίθεση με τους περισσότερους, θέτει το ζήτημα, δεν κρύβεται. Αναφέρεται στην ουσία του σημερινού προβλήματος της Ευρώπης, το οποίο έχει αρχίσει πλέον να την κλονίζει συθέμελα.

Δεν «στρίβει» ξαφνικά τις απόψεις του και δεν τα μασάει τα λόγια του ο πρόεδρος της Δημοκρατίας τώρα που έγινε πρόεδρος. Δεν λειτουργεί ως άσχετος θεατής σε μία τρομερή κρίση – κι αυτό είναι κάτι καινούργιο αλλά και σημαντικό ταυτόχρονα. Προς τιμή του, μιλάει. Τώρα το ζήτημα είναι αν ακούν εκείνοι που πρέπει να ακούν…

Πηγή "Το Βήμα"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Στόχος του Βερολίνου είναι να φοβηθούν οι Ελληνες πως θα τους αρπάξουν τις καταθέσεις και να τις πάρουν από τις τράπεζες υπονομεύοντάς τες

Γράφει ο Γιώργος Δελαστίκ

Να κατασπαράξουν την Ελλάδα και τον ελληνικό λαό επιδιώκουν οι Γερμανοί, οι οποίοι έχουν πλέον ντοπαριστεί από την πολιτική ηγεσία τους και τα μέσα ενημέρωσης με ανθελληνικό μίσος στα όρια της υστερίας. Αυτό συνάγεται και από μια δήθεν «εμβριθή» ανάλυση που δημοσίευσε προχθές η «Φράνκφουρτερ Αλγκεμάινε», η εφημερίδα της γερμανικής ελίτ, δεξιά φυσικά, με τίτλο «Τι μπορεί να μάθει η Ελλάδα από την Κύπρο» και υπότιτλο «Η νησιωτική δημοκρατία εισήγαγε στην κρίση ελέγχους στην κίνηση κεφαλαίων και σταθεροποίησε την οικονομία-μοντέλο για την Αθήνα;». Και μόνο από την απλή ανάγνωση του υπότιτλου αντιλαμβάνεται αμέσως κανείς ότι σκοπός της δήθεν ανάλυσης είναι πρωτίστως να αποκρύψει τη ληστεία που διέπραξαν οι Γερμανοί στην Κύπρο και την εν μια νυκτί ολοκληρωτική εξόντωση της Κύπρου ως χρηματοοικονομικού κέντρου, με την ενεργό βοήθεια και του Κύπριου προέδρου Νίκου Αναστασιάδη.

Επιπροσθέτως, θέλουν ουσιαστικά οι Γερμανοί συντάκτες της ανάλυσης να απειλήσουν τους Έλληνες με αρπαγή των καταθέσεών τους ώστε να αποσύρουν τα χρήματά τους από τις τράπεζες και έτσι αυτές να χρεοκοπήσουν όλες, με τελική επιδίωξη να συρθεί σαν σκουλήκι και να υποταχθεί στις εντολές του Βερολίνου η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε ότι η «ανάλυση» δεν υπογράφεται από τον ανταποκριτή της εφημερίδας στην Ελλάδα -ο οποίος σημειωτέον είναι εγκατεστημένος στην Τουρκία (!) και από καιρό σε καιρό κάνει και καμιά βόλτα προς την Ελλάδα- αλλά από ανταποκριτές της «Φράνκφουρτερ Αλγκεμάινε» στις Βρυξέλλες και τη Φρανκφούρτη.

Είναι φυσικά γελοίο να προτάσσει κανείς τους... ελέγχους στην κίνηση κεφαλαίων στην Κύπρο, όταν όλη η ουσία είναι ότι κατ' απαίτηση των Γερμανών και με κύριο όπλο στραγγαλισμού την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, οι Κύπριοι έκλεψαν από όσους είχαν την αφέλεια να έχουν καταθέσει τα λεφτά τους στις τράπεζες του νησιού περίπου... 30 δισεκατομμύρια ευρώ, σύμφωνα με ορισμένους υπολογισμούς!!! Δεδομένου ότι τα χρήματα εκλάπησαν διά της αρπαγής όλων των ποσών καταθέσεων άνω των 100.000 ευρώ, δεν αισθανόμαστε φυσικά συμπόνια προς αυτούς τους καταθέτες. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι δεν σημειώθηκε ωμή ληστεία εις βάρος τους. Είναι επίσης πραγματικά καραγκιοζιλίκια τα περί «σταθεροποίησης» της κυπριακής οικονομίας μετά την αρπαγή των χρημάτων των καταθετών και τον εκμηδενισμό της ως χρηματοοικονομικού κέντρου. Για ποια «σταθεροποίηση» μιλούν οι Γερμανοί; Το 2008 το δημόσιο χρέος της Κύπρου ήταν μόλις 48,3% του ΑΕΠ, αλλά το 2013, τη χρονιά της ληστείας και της αρπαγής των καταθέσεων, το δημόσιο χρέος... απογειώθηκε στο 112% του ΑΕΠ!!! Εκτινάχθηκε δηλαδή τη χρονιά της «σωτηρίας» της Κύπρου κατά περίπου... 25 εκατοστιαίες μονάδες σε μία χρονιά -από 86,6% που ήταν το 2012! Να δούμε πού θα βρίσκεται το 2014, καθώς τα επίσημα στοιχεία της Ευρωπαϊκής Στατιστικής Υπηρεσίας (Eurostat) αναμένονται στις 22-23 Απριλίου. Αυτά είναι τα «χαΐρια» της Κύπρου μετά τη «σωτηρία» της από τους Γερμανούς και τους Ευρωπαίους, με την ΕΚΤ να λειτουργεί ως σκοινί της θηλιάς που απαγχόνισε την Κύπρο ως οικονομικό κέντρο στην Ανατολική Μεσόγειο. Αυτή καθαυτήν πάντως η σύγκριση της Ελλάδας με την Κύπρο είναι εντελώς φαιδρή.

Η Ελλάδα δεν αποτελεί βεβαίως χρηματοοικονομικό κέντρο, το οποίο να θέλει το Βερολίνο να εξοντώσει, αφού έτσι κι αλλιώς τα λεφτά που έκλεψαν οι Γερμανοί και οι Κύπριοι ήταν λεφτά πρωτίστως Ανατολικοευρωπαίων ολιγαρχών, δευτερευόντως κάποιων Αράβων και τριτευόντως μερικών Ελλήνων -καθόλου δηλαδή Γερμανών ή άλλων Ευρωπαίων, οι οποίοι προτιμούν το Λουξεμβούργο, το Λιχτενστάιν, τα νησιά της Μάγχης και τους υπερπόντιους φορολογικούς παραδείσους, πέρα φυσικά από την «αθάνατη» Ελβετία.

Οπως προείπαμε, η ουσία είναι πως οι Γερμανοί θέλουν να απειλήσουν όλο τον ελληνικό πληθυσμό με κατάσχεση των καταθέσεών του, έτσι ώστε να υπονομεύσουν εντελώς και το ελληνικό τραπεζικό σύστημα και να το οδηγήσουν σε χρεοκοπία. Για να συγκαλύψει μάλιστα τον ρόλο της Γερμανίας στην υπόθεση αυτή και να θολώσει τα νερά, η «Φράνκφουρτερ Αλγκεμάινε» έχει τη δήλωση κάποιου οικονομικού παράγοντα του τραπεζικού συστήματος ότι δήθεν «η ΕΚΤ έχει το κλειδί στο χέρι για το Grexit», την αποβολή δηλαδή της Ελλάδας από το ευρώ. Ακόμη και αυτός ο τύπος όμως σπεύδει να προσθέσει ότι «δεν ανήκει στις αρμοδιότητές της» να προκαλέσει η ΕΚΤ την έξοδο της Ελλάδας από την Ευρωζώνη, χωρίς πολιτική εντολή. «Η εισαγωγή ελέγχων στην κίνηση κεφαλαίων στην Ελλάδα παραμένει μια επιλογή σε διαρκή διαμάχη μεταξύ της Αθήνας και των δανειστών της, αν και μια επίθεση του αρχηγού της Ευρω-ομάδας Γερούν Ντάισελμπλουμ αρχικά συνάντησε περιορισμένη απήχηση», αναφέρει η αρχή του άρθρου, προς λύπη των Γερμανών.

Πηγή "Έθνος"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου