Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

24 Μαΐ 2013

Οι πολιτικές λιτότητας που υπαγορεύει η τρόικα στην Κύπρο οδηγούν τη χώρα σε εσκεμμένη ύφεση, όπως ακριβώς συνέβη και στην Ελλάδα, υποστηρίζει με σημερινό της άρθρο η γερμανική εφημερίδα Handelsblatt.
Στο ερώτημα εάν η κυπριακή οικονομία οδηγείται στην καταστροφή, η εφημερίδα υποστηρίζει ότι η πρόσφατη συμφωνία της τρόικας...
στην Κύπρο δείχνει ότι η ύφεση δεν είναι απλώς «ατύχημα», αλλά μέρος συγκεκριμένου προγράμματος.
«Ο επικεφαλής οικονομολόγος του ΔΝΤ Ολιβιέρ Μπλανσάρ παραδέχθηκε δημόσια ότι η λιτότητα που επέβαλε το ταμείο στον ευρωπαϊκό νότο προκάλεσε οικονομική καταστροφή. Παρ'όλα αυτά η εφαρμογή της λιτότητας συνεχίζεται», αναφέρει το δημοσίευμα.
Η κυπριακή κυβέρνηση θα πρέπει, σύμφωνα με τις επιταγές της τρόικας, να προχωρήσει σε δημοσιονομική εξυγίανση ισάξια με το 7% του ΑΕΠ. Στη συμφωνία αναφέρεται με απλά λόγια ότι «αν δεν αποδώσει η λιτότητα η κυβέρνηση θα πρέπει να προχωρήσει σε ακόμα περισσότερες περικοπές».
Η πτωτική πορεία της οικονομίας δεν μπορεί να είναι προς το συμφέρον των δανειστών, επισημαίνει ο αρθρογράφος. Η ύφεση θα δυναμιτίσει την αποπληρωμή των πιστώσεων και θα οδηγήσει σε νέο δανεισμό. Κατά τη γνώμη του, δύο λόγοι υπάρχουν πίσω από τη συγκεκριμένη πολιτική.
Είτε επιδιώκεται εξασθένηση του εθνικού κράτους και μεταφορά κυριαρχικών δικαιωμάτων στις Βρυξέλλες, είτε συμβαίνει αυτό που περιγράφει στο βιβλίο του «Showdown» ο Ντιρκ Μίλερ, ότι στόχος είναι η αξιοποίηση του ορυκτού πλούτου της Κύπρου από τρίτους με ελάχιστο κόστος.
Η Λευκωσία θα πρέπει να καταθέσει στην τρόικα προς έγκριση σχέδιο εκποίησης των δικαιωμάτων εκμετάλλευσης. Και επειδή οι διαπραγματεύσεις γίνονται κεκλεισμένων των θυρών δεν θα μάθουμε ποτέ ποια συμφέροντα εκπροσωπεί η τρόικα, καταλήγει το δημοσίευμα.
Πηγή: Deutsche Welle
Από:  naftemporiki.gr

Του Φαήλου Μ. Κρανιδιώτη 

Αμήχανοι οι εγχώριοι φωταδιστές μπροστά στα γεγονότα του Λονδίνου, με τους παλαβούς ισλαμιστές – αποκεφαλιστές και τις συνεχιζόμενες ταραχές της Στοκχόλμης, όπου Ιρακινοί, Τούρκοι, Σομαλοί κι άλλα καλά παιδιά κάνουν θρύψαλλα την καλογυαλισμένη βιτρίνα του «σουηδικού μοντέλου».

Οι Σουηδοί, πιο δουρικοί κι από τη Ρένα του Άκη, έσπευσαν από χρόνια να δώσουν όλα τα καλούδια στους μετανάστες και πρόσφυγες. «Ανοικτά κέντρα φιλοξενίας» δεν ήθελε η σκιώδης ντεκαπάζ Εξωτερικών της Κουμουνδούρου; Κι ύστερα από τόσα χρόνια «πολιτικά ορθού» service, τί ανακάλυψαν κι οι Σουηδοί; Ότι η πλειοψηφία των μουσουλμάνων, παρά τα επιδόματα, τις εν γένει παροχές, παραμένουν εν πολλοίς ξένο σώμα και δεν αφομοιώνονται. Μόλις δε χειροτέρεψε λίγο η κοινωνική κατάσταση και με αφορμή τον θάνατο από αστυνομικά πυρά ενός τύπου που κράδαινε μια ματσέτα, δεν έμεινε πέτρα πάνω στην πέτρα.

Θα είχε δε πολύ πλάκα, αν δεν ήταν τραγικά τα γεγονότα, ο αμήχανος τρόπος που πολλά ΜΜΕ ανά τον κόσμο παρουσιάζουν τα γεγονότα της Στοκχόλμης. Μιλούν για ταραχές σε «συνοικίες όπου ζουν κυρίως μετανάστες από το Ιράκ, την Σομαλία, την Τουρκία». Με απλά ελληνικά έχουμε μαζική εξέγερση μουσουλμάνων μεταναστών, αλλά μην το πείτε στον Αλέξη και τον Ρουπακιώτη. Σσσσσσσστ, η ελληνική αριστερά κοιμάται με το κεφάλι χωμένο στην «πολιτικά ορθή» άμμο.

Κι αυτό το πάθανε οι Σουηδοί με πληθυσμό μεταναστών 15%, που θεωρείται λέει ο υψηλότερος στην Ευρώπη. Ψέμα, εμείς τους ρίχνουμε στ’ αυτιά. Γι’ αυτό χαίρεται ο τεμενολάγνος Καμίνης κι ο κεμαλικός Μπουτάρης. Εμείς έχουμε πιο πολλούς κι ούτε ξέρουμε ποιοι είναι στ’ αλήθεια, πως τους λένε, που μένουν. Και προσέξτε, οι Σουηδοί, που μέχρι προγράμματα στείρωσης κι ευγονικής έκαναν, που κάνουν ωραίες τριάδες κι εν δυο, σαν τα πρωτοξάδερφα τους, τους Γερμανούς, το ‘χαν οργανωμένο το πράγμα. Δεν ήταν μπάτε σκύλοι αλέστε σαν εμάς τους ανεπρόκοπους αναρχοβαλκάνιους. Παρ’ όλα αυτά, παρά την καλολαδωμένη μηχανή, η συριζαίϊκη πολιτική τους στο μεταναστευτικό οδήγησε σε αυτά τα χαΐρια. Άμα λοιπόν με 15% νόμιμους και επιδοτημένους μετανάστες, οι Σουηδοί έχουν τέτοια ντράβαλα, εμείς που σίγουρα ξεπερνάμε το 20%, εκ των οποίων στρατιές οι λαθραίοι, τι θα περιμένουμε στο πρώτο τυχαίο ή προβοκατόρικο γεγονός;

Κι οι Άγγλοι; Τόσα χρόνια τους είχαν στις αποικίες, τους φέρανε και στην Μητρόπολη με επίσης χλιδάτες κοινωνικές παροχές. Πάει όμως ο μικρός τυμπανιστής από μπαλτά και πιστόλι κι άφησε κι ορφανό το παιδάκι του, δυο χρονών. Από νεοπροσήλυτους μουσουλμάνους, επόμενη γενιά νομίμων μεταναστών, με βαριά λονδρέζικη προφορά. Τι λες, βρε παιδί μου; Μα δεν μας διαβεβαιώνουν οι μύστες της βαριάς προοόδου, πως είμαστε όλοι ίδιοι; Πως έχουμε εμείς πρόβλημα που δεν θέλουμε κι άλλους μετανάστες, νόμιμους ή λαθραίους; Δεν μας λένε πως είμαστε «φασίστες», «ρατσιστές» και «χρυσαυγίτες» όσοι διαφωνούμε με τον Αλέξη, τον Ρουπακιώτη, την «Αυγή» και τις παραφυάδες τους; Πως άμα πάψουμε να είμαστε «ρατσιστές» και δώσουμε με το φτυάρι παροχές και δικαιώματα στους λαθρομετανάστες θα γίνουμε σιαμαίοι με τ’ αδέρφια μας από τη Λαχώρη, ένα πάτσγουορκ αρμονίας και πολυπολιτισμού; Ε λοιπόν, όχι. Να που κι οι νόμιμοι, δυο γενιές μετά μπορεί να μην αφομοιώνονται. Κι εγώ το πάστσγουορκ, κουρελού το ξέρω και θεωρείται ευτελές πράγμα.

Ξέρετε τι ξέρω; Πως στην Συρία τα λυσσασμένα σκυλιά που χρηματοδοτούν Σαουδάραβες κι υποστηρίζουν οι Τούρκοι, κάνουν Γενοκτονία των Χριστιανών και Αλεβιτών και τα προοδευτικά  παληκάρια εδώ κάνουν τουμπεκί ψιλοκομμένο.

Εξέφρασε κι ο φίλος Δ. Αβραμόπουλος την συμπαράσταση του στο προσφυγικό κύμα που πλήττει την Τουρκία από τη Συρία. Τώρα, το ότι τους πρόσφυγες τους προκαλεί η ίδια, ως άμεσος συνεργός των διαφόρων εκφάνσεων της Αλ Κάϊντα, δεν είναι λεπτομέρεια, φίλτατε. Ούτε η λογιστική στήριξη στους κατσαπλιάδες, τα στρατόπεδα εκπαίδευσης τρομοκρατών εντός της Τουρκίας, οι συλληφθέςντες από την Συρία ΜΙΤατζήδες κλπ. Ακόμη κι ο Ομπάμα τράβηξε δυο σφαλιάρες στον Ερντογάν για τον ανοιχτό εναγκαλισμό με τους μουτζαχεντίν φονιάδες, ενώ ο Πούτιν τους είπε «αν πατήσει ένας Τούρκος στρατιώτης στην Συρία, είναι σαν να μπαίνει στη Μόσχα». Και ξέρετε το σκορ στην Ιστορία Ρωσίας – Τουρκίας; 17-0.

Το πρόβλημα λοιπόν δεν είναι ο «ρατσισμός» των Ελλήνων αλλά ότι απρόσκλητες στρατιές έχουν πλημμυρίσει την χώρα μας.

Αυτό ξέρω. Κι ότι ξέρω εγώ κι εσείς, που δεν κάνουμε πολιτικό τουρισμό στον Άγιο Παντελεήμονα, την Πάτρα και την Κυψέλη, το ξέρει κι η Νέα Δημοκρατία. Ας πει λοιπόν στους θαυμαστές των «πολυπολιτισμικών» μοντέλων, που τώρα καίγονται την Στοκχόλμη και συναρμολογούν το σώμα του Άγγλου τυμπανιστή με το κεφάλι του στο Λονδίνο, πως εδώ έχουμε άλλες προτεραιότητες κι άλλη ανάγνωση της πραγματικότητας, βασισμένη στην ταυτότητα μας, στην Ιστορία και στα εθνικά μας συμφέροντα. Όποιος έχει μεγάλο νταλκά με το σουνίτικο Ισλάμ, ας παραιτηθεί απ’ τη Βουλή να πάει εθελοντής στην Ταξιαρχία Αλ Νούσρα στη Συρία. Απ’ ότι άκουσα για τις επιδόσεις του Συριακού Στρατού τελευταία, θα περάσει καλά κι έχει ουρί, πιλάφι και μέλι στον Παράδεισο…

Σχόλιο ιστολογίου: Να υποθέσουμε πως όλα αυτά ο πρωθυπουργικός φίλος και αρθρογράφος τα έχει μεταφέρει στον Αντώνη Σαμαρά. Το γιατί ο πρωθυπουργός δεν κινείται καταλλήλως, είναι ένα μεγάλο θέμα. Ή αδιαφορεί για τις συστάσεις του καλού του φίλου ή δεν κατανοεί τι ακριβώς συμβαίνει. Εκτός και εάν όλα αυτά γράφονται προς χάριν προπαγάνδας και... άγρας ψήφων.
Γράφει ο Δημήτρης Χ.

Είμαι τόσο απογοητευμένος πολιτικά και εθνικά, που θα μπορούσα κάλλιστα να πάω στο πιο ακραίο κόμμα (από τέρμα αριστερά, έως τέρμα δεξιά), μόνο και μόνο για να εκφράσω τη δυσαρέσκειά μου. 
Είμαι τόσο αηδιασμένος που πλέον δεν έχω -και δε θέλω να έχω- ιδεολογικές-πολιτικές πεποιθήσεις, γιατί καμία δεν έχει αντίκρισμα. 
Οι ίδιοι οι πολιτικοί πια δεν πιστεύουν σε τίποτε, μόνο στην «καρέκλα» και στο σουλατσάρισμα μεταξύ υπουργείων, μεγάρων, τηλεοπτικών πλατώ και ραδιοφωνικών σταθμών…

Παρότι ξέρουν ότι δεν τους εκτιμά κανείς, δεν τους θέλει κανείς, είναι σχεδόν βέβαιο ότι είναι προδότες, αυτοί παραμένουν σταθεροί και απτόητοι. 
Κάνουν ότι δεν ακούν, ότι δεν τους αφορά. 
Δεν έχουν ηθική, μπέσα, ντροπή. 
Βλέπεις το δέλεαρ της εξουσίας είναι όπως το πιο γλυκό ναρκωτικό στον εθισμένο. Ναρκομανείς είναι και αυτοί. (δείτε πως την πάτησαν οι πιο «άψητοι» όπως ο Κουίκ και ο Κίρτσος, και πως μεταμορφώθηκε η Βούλτεψη. Από σκουλήκι έγινε πεταλούδα... Αυτή στ’ αλήθεια το’χει. Τι χάναμε τόσα χρόνια που το έπαιζε δημοσιογράφος!)

Είμαστε τόσο καταδικασμένοι που η όποια ελπίδα για κάποια αλλαγή και σωτηρία, από κάποιον ηγέτη, πατριώτη, ακόμη και από κάποιον τρελό, επαναστάτη, συνταγματάρχη ή «τρομοκράτη», έχει εκμηδενιστεί… 
Η δικαιοσύνη είναι ελεγχόμενη, η 4η εξουσία κατευθυνόμενη, κι ο «κυρίαρχος» λαός καθηλωμένος, μίζερος αναμένει και υπομένει τη μια σφαλιάρα μετά την άλλη, μέχρι αυτή που θα τον τελειώσει.

Ο Τσίπρας είναι έτοιμος να κυβερνήσει και κάθε φορά μόλις πάρει το προβάδισμα κάνει κάποιος δικός του μια γκάφα ολκής και πάει πάλι πίσω… (τυχαίο; Δε νομίζω). 
Η Χρυσή Αυγή που κερδίζει έδαφος και δείχνει πιο καθαρή απ’ όλους, δε λέει ν’ απαρνηθεί τις ναζιστικές της «ρετσινιές» και αμαρτίες του παρελθόντος και να κερδίσει έτσι εύκολα ένα 15% (μην ξεχνάμε ότι ο έλληνας την ψιλοφλερτάρει, γουστάρει και τα έκτροπα της βουλής, γιατί νοιώθει ότι δικαιώνεται ή ότι εκδικείται για την κατάντια που του έχουν φέρει τα πολιτικά σκουπίδια της εποχής, αλλά χιτλερικός δε γίνεται). 
Και αναρωτιέμαι: Τόσο χαζοί είναι κι αυτοί που προτιμούν να διατηρήσουν ένα 0.5%, που είναι το σκληροπυρηνικό κομμάτι των ακρο-ακροδεξιών, αντί για ένα εύκολο επιπλέον 15-20%; Δηλαδή θα τους χάλαγε να ήταν πρώτο ή έστω δεύτερο κόμμα;

Κι επειδή τους θεωρώ όλους έξυπνους, τουλάχιστον πιο έξυπνους από εμάς, νομίζω ότι όλοι παίζουν ένα παιχνίδι με τον ένα ή τον άλλο τρόπο και είναι συνεννοημένοι, όπως ο καλός μπάτσος - κακός μπάτσος, όπως μια καλορυθμισμένη βαλβίδα ασφαλείας της κοινωνίας, και έτσι μας «παίζουν» και τώρα όπως και πάντα σε ένα παιχνίδι που ήταν από την αρχή «στημένο». 
Ας μην τους κάνουμε λοιπόν άλλο τη χάρη. 
Ας σταματήσουμε να παίζουμε. 
Όταν το παιχνίδι λήξει χάνουν κι αυτοί, αρκεί κάποιος να τη σφυρίξει. Και δεν πρόκειται να τη σφυρίξει κανείς άλλος από όλους εμάς, από τον καθένα μας. 
Εμείς έτσι κι αλλιώς χαμένοι ήμασταν. 
Τουλάχιστον τώρα θα χάσουν και αυτοί στο δικό τους καλοστημένο παιχνίδι.

Μετά από μια «περιπλάνηση» σε έναν ρόλο διαφορετικό από τον παραδοσιακό της, ως αποτέλεσμα της τραυματικής εμπειρίας της 11ης Σεπτεμβρίου, η αμερικανική κυβέρνηση Ομπάμα και ο νέος διοικητής της υπηρεσίας, Τζον Μπρέναν, «παιδί» της CIA με δεκαετίες εργασίας ως αναλυτής, ξεκινούν σταδιακά την επιστροφή της στον παραδοσιακό της ρόλο.
 
Το μισό προσωπικό της CIA προσελήφθη μετά το 2001 και οι περισσότεροι εξ αυτών ασχολούνταν με το να κυνηγούν τρομοκράτες στο Αφγανιστάν και άλλα σημεία της υφηλίου τους οποίους και εξουδετέρωναν με πυραύλους που έφεραν τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη (UAV) τα οποία τελούσαν υπό τον επιχειρησιακό έλεγχο της υπηρεσίας. Πλέον, ξεκινά μια σταδιακή απεμπλοκή της CIA από αυτά τα καθήκοντα, τα οποία περνούν σταδιακά στη διοίκηση ειδικών επιχειρήσεων (special operations command), ξεκινώντας από περιοχές όπως η Υεμένη, με τη CIA να διατηρεί για ένα διάστημα την περιοχή Αφγανιστάν – Πακιστάν.

Το σταδιακό της διαδικασίας προφανώς εξηγείται τόσο από την ανάγκη να μη δημιουργηθεί «κενό» όσο και από την επιθυμία αποφυγής αντιδράσεων, αφού οι αρμοδιότητες περνούν στον έλεγχο του Πενταγώνου και η κυβέρνηση επιθυμεί να αποφύγει αντιδράσεις από αξιωματούχους των μυστικών υπηρεσιών που θα αισθανθούν ότι υποβαθμίζεται ο ρόλος της CIA…

Οι πράκτορες της υπηρεσίας θα εκπαιδευτούν εκ νέου στα παραδοσιακά καθήκοντα της κατασκοπείας και συλλογής πληροφοριών με τη στρατολόγηση πληροφοριοδοτών, με σκοπό να επανδρωθούν κατάλληλα πόστα, όπως για παράδειγμα αυτό της Μόσχας, όπου ο ασφυκτικός έλεγχος από τις ρωσικές μυστικές υπηρεσίες έχει δυσχεράνει σημαντικά το έργο της συλλογής πληροφοριών, το οποίο σίγουρα δεν μπορεί να είναι αποτελεσματικό από πράκτορες υπό διπλωματική ασυλία.

