Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

11 Αυγ 2011


  • Την άποψη ότι στη γερμανική κοινή γνώμη αρχίζει να κερδίζει έδαφος η ιδέα της απομάκρυνσης της Ελλάδας από το ευρώ, υποστηρίζει άρθρο των New York Times, o συντάκτης του οποίου φιλοξενεί σχετικές εκτιμήσεις κορυφαίων γερμανών οικονομολόγων και περιγράφει Ελληνες και Γερμανούς ως "μπουχτισμένους" ο ένας με τον άλλον...

"Εάν η ευρωπαϊκή κρίση χρέους ήταν παλιομοδίτικο θρίλερ επιβίωσης, θα υπήρχε σε αυτό μια σκηνή όπου οι επιβαίνοντες στη σωστική λέμβο συνειδητοποιούν ότι η τροφή και το νερό δεν φθάνουν πια για όλους. Τότε αρχίζουν να σκέφτονται ότι κάποιος πρέπει να πέσει στο νερό... Και μετά όλα τα βλέμματα πέφτουν στην Ελλάδα".

Αυτή είναι η αίσθηση, υποστηρίζει το δημοσίευμα των New York Times, από την οποία εσχάτως διακατέχονται όλο και περισσότεροι έγκυροι οικονομολόγοι καθώς και άλλοι σχολιαστές, ιδίως στη Γερμανία.

"Η Ελλάδα, λένε, θα έπρεπε να εγκαταλείψει την ευρωζώνη για το καλό το δικό της αλλά και της ευρωπαϊκής ηπείρου.

Μερικοί γερμανοί οικονομολόγοι υποστηρίζουν ακόμη ότι την δεκαεπταμελή νομισματική ένωση θα πρέπει να εγκαταλείψουν κι άλλες χώρες, όπως η Πορτογαλία, ίσως ακόμη κι η Ιταλία.

Θα ήταν καλύτερο, για όλους τους εμπλεκόμενους, εάν η Ελλάδα έφευγε, προσωρινώς, από το ευρώ, έγραψε προ δύο εβδομάδων ο Χανς Βέρνερ Ζιν, πρόεδρος του Ifo, oικονομικού Ινστιτούτου με ιδιαίτερη επιρροή.

Το να συνεχίζει να ρίχνει κανείς χρήμα στην Ελλάδα, απλώς μειώνει το κίνητρο της χώρας να ξανακτίσει την οικονομία της, ενώ μετατρέπει την Ευρώπη σε μια Ενωση μεταφοράς κεφαλαίων, όπου οι ισχυρές χώρες προσφέρουν δεκανίκια στις ασθενέστερες (...) Πρόβλεψη εξόδου ενός μέλους δεν υπάρχει στο δίκαιο της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, σύμφωνα με τους ειδικούς. Η Ελλάδα θα έπρεπε να αποχωρήσει οικειοθελώς. Αλλά εάν άλλες χώρες τής κόψουν τη βοήθεια, τότε εκείνη λίγες επιλογές θα είχε.

Μια σκληρή κι απάνθρωπη ιδέα
Στους εκτός Γερμανίας οικονομολόγους, η ιδέα του να εξαναγκάσεις μία χώρα να εγκαταλείψει την ευρωζώνη, θεωρείται σκληρή κι απάνθρωπη. Οι ελληνικές τράπεζες θα κατέρρεαν, η χώρα θα έπαυε να εξυπηρετεί το χρέος της και θα στερείτο ενός αξιόπιστου νομίσματος ώστε να αγοράζει τα στοιχειώδη εισαγόμενα αγαθά –τρόφιμα και πετρέλαιο. Και τότε όλη η ευρωζώνη θα υπέφερε καθώς οι επενδυτές θα φοβόταν την αποδόμηση της Νομισματικής Ενωσης ίσως δε και της ίδιας της Ευρωπαϊκής Ενωσης.

"Είναι πολύ επικίνδυνο", λέει ο Σίλβιο Περούτζο, οικονομολόγος της Royal Bank of Scotland. "Θα δημιουργούσε προηγούμενο και για την αποχώρηση άλλων κρατών. Και η αγορά θ΄άρχιζε να φλερτάρει με την ιδέα ότι το ευρώ, συνολικά, δεν έχει νόημα".

Ομως στη Γερμανία της εμπεδωμένης φοβίας απέναντι στον πληθωρισμό και της εμμένουσας ιδέας ότι τα άτομα πρέπει να υφίστανται τις συνέπειες των πράξεών τους, η άποψη ότι η Ελλάδα πρέπει να φύγει, κερδίζει έδαφος ακόμη και στους κύκλους της γερμανικής ελίτ.

Οι Ελληνες μπούχτισαν με τους Γερμανούς (και τούμπαλιν)
Ο Οτμαρ Ισσινγκ, πρώην επικεφαλής οικονομολόγος της ΕΚΤ και εκ των αρχιτεκτόνων του κοινού νομίσματος, έχει κι αυτός υπονοήσει την έξοδο της Ελλάδας. Ερωτηθείς μέσω e-mail, ο κ. Ισσινγκ απάντησε εμμέσως, λέγοντας ότι χώρες που παραβαίνουν τους κανόνες της Νομισματικής Ενωσης -όπως η Ελλάδα έπραξε- πρέπει να τιμωρηθούν.

Αν μια χώρα δεν συμμορφώνεται με τους όρους που συμφώνησε, δεν θα πρέπει να λάβει περαιτέρω βοήθεια. Και μια χώρα που παύει να λαμβάνει βοήθεια πρέπει να αποφασίσει τι θα κάνει", λέει ο Ισσινγκ.

Ισσινγκ και Ζιν διατηρούν αμφότεροι εξαιρετική επιρροή, η δε σκέψη τους προσφέρει τη βάση των επιχειρημάτων που διαμορφώνουν γνώμες στους απλούς γερμανούς πολίτες (...)

Οι Ελληνες έχουν μπουχτίσει με τους Γερμανούς κι οι Γερμανοί με τους Ελληνες. Μέσα από τα καπνογόνα που πλημμύριζαν την Αθήνα τον περασμένο Ιούνιο, υπήρχαν πολλοί διαδηλωτές που ζητούσαν πίσω τη δραχμή", υποστηρίζει το δημοσίευμα που παραθέτει ακολούθως σχετικές γνώμες διαδηλωτών...

  • Ένα όνειρο που προσπαθεί να μείνει ζεστό... Μια χώρα που πεθαίνει... Μια πατρίδα που σβήνει... Ένα φώς που χάνεται...

Γυναίκες στη Πορνεία

Προχτές διάβαζα στο μπλόγκ του Κων/νου για το θλιβερό επεισόδιο στο τελωνείο Εβρου με πρωταγωνίστριες τρείς - μάλλον μοντέλες - που έκαναν ένα ταξίδι - αστραπή οδικώς στη Κων/πολη για ...διακοπές και γύρισαν την μεθεπόμενη μέρα, με γεμάτα τα πορτοφόλια τους ευρώ. Οι αρχές υποψιάστηκαν εμπόριο ναρκωτικών και τις πήγαν για έλεγχο. Και μετά από αφόρητη πίεση και μπροστά στο γεγονός οτι κινδύνευαν με άμεση σύλληψη και ό,τι αυτό συνεπάγετο, άνοιξαν το στόμα τους και μίλησαν. Και ο βόθρος άνοιξε. Συμμετείχαν λέει, σε sex-party που διοργάνωσε ένας Τούρκος «λεφτάς» και τις προσκάλεσε. Με το αζημίωτο φυσικά. Η απόλυτη αηδία. Αυτές οι κοπέλες δεν είναι ξένες. Είναι οι γυναίκες σας. Οι κόρες σας. Οι αδελφές σας, οι ανηψιές σας. Εσείς, εμείς, όλοι. Είναι η ίδια η Ελλάδα. Μια Ελλάδα που έχει μάθει σε μιαν άλλη ζωή, τη χλιδάτη ζωή, τη γκλαμουράτη ζωή, τη «στράς», που έζησε χρόνια όλόκληρα με δανεικά και που τώρα δεν μπορεί να την απαρνηθεί. Και επορνεύεται, όχι γιατί δεν έχει να ζήσει, αλλά γιατί δεν έχει ΑΡΚΕΤΑ να ξοδέψει πλέον. Οχι για να φάει, για να συντηρηθεί. Αλλά για να ΕΞΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕΙ να έχει το ίδιο life-style που της είχαν μάθει οι προδότες-προαγωγοί που την κυβέρνησαν τόσα χρόνια...

Δεν πάει πολύς καιρός, πεντ'- έξι χρόνια, που έβλεπα στην ελληνική τηλεόραση (μέσω δορυφόρου) κάποιες «κοινωνικές» εκπομπές με τις γνωστές παρουσιάστριες του είδους, που ούρλιαζαν για τις Ρωσίδες, τις Βουλγάρες, τις Ρουμάνες κλπ κλπ που ερχόντουσαν στη πατρίδα ως μπαργούμεν και ξεμυάλιζαν τους άνδρες των - δήθεν - ενάρετων συζύγων και τους έτρωγαν και το μεδούλι. Και θυμάμαι ακόμη τις άναρθρες κραυγές τους, να βρίζουν, να λοιδωρούν, να απαξιούν αυτές τις γυναίκες, που συνήθως έπεφταν θύματα αδίστακτων μαφιόζων επειδή ζητούσαν να βρούν μια δουλειά για να θρέψουν κάποιο παιδί ή κάποιους γονείς ή κάποιους άνδρες που δεν είχαν δουλειά εκεί πέρα, θύματα των φασιστικών και διεφθαρμένων κομμουνιστικών καθεστώτων που είχαν καταρρεύσει. Και νά τωρα που αντιστράφηκαν οι όροι. Με τον πιο επαχθή τρόπο. Η ασέβεια, η Υβρις, που η επικάλεσή της προκαλεί ανυπολόγιστες συνέπειες.

Και το πράγμα δε σταματάει εδώ. Και ασφαλώς μιλώ για την άνθιση του ελληνικού νεο-πορνό που έχει κατορθώσει να εδραιώσει εκ νέου ένας αυθεντικός γνώστης του αντικειμένου, ο Δημητρης Σειρηνάκης, σπουδαγμένος ανα τας Ευρώπας περι του αντικειμένου αυτού και με την παραγωγό εταιρεία SIRINA Entertainment, κατόρθωσε να πείσει - χωρίς πολύ κόπο να φανταστώ, επώνυμες ελληνίδες μοντέλες όπως η πρώην Μις Ελλάς Τζούλια Αλεξανδράτου και η τηλε-περσόνα Μαριάννα Ντούβλη, να μπούν στον βρώμικο χώρο του Adult Entertainment για περισσότερα λεφτά και περισσότερη χλιδή. Και επειδή οι ταινίες αυτές κυκλοφορούν ελεύθερα τόσο στο διαδύκτιο όσο και στα περίπτερα και όχι σε επιλεγμένα καταστήματα με αυστηρή επίβλεψη για τους ανήλικους όπως θα έπρεπε (τι λέω τώρα Θεέ μου...), απέκτησαν φανατικό ΝΕΑΝΙΚΟ κοινό, κυρίως κορίτσια (και εδώ είναι το ανατριχιαστικό) 14ων ως 17 χρονών, που ονειρεύονται παρόμοιες καριέρες που υπόσχονται εύκολο χρήμα, αρκεί να έχουν τα προσόντα που απαιτούνται. Και θα το κάνουν, αν δεν το έχουν ήδη κάνει. Σε λίγο όλες οι κόρες μας, τα παιδιά μας, οι αδελφές μας θα φωνάζουν αυτό που η Ντούβλη ξεφωνίζει στο νέο της...πόνημα "Sex in the City of Athens" (που σημειωτέον κυκλοφορεί σε ΟΛΑ ΤΑ ΕΠΙΛΕΓΜΕΝΑ SEX-SHOPS της Αυστραλίας με ιδιαίτερη επιτυχία όπως έχω μάθει) «Είμαι η Βασίλισσα της π...νιάς»! Και μάλιστα είναι απίστευτο και απορίας άξιον(;), το πόσο προωθείται απο τα επίσης βρώμικα ΜΜΕ (Star Channel - Χριστίνα Λαμπίρη) κι απο τις σημερινές εκπομπές life-styling έτσι ανεξέλεγκτα (σιγά μην πάρει ...είδηση το ΕΡΣ), που όχι μόνον αποδέχονται το κατάντημα των εν λόγω «κυριών» και κατάντημα ολόκληρης της πατρίδας μας, αλλά με τη στάση τους το ΕΠΙΚΡΟΤΟΥΝ κιόλας και προτρεπουν (με τον τρόπο τους) και τις υπόλοιπες κοπέλες να το ...επιχειρήσουν, όταν δεν έχουν πλέον άλλη λύση και εφ' όσον έχουν αποτύχει σε όλες τις απόπειρες που έχουν κάνει για να αποκτήσουν παχυλούς μισθούς και δουλειές "στη showbiz", μιας «και δεν είναι και τόσο κακό βρε αδερφέ όσο λένε»!

Το συσσίτιο της ελπίδας

Ουρές ολόκληρες στην Αγία Τριάδα στον Πειραιά, σύμφωνα με δημοσίευμα του βρετανικού «Γκάρντιαν», απο Ελληνες, αδέρφια μας, που δεν έχουν ή δεν τους φτάνουν τα χρήματα, για ένα πιάτο φαί. Είναι ο γείτονάς σας, ο συμπατριώτης σας, ο φίλος η ο γνωστός σας που δεν σας το λέει γιατί ντρέπεται. Μάνες που έχουν παιδιά και δεν έχουν στέγη και μια κουβέρτα για να τα ζεστάνουν, ένα μπουκάλι γάλα για να τα θρέψουν, μια γωνιά για να τα κοιμήσουν. Νέοι άνθρωποι, που δεν μπορούν να βρούν μια δουλειά, μια οποιαδήποτε δουλειά και προστρέχουν για ένα πιάτο φαί μπρός το κατώφλι της εκκλησίας. Γέροι και γριούλες, που τους στέρησαν μια φούχτα ευρώ απο την ήδη πενιχρή τους σύνταξη, προκειμένου οι εγκληματίες κυβερνήτες τους να καλύψουν τις δικές τους λοβητούρες και τις μαύρες τρύπες που οι ίδιοι δημιούργησαν. Κορμιά που κυλιούνται στα παγωμένα και βρώμικα σκαλοπάτια ή ακόμα ακόμα και στο ίδιο το οδόστρωμα, καταμεσής, 'ερημοι, αβοήθητοι, έτοιμοι να ξεψυχήσουν επειδή δεν έχουν μια στάλα φαί να στηλωθούν. Πόσο ακριβά θα πρέπει να πληρώσει η πατρίδα αυτά τα σκοτεινά και εφιαλτικά «χλιδάτα» χρόνια των απατεώνων και των προδοτών...

Ο εφημέριος της εκκλησίας, πατέρας Δανιήλ, σοκάρει με τις φράσεις του: «Θα πρέπει να βρώ κι εγώ μια δεύτερη δουλειά γιατί θα αναγκαστώ να συμμετάσχω κι εγώ στα συσσίτια και να στερήσω το πιάτο αυτό απο έναν άλλον συνάνθρωπό μου που έχει ανάγκη...»

Η πατρίδα στέκεται σήμερα μπροστά σ' ενα συσσίτιο κι αναρωτιέται γιατί, ενω δούλευε τόσα χρόνια, δεν υπάρχει γι αυτήν σήμερα ενα πιάτο φαί...

...κι ο νταβατζής του λαού εξακολουθεί να γεμίζει τις τσέπες του χρήμα!

Η πλατεία είναι άδεια πλέον απο κόσμο... Βομβαρδίστηκε ανηλεώς απο τόννους χημικά για να σωπάσει, χτυπήθηκε άνανδρα για να σκύψει το κεφάλι, βιάστηκε απάνθρωπα απο τα πράσινα φασιστοειδή γιατί ζήτησε δικαιοσύνη, ψωμί, δημοκρατία, ελπίδα, σύνταγμα. Κι αυτή τη φορά τα ζήτησε στ' αλήθεια, όχι με ιδιοτέλεια και κομματικούς εναγκαλισμούς όπως πριν 37 χρόνια...

Οι προδότες φοβήθηκαν, σκιάχτηκαν στ' αλήθεια απ τον παλμό και τη βροντερή φωνή της. Και χτύπησαν. Οχι μόνο με τα όπλα, αλλά και με την απάτη. Η πλατεία ήταν επικίνδυνη. Φώναζε πολύ και η φωνή της πείραζε συνειδήσεις. Κι είναι κακό, πολύ κακό οι συνειδήσεις να αφυπνίζονται. Οπου δε πίπτει ράβδος, πίπτει ρουφιανιά. Κι η ρουφιανιά ήταν πολύ πιο δυνατή τελικά απ τη ράβδο....

Και τη χώρισε, τη τεμάχισε. Διαίρει και βασίλευε. Οι τρακόσιοι γίναν...εκατον πενήντα κι εκατόν πενήντα. Γιατί κάποιοι απο μέσα, είχαν προσχωρήσει γι άλλους λόγους. Και τους άλωσαν απ τη κερκόπορτα....

Οι αλωτές είχαν πλάτες Γερές, πολύ γερές όπως φάνηκε αργότερα. Ανηψιοί και γόνοι μεγαλοεργολάβων και μεγαλοεκδοτών, παραλήδες νεοεπαναστάτες είναι οι πλάτες. Γιατί χωρίς τις «πλάτες» δε πάς πουθενά. Κι οι αληθινοί τριακόσιοι δεν τις είχαν. Το χρήμα ρέει άφθονο. Τώρα όλα πλέον ελέγχονται. Οι ανιδιοτελείς μαχητές παραμερίστηκαν. Τώρα πλέον μιλάει η άλλη δύναμη. Η δύναμη της πλάτης. Το σύστημα, σαν τον καρκίνο, έκανε μετάσταση στα πραγματικά υγιή κύτταρα. Και μόλυνε αυτούς που έδειχναν αμόλυντοι.

Ο «Νταβατζής της οδού Δήμητρος» τους έδωσε το βήμα. Ηταν το επόμενο στάδιο στην προσχεδιασμένη χειραγώγηση του πλήθους που είχε ο ίδιος ξεκινήσει πριν ένα χρόνο ουρλιάζοντας ΚΟΝΤΡΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ, ΚΟΝΤΡΑ ΣΕ ΟΛΑ. Τόσο καιρό ύφαινε και πάλι για τα καλά τον βρωμερό ιστό του γύρω απ το κουρελιασμένο κορμί της πατρίδας. Κι έψαχνε να βρεί αυτούς που θα «σερβίριζε» ως τους επόμενους «σωτήρες» προδότες. Παπανδρέιδες και Εφιάλτες πάντα θα υπάρχουν. Αρκεί να υπάρχει μαγιά απο κάτω που θα τους δεχτεί a priori.

Απο τέτοια τερτίπια άλλο τίποτα ο «Νταβατζής της οδού Δήμητρος». Το ξέρει το παιχνίδι εδώ και 50 χρόνια πως δουλεύει. Μια ζωή ολόκληρη.

Ο «Νταβατζής της οδού Δήμητρος» δε ξέρει απο νόμους. Δεν τον πιάνει κανένας νόμος αυτόν. Κι όχι μόνον αυτόν. Αλλά και όλους τους άλλους νταβατζήδες. Είτε μεγαλοεργολάβους είτε μεγαλοεκδότες. Ειναι αυτοί που έκαναν τη παρανομία νόμο. Αν έρθει κάποιος στα πράματα που έχει άλλο ντελβέ στο κεφάλι του και αντιστρέψει τους όρους, οι νταβατζήδες θα χαθούν απ τη πιάτσα και το ξέρουν. «Κοντρα-Επανάσταση» λοιπόν κι άσε το πόπολο να ελπίζει. Οταν θα καταλάβει τη ματσακωνιά, θα είναι ήθη πεθαμένο. Απ τη πείνα ή απ' τα χημικά.

