Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

19 Μαΐ 2016

Γιατί η Τουρκία δεν προχώρησε σε επιχείρηση έρευνας και διάσωσης σε μία περιοχή που ο Νταβούτογλου έχει δηλώσει πως ανήκει στην τουρκική ΑΟΖ;

Γράφει ο Γεωργίου Μιχαήλ 

Με κυβερνήτη πιλότο με περισσότερες από 6.000 ώρες πτήσης, αεροπλάνο των Αιγυπτιακών αερογραμμών εξαφανίστηκε από τα ραντάρ σε περιοχή μεταξύ Ελληνικού και Αιγυπτιακού FIR.
Το Ελληνικό Ενιαίο Κέντρο Συντονισμού Έρευνας και Διάσωσης, που εδρεύει στον Πειραιά, ανέλαβε από την πρώτη στιγμή τον συντονισμό των ερευνών σε συνεννόηση με τις Αιγυπτιακές Αρχές.

Γι αυτό τον λόγο η ελληνική Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας, που έχει τον έλεγχο των πτήσεων στον ελληνικό εναέριο χώρο, δέσμευσε από τις 5:15 το πρωί τοπική ώρα (2:15 ώρα Γκρίνουιτς), περιοχή που εκτείνεται 40 μίλια από το σημείο που ήταν το τελευταίο στίγμα του αεροσκάφους της Egypt Air.

Σύμφωνα με τη ΝΟΤΑΜ το ελληνικό ΕΚΣΕΔ αναλαμβάνει το συντονισμό και όλα τα μέσα, που λαμβάνουν μέρος τις προσπάθειες εντοπισμού του αεροσκάφους θα πρέπει να αναφέρονται σε αυτό.
Άμεσα έσπευσε στην περιοχή και η φρεγάτα Νικηφόρος Φωκάς, για να αναλάβει τον συντονισμό των πλοίων που λαμβάνουν μέρος στις έρευνες, ενώ ήδη από τα ξημερώματα ελληνικό C-130 άρχισε τις έρευνες στην περιοχή, ρίχνοντας φωτοβολίδες που έκαναν τη νύχτα να μοιάζει με ημέρα.

Στο αεροσκάφος, που εκτελούσε την πτήση MS804, επέβαιναν 56 επιβάτες -ανάμεσά τους ένα παιδί και δύο βρέφη- και 7μελές πλήρωμα. Επιπλέον, σύμφωνα με την Egyptair, στο αεροσκάφος βρίσκονταν και τρία μέλη του προσωπικού ασφαλείας της εταιρείας, συνολικά δηλαδή επέβαιναν 66 άτομα.

Μεταξύ των επιβατών βρίσκονταν 30 Αιγύπτιοι, 15 Γάλλοι, 2 Ιρακινοί, 1 υπήκοος Κουβέιτ, 1, Βρετανίας, 1 Βελγίου, 1 Σαουδικής Αραβίας, 1 Σουδάν, 1 Τσαντ, 1 Πορτογαλίας, 1 Αλγερίας και 1 Καναδά.

Είχε απογειωθεί από το Σαρλ ντε Γκωλ του Παρισιού στις 22:45 το βράδυ της Τετάρτης και το στίγμα χάθηκε στις 02:30 (ώρα Καΐρου). Αιγυπτιακά ΜΜΕ ανέφεραν πως η τελευταία επαφή έγινε δέκα λεπτά πριν την εξαφάνιση και στην αρχή υποστήριζαν πως το αεροσκάφος δεν είχε εκπέμψει σήμα κινδύνου -κάτι που στη συνέχεια διέψευσε η εταιρεία.

H τελευταία επαφή με τις ελληνικές υπηρεσίες φαίνεται ότι ήταν εκείνη που έγινε όταν το αεροσκάφος πετούσε πάνω από την Κέα και σύμφωνα με τον διοικητή της ΥΠΑ Κώστα Λιντζεράκο ο κυβερνήτης «δεν ανέφερε προβλήματα».

Η Γαλλία και η Αίγυπτος βεβαιώνουν πτώση του πολιτικού αεροσκάφους, ενώ από εμπορικό πλοίο που έπλεε 130 μίλια ανατολικά της Καρπάθου δηλώθηκε πως νωρίς το πρωί είδε «μία πύρινη μπάλα στον αέρα», δίνοντας λαβή σε θεωρίες αναλυτών περί τρομοκρατικού χτυπήματος, ενώ σύμφωνα με τις ελληνικές αρχές υπήρξε καταγραφή απότομης αλλαγής πορείας του αεροσκάφους.