Ταυτόχρονα, έμφαση θα δοθεί εκ νέου στον τομέα της ανάλυσης, αφού η υπηρεσία κατηγορείται ότι δεν τα έχει καταφέρει και πολύ καλά στον τομέα των προβλέψεων της δυναμικής που λαμβάνουν οι εξελίξεις σε διάφορα σημεία του πλανήτη, με χαρακτηριστικό και πιο πρόσφατο παράδειγμα τις εξελίξεις που πυροδότησε η αποκαλούμενη ως «αραβική άνοιξη».
Αυτό που δείχνουν να μην κατανοούν επαρκώς οι αξιωματούχοι των Ηνωμένων Πολιτειών του τομέα των υπηρεσιών πληροφοριών, είναι ότι η γνώση της ψυχολογίας στις χώρες ενδιαφέροντος, όσο ικανός και αν είναι ένας πράκτορας, είναι εξ ορισμού προβληματική για λόγους πολιτισμικούς. Και αν πάρουμε ως παράδειγμα την προσπάθεια συλλογής πληροφοριών εν Ελλάδι, όχι μόνο από τις ΗΠΑ, καθώς επίσης και τις εκθέσεις που διέρρευσαν από τα Wikileaks για τις αναφορές διπλωματικών αποστολών, δεν είναι και λίγες οι φορές που έχει προκληθεί θυμηδία.

Την εποχή που η συντριπτική πλειοψηφία των πληροφοριών υπάρχει σε ανοικτές πηγές, ο παραδοσιακός ρόλος της συλλογής έχει μεταβληθεί σημαντικά και η ανάλυση όταν δεν συνδυάζει τα πολλαπλά και εν πολλοίς αντιτιθέμενα κίνητρα των πρωταγωνιστών μιας υπόθεσης ενδιαφέροντος, είναι καταδικασμένη να οδηγήσει σε παραπλανητικά συμπεράσματα τα οποία θα οδηγήσουν σε αρνητικές συνέπειες και ανεπαρκή ή ακόμα και σε ασυνάρτητο πολιτικό σχεδιασμό.

Κι αυτά διότι οι Αμερικανοί μάλλον δεν κάνουν το αυτονόητο: Να αναλύσουν της παραμέτρους μιας υπόθεσης στις ΗΠΑ όπου τα περιθώρια εντοπισμού όλων των παραμέτρων είναι ασύγκριτα περισσότερα και στη συνέχεια να συνειδητοποιήσουν το πόσο δυσκολότερη είναι η εξαγωγή ασφαλούς συμπεράσματος σε μια ξένη χώρα, εισάγοντας τον παράγοντα της σχετικότητας στη σκέψη των αναλυτών τους που θα κατευθύνει στη συνέχεια τη συλλογή πληροφοριών πιο αποτελεσματικά.

Πηγή Defence-Point


Ο εκπρόσωποςτου Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου Τζέρι Ράις έσπευσε χθες να σβήσει την παραφιλολογία για νέα αναδιάρθρωση («κούρεμα») του ελληνικού δημόσιου χρέους. Με την ωμή γλώσσα του ρεαλισμού, δήλωσε ότι το καθεστώς προτεινόμενου πιστωτή, τόσο για την Ελλάδα όσο και για οπουδήποτε αλλού, «δεν βρίσκεται υπό συζήτηση». Με την αυτονόητη αυτή δήλωση, όμως, παράλληλα ανοίγει τον ασκό του Αιόλου. Το χρέος, όπως εκτιμά το ίδιο το ΔΝΤ, είναι μη βιώσιμο! Ετσι μετά τα δύο «κουρέματα» (το διαβόητο PSI και η επαναγορά), to plan C (δηλαδή το OSI) για το χρέος, παραμένει μετέωρο.

Σε σπουδαία ερώτηση του Reuters κατά πόσον ο κ. Ράις εκτιμά ότι με την πολυδιαφημισμένη αναμενόμενη νέα αναδιάρθρωση («κούρεμα») του ελληνικού χρέους, η Ελλάδα θα γίνει η πρώτη χώρα στην ιστορία που θα αποφασίσει να αναδιαρθρώσει το χρέος της προς το ΔΝΤ, ο εκπρόσωπος του ΔΝΤ επανέλαβε ότι «δεν οραματιζόμαστε» νέες συζητήσεις για τη συμμετοχή του επίσημου τομέα (OSI) σ’ αυτή τη φάση, τονίζοντας παράλληλα ότι το καθεστώς προτεινόμενου πιστωτή, τόσο για την Ελλάδα, όσο και για οπουδήποτε αλλού, «δεν βρίσκεται υπό συζήτηση».

Στις 4 Ιουνίου θα πραγματοποιηθεί η νέα αποστολή των τεχνικών κλιμακίων της τρόικας στην Αθήνα για δύο εβδομάδες, ανακοίνωσε, επίσης χθες, ο Τζέρι Ράις, κατά την καθιερωμένη ενημέρωση των δημοσιογράφων, στα γραφεία του Ταμείου στην Ουάσιγκτον.

Οπως είπε, απαντώντας σε σχετική ερώτηση, ο Πολ Τόμσεν παραμένει επικεφαλής της αποστολής στην Ελλάδα. Ο κ. Ράις επανέλαβε ότι το διοικητικό συμβούλιο του ΔΝΤ θα συνεδριάσει στις 31 Μαΐου για να συζητήσει την πρόσφατη έκθεση που συνέταξε η αποστολή του Ταμείου στην Αθήνα και αναμένεται να αποφασίσει την έγκριση της δόσης ύψους 1,8 δισ. ευρώ προς την Ελλάδα (αντιστοιχεί στον έλεγχο που ολοκληρώθηκε τον Απρίλιο).

Σημειώνεται ότι στην έκθεση για την αξιολόγηση του ελληνικού προγράμματος υπογραμμίζεται -κάτι που επανέλαβε και ο κ. Ράις-, ότι η Ελλάδα έκανε πρόοδο στη μείωση του δημοσιονομικού ελλείμματος και στη βελτίωση της ανταγωνιστικότητάς της, αλλά χρειάζεται να συνεχίσει τις διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις, αντιμετωπίζοντας κυρίως το πρόβλημα της φοροδιαφυγής.

«Αυτή τη στιγμή επικεντρωνόμαστε στην τρίτη αξιολόγηση του ελληνικού προγράμματος και στην τήρηση όσων προβλέπει» τόνισε χαρακτηριστικά, σημειώνοντας τη θέση του Ταμείου ότι για την ολοκλήρωση του προγράμματος, απαιτείται η μείωση του χρέους, όπως έχει συμφωνηθεί με τους Ευρωπαίους εταίρους, προσθέτοντας: «Οι δικές μας εκτιμήσεις δείχνουν ότι θα χρειαστεί περαιτέρω ελάφρυνση του ελληνικού χρέους για την επίτευξη των στόχων του προγράμματος». Για την Κύπρο, ο κ. Ράις είπε ότι τεχνικά κλιμάκια της τρόικας βρίσκονται στη Λευκωσία για τον έλεγχο του προγράμματος, η αποστολή αναμένεται να είναι εκεί προς τα τέλη Ιουλίου, ενώ αναφέρθηκε ξανά στη διαδικασία εξυγίανσης του τραπεζικού τομέα.

Τέλος, για τη δικαστική υπόθεση της γενικής διευθύντριας του ΔΝΤ, Κριστίν Λαγκάρντ, ο εκπρόσωπος του Ταμείου ανέφερε ότι το διοικητικό συμβούλιο του ΔΝΤ είναι ενημερωμένο και εξέφρασε την «απόλυτη εμπιστοσύνη» προς το πρόσωπό της.

Εμείς θα υπενθυμίσουμε στο ΔΝΤ πως η κρατική χρεοκοπία εξακολουθεί να διαλύει με ισχυρούς ρυθμούς την ελληνική οικονομία και τον ιδιωτικό τομέα. Και ότι η συνταγή που ξεκίνησε να εφαρμόζεται στη χώρα μας από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και το ΔΝΤ με το πρώτο Μνημόνιο και μάλιστα με την προωθημένη στρατηγική είναι φαύλη: Οτι, για να ανακτήσει τη χαμένη ανταγωνιστικότητά της, η Ελλάδα οφείλει να φθηνύνει και να φτωχύνει τόσο ώστε να φτάσει στα επίπεδα των γειτονικών της χωρών.

Βασικό χαρακτηριστικό των οικονομικών εξελίξεων στην Ελλάδα ήταν η παραμονή της οικονομίας σε βαθιά ύφεση. Η ελληνική οικονομία έχει περιπέσει σε ένα φαύλο κύκλο δημοσιονομικής προσαρμογής - ύφεσης - προσπάθειας επίτευξης των δημοσιονομικών στόχων, με κεντρικό σημείο αναφοράς την αβεβαιότητα, ο οποίος μπορεί να διακοπεί μόνο αν ενισχυθούν οι θετικές προσδοκίες για την οικονομία. Αν τα 11,3 δισ. ευρώ της επαναγοράς των κρατικών ομολόγων «έπεφταν» στην αγορά, τότε θα μπορούσαμε να κάναμε λόγο για πιθανή επανεκκίνηση της οικονομίας. Βεβαίως το πρόβλημα είναι ότι οι Ευρωπαίοι δύσκολα θα κατέληγαν σε μια τέτοια επιλογή. Διότι είναι θέμα αξιοπιστίας: σε ποιον να δώσουν τα λεφτά, ποιος θα τα διαχειριστεί κ.λπ. Ενώ με την επαναγορά δίνουν ομόλογα EFSF στις τράπεζες και τα επενδυτικά κεφάλαια και ξεμπερδεύουν.

