Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

17 Φεβ 2015

Γράφει ο Όθων Ιακωβίδης

Μετά το χθεσινό τελεσίγραφο που επέδωσαν οι Ευρωπαίοι “εταίροι /δανειστές” στην Ελλάδα, τί, πράγματι, “παίζεται” στη διαπραγμάτευση που η νέα κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ διεξάγει για το Ελληνικό Δημόσιο Χρέος;

Η δικαιολογία που ακούγεται από τους “δανειστές” (“οι συμφωνίες πρέπει να τηρούνται”) είναι πολύ αδύνατη για να κάνει πιστευτό πως μπορεί η μή τήρηση των όρων μίας συμφωνίας, όπως τη θέλει ο ένας (και χωρίς ο άλλος να αναιρεί την ουσία της συμφωνίας, αφού παραδέχεται πως χρωστά και δηλώνει πως θα πληρώσει) να φθάνει να αποτελεί την αιτία της δημιουργίας κινδύνου για τη πτώχευση μίας Χώρας και του ρίσκου διάλυσης ολόκληρου του Eurogroup (και “θάνατο” του Ευρώ).

Οπότε, ας δούμε λίγο πιο ψύχραιμα, τα πράγματα.

ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΗ 1η: Τα ποσά που “παίζονται” για τη διευθέτηση του Δημόσιου Χρέους της Ελλάδας και για την παροχή ρευστότητας για το “πρόγραμμα Γέφυρα” που ζητά, είναι εντελώς ασήμαντα σε σχέση με την οικονομική δυνατότητα του Eurogroup και της Ευρ. Κεντρ. Τράπεζας (ΕΚΤ).

Αυτό το γεγονός, δείχνει από μόνο του, πως το πρόβλημα που ζητά λύση, ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ, αλλά καθαρά ΠΟΛΙΤΙΚΟ.

ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΗ 2η: Τα επακόλουθα που “παίζονται”, αν η Ελλάδα πτωχεύσει επισήμως, μη δυνάμενη να πληρώσει κάποιο Ομόλογό της (από αυτά που “τρέχουν” στο εγγύς μέλλον) είναι δραματικά, καθώς:

Στην Ελλάδα, η κοινωνία θα αντιμετωπίσει μία περίοδο μεγάλης οικονομικής υστέρησης (με “αντίδωρο” την απαλλαγή της από το αβάσταχτο Δημ. Χρέος και την απαλλαγή της από την ασφυκτική - μέχρις υποδούλωσης – επιτήρηση της εξόφλησής του).

Έξω από την Ελλάδα: (α) οι ομολογιούχοι “δανειστές” της, θα χάσουν τα λεφτά τους και (β) το Ευρώ (μαζί με το Eurogroup) θα υποστεί τεράστιο (ίσως και θανατηφόρο) κλυδωνισμό που, όπως αποφαίνονται διακεκριμένοι (νομπελίστες) Ευρωπαίοι και Αμερικάνοι οικονομολόγοι, θα συνταράξει το παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό σύστημα και μάλιστα σε μία παγκόσμια οικονομική συγκυρία, που χαρακτηρίζεται ως ασταθής.

ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΗ 3η: Είναι λογικό, τόσο μεγάλα θέματα, να εκτίθενται σε κίνδυνο, για ασήμαντα (σε σχέση με το διακύβευμα) ποσά;

Το ίδιο ερώτημα διατυπώνεται και διαφορετικά:

- Είναι δυνατόν, έξυπνοι άνθρωποι (όπως, κατά τεκμήριο, είναι οι υπουργοί Οικονομικών και οι Πρωθυπουργοί στο Eurogroup) να διακινδυνεύουν να χάσουν “100” (από ένα ενδεχόμενο “Grexit”), για να κερδίσουν “2”, από την ικανοποίηση της θέσης τους “Η Ελλάδα να ζητήσει ΠΑΡΆΤΑΣΗ ΤΟΥ ΥΠΆΡΧΟΝΤΟΣ ΠΡΟΓΡΆΜΜΑΤΟς διότι οι συμφωνίες πρέπει να τηρούνται”;

Το ιδιο ερώτημα διατυπώνεται και διαφορετικά (πιο λαϊκά):

- Είναι δυνατόν να ρίξει κάποιος μία ζαριά (κύβος=ζάρι & ζαριά=διακύβευμα) που, αν χάσει, θα χάσει 100 και αν κερδίσει, θα κερδίσει 2;

Επειδή η απάντηση στο ερώτημα αυτό, (και υπό τις τρείς εκδοχές του) είναι ΟΧΙ, τίθεται το ακόλουθο (κατά τη λογική σειρά) ερώτημα:

- Τί κρύβει, λοιπόν, η “κόντρα” που στο μόνο σημείο που εδράζεται, είναι στο αν η συμφωνία για το “πρόγραμμα Γέφυρα” θα είναι ή δεν θα είναι συνέχεια του προηγουμένου Προγράμματος (αυτού που αποκαλούμε “Μνημόνιο”);

Κατά την άποψή μου, δύο τινα υπάρχουν, που μπορεί και να συνυπάρχουν:
Αν το “2” που βλέπουμε εμείς, δεν είναι “2”, αλλά είναι “200”!

Αυτό μπορεί να συμβαίνει, αν η παράταση ή η διακοπή του υπάρχοντος “Προγράμματος” (μιλάμε για τα “Μνημόνια”) σημαίνει και την παράταση ή τη διακοπή των επαίσχυντων Μνημονιακών δεσμεύσεων που υποθηκεύουν κάθε Ελληνική περιουσία, δημόσια και ιδιωτική, με όρους πρωτοφανούς οικονομικής και πολιτικής υποτέλειας.

Σύμφωνα με την γνώμη κορυφαίου νομικού και φίλου, Η ΔΙΑΚΟΠΉ τού (μέχρι πρό τινος) “Προγράμματος” (που η Ελληνική κυβέρνηση διαλαλεί ότι επήλθε με την εκλογή της) ΣΗΜΑΊΝΕΙ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΑΎΣΗ ΙΣΧΎΟΣ ΤΩΝ ΌΡΩΝ ΑΥΤΏΝ. Γι αυτό συναντά την αμετακίνητη στάση των “Δανειστών” (με σημαιοφόρο τη Γερμανία) που έτσι, χάνουν την άνευ όρων υποθήκευση της Ελληνικής Δημόσιας και Ιδιωτικής περιουσίας, η οποία εκτιμάται (από ειδικούς εμπειρογνώμονες) σε κάποια ΤΡΙΣεκατομμύρια, πολλά από τα οποία βρίσκονται σε πρώτες ύλες και πηγές ενέργειας, για τα οποία διψά κολασμένα η βιομηχανική Ευρώπη... και τα οποία έχει κατορθώσει (με τα “Μνημόνια”) να “τα έχει στο χέρι”, για πενταροδεκάρες... Οπότε, το “προηγούμενο” “Πρόγραμμα” κατά την άποψη των “εταίρων/δανειστών” μας, αξίζει πολλά !! Γι αυτό και θέλουν να το διατηρήσουν, “πάση θυσία”, με την αποδοχή μίας ΠΑΡΑΤΑΣΗΣ του εκ μέρους της Ελληνικής κυβέρνησης.

Αν η “Διεθνής του Χρήματος” (δηλαδή το παγκόσμιο Χρηματοπιστωτικό δίκτυο και το δίκτυο των Πολυεθνικών Εταιρικών κολοσσών, μετά τη γιγάντωση που έχει πάρει κατά την τελευταία 30ετία, με την “απελευθέρωση των αγορών και της κίνησης κεφαλαίων” και την “οικονομική παγκοσμιοποίηση”) έχει πάρει την απόφαση για την ανάδειξη και την επισημοποίηση τής δύναμής της, ως κορυφαίας θεσμοθετημένης διακυβερνητικής δύναμης, που θα διαφεντεύει, από εδώ και πέρα, την πορεία των κοινωνιών, σ' όλο τον πλανήτη, με μία “Οικουμενική κυβέρνηση” (Global Gonverment) όπως ακούμε τα τελευταία χρόνια από χείλη Ευρωπαίων και Αμερικανών υπουργών και πρωθυπουργών, μεταξύ των οποίων και Ελλήνων που διαχειρίστηκαν τελευταίως τις τύχες της Χώρας!

Στην περίπτωση αυτή, αποτελεί μία, πρώτης τάξεως ευκαιρία, η παραδειγματική υποταγή των αποφάσεων της Ελληνικής Δημοκρατίας (δηλαδή του κυρίαρχου Ελληνικού Λαού) στις αποφάσεις αυτής της δύναμης!

Να μάθουν όλοι οι Λαοί πως στο εξής, θα επιβάλλεται (πάνω από τη Λαϊκή κυριαρχία) η κυριαρχία της “Διεθνούς του Χρήματος”! Η “ΝΕΑ ΤΑΞΗ” (The NEW WORLD ORDER) θέλει να δείξει (με παράδειγμα την Ελλάδα) το πώς επιβάλλει την άτεγκτη συμμόρφωση προς αναληφθείσες(;) οικονομικές υποχρεώσεις που η ίδια αυτή δύναμη θα φορτώνει στους Λαούς των Κρατών, για να κερδοφορήσουν τα, ανά τον κόσμο υποκαταστήματά της (μέσω των δικών της “εργαλείων παραγωγής κέρδους”, γνωστών και ως hedge funds) όπως ακριβώς έχει κάνει με το Δ. Χρέος της Ελλάδας, που το φόρτωσε (με διαβολική ευφυία, τοσο στην Ελληνική κοινωνία, όσο και στους Ευρωπαίους πολίτες των Κρατών του Eurogroup!...

Ότι από τα δύο και να συμβαίνει (ή και τα δύο μαζί) πρέπει να μας βρούν, εμάς τους Έλληνες, αποφασισμένους να υπερασπισθούμε με όλη μας τη δύναμη και ύπαρξη, τις Αξίες που γέννησε ο πολιτισμός μας: Την Ελευθερία, τη Δημοκρατία, τον Ανθρωπισμό (“παν μέτρον Άνθρωπος”) που δέχονται άγρια και μεγάλη επίθεση από τη σύγχρονη βαρβαρότητα του επελαύνοντος σκότους που φέρνουν μαζί τους οι δυνάμεις της ΝΕΑΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑΣ ΤΑΞΗΣ που την προπαγανδίζουν, ανοιχτά πλέον, υπουργοί και πρωθυπουργοί...


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Χρήστος Μπουσιούτας  

Δεν ξέρω πολλά πράγματα, δεν είμαι καθηγητής, δεν είμαι οικονομολόγος, δεν θα ήθελα να είμαι πολιτικός και δημοσιογράφος, γιατί δεν θέλω να ταΐζω με κούφια λόγια τον λαό, με ψευδαισθήσεις επιτυχίας την μάζα. 

Είμαι κάποιος που πιστεύει στην ανθρωπιά, στην αγάπη, στην δημοκρατία, στην αλληλεγγύη και στην συνύπαρξη των λαών. 

Ονειρεύομαι, επειδή δεν μπορώ να ζήσω αλλιώς.
Αυτά τα παραμύθια που φτιάχνει η νύχτα και η μέρα για να ξεχαστείς. 

Είμαι ένας άνθρωπος που ρίσκαρε να πιστεύει οτι όλη του η ζωή έχει αξία, όταν σκέφτεται σαν παιδί.

Που ποντάρει στο «κουτσό» άλογο της ουτοπίας, επειδή δεν θέλει να σκέφτεται αλλιώς. 

Ένας άνθρωπος που πιστεύει αυτό που έλεγε ο Ντοστογιέφσκι: Τα μικρά πράγματα έχουν τη σημασία τους. Και είναι πάντα τα μικρά πράγματα αυτά που χάνεις…

Ένας άνθρωπος που θέλει αυτή η χώρα να φέρει πίσω αυτούς που έχασε, να κρατήσει εδώ αυτούς που ετοιμάζουν βαλίτσες και να ανοίξει νέους δρόμους σε αυτούς που επέλεξαν να μείνουν πίσω.

Για να πάψουμε πια να πιστεύουμε ότι το χάος και το τυχαίο κυβερνούν αυτή την χώρα και την καταστρέφουν συγχρόνως. 

Ένας άνθρωπος που πιστεύει ότι σε ένα περιβάλλον άνετης πρόσβασης στην ενημέρωση και ελευθερίας στην έκφραση, οι άνθρωποι δεν ανέχονται εκείνους που ετοιμάζουν μια μεγάλη θηλιά για την μικρή μας χώρα και πολύ περισσότερο εκείνους που στέλνουν εκβιαστικά τελεσίγραφα.

Δεν χρειάζονται όμως και κανένα να τους κατευθύνει σε λάθος δρόμους κάνοντας τις ανθρώπινες αδυναμίες τους, δική τους δύναμη. 

Είμαι ένας άνθρωπος που πιστεύει ότι η λογική σπάνια καθοδηγεί τη σκέψη των ανθρώπων, όταν η καρδιά τους είναι γεμάτη οργή και θυμό και όταν πιστεύουν ότι κατέχουν την μόνη αλήθεια. Γιατί τότε, υιοθετούν τις πιο ακραίες σκέψεις και τις πιο ανεπιθύμητες συμπεριφορές. 

Ένας άνθρωπος που πιστεύει στην ουσία και όχι στην «ερμηνεία» των λέξεων.

Πιστεύω ότι στον κύκλο αυτό, δεν υπάρχουν νικητές και ηττημένοι, σωστό και λάθος, ηθικό και ανήθικο, δίκαιο και άδικο, μονάχα στάδια που πρέπει να ολοκληρωθούν με αμοιβαίες και ειλικρινείς υποχωρήσεις. 

Η ανάγκη να έχεις πάντα δίκιο, σφραγίδα ενός χυδαίου πνεύματος, έλεγε ο Καμύ.

Ένας ΕΛΛΗΝΑΣ που πιστεύει ότι ένας ΑΞΙΟΠΡΕΠΗΣ συμβιβασμός μακριά από εγωισμούς, είναι προτιμότερος από μια οδυνηρή ΗΤΤΑ. 