Και το σύνθημα ψηλά για να γεμίζουν οι τσέπες με τα ευράκια της φτήνιας.

«ΚΟΝΤΡΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ, ΚΟΝΤΡΑ ΣΕ ΟΛΑ εμείς θα επιζήσουμε ξανά σ' αυτή τη χώρα! Α, και πού είσαι πόπολε, όσο θα βλέπεις το επαναστατικό απ το καναπέ σου και θα ευφράινεσαι, μη τυχόν κι αλλάξεις κανάλι στη διακοπή, την έβαψες! Τις δικές μου διαφημίσεις θα βλέπεις που είναι φτηνές και βοηθούν την επανάσταση, αλλοιώς θα σου κόψω τα ποδάρια παλιοαντιδραστικέ! Τ' ακούς; Ορίστε, επανάσταση σου έταξα, επανάσταση σου δίνω! Τι θές, να στη δώσω τσάμπα; Εγώ δε δίνω τσάμπα της μάνας μου, σε σένα θα δώσω; Σκάσε τώρα και βλέπε! Α, και πού είσαι! Παίρνε και κανα τηλέφωνο, βγάλε την οργή σου, να συμμετεχεις κι εσύ! Τι δηλαδή, όλα εμείς θα τα κάνουμε;»

Κι εμείς ελπίζουμε σε ένα όνειρο

Βολτάρω απομεσήμερο, στην Λόνσντέιλ στρήτ. Τον ξακουστό ελληνικό δρόμο της Μελβούρνης. Ετσι, για να πάρω μιαν ανάσα απο ακόμα μιαν αγχωτική μέρα που δεν έχει τελειώσει. Λιγοστά πια τα ελληνικά μαγαζιά, που κάποτε ανθούσαν σ' αυτόν εδώ το δρόμο. Πέρναγες και σου σπαγε τη μύτη η μυρουδιά απ το σουβλάκι που σιγοψήνουνταν στα κάρβουνα και η ευωδιά απ τα φρεσκοσερβιρισμένα πατροπαράδοτα γλυκά. Τώρα, μόνο οι μαίανδροι υπάρχουν παντού σ' όλο το μήκος του δρόμου, πάνω στις ταμπέλες με την ονομασία του δρόμου. Βουητό, αυτοκίνητα, πλήθος που βαδίζει γρήγορα και χάνεται στις εισόδους των ουρανοξυστών και στο βάθος δυο-τρία μαγαζιά με ελληνική μουσική, βιβλία και ταινίες, ενα σουβλατζίδικο, το μόνο που έχει απομείνει και μια καφετέρια, που όσο της επέτρεπαν να καπνίζουν μέσα οι θαμώνες μεσουρανούσε, τώρα με τη καπνοαπαγόρευση...άστα. Ο «ελληνικός» χωρίς τσιγάρο δε πίνεται, τέρμα. Και η φραπεδιά επίσης. Για καφέ πλέον, μόνο έξω, στα τραπεζάκια τα στιμωγμένα στην άκρη του δρόμου. Σαν τους λεπρούς.

Με τον ιδιοκτήτη, παλιοί φίλοι. Αφορμή ψάχνει αμα με δεί, να πιεί κι αυτός το καφεδάκι του στη ζούλα.

«Τι νέα απ τη πατρίδα, εσύ που ασχολιέσαι μ' αυτά;»

Σκύβω το κεφάλι, βουλιάζω στο κάθισμα και στρίβω τσιγάρο.

«Τι θές να σου πώ, τ' ακούς κι εσύ, τα ξέρεις! Τι με ρωτάς;»

Ενα πικραμένο χαμόγελο σκάει στο χείλι του καθώς ανάβει κι αυτός το τσιγάρο του.

«Πεθαίνουμε Γιάννη, κι εκεί κι εδώ. Μας βάλανε αμέτι μουχαμέτη να μας εξαφανίσουν απο προσώπου γής. Λίγοι μείναμε πάνω στη γής κι έχουνε πέσει ούλοι πάνω μας. Τι να σου κάνει, μια χούφτα είμαστε, πόσο να αντέξουμε αδερφέ μου;

Γι αυτό σε ρωτάω κάθε που σε βλέπω, να μου πείς ένα νέο, μια χαρά, κάτι να πιαστώ να ελπίσω. Να, τούτο το τσιγάρο που βλέπεις, είναι το τρίτο της μέρας, ούτε το τσιγαράκι μας δε μπορούμε πια να απολάψουμε. Κόλαση γενικε η γής πια για μας και μας τυραγνάει...»

Τον κόβει η φωνή της κοπέλας του ταμείου, μέσα. Σηκώνεται μουρμουρίζοντας και τρέχει γρήγορα, αφήνοντας εμένα να προσπαθώ να χωνέψω τις τελευτίες του κουβέντες.

«Κόλαση γένικε η γής πια για μας και μας τυραγνάει...»

Το τσιγάρο σιγοκαίει ανάμεσα στα δάχτυλά μου. Ο αέρας γίνεται όλο και πιο κρύος. Ο καφές αρχίζει να κρυώνει. Τον κατεβάζω μονορούφι και σηκώνομαι.

«Που πάς, φεύγεις; Κάτσε λίγο ακόμα!»

«Με περιμένουν κάποιοι στο μαγαζί, έχω δουλίτσα. Αμα τελειώσω νωρίς, θα περάσω πάλι»

Του δίνω το πεντοδόλλαρο για το καφέ και κάνω να φύγω.

«Η πατρίδα θα πεθάνει μόνο αν την αφήσουμε Σταμάτη... Γειά χαρά!»

Στο σχολείο, σαν ήμουνα μικρός, μου άρεσε πολύ ένα ποιηματάκι του Πολέμη που λεγόταν «Τί είναι η Πατρίδα μας» Δεν ήταν βαθυστόχαστο, σαν πολλά άλλα. Ούτε είχε μέσα του δυσκολονόητες λέξεις. Και ομως, με συνέπαιρνε.

«Τι είναι η Πατρίδα μας...»

Η Πατρίδα μας που τώρα αργοσβήνει, η Πατρίδα μας που τώρα αργοπεθαίνει. Τα «άσπαρτα» ψηλά βουνά της έχουν καεί, ο ήλιος της έχει γίνει μουντός, βαρύς και επικίνδυνος, τα άστρα της πια δε φαίνονται στον ουρανό, αχνοσβήνουν. Παιδιά δεν ακούγονται πια στις πλατείες, δεν κοιτάς πια πρόσωπα γελαστά πουθενά. Μόνο στη τηλεόραση οι τηλε-περσόνες χαχανίζουν ηλίθια σε όσες γκλαμουράτες εκπομπές έχουν μείνει. Ο τρόμος και η πείνα έχουν απλώσει ενα μαύρο δίχτυ πάνω απ' τον πάλαι ποτέ καταγάλανο ουρανό της. Τα παιδιά της λιγοστεύουν μέρα με τη μέρα.

Η Πατρίδα πεθαίνει...

Θυμάμαι τα λόγια του γερο-Παίσιου που διάβαζα κάποτε και που εξακολουθώ να διαβάζω και σήμερα:

«Η Πατρίδα δε θα χαθεί. Θα μεγαλουργήσει. Εχει το σχέδιό Του ο Θεός. Ακόμα κι ένας Ελληνας να μείνει στη γή, η Πατρίδα θα σωθεί. Μπόρα θα είναι, μια δοκιμασία για όλους μας. Εχετε εμπιστοσύνη στο Θεό και πίστη...»

Προσπαθώ να πιαστώ απ' τα λόγια του. Να ελπίζω. Ψάχνω να βρώ τη δύναμη. Μα, πού να τη βρώ....

Φοβάμαι.


Γιάννης Βούρος

Αυστραλία


Η Ελλάδα ήταν μόνο η αρχή για την Ευρώπη. Τα πράγματα αγριεύουν καθώς οι επόμενοι στόχοι των αγορών είναι μεγάλες οικονομίες με τεράστια χρέη, συνεπώς με πολύ μεγαλύτερα περιθώρια κέρδους για τους διεθνείς κερδοσκόπους
Ήδη τα πρώτα δείγματα τα είδαμε την περασμένη εβδομάδα. Πιέσεις σε Ιταλία, Ισπανία, Γαλλία, Βέλγιο. Οι πιέσεις θα αυξηθούν όσο οι ευρωπαίοι δεν παίρνουν γεναίες αποφάσεις. Και αν κρίνει κανείς απο τις μέχρι σήμερα κινήσεις τους, δεν μπορούμε να περιμένουμε και μεγάλη γεναιότητα, μάλλον ασαφείς εξαγγελίες και απελπιστικά αργές και αναποτελεσματικές παρεμβάσεις έρχονται στις επόμενες εβδομάδες και μήνες. Το ερώτημα είναι: Υπάρχει περιθώριο για να παραμείνει η Ευρώπη αδρανής και σκεπτική;

Η πίεση των αγορών οδηγεί σε κατάρρευση των υπερχρεωμένων οικονομιών. Οι μετοχές υποχωρούν (αν συνεχιστεί η κατάσταση σε λίγο θα αρχίσουν να καταρρέουν), οι τράπεζες θα έχουν προβλήματα ρευστότητας (ήδη οι αγγλικές τράπεζες αποφεύγουν να δανείσουν τις τράπεζες της Ευρωζώνης), οι βιομηχανίες θα κλείνουν, η ανεργία θα αυξάνεται και η κατανάλωση θα μειώνεται.

Ο Πρέοδρος Πούτιν είπε προχθές ότι η Ευρώπη ζεί πάνω απο τις δυνατότητες της. Μάλλον δεν έχει άδικο, αν σκεφθεί κανείς οτι απαντώντας σε ερώτηση δημοσιογράφου, ο Πρόεδρος της Γαλίας εξήγησε οτι θεωρεί πλούσιους όσους έχουν εισόδημα πάνω απο ενα εκατομμύριο ευρώ ετησίως. Και υπάρχουν περισσότεροι απο 30.000 Γάλλοι που ξεπερνούν αυτό το ετήσιο εισόδημα. Όμως ενα εκατομμύριο ευρώ ακόμη και σε διάστημα μιας ολόκληρης ζωής είναι (για τον υπόλοιπο κόσμο) ένα άπιαστο ποσό. Κάτι μας διαφεύγει – τουλάχιστον του κ. Σαρκοζί. Αλλά αυτό που δεν θέλουν να καταλάβουν οι Ευρωπαίοι, το έχουν καταλάβει πολύ καλά άλλοι πολυπληθέστεροι λαοί, όπως οι Ρώσοι, οι Κινέζοι, οι Ινδοί, οι Βραζιλιάνοι, οι αναπτυσσόμενοι δηλαδή λαοί. Αυτοί στους οποίους πλέον οι διεθνείς κερδοσκόποι μεταφέρουν τις επενδύσεις τους και απο τους οποίους περιμένουν τα μελλοντικά κέρδη τους. Μου έλεγε ένας φίλος που δουλεύει σε μια απο τις μεγαλύτερες τράπεζες του κόσμου (αγγλική) οτι οι συσκέψεις της Διοίκησης για την Ευρώπη θεωρούνται απο το σύνολο των διευθυντών της τράπεζας, αδιάφορες και βαρετές. «Το μέλλον μας βρίσκεται στην Κίνα την Ινδία και τη Λατινική Αμερική» λέει «και εκεί έχει μεταφερθεί και το επενδυτικό ενδιαφέρον της τράπεζας. Όλοι τρέχουν να συμμετάσχουν στις συσκέψεις για αυτές τις χώρες και όλοι μισοκοιμούνται στις συσκέψεις για την ευρωπαική στρατηγική της τράπεζας».

Την ίδια στιγμή οι ΗΠΑ έχουν αρχίσει να υποβαθμίζονται απο τους οίκους αξιολόγησης και βρίσκονται στο παραπέντε για να θεωρηθούν πτωχευμένες μη μπορώντας να εξυπηρετήσουν τα χρέη τους.

Η Ευρώπη και οι ΗΠΑ λοιπόν, έχουν αρχίσει να χάνουν την λάμψη τους και δεν ελέγχουν πλέον το διεθνές παιχνίδι όπως παλιά. Και αυτό σημαίνει οτι στο άμεσο μέλλον θα έχουμε εξελίξεις σε διεθνές επίπεδο. Είτε θετικές είτε αρνητικές.

Ποιές θα μπορούσαν να είναι οι θετικές εξελίξεις; Η Ευρώπη να αφυπνισθεί και να προχωρήσει σε ουσιαστική οικονομική ενοποίηση με κεντρικό υπουργείο Οικονομικών, Ευρωομόλογο και τύπωμα χρήματος για να αντιμετωπίσει πραγματικά και να αποκλείσει το ενδεχόμενο πτώχευσης κάποιων χωρών. Είναι μια απόφαση αναγκαία, που θα πείσει τις αγορές για την ασφάλεια των επενδύσεων τους και που θα οδηγήσει σε μια πολύ ισχυρότερη ευρωπαική οικονομική και πολιτική παρουσία διεθνώς.

Όμως είναι μια απόφαση δύσκολη διότι θα πρέπει τα ευρωπαικά κοινοβούλια – και οι λαοί – να εγκρίνουν την εκχώρηση εξουσίας στους τεχνοκράτες πολιτικούς των Βρυξελλών. Μιλάμε δηλαδή για μια κολοσσιαία πολιτική μεταρρύθμιση σε ευρωπαικό επίπεδο, πράγμα πολύ δύσκολο.

Αν αυτό δεν γίνει, υπάρχουν και οι αρνητικές εξελίξεις που συνοψίζονται στην ύφεση και την κατάρρευση του ευρωπαικού επιπέδου ζωής. Αυτό θα συμβεί μέσω της διάσπασης της Ευρωζώνης, είτε με την επιστροφή στα εθνικά νομίσματα είτε με την δημιουργία δυο ευρώ, ενός ισχυρού για τον Βορρά και ενός αδυνάτου για το Νότο. Σε αυτή την περίπτωση, ο Νότος μελλοντικά θα πάει καλύτερα διότι θα βελτιώσει την ανταγωνιστικότητα του με προοπτική να ενταχθεί στις αναπτυσσσόμενες οικονομίες, ενώ ο Βορράς θα υποφέρει και θα απομονωθεί διεθνώς χάνοντας μεγάλο μέρος της συμμετοχής του στο διεθνές εμπόριο. Και αυτή η απόφαση λοιπόν είναι δύσκολη για τους Ευρωπαίους και κυρίως για τους ηγέτες του Βορρά.

Τέλος υπάρχει και η απροσδόκητη εξέλιξη η οποία όμως δεν πρέπει να αποκλείεται:

Να συναποφασίσουν οι υπερχρεωμένες ΗΠΑ και Ε.Ε. να διαγράψουν αυτόνομα μέρος των χρεών τους «φεσώνοντας» όλους τους υπόλοιπους και κυρίως τους κινέζους που έχουν δανείσει τους αμερικανούς και τώρα δανείζουν και τους ευρωπαίους. Σε αυτή την περίπτωση αλλάζουν οι βασικοί κανόντες της διεθνούς οικονομίας, χάνεται η έννοια της εμπιστοσύνης και κατά συνέπεια της τραπεζικής πίστης που αποτελεί το θεμέλιο της σύγχρονης οικονομίας.

Όλα αυτά ακούγονται σαν σενάρια συνομωσίας και λίγα χρόνια πρίν θα ήταν. Όμως τώρα, όπως εξελίσσονται τα πράγματα, τιποτα δεν αποκλείεται. Οι επόμενοι μήνες θα κρίνουν τις εξελίξεις και θα καθορίσουν το αν ο κόσμος θα μείνει όπως τον ξέρουμε ή αν θα πάμε - μέσω ασφαλώς πολύ επικίνδυνων καταστάσεων – σε ενα άλλο μοντέλο οικονομίας και κοινωνίας, πολύ διαφορετικό απο αυτό που γνωρίζουμε σήμερα.

Τα πάντα δυστυχώς εξαρτώνται απο τις αποφάσεις μερικών ευρωπαίων ηγετών και των τεχνοκρατών της ΕΕ οι οποίοι έχουν μέχρι στιγμής δείξει οτι είναι όλοι τους κατώτεροι των περιστάσεων.


Για όσους ακόμη επιθυμούν να σκέφτονται κομματικά ή απλά δεν μπορούν να σταματήσουν τον εαυτό τους από το να το κάνει, παρακαλώ κοιτάξτε αυτήν την υπέροχη φωτογραφία που υπάρχει ως συνοδεία προς το άρθρο.

Είναι η απόλυτη απεικόνιση της νέας τάξης πραγμάτων.

Πρώτα η Ελλάδα που φοβόντουσαν πιο πολύ ότι θα αντιδράσει (όπως σε ένα μικρό βαθμό έγινε) και μετά όλα τα υπόλοιπα πρόβατα της Ευρώπης πλην Γερμανίας και Γαλλίας (για την Γαλλία βλέπουμε, μιας και τα σενάρια περί υποβάθμισης της πιστοληπτικής ικανότητάς της, θα επανεξεταστεί στα τέλη Αυγούστου), θα ακολουθήσουν το παράδειγμα της χώρας μας, αργά ή γρήγορα.

Το σχέδιο λειτουργεί υπέροχα και απόλυτα, με πολλά σενάρια για κάθε απρόβλεπτη κι ανεπιθύμητη αντίδραση της εκάστοτε κοινωνίας (ΜΑΤ, χημικά, πλαστικές σφαίρες, οχήματα εκτόξευσης νερού υπό μεγάλη πίεση,προβοκάτσια, καπέλωμα, υποβολή της κοινωνίας σε κατάσταση ΣΟΚ, κ.λ.π.).Το εφάρμοσαν εδώ, είδαν και τις πιθανές δυσκολίες και τώρα πάνε πιο διαβασμένοι από ποτέ, για να υποδουλώσουν ολόκληρη την υπόλοιπη Ευρώπη.

Να πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή.

Ας πάρουμε μια απίθανη πιθανότητα, ως αλήθεια κι ας εξετάσουμε την πραγματικότητα, ως προς αυτήν την φανταστική υπόθεση.

Έχουμε έναν Οίκο Ανοχής. Σε αυτόν τον οίκο, εργάζονται πόρνες, τσατσάδες και μπράβοι. Σε αυτόν τον Οίκο, έρχονται και πελάτες, οι οποίοι και συντηρούν τον Οίκο, με τα χρήματά τους.

Για το ποιες πόρνες θα έχουν τους περισσότερους πελάτες, αποφασίζουν οι τσατσάδες, που με τις αξιολογήσεις τους, βαθμολογούν τις πόρνες. Σύμφωνα με τις βαθμολογίες αυτές, οι πελάτες διαμορφώνουν άποψη και πηγαίνουν στην μία ή στην άλλη πόρνη.

Όταν μια πόρνη αρχίζει κι επαναστατεί, τότε ο Οίκος, στέλνει τους μπράβους του και «καθαρίζουν» την κατάσταση.

Όταν ένας πελάτης δώσει τα χρήματά του, τα οποία τα δίνει στην τσατσά, η πόρνη δεν μπορεί να κάνει τίποτε άλλο, από το να αποδεχτεί τον πελάτη και να τον ικανοποιήσει.

Τα χρήματα, δεν τα παίρνει ποτέ η πόρνη. Όσο και αυτή αν ευθύνεται για τα έσοδα του Οίκου. Πάντα τα παίρνει ητσατσά και τα δίνει στον Οίκο. Εκείνη παίρνει όσα χρειάζεται για να ζήσει και να έχει ένα σπίτι να κοιμάται και τροφή να τρώει.

Όταν μια πόρνη έχει χαμηλή αξιολόγηση, είναι αναγκασμένη να δουλεύει αποκλειστικά και μόνον για τον Οίκο, μέχρι να πάρει πάλι μια καλή βαθμολογία. Όσον καιρό κρατάει αυτό, η πόρνη παίρνει δάνεια από τον Οίκο, με πολύ υψηλό τόκο, τα οποία είναι αναγκασμένη να αποπληρώσει με κάθε τίμημα, ακόμη και με την προσωπική της περιουσία.

Βέβαια οι τσατσάδες, κάνουν αρνητικές αξιολογήσεις, όχι αξιοκρατικά, αλλά σύμφωνα με το συμφέρον του Οίκου. Δηλαδή, όσο πιο ποθητή είναι μια πόρνη, τόσο πιο κακό βαθμό της δίνουν κι όσο πιο αδιάφορη είναι μια πόρνη, τόσο πιο πολύ την αφήνουν στην ησυχία της.

Σας θυμίζει τίποτε αυτό;

Μήπως αναγνωρίζετε την Ελλάδα μας ως μια από τις πόρνες;

Η παγκόσμια διακυβέρνηση, είναι εδώ.

Το παγκόσμιο νόμισμα, αποτελεί ήδη πρόταση, ως λύση στην οικονομική κρίση.

Η λέξη «Εθνικό», έχει πια εκλείψει.

Τον ρόλο του κυβερνήτη, έχουν πάρει προ πολλού οι οίκοι αξιολόγησης, οι τράπεζες, οι μεγαλοεπενδυτές, οι κάτοχοι των ασφαλίστρων κινδύνου, κ.λ.π.

Το ντόμινο των οικονομιών, δεν είναι καθόλου τυχαίο γεγονός.

Είναι καλά ενορχηστρωμένο και πλησιάζει στο τέλος τήςπαράστασης.

Οι Εθνικές οικονομίες, ήταν το αγκάθι τής επιβολής της.

Τώρα όμως που αυτές καταρρέουν, οι νεοταξίτες έχουν φθάσει προ των πυλών και συγκεκριμένα της πίσω πόρτας, την οποία αφήνουν ανοικτή οι Εθνικές κυβερνήσεις. Με το να επιτρέπουν τους οίκους αξιολόγησης και τις τράπεζες με τους κερδολάγνους να καιροσκοπούν, είναι εμφανές ότι συμμετέχουν κι αυτοί στην ορχήστρα (πρώτα τρομπόνια).Οι κυβερνήσεις των χωρών μελών της ΕΕ, έχουν επιδοθεί σε ξεπούλημα των χωρών τους και άνευ όρων παράδοσή τους.

Πέφτει η μια οικονομία μετά την άλλην. Ελλάδα, Ισπανία, Πορτογαλία, Κύπρος, Αμερική, Κίνα, Γαλλία, Ιρλανδία, Ισλανδία, Νορβηγία και οι υπόλοιπες έρχονται.

Είναι τυχαίο πως σε όλες τις χώρες του κόσμου, η κεντρική τους τράπεζα είναι ιδιωτική, αντί να είναι κρατική;

Πως είναι δυνατόν μια χώρα να ορίζει τον εαυτό της, όταν δεν ορίζει το νόμισμά της, τον χρυσό της, την οικονομική της πολιτική;

Κοιτάξτε την εικόνα για άλλη μια φορά και συνειδητοποιήστε πως το σύστημα χρειάζεται όλους τους πολιτικούς σε μια χώρα και τόσους ακριβώς διαθέτει.

Αν υπάρχουν και μια ή δυο εξαιρέσεις (λέω αν), τότε αυτές είναι τόσο αδύναμες να ακουστούν που δεν βγάζουν ήχο οι φωνές τους. Ζουν και με τον φόβο, δεν συσπειρώνουν, ούτε συσπειρώνονται.

ΜΜΕ δεν υπάρχουν, εισαγγελείς δεν υπάρχουν, πατριώτες δεν υπάρχουν, πνευματική ζωή δεν υπάρχει, Έλληνες δεν υπάρχουν κι έτσι συνεχίζουν να υπάρχουν αυτοί και να κατρακυλάνε καθημερινά την χώρα μας ολοένα και πιο χαμηλά.

Μόνο που όταν λέμε την ΧΩΡΑ μας, εννοούμε ΕΜΑΣ, τους ΓΟΝΕΙΣ ΜΑΣ, τα ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ, τα παιδιά των παιδιών τους κι όλες τις υπόλοιπες γενιές για τα επόμενα χρόνια.

Ακόμη πιστεύετε στα κόμματα;

Ακόμη πιστεύεται σε γιωργάκηδες, αντώνηδες, τσίπρες,καρατζαφέρηδες και τους υπόλοιπους μπαμπουίνους;

Δεν υπάρχουν όλοι αυτοί. Είναι διακοσμητικοί, ώστε να μην φαίνονται αυτοί που είναι από πίσω τους.

Στην γλώσσα των επιχειρήσεων, είναι οι λεγόμενοι “ΜΠΡΟΣΤΙΝΟΙ”… Πως είναι ο λαυρεντιάδης ένα πράγμα ή πολλοί ακόμη πρόεδροι που φέρονται να είναι τα αφεντικά διαφόρων τραπεζών; Έτσι ακριβώς. Όπως παλαιά με τα αυτόφωρα στα νυκτερινά κέντρα που έβαζαν τους “ΑΥΤΟΦΟΡΑΔΗΚΕΣ”, κάτι “κουρασμένα παλικάρια” καιπερίμεναν πότε θα έρθει η αστυνομία για να ζητήσει τον υπεύθυνο του καταστήματος ώστε να περάσει την νύκτα στο αυτόφωρα και να βγάλουν κι αυτοί έτσι ένα μεροκάματο.

Κοιτάξτε την φωτογραφία ξανά και ξανά και ξανά. Μπας και συνέλθετε λίγο από τον ύπνο τον βαθύ.

Τυχαία λέτε να μην μπήκε η Αγγλία στο ευρώ; Εκείνοι απλά υποβάθμισαν μόνοι τους την λίρα και μέχρι τώρα γλιτώνουν τα χειρότερα. Τουλάχιστον, ελέγχουν το νόμισμά τους. Εμείς είμαστε έρμαια της βουλής των καιροσκόπων και των κερδοσκόπων, ελλήνων και ξένων.

Ξυπνήστε Έλληνες, πριν να είναι πολύ αργά…

Και μην πείτε ότι δεν γνωρίζατε… Θα λέτε ψέματα στους εαυτούς σας…



Ακόμη και μετά την αναθεώρηση των επιμέρους στόχων, λόγω αδυναμίας επίτευξής τους, και παρά τις λογιστικές αλχημείες με τη μετάθεση πληρωμών από τον Ιούλιο στον Αύγουστο, η δημοσιονομική κατάσταση της χώρας δεν αλλάζει: Η Οικονομία παραμένει σε δημοσιονομικό εκτροχιασμό.

Σε ανακοίνωσή τους οι κκ. Σταικούρας και Βρούτσης αναφέρουν ότι τα έσοδα συνεχίζουν να καταρρέουν, οι πρωτογενείς δαπάνες παρουσιάζουν διευρυνόμενη υπέρβαση έναντι των στόχων, το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων βουλιάζει και προβλέπεται πλέον ακόμη πιο μειωμένο, το «εσωτερικό χρέος» διογκώνεται, το έλλειμμα παραμένει σημαντικά υψηλότερο από πέρυσι.

Η χώρα, παρά τις πρωτόγνωρες θυσίες των πολιτών της, αποτελεί ένα… «καλό παράδειγμα» αποτυχημένης δημοσιονομικής πολιτικής.

Συγκεκριμένα:
1ον. Τα έσοδα καταρρέουν:
Τα καθαρά έσοδα μειώνονται κατά 6,4% το πρώτο επτάμηνο του έτους, έναντι αναθεωρημένου ετήσιου στόχου για αύξηση κατά 5,6%.
Να θυμίσουμε ότι ο στόχος ήταν, μέχρι τώρα, για ετήσια αύξηση κατά 8,5%!!!
Η Κυβέρνηση, πλέον, αποδέχεται ότι αυτός ο στόχος είναι ανέφικτος και τον αναθεωρεί προς τα κάτω.

2ον. Οι δαπάνες διογκώνονται:
Οι δαπάνες είναι εφέτος αυξημένες κατά 7,1%, έναντι του περυσινού επταμήνου, λόγω των υψηλότερων τόκων, της αδυναμίας αντιμετώπισης της σπατάλης, των αυξημένων επιχορηγήσεων στα Ασφαλιστικά Ταμεία, εξαιτίας της μείωσης των εσόδων τους από ασφαλιστικές εισφορές, και της καταβολής αυξημένων επιδομάτων ανεργίας από τον ΟΑΕΔ.
Μάλιστα, οι πρωτογενείς δαπάνες είναι αυξημένες κατά 4,7% το πρώτο επτάμηνο του έτους, έναντι αναθεωρημένου ετήσιου στόχου για αύξηση κατά 0,7% (και προηγούμενου στόχου για αύξηση κατά 1,9%)!!!

3ον. Η Κυβέρνηση έχει κηρύξει μία άτυπη στάση πληρωμών στο εσωτερικό της χώρας.
Οι ληξιπρόθεσμες οφειλές του Δημοσίου ανέρχονται στα 6,63 δισ. ευρώ το πρώτο εξάμηνο του 2011, από 6,23 δισ. ευρώ το πρώτο τρίμηνο του 2011 και 5,30 δισ. ευρώ στο τέλος του 2010.
Ληξιπρόθεσμες οφειλές, που επιβαρύνουν την, ήδη, συρρικνωμένη ρευστότητα του ιδιωτικού τομέα, «διογκώνουν» τα λουκέτα στην αγορά και «τιμωρούν» την επιχειρηματικότητα.

4ον. Το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων (Π.Δ.Ε.) βουλιάζει:
Οι δαπάνες του Π.Δ.Ε. είναι μειωμένες κατά 37,6% το πρώτο επτάμηνο του έτους, έναντι αναθεωρημένου ετήσιου στόχου για μείωση κατά 10,6%.
Η Κυβέρνηση πλέον περικόπτει, ακόμη και στους στόχους, το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων.
Να θυμίσουμε ότι ο προηγούμενος στόχος ήταν για οριακή ετήσια αύξηση των δαπανών κατά 0,6%!!!
Είναι προφανές ότι η Κυβέρνηση χρησιμοποιεί το Πρόγραμμα για να καλύψει μέρος από τη μεγάλη υστέρηση των εσόδων και τη διόγκωση των δαπανών, στερώντας έτσι κάθε ίχνος αναπτυξιακής προοπτικής για τη χώρα.

5ον. Το έλλειμμα διευρύνεται δραματικά:
Το έλλειμμα είναι αυξημένο κατά 24,6% το πρώτο επτάμηνο του 2011, έναντι ετήσιας πρόβλεψης για μείωση κατά 3,9%!!!
Είναι αυξημένο κατά 3,1 δισ. ευρώ έναντι της αντίστοιχης περυσινής περιόδου και διαμορφώνεται πλέον στα 15,5 δισ. ευρώ.

Συνεπώς, η Κυβερνητική πολιτική αδυνατεί να επιτύχει την αναγκαία δημοσιονομική προσαρμογή και να δημιουργήσει τις προϋποθέσεις για την ανάταξη της Οικονομίας.

  • Πρωθυπουργός – Τσίρκουλο!
  • Απίστευτες σκηνές κιτσαρίας στην Σκιάθο!
Πριν από λίγη ώρα, ένας ηλικιωμένος τύπος με ενδυμασία “κάγκουρα” (κολάν, γυαλιά διαστημάνθρωπου κ.λ.π.) έκανε ποδήλατο κατευθυνόμενος στην περιοχή “Κουκουναριές” στην Σκιάθο.

Πίσω του ακολουθούσε μία υπερπολυτελείς λιμουζίνα “Lexus” αλλά και πάνοπλοι μοτοσικλετιστές!!

Το απίστευτο αυτό τσίρκο, τράβηξε όπως ήταν επόμενο την προσοχή των τουριστών που αναρωτιόντουσαν τι στην ευχή μπορεί να είναι αυτό που έβλεπαν.

Ορισμένοι μάλιστα, νόμιζαν πως τους έκαναν πλάκα και έψαχναν την Candid Camera για να μην γίνουν ρεζίλι…

Που να φανταστούν ότι αυτός ο θίασος ήταν ο πρωθυπουργός και η συνοδεία του στις καλοκαιρινές του διακοπές μακράς διαρκείας, όπου μετά την Πάρο και την Σκόπελο, βρίσκεται τώρα στην Σκιάθο…

Καταλαβαίνετε τα σχόλια που επακολούθησαν, την ώρα που όλοι οι Ευρωπαίοι ηγέτες διέκοψαν τις διακοπές τους για να αντιμετωπίσουν τις πρωτοφανείς συνθήκες που πυροδότησε μία κυβέρνηση – θίασος της Ευρωζώνης…

Η οργή τους μάλιστα όταν πείστηκαν ότι δεν είναι φάρσα, αλλά όντως ο τύπος με το διαστημικό κράνος είναι ο Έλληνας πρωθυπουργός, ήταν έκδηλη… “This guy is a joke!” ήταν το ελαφρύτερο που ακούστηκε…



Συμμαθητές, Συμφοιτητές, Ανεπάγγελτοι, Άεργοι... Μοιραίοι Ο πρώτος μάς πρόδωσε και ο δεύτερος ανέλαβε να σβήσει τα «ίχνη» του Μήπως την Προδοσία ακολουθεί Πραξικόπημα;
Αυτά, τα οποία συμβαίνουν σήμερα στην Ελλάδα, είναι πρωτοφανή και εξόχως επικίνδυνα. Έχουν βάλει τον λαό ν' αναζητά τη σωτηρία του ανάμεσα σε προδοτικές ηγεσίες και ετοιμάζονται να τον "κατακρεουργήσουν". Για να καταλάβει κάποιος την επικινδυνότητα της κατάστασης, αρκεί να πούμε ότι —κατά τη γνώμη μας— ο Σαμαράς σήμερα είναι πιο επικίνδυνος από τον Παπανδρέου. Γιατί; Γιατί ο Παπανδρέου, ό,τι ήταν να κάνει εις βάρος των Ελλήνων, το έχει ήδη κάνει. Μας πρόδωσε ως λαό, παρέδωσε την πατρίδα μας στους κατακτητές και το μόνο που τον ενδιαφέρει τώρα είναι να σώσει το "τομάρι" του. Έκανε ό,τι είχε να κάνει και το μόνο που τον απασχολεί τώρα είναι να καταφέρει να "διαφύγει" με ασφάλεια από τον τόπο του εγκλήματος ...Να μην αφήσει "κενά" πίσω του, τα οποία θα επιτρέπουν στους Έλληνες να τον καταδιώξουν νομικά, είτε εντός είτε εκτός Ελλάδας.
Ο Σαμαράς, αντίθετα, δεν έχει τέτοια προβλήματα και ως εκ τούτου είναι αρκετά "φρέσκος" για ν' αναλάβει μια εξίσου προδοτική δράση. Σήμερα είναι πιο επικίνδυνος από τον Γιωργάκη, γιατί, προκειμένου ν' αναλάβει την Πρωθυπουργία, μπορεί να βάλει "υποθήκες" εις βάρος του ελληνικού λαού.
Γνωρίζει και ο ίδιος ότι μπορεί να το κάνει και θα δούμε παρακάτω τον λόγο, που είναι σίγουρο ότι το έχει ήδη κάνει. Αρκεί ν' αποδείξει κάποιος ότι ελέγχεται από τα ίδια παράκεντρα εξουσίας που ελέγχουν και τον Παπανδρέου και είναι βέβαιος ότι μας έχει "πουλήσει" ήδη. Γι' αυτόν τον λόγο θεωρούμε ότι είναι επικίνδυνος.
Είναι επικίνδυνος, γιατί είναι αυτός, ο οποίος με την πρωθυπουργική εξουσία μπορεί να δώσει "νομιμότητα" σε όλα τα εγκλήματα που έκανε ο προκάτοχός του. Ο Σαμαράς είναι αυτός, ο οποίος θα νομιμοποιήσει την προδοσία και θα προσφέρει στον προδότη ασφαλή "οδό" διαφυγής από τον τόπο τού "εγκλήματος". Ο Σαμαράς θα "σώσει" τον κολλητό συμμαθητή του από τις συνέπειες των πράξεών του ...Θα τον "σώσει", ακόμα κι αν χρειαστεί να κάνει πραξικόπημα, για να περάσουμε στην επόμενη "ημέρα" της διεφθαρμένης μεταπολίτευσης.
Όμως, πάνω απ' όλα είναι επικίνδυνος, γιατί "παραμυθιάζει" τον λαό ...Γιατί θα του "φάει" κρίσιμο χρόνο σε μια εποχή κατά την οποία δεν επιτρέπεται η χρονοτριβή και θα πρέπει ν' αντιδράσει άμεσα. Είναι επικίνδυνος, γιατί θα αποτελέσει "επένδυση" ελπίδας για κάποιους αφελείς, σε ένα διάστημα όπου ο ελληνικός λαός δεν έχει περιθώρια για λανθασμένες εκτιμήσεις. Ήδη το κάνει αυτό και πολλοί ελπίζουν στην "εποχή Σαμαρά". Ήδη πλέκουν ένα "φωτοστέφανο" στον Σαμαρά οι ίδιοι διαπλεκόμενοι, οι οποίοι λήστεψαν τον ελληνικό λαό ...Τον Σαμαρά, ο οποίος δήθεν "αντιστάθηκε" στις ευρωπαϊκές πιέσεις για "συναίνεση" ...Τον "πατριώτη" Σαμαρά, ο οποίος έχει δήθεν εθνικό προσανατολισμό στην πολιτική του ...Τον "οικονομολόγο" Σαμαρά, ο οποίος έχει δήθεν διαφορετική "συνταγή" για την έξοδο από την οικονομική κρίση.
Όλα αυτά είναι "δήθεν" ...Δεν υπάρχουν. Ο Σαμαράς παίρνει εντολές από τα ίδια κέντρα, τα οποία δίνουν εντολές στον φίλο και συμμαθητή του ΓΑΠ. Περί αυτού πρόκειται. Ο Σαμαράς είναι συνέταιρος, συνάδερφος και συνένοχος του Γιωργάκη. Ο Σαμαράς δεν διαφέρει σε τίποτε από τον ατάλαντο γιο της Μαργαρίτας. Την ίδια πορεία έχουν άλλωστε. Χωρίς καθόλου κόπο —και ελέω "θεού"— επιτυχημένοι της δημόσιας ζωής. Μετά από έναν διασκεδαστικό κύκλο σπουδών —σε ανύπαρκτα επιστημονικά αντικείμενα— "επέστρεψαν" καί οι δύο στα οικογενειακά τους "μαγαζιά".
Η περίπτωση του Σαμαρά ήταν λίγο ιδιόμορφη, γιατί οι γονείς του είχαν την αφέλεια να τον στείλουν στις ΗΠΑ να γίνει γιατρός, σαν τον πατέρα του. Όμως, ο γιατρός είναι επιστήμονας και ο Αντωνάκης δεν είχε κανέναν λόγο να κοπιάσει και να γίνει τέτοιος. Γιατί να κοπιάσει; Είχε εξασφαλισμένο το μέλλον του. Γιατί να κοπιάσει, όταν υπάρχουν έτοιμα τα κορόιδα, που θα τον ταΐσουν; Έκανε παρέα και με τον χασικλή Γιωργάκη και βρήκε τον εύκολο "δρόμο". Στράφηκε προς τις "επιστήμες" της κοινωνικής διαχείρισης και "ευαισθησίας" ...Τις "επιστήμες" των τίποτε και της χολέρας ...Κι όμως, αυτοί οι δύο στην πραγματικότητα μας κυβερνούν. Δυστυχώς, άλλους οι κακές συναναστροφές τούς καταστρέφουν και άλλους τούς κάνουν Πρωθυπουργούς.
Μιλάμε για πραγματικούς βίους παράλληλους. Μιλάμε για κληρονομικό "χάρισμα". Η αξία τους αναγνωρίστηκε "άμα τη εμφανίσει" και ως εκ τούτου έγιναν βουλευτές καί οι δύο σε νεαρή ηλικία. Η "επιτυχία" τους συνεχίστηκε στους ίδιους "δρόμους", εφόσον έγιναν Υπουργοί Εξωτερικών καί οι δύο. Στη συνέχεια Πρωθυπουργός —ελέω τοκογλύφων— ο ένας και υποψήφιος διάδοχός του ο άλλος. Μιλάμε για τεράστια "πατήματα" καριέρας, που, εκτός από τα παιδιά των ανώτερων "θεών", δεν μπορούν να αφορούν κανέναν άλλον Έλληνα. Απλά πράγματα, και ας προσπαθεί ο Σαμαράς να εμφανιστεί σαν τον Βασιλάκη τον Καΐλα της πολιτικής ...Ας προσπαθεί να παραστήσει τον "αυτοδημιούργητο" πολιτικό. Καθόλου αυτοδημιούργητος δεν είναι. Εκλεκτός σκοτεινών κέντρων εξουσίας είναι. Εκλεκτός ξένων πρεσβειών είναι. Όσο βρόμικος και ύποπτος είναι ο γιος της Μαργαρίτας, άλλο τόσο είναι και ο Σαμαράς.
Είναι τόσο "εκλεκτός", που σε πολλά πράγματα είναι μοναδικός. Δεν είναι μόνον τα παλιά, αλλά και τα καινούργια. Σε μερικά σημεία μάλιστα υπερέχει και του ίδιου του Γιωργάκη. Ο ίδιος ο Γιωργάκης φαίνεται φτωχός συγγενής μπροστά στην εύνοια την οποία απόλαυσε κάποτε ο Σαμαράς. Από 27 χρονών ο Σαμαράς είναι βουλευτής. Σε ηλικία τέτοια, που τα παιδιά των Ελλήνων ακόμα τρέχουν για σπουδές και ζουν με το χαρτζιλίκι του ντελίβερι, ο Αντωνάκης ο τενίστας ήταν ήδη βουλευτής ...Ήταν ήδη κρατικοδίαιτος και μάλιστα υψηλόμισθος.
Σε ηλικία 38 ετών είχε είδη εξασφαλίσει ακόμα και τη σύνταξή του. Είχε προλάβει να γίνει καί Υπουργός Οικονομικών καί Υπουργός Εξωτερικών. Σε ποιανού κυβέρνηση; Στην κυβέρνηση Μητσοτάκη ...Στην κυβέρνηση του Δρακουμέλ ...Στην Κυβέρνηση του Εφιάλτη, ο οποίος στην πραγματικότητα έβαλε τα "θεμέλια", για να μας φέρει στο σημείο όπου βρισκόμαστε σήμερα ...Νούμερο 2 στην πιο "βρόμικη" κυβέρνηση της μεταπολίτευσης ...Στην κυβέρνηση εκείνη, που πρώτη απ’ όλες παρέδωσε τον ΟΤΕ στη γερμανική Siemens ...Στην κυβέρνηση εκείνη, που με το "καλημέρα" ξεκοκάλισε την ΑΓΕΤ. Τόσο "καθαρός" ήταν.
...Απλά πράγματα, για να μην ξεχνάμε τη σύγχρονη ιστορία μας και τους πρωταγωνιστές της. Πριν αρχίσουν οι κυβερνήσεις —στις οποίες συμμετείχε ο Γιωργάκης— τα παιχνίδια με το χρηματιστήριο και τις ιδιωτικοποιήσεις, τα πάντα τα είχε δρομολογήσει η κυβέρνηση εκείνη, στην οποία κορυφαίος παράγων ήταν ο Σαμαράς. Πολύ πριν ο Γιωργάκης αρχίσει τα φιλομεταναστευτικά παιχνίδια, ως Υπουργός Εξωτερικών του ΠΑΣΟΚ, ο Σαμαράς είχε γεμίσει τη χώρα με Αλβανούς λαθρομετανάστες ως Υπουργός Εξωτερικών της ΝΔ. Για ότι κλαίμε σήμερα ως λαός και ως έθνος, βασικός συνεργός ήταν ο Σαμαράς. Από το "Μακεδονικό Ζήτημα" μέχρι τη Διαφθορά και τους Λαθρομετανάστες, η συμβολή του είναι καθοριστική. Σε αυτό το θέμα δεν υπάρχει καμία αμφισβήτηση. Σε μια από τις πιο υποταγμένες και ελεγχόμενες κυβερνήσεις της Μεταπολίτευσης ο Σαμαράς ήταν σε νεαρή ηλικία ο πιο σημαντικός Υπουργός της ...Τόσο "αυτοδημιούργητος" ήταν ο " Καΐλας".
...Ο " Καΐλας", ο οποίος δεν αφέθηκε να καταστραφεί, ακόμα και όταν ήρθε σε σύγκρουση με τον εκδικητικό και μνησίκακο Μητσοτάκη ...Ούτε ένας Μητσοτάκης δεν μπόρεσε να τον "σβήσει" από τον πολιτικό χάρτη. Ό,τι και να έκανε εναντίον τού Σαμαρά, δεν "έπιανε", γιατί είναι φανερό ότι απολάμβανε κάποια "άνωθεν" προστασία. Ίδρυσε κόμμα και, παρά την αποτυχία του, ο ίδιος διασώθηκε. Καταστράφηκαν πολιτικά όσοι τον ακολούθησαν, αλλά ο ίδιος —χάρη σε κάποιο μαγικό "χέρι", που τον "έπιασε"— διασώθηκε. Στη συνέχεια τον προστάτευσαν —και πάλι ελέω κρατικού μηχανισμού—, στέλνοντάς τον στην Ευρωβουλή. Κατόπιν τον επανέφεραν στην κεντρική πολιτική σκηνή και στη ΝΔ, για να διεκδικήσει την ηγεσία της.
Ποτέ δεν έλειψε το κρατικό ψωμάκι από το τραπέζι του Αντωνάκη. Μάς τον είχαν "φορτώσει" με την υποχρέωση να τον ταΐζουμε από τότε που υπάρχει. Γιατί; Γιατί δεν ήταν ένας κοινός Έλληνας, όπως οι υπόλοιποι Έλληνες ...Ήταν "εκλεκτός", ως απόφοιτος του Κολεγίου Αθηνών ...Από τους πιο "εκλεκτούς", αν σκεφτεί κάποιος ότι είναι εγγονός των ιδρυτών του και βέβαια αδελφός του προέδρου των αποφοίτων τού Κολεγίου. Ήταν ένας από τους συμμαθητές όλου του κατεστημένου της σημερινής Διαπλοκής, που ξεκινάει από τον άπληστο Λάτση και φτάνει μέχρι τον βλάκα τον Καψή του Μέγκα. Συμμαθητής, ομοϊδεάτης και "ομοτράπεζος" όχι μόνον του προδότη Πρωθυπουργού του Μνημονίου, αλλά και του Παπακωνσταντίνου, ο οποίος, ως Υπουργός Οικονομικών, υπέγραψε αυτό το Μνημόνιο και την "κατοχή" της πατρίδας μας. Είναι επίσημο μέλος του Αμερικανικού Οικονομικού Οργανισμού και της Βρετανικής Βασιλικής Εταιρίας.
Είναι όμως και κάτι άλλο, το οποίο συστηματικά αποκρύπτεται και τον συνδέει ακόμα πιο πολύ τόσο με τον Γιωργάκη όσο και με τους τοκογλύφους δανειστές μας ...Είναι μέλος της Λέσχης Μπίλντεμπεργκ και έχει συμμετάσχει σε μία από τις συναντήσεις της ...Της Λέσχης εκείνης, που, όπως έχει πει και ο "χιουμορίστας" Παπακωνσταντίνου, αν αποκαλύψεις σε κάποιον τι συζητούνε τα μέλη της, θα πρέπει να τον σκοτώσεις. Μπορεί, δηλαδή, με τον Παπανδρέου, τον Παπακωνσταντίνου, τον Πάγκαλο και άλλους να κάθονται σε απέναντι στασίδια στη Βουλή, αλλά είναι "ομοτράπεζοι" στη Λέσχη Μπίλντερμπεργκ. Μπορεί στα μπαλκόνια να λένε ό,τι επιβάλει η δήθεν ιδεολογία τους, αλλά αυτά, τα οποία κάνουν, είναι ό,τι επιβάλει η Λέσχη και βέβαια ο Ρότσιλντ.
Αντιλαμβανόμαστε ότι ο Σαμαράς όχι μόνον δεν αποτελεί λύση του σημερινού προβλήματος, αλλά είναι μέρος αυτού του προβλήματος. Είναι μέρος ενός προβλήματος, το οποίο ξεκινάει από πολύ παλιά ...Που ξεκινάει από την ίδρυση τού ελληνικού κράτους και επαναλαμβάνεται πάντα εις βάρος του λαού ...Ενός προβλήματος ξενόδουλων "Κωλέτηδων", οι οποίοι κυβερνούν το κράτος, εξυπηρετώντας τα συμφέροντα των ξένων χορηγών τους και όχι των Ελλήνων ..."Κωλέτηδων", οι οποίοι μέσα σε αμερικανικά, γαλλικά ή γερμανικά Κολέγια αναπαράγονται πάντα με την ίδια "πιστότητα" και πετυχαίνουν στις ζωές τους, ακριβώς επειδή εξυπηρετούν τους ιμπεριαλιστές.
...Κολέγια γενιτσάρων και προδοτών. Με το "άλλοθι" των δήθεν "καλών" σπουδών, οι προδότες διαχωρίζονται από τον κοινό λαό και "αναπαράγονται" σε αυτά τα Κολέγια, τα οποία μοιάζουν με στρατόπεδα συγκεντρώσεως ...Ιδιωτικά, για να μην τα αγγίζει κανένας έλεγχος και κρατικοδίαιτα, για να λειτουργούν απροβλημάτιστα εις βάρος του κορόιδου ...Κολέγια, όπου ο καθένας με βάση την προτίμησή του επιλέγει τα αφεντικά του ...Τα ισόβια αφεντικά του ...Τα αφεντικά εκείνα, τα οποία θα τους πληρώσουν τις "καλές" σπουδές στα δικά τους Πανεπιστήμια και θα τους "καλέσουν" στις συνεδριάσεις της Λέσχης Μπίλντεμπεργκ για τη μεγάλη "καριέρα" στην πολιτική. Όταν τα Ελληνόπουλα πηγαίνουν στα δημόσια σχολεία, οι προδότες και οι γενίτσαροι εκπαιδεύονται στα Κολέγια. Κατόπιν κάνουν τις μεγάλες "επιτυχίες" ...Τις "επιτυχίες" εκείνες, οι οποίες "σφραγίζονται" στις ξένες πρεσβείες ...Τις ανεξήγητες "επιτυχίες" των απερίγραπτα βλακών, όπως είναι ο Γιωργάκης.
Διακόσια χρόνια ζωής θα συμπληρώσει σε λίγα χρόνια το ελληνικό κράτος και δεν έχει απαλλαγεί από την παθογένεια των "Κωλέτηδων" ...Των πάντα ίδιων "Κωλέτηδων", οι οποίοι απλά αλλάζουν ονόματα και εμφανίζονται είτε ως Παπανδρέου είτε ως Σαμαράδες ...Τα κοπρόσκυλα, που κάνουν την πλάκα τους, όταν τα Ελληνόπουλα μοχθούν για τις σπουδές τους, και όταν μοιράζονται πόστα κι αξιώματα κάθονται στις πρώτες σειρές. Πρέπει να έσπαζαν πολύ πλάκα με τους κοινούς Έλληνες οι δύο "εκλεκτοί" συμμαθητές τού Κολεγίου Αθηνών, όταν σπούδαζαν στη Μασαχουσέτη. Μέσα σε ένα ντουμάνι από χασίσι θα γελούσαν για τις μελλοντικές σίγουρες "επιτυχίες" τους. Η φάμπρικα του "Κωλέτη" ποτέ δεν έπαψε να λειτουργεί ...Τι να λέμε τώρα. Μέχρι και ο Γερουλάνος —των σφουγκοκολαρίων του Τέως Βασιλιά— τρώει το δημόσιο ψωμάκι του σοσιαλιστή.
Σε αυτό το κύκλωμα ανήκει ο Σαμαράς και —δυστυχώς— ο κόσμος περιμένει από αυτόν να το "τιμωρήσει". Ποιος θα τιμωρήσει ποιον; Ενδεικτικά να σκεφτεί κάποιος περιπτώσεις και θα τον πιάσει απελπισία. Ο Σαμαράς είναι εγγονός των Μπενάκηδων και ο Γερουλάνος είναι ο γιος της Διευθύντριας του ιδρύματος Μπενάκη. Όμως, εκτός από αυτήν τη σχέση, υπάρχει και άλλου είδους σχέση μεταξύ τους. Χρωστάει ο ένας στον άλλο. Ο Σαμαράς είναι ο πρώην Υπουργός Πολιτισμού σε ένα υπουργείο όπου γίνονταν τα αίσχη και ο Γερουλάνος είναι ο νυν Υπουργός, ο οποίος μπορεί να τον καταγγείλει. Ο Σαμαράς είναι αυτός, ο οποίος διόρισε τη μισή Καλαμάτα στο Μουσείο της Ακρόπολης και ο Γερουλάνος είναι αυτός, ο οποίος κρατάει στα χέρια του τα αρχεία των παρανομιών. Αυτός ο συμμαθητής των Λάτσηδων, των Παπαχελάδων και όλων των διαπλεκομένων, εμφανίζεται σαν ο υπερασπιστής των φτωχών και των πατριωτών.
...Ειδικά των πατριωτών, οι οποίοι ωρύονται για τον δωσίλογο Γιωργάκη ...Τον Γιωργάκη της Μαργαρίτας, η οποία είναι κολλητή του Σόρος ...Τον Γιωργάκη, ο οποίος συνομιλούσε με τον Στρος Καν, όταν "δούλευε" τον κόσμο, φωνάζοντας ότι "χρήματα υπάρχουν" ...Όταν υποσχόταν να πάρει πίσω τον ΟΤΕ ...Όταν φορούσε τη μπλούζα της ΕΥΑΘ ...Όταν έβγαινε στους δρόμους και "διαδήλωνε" με τους φτωχούς ...Όταν "έκλαιγε" στα λιμάνια. Αυτόν τον ψεύτη Γιωργάκη κλήθηκε από τα ίδια τα αφεντικά να τον αντιμετωπίσει ο συμμαθητής του Αντώνης ...Ο επίσης ψεύτης Αντώνης.
...Ο "νέος" Σαμαράς, ο οποίος ξεκίνησε "φουριόζος" την αντιπολιτευτική του καριέρα ...Ο Σαμαράς, της πρώιμης Siemens, της ΑΓΕΤ και του Μακεδονικού Ζητήματος ...Ο "παρθενογέννητος" Σαμαράς, ο οποίος, αυτοσυγχωρέθηκε για το παρελθόν του και εμφανίστηκε "ολοκαίνουργιος" στην ελληνική πολιτική σκηνή ...Ο βιαστικός Σαμαράς, που, για να εδραιωθεί στη θέση του, "κατήγγειλε" ότι ο Γιωργάκης συνειδητά μάς έβαλε στο ΔΝΤ —καθ’ υπόδειξη των τοκογλύφων— ...Ο Σαμαράς, ο οποίος "κατήγγειλε" τα παιχνίδια της Τράπεζας της Ελλάδας εις βάρος των ελληνικών ομολόγων.
Αυτά στην αρχή ...Μετά τα "ξέχασε". Προφανώς παρασύρθηκε πάνω στη "φούρια" του και κάποιοι τον επανέφεραν στην τάξη. Κάποιοι ενοχλήθηκαν και του επέβαλαν τη λήθη και αυτοί δεν μπορεί να είναι άλλοι από τους γνωστούς μας τοκογλύφους. Τώρα ένας Καμένος τρέχει να καταγγείλει τα εγκλήματα και ο Σαμαράς αναζητά τρόπους να αποφύγει τις συνέπειες των καταγγελιών, χωρίς να έρθει σε σύγκρουση με το στέλεχός του και εκτεθεί στην κομματική του βάση.
Τώρα είναι απλά ένας Light υπερασπιστής των εθνικών μας συμφερόντων ..."Επιστημονικά" το βλέπει το θέμα, ως "οικονομολόγος". Γι' αυτόν τον λόγο και καθ’ όλη τη διάρκεια της προδοσίας τού Γιωργάκη δεν ζητάει εκλογές. Για περισσότερο από έναν χρόνο ολόκληρη η Ελλάδα κατηγορεί τον Γιωργάκη για δωσιλογισμό και του δείχνει την έξοδο και ο αρχηγός της αντιπολίτευσης εκλογές δεν ζητάει. Προφανώς δεν τον αφήνουν τα "αφεντικά" του να ζητήσει. Προφανώς ο Σαμαράς περιμένει από τον Γιωργάκη να κάνει το "καθήκον" του απέναντι στους "δανειστές" μας και μετά να τον αντικαταστήσει ...Να δημιουργήσει όλες εκείνες τις καταστάσεις, οι οποίες ευνοούν το ξεπούλημα και μετά ν' αναλάβει για να "σώσει" όχι τη χώρα, αλλά τον Γιωργάκη.
Αυτή είναι η δουλειά του. Να σώσει τον συνάδερφό του από την οργή του λαού. Να σώσει τον Γιωργάκη, εφόσον τη χώρα έτσι κι αλλιώς την έχουν "καταδικάσει" σε "θάνατο" τα κοινά τους αφεντικά ...Τα απολύτως κοινά αφεντικά, τα οποία τα γνωρίζουν από τη Λέσχη Μπίλντεμπεργκ ...Τα κοινά αφεντικά, τα οποία συνδέουν απόλυτα τον Σαμαρά —ο οποίος υπόσχεται "λύτρωση"— με όλους όσους μας "σκλάβωσαν". Γι' αυτόν τον λόγο ακολουθεί την πολιτική που ακολουθεί. Λογικό είναι αυτό. Απλά, για να γίνει αυτό αντιληπτό, θα πρέπει να συνειδητοποιήσει κάποιος ότι έχει να κάνει με διαφορετικά μέλη της ίδιας συμμορίας.
Ως εκ τούτου ο Σαμαράς δεν μπορούσε να ζητάει εκλογές πριν ιδρυθεί το Ταμείο Αποκρατικοποιήσεων. Δεν μπορούσε να ζητάει εκλογές πριν οι δανειστές μας —και φίλοι του— μας "δέσουν" χειροπόδαρα για τα επόμενα εκατό χρόνια. Δεν μπορούσε να ζητάει εκλογές πριν οι δανειστές μας αποκτήσουν το "εργαλείο" εκείνο, που θα τους επέτρεπε να μας λεηλατήσουν στο διάστημα κατά το οποίο θα ήμασταν "αλυσοδεμένοι". Ο Σαμαράς θα ζητήσει εκλογές μόνον όταν ο Γιωργάκης θα έχει ολοκληρώσει τη δουλειά του και ο ίδιος θα είναι έτοιμος να πάρει τον ρόλο του ...και ο οποίος είναι να "εμπλέξει" τον λαό στην προδοσία. Αυτή είναι η αποστολή τού Σαμαρά. ΝΑ ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΗΣΕΙ ΤΟΝ ΠΡΟΔΟΤΗ ΚΑΙ ΝΑ ΜΕΤΑΚΙΝΗΣΕΙ ΤΗΝ ΕΥΘΥΝΗ ΓΙΑ ΤΙΣ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ ΑΥΤΗΣ ΤΗΣ ΠΡΟΔΟΣΙΑΣ ΣΤΟΝ ΛΑΟ.
Πώς θα γίνει αυτό; Για να το καταλάβει κάποιος αυτό, θα πρέπει να γνωρίζει τα δεδομένα. Ποια είναι η προδοσία του Παπανδρέου; Μήπως οδήγησε μέσα από μυστικό μονοπάτι τους εχθρούς στην "πλάτη" του στρατού μας, όπως έκανε παλαιότερα ο Εφιάλτης; Μήπως άνοιξε κάποιες μυστικές "κερκόπορτες" και μπήκαν στην Αθήνα οι εχθροί, όπως έγινε στην Πόλη; Μήπως υπέδειξε σε ξένους κατακτητές κάποιους Έλληνες μαχητές, προκειμένου να τους εκτελέσουν, όπως έκαναν οι παλαιοί δωσίλογοι στους Ναζί; Όχι βέβαια. Ο πόλεμος έχει πλέον αλλάξει μορφή και οι ανάλογες αλλαγές αφορούν και τις σύγχρονες προδοσίες. Η προδοσία τού Γιωργάκη ήταν πολύ συγκεκριμένη και τόσο απόλυτη, που δεν επιδέχεται καμία αμφισβήτηση. Η προδοσία του ήταν ότι, ως Πρωθυπουργός της Ελλάδας, αναγνώρισε σαν νόμιμα τα χρέη της Μεταπολίτευσης ...Τα παράνομα χρέη της Μεταπολίτευσης.
Για να το καταφέρει αυτό, μας παγίδευσε σε ένα τεχνητό περιβάλλον ασφυκτικής πίεσης. Υπό την καθοδήγησε των τοκογλύφων "παγίδευσε" τη χώρα, η οποία τον εμπιστεύτηκε. Με δόλιες μεθόδους τής προκάλεσε κρίση χρέους και την έφερε σε δυσχερή θέση. Γιατί μιλάμε για δόλιες μεθόδους; Γιατί η Ελλάδα δεν ήταν σε πολύ χειρότερη κατάσταση από πολλούς άλλους, οι οποίοι είτε την "ακολούθησαν" είτε ακόμα και σήμερα αποφεύγουν τη "βοήθεια" των μηχανισμών στήριξης. Γιατί είχαν ανάγκη οι τοκογλύφοι αυτήν την "παγίδευση"; Για να βάλουν την Ελλάδα, πρώτη από τις υπόλοιπες χώρες, στην ανάγκη της "βοήθειας" ...Να μπορέσουν να την στοχοποιήσουν σαν εχθρό της παγκόσμιας οικονομίας ...Να μπορέσουν να συκοφαντήσουν τους Έλληνες, ώστε να κάμψουν την αντίστασή τους στη μεθόδευσή τους. Ήθελαν ένα "μαύρο" πρόβατο, για να το απομονώσουν και να το "σφάξουν". Γιατί; Γιατί η Ελλάδα έχει τρομερής αξίας δημόσια περιουσία ...Περιουσία, που δεν τη διαθέτουν άλλα κράτη ομοίου μεγέθους.
Αν δεν την είχαν απομονώσει και δεν την είχαν εξευτελίσει στο παγκόσμιο κοινό, δεν θα μπορούσαν να την οδηγήσουν στη σημερινή αθλιότητα. Αυτή είναι η προδοσία του Παπανδρέου και εξαιτίας αυτής της προδοσίας απειλείται η κυριαρχία του ελληνικού κράτους και η ελευθερία του ελληνικού λαού. Ήταν προδοσία, γιατί, ενώ υπήρχαν όλα τα στοιχεία, για ν' αποδείξει το ελληνικό κράτος ότι το χρέος του ήταν "απεχθές" —και άρα παράνομο—, πήγε ο Πρωθυπουργός αυτού του κράτους και το "αναγνώρισε". Αυτή ήταν η προδοσία του.
Ως πληρωμένος άνθρωπος των τοκογλύφων, "φόρτωσε" σε έναν λαό ένα τεράστιο χρέος ...Ένα χρέος, το οποίο θα βασανίσει και τις επόμενες γενιές των Ελλήνων και στην ουσία θα τις "αφανίσει" από την πατρίδα τους ...Ένα χρέος εμφανέστατα "απεχθές" και το οποίο έπρεπε η πολιτική ηγεσία της χώρας να το "αμφισβητήσει". Ήταν εύκολη η αμφισβήτησή του. Υπήρχαν τα στοιχεία να αμφισβητηθεί. Ήταν προφανές ότι οι Γερμανοί σε συνεργασία με τους τοκογλύφους και τους τοπικούς διεφθαρμένους πολιτικούς το δημιούργησαν.
Οι ίδιοι το παραδέχονται μέσα από τα δικά τους δικαστήρια. Παραδέχονται ότι μόνοι τους "βελτίωναν" τα δανειοληπτικά στοιχεία της χώρας και μόνοι τους δάνειζαν σε ένα αναξιόπιστο κράτος. Μόνοι τους "δάνειζαν", γιατί μόνοι τους "παράγγελναν" στους εαυτούς τους τις ελληνικές παραγγελίες. Οι ίδιοι ήταν οι διαφθορείς αυτών, τους οποίους στη συνέχεια κατήγγειλαν ως διεφθαρμένους. Η ελληνική κυβέρνηση είχε στοιχεία όχι απλά να αποδείξει ότι υπήρξε θύμα οικονομικών εγκλημάτων, αλλά θύμα πολεμικής επιχείρησης. Νομιμοποιούνταν να καταφύγει ακόμα και στα διεθνή δικαστήρια ως θύμα απρόκλητης πολεμικής επίθεσης από την πλευρά της Γερμανίας. Οι περισσότεροι άνθρωποι, οι οποίοι εμπλέκονταν στα οικονομικά σκάνδαλα, ήταν ταυτόχρονα και πράκτορες των γερμανικών μυστικών υπηρεσιών. Αν αυτό δεν αποδεικνύει πολεμική επίθεση, τότε τι αποδεικνύει;
Ακόμα όμως κι αν η Ελλάδα δεν τραβούσε τόσο πολύ το "σκοινί" με τη Γερμανία, θα μπορούσε να ακολουθήσει έναν πολύ πιο "στρωτό" δρόμο για τη δικαίωσή της. Αρκούσε μια πρωθυπουργική εντολή στον εισαγγελέα του Αρείου Πάγου και όλα θα γίνονταν όπως συνέφερε την Ελλάδα και όχι τους κλέφτες. Η Siemens θα καταδικαζόταν και θα πάθαινε ζημιά σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση, εξαιτίας των νόμων περί διαφθοράς. Απλά πράγματα. Ο Χριστοφοράκος ήταν ακόμα στην Ελλάδα και θα μπορούσε να συλληφθεί, να φυλακιστεί και να μιλήσει. Με τις πλάτες της δωσιλογικής κυβέρνησης τον φυγάδευσε ο Ζαγοριανός. Μαζί του ξέφυγαν και όλο οι συνένοχοί του. Ο Κόκκαλης εξακολουθεί να παριστάνει τον παράγοντα, κυκλοφορώντας ελεύθερος ελέω απαλλακτικών βουλευμάτων. Ακόμα και ο γνωστός Σκαρπέλης, ο οποίος "πρόδωσε" από "μέσα" τον ΟΤΕ, κυκλοφορεί ελεύθερος.
Έγιναν του κόσμου τα εγκλήματα και δεν πήγε κανένας "μέσα". Γιατί; Γιατί όλοι απειλούν να "μιλήσουν" σε περίπτωση που φυλακιστούν. Όλοι αυτοί απειλούν να κάνουν αυτό, το οποίο συμφέρει τον λαό και μόνον η κυβέρνηση των προδοτών δεν τους "ενθαρρύνει" να το κάνουν, για να μάθουμε τι συμβαίνει. Ολυμπιακοί αγώνες, υποβρύχια, εξοπλισμοί, τραίνα, γέφυρες, C4i κλπ., ήταν "κλειδιά", για να αποδείξει η Ελλάδα ότι το χρέος της ήταν απεχθές ...Ήταν "κλειδιά", για ν' αποδειχθεί η "απέχθεια" του ελληνικού χρέους και ν’ ανοίξει το "κουτί της Πανδώρας" για την Ευρωπαϊκή Ένωση και τις συμμορίες της ...Αδιάσειστα στοιχεία, για ν' αποδείξει η Ελλάδα στο παγκόσμιο κοινό ότι οι ίδιοι άνθρωποι, οι οποίοι σήμερα την απειλούν ως δανειστές, ήταν αυτοί, που τη βύθισαν στα χρέη ως απατεώνες.
Αυτή ήταν η προδοσία του Παπανδρέου ...Του εξηντάχρονου Παπανδρέου, ο οποίος ανήκει στη γενιά του Πολυτεχνείου ...Την πιο άχρηστη γενιά Ελλήνων, που "έφαγε" και "ήπιε" ό,τι μπορούσε και όταν ήρθε ο "λογαριασμός", τον φόρτωσε στους επόμενους ...Τη γενιά εκείνη, η οποία παρέλαβε μια Ελλάδα ελεύθερη, πλούσια και με τεράστιο κεφάλαιο και θα παραδώσει ένα κατακτημένο "τίποτε", το οποίο θα κυβερνιέται από τους Βαυαρούς αποικιοκράτες. Οι μελλοντικοί Έλληνες θα είναι στην Ελλάδα απλοί "παραμένοντες" ...Τίποτε περισσότερο από αυτό. Δεν θα τους ανήκει τίποτε απολύτως, γιατί πρόλαβαν και τα "έφαγαν" όλα οι προηγούμενοι.
Σε αυτήν την προδοσία είναι συμμέτοχος ο Σαμαράς. Είναι συμμέτοχος από την εποχή Μητσοτάκη, όπου οι λεχρίτες της Λέσχης "έστηναν" την κατάσταση, για να φτάσουμε σε αυτό το σημείο. Σήμερα απλά μπαίνει και στην "τελετή λήξης" αυτού του εγκλήματος. Συμμετέχει εκ νέου ως πρωταγωνιστής και όχι ως δεύτερος, όπως την προηγούμενη φορά. Γι' αυτήν τη συμμετοχή τον καταγγέλλουμε στο κείμενο αυτό. Πώς συμμετέχει; Αποδεχόμενος το ελληνικό χρέος σαν πραγματικό. Δεν αναγνωρίζει ως προδοσία του Γιωργάκη την αναγνώριση του παράνομου, απεχθούς και άδικου χρέους και εστιάζει αλλού το ενδιαφέρον του ...Το εστιάζει μακριά από τον φίλο και συμμαθητή του και βέβαια από τα κοινά αφεντικά τους.
Αυτή είναι η συμμετοχή του στο έγκλημα. Δεν βλέπει "προδοσία" στην αναγνώριση του απεχθούς και παράνομου χρέους, αλλά μόνον "πρόβλημα" στους τρόπους αντιμετώπισής του. Θεωρεί δήθεν "προβληματικό" το ότι ο Παπανδρέου δεν διαπραγματεύτηκε "καλά" τους όρους αποπληρωμής του. Μόνον αυτό τού καταλογίζει. Μόνον αυτό έχει να πει, γιατί στην πραγματικότητα δεν διαφέρει από τον Παπανδρέου. Τα ίδια πράγματα θα έκανε και ο ίδιος, αν βρισκόταν στη θέση του. Δεν είναι μόνον φίλοι, συμμαθητές, συμφοιτητές και ισοβίως ανεπάγγελτοι ...Έχουν και τα ίδια "αφεντικά" ...Τους ίδιους τοκογλύφους.
Αναγκαστικά λοιπόν ο Αντωνάκης θα πρέπει να "σώσει" τον Γιωργάκη ...Να τον "σώσει", όπως θα τον "έσωζε" και ο Γιωργάκης, αν οι τοκογλύφοι επέλεγαν εκείνον να κάνει την προδοσία. Επιβάλλεται να το κάνει αυτό. Το επιβάλει η κοινή κολεγιακή "καταγωγή". Το επιβάλει το κοινό feternity στο Πανεπιστήμιο. Το επιβάλει το "σαβουάρ βιβρ" της Λέσχης Μπίλντερμπεργκ. Το απαιτεί όμως πάνω από όλα η γνωστή αμερικανική πρεσβεία. Το απαιτεί ο ιμπεριαλιστής από τις ηγεσίες που διορίζει στις αποικίες του.
Η σωτηρία του προηγούμενου Πρωθυπουργού είναι το προαπαιτούμενο, για να γίνει κάποιος ο επόμενος Πρωθυπουργός. Το προαπαιτούμενο, για να γίνει κάποτε ο Σαμαράς Πρωθυπουργός, είναι η "σωτηρία" του Παπανδρέου. Ο Σαμαράς λοιπόν είναι αυτός, ο οποίος ανέλαβε να σβήσει τα "ίχνη" της προδοσίας του Γιωργάκη. Για να μπορεί ο Γιωργάκης να παραμείνει στη χώρα και να συνεχίσει να μας "δουλεύει". Γιατί αυτή η στάση τον "σώζει"; Γιατί η κακή διαπραγμάτευση μπορεί να είναι βλακεία ή αδυναμία, αλλά όχι προδοσία.
Αυτό εννοούμε, όταν λέμε ότι αποστολή του Σαμαρά είναι να "σώσει" τον Γιωργάκη και να μετακινήσει στον λαό την ευθύνη της καταστροφής τού ελληνικού κράτους. Αν ο λαός ψηφίσει Σαμαρά —με τη γνωστή του θέση περί αναγνώρισης του χρέους—, στην ουσία και ο ίδιος ο λαός αναγνωρίζει το χρέος και άρα απαλλάσσεται από την κατηγορία της προδοσίας ο Γιωργάκης. Σε μια τέτοια περίπτωση λαός, Σαμαράς και Γιωργάκης θα έχουν την ίδια "άποψη" περί χρέους και άρα δεν τίθεται θέμα προδοσίας. Νομιμοποιείται εκ των υστέρων ο Παπανδρέου. Αυτή είναι η δουλειά του Σαμαρά. Γι' αυτόν τον λόγο επιμένει στις δήθεν διαπραγματεύσεις για την εξυπηρέτηση ενός χρέους, το οποίο το θεωρεί "νόμιμο". Γι' αυτόν τον λόγο αποπροσανατολίζει τον λαό με δήθεν "συνταγές" και "δόσεις" τη στιγμή που το πρόβλημα δεν βρίσκεται εκεί. Το πρόβλημα του λαού είναι το ίδιο το χρέος ...Η νομιμότητα του χρέους.
Σε αυτήν τη νομιμότητα κρίνεται το αν θα σωθεί ή αν θα καταστραφεί ο ελληνικός λαός. Σε αυτό το σημείο τούς είναι χρήσιμος ο Σαμαράς. Αναγνωρίζει τη νομιμότητα του χρέους και άρα μία νίκη του στις εκλογές θα μετακινήσει την ευθύνη στον λαό. Όταν ο λαός ψηφίζει αυτόν, ο οποίος αναγνωρίζει το χρέος, αναγνωρίζει και την "τιμιότητα" του προηγούμενου. Μετά θα ξαναδιχαστεί στην άποψή του περί της εξυπηρέτησης αυτού του "νόμιμου" χρέους ...Τόσο απλά.
Αυτή είναι η συνενοχή του Σαμαρά στην προδοσία. Γιατί είναι προδοσία; Για τους λόγους εκείνους, τους οποίους περιγράψαμε. Το πρόβλημα δεν είναι οι όροι αποπληρωμής του χρέους. Το πρόβλημα είναι το ίδιο το χρέος. Υπάρχουν τα στοιχεία, τα οποία αποδεικνύουν ότι το χρέος αυτό είναι παράνομο. Όταν κοινά δικαστήρια δικαιώνουν πολίτες —οι οποίοι δεν απολαμβάνουν κανενός είδους "ασυλία"— απέναντι σε τοκογλύφους, ευνόητο είναι ότι έχουμε προδοσία, όταν ηγέτες ολόκληρων κρατών δεν κάνουν το καθήκον τους και μάλιστα με πλήρη "φορτία" κρατικής "ασυλίας". Αυτές είναι οι "υποθήκες", που έχει βάλει ο Σαμαράς, προκειμένου να μας κυβερνήσει. Θα μας καταστρέψει με τις ενέργειές του και κατόπιν θα μας "κλαίει" ως Πρωθυπουργός.
Κατάλαβε ο αναγνώστης τι εννοούμε, όταν λέμε ότι η "υποθήκη" του Σαμαρά στον δρόμο για την πρωθυπουργία είναι η σωτηρία του προδότη; Ο κίνδυνος ο μεγάλος, δηλαδή, δεν είναι αν παραμείνει ο Γιωργάκης στην εξουσία, αλλά αν τη ΧΑΣΕΙ σε ΑΠΛΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ. Για όσο διάστημα παραμένει ο Γιωργάκης στην εξουσία, το έγκλημά του είναι "ενεργό". Αν ανατραπεί εξαιτίας της λαϊκής οργής ή εξαιτίας ενός απρόβλεπτου συμβάντος, το οποίο θα τον στέλνει στα ειδικά δικαστήρια, υπάρχει πιθανότητα να πληρώσει το έγκλημά του. Αν χάσει τις εκλογές από τον Σαμαρά, τη γλίτωσαν καί οι δύο. Θα πάει στην αντιπολίτευση και ούτε γάτα ούτε ζημιά, εφόσον ο διάδοχός του αποδέχεται τις πράξεις του σαν νόμιμες.
Μετά ο Γιωργάκης θα κάνει ό,τι και ο Παπακωνσταντίνου σήμερα, ο οποίος ούτε είδε ούτε άκουσε τίποτε για τον "φόνο" και ενδιαφέρεται για το περιβάλλον. Σε μια τέτοια περίπτωση ούτε ο ένας θα φταίει ούτε ο άλλος. Ο ένας θα ισχυρίζεται ότι "παρέδωσε" κανονικά μια πατρίδα με "ρυθμισμένες" τις οφειλές της και ο άλλος θα ισχυρίζεται ότι ανέλαβε δυσβάστακτα φορτία, τα οποία προέκυψαν από "διαπραγματευτικά" σφάλματα άλλων. Οι "δόσεις" θα μας πειράζουν και όχι το ύψος του χρέους. Αυτός είναι ο μέγας κίνδυνος ...Να τη γλιτώσουν οι προδότες, ενώ είναι φανερό εξ’ αρχής τι ακριβώς κάνουν και πώς μεθοδεύουν να το κάνουν.
Μιλάμε για το τέλειο έγκλημα. Θα αρχίσει και πάλι η ανούσια αντιπαράθεση της ΝΔ με το ΠΑΣΟΚ για τη "διαπραγμάτευση" και τους "όρους" του δανείου και ...από εδώ πάνε και οι άλλοι. Θα διχαστεί εκ νέου ο λαός, εφόσον κάποιοι θα συγκλίνουν υπέρ της μίας άποψης και κάποιοι άλλοι υπέρ της άλλης. Δεν θα φταίει ο Γιωργάκης, ο οποίος αναγνώρισε τα δάνεια, αλλά ο Σαμαράς, με τις διαφορετικές "δόσεις" της "συνταγής" του. Δεν θα φταίει ο Σαμαράς, αλλά ο Γιωργάκης, γιατί δεν εφάρμοσε καλή "συνταγή". Για άλλα πενήντα χρόνια θα μας "δουλεύουν" για τις ευθύνες και τις ανικανότητες της διαπραγμάτευσης.