Κανένα σενάριο δεν μπορεί να αποκλεισθεί μέχρι στιγμής σχετικά με την εξαφάνιση του αεροπλάνου της EgyptAir στη διάρκεια της νύκτας, αλλά τα πρώτα στοιχεία και το γεωπολιτικό πλαίσιο δημιουργούν φόβους ότι επρόκειτο για επίθεση, υποστηρίζουν εμπειρογνώμονες.

Σύμφωνα με τον αεροναυτικό εμπειρογνώμονα Ζεράρ Φελτζέ, "μια μείζων τεχνική βλάβη, η έκρηξη ενός κινητήρα, μια έκρηξη μέσα στο αεροσκάφος (...) δεν μοιάζουν πιθανές". Σε συνομιλία του με το Γαλλικό Πρακτορείο AFP, υπογραμμίζει πως το A320, που μετέφερε 66 επιβαίνοντες, "ήταν σχετικά πρόσφατο", αφού βγήκε από τη γραμμή παραγωγής το 2003. Εξάλλου το A320 θεωρείται αξιόπιστο αεροσκάφος. "Είναι το αεροπλάνο μέσων αποστάσεων με τις μεγαλύτερες πωλήσεις στον κόσμο, κάθε 30 δευτερόλεπτα ένα A320 προσγειώνεται ή απογειώνεται".

Πρόκειται για "ένα σύγχρονο αεροπλάνο, το συμβάν σημειώθηκε εν πτήσει σε εξαιρετικά σταθερές συνθήκες", υπογράμμισε ο Ζαν-Πολ Τροαντέκ, πρώην διευθυντής του γαλλικού Γραφείου Ερευνών και Αναλύσεων (BEA), στον ραδιοσταθμό Europe 1. Και η EgyptAir "είναι μια εταιρεία εγκεκριμένη για να εξυπηρετεί την Ευρώπη, συνεπώς δεν βρίσκεται στις μαύρες λίστες".

Μπορεί το αεροπλάνο να κατερρίφθη εν πτήσει, εσκεμμένα ή κατά λάθος; Το σενάριο αυτό, είτε πρόκειται για πύραυλο εδάφους-αέρος, όπως συνέβη με την πτήση 17 της Malaysia Airlines τον Ιούλιο 2014 πάνω από την Ουκρανία, είτε για πύραυλο θαλάσσης-αέρος, όπως συνέβη με την πτήση 655 της Iran Air που κατερρίφθη κατά λάθος τον Ιούλιο 1988 από ένα αμερικανικό καταδρομικό, δεν είναι πιθανό, σύμφωνα με τον κ. Φελτζέ.

Στο ύψος που πετούσε (37.000 πόδια, δηλαδή πάνω από 11.000 μέτρα) και τόσο μακριά από τις ακτές, το αεροπλάνο ήταν έξω από την εμβέλεια των πυραύλων εδάφους-αέρος φορητού τύπου που έχουν στην κατοχή τους διάφορες μαχητικές οργανώσεις στη Μέση Ανατολή. "Ένας πύραυλος εδάφους όχι, τώρα το να έχει καταρριφθεί από ένα άλλο αεροπλάνο και κατά λάθος, αυτό δεν μπορεί να αποκλειστεί, όμως μου φαίνεται ότι θα το ξέραμε ήδη", επισημαίνει ο κ. Φελτζέ. Η βόρεια Αίγυπτος, κοντά στις ακτές του Ισραήλ και στη Λωρίδα της Γάζας, είναι "η ζώνη που παρακολουθείται περισσότερο στον κόσμο, μεταξύ άλλων και από δορυφόρους, είναι πολύ πιο δύσκολο να κρύψεις αυτού του είδους την πληροφορία", διαβεβαιώνει.

Μπορεί να επρόκειτο για επίθεση με εκρηκτικά; Το σενάριο αυτό μοιάζει εκ τον προτέρων το πιθανότερο. Το γεγονός ότι δεν εστάλη κανένα μήνυμα συναγερμού σημαίνει πως υπήρξε ένα "βίαιο γεγονός" που μας κάνει "να σκεφτούμε μια επίθεση", σύμφωνα με τον κ. Τροαντέκ.

"Προκρίνουμε προφανώς το σενάριο της επίθεσης, αυτό το προκαλεί και η πολιτική ατμόσφαιρα, τείνουμε προς αυτό το σενάριο", λέει ο κ. Φελτζέ. Η Γαλλία, η οποία έχει πληγεί σκληρά τους τελευταίους μήνες από την οργάνωση Ισλαμικό Κράτος, και η Αίγυπτος, όπου το αυταρχικό καθεστώς του Σίσι ανέτρεψε τον δημοκρατικά εκλεγμένο ισλαμιστή πρόεδρο Μοχάμεντ Μόρσι, είναι αμφότερες στόχοι του τζιχαντιστικού κινήματος. Όμως "εν γένει, όταν γίνονται τέτοιου είδους επιθέσεις, κάποιος αναλαμβάνει την ευθύνη. Θα το ξέρουμε αρκετά γρήγορα".

Πώς εξηγείται η ενδεχόμενη παρουσία εκρηκτικών μέσα στο αεροπλάνο; Σύμφωνα με τα πρώτα στοιχεία, το αεροσκάφος είχε πραγματοποιήσει χθες, Τετάρτη, πολλά δρομολόγια ανάμεσα στο Κάιρο και την Γαλλία. "Μια βόμβα μέσα στο αεροπλάνο, κάποιος να έβαλε αυτή τη βόμβα στο Ρουασί ή στο Κάιρο, είναι κάτι που είναι πάντα πιθανό", καθώς είναι εξαιρετικά δύσκολο "να στεγανοποιηθεί 100% ένα αεροδρόμιο, ακόμη και το Ρουασί όπου η επιτήρηση είναι μεγάλη. Δεν είναι ένα σενάριο που μπορούμε να αποκλείσουμε", υποστηρίζει ο Φελτζέ.

"Το πρώτο πράγμα που πρέπει να γίνει είναι να ανακτηθούν συντρίμμια που θα δώσουν ενδείξεις για το δυστύχημα (...) αν υπήρξε έκρηξη, θα υπάρχουν ίσως ίχνη εκρηκτικών", υπογραμμίζει ο κ. Τροαντέκ.

Κι ενώ μέχρι αυτή τη στιγμή κανείς δεν μπορεί να προχωρήσει σε δηλώσεις έστω και με μία ελάχιστη αξιοπιστία, άξια σχολιασμού είναι η απουσία της Τουρκίας από το «σκηνικό» της επιχείρησης διάσωσης, σε μία περιοχή μείζονος ενδιαφέροντος για την Άγκυρα, η οποία βρίσκεται στα όρια της ΑΟΖ μεταξύ Ελλάδας και Αιγύπτου, περιοχή την οποία η Τουρκία θεωρεί δική της μετά τις γνωστές δηλώσεις του Νταβούτογλου για μη ύπαρξη ΑΟΖ του Καστελλόριζου… Εκτός και εάν η Τουρκία έχει πάψει τις προσπάθειές της να πάρει από την Ελλάδα την ΑΟΖ νότια και νότια-ανατολικά του Καστελλόριζου...

Κάθε αντικειμενικός αναλυτής θεωρεί ως ιδιαίτερα παράδοξο γεγονός την απουσία της Τουρκίας από τις έρευνες διάσωσης, ενώ «μαύρα σενάρια» έχουν αρχίσει να αναπτύσσονται για πιθανή τουρκική εμπλοκή από τη στιγμή που έχει αποκλεισθεί η χρήση φορητών πυραύλων εδάφους αέρος από κάποια τρομοκρατική ομάδα ισλαμιστών.

Επειδή είναι γνωστό πως ο μόνος που δεν θέλει να εμφανίζεται σε σκηνή εγκλήματος, είναι ο… δολοφόνος, η απουσία της Τουρκίας από μία περιοχή για την οποία έχει δηλώσει πως είναι διατεθειμένη να προχωρήσει και «πέρα από τα όρια» (έμμεση απειλή χρήσης στρατιωτικής βίας), με δεδομένη την ανάγκη της Τουρκίας να δημιουργήσει προβλήματα στην ευρύτερη περιοχή της ανατολικής Μεσογείου (για να αυτοπροβληθεί ως η μοναδική και αναγκαία λύση), αλλά και με τις «υψηλών δραστηριοτήτων» επιχειρήσεις των τουρκικών μυστικών υπηρεσιών τόσο στην Ευρώπη όσο και μέσα στην Αίγυπτο, η Τουρκία θα πρέπει να θεωρείται ως ο υπ’ αριθμόν ένα ύποπτος της πτώσης του συγκεκριμένου Αιγυπτιακού πολιτικού αεροσκάφους.

Τέλος, στην εύλογη απορία "γιατί να προχωρήσει η Τουρκία σε μία τέτοια ενέργεια", η απάντηση είναι απλή: για να εμφανιστεί ως ο μοναδικός παράγοντας εξασφάλισης σταθερότητας στην περιοχή και ως η χώρα στην οποία μπορούν να στηριχθούν τόσο η Δύση όσο και η Ανατολή...

Πληροφορίες από OnAlert, "Το Βήμα"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Κώστας Μαντατοφόρος

Θα μπορούσε να είναι τίτλος ταινίας (όπως το ''Και οι 12 ήταν καθάρματα'' του 1967), αλλά δεν είναι.
Είναι πραγματικότητα.
Μόνον καθάρματα θα μπορούσαν να ζητήσουν πίσω από χαμηλοσυνταξιούχους, και μάλιστα αναδρομικά, το βοήθημα-ελεημοσύνη που λέγεται ΕΚΑΣ.

Τα ίδια αυτά καθάρματα θα κάνουν την Κυριακή το βράδυ νόμο του κράτους(;) το νομοσχέδιο των 7500 σελίδων με τα 17 ακόμη ''προαπαιτούμενα'' (που δεκαεφτά να είναι οι μέρες τους κι αυτές κρεβατωμένες), που κατατέθηκε χθες μεσάνυχτα στην Βουλή με την διαδικασία του επείγοντος.
Τον ''κόφτη'' (που να κοπεί το αίμα τους) την άλλη φορά.

Τα όντα αυτά έχουν υποστεί κάποια μετάλλαξη και πιά δεν ανήκουν στο ανθρώπινο είδος με την ευρεία έννοια του όρου.
Μπορεί να περπατούν ακόμα με τα δύο πόδια, να μιλούν, να γελούν να τρώνε να αφοδεύουν και να κοιμούνται σαν όλους εμάς, αλλά άνθρωποι δεν είναι.
Το κακό είναι πως έχουν DNA. Αυτό. Το μεταλλαγμένο. Το καθαρματικό.

Το DNA αυτό δεν πρέπει να μεταγραφεί.
Πρέπει να βρεθεί τρόπος να μη μεταφερθεί σε άλλα άτομα.
Για να το πούμε όσο πιό κομψά γίνεται: πρέπει να σταματήσει εδώ.
Πώς;
Υπάρχουν πολλοί τρόποι. Άλλοι βίαιοι, άλλοι λιγότερο βίαιοι, άλλοι ανθρωπιστικοί.
Το blog θα προτείνει τον λιγότερο βίαιο τρόπο και τον περισσότερο ανθρωπιστικό.
Αυτόν που τα προηγμένα κοινωνικά κράτη εφαρμόζουν, για τους παιδεραστές, τους βιαστές, τους ''καθ΄ έξιν'' εγκληματίες και λοιπούς με ανώμαλη ψυχοσύνθεση και βαριά αντικοινωνική δράση ανθρώπους: 
Την στείρωση.

Και πως θα γίνει αυτό; Εύκολα. Με έναν νόμο.
Και ποιός θα τον ψηφίσει αυτόν τον νόμο;
Εδώ είναι το ωραίο: Αρκεί να βρεθεί ένας από  'μας σε θέση γραφιά, δακτυλογράφου, υποβοηθού βοηθού υπουργού, ό,τιδήποτε τέτοιο και σχετικό με την σύνταξη και καθαρογραφή νομοσχεδίων.
Τότε, θα μπορέσει να προσθέσει κάπου, οπουδήποτε μέσα στις τόσες χιλιάδες σελίδες, μία τροπολογία, μία υποσημείωση όπου θα προβλέπεται η στείρωση σε βουλευτές και νομοθέτες που με παρόμοια νομοσχέδια επιφέρουν ανήκεστο βλάβη στην κοινωνία, και μετατρέπουν την χώρα σε αποικία και προτεκτοράτο.

Και τότε θα το ψηφίσουν μόνοι τους!
Έτσι κι αλλιώς ποτέ δεν διαβάζουν τί ψηφίζουν.
Αρκεί να το ψηφίσουν για να παραμείνουν στις καρέκλες τους.

Η φύση καμιά φορά κάνει και λάθη.
Αστοχίες.
Καιρός να διορθώσουμε μία απ' αυτές!...

Πηγή "Ουδέν Σχόλιον"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

Για μια φορά τουλάχιστον, ο Πρόεδρος της Κύπρου είπε την αλήθεια! Πλησιάζουμε, είπε, στο τέλος του Γολγοθά. Εν τη ρύμη του λόγου του ξέχασε μάλλον ότι ο Γολγοθάς τελειώνει με τη Σταύρωση.

Ο κ. Αναστασιάδης, πρέπει να του το αναγνωρίσουμε, είναι μαχητής. Αγωνίστηκε με πάθος το 2004 υπέρ της υιοθέτησης του Σχεδίου Ανάν, που προέβλεπε τη μετατροπή της Κυπριακής Δημοκρατίας σε προτεκτοράτο. Θα ήθελε να το κάνει και τώρα, αλλά του «χαλάει τη σούπα» το γεγονός ότι οι υπήκοοί του, ακόμα και οι κομματικοί του φίλοι, δίνουν μεν ενίοτε την εντύπωση ότι τελούν σε «χειμερία νάρκη», αλλά, κάπου κάπου, όμως, φαίνεται ότι ξυπνάνε απότομα. Αυτό συνέβη όταν, π.χ., ο πρόεδρος της ΕΔΕΚ, πρόσφατα, αποκάλυψε τον σχεδόν ταυτόσημο χαρακτήρα των ρυθμίσεων που συζητάνε Ακιντζί και Αναστασιάδης με αυτές του απορριφθέντος με συντριπτική πλειοψηφία Σχεδίου Ανάν, σε ποιο ακριβώς «κράτος» δηλαδή θα κληθούν να ζήσουν. Γιατί ωραία τα περί ανάγκης «λύσης του Κυπριακού», «διζωνικής – δικοινοτικής ομοσπονδίας», «να μην οριστικοποιήσουμε τη διχοτόμηση», όσο δεν ενδιαφέρεται κανείς για τις λεπτομέρειες. Αν τις δει, το «όνειρο» γίνεται αμέσως εφιάλτης.

Το αποτέλεσμα είναι ότι ο κ. Αναστασιάδης έχει προβλήματα -και θα έχει όλο και μεγαλύτερα- με την κυρία Νούλαντ, που θέλει να τελειώνει με το Κυπριακό, με το «Μακεδονικό» και με το Αιγαίο και ουδόλως την ενδιαφέρουν οι εφιάλτες των Κυπρίων. Θα δούμε ποια μορφή θα πάρουν αυτά τα προβλήματα, καθώς με το Προσφυγικό η οικονομική επίθεση κατά του Ελληνισμού μπαίνει και στη φάση χρήσης καθ’ εαυτό γεωπολιτικών μεθόδων. Η κυρία Νούλαντ έχει οπωσδήποτε την ατζέντα της, που περιλαμβάνει πολλά πράγματα, αγωγούς, Τουρκία, Σκόπια και «Μακεδονικό». Τώρα αρχίζει το πανηγύρι και πιθανώς η μνημονιακή περίοδος καταστροφής δεν ήταν παρά η εισαγωγή σε όλα αυτά.

Η Αθήνα όμως τι κάνει; Το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών δηλώνει σε όλους τους τόνους ότι το ζήτημα της αποφάσεως επί του εσωτερικού καθεστώτος της Κύπρου αφορά αποκλειστικά τους ίδιους τους Κυπρίους.

Αυτή η θέση είναι τυπικά σωστή, αλλά ισοδυναμεί με το να κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας. Πρώτον, γιατί η Αθήνα έχει ηθική υποχρέωση, ζωτικό εθνικό συμφέρον («αν χαθεί η Κύπρος, θα χαθεί και η Ελλάδα», Ανδρέας Παπανδρέου, 1987) αλλά και συμβατική υποχρέωση να στηρίζει την κυριαρχία και ανεξαρτησία της Κύπρου.

Αλλά το κατά πόσον είναι σε θέση να το κάνει αυτό εξαρτάται ασφαλώς από τις κύριες βάσεις της νέας ρύθμισης. Αν, όπως όλα δείχνουν, ο κ. Αναστασιάδης επιμείνει σε μια νέα μορφή του Σχεδίου Ανάν, που ισοδυναμεί με κατάργηση της ανεξαρτησίας, δημοκρατίας και κρατικής κυριαρχίας στην Κύπρο, είναι φανερό ότι αυτός ο μετασχηματισμός του υπάρχοντος status quo αντίκειται στα πιο ζωτικά εθνικά συμφέροντα του ελληνικού λαού σε Ελλάδα και Κύπρο. Καταργεί το προς υπεράσπιση αντικείμενο -το κυπριακό κράτος-, ενώ καθιστά αδύνατη την υπεράσπιση της ασφάλειας των Κυπρίων από την Αθήνα. Αντίθετα, καθιστά την Αθήνα όμηρο της καλής θέλησης της Άγκυρας και των «προστατών» για να μην πάθουν τίποτα οι Ελληνοκύπριοι!

Δεν είναι ασφαλώς δουλειά της Αθήνας το πώς θέλουν οι Κύπριοι να διοικούνται. Είναι όμως και με το παραπάνω δουλειά της να τονίσει ότι η οποιαδήποτε λύση πρέπει να κινείται εντός των πλαισίων του διεθνούς, ευρωπαϊκού και συνταγματικού δικαίου, ώστε να μη θέτει σε κίνδυνο τον πληθυσμό του νησιού, να μην απειλεί με μετατροπή σε Βοσνία το νησί ή σε μοχλό διαρκούς εκβιασμού της Αθήνας. Αλλιώς η Ελλάδα, και να θέλει, δεν θα μπορεί να κάνει τίποτα για το νησί και τους κατοίκους του. Δεν είμαστε εμείς που θα αναθεωρήσουμε τώρα τις βασικές παγκόσμιες αρχές δικαίου – κάποιον λόγο έχουν που επικράτησαν.