Απέτυχαν να αναδιαρθρώσουν σωτήρια και αποτελεσματικά το ελληνικό χρέος και η χώρα συνεχίζει να μην έχει ουσιαστική ευκαιρία ανάκαμψης. Αλλά, η Ελλάδα αντιμετωπίζει ήδη ένα άκρως επώδυνο πρόγραμμα λιτότητας.

Το 1996 μετά την κρίση των Ιμίων είχε διαρρεύσει στον Τύπο ένα εγχειρίδιο της Πολεμικής Ακαδημίας των Τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων στο οποίο παρουσιάζονταν καθαρά οι θέσεις της Τουρκίας περί «γκρίζων ζωνών» στο Αιγαίο. Το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών διευκρινίζει ότι στις διερευνητικές επαφές ανάμεσα στην Ελλάδα και την Τουρκία η θεωρία των «γκρίζων ζωνών» έχει ατονήσει από πλευράς των Τούρκων.

Η Ακαδημία Ιστορίας της Τουρκίας όμως δημοσίευσε ένα βιβλίο το 2004 με τίτλο «Οι ζώνες του Λυκόφωτος στο Αιγαίο – Τα μη Λησμονημένα Τουρκικά Νησιά» στο οποίο επαναλαμβάνονται όλα τα επιχειρήματα της Τουρκίας για το Αιγαίο, τα νησιά και τις βραχονησίδες του. Στο βιβλίο συμπεριλαμβάνονται και χάρτες που δείχνουν, σύμφωνα με τους Τούρκους ιστορικούς, ποιες νησίδες και θαλάσσιες περιοχές που τις περιβάλλουν δεν παραχωρήθηκαν ποτέ στην Ελλάδα.

Το βασικό επιχείρημα που παρουσιάζει το βιβλίο είναι ότι νησίδες που δεν κατονομάζονται αλλά αναφέρονται στις συνθήκες ως «εξαρτώμενες» ή «παρακείμενες» των μεγάλων νησιών δεν έχουν μεταβιβαστεί ποτέ στην Ελλάδα. Με αυτό το επιχείρημα στο βιβλίο αμφισβητούνται όχι μόνο ακατοίκητες βραχονησίδες που σήμερα χρησιμοποιούν Ελληνες βοσκοί, όπως η νήσος Αστακίδα στα βόρεια της Κάσου, αλλά και κατοικημένα μεγάλα νησιά, όπως η Ψέριμος.

Στο βιβλίο γράφουν ότι «τα πιο γνωστά αμφισβητούμενα νησιά είναι: Αρκοί, Φαρμακονήσι, Ψέριμος, Λέβητα, Κίνναρος, Λιάδι, Κανδελιούσσα, Αδέλφια, Σύρνα, Πλακίδα, Σοφράνα και Αστακίδα». Τονίζεται επίσης ότι με τη Συνθήκη της Λωζάννης δεν παραχωρήθηκαν ποτέ στην Ελλάδα τα νησιά: Οινούσσα και οι γύρω βραχονησίδες, Βάτος και Ποντικονήσι ανάμεσα στη Χίο και τη Μικρά Ασία, αλλά και τα Αντίψαρα, οι Φούρνοι και οι γύρω βραχονησίδες τους και η Φιμένα.

Μία ακόμα σημαντική βραχονησίδα που αμφισβητούν είναι η Ζουράφα, 6 ναυτικά μίλια από τη Σαμοθράκη στο Θρακικό Πέλαγος, που αποτελεί το ανατολικότερο σύνορο του Βόρειου Αιγαίου, το άκρο της ελληνικής επικράτειας, αλλά και Ε.Ε.

Είναι σημαντικό να αναφέρουμε ότι οι βραχονησίδες του συμπλέγματος Σύρνα κάτω από την Αστυπάλαια, αλλά και οι νησίδες Λέβιθα και Κίνναρος που συνδέουν τη γεωγραφική περιοχή των Κυκλάδων με τα Δωδεκάνησα επειδή είναι απομακρυσμένες από τη στεριά καθορίζουν και μία μεγάλη θαλάσσια περιοχή γύρω τους. Αμφισβητώντας αυτές τις νησίδες οι Τούρκοι καταλαμβάνουν μεγάλο μέρος του Αιγαίου Πελάγους. Το βασικό επιχείρημα που προβάλλει το βιβλίο είναι η αμφισβήτηση της Συμφωνίας του 1932 ανάμεσα στην Τουρκία και την Ιταλία για το σύμπλεγμα της Δωδεκανήσου. Η Ελλάδα το 1947 κληρονόμησε ό, τι ήλεγχε η Ιταλία προηγουμένως.

Η συμφωνία 4ης Ιανουαρίου του 1932 αφορούσε τις βραχονησίδες μεταξύ Καστελλόριζου και μικρασιατικής ακτής, ενώ μία συμπληρωματική συμφωνία στις 28 Δεκεμβρίου του 1932 καθόριζε τις διαχωριστικές γραμμές ανάμεσα στα Δωδεκάνησα και τις τουρκικές ακτές. Οι Τούρκοι αμφισβητούν την ισχύ αυτής της συμπληρωματικής συμφωνίας με το επιχείρημα ότι δεν πρωτοκολλήθηκε στην Κοινωνία των Εθνών.

Γνωμοδότηση

Το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών είχε αναγκαστεί να αντικρούσει αυτά τα επιχειρήματα των Τούρκων με έγγραφό του ήδη από το 1963. Μια ομάδα Τούρκων είχε αποβιβαστεί στο Καστελλόριζο το 1961, ενώ έναν χρόνο αργότερα τουρκικό περιπολικό βύθισε εντός των ελληνικών χωρικών υδάτων το ελληνικό σκάφος «Μαρίτσα» σκοτώνοντας δύο μέλη του πληρώματός του.

Το επίσημο κείμενο της συμφωνίας του 1932 είχε πρωτοκολληθεί στην Κοινωνία των Εθνών το 1933 και είχε δημοσιευθεί. Οσον αφορά τη συμπληρωματική συμφωνία που υπογράφτηκε στην Αγκυρα στις 28 Δεκεμβρίου του 1932 και αμφισβητούν οι Τούρκοι, επειδή ήταν συμπληρωματική δεν πρωτοκολλήθηκε στην Κοινωνία των Εθνών.

Σύμφωνα με γνωμοδότηση της Νομικής Υπηρεσίας του 1956 η μη πρωτοκόλληση «ουδόλως επηρεάζει το κύρος αυτής, διότι πρόκειται περί συμπληρωματικής συμφωνίας εκτελέσεως κανονικώς πρωτοκολληθείσης πράξεως».

Στο βιβλίο επαναλαμβάνεται το επιχείρημα ότι οι Ελληνες δεν έχουν τηρήσει το καθεστώς αποστρατιωτικοποίησης των νήσων που τους παραχωρήθηκαν παραβιάζοντας τις συνθήκες και θέτοντας σε αμφιβολία την ισχύ τους, ενώ αναρωτιούνται επανειλημμένως πώς ακόμα οι Ελληνες δεν έχουν εγείρει αξιώσεις για τα δύο νησιά που εποφθαλμιούν, την Ιμβρο και την Τένεδο.

Καταλήγοντας οι Τούρκοι ιστορικοί εξηγούν ότι είναι αδύνατο να λυθεί το θέμα της υφαλοκρηπίδας και της ΑΟΖ με την Ελλάδα αν πρώτα δεν ξεδιαλύνει το θέμα της κυριαρχίας των νησίδων και βραχονησίδων στο Αιγαίο.
Οι διερευνητικές επαφές για οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας στο Αιγαίο διεκόπηκαν πριν από τις εκλογές στην Τουρκία. Αναμένουμε να δούμε ποια γραμμή σκέψης θα ακολουθήσει στην ανανεωμένη θητεία του ο Τούρκος πρωθυπουργός Ταγίπ Ερντογάν.

Πώς χαράχτηκαν τα χωρικά ύδατα

Για την ιστορία, αξίζει να αναφέρουμε ότι όταν μετά τη Συνθήκη της Λωζάννης προέκυψε η διαφορά ανάμεσα στην Ιταλία και την Τουρκία για τις «εξαρτώμενες» νησίδες και αυτές του Καστελλόριζου και οι δύο χώρες αποφάσισαν να πάνε στο Δικαστήριο της Χάγης για να λύσουν τις διαφορές τους.

Στη συνέχεια, όμως, οι κυβερνήσεις προτίμησαν τις απευθείας διαπραγματεύσεις. Με τη συμφωνία της Αγκυρας της 4ης Ιανουαρίου του 1932 λύθηκαν οι εκκρεμότητες που αφορούσαν τις βραχονησίδες μεταξύ Καστελλόριζου και μικρασιατικής ακτής και χαράχτηκαν οριστικά τα χωρικά ύδατα ανάμεσα στο Καστελλόριζο και τη Μικρά Ασία, ενώ με τη συμπληρωματική συμφωνία στις 28 Δεκεμβρίου του 1932 καθορίστηκαν οι διαχωριστικές γραμμές ανάμεσα στα Δωδεκάνησα και στις τουρκικές ακτές.

Με την πρώτη συμφωνία, όμως, παραχωρήθηκε στην Τουρκία η νησίδα Καρά-Αντά που βρίσκεται μέσα στον όρμο της Αλικαρνασσού (Μπόντρουμ) και κατείχε πριν η Ιταλία. Η μακρόστενη τουρκική βραχονησίδα ανήκε σύμφωνα με τον Δωδεκανήσιο ερευνητή κ. Κώστα Τσαλαχούρη στην οικογένεια Μαγκλή από την Κάλυμνο, της οικογένειας του συγγραφέα Γιάννη Μαγκλή.
Αν η Καρά-Αντά δεν είχε παραχωρηθεί στην Τουρκία, τότε σήμερα δεν θα διαπραγματευόμασταν με δυσκολίες την υφαλοκρηπίδα του Καστελλόριζου μόνο, αλλά και την υφαλοκρηπίδα μιας νησίδας μέσα σε τουρκικό κόλπο.



• Αρθρο-σοκ από το περιοδικό
• Οι ολονύκτιες συνεδριάσεις δεν είναι σημάδια ανάπτυξης αλλά παρακμής
• Αν δεν αναλάβουν δράση η ευρωζώνη θα διαλυθεί
• Και ο Αντώνης Σαμαράς στη φωτό με τους ...υπνοβατούντες 


Γενεές δεκατέσσερις περνά τους Ευρωπαίους ηγέτες το περιοδικό «Economist», το οποίο τους παρουσιάζει στο τελευταίο του εξώφυλλο ως... υπνοβάτες που βαδίζουν με μαθηματική ακρίβεια προς τον γκρεμό και τους καταλογίζει έλλειψη πολιτικής βούλησης.
«Για το καλό όλων, οι Ευρωπαίοι ηγέτες πρέπει να ταρακουνηθούν και να βγουν από τον λήθαργό τους.

Πρέπει να αντιληφθούν ότι εάν δεν αναλάβουν δράση, η Ευρωζώνη αντιμετωπίζει τη στασιμότητα ή τη διάλυση - ενδεχομένως και τα δύο», γράφει χαρακτηριστικά το περιοδικό, που επισημαίνει ότι αυτή η χαλάρωση οφείλεται εν μέρει στην αναμονή μέχρι τις εκλογές του Σεπτεμβρίου στη Γερμανία, αλλά πρωτίστως στην κακή εικόνα της ΕΕ και των πολιτικών στα μάτια των πολιτών.
Η ηρεμία και η αισιοδοξία που επικρατούν το τελευταίο διάστημα στις Βρυξέλλες, που απέχουν πολύ από τις «πανικόβλητες ολονύκτιες συνεδριάσεις» του περασμένου χρόνου, δεν αποτελούν για τον «Economist» σημάδια «ανάκαμψης», αλλά αντιθέτως «παρακμής».
Σαρκάζει: Αν δεν το καταλάβατε,  η ΕΕ είχε Σύνοδο Κορυφής αυτή την εβδομάδα
Με άκρως ειρωνικό τόνο το δημοσίευμα αναφέρεται στη σύνοδο κορυφής-εξπρές της περασμένης Τετάρτης. «Ισως το χάσατε, αλλά η ΕΕ είχε Σύνοδο Κορυφής αυτήν την εβδομάδα. Οι πρωθυπουργοί, οι πρόεδροι και οι καγκελάριοι της Ευρώπης αφιέρωσαν τη μισή Τετάρτη για τα σοβαρά θέματα της ενέργειας και της φορολογίας», σαρκάζει το περιοδικό, που αναφέρεται στα σημάδια ανάκαμψης τα οποία επισημαίνουν οι Ευρωπαίοι: την εφαρμογή μεταρρυθμίσεων στην πλειοψηφία των μελών της Ευρωζώνης, την ανάκτηση της ανταγωνιστικότητας στις χώρες του Νότου και τη μείωση των ελλειμμάτων.

Υπνοβατούν μέσα σε μια οικονομική έρημο 
«Είναι μια καθησυχαστική ιστοριούλα και όσοι έχουν κουραστεί από το βαγκνερικών διαστάσεων σίριαλ με το ευρώ, είναι πρόθυμοι να την πιστέψουν. Δυστυχώς, η ιδέα ότι το ευρώ είναι ένα πρόβλημα του παρελθόντος είναι μία επικίνδυνη μυθοπλασία. 
Στην πραγματικότητα οι Ευρωπαίοι ηγέτες υπνοβατούν μέσα σε μία οικονομική έρημο», γράφει το δημοσίευμα που απαριθμεί όλα τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι οικονομίες της Ευρωζώνης.
«Επειτα από χρόνια κρίσης η λίστα με όσα πρέπει να γίνουν είναι σαφής», γράφει ο «Economist». «Η ΕΕ θα έπρεπε να επεκτείνει την ενιαία αγορά στις υπηρεσίες. Αντί να επινοεί κόκκινες γραμμές, θα έπρεπε να κυνηγήσει τη συμφωνία ελεύθερου εμπορίου που προσφέρουν οι ΗΠΑ.

Θα πρέπει να χαλαρώσουν τη λιτότητα και να ενισχύσουν την απασχόληση
Θα έπρεπε να χαλαρώσει τη λιτότητα, μειώνοντας τον ρυθμό των περικοπών στις δαπάνες και αξιοποιώντας χρήματα από τον πυρήνα της Ευρωζώνης για ενίσχυση της απασχόλησης των νέων και επενδύσεων στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις της περιφέρειας».
Οι ηγέτες σαφώς και γνωρίζουν τι πρέπει να κάνουν, αλλά, όπως τονίζει το δημοσίευμα, «οι ψηφοφόροι από τη μια επιθυμούν τη διατήρηση της Ευρωζώνης και από την άλλη δεν στηρίζουν τις δύσκολες μεταρρυθμίσεις που είναι αναγκαίες για την έξοδο από την κρίση». «Αυτή είναι η συνταγή για αδράνεια», συμπληρώνει ο «Economist».

O Ντράγκι έπραξε σωστά
Ως μια πολύ σημαντική πτυχή της εξέλιξης της κρίσης και της αδράνειας των Ευρωπαίων ηγετών αναφέρεται στο δημοσίευμα του «Economist» ο ρόλος της ΕΚΤ.
«Η απειλή του οικονομικού πανικού (από τις αγορές) κρατούσε τους ηγέτες της Ευρωζώνης μέχρι τα ξημερώματα να διαπραγματεύονται και να διαμορφώνουν συμφωνίες διάσωσης και υποσχέσεις για μεταρρυθμίσεις. Οι οικονομικές αγορές, όμως, αναισθητοποιήθηκαν από τη στιγμή που ο Μάριο Ντράγκι, ο πρόεδρος της ΕΚΤ, υποσχέθηκε να κάνει ''ό,τι χρειάζεται'' για να προστατέψει την Ευρωζώνη από την κατάρρευση».
Οπως τονίζει το περιοδικό, οι κερδοσκόποι γνωρίζουν πως το να στοιχηματίσουν εναντίον του κοινού νομίσματος θα ισοδυναμούσε με το να τα βάζουν με τον θεωρητικά «απεριόριστο ισολογισμό της ΕΚΤ», γεγονός που θα σήμαινε ότι τουλάχιστον στην αρχή θα έπρεπε να υποστούν βαρύτατες απώλειες.

Κάποια εύσημα
Η συγκεκριμένη τοποθέτηση του «Economist» δεν συνοδεύεται από επικρίσεις κατά των χειρισμών του Ντράγκι. Αντιθέτως, σημειώνει ότι ο πρόεδρος της ΕΚΤ έπραξε σωστά κερδίζοντας χρόνο για την Ευρωζώνη και εξασφαλίζοντας τα απαραίτητα εργαλεία για να εμποδίσει την κερδοσκοπία.
«Το πρόβλημα είναι ότι οι πολιτικοί χάνουν την ευκαιρία για μια πραγματική μεταρρύθμιση» υπογραμμίζει το δημοσίευμα. «Οι αισιόδοξοι λένε ότι όλα θα είναι μια χαρά μετά τις εκλογές στη Γερμανία, καθώς οι ηγέτες της θα έχουν τη νομιμοποίηση να μεταρρυθμίσουν την Ευρωζώνη.
Ομως η γερμανική απροθυμία να ηγηθεί ή να πληρώσει έχει βαθύτερες ρίζες. Επιπλέον, τα προβλήματα του Ολάντ σηματοδοτούν ότι ο γαλλογερμανικός άξονας έχει σταματήσει να κινείται» προειδοποιεί και επισημαίνει ότι η Ευρωζώνη δεν είναι συμπαγής και κινδυνεύει να απορριφθεί από τους πολίτες. «Εάν οι υπνοβάτες ενδιαφέρονται για το νόμισμα και τους λαούς τους, πρέπει να ξυπνήσουν» καταλήγει ο «Economist».

Από iefimerida

Στην Τουρκική βουλή, μπορούν να ορκιστούν οι βουλευτές στο κοράνι; Κάποτε είχα διαβάσει, ότι στην Κύπρο, πριν από τον καιρό της εισβολής των τουρκικών στρατευμάτων (1974), ο αρχι-Μουφτής Λευκωσίας είχε δώσει εντολή στους ιμάμηδες, η ένταση των μεγάφωνων να είναι στη διαπασών, για να υποδηλώνουν στους ελληνο-Κύπριους την παρουσία τους και για να τους εκνευρίζουν.

Όλως περιέργως, κατά το έτος 2012, όταν εκτελούσα χρέη γραμματέως της ιεράς Μουφτείας Ξάνθης, προ-εκλογικά και μετεκλογικά δόθηκαν πάνω από είκοσι (20) άδειες για μιναρέδες σε διάφορα τεμένη της Ξάνθης. Τα περισσότερα από αυτά δεν είχαν καθόλου μουσουλμάνους κατοίκους. Τότε, δεν μπορούσα να δώσω μία λογική εξήγηση.

Προ ημερών, διερχόμενος από ένα πεδινό χωριό της Ξάνθης, άκουσα από το μιναρέ τον μουεζίνη να απαγγέλει το μεσημεριανό προσκλητήριο για προσευχή. Επειδή ήταν γνωστός μου, σταμάτησα στο τζαμί. Μέχρι να πλυθώ- κατά το ισλαμικό τυπικό- ο μουεζίνης τελείωσε το εζάνι (κάλεσμα σε προσευχή), βγήκε βιαστικός από το τζαμί και έβαλε μπρος στο αυτοκίνητό του για να φύγει. Τον φώναξα και τον ρώτησα γιατί φεύγει χωρίς να τελέσει την μεσημεριανή προσευχή. Μου απάντησε ότι κανένας δεν πάει να προσευχηθεί το μεσημέρι και γι αυτό δεν ανοίγει το τζαμί. Τότε, ποιος ο λόγος για το κάλεσμα από το μεγάφωνο και στη διαπασών μέρα μεσημέρι; Η απάντηση ήταν όμοια με αυτήν της Κύπρου: «Παίρνω εντολές από αυτούς που με πληρώνουν» μου είπε (τους ψευτομουφτήδες δηλαδή). Του υπενθύμισα ότι τα τζαμιά και οι μιναρέδες δεν είναι χώροι επίδειξης δύναμης και πολιτικής, αλλά ιεροί χώροι λατρείας.

Είναι απαράδεκτο σε θρησκευτικούς χώρους, είτε πρόκειται για εκκλησίες είτε για τζαμιά, να γίνεται πολιτική και μάλιστα να προκαλούνται οι πιστοί σε εκδηλώσεις μίσους εναντίον αλλοθρήσκων. Οι χώροι λατρείας πρέπει να είναι χώροι αγάπης και ομόνοιας μεταξύ όλων των ανθρώπων που κατοικούμε στη Θράκη.

Για άλλη μία φορά θέλω να επικροτήσω την ενέργεια των Ελλήνων Βουλευτών να ψηφίσουν το νόμο για τους ιμάμηδες στη Θράκη. Οι ιμάμηδες πρέπει να έχουν σωστή θρησκευτική παιδεία και να διδάσκουν το Κοράνι στα παιδιά μας, όχι να διδάσκουν τον τουρκισμό και τον εκτουρκισμό των Πομάκων.

Ο προξενικός «Αγάς» της της Άγκυρας, με πρωτοστατούντες τους δύο ψευτομουφτήδες και τους μουσουλμάνους βουλευτές, κάθε Παρασκευή με όλο το σκυλολόι του, πηγαίνει και «προσεύχεται» σε διαφορετικά τζαμιά της Θράκης κάνοντας τουρκική προπαγάνδα. Ο ιερός άμβωνας έγινε βήμα εκστόμισης πύρινης λαύρας κατά της Ελλάδος, επειδή θέλει να διορίσει δικούς του ιμάμηδες στα τεμένη της Θράκης. Ο «Αγάς» της περιοχής παριστάνει τον θεοσεβούμενο μουσουλμάνο, ενώ στην χώρα του είναι κεμαλιστής μέχρι το κόκκαλο.

Δεν θέλω να μιλήσω για τις θρησκευτικές ελευθερίες των μειονοτήτων που ζουν στην Τουρκία. Θα μιλήσω και θα γράψω για τους ίδιους τους Τούρκους, που ο ίδιος ο πρωθυπουργός τους δεν μπορεί να προφέρει την λέξη Bismillah (στο όνομα του Αλλάχ) στο κοινοβούλιο! Μέσα σε 90 χρόνια δεν αναγνώστηκε ούτε ένα εδάφιο από το Κοράνι στην τουρκική εθνοσυνέλευση. Μέχρι σήμερα, μόνο μία γυναίκα βουλευτής τόλμησε να μπει με μαντίλα στη βουλή και έχασε την ιθαγένεια της, ενώ το Κοράνιο ήταν απαγορευμένο στα σχολεία και μόνο από φέτος θα είναι προαιρετική η διδασκαλία του.

Η κεμαλική δικτατορία ζει και βασιλεύει. Όταν θα ακούσω να απαγγέλλεται Κοράνιο στην τουρκική βουλή τότε θα πιστέψω ότι οι Τούρκοι είναι μουσουλμάνοι. Στους τρεις αριστερούς (;) μουσουλμάνους βουλευτές της Ελληνικής Θράκης υπενθυμίζω ότι ορκίστηκαν στο ιερό Κοράνιο. Στην Τουρκία θα μπορούσαν να ορκισθούν στο ιερό Κοράνιο; Αναμένω απάντηση και εξήγηση.

Προστατέψτε τα τζαμιά να μείνουν χώροι λατρείας και όχι χώροι εθνικιστικής αντιπαράθεσης και πολιτικής διαμάχης.

Εφόσον σέβονται τις μειονότητες να συνεννοηθούν να ανοίξει η Σχολή της Χάλκης εκεί, και, εδώ, να ιδρυθεί ανώτερη Θεολογική Σχολή στο τοπικό Πανεπιστήμιο, για να αποφοιτούν οι θρησκευτικοί λειτουργοί από τον τόπο τους και να μην είναι καλούπια από τα τουρκικά χυτήρια, για να εκτελούν μόνο εντολές Αγάδων και να αγνοούν το Θεό.

Ιμάμ Αχμέτ ( ΖΑΓΑΛΙΣΑ)

Γράφει ο Βασίλης Αγγελόπουλος

Για 35.000 θέσεις επιδοτούμενης απασχόλησης για ανέργους στο πλαίσιο του προγράμματος «Επιταγή εισόδου στην αγορά εργασίας για άνεργους νέους έως 29 ετών» υποβλήθηκαν 126.520 αιτήσεις! Κάτι που δείχνει την αγωνία των νέων ανθρώπων αλλά και τη μεγάλη τραγωδία που ζει η χώρα. Χθες ο υπουργός Εργασίας Γιάννης Βρούτσης ανακοίνωσε επέκταση του συγκεκριμένου προγράμματος και των υποπρογραμμάτων που περιλαμβάνει, με εφαρμογή από το 2014.

Τα νέο πρόγραμμα θα προσφέρει 75.000 θέσεις απασχόλησης και ανακοινώθηκε από τον Γιάννη Βρούτση από το βήμα του Εθνικού Αναπτυξιακού Συνεδρίου, που πραγματοποιήθηκε χθες στο Ζάππειο και το οποίο είχε ως βασικό του θέμα το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο και την προετοιμασία της προγραμματικής περιόδου 2014-2020.

Πρόκειται για ανακύκλωση των ήδη υπαρχόντων προγραμμάτων και χωρίζονται σε εκείνα που θα τεθούν σε λειτουργία το α' εξάμηνο του 2014 και σε εκείνα που πρόκειται να εφαρμοστούν στο β' εξάμηνο του επόμενου έτους.

Ειδικότερα, το υπουργείο Εργασίας πρόκειται να εφαρμόσει, εντός του α' εξαμήνου της νέας χρονιάς, ένα πρόγραμμα που θα απευθύνεται σε 25.000 νέους, ενώ με ένα δεύτερο θα δίνει την ευκαιρία σε άλλα 15.000 άτομα να απασχοληθούν σε επαγγέλματα που δραστηριοποιούνται στον χώρο του τουρισμού. Αντίστοιχα, στο δεύτερο μισό του 2014 θα ξεκινήσει ακόμη ένα πρόγραμμα για νέους, πάλι με στόχο να καλυφθούν 25.000 θέσεις απασχόλησης, καθώς και ένα πρόγραμμα που θα απευθύνεται σε όσους θέλουν να δραστηριοποιηθούν σε αγροτικές δουλειές, το οποίο στόχο έχει να καλύψει 10.000 θέσεις εργασίας.

Πρόκειται για προγράμματα που όμως δεν λύνουν το πρόβλημα της ανεργίας το οποίο αντιμετωπίζουν δεκάδες χιλιάδες πολίτες, ειδικά νέοι, και απλά προσφέρουν ένα βοήθημα για λίγους μήνες. Το πρόγραμμα της «Επιταγής Εισόδου» που βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη θα παρέχει για ένα πεντάμηνο αποδοχές που κυμαίνονται από 400 έως 460 ευρώ τον μήνα καθαρά, ανάλογα εάν οι δικαιούχοι είναι απόφοιτοι λυκείου ή πανεπιστημίου. Αξίζει να σημειωθεί πάντως ότι από τις 126.520 αιτήσεις που υποβλήθηκαν οι 76.276 αφορούσαν αποφοίτους υποχρεωτικής, δευτεροβάθμιας και μεταδευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, ενώ οι υπόλοιπες 50.244 αιτήσεις προήλθαν από αποφοίτους σχολών ανώτερης και ανώτατης εκπαίδευσης. Η επιλογή των δικαιούχων προέκυψε μέσα από διαδικασία μοριοδότησης, αφού πρώτα οι αιτήσεις υποβλήθηκαν ηλεκτρονικά.

