Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

16 Σεπ 2011

«Λόγων απορρήτων εκφοράν μη ποιού»

Του Όμηρου Φωτιάδη

Το παραπάνω ρητό αποτελεί το λογότυπο του θυρεού της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών (ΕΥΠ), εντός του οποίου απεικονίζεται η υδρόγειος καιόμενη και μη φλεγόμενη από δαυλό, ο οποίος προτάσσεται από στιβαρό χέρι Ελληνικό. Ο θυρεός αυτός, τόσο σε συμβολισμό όσο και σε φιλοσοφικό πεδίο, εμπεριέχει όλα εκείνα τα σταθερά στοιχεία, τις απαράβατες αξίες και τα ιδανικά που διέπουν την ΕΥΠ, τον χαρακτήρα της και την δυναμική της σε επιχειρησιακό επίπεδο.
«Είναι αδύνατον να νοηθεί σοβαρό κράτος χωρίς ισχυρές και συγκροτημένες μυστικές υπηρεσίες» έλεγε ο Μαλρό.
Αιώνες πριν, τον 11ο αιώνα μ.Χ., έγραφε ο Κεκαυμένος στο «Στρατηγικόν» του «Εί δε Στρατηγός εί και ενεπιστεύθης λαόν… ενεστώσαν σοι πολλοί και πιστοί και ενεργείς κατάσκοποί, ους χονσάριους οίδαμεν καλείν. Τούτο δε επιτήδευε ίνα καθεκάστην μανθάνης που κείται ο εχθρός σου, και πως κείται και τι πράτει και τι προσδοκεί».

Μυθικοί Στρατηλάτες, Βασιλείς και Ηγεμόνες στήριξαν την δόξα και την φήμη τους, σε μυστικούς κατασκόπους και μυστικές επιχειρήσεις, οι οποίες σπανίως έχουν καταγραφεί από τους ιστορικούς χρονικογράφους. Αν θέλαμε να κάνουμε μια ιστορική αναδρομή στην προϊστορία των Ελληνικών Μυστικών Υπηρεσιών, θα έπρεπε να ανατρέξουμε πολλούς αιώνες πριν. Από τον Οδυσσέα και τον Διομήδη, τον Δόλωνα της Τροίας (Ιλιάδα, Κ204-210, 220-228, 242-247, 383-445), και τις «Ίλες Ανιχνευτών» του Αλεξάνδρου του Μεγάλου. Από τους «χουνσάριους» του Βασιλείου του Βουλγαροκτόνου και Φαναριώτες Μοναχούς. Από την δράση των Ελλήνων αυλικών των Σουλτάνων και των μυστικών αποστολών των «Φιλικών» μέχρι των βουκόλων του Καραϊσκάκη. Από την δράση των «Γραικομάνων» της Μακεδονίας και τα μυστικά ταχυδρομεία του Ι. Δραγούμη. Τους υπολοχαγούς Δημήτριο Καμπέρο, Μουτούση, Μωραϊτίνη το 1912 και την μυστική δράση του Κατεχάκη στην Κωνσταντινούπολη, μέχρι το 1922.

Οι Πρώτες Προσπάθειες Ίδρυσης Υπηρεσίας Πληροφοριών
Οι Υπηρεσίες Πληροφοριών γενικά μέχρι τις αρχές του 20ου αιώνα ήταν Στρατιωτικές στο σύνολο τους παγκοσμίως, δεδομένο που ίσχυε και για την Ελλάδα. Είναι γνωστά τα «Δεύτερα Γραφεία» (G2) σε όλους μας.

Αιτία για την πρώτη αυτόνομη Ελληνική Υπηρεσία Πληροφοριών, στάθηκε το γεγονός της δολοφονίας, του Ιταλού Στρατηγού Ερρίκο Ταλλίνι, στις 27 Αυγούστου 1923, στην Ελληνοαλβανική μεθόριο στην Κακαβιά των Ιωαννίνων. Με αιτία το γεγονός αυτό η Ιταλία βομβάρδισε την Κέρκυρα και ακολούθως την κατέλαβε προσωρινά, μέχρι την 27η Σεπτεμβρίου 1924. Οι Ιταλικές βλέψεις και η γενικότερη κατάσταση στην Ελλάδα μετά την Συνθήκη της Λωζάνης, είχαν δημιουργήσει ένα χάος στην Ελλάδα.

Για να αντιμετωπίσει τον Ιταλικό επεκτατισμό, η Ελλάδα, τον Μάρτιο του 1924 ίδρυσε το «Κέντρο Πληροφοριών Κέρκυρας» το οποίο εγκαταστάθηκε με κάλυψη την τοπική φρουρά της Κέρκυρας. Πρώτος Διοικητής του Κέντρου ήταν ο Συνταγματάρχης Γ. Φεσσόπουλος. Το κέντρο διατηρήθηκε μέχρι τον Σεπτέμβριο του 1925.

Οι πιεστικές καταστάσεις στην χώρα, και ειδικότερα η ίδρυση του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδος και η δράση του για απόσπαση των εδαφών της Μακεδονίας – Θράκης στα πλαίσια των σχεδίων για ίδρυση «Βαλκανικής Κομμουνιστικής Ομοσπονδίας», την γνωστή ΒΚΟ, επέβαλαν την ανάγκη ίδρυσης μιας μυστικής υπηρεσίας.

Τον Σεπτέμβριο του 1925 ιδρύθηκε η «Υπηρεσία Ειδικής Ασφαλείας», η ΥΕΑ, με το νομοθετικό διάταγμα 19 της 23ης Σεπτεμβρίου του 1925. Ως αποστολή είχε «την παρακολούθηση πάσης υπόπτου εις την Ασφάλεια του Κράτους οργανώσεως, την καταδίωξην της κατασκοπείας και την αστυνομίαν επί των ξένων» (άρθρον -1-). Η ΥΕΑ υπαγόταν στο Υπουργείο εξωτερικών. Μετά μόλις τέσσερις μήνες, η υπό εμβρυακή κατάσταση ΥΕΑ, καταργήθηκε και την θέση της πήρε η «Υπηρεσία Γενικής Ασφάλειας του Κράτους», ΥΓΑΚ, η οποία ιδρύθηκε από το νομοθετικό διάταγμα 22 της 29ης Ιανουαρίου 1926. Η ΥΓΑΚ υπάγονταν πλέον στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Συμπτωματικά την ίδια περίοδο ιδρύεται στην Τουρκία η πρώτη μυστική της υπηρεσία «ΜΕΗ».

Ο Συνταγματάρχης Γ. Φεσσόπουλος παραμένει αρχηγός της ΥΓΑΚ. Η ΥΓΑΚ καταργείται το 1936, και ιδρύεται η «Υπηρεσία Αμύνης του Κράτους», ΥΑΚ, με τον αναγκαστικό νόμο 25 της 25ης Ιανουαρίου 1936. Η ΥΑΚ υπάγεται πλέον στο Υπουργείο Στρατιωτικών.

Οργανωτής και επικεφαλής της ΥΑΚ παραμένει ο Αντιστράτηγος πλέον Γ. Φεσσόπουλος. Ακολουθεί το κίνημα του Ι. Μεταξά στις 4 Αυγούστου του 1936. Τρεις μήνες αργότερα η ΥΑΚ καταργείται. Ιδρύεται με τον αναγκαστικό νόμο 320 της 5ης Νοεμβρίου 1936, η «Υπηρεσία Αλλοδαπών» ως ειδική Διεύθυνση και υπάγεται στο Υφυπουργείο Δημόσιας Ασφάλειας υπό τον θρυλικό Υφυπουργό, τον γνωστό ως «ρετσινόλαδο» Μανιαδάκη. Στην ηγεσία της νέας Υπηρεσίας Πληροφοριών τοποθετείται ο ικανότατος Συνταγματάρχης του Πυροβολικού, Δημήτριος Ξένος, ο οποίος εκτελεί τα καθήκοντα της αντικατασκοπίας και κατασκοπείας, μέχρι τον Απρίλιο του 1941, οπότε και κατάρρευσε το μέτωπο. Παρά τα όσα φρικτά συνοδεύουν την μνήμη του Μανιαδάκη κλπ., η Μυστική Υπηρεσία του, είχε άριστα αποτελέσματα και διέθετε υψίστης εθνικής σημασίας πληροφορίες, καθώς η Ελλάδα εισέρχονταν στην δίνη του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Αντίπαλες κατασκοπευτικές υπηρεσίες, χαιρέτιζαν και παραδέχονταν την αποτελεσματικότητα της Υπηρεσία του Μανιαδάκη. Έχουν καταγραφεί ιδιαίτερα ευμενή σχόλια από τον Γερμανό Αρχικατάσκοπο του Γ’ Ράιχ, Φόν Κανάρη, αλλά και ο Γερμανός υπερκατάσκοπος των Βαλκανίων προπολεμικά, Χάνς Ρίγκελ στο βιβλίου του αναφέρετε με επαίνους στις ελληνικές μυστικές υπηρεσίες.

Μετά την Απελευθέρωση
Κατά τη διάρκεια της Γερμανικής Κατοχής, λειτουργούσαν διάφορες ομάδες πλέον συλλογής πληροφοριών, καθώς η χώρα τελούσε υπό κατοχή. Επίσημα πλέον το 1944, κάνει την εμφάνιση της στις Ελληνικές Δυνάμεις της Μέσης Ανατολής, η «Υπηρεσία Προστασίας Στρατεύματος», με πρωτοβουλία του Σοφοκλή Βενιζέλου.

Μετά την απελευθέρωση της Ελλάδας το 1944, η ΥΠΣ εγκαθίσταται στην ελεύθερη Ελλάδα, για να μετατραπεί το 1945 σε «Διεύθυνση Υπηρεσίας Πληροφοριών» (ΔΥΠΛ). Τον Φεβρουάριο του 1949 ιδρύεται ο πρόδρομος της γνωστής μας ΚΥΠ, η «Κεντρική Υπηρεσία Πληροφοριών και Ερευνών» (ΚΥΠΕ).
Πρώτος Αρχηγός της ΚΥΠΕ, είναι ο Ταξίαρχος Ιππικού Πέτρος Νικολόπουλος, με Υπαρχηγό τον θρυλικό Αντισυνταγματάρχη Αλέξανδρο Νάτσινα, μετέπειτα ιδρυτή της ΚΥΠ και Αρχηγό της επί 11 έτη. Με το νομοθετικό διάταγμα 2421 της 9ης Μαΐου 1953, ιδρύεται η «Κεντρική Υπηρεσία Πληροφοριών», η περιβόητη ΚΥΠ.
Αρχηγός της νεοσύστατης ΚΥΠ είναι ο Συνταγματάρχης Πυροβολικού Αλέξανδρος Νάτσινας. Ένας λαμπρός αξιωματικός και ιδιαίτερα ταλαντούχος σε θέματα πληροφοριών. Συμμετείχε ενεργά στην Αντίσταση και συνεργάστηκε με τις υπηρεσίες πληροφοριών των Συμμάχων. Κατά την διάρκεια της κατοχής, συνεργάστηκε στενά με τα κατασκοπευτικά κλιμάκια των Συμμάχων, Μ04 και ΜΚ41. Ο τολμηρός αξιωματικός ανέπτυξε ένα τεράστιο δικό του δίκτυο πρακτόρων στην κατεχόμενη Ελλάδα. Η έναρξη του εμφυλίου πολέμου τον βρίσκει Αρχηγό του «Προκεχωρημένου Κέντρου Πληροφοριών της Στρατιάς».
Το 1949 ο Α. Νάτσινας, με θάρρος και ιδιαίτερη τόλμη, αυτόβουλα παρουσιάστηκε στον τότε Στρατάρχη Αλέξανδρο Παπάγο, και του παρέδωσε δύο μελέτες του και υπόμνημα όπου περιέγραφε την ανάγκη ίδρυσης κεντρικής υπηρεσίας πληροφοριών.
Ο περιβάλλοντας χώρος της Ελλάδος εκείνη την εποχή ήταν ιδιαίτερα επικίνδυνος. Στα βόρεια σύνορα της χώρας η νεοσύστατη υπηρεσία σε συνεργασία με την «Διεύθυνση Εθνικής Ασφάλειας» της Αστυνομίας η οποία μετεξελίχθηκε σε «Γενική Διεύθυνση Εθνικής Ασφάλειας» και αργότερα σε «Υπηρεσία Εθνικής Ασφαλείας», καθώς και με τα Α2|ΓΕΣ, Α2|ΓΕΝ, Α2|ΓΕΑ της «Διευθύνσεως Πληροφοριών» του ΓΕΕΘΑ, αγωνίζονται εναντίων πολλαπλών αντιπάλων. Η υφήλιος βρίσκεται σε πλήρη αναταραχή, καθώς ο κόσμος έχει πλέον μοιραστεί στα δύο. Η καπιταλιστική Δύση και η Κομμουνιστική Ανατολή. Η ίδρυση του ΝΑΤΟ σχεδόν ταυτόχρονα με την ίδρυση της ΚΥΠ επιβάλλει την ανάληψη και νέων καθηκόντων, για λογαριασμό του ΝΑΤΟ και των Δυτικών μας Συμμάχων.
Η χώρα έχει βγει από έναν ιδιαίτερα καταστροφικό εμφύλιο πόλεμο και η πάταξη της κομμουνιστικής δράσης στο εσωτερικό της χώρας λαμβάνει πρωτεύοντα χαρακτήρα για την ΚΥΠ και τις αρχές ασφαλείας.

Η Δράση της ΚΥΠ
Η ΚΥΠ έχει να αντιμετωπίσει τις κατασκοπευτικές δράσεις και την υπονομευτική πολιτική του Τίτο στα βόρεια. Την έντονη Βουλγαρική κατασκοπευτική δραστηριότητα σε όλη την Μακεδονία και Θράκη. Τις βλέψεις και την μυστική δράση της Τουρκίας στην Θράκη και τον Αλβανικό αλυτρωτισμό στα Βορειοδυτικά της χώρας με τις νέα Κινέζικες μεθόδους των Αλβανών.

Από την Λάρισα και πάνω η ΚΥΠ έχει να αντιμετωπίσει, επίσης, σοβαρά εσωτερικά προβλήματα και κινδύνους. Εναπομείναντες Τσάμηδες στην Ήπειρο, αυτοαποκαλούμενοι «Σλαβομακεδόνες» και «Βουλγαρόφρονες» σε όλη την έκταση της Μακεδονίας και Θράκης. Μουσουλμάνοι της Θράκης, όργανα της Τουρκίας. Πλήθος άλλων Σοβιετικών πλέον πρακτόρων απειλούν σοβαρά την υπόσταση της Ελλάδας.
Καμία άλλη Υπηρεσία Πληροφοριών της Δύσης, δεν βρέθηκε σε τόσο δύσκολη θέση και με τόσους αντιπάλους ταυτόχρονα στα σύνορά της, αλλά και στο εσωτερικό της.

Ο τολμηρός Αρχηγός της ΚΥΠ, Α. Νάτσινας, καταπλήσσει με την δράση του, τους Συμμάχους. Η Ελληνική Αντικατασκοπία την δεκαετία του 1950-1960, θεωρείται η αποτελεσματικότερη στο ΝΑΤΟ.

Πλήθος μυστικών ειδικών επιχειρήσεων εξαπολύει η ΚΥΠ στις χώρες που περιβάλλουν την Ελλάδα. Τα αποτελέσματα είναι άριστα. Η Ελλάδα διεισδύει με αριστοτεχνικό τρόπο στην Αλβανία, Γιουγκοσλαβία, Βουλγαρία, Τουρκία και η ροή επίκαιρων απόρρητων πληροφοριών, είναι συνεχής και σε υψηλό επίπεδο. Την δεκαετία 1960-1970, η ΚΥΠ θα καταφέρει σε συνεργασία με τις Υπηρεσίες Πληροφοριών των τριών κλάδων του Υπουργείου Άμυνας, να επεκτείνει την δράση της, μέσα στην Ρουμανία, Πολωνία, Τσεχοσλοβακία και την ίδια την Ρωσία. Την περίοδο 1967-1974, η ΚΥΠ συνεχίζει την δράσης της αμείωτη αλλά σε πολύ δυσκολότερα πεδία δράσης, καθώς οι Σοβιετικές Μυστικές Υπηρεσίες, παρουσιάζουν τεράστια δράση και διαθέτουν τεράστιες δυνατότητες πλέον.
Παράλληλα, η ΚΥΠ δίνει ιδιαίτερη βαρύτητα στην Κύπρο, λόγο της σταδιακά αυξανόμενης έντασης με την Τουρκία. Επίσης, έντονη κατασκοπευτική δράση αναπτύσσεται στο έδαφος της Τουρκίας. Οι πληροφορίες που διέθετε η Ελλάδα εκείνη την εποχή, της έδιναν απεριόριστες δυνατότητες, για προληπτική πολιτική, αλλά και σε επιχειρησιακό επίπεδο, ήταν σε γνώση των Ελλήνων Επιτελών κάθε πτυχή της Τουρκικής στρατιωτικής μηχανής, των σχεδίων της Τουρκίας.

Η ΚΥΠ σε συνεργασία με τις υπηρεσίες κατασκοπείας του Ελληνικού Στρατού, είχαν δημιουργήσει ένα τεράστιο πλέγμα και εκτεταμένα δίκτυα πρακτόρων σε κάθε γωνία της Τουρκίας, ενώ «τυφλοπόντικες» (έτσι ονομάζονται οι πράκτορες μέσα σε ευαίσθητες υπηρεσίες) της Ελλάδας, υπήρχαν σχεδόν σε κάθε στρατιωτικό μηχανισμό της Τουρκίας, αλλά και στην ίδια την ΜΙΤ (Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών της Τουρκίας. [Milli İstihbarat Teşkilatı]).
Παλαίμαχοι πράκτορες της ΚΥΠ και των Ενόπλων Δυνάμεων, δήλωναν μετά από χρόνια, διατηρώντας την ανωνυμία τους, «είχαμε ολόκληρη την Τουρκία στα χέρια μας», «δεκαοκτώ μέρες πριν την εισβολή των Τούρκων στην Κύπρο, γνωρίζαμε με κάθε λεπτομέρεια τα σχέδια της απόβασης, και κάθε πτυχή των σχεδίων τους για την Κύπρο», «δυστυχώς… οι πληροφορίες μας και ο τεράστιος όγκος εγγράφων και λοιπών στοιχείων που διαθέταμε, δεν εκτιμήθηκαν. Απαξιώθηκαν. Δεν έτυχαν της δέουσας προσοχής από τους αρμόδιους», «είχαμε όλη την Τουρκία, διάφανη. Η Ελλάδα μπορούσε να προκαλέσει πανωλεθρία στους Τούρκους, τόσο στην Κύπρο, όσο και στην Τουρκία» κλπ.

Δεκάδες αναφορές και μαρτυρίες της εποχής, μέσα από τα άδυτα των Ελληνικών μυστικών υπηρεσιών, πιστοποιούν, ότι εάν οι ηγεσίες της Ελλάδα τον Ιούλιο του ’74, αλλά και αργότερα, είχαν το σθένος να πολεμήσουν την Τουρκία, αυτή θα υφίσταται πραγματική πανωλεθρία σε όλα τα μέτωπα.
Δυστυχώς δεν έχουν γίνει ευρύτερα γνωστά πολλά στοιχεία εκείνης της περιόδου για την Κυπριακή τραγωδία. Όλη η προσοχή επικεντρώθηκε στα πολιτικά ζητήματα και τις κομματικές εμπάθειες και εντάσεις.

Απόδειξη των παραπάνω απόψεων, είναι το γεγονός ότι για «άγνωστους» λόγους ο λεγόμενος «Φάκελος της Κύπρου» ακόμη δεν έχει ανοίξει… Κυριαρχεί έντονα η άποψη ότι εάν ο περιβόητος «Φάκελος της Κύπρου» ανοίξει, θα ανατραπούν πολλά από όσα ξέρουμε, για την περίοδο εκείνη ή ότι νομίζουμε πως ξέρουμε… η αλήθεια ανήκει στους ιστορικούς του μέλλοντος.

Η ΚΥΠ μετά την επταετία 1967-1974, άλλαξε ηγεσία πολλές φορές, αλλά παρέμεινε προσηλωμένη απρόσκοπτα στα υψίστης εθνικής σημασίας καθήκοντά της. Η δράση και η αξία της συνέχισε να παραμένει πολύ υψηλά στις εκτιμήσεις των Συμμαχικών χωρών αλλά και παγκοσμίως.

Η ΚΥΠ παραμένει με διαφορά πρώτη εδώ και δεκαετίες, μεταξύ των μυστικών υπηρεσιών του ΝΑΤΟ, ως η υπηρεσία που δεν κατάφεραν οι πολυμήχανοι Σοβιετικοί κατάσκοποι, να διεισδύσουν.

Η ΚΥΠ Μετασχηματίζεται σε ΕΥΠ
Στις 28 Αυγούστου του 1986 με το νομοθετικό διάταγμα, 1645, η ΚΥΠ μετονομάζεται σε ΕΥΠ.

Έπειτα από δεκαετίες έντονης δράσης, μεγάλων επαίνων και μεγάλων επικρίσεων, η αόρατη και θρυλική Κρατική Υπηρεσία Πληροφοριών, μετονομάζεται σε Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών (ΕΥΠ), ονομασία που παραμένει μέχρι σήμερα.

Η ΚΥΠ και μετέπειτα ΕΥΠ, ήταν μια έντονα στρατικοποιημένη υπηρεσία. Μεγάλος αριθμός Αξιωματικών και των τριών κλάδων των Ενόπλων Δυνάμεων, κατείχαν τις πλέον νευραλγικές και υψηλές θέσεις των Ελληνικών Μυστικών Υπηρεσιών. Στα τέλη της δεκαετίας του 1990, η ΕΥΠ άρχισε σταδιακά να αποστρατικοποιείται, και πολλές ευαίσθητες θέσεις, πέρασαν στην διοίκηση των πολιτικών στελεχών της υπηρεσίας.

Στελέχη με πείρα δεκαετιών στα μέτωπα της κατασκοπείας σε όλα τα μήκη και πλάτη του πλανήτη. Άριστοι γνώστες των μεθόδων και των διεθνών πρακτικών κατασκοπείας, κλήθηκαν να στελεχώσουν, θέσεις που διαχειρίζονταν κυρίως Αξιωματικοί του Στρατού.

Στρατιωτικοί και πολιτικά στελέχη της ΕΥΠ, δημιούργησαν έναν ευέλικτο πλέον σχηματισμό, λειτουργώντας πλέον όπως οι σύγχρονες δυτικές υπηρεσίες.
Το πρώτο πρόσωπο που είχε διάφορη ιδιότητα από αυτήν του Στρατιωτικού και ανέλαβε την Αρχηγία της ΕΥΠ, ήταν ο Πρέσβης κ. Παύλος Αποστολίδης το 1999, μετά τα θλιβερά γεγονότα της Κένυας, με τον Κούρδο ηγέτη Αμπντουλάχ Οτσαλάν. Η παρουσία του κ. Παύλου Αποστολίδη, αναβάθμισε σημαντικά το κύρος της ΕΥΠ. Άριστος γνώστης της εξωτερικής πολιτικής της χώρας και των ευαίσθητων εθνικών θεμάτων της, πανέξυπνος και ευρηματικός εκ φύσεως, ο Αρχηγός Π. Αποστολίδης, είχε σημαντικότατες επιτυχίες στο ενεργητικό του κατά την θητεία του στην ΕΥΠ. Για ευνόητους λόγους δεν μπορούμε να αναφέρουμε λεπτομέρειες, αλλά παρακάτω θα επιχειρήσουμε μια παρουσίαση κάποιων γεγονότων που δεν θίγουν την ασφάλεια της χώρας.

Την λαμπρή πορεία του κ. Παύλου Αποστολίδη, στην ΕΥΠ διαδέχθηκε ο επίσης επιφανής διπλωμάτης καριέρας, Πρέσβης κ. Ιωάννης Κοραντής, το 2005. Ένας διπλωμάτης ιδιαίτερου κύρους με εξαίρετη παρουσία στο Υπ. Εξωτερικών. Ο νέος Αρχηγός της ΕΥΠ, κ. Ι. Κοραντής, άνθρωπος με τεράστιες γνώσεις και ιδιαίτερο διπλωματικό ένστικτο, άφησε ιδιαίτερα έντονη την παρουσία του σε πολλές Πρεσβείες όπου υπηρέτησε για δεκαετίες. Ο κ. Ι. Κοραντής δεν δίστασε να συγκρουστεί με τον πολιτικό του προϊστάμενο, Υπ. Εξωτερικών κ. Γ. Παπανδρέου.

Το σθένος και η ευθυκρισία του Ι. Κοραντή, τον οδήγησαν γρήγορα εκτός Άγκυρας, με κατεύθυνση προς την Υεμένη, όπου ανέλαβε τα νέα του καθήκοντα Πρέσβη.

Πρόσφατα, μετά την κατάργηση του Υπ. Δημόσιας Τάξης, όπου υπάγονταν η ΕΥΠ, υπάγεται πλέον στο Υπ. Εσωτερικών, με πολιτικό προϊστάμενο τον εκάστοτε Υπουργό Εσωτερικών.

Στα τέλη του Ιανουαρίου του 2008, κατατέθηκε στην Βουλή σχέδιο νόμου, το οποίο προβλέπει την αναμόρφωση και αναδιάρθρωση της ΕΥΠ. Για το νέο νομοσχέδιο της ΕΥΠ, ποικίλουν οι απόψεις, αλλά είναι γεγονός ότι αυτή εκσυγχρονίζεται και προσαρμόζεται στα νέα δεδομένα, τόσο της Ελλάδας αλλά και του κόσμου.

ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΑ
ΙΜΙΑ 1996
Ενώ η ένταση και η κρίση μεταξύ της Ελλάδα και της Τουρκίας κορυφώνονταν, και ο Ελληνικός Στόλος ελάμβανε θέσεις μάχης στο Αιγαίο, Μονάδες του Στρατού βρίσκονταν κυριολεκτικά με το δάχτυλο στην σκανδάλη, ο τότε Αρχηγός της ΕΥΠ, Ναύαρχος κ. Βασιλικόπουλος, ζήτησε ακρόαση από τον τότε πρωθυπουργό, κ. Κ. Σημίτη, μια μέρα πριν την αποβίβαση των Τούρκων στρατιωτών στα Ίμια. Ούτε κάθισμα δεν πρόσφεραν στον κ. Βασιλικόπουλο κατά την διάρκεια της αναμονής του… ο Κ. Σημίτης απαξίωσε να δεχθεί τον Αρχηγό της ΕΥΠ. Ο Βασιλικόπουλος εκλιπαρεί να δει έστω κάποιον Υπουργό, καθώς τα ζητήματα που θέλει να θέσει είναι επείγοντα και υψίστης σημασίας…

Γιατί επέμενε ο κ. Βασιλικόπουλος τόσο έντονα να δει τον Σημίτη;

Η ΕΥΠ από μήνες πριν ήξερε με κάθε λεπτομέρεια τις κινήσεις και τα σχέδια των Τούρκων και είχε ενημερώσει τα αρμόδια όργανα της κυβέρνησης. Με το ξέσπασμα ης κρίσης, η ΕΥΠ κινητοποίησε κατάλληλα δεκάδες πράκτορές της στο εσωτερικό της Τουρκίας. Ακόμη και μέσα στα άδυτα του Τουρκικού Γενικού Επιτελείου Στρατού. Γνωρίζαμε κάθε λεπτομέρεια, κάθε κίνηση των Τούρκων. Η ΕΥΠ κατάφερε και υπέκλεψε τηλεφωνική συνομιλία μεταξύ υψηλόβαθμων Τούρκων στρατιωτικών, στην οποία δίνονταν εντολή να μεταφερθεί ομάδα κρούσης Τούρκων κομάντος από την Κωνσταντινούπολη για να καταλάβει μια από τις νησίδες των Ιμίων.

Υπήρχε όλος ο χρόνος, να αποφύγει η Ελλάδα την ταπείνωση και τα μελλοντικά σοβαρά προβλήματα που αντιμετωπίζει μέχρι σήμερα. Απλά πράγματα… η μία νησίδα των Ιμίων ήταν αφύλαχτη. Οι Τούρκοι το γνώριζαν και την κατέλαβαν με μια επιχείρηση «αποβίβασης» η οποία ήταν για γέλια. Εάν άκουγαν τον κ. Βασιλικόπουλο, οι Τούρκοι ποτέ δεν θα πατούσαν στα Ίμια. Δεν θα φτάναμε να υποστείλουμε την Σημαία μας, ούτε να λέμε μέσα από το βήμα της Βουλής «ευχαριστώ» στους αμερικάνους.

Επίσης, ολόκληρη η αιχμή του δόρατος του Τουρκικού Στρατού στον Έβρο, η 9η Τεθωρακισμένη Ταξιαρχία, η οποία είχε λάβει επιθετική διάταξη και προχώρησε στους χώρους εφόρμησης της, είχε κωλύσει μέσα στα πλημμυρισμένα νερά του Έβρου. Όλα τα άρματα των Τούρκων, βρίσκονταν κάτω από το νερό μέχρι το ύψος του πύργου τους. Η Ελλάδα είχε στρατηγικό και τακτικό πλεονέκτημα ανέλπιστο. Η καλύτερη Ταξιαρχία αρμάτων του Τουρκικού Στρατού, ήταν ακίνητη και έτοιμη να καταστραφεί σε λίγα λεπτά από το Ελληνικό πυροβολικό. Η παρακώλυση της Ταξιαρχίας, έφερε σε τεράστια ταραχή τις Τουρκικές δυνάμεις. Ανατράπηκαν όλα τα επιθετικά τους σχέδια. Η καταστροφή τους σε περίπτωση σύγκρουσης στον Έβρο θα ήταν θέμα ωρών.
Πλήθος άλλα στοιχεία είχε στην διάθεσή του ο Αρχηγός της ΕΥΠ. Η ΕΥΠ είχε ενεργοποιήσει εκατοντάδες πράκτορές της μέσα στα βάθη της Τουρκικής ενδοχώρας. Στρατηγικές γέφυρες, κέντρα διοίκησης, υποδομές, τηλεπικοινωνίες και εκατοντάδες άλλοι στόχοι, ήταν έτοιμοι να καταστραφούν, προκαλώντας πραγματικό χάος στην Τουρκία. Αρκούσε μόνο η εντολή ανάληψης δράσης.

Οι Έλληνες πολιτικοί προϊστάμενοι του κ. Βασιλικόπουλου απαξίωσαν να μιλήσουν με τον Αρχηγό της Ελληνικής Μυστικής Υπηρεσίας, τις τόσο κρίσιμες αυτές ώρες. Εάν ο κ. Βασιλικόπουλος εισακούονταν, η τροπή των γεγονότων θα ήταν πολύ διαφορετική. Σε καμία περίπτωση η Τουρκία δεν θα έβγαινε κερδισμένη σε κανένα επίπεδο.

Χάσαμε στα Ίμια τρεις λαμπρούς αξιωματικούς μας, με την πτώση του ελικοπτέρου μας. Πιθανόν το ελικόπτερό μας να καταρρίφθηκε από τους Τούρκους κομάντος στα Ίμια. Η επίσημε εκδοχή ήταν ότι κατέπεσε 1.5 μίλι μακριά από τα Ίμια. Ποτέ δεν είπαν ότι το κράνος ενός πιλότου βρέθηκε μήνες αργότερα στα δίχτυα ενός ψαρά της Καλύμνου δίπλα στις ακτές των Ιμίων. Όσοι γνωρίζουν πως είναι τα κράνη των πιλότων θα βγάλουν μόνοι τους τα συμπεράσματά τους…

Μυστηριώδεις Απώλειες
Μετά λίγους μήνες η περιβόητη «ομάδα Καρντάκ» των Τούρκων κομάντος που κατέλαβαν τα Ίμια συμμετείχε σε άσκηση στον Κόλπο της Μαρμαρίδας. Η ομάδα αυτή πήγαινε στις ασκήσεις ως ομάδα πρότυπο υπό τις διαταγές του Τούρκου Ταγματάρχη Ζεκί Σεν. Ο Ζεκί Σεν, ήταν ένας λαμπρός αξιωματικός των Καταδρομών, μέλος της SAT Μονάδος Ειδικού Πολέμου της Τουρκίας. Ο Ζεκί Σεν ήταν αδειούχος κατά την προαναφερόμενη άσκηση… Η «ομάδα Καρντάκ» απογειώθηκε με ελικόπτερο COUGAR για να εκτελέσει αεραπόβαση. Ξαφνικά σφοδρή έκρηξη καταστρέφει το ελικόπτερο, το πλήρωμα του και την «ομάδα Καρντάκ». Αύτανδρο βυθίζεται στα νερά της Μαρμαρίδας.

Μαζί με τον Σακί Σεν, απουσίαζαν άλλα δύο μέλη της «Ομάδας Καρντάκ». Τούρκοι δημοσιογράφοι ανέφεραν ότι υπήρξε Ελληνικό σαμποτάζ, εκδίκησης για τα Ίμια. Άλλοι ανέφεραν ότι Ελληνικό Μιράζ τους κατέρριψε. Άλλοι ότι Ελληνικό υποβρύχιο έβαλε με το πυροβόλο του και το κατέρριψε.
Η «ομάδα Καρντάκ» διαλύθηκε. Οι δύο παρασημοφορημένοι κομάντος που απουσίαζαν μεταφέρθηκαν σε άλλες μονάδες καταδρομών. Ο Αρχηγός τους Ζεκί Σεν, αποσπάστηκε μυστικά στην Γεωργία ως προσωπικό του ΟΗΕ.

Μετά δύο μήνες με διαφορά 3 ημερών, φεύγουν από την ζωή και οι δύο επιζώντες Τούρκοι κομάντος… και οι δύο σκοτώθηκαν σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα…

Μέσα στο ίδιο έτος, 1996, και οι 12 Τούρκοι κομάντος των Ιμίων, δεν ήταν πλέον στην ζωή… έμεινε μόνο ο Αρχηγός τους.

Τα ίχνη του Ζεκί Σεν χάθηκαν… ώσπου το 2003, επέστρεψε στην Κωνσταντινούπολη. Στις 6 Μαΐου του 2003, ο Ζεκί Σεν γιόρτασε τα γενέθλια του με την κοπέλα του και τους φίλους του σε γνωστό κλαμπ της Κων/πόλης (LAILA) στην Περιοχή Ορτάκιοϊ (Ortaköy). Την νύχτα των γενεθλίων την πέρασε στο κοντινό ξενοδοχείο “CIRAGAN PALACE HOTEL”, παλαιό παλάτι του Σουλτάνου.

Την επόμενη μέρα, το μεσημέρι στις 3.30 μ.μ., ο Ζεκί Σεν πήγε στην πλατεία Ταξίμ και μπήκε στο McDonald και αγόρασε ένα χάμπουργκερ. Μόλις βγήκε από το φαστ φουντ, δέχθηκε την επίθεση τριών νεαρών, οι οποίοι τον κατακρεούργησαν με μαχαίρια και διέφυγαν στα στενά σοκάκια της Πόλις…
Κανείς δεν ξέρει την αλήθεια για τον χαμό της «ομάδας Καρντάκ» …

Ούτε και εμείς δεν θα την μάθουμε ποτέ… Θεία Δίκη; Ή μήπως η ίδια η Τουρκία είχε λόγους να τους κλείσει το στόμα; Τότε γιατί τους παρασημοφόρησε; Λέτε να αληθεύουν τα όσα έγραψαν οι Τούρκοι δημοσιογράφοι…;

Το Ποντιακό Αντάρτικο
Η ΜΙΤ, η JITEM (η χωροφυλακή), η Κρατική Ασφάλεια και άλλες υπηρεσίες πληροφοριών που διαθέτει η Τουρκία, αδυνατούν να ελέγχουν την δράση των Ελλήνων κατασκόπων. Ο εκνευρισμός των Τούρκων είναι πολύ μεγάλος, καθώς ταυτόχρονα στον Πόντο εμφανίζεται τοπικό «Αντάρτικο Σώμα» από Τούρκους υπηκόους που μιλούν όλοι Ποντιακά. Αρχηγός τους είναι μια 28χρονή κοπέλα… η πολυάριθμη αυτή ομάδα δεν έχει σχέση με τις κουρδικές οργανώσει και τις ακροαριστερές.

Θυμίζει το «Ποντιακό Αντάρτικο» του 1920, όταν πάνω από 25.000 Πόντιοι συμπατριώτες μας, απομεινάρια της πάλαι ποτέ «Αυτοκρατορίας των Κομνηνών», έλαβαν τα όπλα και κήρυξαν την ανεξαρτησία τους. Για τουλάχιστον 5 χρόνια (1925) Τούρκος δεν πάτησε στον «Ανεξάρτητο Πόντο».

Οι Τουρκικές αρχές ασφαλείας αναγκάζονται να μεταθέσουν τους επικεφαλείς αξιωματικούς από το Ντιγιαρμπακίρ, Βάν κλπ., στον Πόντο. Οι έμπειροι Τούρκοι αξιωματούχοι με πολυετή πείρα απέναντι σους Κούρδους αντάρτες , επιβάλλουν σε πολλά ορεινά χωρία, κυρίως της επαρχίας Ορντού, αποκλεισμό. Οι κάτοικοι αγοράζουν τα προϊόντα τους με δελτία πλέον, για να μην δίνονται εφόδια στους Πόντιους αντάρτες.

Η αντάρτικη ομάδα, καταφέρνει σοβαρά χτυπήματα, σε πολλούς σταθμούς Διοίκησης της Στρατοχωροφυλακής, ενώ απαγάγει και έναν τοπικό Δήμαρχο. Οι Τουρκικές δυνάμεις ασφαλείας, αδυνατούν να ελέγχουν την κατάσταση. Πληροφορίες φέρουν ότι η ομάδα υπάρχει ακόμη και σήμερα και κάνει την εμφάνισή της συχνά στην περιοχή. Χιλιάδες Πόντιοι της Τουρκίας, παραμένουν τις νύχτες συντονισμένοι στους Ποντιακούς Ραδιοσταθμούς που εκπέμπουν από την Γεωργία και την Αρμενία. Συνολικά 114 σύλλογοι Ποντίων έχουν ιδρυθεί στην περιοχή αλλά και στην Κων/πόλη. Οι κάτοικοι άρχισαν να καταλαβαίνουν ότι μιλούν την ίδια γλώσσα με άλλους στις γειτονικές χώρες που δεν είναι Τούρκοι…

Συμπτωματικά, την ίδια περίοδο το Ελληνικό Υπ. Εξωτερικών ζητά την ίδρυση Ελληνικού Προξενείου στην Τραπεζούντα. Το αίτημα φυσικά απορρίπτεται.
Είχε προηγηθεί η απέλαση του Ε.Χ. τον Δεκέμβριο του 1997, από το Ελληνικό Προξενείο της Κων/πόλης. Ο Έλληνας Αξιωματικός υπηρετούσε με διπλωματική κάλυψη στο Ελληνικό Προξενείο, ενώ στην πραγματικότητα ήταν ο Σταθμάρχης στην Κων/πόλη των ελληνικών μυστικών υπηρεσιών. Οι Τούρκοι μη μπορώντας να ελέγχουν την δράση του Έλληνα κατάσκοπου, σκηνοθέτησαν μια υπόθεση κατασκοπείας και τον απέλασαν. Ακολούθησε απέλαση υψηλόβαθμου στελέχους της Τουρκικής ΜΙΤ από το Προξενεία της Τουρκία στην Θεσ/νίκη.

Στην Σμύρνη και την Άγκυρα, υπηρετούν Έλληνες κατάσκοποι, με αμείωτη δράση. Στις 29 Ιουνίου 1998, σύσσωμος ο Τουρκικός τύπος, αναφέρει μια πολύ σοβαρή υπόθεση κατασκοπείας. Συνελήφθη ο Τούρκος Αξιωματικός της Αεροπορίας Μεχμέτ Μπαρούτ, για κατασκοπεία υπέρ της Ελλάδας. Ενοχοποιούνται άλλοι 5 Τούρκοι αξιωματικοί. Οι εξελίξεις στην Τουρκία είναι καταιγιστικές. Στις 3 Ιουλίου 1998, η εφημερίδα Μιλιέτ, αναφέρει ως εγκέφαλο του δικτύου κατασκοπείας τον Έλληνα Αξιωματικό με το όνομα «Καλέρας». Πρόκειται για τον γνωστό Ταγματάρχη Σάββα Καλεντερίδη.

Συλλαμβάνεται και άλλος Τούρκος Αξιωματικός. Ο Σμηναγός Αλίμ Ασλάν ομολογεί τι έδωσε όλα τα σχέδια ειδικών επιχειρήσεων της Τουρκίας εναντίων της Ελλάδας, αλλά και όλες τις μυστικές συχνότητες επικοινωνίας του Τούρκου Αρχηγού του Γενικού Επιτελείου, Στρατηγού Καρανταγί.

Περίεργες Εξαφανίσεις και η Υπόθεση Οτσαλάν
Ακολούθησε μια υπόθεση μυστήριο. Στις 2 Αυγούστου 1998, η εφημερίδα Χουριέτ σε πρωτοσέλιδό της αναφέρει ότι «εδώ και μέρες αγνοείται η τύχη του κ. Στέφανου Βαρδαλίδη» Στρατιωτικού Ακόλουθου στην Άγκυρα. Το αυτοκίνητο του Έλληνα αξιωματικού βρέθηκε την προηγούμενη μέρα, στην Προύσα, πολύ μακριά από την έδρα του. Η Ελληνική Πρεσβεία στην Άγκυρα ανακοίνωσε ότι ο Έλληνας Αξιωματικός δεν μετακινήθηκε από την Άγκυρα. Οι Τούρκοι τότε δημοσίευσαν φωτογραφίες της BMW με αριθμό πινακίδας 06CU635, που ανήκε στον Έλληνα Αξιωματικό.

Οι Τούρκοι πράκτορες, οδηγήθηκαν σε ακραίες αντιδράσεις, βάζοντας πράκτορές τους, να πυρπολούν τα δάση στα Ελληνικά νησιά, για να πλήξουν τον τουρισμό. Κατηγορούν ταυτόχρονα την Ελλάδα ότι βρίσκεται πίσω από μεγάλα σαμποτάζ εναντίων αποθηκών πυρομαχικών του Τουρκικού Στρατού. Κυκλοφορούν επίσης, αναφορές και μαρτυρίες Κούρδων μετανοημένων, οι οποίοι δηλώνουν ότι εκπαιδεύτηκαν από Έλληνες κομάντος στην Ελλάδα κλπ. για τρομοκρατική δράση στην Τουρκία.

Ακολουθεί η γνωστή υπόθεση με τον Κούρδο Ηγέτη Αμπντουλάχ Οτσαλάν. Για την υπόθεση αυτή έχουν γραφεί πάρα πολλά και θα γραφούν κι άλλα. Πολλές απαντήσεις δίνει ο Αντισυνταγματάρχης ε.α. Σάββας Καλεντερίδης, στο βιβλίο του. Ένα είναι σίγουρο πάντως. Η πολιτική ηγεσία της χώρας την περίοδο εκείνη, δεν ήταν σε θέση να χειριστεί την σοβαρή αυτή υπόθεση. Θέλησε να παρακάμψει τις Ελληνικές Μυστικές Υπηρεσίες και να επιβάλλει τα δικά της σχέδια. Τα αποτελέσματα είναι γνωστά…

Φυσικά την απαγωγή του «Άπο» δεν έκαναν οι Τουρκικές Μυστικές Υπηρεσίες, αλλά η CIA η οποία και τους παρέδωσε τον Κούρδο Ηγέτη, ο οποίος εάν άκουγε τις τελευταίες στιγμές τις έντονες ενστάσεις του Έλληνα Πρέσβη κ. Κωστούλα και του τότε Ταγματάρχη Καλεντερίδη, να μην πάει στο αεροδρόμιο, δεν θα είχε απαχθεί και η υπόθεση θα είχε σίγουρα διαφορετική τροπή.

Για άλλη μια φορά η πολιτική ηγεσία της χώρας, αγνόησε τις Ελληνικές Μυστικές Υπηρεσίες με τραγικά και ταπεινωτικά αποτελέσματα για την χώρα.

Η Υπόθεση των Κυπρίων Αγνοουμένων
Ταξιδεύουμε τώρα λίγα χρόνια πίσω. Αρχές του 1991, φτάνουν σοβαρές πληροφορίες από Έλληνες πράκτορες στην Τουρκία, ότι υπάρχουν επιζώντες από το 1974 στην Κύπρο, και κρατούνται στις Τουρκικές φυλακές στην απομόνωση. Τα Ελληνικά Γεράκια, οργώνουν την Τουρκία. Πότε ως αρχαιολόγοι, πότε ως έμποροι και επιχειρηματίες, διεισδύουν σε βάθος μέσα στους Τουρκικούς μηχανισμούς ασφαλείας και ανακαλύπτουν τα απομεινάρια της Κυπριακής τραγωδίας του 1974. Έλληνας Αξιωματικός καταφέρνει και μπαίνει σε μια φυλακή και έρχεται προσωπικά σε επαφή με Έλληνες αγνοούμενους μέχρι τότε. Οι αναφορές είναι συγκλονιστικές. Η Τουρκία την εποχή εκείνη, είναι «ανοιχτό βιβλίο» για τους Έλληνες κατασκόπους. Οι αναφορές αρχίζουν και πληθαίνουν… ανακαλύφθηκαν και σε άλλες περιοχές Έλληνες αιχμάλωτοι. Τα Γεράκια των Ελληνικών Ειδικών Δυνάμεων και της ΕΥΠ, ξεχύνονται στο Ντενιζλί, το Μπολού, το Ερζερούμ και ψάχνουν. Αναζητούν. Ανακαλύπτουν… Οργανώνονται επιχειρήσεις απόδρασης και διάσωσης. Ξένη χώρα συμφωνεί να βοηθήσει τις μυστικές επιχειρήσει με αντάλλαγμα την αναγνώρισή της από την Ελλάδα, καθώς μέχρι τότε δεν την αναγνωρίζαμε. Η αναγνώριση γίνεται επίσημα. Οι ειδικές ομάδες των Ελλήνων κομάντος εισέρχονται στην Τουρκία από την Συρία, το Ιράκ, την Αρμενία, τα Τουρκικά παράλια. Είναι απόλυτα προετοιμασμένοι και έχουν σχεδιάσει άριστα τις επιχειρήσεις τους. Η αγωνία και η αδρεναλίνη έχει φτάσει στο απόγειο. Ξαφνικά γίνεται αντιληπτό, ότι οι Τούρκοι ξέρουν… γνωρίζουν… και περιμένουν. Η χώρα που συμφωνήθηκε να βοηθήσει μας πρόδωσε στους Τούρκους. Οι Έλληνες πράκτορες, οι οποίοι είναι δεκάδες, δίνουν μάχη να ξεφύγουν από τους Τουρκικούς κλοιούς. Εξελίσσονται κινηματογραφικές σκηνές και ανελέητο ανθρωποκυνηγητό. Η απαγκίστρωση των ειδικών ομάδων κομάντος είναι επιτυχής. Κάποιοι «άγνωστοι στρατιώτες» όμως έμειναν για πάντα θαμμένοι στα ιερά χώματα των αλησμόνητων πατρίδων…

Η Υπόθεση Λάλα
Είναι εκατοντάδες τα περιστατικά που θα μπορούσαμε να αναφέρουμε και τα οποία έχουν διαρρεύσει από τους εκάστοτε πολιτικούς προϊσταμένους των ελληνικών μυστικών υπηρεσιών. Τα στελέχη τους φυσικά τα αρνούνται κατηγορηματικά. Ισχύει το ρηθέν «Λόγων απορρήτων εκφοράν μή ποιού».
Πρόσφατη είναι και η επιστροφή του Έλληνα κατάσκοπου Σταύρου Λάλα. Η υπόθεση λίγο-πολύ είναι πλέον γνωστή στο πανελλήνιο. Κι εδώ πάλι προδόθηκε ο Έλληνας κατάσκοπος από ανθρώπους έξω από τις μυστικές μας υπηρεσίες. Κυκλοφόρησε φυσικά, έντονα και το σενάριο ότι οι ΗΠΑ υποχρεώθηκαν να τον δώσουν, καθώς εκβιάζονταν ότι θα αποκαλυφθεί μεγάλο σκάνδαλο κατασκοπείας από τις ΗΠΑ εις βάρος της Ελλάδας. Άλλο σενάριο μιλάει για συναλλαγή με αντάλλαγμα να μην προχωρήσουν οι υποθέσεις των υποκλοπών και το σκάνδαλο της Vodafone. Πάντως αυτοί που πρέπει να ξέρουν, ξέρουν και γνωρίζουν. Για πρώτη φορά στα παγκόσμια χρονικά οι ΗΠΑ απελευθέρωσαν ξένο κατάσκοπο…

Υπηρεσία Στρατιωτικών Πληροφοριών (Υ.Σ.Π.)
Πέραν της γνωστής μας ΕΥΠ, υπάρχει και η Υπηρεσία Στρατιωτικών Πληροφοριών (Υ.Σ.Π.) του Υπ. Άμυνας. Μια διακλαδική υπηρεσία με άριστα στεγανά και ταχύτατα αντανακλαστικά. Η δράση της, συνδυαστικά με αυτή της ΕΥΠ, έχει ως αποτέλεσμα, η Ελλάδα να διαθέτει τις καλύτερες Μυστικές Υπηρεσίες στα Βαλκάνια, από τις καλύτερες της Ευρώπης, ενώ βρίσκεται πολύ υψηλά στους καταλόγους των Μυστικών Υπηρεσιών των χωρών του ΝΑΤΟ. Σχετικά με την Υ.Σ.Π., απαγορεύεται να δημοσιοποιήσουμε οτιδήποτε.

Αναφέρω μόνο το εξής χαρακτηριστικό γεγονός. Πέρυσι, όταν ο Αρχηγός ΓΕΕΘΑ της Τουρκίας επισκέφθηκε επίσημα τη χώρα μας, ο Στρατηγός Γιασάρ Μπουγιουκανίτ, και αφού η ατμόσφαιρα είχε χαλαρώσει και ήταν πολύ φιλικό το περιβάλλον, ζήτησε από τον Έλληνα ομόλογο του να γνωρίσει τον «άνθρωπο αράχνη», όπως τον αποκαλούν στην έδρα του ΝΑΤΟ, αλλά δεν γνωρίζουν ούτε το όνομα του. Ο Τούρκος ΓΕΕΘΑ ζήτησε να συναντήσει τον Έλληνα Αρχηγό της Υ.Σ.Π., τον «άνθρωπο αράχνη». Να δει τον άνθρωπο που γνωρίζει την Τουρκία καλύτερα από τον ίδιο. Φυσικά η Ελλάδα αρνήθηκε ότι διαθέτει «αράχνες» και ανθρώπους φαντάσματα. Για ευνόητους λόγους δεν δημοσιεύουμε τίποτα για τον Αρχηγό της Υ.Σ.Π. και την υπηρεσία του.

Η ΕΥΠ Εκσυγχρονίζεται
Στις σελίδες αυτές ασχοληθήκαμε με την ΕΥΠ και ένα ελάχιστο μέρος της δράσης της. Μνημονεύω προσθετικά ότι στης μέρες μας η ΕΥΠ πέραν των όσων άλλων, πρωτοπορεί και στους τομείς της ηλεκτρονικής κατασκοπείας και αντικατασκοπίας. Διαθέτει άριστα εκπαιδευμένο προσωπικό και υπερσύγχρονο εξοπλισμό.

Σημειώνουμε ότι όταν πριν λίγα χρόνια είχε ξεσπάσει παγκοσμίως σάλος σχετικά με το σύστημα υποκλοπών του FBI, τον περιβόητο «Σαρκοφάγο». Η ΕΥΠ είχε κατασκευάσει αυτόνομο δικό της σύστημα, πολύ ανώτερο του FBI. Η ΕΥΠ μπήκε πανέτοιμη και στην «ηλεκτρονική μάχη». Το «Τμήμα Αντιμετώπισης Ηλεκτρονικών Επιθέσεων» της ΕΥΠ (CERT), μόνο το διάστημα 2003-2006, απέτρεψε πάνω από 6.000 επιθέσεις στα δίκτυα του Ελληνικού Κράτους, εκ των οποίων το 90% προέρχονταν από την Τουρκία και Αλβανία. Οι πρόσφατες συνεχείς συλλήψεις παραβατικών δραστών για διακίνηση πορνογραφικού υλικού και παιδοφιλίας στην Ελλάδα, είναι αποτέλεσμα της κοινής δράσης της ΕΥΠ και της ΕΛΑΣ.

Δυστυχώς στην Ελλάδα οι Μυστικές Υπηρεσίες βάλλονταν κατά κόρον στο παρελθόν, αλλά και στις μέρες μας στιγματίζονται με απρεπείς χαρακτηρισμούς. Πολλοί νεοέλληνες κατέστησαν τον χαρακτηρισμό «ΚΥΠατζής», συνώνυμο της λέξεως καταδότης. Είναι άνθρωποι κυρίως αριστερών καταβολών, που η ενασχόλησή τους με τις Μυστικές Υπηρεσίες έχει να κάνει με τα προσωπικά τους πιστεύω και τις πεποιθήσεις τους.

Δεν μπορούμε όμως να αλλάξουμε την ιστορία. Τις εποχές εκείνες, μετά τον εμφύλιο πόλεμο και τον Σοβιετικό κίνδυνο προ των πυλών, μέχρι και πριν μια δεκαετία, η ΚΥΠ και η ΕΥΠ, ήταν υποχρεωμένες να ελέγχουν και να παρακολουθούν κάθε δράση που πιθανόν να δημιουργούσε πρόβλημα στην Ασφάλεια της χώρας. Λάθη σίγουρα γίνανε. Αλλά είτε ως ΚΥΠ, είτε ως ΕΥΠ, από κάπου έπαιρνε εντολές. Οι υπηρεσίες αυτές έχουν απόλυτη δομή και αυστηρό σύστημα εσωτερικής διοίκησης. Δεν δρουν αυτόνομα, ούτε είναι αυτοδιοικούμενες. Ας αναζητηθούν λοιπόν οι υπαίτιοι σε άλλους χώρους.

Η δημόσια ενασχόληση με τις Μυστικές Υπηρεσίες, είναι μια πολύ δύσκολη υπόθεση τελικά. Ασχολούνται πολλοί για να αναδείξουν τα «στραβά» κατά την γνώμη τους, χωρίς να διαθέτουν γνώσεις και ανάλογη υποδομή. Αλλά και να τα διαθέτουν, οι διαρροές από τις Μυστικές Υπηρεσίες είναι σχεδόν αδύνατες. Ας προσέχουν τι γράφουν κάποιοι. Ας προσέχουν μην τυχών γίνονται άθελά τους όργανα ξένων συμφερόντων και ξένων υπηρεσιών.



Και νέα πρόσθετα μέτρα εντός του 2011 ζητούν οι Βρυξέλες και το ΔΝΤ!!! Και αυτό θα το ζητήσουν την Δευτέρα από τον Βενιζέλο.

Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις του τεχνικού κλιμακίου της τρόικα, που βρίσκεται στην Αθήνα, δεν είναι αρκετά τα χρήματα που θα εξοικονομηθούν από το τέλος στα ακίνητα και την εργασιακή εφεδρεία, προκειμένου να ισοσκελιστούν τα πρωτογενή ελλείμματα του έτους.

Έτσι στην τηλεδιάσκεψη της Δευτέρας με τον Βενιζέλο αναμένεται να του ζητήσουν άλλα 2,5 δισ. γιατί το έλλειμμα θα φτάσει το 10% του ΑΕΠ. Και ο Βενιζέλος είναι έτοιμος να δεχθεί τις απαιτήσεις, σύμφωνα με όσα είπε στο άτυπο Eurogroup στην Πολωνία, καθώς θεωρεί ότι ο πρώτος στόχος του πρέπει να είναι η άρση της δυσπιστίας προς την Ελλάδα, ώστε τα εθνικά κοινοβούλια των χωρών της Ε.Ε. να ψηφίσουν την υλοποίηση των αποφάσεων της συνόδου κορυφής της Ε.Ε. της 21ης Ιουλίου.

«Πρέπει να καταλάβουμε όλοι οι Έλληνες ότι εάν δεν γίνουν όλα αυτά τώρα (η υλοποίηση των διαρθρωτικών αλλαγών), εάν δεν ληφθούν και δεν εφαρμοστούν τώρα οι δύσκολες αποφάσεις, αυτό που θα συμβεί θα είναι πράγματι δραματικό και θα συμβεί ερήμην της χώρας μας ή ακόμη και ερήμην της ευρωζώνης. Δεν συγχωρείται ούτε άγνοια κινδύνου, ούτε συγκυριακή, μικροκομματική ή προσωπική θεώρηση των πραγμάτων. Αυτό που έχει σημασία είναι μόνο η σωτηρία των μεταπολεμικών επιτευγμάτων της χώρας, για τα οποία μόχθησαν γενιές Ελλήνων και Ελληνίδων»,
είπε.

Η τρόικα επιμένει στην υλοποίηση όλων των δημοσιονομικών στόχων δίνοντας έμφαση στη μείωση του ελλείμματος στο 7,5% του ΑΕΠ, και τα στοιχεία της δείχνουν πως ακόμα και με τα έκτακτα μέτρα που παίρνει η κυβέρνηση δεν θα πέσει κάτω από το 9%.

Από την πλευρά του ο Βενιζέλος επέμεινε και στο Βρότσλαβ ότι μπορεί με τις αποφάσεις που έχει ήδη προωθήσει να επιτευχθεί ο δημοσιονομικός στόχος του 2011, όμως οι εταίροι τον πίεσαν ασφυκτικά. Ο Βενιζέλος έδωσε όσες διαβεβαιώσεις του ζήτησαν και το μόνο που ζήτησε είναι χρόνο για να αποδώσουν οι αποφάσεις, αλλά και να μην υπάρχουν διαρροές για ελληνική χρεοκοπία. Στο τελευταίο είχε σύμμαχο και τον υπουργό Οικονομικών των ΗΠΑ, Τίμοθι Γκάιτνερ.

Το ερώτημα είναι ποια μέτρα έχουν μείνει στην φαρέτρα της κυβέρνησης. Και η απάντηση πως θα ενταθούν τα υφιστάμενα (δηλαδή κλείσιμο δημοσίων οργανισμών και περισσότεροι εργαζόμενοι σε εφεδρεία), ενώ μπορεί να αυξηθούν οι φόροι και σε είναι καύσιμα, τσιγάρα, ποτά.

Του Άδωνη Παλληκαρίδη

Η ανάλυση των στρατιωτικών δεδομένων δεικνύει ότι η Τουρκία δύσκολα θα δημιουργήσει θερμό επεισόδιο στη θαλάσσια περιοχή των κοιτασμάτων, ενώ στρατιωτικές πηγές εκτιμούν ότι η Άγκυρα βρίσκεται παγιδευμένη στις απειλές της.

Σε κατάσταση επαγρύπνησης έχει τεθεί το στράτευμα, για να αποτρέψει τυχόν τουρκικές προκλήσεις στη γραμμή αντιπαράταξης. Δύο είναι τα ενδεχόμενα που εξετάζονται:

1. Η κίνηση για επέκταση της κατοχής στη νεκρή ζώνη.

2. Οι βολές εναντίον θέσεων της Εθνοφρουράς.

Σύμφωνα, μάλιστα, με πληροφορίες της «Σ», κατά τη διάρκεια τις προχθεσινής νύχτας ο κατοχικός στρατός πραγματοποιούσε στην περιοχή Δερύνειας άσκηση με τη συμμετοχή αρμάτων και πεζικού. Η άσκηση έθεσε σε συναγερμό την Εθνική Φρουρά, χωρίς, ωστόσο, να συμβεί οτιδήποτε.

Σε ετοιμότητα

Όλες οι μονάδες, σε επίπεδο στελεχών, έχουν ενημερωθεί να είναι πανέτοιμες να αντιδράσουν, σε περίπτωση που παρατηρηθούν τουρκικές κινήσεις. Η Εθνική Φρουρά σε συνεννόηση με το ΓΕΕΘΑ είναι αποφασισμένη να απαντήσει με όλα τα μέσα, σε περίπτωση που επιχειρηθεί από τους Αττίλες προώθηση σε περιοχές της νεκρής ζώνης.

Στους στρατιώτες των φυλακίων της πρώτης γραμμής έχουν δοθεί οδηγίες για αυξημένη επαγρύπνηση και προσεκτική παρατήρηση των τουρκικών κινήσεων. Σε κατάσταση ετοιμότητας βρίσκονται και μονάδες άμεσης επέμβασης. Σε φυλάκια της γραμμής αντιπαράταξης στη Λευκωσία οι στρατιώτες αναφέρουν τις τελευταίες μέρες παράξενους θορύβους τη νύκτα.

Η γραμμή αντιπαράταξης μήκους 183 χιλιομέτρων έχει υποστεί εκλέπτυνση στα πλαίσια της αναδιοργάνωσης. Ωστόσο, το πολύ καλό δίκτυο διοικητικής μέριμνας του στρατεύματος έχει σημαντικά αποθέματα πολεμικού υλικού, τα οποία βρίσκονται σε πολύ καλή διασπορά.

Με αφορμή την παρέλαση της 1ης Οκτωβρίου, συστοιχίες των Έξοσετ που είναι πύραυλοι θαλάσσης-θαλάσσης και πυροβόλα μακρού βεληνεκούς βγήκαν εκτός αποθηκών. Το βεληνεκές των πυραύλων αυτών είναι 60 χιλιόμετρα και μπορούν να πλήξουν με μεγάλη αποτελεσματικότητα σκάφη εν πλώ. Οι πύραυλοι Έξοσετ, γαλλικής προέλευσης, θεωρούνται το ισχυρότερο όπλο του στρατού μας για αποτελεσματική περιφρούρηση της θαλάσσιας ζώνης.

Θερμό επεισόδιο στη θάλασσα

Η ανάλυση των στρατιωτικών δεδομένων δεικνύει ότι η Τουρκία δύσκολα θα δημιουργήσει θερμό επεισόδιο στη θαλάσσια περιοχή των κοιτασμάτων. Δεν μπορεί να παρέμβει στη θαλάσσια περιοχή που πλέει η πλατφόρμα Noble Ferrigton. Η πορεία του γεωτρύπανου «Όμηρος» συνοδεύεται από πυραυλακάτους του ισραηλινού ναυτικού και στην περιοχή υπερίπταται η ισραηλινή πολεμική αεροπορία. Με αυτά τα δεδομένα, οι βρυχηθμοί της Άγκυρας, που έγιναν δι’ όλων των επισήμων εκπροσώπων της, θεωρείται ότι θα στραφούν προς το αδύνατο μέρος, την Κύπρο. Ο κίνδυνος αυτός δεν υπερτιμάται αλλά υπάρχει και απασχολεί Κύπρο, Ελλάδα και Ισραήλ.

Η πολιτική των κανονιοφόρων που η Άκυρα εφραμόζει στο Αιγαίο δεν θα γίνει ανεκτή από το Ισραήλ, που ξέρει τι θα κάνει αν προκληθεί. Από έγκυρους στρατιωτικούς αναλυτές εκφράζεται η άποψη ότι η Άγκυρα έχει παγιδευτεί στις απειλές της και αναζητεί διέξοδο για να διαφυλάξει το γόητρό της. Στην Άγκυρα μελετώνται σενάρια τρόμου, για να δημιουργήσουν το αναγκαίο υπόστρωμα φόβου που θα παραγάγει τα επιθυμητά πολιτικά αποτελέσματα.

Η τουρκική πολιτική είναι χαμένη στην υπόθεση του οικοπέδου Αφροδίτη. Φωνάζει για να κερδίσει στρατηγικό πλεονέκτημα στη διεκδίκηση των κοιτασμάτων ανοικτά της Πάφου και στην ΑΟΖ Κύπρου – Αιγύπτου. Φωνάζει για το Οικόπεδο 12, για να κερδίσει αλλού στο άμεσο μέλλον.

Πηγή: ”ΣΗΜΕΡΙΝΗ” της Λευκωσίας


Μάλλον κάποιος στο Σύμπαν μάς κάνει πλάκα! προσέξατε το όνομα του Υπατου Αρμοστή που μας έστειλε η Τρόικα; (του Γκαουλάιτερ αν προτιμάτε ή, έστω, του Ανθύπατου): Χορστ Ράιχ-ενμπαχ! Μάλιστα! Χορστ Ράιχενμπαχ! Πάλι καλά που δεν λέγεται Αντολφ Ζήμενς... ...ή απλώς Ράιχμπανκ!


Η κρίση και το καλό! Λένε ορισμένοι ότι η κρίση έχει και την καλή της πλευρά - ότι δίνει την ευκαιρία σε κάποιους πολίτες να δουν τα πράγματα αλλοιώς, καθώς κι ότι δίνεται με την κρίση σε όλους η δυνατότητα να δείξουν τις καλές τους πλευρές, την αλληλεγγύη, την...
ολιγάρκεια, εν γένει την καλωσύνη.

Δεν υπάρχει καλή πλευρά της κρίσης.

Οι καλοί άνθρωποι είναι καλοί άνθρωποι, ανεξαρτήτως κρίσης, πριν απ' αυτήν και μετά απ' αυτήν.

Αυτό που έλεγαν οι αρχαίοι αρετή, δηλαδή το θάρρος, το αίσθημα δικαίου, η φιλομάθεια, η αυτάρκεια, το μέτρο, η γενναιοφροσύνη κι αυτό που λένε οι χριστιανοί αγάπη, δηλαδή η ευρυχωρία και η αλληλεγγύη, δεν χρειάζονται ως καταλύτη την κρίση για να εκδηλώνονται.

Αντιθέτως η κρίση περιάγοντας πολλούς και όλο και πιο πολλούς σε κατάσταση αδυναμίας δυσχεραίνει κι ακυρώνει τις εκδηλώσεις και της αρετής και της αγάπης.

Η επιβεβλημένη από τους Δυνατούς στους αδύναμους λιτότητα δεν μπορεί να εκλαμβάνεται από τους τελευταίους ως επιστροφή στην (εξ επιλογής) ολιγάρκεια, αλλά στη σκλαβιά.

Ο κυνισμός με τον οποίον διατυπώνουν ή μάλλον εντέλλονται τα της (έκτακτης) Ανάγκης οι Δυνατοί, μόνον απ' τους ηλίθιους μπορεί να εκλαμβάνεται ως ειλικρίνεια.

Η πιθανότης οι Δυνατοί (ή οι εντολοδόχοι των Δυνατών) να είναι και χαζοί επιδεινώνει τα πράγματα, μάλιστα στο κωμικοτραγικό επίπεδο που τα ζούμε εμείς σήμερα· με μια κυβέρνηση να μας έχει «σώσει» έξι φορές και κάθε φορά να μας ζητά να πληρώσουμε τις αποτυχίες της μία προς μία, ένας προς έναν.


Σε ένα μόνον η κρίση υπήρξε χρήσιμη: έβγαλε πολλούς απ' τις αυταπάτες τους. Τους έδειξε ότι το σύστημα είναι μία διαρκής σειρά εναλλασσόμενων κρίσεων, ότι αυτό που χτίζεις ή έχεις σήμερα δεν υποχρεούται σε καμμία λογική συνέχεια με αυτό που κατασκευάζεται να σου συμβεί αύριο.

Κατά τα άλλα η κρίση δεν απελευθερώνει τις καλές πλευρές των ανθρώπων, ούτε τους μαθαίνει «πατριδογνωσία». Δεν γίνεται δηλαδή κανείς στωικός μετρώντας την ανοδοκάθοδο των επιτοκίων, ούτε αγαθότερος πληρώνοντας ακριβότερη τη ΔΕΗ. Οι άνθρωποι, λόγιοι ή λαϊκοί, είναι ό,τι είναι πριν από την κρίση και αναλόγως αντιδρούν κι εκδηλώνονται κατά τη διάρκειά της.

Αλλωστε ακόμα και το «καλό» είναι ταξικό.

Σε προσωπικό επίπεδο η «καλωσύνη» μπορεί να 'ναι σχετική ως προς την ομοιότητά της ανάμεσα στους ανθρώπους, αλλά σε κοινωνικό επίπεδο, αλλοιώς είναι «καλός» ο αστός κι αλλοιώς ο εργάτης.

Δεν χρειάζεται καμμιά κρίση ο λαός για να ανακαλύψει το (κοινό) μεγαλείο που κρύβει μέσα του, διότι ακριβώς αυτή η κοινότητα του το έχει δημιουργήσει (ο δημιουργός δήμος).

Το φιλότιμο των ανθρώπων του λαού, η φυσική ευγένεια, αυτό που λέμε αρχοντιά, η παράδοση της αλληλεγγύης, η φιλοπονία, η αξιοπρέπεια, ο αυτοσεβασμός, η αγάπη για τη ζωή και η επίγνωση του πένθους, ο σεβασμός στους ήρωες και τους αγίους, όσο κι αν

έχουν συκοφαντηθεί απ' αυτούς που χειραγωγούν (και συχνά εκμαυλίζουν) τον λαό, είναι ιδιότητες και χαρακτηριστικά ενός έρωτα προς το ωραίον που ουδείς μπορεί να ξεριζώσει από το συλλογικό πρόσωπο των απλών, των πληβείων, αυτής της θάλασσας από πέτρες που είναι ο λαός -ο χτίστης της καλύβας, ο χτίστης του Παρθενώνα.

Σε ένα έχει δίκιο (και θα το βρει μπροστά του) ο Γιωργάκης Παπατζής Παπανδρέου: όταν λέει ότι «βρισκόμαστε σε πόλεμο».

Ναι! σε ταξικόν πόλεμο. Και τη μάχαιρα που έβαλε, αυτήν και θα λάβει.

Δεν τιμωρούνται οι λαοί, ούτε από καλβινιστές ηθικολόγους κι εν τω άμα τοκογλύφους, ούτε από ανδρείκελα. Οι λαοί υπηρετούνται και όταν δεν υπηρετούνται σωστά, τιμωρούν.

Αργούν. Αλλά ο λαός που του τρως τα κόπια του (τα σχολεία, τα νοσοκομεία, τη δουλειά, το σπίτι), όσον κι αν έχεις διαφθείρει ένα μέρος του με ρουσφέτια και χρηματισμούς, όσον κι αν του κάνεις πλύση εγκεφάλου με κουβέντες της μπυραρίας και της οθόνης, κάποτε σηκώνει κεφάλι.

Κι όταν σηκώσει κεφάλι, όπου και να κρυφθείς θα σε δει...

ΣΤΑΘΗΣ Σ.από enet

Αυτό είναι «βία»;

Να σου έχουν λεηλατήσει το μισθό.

Να σου έχουν στερήσει τη σύνταξη.

Να σου έχουν αυξήσει τα εισιτήρια στα λεωφορεία και τον ηλεκτρικό (που τα τρένα του κινούνται πλέον ανά μισάωρο!) κατά 40%.

Να σου λένε ότι η ανεργία σου δεν είναι δυστυχία, αλλά κάτι σαν εκδρομή στο λούνα παρκ της «εργασιακής εφεδρείας».

Να σου λένε ότι στόχος τους είναι στην οικογένειά σου να υπάρχει... ένας εργαζόμενος.

Να σου λένε ότι δίπλα στα υπόλοιπα έξοδα για τη «Δημόσια και Δωρεάν» Παιδεία θα πρέπει να πληρώσεις και για τα... βιβλία - φωτοτυπίες των παιδιών.

Να σου δίνουν τα ψίχουλα των 517 ευρώ για μηνιάτικο και να σου ζητάνε - γι' αυτά τα ψίχουλα - να πληρώσεις φόρο εισοδήματος.

Να σου κόβουν το μεροκάματο στο μισό και ταυτόχρονα να σου έχουν διπλασιάσει τις τιμές στο ρεύμα, στα καύσιμα, στα τρόφιμα με απανωτές αυξήσεις στους έμμεσους φόρους.

Και μετά από όλα αυτά κι από τόσα άλλα, να έρχονται - σε σένα που σε χρεοκοπήσανε, που σε πτωχεύσανε, που σου διέλυσαν κάθε προγραμματισμό, που σου τσακίσανε τη ζωή - και να σου λένε:

Με τα λεφτά που σου έχουνε απομείνει (σ.σ.: που όμως δεν έχει απομείνει τίποτα, γιατί τα πήρανε όλα!) αν δεν μας πληρώσεις το νέο τρισβάρβαρο χαράτσι που θα σου στείλουμε με το λογαριασμό της ΔΕΗ για το σπίτι που μένεις (σ.σ.: για το σπίτι που στο έχουν φορολογήσει χίλιες φορές, που το πληρώνεις τοκογλυφικά στην τράπεζα μια ζωή και που ζεις με την ελπίδα ότι κάποτε θα το ξεχρεώσουν τα... παιδιά σου), τότε εμείς οι «σοσιαλιστές», οι «αντιεξουσιαστές», «οι σωτήρες», οι «πατριώτες»:

Πρώτον, θα σου κόψουμε το ρεύμα.

Δεύτερον, θα αφήσουμε εσένα και την οικογένειά σου στο σκοτάδι.

Τρίτον, θα σου στερήσουμε ακόμα και τη θέρμανση μέσα στο χειμώνα.

Τέταρτον, θα σε υποχρεώσουμε να ζεις εσύ, τα παιδιά σου και οι γέροντες γονείς σου στο κρύο και στη νύχτα.

Πέμπτον, αφού σου κόψουμε το ρεύμα, θα στείλουμε τον απλήρωτο λογαριασμό σε όλες τις υπηρεσίες του κράτους, θα σε κυνηγήσουμε με όλους τους δυνατούς τρόπους και θα εφαρμόσουμε εις βάρος σου όλες τις διατάξεις του Κώδικα Είσπραξης Δημοσίων Εσόδων.

Απευθυνόμαστε στους κάθε λογής ευαίσθητους της «δημοκρατίας».

Προς τους πάσης φύσεως εισαγγελείς που βαφτίζουν «βία» τις λαϊκές διαμαρτυρίες.

Προς τους κατηγόρους που έχουν αναλάβει εργολαβικά να καταγγέλλουν την «ανομία» των απεργιών και των εργατικών κινητοποιήσεων.

Και ρωτάμε:

Αυτό είναι ή δεν είναι «βία»;

Να απειλείς τον χρεοκοπημένο, τον απολυμένο, τον άνεργο, τον κατεστραμμένο, τον λεηλατημένο (αυτόν που εσύ λεηλάτησες) εκδίδοντας χοτζέτι και λέγοντάς του ότι «ή θα τα βρεις να μου τα δώσεις ή θα σε αφήσω χωρίς καλοριφέρ και χωρίς φως μέσα στο χειμώνα»,
αυτό είναι ή δεν είναι «βία»;

Προφανώς, είναι παραπάνω από «βία». Είναι «πόλεμος». Αυτή τη λέξη, άλλωστε, χρησιμοποίησε ο Παπανδρέου στη Θεσσαλονίκη: «Πόλεμος».

Μόνο που σ' αυτόν τον «πόλεμο» δεν υπάρχει «εξωτερικός αντίπαλος». Υπάρχει μόνο «εσωτερικός εχθρός»: Ο λαός!

Πρόκειται για εκείνον τον ανελέητο και αμείλικτο ταξικό πόλεμο που έχουν εξαπολύσει ενάντια στο λαό οι τραπεζίτες, οι εφοπλιστές, οι καπιταλιστές.

Εναν «πόλεμο» που τον διεξάγουν για λογαριασμό της πλουτοκρατίας ο Παπανδρέου, ο Βενιζέλος, ο Λοβέρδος, έχοντας στο πλευρό τους τον Καρατζαφέρη του μνημονίου, τη ΝΔ του «άλλου μείγματος», την Μπακογιάννη, τους «ενσωματωμένους» στην ΕΕ.

Ο ταξικός πόλεμος, για τον οποίο το ΚΚΕ προειδοποίησε από την πρώτη στιγμή, η βαρβαρότητα που τον εξανδραποδίζει, τα διαδοχικά εγκλήματα που διαπράττονται εις βάρος του, θέτουν πλέον το λαό μπροστά στο ιστορικό δίλημμα:

  • 'Η θα διαλέξει τις «αλυσίδες» ή θα τους ανατρέψει.
  • 'Η θα υποκύψει στη βία που του ασκούν και θα αποδεχτεί τον αφανισμό του
  • ή θα πάρει την υπόθεση στα χέρια του, ανοίγοντας το δρόμο για μια Ελλάδα της λαϊκής εξουσίας και της λαϊκής οικονομίας.

Από resaltomag , μοντάζ Γρέκι

Ο G.Soros, σε σημερινό άρθρο του, προτείνει τη χρεοκοπία της Ελλάδας, της Πορτογαλίας και της Ιρλανδίας, επίσης την έξοδο τους από την Ευρωζώνη, σαν τη μοναδική λύση για το ευρώ. Τι να επιδιώκει αλήθεια το εξέχων μέλος του κλάμπ;

Η σχετικά πρόσφατη απόφαση της κεντρικής τράπεζας της Ελβετίας (άρθρο Βιλιάρδου Β.), σύμφωνα με την οποία συνδέθηκε το φράγκο με το ευρώ, σημαίνει πιθανότατα το τέλος της εθνικής ανεξαρτησίας της μοναδικής χώρας που λειτουργεί σήμερα ολοκληρωμένα η άμεση δημοκρατία: το πολίτευμα της αποκεντρωμένης δημόσιας διοίκησης, στην οποία συμμετέχουν ενεργά όλοι οι πολίτες, ψηφίζοντας 4-5 φορές το χρόνο τους νόμους τους.< Άλλωστε, για την παγκόσμια ελίτ και ειδικά για τη «σκοτεινή» λέσχη Bilderberg, το ελβετικό πολίτευμα της άμεσης δημοκρατίας, η οποία απαιτεί τη συμμετοχή των πολιτών στην ψήφιση των νόμων, στον έλεγχο της λειτουργίας των δημοσίων οργανισμών και στις αποφάσεις του κράτους, ήταν ανέκαθεν ένα ενοχλητικό «σκουπίδι» στο δρόμο της κατάκτησης της απόλυτης εξουσίας στον πλανήτη. Αυτό που θέλει να επιβάλλει η λέσχη Bilderberg είναι η κεντρική διοίκηση από μία μικρή ελίτ στο παρασκήνιο, χωρίς κανένα δημοκρατικό ή άλλου τύπου έλεγχο, έτσι ώστε να εκμεταλλεύεται ανενόχλητη τους απροστάτευτους ανόητους των χωρών που έχει καταπατήσει. Πιθανόν η δημιουργία μίας γερμανοκεντρικής ομοσπονδίας, με την ονομασία Ηνωμένες Πολιτείες της Ευρώπης (των Τραπεζών θα συμπληρώναμε), να είναι ο ιδανικός χώρος για την επικράτηση των συμφερόντων του κλαμπ των ισχυρών. Είναι μάλλον καθαρό το ότι, σε πάρα πολλές χώρες δεν αντιπροσωπεύουν πλέον τα Κοινοβούλια τους Πολίτες αλλά, αντίθετα, τα συμφέροντα του χρηματοπιστωτικού καρτέλ (δεν πρέπει να «μπερδεύουμε» καθόλου το καρτέλ αυτό με τις χρηματαγορές, οι οποίες είναι ουσιαστικά τα δικά μας χρήματα από τα συνταξιοδοτικά ταμεία, από τις αποταμιεύσεις μας κλπ.). Επίσης, τα κοινοβούλια εκπροσωπούν τα συμφέροντα του καρτέλ των μονοπωλιακών πολυεθνικών θηρίων, τα οποία δεν έχουν απολύτως καμία σχέση με τις επιχειρήσεις της ελεύθερης αγοράς (έτσι όπως τη γνωρίζαμε στο παρελθόν, πριν από την επικράτηση της νεοφιλελεύθερης σχολής της ελίτ). Το χρηματοπιστωτικό Καρτέλ, το οποίο μαζί με την κεντρική τράπεζα της Ευρώπης κατάφερε να μονοπωλήσει την παραγωγή χρήματος, είναι ουσιαστικά αυτό που επέβαλλε στις κυβερνήσεις να χρησιμοποιήσουν τα χρήματα των φορολογουμένων πολιτών τους, για τη διάσωση των τραπεζών! Διαφορετικά δεν θα μπορούσαν να διασωθούν οι υπερχρεωμένες τράπεζες, όπως για παράδειγμα η Commerzbank της Γερμανίας, η οποία έχει εκδώσει ομόλογα ύψους 860 δις €! Δηλαδή, μία μόνο τράπεζα χρωστάει σχεδόν το 30% του ΑΕΠ της Γερμανίας (2,5 φορές περίπου το δημόσιο χρέος της Ελλάδας). Εάν τελικά υποχρεωθεί η Γερμανία να διασώσει μόνο αυτήν την τράπεζα (υπάρχουν πολλές άλλες), θα αυξήσει το δημόσιο χρέος της σχεδόν κατά 30% (στα 110% του ΑΕΠ της). Πιθανότατα λοιπόν για το λόγο αυτό η κυρία Μέρκελ εξανίσταται, όταν ακούει για τα προβλήματα της Ελλάδας, αφού φοβάται ότι έτσι μάλλον θα ανακαλυφτούν τελικά και τα δικά της, της Γερμανίας δηλαδή (το ίδιο συμβαίνει και στη Γαλλία του κ. Sarkozy). Στο θέμα μας ξανά, μελλοντικά θα αποφασίζει για κάθε είδους «διασώσεις» (με τα χρήματα των Ευρωπαίων φορολογουμένων και εκτός κάθε δημοκρατικού ή νομικού ελέγχου), το κυβερνητικό συμβούλιο του ευρωπαϊκού μηχανισμού σταθερότητας (ESM). Για πολλούς, οι «σαδιστές» τότε θα είναι οι παράγοντες του καρτέλ, οι «σαδομαζοχιστές» οι κυβερνώντες, ενώ οι «μαζοχιστές» όλοι οι κυβερνώμενοι, αφού επιτρέπουν να γίνονται όλα αυτά χωρίς την παραμικρή αντίδραση εκ μέρους τους.

Οι «αστείες αντιδράσεις» των «διαμαρτυρομένων» πολιτών, αυτών δηλαδή που συγκεντρώνονται στις πλατείες της Ευρώπης χωρίς καν να γνωρίζουν τι θέλουν (κάποτε αυτοί που διαδήλωναν ήταν τουλάχιστον πολιτικοποιημένοι, δεν εννοούμε βέβαια «κομματικο-κρατούμενοι»), δεν πρόκειται φυσικά να εμποδίσουν τις κυβερνήσεις να αποφασίζουν όπως αυτές θέλουν, ακολουθώντας πιστά τις οδηγίες της χρηματοπιστωτικής μαφίας.

Στην Ελβετία τώρα, η κεντρική τράπεζα αποφάσισε να συνδέσει το νόμισμα της με το ευρώ, παρά το ότι πρέπει να διαθέσει εκατοντάδες δισεκατομμύρια φράγκων για τη διατήρηση της σταθερής ισοτιμίας του, με τεράστιο κόστος. Ταυτόχρονα, οι πολυεθνικές υπερτράπεζες θα μπορούν να δανείζονται σε ελβετικά φράγκα με ελάχιστο κόστος (τα επιτόκια είναι σχεδόν μηδενικά), χωρίς κανέναν συναλλαγματικό κίνδυνο, επενδύοντας τα δανεικά χρήματα σε κρατικά ή άλλα ομόλογα υψηλών αποδόσεων.