Είναι επίσης δουλειά της Αθήνας να τονίσει προς τους Κυπρίους ότι πρέπει να αποφανθούν ελεύθερα για το κράτος στο οποίο θέλουν να ζήσουν. Με άλλα λόγια, να εξασφαλίσει συνθήκες ελεύθερης βούλησης, που μόνο αυτονόητες δεν είναι σε ένα μικρό, ημικατειλημμένο και απειλούμενο νησί. Δεύτερον, υπάρχει το θέμα των εξωτερικών εγγυήσεων και των στρατευμάτων που θα παραμείνουν μετά τη λύση. Είναι ήδη εξωφρενικό το γεγονός ότι ούτε η Λευκωσία ούτε η Αθήνα δεν ανέλαβαν μια σοβαρή διεθνή πρωτοβουλία απαιτώντας την αποχώρηση των τουρκικών στρατευμάτων κατοχής από την Κύπρο και μάλιστα ως προϋπόθεση σοβαρών συνομιλιών διευθέτησης. Αφού και οι Τουρκοκύπριοι και η Τουρκία θέλουν να ενταχθούν στην ΕΕ, τα τουρκικά στρατεύματα θα μπορούσαν να αντικατασταθούν από μια ευρωπαϊκή δύναμη, στην οποία να μη συμμετέχουν Ελλαδίτες, Κύπριοι και Βρετανοί. Μια τέτοια πρόταση θα επέτρεπε σε Κύπρο και Ελλάδα να περάσουν από τη διαρκή πολιτικοδιπλωματική άμυνα στο Κυπριακό στην επίθεση.

Όχι μόνο αυτό δεν κάνουν, αλλά συζητάνε τη μη άμεση αποχώρηση των τουρκικών δυνάμεων σε περίπτωση λύσης ή την εσαεί παραμονή τους στο νησί ως δήθεν νατοϊκή δύναμη.

Συγγνώμη, αλλά θα παραφρονήσουμε όλοι μαζί. Το ΝΑΤΟ, υπό τη γενική διεύθυνση του Χένρι Κίσινγκερ, πραγματοποίησε το 1974 το πραξικόπημα κατά του Μακαρίου και την τουρκική εισβολή, αφού προηγουμένως είχε επιβάλει δικτατορία στην Ελλάδα για να πετύχει αυτό το αποτέλεσμα. (Γεγονός σπάνιο στην αμερικανική πολιτική, τα γεγονότα αυτά τα έχουν, εμμέσως πλην σαφώς, αναγνωρίσει ο Κλίντον και ο Χόλμπρουκ.) Θα βάλουν τώρα η Αθήνα και η Λευκωσία τους λύκους να φυλάνε τα πρόβατα;

Το Αιγαίο, το ΝΑΤΟ και οι πρόσφυγες

Ενώ αυτά συμβαίνουν με την Κύπρο, ενώ η Ελλάδα ολοκληρώνει τη μετατροπή της σε αποικία χρέους και ετοιμάζεται για μια ελάφρυνση χρέους, που θα αποδειχθεί, το πιθανότερο, μια οργουελιανής έμπνευσης μαύρη φάρσα (όπως το PSI, η μόνη αναδιάρθρωση χρέους στην Ιστορία που έγινε εις βάρος του οφειλέτη!), ενώ η Νούλαντ μας πιέζει να κλείσουμε το «Μακεδονικό» και μας στέλνει πεσκέσι τον πρέσβη της στο Κίεβο, νέες απειλές διαγράφονται τώρα για το Αιγαίο, την κοιτίδα του ελληνικού πολιτισμού, της ελληνικής σκέψης και της Ελληνικής Δημοκρατίας αλλά και στρατηγικό «φιλέτο» του Ελληνισμού.

Η ελληνική κυριαρχία περιορίστηκε ήδη εκεί από όλες τις ΜΚΟ και την ΕΕ, που διαχειρίζονται το Προσφυγικό, περιορίστηκε ακόμα περισσότερο με την αποστολή του ΝΑΤΟ και τώρα πάει να καταργηθεί μαζί και η εθνολογική σύσταση του πληθυσμού των νησιών.

Η νέα τερατώδης ιδέα που απεργάζονται έχει να κάνει με την εγκατάσταση στα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου των προσφύγων που βρίσκονται στην Τουρκία, με αντάλλαγμα την παροχή στην Ελλάδα των πόρων που προορίζονταν για την Τουρκία.

Ελπίζουν ότι η κυβέρνηση της Αθήνας θα το δεχτεί, νομίζοντας ότι θα παραμείνει στην εξουσία. Ελπίζουν ότι ο ΣΥΡΙΖΑ, αφού φορτώθηκε την ενοχή της συνέχισης των Μνημονίων και της συνθηκολόγησης του Ιουλίου 2015, θα φορτωθεί τώρα και την ενοχή των εθνικών καταστροφών που ακολουθούν στο πρόγραμμα και που, τυχόν πραγματοποιούμενες, θα είναι το τέλος των Ελλήνων ως έθνους και των δύο κρατών τους.