Τα κριτήρια που τέθηκαν ήταν το χρονικό διάστημα της ανεργίας, η ηλικία του δικαιούχου, καθώς και η οικογενειακή του κατάσταση, εάν δηλαδή είναι παντρεμένος, εάν έχει παιδιά ή εάν είναι ανύπαντρος. Το δεύτερο στάδιο των προγραμμάτων αυτής της μορφής περιλαμβάνει 80 ώρες κατάρτισης όσων επελέγησαν για τις συγκεκριμένες θέσεις απασχόλησης. Ακολούθως, θα μπορούν να απασχοληθούν για πέντε μήνες, πραγματοποιώντας την πρακτική τους άσκηση σε ιδιωτικές επιχειρήσεις. Το πρόγραμμα αυτό, όπως και εκείνα που θα ακολουθήσουν με το νέο έτος, δίνει τη δυνατότητα πρόσληψης των δικαιούχων από την επιχείρηση, αν κριθεί από τους εργοδότες ότι χρειάζεται να παραταθεί η συνεργασία. Σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο οι θέσεις εργασίας που θα προκύψουν θα επιδοτούνται ως προς το σκέλος των ασφαλιστικών εισφορών για ένα έτος.



Του Γιάννη Βαρουφάκη
«Η αισιοδοξία και η ελπίδα είναι το ήμισυ της σταθεροποίησης», λένε πολλοί. Πράγματι, χωρίς αισιοδοξία δεν υπάρχει ανάκαμψη. Είναι αναγκαία συνθήκη για την σταθεροποίηση. Σε καμία όμως περίπτωση δεν είναι ικανή συνθήκη – ιδίως όταν βασίζεται σε αέρα κοπανιστό.
Αυτόν το καιρό παρατηρώ ένα άκρως Οργουελινό φαινόμενο: την προπαγάνδα περί Greek Success Story. Μια κυβέρνηση και ένας τύπος (εγχώριος και κίτρινος ευρωπαϊκός, π.χ. Die Welt) που, βασιζόμενοι σε απείρου κάλους επιχειρήματα (π.χ. την αναβάθμιση της πιστοληπτικής ικανότητας μιας χώρας που... δεν δανείζεται από τις αγορές – βλ. εδώ για λεπτομέρειες), τολμά να μιλά για αλλαγή κλίματος, turnaround και άλλα τέτοια αισιόδοξα. 
Κι όταν ρωτώ: Από που προκύπτει η αλλαγή κλίματος,  ακούω να μου λένε για την άνοδο του χρηματιστηρίου (που οφείλεται αποκλειστικά σε πρόσκαιρες τάσεις προερχόμενες από την ποσοτική χαλάρωση σε χώρες εκτός ευρωζώνης, που περιλαμβάνουν βραχυπρόθεσμα στοιχήματα σε διάφορα σκουπίδια από hedge funds που αγωνιούν για κέρδη της στιγμής). Σε μια χώρα που η ύφεση παραμένει τεράστια (με παγκόσμια κριτήρια) για πέμπτη χρονιά και που οι επενδύσεις το 2012 κατάφεραν να μειωθούν κατά 20% από τα σχεδόν μηδενικά επίπεδα του 2011 (και που προβλέπεται, από την ίδια την κυβέρνηση, να μειωθούν κι άλλο το 2013), αυτή η ενορχηστρωμένη δήθεν αισιοδοξία αποτελεί ύβρη απέναντι στους Έλληνες πολίτες.

Η κίβδηλη αισιοδοξία, την οποία χρησιμοποιεί ως όπλο ύστατης ανάγκης ένα καταρρέον καθεστώς, όχι μόνο δεν θα φέρει τη σταθεροποίηση αλλά θα λειτουργήσει αρνητικά όταν αποδειχθεί σε τι σαθρή βάση θεμελιώθηκε. Η περιρρέουσα αισιοδοξία απλά ενισχύει τις παρασιτικές βλέψεις, παράλληλα, αναπαράγει το σφάλμα των Γερμανών οικονομολόγων, πάνω στο οποίο χτίζονται οι ευρωπαϊκές πολιτικές.
Πρέπει να είμαστε αισιόδοξοι. Πρέπει επειδή το ευρώ μπορεί να σωθεί με τρόπο που να ενισχύσει τις χώρες της Περιφέρειας  χωρίς να εξασθενεί τη Γερμανία. Μια τέτοια όμως προοπτική απομακρύνεται όσο η φιλολογία για Greek Success Story ανατροφοδοτεί τις σημερινές, καταστροφικές πολιτικές.
Πηγή:  protagon.gr

Με αποτροπιασμό και έκπληξη παρακολουθεί η βρετανική και η ευρωπαϊκή κοινή γνώμη τα ρεπορτάζ και τις αναφορές των ΜΜΕ για τη στυγερή δολοφονία Αγγλου στρατιώτη από μουσουλμάνους δράστες και τον τεμαχισμό του πτώματός του εν μέση οδώ. Αξίζει να σημειωθεί ότι οι δολοφόνοι, όσο περίμεναν την αστυνομία, έκαναν δηλώσεις σε περαστικούς και φώναζαν συνθήματα όπως «Ορκιζόμαστε στον παντοδύναμο Αλλάχ ότι δεν θα σταματήσουμε ποτέ να σας πολεμούμε» και «οφθαλμός αντί οφθαλμού».

Ταυτόχρονα, στη μαρτυρική Συρία ακόμα αγνοούνται οι απαχθέντες Συρορθόδοξοι επίσκοποι, ενώ μια ισλαμική οργάνωση δημοσιοποίησε προκήρυξη στην οποία επισημαίνεται ότι «είναι εντολή» του Θεού να δολοφονηθούν οι εν ομηρία ευρισκόμενοι επίσκοποι επειδή «είναι αμαρτωλοί». Οι αμαρτίες τους, σύμφωνα με την... τελεσίδικη απόφαση των ισλαμιστών, είναι η αποδοχή της τριαδικότητας του Θεού και η πίστη των Συρορθόδοξων επισκόπων ότι ο Ιησούς Χριστός είναι ο γιος της Μαρίας!

Φυσικά, υπάρχει και η Αραβική Ανοιξη, το μεγάλης έκτασης μακελειό, το οποίο χαιρετίστηκε από τις ηγεσίες της Ε.Ε. και των ΗΠΑ και βύθισε σχεδόν το σύνολο της Βορείου Αφρικής στον ισλαμικό χειμώνα.

Αν συνδυαστούν όλα τα παραπάνω με την εν γένει συμπεριφορά αρκετών μουσουλμάνων που υποτίθεται ότι «ενσωματώθηκαν» στις δυτικές κοινωνίες (απειλές σε σκιτσογράφους που έκαναν χιούμορ με τον Μωάμεθ, τις επαναλαμβανόμενες συγκρούσεις, τις τρομοκρατικές ενέργειες κ.ά.), καθίσταται ηλίου φαεινότερο ότι διάγουμε περίοδο ακήρυκτου πολέμου. Τα «πυρά» που ρίχνονται (από τη μία πλευρά) είναι τροχιοδεικτικά, αλλά παραμένουν πυρά.

Οι αντιστάσεις που συναντά στην επέλασή της η ημισέληνος είναι μηδενικές και οι κυβερνήσεις των δυτικών χωρών, πνιγμένες στα θολά νερά της πολιτικής «ορθότητας», του «αντιρατσισμού» και των ιδεολογημάτων των Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων, προδίδουν τους λαούς τους ψηφίζοντας νομοθετήματα τα οποία επιταχύνουν την επέκταση του μουσουλμανικού τόξου.

Πόσο επιπλέον αίμα πρέπει να χυθεί άδικα για να συνειδητοποιήσουν οι ιθύνοντες την υποχρέωσή τους να ελέγξουν αποφασιστικά την ισλαμική απειλή;


Από τον κατ' επίφαση κίνδυνο της ψυχροπολεμικής περιόδου στον πραγματικό κίνδυνο του νεο-οθωμανικού δόγματος Νταβούτογλου

Μέχρι πριν από 23 χρόνια, γινόταν λόγος για τον «από βορρά κίνδυνο», με την Ελλάδα να συνορεύει με κομμουνιστικά καθεστώτα. Στην πραγματικότητα όμως, μόνον η Βουλγαρία ήταν ταυτισμένη με την Σοβιετική Ένωση δια του «Συμφώνου της Βαρσοβίας».
Η Αλβανία είχε μια στυγνή δικτατορία, με τον έλεγχό της να βρίσκεται στα χέρια της Ιταλίας, όπου από την εποχή του Μουσολίνι, στον ιταλικό προϋπολογισμό υπήρχε πάντα κονδύλι για τα αλβανικά δρώμενα. Στην δε Γιουγκοσλαβία, παρασκευάζονταν πυρομαχικά για το ΝΑΤΟ (τόσο κομμουνιστής ήταν ο Τίτο).
Και αν πάμε πιο ψηλά, και ο Τσαουσέσκου ήταν ένας ελεγχόμενος δικτάτορας, για τον οποίο μάλιστα ο τ. πρόεδρος της Δημοκρατίας Κ. Τσάτσος, είχε γράψει εγκωμιαστικά σχόλια στον πρόλογο του βιβλίου του (στην «κομμουνιστική» Ρουμανία λειτουργούσε ελεύθερος ο Προσκοπισμός!)
Αυτά όλα πέρασαν. Ήταν κίνδυνος κατ’ επίφαση, αφού είναι παγκοίνως γνωστό πως Αμερικανοί, Ρώσοι και Άγγλοι είχαν μοιράσει τις χώρες κατά τα συμφέροντά τους, ο δε Στάλιν είχε συμφωνήσει να βρίσκεται η Ελλάδα υπό βρετανική επιρροή. Χωρίς αυτό να σημαίνει πως οι εντόπιοι κομμουνιστές δεν κατάφεραν πλήγματα κατά της χώρας, ευτυχώς χωρίς ανήκεστη βλάβη.
Τώρα όμως, ήμαστε στα πρόθυρα εμφάνισης πραγματικού κινδύνου από βορρά, με την οσημέραι ισχυροποίηση του ελεγχόμενου από την Τουρκία ισλαμισμού, σε όλες τις χώρες των Βαλκανίων, μηδέ της Σερβίας εξαιρουμένης. Αυτή η πολιτική αποτελεί υλοποίηση του νέο-οθωμανικού δόγματος του κ. Νταβούτογλου, και έχει πολλούς στόχους. Ο κύριος στόχος αποκαλύπτεται από τον κ. Χουσείν Μπαγκτσί, πρόεδρο του τμήματος διεθνών σχέσεων στο Πολυτεχνείο Μέσης Ανατολής στην Άγκυρα:
«Η σημαντική πρόοδος στην Τουρκική διπλωματία στην περιοχή των Βαλκανίων δίνει στη χώρα ισχυρότερη διαπραγματευτική θέση εντός ΝΑΤΟ και Ε.Ε. Η χώρα έχει στηρίξει διεθνείς πρωτοβουλίες σχετικά με περιοχές στα Βαλκάνια που έχουν εκτεθεί σε συγκρούσεις, πολέμους και εθνικές καθάρσεις μετά τη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας τη δεκαετία του 1990, και έχει διαδραματίσει ιδιαιτέρως ενεργό ρόλο σε ό,τι αφορά κρίσεις σε Β-Ε και Κοσσυφοπέδιο».
Αυτό είναι ένας από τους στόχους. Ας δούμε και έναν άλλο, που μας ενδιαφέρει άμεσα. Θα μεταφέρω ένα απόσπασμα από κείμενο του διάσημου Αλβανού λογοτέχνη Ισμαήλ Κανταρέ (γεννημένου στο Αργυρόκαστρο): «Η Οθωμανική Αυτοκρατορία φαίνεται πως επανέρχεται με μία διαφορετική μορφή. Σήμερα η Τουρκία προσπαθεί να επιδράσει μέσω του Ισλάμ για να διαμορφώσει την άποψή μας σχετικά με την κοινωνική ζωή», έγραψε στο Φιλοσοφικό γαλλικό περιοδικό "Noor". Και συνεχίζει, αναφερόμενος στον εξισλαμισμό των Αλβανών από τους Οθωμανούς:
«Ένα μέρος του φτωχού πληθυσμού, αναγκάστηκε να αλλαξοπιστήσει με την βία. Κάποιοι άλλοι άλλαξαν στρατόπεδο για οικονομικούς λόγους, κάποιοι άλλοι για ένα άλλο φαινόμενο ακόμα πιο σημαντικό για τους Αλβανούς, αφού μόνο ένας μουσουλμάνος μπορούσε να κρατάει όπλο.
» Ο οθωμανικός ζυγός δεν μας προσέφερε καμία ελευθερία. Σήμερα, μέσω της ισλαμικής θρησκείας, η Τουρκία προσπαθεί και πάλι να επηρεάσει και να διαμορφώσει την αντίληψή μας σχετικά με την κοινωνική ζωή. Η Οθωμανική Αυτοκρατορία φαίνεται πως επανέρχεται υπό μια άλλη μορφή».
Η Τουρκία όμως, δεν χρησιμοποιεί μόνον τον ισλαμισμό, αλλά μετέρχεται και μεθόδους, που αναφέρει ο κ. Κανταρέ. Τον Απρίλιο του 2011, μια εβδομάδα μετά τη διαδικασία της Απογραφής στο Κοσσυφοπέδιο, παρουσιάστηκε το φαινόμενο της αλλαγής της εθνικότητας σε ένα διαφορετικό στρώμα πολιτών με αντάλλαγμα χρημάτων ή μέσω άλλων κινήτρων που προσφέρονταν, προκειμένου να εγγραφούν ως άτομα με τουρκική καταγωγή, ιδίως στην Πριζρένη.
Να ληφθεί υπόψη ότι στην διαδικασία Απογραφής, η οποία εκτελείτο από το Υπουργείο Δημόσιας Διοίκησης, επικεφαλής ήταν ο Mahir Yagcilar, τουρκικής καταγωγής και αρχηγός του τουρκικού κόμματος του Κοσσυφοπεδίου.
Κατά την Απογραφή, τουρκικές ενώσεις διοργάνωσαν ταξίδια στο Κοσσυφοπέδιο από την Τουρκία (την Προύσα, την Κωνσταντινούπολη και την Άγκυρα) προκειμένου να δηλώσουν καταγόμενοι από το Κοσσυφοπέδιο και να δηλωθούν ως Τούρκοι του Κοσσυφοπεδίου. Με τη μέθοδο αυτή, παρουσιάζεται διογκωμένος ο αριθμός της τουρκικής μειονότητας του Κοσσυφοπεδίου».

Ο Μακεδών


Του Θανάση Νικολαΐδη

ΜΟΙΡΑΣΜΕΝΟΣ ο κόσμος σε Ανατολικούς και Δυτικούς, οι ιδεολογίες με τα στεγανά τους και οι Μεγάλοι… ιδιοκτήτες «οικοπέδων». Σ’ ένα μεταπολεμικό παιχνίδι παγκόσμιας μοιρασιάς κρατών και ψυχών. Λίγο πριν, σφιχταγκαλιάστηκαν (αλληλομισούμενοι) για να θανατώσουν από κοινού το «τερατάκι» (Χίτλερ).

ΣΤΟ κλίμα, λοιπόν, εκείνο της «ειρηνικής» συνύπαρξης του διπόλου και των δήθεν αδέσμευτων, σε ψυχροπολεμική ατμόσφαιρα και κάποιους τοπικούς πολέμους για εκτόνωση, είχα οι λαοί τ’ αφεντικά τους, είχαμε κι εμείς τους… Αμερικανούς. Στο άρμα τους πριν και μετά την μεταπολεμική μοιρασιά, «ιδεολόγοι» με το στανιό, με τους «απέναντι» να νομίζουν πως χτίζουν τον σοσιαλισμό. Θέλαμε όπλα; Μας τα εξασφάλιζαν οι «Σύμμαχοι» έναντι δολαρίων ή μας τα χάριζαν για παλιοσίδερα. Και, βέβαια, το παιχνίδι άγγιζε την κοροϊδία, όταν «απειλούσαμε» πως θα πάρουμε όπλα απ’ τους Σοβιετικούς…

ΕΤΣΙ το πήγαμε και μας το πήγαν, μέχρι που έφαγε χώμα η πλάτη του ενός. Ο άλλος αντίπαλος, άνετος και χωρίς το άγχος των… κομουνιστών, άπλωσε τα φτερά του κι αγκάλιασε τον κόσμο. Με την παγκοσμιοποίηση καταργώντας τα σύνορα, αλλά με την «τρομοκρατία» βολική όσο ο αντικομουνισμός του παρελθόντος. Και από «κινδύνους» μη πλακώσουν βρικολακιασμένοι μπολσεβίκοι και «κίτρινοί»;

ΕΔΩ υπάρχει παιχνίδι, υπάρχουν και (πρόσφατες) μνήμες. Τι έκαναν Κινέζοι και Ρώσοι, όταν ΝΑΤΟικές βόμβες ερήμωναν τα Βαλκάνια για «διευθέτηση» και «αχρηστεύοντας» τον Δούναβη, το Ιράκ του (δικού τους) Χουσεΐν; Βομβάρδισαν ακόμα και την κινέζικη πρεσβεία (περιμέναμε αντιδράσεις και ανταπόδοση των… πυρών απ’ τον «Γίγαντα») , και μόνο τρομαγμένους διπλωμάτες είδαμε να χύνουν δάκρυ καυτό.

ΔΙΑΘΕΤΕΙ τον ΟΗΕ του ο κόσμος, το ΝΑΤΟ τους οι Δυτικοί (με το Σύμφωνο της Βαρσοβίας στο…μουσείο) κι όλα κινούνται αμερικανικά(!). Για κάθε «χρήση» προς το συμφέρον των ΗΠΑ και με την (παγκόσμια) στρατηγική στα χέρια σχεδιαστών της μοίρας του κόσμου, σε ανήλιαγα γραφεία. Υπάρχει ΣΑ (Συμβούλιο Ασφαλείας) του ΟΗΕ, αλλά δεν… λειτουργεί, όταν στη Συρία σφάζονται. Υπάρχει ΝΑΤΟ που ξαμολάει βόμβες απασφαλισμένες μόνο από αμερικάνικα χέρια, όταν και αν «χρειαστεί».

ΓΙΑΤΙ, λοιπόν, να μην ανοιχτούμε σε Ρώσους και Κινέζους επιχειρηματικά, ως σύμμαχοι (διάβαζε φόρου υποτελείς) στους Αμερικανούς; Έχουν γνώση οι φύλακες. Ο αμερικανοκίνητος ΟΗΕ με τα αχρηστεμένα Veto των αντιπάλων τους, το ΝΑΤΟ-εργαλείο τους για επεμβάσεις μετά… βομβών, έχουν και οι ίδιοι (οι Αμερικανοί) τη στρατηγική τους. Αύριο «χτίζεται» ο Αγωγός (αερίου), μεθαύριο τον βομβαρδίζουν αχρηστεύοντάς τον για 5-6 χρόνια με βόμβες ΝΑΤΟικές και η ζωή συνεχίζεται.