Και μην ξεχνάμε: Τίποτα δεν είναι τόσο κακό, που να μην μπορεί να γίνει χειρότερο.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Η προσπάθεια να εξαπατηθεί η Ελλάδα και ο ανύπαρκτος σεβασμός των ισχυρών της Ευρώπης προς τη δημοκρατία και τους λαούς

Γράφει ο Στάθης Διομήδης

Μετά το τέλος του έκτακτου eurogroup, ο πρόεδρος του, κος Νταϊσελμπλουμ, με μια κατάπτυστη και πρωτοφανή στα χρονικά δήλωση εκβίασετην Ελληνική Δημοκρατία και τον Ελληνικό Λαό. Ανέφερε με τελεσιγραφικό τρόπο ότι το μόνο «δικαίωμα» (υποχρέωση – εντολή) που έχει η Ελλάδα είναι να ζητήσει την παράταση του μνημονίου, δεν υπάρχει κανείς άλλος δρόμος.

Οι «εταίροι» μας όμως προσπάθησαν να εξαπατήσουν και τον Υπ. Οικονομικών της Ελλάδας καθώς άλλο έγγραφο- συμφωνία του έδειξαν ( ο κος Μοσχοβισί εκπρόσωπος της Κομισιόν) λίγο πριν αρχίσει η σύνοδος, και άλλο παρουσίασαν εντός της συνόδου κατ’ εντολήν του κου Σόιμπλε και σύμφωνης γνώμης της συντριπτικής πλειοψηφίας των συμμετεχόντων υπ. Οικονομικών που λειτουργούν πλέον ως αυλικοί της αυτού εξοχότητας του Γερμανού Υπουργού.

Παράλληλα σε πρόσφατη έκθεσή της, η κεντρική τράπεζα της Γερμανίας, Bundesbank, «παροτρύνει» τις ελληνικές τράπεζες που λαμβάνουν έκτακτη χρηματοδότηση να βελτιώσουν τη ρευστότητά τους και να απόσχουν από αγορές βραχυπρόθεσμου ελληνικού κρατικού χρέους (έντοκα γραμμάτια δημοσίου)!!!

Η προσπάθεια εξαπάτησης της Ελλάδας αλλά ακόμη περισσότερο ο πρωτοφανής εκβιασμός από την Ε.Ε, που πλέον μόνο κατ’ ευφημισμόν είναι ένωση και λειτουργεί ως πολιορκητικός κριός του Γερμανικού επεκτάσιμου, δείχνει με τον πιο επαίσχυντο τρόπο ότι ο στόχος της Γερμανικής ηγεσίας δεν είναι μια ενωμένη Ευρώπη αλλά μια Γερμανική Ευρώπη κατακτημένη και παραδομένη. Μόνο και μόνο ότι απαιτείται από την Γερμανική κυβέρνηση και τους δορυφόρους της η απαρέγκλιτη συνέχιση του μνημονίου που απέτυχε σε όλους τους στόχους αλλά πέτυχε στον πραγματικό στόχο που ήταν η φτώχεια, η εξαθλίωση, η τρομοκράτηση και η διάλυση του κοινωνικού ιστού, δείχνει με τον καλύτερο τρόπο ότι η Γερμανική κυβέρνηση θέλει να κάνει την Ευρώπη Κολοσσαίο και διψά να δει Λαούς να κατασπαράζονται στην αρένα της.

Ας μην ξεχνάμε ότι ο κος Σόιμπλε με τις χθεσινές του δηλώσεις ότι λυπάται τους Έλληνες γιατί ψήφισαν στις εκλογές μια κυβέρνηση ανεύθυνη, δείχνει την αποστροφή του στη Δημοκρατία και στις εκλογές … Ακόμη τουλάχιστον, δε χρειαζόμαστε την άδειά του κου Σόιμπλε για το τι θα ψηφίσουμε.

Είναι εντυπωσιακό το πόσο ενοχλημένοι είναι οι Γερμανοί ηγεμόνες από το δικαίωμα του Ελληνικού Λαού να ψηφίσει άλλο κόμμα από εκείνο που οι ίδιοι επέβαλλαν. Δεν είναι τυχαίο που ο κος Σουλτς όπου βρεθεί και όπου σταθεί απαιτεί από τον κο Τσίπρα να συνεργαστεί με το Ποτάμι στην κυβέρνηση. Αυτή η εμμονή και η απροκάλυπτη παρέμβαση του στην Ελληνική κυβέρνηση έχει δημιουργήσει αλγεινή εντύπωση στον Ελληνικό Λαό. Μάλιστα κάποιοι γραφικοί, στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης να χαρακτηρίζουν το Ποτάμι, ως τη φωνή του Βερολίνου.

Παράλληλα γίνεται μια τεράστια προσπάθεια από τη Γερμανική προπαγάνδα να στραφεί ο ένας λαός εναντίον του άλλου. Πρώτη σε αυτό το αχρείο παιχνίδι η Ισπανική κυβέρνηση, ακολουθούμενη από κοντά από τους διαχρονικούς δορυφόρους του Γερμανικού επεκτατισμού, Αυστριακές, Φιλανδικές και Ολλανδικές κυβερνήσεις. Στόχος αυτής της Γκαιμπελίστικης προπαγάνδας δεν είναι μόνο ο Ελληνικός Λαός. Στόχος είναι να τσακιστεί ο Ελληνικός Λαός και η Ελλάδα ώστε να μην τολμήσει άλλος Ευρωπαϊκός Λαός να σηκώσει κεφάλι απέναντι στο σύγχρονο Νέρωνα της Ευρώπης, τη Γερμανία.

Η Γερμανική Ευρώπη σήμερα είπε στην Ελλάδα ότι είχαν πει οι Αρχαίοι Αθηναίοι στους Μήλιους το 416 π.χ. κατά Θουκυδίδη: Εάν αντισταθείτε θα καταστραφείτε, εάν παραδοθείτε πάλι θα καταστραφείτε προς παραδειγματισμόν των υπολοίπων!!! Ο διάλογος εκείνος έχει μείνει στην παγκόσμια ιστορία ως η αντιπαράθεση του δικαίου έναντι της ισχύος…

Εν κατακλείδι η Γερμανική κυβέρνηση εκβιάζει και απειλεί την Ελλάδα και το Λαό της και σκοτώνει τη Δημοκρατία στην Ευρώπη. Στόχο έχει την παράδοση και την συνθηκολόγηση των Ευρωπαϊκών Λαών άνευ όρων στις κατακτητικές της ορέξεις…

Υ.Γ. Εκλογές, δίκαιο, αξιοπρέπεια, αλληλεγγύη. Άγνωστες και εχθρικές έννοιες για την Γερμανική Ευρώπη…

*Ο Στάθης Διομήδης είναι αρθρογράφος, με σπουδές στον Ευρωπαϊκό πολιτισμό, εθελοντής διασώστης, αλλά και συντονιστής της εθελοντικής ομάδας ΕΛΛΗΝΕΣ ΕΝΕΡΓΟΙ ΠΟΛΙΤΕΣ.

Πηγή


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Κλεισθένης

Πολλές εβδομάδες πριν ο γνωστός δημοσιογράφος Νίκος Χατζηνικολάου, πρωτομίλησε για ανάγκη στροφής του ΣΥΡΙΖΑ σε ρεαλιστικότερες θέσεις.
Έκτοτε ήρθαν οι εκλογές με το γνωστό αποτέλεσμα.

Ο ΣΥΡΙΖΑ δείχνει να αποδέχεται την παραίνεση του μεγαλοδημοσιογράφου κλίνοντας όλο και περισσότερο προς τα δεξιά.

Η επαναστατική ρητορική δεν είναι αρκετή για να λύσει τα χρονίζοντα και οξύτατα προβλήματα της Ελληνικής κοινωνίας.

Οι τελευταίες εξελίξεις δίνουν και το άρωμα της στροφής ΣΥΡΙΖΑ.

Ο Βαρουφάκης, ο οικονομολόγος με το περίεργο στυλ, δήλωσε ότι η Κυβέρνηση προτίθεται, χάριν της συμφωνίας, να μην εφαρμόσει το πρόγραμμά της για μερικούς μήνες. ("Εμείς προσφερθήκαμε να απόσχουμε για ένα διάστημα μερικών μηνών από την εφαρμογή του δικού μας προγράμματος"). Αυτό σημαίνει ότι οι δεσμεύσεις πάνε πιο πίσω...

Θα μπορούσα να απαριθμήσω και άλλες δηλώσεις και θέσεις που δείχνουν την στροφή του ΣΥΡΙΖΑ.

Σήμερα έγινα και η πρώτη κολοτούμπα ολκής. Προτάθηκε για την θέση του προέδρου ο Προκόπης Παυλόπουλος.

Ας θυμηθούμε τον (πολιτικό) βίο και πολιτεία του Παυλόπουλου.

Κατ' αρχήν είναι συνταγματολόγος. Αυτό θα πει κάποιος ότι είναι θετικό, είναι όμως έτσι;

Το πρόσφατο παρελθόν μας αποδεικνύει το αντίθετο.

Συνταγματολόγοι ήταν και οι Βενιζέλος και Λοβέρδος. Και οι δύο υπερασπίστηκαν με θέρμη τα μνημόνια ακόμη και σε σημεία που ήταν καθαρά αντισυνταγματικά.

Προώθησαν τον κατάπτυστο νόμο περί ευθύνης υπουργών, το χαράτσι στην ΔΕΗ, τον ΕΜΦΙΑ κτλ. Η πολιτική δυστυχώς κάνει τους επιστήμονες να αρνούνται ακόμα και την επιστήμη τους.

Ο Παυλόπουλος έφερε τον νόμο που αύξανε το bonus των 40 εδρών στο πρώτο κόμμα (νόμος Σκανδαλίδη) σε 50 έδρες. Πόσο συνταγματικός είναι αυτός ο νόμος που στρεβλώνει την λαϊκή βούληση;

Σαν βουλευτής της Ν.Δ ο Παυλόπουλος ψήφισε θετικά σε όλα τα αντισυνταγματικά μέτρα των μνημονίων ψιθυρίζοντας ότι μερικά απ' αυτά είναι αντισυνταγματικά.

Ε! και, τα ψήφιζε;
Συναινούσε στην φτωχοποίηση και την εξαθλίωση των Ελλήνων.
Θα τον επιβραβεύσουμε κάνοντάς τον πρόεδρο;
Ο πολιτικός που σέβεται την επιστημοσύνη του και την συνείδησή του δεν σιγοψιθυρίζει, βροντοφωνάζει και παραιτείται.

Αυτή είναι η έντιμη και ηθική πολιτική πράξη. Ο Παυλόπουλος μόνο δεν παραιτήθηκε αλλά όταν κατάλαβε ότι δεν πρόκειται να εκλεγεί δεν ήταν καν υποψήφιος.
Συνήθως αποκαλούμε κάποιον πολιτικό χαμηλών τόνων ή μετριοπαθή.

Ο πολιτικός των χαμηλών τόνων είναι πολιτικάντης και ο πολιτικός της μετριοπάθειας είναι βολεψάκιας. Αυτά εγώ έμαθα στην ζωή μου. Ο πολιτικός των χαμηλών τόνων είναι τυχοδιώκτης και ο πολιτικός της μετριοπάθειας, αδρανής.

Κάκιστη επιλογή για την προεδρία η επιλογή Παυλόπουλου κ. Τσίπρα.

Κάκιστη και η λογική ότι ο πρόεδρος πρέπει να είναι πολιτικό πρόσωπο, έστω και παροπλισμένο. Υπάρχουν κ. Τσίπρα εκατοντάδες άξιοι και αναγνωρισμένοι Έλληνες που θα τιμούσαν δεόντως τον προεδρικό θώκο.

Μεγάλο λάθος.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Eπεσε έξω ο Βαρουφάκης. Ο Σόιμπλε δεν θέλει τον Αρμαγεδδώνα απλώς, αλλά τον Δραχμαγεδδώνα.

♦ Ο Γιάνης στη συνέντευξη Τύπου πάντως ήταν βέβαιος για τελική συμφωνία. Πιο σίγουρος από το ότι θα πάρουν το πρωτάθλημα στη Γερμανία η Μπάγερν και στην Ελλάδα ο Ολυμπιακός.

♦ Ακούγοντάς τον, ήσουν βέβαιος ότι η Ελλάδα θα μείνει στο ευρώ και η Γερμανία θα πάει στο μάρκο.

♦ Ελα, Αλέξη, δεν μασάμε! Απάντησε στο τελεσίγραφο, αλλά όχι διά ζώσης. Με μέιλ. Πες ότι έχεις απέναντι τον Χαρδούβελη. Μιλάμε για οικονομικό πόλεμο με τη Γερμανία. Οι μανάδες θα πλέκουν την άσπρη κάλτσα του στρατιώτη. Και στο τέλος νικάνε οι Ελληνες! (Παραείναι ηρωικά, ε;)

♦ Ο Σόιμπλε δεν θέλει τον Βαρουφάκη υπ. Οικονομικών. Ελα να επιλέξεις ποιον να βάλουμε και Πρόεδρο της Δημοκρατίας γιατί έχουμε καταμπερδευτεί. Γρήγορα, γιατί δεν προλαβαίνουμε. Ψηφίζουμε αύριο.

♦ Βέβαια, τους δίνουμε δικαιώματα κι εμείς. Από το ίδιο το Μαξίμου διέρρευσε ότι ο Γιούνκερ τηλεφώνησε στον Τσίπρα και του ζήτησε να μην μπει Πρόεδρος της Δημοκρατίας ο Αβραμόπουλος γιατί τον θέλει επίτροπο. Δώσε θάρρος στον Γιούνκερ, να σου ανέβει στο κρεβάτι και ο Σόιμπλε.

♦ Αρα: Ενόψει των νέων δεδομένων συμφωνούμε όλοι ότι ο Αβραμόπουλος είναι αριστερός και ο Τσίπρας ανακοινώνει σήμερα Πρόεδρο τον Αβραμόπουλο για να τους τη σπάσουμε.

♦ Εννοείται ότι πρωτεργάτης σε αυτή την κίνηση υπέρ Αβραμόπουλου θα είναι ο Λαφαζάνης.

♦ Εχει το κοκαλάκι της νυχτερίδας ο Παπούλιας. Μπορεί να τελειώσει τη θητεία του και να κάνει και σύσκεψη αρχηγών. Εδωσε χθες βράδυ εντολή μάλιστα στο προσωπικό του Προεδρικού Μεγάρου να στύψουν τον χυμό πορτοκάλι.

♦ Το ευτύχημα είναι ότι συσκέφθηκαν Σαμαράς, Βενιζέλος και Θεοδωράκης για να μας σώσουν. Εβγαλαν μάλιστα και σέλφι.

♦ Κατηγόρησε τους Ελληνες ο Σόιμπλε ότι δεν ψήφισαν καλά και έβγαλαν ανεύθυνη κυβέρνηση. Πάλι καλά που δεν μας είπε να μας δώσει σταυρωμένο ψηφοδέλτιο για να ρίξουμε στην κάλπη.

♦ Μας κατηγορεί και το Γιούρογκρουπ ότι δεν τους λέμε νούμερα. Μα γιατί δεν τους είπαμε Σαμαράς, Βενιζέλος, Χαρδούβελης κ.λπ.; Γιατί δεν τους τα είπαμε;

♦ Ολα τα λεφτά ο Βαρουφάκης στη συνέντευξη Τύπου. Αν είχε και το κασκόλ, θα ήταν υπερτέλειος. Το χέρι του πάντως το είχε στην τσέπη, αλλά δεν βλέπαμε το πλάνο.

1. Κατήγγειλε ότι μας ξεγέλασαν και δεν εμφάνισαν συμφωνία που είχαμε αποδεχτεί.

2. Ανέλυσε την έννοια της δημοκρατίας.

3. Αναφέρθηκε στο παιχνίδι Μονόπολη.

4. Διαφήμισε και το βιβλίο του «Η θεωρία των παιγνίων».

♦ Ουρές σήμερα σε όλη την υφήλιο. Θα πουλήσει πάνω από 10.000.000 αντίτυπα.

♦ Κι ο Τσίπρας τι θα κάνει σήμερα; Θα κοιτάξει πώς θα απαντήσει στο τελεσίγραφο ή θα πάει να ακούσει το μακρύ και το κοντό του καθενός στην Κ.Ο. ποιος να μπει Πρόεδρος; Προβλέπεται να γίνει η ψηφοφορία αύριο και ο υποψήφιος να ανακοινωθεί μεθαύριο.

♦ Στις νέες εισόδους για Πρόεδρο έχουμε τη Γιάννα Αγγελοπούλου-Δασκαλάκη. Θα κάψει σίγουρα τη Φιλοθέη αν βγει.

♦ Γιάνα για Πρόεδρος της Δημοκρατίας.

♦ Δεν θα γίνουμε βέβαια Κύπρος. Μας έστειλε κιόλας το 12άρι γιατί αντιστεκόμαστε.

♦ Λοιπόν, «Οχι» στο τελεσίγραφο, να κάνουμε τον Σόιμπλε να λυσσάξει. Βγήκε ακόμα και στο «Ράδιο Βερόνικα» της Γερμανίας να πει πόσο άχρηστη κυβέρνηση βγάλαμε που του πηγαίνει κόντρα.

♦ Τα μόνα λεφτά που θα δώσουμε στους δανειστές είναι τα 525 ευρώ που επέστρεψε ο Τσίπρας από τα έξοδα κινήσεως στο εξωτερικό και έγινε θέμα μεγάλο.

♦ Στον Δραχμαγεδδώνα που ετοιμάζει ο Σόιμπλε έχει δώσει την κωδική ονομασία «Σόιμπλε μπλε».

Λάκης Μπέλλος από efsyn
 

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Οι ηγέτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης μπορεί να μην γνωρίζουν από οικονομία, ξέρουν όμως σίγουρα πώς να καταστρέψουν μια χώρα, αναφέρει ο Dean Baker, διευθυντής του CEPR και συγγραφέας του βιβλίου "The End of Loser Liberalism: Making Markets Progressive" σε άρθρο γνώμης στη HUFFINGTON POST με τίτλο «Greece Does Battle With Creationist Economics: Can Germany Be Brought Into the 21st Century?».

Προσθέτει ότι έχει έρθει η ώρα να σταματήσει η Ευρωπαϊκή Ένωση να ασκεί μια οικονομική πολιτική βασισμένη σε ανόητους μύθους. Εάνη Γερμανίδα Καγκελάριος, Άγκελα Μέρκελ, και οι άλλοι ηγέτες της ΕΕ δεν μπορούν να αποδεχθούν την πραγματικότητα τότε η Ελλάδα και οι υπόλοιπες χώρες της Νότιας Ευρώπης θα ήταν καλύτερο να αποχωρίσουν από το ευρώ αφήνοντας τη Γερμανία να απολαμβάνει τα οικονομικά παραμύθια του 19ου αιώνα.
Όπως επισημαίνεται μεταξύ άλλων, οι Ευρωπαίοι αστειεύονταν τις τελευταίες εβδομάδες με τους Ρεπουμπλικάνους υποψήφιους για την Προεδρία στις ΗΠΑ εξαιτίας της δυσκολίας τους να κατανοήσουν την θεωρία της εξέλιξης. Αυτά όμως τα διανοητικά προβλήματα θα είχαν σημασία εάν ένας εξ αυτών κατάφερνε να εισέλθει στο Λευκό Οίκο και συνέχιζε να μην μπορεί να ξεχωρίσει τον μύθο από την πραγματικότητα. Αντίθετα η Ευρώπη υποφέρει ήδη από μια τεράστια οδύνη επειδή οι άνθρωποι που ασκούν την οικονομική πολιτική επιλέγουν τους ηθικούς μύθους από την οικονομική πραγματικότητα.
Αυτή είναι η ιστορία της αντιπαράθεσης μεταξύ της Ελλάδας και των ηγετών της ΕΕ. Οι βόρειες χώρες και κυρίως η Γερμανία επιμένουν να τιμωρούν την σπάταλη Ελλάδα και εμμένουν στην αποπληρωμή του δυσθεώρητου χρέος προς την ΕΕ και τους άλλους επίσημους πιστωτές. Το αποτέλεσμα του γερμανικού προγράμματος που ασκείται στην Ελλάδα είναι μια οικονομική συρρίκνωση που κάνει τη Μεγάλη Ύφεση των ΗΠΑ να μια μοιάζει με μια κακή ημέρα. Επτά χρόνια μετά την απαρχή συρρίκνωσης η ελληνική οικονομία είναι κατά 23% μικρότερη σε σχέση με το 2007.
Ο παραλογισμός, όπως υποστηρίζεται, είναι ότι εάν οι Βορειοευρωπαίοι απαλλάσσονταν από την εμμονή της επιβολής πόνου τότε θα ήταν εύκολο να διαμορφώσουν πολιτικές που θα επέτρεπαν να επωφεληθεί ολόκληρη η ήπειρος από την ανάπτυξη. Εάν χαλάρωνε ο στόχος του ελλείμματος για την Ελλάδα τότε η χώρα θα μπορούσε να αναπτυχθεί πολύ πιο γρήγορα, ενώ εάν η απαίτηση για πρωτογενές πλεόνασμα βρίσκονταν στο 1% σε σχέση με το ΑΕΠ αντί του 4% τότε το ΑΕΠ της χώρας θα αυξάνονταν κατά 4,5% χάρη στις πρόσθετες κρατικές δαπάνες. Στην πραγματικότητα από τη στιγμή που η πρόσθετη ανάπτυξη θα οδηγούσε σε αύξηση των φορολογικών εσόδων η οικονομία της Ελλάδας θα αναπτύσσονταν άνω του 6%.
Η συνήθης διαμαρτυρία των βόρειων χωρών είναι ότι εάν η Ελλάδα λάβει αυτή την παραχώρηση τότε και άλλες προβληματικές χώρες θα προβάλλουν ανάλογα αιτήματα. Αυτό είναι σωστό και θα πρέπει και αυτές να λάβουν ανάλογη ανακούφιση, καθώς θα είχε ως αποτέλεσμα μια πολύ πιο ισχυρή ανάπτυξη στη Νότια Ευρώπη, η οποία θα οδηγούσε στην αύξηση της ζήτησης και σερ περισσότερη ανάπτυξη και για την Βόρεια Ευρώπη. Που βρίσκεται το πρόβλημα; Διερωτάται ο αρθρογράφος.
Πηγή mignatiou


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Η αποτυχία εξεύρεσης συμβιβαστικής λύσης για την Ελλάδα οφείλεται στο... λεξιλόγιο, αναφέρει το Stratfor. Το σκληρό παιχνίδι της Ευρώπης, η στάση της Ελλάδας και η επίσπευση της «ημέρας κρίσης» για την ευρωζώνη.

Η διαφωνία για το... λεξιλόγιο είναι η τελευταία απειλή για την ακεραιότητα της νομισματικής ένωσης, σχολιάζει το Stratfor, μετά την κατάρρευση των συνομιλιών στο χθεσινό Eurogroup.

«Δυο πλευρές συζητούν έναν παρόμοιο συμβιβασμό, όμως κανένας δεν μπορεί να βρει λόγια που να είναι αποδεκτά από όλες τις πλευρές», αναφέρει χαρακτηριστικά. Από τη μια πλευρά είναι ένα «ριζοσπαστικό» πολιτικό κόμμα που ήρθε στην εξουσία υποσχόμενο αλλαγή. Από την άλλη, ένα κατεστημένο τρομοκρατημένο από το ενδεχόμενο να δημιουργήσει νέα προηγούμενα, γνωρίζοντας απόλυτα πως οι όποιες υποχωρήσεις γίνουν θα ενθαρρύνουν και άλλα κόμματα αλλού στην Ευρώπη.
Ο ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να θεωρηθεί διαφορετικός από το κόμμα που αντικατέστησε. Οι θεσμοί που αντιπροσωπεύουν τους πιστωτές της Ελλάδας δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι υποκύπτουν στην Ελλάδα, υπό τον φόβο μιας γενικής εξέγερσης των δανειοληπτών. Οι δανειολήπτες χρειάζονται ένα λεξιλόγιο που θα δείχνει μια νέα συμφωνία. Οι πιστωτές χρειάζονται συνέχιση του status quo. Ο ΣΥΡΙΖΑ θέλει να φανεί ότι διαπραγματεύτηκε μια νέα «συμφωνία-γέφυρα» ενώ οι πιστωτές θέλουν «επέκταση» του υφιστάμενου προγράμματος διάσωσης.

«Αυτό είναι το πεδίο μάχης επί του οποίου κατέρρευσε η δεύτερη συνεδρίαση του Eurogroup χθες», σύμφωνα με το Stratfor.
Όπως αναφέρει, το μήνυμα που έστειλαν οι ευρωπαίοι μετά τη συνεδρίαση ήταν «ως εδώ και μη παρέκει», απαντώντας ξεκάθαρα στον έλληνα υπουργό Οικονομικών Γιάνη Βαρουφάκη ότι «δεν κάνουν κινήσεις εντυπωσιασμού» και απαιτώντας από την Ελλάδα να ζητήσει «παράταση μέχρι την Παρασκευή ή να αντιμετωπίσει τις συνέπειες».

Το αμερικανικό think tank λέει πως στην αντιπαράθεση Ελλάδας-ευρωζώνης «οι λέξεις αφθονούν», κάνοντας αναφορά στην εγκατάλειψη των λέξεων «κούρεμα χρέους» από την πλευρά των Ελλήνων, και στην αντικατάσταση της λέξης «τρόικα» με τη λέξη «θεσμοί», από την πλευρά της Γερμανίας.

Επίσης, υπενθυμίζει ότι πριν το Eurogroup, ο γερμανός υπουργός Οικονομικών Βόλφγκανγκ Σόιμπλε χαρακτήρισε «ανεύθυνους» τους Έλληνες, ενώ αργότερα, το έγγραφο που έδωσε η ευρωπαϊκή πλευρά ώστε να υπογραφεί από την Ελλάδα, χαρακτηρίστηκε ως «παράλογο και απαράδεκτο», με την Αθήνα να διαρρέει στους δημοσιογράφους την αρχική πρόταση που της δόθηκε.

Στη συνέντευξη Τύπου που ακολούθησε την κατάρρευση των συνομιλιών, ο πρόεδρος του Eurogroup Γερούν Ντάισλεμπλουμ δεν «μάσησε τα λόγια του», λέγοντας πως η επόμενη κίνηση θα πρέπει να είναι της Αθήνας, απαιτώντας ουσιαστικά από τη χώρα να ζητήσει παράταση του μνημονίου, ενώ αρνήθηκε να κάνει εικασίες ως προς το τι θα συμβεί αν η Ελλάδα δεν ανταποκριθεί στο τελεσίγραφο αυτό.

Ο Γιάνης Βαρουφάκης από την πλευρά του δήλωσε αργότερα πως είναι αισιόδοξος ότι το Eurogroup θα αποσύρει το τελεσίγραφο τις επόμενες λίγες ημέρες.

«Ένα είναι σίγουρο: κατά την πρόσφατη ιστορία των οικονομικών κρίσεων της Ευρώπης, οι ηγέτες της αποδείχθηκαν ικανοί στη δημιουργία λέξεων για την επίλυση προβλημάτων», σχολιάζει το Stratfor, συμπληρώνοντας όμως, πως το μήνυμα του Ντάισελμπλουμ σηματοδοτεί ότι η Ευρώπη παίζει το πιο σκληρό της παιχνίδι. Αναγκάζοντας τον ΣΥΡΙΖΑ να μπει σε θέση όπου είτε θα πρέπει να κάνει μια εξευτελιστική υποχώρηση προκειμένου να αποφύγει την καταστροφή, το Eurogroup πήγε την πολιτική των άκρων σε νέο επίπεδο.

Το Stratfor εξακολουθεί να θεωρεί πως καμία πλευρά δεν θέλει να δει την Ελλάδα να φεύγει από την ευρωζώνη και πως μια καθυστερημένη συμφωνία μπορεί ακόμα να επιτευχθεί χωρίς Grexit, όμως τα γεγονότα της Δευτέρας «μετακίνησαν τον δείκτη του ρολογιού της ημέρας κρίσης της ευρωζώνης ένα λεπτό πιο κοντά στα μεσάνυκτα».

Πηγή Euro2day

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Οι πρόσφατες δηλώσεις του υπουργού Οικονομικών Γιάννη Βαρουφάκη στον Guardian και η φράση του πως για στην Αθήνα «Συνεχώς ακούμε “αν δεν υπογράψετε, θα έρθει ο Αρμαγεδδών”. Η απάντησή μου είναι “ας έρθει”. Δεν υπάρχει σχέδιο υπαναχώρησης. Αυτό είναι το δικό μου plan B», δεν αποτελούν ρητορικό σχήμα αλλά μία στρατηγική η οποία έχει τη δική της λογική και βρίσκει τις ρίζες της στο πεδίο της Θεωρίας των Παιγνίων αλλά και στην περίοδο του Ψυχρού Πολέμου και της Πυρηνικής Αποτροπής. (σ.σ. η ενδιαφέρουσα ανάλυση είχε γραφτεί προ των εξελίξεων στο Eurogroup, έχει όμως μεγαλύτερο ενδιαφέρον για την κατανόηση των τελευταίων εξελίξεων…) 

Του Δρ. Γεωργίου Κ. Φίλη

Τόσο η επιστημονική ειδικότητα του νέου υπουργού Οικονομικών, όσο και η στρατηγική που εφαρμόζει η Αθήνα στις διαπραγματεύσεις της με τους «Θεσμούς» (ΔΝΤ, ΕΚΤ και Ευρωπαϊκή Επιτροπή) καθιστούν ξεκάθαρο το γεγονός πως η Ελλάδα για πρώτη φορά από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο και σίγουρα για πρώτη φορά μετά τη Μεταπολίτευση χρησιμοποιεί τεχνικές υψηλής στρατηγικής -αλλά και υψηλού ρίσκου- για να επιτύχει έναν εθνικό στόχο του οποίου η υλοποίηση θα σημάνει πράγματι μία τεράστια ανακούφιση τόσο στην κοινωνία όσο και στα δημόσια οικονομικά του κράτους.

Η σοκαριστική δήλωση του Έλληνα υπουργού -προφανώς σε συνεννόηση με το Μαξίμου- αναφορικά με την έλευση «Αρμαγεδδώνα» σε περίπτωση που δεν επέλθει συμφωνία μέχρι τα τέλη Φεβρουαρίου για το πρόγραμμα «γέφυρα», μπορεί στην χώρα μας να έμεινε σχεδόν ασχολίαστη, στην Δύση όμως, και ειδικά στις χώρες του Αγγλοσαξονικού μπλόκ το μήνυμα που πέρασε ήταν σαφές: H Ελλάδα δεν θα κάνει πίσω, εάν πιεστεί σε επίπεδο που να μην γίνουν δεκτά τα δίκαια αιτήματά θα προτιμήσει ως εναλλακτική να δημιουργηθεί μία τέτοια κατάσταση ώστε να επέλθει μία οικονομική καταστροφή αποκαλυπτικών διαστάσεων, σε ολόκληρη την Ευρωζώνη και κατ’ επέκταση τη ζώνη Ευρώ-Δολαρίου.

Είναι προφανές πως η στρατηγική της χώρας μας αναφορικά με το οικονομικό μας πρόβλημα φαίνεται να έχει μεταβληθεί κατά 180 μοίρες. Η προηγούμενη κυβέρνηση, ακολούθησε μία πολιτική «κατευνασμού» απέναντι στις απαιτήσεις της Τρόικα και των δανειστών μας η οποία έφερε μεν ένα απτό αποτέλεσμα στα βασικά μακροοικονομικά μεγέθη της χώρας μας -τα οποία αποτελούν ας μην γελιόμαστε βασικά στηρίγματα στην προσπάθεια της νέας ηγεσίας- δημιούργησε δε μία κατάσταση κοινωνικής και οικονομικής ασφυξίας σε συντριπτικά μεγάλα ποσοστά του ελληνικού πληθυσμού, ενώ η ανθρωπιστική κρίση που βιώνουμε μόνο με τις δεκαετίες του 40 και 50 μπορεί να συγκριθεί.

Η στρατηγική της νέας ελληνικής κυβέρνησης μετά την 25η Ιανουαρίου, από τον «κατευνασμό» μεταβλήθηκε τόσο σε επίπεδο ρητορικής όσο και πράξης. Η εμπειρία των διαπραγματεύσεων στις Βρυξέλλες της εβδομάδας που πέρασε -συνεπικουρούμενες από διπλωματικές πρωτοβουλίες προς την πλευρά της Μόσχας και της Ουάσιγκτον- αλλά και η ρητορική αρχής γεννωμένης από την ιστορική πλέον επίσκεψη του Γερούν Ντάισελμπλουμ στο υπουργείο Οικονομικών πριν από δύο εβδομάδες έδωσαν την αίσθηση πως η Ελλάδα αλλάζει στρατηγική και εισέρχεται σε ένα παίγνιο υψηλών αποδόσεων αλλά και επικινδυνότητας.

Οι δηλώσεις Βαρουφάκη στον Guardian κλείνουν τον πρώτο κύκλο κινήσεων της Αθήνας με τον πλέον εμφατικό τρόπο και αναδεικνύουν σε όλη τους την έκταση την νέα στρατηγική της Ελλάδας η οποία δεν μπορεί παρά να προσομοιάσει με την περίφημη ψυχροπολεμική στρατηγική MAD (Mutually Assured Destruction) ελληνιστή Βεβαιότητα Αμοιβαίας Καταστροφής. Υπενθυμίζεται πως η προσέγγιση αυτή είναι συνδεδεμένη με τον στρατηγικό αναλυτή και οπαδό της Θεωρίας Παιγνίων John Von Neumann (1903-1957) ο οποίος κατέλαβε σημαντικές θέσεις στα πρώτα στάδια του Ψυχρού Πολέμου.

Με λίγα λόγια η προσέγγιση του «Τρελού» («Mad» στα αγγλικά) προϋποθέτει πως και οι δύο αντίπαλοι έχουν την απαραίτητη πυρηνική ισχύ ώστε να καταστρέψουν τον άλλον, και πως και οι δύο πλευρές ακόμα και εάν δεχτούν επίθεση πρώτες θα είναι σε θέση να απαντήσουν με ίδια ή και ακόμα μεγαλύτερη καταστρεπτική δύναμη. Το αποτέλεσμα είναι πως κάθε κλιμάκωση της κρίσης από την μία πλευρά, θα οδηγήσει σε μία αμοιβαία, ολοκληρωτική σίγουρη καταστροφή.
Εάν κάποιος λάβει υπόψη του τη στρατηγική MAD, την ειδικότητα του νέου υπουργού Οικονομικών -στη Θεωρία Παιγνίων- αλλά και τη κρισιμότητα και σπουδαιότητα των στόχων της Ελλάδας τότε η έννοια του «Αρμαγεδδώνα» ως το μόνο «σχέδιο Β’» της χώρας μας λαμβάνει τις πραγματικές τους διαστάσεις.

Θα κλείσουμε τη συγκεκριμένη ανάλυσή μας με τρεις παρατηρήσεις οι οποίες έχουν να κάνουν με τη συγκεκριμένη στρατηγική και φυσικά θα κρίνουν και το μέγεθος της επιτυχίας της η οποία φυσικά δεν θα πρέπει να έχει να κάνει με την υλοποίησή της αλλά με την συνομολόγηση μίας συμφωνίας μεταξύ των δύο πλευρών: 

Πρώτον, η συγκεκριμένη στρατηγική προϋποθέτει πως ο αντίπαλος δεν έχει τη δυνατότητα να προστατευθεί από τη στιγμή που έχει εξαπολυθεί η επίθεση της άλλης πλευράς. Με άλλα λόγια, εάν οι δανειστές μας έχουν θωρακίσει έτσι το σύστημα ώστε να μπορεί να απορροφήσει τους τεκτονικούς κραδασμούς από ένα Grexit τότε ολόκληρη η στρατηγική MAD καταρρέει από την πλευρά μας και ο ελληνισμός θα πρέπει να ετοιμάζεται ή να αλλάξει ξανά στρατηγική ή να επιβιώσει σε μία χώρα εκτός Ευρώ με μία Ευρωπαϊκή Ένωση στην οποία η ευρωζώνη θα έχει επιβιώσει. 

Δεύτερον, το βασικότερο ακόμα και σε σχέση με τη προηγούμενη παρατήρηση έχει να κάνει με το πόσο αποφασισμένη είναι η Αθήνα να τραβήξει τη σκανδάλη σε περίπτωση που δει πως δεν υπάρχει άλλη επιλογή. Στις Διεθνείς Σχέσεις, και όχι μόνο, η αξιοπιστία υλοποίησης της απειλής αποτελεί τον κυριότερο παράγοντα αποτροπής του αντιπάλου. Εξάλλου, το πραγματικά αδύνατο σημείο της προηγούμενης κυβέρνησης ήταν ότι εξ αρχής απέκλεισε κάθε ενδεχόμενο ρήξης, με αποτέλεσμα να πέφτει συνεχώς στην παγίδα των τελεσιγράφων της μορφής «take it or leave it» (ή αυτό ή τίποτα… σε ελεύθερη μετάφραση). 

Τρίτον, για να μπορείς να μπεις στη διαδικασία μία τέτοιας αντιμετώπισης των πραγμάτων θα πρέπει να δεχτεί κάποιος πως οι αντιμαχόμενες παρατάξεις δρουν ορθολογικά, οι παίκτες είναι λογικά όντα που σκοπό έχουν το μέγιστο όφελος με το μικρότερο κόστος, οι ενέργειές τους είναι συμμετρικές και ακολουθούν μία λογική συνέπεια και συνέχεια.

Με βάση όλα τα παραπάνω συνάγουμε πως η Ελλάδα ακολουθεί μία στρατηγική η οποία δύναται να της αποφέρει τα αποτελέσματα που προσδοκά το έθνος. Η επιλογή του MAD αποτελεί απόφαση υψηλής ευθύνης και ρίσκου ενώ προϋποθέτει τεράστια διπλωματική ικανότητα αλλά και προσωπική και εθνική «ψυχραιμία». Τα αποτελέσματα μίας τέτοιας στρατηγικής με βάση την ιστορική εμπειρία του Ψυχρού Πολέμου, μας λένε πως τελικά ο πυρηνικός πόλεμος απεφεύχθη όχι βέβαια χωρίς να έχουν συμβεί κρίσεις οι οποίες μας έφεραν στο χείλος αυτού.

Τέλος, είναι σίγουρο πως για την επιτυχία μίας τέτοιας στρατηγικής θα πρέπει οι αντίπαλοι να είναι σίγουροι πως δεν μπορούν να προστατευθούν από ένα τέτοιο χτύπημα, να εκτιμούν πως η απειλή του αντιπάλου είναι αξιόπιστη, δηλαδή πως μπορεί και έχει τη θέληση να προβεί σε μία τέτοια κίνηση και τέλος και οι δύο πλευρές να ενεργούν ορθολογικά. Σε κάθε άλλη περίπτωση είναι σίγουρο πως ο Αρμαγεδδώνας βρίσκεται στη γωνία.

Πηγή Defence-Point


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Χρήστος Λουτράδης

Ένα από τα επαναλαμβανόμενα μοτίβα του δημοσίου λόγου της εποχής μας είναι ότι βρισκόμαστε στην αρχή ενός λανθάνοντος πολέμου των πολιτισμών και των θρησκειών, ανάμεσα στο δυτικό τρόπο κοσμοθεώρησης και στον Μουσουλμανικό. Η άνοδος της ισλαμικής τρομοκρατίας σε συνδυασμό με τις αλλαγές που συντελούνται σε σημαντικές χώρες του Μουσουλμανισμού , όπως η Τουρκία μέσω της εγκαθίδρυσης ενός κοσμικού μοντέλου ισλαμικής διακυβέρνησης φέρνουν στην επιφάνεια χρόνιες αντιπαραθέσεις και στερεότυπα.

Ενδεικτικό παράδειγμα αυτής της συνεχιζόμενης αντιπαράθεσης ανάμεσα στα δύο μοντέλα αποτελεί και η επίθεση του Τούρκου Προέδρου Ταγίπ Ερντογάν στον Αμερικανό Πρόεδρο , Μπαράκ Ομπάμα. Αφορμή αποτέλεσε η εν ψυχρώ δολοφονία τριών μουσουλμάνων στις Ηνωμένες Πολιτείες και συγκεκριμένα στην Βόρεια Καρολίνα από έναν ένοπλο λευκό άνδρα.

Ο Ταγίπ Ερντογάν στεκόμενος δίπλα στον Μεξικανό ομόλογο του, κατακεραύνωσε τον Ομπάμα για την σιωπή του για ένα έγκλημα που έχει καθαρά χαρακτηριστικά ρατσιστικού μίσους σύμφωνα με τον Ερντογάν.

«Αν μένεις σιωπηλός απέναντι σε τέτοιου είδους εγκλήματα , και δεν κάνεις ούτε καν μια δήλωση , τότε και ο υπόλοιπος κόσμος θα σιωπήσει απέναντι σου» , δήλωσε ο Τούρκος Πρόεδρος θέλοντας να δώσει στο έγκλημα χαρακτηριστικά ρατσιστικού μίσους κάνοντας έμμεση αναφορά και στην στάση του υπόλοιπου κόσμου , και δη του Μουσουλμανίκου, στην ισλαμική τρομοκρατία που βρίσκεται σε άνοδο το τελευταίο χρονικό διάστημα.

Παράλληλα, έκρουσε τον κώδωνα του κινδύνου για την άνοδο της «ισλαμοφοβίας» στις δυτικές κοινωνίες που αποτελεί κατά την απόψη του ίδιου το νούμερο ένα πρόβλημα που αντιμετωπίζουν οι Μουσουλμάνοι των δυτικών κοινωνιών.

Αξίζει να σημειωθεί ότι ο Λευκός Οίκος τόνισε ότι θα περιμένουν τα αποτελέσματα της αστυνομικής έρευνας προτού προβούν σε δηλώσεις γύρω από το συμβάν. Ένα τραγικό και αποτρόπαιο συμβάν που ακόμη δεν έχει εξιχνιασθεί πλήρως. Αρχικές πληροφορίες από αστυνομικές πηγές τόνιζαν σε Αμερικάνικα Δίκτυα ότι όλα ξεκίνησαν από έναν τσακωμό για μια θέση στάθμευσης που βγήκε εκτός ελέγχου και είχε αυτό το τραγικό αποτέλεσμα. Οι αστυνομικές αρχές της περιοχής ακόμη προσπαθούν να διαλευκάνουν αν ήταν ένα έγκλημα μίσους.

Αυτό που μένει όμως σε επίπεδο διεθνών σχέσεων είναι η εμφανής και απροκάλυπτη προσπάθεια του Ταγίπ Ερντογάν να μετατραπεί σε διεθνή εκφραστή και προστάτη του Μουσουλμανικού κόσμου ανά το κόσμο. Μια προσπάθεια που μπορεί να θέσει αμείλικτα ερωτήματα ηθικής φύσεως στην Τούρκικη ηγεσία. Τι στηρίζω , για ποιο λόγο και κυρίως μέχρι που φτάνω για να το στηρίξω.

Πηγή


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Δεν ξεπεράσαμε μεσα σε 3 εβδομαδες τα τεράτστια οικονομικά μας προβλήματα, είπε ο πρωθυπουργός, ξεκινώντας την ομιλία του.
Αυτό που άλλαξε ειναι είπε ότι ο Ελληνας πολίτης δεν αισθάνεται την απαξίωση και τον εξευτελισμό. Δεν μπορούν κάποιοι να συμπεριφέρονται στην Ελλάδα σα να ειναι χώρα - αποικία.
Ο λαός είπε με τις συγκεντρώσεις στέλνει μήνυμα στους ευρωπαίους οτι η Ελλάδα είναι εδώ και θα βγει από αυτή την αυτοτροφοδοτούμενη παγίδα χρέους.
Θέλω να επαναλάβω κάτι που είπα στην πρώτη συνεδρίαση της Κ.Ο. η Ελληνική Δημοκρατία δεν απειλεί και δεν απειλείται.

Ο κ. Τσίπρας απάντησε και στον γερμανό υπουργό Οικονομικών Βόλφγκανγκ Σόιμπλε λέγοντας ότι έχασε την ψυχαρμία του όχι γιατί καταφέρθηκε κατα της ελληνικής κυβέρνησης αλλά γιατί επιτέθηκε στον ελληνικό λαό. «Θα ήθελα να του επισημάνω ότι πρέπει να λυπάται τους λαούς που περπατάνε με το κεφάλι σκυφτό. Να μην λυπάται τους λαούς που σηκώνουν το κεφάλι υπερήφανα. Αυτούς πρέπει να τους σέβεται να τους εκτιμά και να τους θαυμάζει.»

Ο κ. Τσίπρας είπε ακόμα ότι η κυβέρνησή του δεν είναι διαχειριστές των μνημονίων. Δεν μας ζητούν μόνο οι δανειστές αλλά και πολιτικές δυνάμεις μέσα στην χώρα να συμβιβαστούμε με το μνημόνιο. Τους απαντούμε: Δεν βιαζόμαστε και δεν συμβιβαζόμαστε. Εργαζόμαστε για μια δίκαιη και έντιμη συμφωνία. Οτιδήποτε άλλο δεν είναι συμφωνία αλλά είναι παράδοση και ολοκλήρωση της ευθανασίας της πατρίδας μας. Είναι υποχώρηση από την Ευρώπη του Διαφωτισμού και προσχώρηση στην ευρώπη των τελεσιγράφων.

Ο κ. Τσίπρας είπε ακόμα οτι διαβεβαιώνει κάθε ενδιαφερόμενο ότι η κυβέρνηση δεν θα δεχθεί παραχωρήσεις σε αξίες και αρχές της ευρωπαϊκής ενότητας. Για άλλη μια φορά διαβεβαιώνουμε ότι σε σχέση με την παράδοση που υπάρχει άλλα να λενε προεκλογικά και άλλα να κάνουν μετεκλογικά, εμείς σκεφτόμαστε να πρωτοτυπήσουμε.
Ξεκινάμε αμέσως μετά την εκλογή Προέδρου, καταθέτουμε με την διαδικασία του κατεπείγοντος τα σχέδια κοινωνικής σωτηρίας που θα απαγορεύει την πώληση δανείων.
Ξεκινάμε άμεσα την τήρηση των προεκλογικών μας δεσμεύσεων ξεκινώντας καταθέτοντας νόμο για τις ληξιπρόθεσμες οφειλές στα ασφαλιστικά ταμεία χωρίς ψιλά γράμματα.

Οι ρυθμίσεις είπε ο πρωθυπουργός θα φέρουν έσοδα στα ταμεία και θα δώσουν ανάσα. Θα ψηφιστούν με ονομαστική ψηφοφορία για να αναλάβουν όλοι τις ευθύνες τους.
Για να ξέρει ο λαός ποιός στηρίζει ποιόν, είπε ο κ. Τσίπρας.

Επίσης είπε ότι στο αμέσως επόμενο διάστημα θα κατατεθεί νόμος για να δοθεί τέλος στον εργασιακό μεσαίωνα που δημιούργησε η τρόικα. Αποκαθιστούμε την εργασιακή νομοθεσία και τα δικαιώματα των εργαζομένων.

Ο κ. Τσίπρας είπε ακόμα ότι την σχέση εμπιστοσύνης με τον λαό δεν θα την διαταράξει και δεν θα την βάλει στην ζυγαριά των συμφερόντων των δανειστών. Θα λέμε πάντα την αλήθεια και θα αντιμετωπίζουμε τις εξελίξεις με ψυχραιμία και αποφασιστικότητα είπε.

Η πορεία της χώρας δεν εξαρτάται μονο από την χώρα αλλά και από τον πατριωτισμό του κάθε πολίτη είπε και πρόσθεσε ότι κανείς μας δεν έχει το δικαίωμα και κανείς δεν ενδίδει στην κρισιμότητα των στιγμών. Όλοι μαζί σηκώνουμε την Ελλάδα στα χέρια μας.
Ολοι μας οι πολίτες συμμετέχουμε ενεργά στην διαδικασία της διαπραγμάτευσης είπε ο πρωθυπουργός. Αυτή είναι η συλλογική υπευθυνότητα ενός λαού.
Εκανε άνοιγμα στους λαούς της Ευρώπης λέγοντας ότι είδε αλληλεγγύη των γερμανών πολιτών. Με τον γερμανικό λαό δεν μας χωρίζει τίποτα, είπε ο πρωθυπουργός. Επίσης είπε ότι δεν μας εκφράζει το προκλητικό μήνυμα ποιυ εξέπεμψε μια ατυχής γελοιογραφία που απεικόνιζε τον κ. Σόιμπλε με στολή ναζί. Ηταν μια ατυχέστατη στιγμή. Κανείς δεν δικαιούται να παίζει με τα φαντάσματα της ιστορίας.

Αναφερόμενος στις χθεσινές διαβουλεύσεις ο πρωθυπουργός είπε ότι είχε τεθεί υπόψιν μας σχέδιο κοινού ανακοινωθέντος το οποίο θα εισηγείτο ο Μοσκοβισί. Κινούμενοι στο όριο των κόκκινων γραμμών μας το αποδεχθηκαμε. Εκανε λόγο για επέκταση της δανειακής σύμβασης, όχι του τρέχοντος προγράμματος, η οποία θα οδηγούσε σε ενδιάμεση τετράμηνη συμφωνία ως ένα ματαβατικό στάδιο για ένα νέο συμβόλαιο. Προέβλεπε χρημαοδότηση των δράσεων για την κρίση και προώθηση των μεταρρυθμίσεων. Δεκαπέντε λεπτά πριν την έναρξη ο Ντάισελμπλουμ το αντικατέστησε με ένα νέο που δεν είχαμε καν υπόψιν μας. Ηθελαν να μας εξωθήσουν σε μη συμφωνία, είπε ο κ. Τσίπρας. Το σχέδιο αυτό εξειδίκευε και τα μέτρα ώστε το μνημόνιο να μην μείνει κενό περιεχομένου. Μας ζητούσαν να προχωρήσουμε και σε μέτρα όπως ιδιωτικοποιήσεις, δυσβάσταχτα πρωτογενή πλεονάσματα. Το γεγονός ότι τεθηκε προς συζήτηση αυτό το προκλητικό έγγραφο είναι από μόνο του απόδειξη ότι συγκεκριμένοι κύκλοι στην ευρωζώνη θέλουν να υπονομεύσουν την ελληνική κυβέρνηση και να παίξουν με το μέλλον της ευρώπης.

Εμείς καλούμε όλους να αναλάβουν την ευθύνη που τους αναλογεί, είπε ο κ.Τσίπρας και πρόσθεσε ότι η διαπραγμάτευση με τους εταίρους μας είναι πολιτική και δεν κρίνεται με τελεσίγραφα. Είναι μια διαπραγμάτευση που συνεχίζεται και θα συνεχίζεται μέχρι να βρεθεί κοινά αποδεκτή λύση. Την λύση δεν θα την δώσουν τεχνοκράτες, αλλά οι πολιτικές ηγεσίες της Ευρώπης. Λύση μπορεί να υπάρξει μετά την χθεσινή εξέλιξη. Είμαστε δυο φορές πιο αισιόδοξοι ότι λύση μπορεί να υπάρξει αρκεί να το θελήσουν όλοι. Σε αυτή την κατεύθυνση θα συνεχίσουμε με ψυχραιμία και λέγοντας την αλήθεια στον ελληνικό λαό.

Ο κ.Τσίπρας είπε ότι ζούμε την γέννηση μιας νέας εποχής και γι αυτό είναι αναγκαία όσο ποτέ άλλοτε η ενότητα του λαού μας. Η ενότητα στην κοινωνία. Η συναίνεση είναι απαραίτητη προϋπόθεση και η επιλογή του νέου προσώπου για ΠτΔ δεν μπορεί να είναι ανεξάρτητη από την συγκυρία. Ακούστηκαν πολλές προτάσεις. Ακουσα την εύλογη πρόταση για εκλογή αριστερού Προέδρου προφανώς όχι από την πρώτη ψηφοφορία και όχι με τον αριθμό που απαιτείται κανονικά. Ξέρετε, αυτή η πρόταση είναι εύλογη γιατί δεν υπήρξε ποτέ στην χώρα αριστερός πρόεδρος. Ομως η Αριστερά, στις πιο κρίσιμες στιγμές θα έλεγα σε όλη την ιστορία της δεν υπήρξε ποτέ αλαζονική απέναντι στην ιστορία. Η δύναμη της ήταν πάντα ότι δεν διεκδικούσε τα αξιώματα για τον εαυτό της. Διεκδικούσε έμπνευση. Ετσι πιστεύω ότι το πιο κατάλληλο πρόσωπο για την θέση του Προέδρου της Δημοκρατίας, το πρόσωπο που εμπνέει και ενώνει, είναι αυτό του Προκόπη Παυλόπουλου.

Η ονομαστική ψηφοφορία για την εκλογή του νέου πρόεδρου της Δημοκρατίας θα διεξαχθεί το απόγευμα της Τετάρτης στις 7:30 μ.μ. σύμφωνα με την ημερήσια διάταξη της βουλής.

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Η γερμανική κυβέρνηση, με το δεύτερο κείμενο που ουσιαστικά επέβαλε για υπογραφή στο χθεσινό Eurogroup, δείχνει καθαρά ότι παίζει το σενάριο της «αριστερής παρένθεσης» στην Ελλάδα και της επιστροφής του μνημονιακού τόξου στην εξουσία της χώρας. Σε κάθε περίπτωση, η Γερμανία δεν θέλει απλά να μας νικήσει. Θέλει να μας ταπεινώσει.

Αποδεικνύεται πλέον πλήρως ότι το ευρωπαϊκό πρόβλημα Ελλάδα, δεν είναι οικονομικό. Είναι καθαρά πολιτικό. Αυτά που ζητάει η Ελλάδα είναι ψιχία. Όμως το Βερολίνο, ο ορισθείς δηλαδή από την ευρωπαϊκή ελίτ χωροφύλακας της ΕΕ, θέλει να χρησιμοποιήσει τον νικημένο και ταπεινωμένο ελληνικό λαό ως παράδειγμα προς αποφυγή για τους άλλους λαούς. Από την αρχή αυτής της κρίσης χρησιμοποιηθήκαμε από την ευρωπαϊκή και τη διεθνή ελίτ ως πειραματόζωα, ενώ όλα θα μπορούσαν να είχαν τακτοποιηθεί ήδη από τις αρχές του 2010, χωρίς να πάρει μυρουδιά κανείς.

Το Βερολίνο συντρίβει και ταπεινώνει τους Έλληνες, επιδιώκοντας να περάσει το μήνυμα σε όλη την Ευρωζώνη, αλλά και στην Παγκοσμιοποίηση γενικότερα (σκληρό πειραματικό εργαστήριο της οποίας αποτελεί η Ευρωζώνη), ότι οι εκλογές δεν μπορούν να επηρεάσουν καθόλου το σύστημα. Ότι δεν υπάρχουν εθνικά κράτη και ότι η δημοκρατία πέθανε απέναντι στην οικονομική ολιγαρχία. Ότι οι εκλογές των λαών αλλάζουν μόνο τους διαχειριστές τους, όχι όμως και τις πολιτικές του διεθνούς συστήματος, τις οποίες οφείλουν να ακολουθήσουν πιστά.

Επιδιώκουν να μας εκνευρίσουν να φύγουμε μόνοι μας από το ευρώ, τώρα που με την ευγενική χορηγία των προηγούμενων ελληνικών κυβερνήσεων, κατάφεραν να περιορίσουν τις συνέπειες ενός Grexit. Η ψύχραιμη απάντηση είναι μία: Καμία υποχώρηση. Στάση πληρωμών τώρα μέσα στην Ευρωζώνη και «γαια πυρί μιχθήτω».

Δεν θα βγούμε εμείς από το ευρώ. Η Ευρωζώνη θα πρέπει να τραβήξει εκείνη την πρίζα για την έξοδο, ώστε να καταφανεί τι ακριβώς οργανισμός είναι και τι πρεσβεύει σχετικά με την αυτοδιάθεση, τη δημοκρατία και τις επιλογές των λαών μέσω των εκλογών τους.

Πέτρος Χασάπης


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Ο Προκόπης Παυλόπουλος Πρόεδρος της Δημοκρατίας

Στα χνάρια του… Ανδρέα Παπανδρέου και του Κώστα Καραμανλή, ο Αλέξης Τσίπρας επέλεξε την έκπληξη για την Προεδρία της Δημοκρατίας.

Και, ενώ όλο το προηγούμενο διάστημα είχε εμπεδωθεί η εκτίμηση ότι ο Πρωθυπουργός θα πρότεινε τον Έλληνα Επίτροπο στην Κομισιόν Δημήτρη Αβραμόπουλο, σήμερα από βήματος Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ, ανακοίνωσε την υποψηφιότητα του Προκόπη Παυλόπουλου.

Με την επιλογή του αυτή, ο Αλέξης Τσίπρας θύμισε την έκπληξη του Ανδρέα Παπανδρέου το 1985 με τον Χρήστο Σαρτζετάκη αντί του Κωνσταντίνου Καραμανλή, και την αντίστοιχη του Κώστα Καραμανλή το 2005, με τον Κάρολο Παπούλια αντί του φαβορί Απόστολου Κακλαμάνη.

Πηγή


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Μελέτης Μελετόπουλος

Στις Εντονες ζυμώσεις που συντελούνται τις τελευταίες ημέρες στον ευρύτερο χώρο της Κεντροδεξιάς, είναι φανερό ότι συγκροτούνται τρεις διακριτές ιδεολογικές τάσεις: η παραδοσιακή λαϊκή μετριοπαθής δεξιά, η ακροδεξιά και η νεοφιλελεύθερη.

Η συμβίωσή τους μέχρι σήμερα υπήρξε κατά κάποιον τρόπο αναγκαστική, προκειμένου να καταλάβουν και να διατηρήσουν την εξουσία. Τώρα που η εξουσία αποτελεί παρελθόν, οι τρεις αυτοί διαφορετικοί κόσμοι αποσυγκολλούνται και ο καθένας τραβάει τον δρόμο του.

Η παραδοσιακή δεξιά θα ανασυγκροτηθεί με κάποιον έμπιστο του Κώστα Καραμανλή ή τον ίδιο. Η ακροδεξιά θα σχηματισθεί με επικεφαλής τον Σαμαρά ή κάποιο στέλεχος από τους προσχωρήσαντες από το ΛΑΟΣ. Η νεοφιλελεύθερη, τέλος, δεξιά θα ξαναβρεί το γνώριμό της περιθώριο, επιχειρώντας να παρεισφρύσει στο «Ποτάμι», όπως έκαναν ήδη διάφορα νεοφιλελεύθερα γκρουπούσκουλα, ή πορευόμενη μόνη της.

Ο τριχασμός της Κεντροδεξιάς μπορεί να είναι ευεργετικός για το ευρύτερο πολιτικό σκηνικό. Η παραδοσιακή μετριοπαθής δεξιά θα απαλλαγεί από την ακροδεξιά συνιστώσα της και, εάν επιχειρήσει μία σοβαρή αυτοκριτική και συνειδητοποιήσει τις αιτίες της ιστορικής αποτυχίας της, ενδεχομένως θα κάνει αυτό που διαδικτυακώς αποκαλείται «restart» (επανεκκίνηση).

Οι νεοφιλελεύθεροι θα πρέπει να διαλογισθούν για τις αιτίες της μόνιμης, εδώ και δεκαετίες, αποτυχίας τους να βρουν την παραμικρή απήχηση στο εκλογικό σώμα. Κατά την γνώμη μου αυτή οφείλεται στην απουσία γεωπολιτικής σκέψης και εθνικής στρατηγικής που τους χαρακτηρίζει, και στην απέχθεια ορισμένων εξ αυτών (όχι όλων ευτυχώς) προς την έννοια του Πατριωτισμού. Διότι, χωρίς γεωπολιτική σκέψη και πατριωτική αντίληψη, οποιοςδήποτε πολιτεύεται στην πολύπλοκη και βαλλόμενη πανταχόθεν γειτονιά μας είναι καταδικασμένος να ζει εκτός πραγματικότητος (και εκτός κοινοβουλίου).

Όσο για την παραδοσιακή ακροδεξιά, και αυτή θα μπορούσε να συμβάλει στην ομαλοποίηση του σκηνικού, εάν μπορούσε να απορροφήσει την εκλογική πελατεία της Χρυσής Αυγής και να την αποσπάσει από τον νεοναζισμό, που βρίσκεται εκτός πολιτικού φάσματος.

Αυτές τις εξελίξεις, θα μπορούσε να τις διευκολύνει η υιοθέτηση της απλής αναλογικής ή έστω κάποιο αναλογικώτερο εκλογικό σύστημα. Έτσι θα σταματήσουν οι παράταιρες και ανομοιογενείς συμπλεύσεις, που νοθεύουν την ιδεολογική συνοχή και άρα την πολιτική αποτελεσματικότητα των πολιτικών σχηματισμών.

Πηγή KontraNews


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Γιάννης Λαζάρου 


Αυτοί είναι οι εταίροι σου! Ακριβώς αυτοί που βλέπεις να σε φτύνουν αυτές τις ημέρες στα Eurogroup και στα Ecofin. Όλοι απέναντι και μια Ελλάδα να μένει στο τραπέζι ως ο μαλάκας της παρέας. Βέβαια, δεν περιμέναμε τίποτε λιγότερο από την στάση όλων των υπουργών των κρατών-μελών της Ε.Ε πέρα από αυτό που είδαμε. Όλοι τους μια συμμαχία βάζοντας στον τοίχο μια χώρα που με το ζόρι μπήκε σε μια κατάσταση πτώχευσης και εξαθλίωσης από οικονομικά παιχνίδια που παίχτηκαν εν αγνοία ενός λαού.

Δυστυχώς, η απογοήτευση δεν ήρθε από την αναμενόμενη στάση των εταίρων, αλλά από τον ίδιο τον Έλληνα υπουργό, Βαρουφάκη, ο οποίος μπροστά σε αυτή την στάση της Ε.Ε δεν τίμησε την απαίτηση των Ελλήνων για αξιοπρέπεια αλλά δήλωσε «δεν έχουμε δικαίωμα να παίζουμε παιχνίδια με το μέλλον της Ευρώπης». Αυτή η απάντηση δεν ήταν προς τους εταίρους που μας έβαλαν για μια υπογραφή το μαχαίρι στο λαιμό, αλλά προς τον ελληνικό λαό που απαιτεί τα δικαιώματά του στην ελευθερία, στην απόλυτη δημοκρατία, στην δικαιοσύνη και κατ’ επέκταση στην αξιοπρέπεια. Κρατήστε την ανάσα σας λοιπόν, διότι μέλημα και αυτής της ελληνικής κυβέρνησης είναι η σωτηρία της Ευρώπης ακόμα και αν πρέπει να υποκύψουμε ως χώρα για πολλοστή φορά.

Όποιος βλέπει τον Κολοκοτρώνη και τον Νικηταρά στο πρόσωπο του Βαρουφάκη καλό θα είναι να διακρίνει τι «παίζεται» πίσω από την burbery’s φουστανέλα. Ποιοι είναι αυτοί που πιέζουν την Ελλάδα να μην αποδεχθεί την παράταση μνημονίου παρά μόνο την παράταση δανειακής σύμβασης. Ποιοι είναι αυτοί που έχουν στρωθεί στα υπουργικά γραφεία ως σύμβουλοι και ανοίγουν τις κάνουλες χρημάτων από άλλες πηγές μέσω άλλων συμβολαίων ανάπτυξης. Μετά την επικείμενη συμφωνία ΟΟΣΑ με την κυβέρνηση για ένα Σχέδιο Γκουρία που μυρίζει ανάπτυξη, ο ελληνικός λαός πρέπει να δει τι δουλειά έχει η Επιτροπή για την Ακύρωση του Χρέους του Τρίτου Κόσμου (CATDM) μέσω του Ερίκ Τουσέν που προσλαμβάνει η κυβέρνηση για την έρευνα του ελληνικού δημοσίου χρέους. Ποιος είναι ο Ματιέ Πιγκάς που μέσω της τράπεζάς του, της Lazard, ασχολείται με το κούρεμα του χρέους της Ελλάδας την ίδια στιγμή που ασχολείται με το κούρεμα χρέους της Ουκρανίας, της Αιγύπτου, της Βενεζουέλας και πολλών άλλων εξαθλιωμένων χωρών.

Αυτή την στιγμή τρεις νέοι «εταίροι» επίσημα μπαίνουν στο παιχνίδι στήριξης της χώρας. Δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι και οι τρεις (ΟΟΣΑ, CATDM, και Lazard) ασχολούνται με τριτοκοσμικές χώρες που με το ζόρι μπήκαν σαν την Ελλάδα σε χρέος. Όσο τυχαίο είναι που ο Ματιέ Πιγκάς έσπρωξε τον Γιώργο Παπανδρέου για το δάνειο από το ΔΝΤ, άλλο τόσο τυχαίο είναι που ο ίδιος θα είναι αυτός θα το διαχειριστεί πάντα με το αζημίωτο.

Η Ελλάδα για ακόμη μια φορά στην ιστορία της είναι ο μαλάκας της παρέας. Πάντα μέσα στους μεγαλύτερους παγκόσμιους πολέμους, είτε στρατιωτικούς είτε οικονομικούς, να παίρνει στο τέλος ως μόνο λάφυρο κοινωνική εξαθλίωση, οικονομική καταστροφή, μηδαμινό πρωτογενές πλεόνασμα δίνοντας πάντα τα καλύτερα της σε συμμάχους και εχθρούς.

Αυτή την στιγμή, ακόμη και αν νικήσεις μπορεί να βρεθεί ένας καινούργιος Τσόρτσιλ να πει «οι ήρωες πολεμούν σαν Έλληνες» αλλά τα παιδιά σου θα λιώνουν στα σκλαβοπάζαρα της Γερμανίας όπως εκείνοι που νίκησαν το Γ’ Ράιχ. Μπορεί να ακούσεις από έναν ραδιοφωνικό σταθμό άλλης χώρας όπως το 1944 το Ράδιο Μόσχα να μεταδίδει το «πολεμήσατε διότι ως Έλληνες δεν μπορούσατε να πράξετε αλλιώς», μπορεί ένας Αμερικάνος πρόεδρος να σε χαϊδέψει με ένα νέο Σχέδιο Μάρσαλ αλλά πρέπει να στήσεις στον τοίχο τον οποιοδήποτε αντισταθεί υπέρ της εθνικής ανεξαρτησίας μέσω του εθνικού πλούτου, ως νέο Μπάτση.

Την κατάσταση δεν την άλλαξε εκείνος ο λαός που τιμούσε ως ήρωα τον συμπολεμιστή του στα όπλα. Θα τον αλλάξεις εσύ που φτιάχνεις ήρωα σε μια εβδομάδα επειδή εντεταλμένα προβάλλεται μέσω όλων των μέσων με παντιέρα το συνολάκι λιτού βίου burbery’s; Όσο εσύ ενθουσιάζεσαι με τις λεκτικές επαναστάσεις ο πραγματικός μπαρμπέρης τροχίζει την φαλτσέτα του δίπλα στο λαιμό της Ελλάδας. Η αλλαγή χεριών των πακέτων χρέους της χώρας έχει ξεκινήσει και εμείς κρατάμε την ανάσα μας για μια αξιοπρέπεια που μπαίνει για άλλη μια φορά στο ντουλάπι της Ιστορίας.

Για άλλη μια φορά η Απελευθέρωση της χώρας θα συνοδεύεται με μυδράλια καινούργιων «συμμάχων», μόνο που αυτή την φορά εις το όνομα της Δημοκρατίας και του Πολιτισμού δεν θα θερίζουν με σφαίρες τους αξιοπρεπείς αδιάλλακτους αλλά με ελπίδα. Η ελπίδα θα είναι ο καινούριος σου «σύμμαχος» και αυτή πάντα πεθαίνει τελευταία.

Πηγή "Στον Τοίχο"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Γεράσιμος Ταυρωπός  

Η πολύ σκληρή στάση σε μια διαπραγμάτευση μπορεί να σημαίνει δύο πράγματα: είτε πολύ μεγάλη αυτοπεποίθηση (που εμπνέει αδιαφορία για τις συνέπειες της οπισθοχώρησης) είτε πολύ μεγάλο φόβο (για τις συνέπειες της οπισθοχώρησης). Τι από τα δύο ενέπνευσε τη σκληρή στάση των δανειστών στο χθεσινό Eurogroup; Ο γράφων πιστεύει ακράδαντα ότι ήταν το δεύτερο.

Ένα πρώτο στοιχείο είναι αυτό το εκφυλιστικό σύμπτωμα της ευρωπαϊκής καμαρίλας που είδε το φως της δημοσιότητας: το περιβόητο «ντραφτ» του Μοσκοβισί που αποσύρθηκε τελευταία στιγμή για να εμφανιστεί το «τελεσίγραφο» του Σόιμπλε και ύστερα να καταγγείλουν όλοι εν χορώ την… ασυνήθιστη επιμονή της νέας ελληνικής ηγεσίας να διαβάζει τα κείμενα που πρόκειται να υπογράψει.
Μια απλή σύγκριση των δύο κειμένων κάνει φανερό ότι η διαφορά τους έγκειται σε τούτο: ότι το κείμενο Μοσκοβισί ήταν πράγματι κείμενο συμβιβασμού (καλού ή κακού, είναι μια άλλη συζήτηση), καθώς προέβλεπε μετακίνηση και των δύο πλευρών σε έναν κοινό τόπο. Η ευρωπαϊκή πλευρά θα αποδεχόταν ότι υπάρχει ένα πρόγραμμα-«γέφυρα» αλλά δεν συνεχίζεται το υπάρχον πρόγραμμα, ενώ η ελληνική πλευρά θα αποδεχόταν ότι στο ολιγόμηνο διάστημα των διαπραγματεύσεων δεν θα προχωρούσε «καταχρηστικά» σε μονομερείς ενέργειες. Για ένα τετράμηνο, ούτε mail Χαρδούβελη ούτε υλοποίηση των δεσμεύσεων της ΔΕΘ, αλλά υλοποίηση κοινά αποδεκτών μεταρρυθμίσεων (φοροδιαφυγή, μεταρρύθμιση στο δημόσιο τομέα και κάποιες μεταρρυθμίσεις από την περιβόητη «εργαλειοθήκη» του ΟΟΣΑ).

Τελικά, κυριολεκτικά την τελευταία στιγμή, οι ηγέτες της Ε.Ε. υπαναχώρησαν και επέστρεψαν στην αρχή της… μη διαπραγμάτευσης: συνέχιση του υπάρχοντος προγράμματος ή ρήξη!
Ποιος σοβαρός λόγος ενέπνευσε αυτή τη μεταστροφή από ένα πλαίσιο που είχε σχεδόν συμφωνηθεί;

Ο Πολ Κρούγκμαν αποδίδει τη στάση ιδιαίτερα της Γερμανίας αλλά και των άλλων ηγετών της Ε.Ε. σε ένα ανεξήγητο ανορθολογικό στοιχείο, το οποίο τους τυφλώνει σε τέτοιο βαθμό ώστε να ωθούν την Ελλάδα εκτός ευρώ αδιαφορώντας για το γεγονός ότι αυτό θα έχει καταστροφικές συνέπειες όχι μόνο για την Ελλάδα αλλά και για την Ευρωζώνη. Αυτό είναι λοιπόν; Τόσες κραταιές καγκελαρίες και τόσα think tanks πέφτουν θύματα ενός ανεξέλεγκτου ανορθολογικού στοιχείου;

Κατά τη γνώμη μας, δεν πρόκειται γι’ αυτό, όσο και αν οι θεωρίες για την «ιδεολογική τύφλωση» που προκαλεί το εμμονικό προτεσταντικό πνεύμα της γερμανικής πολιτικής παράδοσης φαίνεται γοητευτικό σαν ερμηνευτικό σχήμα. Αντίθετα, η σκληρή στάση των δανειστών εμπνέεται από «ορθολογική σκλήρυνση». Εμπνέεται από το φόβο του «σάπιου μήλου»: ότι αν δοθούν έστω και μικρές παραχωρήσεις στη νέα ελληνική κυβέρνηση, το πολιτικό «ντόμινο» αμφισβήτησης του ευρωπαϊκού οικοδομήματος της ακραίας λιτότητας θα γιγαντωθεί και θα μεταδοθεί σαν αστραπή στον -κατάξερο- ευρωπαϊκό κάμπο. Ύστερα από την Ελλάδα, θα «πέσει» και η Ισπανία, θα κινδυνεύσει παντού -και ιδιαίτερα στον ευρωπαϊκό Νότο- με πλήρη κατάρρευση η σοσιαλδημοκρατία, θα έχουν μεγάλο πρόβλημα ο Ολάντ και ο Ρέντσι, θα «δυστροπήσει» ακόμη περισσότερο η Μ. Βρετανία… Και με λίγα λόγια, η «μόλυνση» από το «σάπιο μήλο» της αντι-λιτότητας που αντιπροσωπεύει η ελληνική κυβέρνηση, θα γίνει γάγγραινα για όλο το ευρωπαϊκό οικοδόμημα της ακραίας λιτότητας.

Έχοντας λοιπόν να διακινδυνεύσουν τόσα πολλά, δείχνουν διατεθειμένοι να διακινδυνεύσουν και τις συνέπειες μιας ρήξης. Ακόμη και έτσι, όμως, δεν είναι βέβαιο ότι είναι αποφασισμένοι μέχρι τέλους για τη ρήξη. Για τον απλούστατο λόγο ότι μια πρόωρη ρήξη τώρα, είναι ένα τελεσίδικο και ανέκκλητο γεγονός, ενώ ένας «έντιμος συμβιβασμός» δίνει περιθώρια χρόνου για «διορθωτικές κινήσεις» στο μέλλον. Η στάση τους, λοιπόν, έχει και χαρακτηριστικά «μπλόφας»: θα αποδειχτεί αποτελεσματική αν η ελληνική κυβέρνηση κάνει πίσω. Αν, αντίθετα, η ελληνική κυβέρνηση παραμείνει σταθερή στη θέση της, έχει την ιστορική ευκαιρία να γίνει η «θρυαλλίδα» για μια μεγάλη στροφή στην ευρωπαϊκή πολιτική.
Πηγή RizopoulosPost

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 





Το απόσπασμα το έγραψε εν μέσω του Β΄ ΠΠ ο Εγγλέζος Σκώτος Πατριώτης Κομπτον Μακενζι, στο βιβλίο του «Ανεμος Ελευθερίας»*, εμπνευσμένο από την πολεμική ιαχή των Ελλήνων «Αερα!!!!»

«Η Ελληνική άρνηση υποταγής ήταν για την ανθρωπότητα ένας δεύτερος Μαραθώνας και έτσι θα την θεωρήσει η Ιστορία όταν τελειώσει αυτός ο μεγάλος φρικτός πόλεμος. Ο σύγχρονος χρονογράφος τουλάχιστον δεν διστάζει να προβλέψει αυτή την άποψη βεβαιώνοντας ότι αν η Ελλάδα είχε δεχθεί τις απαιτήσεις των άνανδρων Ιταλών θα είχε αλλάξει όλη η ροή των γεγονότων, επειδή η Ρωσία θα είχε συντριβεί το φθινόπωρο του 1941.
Η Ελλάδα ήταν, που έσωσε την ψυχή της ανθρωπότητας, αυτή η μικρή ορεινή χώρα η τριγυρισμένη από θάλασσα όπου γεννήθηκε πρώτα η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ.
Και ο απλός στρατιώτης ήταν εκείνος που έσωσε την Ελλάδα.
Η επιδέξια στρατηγική του Μεταξά, ο ταχύς αυτοσχεδιασμός του Γενικού Στρατηγείου, η ταχυκινησία των ορεινων πυροβόλων, η γενναιοψυχία του τοπικού πληθυσμού, η ενθουσιώδης συνδρομή της RAF, δεν θα ωφελούσαν σε τίποτα αν δεν μπορούσε να νοιώσει κάθε στρατιώτης ότι μέσα του ήταν όλο Ελλάδα και αν δεν σήκωνε τις ευθύνες του τόσο αποφασιστικά όσο σήκωνε το τουφέκι του…
ΧΩΡΙΣ ΕΛΠΙΔΑ ΕΝΙΣΧΥΣΕΩΝ ή ΑΝΤΙΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ, τρεφόμενος επί μέρες με ο,τι τρόφιμα είχε μαζί του, αντιμετωπίζοντας το δριμύ ψύχος και τις χιονοθύελλες με μια μόνο κουβέρτα, προχώρησε πολεμώντας σε κορφές τρεις χιλιάδες μέτρα ψηλές και πέθανε ΕΚΕΙ για την ΕΛΛΑΔΑ, έχοντας στην σκέψη του τις ελιές του χωριού, τα κουδούνια από τα πρόβατα και τις κατσίκες του στα λιβάδια της Αρκαδίας, τα λουσμένα στον αφρό νησιά του Αιγαίου, τους θορυβώδεις δρόμους της Αθήνας και τα ρυακια της Θεσσαλίας»
Λονδίνο 1943
Compton Mackenzie “Wind of Freedom” (publ.CHATTO & WINDUS)



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου





«Οι Ευρωπαίοι δανειστές της Ελλάδας πρέπει να συνειδητοποιήσουν ότι δίνοντας στην Ελλάδα μια ευκαιρία να ορθοποδήσει, ενεργούν υπέρ των δικών τους συμφερόντων» υποστηρίζει σε νέο άρθρο του στην εφημερίδα New York Times ο Αμερικανός νομπελίστας οικονομολόγος Πολ Κρούγκμαν, επισημαίνοντας τις ομοιότητες μεταξύ της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης και της Ελλάδας.

Μεταξύ άλλων, τονίζει ότι «στην παρούσα χρονική συγκυρία είναι κρίσιμης σημασίας για τους ηγέτες της Ευρώπης να φέρουν στη μνήμη τους τη σωστή ιστορία. Εάν δεν το πράξουν» όπως επισημαίνει «το ευρωπαϊκό σχέδιο για την ειρήνη και τη δημοκρατία μέσω της ευημερίας δεν θα επιβιώσει».
Στη συνέχεια, σημειώνει ότι «όσον αφορά την καταβολή των αποζημιώσεων από τη νεοϊδρυθείσα Γερμανική Δημοκρατία μετά τον 1ο Παγκόσμιο Πόλεμο, αυτή αντιμετωπίζονταν τότε όχι ως ένας εν δυνάμει εταίρος, αλλά ως ένας ηττημένος εχθρός από τον οποίο υπήρχε η απαίτηση να αποκαταστήσει τις πολεμικές ζημιές που υπέστησαν οι σύμμαχοι. Μάλιστα η Γαλλία, στην προσπάθειά της να εισπράξει τις αποζημιώσεις, εισέβαλε και επέβαλε γαλλική κατοχή στην καρδιά της γερμανικής βιομηχανίας, την περιοχή του Ρουρ».
Ο Πολ Κρούγκμαν αναφέρει ότι «η απαίτηση των δανειστών για την πλήρη αποπληρωμή των χρεών τους από κατεστραμμένες από την ύφεση οικονομίες (το ελληνικό ΑΕΠ μειώθηκε κατά 26% από το 2007 ως το 2013, ενώ αντίστοιχα το γερμανικό είχε μειωθεί κατά 29% από το 1913 ως το 1919), καταστρέφουν την οικονομία των χωρών αυτών. Το γεγονός είναι ότι η Ελλάδα δεν μπορεί να αποπληρώσει πλήρως τα χρέη της».
Επίσης, υπογραμμίζει ότι «η επίτευξη μεγαλύτερων πρωτογενών πλεονασμάτων από την Ελλάδα θα την οδηγούσε σε βαθειά ύφεση. Για να επιτύχει επιπλέον αύξηση του πλεονάσματος αυτού κατά 3%, θα κοστίσει στην οικονομία της χώρας όχι 3%, αλλά 8% του ΑΕΠ».
Ο Αμερικανός οικονομολόγος θέτει το ερώτημα: «Τι θα συνέβαινε αν η Ελλάδα, απλά, αρνούνταν να πληρώσει; Η ΕΚΤ θα μπορούσε - όπως έκανε και αυτό πλέον έχει γίνει γνωστό στην περίπτωση της Ιρλανδίας το 2010 - να απειλήσει την Ελλάδα με χρεοκοπία του τραπεζικού της συστήματος, για να απαιτήσει την πλήρη αποπληρωμή των χρεών της. Η ίδια απειλή επικρέμεται, εμμέσως, πάνω από την Ελλάδα» κάτι που ο αρθρογράφος απεύχεται, κυρίως, όπως σημειώνει, «διότι η ΕΚΤ βρίσκεται σήμερα κάτω από μια πιο ανοιχτόμυαλη διοίκηση».
Τέλος, διαπιστώνει ότι «σε κάθε περίπτωση, οι Ευρωπαίοι δανειστές της Ελλάδας πρέπει να συνειδητοποιήσουν ότι δίνοντας στην Ελλάδα μια ευκαιρία να ορθοποδήσει ενεργούν υπέρ των δικών τους συμφερόντων. Μπορεί να μην τους αρέσει η νέα αριστερή ελληνική κυβέρνηση, αλλά αυτή έχει δεόντως εκλεγεί δημοκρατικά και η ηγεσία της είναι ειλικρινά δεσμευμένη στα δημοκρατικά ιδεώδη. Η Ευρώπη θα μπορούσε να πράξει πολύ χειρότερα και αν οι πιστωτές είναι εκδικητικοί, θα το κάνει».
Την Δευτέρα το βράδυ, μετά τη λήξη της συνεδρίασης του Eurogroup, σε άλλο άρθρο που είχε δημοσιεύσει στην ιστοσελίδα των New York Times, με τον τίτλο «Η Αθήνα πρέπει να καταστραφεί», στηριζόμενο στη γνωστή ρήση του Ρωμαίου Κάτωνα «Η Καρχηδόνα πρέπει να καταστραφεί», ο Πολ Κρούγκμαν έκανε λόγο για «έλλειψη σοφίας» στην ευρωζώνη.
Πηγή Ποντίκι


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Γιώργος Μαλούχος

Το πιο άκαμπτο και, δυστυχώς, επί της ουσίας, το απεχθέστερο δυνατό πρόσωπό της έδειξε χθες η γερμανική Ευρώπη με τον τρόπο με τον οποίο αντιμετώπισε την ελληνική υπόθεση, ο οποίος, βέβαια, ήταν εκείνος ακριβώς που αναμέναμε.

Η στάση αυτή υπαγορεύθηκε φυσικά από το Βερολίνο, κάτι που γίνεται ακόμα πιο ξεκάθαρο από την καταγγελία του Γιάνη Βαρουφάκη ότι στο παρά πέντε χθες το απόγευμα αποσύρθηκε σχέδιο ανακοίνωσης που του είχε δείξει ο Γάλλος επίτροπος Μοσκοβισί και το οποίο η ελληνική πλευρά μπορούσε να υπογράψει.

Αντί γι αυτό, όμως, ο πρόεδρος του Eurogroup Ντάισελμπλουμ εμφάνισε τελικά στη συνεδρίαση άλλο κείμενο που δεν άφηνε πλέον κανένα περιθώριο συμφωνίας.

Με αυτά τα δεδομένα, η Ελλάδα δεν προχώρησε σε συμφωνία επί ενός ανακοινωθέντος, γεγονός που οδήγησε στην αποστολή τελεσιγράφου από τις Βρυξέλλες στην Αθήνα. Τελεσίγραφο το οποίο απαιτεί από την Ελλάδα να ζητήσει η ίδια επέκταση του υπάρχοντος προγράμματος και αυτό μέχρι την Παρασκευή.

Το τελεσίγραφο αυτό εμπεριέχει και συνοψίζει όλα τα χαρακτηριστικά μιας απεχθούς Ευρώπης τόσο ως προς τη μέθοδο, όσο και ως προς την ουσία της.

Ως εκ τούτου, η Αθήνα δεν θα έπρεπε να το κάνει δεκτό.

Ασφαλώς, κάτι τέτοιο, θα αυξήσει δραματικά το ενδεχόμενο να υπάρξουν πολύ σκληρές συνέπιες για την Ελλάδα.

Όμως η αποδοχή ενός τέτοιου τελεσιγράφου δεν θα έχει λιγότερες ή πιο ήπιες τελικά συνέπιες για τη χώρα, καθώς η παράδοση σε αυτό το τελεσίγραφο ισοδυναμεί με έναν διαρκή θάνατο της χώρας.

Από τη στιγμή που το Βερολίνο διοικεί την Ευρώπη και επιβάλλει αυτή τη γραμμή στις Βρυξέλλες, η Ελλάδα πρέπει πλέον να είναι έτοιμη για όλα.

Η χώρα δεν μπορεί να εκβιαστεί άλλο. Εξι χρόνια ακραίων εκβιασμών με καταστρεπτικά αποτελέσματα, ήταν υπεραρκετά.

Εχουν διαλύσει κάθε τι που η Ευρώπη πριν τη γερμανική κυριαρχία αντιπροσώπευε.

Αφου δεν θέλουν να το κατανοήσουν αυτό στο Βερολίνο, άλλος δρόμος πλην της σύγκρουσης, δεν υπάρχει, με ότι αυτή σημαίνει και συνεπάγεται, τόσο για την Ελλάδα, όσο και για την Ευρώπη.

Γιατί πυροβολώντας την πρώτη, σκοτώνουν τη δεύτερη…

Πηγή


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Για την απόπειρα δολοφονίας του Καραμανλή. Ο ανακριτής Δημ. Φούκας εξέδωσε ένταλμα σύλληψης και για Αμερικανό πράκτορα που συμμετείχε στην απόπειρα. Καταιγιστικές είναι οι εξελίξεις σε δικαστικό πλέον επίπεδο για το γιγαντιαίο πολιτικό σκάνδαλο του δικτύου υποκλοπών, που είχαν στήσει οι Αμερικανοί για να παρακολουθούν τις συνομιλίες του Κ. Καραμανλή όταν ήταν πρωθυπουργός και στο βρόμικο σχέδιο «Πυθία» που προέβλεπε τη δολοφονία του για να μην υπογράψει τις συμβάσεις για την κατασκευή του αγωγού φυσικού αερίου South Stream με τον Βλαντιμίρ Πούτιν που άλλαζαν τον ενεργειακό χάρτη στην Ευρώπη.

Ο ανακριτής Δημήτρης Φούκας που χειρίζεται τις δύο αυτές υποθέσεις, οι οποίες συνδέονται άρρηκτα τόσο σε επίπεδο υπηρεσιών που έστησαν τη συνωμοσία, όσο και με τον τελικό στρατηγικό στόχο που ήταν ο ίδιος ο τότε πρωθυπουργός Κ. Καραμανλής, εξέδωσε χθες ένταλμα σύλληψης σε βάρος του Αμερικανού πράκτορα William B., που θεωρείται ο μεγάλος πρωταγωνιστής του δικτύου υποκλοπών μέσω του οποίου παρακολουθούσαν τις συνομιλίες του Κ. Καραμανλή και των μελών της τότε κυβέρνησης.

Σύμφωνα με πληροφορίες, εντάλματα σύλληψης θα εκδοθούν και για δύο Έλληνες που συμμετείχαν ενεργά στη συνωμοσία που είχε στηθεί σε βάρος του τότε πρωθυπουργού.
Ο ένας από αυτούς πρόκειται να αντιμετωπίσει κατηγορίες για κατασκοπεία, αφού τροφοδοτούσε το σύστημα των Αμερικανών με απόρρητες κρατικές πληροφορίες.

Πρόκειται για υψηλόβαθμο στέλεχος του υπουργείου Εξωτερικών το οποίο τώρα εργάζεται σε διεθνή οργανισμό. Το δεύτερο ένταλμα θα εκδοθεί σε βάρος πρώην διοικητή της ΚΥΠ και στενού φίλου του Γ. Παπανδρέου. Ο ανακριτής κ. Φούκας είναι αποφασισμένος να προχωρήσει στην αποκάλυψη όλων των εμπλεκομένων στα δύο αυτά γιγαντιαία σκάνδαλα και να τους οδηγήσει στη Δικαιοσύνη προκειμένου να λογοδοτήσουν, τόσο για την υπόθεση κατασκοπείας σε βάρος της ελληνικής κυβέρνησης, όσο και για το σχέδιο δολοφονίας του Κ. Καραμανλή. Αξίζει να σημειωθεί ότι είναι η πρώτη φορά που η Δικαιοσύνη τολμάει να εκδώσει ένταλμα σε βάρος Αμερικανού πράκτορα ο οποίος μάλιστα είχε διπλωματική κάλυψη εμφανιζόμενος ως δήθεν πρώτος γραμματέας της αμερικανικής πρεσβείας στην Αθήνα.

Σύμφωνα με διασταυρωμένες πληροφορίες, ένας 65χρονος Αμερικανός υπήκοος, πρώην υπάλληλος της πρεσβείας των ΗΠΑ, καταζητείται με ένταλμα σύλληψης που εξέδωσε πριν από λίγο ο ανακριτής Δημήτρης Φούκας που χειρίζεται το σκάνδαλο των τηλεφωνικών υποκλοπών του πρώην πρωθυπουργού Κώστα Καραμανλή και υπουργών της κυβέρνησής του. Ο κ. Φούκας για να ξέρετε είναι γιός του αρεοπαγίτη Φούκα, αναπληρωτή προέδρου στις δίκες τρομοκρατίας και ενός από τους παρολίγον προέδρους του Αρείου Πάγου.

Τώρα ο Αμερικανός, είναι ο William B. που σύμφωνα με την έως τώρα έρευνα των δικαστικών αρχών είναι ο πρωταγωνιστής στο καθώς από τα στοιχεία που έχουν έως τώρα συγκεντρωθεί, προκύπτει σύμφωνα με πληροφορίες, πως ο 65χρονος ήταν αυτός που αγόρασε από τον Πειραιά τα καρτοκινητά-σκιές, και πώς πηγαινοερχόταν στις ΗΠΑ το επίμαχο διάστημα που γίνονταν οι υποκλοπές, έως τον Μάρτιο του 2005 δηλαδή. Το πρόσωπο αυτό φέρεται ότι ήταν επιχειρησιακό στέλεχος του κλιμακίου της CIA στην Αθήνα από τα μέσα της δεκαετίας του 90.

Το καλοκαίρι, ο δικηγόρος του είχε έρθει σε επαφή με τον κ. Φούκα προκειμένου να τον ενημερώσει ότι ο πελάτης του πρόκειται να προσέλθει και να συνεργαστεί με την ανάκριση, δίνοντας ενδεχομένως χρήσιμες πληροφορίες. Ωστόσο αυτό δεν έγινε. Έκτοτε ο ανακριτής συγκέντρωσε και άλλα στοιχεία, τα οποία οδήγησαν στον εντοπισμό κτιρίου στα Νότια Προάστια όπου είχε τοποθετηθεί κεραία από τους δράστες των υποκλοπών, και προφανώς ήταν το «στρατηγείο» τους. Στο ίδιο σημείο μάλιστα φαίνεται να λειτουργούσε στο παρελθόν και δεύτερη κεραία, η οποία ήταν –όπως εκτιμάται – κεραία υποδοχής πληροφοριών.

Σύμφωνα με πληροφορίες, ο ανακριτής έφτασε στο ένταλμα σύλληψης αφού προηγουμένως διασταύρωσε ότι το συγκεκριμένο πρόσωπο αγόρασε τον Ιούνιο του 2004 από κατάστημα κινητής τηλεφωνίας στον Πειραιά, 4 συσκευές κινητών τηλεφώνων, οι τρεις από τις οποίες χρησιμοποιήθηκαν ως καρτοκινητά σκιές στην υπόθεση των τηλεφωνικών υποκλοπών. Επιπλέον, από την άρση του απορρήτου που ακολούθησε προέκυψε ότι η μία τηλεφωνική σύνδεση ενεργοποιήθηκε και σε άλλη συσκευή στην οποία ενεργοποιήθηκε και δεύτερη σύνδεση με στοιχεία συνδρομητή “Πρεσβεία ΗΠΑ Βασ. Σοφίας 91”. Κατά τις ίδιες πληροφορίες, ο κατηγορούμενος μετά την αποκάλυψη της υπόθεσης των υποκλοπών απομακρύνθηκε από την Ελλάδα και επανήλθε τον Αύγουστο του 2005 με διπλωματική πλέον ιδιότητα ως πρώτος γραμματέας της πρεσβείας των ΗΠΑ.

Προέκυψε από την έρευνα ότι την αγορά των τηλεφωνικών συσκευών είχε κάνει η σύζυγός του η οποία και αναγνωρίστηκε από την υπεύθυνη του καταστήματος. Σύμφωνα με πληροφορίες ο συγκεκριμένος κατηγορούμενος είχε συνεργασία με τις ελληνικές υπηρεσίες κυρίως σε θέματα αντιμετώπισης τρομοκρατίας με πλέον χαρακτηριστική τη συμμετοχή του σε επιχείρηση με την κωδική ονομασία “δίχτυ” η οποία αφορούσε στην απομάκρυνση μεγάλης ποσότητας εκρηκτικών από την πρεσβεία του Ιράκ το 2003. Ελέγχεται ακόμα η πιθανή εμπλοκή του και στο σχέδιο Πηθεία που φέρεται να αφορούσε σε σχέδιο δολοφονίας του πρώην πρωθυπουργού Κωνσταντίνου Καραμανλή.

Πηγή KontraNews


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης
Δημοσιογράφος - Συγγραφέας - Τουρκολόγος


Ενώ η χώρα βρίσκεται σε μια από τις πιο κρίσιμες στιγμές της σύγχρονης ιστορίας της, ενώ οι Ευρωγερμανοί έδειξαν την αιμοβόρικη τους φύση σε όλο τους το «μεγαλείο» να κατασπαράξουν την Ελλάδα, κάποιοι βρίσκουν την ευκαιρία να μεταφέρουν τα κεφάλαια τους στην… γειτονική Τουρκία που «τρίβει» τα χέρια της από την εξέλιξη αυτή.

Σύμφωνα με αποκαλυπτικό δημοσίευμα της μεγαλύτερης σε κυκλοφορία τουρκικής εφημερίδας, της Zaman (17/2/2015), ελληνικά κεφάλαια μεταφέρονται στην τουρκική τράπεζα Akbank, η οποία είναι η πιο γοργά ανερχομένη τουρκική τράπεζα και φιλοδόξει για το τρέχoν έτος 2015, να καταστεί μια από τις μεγαλύτερες τουρκικές τράπεζες κεφαλαίων και αποταμίευσης.

Σύμφωνα με τον γενικό υποδιευθυντή της τουρκικής τράπεζας, Saltık Galatalı, η τράπεζα Akbank έχει κατακτήσει μια από τις πρώτες θέσεις στο private banking και το εντυπωσιακό είναι, όπως αποκάλυψε ο Τούρκος υποδιευθυντής της Akbank, μεγάλο μέρος των κεφαλαίων που έχουν μεταφερθεί τον τελευταίο καιρό στην τουρκική τράπεζα προέρχονται από την Ελλάδα. 
Όπως ανέφερε ο Saltık Galatalı, οι χώρες από τις οποίες μεταβιβάζονται κεφάλαια προς την τουρκική τράπεζα είναι μεταξύ των άλλων η Ελβετία, Γαλλία και Ιταλία, ενώ και εδώ είναι το εντυπωσιακό, πριν ακόμα από τις ελληνικές εκλογές παρατηρήθηκε μεγάλη εισροή κεφαλαίων από την Ελλάδα, προφανώς με το σκεπτικό της επικράτησης αποσταθεροποιητικών εξελίξεων στο ελληνικό τραπεζιτικό σύστημα. 
 Ο Τούρκος υποδιευθυντής της Akbank ερμηνεύοντας αυτή την εξέλιξη τόνισε πως κυρίως ψυχολογικοί λόγοι έχουν οδηγήσει κάποιους Έλληνες να αποσύρουν τις καταθέσεις τους από τις ελληνικές τράπεζες και να τις μεταφέρουν σε μια…τουρκική τράπεζα. Μάλιστα όπως τόνισε, το 77% περίπου των κεφαλαίων της τουρκικής τράπεζας είναι συνάλλαγμα που έχει έρθει από το εξωτερικό. Αυτό, όπως υποστήριξε ο Saltık Galatalı, δίνει την δυνατότητα στην τουρκική τράπεζα να διεκδικήσει μια από τις πρώτες θέσεις στο τουρκικό τραπεζιτικό σύστημα και να αποτελέσει ένα τραπεζικό κόμβο μεταφοράς κεφαλαίων από χώρες της ευρύτερης περιοχής όπως Μέση Ανατολή, Άπω Ανατολή και δυτική Ευρώπη.

Το γεγονός αυτό της μεταφοράς ελληνικών κεφαλαίων προς την γειτονική Τουρκία την περίοδο που η χώρα περνά μια πρωτοφανή κρίση από την στυγνή ευρωπαϊκή επίθεση σε βάρος της εθνικής μας ανεξαρτησίας, είναι μια το λιγότερο αναίσχυντη εξέλιξη που δείχνει το πως αντιδρούν κάποιοι υποτίθεται Έλληνες και κάποιοι που φαίνονται πως έχουν ελληνική προέλευση.
Σίγουρα είναι ένα θέμα που θα πρέπει να του δοθεί ανάλογη προσοχή και να αναδειχθεί το πως και από ποιους έχουν φύγει ελληνικές καταθέσεις και ελληνικά κεφάλαια για να πάνε που;
Στην Τουρκία, μια χώρα που σε κάθε ευκαιρία δείχνει τα προκλητικά της «δόντια» προς την πατρίδα μας.
Έλεος!

Πηγή ΝikosΧeiladakis


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου