Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

3 Ιουν 2012


Επί δεκαετίες αυτή η μικρή χώρα, που ανέδειξε μεγάλες προσωπικότητες στο πέρασμα του χρόνου, έχει βρεθεί στην μέγγενη ενός πολιτικού κατεστημένου, το οποίο την έχει φέρει στην εξαθλίωση, στην ηθική κατάπτωση και έχει κατορθώσει να αναδείξει και να βραβεύσει την απάτη και να ενοχοποιήσει την εντιμότητα…!

Με βάση το Σύνταγμα της χώρας, το οποίο συνέταξαν οι ίδιες πολιτικές δυνάμεις που σήμερα το έχουν καταστήσει κουρελόχαρτο, τα κόμματα μπορούν να υπόσχονται προεκλογικά, προκειμένου να εξασφαλίσουν ψήφους και την επομένη των εκλογών μπορούν να αναιρούν μέρος ή το σύνολο των υποσχεθέντων. Μπορούν, δηλαδή, να εξαπατούν, χωρίς να υπόκεινται στις διατάξεις του νόμου περί απάτης!!! Δηλαδή, εξαπατούν νόμιμα τον λαό και δεν κινδυνεύουν για την μέγιστη αυτή απάτη να αντιμετωπίσουν το νόμο, επειδή φρόντισαν να γράψουν το νόμο όπως συμφέρει στα κόμματα. Οι «ταγοί» και οι εκάστοτε «σωτήρες» μας, λειτουργούν χωρίς ισονομία, χωρίς ισοπολιτεία, χωρίς τις βασικές αρχές λειτουργίας μίας δημοκρατίας, διατρανώνοντας κατά το δοκούν πως «ηθικό είναι ό,τι είναι νόμιμο», τη στιγμή που απολύτως απροκάλυπτα έχουν δημιουργήσει νόμους υπέρ των κομμάτων και κατά των πολιτών, της πατρίδας και της δημοκρατίας…!

Αυτοί, οι κοινοί απατεώνες, λοιπόν, έρχονται σήμερα και μας ζητούν να μας σώσουν, απειλώντας μας πως εάν δεν τους προτιμήσουμε θα… καταστραφούμε! Βέβαια, έχουμε ήδη καταστραφεί επειδή τους ακούσαμε στο πρόσφατο παρελθόν, αλλά αυτό αποτελεί λεπτομέρεια ή αντιμετωπίζεται με το «πληρώσαμε για την πολιτική μας». Και η τελευταία απάντηση (που συνηθίζουν να δίνουν όλοι οι απερχόμενοι από την κυβερνητική εξουσία), αποτελεί την απόδειξη του ευτελισμού της δημοκρατίας και της ηθικής, όπως τουλάχιστον την αντιλαμβάνονται οι «κατ’ επάγγελμα σωτήρες» μας. Κι αυτό, επειδή τον «λογαριασμό» των δικών τους πολιτικών λαθών, αστοχιών, παραλείψεων ή και πολιτικών σκοπιμοτήτων, τον πληρώνει πάντα ο λαός και σήμερα καλείται να τον πληρώσει υποθηκεύοντας την ίδια του την πατρίδα, την προσωπική του περιουσία, την προσωπική του (πραγματική) ελευθερία αλλά και το μέλλον των παιδιών του. Αυτά, αποτελούν, φυσικά, λεπτομέρειες για τους κομματάρχες, οι οποίοι τοποθετούσαν πάντα ως πρώτιστο μέλημα το συμφέρον του κόμματος και των ευρισκομένων εντός αυτού και εάν υπήρχαν περιθώρια (άραγε υπήρξαν ποτέ;) έριχναν και μια ματιά στο συμφέρον της πατρίδας και των πολιτών.

Αυτοί που σήμερα έρχονται να μας ξανασώσουν, κάνουν πως δεν γνώριζαν τίποτε για όλα όσα σωρεύονταν και απειλούσαν το αύριο (σε βάθος πολλών δεκαετιών) της πατρίδας την οποία υποτίθεται πως υπηρετούσαν… Και μέσα από απειλές, είτε μέσα από θλιβερές επαναλήψεις του «λεφτά υπάρχουν», προσπαθούν να μας πείσουν πως αυτοί και μόνοι αυτοί έχουν το «χάρισμα» της διάσωσής μας, πως δεν υπάρχουν λύσεις πέρα από αυτές που οι ένοχοι διασώστες μας προτείνουν…

Θέλω να τους πιστέψω, μα δεν μπορώ. Είναι θέμα λογικής. Είναι θέμα ένστικτου επιβίωσης. Παρ’ όλα αυτά, επειδή η επόμενη ημέρα των εκλογών θα είναι ιδιαίτερα σημαντική, θα ήθελα να τους δώσω μία ευκαιρία, ζητώντας τους εγγυήσεις! Μπορούν να μου εγγυηθούν πως θα υλοποιήσουν όλα αυτά που λένε σήμερα (αν και αναρωτιέμαι γιατί δεν τα έκαναν πριν…); Και αν δεν τα υλοποιήσουν ΟΛΑ όσα σήμερα μου υπόσχονται, τι θα κάνουν; Θα παραιτηθούν άμεσα προσφεύγοντας στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου ομολογώντας πως λειτούργησαν κατά των συμφερόντων της χώρας και των πολιτών και από ανικανότητα (ή δόλο;) συνήργησαν στην ολοκληρωτική καταστροφή μίας χώρας που με τις ενέργειές τους την κατέστησαν χώρο; Μπορούν να μου εγγυηθούν για τα λεγόμενά τους, υπογράφοντας την θανατική τους καταδίκη σε περίπτωση που αποτύχουν έστω και σε ένα από όσα σήμερα υπόσχονται;

Βαρέθηκα τις υποσχέσεις ανθρώπων που μέσα από ένα σάπιο σύστημα, κατέλαβαν θώκους εξουσίας εις βάρος του συνόλου (σχεδόν) των πολιτών και εις βάρος της ίδιας της χώρας. Βαρέθηκα τους φελλούς που αποφασίζουν χωρίς ουσιαστικές επιπτώσεις για την δική μου ζωή. Βαρέθηκα ανεύθυνους πολιτικάντηδες, απαίδευτους, ανεπάγγελτους και κατά βάση υπόπτους για σωρεία ενεργειών εις βάρος της χώρας προς ίδιον όφελος (η περίπτωση Μαντέλη, η περίπτωση Τσουκάτου, η περίπτωση Άκη και πόσες άλλες ακόμη που θα αποκαλυφθούν στο μέλλον, πρέπει να είναι ζωντανές στη μνήμη μας για να μας θυμίζουν τι πραγματικά είναι τα κόμματα). Βαρέθηκα να δίνω λευκές επιταγές και να πληρώνω αδιαφανείς πολιτικές και πολιτικούς. Ή θα υπογράψουν (κανονικά) στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου την αποδοχή εθνικής προδοσίας και θα προχωρήσουν προς την κάλπη για να αποφασίσω ποιόν να εμπιστευθώ ή θα τους αντιμετωπίσω ως ανύπαρκτους. Τέλος στα λαμόγια της πολιτικής, τέλος στις απάτες κατά του λαού και τις πατρίδας. Αν δεν είναι υπεύθυνοι, να αποχωρήσουν άμεσα. Αν είναι υπεύθυνοι, να υπογράψουν το τι μέλλει γενέσθαι σε περίπτωση που «αποτύχουν». Μπορούν να υπογράφουν υποταγή στην κάθε Μέρκελ (που απειλεί την χώρα) και θα αρνηθούν να υπογράψουν υποταγή στο Σύνταγμα και στον Ελληνικό λαό; Τότε καλά θα κάνουν να περιμένουν τα… ανάλογα.


ΥΓ: Είναι βέβαιο πως θα μας πιέσουν ακόμη και με παύση πληρωμών σε δημόσιο και συνταξιούχους. Θα θελήσουν να μας τσακίσουν, να μας βγάλουν στον δρόμο και να μας φορτώσουν την σχεδιασμένη αποτυχία των μνημονίων και των υπογραφών τους. Το χειρότερο όλων, όμως, θα είναι όταν θα επικαλούνται πως όλα όσα κάνουν, τα κάνουν με βάση την πρόσφατη λαϊκή εντολή…

Η Αμερική ακόμη προσπαθεί να συνέλθει από την ύφεση και η Ευρώπη βράζει στο ζουμί της. Όμως σε παγκόσμιο επίπεδο, η οικονομία παραμένει υγιής.

Στο διάστημα 2002-08, η παγκόσμια οικονομία πέτυχε μια εκπληκτική ανάπτυξη, ενώ το 2009 έκανε μια μικρή κοιλιά, επανερχόμενη όμως στην συνέχεια.

Δυστυχώς, αυτά τα καλά νέα μάλλον τελειώνουν, τουλάχιστον για την Βραζιλία, την Κίνα και την Ινδία. Κάτι που είναι κακό για όλους.

Ο δεύτερος μεγαλύτερος κατασκευαστής οχημάτων της Βραζιλίας, η Mercedes-Benz, ανακοίνωσε πριν από λίγες ημέρες ότι πρόκειται να απολύσει 1.500 εργαζομένους στην μεγαλύτερη αγορά της Λατινικής Αμερικής.

Η Volvo AB επίσης ανακοίνωσε αναστολή των εργασιών της στη Βραζιλία. Το πρώτο 15θήμερο του Μαΐου, οι πωλήσεις βαρέων οχημάτων στην Βραζιλία σημείωσαν μια πτώση 22% σε σχέση με πέρσι.

Η οικονομική ανάπτυξη της Βραζιλίας σημειώνει μια μικρή κάμψη, και τα προβλήματά της μεταδίδονται στους γείτονές της, αφού η Αργεντινή, η Παραγουάη, και η Ουρουγουάη βασίζονται σε αυτήν για τις εξαγωγές τους.

Τα ίδια προβλήματα αντιμετωπίζουν και η Κίνα με την Ινδία.

Η Ασία φημίζεται για την γοργή ανάπτυξη, κάτι που είδαμε στην Ιαπωνία, στη Ν. Κορέα, στην Ταϊβάν, και σε άλλες «ασιατικές οικονομίες τίγρεις» στις δεκαετίες του 1980, και 1990.

Στη περίπτωση της Κίνας και της Ινδίας, η ανάπτυξή τους ήταν τέτοια, που βοήθησε στην παγκόσμια ανάπτυξη. Και εκεί ακριβώς έγκειται η ανάπτυξη της παγκόσμιας οικονομίας, ακόμη και μέσα στη διάρκεια της μεγάλης κρίσης του 2008-09.

Η μείωση όμως της οικονομικής δραστηριότητας στην Ινδία, που παραμένει φτωχότερη χώρα από την Κίνα, είναι ιδιαίτερα ανησυχητική. Παρά τις εξάρσεις της, η παραγωγικότητα της αγροτικής οικονομίας της Ινδίας δεν αυξήθηκε, αν και πρόκειται για τον τομέα στον οποίο απασχολείται το μεγαλύτερο μέρος του εργατικού της δυναμικού.

Η κυβέρνηση της χώρας είχε μια φαεινή ιδέα: Να ανοίξει τον τομέα της λιανικής σε ξένες επιχειρήσεις όπως είναι το Carrefour και το Wal Mart. Οι μεγάλες αυτές πολυεθνικές αλυσίδες έχουν μεγάλη πείρα στην συνεργασία με τους αγρότες των πιο παραγωγικών χωρών, και άρα μπορούν να μεταφέρουν τεχνογνωσία στους Ινδούς. Κάτι τέτοιο μπορεί να φέρει καλύτερα αγροτικά ημερομίσθια και καλύτερες συνθήκες για τους φτωχούς της Ινδίας. Βέβαια, μόλις συνάντησε την αντίδραση των ντόπιων επιχειρήσεων λιανικής, η κυβέρνηση έκανε πίσω. Αυτό αποτέλεσε μια χαμένη ευκαιρία για τους Ινδούς, και παράλληλα συντέλεσε στο να χαθεί η εμπιστοσύνη των ξένων επενδυτών.

Στην περίπτωση της Κίνας, η ανάπτυξη της οφείλεται κυρίως στις εξαγωγές προς τις πλούσιες χώρες, ειδικότερα προς τις ΗΠΑ. Όταν η Αμερική βυθίστηκε στην ύφεση, η Κίνα χρειάζονταν αλλαγές και πράγματι άλλαξε. Το πάντα πλεονασματικό εμπορικό της ισοζύγιο είναι πλέον τόσο μετριοπαθές, που για μερικούς μήνες παρουσίασε ελλείμματα!

Αντί όμως να προσπαθήσει η Κίνα να μετατραπεί σε μια πιο καταναλωτική οικονομία, άντεξε στην κρίση μεθοδεύοντας την άνθιση, μέσω επενδύσεων στον κατασκευαστικό τομέα, στα ακίνητα και στις υποδομές.

Οι επενδύσεις είναι καλές, αλλά δεν επαρκούν για να διατηρηθεί μια διψήφια ανάπτυξη. Έτσι, αναπόφευκτα η αγορά ακινήτων άρχισε να παρουσιάζει πτώση, μαζί με την κατανάλωση ρεύματος και τις σιδηροδρομικές μεταφορές.

Και έτσι επανερχόμαστε στα φορτηγά της Βραζιλίας. Οι αναπτυσσόμενες χώρες του πλανήτη είναι στενά διασυνδεδεμένες. Η άνθιση της Κίνας ωφέλησε τις βραζιλιάνικες εξαγωγές αεροσκαφών και αγροτικών προϊόντων, ενώ η βραζιλιάνικη ανάπτυξη ενίσχυσε τις εξαγωγές της Αργεντινής. Αυτό δημιούργησε μια αγορά στην ευρύτερη περιοχή για την παραγωγή αυτοκινήτων και φορτηγών.

Παράλληλα, και η Αφρική γνώρισε μια δεκαετία πρωτοφανούς οικονομικής ανάπτυξης. Μπορεί η μαύρη ήπειρος να συνεχίζει να είναι σε γενικές γραμμές φτωχή, όμως η βελτίωση στις συνθήκες διαβίωσης, στο εισόδημα και στην υγεία είναι τόσο μεγάλη, που μεταξύ άλλων, βοήθησε σε μια ραγδαία μείωση της παιδικής θνησιμότητας.

Η κινεζική οικονομική ατμομηχανή που έσωσε την παγκόσμια οικονομία στη διάρκεια της τελευταίας κρίσης, δεν πρόκειται να επανεμφανιστεί. Αυτό σημαίνει πως η κρίση της Ευρώπης και τα αυξανόμενα χρέη της Αμερικής, κινδυνεύουν αυτή τη φορά να προκαλέσουν ακόμη δυσμενέστερες συνέπειες.

Η κρίση του 2008-09 είχε το καλό, ότι τουλάχιστον κάποιες περιοχές του πλανήτη απολάμβαναν μια ανάπτυξη. Και μάλιστα περιοχές που την χρειάζονταν περισσότερο απ΄όλες. Αυτή τη φορά όμως, αν δεν συνέλθουν οι πλούσιες χώρες και δεν κάνουν κάτι, ολόκληρος ο κόσμος θα μπει σε μια μεγάλη ύφεση.

slate.com

S.A.


Ο Νταβούντογλου επισκέφθηκε τη Μητρόπολη Σικάγου

Του Θεόδωρου Καλμούκου

Ο υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας Αχμέτ Νταβούτογλου πραγματοποίησε την Τρίτη 22 Μαΐου επίσημη επίσκεψη στη Μητρόπολη Σικάγου, όπου είχε συνομιλία 45 λεπτών με τον Μητροπολίτη Σικάγου Ιάκωβο.

Την είδηση απεκάλυψε ο «Εθνικός Κήρυξ» το απόγευμα της Τετάρτης 23 Μαΐου στην ηλεκτρονική του έκδοση. Εν τω μεταξύ, την επόμενη ημέρα, Πέμπτη, η Μητρόπολη Σικάγου εξέδωσε ανακοινωθέν και έδωσε στη δημοσιότητα και σχετική φωτογραφία.

Ο κ. Νταβούτογλου επισκέφθηκε την Μητρόπολη Σικάγου με το σκεπτικό ότι είναι Μητρόπολη της Αρχιεπισκοπής Αμερικής, η οποία ανήκει στο Οικουμενικό Πατριαρχείο το οποίο εδρεύει στην Κωνσταντινούπολη της Τουρκίας και θεωρείται Τουρκικό Ιδρυμα.

Συζήτησαν για την επαναλειτουργία της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης, για την οποία ο κ. Νταβούτογλου επανέλαβε ότι η τουρκική κυβέρνηση έχει τη βούληση για την επαναλειτουργία της και προσπαθεί να βρει τα νομικά μέσα τα οποία θα επιτρέπουν το άνοιγμά της. Αναφέρθηκε ακόμα στην επιστροφή του Ορφανοτροφείου στη νήσο Πρίγκηπο στο Οικουμενικό Πατριαρχείο.

Τονίζεται, ωστόσο, ότι το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο ανάγκασε την τουρκική κυβέρνηση να επιστρέψει το κτίριο του Ορφανοτροφείου.

Είπε ακόμα, ότι έδωσε εντολή πρόσφατα στους πρέσβεις της Τουρκίας ανά τον Κόσμο να καλωσορίζουν επίσημα τον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο όταν ταξιδεύει σε διάφορες χώρες του κόσμου, πράγμα το οποίο σημαίνει αναγνώριση ως παγκόσμιου θρησκευτικού ηγέτη, ρόλο τον οποίο οι προηγούμενες Τουρκικές κυβερνήσεις είχαν υποβαθμίσει.

Ο κ. Νταβούτογλου έθεσε το θέμα του μουφτή της Θράκης, επίσης ότι δεν υπάρχει μουσουλμανικό τέμενος και νεκροταφείο στην Αθήνα.

Στο ανακοινωθέν της Μητρόπολης Σικάγου αναφέρεται χαρακτηριστικά ότι ο κ. Νταβούτογλου «εξέφρασε τον προβληματισμό του για την τουρκική και μουσουλμανική μειονότητες στην Ελλάδα και την Ευρώπη, σημειώνοντας ότι εκκλησίες και τεμένη που έχουν κατασχεθεί από τις θρησκευτικές μειονότητες οφείλουν να γίνονται σεβαστά ως οίκοι λατρείας κι αν ακόμα δεν μπορούν να επιστραφούν για πρακτικούς ή πολιτικούς λόγους».

Ο Μητροπολίτης Σικάγου Ιάκωβος και οι παρευρεθέντες από την Ομογένεια του Σικάγου στην επίσκεψη, επαίνεσαν τον παρόντα και τους παρελθόντες γενικούς προξένους της Τουρκίας στο Σικάγο και τα στελέχη τους για την αυξημένη καλή θέληση και προσπάθειες συνεργασίας στην περιοχή του Σικάγου ανάμεσα στις δύο Κοινότητες, την Τουρκική και την Ελληνική.

Πληροφορίες του «Εθνικού Κήρυκα» αναφέρουν ότι ο κ. Νταβούτογλου εξέφρασε την επιθυμία να μεταβεί στη Μητρόπολη Σικάγου και να υποβάλλει τα σέβη του στον Μητροπολίτη Ιάκωβο. Ως δίαυλος επικοινωνίας χρησιμοποιήθηκε ο βοηθός Επίσκοπος στη Μητρόπολη Σικάγου ο Μωκησσού Δημήτριος, ο οποίος μάλιστα συνεργάζεται για θέματα διαλόγων και κοινωνικά με τον Τούρκο Μεμέτ Τσελέμπι στο Σικάγο, ο οποίος είναι εκλεγείς πρόεδρος της Συνομοσπονδίας Αμερικανοτουρκικών Ομοσπονδιών και πρέσβης καλής θελήσεως στα Ηνωμένα Εθνη.

Στην επίσκεψη παρούσα ήταν και η σύζυγος του κ. Νταβούτογλου, η οποία μάλιστα φορούσε την παραδοσιακή μουσουλμανική μαντήλα.

Στο ζεύγος Νταβούτογλου ο Μητροπολίτης Ιάκωβος έδωσε ως δώρο ένα φωτογραφικό άλμπουμ με τις κοινότητες της Μητρόπολης, ενώ ο κ. Νταβούτογλου έδωσε στον κ. Ιάκωβο ένα αναμνηστικό πιάτο.

Παρόντες στην επίσκεψη ήταν ο Επίσκοπος Μωκησσού Δημήτριος, ο Αντριου Αθενς, ο Χρίστος Τομαράς, ο Χαράλαμπος Πεμπόνης ο οποίος είναι τοπικός υποδιοικητής του Τάγματος των Αρχόντων του Αγίου Ανδρέα του Οικουμενικού Πατριαρχείου, καθώς επίσης και ο Νικόλαος Χαρισιάδης, απόφοιτος της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης και ιεροψάλτης στο Σικάγο και ο Ελληνοαμερικανός δημοσιογράφος Τζον Κας.

Υπενθυμίζεται ότι ο κ. Νταβούτογλου στη Σύνοδο κορυφής του ΝΑΤΟ στο Σικάγο το Σαββατοκύριακο ήταν ο μεγαλύτερος υπερασπιστής των Σκοπιανών φτάνοντας μάλιστα στο σημείο να διακηρύξει πως «δεν είμαι μόνο μεγάλος και ειλικρινής φίλος της ‘Μακεδονίας’, αλλά επίσης Μακεδόνας», προσθέτοντας ότι «η φιλία των δύο χωρών θα συνεχιστεί για πάντα».

Με την ευκαιρία υπενθυμίζεται ότι προ ενάμισι έτους το ίδιο το Τάγμα των Αρχόντων του Αγίου Ανδρέα τίμησε τον αντιπρόεδρο της τουρκικής κυβέρνησης κ. Μπαγίς στη Βρυξέλλες.

Tου Mike Whitney
για το ιστολόγιο Counterpunch
Aπόδοση: Ας Μιλήσουμε Επιτέλους

Οι αποδόσεις των 10ετών ομολόγων υποχώρησαν στο επίπεδο ρεκόρ του 1,56 % το πρωί της περασμένης Πέμπτης, καθώς οι πανικόβλητοι επενδυτές απέφευγαν να αγγίξουν τα γερμανικά και αμερικανικά κρατικά ομόλογα. Η επιδείνωση των συνθηκών πίστωσης, οι αναταράξεις λόγω υποβαθμίσεων από τους οίκους αξιολόγησης και οι μαζικές αναλήψεις από τράπεζες σε Ισπανία και Ελλάδα έχουν προκαλέσει πανικό και ανασφάλεια, με αποτέλεσμα να υποχωρήσουν οι αποδόσεις των 10ετών ομολόγων στο ιστορικά χαμηλό επίπεδο του 1,67 %. Η πτώση των αποδόσεων δείχνει ότι οι επενδυτές έχουν χάσει την εμπιστοσύνη στην ικανότητα των ιθυνόντων της ΕΕ να επιλύσουν την συνεχιζόμενη κρίσης χρέους, και ειδικά τις επιπλοκές στην Ελλάδα και την Ισπανία.

Η σημερινή κρίση, η οποία είναι σε μεγάλο βαθμό αποτέλεσμα της υπερβολικής πιστωτικής επέκτασης και κακοδιαχείρισης κινδύνων από τις τράπεζες της ΕΕ, χρησιμοποιείται από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και την ΕΚΤ με σκοπό, αφ' ενός την δημιουργία ενός είδους "πανευρωπαϊκής ένωσης τραπεζών" και αφ΄ετέρου την επιβολή δραστικών περικοπών σε κοινωνικά προγράμματα, υγειονομική περίθαλψη και συντάξεις. Η αντίδραση των ευρωφεντεραλιστών στις εξελίξεις είναι μια κοινωνική "αντεπανάσταση", που σχεδίασαν με στόχο να μετατρέψουν την 17μελή νομισματική ένωση σε μια μόνιμη "ζώνη λιτότητας", που θα κυβερνάται από την εταιρική ελίτ και τους ισχυρούς του χρηματοπιστωτικού κόσμου. Ενδεικτικό απόσπασμα από δημοσίευμα του πρακτορείου Reuters:

"Σύμφωνα με δήλωση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, στις 31/05, η οποία περιείχε συστάσεις για την χάραξη πολιτικής των επόμενων χρόνων, "η ευρωζώνη θα πρέπει να δώσει ώθηση στην ανάπτυξη και να μειώσει το χρέος, ώστε να επανακτήσει την εμπιστοσύνη των επενδυτών. Αλλά θα πρέπει επίσης να κινηθεί προς τη δημιουργία μιας ένωσης τραπεζών και να εξετάσει το ενδεχόμενο των ευρωομολόγων και της άμεσης ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών από το μόνιμο ταμείο της.

Μια στενότερη ολοκλήρωση μεταξύ των χωρών της ευρωζώνης στο επίπεδο των εποπτικών δομών και πρακτικών, της διασυνοριακής διαχείρισης κρίσεων και της κατανομής των βαρών, μια ολοκλήρωση που θα οδηγήσει σε μια "τραπεζική ένωση", θα αποτελέσει ένα σημαντικό συμπλήρωμα στην τρέχουσα δομή της οικονομικής και νομισματικής ένωσης της Ευρώπης", δήλωσε η Επιτροπή.

"Στο ίδιο πνεύμα, και προκειμένου να διακοπεί ο δεσμός μεταξύ τραπεζών και έθνους-κράτους, υπάρχει το ενδεχόμενο της άμεσης ανακεφαλαιοποίησης από τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας (ESM)", ανέφερε το έγγραφο της Επιτροπής.
[Απόσπασμα από το άρθρο του Reuters "Η ΕΕ απευθύνει έκκληση για ένωση τραπεζών της ευρωζώνης και άμεση ανακεφαλαιοποίηση τραπεζών "]

Η ίδρυση του μόνιμου ταμείου "διάσωσης" χωρών της ευρωζώνης, του ESM, μπορεί να μην έχει ακόμη επικυρωθεί από όλα τα μέλη (17), αλλά ήδη η Ευρωπαϊκή Επιτροπή θέλει να αλλάξει την εφαρμογή του, ώστε αυτή να προβλέπει άμεση "διάσωση" των τραπεζών. Η άμεση χρηματοδότηση τραπεζών που παραπαίουν αποτελεί κατάφωρη κίνηση αρπαγής εξουσίας και μια προσπάθεια να αναδειχθεί η υπεροχή των τραπεζών με τον ίδιο τρόπο που το TARP χρησιμοποιήθηκε για την αυθαίρετη δημιουργία της κατηγορίας "Τοο big to fail" για τις τράπεζες των ΗΠΑ. Η κατηγορία αυτή ισοδυναμούσε με συγχώνευση των τραπεζών με το δημόσιο και οι φορολογούμενοι κλήθηκαν να πληρώσουν τις εγγυήσεις για την επιβίωσή τους. Η Ευρώπη κινείται με γρήγορους ρυθμούς προς την κατεύθυνση του ίδιου μοντέλου.

Η καγκελάριος της Γερμανίας, Άνγκελα Μέρκελ, είναι αντίθετη με την ιδέα του να χρησιμοποιηθεί ο ESM για την ανακεφαλαιοποίηση των ισπανικών τραπεζών, αλλά είναι πιθανό να συνθηκολογήσει, εάν η κρίση επιδεινωθεί. Αν τελικά υποκύψει η Μέρκελ, τότε οι προβληματικές τράπεζες δεν θα υποχρεωθούν να προβούν σε αναδιάρθρωση του χρέους τους, πράξη που θα σήμαινε καταστροφή για τους κατόχους ομολόγων και μετοχών, απομάκρυνση των προβληματικών assets και αντικατάσταση των διοικητικών στελεχών τους. Όλα τα έξοδα για ένα τέτοιο σχέδιο "διάσωσης" θα πέσουν στις πλάτες των φορολογουμένων, πράγμα που επιθυμούν διακαώς οι ηγέτες της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και της ΕΚΤ. Ταυτόχρονα, η εμβάθυνση της κρίσης θα χρησιμοποιηθεί ως έρεισμα για την επιβολή περισσότερων φορολογικών μεταρρυθμίσεων, οι οποίες έχουν ήδη ωθήσει την ανεργία στον υψηλότερο δείκτη-ρεκόρ της τελευταίας 20ετίας, ενώ έχουν βυθίσει τον Νότο της Ευρώπης σε σοβαρή ύφεση. Άλλο ένα απόσπασμα από το Reuters:

"...Σε δηλώσεις τους μακριά από κάμερες, οι υπουργοί είναι σαφείς σχετικά με την επιθυμία τους να δουν πανευρωπαϊκής εμβέλειας μέτρα εγγύησης των τραπεζικών καταθέσεων να μπαίνουν σύντομα σε εφαρμογή, προκειμένου να αποφευχθεί ο κίνδυνος καταστροφικού τραπεζικού γεγονότος. Υπάρχουν ενδείξεις η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα είναι υπέρ της εγγύησης των καταθέσεων, αλλά τα προβλήματα διογκώνονται σε άλλους τομείς. Με το κόστος δανεισμού να πλησιάζει πλέον το 7 % και τους περισσότερους ξένους επενδυτές να αποφεύγουν ήδη συστηματικά να επενδύουν σε ισπανικά ομόλογα, θα καταστεί όλο και περισσότερο δύσκολο για την ισπανική κυβέρνηση να αναχρηματοδοτήσει ένα χρέος 98 δισ. ευρώ και να εξοικονομήσει άλλα 52 δισ. ευρώ για να χρηματοδοτήσει το έλλειμμα του τρέχοντος έτους. Οι τοπικές τράπεζες δεν δανείζουν καθόλου, ή προσφέρουν δάνεια σε απαγορευτικά υψηλά επίπεδα, πιέζοντας τις επιχειρήσεις και αυξάνοντας τον κίνδυνο μιας αλυσίδας πτωχεύσεων που είναι πολύ πιθανό να οδηγήσει σε κατάρρευση της ισπανικής οικονομίας.

Το σύνολο των δανείων του τραπεζικού συστήματος στον τομέα προς τις επιχειρήσεις ήταν 44,6 δισ. ευρώ στα τέλη Μαρτίου, μισό απ' ό,τι ήταν στα τέλη του (καλού για την Ισπανία) οικονομικού έτους 2007, και η συρρίκνωση συνεχίζεται με αμείωτους ρυθμούς, σύμφωνα με τα δεδομένα από την Τράπεζα της Ισπανίας. Οι καταναλωτές αναβάλλουν μεγάλες αγορές και μειώνουν τις δαπάνες τους. Το τεράστιο κόστος δανεισμού της Ισπανίας έχει μετατραπεί σε εθνική εμμονή από την έναρξη της κρίσης.... Η κυβέρνηση αναγνωρίζει ότι η κατάσταση είναι κρίσιμη ".
[Από το άρθρο του Reuters "Απελπισμένη κραυγή της Ισπανίας. Ακούει το Βερολίνο;"]

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και η ΕΚΤ εσκεμμένα αφήνουν να διογκωθεί η κρίση προκειμένου να πετύχουν τον στόχο τους, που δεν είναι άλλος από τη δημιουργία μιας δημοσιονομικής ένωσης, η οποία θα ελέγχεται από τις τράπεζες και θα έχει απεριόριστη πρόσβαση σε κεφάλαια, αλλά και τη δύναμη να επιβάλει πολιτικές ("λιτότητας") μέσω του εξαναγκασμού. Ας δούμε τι λέει ο οικονομολόγος Μαρκ Βάισμπροτ, ο οποίος διαβλέπει το ακριβές πολιτικό κίνητρο πίσω από την κρίση χρέους:

"Έχω υποστηρίξει εδώ και αρκετό καιρό ότι οι επαναλαμβανόμενες "κρίσεις" στην ευρωζώνη δεν καθοδηγούνται από τις απαιτήσεις των χρηματοπιστωτικών αγορών για λιτότητα σε μια περίοδο ύφεσης, όπως πιστεύεται ευρέως. Αντίθετα, η πρωταρχική αιτία της κρίσης και της παράτασης της είναι η πολιτική ατζέντα των ευρωπαϊκών αρχών - υπό την ηγεσία της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ) και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Οι αρχές αυτές (οι οποίες, από κοινού με το ΔΝΤ, αποτελούν την "τρόικα", που υπαγορεύει την οικονομική πολιτική στην ευρωζώνη), επιδιώκουν την επιβολή πολιτικών αλλαγών, ιδιαίτερα στις ασθενέστερες οικονομίες, αλλαγών που οι λαοί αυτών των χωρών δεν θα δεχόντουσαν ποτέ, αν τους δινόταν ο λόγος μέσω δημοψηφίσματος".
[Απόσπασμα από το δημοσίευμα της Guardian "To οικονομικό μέλλον των Ευρωπαίων έχει απαχθεί από επικίνδυνους "ιδεολόγους"]

Επομένως, μιλάμε για πολιτική. Φασιστική πολιτική. Όλοι, μα όλοι οι αξιόπιστοι οικονομολόγοι που έχουν διατύπωσαν απόψεις σχετικά με την ευρωπαϊκή κρίση χρέους επέκριναν τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίστηκε, ιδιαίτερα σε ό,τι αφορά στα μέτρα λιτότητας. Πιστεύετε πραγματικά ότι η Μέρκελ ή ο Ντράγκι νομίζουν ότι είναι εξυπνότεροι από τον Στίγκλιτς, τον Κρούγκμαν, τον Ράιχ, τον Άιχενγκριν, τον Τομά, τον Βάισμπροτ, τον Γκαλμπρέιθ, τον Μπέικερ, τον Ρουμπινί, και τόσους άλλους; Ασφαλώς και όχι. Η Μέρκελ δεν έχει ιδέα από οικονομικά, και ο Ντράγκι, πριν αναλάβει αυτό που κάνει σήμερα, δεν ήταν παρά ένας τραπεζίτης-επενδυτής της Goldman Sachs.

Το τελευταίο πράγμα που ενδιαφέρει τα άτομα αυτά είναι να φτιάξουν την οικονομία της ευρωζώνης. Έχουν εμπλακεί σε μια μυστική εκστρατεία για να αναδιαρθρώσουν ριζικά την κοινωνία της ΕΕ, να απομακρύνουν την "δίχτυ ασφαλείας" της κοινωνικής ευημερίας από τους ευρωπαϊκούς λαούς, να ακυρώσουν τις προοδευτικές κατακτήσεις του περασμένου αιώνα, και να καταβαραθρώσουν ένα μεγάλο μέρος του ευρωπαϊκού πληθυσμού σε τριτοκοσμικά επίπεδα φτώχειας.

Μια ένωση τραπεζών θα σταθεροποιήσει περαιτέρω την εξουσία που ασκεί το μεγάλο κεφάλαιο πάνω στα μεμονωμένα κράτη.

Αυτό είναι και ο κύριος στόχος τους.



Οι επικεφαλής τεσσάρων ευρωπαϊκών θεσμών προετοιμάζουν τις μέρες αυτές «συνολικό σχέδιο», με άξονά του την έξοδο της ευρωζώνης από την 2ετή κρίση, γράφει η σημερινή «Βελτ αμ Ζόνταγκ».

Πρόκεται για τον πρόεδρο της ΕΚΤ Μάριο Ντράγκι, τον πρόεδρο της ΕΕ Χέρμαν βαν Ρομπέι, τον πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ζοζέ Μανουέλ Μπαρόζο και τον πρόεδρο του Eurogroup Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ. «Το σχέδιο αυτό θα υποβληθεί στο Ευρωπαϊκό συμβούλιο στο τέλος του τρέχοντος μηνός», γράφει επίσης η γερμανική εφημερίδα.

Σύμφωνα με αυτήν, στις προτάσεις -για την 17μελή ευρωζώνη- που εξετάζουν οι ανωτέρω ιθύνοντες είναι και:
  • η ενίσχυση των εξουσιών των θεσμών της ΕΕ, έναντι της κατάρτισης των εθνικών προϋπολογισμών.
  • η δημιουργία πανευρωπαϊκής εποπτικής Αρχής για τις τράπεζες, με πρωτόγνωρες εξουσίες.
  • η εναρμόνιση των εθνικών φορολογικών πολιτικών, σε επίπεδο ευρωπαϊκό. Το αυτό, προκειμένου περί της εξωτερικής πολιτικής και της πολιτικής για την ασφάλεια της ευρωζώνης.
  • τέλος, υπάρχει επεξεργασία σειράς προτάσεων, που άπτονται του τομέα της κοινωνικής ασφάλισης- αναφέρει πάντα η ίδια κυριακάτικη εφημερίδα της Γερμανίας.

Πηγή: ΑΜΠΕ


Οι επιθέσεις κατά χριστιανών συνεχίζονται, αλλά όλοι αδιαφορούν…
Νιγηρία: Φονική επίθεση αυτοκτονίας σε εκκλησία
Τουλάχιστον 15 άνθρωποι σκοτώθηκαν και 40 τραυματίσθηκαν κατά την επίθεση αυτοκτονίας εναντίον εκκλησίας στη βορειοανατολική Νιγηρία, αναφέρουν νεώτερες πληροφορίες από τις τοπικές υπηρεσίες διάσωσης.
Η επίθεση σημειώθηκε στα περίχωρα της πόλης Μπάουτσι, περίπου 400 χλμ βορειοανατολικά της πρωτεύουσας Αμπούζα.
Καμία οργάνωση δεν έχει αναλάβει την ευθύνη για την επίθεση. Ωστόσο, οι εκκλησίες αποτελούν συνήθη στόχο της ισλαμικής οργάνωσης Μπόκο Χαράμ.
Αυτή είναι η είδηση, όπως την μετέδωσε το ΑΠΕ. Θα παρατηρήσατε, βεβαίως, πως λείπει ο προσδιορισμός της Εκκλησίας που δέχτηκε το χτύπημα. Φοβούνται να γράψουν πως πρόκειται για χριστιανική εκκλησία, όπως φοβούνται να γράψουν ολόκληρη την αλήθεια (και είναι γνωστότατο πως η κατάθεση μισής αλήθειας είναι χειρότερη και από ένα ολόκληρο ψέμα), πως ισλαμιστές είναι εκείνοι που επιτίθενται στον χριστιανισμό σε ολόκληρο τον κόσμο και δεν αποτελεί "τοπικό φαινόμενο" της Νιγηρίας.

Αλλά, θέλοντας να είμαστε «μεγαλόψυχοι» ως προς το «λάθος» της αναμετάδοσης της είδησης και επιδιώκοντας να παραμείνουμε στα της Ελλάδας προβλήματα, διαπιστώνουμε πως μάταια αναμένουμε μία δήλωση από τους περιχαρείς υποψήφιους να μας κυβερνήσουν πολιτικούς μας.
Ακούσατε μήπως τον κύριο Σαμαρά να καταδικάζει την δολοφονική αυτή επίθεση, όπως και όλες τις άλλες που έχουν προηγηθεί στη Νιγηρία, στην Αίγυπτο, στο Ιράκ, στο Ιράν, στις Φιλιππίνες κ.α.; Όχι φυσικά! Και ούτε πρόκειται, αφού άλλες είναι οι προτεραιότητες του συγκεκριμένου πολιτικού αρχηγού, ο οποίος σωπαίνει σε εγκλήματα που έγιναν, που γίνονται και που θα γίνουν στην χώρα μας…
Μήπως, όμως, ακούσατε κάποια δήλωση του Αλέξη Τσίπρα, σχετικά με την επιθετική στάση των ισλαμιστών έναντι των χριστιανών του πλανήτη; Φυσικά όχι! Και δεν αναμένεται ούτε μία σχετική αναφορά αφού είναι γνωστό πως ο ΣΥΡΙΖΑ (με όλες του τις συνιστώσες) είναι ταγμένος υπέρ του πολυπολιτισμού (με κάθε θυσία ή «παράπλευρη απώλεια»), υπέρ της παγκόσμιας θρησκείας, υπέρ του multi culti ισοπεδωτισμού. Και φυσικά δεν θα καταδικάσουν τα μέλη ή ο αρχηγός του ΣΥΡΙΖΑ (ο οποίος φέρεται ως πολύ πιθανός αυριανός πρωθυπουργός της Ελλάδας) τις επιθέσεις κατά χριστιανών στη Νιγηρία, στην Ομόνοια, στην Άρτα, στην Θήβα, στην Λαμία ή οπουδήποτε αλλού εντός της Ελλάδας.

Στο ίδιο «μήκος κύματος» βρίσκεται ολόκληρη η πολιτική σκηνή της χώρας. Και το τραγικό της υπόθεσης είναι πως ενώ σιωπούν για εγκλήματα ισλαμιστών εντός ή εκτός Ελλάδας, ζητούν από χριστιανούς Έλληνες πολίτες να τους εμπιστευθούν την διακυβέρνηση της χώρας…! Το «φαινόμενο» αυτό δεν είναι απλώς τραγικό, αλλά ουσιαστικά αποτελεί τον προάγγελο της επόμενης ημέρας, της 18ης Ιουνίου, όταν πολέμιοι του Ελληνισμού και του Χριστιανισμού, δουλικά των τραπεζών και όχι δούλοι των πολιτών, αποκτήσουν απεριόριστη πρόσβαση το ναρκωτικό τους, την εξουσία!

Και την επόμενη ημέρα, θα συνεχίσουν να δολοφονούνται σιωπηλά χριστιανοί, στο όνομα του πολυπολιτισμού, της εσωτερικής ειρήνης και της… ασφάλειας των κυβερνώντων. Και, φυσικά, αυτά θα γίνονται με μία κυβέρνηση και ελέω της «πρόσφατης εντολής του λαού», η οποία θα παραχαραχτεί –όπως γίνεται πάντα- και θα μεταφρασθεί κατά το δοκούν και το λαβείν των εχόντων την εξουσία να προχωρήσουν σε μία γενοκτονία, προφασιζόμενοι πως λειτουργούν εκτελώντας εντολές των θυμάτων της σάπιας εξουσίας τους.

Δεν έχουν καμία σημασία οι νεκροί χριστιανοί της Νιγηρίας, ούτε τα καθημερινά θύματα των ισλαμιστών εντός της Ελλάδας. Αλλά η Ελλάδα θα γινόταν κόλαση, εάν χριστιανοί (στη Νιγηρία ή στην Ελλάδα) τολμούσαν να συμμετέχουν στην δολοφονία ενός ισλαμιστή. Τότε θα υπήρχε καταιγισμός δηλώσεων, συζητήσεων και άλλων φαιδροτήτων από τους επαγγελματίες της ανηθικότητας, της πολιτικής και της εμπορευματοποίησης του ανθρώπινου πόνου. Ή μήπως έχω άδικο;

Σε σιωπηλή στάση αναμονής, λοιπόν, είμαστε όλοι μας, μέχρις ότου κάποια παρέα ισλαμιστών χτυπήσει την δική μας πόρτα (είτε επειδή θα είναι φανατικοί ισλαμιστές, είτε επειδή θα είναι πεινασμένοι). Αν επιζήσουμε, θα αλλάξουμε γνώμη για τις πολιτικές που στηρίζουν τον πολυπολιτισμό (που αποφεύγουν οι δανειστές μας και έχουν μετατρέψει την Ελλάδα σε ανοιχτή φυλακή των "ορκς" ισλαμιστών), αλλά θα είναι πολύ αργά, αφού θα έχουμε γίνει ήδη θύματα της μεγαλοσύνης και του ανθρωπισμού εκείνων που στηρίζουν τις ιδεοληψίες τους στον δικό μας αφανισμό...


ΥΓ: Αναφερόμενος και προς τους αρχαιολάτρες, ελληνιστές ή και δωδεκαθεϊστές, θα ήθελα να τους επισημάνω πως δεν πρέπει να επιχαίρουν. Εάν ο θάνατος ενός χριστιανού αποτελεί μονόστηλο σε μία εφημερίδα (και ήδη συμβαίνει αυτό), τότε ο επιβαλλόμενος πολυπολιτισμός δεν θα αφιερώσει ούτε ένα μονόστηλο για δωδεκαθεϊστές θύματα των ισλαμιστών. Τους αρκεί που τα θύματα είναι Έλληνες... Ή μήπως έχω άδικο;




  • Είτε κερδίσει τις εκλογές η ΝΔ είτε ο ΣΥΡΙΖΑ, ισχυρή κυβέρνηση είναι δύσκολο να υπάρξει, καθώς ο σχηματισμός που θα δημιουργηθεί θα έχει τον μισό τουλάχιστον ελληνικό λαό απέναντί του
  • O Σαμαράς προσδοκεί νέα λεηλασία του ΠΑΣΟΚ και ευελπιστεί να μετακομίσει στη ΝΔ το αστικό κομμάτι του

Γράφει ο Γιώργος Δελαστίκ

Κυβέρνηση θα αποκτήσει οπωσδήποτε η Ελλάδα μετά τις εκλογές της 17ης Ιουνίου. Είτε είναι πρώτο κόμμα η ΝΔ είτε είναι ο ΣΥΡΙΖΑ, κυβέρνηση θα σχηματιστεί και μάλιστα με την πρώτη κιόλας εντολή που θα δώσει ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας. Αν κερδίσει η ΝΔ, θα κάνει κυβέρνηση με το ΠΑΣΟΚ, ίσως και με τη ΔΗΜΑΡ αν κριθεί απαραίτητο. Αν νικήσει ο ΣΥΡΙΖΑ, θα κάνει κυβέρνηση με τη στήριξη τόσο της ΔΗΜΑΡ όσο και του ΠΑΣΟΚ, ενδεχομένως και με την ανοχή των Ανεξάρτητων Ελλήνων του Πάνου Καμμένου. Κυβερνητική λύση θα δώσει ουσιαστικά το ΠΑΣΟΚ, το οποίο, καθώς βρίσκεται στη φάση της αποσύνθεσής του, θα στηρίξει πρόθυμα τόσο τη ΝΔ όσο και τον ΣΥΡΙΖΑ προκειμένου να προχωρήσει στη μετάλλαξή του στις καλύτερες δυνατές συνθήκες, ως ελάσσων κυβερνητικός εταίρος.

Ισχυρή κυβέρνηση όμως αποκλείεται να υπάρξει. Το πρώτο κόμμα πιθανότατα δεν θα έχει ούτε καν το ένα τρίτο των ψήφων και παρ' όλο που οποιαδήποτε κυβέρνηση θα στηρίζεται από δύο, τρία ή περισσότερα κόμματα, θα έχει τουλάχιστον τον μισό ελληνικό λαό απέναντί της και απολύτως εχθρικά διακείμενο.

Η ΝΔ θα σχηματίσει κυβέρνηση με «τσόντα» το ΠΑΣΟΚ αυτή τη φορά, έστω και αν τα δύο κόμματα μαζί συγκεντρώσουν 151 βουλευτές. Δεν υπάρχουν περιθώρια πειραματισμών για το σύστημα, το οποίο απειλείται με απώλεια του ελέγχου του πολιτικού σκηνικού. Οσο θνησιγενής και αν είναι μια τέτοια κυβέρνηση ισχνής κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας, θα προσπαθήσουν με νύχια και με δόντια να την κρατήσουν, ει δυνατόν ακόμη και για τέσσερα χρόνια! Αυτό βεβαίως είναι αδύνατον. Μια τέτοια κυβέρνηση θα καταρρεύσει πολύ σύντομα υπό το βάρος των θυελλωδών αντιδράσεων στην εξοντωτική πολιτική που θα ασκεί.

Αδύνατον να αντέξει επί πολύ όμως και μια κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ. Πρώτα πρώτα μια τέτοια κυβέρνηση θα είναι «κοινοβουλευτικός όμηρος» της ΔΗΜΑΡ και του ΠΑΣΟΚ, αφού είναι βέβαιο ότι το ΚΚΕ θα αρνείται να τη στηρίξει. Τόσο οι κατ' όνομα «εταίροι» της που θα τη στηρίζουν στην Βουλή όσο και οι ορκισμένοι εχθροί της, η ΝΔ και το ΚΚΕ, θα εργάζονται για να την υπονομεύσουν, να την απαξιώσουν στα μάτια του λαού, να την ανατρέψουν και να λεηλατήσουν τους ψηφοφόρους του ΣΥΡΙΖΑ.

Αγνωστο πόσο θα επιβιώσει μια κυβέρνηση με κορμό τη ΝΔ ή τον ΣΥΡΙΖΑ. Θα εξαρτηθεί από την ανελέητη μάχη στο εσωτερικό της χώρας μας, αλλά και από τις ευρωπαϊκές εξελίξεις που αναμένονται δραματικές. Το πιθανότερο είναι πως ο βίος και της νέας κυβέρνησης θα μετρηθεί σε μήνες και όχι σε χρόνια. Αυτό όμως σε καμία περίπτωση δεν σημαίνει ότι θα έχουμε να κάνουμε με μια κυβέρνηση ήσσονος σημασίας. Ισχύει το εντελώς αντίθετο. Η πορεία της χώρας για δεκαετίες θα κριθεί πιθανότατα στη διάρκεια των επόμενων μηνών, άρα στη διάρκεια της θητείας αυτής της κυβέρνησης.

Οι νέοι συσχετισμοί ανάμεσα στις πολιτικές δυνάμεις της χώρας θα επηρεαστούν επίσης σοβαρότατα από τον τρόπο που θα ασκηθεί η διακυβέρνηση μετά τον Ιούνιο. Ακόμη και το κόμμα που θα διαδεχθεί το ΠΑΣΟΚ, θα διαμορφωθεί στους πρώτους μήνες αμέσως μετά τις εκλογές. Κόμματα θα συρρικνωθούν, άλλα θα εξαφανιστούν, κάποια θα απορροφηθούν και θα ενσωματωθούν σε μεγαλύτερα. Τίποτα δεν θα μείνει όπως είναι.

Δεν έχει ρεύμα η ΝΔ παρά την ουσιαστική διάλυση του ΠΑΣΟΚ. Δεν τη βοήθησαν η επιστροφή της Ντόρας και η στρατολόγηση των βουλευτών του ΛΑΟΣ. Η αργή άνοδος που εμφανίζει βασίζεται στον «κανιβαλισμό» των ψηφοφόρων του ΛΑΟΣ και του Μάνου - Τζήμερου, που θα αφανιστούν κοινοβουλευτικά, και στην προσέλκυση των ψηφοφόρων της Ντόρας.

Ο Σαμαράς προσδοκεί και νέα λεηλασία του ΠΑΣΟΚ. Ευελπιστεί ότι στο τέλος θα πέσει γραμμή να μετακομίσει στη ΝΔ το αστικό κομμάτι του ΠΑΣΟΚ και πιθανότατα έτσι θα γίνει. Τούτη τη στιγμή (προσοχή, απέχουμε πολύ από τις κάλπες!) αυτή εμφανίζεται να είναι η ύστατη ρεαλιστική ελπίδα του να πάρει τις εκλογές.

Πηγή, εφημ. "Έθνος"

Της Ζέζας Ζήκου

Η γνωστή τραγική κατάληξη της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης, την οποία οι δυνάμεις της Αντάντ μετά το 1918 επέβαλαν (μαζί με τους ταπεινωτικούς όρους των συνθηκών των Βερσαλλιών) στην ηττημένη Γερμανία, δίδαξε στην ανθρωπότητα πολλά πράγματα. Κυρίως, όμως, δίδαξε ότι η κοινωνία βιώνει την έξωθεν επιβολή όρων ως ταπείνωση και ότι η κοινωνική δυσφορία μπορεί να οδηγήσει σε τραγωδία, όταν στην ταπείνωση προστίθεται και αναποτελεσματικότητα, που οδηγεί σε εξαθλίωση (π.χ. από τη Δημοκρατία της Βαϊμάρης στο οικονομικό κραχ του 1929).

Με το ιστορικό αυτό δίδαγμα, επομένως, άνετα μπορεί κανείς να κατανοήσει τη σημασία της οικονομικής τραγωδίας που επέφεραν στην πατρίδα μας τα Μνημόνια. Σε συνδυασμό με τη βαθιά ύφεση και ανεργία -την οποία ασφαλώς διευρύνει και επιτείνει- καθώς και την τιμωρητική διάθεση διαφόρων ανιστόρητων τεχνοκρατών ή πολιτικών παραγόντων εμπλεκομένων στην εφαρμογή του, ευεξήγητα βιώνεται ως τερατούργημα από την ελληνική κοινωνία.

Βεβαίως, ο αστικός (μου) πολιτισμός επιβάλλει να αποδεχθώ την τήρηση των δεσμεύσεων και την εξυπηρέτηση των υποχρεώσεων. Πράγματι, το περίφημο ρωμαϊκό «οι συμβάσεις είναι τηρητέες» ή «pacta sunt servanda», από το οποίο άντλησαν ο αστικός πολιτισμός και η αστική ηθική, δεν είναι μόνο ένας ηθικός κανόνας. Θεμελιώνοντας το αξιόπιστο των συναλλαγών και των πιστωτικών δραστηριοτήτων, δημιουργεί δανειοληπτική ικανότητα και γίνεται η βάση της ανάπτυξης. Αλλά τα Μνημόνια στερούνται στοιχείων του αστικού πολιτισμού· καθώς έχουν καταστρέψει τις σχέσεις της κοινωνίας μας με τον πυρήνα του αστικού πολιτισμού, την αξιοπιστία.

Ομως, οι Γερμανοί μπορούν να σταθούν μια στιγμή και να σκεφτούν τη δική τους ιστορία. Μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, οι Σύμμαχοι θυμήθηκαν τις καταστροφικές συνέπειες των γερμανικών αποζημιώσεων μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Ολόκληρο το δημόσιο χρέος των ναζί, που αντιστοιχούσε σε πάνω από το 600% του γερμανικού ΑΕΠ, παραγράφηκε. Το προϋπάρχον απλήρωτο χρέος από την περίοδο της Βαϊμάρης περιορίστηκε σε ένα κλάσμα του αρχικού ποσού. Οι διεκδικήσεις παλαιών χρεών διαχωρίστηκαν αυστηρά από τα ταμεία για τη γερμανική ανοικοδόμηση. Η Γερμανική Ομοσπονδιακή Δημοκρατία αποπλήρωσε τελικά το τελευταίο μέρος τους μόλις το 2010.

Η Γερμανία ασφαλώς ζούσε πολύ πάνω από τις δυνατότητές της τη ναζιστική περίοδο, ενώ λεηλάτησε και την υπόλοιπη Ευρώπη. Ομως, οι Αμερικανοί όχι μόνο συμφώνησαν να παραγράψουν παλαιά χρέη, αλλά έδωσαν στους Γερμανούς εκατομμύρια δολάρια με το σχέδιο Μάρσαλ.

Η ίδια η Γερμανική Ομοσπονδιακή Δημοκρατία μετά το 1989 δεν καταδίκασε την πρώην Ανατολική Γερμανία σε λιτότητα για να διορθώσει τη σαθρή κομμουνιστική οικονομία της. Αντιθέτως, ο καγκελάριος Χέλμουτ Κολ επέτρεψε στους Ανατολικογερμανούς να ανταλλάξουν τα σχεδόν άνευ αξίας ανατολικογερμανικά μάρκα με γερμανικά στην πληθωριστική ισοτιμία 1 προς 1 και στη συνέχεια διέθεσε το ισόποσο άνω του ενός τρισεκατομμυρίου ευρώ για την ανόρθωση της ανατολικής οικονομίας. Αν οι Σύμμαχοι και αργότερα η κυβέρνηση της ίδιας της Γερμανίας είχαν εφαρμόσει αυτό που κηρύσσουν τώρα οι Γερμανοί, η Γερμανία θα ήταν σήμερα πολύ φτωχότερη.

Η Γερμανία κερδίζει λίγα και η Ευρώπη πρόκειται να χάσει πολλά καταδικάζοντας εμάς τους Ελληνες στη φτώχεια ως τιμωρία για το αμαρτωλό παρελθόν μας. Η φράου Μέρκελ οφείλει, λοιπόν, να μιμηθεί το πνεύμα του μακροοικονομικού ελέους των Συμμάχων μετά το 1945 και τη δυτικογερμανική γενναιοδωρία προς τους Ανατολικογερμανούς εξαδέλφους τους μετά το 1989.

Η Ελλάδα δεν είναι ηττημένη σε κάποιο πόλεμο. Αλλά η μετατροπή της χώρας μας σε άτυπο προτεκτοράτο έχει γελοιοποιήσει κάθε ιδέα θεσμικής ισοτιμίας στην Ευρωζώνη. Η ταπείνωση... είναι η πιο υποτιμημένη δύναμη στην πολιτική. Οι άνθρωποι θα αφομοιώσουν τις δυσκολίες, την πείνα και τον πόνο. Ομως, τα πιο ανθρώπινα αισθήματα της αναζήτησης αξιοπρέπειας και δικαιοσύνης δεν απορρέουν από συγκεκριμένες ιδεολογίες...

Τέλος, αξίζει να επισημανθεί πως η Γερμανία δεν φοβάται ότι θα ζητήσουμε πραγματικά Επανορθώσεις. Επειδή, εμείς πειθήνια δεν το κάνουμε... Εχει άδικο, λοιπόν, η προπαγάνδα της Γερμανίας, από την εποχή του Φαλμεράιερ, να μας παρουσιάζει σαν «εμποράκους Λεβαντίνους» που κάνουν «ντόρο» για να πάρουν δήθεν «κάτι»;

Σήμερα, και στο αμέσως προσεχές μέλλον, η μνήμη της γερμανικής συμπεριφοράς και ευθύνης στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο αναμοχλεύεται στο μυαλό κάθε νοήμονος ανθρώπου (άρα και του δικαστή) εξαιτίας της σύγχρονης μορφής ηγεμονίας που ασκεί η Γερμανία στην Ευρώπη. Το Διεθνές Δικαστήριο, με την καταδικαστική για την Ιταλία πρόσφατη απόφασή του, μάλλον όχι εσκεμμένα φαίνεται ν’ ανοίγει τον δρόμο για συνέχιση των δικαστικών ενεργειών των θυμάτων στις συγκεκριμένες υποθέσεις (αιχμαλωσία Ιταλών πολιτών, σφαγή στο Δίστομο).

Σε κάθε οικονομική κρίση, υπάρχει μια στιγμή διαύγειας. Στην Ευρώπη, πολύ σύντομα, οι λαοί θα αντιληφθούν ότι το ευρώ, όπως το ξέρουμε, τελείωσε οριστικά. Αυτό που θα έρθει, είναι το οικονομικό χάος.

Για να καταλάβουμε τι γίνεται, πρέπει να ξεφύγουμε από τις ψευδαισθήσεις.

Μέχρι στιγμής η ευρωπαϊκή κρίση ήταν μια σειρά από (υποτίθεται) αποφασιστικές καμπές, που απλά οδηγούσαν σε κάποιες άλλες.

Οι επερχόμενες εκλογές στην Ελλάδα είναι μια ακόμη καμπή. Αν και μπορεί να κερδίσουν οι πολιτικές δυνάμεις που συμφωνούν με την δανειακή συμφωνία, η παραμονή της χώρας στο ευρώ είναι δύσκολη. Ήδη, υπάρχουν αποσύρσεις καταθέσεων, αποφυγή πληρωμής των φόρων, και πολλές επιχειρήσεις δεν πληρώνουν τους προμηθευτές τους, επειδή όλοι περιμένουν την δραχμή.

Η τρόικα αποδείχθηκε ανίκανη να επαναφέρει την οικονομική ομαλότητα στην Ελλάδα, και το ίδιο θα συμβεί με οποιαδήποτε νέα προσπάθεια. Κάτι τέτοιο άφησε να εννοηθεί και η αγανακτισμένη πλέον Christine Lagarde.

Η ελληνική αποτυχία αποδεικνύει το λανθασμένο της ευρωζώνης. Η εσωτερική υποτίμηση (περικοπές δαπανών και ημερομισθίων) αποδείχτηκε οδυνηρή. Δεν μπορεί να επαναφέρει την ανταγωνιστικότητα, ούτε βοηθά στην αποπληρωμή των τεράστιων χρεών της χώρας.

Τώρα, εκτός από τον οικονομικό αντίκτυπο, η λιτότητα φέρνει και πολιτικό. Με όλους πια να συζητούν την πιθανή έξοδο της Ελλάδας από το ευρώ, ποιος νοήμων θα θέλει να επενδύσει, ή να υπογράψει συμβόλαια στην Ελλάδα; Άρα, η ελληνική οικονομία είναι καταδικασμένη.

Κάποιοι πολιτικοί μιλάνε για μια συντεταγμένη έξοδο της Ελλάδας, Πιστεύουν πως αυτό θα ήταν μια βιώσιμη επιλογή, και πως δεν θα την ακολουθούσαν κι άλλα κράτη. Αυτό είναι λάθος. Μια έξοδος της Ελλάδας, απλά θα οδηγούσε στην χαοτική διάλυση της ευρωζώνης.

Στην επόμενη φάση της κρίσης, οι λαοί θα βρεθούν αντιμέτωποι με τα τεράστια ρίσκα των αποτυχημένων προσπαθειών να διατηρηθεί το ευρώ ζωντανό. Αν φύγει η Ελλάδα, θα κηρύξει στάση πληρωμών σε ένα πελώριο εξωτερικό χρέος, ύψους περίπου €300 δισ.

Επίσης, κάτι που θα πρέπει να γνωρίζουν οι Γερμανοί φορολογούμενοι, είναι ότι η Ελλάδα πολύ πιθανόν να ακυρώσει και το χρέος των €155 δισ που χρωστάει στην ΕΚΤ και στις υπόλοιπες 16 κεντρικές τράπεζες. Το μεγάλο μέρος του δανεισμού προς την Ελλάδα, για να σωθούν οι τράπεζές της, έγινε από την Bundesbank.

Η ΕΚΤ διαψεύδει ότι έχει πάρει μεγάλα ρίσκα όσον αφορά στον δανεισμό. Όμως, οι αγορές ομολόγων, και το πρόγραμμα Target2, σημαίνουν πως η ΕΚΤ έχει ανοίγματα προς τις αδύναμες χώρες ύψους €1 τρισεκατομμυρίου. 200% περισσότερα δηλαδή από τα συνολικά κεφάλαια της ευρωζώνης. Πρόκειται για τεράστιο ρίσκο, και αντιστοιχεί στο 43% του γερμανικού ΑΕΠ.

Ο Πολωνός υπουργός Οικονομικών Jacek Rostowski ζήτησε από την ΕΚΤ να προχωρήσει σε απεριόριστο δανεισμό προς τις χώρες της ευρωζώνης, προκειμένου να αποφευχθεί η κατάρρευση του τραπεζικού συστήματος. Αυτό όμως δύσκολα θα γίνει, επειδή υπάρχει ο κίνδυνος επανάληψης της ελληνικής περιπέτειας και αλλού. Οπότε, γιατί να επεκταθούν τα ανοίγματα της ΕΚΤ; Οι Γερμανοί αποκλείεται να ανεχτούν περαιτέρω ρίσκα και ζημιές, και οι πολίτες των άλλων χωρών μάλλον θα αρχίσουν και αυτοί τις αποσύρσεις των καταθέσεων.

Αυτό θα οδηγήσει σε έλλειψη ρευστότητας των τραπεζών, μείωση της πίστωσης, και άρα σε μεγαλύτερη ύφεση, και συνεπώς λαϊκή οργή.

Αν η ΕΚΤ δεν προχωρήσει σε χρηματοδότηση, τότε η φυγή κεφαλαίων από την Ισπανία και την Ιταλία που θα κατευθυνθεί κυρίως στις τράπεζες της Γερμανίας, θα μετατραπεί σε ντε φάκτο δανεισμό της Bundesbank προς τις Banca d’Italia και Banco de Espana, δηλαδή στο ιταλικό και ισπανικό κράτος. Μόλις το αντιληφτούν οι Γερμανοί ψηφοφόροι, θα φοβηθούν.

Το τέλος του ευρώ θα ακολουθήσει την ύφεση της περιφέρειας, που δεν θα μπορεί να εκπληρώσει τους στόχους της τρόικας, αφού τα βάρη θα πολλαπλασιαστούν. Το ευρώ θα χάσει σε αξία, αλλά όχι με τρόπο που θα καταστήσει την ΕΕ ελκυστική στους διεθνείς επενδυτές.

Όλοι θα θεωρήσουν πως η ΕΚΤ έχει χάσει τον έλεγχο της νομισματικής πολιτικής, και αναγκάζεται να χρηματοδοτήσει την φυγή κεφαλαίων, με το ρίσκο ότι δεν θα εξοφληθεί ποτέ. Το ευρώ θα πάψει να θεωρείται ασφαλές νόμισμα και οι επενδυτές θα αποφύγουν την αγορά ομολόγων της ευρωζώνης. Ακόμη και η ίδια η Γερμανία θα συναντήσει δυσκολίες στο να εκδώσει ελκυστικά πακέτα ομολόγων. Τέλος, οι Γερμανοί θα πληγούν από πληθωρισμό και παράλληλα θα επιβαρυνθούν με τον λογαριασμό για την διάσωση των εταίρων τους.

Η πιο απλή λύση θα ήταν για την Γερμανία να βγει από το ευρώ, αναγκάζοντας και τις υπόλοιπες χώρες να ακολουθήσουν. Η ενοχή της Γερμανίας για το παρελθόν και τα οφέλη που είχε με την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση, θα αναβάλουν αυτό το σενάριο. Όμως, αν τελικά σπάσει το φράγμα, οι συνέπειες θα είναι πολύ πιο σκληρές, αφού τα συσσωρευμένα χρέη και ο έντονος ανταγωνισμός θα μεγεθυνθούν.

Μια άτακτη διάλυση της ευρωζώνης θα βλάψει την παγκόσμια οικονομία πολύ περισσότερο από ότι η κρίση του 2008. Τότε, το ζήτημα ήταν τα κράτη να βοηθήσουν τις τράπεζες και τους πιστωτές. Τώρα, τα κράτη είναι αυτά που χρειάζονται βοήθεια. Η ευρωπαϊκή οικονομία αντιστοιχεί στο 1/3 του παγκόσμιου ΑΕΠ. Το συνολικό δημόσιο χρέος της ευρωζώνης φτάνει τα $11 τρισ.

Οι πλούσιες χρηματαγορές της Ευρώπης, καθώς και οι τράπεζές της, συμπεριλαμβανομένων των συμβολαίων αξίας $186 τρισ που βρίσκονται σε εκκρεμότητα, θα τεθούν σε κίνδυνο, και θα σημειωθεί μεγάλη φυγή κεφαλαίων από την ΕΕ προς την Ασία και την Αμερική. Πως θα αντέξει το παγκόσμιο τραπεζικό σύστημα σε μια τέτοια ισχυρή ανακατάταξη; Μεγάλος αριθμός συνταξιούχων και καταθετών θα δουν τα χρήματά τους να εξατμίζονται λόγω πληθωρισμού. Η πολιτική αναστάτωση που θα ακολουθήσει θα είναι αναπόφευκτη.

Οι υποσχέσεις των Ευρωπαίων ηγετών να κάνουν ότι χρειάζεται για να σωθεί τα ευρώ απέτυχαν παταγωδώς. Τώρα, για να συνεχίσουν, θα πρέπει να τα βάλουν με τα εκλογικά τους σώματα. Η κατάρρευση του ευρώ είναι νομοτελειακή και απλά αναβάλλεται. Πάντως, ότι και να γίνει, το τέλος θα είναι άσχημο.

Όταν υπάρχει κρίση, τότε αρχίζουν και οι αλληλοκατηγορίες. Ήδη, πολλοί, όπως το ΔΝΤ, καλύπτουν την πλάτη τους, ρίχνοντας το φταίξιμο στους «φοροφυγάδες» και «διεφθαρμένους» Έλληνες. Αυτό είναι λάθος. Το ευρώ προκαλεί δυστυχία και ανεργία και σε άλλες χώρες. Και παρά τις συνταγές της τρόικας, η κατάσταση στην ευρωπαϊκή περιφέρεια χειροτερεύει. Δεν φταίνε για αυτό οι Έλληνες πολιτικοί.

Ήρθε λοιπόν η ώρα, η ΕΕ, και το ΔΝΤ, με την βοήθεια των ΗΠΑ, να εξετάσουν την διάλυση του ευρώ. Αυτό είναι δύσκολο να γίνει οργανωμένα, αλλά μπορεί να περιοριστεί το χάος. Τα νομικά, τεχνικά και οικονομικά ζητήματα μπορούν να προβλεφθούν. Χρειάζεται να εισαχθούν νέα νομίσματα, και να αντιμετωπισθούν εθνικές χρεοκοπίες, ανακεφαλαιώσεις τραπεζών και ασφαλιστικών ταμείων, κλπ.

Κάποια κράτη θα χρειαστούν ξένο συνάλλαγμα για να στηρίξουν το νέο νόμισμά τους. Παράλληλα, η Ευρώπη θα πρέπει να διατηρήσει τα μεγάλα της επιτεύγματα, όπως είναι το ελεύθερο εμπόριο, η ελεύθερη διακίνηση των πολιτών, απομακρυνόμενη παράλληλα από το βάρος του ενιαίου νομίσματος.

Δυστυχώς, οι πολιτικοί σήμερα αρνούνται αυτή τη λύση. Δεν θέλουν να παραδεχτούν την ανικανότητα και τα λάθη τους. Και εν πάση περιπτώσει, ο συντονισμός ενός τέτοιου δύσκολου εγχειρήματος, μοιάζει πολύ δύσκολος.

Για αυτό, ξεχάστε την διάσωση σας από τους G20, G8, G7, τους μηχανισμούς σταθερότητας, ή και τα ευρωομόλογα. Όλα αυτά είναι παραμύθια.

Ο καθένας είναι πια μόνος του, και όποιος αντέξει….

baselinescenario.com

S.A.


Γράφει η Αιμιλία Λαδοπούλου*

“Ο Τούρκος ψηφίζει Τούρκο” - Διχαστικό σύνθημα εκπέμπει στην Θράκη το Προξενείο Κομοτηνής - Αν όμως οι μειονοτικοί βουλευτές αισθάνονται Τούρκοι, τότε δεν έχουν καμία δουλειά στην Βουλή των Ελλήνων - Στις εκλογές οι Θρακιώτες να ψηφίσουν, όχι για το κομματικό, αλλά για το Εθνικό συμφέρον.

Την Μεγάλη Πέμπτη, βρισκόταν στην Κομοτηνή ο διακεκριμένος Πρόεδρος της Συνταγματικής Επιτροπής της Μεγάλης Τουρκικής Εθνοσυνέλευσης και βουλευτής Κωνσταντινούπολης, ο Μπαρχάν Κουζού. Με αφορμή την εκδήλωση με θέμα “Ανθρώπινα δικαιώματα και οι μη κυβερνητικές οργανώσεις στην Ευρωπαϊκή Ένωση”. Έδωσε νομικά επιχειρήματα για την υπόσταση “των προβλημάτων των Τούρκων Δυτικής Θράκης” και την συνεργασία με τους διασυνοριακούς νομάρχες Βουλγαρίας, Τουρκίας Ελλάδος για κοινή ανάπτυξη.

Ο προεκλογικός αγώνας συνεχίζεται. Βάζουν στόχο και τώρα, την εκλογή 4 μουσουλμάνων βουλευτών στην Θράκη. Προσέξτε πριν είναι αργά.

Στις εκλογές της 6ης Μαΐου, δοκίμασαν τις δυνάμεις συντεταγμένης ψηφοφορίας κάτω από τον συντονισμό του Τούρκου νέου Πρεσβευτή στην Αθήνα Κερίμ Ουρά. Οι μουσουλμάνοι μοίρασαν σαν μπακλαβαδάκι τις ψήφους τους στοχεύοντας σε τρεις μουσουλμάνους βουλευτές στην Ροδόπη και θα επιτύγχαναν και την 3η εκλογή βουλευτού αν η Δημοκρατική Συμμαχία έμπαινε στη Βουλή.
Τα κόμματα για την ψηφοθηρία ανοίγουν τους ασκούς του Αιόλου με παραχωρήσεις, υποχωρήσεις και παροχές εις βάρος των χριστιανών της Θράκης, αλλά και ολόκληρης της Ελλάδος.

Δυστυχώς στη Θράκη η μειονοτική ψήφος παίζει ρυθμιστικό παράγοντα.

Η Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία Τούρκων Δυτικής Θράκης, τον Νοέμβριο 2011 αναγνωρίστηκε από τα Ηνωμένα Έθνη ως ΜΚΟ. Δουλεύουν μεθοδικά και δημιουργικά για τα “δικαιώματα των Τούρκων της Θράκης”. Χρησιμοποιούν πολλοί μουσουλμάνοι έμβλημα της “Ανεξάρτητης Θράκης”.

Η οργάνωση αυτή έχει γραφεία στις Βρυξέλλες και λειτουργούν παραρτήματα στην Ν. Υόρκη, Γενεύη και Βιέννη. Διασύρουν την χώρα μας διεθνώς, καταγγέλλουν την Ελλάδα για “εγκληματικό μίσος”, μη έχοντας το πλαφόν 3% εισόδου του δικού τους Ανεξάρτητου Κόμματος του Τουρκισμού DEB (του Σαδίκ), στο Ελληνικό Κοινοβούλιο. Στην ιστοσελίδα της ΕΟΤΔΘ έδιδαν και δίνουν οδηγίες στην μειονότητα, πως να ψηφίσουν ώστε να μπουν “οι εκπρόσωποι της”, στην Ελληνική Βουή, με κεντρικό σύνθημα “η ψήφος του Τούρκου στον Τούρκο”.

Αν οι βουλευτές είναι Τούρκοι με την προκλητική αυτή παραίνεση, τότε τί ζητούν Τούρκοι στο Ελληνικό Κοινοβούλιο;

Όλα αυτά συμβαίνουν στη Θράκη. Γιατί οι κυβερνώντες υποκύπτουν ραγιαδιστικά σε υποσχέσεις για ψηφοθηρία ή για την ανύπαρκτη Ελληνοτουρκική φιλία;

Οι μουσουλμάνοι βουλευτές απαίτησαν την απαλλαγή προστίμου και των αυθαιρέτων κτισμάτων ως νομικό δικαίωμα της μειονότητας.... Στις 29 Μαρτίου 2012 ψηφίστηκε η τροπολογία με 80% έκπτωση, θα πληρώσουν πρόστιμο οι μουσουλμάνοι της Θράκης 20% και όλοι οι χριστιανοί 100%. Συνεχίζουν τον αγώνα μέχρι πλήρους απαλλαγής του προστίμου και να μην ζητούνται τίτλοι ιδιοκτησίας για κτίσματα που οικοδομήθηκαν επί άλλων παλαιών κτισμάτων ή τεμένους επί βακούφικης εκτάσεως.

Γιατί όλα αυτά συμβαίνουν στη Θράκη; Γιατί τόσο υποχωρητικότητα; Γιατί τους κυριεύει το φοβικό σύνδρομο;

Ποια είναι η μειονότητα και ποιοι οι μειονοτικοί στη Θράκη, όπως ερωτούν οι τέσσερις Μητροπολίτες της Θράκης σε επιστολή διαμαρτυρίας τους;

Ποιοι φταίνε; Οι της Άγκυρας που αποβλέπουν στους στόχους της σταθερής τους εξωτερικής πολιτικής ή οι συνεργοί Έλληνες πολιτικοί που ψηφίζουν απερίσκεπτα τέτοιους νόμους εις βάρος των Ελλήνων χριστιανών;

Φιλία μεταξύ κρατών δεν υπάρχει, παρά μόνον συμφέρον.

Ο πρόεδρος του Συλλόγου Επιστημόνων Μειονότητας μιλά “για καταπιεστική πολιτική”. Εισέρχονται στα Πανεπιστήμια 5% άνευ εξετάσεων στην επιστήμη που θέλουν. Από μετρημένους επιστήμονες που είχαν, τώρα μόνον οι εγγεγραμμένοι στον Επιστημονικό Σύλλογο είναι 740 επιστήμονες. Αυτή είναι η καταπίεση!

Επειδή είχαν την πλήρη ελευθερία, πολιτική, θρησκευτική; Που είναι η αμοιβαιότητα;

Στις 17 Ιουνίου μας ξανακαλεί η Πατρίδα να ψηφίσουμε. Όχι με αγανάκτηση, αλλά με νηφαλιότητα και λογική, όχι με κομματικό αλλά με το εθνικό συμφέρον, όχι με τυφλό εθνικισμό, αλλά με αγνό πατριωτισμό.

Γιατί η Πατρίδα μας περνά από “Συμπληγάδες”, βρίσκεται μεταξύ “σφύρας και άκμονος”.

Η Ελλάδα ποτέ δεν θα πεθάνει, εκτός αν οι (ανθ)Έλληνες την οδηγήσουν στην αφάνεια.

Από τον καθένα μας εξαρτάται το μέλλον της Πατρίδος μας.

“Τόλμη, πράξεως αρχή” γράφει ο Δημόκριτος.

Ας το αποδείξουμε.

* Επίτιμος Πρόεδρος Ενώσεως Κομοτηναίων Αντ/δρος Εθνικής Ένωσης Βορείων Ελλήνων (Θρακών, Μακεδόνων, Ηπειρωτών) κ.ά.

Γράφει ο Ανδρέας Κούτρας

Πολιτικό στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ διευκρίνισε σε ραδιοφωνική συνέντευξη τι ακριβώς σημαίνει το καταγγέλλω το μνημόνιο. Επί λέξει:
«Η έννοια της καταγγελίας είναι ένας πολιτικός όρος. Τι θα πει καταγγέλλω; Το καταγγέλλω πολιτικά.» και συνεχίζοντας «στην σκέψη την δική μας δεν υπάρχει η έννοια της μονομερούς πράξης, δηλαδή να βγούμε μονομερώς και να πούμε διαγράφουμε το χρέος, καταγγέλλουμε, δεν είναι και λογικό να το πούμε, να το πει κανείς αυτό».