Πολλά κερδοσκοπικά Hedge funds λοιπόν ετοιμάζονται για επίθεση, με δανεικά χρήματα από την ίδια την Ελβετία, πιστεύοντας πως είναι φύσει αδύνατον να αντέξει η χώρα και πως θα αποτύχει παταγωδώς η παράλογη αυτή «κατασκευή», όπως απέτυχε και το σύστημα των σταθερών συναλλαγματικών ισοτιμιών, πριν από την εισαγωγή του ευρώ. Σύμφωνα δε με διάφορους οικονομικούς αναλυτές, ο δισεκατομμυριούχος G.Soros, στέλεχος φυσικά της λέσχης Bilderberg, ήδη τρίβει τα χέρια του, αφού προβλέπει να κερδίσει από το ελβετικό φράγκο (από τον ελβετικό λαό ουσιαστικά), όσα κέρδισε κάποτε από την επίθεση του εναντίον της βρετανικής στερλίνας.

Είναι αυτονόητο δε ότι η κεντρική τράπεζα της Ελβετίας θα συγκεντρώσει πολλά δισεκατομμύρια ευρώ στα βιβλία της, αφού μόνο έτσι θα διατηρήσει την ισοτιμία του φράγκου σταθερή οπότε, όταν το ευρώ καταστραφεί (γεγονός μάλλον αναπόφευκτο), θα καταστραφεί και η Ελβετία. Ακριβώς για το λόγο αυτό, τα hedge funds στοιχηματίζουν με χρήματα που δανείζονται από την ίδια την Ελβετία, αφ’ ενός μεν στην άνοδο του φράγκου (την οποία τα ίδια θα προκαλέσουν), αφ’ ετέρου στην πτώση του ευρώ (την οποία τα ίδια θα φροντίσουν). Ένα διπλό στοίχημα λοιπόν, με τεράστιες πιθανότητες επιτυχίας και εγγραφής διπλών κερδών.

Το 2011 η λέσχη Bilderberg συνεδρίασε στο St.Moritz της Ελβετίας. Πριν από την κρίση της Ελλάδας και της Ισπανίας, η περιβόητη ελιτίστικη λέσχη είχε συνεδριάσει εκεί, κάτι που φυσικά μπορεί να θεωρηθεί σύμπτωση. Ανήκει μάλλον στις θεωρίες συνωμοσίας η πεποίθηση ότι, στις ετήσιες κλειστές συνεδριάσεις της Bilderberg, σε αυτές δηλαδή που δεν παρευρίσκονται οι εκάστοτε προσκεκλημένοι, ειδικά αυτοί των χωρών που τις φιλοξενούν, τα μέλη της λέσχης αποφασίζουν σε ποια χώρα θα εισβάλλουν, με στόχο τη λεηλασία του πλούτου της.

Όμως, εάν απλά σκεφθεί κανείς τι συνέβη στην Ελλάδα και στην Ισπανία, λίγο μετά τις συγκεντρώσεις της λέσχης, δεν χρειάζεται να προβληματιστεί ιδιαίτερα για να καταλάβει που αρχίζει και που τελειώνει μία πραγματική θεωρία συνωμοσίας. Εάν δε πιστεύει κανείς ότι η σημερινή κρίση της Ελλάδας και της Ευρωζώνης γενικότερα πρόκειται σύντομα να λυθεί από τους πολιτικούς, είναι πολύ εύπιστος, αφού η Ελλάδα δεν θα χρεοκοπεί, αλλά θα στέκεται «σταθερά» στην άκρη του γκρεμού, για όσο χρονικό διάστημα (μπορεί μέρες, μπορεί μήνες ή και χρόνια) χρειάζεται η ελίτ για να πετύχει τους στόχους της. Πάντως, θα έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον η επιλογή της χώρας για τη συνεδρίαση του 2012, η οποία πιθανόν δεν θα είναι η Γαλλία ή η Γερμανία, αλλά κάποια άλλη.

Εάν αντιδράσουν βέβαια οι πολίτες ή εάν αποδεχτούν παθητικά τη μοίρα τους, είναι κάτι που μόνο οι ίδιοι το γνωρίζουν. Εάν συνεχίσουν όμως να πιστεύουν ότι αυτοί φταίνε για όλα όσα συμβαίνουν στην πατρίδα τους, η δική τους σπατάλη δηλαδή και η τεμπελιά τους, είναι μάλλον άξιοι της μοίρας τους και πολύ καλά κάνουν όλοι αυτοί που τους εκμεταλλεύονται ασύστολα.

Βασίλης Βιλιάρδος (copyright)

Αθήνα, 14. Σεπτεμβρίου 2011

viliardos@kbanalysis.com


Η απάντηση των Τούρκων στο ελληνικό διάβημα για τις έρευνες που κάνει νορβηγικό ερευνητικό πλοίο είναι λίαν επιεικώς εξοργιστική και χαρακτηριστική των διαθέσεων της "φίλης" και γείτονος Τουρκίας:

"Οι έρευνες γίνονται σε θαλάσσιες ζώνες τουρκικής δικαιοδοσίας", είναι η απάντηση της Άγκυρας στο διάβημα του ΥΠΕΞ.

Φυσικά, όσοι παρακολουθούν την γενικότερη δράση και έχουν αποκωδικοποιήσει τις τάσεις της τουρκικής πολιτικής, θεωρούν ως πολύ φυσική την απάντηση της Άγκυρας στην Αθήνα...

Μία ιστορική αναδρομή και η ανακάλυψη της εθνικής μειοδοσίας της κυβέρνησης Παπανδρέου (χωρίς να απαλλάσσονται από τις τεράστιες ευθύνες τους και οι προηγούμενες κυβερνήσεις)

Ελληνοτουρκικές σχέσεις, τουρκικές αιτιάσεις και απαντήσεις στην προπαγάνδα της Άγκυρας που τορπιλλίζει την ειρήνη στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο

Διαβάζοντας την περίληψη της μελέτης του Ιnternational Crisis Group (ICG), στο άρθρο, σχετικά με τις σχέσεις Ελλάδας-Τουρκίας και τα προτεινόμενα μέτρα-πολιτικές για την επίλυση της διένεξης στο Αιγαίο,χωρίσαμε αυτή την περίληψη σε 7 συνολικά ισχυρισμούς ,που οφείλουμε να ομολογήσουμε ότι μας άφησε άναυδους.Στο παρόν άρθρο αναλύουμε τους πρώτους 2 ισχυρισμούς.Η μελέτη επικεντρώνεται και εστιάζει στο ότι:

“Μια καλή στρατηγική προΰποθέτει μια σειρά από συγχρονισμένα βήματα… που θα προετοιμάσουν αντίστοιχα την κοινή γνώμη σε αμφότερες τις πλευρές και θα οδηγήσουν σε μια αμοιβαία συμφωνία, η οποία θα μπορούσε να περιλαμβάνει, σε περίπτωση που κριθεί αναγκαίο, και μια ενδεχόμενη προσφυγή σε διεθνή δικαστήρια.”

“ΤΟΥΡΚΙΑ ΚΑΙ ΕΛΛΑΔΑ: ΚΑΙΡΟΣ ΝΑ ΕΠΙΛΥΘΕΙ Η ΔΙΕΝΕΞΗ ΣΤΟ ΑΙΓΑΙΟ”

1ος ισχυρισμός

Οι σχέσεις μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας έχουν πλέον εξομαλυνθεί σε σχέση με τις εποχές όπου οι δύο σύμμαχοι στο ΝΑΤΟ έφτασαν σε τρεις περιπτώσεις πολύ κοντά σε μια μεταξύ τους σύρραξη εξαιτίας των εντάσεων πάνω από το Αιγαίο. Το εμπόριο, οι επενδύσεις, η αμοιβαία συνεργασία και ο τουρισμός έχουν θέσει στο περιθώριο επί μέρους ζητήματα όπως το Κυπριακό, το οποίο πρώτο τροφοδότησε τη διένεξη στο Αιγαίο στις αρχές του 1970.

Απάντηση Να υπενθυμίσουμε ότι αυτό το άρθρο αναρτήθηκε πριν έναν μήνα περίπου. Άρα ο «αναλυτής» θεωρεί ότι την 19η Αυγούστου του 2011 μπορούμε πλέον να ισχυριζόμαστε ότι οι ελληνοτουρκικές σχέσεις έχουν εξομαλυνθεί! Και αυτό διότι σε σχέση με προηγούμενες εποχές που φθάσαμε 3 φορές σε σύρραξη οι σχέσεις μας έχουν βελτιωθεί επειδή πλέον έχουμε διαφύγει τον κίνδυνο σύρραξης!

Το επιχείρημα όμως αυτό είναι τελείως άτοπο και αποδεικνύεται με τα παρακάτω 3 επιχειρήματα:

1) από το είδος των αεροναυτικών ασκήσεων των Τούρκων

Στο άρθροΤουρκική πρόβα αεραπόβασης στο Αιγαίο διαβάζουμε τις εξής σημαντικές αναφορές:

«Μείζονα αεραποβατική άσκηση της οποίας το σενάριο προέβλεπε την αερομεταφορά στο «πρώτο κύμα» ενός ολόκληρου τάγματος Ειδικών Δυνάμεων σε νησί εκτέλεσαν οι τουρκικές Ένοπλες Δυνάμεις κατά την διάρκεια της άσκησης EFES.
H άσκηση ξεκίνησε νύχτα και συνεχίστηκε κατά την διάρκεια της ημέρας και σε αυτή χρησιμοποιήθηκαν 52 μέσα μεταφορικά ελικόπτερα AS 532 Cougar Mk2 και S-70 Black Hawk. Οι μονάδες που χρησιμοποιήθηκαν είναι αυτές που βρίσκονται ανεπτυγμένες στην Μικρασιατική ακτή απέναντι από την ευρύτερη περιοχή των Δωδεκανήσων οι οποίες περιγράφονται στη ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ που κυκλοφορεί.

Οι πληροφορίες του defencenet.gr είναι εντυπωσιακές:

* για πρώτη φορά έγινε μία πλήρης επίδειξη των αυξημένων δυνατοτήτων αεροκίνησης των τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων οι οποίες πλέον πιστοποιήθηκε πως έχουν την ικανότητα να μεταφέρουν ΣΕ ΜΙΑ ΜΟΝΟ ΔΙΑΔΡΟΜΗ ένα πλήρες τάγμα μαζί με τον εξοπλισμό και τα βαρέα του όπλα, ημέρα και νύχτα

* Η τελική φάση της τουρκικής άσκησης αεραποβάσεως EFES ήρθε σαν «αποκάλυψη» και για τις δύο πλευρές του Αιγαίου αφού η εκτέλεση της κίνησης για την δημιουργία αεραπρογεφυρόματος, με την χρήση 52 ελικοπτέρων των προαναφερόμενων τύπων, υπήρξε υποδειγματική και αποτελεί κανονική πρόβα για την υπερκέραση οργανωμένων παράκτιων αμυντικών οχυρώσεων.

Θα πρέπει να σημειωθεί πως το σημείο στο οποίο έλαβε χώρα η τελική φάση της άσκησης είναι οργανωμένο με εμπόδια και κωλύματα, όπως ακριβώς θα είναι και το «περιβάλλον» υπό πραγματικές συνθήκες…

Είναι σαφές πως η ελληνική πλευρά διαπίστωσε τα εξής:

- Στην περίπτωση μεγάλων νήσων, μία ανάλογη τουρκική αεραποβατική ενέργεια θα δημιουργήσει ένα μεγάλο πρόβλημα για την αντιμετώπιση και την εξάλειψη του αεροπρογεφυρόματος αφού η εγγύτητα με τις μικρασιατικές ακτές, ο αριθμός των μέσων που θα χρησιμοποιηθούν καθώς και ο αριθμός και εξοπλισμός των εισβολέων θα είναι τόσο μεγάλος ΑΠΟ ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΚΥΜΑ ΕΠΙΘΕΣΗΣ, με αποτέλεσμα η ελληνική άμυνα να αντιμετωπίσει πρόβλημα κορεσμού.

- Στην περίπτωση των μικρότερων νήσων, η τουρκική δυνατότητα αερομεταφοράς είναι τόσο αυξημένη όπου τα αποτελέσματα, δυστυχώς, μπορεί να είναι ΑΚΑΡΙΑΙΑ.

- Εκτιμάται λοιπόν πως η τουρκική «επίδειξη δύναμης» θα πρέπει να έχει και ένα «θετικό». Η ελληνική πλευρά θα πρέπει να προχωρήσει ΑΜΕΣΑ σε αλλαγή και αναπροσαρμογή του αμυντικού της δόγματος στην περιοχή του Αρχιπελάγους.

Αργά αλλά σταθερά η Άγκυρα αυξάνει τις δυνατότητες «κάθετου ελιγμού» με αποτέλεσμα η «δύσκολη» γεωγραφία του Αρχιπελάγους να γίνεται ακόμα δυσκολότερη. Η κατάσταση επιβάλει την υιοθέτηση μέτρων και ριζοσπαστικών λύσεων στην αντιμετώπιση μίας διαρκούς αυξανόμενης απειλής ενώ εγείρει για άλλη μία φορά και το ερώτημα για την αντίστοιχη ελληνική ικανότητα αερομεταφοράς και επιτυχούς εκτελέσεως του «κάθετου ελιγμού».

Ας σημειωθεί πως η επικείμενη απόκτηση και ελικοπτερων Chinook θα επιτρέψει στην Άγκυρα να ενισχύσει το πρώτο κύμα επίθεσης με το απαραίτητο υλικό και προσωπικό έτσι ώστε το δυνητικό αεροπρογεφύρομα να μπορεί να μετατραπεί εύκολα σε μία ισχυρή δύναμη κατοχής.»

2) Από τα τεραστίου μεγέθους οικονομικά συμφέροντα στα οποία συμμετέχουν περισσότεροι παίκτες, συμπεριλαμβανομένης και της Τουρκίας, εκμεταλλευόμενοι την άσχημη οικονομική συγκυρία της πατρίδας μας.

Στο άρθρο Τα πετρέλαια του Αιγαίου το διακύβευμα της κρίσης διαβάζουμε τα εξής:

«Σύμφωνα με έρευνες 9 τρις εκατομμύρια δολάρια «περιμένουν» στον βυθό του Ελληνικού Αιγαίου. Μόνο που οι μνηστήρες είναι πολλοί και τα διεκδικούν για τον εαυτό τους. Η Ελλάδα βρίσκεται πεσμένη στο καναβάτσο από τις συνέπειες της κρίσης και ο «Υπερατλαντικός» προστάτης μας, ζητά επιτακτικά ν’ ανοίξουν οι πόρτες της χώρας μας ΚΑΙ στην Τουρκία για να συνεκμεταλλευτούμε τον μαύρο χρυσό που κρύβει στα έγκατα του το Αιγαίο. Κάπως έτσι θα λυθούν όλα τα επιμέρους θέματα όπως αυτό της υφαλοκρηπίδας, των χωρικών υδάτων και κάπως έτσι θα μας «τελειώσουν» και τα casus belli.

Η φόρμουλα για τη συνεκμετάλλευση του πετρελαίου έχει ήδη βρεθεί.

20% από τα έσοδα στην Ελλάδα. 20% στην Τουρκία και 60% σε ένα αμερικανικό κονσόρτσιουμ, το οποίο μαζί με Έλληνες εφοπλιστές θα αναλάβει την εξόρυξη του μαύρου χρυσού.

Μπορεί η Άγκυρα και η Ουάσιγκτον να διαφωνούν για το Ιράκ, το Ιράν, το Ισραήλ ή τις μπίζνες στην κεντρική Ασία, πάντα, όμως, συμφωνούν για το Αιγαίο και το τίμημα που «πρέπει» να πληρώσει η Ελλάδα. Το σκηνικό επαναλαμβάνεται και αυτή την περίοδο, με πρωθυπουργό τον Γιώργο Παπανδρέου, ο οποίος εμφανώς έχει στρέψει το βλέμμα του προς τις ΗΠΑ και το Ισραήλ. Η Ουάσιγκτον προτείνει την εκμετάλλευση του Αιγαίου στα τρία, ενώ η Άγκυρα μας δείχνει τι περίπου διεκδικεί με τη δική της μέθοδο του «τσαμπουκά». Μένει να μάθουμε τι κάνει η Αθήνα. Τι πιστεύει και πώς ακριβώς σκέφτεται να διαχειριστεί τη νέα αυτή φάση για τη διεκδίκηση του Αιγαίου.

Το θέμα δεν αφορά στενά στην ελληνοτουρκική διαφορά συνδέεται με το ενεργειακό παιχνίδι στο οποίο μετέχουν Αμερικανοί, Ρώσοι και Ευρωπαίοι και στο οποίο η Τουρκία μπήκε με μεγάλες αξιώσεις.