Αυτό είναι το κόλπο. Το υποκειμενικό της έννοιας της "διαπραγμάτευσης" θα σώσει τα καθάρματα του Κολεγίου και τα κόμματά τους. Αντίθετα η "αναγνώριση" παράνομου χρέους κρίνεται αντικειμενικά σαν επιλογή και σε αυτήν την περίπτωση είναι προδοσία. Το "φόρτωμα" του ελληνικού λαού με παράνομο χρέος είναι προδοσία. Η παράδοση της χώρας στους παράνομους "δανειστές" της είναι προδοσία. Το ξεπούλημα του δημοσίου κεφαλαίου είναι προδοσία. Ο "τίμιος" Σαμαράς μόνον το "πλημμέλημα" της κακής "διαπραγμάτευσης" θα αποδώσει ως κατηγορία στον φίλο του Παπανδρέου.
Είναι πλέον φανερό ότι συνειδητά συμμετέχει και ο ίδιος σε αυτήν την προδοσία. Συμμετέχει καθημερινά στη δρομολόγησή της. Πώς αποδεικνύεται αυτό; Ο δήθεν "αντιστασιακός" Σαμαράς τι έκανε απέναντι σε όλα αυτά τα θέματα; Αντιστάθηκε στο "Μεσοπρόθεσμο" ...θα πει ο καλοπροαίρετος αναγνώστης. Αντιστάθηκε εκεί όπου γνώριζε ότι οι τοκογλύφοι δεν είχαν ανάγκη την υποστήριξή του, εφόσον γνώριζαν ότι το νομοσχέδιο θα "περάσει" έτσι κι αλλιώς ...λέμε εμείς. Δεν πρόσφερε "συναίνεση", την οποία δεν μπορούσε να προσφέρει έτσι κι αλλιώς, αλλά συναίνεσε σε όλα τα άλλα. Σε όλες τις προδοτικές μεθοδεύσεις συμμετείχε στο ακέραιο. Πρόδωσε το Σύνταγμα, αναγνωρίζοντας σαν "νόμιμο" το Ταμείο Αποκρατικοποιήσεων. Πρόδωσε τον ελληνικό λαό, αναγνωρίζοντας σε αυτό το Ταμείο το δικαίωμα να διαχειρίζεται σαν ιδιοκτήτης τη δημόσια περιουσία. Διόρισε άνθρωπο δικό του να συμμετέχει στο πλιάτσικο.
Εδώ και πάλι ο καλοπροαίρετος θα αναρωτηθεί "...Και τι να έκανε; ...Μπορούσε να κάνει τίποτε άλλο, από τη στιγμή που ψηφίστηκε το "Μεσοπρόθεσμο"; ...Έβαλε τον δικό του άνθρωπο στο Ταμείο, για να παρακολουθεί ...Κακό είναι;" Βεβαίως και είναι κακό. Το Μεσοπρόθεσμο πέρασε από τη Βουλή, αλλά το Ταμείο δεν μπορεί να περάσει από τα Ανώτατα Δικαστήρια ...Παράνομο είναι ...Εξόφθαλμα παράνομο. Δεν είναι δυνατόν μια "Ανώνυμος Εταιρεία" να διαχειρίζεται εν λευκώ τη δημόσια περιουσία. Δεν μπορεί η Βουλή —ακόμα και να θέλει— να της περάσει τέτοιες αρμοδιότητες. Γιατί δεν αντιδρά νομικά ο Σαμαράς; Γιατί δεν βάζει τους δικηγόρους του κόμματός του να στείλουν την υπόθεση στο Συνταγματικό Δικαστήριο; Εδώ είναι το όλο θέμα. Πώς θα αντιδράσει ο κακομοίρης ο Αντωνάκης; Εδώ είναι φανερό —ακόμα και στους "τυφλούς"— τι συμβαίνει. Στο πλιάτσικο αυτού του Ταμείου πρωταγωνιστεί ο Λάτσης ...Ο γνωστός γιος του παλαιού δωσίλογου των Ναζί ...Ο συμμαθητής του Σαμαρά από το Κολέγιο.
Πώς θα στραφεί εναντίον αυτού του Ταμείου ο Σαμαράς; Αυτό το Ταμείο λειτουργεί με τις ευχές της Λέσχης Μπίλντεμπεργκ υπό την καθοδήγηση των τοκογλύφων και εξυπηρετώντας τα συμφέροντα όλων των μεγαλοπαραγόντων τού Κολεγίου. Τι θα κάνει ο Αντωνάκης; Μπορεί να τα βάλει με τον Λάτση; Μπορεί να τα βάλει με τους Έλληνες τραπεζίτες; Μπορεί να καταγγείλει τον Μητρόπουλο, που είναι υπάλληλός τους; Ο "πατριώτης" Αντωνάκης, που με "τρόμο" θυμάται ακόμα το "ψυγείο", στο οποίο τον είχαν όλοι αυτοί; Τολμάει να έρθει σε σύγκρουση με αυτούς και να ξαναμπεί στο "ψυγείο"; Τολμάει να τους δυσαρεστήσει και να "ξαναθυμηθούν" όλοι αυτοί τη Ντορούλα; Κατάλαβε ο αναγνώστης τι λέμε; Ποιος μας εγγυάται ότι αυτή η ανοχή του Σαμαρά δεν ήταν το προαπαιτούμενο, για να γίνει αρχηγός της ΝΔ και να διεκδικήσει κάποτε την πρωθυπουργία;
Μιλάμε για πραγματική αδυναμία αντίδρασης του αρχηγού της αντιπολίτευσης ...Για πραγματική αδυναμία, η οποία θα δικαιολογούσε μέχρι και εισαγγελική παρέμβαση με στόχο να εξεταστούν τυχόν αρνητικές συνέπειες για τη λειτουργία της ίδιας της Δημοκρατίας μας. Πώς να αντιδράσει ο Σαμαράς, όταν είναι αρχηγός ενός κόμματος, το οποίο χρωστάει πάνω από 100 εκατομμύρια στις τράπεζες της Διαπλοκής;
Ένα εκατομμύριο ευρώ μηνιαία δόση πληρώνει η ΝΔ του Σαμαρά. Τι θα γίνει, αν ο Σαμαράς δυσαρεστήσει τους "δανειστές" του κόμματός του; Θα πληρώνει με κουπόνια τις δόσεις του κόμματός του; Θα ρισκάρει να πάει φυλακή ως αρχηγός του κόμματός του και άρα ως ο κατά τον νόμο υπεύθυνος; Ποιους θα δυσαρεστήσει; Πώς θα δυσαρεστήσει τους δανειστές του λαού, όταν αυτοί ταυτίζονται ως πρόσωπα με τους δικούς του δανειστές; Πώς θα δυσαρεστήσει την Τρόικα με την αμφισβήτηση του χρέους, όταν η ίδια Τρόικα, που κόβει τις συντάξεις και τους μισθούς των φτωχών εργαζομένων, είναι εκείνη που δίνει "αυξήσεις" στις επιχορηγήσεις των κομμάτων; Δανεικά είναι αυτά.
Απλά πράγματα. Τι θα κάνει, αν γίνει Πρωθυπουργός της χώρας; Τι θα υποσχεθεί στους Έλληνες πολίτες, για να τον ψηφίσουν; Θα επανεξετάσει την "απέχθεια" του χρέους; Στοιχεία υπάρχουν άφθονα για το ποιος δημιούργησε το παράνομο αυτό χρέος και το "φόρτωσε" στους Έλληνες. Θα επανεξεταστεί το "ύψος" του χρέους, που η Ελλάδα θεωρεί αποδεκτό; Ο ελληνικός λαός είναι έτοιμος να στηρίξει τον οποιονδήποτε πατριώτη Πρωθυπουργό, ο οποίος θα επιχειρήσει τη σύγκρουση με τους τοκογλύφους ...Τον οποιονδήποτε Πρωθυπουργό, ο οποίος θα του υποσχεθεί να διώξει τους τοκογλύφους του ΔΝΤ, όπως έκαναν στην Αργεντινή, στην Τσεχία ή ακόμα και στην Τουρκία. Είναι τέτοιος πατριώτης ο Σαμαράς, ώστε να επιδιώξει τη στήριξη του λαού για μια μεγάλη σύγκρουση με τους τοκογλύφους;
Όμως, δεν είναι μόνον αυτό το πρόβλημα, το οποίο θα κληθεί ο Σαμαράς να καταθέσει τις προτάσεις του ως υποψήφιος Πρωθυπουργός. Δεν υπάρχουν μόνον τα χρέη εκείνα, τα οποία φορτώνουν οι ξένοι στους Έλληνες. Υπάρχουν και τα χρέη εκείνα, τα οποία οφείλουν οι ξένοι στους Έλληνες ...Νόμιμα χρέη, τα οποία απλά οι προδότες, που κυβερνούν την Ελλάδα, δεν τα διεκδικούν. Δεν τα διεκδικούν, για να μην δυσαρεστήσουν τους συνδαιτυμόνες τους στη Λέσχη Μπίλντερμπεργκ. Τι γνώμη έχει ο "πατριώτης" Σαμαράς για το γερμανικό δάνειο της κατοχής; Γνωρίζει ότι πρόκειται περί δανείου άμεσα απαιτητό από την ελληνική πλευρά; ...Ένα πραγματικό δάνειο, το οποίο δεν έχει καμία σχέση με τις πολεμικές αποζημιώσεις. Θα το "απαιτήσει" ως Πρωθυπουργός της χώρας; Αν γίνει Πρωθυπουργός, θα απαιτήσει από τον γελοίο Σόιμπλε την αποπληρωμή του;
Αυτό θα έκανε ένας Έλληνας πατριώτης, ο οποίος θα διεκδικούσε τη θέση του Πρωθυπουργού σε αυτήν την τρομερή συγκυρία. Θα γνώριζε πώς θα εκμεταλλεύονταν όχι μόνον τις ασυλίες που προσφέρει ο διεθνής νόμος στα κράτη, αλλά και την ίδια την ισχύ που έχουν οι λαοί. Ένας πατριώτης, ο οποίος θα ήθελε πραγματικά να προστατεύσει το εθνικό μας συμφέρον, θα έβαζε τον λαό μπροστά, για να πάρει τις αποφάσεις. Γιατί; Για να μην μπορεί το κύκλωμα των τοκογλύφων να εκβιάζει τον ίδιο. Θα έβαζε μπροστά στους τοκογλύφους τον πανίσχυρο λαό, για να μην μπορούν να τον παίρνουν τηλέφωνα τα γνωστά σκουλήκια. Πώς γίνεται αυτό; Με τον τίμιο εκείνον τρόπο, που έκαναν κάποιοι Ισλανδοί και έσωσαν την Ισλανδία από τα "κοράκια" ...Με δημοψήφισμα. Πριν τις επόμενες εκλογές θα έπρεπε να ξεκινήσουμε με δημοψήφισμα, προκειμένου να διευκολυνθεί η επόμενη κυβέρνηση να κάνει το καθήκον της.
ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ για το αν ο λαός αναγνωρίζει ή όχι το χρέος. Ποιος ο στόχος ενός τέτοιου δημοψηφίσματος; Ο στόχος είναι αυτά, τα οποία προκύπτουν εξαιτίας του και όχι εκείνα, τα οποία υποτίθεται ότι περιγράφει το ίδιο. Αν δεν αναγνωρίζει ο λαός το χρέος αυτό, δεν σημαίνει ότι αυτό καθίσταται αυτόματα παράνομο. Αυτό σημαίνει ότι αυτόματα η επόμενη κυβέρνηση λαμβάνει ως "εντολή" να διερευνήσει όλα όσα το αφορούν, προκειμένου να "δικαιώσει" τον λαό. Αυτό σημαίνει ότι η προδοσία του Παπανδρέου συνεχίζει να "υφίσταται" και άρα δεν "διαγράφεται" με την εκλογή νέας κυβέρνησης. Αυτό σημαίνει ότι με ευθύνη του λαού —και άρα υπό την προστασία του— μπορεί η επόμενη κυβέρνηση να στραφεί εναντίον όλων όσων το δημιούργησαν παράνομα και βέβαια το αναγνώρισαν ...επίσης παράνομα.
Αυτό είναι το ζητούμενο για το δημοψήφισμα αυτό ...Να πάνε φυλακή όλοι οι διεφθαρμένοι από τη Siemens ή την Goldman Sachs ...Να πάνε φυλακή όλοι οι υπεύθυνοι όλων των κυβερνήσεων από τον Μητσοτάκη του Σαμαρά μέχρι τον Σημίτη του Παπανδρέου. Πώς μπορούν όμως να γίνουν όλα αυτά με τον Σαμαρά; Πώς μπορούν να γίνουν, όταν οι σημερινοί πρωταγωνιστές είναι και οι ίδιοι συμμέτοχοι στη Διαφθορά; Πώς μπορεί ο Σαμαράς να δρομολογήσει την κάθαρση, όταν είναι από τους κύριους υπεύθυνους της Διαφθοράς;
Ποιος ξέρει τι "πάσα" διαφθοράς έκανε στο ΠΑΣΟΚ του Σημίτη ο Αντωνάκης ο τενίστας ...Ο Αντωνάκης, ο οποίος, ως Υπουργός Οικονομικών της Οικουμενικής κυβέρνησης, ήταν αυτός, ο οποίος έβαλε τον τότε φτωχό Κόκκαλη στο παιχνίδι της λεηλασίας της χώρας ...Ο Αντωνάκης, ο οποίος, ως κορυφαίος παράγοντας της κυβέρνησης Μητσοτάκη, γνώριζε τον Κόκκαλη και τους Χριστοφοράκους της Siemens, όταν ο Σημίτης και οι Μαντέληδες δεν τους γνώριζαν ούτε εξ’ όψεως. Ποιος ξέρει τι έχει υπογράψει ως υπουργός του Μητσοτάκη και τον έχουν "αλυσοδεμένο" οι τοκογλύφοι. Ποιος ξέρει πόσο καλά τον "κρατάνε" τον "ατίθασο" Αντωνάκη αυτοί, οι οποίοι τον έβαλαν να μας "σώσει" από τον συμμαθητή του.
Κατάλαβε ο αναγνώστης πόσο μας "δουλεύουν" τα κόμματα των δωσίλογων του Κολεγίου; Κατάλαβε πώς παίζουν το παιχνίδι της συνενοχής και πώς με αλλεπάλληλους συμψηφισμούς καταφέρνουν και "κουκουλώνουν" τα πάντα. Πώς θα καταγγέλλει ο κάθε Σαμαράς τον κάθε Παπανδρέου, όταν όλοι τους γίνονται αρχηγοί χάρη στις "ευλογίες" των ίδιων σκοτεινών κέντρων εξουσίας; Πώς θα καταγγείλει το ένα κόμμα το άλλο, όταν οι ηγέτες τους τα έχουν μπλέξει στα ίδια σκάνδαλα; Πώς θα τολμήσει ο Σαμαράς ν’ ανοίξει "θηλιές" στο "πλεκτό" της Διαπλοκής, όταν όλες οι "κλωστές" περνάνε μέσα από τη θητεία της κυβέρνησης Μητσοτάκη;
Αυτό είναι το επίτευγμά τους. Κανένα σκάνδαλο δεν είναι αμιγώς "πράσινο" ή "μπλε". Η ίδια η Siemens έδινε χρήματα καί στα δύο κόμματα εξουσίας. Η ίδια η Siemens συνδέει τον Σαμαρά με τον Γιωργάκη και τα κόμματά τους. Πώς περιμένουμε να "καθαρίσει" ο τόπος, όταν το σκάνδαλο της Siemens αφορά εξίσου καί τον "πράσινο" Μαντέλη καί τον "μπλε" Λιάπη; ...Όταν ο Χριστοφοράκος τάιζε τα "πράσινα" σκουπίδια, αλλά ήταν "κολλητός" με τη Ντόρα; ...Όταν ο Χριστοφοράκος πήγαινε με το ελικόπτερο στο Κορακοχώρι του Σημίτη, αλλά με το αεροπλάνο έκανε βόλτες με τον ξάδερφο του Καραμανλή; Ποιος θα καταγγείλει ποιον; Πώς δεν θα γελάει πίσω από τις πλάτες μας το απολειφάδι ο Σημίτης; Πώς δεν θα μας "δουλεύει" ο γνωστός Άκης;
Τι να φοβηθούν όλοι αυτοί οι εγκληματίες; Το Αντωνάκη; ...Τον Αντωνάκη της πλάκας; ...Τον "φρέσκο" Αντωνάκη, ο οποίος κέρδισε τις εκλογές στο κόμμα και δεν του ξεκλείδωσαν την πόρτα, για να πανηγυρίσει στο μπαλκόνι; ...Τον "μετανοημένο" Αντωνάκη, ο οποίος πανηγύριζε τη νίκη του στην εξώπορτα της Ρηγίλλης; ...Τον "σέξι" Αντωνάκη, ο οποίος έχει νέες "συνταγές" για την οικονομία; Τον Αντωνάκη τον έχουν όχι απλά "δεμένο", αλλά "πακτωμένο".
Αυτός ο Αντώνης δεν υπάρχει περίπτωση να ενοχλήσει τους "δανειστές" μας. Είναι συνεργάσιμος ...Συνεργάσιμος υπέρ του δέοντος, αν τον κρίνει κάποιος από τη συμπεριφορά του στα "δευτερεύοντα", τα οποία καθημερινά προκύπτουν εξαιτίας της συνεχούς προδοτικής δραστηριότητας του Παπανδρέου. Ποιος μπορεί να ξεχάσει τη συμπεριφορά του Σαμαρά μετά τον πρόσφατο "θρίαμβο" του Μεσοπρόθεσμου τού προδότη; Γιατί είναι επιλήψιμη η συμπεριφορά του; Γιατί ο Παπανδρέου δεν πρόδωσε τους Έλληνες μόνον ως πολίτες ...Τους πρόδωσε και ως εργαζόμενους. Ο "νικητής" των τελευταίων διαπραγματεύσεων αποφάσισε την επιλεκτική χρεοκοπία εις βάρος των ασφαλιστικών μας ταμείων.
Το ελληνικό κράτος, το οποίο δανείζεται για να ξεπληρώσει τους τοκογλύφους, δεν θα ξεπληρώσει τα ασφαλιστικά μας ταμεία. Αντί να τους δώσει 26 δις ευρώ ζεστό χρήμα, θα τους δώσει νέα πολύχρωμα ομόλογα με την υπογραφή του κοιλιόδουλου Βενιζέλου ...Ομόλογα μεγάλου "βάθους" ..."Βάθους" τριακονταετίας ...Τόσο μεγάλου "βάθους", που θα μετατρέψουν τα ασφαλιστικά ταμεία από οικονομικούς "παράγοντες" της ελληνικής οικονομίας σε "επαίτες" του κράτους ...Του κράτους, που τα έχει ληστέψει και στο τέλος εμφανίζεται σαν "ευεργέτης" τους ...Του κράτους, που τους χρωστάει δεκάδες δις και δεν ξεπληρώνει ούτε αυτά που θα έπρεπε ...την ίδια στιγμή που ξεπληρώνει τους τοκογλύφους.
Ο "τίμιος" Αντώνης πώς αντέδρασε απέναντι σε αυτό το "έγκλημα" εις βάρος των εργαζομένων; Βγήκε να καταγγείλει δημοσίως το έγκλημα του άεργου και ανεπάγγελτου Παπανδρέου εις βάρος των ανθρώπων του μόχθου; Βγήκε στους δρόμους να προειδοποιήσει τους εργαζόμενους για το "μαύρο" μέλλον που θα τους περιμένει, σε περίπτωση που γεμίσουν τα ταμεία τους με "τοξικά" ομόλογα του υπερχρεωμένου κράτους; Τίποτε από αυτά δεν έκανε.
Στήριξε —έστω και "βουβά"— το έγκλημα ενός κρατικοδίαιτου παρασίτου, που δεν έχει καταβάλει ποτέ και σε κανένα ταμείο καμία εισφορά και έχει εξασφαλισμένη την πλούσια σύνταξή του εις βάρος του λαού. Λογικό είναι. Πώς να αντιδράσει ο Αντωνάκης; Εξίσου άεργος και ανεπάγγελτος με τον Γιωργάκη είναι και ο ίδιος. Όσες εισφορές έχει καταβάλει στα ασφαλιστικά ταμεία ο άχρηστος γιος της Μαργαρίτας, άλλες τόσες έχει καταβάλει και ο άχρηστος Αντώνης. Εξίσου παράσιτο με τον ΓΑΠ είναι και ο Σαμαράς, άσχετα αν εμφανίζεται τώρα σαν "αυτοδημιούργητος".
Οι δύο κοπρίτες του Κολεγίου Αθηνών θα "φάνε" από τους εργαζόμενους 26 δις Ευρώ ...26 χιλιάδες (26.000) εκατομμύρια ευρώ ...6 ΟΤΕ, στις τιμές που αυτός πουλήθηκε στους Γερμανούς ...6 ΟΤΕ, με 2,5 δις ετήσια κέρδη ο καθένας τους ...για να καταλάβει ο αναγνώστης πόσο διασφαλισμένες ήταν οι συντάξεις όλων των Ελλήνων εργαζομένων. Ποιος όμως θα τις διασφαλίσει; Οι "εκλεκτοί" των ιμπεριαλιστών; Οι άεργοι και ανεπάγγελτοι του Κολεγίου Αθηνών; Πού είναι ο "πατριώτης" ο Αντωνάκης να εξασφαλίσει τα συμφέροντα των εργαζομένων; ...Ο Αντωνάκης, ο οποίος είναι υπέρ των ιδιωτικοποιήσεων ...Ο "μέγας" οικονομολόγος, ο οποίος ποτέ δεν είπε ότι τα ασφαλιστικά ταμεία Μπορούν, Δικαιούνται και ΠΡΕΠΕΙ να συμμετάσχουν στις ιδιωτικοποιήσεις του Δημοσίου Κεφαλαίου. ΠΡΕΠΕΙ, γιατί με αυτόν τον τρόπο διασφαλίζονται τόσο τα γενικά εθνικά συμφέροντα του λαού όσο και τα ειδικά συμφέροντα των εργαζομένων.
Γι' αυτόν τον λόγο ο "πατριώτης" Σαμαράς δεν είπε κουβέντα για την ασφάλεια που θα παρείχε στο ασφαλιστικό μας σύστημα η ιδιοκτησία —από την πλευρά του— κάποιων κερδοφόρων ΔΕΚΟ. Ποτέ δεν θα απειλούνταν η βιωσιμότητα ενός ασφαλιστικού ταμείου, αν βρίσκονταν υπό την ιδιοκτησία του τα χρυσοφόρα φιλέτα του δημοσίου ...Αυτά, τα οποία διεκδικούν με απειλές οι ξένοι ιμπεριαλιστές ...Τα "φιλέτα" τύπου ΟΤΕ, ΔΕΗ, ΕΥΔΑΠ, Αττικής Οδού, ΟΠΑΠ κλπ.. ...Τα "φιλέτα" εκείνα, τα οποία θα εξασφάλιζαν επ’ άπειρον τις συντάξεις των εργαζομένων. Ο "πατριώτης" δεν σκέφτηκε καν ότι με αυτόν τον τρόπο θα παρέμεναν σε ελληνικά χέρια αυτές οι αμύθητης αξίας επιχειρήσεις. Ο "πατριωτισμός" του προφανώς περιορίζεται σε "κορώνες", που ενθουσιάζουν τους αφελείς και τους αγράμματους. Τα "χρέη" τού κράτους απέναντι στους δανειστές τα γνωρίζει τέλεια. Τα χρέη του κράτους απέναντι στα ταμεία τα αγνοεί.

Μήπως την προδοσία του Γιωργάκη

την ακολουθεί Συνταγματικό Πραξικόπημα του Αντωνάκη;


Κι όμως, αυτός ο Αντωνάκης, που δεν γνωρίζει αυτά τα απλά —τα οποία περιγράψαμε—, εμφανίζεται τώρα σαν αναμορφωτής του ίδιου του Πολιτεύματος. Τα μάτια του δεν ξέρει να βγάλει, προτάσεις για συνταγματικές αλλαγές προτείνει. Ο αγράμματος της Μασαχουσέτης μέχρι και αλλαγή του Πολιτεύματος προτείνει. Προτείνει να πάμε από την Προεδρευόμενη Κοινοβουλευτική Δημοκρατία στην Προεδρική Δημοκρατία. Ο κακομοίρης ο Αντωνάκης προφανώς δεν γνωρίζει ότι τα Πολιτεύματα δεν αλλάζουν έτσι απλά. Με αίμα αλλάζουν τα Πολιτεύματα, γιατί με αίμα επιβάλλονται ...Με αίμα υποχρεωτικά, γιατί το κάθε Πολίτευμα έχει τους δικούς του "εκλεκτούς" και αυτούς "επιδοτεί" εις βάρος όλων των άλλων.
Το σημερινό Πολίτευμα, όσο κι αν το έχουν "νοθεύσει" τα κουτορνίθια των Κολεγίων, είναι δημοκρατικό. Κυρίαρχος είναι ο λαός, άσχετα αν δεν το εκμεταλλεύεται στον βαθμό που μπορεί, τον συμφέρει και βέβαια πρέπει για τη Δημοκρατία. Είναι Κυρίαρχος, γιατί την εξουσία την ασκεί ένας πρωθυπουργός, ο οποίος εκλέγεται από τον λαό και ελέγχεται απόλυτα από μία Βουλή, η οποία εκλέγεται επίσης από τον λαό. Ο κάθε Έλληνας μπορεί να δημιουργήσει κόμμα και να διεκδικήσει την εξουσία και ο κάθε Έλληνας μπορεί να συμμετάσχει στις εκλογές και να διεκδικήσει θέση στη Βουλή.
Σήμερα αυτό το Πολίτευμα απλά υπολειτουργεί, γιατί οι εξουσίες των Γιωργάκηδων και των Αντωνάκηδων διαπλέκονται και το βραχυκυκλώνουν. Επειδή όμως δεν λειτουργεί εξαιτίας τους, δεν σημαίνει ότι είναι και λάθος ...Δεν σημαίνει ότι θα νοσταλγήσουμε τον φασισμό, επειδή η Τρέμη και ο Καψής μάς λένε ότι η Δημοκρατία ταυτίζεται με τον Γιωργάκη και τον Αντωνάκη. Αυτούς, που καταλύουν το Σύνταγμα, προσπαθείς να εντοπίσεις και να τιμωρήσεις και δεν αλλάζεις το Πολίτευμα.
Αντίθετα, στην Προεδρική Δημοκρατία —που προτείνει ο Σαμαράς— τα πράγματα δεν είναι τόσο σαφή και βέβαια δημοκρατικά. Ο Πρόεδρος μπορεί να εκλέγεται θεωρητικά από τον λαό, αλλά θα φέρει μια εξουσία, η οποία λειτουργεί "παράλληλα" με αυτήν της Κυβέρνησης και της Βουλής και άρα ανεξέλεγκτα. Επειδή πρόκειται περί φυσικού προσώπου, το πλεονέκτημα της εξουσίας του στην πραγματικότητα το εισπράττουν αυτοί, οι οποίοι μπορούν με τα μέσα τους να "παράγουν" υποψήφιους Προέδρους και άρα οι διαπλεκόμενοι. Η εξουσία του Προέδρου, δηλαδή, "αφαιρείται" από τον λαό και περνάει απευθείας στους διαπλεκόμενους. Αν, δηλαδή, σήμερα οι διαπλεκόμενοι και οι τραπεζίτες είναι πανίσχυροι, ελέγχοντας τις σχετικά ακριβές πολυπρόσωπες κομματικές ηγεσίες, στο μέλλον θα γίνουν ακόμα πιο ισχυροί, ελέγχοντας τους φτηνούς Προέδρους.
Αν σήμερα ο λαός έχει μια μικρή δυνατότητα ελέγχου, στην προεδρική δημοκρατία αυτήν τη χάνει. Οι Πρόεδροι θα δίνουν λογαριασμό μόνον στα αφεντικά τους και άρα όχι στον λαό. Θα μπλοκάρουν όποια διαδικασία δεν συμφέρει αυτά τα αφεντικά και στην πραγματικότητα θα κάνουν τους "διαπλεκόμενους" ισότιμους "συνεταίρους" με τον λαό. Η πατρίδα μας θα πάψει αν ανήκει στους Έλληνες αποκλειστικά και θα ανήκει σε ένα μεγάλο μέρος της στο Κολέγιο και σε όσους βρίσκονται "πίσω" από αυτό.
Απλά πράγματα. Με τον έλεγχο των ΜΜΕ από τους διαπλεκόμενους αυτή η προεδρική δημοκρατία δεν διαφέρει σε τίποτε από μια βασιλευόμενη δημοκρατία. Μια βασιλευόμενη δημοκρατία, που η ιδιομορφία της θα περιορίζεται στο γεγονός ότι στον "θρόνο" της δεν θα υπάρχουν πραγματικοί βασιλείς, αλλά θα εναλλάσσονται εκ περιτροπής οι εκλεκτοί των διαπλεκομένων ...Οι ίδιοι γόνοι των ίδιων οικογενειών, που στη Μεταπολίτευση παρίσταναν τους κομματάρχες. Να μην μας φανεί παράξενο αν αυτήν τη θέση την έχουν υποσχεθεί στη Ντόρα, η οποία μας απειλεί ότι θα εγκαταλείψει την πολιτική και μέρα-νύχτα στηρίζει τα Μνημόνια και τους τοκογλύφους. Μιλάμε για μια μοναρχική "δημοκρατία", στην οποία ο λαός μοιράζεται κράτος και εξουσία με έναν παράγοντα τον οποίο δεν ελέγχει και ο οποίος λειτουργεί με βάση τη δική του βούληση, κρίση και βέβαια ιδιωτικά συμφέροντα.
Γιατί το κάνει αυτό ο Σαμαράς; Για δύο λόγους. Ο πρώτος λόγος είναι ότι αυτό επιβάλουν τα συμφέροντα της Παγκόσμιας Διακυβέρνησης ...Γιατί αυτό επιβάλουν τα συμφέροντα της Λέσχης Μπίλντερμπεργκ ...Γιατί αυτό τού έδωσαν εντολή να κάνει οι "βαρόνοι" της ελληνικής κοινωνίας. Δεν τους συμφέρει πλέον όλους αυτούς η Προεδρευόμενη Κοινοβουλευτική Δημοκρατία. Διεκδικούν ένα μεγάλο κομμάτι τής Ελλάδας και θέλουν το αντίστοιχό του και σε θεσμική εξουσία. Αν αποσπάσουν το σημερινό δημόσιο κεφάλαιο, δεν έχουν λόγο να μοιράζονται την εξουσία με τον λαό, γιατί θεωρούν ότι απειλούνται. Αν αδικήσουν τον λαό με τη λεηλασία και αφήσουν την εξουσία στον λαό, είναι βέβαιο ότι σε κάποια στιγμή θα χάσουν αυτά, τα οποία σήμερα απέσπασαν ...Θα χάσουν νόμιμα αυτά, τα οποία απέκτησαν παράνομα.
Όλοι αυτοί πλέον δεν έχουν λόγο να στηρίζουν την Κοινοβουλευτική Δημοκρατία. Όχι μόνον δεν έχουν πλέον κέρδος από αυτήν, αλλά τους κοστίζει ακριβά. Ό,τι είχαν να πάρουν με τη Διαφθορά και τον κομματισμό του κράτους, το πήραν ...Τα "ξεζούμισαν" τα κυρίαρχα κόμματα του δικομματισμού. Ό,τι είχαν να πάρουν από αυτά, το πήραν. Τώρα τους είναι άχρηστα. Δεν έχουν αξία στην νέα εποχή. Απλά πράγματα. Τα κόμματα μέχρι τώρα τους ήταν χρήσιμα, για να ελέγχουν τον λαό και την εξουσία και αυτό γινόταν εύκολα για όσο διάστημα υπήρχε δημόσιο κεφάλαιο ...Για όσο διάστημα οι εκλεκτοί τους κομματάρχες μέσω αυτού του κεφαλαίου έκλεβαν, αλλά και διόριζαν κομματικούς στρατούς, για να μονιμοποιούνται στην εξουσία.
Τώρα, που το δημόσιο αυτό κεφάλαιο ξεπουλιέται, δεν τους συμφέρει ο κομματισμός, γιατί δεν τους δίνει το αντίστοιχο κέρδος και ταυτόχρονα έχει πολύ μεγάλο κόστος. Το χειρότερο όμως είναι ότι μέσα στους "απλωμένους" μηχανισμούς τους φιλοξενεί δυνάμεις, οι οποίες μπορεί να γίνουν επικίνδυνες ...Μηχανισμοί, οι οποίοι μπορούν να δώσουν σε κάποιους δύναμη και φήμη χωρίς τη βοήθεια εκδοτών και καναλαρχών ...Μηχανισμοί, οι οποίοι μπορούν να παράγουν πρόσωπα αρκετά ισχυρά, ώστε να ανατρέψουν τους προδότες και να διεκδικήσουν την εξουσία.
Αυτή η πιθανότητα —και μόνον που υπάρχει— τους ανησυχεί, εφόσον δεν θέλουν πλέον τον λαό στα "πόδια" τους ...Δεν θέλουν καταστάσεις, που δεν ελέγχουν οι ίδιοι ...Καταστάσεις, που δεν τους δίνουν το πλεονέκτημα ή τη δυνατότητα εκβιασμών. Η απόφαση, δηλαδή, του Γιωργάκη να κυβερνά με μια παρέα του γυμναστηρίου —και στην πραγματικότητα να στραφεί εναντίον του ίδιου του ΠΑΣΟΚ— είναι "άνωθεν" επιβεβλημένη απόφαση. Κάποιοι αποφάσισαν να διαλύσουν τα κόμματα στη συμβατική τους μορφή και αυτό κάνουν. Οι καταστάσεις τούς ευνοούν, γιατί ο κόσμος έχει πραγματικά σιχαθεί τη Μεταπολίτευση και με την άγνοιά του θα μπορούσε να τους εξυπηρετήσει.
Τι τους συμφέρει όλους αυτούς; Αυτό, το οποίο προτείνει ο Αντωνάκης ...Να αποκτήσουν άμεσα ένα μεγάλο μέρος της θεσμικής εξουσίας. Απλά, για να καταλάβει κάποιος τη χρησιμότητα —για τους ίδιους— της πρότασης Σαμαρά, θα πρέπει να γνωρίζει τους στόχους τους και βέβαια τα μέσα που διαθέτουν, προκειμένου να εξυπηρετήσουν τους στόχους αυτούς. Τι διαθέτουν οι βαρόνοι; Χρήμα και ΜΜΕ. Τι θέλουν; Να ελέγχουν μονοπωλιακά την εξουσία. Άρα; Άρα τους συμφέρει η προεδρική δημοκρατία. Γιατί; Γιατί μόνοι τους μπορούν να δημιουργούν τους "κατάλληλους" υποψήφιους Προέδρους, οι οποίοι θα προκύπτουν από τα δικά τους Κολέγια. Τους συμφέρει επίσης να περιοριστούν και οι θέσεις των βουλευτών και να λειτουργεί η Βουλή ως ένα "κονκλάβιο" των πλούσιων και ισχυρών παραγόντων, οι οποίοι θα εκλέγονται πέρα και πάνω από τα κόμματα ...Έτσι απλά.
Ποιος θα τους συναγωνιστεί όλους αυτούς τους έχοντες και κατέχοντες; Όποιον θέλουν θα τον προβάλουν σαν "μεσσία" και όποιον δεν θέλουν θα τον αφήνουν στην αφάνεια. Όποιον θέλουν θα τον χρηματοδοτούν και όποιον δεν θέλουν θα τον αφήνουν να μαζεύει δεκάρες ...Αυτό είναι το μέλλον, το οποίο μας επιφυλάσσουν. Πρόεδροι "χρισμένοι" σε μυστικά γραφεία Διαπλοκής ...Όπως "Αμερική". Κοντά σ' αυτούς και οι βουλευτές του μέλλοντος ...Οι δήθεν περιορισμένοι στον αριθμό για λόγους "οικονομίας". Αυτοί, οι οποίοι ρήμαξαν τον λαό, άρχισαν τώρα να τον "λυπούνται" για τα έξοδα. Για λόγους "οικονομίας" η Βουλή θα γίνει ένα "μαγαζί" μελών της Λέσχης Μπίλντερμπεργκ και υπαλλήλων του Λάτση και του Μπόμπολα.
Αυτό θέλει ο κολεγιόπαις Αντωνάκης. Αυξημένες εξουσίες για έναν Πρόεδρο, ο οποίος θα προκύπτει πάντα ανάμεσα από τους φίλους και τους συμμαθητές του. Θα αποφασίζουν οι Λάτσηδες και οι Μπομπολαίοι ποιον θα προβάλουν και οι χαχόλοι απλά θα ψηφίζουν. Η Τρέμη και ο Καψής θα μας υποδεικνύουν ποιοι είναι οι "άξιοι" και οι "ικανοί" και εμείς θα τρέχουμε να ψηφίσουμε. Μόνοι τους οι ισχυροί θ' αποφασίζουν για τις επιλογές του λαού και ο λαός απλά θα "βοά". Αυτή είναι η "δημοκρατία" που ονειρεύεται ο Αντωνάκης.
Τώρα μπορεί να καταλάβει ο αναγνώστης και τον δεύτερο λόγο, για τον οποίο ο Αντωνάκης επιθυμεί, αλλά και βιάζεται να προτείνει αυτήν την αλλαγή πολιτεύματος ...Φοβάται ...Φοβάται για τις συνέπειες του ρόλου, τον οποίο ο ίδιος έχει αναλάβει ...Φοβάται τόσο για τον συμμαθητή του όσο και για τον εαυτό του. Για όσο διάστημα ο λαός έχει την κυριαρχία, ούτε ο συμμαθητής του αλλά ούτε και ο ίδιος θα μπορούν να κοιμούνται ήσυχοι.
Αυτοί οι προδότες θα εξασφαλίσουν άπαξ την ησυχία τους μόνον με αυτό το Πραξικόπημα ...Μόνον όταν τα αφεντικά τους θ' αποκτήσουν την πλήρη εξουσία και θα εξασφαλίσουν στα δουλικά τους το ακαταδίωκτο ...Μόνον όταν αυτοί, οι οποίοι θα μας κυβερνούν, θα "παράγονται" από το Μέγκα και τον Αντένα και θα έχουν το "χρίσμα" του Μπόμπολα και της Goldman Sachs. Γι' αυτόν τον λόγο —και εν μέσω τέτοιας μεγάλης οικονομικής κρίσης— ο Αντωνάκης παριστάνει τον "συνταγματολόγο" και παίζει με τα Πολιτεύματα. Φοβάται και προσπαθεί από τώρα να εξασφαλίσει την ατιμωρησία για τη συνενοχή του.
Αυτή είναι Ελλάδα των προδοτών του Κολεγίου ...Η Ελλάδα της φαιδράς πορτοκαλέας ...Η Ελλάδα, που την οικονομία της την έχει αναλάβει ένας "συνταγματολόγος" και την αναμόρφωση του Συντάγματος την έχει αναλάβει ένας "οικονομολόγος" ...Η Ελλάδα του προδότη Παπανδρέου και του συνενόχου του Αντωνάκη, ο οποίος, αν δεν προσέξει, μπορεί να εμφανιστεί ως Πραξικοπηματίας και να σταθεί στο ίδιο εδώλιο με τον συμμαθητή και κολλητό του.


Ο λαός πρέπει να ξυπνήσει επιτέλους

και να πάρει την κατάσταση στα χέρια του.