Η διευκρίνιση αυτή είναι αποκαλυπτική. Τι ακριβώς είναι η πολιτική καταγγελία εκτός από αέρας κοπανιστός; Με απλά λόγια το ΣΥΡΙΖΑ μας γνωστοποιεί από επίσημα χείλη ότι άλλα λέει, άλλα αφήνει να εννοηθούν, και άλλα θα κάνει. Αυτός όμως είναι και ο ορισμός της έννοιας απατεωνιά. Στην συγκεκριμένη περίπτωση της πολιτικής εξαπάτησης. Στην συνέχεια ακούμε ότι δεν είναι λογικό να διαγράψουμε το χρέος μονομερώς. Πάσχουν λοιπόν τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ αλλά και πολίτες που το στηρίζουν από παράνοια όταν με σχεδόν θρησκευτικό φανατισμό διαδίδουν ακριβώς τα αντίθετα; Ή είναι μέρος μιας καλά συντονισμένης προσπάθειας με σκοπό την λαϊκιστική παραπλάνηση απεγνωσμένων πολιτών;

Στην συγκεκριμένη πολιτική ο ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι πρωτοπόρος. Είναι όμως άξιος μαθητής. Μία μικρή ιστορική αναδρομή δεν θα έβλαπτε. Πολλοί ίσως να μην θυμούνται τα συνθήματα του ΠΑΣΟΚ το 1981, πάνε 31 χρόνια. «ΕΟΚ και ΝΑΤΟ το ίδιο συνδικάτο»και «Έξω από την ΕΟΚ και Έξω οι Αμερικάνοι και οι βάσεις του θανάτου». Αργότερα ακόμα και ο Ανδρέας Παπανδρέου θα απορήσει πως το είχαν πιστέψει οι περισσότεροι στην κοινοβουλευτική του ομάδα. Φυσικά ούτε από την ΕΟΚ βγήκαμε ούτε από το ΝΑΤΟ ούτε οι βάσεις του θανάτου εκδιώχθηκαν. Αντιθέτως όταν μετά το 1989 μειώθηκαν η ψυχροπολεμικές ανάγκες οι σοσιαλιστικές κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ προσπάθησαν να αποτρέψουν την φυγή. Το ΠΑΣΟΚ είχε κάνει το τέλειο πολιτικό λαϊκιστικό πραξικόπημα. Ήταν τώρα στην εξουσία και μπορούσε να χρησιμοποιήσει τον κρατικό προϋπολογισμό για να τυπώσει και να μοιράσει χρήματα που δεν είχε. Ήταν τότε που το δημόσιο χρέος διπλασιάστηκε σε λίγα χρόνια, και ο πληθωρισμός έτρεχε με διψήφια νούμερα (10-20%). Οι συνολικές δαπάνες του δημοσίου από 49.2% του ΑΕΠ το 1981 εκτινάχθηκαν στο 70% το 1987. Αυτό που έσωσε το ΠΑΣΟΚ ήταν οι ΕΟΚικές επιδοτήσεις και τα μεσογειακά προγράμματα. Τότε ακόμα, οι εταίροι μας δείχνανε αλληλεγγύη και κατανόηση, δυστυχώς.

Το ΠΑΣΟΚ μοίραζε λεφτά για να κρατηθεί στην εξουσία όπως κάνει κάθε δικτατορίσκος του τρίτου κόσμου. Δεν έκανε αναδιανομή εισοδήματος όπως πίστευαν οι αδαείς Έλληνες. Άλλωστε το ποσοστό των φόρων που πλήρωναν μισθωτοί και συνταξιούχοι από 52.1% το 1980 έφτασε το 63.2% το 1986! Δανειζόταν για να μοιράσει και να αγοράσει ψήφους. Η Τράπεζα της Ελλάδος παραμονές των εκλογών του 1985 είχε συναλλαγματικά αποθέματα για ένα μήνα μόνο (για να θυμίζουμε τι σημαίνει δραχμή και ανεξάρτητη οικονομική πολιτική). Ο απόλυτος ηγέτης του ΠΑΣΟΚ Ανδρέας Παπανδρέου, υποσχόταν “Ακόμα καλύτερες μέρες” προσδοκώντας να υφαρπάξει την ψήφο των ευκολόπιστων Ελλήνων. Η συνταγή εφαρμόστηκε ξανά το Οκτώβριο του 2009 με το “Λεφτά υπάρχουν”. Η σημερινή παραλλαγή βρίσκει το ΣΥΡΙΖΑ με την δήθεν καταγγελία του μνημονίου, το κόμμα των ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ με εθνικιστικές υστερίες και παραληρήματα του αρχηγού του που θυμίζουν τον Ντούτσε. Το ΚΚΕ και η ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ αποτελούν κακοήθη υπολείμματα και εξάρσεις μιας ιστορικής και πολιτιστικής ασθένειας.

Μερικές βδομάδες μετά την επανεκλογή του ΠΑΣΟΚ στην εξουσία το 1985, η κυβέρνηση υποτίμησε την δραχμή (ακολούθησαν και άλλες) και ανακοίνωσε περικοπές μισθών και συντάξεων (όπως θα γίνει και τώρα) για να σώσει (και πάλι) την Ελλάδα. Όπως και τότε έτσι και τώρα τα κόμματα υπόσχονται σωτηρία. Στην πραγματικότητα το μόνο που προσπαθούν να σώσουν είναι το φαύλο και άθλιο σύστημα που δημιούργησαν.

Η αλήθεια είναι πως αν δεν υπήρχαν τα ΕΟΚικά κονδύλια θα είχαμε χρεοκοπήσει από τότε. Ήταν μεγάλη ιστορική ατυχία να συμπέσει η άνοδος του ΠΑΣΟΚ, με την είσοδο μας στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα. Τα κοινοτικά κονδύλια όχι μόνο επέτρεψαν στο δήθεν κίνημα να κρατηθεί στην εξουσία για πολύ παραπάνω χρόνο από ότι έπρεπε, αλλά απέτρεψαν τον εκσυχρονισμό της οικονομίας και την πρόοδο της κοινωνίας. Στο Ιράκ και στην μέση ανατολή το πετρέλαιο κράτησε τους διαφόρους Σαντάμ και Καντάφι στην εξουσία και μπλόκαρε οποιαδήποτε πρόοδο. Στην Ελλάδα τον ίδιο ρόλο τον έπαιξαν οι ΕΟΚικές και μετέπειτα Ευρωπαϊκές επιδοτήσεις και ο εύκολος δανεισμός.

Όταν όλες οι Ευρωπαϊκές χώρες απελευθέρωναν τις οικονομίες τους η δήθεν προοδευτική αριστερά με κυρίαρχο το ΠΑΣΟΚ επέμεινε σε σοβιετικού τύπου κρατικιστικά μοντέλα, φυσικά για να διορίζει και να ψηφοθηρεί. Έσπερναν εργατοπατέρες που μόνο τα συμφέροντα των εργαζομένων και της κοινωνίας δεν υπηρετούσαν και ντόπαραν τους πολίτες με το «Ο λαός στην εξουσία». Η αριστερά αντιστάθηκε με βία και πολλές φορές χύθηκε αίμα σε κάθε είδους προσπάθεια απελευθέρωσης της οικονομίας και ιδιωτικοποιήσεων. Το δημόσιο χρησιμοποιήθηκε ως κομματικό τσιφλίκι και ο διορισμός για να μειώσει την ανεργία προσθέτοντας ψήφους και χρέη. Η δήθεν προοδευτική ιδεολογία του ΠΑΣΟΚ είχε επικρατήσει απόλυτα, με κύριο δεκανίκι τους εκδότες επιχειρηματίες/κατασκευαστές που παίρνανε όλες τις δουλειές.

Ευνοήθηκε η βία και η ανυπακοή προς το κράτος και τους θεσμούς της δημοκρατίας όταν δεν συνέφερε (ροζ ψηφοδέλτια, κατάργηση στην πράξη νόμων, ατελείωτες απεργίες και αποκλεισμούς εθνικών οδών, κόψιμο ηλεκτρικού κ.α.). Το Σύνταγμα άλλαξε μεταφέροντας όλες τις εξουσίες στον Πρωθυπουργό ευνουχίζοντας τον θεσμό του πρόεδρου. Η ανθίζουσα δημοκρατία μετατράπηκε σε πρωθυπουργική δικτατορία. Το ΠΑΣΟΚ προτίμησε να ρίξει την Ελλάδα στην ακυβερνησία παρά να παραδώσει την εξουσία το 1989 αλλάζοντας τον εκλογικό νόμο. Η δημοκρατία και η εμπέδωση θεσμών και ανεξάρτητων από τα κόμματα οργανισμών δεν ήταν ποτέ στα σχέδια του ΠΑΣΟΚ και της αριστεράς αλλά πάντα στα γεμάτα στόμφο μεγάλα λόγια τους.

Από τα μέσα της δεκαετίες του '90 το δημόσιο χρέος ήταν σταθερά γύρω στο 100% του ΑΕΠ παρά την συνεχή Ευρωπαϊκή βοήθεια και την ευνοϊκή παγκόσμια οικονομική συγκυρία. Ήταν τέτοια η πολιτική επικράτηση της δήθεν προοδευτικής αριστεράς και των δημοκρατικών δυνάμεων, που βρήκε άξιους μιμητές και στο άλλο ιστορικά φαύλο κόμμα της ΝΔ. Επιδόθηκε μαζί με την ΝΔ σε μια κούρσα λαϊκιστικής και εθνικιστικής υστερίας. Αν το ΠΑΣΟΚ διόριζε έναν η ΝΔ δύο. Αν το ΠΑΣΟΚ χάριζε 1δις χρέη η ΝΔ 2δις, “η ψήφος αγιάζει τα χρέη.”

Η διαφθορά έγινε κυρίαρχο στοιχείο της καθημερινότητας του πολίτη. Κάνανε τον πολίτη συνένοχο στις παρανομίες. Όχι, δεν είναι κλέφτες και απατεώνες όλοι οι Έλληνες, αλλά αναγκάστηκαν να προσαρμοστούν για να επιβιώσουν στο έκτρωμα του κράτους που με την εύνοια και ανοχή δημιούργησε η πολιτική αλητεία των κατ’επίφαση προοδευτικών κομμάτων αλλά και της ΝΔ. Λένε ότι οι Έλληνες δεν πληρώνουν φόρους όταν τα τελευταία 20 χρόνια έχουν γίνει δέκα φορολογικές αμνηστίες για ψηφοθηρικούς λόγους. Ο τίμιος πολίτης νιώθει απέραντα ηλίθιος όταν βλέπει τους κλέφτες να ανταμείβονται και να μένουν ατιμώρητοι. Όσο υπήρχε ο εύκολος εξωτερικός δανεισμός τα κόμματα εξουσίας δεν θέλανε να μαζέψουν φόρους, όχι ότι δεν μπορούσαν.

Το ΠΑΣΟΚ προχώρησε, και πολύ σωστά την ένταξη της Ελλάδος στην Ευρωζώνη. Δυστυχώς όμως δεν έγινε με το “σπαθί μας” όπως θριαμβολόγησε κάποιος ξεχασμένος τώρα πρωθυπουργός αλλά με λογιστικές μαϊμουδιές της Γκολντμαν Σαξ. Αυτή η μαϊμού Ελλάδα καταρρέει τώρα όπως κατέρρευσε και η μαϊμού Ελλάδα του Κεντέρη-Θάνου-Τζέκου. Ντόπα ήταν και τώρα πρέπει να κάνουμε αποτοξίνωση, απεξάρτηση και επανένταξη στην πραγματικότητα.

Και φτάσαμε έτσι στο 2004 όπου το ΠΑΣΟΚ παραδίδει την εξουσία υπό το βάρος της αλαζονείας και διαφθοράς στο κακέκτυπό του, την ΝΔ. Δεν ήταν μαθητευόμενοι ιδεαλιστές μάγοι όμως όπως το ΠΑΣΟΚ του 81 αλλά πεινασμένοι για εξουσία και χρήμα.. Δεν χρειάστηκε να στήσουν μηχανισμούς λαδώματος και διαφθοράς, τους βρήκαν έτοιμους και απλώς τους άλλαξαν λίγο το χρώμα. Η μόνη συνεκτική δύναμη στο πολιτικό σύστημα είναι η κατάχρηση του δημοσίου χρήματος και η άσκηση εξουσίας προς ίδιον όφελος. Επεδίωξαν και αυτοί να λαδώσουν με ξένο δανεικό χρήμα τους ψηφοφόρους και για λίγο το κατάφεραν. Μέχρι που η παγκόσμια οικονομική κρίση έκλεισε την βρύση και οι Ευρωπαίοι εταίροι μας κατάλαβαν ότι τους κοροϊδεύαμε.

Η ηγεσία του ΠΑΣΟΚ γνώριζε άριστα την κατάσταση της οικονομίας και του χρέους από τις αρχές του 2009 όταν είχε ενημερωθεί από την Ευρωπαϊκή επιτροπή. Ένα μήνα πριν τις εκλογές ο διοικητής της ΤτΕ είχε ενημερώσει ότι το έλλειμμα θα υπερβεί το διψήφιο νούμερο (άνω του 10%). Δεν χρειαζόταν όμως νόμπελ οικονομίας για να το καταλάβουν. Το καμπανάκι του βυθιζόμαστε είχε αρχίσει να χτυπάει πιο δυνατά από το 2008. Τα κόμματα το άκουσαν και επιλέξανε για ακόμα μια φορά την δοκιμασμένη συνταγή του λαϊκισμού της πολιτικής απάτης και αλητείας. Και βγήκανε για άλλη μια φορά 100% σωστά. Οι αμνήμονες και ευκολόπιστοι ψηφοφόροι ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα του λαϊκισμού.

Λίγες μέρες μετά και αφού το ΠΑΣΟΚ μας δήλωσε με περισσή πολιτική ηθοποιία την έκπληξη του για την κακή κατάσταση της οικονομίας, άρχισε να μοιράζει και πάλι υποσχέσεις και χρήματα. Την ίδια ώρα συζητούσε με το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο την υπαγωγή της Ελλάδος σε αυτό. Οι εταίροι μας και οι αγορές συνειδητοποίησαν πως πάμε να τους ξεγελάσουμε με τα γνωστά ταχυδακτυλουργικά κόλπα όπως και ο προκάτοχος Καραμανλής.

Το 2012 μπορεί να γίνει ένα έτος μαγικό για την Ελλάδα. Ένα έτος ανατροπής και ελπίδας. Για πρώτη φορά υπάρχει η ελπίδα να καταστραφεί το άθλιο πολιτικό σύστημα που άλλοι χτίσανε και όλοι μας ανεχτήκαμε τις τελευταίες δεκαετίες. Ο λαός έδειξε πως θέλει να καταστρέψει την φαυλότητα και την πολιτική αλητεία που μαστίζει την Ελλάδα. Και έρχεται ο ΣΥΡΙΖΑ και αντί να δώσει μια κλωτσιά σε όλα αυτά υπόσχεται μία από τα ίδια. Υπόσχεται λεφτά που δεν υπάρχουν, πολιτικές που δεν είναι εφικτές και πολιτικές καταγγελίες χάδι στα αυτιά απεγνωσμένων άνεργων νέων. Μιλάει για πυρηνικές βόμβες λες και έχουμε χαρίσει την ζωής μας και των παιδιών μας στο κόμμα. Κύριε Τσίπρα δεν είμαστε ούτε θέλουμε να γίνουμε όπως η Βόρεια Κορέα. Είμαστε απλώς εγκλωβισμένοι στο σίχαμα που λέγεται Ελληνικό πολιτικό σύστημα. Το γεγονός ότι ΝΔ και ΠΑΣΟΚ κατ εξακολούθηση εξάσκησαν την πολιτική απατεωνιά με κανένα τρόπο δεν δίνει άλλοθι στο ΣΥΡΙΖΑ και σε κανένα άλλο κόμμα να κάνει τα ίδια. Η αναπαραγωγή της φαυλότητας οδηγεί αναπόφευκτα την κοινωνία και τον πολιτισμού στο θάνατο. Από αυτό το θάνατο ανάσταση δεν υπάρχει.

Η πολιτική αλητεία και απάτη είναι σαν την Λερναία Ύδρα. Κόψαμε το κεφάλι της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ και ξεφύτρωσαν ΣΥΡΙΖΑ, ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ και φασίστες. Η μαϊμού Ελλάδα φαίνεται ότι βαδίζει προς το τέλος της. Είναι στο χέρι όλων μας να σπάσουμε τον φαύλο κύκλο και να σκοτώσουμε την Λερναία Ύδρα του λαϊκισμού. Πρέπει να μπει ένα τέλος στην η πολιτική αλητεία και απατεωνιά. Άλλες ευκαιρίες η ιστορία μπορεί να μην μας δώσει. Αυτές μπορούν και πρέπει να γίνουν οι σύγχρονες, δικές μας Θερμοπύλες.

*Ο Ανδρέας Κούτρας εργάζεται στο Λονδίνο ως αναλυτής του Ευρωπαϊκού χρέους και τραπεζικών προϊόντων στην ITC Markets. Ως φυσικός ειδικεύεται στην Γενική θεωρία της Σχετικότητας και την Κοσμολογία.

Ρε καθίκια ρουφιανοδημοσιοκάφροι των μπ⓪υρƍ€λ⓪κάναλων, βγαίνετε κάθε μέρα και ζωγραφίζετε την Ελληνική πραγματικότητα με τα πιο μελανά χρώματα, αλλά δε λέτε ρε πουλημένα τομάρια, ποιος ευθύνεται για την τραγωδία που ζει η χώρα μας.

Πείνα, εξαθλίωση, αυτοκτονίες, απόγνωση, μετανάστευση των νέων...
Που είναι ρε βρομιάρηδες ο Παπανδρέου που στηρίζατε και εκθειάζατε;
Δεν ξέρετε ότι ο ολετήρας Παπακωνσταντίνου κοσμεί τα ψηφοδέλτια του ΠΑΣΟΚ;

Ο χειρότερος υπουργός οικονομικών της Ευρώπης ο Βενιζέλος, ο άνθρωπος που χαράτσωσε τον Ελληνικό λαό και υπόγραψε παρέα με τον Τρελαντώνη τη θανατική καταδίκη των μισθωτών και των συνταξιούχων, δεν έχει ευθύνη;

Η ξεφτιλισμένη συγκυβέρνηση ΠΑΣΟΚ-ΝΔ με πρωθυπουργό τον υπάλληλο της Goldman Sachs που έταζε λαγούς με πετραχήλια, δεν έχει ευθύνες, ρε ζωντόβολα;

Σε τι έχουν επιτύχει οι «σάπιοι» και οι «διαλυμένοι» και τους αβαντάρετε ξεδιάντροπα, τρομοκρατώντας τον Ελληνικό λαό με ψεύδη και κατασκευασμένα διλήμματα;

Μέχρι οι ευροζωνάτοι σας πήρανε χαμπάρι και σας στείλανε μέσω Γιούνκερ το μήνυμα: «…Ούτε για ένα δευτερόλεπτο δεν μπορώ να σκεφτώ την Ελλάδα εκτός του Ευρώ... Αυτά είναι προπαγάνδα και πρέπει να σεβόμαστε περισσότερο την Ελληνική Δημοκρατία..»

Το ακούσατε αηδιαστικά σκουλήκια; «...Αυτά είναι προπαγάνδα και πρέπει να σεβόμαστε περισσότερο την Ελληνική Δημοκρατία...»

Εσείς δε σέβεστε τον εαυτό σας, το λειτούργημά σας, την αξιοπρέπεια και την περηφάνια του Ελληνικού λαού μας και θα σεβαστείτε την Ελληνική Δημοκρατία;
Για σας Ελληνική Δημοκρατία είναι τα κελεύσματα των νταβατζήδων και τίποτε άλλο...

Ο υπουργός Εξωτερικών της Γερμανίας δηλώνει ότι θέλει την Ελλάδα στο ευρώ και απορρίπτει κάθε ενδεχόμενο χαλάρωσης της πολιτικής του μνημονίου. Προσηλωμένος στο σχέδιο Α, την παραμονή της Ελλάδας στην ευρωζώνη, δηλώνει σε συνέντευξή του στο «Βήμα» ο υπουργός Εξωτερικών της Γερμανίας Guido Westerwelle.
Ωστόσο, δεν δείχνει να έχει δεύτερες σκέψεις για την αποτελεσματικότητα του ελληνικού προγράμματος και καλεί την Ελλάδα να αγνοήσει τους λαϊκιστές «που υπόσχονται ευημερία χωρίς σκληρή προσπάθεια». Τέλος, εμμένει στη σκληρή γραμμή κατά της έκδοσης ευρωομολόγων, τονίζοντας ότι θα στείλουν μήνυμα στις αγορές ότι η Ευρώπη δεν μαθαίνει από τα λάθη της, ενώ θεωρεί επιτακτική τη βαθύτερη ενοποίηση στην ΕΕ ως απάντηση στην κρίση.

Είναι πραγματικά προετοιμασμένη η Γερμανία να δεχθεί την έξοδο της Ελλάδας από την ευρωζώνη; Συμφωνείτε με τη Bundesbank που λέει ότι το κόστος θα είναι «διαχειρίσιμο»;

«Θέλουμε την Ελλάδα εντός της ευρωζώνης ως σεβαστό και ισότιμο μέλος: αυτή είναι η πολιτική της γερμανικής κυβέρνησης και προσωπικός μου στόχος. Έχω ιδιαίτερο σεβασμό και εμπιστοσύνη στη σοφία του ελληνικού λαού ότι σε αυτό το κρίσιμο σταυροδρόμι στο οποίο έχει φτάσει θα λάβει τις σωστές αποφάσεις».

Ανησυχείτε για τις ανοιχτές αναφορές πολλών ευρωπαίων αξιωματούχων για την πιθανότητα εξόδου και το πώς αυτές επηρεάζουν π.χ. το ελληνικό τραπεζικό σύστημα;

«Δεν συμμετέχω σε δημόσιες συζητήσεις περί ενός σχεδίου Β. Πρέπει να δουλέψουμε πολύ σκληρά για να επιτύχει το σχέδιο Α. Η Ελλάδα κρατάει τη μοίρα της στα χέρια της. Οι Έλληνες είναι αυτοί που θα αποφασίσουν ποιον δρόμο θέλουν να ακολουθήσουν. Η Ελλάδα είναι σημαντικό τμήμα της ΕΕ και της ευρωζώνης. Η χώρα σήμερα βαδίζει σε έναν δύσκολο δρόμο. Αν οι προσπάθειες συνεχιστούν με επιτυχία, τότε θα υπάρξει σύντομα φως στην άκρη του τούνελ».

Ας μιλήσουμε γι' αυτές τις προσπάθειες. Τι περιθώρια πιστεύετε ότι υπάρχουν για τροποποιήσεις του δεύτερου μνημονίου; Συμφωνείτε ότι κάποια στοιχεία του, όπως και του πρώτου, έχουν πλέον αποδειχθεί οικονομικά ατελέσφορα και πολιτικά τοξικά;

«Η πολιτική μας για την υπέρβαση της κρίσης βασίζεται σε 3 πυλώνες: το δημοσιονομικό σύμφωνο, την αλληλεγγύη και ένα σύμφωνο για την ανάπτυξη. Εκεί εστιάζουμε τώρα τις προσπάθειές μας».

Έχουν ακουστεί πολλά για το αναπτυξιακό σκέλος, π.χ. για τα λεγόμενα project bonds. Δεν είναι όμως πολύ μικρής κλίμακας για να αμβλύνουν τις αυξητικές τάσεις της ανεργίας στον ευρωπαϊκό Νότο;

«Δεν μπορούμε να χρηματοδοτήσουμε την ανάπτυξη με νέα χρέη. Η ανάπτυξη επιτυγχάνεται μέσω της ενίσχυσης της ανταγωνιστικότητας, μέσω επενδύσεων στις υποδομές, την εκπαίδευση, την έρευνα και τις επιστήμες. Αυτές πρέπει να είναι οι προτεραιότητες της Ευρώπης στην εποχή της παγκοσμιοποίησης. Είναι η καλύτερη απάντηση, ιδιαίτερα για τους νέους, στις τάξεις των οποίων η ανεργία είναι απαράδεκτα υψηλή. Μια πραγματική στροφή προς την ανάπτυξη μπορεί να έλθει γρηγορότερα απ' ό,τι πιστεύουν πολλοί. Πριν από 10 χρόνια η Γερμανία ήταν ο «ασθενής» της Ευρώπης. Ακολουθήσαμε ένα δύσκολο μονοπάτι, γεμάτο εμπόδια και πολλές διαμαρτυρίες. Ακολουθήσαμε όμως την οδό των μεταρρυθμίσεων με αποφασιστικότητα και τώρα η Γερμανία είναι πιο ισχυρή από ποτέ(σχόλιο: εις βάρος των άλλων Ευρωπαίων). Ελπίζω ο ελληνικός λαός να επιλέξει τον δρόμο των μεταρρυθμίσεων και να μην ακολουθήσει λαϊκιστικές υποσχέσεις, σύμφωνα με τις οποίες μπορεί να υπάρξει ευημερία χωρίς σκληρή προσπάθεια».

Η μεγάλη πλειονότητα των Ελλήνων νιώθει ότι κάνει θυσίες χωρίς να υπάρχει φως στην άκρη του τούνελ. Εσείς δεν βλέπετε στοιχεία που πρέπει να αλλάξουν στο ελληνικό πρόγραμμα για να γίνει βιώσιμο;

«Δεν μπορώ να αποφασίσω για την Ελλάδα, οι Έλληνες μόνο μπορούν να αποφασίσουν για το μέλλον τους. Ελπίζω να μην εγκαταλείψουν τις μεταρρυθμιστικές προσπάθειες, γιατί σύντομα θα φέρουν αποτέλεσμα».

Θα δεχόσασταν όμως ένα διαφορετικό μείγμα πολιτικής αν μπορούσε να πετύχει τους υφιστάμενους στόχους;

«Υπάρχουν συμφωνίες οι οποίες πρέπει να τηρηθούν και από τις 2 πλευρές. Υπερβαίνουν κατά πολύ την απλή δημοσιονομική εξυγίανση και προβλέπουν απαραίτητες διαρθρωτικές αλλαγές και αναπτυξιακές πρωτοβουλίες. Σε αυτό το πλαίσιο συνεχίζουμε να εργαζόμαστε. Η ανάπτυξη δεν επιτυγχάνεται όμως με αύξηση δαπανών, αλλά με καλύτερα στοχευμένες δαπάνες. Αυτή τη στιγμή υπάρχουν € 80 δις στα διαρθρωτικά ταμεία, τα οποία μπορούμε να επενδύσουμε τώρα στην ανάπτυξη και στην ανταγωνιστικότητα. Θα πρέπει να προωθήσουμε και την εμβάθυνση και διεύρυνση της κοινής αγοράς. Αυτό θα μπορούσε να δώσει μια ταχεία ώθηση στην οικονομία».

Στο θέμα των ευρωομολόγων: κάθε φορά που έρχονται στην επικαιρότητα η Γερμανία τα απορρίπτει λέγοντας ότι θα υπονομεύσουν τη μεταρρυθμιστική δυναμική στις χώρες του Ν. Δεδομένου του δημοσιονομικού συμφώνου, που διασφαλίζει τη δημοσιονομική πειθαρχία και της ανάγκης να πειστούν οι επενδυτές οριστικά ότι δεν απειλούνται χώρες με έξωση από το κοινό νόμισμα, δεν είναι ώρα η Γερμανία να αλλάξει στάση;

«Τα ευρωομόλογα θα έχουν 2 συνέπειες: περισσότερο χρέος και ακόμη χαμηλότερη ανταγωνιστικότητα».

Γιατί περισσότερο χρέος;

«Γιατί θα είναι πιο εύκολο για τις χώρες να δανειστούν, να ακολουθήσουν τον «εύκολο» δρόμο».

Μα δεν το αποτρέπει αυτό το δημοσιονομικό σύμφωνο; Είναι σαν να μην πιστεύετε σε αυτό…

«Τα σύμφωνα σταθερότητας και δημοσιονομικής πειθαρχίας είναι σημαντικά ορόσημα στην πορεία προς την υπέρβαση της κρίσης. Πολλές ευρωπαϊκές χώρες συσσώρευσαν τις τελευταίες δεκαετίες πολλά χρέη. Σ' αυτές συμπεριλαμβάνονται η Γερμανία και η Γαλλία».

Η Ιρλανδία; Η Ισπανία; Αυτές είχαν ιδιωτικό χρέος…

«Και εδώ πρόκειται για κρίση χρέους που στη συνέχεια μετατράπηκε σε κρίση εμπιστοσύνης απέναντι σε ολόκληρη την ευρωζώνη. Το κρίσιμο ερώτημα λοιπόν είναι: Πώς θα επαναφέρουμε την εμπιστοσύνη στο ευρώ; Αν διευκολύνουμε τη συσσώρευση νέων χρεών θα στείλουμε το λάθος μήνυμα σε όλους τους επενδυτές ανά τον κόσμο που σήμερα διστάζουν τόσο πολύ να επενδύσουν στην Ευρώπη, θα διαμηνύσουμε ότι δεν μάθαμε από τα λάθη μας».

Ποια είναι η θέση της Γερμανίας για τον ρόλο της Τουρκίας στην εισροή παράνομων μεταναστών στην Ευρώπη μέσω της Ελλάδας; Πιστεύετε ότι η συμφωνία επανεισδοχής ΕΕ-Τουρκίας θα ανακόψει τη ροή των μεταναστών;

«Πρέπει να φυλάξουμε τα εξωτερικά σύνορα της ΕΕ καλύτερα. Η συνεργασία με τους γείτονές μας διαδραματίζει συνεπώς σημαντικό ρόλο σ' αυτό. Μια προοδευτική σύγκλιση της Τουρκίας με την ΕΕ θα οδηγήσει κι εδώ σε βελτιώσεις»(σχόλιο: είναι δυνατόν να πει κάτι κακό η παραδοσιακή ευρωπαϊκή σύμμαχος της Τουρκίας;).

Το επόμενο βήμα για την Ευρώπη δεν είναι μόνο το κοινό νόμισμα. Πιστεύετε ότι σε συνθήκες ασφυκτικής λιτότητας και οικονομικής κατάρρευσης μπορούν να εφαρμοστούν διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις; Η βαθιά ύφεση δεν υπονομεύει τη μεταρρυθμιστική δυναμική;

«Η Γερμανία και η ΕΕ στηρίζουν την Ελλάδα ώστε να ξεπεράσει μια βαθιά και επώδυνη κρίση, να εφαρμόσει τις συμφωνηθείσες μεταρρυθμίσεις και να επιστρέψει από την υφεσιακή πορεία πάλι σε πορεία ανάπτυξης. Δεν θα πρέπει να υποτιμάται η αλληλεγγύη μας. Για βοήθεια προς την Ελλάδα, για τους 2 μηχανισμούς διάσωσης, το EFSF και το ESM, η Γερμανία έχει καταβάλει σχεδόν € 250 δις, σε πληρωμές και εγγυήσεις. Αυτό αντιστοιχεί σχεδόν στον ετήσιο προϋπολογισμό μας και υπερβαίνει την ετήσια οικονομική επίδοση της Ελλάδας» (σχόλιο: για το κέρδος της Γερμανίας, το οποίο δεν ξέρουν οι Γερμανοί πολίτες και δεν πάει στην τσέπη τους, από την ελληνική κρίση που επιδείνωσε η ανθελληνική εκστρατεία κουβέντα…).

Μακροπρόθεσμα, μπορεί το ευρώ να επιβιώσει χωρίς ουσιώδη πολιτική ένωση στην Ευρώπη;

«Συμφωνώ ότι η κρίση επιτάσσει να προχωρήσουμε στο επόμενο βήμα της ενοποίησης. Γι' αυτό κάλεσα αρκετούς από τους ομολόγους μου να συμμετάσχουν σε μια ομάδα εργασίας που θα ασχοληθεί ακριβώς με το μέλλον της ΕΕ. Εδώ μιλάμε για πολύ περισσότερο από απλώς το δημοσιονομικό σύμφωνο και την αλληλεγγύη. Η ΕΕ είναι κάτι παραπάνω από κοινή αγορά και κοινό νόμισμα. Η Ευρώπη είναι το πεπρωμένο μας, η διασφάλιση της ευημερίας μας την εποχή της παγκοσμιοποίησης».

Η μελλοντική ΕΕ θα έχει κοινό υπουργό Οικονομικών;

«Είναι θέμα του μέλλοντος, δεν είναι κάτι που συζητάμε αυτή τη στιγμή».

Υ.Γ.: Ωμή επέμβαση της Γερμανίας με πιο «διπλωματικό» τρόπο… Όταν μας έβριζε η χώρα του ο συγκεκριμένος υπουργός κοιμόταν(;)! Να πούμε λίγα πράγματα για την Γερμανία: κρύβει χρέος, έχει ιστορικό χρέος(χρηματικό και όχι μόνο) και δεν λέει αλήθειες για την ανάπτυξή της, εις βάρος της Ευρώπης, που της φέρθηκε όχι όπως αυτή στην Γηραιά Ήπειρο.