Ο Ψυχρός Πόλεμος, τότε που η πολιτική των Αμερικανών αφορούσε στη συνολική αντιπαράθεση με τη σοβιετική Ρωσία, είναι πια μακρινό παρελθόν. Σήμερα, η αντιπαράθεση εστιάζει στα ενεργειακά. Συγκεκριμένα, στην αποτροπή της ενεργειακής συνεργασίας Ευρωπαίων και Ρώσων. Το δε Αιγαίο είναι και πάλι μέρος της αντιπαράθεσης.
Η ωμή αμερικανική τοποθέτηση για τη μοιρασιά των πετρελαίων του Αιγαίου διατυπώνεται την ώρα της οικονομικής κρίσης και του ΔΝΤ. Αυτό που υπονοείται είναι ότι, αφού η Ελλάδα χρωστάει, αφού είναι δέσμια του ΔΝΤ, τη… συμφέρει να εκχωρήσει τον εθνικό της πλούτο. Οι γερμανικές «χοντράδες» του στυλ –«μπατιρο-Έλληνες, πουλήστε την Ακρόπολη και τα νησιά σας»…– φαντάζουν αστεία καφενείου μπροστά στην επίσημη αμερικανική θέση για εκμετάλλευση των πετρελαίων του Αιγαίου κατά 60% απ’ αυτούς, αφού Ελλάδα και Τουρκία έχουν άλυτες διαφορές και η δε Ελλάδα χρωστάει.»

3) Γκριζοποίηση της Ανατολικής Μεσογείου.

Σε άρθρο μας της 21ης Μαΐου 2011 «Τι πραγματικά συνέβει το 2008 στο Καστελλόριζο με το Νορβηγικό πλοίο» διαβάζουμε:

«Γκρίζες ζώνες προσπάθησε να δηµιουργήσει η Τουρκία στην Ανατολική Μεσόγειο λέγοντας στους Αµερικανούς ότι απειλήθηκαν από ελληνικό πολεµικό πλοίο. Για «αµφισβητούµενα ύδατα» µεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας µιλούσαν οι Τούρκοι στους Αμερικανούς τον Νοέµβριο του 2008, όταν η Άγκυρα προχωρούσε σε πρόκληση, στέλνοντας πλοίο για έρευνες ανοικτά του Καστελλόριζου και εντός της ελληνικής υφαλοκρηπίδας. Οι Τούρκοι ισχυρίζονταν, όπως προκύπτει από τα εµπιστευτικά τηλεγραφήµατα που διέρρευσαν από το Wikileaks, ότι το ελληνικό πλοίο απείλησε να βυθίσει το νορβηγικό σκάφος και δήλωναν «έκπληκτοι» από την αντίδραση της ελληνικής πλευράς.

Μια µέρα νωρίτερα, είχαν στείλει πολεµικό πλοίο να απειλήσει δύο ερευνητικά σκάφη που διενεργούσαν έρευνες νότια της Κύπρου, σε «τουρκικά χωρικά ύδατα», σύµφωνα µε τους ισχυρισµούς τους. Και στις δύο περιπτώσεις οι Αµερικανοί συνέστησαν «αυτοσυγκράτηση», συσχετίζοντας ευθέως τα δύο περιστατικά µε την κίνηση της Κυπριακής ∆ηµοκρατίας να ανοίξει στις ξένες εταιρείες τον διαγωνισµό για έρευνες πετρελαίου και φυσικού αερίου.
Στις 13 Νοεµβρίου του 2008, τουρκικό πολεµικό σκάφος προσέγγισε δύο ερευνητικά σκάφη υπό ξένη σηµαία, τα οποία διενεργούσαν πετρελαϊκές έρευνες νότια της Κύπρου για λογαριασµό της Κυπριακής ∆ηµοκρατίας, και τα απείλησε, µε τον ισχυρισµό ότι βρίσκονταν στην ΑΟΖ της Τουρκίας. Μια µέρα αργότερα, στις 14 Νοεµβρίου, σηµειώθηκε νέα τουρκική πρόκληση, αυτή τη φορά στα ανοικτά του Καστελλόριζου, όπου το νορβηγικό ερευνητικό σκάφος «Malene Ostervold», συνοδεία τουρκικής φρεγάτας πραγµατοποιούσε έρευνες για λογαριασµό της Τουρκίας. Στην περιοχή έσπευσε ελληνικό πλοίο, ενώ κατόπιν διαβηµάτων και προειδοποιήσεων ότι βρισκόταν σε ελληνική υφαλοκρηπίδα, το σκάφος αποµακρύνθηκε. Ηταν το πρώτο καταγεγραµµένο σοβαρό περιστατικό έντασης στην Ανατολική Μεσόγειο… Λίγες µέρες µετά το συµβάν νότια της Κύπρου, στη συνάντησή του µε τον αµερικανό επιτετραµµένο στην Αγκυρα Ντάγκλας Σίλιµαν, ο τούρκος υφυπουργός Εξωτερικών Χαϊντάρ Μπερκ υποστηρίζει ότι το τουρκικό πολεµικό σκάφος συνάντησε…τυχαία τα νορβηγικά ερευνητικά κι ότι δεν τα απείλησε, αλλά τα «ενηµέρωσε» ότι διενεργούσαν έρευνες σε «τουρκικά χωρικά ύδατα». Μάλιστα, όπως προκύπτει από το εµπιστευτικό τηλεγράφηµα, το τουρκικό ΥΠΕΞ ζήτησε εξηγήσεις από τους Νορβηγούς και έλαβε την απάντηση, σύµφωνα µε τον Μπερκ, ότι «το πλοίο έκανε λάθος». Δεν νομίζουμε ότι χρειάζεται να προσθέσουμε κάτι άλλο σχετικά με τη δήθεν «εξομάλυνση» των ελληνοτουρκικών σχέσεων. Ο αναλυτής αναφέρει ότι : «το εμπόριο, οι επενδύσεις, η αμοιβαία συνεργασία και ο τουρισμός έχουν θέσει στο περιθώριο επί μέρους ζητήματα όπως το Κυπριακό, το οποίο πρώτο τροφοδότησε τη διένεξη στο Αιγαίο στις αρχές του 1970». Ο «αναλυτής» βέβαια δεν αναφέρει το ποιός είναι υπεύθυνος για την διένεξη τόσο στο Κυπριακό όσο και στο Αιγαίο.Επίσης δεν αναφέρει ότι η τουρκική αδιαλλαξία, έλλειψη σεβασμού του Διεθνούς Δικαίου και επιθετικότητα αποτελούν τα πραγματικά αίτια έλλειψης προόδου τόσο στο Κυπριακό όσο και για τα –ανύπαρκτα εν τούτοις- προβλήματα του Αιγαίου.

Η περιφερειακή εμβέλεια της συνεργασίας

Η ελληνοτουρκική οικονομική συνεργασία δεν αφορά βεβαίως μόνο τις δύο χώρες.Σε σχέση με τα Βαλκάνια και τη Μαύρη Θάλασσα στόχος της Τουρκίας είναι να καταστήσει την Κωνσταντινούπολη πρωτεύουσα της περιοχής. Οι δε ελληνικές ελίτ αντί να αναδείξουν την Θεσσαλονίκη σε μία πόλη –βάση για την αυτόνομη συγκρότηση των Βαλκανίων ,φιλοδοξούν αντίθετα να την μεταβάλουν σε έναν απλό διαμετακομιστικό κόμβο, υπό τουρκική ηγεμονία. Είναι χαρακτηριστικές οι δηλώσεις της Ν.Μπακογιάννη στο 10ο Ελληνοτουρκικό Επιχειρηματικό Συνέδριο:

«Πιστεύω τέλος ότι υπάρχουν τεράστια περιθώρια για «joint ventures» όχι μόνο στα Βαλκάνια ,αλλά και στον Καύκασο,στην Κεντρική Ασία και στην Μέση Ανατολή.Το παράδειγμα των κατασκευαστικών εταιρειών των δύο χωρών μας στο Ομάν πρέπει να αποτελέσει έναν φάρο έμπνευσης και για άλλα ανάλογα ελληνοτουρκικά εγχειρήματα μεγάλης κλίμακας.Το όραμα μας είναι δύο χώρες –και θα έλεγα τρεις με την Κύπρο-που συνεργάζονται στενά με τεράστιο αμοιβαίο όφελος.Ένα «win-win situation» που θα έλεγαν και οι Αγγλοσάξωνες».

Άνισες ανταλλαγές

Το εμπόριο με την Τουρκία είναι ελλειματικό,ενώ σε τομείς όπως της ενέργειας, ο σχεδιαζόμενος αγωγός θα επιδεινώσει δραστικά τους όρους της ενεργειακής εξάρτησης της χώρας μας απο την Τουρκία. Έτσι ενώ μέχρι το 1997 οι ελληνικές εξαγωγές ξεπερνούσαν τις εισαγωγές από την Τουρκία (386 εκατ. ευρώ έναντι 263 εκατ.) από το 1998 και μετά η σχέση αντιστρέφεται και το έλλειμμα μεγαλώνει αδιάκοπα. Οι ελληνικές εξαγωγές παραμένουν στάσιμες την περίοδο 2000-7 από 631 σε 620 εκατ. ευρώ ενώ οι εισαγωγές από την Τουρκία εκτινάχθηκαν στα 1.670 εκατ.ευρώ και το έλλειμα έφτασε τα 1.050 εκατ. ευρώ.

Η εκρηκτική άνοδος του ελλείμματος μοιάζει να διευρύνεται ακόμα περισσότερο το 2008 . Έτσι για την περίοδο Ιανουαρίου- Μαϊου 2008,οι ελληνικές εξαγωγές προς την Τουρκία ανήλθαν στα 270 εκατ. ευρώ ενώ οι τουρκικές εξαγωγές προς την χώρα μας, την ίδια περίοδο, ανήλθαν στα 703 εκατ. ευρώ και το έλλειμμα του εμπορικου ισοζυγίου έφτασε τα 433 εκατ. ευρώ.

(Την ίδια περίοδο του 2007, οι ελληνικές εξαγωγές προς την Τουρκία ανήλθαν στα 213 εκατ. ευρώ ενώ οι τουρκικές εξαγωγές προς την Ελλάδα ανήλθαν στα 483 εκατ. ευρώ και το έλλειμα ήταν 270 εκατ. ευρώ)

Η σχέση εξαγωγών /εισαγωγών πλησιάζει το 3 προς 1 υπέρ της Τουρκίας, ανατρέποντας και το τελευταίο επιχείρημα περί της οικονομικής «διείσδυσης» των Ελλήνων στην Τουρκία. Αντίθετα η ελληνική οικονομία αποκτά σταδιακώς νεοαποικιακού τύπου σχέσεις μαζί της και αυξάνεται διαρκώς το ποσοστό των βιομηχανικών προϊόντων που εισάγουμε από την Τουρκία!

Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση του βαμβακιού όπου «το 2008 εκτιμάται ότι η τουρκική αγορά απορρόφησε περί το 40% του συνόλου της παραγωγής εκκοκισμένου βάμβακος της σοδειάς του προηγούμενου έτους.» (Ελληνικός Οργανισμός Εξωτερικού Εμπορίου).
Στον τομέα του τουρισμού το κέντρο βάρους της ροής των τουριστών μετατοπίζεται στην γείτονα χώρα, ενώ η Ελλάδα μετεξελίσσεται σε δευτερεύοντα προορισμό πακέτων που για κύρια διαμονή προβλέπουν ξενοδοχειακές εγκαταστάσεις που βρίσκονται στις ανατολικές ακτές του Αιγαίου.Και βέβαια το σημαντικότερο είναι πως τα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου και η Δωδεκάνησος σταδιακά προσδένονται στην τουρκική οικονομία.

Οι ελληνικές ελίτ σπεύδουν να συνεργαστούν με την Τουρκία προσβλέποντας στην μεγιστοποίηση των κερδών τους έστω και με τίμημα την φινλανδοποίηση της ελληνικής οικονομίας και πολιτικής.

Πηγή: «Νεοοθωμανισμός και ελληνική ταυτότητα»/Επιμέλεια Γιώργου Καραμπελιά
Ανάλυση: Γιώργος Ρακκάς

2ος ισχυρισμός

Οι συχνές διμερείς συνομιλίες και η ανεπίσημη παύση από πλευράς Τουρκίας των στρατιωτικών υπερπτήσεων πάνω από τα ελληνικά νησιά κατά το 2011 καταδεικνύουν ότι η περίοδος αυτή μπορεί να είναι κατάλληλη για την εξεύρεση μιας λύσης.

Η νέα ισχυρή κυβέρνηση της Τουρκίας, η οποία εκλέχθηκε τον Ιούνιο, ενδιαφέρεται να επιδιώξει την περαιτέρω αναγνώρισή της ως υπεύθυνη περιφερειακή δύναμη, επιλύοντας τα προβλήματά της με τις γείτονες χώρες και υπερπηδώντας τα εμπόδια για την ένταξή της στην Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ). Με την Αθήνα να χρειάζεται, εν μέσω οικονομικής κρίσης, οποιαδήποτε οικονομική βοήθεια και τη μέγιστη δυνατή ασφάλεια, αυτή η μη αναγκαία και δυνητικά επικίνδυνη διένεξη θα πρέπει να επιλυθεί.

Μια καλή στρατηγική προΰποθέτει μια σειρά από συγχρονισμένα βήματα που θα προετοιμάσουν αντίστοιχα την κοινή γνώμη σε αμφότερες τις πλευρές και θα οδηγήσουν σε μια αμοιβαία συμφωνία, η οποία θα μπορούσε να περιλαμβάνει, σε περίπτωση που κριθεί αναγκαίο, και μια ενδεχόμενη προσφυγή σε διεθνή δικαστήρια.

Απάντηση στο άρθρο Φεύγοντας ο Δρούτσας δέχθηκε θέμα συγκυριαρχίας για 114 νησιά του Αιγαίου! διαβάζουμε:

«Ο Φον Δημητράκης Δρούτσας, πριν τα μαζέψει από το υπουργείο Εξωτερικών για να μετακομίσει στις Βρυξέλλες (παίρνοντας πιο παχυλό μισθό, ως ευρωβουλευτής), φρόντισε (προφανώς με την έγκριση του πρωθυπουργού Γιώργου Παπανδρέου), να ανοίξει την κερκόπορτα στους Τούρκους για να «αλώσουν», μέσω του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης, το Αιγαίο. Σύμφωνα με απόλυτα διασταυρωμένες και ελεγμένες πληροφορίες, Ελλάδα και Τουρκία συμφώνησαν σε σχέδιο συνυποσχετικού για προσφυγή στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης όχι μόνο για την υφαλοκρηπίδα, αλλά για όλα τα εκκρεμή ζητήματα στο Αιγαίο, μεταξύ των οποίων και η κυριαρχία σε 114 νησίδες, ειδικά στο νότιο Αιγαίο. Με άλλα λόγια, πλήρης δικαίωση της τουρκικής πολιτικής που οδήγησε στην κρίση των Υμίων, περί γκρίζων ζωνών και αμφισβητούμενης κυριαρχίας σε βράχους, νησίδες και βραχονησίδες στην περιοχή του Αιγαίου. Θλιβερότερη και πιο δεινή ήττα απ’ αυτήν για την Ελλάδα δεν υπάρχει.

Έπειτα από 52 γύρους ελληνοτουρκικών διαβουλεύσεων, έχει διαμορφωθεί ένα σχέδιο συνυποσχετικού, βάσει του οποίου: «Οι δύο χώρες εξουσιοδοτούν το ΔΔΧ να οριοθετήσει επί χάρτου την υφαλοκρηπίδα». Η συμφωνία έκλεισε τον Μάιο, έπειτα από πίεση των Τούρκων. Μόλις ολοκληρώθηκε ο κύκλος των διερευνητικών συνομιλιών στην Αθήνα, τον Μάιο, οι Τούρκοι είδαν ότι η ελληνική πλευρά αποδέχεται τις αξιώσεις τους και προκειμένου να μη χαθεί η δυναμική των διαπραγματεύσεων ζήτησαν πιεστικά έναν ακόμα γύρο διαβουλεύσεων. Η ελληνική πλευρά αρχικά εμφανίστηκε διστακτική, λέγοντας ότι δεν χρειάζεται να γίνει λίγες βδομάδες πριν από τις τουρκικές βουλευτικές εκλογές άλλος γύρος και καλύτερα θα ήταν να ολοκληρωθούν οι εκλογές και μετά να υπάρξει συνέχεια. Όμως η τουρκική πλευρά πίεσε, αντιλαμβανόμενη πως υπάρχει το «momentum» και δεν πρέπει να χαθεί η δυναμική. Τελικά οι Τούρκοι κατάφεραν, εν μέσω δικής τους προεκλογικής περιόδου, και έσυραν την Ελλάδα σε έναν ακόμα γύρο διαβουλεύσεων που έγινε στον Τσεσμέ. Εκεί υπήρξε η πλήρης συμφωνία για το σχέδιο συνυποσχετικού, όπου ενσωματώθηκαν οι ακραίες και πρωτοφανείς τουρκικές αξιώσεις.

Το θέμα έχει ακόμα μεγαλύτερες και τραγικότερες διαστάσεις, καθώς η Τουρκία έχει πολλές αξιώσεις και διεκδικήσεις σε βάρος της Ελλάδας στο Αιγαίο και στο σχέδιο συνυποσχετικού υπάρχει αναφορά ότι οι δύο χώρες εξουσιοδοτούν το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης να επιλύσει και «…όσα προβλήματα ήθελε ανακύψουν». Δηλαδή η Ελλάδα φαίνεται να συμφώνησε σε ένα σχέδιο που θέτει πλέον σε αμφισβήτηση την κυριαρχία της, με βάση τις πάγιες αξιώσεις της Άγκυρας και αφήνει τα πάντα στα χέρια του Διεθνούς Δικαστηρίου.

Βέβαια είναι αλήθεια πως η πάγια θέση της Ελλάδας επισήμως, μετά τη μεταπολίτευση, είναι η συνυπογραφή συνυποσχετικού και η προσφυγή στη Χάγη, μόνο όμως για την υφαλοκρηπίδα, αφού τη μόνη εκκρεμότητα στα Ελληνοτουρκικά που αναγνωρίζει η Αθήνα είναι η οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας. Όμως από το συγκεκριμένο σχέδιο συνυποσχετικού φαίνεται ότι γίνεται δεκτός και ο όρος της Άγκυρας να εξετασθούν και άλλα ζητήματα, τα οποία η τουρκική πλευρά θα θέσει.

Μέχρι τώρα η Τουρκία δεν αποδεχόταν τη δικαιοδοσία του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης, λόγω των πολλών ανοιχτών της θεμάτων. Τώρα όμως αποδέχεται το Διεθνές Δικαστήριο, προφανώς για να μπορέσει να αμφισβητήσει την ελληνικότητα εκατοντάδων νησίδων και βραχονησίδων και την κυριαρχία της Ελλάδας πάνω σε αυτές στην αρχή και στη συνέχεια και σε άλλα θέματα (όπως της δίνει τη δυνατότητα να πράξει η διατύπωση που υπάρχει στο σχέδιο του συνυποσχετικού), όπως π.χ. το εύρος των χωρικών υδάτων, το εύρος του εναέριου χώρου κ.ά. Το παιχνίδι πλέον γίνεται επικίνδυνο για την Ελλάδα, αφού αν το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης αποδεχθεί ότι δεκάδες νησίδες δεν είναι ελληνικές (ακόμα και αν δεν είναι τουρκικές), αυτομάτως η οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας, και της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης, θα στηριχθεί σε άλλα δεδομένα. Θα σπάσει δηλαδή το ενιαίο της ελληνικής κυριαρχίας στο Αιγαίο, ειδικά στον κεντρικό δίαυλο από Λέσβο-Λήμνο προς Κάρπαθο-Κρήτη, αλλά και γύρω από τα Δωδεκάνησα.»



Το αλφαβητάρι των ελληνοτουρκικών... σχέσεων

Για να παρακολουθήσει κάποιος τα ελληνοτουρκικά,ένα γλωσσάρι διπλωματικών και στρατιωτικών όρων είναι απαραίτητο.Το αλφαβητάρι που ακολουθεί απ΄ ότι φαίνεται θα μας είναι μάλλον απαραίτητο.

ΑΒΛΑΒΗΣ ΔΙΕΛΕΥΣΗ:
Ακόμη και τα τουρκικά πολεμικά πλοία μπορούν να πλέουν διαμέσου του Αιγαίου αρκεί ο πλους να έχει τα χαρακτηριστικά της αβλαβούς διέλευσης που είναι:
*Σταθερή πορεία.
*Καλυμένα οπλικά συστήματα
*Κλειστά ραντάρ και συστήματα παρακολούθησης
*Απαγορεύονται πάσης φύσεως γυμνάσια.

ΑΟΖ
(Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη: Κάθε κράτος μπορεί να δηλώσει τη θαλάσσια περιοχή εώς και 200 ναυτικά μίλια από τις ακτές του ως περιοχή που μπορεί να εκμεταλλευτεί θαλάσσιους φυσικούς όρους. Η Ελλάδα ακόμη δεν έχει οριοθετήσει ΑΟΖ.

ΓΚΡΙΖΕΣ ΖΩΝΕΣ
:Με τη κρίση των Ιμίων το 1996,η Άγκυρα έθεσε θέμα κυριότητας για περισσότερες από 100 νησίδες,βραχονησίδες και νησάκια που η μεταβίβασή τους στην Ελλάδα δεν αναφέρονται ονομαστικά στις σχετικές συνθήκες. Η Τουρκία σκοπίμως αγνοεί τα όσα προβλέπονται στη Συνθήκη της Λωζάνης:
Άρθρο 12: Η τουρκική κυριαρχία περιορίζεται στα μικρασιατικά παράλια και σ΄ όσα νησάκια βρίσκονται μέχρι και 3 μίλια από αυτά.
Άρθρο 15:Η Τουρκία παραιτείται υπέρ της Ιταλίας για τα Δωδεκάννησα,τα οποία με τη Συνθήκη των Παρισίων το 1947,δόθηκαν στην Ελλάδα.
Η Τουρκία αμφισβητεί πλέον και κατοικημένα νησιά,όπως το Φαρμακονήσι και το Αγαθονήσι.

ΕΕΧ (Εθνικός Εναέριος Χώρος):
Το 1931 με Προεδρικό Διάταγμα η Ελλάδα καθόρισε τον εθνικό εναέριο χώρο της στα 10 ναυτικά μίλια. Η Τουρκία δεν αντέδρασε,μέχρι το 1974 και την εισβολή στη Κύπρο. Προσπαθεί να επιβάλει εύρος εναέριου ελληνικού χώρου στα 6 ναυτικά μίλια,όσα είναι και τα θαλάσσια χωρικά ύδατα. Γι΄ αυτό κι όταν τα τουρκικά μαχητικά πετούν μεταξύ 6 και 10 μιλίων οι Τούρκοι δεν δέχονται ότι παραβιάζουν τον ΕΕΧ.

ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΙΑΚΟΣ ΕΛΕΓΧΟΣ ΑΙΓΑΙΟΥ:
Η Άγκυρα εκμεταλλεύτηκε την αποχώρηση της Ελλάδας από το στρατιωτικό σκέλος του ΝΑΤΟ,το 1974 και από τότε προσπαθεί να πάρει τον έλεγχο του μισού Αιγαίου. Το πρόβλημα έχει δημιουργήσει σημαντικά εμπόδια στο ΝΑΤΟ.

ΕΡΕΥΝΑ ΔΙΑΣΩΣΗ:
Αποτελεί το «άρμα» της Τουρκίας για να βάλει πόδι στο μισό Αιγαίο. Ο έλεγχος και ο συντονισμός της έρευνας διάσωσης ανήκει στην Αθήνα για όλο το FIR Αθηνών. Οι Τούρκοι αμφισβητούν αυτή τη πραγματικότητα, υποστηρίζοντας και σ’ αυτή τη περίπτωση ότι πρέπει να ελέγχουν τις επιχειρήσεις έρευνας- διάσωσης τουλάχιστον στο μισό Αιγαίο. Ο ICAO μετά τη κατάργηση των ορίων ευθύνης που αποφασίστηκε το 2004, μιλάει για συνεννόηση των κρατών, αλλά εδώ είναι Βαλκάνια…

ΕΝΑΕΡΙΟΣ ΧΩΡΟΣ-ΧΩΡΙΚΑ ΥΔΑΤΑ:
Με Προεδρικό Διάταγμα του 1931 η Ελλάδα καθόρισε τον εναέριο χώρο της στα 10 ναυτικά μίλια. Το 1936 όρισε τα χωρικά θαλάσσια ύδατα στα 6 ναυτικά μίλια, εκτός από τις περιοχές που η απόσταση μεταξύ νησιών και τουρκικών παραλίων είναι μικρότερη, οπότε η συνοριακή γραμμή καθορίζεται στο μέσον. Η Τουρκία μέχρι το 1974 δεν είχε αμφισβητήσει ποτέ αυτή τη διαφορά των 4 ναυτικών μιλίων. Από τότε όμως μέχρι και σήμερα προβάλει κάθε μέρα την αμφισβήτησή της. Τα μαχητικά της μπαίνουν σ’ αυτά τα τέσσερα μίλια δηλώνοντας στη πράξη ότι τα θεωρούν διεθνή εναέριο χώρο κι όχι ελληνικό.
Η Ελλάδα έχει πάντα το δικαίωμα να επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα στα 8, στα 10 ή και στα 12 μίλια, ταυτίζοντας τα με τον εναέριο χώρο. Όμως η Τουρκία απειλεί με casus beli.

ΠΑΡΑΒΑΣΕΙΣ ΚΑΝΟΝΩΝ ΕΝΑΕΡΙΑΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ:
Τα τουρκικά μαχητικά δεν καταθέτουν σχέδια πτήσης όταν μπαίνουν στο Αιγαίο.

ΠΑΡΑΒΙΑΣΕΙΣ
:Παράνομη είσοδος τουρκικών μαχητικών στον εθνικό εναέριο χώρο. Τα τουρκικά αναχαιτίζονται από ελληνικά μαχητικά.

ΥΦΑΛΟΚΡΗΠΙΔΑ: Είναι η συνέχεια των ακτών κάθε κράτους στο βυθό και στο θαλάσσιο υπέδαφος, όπου μπορούν να εκμεταλλεύονται οποιαδήποτε φυσική πηγή, βλέπε πετρέλαιο. Η Ελλάδα υποστηρίζει ότι κάθε νησί του Αιγαίου έχει τη δική του υφαλοκρηπίδα και η Τουρκία από την άλλη διαφωνεί, υποστηρίζοντας ότι η υφαλοκρηπίδα του Αιγαίου πρέπει να χωριστεί ακριβώς στη μέση. Τους προτείνουμε να πάμε στη Χάγη για να λύσουμε το θέμα, αλλά ποτέ δεν το έχουν δεχτεί. Η διαφωνία προέκυψε το 1973, όταν η Τουρκία έδωσε άδεια στη κρατική εταιρεία ΤΡΑΟ να κάνει έρευνες για κοιτάσματα πετρελαίου σε υποθαλάσσιες περιοχές νησιών του βορειοανατολικού Αιγαίου. Από τότε η κόντρα για την υφαλοκρηπίδα παραμένει με αποκορύφωμα την ελληνοτουρκική κρίση του 1987, όταν φθάσαμε πολύ κοντά στην ένοπλη σύγκρουση.

FIR ΑΘΗΝΩΝ:
Είναι η περιοχή πληροφοριών πτήσεων που από το 1947 ο Διεθνής Οργανισμός Πολιτικής Αεροπορίας {ICAO} εμπιστεύθηκε στην Ελλάδα να ελέγχει για την ασφάλεια των πτήσεων. Καλύπτει όλη την ελληνική επικράτεια. Ως το 1974 η Τουρκία δεν είχε θέσει κανένα απολύτως θέμα αμφισβήτησης. Μετά την εισβολή στη Κύπρο εξέδωσε την ΝΟΤΑΜ 714 χωρίζοντας αυθαίρετα το Αιγαίο στη μέση. Η Ελλάδα με τη ΝΟΤΑΜ 1175 κήρυξε επικίνδυνη για τη διεθνή αεροπλοία τη περιοχή. Οι δύο ΝΟΤΑΜ απεσύρθησαν το 1980 αλλά η Τουρκία αμφισβητεί εμπράκτως το FIR Αθηνών. Πως; Τα μαχητικά της αεροσκάφη δεν υποβάλλουν ποτέ σχέδια πτήσης όταν μπαίνουν στο Αιγαίο. Επικαλούνται την εξαίρεση αυτής της υποχρέωσης που πράγματι προβλέπει ο ICAO. Όμως η ελληνική πλευρά επιμένει ότι για την ασφάλεια των πτήσεων πρέπει να υποβάλλονται σχέδια πτήσης. Ερώτημα διαχρονικά αναπάντητο είναι γιατί η Ελλάδα δεν εκδίδει διακήρυξη στην οποία για λόγους αεράμυνας θα αξιώνει την υποβολή σχεδίων πτήσεων και από στρατιωτικά αεροσκάφη. Το έχουν πράξει ήδη οι ΗΠΑ και η Γαλλία.
Από το 2007 τα FIR καταργούνται από τον ICAO και αντικαθίστανται από τα FAB , νέες περιοχές ελέγχου πτήσεων που καθορίζει ο ICAO. Τι θα γίνει με το Αιγαίο κανείς δεν λέει ακόμη, αλλά το σίγουρο είναι ότι το 2004 η Ελλάδα χωρίς καμία αντίρρηση αποδέχτηκε την κατάργηση ορίων ευθύνης για την έρευνα διάσωση και στο Αιγαίο, θέμα που έχει σχέση με το FIR.

ΧΑΓΗ ΔΙΕΘΝΕΣ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ:
Αν και δεν είμαστε βέβαιοι για το αποτέλεσμα προσφυγής σ΄ αυτό το δικαστήριο έχουμε δεχτεί να πάμε μαζί με τη Τουρκία για να καθορίσουμε το θέμα της υφαλοκρηπίδας. Η Τουρκία όμως αρνείται να μας ακολουθήσει.

CASUS BELI:
Με απλά λόγια η Άγκυρα μας απειλεί με πόλεμο αν «τολμήσουμε» να επεκτείνουμε τα χωρικά μας ύδατα στα 12 μίλια.





Πληροφορίες από Onalert.gr και Defencenet.gr
Ανέκαθεν είχα την απορία αν κάποιοι πολιτικοί, κυρίως οι ασκούντες κυβερνητική εξουσία, έχουν διαφορετικό DNA από τους απλούς πολίτες. Ο λόγος ήταν η συμπεριφορά τους και η αντίδρασή τους σε κάθε θέμα, η οποία δεν εξηγείται με τη κοινή λογική. Αφορμή για τις σκέψεις αυτές μου έδωσε η πρωτοφανής στα παγκόσμια χρονικά «επιτυχία» του υπουργείου (μη εθνικής) Παιδείας κλπ. να αφήσει τους μαθητές χωρίς βιβλία.

Ας κάνουμε μία υπόθεση εργασίας: ‘Εχουμε κρίση στο Αιγαίο και ξαφνικά διαπιστώνεταιότι τα αεροσκάφη μας δεν έχουν πυρομαχικά επειδή το Γενικό Επιτελείο Αεροπορίας καθυστέρησε να τα παραγγείλει. Ποιες θα ήταν οι συνέπειες; Το βέβαιο είναι ότι ο αρχηγός της αεροπορίας και αρκετοί αρμόδιοι θα πήγαιναν όχι απλά στο σπίτι τους αλλά και στο στρατοδικείο με την κατηγορία της παράληψης καθήκοντος κλπ. Όσο για τον υπουργό Άμυνας, αυτός ίσως να περιφερόταν από κανάλι σε κανάλι εξηγώντας γιατί δεν είχαν πυρομαχικά τα αεροσκάφη. Ίσως, μάλιστα, να προσπαθούσε να μας πείσει ότι ήταν καλύτερα… χωρίς πυρομαχικά!

Όπως, περίπου, προσπαθούν να μας πείσουν οι Κυρίες που «υπουργεύουν» (διακονούν) την Παιδεία, περιφερόμενες από κανάλι σε κανάλι. Ίσως θεωρούν ότι με τις φωτοτυπίες, ως προϊόντα ηλεκτρονικών μηχανημάτων, προωθείται… η «ηλεκτρονική διακυβέρνηση»!!! Χωρίς ντροπή, ανερυθρίαστες, χωρίς να νιώθουν την ανάγκη να ζητήσουν μια συγνώμη από γονείς, καθηγητές και μαθητές και να πουν «αποτύχαμε και παραιτούμαστε».

Προσπαθούν να μας περάσουν ότι κάποιοι «υπηρεσιακοί παράγοντες» φταίνε (ποιοι και γιατί;). Και έτσι να είναι, αποδεικνύονται ανεπαρκείς και ανίκανες να ασκήσουν διοίκηση και έλεγχο στις υπηρεσίες που προϊστανται. Ποιους έλεγξαν, ποιους έστειλαν στον εισαγγελέα για παράληψη καθήκοντος; Πώς στέκονται στη θεση τους χωρίς ίχνος ντροπής;

Τελικά φταίει το DNA; Όχι μου λέει φίλος γιατρός. Το DNA δεν διαφέρει κατά κοινωνική ομάδα αλλά κατ’ άτομο. Απλά είναι θέμα… πάχους δέρματος! Είδε την απορία στο πρόσωπό μου, και συνέχισε: Χονδρόπετσοι!!!