Τι προτείνουμε;


Αυτό, το οποίο προτείνουμε κατ’ αρχήν, είναι η λήψη γνώσης. Ο κόσμος σήμερα είναι αρκετά περίπλοκος και εξαιρετικά επικίνδυνος, για να περιφέρεται κάποιος σε αυτόν, χωρίς να γνωρίζει τι συμβαίνει. Πρέπει να γνωρίζει ο κόσμος ποιοι είναι οι εχθροί του. Κανένας δεν κέρδισε πόλεμο, χωρίς πρώτα να καταλάβει ποιος είναι ο εχθρός του. Εχθροί των Ελλήνων σήμερα δεν είναι άλλοι λαοί. Οι εχθροί των Ελλήνων δεν αναζητούνται ούτε καν με βάση τις παλαιότερες ιδεολογικές πλατφόρμες. Δεν υπάρχουν ταξικές συνομωσίες, όπως υπήρχαν στην περίοδο που "ανθούσαν" οι ιδεολογίες. Κανένα ΠΑΣΟΚ δεν πολεμάει καμία ΝΔ. Καμία Δεξία δεν έρχεται σε σύγκρουση με καμία Αριστερά. Ό,τι απέμεινε από αυτές τις "συγκρούσεις" παραμένει μόνο και μόνο επειδή βολεύει τους πονηρούς, για να θολώνουν τα "νερά".
Σήμερα εχθρός των Ελλήνων είναι η Παγκόσμια Διακυβέρνηση. Τι είναι αυτή πρακτικά; ...Η προσπάθεια κάποιων ιδιωτών να επιτύχουν την απόλυτη ιδιωτικοποίηση του Πλανήτη ...Ένα πρόβλημα, το οποίο δεν αφορά μόνον την Ελλάδα, αλλά ολόκληρο τον κόσμο. Ιδιώτες είναι αυτοί, οι οποίοι επιτίθενται στους λαούς, για να τους αποσπάσουν τις πατρίδες τους. Αυτό γίνεται σε όλα τα μήκη και τα πλάτη του Πλανήτη ...Ακόμα και σ' εκείνα τα κράτη, τα οποία φαινομενικά έχουν πολιτική ή φυλετική "συγγένεια" με τους τοκογλύφους —οι οποίοι σήμερα επιτίθενται στην Ελλάδα— ...Ακόμα και σ' εκείνα τα κράτη, τα οποία είναι υπεράνω πάσης "υποψίας". Αυτό —από μόνο του— αποδεικνύει ότι οι ιδιώτες αυτοί είναι τόσο άπληστοι και αδίστακτοι, που δεν τους περιορίζει κανένα εθνικό ή άλλο συμφέρον. Παντού και εναντίον όλων κάνουν τα ίδια εγκλήματα.
Πριν από λίγες ημέρες μέγα πλήθος λαού διαδήλωσε στο Ισραήλ, καταγγέλλοντας την ακρίβεια και τη λεηλασία του κόπου των εργαζομένων. Όλα αυτά στο Ισραήλ ...Στο Ισραήλ, το οποίο στην πραγματικότητα είναι εξίσου θύμα της παγκοσμιοποίησης με την Ελλάδα ...Στο Ισραήλ, το οποίο θεωρητικά είναι από τους πρωτοστάτες της Παγκόσμιας Διακυβέρνησης και —όπως αποδεικνύεται από τα δεδομένα— από τα πρώτα θύματά της. Πώς αποδεικνύεται αυτό; ...Από τη φτώχεια και τη δυστυχία των Ισραηλιτών ...Από την αισχροκέρδεια, που επικρατεί στην αγορά του ...Από το γεγονός ότι το ίδιο το Ισραήλ δεν ανήκει στον λαό του, αλλά σε μερικούς Εβραίους ιδιώτες. Αρκεί να σκεφτεί κάποιος ότι δεκαοκτώ οικογένειες του Ισραήλ ελέγχουν τις εταιρείες που παράγουν το μισό ΑΕΠ του Ισραήλ ...Ιδιώτες ...Απλοί ιδιώτες.
...Ιδιώτες, όμοιοι με τους λοιπούς τοκογλύφους, οι οποίοι παριστάνουν τις "Αγορές" και έχουν στραφεί εναντίον των πάντων στον Πλανήτη ...Τοκογλύφοι, οι οποίοι δεν καταλαβαίνουν τίποτε ...Που φόρτωσαν την —κατ’ όνομα πλέον— "υπερδύναμη" με 14,5 τρις δολάρια χρέος. Μιλάμε για απίστευτο ποσό. Για να το καταλάβει κάποιος το νούμερο αυτό, αρκεί να το σκεφτεί διαφορετικά ...Να το σκεφτεί ως δεκατεσσεράμισι χιλιάδες (14.500) δισεκατομμύρια δολάρια. Αν, δηλαδή, μπορούσαμε να τυπώσουμε ένα χαρτονόμισμα αξίας ενός δισεκατομμυρίου δολαρίων, θα χρειαζόμασταν δεκατεσσεράμισι χιλιάδες τέτοια χαρτονομίσματα, για να ξεπληρώσουμε το αμερικανικό χρέος. Μιλάμε για πρωτοφανή πράγματα. Μιλάμε για αριθμούς, τους οποίους μέχρι σήμερα τους γνώριζαν μόνον οι αστρονόμοι.
Όλα αυτά τα έκαναν οι ιδιώτες τοκογλύφοι, προκειμένου να τρομοκρατήσουν τους λαούς και να τους λεηλατήσουν. Τους "φόρτωσαν" με τεράστια χρέη, για να τους αποσπάσουν τις πατρίδες τους. Όταν σε αυτήν την ιδιωτική αθλιότητα έχουν παγιδευτεί κράτη όπως οι ΗΠΑ ή το Ισραήλ, πώς θα μπορούσε να εξαιρεθεί η Ελλάδα;
Αυτοί είναι οι εχθροί των λαών στην Παγκόσμια Διακυβέρνηση και αυτοί είναι και οι εχθροί των Ελλήνων. ΙΔΙΩΤΕΣ. Αυτοί είναι τα αφεντικά τόσο του Γιωργάκη όσο και του Αντωνάκη. Αυτοί δεν είναι ούτε δεξιοί ούτε αριστεροί. Ούτε αστοί ούτε κεφαλαιοκράτες. Ούτε θρησκόληπτοι ούτε άθεοι. Είναι κακοποιοί του κοινού ποινικού δικαίου. Είναι ιδιώτες απλοί, οι οποίοι έχουν συνθέσει μια συμμορία, που κάνει τα πάντα, προκειμένου να εξυπηρετήσει τα ιδιωτικά της συμφέροντα ...Μια διεθνής ιδιωτική συμμορία, η οποία "αλώνει" τα κράτη το ένα μετά το άλλο ...Μια ιδιωτική συμμορία, η οποία βρίσκει ιδιώτες-δωσίλογους και μπαίνει μέσα στα κράτη. Αυτή η διεθνής συμμορία μπήκε στην Ελλάδα, εκμεταλλευόμενη τη "δεξαμενή" πρόθυμων ηλιθίων του Κολεγίου Αθηνών.
Από αυτούς τους ηλίθιους δημιούργησε τη συλλογική συμμαχία, την οποία είχε ανάγκη ...Από τα κουτορνίθια, τα οποία τα γνώριζε από τα Κολέγια και τα "μάγεψε" στις συνεδριάσεις της Λέσχης Μπίλντερμπεργκ. Ανάμεσα σ' αυτά τα κουτορνίθια βρίσκει συνεργάτες και τέτοιοι δεν είναι μόνον οι πρωταγωνιστές της εξουσίας, αλλά και οι "κομπάρσοι" ...Όλοι όσοι μπορούν από το "πόστο" τους να παίξουν έναν ρόλο, είτε μικρό είτε μεγάλο ...Όλοι όσοι μπορούν να διαμορφώσουν την κοινή γνώμη με τρόπο τέτοιο, που να ευνοεί τα αφεντικά.
Δεν είναι μόνον πολιτικοί πρώτης γραμμής, αλλά και πολιτικοί δεύτερης γραμμής. Δεν είναι μόνον πολιτικοί, αλλά και τραπεζίτες. Δεν είναι μόνον τραπεζίτες, αλλά και δημοσιογράφοι. Δεν είναι μόνον δημοσιογράφοι, αλλά και διανοούμενοι. Δεν είναι μόνον ο Παπανδρέου και ο Σαμαράς, αλλά και ο Παπακωνσταντίνου και ο Κυριάκος Μητσοτάκης ...Ο Βορίδης, αλλά και ο Ανδριανόπουλος ...Ο Μάνος, αλλά και ο Νανόπουλος ...Ο Παπαχελάς, αλλά και ο Στραβελάκης ...Ο Δήμου, αλλά και ο Χωμενίδης. Ας ψάξει κάποιος τους "φανατικούς" του Μνημονίου και θα τους εντοπίσει όλους.
Αυτοί, προκειμένου να εξυπηρετήσουν τα ιδιωτικά τους συμφέροντα, εξυπηρετούν τους πανίσχυρους Έλληνες ιδιώτες, οι οποίοι ανήκουν σε αυτήν τη διεθνή συμμορία ...Πανίσχυρους ιδιώτες, οι οποίοι στην πραγματικότητα είναι οι ίδιοι οι εργοδότες τους ...Που είναι οι κομματάρχες τους, αν είναι πολιτικοί ...Που είναι οι τραπεζίτες, αν είναι τραπεζικά στελέχη ...Που είναι οι εκδότες τους, αν είναι δημοσιογράφοι ή συγγραφείς ...Πανίσχυροι ιδιώτες, όπως ο γιος του δωσίλογου Λάτση ή ο συνέταιρος της Goldman Sachs Μπόμπολας. Αυτή η συμμορία προδίδει τα πάντα, προκειμένου ν' αρπάξει ό,τι μπορεί.
Αυτό πρέπει να γνωρίζει ο λαός. Απέναντί του δεν έχει μυστηριώδεις δυνάμεις. Απέναντί του στέκονται απλοί ΙΔΙΩΤΕΣ, οι οποίοι συνεργάζονται μεταξύ τους εναντίον ολόκληρου του λαού ...ΙΔΙΩΤΕΣ, όπως ο άπληστος ο Λάτσης, ο οποίος συνεργάζεται με τον γελοίο Παπανδρέου, προκειμένου ο Μητρόπουλος να του προσφέρει τη λεία που προσδοκεί ...ΙΔΙΩΤΕΣ, που μπορεί ο λαός —αν "ξυπνήσει"— όχι απλά να τους αντιμετωπίσει, αλλά να τους λιώσει στην κυριολεξία ...Να τους κλείσει φυλακή και να τελειώνει άπαξ μ' αυτούς.
Αυτοί οι πονηροί ΙΔΙΩΤΕΣ είναι που —ακόμα και σήμερα— προσπαθούν να τον παρασύρουν σε "κομματικά διλήμματα", ενώ τέτοια πλέον δεν υπάρχουν ...ΙΔΙΩΤΕΣ, οι οποίοι βάζουν τα παπαγαλάκια τους να δημιουργούν εικόνες "ντέρμπι" μεταξύ κομμάτων, που δεν αφορούν πλέον κανέναν ...ΙΔΙΩΤΕΣ, οι οποίοι με τα ίδια παπαγαλάκια προσπαθούν να τρομοκρατήσουν τον λαό, ενώ στην πραγματικότητα οι απειλές τους είναι της πλάκας ...Απειλές μιας δήθεν χρεοκοπίας και χάους, ενώ αυτό δεν συμβαίνει. Ίσα-ίσα που με μια χρεοκοπία βελτιώνει ένα κράτος την εικόνα του και άρα την πιστοληπτική του ικανότητα. Χρεοκοπείς στα όρια του Default και την επόμενη ημέρα επιστρέφεις στα ΑΑΑ. Μόνον όποιος λαός σώσει την πατρίδα του θα σωθεί και ο ίδιος ...και αυτό δεν μπορεί να το κάνει όποιος αφήνει τα "τρωκτικά" της τοκογλυφίας να λεηλατούν την πατρίδα του.
Απλά πράγματα, τα οποία δεν αφορούν μόνον την Ελλάδα ...Πράγματα, τα οποία, αν τα εφαρμόσει πρώτη η Ελλάδα, σύντομα θα βρει μιμητές σε ολόκληρο τον κόσμο ...Πράγματα, τα οποία θα απομονώσουν τους τοκογλύφους και θα τους οδηγήσουν στην τιμωρία ...Πράγματα, τα οποία μπορούν τη συκοφαντημένη Ελλάδα να την ξαναβάλουν στο παιχνίδι της δόξας.
Το μήνυμα είναι ένα και είναι απλό:
...Το κράτος δεν ταυτίζεται με την πατρίδα και τον λαό.

...Χρεοκοπήστε το κράτος, πριν σας χρεοκοπήσει αυτό.

Πρέπει οι λαοί να οδηγήσουν τα κράτη τους στη χρεοκοπία, για να γλιτώσουν τόσο οι ίδιοι όσο και οι πατρίδες τους. Απλά πράγματα. Το κράτος είναι χρήσιμο "σακίδιο", το οποίο το φοράει ο λαός, για να εξυπηρετεί καλύτερα τις ανάγκες του. Όταν κάποιοι σου φορτώνουν ανεξέλεγκτα το "σακίδιο" αυτό και το μετατρέπουν στην πλάτη σου σε ένα βαρύ "αμόνι", το ξεφορτώνεσαι πριν να είναι πολύ αργά. Πρώτα το ξεφορτώνεσαι και μετά βλέπεις πώς θα το ανασύρεις.
Εφόσον όλα τα κράτη έχουν να κάνουν με τοκογλύφους —στην πλειοψηφία τους Εβραίους—, ας κάνουν ό,τι κάνουν και οι θεομπαίχτες Εβραίοι στο γνωστό ανέκδοτο. Ας πετάξουν τις δόσεις των χρεών τους στον "ουρανό". Ό,τι μπορούν οι τοκογλύφοι να πιάσουν, ας το κρατήσουν και ό,τι πέσει κάτω, να επιστρέψει στον λαό. Αν όλοι οι λαό ρίξουν μια "πιστολιά" στις "Αγορές", είναι στην κυριολεξία θέμα λεπτών να βγούμε από την κρίση και τον εφιάλτη ...Τον εφιάλτη, τον οποίο μας προκάλεσαν οι "Αγορές" σε συνεργασία με τις προδοτικές ιδιωτικές τράπεζες.
Οι ίδιοι οι λαοί πρέπει να χρεοκοπήσουν τις ιδιωτικές τράπεζες. Να αποσύρουν μαζικά τις καταθέσεις τους, για να τις οδηγήσουν σε αδυναμία εξυπηρέτησης των υποχρεώσεών τους και άρα στη χρεοκοπία. Γιατί; Γιατί αυτές είναι ο "ομφάλιος λώρος", ο οποίος συνδέει τους τοκογλύφους με τα κράτη. Αυτές οι τράπεζες είναι το μεγάλο μυστικό του σχεδιασμού των τοκογλύφων. Χάρη στις ιδιωτικές τράπεζες μπορούν και λεηλατούν τους λαούς. Η συνεχής σωτηρία αυτών των τραπεζών είναι αυτή, η οποία βυθίζει τα κράτη στην καταστροφή. Οι διεφθαρμένοι Παπανδρέου και Σαμαράδες, για να τις "σώζουν", λεηλατούν τους λαούς ...και θα τις "σώζουν" πάντα με "άλλοθι" την προστασία των καταθέσεων.
Αν οι λαοί χρεοκοπήσουν τις ιδιωτικές τράπεζες, αυτές αναγκαστικά θα περιέλθουν στα χέρια του κράτους. Οι υποθήκες τους αρκούν για να σώσουν τις καταθέσεις, εφόσον αυτές οι καταθέσεις στην πραγματικότητα αντιπροσωπεύουν ένα μικρό μέρος του συνόλου των τραπεζικών υποχρεώσεων. Επιπλέον, είναι θέμα χρόνου αυτές οι υποθήκες να βελτιώσουν τις αξίες τους, εφόσον είναι θέμα χρόνου το κράτος —αν απαλλαγεί από το τραπεζικό "βαρύδιο"— να μπει σε πορεία ανάπτυξης. Για όσο διάστημα αυτές οι τράπεζες υπάρχουν, θα μετατρέπουν διαρκώς τα ιδιωτικά χρέη σε κρατικά χρέη και θα "βυθίζουν" τα κράτη στην άβυσσο.
Το ακόμα χειρότερο είναι πως, όταν ολοκληρώσουν την καταστροφή των κρατών, θα περάσουν και οι ίδιες στα χέρια των ξένων τοκογλύφων. Όταν θα μπορέσουν μέσω αυτών να περάσουν στα χέρια των τοκογλύφων τα δημόσια κεφάλαια, θα περάσουν και οι ίδιες στα ίδια χέρια και άρα και τα ιδιωτικά κεφάλαια των λαών. Θα περάσουν φτηνά και με ασφάλεια, εφόσον σε αυτές τις τράπεζες διατηρούνται και οι υποθήκες των ιδιωτών. Ολόκληρος ο Πλανήτης στα χέρια μιας συμμορίας ιδιωτών. Μια συμμορία κακοποιών που από τα υπόγεια της FED κατέστρεψε όλες τις εθνικές οικονομίες και απειλεί με καταστροφή τους πάντες.

Μόνον με την γνώση του αντιπάλου μπορεί ο λαός να προχωρήσει στο επόμενο βήμα, το οποίο είναι ο "πόλεμος". Μόνον με τη γνώση του αντιπάλου μπορεί να σταθεί απέναντί του και να διεκδικήσει την νίκη.

Τι προτείνουμε να κάνει ο λαός;



Προτείνουμε να εκμεταλλευτεί τα δικαιώματά του

και να αρχίσει να απαιτεί.



ΝΑ ΑΠΑΙΤΗΣΕΙ Ο ΛΑΟΣ... :



1) ...ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ με το "ερώτημα" της νομιμότητας του δημόσιου χρέους. Να αποφασίσει ο ίδιος ο λαός για το αν αναγνωρίζει ή όχι το χρέος. Το δημοψήφισμα αυτό να αποτελεί "εντολή" για την επόμενη κυβέρνηση την εκ νέου καταμέτρησή του και βέβαια την τιμωρία των όσων παρανόμησαν στα όσα το αφορούν.
2) ...από την κυβέρνηση να στραφεί εναντίον της Γερμανίας με την κατηγορία της απρόκλητης πολεμικής επίθεσης. Να στραφούν οι ίδιοι οι πολίτες εναντίον της Γερμανίας και της κυβέρνησής της, ως "θύματά" της. Δικαίωμα να το κάνουν έχουν όλοι οι ιδιώτες και βέβαια οι συνδικαλιστικοί, επιστημονικοί και επαγγελματικοί φορείς της χώρας. Μπορεί κάλλιστα —λόγω επιστημονικής εξειδίκευσης— ο Δικηγορικός Σύλλογος Αθηνών ν' αναλάβει την αντίστοιχη πρωτοβουλία.
3) ...από την κυβέρνηση να απαιτήσει από τη Γερμανία την αποπληρωμή του κατοχικού δανείου.

4) ...να στραφούν οι πολίτες μαζικά εναντίον του παράνομου Ταμείου Αποκρατικοποιήσεων. Να κάνουν μαζικές μηνύσεις εναντίον των μελών του ...Ειδικά τώρα, που αυτά τα μέλη έχουν αρπάξει "μετρητά" από το ελληνικό κράτος και είναι βέβαιο ότι τα έχουν "τσεπώσει". Αρκεί μια εισαγγελική παραγγελία, για να διαπιστωθεί πώς περίπου αντιλαμβάνονται τα "καθήκοντά" τους οι σημερινοί δωσίλογοι των ξένων και χαφιέδες των ντόπιων ιμπεριαλιστών.
5) ...να στραφούν οι εργαζόμενοι του ιδιωτικού τομέα μαζικά εναντίον της διοίκησης του ΙΚΑ ...Να σαπίσουν στις μηνύσεις τη διοίκηση του ΙΚΑ για παράβαση καθήκοντος και πιθανή διαφθορά. Υποχρέωση του Διοικητή του ΙΚΑ είναι να προστατεύει τα ιδιωτικά συμφέροντα των ασφαλισμένων του, ακόμα κι αν αυτό το κάνει απέναντι στο ίδιο το κράτος. Καθήκον του Διοικητή του ΙΚΑ είναι να προστατεύει αυτά τα συμφέροντα και άρα υπό τις παρούσες συνθήκες είναι υποχρεωμένος να μην συναινέσει στην ανταλλαγή "ώριμων" ομολόγων με νέα ομόλογα τριακονταετούς διάρκειας ...Υπάρχουν ποινικές ευθύνες, αν συναινέσει ...Υπάρχουν υπόνοιες διαφθοράς, αν έχει ήδη συναινέσει. Το ΙΚΑ και η διοίκησή του είναι υποχρεωμένοι να κάνουν ό,τι όλοι οι ιδιώτες, οι οποίοι συμμετέχουν στο ελληνικό χρέος και αρνούνται να "εξυπηρετήσουν" το ελληνικό κράτος με ανταλλαγή ομολόγων.