17/04/2012 Το δημόσιο χρέος της Γερμανίας αυξήθηκε το περασμένο έτος στο ιστορικό ύψος των € 2,09 τρις, σημειώνοντας αύξηση κατά € 32 δις, σύμφωνα με τα στοιχεία που δημοσίευσε σήμερα η Bundesbank. Μολαταύτα, η αναλογία του χρέους προς το ΑΕΠ κατά τα τέλη του έτους μειώθηκε στο 81,2%, τόνισε η κεντρική τράπεζα της χώρας, αποδίδοντας την πτώση αυτή κατά 1,8% στην απότομη άνοδο του ονομαστικού ΑΕΠ, που ανέτρεψε την ελαφρά άνοδο του χρέους.
Η αναλογία όμως του χρέους εξακολουθεί να βρίσκεται πάνω από το όριο του 60% που επιτάσσουν οι κανονισμοί σταθερότητας της ΕΕ. ΣΤΟ 260% ΤΟΥ ΑΕΠ ΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ ΧΡΕΟΣ ΤΗΣ ΓΕΡΜΑΝΙΑΣ; ΤΜΗΜΑ ΤΟΥ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΤΥΠΟΥ ΚΑΝΕΙ ΛΟΓΟ ΓΙΑ ΑΜΦΙΣΒΗΤΟΥΜΕΝΗ ΜΕΘΟΔΟ...
Σε μια απίστευτη καταγγελία, προέβη ο γερμανός καθηγητής Οικονομικών Bernd Raffelhueschen στη γερμανική εφημερίδα Handelsblatt. Ο καθηγητής του Πανεπιστημίου του Freiburg, υποστηρίζει πως η Γερμανία «κρύβει» χρέος συνολικού ύψους € 5 τρις, το οποίο έχει συσσωρευτεί λόγω των ελλειμμάτων στο σύστημα κοινωνικής ασφάλισης και στα συνταξιοδοτικά ταμεία. Το επίσημο δημόσιο χρέος της Γερμανίας φτάνει σήμερα τα €2 τρις (75% του ΑΕΠ) και αν η καταγγελία του Raffelhueschen (την οποία η ΊΣΚΡΑ αναδημοσιεύει με κάθε επιφύλαξη) έχει την παραμικρή δόση αλήθειας, τότε βρισκόμαστε εν μέσω συνταρακτικών αποκαλύψεων για το γερμανικό ιμπεριαλισμό ο οποίος επιβάλει προγράμματα εξοντωτικής λιτότητας στις χώρες της ευρωπεριφέρειας!
Στην περίπτωση αυτή το δημόσιο χρέος της Γερμανίας βρίσκεται στο 260% του ΑΕΠ της, σπάζοντας ίσως κάθε ρεκόρ μεταξύ των καπιταλιστικών χωρών. Μέχρι τώρα η εν λόγω καταγγελία έχει αναδημοσιευτεί και από το Bloomberg. Πάντως τμήμα του διεθνούς τύπου κάνει λόγο για αμφισβητούμενη μέθοδο, η οποία προσπαθεί να συμπεριλάβει στο χρέος τα μελλοντικά ελλειμματικά «ανοίγματα» στα συστήματα κοινωνικής ασφάλισης, χρησιμοποιώντας κάποιες υποθέσεις.

Οι ομοιότητες του Αλέξη Τσίπρα με τον Αντρέα των ΄70s είναι κάτι παραπάνω από εμφανείς. Οι πρώην Πασόκοι, νυν Τσιπριακοί, αεί κρατικές οντότητες, ήταν έτοιμοι να βροντοφωνάξουν στην ένδοξη πεδιάδα του Βοτανικού:

«ΜΑΤ & ΜΕΑ, μας έλειψες Αντρέα».

«Σήκω Αντρέα για να δεις, το παιδί της δραχμής»

Πάντως υπάρχουν εύλογες απορίες στο εκλογικό σώμα, μετά το επικαιροποιημένο πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ. Ο λαός απαιτεί καθοδήγηση:

Θα υπάρξει μεταβατική μορφή κράτους μετά την «επανάσταση» της 17ης Ιούνη;

Το παλιό βιομηχανικό κτίριο του Μποδοσάκη (μπαρουτάδικο), στο οποίο έγινε η εκδήλωση παρουσίασης του Προγράμματος, κρύβει κάποιο συμβολισμό;

Στο δίλημμα «Μνημόνιο ή ΣΥΡΙΖΑ» είναι δεκτή η απάντηση «όπως στην Ιρλανδία» ;

Οι Οικολόγοι Πράσινοι που τονίζουν ότι «δεν υπάρχουν εύκολοι δρόμοι» και εκφράζουν το φόβο πως η υλοποίηση του προγράμματος του ΣΥΡΙΖΑ «οδηγεί σε έξοδο από το ευρώ και ανεξάρτητη νομισματική πολιτική» είναι κομμάτι του «σάπιου» συστήματος ή εκπρόσωποι του ΔΝΤ;

Τα λεφτά θα τα φέρει ο Τσάκας ή ο Άκης;

Θα κρατικοποιηθεί και το Public στο Σύνταγμα;

Με το πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ είναι βέβαιο ότι θα χρεοκοπήσουμε πρώτοι, ή θα μας τη φέρουν οι Ισπανοί;

Μετά την εκλογή σας θα παραταθούν οι ημερομηνίες υποβολής φορολογικών δηλώσεων σε βάθος δεκαετίας;

Η κυρία Ρένα Δούρου έχει κάποια σχέση με τον διαιτητή που στέρησε το πρωτάθλημα από τον Αλέφαντο;

Γιατί δεν της προσέφερε κανείς καρέκλα στην εκδήλωση;

Υπάρχει κρυφή ατζέντα για εξίσωση των καταπιεσμένων ανδρών με τις γυναίκες;

Θα θεσμοθετηθεί το «σύμφωνο μερικής συμβίωσης», για τις εξωσυζυγικές σχέσεις;

Η αύξηση του κατώτατου μισθού θα ισχύει και για τους εργοδότες;

Μήπως εκτός από τα ΜΑΤ, να καταργούσατε και τους διαιτητές από το μπάσκετ, μπας και το πρωτάθλημα γίνει κόκκινο;

Ή ακόμη καλύτερα και τη Δημοτική Αστυνομία, που μόνο κλήσεις κόβει…

Σύμφωνα με την αιγυπτιακή μυθολογία, ο θεός Ρα ήταν ο δημιουργός των θεών, των ανθρώπων, του κόσμου.

Ο Τσιπ-ρα (Cheap-Rα) θα είναι ο Θεός της νέας δραχμής;

Στις φωτογραφίες: Όταν η ηγεσία διεγείρει τις μάζες, η τέχνη στρατεύεται και επανακάμπτει στον σοβιετικό σοσιαλιστικό ρεαλισμό:

«Τσίπρα, μικρό μου, διάβασε, κάποιο οκτάστηλο της Αυγής

Για σένανε είναι γραμμένο, από το κάρμα κάποιας φυγής

Τη συνιστώσα χάραξε, ρίξε στον Καιάδα τα ΜΑΤ

Κι ας σβήσω πια το Μνημόνιο, μπροστά στο σπίτι σου, στο Αραράτ».

Για την αντιγραφή,

Μικρός Οδυσσέας


Στον αέρα βρίσκεται η συμμετοχή του ΠΑΣΟΚ στην κυβέρνηση που αναμένεται να συγκροτηθεί μετά τις 17 Ιουνίου. Το ζήτημα απασχολεί τις συσκέψεις της Ιπποκράτους, αλλά όσο και αν φαίνεται οξύμωρο -με βάση τη στάση του κόμματος κατά τη διαδικασία των διερευνητικών εντολών πριν από την 6η Μαΐου- απόφαση ακόμα δεν έχει ληφθεί.

Το δίλημμα είναι μείζον, καθώς στην Ιπποκράτους υπάρχουν υποστηρικτές και των δύο απόψεων, με αποτέλεσμα η «καυτή πατάτα» να είναι χέρια του προέδρου του ΠΑΣΟΚ, ο οποίος θα πάρει την τελική απόφαση αναλαμβάνοντας και την τελική ευθύνη.

Εδώ και μέρες, ο Ευάγγελος Βενιζέλος σκοπίμως «θολώνει τα νερά» γύρω από το μεγάλο θέμα της 18ης Ιουνίου, επιχειρώντας να κερδίσει χρόνο επειδή λόγω υψηλών προεκλογικών τόνων και πόλωσης το μείζον ζήτημα της συγκρότησης κυβέρνησης δεν βρίσκεται ακόμη στο προσκήνιο. Από τη μία λέει ότι «ο τόπος δεν μπορεί να κυβερνηθεί χωρίς το ΠΑΣΟΚ», από την άλλη υπογραμμίζει ότι «το κόμμα δεν θα γίνει τσόντα κανενός», ενώ, όταν ερωτάται αν θα συμμετάσχει σε κάποιο κυβερνητικό σχηματισμό με την προϋπόθεση ότι όλα τα κόμματα θέλουν την παραμονή της Ελλάδας στην ευρωζώνη, στην ισπανική εφημερίδα «ABC», απαντά ότι «θα λάβουμε την τελική απόφασή μας με βάση την απόφαση του ελληνικού λαού».

Έχει, δε, ήδη ξεκαθαρίσει ότι στην κυβέρνηση που θα προκύψει από τις εκλογές της 17ης Ιουνίου δεν πρόκειται να συμμετάσχουν γνωστά και προβεβλημένα στελέχη του ΠΑΣΟΚ, όμως πληροφορίες από την Ιπποκράτους αναφέρουν ότι έχει ήδη συζητηθεί το ΠΑΣΟΚ να συμμετάσχει στην επόμενη κυβέρνηση σε επίπεδο γενικών γραμματέων – έχει μάλιστα ήδη αναφερθεί το όνομα του Γιώργου Ζανιά.

Η μία τάση μέσα στο ΠΑΣΟΚ συνδέει τη συμμετοχή του κόμματος στην επόμενη κυβέρνηση συνεργασίας με το ούτως ή άλλως δύσκολο μέλλον. Υποστηρίζουν ότι αν το ΠΑΣΟΚ δεν βρει τον τρόπο να μείνει έξω από την κυβέρνηση και να συνεχίσει την επόμενη περίοδο από θέση αντιπολίτευσης, τότε η πτωτική πορεία του θα συνεχιστεί και μάλιστα με πιο γρήγορους ρυθμούς.

Η άλλη τάση υποστηρίζει ότι το ΠΑΣΟΚ, απεμπολώντας το δικαίωμα συμμετοχής του στην επόμενη κυβέρνηση, αφενός θα έρθει αντιμέτωπο με όσα υποστήριζε πριν από την 6η Μαΐου για την ανεύθυνη στάση του ΣΥΡΙΖΑ, στον οποίο και χρεώνουν την πορεία προς τις επαναληπτικές εκλογές, και αφετέρου θα επιτείνει την τάση της πολιτικής απομόνωσής του, που ήδη διακατέχει το εκλογικό σώμα.

Και επειδή η συζήτηση που θα ακολουθήσει του αποτελέσματος της 17ης Ιουνίου για τη συγκρότηση κυβέρνησης στηρίζεται στο συμπέρασμα ότι «ο τόπος δεν αντέχει άλλες εκλογές», πολλά στελέχη του ΠΑΣΟΚ βλέπουν ότι η θέση τους δυσκολεύει ακόμα περισσότερο από την ξεκάθαρη θέση της ΔΗΜ.ΑΡ. -όπως έχει εκφραστεί από τον Φώτη Κουβέλη-, ότι θα συμμετάσχει στην επόμενη κυβέρνηση, ανεξαρτήτως του χρώματος που θα έχει…

Σύμφωνα με ακριβείς πληροφορίες, προεκλογικά το ΠΑΣΟΚ θα θέσει δύο προϋποθέσεις συμμετοχής του στην κυβέρνηση:

1. Η συμμετοχή του ΣΥΡΙΖΑ (εφόσον είναι δεύτερο κόμμα) και προφανώς αυτό εννοούσε και ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Σοσιαλιστικού Κόμματος Χάνες Σβόμποντα, όταν στην τελευταία «επίθεση φιλίας» προς την Κουμουνδούρου επεσήμανε τις «κυβερνητικές ευθύνες του ΣΥΡΙΖΑ που αυτή τη φορά οφείλει να αναλάβει».

2. Να συμπεριληφθούν στις συμφωνημένες προγραμματικές θέσεις της νέας κυβέρνησης συνεργασίας τα έξι σημεία του Μνημονίου που έχει θέσει προς αναθεώρηση ο Ευ. Βενιζέλος και έτσι μέσα από την προγραμματική σύγκλιση το ΠΑΣΟΚ να δώσει ψήφο στήριξης ή και ανοχής.

Σημειώνεται πάντως ότι απώτερος στόχος του ΠΑΣΟΚ, απολύτως συνδεόμενος με την προβολή που ήδη γίνεται στο κοντινό μέλλον, είναι να βρεθεί ο τρόπος να είναι «εντός-εκτός» στη νέα κυβέρνηση. Έτσι ώστε, όπως λένε στελέχη του, να μη χρειαστεί να είναι μεγάλη η στροφή όταν από συμπολιτευόμενη δύναμη θα θελήσει να μετατραπεί σε αντιπολίτευση…

Υπό την… απειλή του νέου (Δημοκρατικού) κόμματος

Την περασμένη Τετάρτη το πρωί χτύπησε το τηλέφωνο κορυφαίου στελέχους του ΠΑΣΟΚ και στην άλλη γραμμή ήταν γνωστός βουλευτής του κόμματος στην περιφέρεια. Ρωτούσε για μία εκδήλωση με θέμα την ανασύνταξη της Κεντροαριστεράς, που είχε μάθει ότι θα γινόταν το ίδιο απόγευμα στην περιφέρειά του, και αν αυτή γινόταν υπό την αιγίδα του ΠΑΣΟΚ, διότι -όπως είχε μάθει- θα συμμετείχαν στελέχη του κόμματος και μάλιστα το ένα ήταν από τα γνωστά και προβεβλημένα.

«Δεν γνωρίζω κάτι τέτοιο», απάντησε ο καλούμενος στο βουλευτή που ρωτούσε, αλλά ψάχνοντας έμαθε ότι σε πολλές πόλεις της περιφέρειας, παράλληλα με την προεκλογική εκστρατεία, γίνονται κινήσεις που δεν γνωρίζει η Ιπποκράτους, άγνωστο ακόμα με πιο σκοπό. Επί της ουσίας, η κομματική ηγεσία παρακολουθεί με προσοχή μία παράλληλη συζήτηση που ήδη υπάρχει για τη δημιουργία νέου κόμματος εντός της Κεντροαριστεράς, η οποία συνδέεται απολύτως με ενδεχόμενο -ακόμα πιο αρνητικό από την 6η Μαΐου- νέο, κακό για το ΠΑΣΟΚ εκλογικό αποτέλεσμα.

Η μέχρι στιγμής έρευνα έχει δείξει ότι πρόσωπα που έχουν συζητηθεί, όπως ο τέως πρωθυπουργός Λουκάς Παπαδήμος ή ο πρώην πρωθυπουργός Κώστας Σημίτης, δεν έχουν -τουλάχιστον εμφανή ή έμπρακτη- συμμετοχή σε κινήσεις προεργασίας και προετοιμασίας ενός νέου κόμματος.

Από την άλλη, στην Ιπποκράτους γνωρίζουν ότι στελέχη από αυτά που εκλέχθηκαν ή δεν εκλέχθηκαν, αλλά περιλαμβάνονται στα ψηφοδέλτια σε καλές θέσεις και διατηρούν σκληρό μεταρρυθμιστικό λόγο, συζητούν εδώ και καιρό με παράγοντες, κυρίως του πάλαι ποτέ εκσυγχρονιστικού μπλοκ, για το πώς θα κινηθούν αν το ΠΑΣΟΚ πέσει κάτω από το 13,1%. Στο παρασκήνιο, κυκλοφορεί μάλιστα και το όνομα: «Δημοκρατικό Κόμμα»…

Γιάννης Καμπουράκης, στον Τύπο της Κυριακής