Πηγή εφημ. "Παρόν"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Να αποσυρθεί το ΝΑΤΟ από το Αιγαίο, ζητάει η Τουρκία, σύμφωνα με την ενημέρωση Ελλήνων διπλωματών στον Οργανισμό προς την πολιτική και στρατιωτική ηγεσία της χώρας μας.
Το περιεχόμενο του εγγράφου με ημερομηνία 13 Μαΐου 2016, αποκαλύπτει σήμερα ο δημοσιογράφος Θανάσης Αργυράκης στον «Ελεύθερο Τύπο».

Η τακτική της Αγκυρας να επιδιώκει την απομάκρυνση της ναυτικής δύναμης του ΝΑΤΟ για το Μεταναστευτικό όσο το δυνατόν γρηγορότερα, σε συνδυασμό με τις μεγάλες επιφυλάξεις ως προς το εάν η Τουρκία θα τηρήσει την υπογραφή της στη συμφωνία της με την ΕΕ, δημιουργεί φόβους ακόμα και για νέο προσφυγικό – μεταναστευτικό «τσουνάμι» από την Τουρκία προς την Ελλάδα και την υπόλοιπη Ευρώπη.

Στο έγγραφο αναφέρεται χαρακτηριστικά: «Η Τουρκία εκδήλωσε πρόσφατα την προτίμησή της για τερματισμό της δράσης» της ναυτικής δύναμης του ΝΑΤΟ στο Αιγαίο. «Το ζήτημα αναμένεται να απασχολήσει τη Συμμαχία στο προσεχές διάστημα, προς λήψη αποφάσεων, ιδίως ενόψει της Συνόδου Κορυφής της Βαρσοβίας. Πάντως, η πλειοψηφία (σ.σ. των κρατών – μελών) επί του παρόντος επιθυμεί ολοκλήρωση της ΝΑΤΟϊκής εμπλοκής στο Αιγαίο, καθόσον δεν έχει αποκλειστεί το ενδεχόμενο της επανάληψης των προσφυγικών ροών σε περίπτωση που δεν ικανοποιηθούν οι τουρκικές επιδιώξεις από τη συμφωνία με την ΕΕ». Στην ίδια έκθεση, πάντως, οι συντάκτες της σημειώνουν πως «δεν είναι σαφές το μέλλον αυτής της δράσης (σ.σ. του ΝΑΤΟ στο Αιγαίο), αν και η πλειοψηφία των Συμμάχων θα επιθυμούσε την εξακολούθησή της, με μικρότερα –ωστόσο- και λιγότερο κοστοβόρα μέσα».

Περιγράφοντας τη «σύνθετη» κατάσταση που έχει διαμορφωθεί στους κόλπους του ΝΑΤΟ, οι Ελληνες διπλωμάτες σημειώνουν: «Η παρατεταμένη δυστοκία της πλήρους ανάπτυξης της δράσης, λόγω των τουρκικών προσκομμάτων, έχει καταστεί σαφής σε όλα τα επίπεδα της Συμμαχίας». Πολύ περισσότερο, επισημαίνουν, «έχει καταστεί σαφές ότι τα τουρκικά προσκόμματα υπονομεύουν» τη ΝΑΤΟϊκή επιχείρηση στο Μεταναστευτικό. «Εντούτοις –εξηγούν- λόγω της συμμαχικής ιδιότητος της Τουρκίας, συνεχίζεται η προσπάθεια να τηρηθούν “ίσες αποστάσεις” και αποφεύγεται η ευθεία απόδοση ευθυνών».

Δεν είναι, όμως, μόνον η «αναμφισβήτητη αδυναμία της πλήρους εφαρμογής των Συμμαχικών αποφάσεων, με συνέπεια τη μείωση της αποτελεσματικότητας» της ναυτικής δύναμης του ΝΑΤΟ, σημειώνουν οι διπλωμάτες μας. Ταυτόχρονα, παρατηρείται «η συνεχής προσπάθεια προβολής από την τουρκική πλευρά των έωλων αμφισβητήσεών της έναντι της χώρας μας στο πλαίσιο της Συμμαχίας, καθώς και η επιδείνωση της τουρκικής παραβατικής συμπεριφοράς έναντι της Ελλάδος το τελευταίο διάστημα. Κάτι που διακινδυνεύει την ασφάλεια και τη σταθερότητα στην περιοχή, ενώ υπονομεύει εμφανώς τη συνοχή της Συμμαχίας, σε μια περίοδο αυξανόμενων προκλήσεων στην περιφέρειά της».

Αποτέλεσμα των εμποδίων που προβάλει η Τουρκία, είναι αφενός η πολύμηνη καθυστέρηση στην ανάληψη δράσης εκ μέρους της ΝΑΤΟϊκής δύναμης, αφετέρου η ανάπτυξή της μόνον σε δυο θαλάσσιες περιοχές. Να σημειωθεί ότι, ενώ η πολιτική απόφαση του ΝΑΤΟ για εμπλοκή του στο Μεταναστευτικό ελήφθη στις 12 Φεβρουαρίου 2016, η Τουρκία μόλις στις 7 Μαρτίου συναίνεσε για ανάπτυξη ΝΑΤΟϊκού πλοίου στη Λέσβο (περιοχή Ρ1), και στις 21 Μαρτίου για τη Χίο (Ρ2). Δεν έχουν ενεργοποιηθεί, ωστόσο, η περιοχή Ρ3 (Σάμος, Ικαρία, Πάτμος, Αγαθονήσι, Φαρμακονήσι, κ.λ.π.), και η Ρ4 (Κως και λοιπά Δωδεκάνησα, πλην Ρόδου και Καστελλόριζου). Οι Ελληνες διπλωμάτες, αφού τονίζουν ότι «η τουρκική κωλυσιεργία για πλήρη ανάπτυξη της δράσης του ΝΑΤΟ συνεχίζεται», υπογραμμίζουν ότι «η έναρξη υλοποίησης της συμφωνίας για την ανάπτυξη της ΝΑΤΟϊκής δύναμης SNMG2, εντός των ελληνικών και των τουρκικών χωρικών υδάτων καθστέρησε για ένα μήνα (έως τις 11-3-2016), κι’ αυτό, κατόπιν επίπονων διαπραγματεύσεων και έντονων πολιτικών πιέσεων προς τον Τούρκο πρόεδρο και πρωθυπουργό από τη Γερμανία και τον γενικό γραμματέα του ΝΑΤΟ, αποδέχθηκε η τουρκική πλευρά να μην συμπεριληφθεί μνεία των αμφισβητήσεών της έναντι της χώρας μας».

Όλα αυτά, εξηγούν, «αναδεικνύουν την αντιπαραγωγική συμπεριφορά της Τουρκίας σε βάρος των αποφάσεων, των στόχων και της συνοχής της Συμμαχίας, την απροθυμία της για την αποτελεσματική αποτροπή ροών έως ότου πιεσθεί πολιτικά καθώς και έναντι ισχυρών ανταλλαγμάτων (απελευθέρωση θεωρήσεων), και την παραβατική τουρκική συμπεριφορά έναντι της χώρας μας». Από την άλλη, τονίζουν, «αναδεικνύεται η εποικοδομητική συμπεριφορά της Ελλάδας και ο επαγγελματισμός των ελληνικών Αρχών». Τέλος, «η παράκαμψη, ως έναν βαθμό, των αβάσιμων τουρκικών αιτιάσεων περί δήθεν πλήρους αποστρατιωτικοποίησης της Λέσβου και της Χίου». Στο ίδιο πλαίσιο, οι διπλωμάτες αναφέρουν και την «χορήγηση από τη χώρα μας, κάθε φορά που ζητήθηκε από το ΝΑΤΟ, διπλωματική άδεια, και δη για το σύνολο των νησιών του Ανατολικού Αιγαίου (συμπεριλαμβανομένων της Ρόδου και του Καστελλόριζου – περιοχή Ρ5).

Εν κατακλείδι, τονίζουν πως οι τουρκικές πρακτικές είναι φυσικό να δημιουργούν προβλήματα στην αποτελεσματικότητα της ΝΑΤΟϊκής δύναμης. «Οι εντοπισμοί μεταναστών από ΝΑΤΟϊκά πλοία –αναφέρουν- ήταν ελάχιστοι σε σχέση με τον συνολικό αριθμό των αφίξεων τον πρώτο καιρό. Η ενίσχυση, ωστόσο, της ΝΑΤΟϊκής δύναμης με επιπλέον πλοία, καθώς και η πύκνωση των περιπολιών, βελτίωσαν κάπως τα μετρήσιμα μεγέθη». Να σημειωθεί, εξηγούν οι διπλωμάτες, πως «ΗΠΑ και Πολωνία έχουν επίσης εκδηλώσει το ενδιαφέρον τους για να συνεισφέρουν με μέσα. Παράλληλα, ως συνέπεια κυρίως άλλων παραμέτρων, όπως η συμφωνία ΕΕ-Τουρκίας και το κλείσιμο του «Βαλκανικού δρόμου», έχουν ως αποτέλεσμα τη σημαντική μείωση των προσφυγικών ροών από την Τουρκία».

Πηγή OnAlert


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου