Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

1 Δεκ 2011


Ουδέν κρυπτόν υπό τον ήλιο…

Ένα-ένα θα σκάνε τα εγκλήματα που διέπραξε σε βάρος του Ελληνικού λαού ο μυαλοτσιμενταρισμένος ο οποίος εν λευκώ εξουσιοδότησε τον τριγωνικέφαλο Κοζανίτη βαψομαλλιά, ΜΕ ΤΗΝ ΥΠΟΓΡΑΦΗ ΤΟΥ ΚΑΙ ΜΟΝΟ, να ξεπουλάει την Ελλάδα.

Η Βόμβα από την Κομισιόν σχετικά με το «φουσκωμένο έλλειμμα του 2009» είδε σήμερα το φως της δημοσιότητας. Ο αρμόδιος επίτροπος της ΕΕ, Αλγκίρντας Σεμέτα αποκάλυψε ότι δεν έγινε με παρότρυνση της Επιτροπής, η συμπερίληψη...

ολόκληρης της έκτασης των οφειλών των νοσοκομείων στις προβλέψεις του ελλείμματος για το 2009! Μόνος του ο Παπακωνσταντίνου αύξησε το έλλειμμα του 2009!

Μόνος του τι καθίκι!

Κι αυτό το θλιβερό υποκείμενο, αυτόν τον δεδηλωμένο εχθρό του λαού, για λόγους πολιτικά ανεξήγητους, τον ανέχεται ο Σαμαράς και η ΝΔ και δεν απαιτεί την άμεση απομάκρυνσή του από την κυβέρνηση Παπαδήμου!

Κύριε Σαμαρά δε μάθατε τίποτα;

Δεν ακούσατε τίποτα;

Κι εσείς λαλίστατε κύριε Μιχελάκη, τι έγινε, το αμίλητο νερό ήπιατε;



Την ώρα που ο μεγαλύτερος οικονομικός πυλώνας - όπως συχνά χαρακτηριζόταν από τους πρωθυπουργούς της χώρας - η Ναυτιλία, στερείται των καθοριστικών υπηρεσιών του Λιμενικού Σώματος, οι λιμενικοί και συγκεκριμένα οι βατραχάνθρωποι, χρησιμοποιούνται για να παρέχουν προστασία στον κάθε Μήδα - ιδιοκτήτη νησιού στη χώρα.

Έτσι σύμφωνα με πληροφορίες βατραχάνθρωποι χρησιμοποιούνται κάθε καλοκαίρι - αλλά και όποτε απαιτηθεί - για να φυλάνε τα ...σύνορα των ιδιωτικών νησιών των μεγιστάνων της ελληνικής οικονομίας. Στα νησιά αυτά παρέχονται δωμάτια διαμονής στους βατραχανθρώπους οι οποίοι ορισμένες φορές μεταβαίνουν στο νησί μετά συζύγων και τέκνοις.

Ο Αρχηγός Λ.Σ.

Στο μεταξύ απορία προκαλεί αν όχι και πρόκληση, η διοργάνωση κοστοβόρων γευμάτων σε παραλιακά εστιατόρια στα οποία συμμετέχουν πολιτικοί και υπηρεσιακοί παράγοντες. Πολύ περισσότερο όταν μαζί τους βρίσκονται στελέχη επιχειρήσεων οι οποίες εμπίπτουν στον έλεγχο των συγκεκριμένων υπηρεσιακών και πολιτικών παραγόντων.

Ανάλογη απορία προξένησε και το σημερινό γεύμα που έγινε στην Ε.Ν.Ο.Α. (Ελληνικός Ναυτικός Όμιλος Αιγυπτιωτών), στο οποίο συμμετείχε ο Αρχηγός του Λιμενικού Σώματος – ΕΛΑΚΤ και ανώτερο στέλεχος της Ναυτιλιακής εταιρίας Νιάρχου.

Το γεύμα ήταν γνωστό στο nextok από αρκετές ώρες πριν. Έτσι στις 2.33 το μεσημέρι εμφανίστηκε έξω από τη ΜΥΑ ένα τζιπ Μερσεντές με τον κ. Α. (στέλεχος της Ναύτιλιακής εταιρίας) ενώ πολύ νωρίτερα δίπλα στη θάλασσα στον Όμιλο Αιγυπτιοτών είχε στρωθεί τραπέζι για 8 άτομα.

Πολύ κοντά στον Όμιλο και σε απόσταση περίπου 50 μέτρων βρίσκεται η Μονάδα Υποβρυχίων Αποστολών του Λιμενικού (Άγιο Κοσμά). Από νωρίς είχε δοθεί η εντολή στα «βατράχια» να βάλουν τη στολή παραλλαγής και πανέτοιμοι να υποδεχτούν τον Αρχηγό του Σώματος όπως και έγινε.

Αργότερα, ο Αρχηγός του Λιμενικού, συνοδευόμενος από τον Διοικητή της ΜΥΑ και τους ιδιώτες μετέβησαν στον Όμιλο Αιγυπτιωτών.

Να σημειωθεί ότι μαζί με τον κ. Α. με το ίδιο όχημα ήρθε ένα ακόμα στέλεχος της Ναυτιλιακής εταιρίας Νιάρχου ενώ μαζί με τον Αρχηγό Λ.Σ. και τον Διοικητή της ΜΥΑ, στο τραπέζι παρεκάθησαν ένας ανθυπασπιστής της ΜΥΑ και δύο βατραχάνθρωποι οι οποίοι σύμφωνα με πληροφορίες το περασμένο καλοκαίρι φρουρούσαν το νησί Σπετσοπούλα. Το γεύμα ολοκληρώθηκε στις 16.05.

Το Λιμενικό φρουρεί τη Σπετσοπούλα!

Σύμφωνα επίσης με πληροφορίες, κάθε καλοκαίρι, όταν οι ιδιοκτήτες του νησιού ή προσκεκλημένοι τους παραθερίζουν εκεί, το Λιμενικό Σώμα τους διαθέτει δύο με τρεις βατραχανθρώπους για την ασφάλειά τους – ως μη όφειλε προφανώς καθώς ο πολυταλεπωρημένος αυτός λαός δεν είναι δυνατόν να καταβάλλει το κόστος της προστασίας των χρυσόπλουτων της χώρας οι οποίοι έπρεπε να διαθέτουν την προσωπική τους ιδιωτική φρουρά εφόσον φοβούνται για την ασφάλεια της ζωής τους.

Τώρα, ο λόγος που έγινε αυτό το τραπέζι δεν έγινε γνωστός επισήμως. Επίσης, δεν είναι γνωστό και ποιος κάλυψε το κόστος των μερικών εκατοντάδων ευρώ που κόστισε το δαπανηρό με ψάρια ψητά γεύμα. Βέβαια, βοά ο τόπος ότι το γεύμα παρατέθηκε από στέλεχος Λ.Σ. για να ευχαριστήσει τους ιδιώτες για κάποια δωρεά.

Το σίγουρο είναι ότι οποιοσδήποτε πολιτικός ή υπηρεσιακός παράγοντας διοργανώνει τέτοιες εκδηλώσεις ή ανταποκρίνεται σε προσκλήσεις ιδιωτών, οφείλει να το δημοσιοποιήσει προκειμένου να μη δημιουργούνται υποψίες και παρερμηνείες.

Εάν π.χ. το Λιμενικό παρέθεσε αυτό το γεύμα για να ευχαριστήσει την εταιρία Νιάρχου για διάφορες δωρεές , π.χ. επειδή προσέφερε στολές υποβρυχίων αποστολών , έπρεπε αυτό να ανακοινωθεί και να αναφερθεί και το κόστος του γεύματος στο «Διαύγεια» εάν καλύτεται με κονδύλι του Δημοσίου.

Εάν πάλι, τα στελέχη του Λ.Σ. ανταποκρίθηκαν σε πρόσκληση ναυτιλιακής εταιρίας – πράγμα που δεν είναι παράνομο – όφειλαν επίσης να το γνωστοποιήσουν επισήμως και να αναφέρουν και τον λόγο της πρόσκλησης γιατί προφανώς δεν γίνεται για λόγους τυπικούς.

Το σίγουρο επίσης είναι ότι ο Αρχηγός του Λ.Σ., δεν μπορεί να συναντά εν «κρυπτώ» ιδιώτες, και μάλιστα εκπροσώπους επιχειρήσεων τις οποίες το Αρχηγείο εποπτεύει σε διάφορα επίπεδα π.χ. ασφάλεια ναυσιπλοΐας κλπ.

Και τέλος: Μήπως είναι καιρός, για λόγους διαφάνειας να γνωστοποιούνται όλες οι δωρεές ιδιωτών προς τους δημόσιους φορείς;



  • Πραγματικά ευφυείς είναι οι διάλογοι που έγραψαν οι Financial Times για την υπόθεση της ταινίας ''Η καταστροφή της Ευρώπης''.

Διαβάστε όλο το άρθρο-σενάριο.

Η κρίση χρέους της ευρωζώνης έχει αποκτήσει πλέον όλα τα χαρακτηριστικά Χολιγουντιανής ταινίας και μάλιστα θρίλερ. Με υπερηφάνεια λοιπόν, σας παρουσιάζουμε το προσχέδιο ενός σεναρίου με τίτλο «Οι περιπέτειες του Καρλομάγνου».

Πρώτη σκηνή: Το «Καρλομάγνος» είναι το μεγαλύτερο και πιο πολυτελές πλοίο στην ιστορία και ξεκινά το παρθενικό του ταξίδι. Στο σαλόνι της πρώτης θέσης μία ορχήστρα jazz παίζει την Ενάτη Συμφωνία του Beethoven. Κάτι χτυπάει το πλοίο. Η οθόνη γεμίζει νερό. Ακούγονται κραυγές και ήχοι από κομμάτια του πλοίου που σπάνε. Όταν ανάβουν και πάλι τα φώτα, είναι σαφές ότι το πλοίο έχει αναποδογυρίσει.

Καπετάνιος: Μην πανικοβάλλεστε. Χτυπήσαμε έναν μαύρο κύκνο και το πλοίο έχει αναποδογυρίσει. Στείλαμε σήμα SOS στο ΔΝΤ, την ΕΚΤ και στους Κινέζους.

Στη γωνία βλέπουμε μία Γερμανίδα. Εκείνη γυρνάει στον Γάλλο και του λέει: Δεν νομίζω ότι θα μας σώσει κανείς. Θα πρέπει να σωθούμε μόνοι μας.

Γάλλος: Συμφωνώ (Φωνάζει άλλους 15 που βρίσκονται εκεί τριγύρω). Ας μαζευτούμε όλοι. Πρέπει κάπως να βγούμε από εδώ. Έχω ένα σχέδιο. Οι Γερμανοί θα πληρώσουν για να σωθούμε.

Γερμανίδα: Όχι. Αν αγοράσουμε μία σωστική λέμβο, θα τουμπάρουμε και πάλι. Θα πρέπει να συνεργαστούμε. Ακούστε με. Θα πρέπει να σκαρφαλώσουμε στον πάτο του πλοίου για να σωθούμε. Θα είναι δύσκολο και οι πιθανότητες είναι πως δεν θα καταφέρουμε όλοι.

Φιλανδός: Μα γιατί;

Γερμανίδα: Γιατί έτσι πάει το σενάριο… ανόητε. Δεν μπορούμε να γλιτώσουμε όλοι. Νομίζω ότι ο Ελληνας θα είναι ο πρώτος που θα χαθεί, κατά τα πρώτα 20 λεπτά του έργου. Δεν πειράζει όμως, γιατί ποτέ δεν τον συμπάθησα. Το επόμενο θύμα θα είναι ο Πορτογάλος και μετά ο Ιταλός. Ο Ισπανός θα είναι το τελευταίο θύμα και θα πέσει στο τέλος, πάνω που όλοι θα νομίζουν ότι τα έχει καταφέρει.

Περίπου 20 λεπτά αργότερα, οι 17 ατρόμητοι, σκαρφαλώνουν στο πλοίο ενώ από κάτω τους μαίνεται πυρκαγιά. Ξαφνικά ακούνε κραυγές.

Βέλγος: Τι ήταν αυτό;

Γερμανίδα: Ήταν ο Έλληνας. Έπεσε στις φλόγες… Ακριβώς βάσει προγράμματος. Μην ανησυχείτε. Έχουμε χτίσει ένα προστατευτικό τοίχος γύρω του.

Ιταλός: Δεν του άξιζε να πεθάνει.

Γερμανίδα: Δεν ήταν έτοιμος να κάνει την σκληρή δουλειά. Μας παρέσυρε όλους κάτω μαζί του. Ακούστε τώρα. Πρέπει να συνεχίσουμε. Θα πεθάνουμε όλοι εάν δεν ακολουθήσουμε το σχέδιο.

Ιταλός: Ποιο σχέδιο

Γερμανός: Αυτό που θα σας παρουσιάσουμε στις 9 Δεκεμβρίου.

Γάλλος: Μισό λεπτό. Νομίζω ότι ακούω τους Βρετανούς. Μας φωνάζουν από ένα ελικόπτερο.

Ιταλός: Τι λένε;

Γερμανίδα: Μας λένε ότι πρέπει να χειριστούμε το θέμα επειγόντως. Μας λένε επίσης ότι δεν έπρεπε να είχε προσκρούσει το πλοίο και ότι θα έπρεπε να είχαμε λέμβους διάσωσης.

Γάλλος: Ναι, αλλά θα βοηθήσουν;

Γερμανοί: Ναι, στέλνουν ενισχύσεις ηθικής συμπαράστασης.

Γάλλος: Αν βγούμε ποτέ από εδώ μέσα θα κλείσω το City του Λονδίνου.

Γερμανοί: Δεν θα το έκανες αυτό ούτως ή άλλως;

Μία ώρα αργότερα, ο Πορτογάλος πνίγεται και ο Ιρλανδός πέφτει από το δοκάρι που είχε γαντζωθεί. Ο Ιταλός αιωρείται από ένα σκοινί που ξεφτίζει ταχύτατα.

Ιταλός προς τον Γερμανό: Για όνομα του Θεού, βοήθησέ μας. Αγόρασέ μου μία σωστική λέμβο γιατί αλλιώς είμαι καταδικασμένος. Τελικά με αντιπαθείς όσο και τον Έλληνα.

Γάλλος: Έχει δίκιο. Τι να κάνουμε;

Γερμανίδα: Θα μπορούσαμε να τον αλλάξουμε με έναν τεχνοκράτη. Ξέρω έναν αξιόπιστο μηχανικό που μπορούμε να στρατολογήσουμε.

Βέλγος: Κοιτάξτε, ένας ραδιοφωνικός πομπός. Μπορούμε να στείλουμε μήνυμα για βοήθεια.

Γάλλος: SOS, SOS. Το πλοίο Καρλομάγνος καλεί την ΕΚΤ. Είμαστε εγκλωβισμένοι σε ένα πλοίο που βουλιάζει με μία κρίση ρευστότητας.

ΕΚΤ: Δεν είναι κρίση ρευστότητας. Έχετε κρίση φερεγγυότητας.

Γάλλος: Είναι και τα δύο. Πρέπει να μας σώσετε. Ο Ιταλός κρέμεται από μία κλωστή.

(Ακούγεται μία κραυγή). Ο Ισπανός έχει σοβαρά προβλήματα.

Γερμανίδα: Δεν μπορούν να βοηθήσουν εάν δεν αλλάξουμε τη συνθήκη. Αν όμως, κινηθούμε γρήγορα, ίσως να βγούμε από εδώ το 2013.

Ισπανός: Δεν έχουμε τόσο καιρό στη διάθεσή μας. Βυθιζόμαστε στα χρέη. Στο διάολο με την πιστοληπτική σου αξιολόγηση. Αν μπορείς να μας σώσεις κάντο τώρα.

Γερμανίδα: Είναι πολύ αργά.

Ισπανός: Γιατί;

Γερμανίδα: Στο είπα και πριν. Θα είσαι το τελευταίο θύμα της κρίσης.

Ένα δοκάρι πέφτει και τσακίζει τον Ισπανό.

Γερμανίδα: Κοιτάξτε… έχουμε σχεδόν φτάσει. Μπορούμε να τα καταφέρουμε

Ακούγεται μία δυνατή βροντή.

Ολλανδός: Το πλοίο διαλύεται. Έχει γεμίσει νερά.

Γερμανίδα: Θα πρέπει να κρατηθούμε μέχρι τις 9 Δεκεμβρίου.

Γάλλος: Είναι πολύ αργά. Θα πεθάνουμε όλοι.

Γερμανίδα: Μισό λεπτό. Αυτό δεν ήταν στο σενάριο. Δεν ήταν προγραμματισμένο να τελειώσει έτσι.

Ήχοι από το πλοίο που σπάει σε κομμάτια, εκρήξεις, κραυγές. Μετά η απόλυτη ησυχία και σκοτάδι.

Τίτλοι τέλους.

Πηγή


Στη Süddeutsche Zeitung έκανε δηλώσεις ο υπουργός Εσωτερικών Τάσος Γιαννίτσης, επισημαίνοντας ότι οι εκλογές θα αναβληθούν, λόγω της χρονοβόρας διαδικασίας των διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων: «Όπως στην Ιταλία έτσι και στην Ελλάδα ενδέχεται η μεταβατική κυβέρνηση να παραμείνει περισσότερο στην εξουσία από όσο σχεδιάστηκε αρχικά. Στην Ελλάδα η ΝΔ άσκησε πιέσεις για διεξαγωγή των εκλογών στις 19 Φεβρουαρίου. Τώρα διαφαίνεται ότι το χρονοδιάγραμμα δεν μπορεί να τηρηθεί.

Η μεταβατική κυβέρνηση πρέπει να εκπληρώσει «τα καθήκοντα» που ανέλαβε, δήλωσε ο υπουργός Εσωτερικών Τάσος Γιαννίτσης στο Βερολίνο (…) Ο υπουργός δεν προχώρησε σε εικοτολογίες για νέα ημερομηνία διεξαγωγής των εκλογών. (…)

Ο κ. Γιαννίτσης εξέφρασε επίσης την άποψη ότι βασικό καθήκον της μεταβατικής κυβέρνησης δεν είναι μόνον η ανάκτηση της εμπιστοσύνης των επενδυτών, αλλά και η συρρίκνωση της ανεργίας. Σε πολλά τμήματα της δημόσιας διοίκησης παρατηρείται σύμφωνα με τον Έλληνα υπουργό ‘πτώση του ηθικού και απογοήτευση’ μετά τις απολύσεις και τις μισθολογικές περικοπές μέχρι και 40%.»

http://www.dw-world.de/

«Σ' το 'λεγα Άννα, κλείσε το παράθυρο θα μας σαρώσει ο άνεμος της δημοκρατίας που πνέει στην Ελλάδα! Δεν με άκουσες και τώρα κοίτα την ζημιά»! Κάπως έτσι ξεκίνησε μια ιστορία περιπέτειας και αγώνα, όχι ακριβώς για να αποκατασταθεί η ζημιά, αλλά για να μην μας πάρει και μας σηκώσει το επόμενο «κύμα δημοκρατίας» στο τόπο μας.

«Οι πολίτες γνωρίζουν ότι στο πολίτευμά μας πνέει άνεμος ελευθερίας και ελευθεροστομίας, ελευθερογνωμίας και ελευθεροτυπίας, ότι ακόμη και σε τούτες τις στιγμές της κρίσης και της μεγάλης έντασης ουδείς διανοήθηκε ότι μπορεί να εμποδίσει την διακίνηση των ιδεών, των όποιων ιδεών, ακόμη και των πιο ακραίων», διαβάζω αποσβολωμένος να γράφει στην ιστοσελίδα «του Βήματος» ο κ. Α. Καρακούσης και δεν θα έδινα σημασία αν δεν πίστευα ότι η άποψη αυτή αποτελεί πρόσχημα και οχυρό του κράτους έκτακτης ανάγκης που επιβλήθηκε στον τόπο μας.


Ας ξεκινήσουμε από το τραγικό φαινόμενο Έλληνες δημοσιογράφοι να αγνοούν απολύτως τον ορισμό της δημοκρατίας, έστω και στην θεσμική της έκφραση στο πολίτευμα της χώρας. Είναι ο «άνεμος ελευθερίας και ελευθεροστομίας, ελευθερογνωμίας και ελευθεροτυπίας», που θεωρεί ο συντάκτης «του Βήματος» ότι πνέει στην Ελλάδα, χαρακτηριστικά της δημοκρατίας; Αυτά δεν είναι στοιχεία φιλελευθερισμού, στο βαθμό που υφίστανται; Το δημοκρατικό πολίτευμα δεν επικαλείται δυο πυλώνες Δικαίου, την ισότητα και την ελευθερία; Λειτούργησε ποτέ οποιαδήποτε μορφή δημοκρατίας δίχως να ισορροπεί πάνω σε αυτούς τους πυλώνες; Μπορεί ποτέ καταστρατηγώντας την ισότητα και νοθεύοντας την λαϊκή κυριαρχία, με κάθε μέσο και σε κάθε ευκαιρία, να δηλώνεις ότι καλλιεργείς τον φιλελευθερισμό; Τον νεοφιλελευθερισμό μπορεί …τον δημοκρατικό φιλελευθερισμό όμως όχι.

Καλά, η Ολομέλεια του ΣτΕ δεν δέχθηκε ότι η Ελλάδα βρίσκεται σε «Κατάσταση Εκτάκτου Ανάγκης», για να απορριφθεί η προσφυγή κατά του Μνημονίου, που είχαν καταθέσει δικηγορικοί σύλλογοι κ.α, ζητώντας να κριθεί ως αντισυνταγματικό, καθώς προσβάλει θεμελιώδεις διατάξεις του Σ. και έρχεται σε αντίθεση με την Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων; Έστω και τυπικά, λοιπόν, δεν έχει γίνει δεχτό από την ελληνική πολιτεία ότι τόσο η ισότητα, όσο και η ελευθερία θίγονται από την διακυβέρνηση και ειδικότερα από την νομοθετική λειτουργία, αλλά αυτό θεωρήθηκε από τους συνηγόρους του κράτους αναγκαίο κακό για να μην αναγκαστεί η κυβέρνηση να προβεί σε στάση πληρωμών; Για το ουσιαστικό πολιτικό μέρος που αφορά στην λαϊκή κυριαρχία, ας μην το συζητήσουμε καλύτερα! Περί αυτού ομίλησε με σαφήνεια ο απελθών πρωθυπουργός! Έχετε δει εσείς ποτέ μια χώρα που επισήμως είναι ενταγμένη σε καθεστώς εκτάκτου ανάγκης, που κυβερνάται από κυβέρνηση εκτάκτου ανάγκης και όπου διαρκώς λαμβάνονται μέτρα που οι ίδιοι που τα εισηγούνται και τα ψηφίζουν τα θεωρούν άδικα, κινούμενα αντίθετα από αυτά που ορίζει το πνεύμα του συντακτικού νομοθέτη και σε αρκετές περιπτώσεις το ίδιο το γράμμα του Σ., να βιώνει έστω και τυπικά δημοκρατικές συνθήκες;

Και όμως, σε αυτό το κράτος έκτακτης ανάγκης, των ανέργων και των ολοένα και περισσότερο φτωχοποιούμενων εργαζομένων, μικροεπιχειρηματιών και συνταξιούχων, όπου ο δείκτης Gini που μετρά την ανισότητα στο οικονομικό πεδίο είναι ο μεγαλύτερος στην Ευρωζώνη και αντικειμενικά ο αποκλεισμός μεγάλων ομάδων του πληθυσμού θεριεύει, ενώ νόμοι και θεσμοί εγκρίνονται εάν δεν υπαγορεύονται από την τρόικα, αδιαφορώντας για τη συνταγματική τάξη, οι άνθρωποι του καθεστώτος φοβούνται ότι «ο άνεμος της δημοκρατίας» θα μας σαρώσει, κινδυνεύοντας να πάθουμε ότι υπέστη η Δημοκρατία της Βαϊμάρης!

Εδώ πλέον η σύγχυση είναι εμφανής έως τραγική. Όλοι μα όλοι, ακόμη και συντηρητικοί ιστορικοί ή σημαντικοί φιλόσοφοι όπως ο Carl Schmitt και ο John Rawls στο «Political Liberalism», αναφερόμενοι στην γερμανική πολιτική εμπειρία της περιόδου 1919-1933 (Δημοκρατία της Βαϊμάρης), συμπεραίνουν ότι το συνταγματικό καθεστώς κατέρρευσε, επειδή η γερμανική ελίτ είχε χάσει την πίστη της στην δυνατότητα λειτουργίας ενός φιλελεύθερου κοινοβουλευτικού καθεστώτος. Λίγο πριν από την «πτώση» δεν ήταν λίγα τα μέλη της περίφημης γερμανικής διαπλοκής της εποχής, που ομιλούσαν στο ίδιο ακριβώς πνεύμα και με τον ίδιο τόνο, με ακριβώς τα ίδια επιχειρήματα που προσκομίζει στον δημόσιο διάλογο ο κ. Α. Καρακούσης, μεταξύ άλλων ασφαλώς. Ιδού γιατί γράφω αυτές τις αράδες…

Με ανησυχούν οι «δημοκρατικές ανησυχίες» του κ. Καρακούση, καθώς έχω προσωπική εμπειρία από τον «άνεμο ελευθερίας» στη χώρα μας. Είναι αυτός που με οδήγησε σε αυτοεξορία. Φύσαγε τόσο δυνατά που δεν μπορούσες να σταθείς μόνος σου με αξιοπρέπεια πουθενά. Χρειαζόσουν την δημοκρατική ομπρέλα της διαπλοκής και το δημοκρατικό τείχος προστασίας των Νταβάδων, όπως και του μηχανισμού λειτουργίας του πελατειακού κράτους. Δίχως αυτά και αυτούς, ο «άνεμος ελευθερίας και ελευθεροστομίας, ελευθερογνωμίας και ελευθεροτυπίας» των ημετέρων του καθεστώτος πατρωνίας σε σάρωνε. Όπως ακριβώς συμβαίνει και σήμερα, μόνον που τώρα το φαινόμενο, εξαιτίας των αποτελεσμάτων της πτώχευσης, δεν απασχολεί ολίγους «προβληματικούς», αλλά πολλούς, πάρα πολλούς. Οι Ελλάδα γέμισε από πολλές «προβληματικές» για το καθεστώς προσωπικότητες. Άσε που μέσω του διαδικτύου βρήκαν και αυτοί χώρο για να αναπτύξουν την «ελευθεροστομία και ελευθερογνωμία» τους σε προφανή αντιδιαστολή με την ελευθεριότητα των καθεστωτικών!

Αγαπητοί, πείτε μου αλήθεια: υπάρχει ποτέ περίπτωση να ανθήσει η δημοκρατία σε ένα κράτος πατρωνίας, όπου μάλιστα η διαπλοκή συνιστά τον μόνον σταθερό θεσμό; Σε οποιοδήποτε κράτος, καπιταλιστικό, σοσιαλιστικό ή …εξωγήινο; Πείτε μου ένα ιστορικό παράδειγμα και εγώ θα πάψω να κάνω παιχνίδια με τον «άνεμο»!

Σαν να μου φαίνεται ότι δεν έχετε αίσθηση της ζημιάς που κάνατε στο δημοκρατικό πολίτευμα με τον άνεμο αγοραίας δημοκρατίας που σπείρατε! Τώρα θα θερίσουμε όλοι μας φασίζουσες θύελλες, μόνον που και αυτές ο λαός θα τις «εισπράξει» σε μεγάλο βαθμό, ενώ εσείς σε πολύ μικρότερο ή καθόλου. Μπορεί να σας βγει και σε καλό, αν το χειριστείτε όπως επί χούντας. Ξέρετε εσείς, έχετε εμπειρίες, που αν δεν κάνω λάθος ξεκινούν από την κατοχή. Τα «σταγονίδια» στο στράτευμα σας μάραναν και δεν κοιτάτε την αντιδημοκρατική καταιγίδα που έφεραν οι άνεμοι της νοθευμένης σε όλα τα επίπεδα δημοκρατίας της μεταπολίτευσης. Είχαμε διάκριση εξουσιών; Είχαμε αναλογικό εκλογικό σύστημα; Είχαμε πραγματικούς θεσμούς διαφάνειας; Είχαμε αξιοκρατία; Είχαμε Δίκαιο και δικαιοσύνη να αντιμετωπίζει τα σκάνδαλα της διαπλοκής; Είχαμε κοινοβούλιο που σέβεται τον εαυτό του και τις διαδικασίες που αυτό υιοθετεί για έλεγχο; Είχαμε ακομμάτιστα, απροκατάληπτα Όργανα του Κράτους; Είχαμε μη-πλασματικούς προϋπολογισμούς; Είχαμε σταθερά και αξιόπιστα συστήματα αξιολόγησης σε κάποιον τομέα; Μήπως είχαμε καθαρό κοινοβουλευτισμό, με τον βουλευτή στα μέτρα του Σ. και όχι υποχείριο του αρχηγού του κόμματος, αν φυσικά δεν είχε τις πλάτες κάποιου μεγαλοπαράγοντα, του Νταβά και δημοσιογραφικών οργανισμών; Γνωρίσαμε δημοκρατικό πολιτικό πολιτισμό; Δημοκρατικά διανέμονταν τα δημόσια έργα και οι δημόσιες συχνότητες, με νυχτερινές τροπολογίες ή προεκλογικά σχέδια νόμου; Μήπως γνώρισε δημοκρατία ο έμπορος, ο βιοτέχνης ή ο νέος βιομήχανος; Είχαμε δημοκρατία όταν έπρεπε να ξεσκονίσει τα υποδήματα κάθε κερατά της κομματικής ολιγαρχίας κάθε περιοχής, να λαδώνει κομματόσκυλα και να προσπαθεί να έρθει σε επαφή με κάποιον Νταβά για να προστατευτεί, να στεριώσει και να μην αναγκαστεί να βάλει λουκέτο, πριν καλά-καλά βγει στην αγορά; Είχαμε δημοκρατία στις σπουδές και στην απόκτηση και κατοχύρωση τίτλων, ιδιαίτερα τα τελευταία 20 χρόνια; Είχαμε δημοκρατία στα πολεοδομικά, στην εφορία, στην υγεία; Τι σκατά είχαμε, για να πω έτσι, ώστε να «χαρώ» και εγώ την απόλαυση της «ελευθεροστομίας»;

Μετά μιλάμε για «σταγονίδια»! Καμία είδηση δεν υπάρχει εδώ. Ανέκαθεν στον ελληνικό στρατό υπήρχαν μερικοί αξιωματικοί που ονειρεύονταν και προπαγάνδιζαν χούντες. Έτσι κατασκευάστηκε ο στρατός της νεότερης Ελλάδας από τους συμμάχους μας. Αυτό επεδίωξαν να έχουν στην διάθεση τους για κάθε δύσκολη στιγμή, κατά την οποία το πολιτικό σύστημα θα ναυαγούσε στα σκάνδαλα και την διαφθορά του. Είναι είδηση ότι ένας σπουδαστής της Σχολής Ευελπίδων μάζεψε την παρέα του και λέγανε χουντοτράγουδα και χουντομαλακίες; Τι σας σόκαρε;

Είδηση είναι ότι αναδείξατε σε πρωτοσέλιδο γεγονός, σε απειλή, αυτό το απολύτως γελοίο συμβάν. Στο στράτευμα δεν υπάρχουν ιδεολόγοι, ούτε ιδεολογίες. Όσοι αξιωματικοί ονειροφαντάζονται να «ξανασώσουν» την πατρίδα είναι υπερεθνικιστές που δεν τους αρκεί η εξουσία τους, αλλά επιθυμούν επιπλέον και ευρύτερη πολιτική ισχύ για να ικανοποιήσουν κάποιο παιδικό τους απωθημένο. Δεν είναι ναζιστές, ούτε φασίστες (αν και κάποιοι από αυτούς φασίζουν σε κάθε ευκαιρία), είναι δυστυχισμένες υπάρξεις, με τις οποίες πρέπει να ασχοληθεί η σύγχρονη ψυχανάλυση. Με την βοήθεια της γνωστικής θεραπείας πιστεύω ότι θα καταλάβουν ότι οι στρατιωτικές χούντες δεν αποτελούν ιδεολογήματα, αλλά ανοσιουργήματα και θα προσηλωθούν στη δουλειά τους, εκτός και αν τους βάλουν πάλι σε «ανησυχίες» εξωτερικοί παράγοντες.

Το ανησυχητικό είναι ότι θεωρείτε ότι ο στρατός αποτελεί ενεργό απειλή για την δημοκρατία. Γιατί το κάνετε; Για να πείτε στο κόσμο: δεχθείτε το καθεστώς έκτακτης ανάγκης, για να μην επιβληθεί καθεστώς πολιορκίας; Έτσι εσείς υπερασπίζεστε την Δημοκρατία; Με το «δεχθείτε την διακυβέρνηση της τρόικας και την
μη-πραγματοποίηση εκλογών, γιατί υπάρχουν και χειρότερα»; Ξέρετε, είναι σαν να μας απειλείτε με το διάταγμα της Συντακτικής Συνέλευσης της Γαλλικής Επανάστασης της 8ης Ιουλίου 1791, για να αποφύγουμε αυτό που οι Γάλλοι δεν απέφυγαν με τον Διευθυντικό νόμο της 27ης Αυγούστου, 1797 και τελικά με το Ναπολεοντικό διάταγμα της 24ης Δεκεμβρίου!! Υπάρχει κανείς δημοκράτης που να αμφιβάλλει ότι αν, ο μη γένετο, ξυπνάγαμε ένα πρωί με εμβατήρια και τα στρατά κατασκεύαζαν με τις ευλογίες των συμμάχων-προστατών της χώρας μια κυβέρνηση τεχνοκρατών υπό τον κύριο Παπαδήμο για παράδειγμα, για να «σώσουν την χώρα από την αναρχία και την φαυλοκρατία των πολιτικών», εσείς που επιχειρηματολογείτε σήμερα περί του «ανέμου δημοκρατίας» στη χώρα μας, θα είσαστε οι πρώτοι που θα την στηρίζατε;

Ας σταματήσει, λοιπόν, αυτή η παραφιλολογία, μια και ο «άνεμος δημοκρατίας» του καθεστώτος σαρώνει την λογική και προσβάλει το δημοκρατικό φρόνημα. Δεν πήρατε χαμπάρι τι έπραξαν οι Ιρλανδοί και οι Πορτογάλοι για να αποφύγουν να μετατραπεί η οικονομική κρίση σε πολιτική; Ακόμα και οι Ιταλοί, δεν καταλάβατε πώς το χειρίζονται για να μην διαλυθεί το πολιτικό σύστημα και ξαναμπούν σε περιπέτειες; Αλήθεια, πόση ανοησία διακατέχει όσους παρομοιάζουν τις εξελίξεις στην Ιταλία και το εκεί κυβερνητικό μόρφωμα με την μεταβατική κυβέρνηση στην Ελλάδα; Καταστροφικό δεν είναι ότι σας λείπει η θεωρητική κατάρτιση και ουσιαστική δημοκρατική ευαισθησία! Είναι ότι δείχνετε να μην καταλαβαίνετε καν τι συμβαίνει γύρω σας! Η δημοκρατία, αγαπητοί, δεν έχει αδιέξοδα, ούτε φοβάται τις χούντες, αρκεί να λειτουργεί. Αν πάψει να λειτουργεί, όπως στην περίπτωση της «Βαϊμάρης», τότε πράγματι ανοίγει ο ασκός του Αιόλου. Κοντά είμαστε σε αυτό, αλλά δυστυχώς δεν δείχνετε να το αντιλαμβάνεστε, εκτός αν το επιδιώκετε!! Οι οικονομικές κρίσεις «αποζημιώνονται» με πολιτικά μέσα και όχι με δήθεν τεχνοκρατικές παρεμβάσεις. Αν φοβάσαι τις εκλογές, παίζεις παιχνιδάκια με δημοψηφίσματα και δεν έχεις κουράγιο να αντιμετωπίσεις τις αντικειμενικές σου ευθύνες απέναντι στον λαό, που προφανώς εξαπάτησες ή απλώς κορόιδεψες, τότε δεν σου μένει τίποτε άλλο παρά να «διαφημίζεις» ένα προϊόν δίχως αξία πλέον για ένα μεγάλο μέρος του πληθυσμού που ζει κάτω από το όριο της φτώχιας ή απειλείται να βρεθεί σύντομα εκεί, προβάλλοντας έναν κίνδυνο που δυστυχώς δεν συγκλονίζει πολλούς πλέον. Μάλλον πάλι την αριστερά και τον προοδευτικό κόσμο απειλείτε!


Καλοί φίλοι αναγνώστες του φιλόξενου ιστολογίου διέκριναν στο τελευταίο άρθρο μου ότι είμαι υπέρ της βίας.

Αντί άλλης απάντησης παραθέτω μόνο τι συμβαίνει γύρω μας και στον κόσμο.

Τα στοιχεία είναι μόνο ενός μηνός του 2011 και αν αυτό δεν σας τρομάζει ούτως ώστε να επαγρυπνούμε για παν ενδεχόμενο, ε τότε είμαστε άξιοι της τύχης μας.

ΜΑΚΕΔΩΝ

01-12-2011 15:28:39 Δεκαοχτώ Τούρκοι σκοτώθηκαν από επίθεση Αμερικανών σε στρατόπεδο των Ταλιμπάν

29-11-2011 21:16:04 Eπίθεση του PKK στην ΝΑ Τουρκία με έξι τραυματίες Τούρκους στρατιώτες

29-11-2011 17:01:11 Τέσσερις ρουκέτες εξαπολύθηκαν από το Λίβανο κατά του βορείου Ισραήλ

29-11-2011 07:36:32 Ρουκέτες εκτοξεύτηκαν από τον Λίβανο στο Ισραήλ 27-11-2011 10:27:41 Κολομβία: Οι αντάρτες FARC σκότωσαν ομήρους που κρατούνταν επί μία 10ετία

26-11-2011 10:01:23 Πακιστάν: Δεκάδες οι νεκροί από την επίθεση του ΝΑΤΟ σε στρατιωτικό φυλάκιο (upd)

26-11-2011 08:31:23 Δέκα στρατιωτικοί σκοτώθηκαν από επίθεση του "Ελεύθερου Συριακού Στρατού"

26-11-2011 08:13:47 Νεκροί 8 Πακιστανοί στρατιώτες από πυρά του ΝΑΤΟ 24-11-2011 17:23:38 Επίθεση κατά ΝΑΤΟϊκών δυνάμεων στο Αφγανιστάν

24-11-2011 13:25:52 Συριακά άρματα βομβάρδισαν αντιφρονούντες 24-11-2011 07:18:23 "Πνίγηκε" στα δακρυγόνα το Κάιρο - Συνεχίζονται οι αναταραχές 23-11-2011 09:25:43 Αιματηρή επίθεση του PKK κατά αστυνομικών στην περιοχή Bitlis 22-11-2011 14:44:54 Μεγάλη κινητικότητα των τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων στα σύνορα με το Ιράν

21-11-2011 08:06:39 Αυξάνονται οι νεκροί από τις ταραχές στην Αίγυπτο - Συνεχίζεται η κατάληψη της πλατείας Ταχρίρ

20-11-2011 10:38:12 Μπαχρέιν: Συνεχίζονται οι βίαιες συγκρούσεις μεταξύ Αστυνομίας και πολιτών

20-11-2011 08:42:12 Συρία: Επίθεση με ρoυκέτες σε κυβερνητικό κτίριo

19-11-2011 11:32:52 Ετοιμάζεται αεροπορικό κτύπημα κατά του Ιράν;

19-11-2011 09:16:49 Αφγανιστάν: Αστυνομικοί σκοτώθηκαν σε νυχτερινή επιδρομή του στρατού

19-11-2011 08:33:11 Λιβύη εναντίον Κατάρ με την κατηγορία προμήθειας όπλων στους ισλαμιστές

16-11-2011 09:33:51 Κι άλλη αμερικανική επίθεση στο Πακιστάν - Νεκροί ισλαμιστές μαχητές

16-11-2011 07:43:48 Συρία: Επίθεση σε Υπηρεσίες Πληροφοριών της ΠΑ από λιποτάκτες του στρατού

15-11-2011 12:06:03 Iράν: Νεκροί ο επικεφαλής του πυραυλικού προγράμματος & 16 ακόμη Φρουροί της Επανάστασης

15-11-2011 09:52:39 Νέες ταραχές στη Συρία με δεκάδες νεκρούς

15-11-2011 07:41:01 Πακιστάν: Αμερικανική επίθεση σε καταφύγιο Ταλιμπάν με 6 νεκρούς

14-11-2011 18:54:58 Νεκρός Γάλλος στρατιώτης στο Αφγανιστάν από επίθεση ενόπλων

13-11-2011 09:10:32 Οπαδοί του ΄Ασαντ λεηλάτησαν την πρεσβεία της Σ.Αραβίας στη Δαμασκό

12-11-2011 11:53:22 Φονική έκρηξη κοντά σε κυβερνητικά κτίρια στο Καζακστάν 11-11-2011 11:49:27 Έξι νεκροί από κυβερνητικά πυρά στην Υεμένη

11-11-2011 10:53:32 Λιθοβόλησαν μάνα και κόρη οι Ταλιμπάν στο Αφγανιστάν

11-11-2011 08:42:40 Ισραήλ: Ο στρατός άνοιξε πυρ εναντίον οχήματος σκοτώνοντας έναν έποικο

11-11-2011 08:11:11 Ισόβια σε Αμερικανό λοχία που "διασκέδαζε" με την ομάδα του εκτελώντας Αφγανούς αμάχους

10-11-2011 07:56:01 Ένας νεκρός από πυροβολισμούς σε πόλη του Κοσόβου

09-11-2011 13:54:38 Ένας στρατιώτης του Νίγηρα νεκρός σε συμπλοκή με κονβόι από τη Λιβύη

09-11-2011 11:25:46 Eκκαθαριστική επιχείρηση του ΝΑΤΟ με 50 νεκρούς Ταλιμπάν στο Αφγανιστάν

08-11-2011 19:19:55 Πέντε φερόμενοι ως μαχητές της Αλ Κάιντα νεκροί στην Υεμένη

07-11-2011 08:26:39 Σουδάν: Επίθεση σε περίπολο του ΟΗΕ - Ένας κυανόκρανος νεκρός

06-11-2011 10:55:33 Πολύνεκρη επίθεση αυτοκτονίας σε τζαμί στο Αφγανιστάν

05-11-2011 11:45:38 Νιγηρία: Δεκάδες νεκροί από ένοπλες επιθέσεις σε αστυνομικά τμήματα & εκκλησίες

05-11-2011 08:52:58 Κολομβία: Σκοτώθηκε ο ηγέτης των ανταρτών FARC 05-11-2011 01:00:53 Αφγανιστάν: Ο ηγέτης των Ταλιμπάν ζήτησε από τους μαχητές του να μην σκοτώνουν αμάχους

03-11-2011 20:31:08 Ο Στρατός της Κένυας βύθισε πλοίο με 18 μαχητές της Σεμπάμπ

03-11-2011 13:26:55 Πακιστάν: Τρεις νεκροί από βομβαρδισμό αμερικανικού αεροσκάφους

03-11-2011 11:07:00 Χημικά όπλα και βόμβες ναπάλμ φαίνεται ότι έχει χρησιμοποιήσει η Τουρκία κατά του PKK

30-10-2011 20:53:27 13, τελικά, οι νεκροί Αμερικανοί στο Αφγανιστάν

30-10-2011 18:21:19 Τερματίζεται αύριο η επιχείρηση του ΝΑΤΟ «Unified Protector»

30-10-2011 18:09:29 Ξέσπασμα βίας και αεροπορικών επιδρομών στη Γάζα

30-10-2011 11:17:24 ΒΔ Πακιστάν: Τέσσερις ισλαμιστές αντάρτες νεκροί από επιδρομή αμερικανικού αεροσκάφους

30-10-2011 11:00:56 Προειδοποίηση Άσαντ: "Εάν η Δύση επέμβει στη Συρία, θα κάψει όλη τη Μ. Ανατολή"

29-10-2011 13:19:23 Σφαγή ΝΑΤΟϊκών στην Καμπούλ από βομβιστή αυτοκτονίας 29-10-2011 10:30:14 Δεκάδες πολίτες νεκροί χθες στη Συρία από τις δυνάμεις του Άσαντ

Πηγή: http://www.defencenet.gr




Ούτε το προχθεσινό Eurogroup κατάφερε να βρει λύση στο κεντρικό πρόβλημα της ευρωζώνης. Δεν κατάφερε δηλαδή να εντοπίσει την αξιόπιστη πηγή από την οποία θα αντλήσει πραγματικό ζεστό χρήμα για να γεμίσει τα αραχνιασμένα ταμεία του Ευρωπαϊκού Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (EFSF). Συνεπώς οι «διασώσεις» των χωρών της ζώνης του ευρώ, που καταρρέουν σαν τραπουλόχαρτα, παραμένουν στον αέρα.

Το EFSF διαθέτει συνολικά κεφάλαια μόλις 440 δισ. ευρώ. Από αυτά πραγματικό χρήμα είναι περίπου τα μισά. Την ίδια ώρα όμως οι ανάγκες ενισχύσεων υπερβαίνουν τόσο τη σημερινή ρευστότητα όσο και τις εγγυήσεις. Προχείρως σταχυολογούμε από την ειδησεογραφία των ημερών:

● Οι άμεσες ανάγκες της Ισπανίας προσδιορίζονται με φειδώ γύρω στα 100 δισ.

● Η Ιταλία βρίσκεται εν μέσω συζητήσεων και φημών να ζητάει ποσά που κυμαίνονται από 240 έως 600 δισ. ευρώ, με την τελευταία ειδησεογραφία να καταλήγει, παρά τις αυτονόητες διαψεύσεις, κάπου στη μέση: 400 δισ.

● Η... «επιτυχημένη», όπως μας έλεγαν Πορτογαλία, όπου το «Μνημόνιο» αποδίδει αποτελέσματα – εν αντιθέσει με την κακή και αποτυχημένη Ελλάδα, όπου τίποτε δεν περπατάει – ζητάει επιπλέον κεφάλαια. Να βάλουμε και σ’ αυτήν μετριοπαθώς κάπου 30 δισ.;

● Η Ελλάδα – βάσει της συμφωνίας της 26ης Οκτωβρίου – θα πρέπει, αφού... «μειώσει» το χρέος της κατά 100 δισ. ευρώ με την ανταλλαγή ομολόγων και το «κούρεμα» 50% των χαρτιών της που κατέχουν οι ιδιώτες, θα πρέπει να δανειστεί κάπου 125 με 130 δισ.

Αυτά τα λεφτά θα πρέπει, αφαιρουμένου του μεριδίου του ΔΝΤ, να τα βρει το EFSF. Ένα ταμείο ασθενικό, το οποίο προ ολίγων ημερών δεν κατάφερε να δανειστεί ούτε τα 5 δισ. ευρώ που αναζήτησε για να ενισχύσει την Ιρλανδία – άλλο ένα υπόδειγμα επιτυχίας κι αυτό...

Με το EFSF στον αέρα, με την ευρωζώνη να ασφυκτιά υπό το βάρος των συνεχών ντιρέκτ των «αγορών», με την Ιταλία να δανείζεται με επιτόκια κοντά στο 8%, με τη Γαλλία να απειλείται ευθέως με απώλεια της άριστης αξιολόγησής της από τους αμαρτωλούς «οίκους», τα πράγματα ζορίζουν επικίνδυνα για τον γίγαντα με τα πήλινα πόδια. Κι αυτό διότι, πέραν των άλλων:

● Η Γερμανία τα έχει στυλώσει αρνούμενη να βάλει το κεφάλι της στον τορβά αν δεν εξσφαλίσει δημοσιονομική και πολιτική κυριαρχία στις χώρες της ευρωζώνης, μαζί με εξοντωτικές ποινές για τους παραβάτες του άτεγκτου δημοσιονομικού κανόνα.

● Η ΕΚΤ κοντεύει να καταντήσει αποθήκη τοξικών αποβλήτων μαζεύοντας συνεχώς από την αγορά χρεοκοπημένα ομόλογα και καλείται να υπερβεί για πρώτη φορά τον σκοπό της δημιουργίας της κόβοντας χρήμα. Είναι χαρακτηριστικό ότι την Τρίτη απέτυχε να αντλήσει από τις τράπεζες τα 203,5 δισ. ευρώ που ζητούσε για να αντισταθμίσει τις αγορές κρατικών ομολόγων, καθώς βρήκε μόλις 194 δισ.

● Η Κομισιόν βλέπει το έδαφος να χάνεται κάτω από τα πόδια της με τον νέο σχεδιασμό της Γερμανίας, η οποία την ακυρώνει αφαιρώντας της τον κεντρικό ρόλο που έχει μέχρι σήμερα στο σύστημα διακυβέρνησης της ευρωζώνης.

● Οι οίκοι αξιολόγησης – αμφισβητώντας την ικανότητα της ζώνης του ευρώ να διασφαλίσουν και τις χώρες και τους κατόχους ομολόγων «χαμηλής εξασφάλισης» – απειλούν με υποβαθμίσεις καμιά ενενηνταριά ευρωπαϊκές τράπεζες. Παράλληλα απειλούν με «οριζόντιες» υποβαθμίσεις τις ευρωπαϊκές χώρες προδιαγράφοντας με έμμεσο τρόπο ποια θα είναι η αντιμετώπιση του ευρωομολόγου, όταν και αν υιοθετηθεί...

Ζητιάνα μάγισσα

Μπροστά σε αυτό το αδιέξοδο η Γηραιά και ανήμπορος Ευρώπη στρέφει τα κουρασμένα μάτια της προς όπου μπορεί. Κυρίως όμως προς το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Βεβαίως το ΔΝΤ, υπό τις σημερινές συνθήκες, αδυνατεί με τα σημερινά του διαθέσιμα – μόλις 440 δισ. ευρώ – να επιτελέσει μόνο του ρόλο εγγυητή της ευρωζώνης.

Ως εκ τούτου όλοι μαζί αναζητούν τρόπους αύξησης των κεφαλαίων τους ζητώντας τη συνδρομή δυνάμεων όπως η Κίνα και η Ρωσία. Οι οποίες, για να συμμετάσχουν στην απόπειρα της ευρωσωτηρίας, θα πρέπει να λάβουν σοβαρές εγγυήσεις – και παραχωρήσεις, όπως π.χ. στο εμπορικό τους στάτους. Η μία από τις βασικές προϋποθέσεις είναι ένας μηχανισμός διαχείρισης και εγγύησης των κεφαλαίων τους – ο μοναδικός στο είδος του είναι το ΔΝΤ, ακόμη και με τη σημερινή γραφειοκρατική και αποστεωμένη μορφή του.

Μια άλλη είναι οι εμπράγματες εγγυήσεις. Εδώ ίσως να έχει ενδιαφέρον ένα πρόσφατο άρθρο των Financial Times, το οποίο, με αφορμή το ενδιαφέρον του βασικού κρατικού επενδυτικού ταμείου της Κίνας (China Investment Corporation) για επενδύσεις σε υποδομές στη Βρετανία, μας πληροφορεί για τα εξής:

● Πολλοί Κινέζοι αξιωματούχοι και ακαδημαϊκοί ζητούν από καιρό διαφοροποίηση των συναλλαγματικών αποθεμάτων της χώρας, τα οποία ανέρχονται σε 3,2 τρισ. δολάρια, σε πραγματικά περιουσιακά στοιχεία στο εξωτερικό, στα οποία να περιλαμβάνονται και οι υποδομές – τις οποίες θα χρηματοδοτεί, θα αναπτύσσει και θα εκμεταλλεύεται το εν λόγω επενδυτικό ταμείο.

● Σύμφωνα με τον πρόεδρο της China Investment Corporation, «οι κυβερνήσεις που αναζητούν εξωτερικές επενδύσεις σε έργα υποδομών θα πρέπει να χαλαρώσουν τους νομοθετικούς περιορισμούς όπου χρειάζεται και να προωθήσουν τη διαφάνεια και την προβλεψιμότητα για τους επενδυτές».

Κοινώς, τίποτε σ' αυτή τη ζωή δεν είναι τζάμπα και συνεπώς οι ευρωζωνάτοι θα πρέπει να ετοιμαστούν για γενναίες παραχωρήσεις όχι μόνο στο χρηματοοικονομικό πεδίο, αλλά και σε αυτό της «πραγματικής οικονομίας», αν θέλουν να αποκτήσουν πρόσβαση στα 3,2 τρισ. των συναλλαγματικών αποθεμάτων της Κίνας.

Ας επιστρέψουμε όμως στα... βασικά. Η προφανής ευρωπαϊκή αδυναμία απειλεί να μετατρέψει πολύ σύντομα το ΔΝΤ – και εμμέσως την Ουάσιγκτον – σε εγγυητή της αμφίβολης πλέον βιωσιμότητας του ευρώ. Το τι σημαίνει αυτό για την Ελλάδα το περιγράφει επαρκώς το αποκαλυπτικό ρεπορτάζ του τελευταίου φύλλου του «Π», το οποίο εκτάκτως κυκλοφόρησε χθες Τετάρτη λόγω της δημοσιογραφικής απεργίας.

Οι συνεπείς και επιμελείς αναγνώστες μας πάντως σίγουρα θα θυμούνται πόσες φορές, τόσο με ρεπορτάζ όσο και με αναλύσεις, εδώ και πάρα πολλούς μήνες, έχουμε προειδοποιήσει για την... ετοιμότητα του ΔΝΤ να μας «αγκαλιάσει» ακόμη πιο σφιχτά, με τη σύμφωνη γνώμη της ευρωζώνης. Μια προσέγγιση η οποία συστηματικά αποσιωπήθηκε από τη... συντεταγμένη «ενημέρωση».

Τώρα φαίνεται ότι, δυστυχώς, οι χειρότερες προβλέψεις επιβεβαιώνονται. Και η ευρωζώνη, στη σωτηρία της οποίας έταξαν οι ανάξιοι και δουλοπρεπείς ηγέτες μας ολόκληρη την Ελλάδα με κόστος την καταστροφή της, αποκαλύπτεται στα μάτια όλου του πλανήτη όπως ακριβώς είναι: καχεκτική και εχθρική προς τους λαούς που την αποτελούν...




  • Την ημέρα που το Eurogroup αποφάσιζε να μας δώσει την έκτη δόση, έφτανε στις Βρυξέλλες και η επιστολή-δέσμευση του Έλληνα πρωθυπουργού όπως όλα όσα θέλουν οι δανειστές, θα γίνουν.

«Η κυβέρνηση θα λάβει όλα τα αναγκαία μέτρα για να εφαρμόσει τις αποφάσεις της Συνόδου Κορυφής της 26ης Οκτωβρίου και να επιτύχει τους στόχους του οικονομικού προγράμματος», αναφέρει ο Λουκάς Παπαδήμος στην επιστολή του, με ημερομηνία 29/11, προς την Κομισιόν, την ΕΚΤ και το ΔΝΤ.

Παραλήπτες της επιστολής του Έλληνα πρωθυπουργού ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ζοσέ Μανουέλ Μπαρόζο, ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, Χέρμαν βαν Ρομπάϊ, ο πρόεδρος της ΕΚΤ, Μάριο Ντράγκι, ο πρόεδρος του Eurogroup, Ζακ Κλοντ Γιούνκερ και η επικεφαλής του ΔΝΤ, Κριστίν Λαγκάρντ.

Ο Λουκάς Παπαδήμος τονίζει πως βασική αποστολή και καθήκον της νέας κυβέρνησης που ανέλαβε στις 11 Νοεμβρίου είναι «υλοποιήσει τις αποφάσεις της Συνόδου Κορυφής της 26ης Οκτωβρίου και τις σχετιζόμενες με αυτές πολιτικές».

Όπως αναφέρει, η κυβέρνηση θα συνεχίσει τη διαδικασία της δημοσιονομικής προσαρμογής και τις μεταρρυθμίσεις, ενώ δεσμεύεται πως
- Θα υλοποιήσει πλήρως τα μέτρα που περιγράφονται στο τρέχον οικονομικό πρόγραμμα
- Θα ολοκληρώσει ένα βιώσιμο και αξιόπιστο νέο πολυετές πρόγραμμα της ΕΕ και του ΔΝΤ
- Θα ολοκληρώσει το πρόγραμμα ανταλλαγής κρατικών ομολόγων με εθελοντική συμμετοχή του ιδιωτικού τομέα (PSI), το οποίο και θα συνδράμει στη χρηματοδότηση και τη βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΟΛΗ ΤΗΝ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΑΠΑΔΗΜΟΥ

Στις 11 Νοεμβρίου 2011, σχηματίσθηκε μια νέα κυβέρνηση στην Ελλάδα, την οποία στηρίζουν τρία πολιτικά κόμματα, το ΠΑΣΟΚ, η Νέα Δημοκρατία και το ΛΑ.Ο.Σ. Η νέα κυβέρνηση κέρδισε ψήφο εμπιστοσύνης με μεγάλη πλειοψηφία από το ελληνικό Κοινοβούλιο.

Όπως συμφωνήθηκε κατά τη συνάντηση των αρχηγών των κομμάτων που στηρίζουν την κυβέρνηση, υπό την προεδρία του Προέδρου της Δημοκρατίας, η βασική αποστολή και καθήκον της νέας κυβέρνησης είναι να «υλοποιήσει τις αποφάσεις της Συνόδου Κορυφής της 26ης Οκτωβρίου και τις σχετιζόμενες με αυτές πολιτικές».

Η κυβέρνηση είναι σταθερά προσανατολισμένη σε αυτό της το καθήκον. Ειδικότερα:

(i) Θα υλοποιήσει πλήρως τα μέτρα που περιγράφονται στο τρέχον οικονομικό πρόγραμμα
(ii) Θα ολοκληρώσει ένα βιώσιμο και αξιόπιστο νέο πολυετές πρόγραμμα της ΕΕ και του ΔΝΤ
(iii) Θα ολοκληρώσει το πρόγραμμα ανταλλαγής κρατικών ομολόγων με εθελοντική συμμετοχή του ιδιωτικού τομέα (PSI), το οποίο και θα συνδράμει στη χρηματοδότηση και τη βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους

Η κυβέρνηση είναι αποφασισμένη να συνεχίσει τη διαδικασία δημοσιονομικής προσαρμογής και τις δομικές μεταρρυθμίσεις κατά τρόπο ώστε να διασφαλίσει τα δημοσιονομικά της χώρας και να βελτιώσει την ανταγωνιστικότητα της οικονομίας της διεθνώς.

Από τον Μάιο του 2010 έχει συντελεστεί σημαντική πρόοδος προς αυτή την κατεύθυνση. Παρ’ όλ’ αυτά υπάρχουν ακόμα πολλά που πρέπει να γίνουν, για να αντιστραφεί η αρνητική δυναμική του χρέους και να εγκαθιδρυθούν συνθήκες που θα ενισχύσουν την οικονομική σταθερότητα, την βιώσιμη ανάπτυξη και τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας. Ειδικότερα, πρέπει να αποκατασταθεί η εμπιστοσύνη και να ενισχυθούν οι δυνάμεις της ανανέωσης, οι επενδύσεις και να τονωθεί η ανάπτυξη. Με αυτό τον τρόπο θα ενισχυθεί και η κοινωνική συνοχή.

Η συμμετοχή στη ζώνη του ευρώ διασφαλίζει τη σταθερότητα των τιμών, προάγει την νομισματική και οικονομική σταθερότητα και διευκολύνει την εφαρμογή των μεγάλων αλλαγών που απαιτούνται για την αναζωογόνηση της οικονομίας. Οι Έλληνες αναγνωρίζουν την ανάγκη μεγάλων και θεσμικών αλλαγών και υποστηρίζουν σθεναρά τη συμμετοχή της χώρας μας στο ευρώ, την οποία και θεωρούν κρίσιμη για την επιτυχία αυτής της προσπάθειας.

Η κυβέρνηση θα λάβει όλα τα αναγκαία μέτρα για να εφαρμόσει τις αποφάσεις της Συνόδου Κορυφής της 26ης Οκτωβρίου 2011 και να επιτύχει τους στόχους του οικονομικού προγράμματος, κάτι που είναι κρίσιμο προκειμένου να βελτιωθεί το βιοτικό επίπεδο των Ελλήνων σε βάθος χρόνου.


Κάποιο παχύδερμο της τρόικας του εφιαλτικού μνημονιακού καθεστώτος χαρακτήρισε, τους «αγαναχτισμένους» πολίτες ως άτομα της έσχατης και ανυπόληπτης νοητικής και ηθικής υποστάθμης.

Σε αντίθεση με την αφεντομουτσουνάρα τους, που είναι υψηλής περιωπής. Καθότι τυγχάνουν διαπρεπείς εκπρόσωποι της συμμορίας των «ένδοξων» σύγχρονων εφιαλτών.

Πιο συγκεκριμένα χαρακτήρισε, το εν λόγω παχύδερμο, όπως ακούσαμε και είδαμε σε βίντεο, τους «αγαναχτισμένους» πολίτες…κομμουνιστές και φασίστες!

Και βέβαια τον χαρακτηρισμό «κομμουνιστές» χρησιμοποίησε-όπως και πολλοί άλλοι του είδους του-απαξιωτικά!

Και λέω απαξιωτικά, γιατί κομμουνισμός σημαίνει ουσιαστικά κοινοκτημοσύνη και κοινότητα αγαθών και δικαιωμάτων. Δηλαδή, με ένα λόγο, κοινωνική δικαιοσύνη.

Πραγματικότητα, που ίσχυε στην πρωτοχριστιανική κοινωνία. Όπου ήταν όλα ήταν για όλους κοινά. Και όπου ο καθένας πρόσφερε ανάλογα με τις δυνάμεις του και έπαιρνε ανάλογα με τις ανάγκες του.

Βέβαια ο χριστιανικός κομμουνισμός ήταν θρησκευτικός. Γιατί δεν μπορεί να υπάρξει κοινωνία δικαιοσύνης, απλά και μόνο με νομικά κατασκευάσματα. Αν δεν φωτίζεται απ’ τον «Ήλιο της Δικαιοσύνης». Κι, αν, εκτός απ’ τους δίκαιους νόμους, δεν εμπνέεται, απ’ την ψυχή και την καρδιά του καθενός ανθρώπου. Όπως χαρακτηριστικά λένε οι Πράξεις των Αποστόλων (δ, 32-34).

Μακάρι, λοιπόν, όλοι οι πολίτες της Ελλάδας, αλλά και όλης της Γης να ήταν κομμουνιστές. Αλλά, για να ήταν αληθινοί κομμουνιστές, θα έπρεπε πρώτα-πρώτα να είναι αληθινοί χριστιανοί.

Κάτι που δυστυχώς δεν ισχύει. Αφού ο χριστιανισμός έχει συνταιριαστεί, από κάποιους αντίχριστους τελείως αταίριαστα με τον καπιταλισμό. Ή και τον εθνικοσοσιαλισμό. Με τους οποίους βρίσκεται σε διαμετρική και καταλυτική αντίθεση.

Αλλά ο εν λόγω συκοφάντης των λαϊκών αγώνων και κινητοποιήσεων χαρακτηρίζει, όπως προαναφέραμε, τους «αγαναχτισμένους» και φασίστες.

Χαρακτηρισμός, που, πέρα για πέρα είναι και συκοφαντικός και διλαστροφος.

Ιδιαίτερα μάλιστα σήμερα, οπόταν όλοι γνωρίζουν ποιοι είναι οι οι διαπρεπείς εκπρόσωποι του δολιότερου και εφιαλτικότερου από κάθε άλλο και δολοφονικότερου φασιστικού καθεστώτος. Που έχουν, εντούτοις, το θράσος να χαρακτηρίσουν φασίστες τους δίκαια «αγαναχτισμένους» πολίτες.

Και λένε και κάνουν ο, τι θέλουν οι εφιάλτες και λήσταρχοι αυτοί, γιατί δεν υπάρχει ένας ουσιαστικός πολιτικός αντίλογος. Μια πολιτική, δηλαδή παράταξη, που να συσπειρώσει τη συντριπτική πλειοψηφία των πολιτών και να στείλει το εφιαλτικό τους καθεστώς στον αγύριστο.

Γεγονός που σημαίνει ότι είναι πρωταρχική ανάγκη να ενοποιηθούν όλες οι αντιμνημονιακές δυνάμεις. Για να γίνουμε, αν θέλουμε, κάποτε, αποτελεσματικοί.

Γιατί η μέχρι τώρα πολυδιάσπαση, όπως ξανάχουμε πει, και οι ομφαλοσκοπήσεις μας και τα λογύδρια, που εκφωνούμε ή γράφουμε κάθε φορά, ευκαίρως ή ακαίρως, μάλλον τους διασκεδάζουν.

Και τους εμπνέουν το θράσος να λένε και να κάνουν σε βάρος μας αυτά, που λένε και κάνουν. Και να μας χλευάζουν σε όλη τη μεγαλοπρέπεια της αλητήριας παχυδερμίας τους…
Και, ασφαλώς, θα πουν και θα κάνουν και άλλα πολλά και πολύ χειρότερα, που στο μέλλον θα ιδούμε και θα ακούσουμε και θα υποφέρουμε απ’ τη συμμορία των εφιαλτικών αυτών παχύδερμων.

Και στις επόμενες εκλογές η ληστρική συμμορία τωνκαπιτα-ληστών, εθνικοσοσια-ληστών και των, λεγόμενων, πέρα από κάθε λογική και συνείδηση, σοσια-ληστών θα είναι και πάλι νικητές και τροπαιούχοι. Και θα κάμουν τα δικά μας έσχατα, όπως λέει το Ευαγγέλιο, “πολύ χείρονα των πρώτων”

Ο Χριστός συνήθιζε σε ανάλογες περιπτώσεις να λέει: «Ο έχων ώτα ακούειν ακουέτω»!

Μακάρι κι εμείς ν’ ακούσουμε τη φωνή του παρόντος. Κι όχι μόνο του παρόντος, αλλά και του παρελθόντος και του μέλλοντος.

Κι εκείνων, δηλαδή, που, στο παρελθόν, πάλεψαν με φιλότιμο και αυτοθυσία να μας παραδώσουν ελεύθερη την πατρίδα.

Κι εκείνων στους οποίους εμείς, χωρίς ντροπή και φιλότιμο, θα τους παραδώσουμε την πατρίδα σκλάβα και αλυσοδεμένη…

Παπα-Ηλίας



Την καραμέλα του Κωστάκη του κουρασμένου πιπιλάει ο Γιωργάκης ο αντιεξουσιαστής. Το κύριο αρνητικό της κυβέρνησης του ήταν ότι έπρεπε να πάει πιο γρήγορα.

Σημειωτέον ότι οι πολιτικές τους ήταν ενάντια στους μισθοσυντήρητους και τους συνταξιούχους.

Δηλαδή ο Γιωργάκης λυπάται που δεν κατάφερε πιο γρήγορα να μας ξαποστείλει όλους. Γιατί κάτι θετικό δεν έκανε. Έστω και με αργούς ρυθμούς ρε παιδάκι μου…

Έρχεται και ο διαχρονικός αντιπρόεδρος και λέει ότι οι υπουργοί οικονομικών της λαοπρόβλητης κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ απέτυχαν.

Ο ένας εκ των οποίων είναι ακόμα υπουργός οικονομικών. Και ο άλλος παριστάνει τον υπουργό περιβάλλοντος.

Εν ολίγοις. Έχουμε μια κυβέρνηση που απέτυχε, μια κυβέρνηση που συνεχίζει με τα ίδια πρόσωπα (συν τον αντιπολιτευόμενο Σαμαρά και τον μπουμπούκο υπουργό) να ακολουθεί τον ίδιο αποτυχημένο δρόμο και τον αντιπρόεδρο να κάνει κρίσεις.

Και κανείς από όλους αυτούς δεν διανοήθηκε ότι ως αποτυχημένοι (χρόνια τώρα) θα έπρεπε το λιγότερο να παραιτηθεί. Αλλά μόνο η απλή λογική παραιτείται σε τούτη τη χώρα.

Πόσα να αντέξει και η λογική! Κλατάρει.

Όλο αυτό το τσούρμο που παριστάνει τους σωτήρες, αφού μας έφερε στην καταστροφή, αφού έχει διαλύσει το σύμπαν, θα έρθει σε λίγο καιρό να μας ζητήσει να το ξαναψηφίσουμε σαν να μην τρέχει τίποτα.

Ο Καρατζαφέρης είπε ότι θα φύγει από την δημοκρατικότατη και νομιμότατη κυβέρνηση αν δεν κάνει τα χατίρια των ταξιτζήδων.

Σίγουρα δεν θα φύγει. Ή πρόκειται για μία ακόμα κωλοτούμπα και λαϊκισμό προς την κίτρινη φυλή (και καλά εγώ παλεύω για τα δίκαια αιτήματα σας) ή ξέρει ότι το νέο νομοσχέδιο θα περιλαμβάνει μέσα τα αιτήματα των ταξιτζήδων. Οπότε θα λέει ότι με την δική του πίεση δικαιώθηκε ο αγώνας τους και δοξάστε με, αλληλούια.

Και όμως, υπάρχει ένα 5% που τον πιστεύει. Προφανώς αυτό το ποσοστό έχει μνήμη χρυσόψαρου, αλλιώς θα είχε σαλέψει από τις άπειρες κωλοτούμπες.

Ή είναι λοιπόν χωρίς μνήμη ή είναι σαλεμένοι. Για συνειδητοί ψηφοφόροι μάλλον δεν κάνουν.

Η υπεύθυνη αριστερά (όπου υπεύθυνη αριστερά είναι αυτή που θέλει δεξιά πολιτική αλλά να βάζουμε και λίγο συναίσθημα) ονειρεύεται τους ψηφοφόρους του ΠΑΣΟΚ. Τους απογοητευμένους. Κι επειδή δεν θέλει να χάσει το κελεπούρι που λέγεται ΠΑΣΟΚ ζητάει και συγκυβέρνηση. Με προγραμματική σύγκλιση βεβαίως. Όπου σύγκληση θα είναι δυο τρία υπουργεία και πολλά γιαούρτια.

Και την ώρα που στο ΠΑΣΟΚ οι φιλόδοξοι αρχηγοί είναι περισσότεροι από τους ψηφοφόρους του κόμματος στην Ευρώπη γίνεται ο κακός χαμός.

Η Μέρκελ μας ετοιμάζει ένα πανευρωπαϊκό κοστούμι όπου τα πάντα θα τα ελέγχει και θα τα καθορίζει η Γερμανία.

Ναι αλλά θα έχουμε ευρώ. Αν όχι εμείς (που δεν θα έχουμε έτσι κι αλλιώς), οι πολυεθνικές και οι τράπεζες.

Πότε θα γίνουν εκλογές; Ποτέ.

Γιατί το λέω; Γιατί εμπιστεύομαι αυτά που μας λένε οι κυβερνήτες. Είπαν λοιπόν ότι αυτή η κυβέρνηση του σωλήνα θα υπάρχει μέχρι να ολοκληρωθεί το έργο της, δηλαδή να εφαρμοστεί η συμφωνία της 26ης Οκτωβρίου.

Αυτή η συμφωνία όμως έχει ήδη πεθάνει, οπότε δεν θα ολοκληρωθεί ποτέ. Τηρώντας λοιπόν τις δεσμεύσεις ο Παπαδήμος θα παραμείνει εσαεί πρωθυπουργός. Αφού δεν θα έχει ολοκληρωθεί η συμφωνία, τι να κάνει; Να φύγει;

Τσάμπα οι υπογραφές, τα γράμματα και τα δημοσιογραφικά άρθρα;

Σε λίγο καιρό πλέον θα μπορούμε πάλι να λέμε: Ένα φράγκο η βιολέτα….



Μου πήρες την ελπίδα, σε ευχαριστώ, γιατί ταυτόχρονα μού πήρες και τον φόβο.

Καταπάτησες τα όρια της προσωπικής μου πατρίδας, σε ευχαριστώ, γιατί ταυτόχρονα έσπασες τις αλυσίδες που κρατούσαν στο μπουντρούμι της Κοινωνικής Ηθικής την Ελευθερία μου, ανόητε Κρατούντα.

Ήρθε η ώρα να σε ευχαριστήσω που μου τα στέρησες όλα και κατανόησα μετά από πολλά χρόνια τα λόγια του Έλληνα Καζαντζάκη.

Έχοντας την Ελπίδα ότι ό,τι έχεις θα ανδρωθεί και αν δεν έχεις θα το αποκτήσεις, γεννιέται ασυνείδητα ο φόβος της απώλειάς τους.

Παράλληλα με αυτόν και ο φόβος να αντιδράσεις σε όποιον τα απειλεί. Η ελπίδα σε κάνει να οπισθοχωρείς όταν δέχεσαι επιθέσεις παντός τύπου.

Και ήρθες, εσύ Κρατούντα, και τα πήρες όλα με τη μία θεωρώντας ότι ο φόβος θα είναι ο ίδιος με αυτόν που με διακατείχε τόσα χρόνια. Ότι θα κλειστώ και πάλι στο καβούκι μου λέγοντας : «Αύριο ξημερώνει άλλη μέρα».

Ξημέρωσε όμως η άλλη μέρα.

Και είμαι εδώ με τις τσέπες της ψυχής μου τρύπιες και την οργή του Άδικου να έχει περάσει σε άλλο επίπεδο. Στο επίπεδο της ανέλπιδης μάχης.

Τώρα πια, μικρόνοε Κρατούντα, δεν έχω τίποτε άλλο να χάσω.

Ό,τι με έκανε να νιώθω περήφανος το έχεις κάνει ψίχουλο να ταΐσεις τις κότες της πολιτικής σου αυλής και τους ξεφτιλισμένους πουλημένους τεμπέληδες της δημόσιας στρατιάς σου.

Δεν υπάρχουν μέσα μου πλέον αμυντικά κύτταρα να σταθούν στρατιώτες στις επόμενες επιθέσεις σου.

Δεν υπάρχει ούτε μία πέτρα όρθια στο κάστρο της ηθικής του συνόλου που είχα φτιάξει να προστατεύω αναμνήσεις και «πρέπει».

Και όλα αυτά, ηλίθιε Κρατούντα, τα κατάφερες από μόνος σου.

Δεν θα πέσουν απειλές σε αυτόν τον πόλεμο που μου κήρυξες άνευ λόγου.
Ούτε καν υποχθόνιες ματιές χολιγουντιανού τύπου.

Δεν θα υπάρξει ούτε μία διαπραγμάτευση μεταξύ μας.

Και ναι, αν ο Έλληνας Καζαντζάκης εννοούσε ότι μόνο νεκρός είσαι Ελεύθερος, τότε κατανοώ απόλυτα τι σημαίνει ζωντανός χωρίς Ελπίδα.

Κατανοώ την έννοια του ανέλπιδου χωρίς Πατρίδα.

Ανθέλληνα Κρατούντα, μέσα στην υπεροψία της ψηφοΛογικής δημοκρατίας σου δεν υπολόγισες ότι σκοτώνοντας τον Φόβο για την διατήρηση της Ελπίδας, γεννάς έναν Ελεύθερο.

Δηλαδή, έναν Έλληνα.



Πριν πιάσεις “τ’ άρματα”, σκέψου προσεκτικά τον λόγο που μπαίνεις στη μάχη.

Εάν μπεις στη μάχη για τα φράγκα, για την κονόμα, για “οικονομικά αιτήματα”, τότε είσαι ένα πορτοφόλι. Αναπόφευκτα θα σε αδειάσουν και θα σε πετάξουν στα σκουπίδια.

Εάν μπεις στη μάχη για την αλαζονεία, για τη “μαγκιά” και την φιγούρα, τότε θα έχεις την τύχη του Κόκορα. Τον αφήνουν στο κοτέτσι πλουμιστό, να νομίζει ότι είναι ο βασιλιάς και να κοκορεύεται μέχρι που μια ωραία πρωΐα, αντιλαμβάνεται ότι είναι απλώς η μακαρονάδα του αφεντικού.

Εάν μπεις στη μάχη για την Ιδέα, για το σύνολο, για την γέννα που έρχεται, για τη γενιά που έφυγε, αυτά δηλαδή που απαρτίζουν το Έθνος (=Γέννα),

εάν μπεις στη μάχη με απόλυτη αυτογνωσία ότι μάχεσαι για να προσφέρεις και όχι για να πάρεις, με πίστη σε ένα κοινό και αγνό ιδεώδες, με ορθολογισμό ότι μάχεσαι για το δίκαιο, την Αλήθεια και όχι για το “ίδιον”, τότε έχεις πιάσει έναν αρχέγονο σφυγμό.

Τον σφυγμό που κάνει την ανατροπή, που κάνει τα αδύνατα δυνατά, που κάνει τα θαύματα.
Την αιώνια αρχή που υποτάσσει το σαθρό και το άδικο.
Το πρότυπο που έχει αποθεωθεί και τεκμηριωθεί ανά τους αιώνες, ενσαρκωμένο στον μαχητή που μπήκε ενάντια στην “λογική κατάληξη” με ενθουσιασμό (Εν Θεώ Ουσία) γιατί ο σκοπός του ήταν Θείος. Αληθινός. Η ίδια η Αλήθεια.

Ας θυμηθούμε τον Κολοκοτρώνη. Προδομένος από το γένος του, από τους επίορκους του Έθνους του, τα χρηματισμένα “πατριωτάκια” που του στέρησαν μέχρι και τον γιό του τον πρωτότοκο.
Ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης ήταν ο άνθρωπος που έφερε τη λευτεριά.
ΕΝΑΣ άνθρωπος, ένας μαχητής αρκούσε για να Ενθουσιάσει τους ραγιάδες, ενάντια στον φόβο, την ηττοπάθεια, την υπεροπλία και υλική ισχύ των αδίκων, την προδοσία των ημετέρων.
Τι ομοιότητες Θέε μου!!!

Δεν ήταν υπεράνθρωπος, έγινε απλώς αυτό για το οποίο πολεμούσε. Τι ήταν αυτό; Μα το είπε ο ίδιος ξεκάθαρα:

“Για του Χριστού την πίστη την αγία και της Πατρίδος την Ελευθερία”

Βρε κάτι συμπτώσεις…
Τι έλεγε ο Μέγας Αλέξανδρος πριν τη μάχη στην επίκληση που του έμαθε η Ορφική Ολυμπιάδα;

“Ζευ Βασιλεύ και Γαία”

Μα και όταν η Θυσία ήταν αναπόφευκτη, ο Θανάσης (Αθάνατος) Διάκος:
Πατέρα παντοδύναμε, ἄκουσες τὴν εὐχὴ μού• μου φύτεψες μέσ’ στὴν καρδιὰ ἀγάπη, πίστη, ἐλπίδα, ἔδωκες μία ἀχτίδα Σου ἀθέρα στὸ σπαθί μου καὶ μοῦ’πές: Τώρα πέθανε γιὰ Μέ, γιὰ τὴν Πατρίδα.

Ο Μισόζωος εχθρός λοιπόν, δεν φοβάται ούτε τους συνδικαλιστές, ούτε τους “ξερόλες”.
Φοβάται αυτούς τους τρελλούς, τους αδίστακτους.
Γνωρίζει ότι δε μπορεί να τους αγοράσει.
Δε μπορεί να τους “θαμπώσει”, δεν μπορεί να τους φοβίσει.
Το κυριότερο, δε μπορεί ούτε να τους εξαπατήσει διότι απλούστατα γνωρίζουν την Αλήθεια.

Ζούμε την Αλήθεια ως υπέρτατη πράξη Ελευθερίας.
Την λέμε ως πράξη επαναστατική, όπως είπε ο Όργουελ.
Ούτε χίλιες Δραγώνες ούτε όλα τα ΜΜ”Ε” δεν θα μας ρίξουν στη λήθη.
Γιατί είναι η αιώνια συνταγή Νίκης.

Από τα χρόνια του Διός, του Λεωνίδα, μέχρι σήμερα:

…καὶ γνώσεσθε τὴν ἀλήθειαν καὶ ἡ ἀλήθεια ἐλευθερώσει ὑμᾶς.



Του Adrian Salbuchi
για το δορυφορικό κανάλι
Russia Today

Μια εκ βαθέων αναδιοργάνωση ολόκληρου του πλανήτη εκτυλίσσεται μπροστά στα μάτια μας εδώ και αρκετές δεκαετίες. Ωστόσο, επειδή πραγματοποιείται σταδιακά, ο περισσότερος κόσμος δεν παρατηρεί και δεν αντιλαμβάνεται τι πραγματικά συμβαίνει.

Ακριβώς όπως μας λέει το γνωστό παραμύθι, όταν ρίξεις έναν βάτραχο μέσα σε ζεστό νερό, από τον ξαφνικό πόνο θα δώσει μια, θα πεταχτεί έξω και θα επιζήσει. Αν, αντίθετα, τον ρίξεις μέσα σε χλιαρό νερό, όπου η θερμοκρασία της καρδιάς του θα ανεβαίνει ένα βαθμό κάθε 5 λεπτά, θα μαγειρευτεί και θα πεθάνει.

Οι όροι "Νέα Τάξη Πραγμάτων", "Παγκοσμιοποίηση" και (ο κατά τη γνώμη μου πιο εύστοχος) "Παγκόσμια Κυβέρνηση" περιγράφουν τους μακροπρόθεσμους στόχους μιας πανίσχυρης παγκόσμιας εμβέλειας ολιγαρχίας, ενσωματωμένης στο εσωτερικό της κάθε χώρας, και κυρίως των ΗΠΑ και των χωρών της Ευρώπης. Η τάξη αυτή κατέχει, διαχειρίζεται και διακινεί αυτά που κάποτε εκλαμβάνονταν ως ιδιοκτησία του κάθε κράτους χωριστά - πετρέλαιο, κεφάλαια, οικονομική ισχύ, ένοπλες δυνάμεις, φυσικούς πόρους - εκ των έσω, προκειμένου να προωθεί συνεχώς την υπερεθνική της ατζέντα.

Αυτή η ιδιαίτερα πολύπλοκη, ολιστική και ευρέως προγραμματισμένη διαδικασία εξηγεί, κατά ένα μεγάλο μέρος (αν όχι καθ' ολοκληρία), τη συνεχιζόμενη βία, το χάος και την αδικία που παρατηρούμε στην σφαίρα των δημοσιονομικών, της πολιτικής και της οικονομίας. Όμως, ο καλός στρατηγικός σχεδιασμός απαιτεί και τον πειραματισμό, την τακτική της δοκιμής και του λάθους, την ανάπτυξη σεναρίων και τα παιχνίδια πολέμου.

Η πατρίδα μου, η Αργεντινή, και γενικά η Λατινική Αμερική στο σύνολό της, έχουν επανειλημμένα χρησιμοποιηθεί για τέτοιου είδους "πειράματα". Το πιο γνωστό από αυτά εκτελέστηκε στην Αργεντινή πριν από δέκα χρόνια, όταν το διεθνές τραπεζικό καρτέλ, ευθυγραμμισμένο με το ΔΝΤ, την Παγκόσμια Τράπεζα, το Υπουργείο Οικονομικών των ΗΠΑ, τους οίκους αξιολόγησης και τα "έγκυρα" διεθνή μέσα μαζικής ενημέρωσης, συνεργάστηκαν για την κατάρρευση του χρηματοπιστωτικού και νομισματικού συστήματος της Αργεντινής, πλην όμως την ίδια στιγμή δεν συνάντησαν καμμία δυσκολία στο να "διασώσουν" το σύνολο των τραπεζών τους που λειτουργούσαν στη χώρα αυτή.

Οι πολίτες της Αργεντινής είδαν τα χρήματά τους να παγιδεύονται από τις τράπεζες, τις καταθέσεις τους σε δολάρια να μετατρέπονται αυθαίρετα στο τοπικό υποτιμημένο πέσο, με βάση μια ισοτιμία νομίσματος που "μαγείρεψαν" κάποιοι αυθαίρετα, και από το 2001 έως και σήμερα κυβερνώνται από υπηρεσιακές κυβερνήσεις, οι οποίες δεν κάνουν τίποτε άλλο εκτός από το να παίρνουν μέτρα που είναι μονίμως ευθυγραμμισμένα με τα τοπικά και διεθνή τραπεζικά συμφέροντα.

Ποιές ήταν οι επιπτώσεις για την Αργεντινή; Το ΑΕΠ μειώθηκε κατά 40% το 2002, το 50% του πληθυσμού μας έπεσε κάτω από το όριο της φτώχειας (και η πλειονότητα αυτών των ανθρώπων δεν μπόρεσε να ξεφύγει ποτέ από αυτή την κατάσταση), η βία και ο θάνατος κυριαρχούν στους δρόμους των πόλεών μας, οι λέξεις "κατάσχεση", "χρεοκοπία" και "κοινωνικός πόλεμος" (που λίγο έλειψε να γίνει εμφύλιος πόλεμος) έχουν γίνει κοινές έννοιες, και όμως.... ούτε μία τράπεζα δεν έχει κλείσει!

Αν, τώρα, κάνουμε ένα fast-forward και φθάσουμε στο σήμερα, για να δούμε τι συμβαίνει στην Ελλάδα, την Ιρλανδία, την Ιταλία, την Ισπανία, τις ΗΠΑ, το Ηνωμένο Βασίλειο, την Πορτογαλία και την Ισλανδία, θα δούμε το ίδιο έργο να παίζεται σε επανάληψη. Είναι σαφές ότι δεν πρόκειται για τις συνέπειες σφαλμάτων που διέπραξαν συγκεκριμένες κυβερνήσεις, αλλά για ένα υπαρκτό μοντέλο, σχεδιασμένο με τέτοιο τρόπο ώστε να ελέγχει ολόκληρα έθνη, τα οποία βυθίζονται εσκεμμένα και συστηματικά μέσα σε ένα αδικαιολόγητο και επαχθές δημόσιο χρέος.

Μια από τις βασικές εμπειρίες που αποκόμισαν οι ισχυροί από το πείραμα της Αργεντινής ήταν το πώς να ελέγχουν τον (στα συνθήματα μόνο) "κυριάρχο λαό" μέσω του λεγόμενου "PsyWar" (ψυχολογικού πολέμου), που ασκείται από τα ελεγχόμενα μέσα μαζικής ενημέρωσης, έτσι ώστε οι πολίτες τελικά να δεχθούν όλη την αδικία που τους γίνεται και τα τα δεινά που τους επιβάλλονται, ενώ οι τραπεζίτες και οι συνεργοί τους κυβερνώντες αρπάζουν τελικά όλο το χρήμα και εξακολουθούν να παραμένουν στην εξουσία.

Όλα τα παραπάνω με οδηγούν στην υποψία μήπως η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι ένα παρόμοιο πείραμα, αλλά σε πολύ ευρύτερη κλίμακα. Ένα πείραμα που στόχο έχει να περιέλθουν πολύ διαφορετικές χώρες, με διαφορετικές γλώσσες, νομικά συστήματα, πολιτισμό, τις οποίες παραδοσιακά συνδέει μια ιστορία πολέμων και μίσους μεταξύ τους, κάτω από ένα προσχεδιασμένο καλούπι μιας γραφειοκρατικής ένωσης, το οποίο θα τις υποχρεώνει να εκχωρούν όλο και μεγαλύτερο μέρος της εθνικής τους κυριαρχίας. Ένα είδος αυτοσχέδιου "εγχειριδίου" που προβλέπει την εθελοντική υποταγή 27 χωρών-μελών της ΕΕ σε μια κοινή νομική γραφειοκρατία, ένα κοινοβούλιο, έναν μη εκλεγμένο πρόεδρο, ένα στρατό, μια σημαία, και ένα νόμισμα.

Ποια είναι τα διδάγματα που αποκομίζουν οι παγκοσμιοποιητές από τη δοκιμασία της ΕΕ; Μήπως η σημερινή κρίση της Ευρωζώνης σημαίνει ότι, μετά από μισό αιώνα και κάτι οικοδόμησης της "Ενωμένης Ευρώπης", γινόμαστε σήμερα μάρτυρες της ελεγχόμενης κατεδάφισής της, προκειμένου να (επαν)οικοδομηθεί για να προκύψει κάτι καινούργιο; Μήπως - για να χρησιμοποιήσω μια φράση από μέλη της "Fabian Society" στη Βρετανία του 19ου αιώνα, που οραματίζονταν μια σταδιακή μετάβαση σε μια παγκόσμια σοσιαλιστική κυβέρνηση - την αναπλάθουν για να της δώσουν "ένα πιο οικείο και προσφιλές σχήμα";

Μήπως είναι η ΕΕ ένα ενδιάμεσο στάδιο για τον "ανώμαλο δρόμο που οδηγεί στην παγκόσμια κυβέρνηση", όπως τον χαρακτήρισε το μέλος του Συμβουλίου Εξωτερικών Σχέσεων (CFR), Richard Gardner, σε ένα "προφητικό" άρθρο του στο περιοδικό "Foreign Affairs", τον Απρίλιο του 1974; Ένα στάδιο, κατά το οποίο πάσης φύσεως περιπλοκές, που αφορούν νομικές, διπλωματικές, εμπορικές, οικονομικές, κοινωνικές, πολιτιστικές, μιντιακές, νομισματικές, αμυντικές και πλείστες όσες άλλες πολιτικές, θα διευθετηθούν, για να επανασχεδιαστούν και να εφοδιαστούν εκ νέου, προκειμένου να υπηρετήσουν έναν "ευρύτερο στόχο";

Θα γίνουμε, άραγε, σύντομα μάρτυρες της διάλυσης του ευρώ, όχι ως τυχαίου "ατυχήματος", αλλά ως μιας προγραμματισμένης υπερ-διαδικασίας, η οποία, σε συνδυασμό με τον υπερ-πληθωρισμό του αμερικανικού δολαρίου, θα μπει σε μια ανεξέλεγκτη περιδίνηση, έως ότου καταρρεύσει και αντικατασταθεί από ένα νέο παγκόσμιο νόμισμα, που θα εκδίδεται και θα κατευθύνεται από τα ιδιωτικά συμφέροντα της παγκόσμιας εξουσίας των ολιγαρχών μέσω ενός είδους μελλοντικής παγκόσμιας κεντρικής τράπεζας; Με λίγα λόγια, μήπως η ΕΕ έχει ημερομηνία λήξης;

Το πάντα καλά πληροφορημένο Βατικανό φαίνεται να ενστερνίζεται την άποψη αυτή, αν κρίνουμε από την πρόσφατη έκκληση του για ένα "ρεκτιφιέ" των παγκόσμιων οργανισμών. Η δήλωση αυτή των "σοφών" αποτελεί αλάθητο σημάδι. Δείχνει, αν μη τι άλλο, ότι οι γέροντες που περιδιαβαίνουν τους διαδρόμους του Βατικανού είναι και πάλι πανέτοιμοι να εξασφαλίσουν τη θέση τους κάτω από τον νέο ήλιο που θα ανατείλει πάνω από τον κόσμο.

Η ελεγχόμενη κατάρρευση του ευρώ, μέσω της διάλυσης της Ευρωζώνης, και η κατάρρευση του δολαρίου των ΗΠΑ, μέσω του πληθωρισμού, σε συνδυασμό με μια κατάλληλα ενορχηστρωμένη και προσαρμοσμένη εκδοχή της "αραβικής άνοιξης" στην Ευρώπη, τις ΗΠΑ και αλλού, θα διαβρώσει ακόμη περισσότερο την εθνική κυριαρχία των χωρών σε παγκόσμια κλίμακα. Θα πυροδοτηθεί από ελεγχόμενους διαδοχικούς "πολέμους" και θα υποστηριχθεί από την αύξηση του ψυχολογικού πολέμου που θα αναλάβουν τα μονοπώλια των Δυτικών μέσων ενημέρωσης.

Ας αναρωτηθούμε, λοιπόν. Είναι, άραγε, όλα αυτά απλά μια τεράστια πλάνη ή πρόκειται για διαφορετικές εκφάνσεις της δράσης ενός πλανητικού "Λεβιάθαν", αποφασισμένου να επιβάλει σε όλους εμάς την παγκόσμια κυβέρνηση;


* O Adrian Salbuchi είναι Αργεντινός συγγραφέας και πολιτικός αναλυτής.



Του Paul Craig Roberts

Global Research

Δυο ημέρες μετά την αποτυχημένη απόπειρα της Γερμανίας να πουλήσει τα δεκαετή της ομόλογα, ο Wolfgang Schaeuble δήλωσε πως η χώρα του δεν έχει πλέον την απαίτηση οι ιδιώτες που κατέχουν ελληνικό, ιταλικό, και ισπανικό χρέος, να δεχτούν το κούρεμά του.

Οι ιδιωτικές τράπεζες θέλουν να αποφύγουν τις απώλειες, πιέζοντας είτε για μεγαλύτερη λιτότητα σε αυτά τα κράτη, είτε πείθοντας την ΕΚΤ να τυπώσει ευρώ, με τα οποία και θα αγοράσει το χρέος αυτό από τις ίδιες. Αυτό το τελευταίο πάει κόντρα στο καταστατικό της ΕΚΤ, και τρομάζει τους Γερμανούς οι οποίοι έχουν άσχημες εμπειρίες με τον υψηλό πληθωρισμό.

Προφανώς, οι Γερμανοί πήραν το μήνυμα των αγορών. Αν η πιστοληπτική αξιοπιστία της Γερμανίας τεθεί σε αμφισβήτηση, πως περιμένουμε να μπορεί να σώσει τις υπόλοιπες χώρες;

Η απόδειξη ότι η αποτυχία της πώλησης γερμανικών ομολόγων ήταν ενορχηστρωμένη, έρχεται από την πετυχημένη πώληση ιταλικών ομολόγων, δυο μέρες αργότερα. Περιέργως, η Ιταλία, που χρειάζεται διάσωση, μπόρεσε και πούλησε τα ομόλογά της, ενώ η Γερμανία που μπορεί να σώζει άλλες χώρες, δεν μπόρεσε…

Κατά τη γνώμη μου, η ενορχήστρωση έγινε από πλευράς του αμερικανικού υπουργείου οικονομικών, την ΕΚΤ, και την ΕΕ, καθώς και από κάποιες ιδιωτικές τράπεζες που διαθέτουν κρατικό χρέος.

Η άποψη μου βασίζεται στο εξής: Η Goldman Sachs και άλλες αμερικανικές τράπεζες έχουν εγγυηθεί περίπου $1 τρισ ευρωπαϊκού χρέους, πουλώντας swaps και ασφάλιστρα, τα οποία όμως δεν μπορούν να καλυφθούν, αφού τα ποσά που εισέπραξαν για να εγγυηθούν το χρέος πήγαν σε κέρδη και σε μπόνους των διευθυντικών τους στελεχών. Κάτι τέτοιο είναι που κατέστρεψε τον ασφαλιστικό γίγαντα AIG, και που οδήγησε στη διάσωση TARP, εις βάρος των φορολογούμενων, και προς όφελος της Goldman Sachs.

Αν υπάρξει κάποια χρεοκοπία, τα αμερικανικά πιστωτικά ιδρύματα που εξέδωσαν ασφάλιστρα κινδύνου θα πρέπει να αποζημιώσουν χωρίς όμως να διαθέτουν τα απαραίτητα κεφάλαια. Έτσι, μια ευρωπαϊκή χρεοκοπία θα δημιουργούσε μια νέα κρίση στις ΗΠΑ, με αποτέλεσμα να χρειαστεί ένας νέος γύρος ποσοτικής χαλάρωσης από την Federal Reserve.

Ο πρόεδρος Ομπάμα δεν θέλει να πάει σε εκλογές έχοντας ως υπόβαθρο μια νέα οικονομική κρίση. Για αυτό, χωρίς καμιά αμφιβολία, το αμερικανικό υπουργείο Οικονομικών δεν θέλει την Γερμανία να διασώζει την Ευρώπη.

Οι ιδιωτικές γαλλικές, γερμανικές, και ολλανδικές τράπεζες που κατέχουν το περισσότερο χρέος, δεν θέλουν να χάσουν. Είναι ούτως ή άλλως ζημιωμένες από τα τοξικά παράγωγα της Wall Street, και φοβούνται τα χειρότερα. Με άλλα λόγια έχουν κάθε κίνητρο να βγάλουν από τη μέση τη Γερμανία.
Η ΕΚΤ δεν αρέσκεται στο να είναι μια μικρότερη οντότητα από την Federal Reserve και από την Τράπεζα της Αγγλίας, και θέλει να μπορεί να προχωρεί σε ποσοτική χαλάρωση από μόνη της. Ασφυκτιά από τους πολλούς περιορισμούς, και ειδικά από αυτούς που της έχει θέσει η Γερμανία.

Οι αρχές της ΕΕ θέλουν περισσότερη ενοποίηση, κάτι που σημαίνει λιγότερη εθνική κυριαρχία από τα κράτη μέλη. Η Γερμανία, ως το ισχυρότερο μέλος, αποτελεί εμπόδιο στα σχέδια αυτά.

Έτσι, με βάση τα παραπάνω, η αποτυχημένη απόπειρα πώλησης γερμανικών ομολόγων ήταν μια προσχεδιασμένη και ενορχηστρωμένη κίνηση, με σκοπό την τιμωρία της Γερμανίας, και την προειδοποίηση προκειμένου να μη στέκεται εμπόδιο στην περαιτέρω ολοκλήρωση, και στην παραχώρηση εθνικής κυριαρχίας.

Η Γερμανία δεν μπορεί να παίξει ηγετικό ρόλο εξαιτίας του παρελθόντος της. Κάθε ηγετική ένδειξη εκ μέρους της αντιμετωπίζεται με επίκληση του αμαρτωλού Γ`Ράιχ. Έτσι, αναγκάζεται να λειτουργήσει σε ένα περιβάλλον, το οποίο είναι σχεδιασμένο να εξαλείψει την εθνική κυριαρχία των μελών (της ΕΕ), όπως έκανε κάποτε ο Αβραάμ Λίνκολν με τις αμερικανικές πολιτείες.

Και ποιος θα κυβερνά την Νέα Ευρώπη; Μα προφανώς οι ιδιώτες τραπεζίτες, και η Goldman Sachs.

Ο νέος πρόεδρος της ΕΚΤ είναι ο Mario Draghi, που διετέλεσε υψηλόβαθμο στέλεχος της Goldman Sachs International. Παράλληλα ήταν ο επικεφαλής της Παγκόσμιας Τράπεζας στην Ιταλία, διοικητής της Τράπεζας της Ιταλίας, μέλος του ΔΣ της ΕΚΤ, μέλος του ΔΣ της Διεθνούς Τράπεζας Αποζημιώσεων, πρόεδρος της Επιτροπής Οικονομικής Σταθερότητας, κλπ. Είναι αυτονόητο, πως ο Draghi θα προστατεύσει τις εξουσίες των τραπεζιτών.
Ο νέος διορισμένος και όχι εκλεγμένος Ιταλός πρωθυπουργός, ήταν μέλος της επιτροπής διεθνών συμβούλων της Goldman Sachs. Κάποτε, ήταν διορισμένος στην ευρωπαϊκή Κομισιόν. Παράλληλα, ο Mario Monti είναι πρόεδρος της ευρωπαϊκής Τριμερούς Επιτροπής, που είναι μια αμερικανική οργάνωση με στόχο την προώθηση της αμερικανικής ηγεμονίας στον κόσμο. Επίσης είναι μέλος της ομάδας Bilderberg, και ιδρυτικό μέλος της ομάδας Spinelli, που ιδρύθηκε το 2010, και έχει ως σκοπό της την περαιτέρω ευρωπαϊκή ολοκλήρωση μέσω της ΕΕ.

Ένας επίσης μη εκλεγμένος πρωθυπουργός ανέλαβε και το τιμόνι της Ελλάδας. Προφανώς, τα σχέδια είναι να βρεθεί μια «τραπεζική» λύση στα προβλήματα της Ιταλίας και της Ελλάδας. Ο Λουκάς Παπαδήμος ήταν διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδας, αντιπρόεδρος της ΕΚΤ, και μέλος και αυτός της Τριμερούς Επιτροπής.

Ο ιδρυτής της ΕΕ Jacques Delors είχε υποσχεθεί το 1988 στους Βρετανούς συνδικαλιστές, ότι η Κομισιόν θα απαιτήσει από τις εθνικές κυβερνήσεις να ψηφίζουν φιλεργατικές νομοθεσίες. Αντί για αυτό, σήμερα βλέπουμε την ελεγχόμενη από τις τράπεζες Κομισιόν, να απαιτεί από τους εργαζόμενους να πληρώσουν για τις τράπεζες, αποδεχόμενοι χαμηλότερους μισθούς, λιγότερες κοινωνικές παροχές, και συνταξιοδότηση σε μεγαλύτερη ηλικία.

Στο φινάλε, η ΕΕ, όπως και άλλες προσπάθειες, αποτελεί ένα ακόμη σχέδιο προκειμένου κάποιοι λίγοι να συσσωρεύσουν πλούτο εις βάρος των πολιτών της ηπείρου, που όπως και οι Αμερικάνοι, είναι καταδικασμένοι να μετατραπούν σε δουλοπάροικους του 21ου αιώνα.


Απόδοση: S.A.





"Το έθνος μας απειλείται". Από εν δυνάμει κινηματίες στο στράτευμα. Από τρομοκράτες…

Νιώστε φόβο, αφήστε να ευδοκιμήσουν παλιά και νέα ταμπού, κοιτάξτε τον απέναντι με μισό μάτι, αμφισβητήστε τις προθέσεις του και ξεχάστε την πείνα. Αυτή που περιρρέει. Κι αυτή που έρχεται.

Αφήστε τους φτωχοδασκάλους να μαζέψουν από τα τσιμέντα του ’80 τα παιδιά που λιποθυμάνε στα σχολεία. Να βγάλουν από την τσέπη τους μισό ευρώ, να πάρουν κουλούρι, να γίνουν η εγχώρια Action Aid για το λευκό παιδί του διπλανού, χωρίς διαφήμιση…

Μη ματαιοπονήσετε απεργώντας. Περιγελάστε τους εργάτες που ματαιοπονούν. Εσείς δεν είστε εργάτες. Κάτι τέτοιο θα έκανε πολύ δυστυχισμένους τους γονείς σας. Εσείς είστε της παροχής κοπανιστών υπηρεσιών… Μην ξυστείτε λοιπόν στη γκλίτσα του αφεντικού αντιδρώντας στην αυθαιρεσία που εμφανίζεται ως φυσικό παρελκόμενο της δημοσιονομικής τρέλας.

Κρατηθείτε γερά από την ουρά του κομήτη «επιφανειακή ευμάρεια» που πέρασε στις αρχές της χιλιετίας.

Προσποιηθείτε πως είναι ακόμα αμοιβαία τα αισθήματα κι αμοιβαία τα κεφάλαια.

«Γίνεται μια σημαντική προσπάθεια. Η Ελλάδα ποτέ δεν πεθαίνει. Σε μας δε θα συμβεί ποτέ αυτό. Κινδυνολογίες…».

Δείξτε ευπειθή απιστία ως Θωμάδες, μέχρι να έρθει η κρυμμένη πραγματικότητα και να ανιχνεύσει τις τρύπες από τα καρφιά στα χέρια σας.

Πληρώστε το φόρο, τον αντίφορο, τον κόντρα φόρο, το μεταφόρο, νοικιάστε τα παπούτσια σας, νοικιάστε τα βήματά σας, επιβαρυνθείτε με τα έξοδα των διαδρομών, σπίτι- δουλειά, δουλειά –σπίτι (στην καλύτερη περίπτωση), σπίτι- πουθενά, πουθενά –σπίτι (στη χειρότερη).

Ο Λουκάς, ο Αντώνης και ο Γιώργος, οι τρεις υπογεγραμμένοι, συνταγογραφούν την ασπιρίνη της σωτηρίας και φροντίζουν για το ομαδικό placebo.

Δε χρειαζόμαστε την ψήφο.

Έχουμε πρόσωπο προς τα έξω.

Συνομιλούμε επί ίσοις όροις με την Καγκελαρία.

Είμαστε υπολογίσιμοι, εμείς οι Εβραίοι του σήμερα.

Το λίπος της κοινωνίας μας θα δώσει σαπούνι ΑΑ…

Πήραμε πάντως την 6η δόση... Hip hip hooray!!





Αποσπάσματα από συνέντευξη με τον Paul Craig Roberts

Ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας είναι ο Mario Draghi. Αυτός ο κύριος ήταν Αντιπρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος της Goldman Sachs International όπως επίσης και μέλος της διαχειριστικής της επιτροπής. Ο Draghi διετέλεσε και ως εκτελεστικός Διευθυντής της Παγκόσμιας Τράπεζας. Προφανώς όταν μιλάμε για τον Draghi ομιλούμε για τον άνθρωπο που βρίσκεται υπό την προστασία των τραπεζιτών.

Ο νέος Πρωθυπουργός της Ιταλίας, ο οποίος διορίστηκε και δεν εκλέχθηκε, ήταν μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της Goldman Sachs. Ο Mario Monti διορίστηκε στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, μία από τις οργανώσεις που διέπουν την Ευρωπαϊκή Ένωση. Ο Mario Monti είναι o Πρόεδρος της Τριμερούς Επιτροπής, ενός οργανισμού των ΗΠΑ που προωθεί την αμερικανική ηγεμονία όλο τον κόσμο. Ο Mario Monti είναι επίσης μέλος της λέσχης Bilderberg και ιδρυτικό μέλος της ομάδας Spinelli, μια οργάνωση που δημιουργήθηκε το Σεπτέμβριο του 2010 για τη διευκόλυνση της ένταξης κρατών στην Ευρωπαϊκή Ένωση.


Όπως κάποιοι αποφάσισαν ώστε ένας μη εκλεγμένος από το λαό τραπεζίτης να αναλάβει την Πρωθυπουργία της Ιταλίας, άλλος ένας ίδιος με το όνομα, Λουκάς Παπαδήμος ανέλαβε την Πρωθυπουργία της Ελλάδας. Προφανώς κάποιοι αποφάσισαν να αναθέσουν την διαχείριση των κρατικών δημοσιων χρεων σε τραπεζίτες Πρωθυπουργούς.

Ο νέος Πρωθυπουργός της Ελλάδας κ. Λουκάς Παπαδήμος, ήταν Διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδας, από το 2002-2010. Διετέλεσε Αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, ενώ είναι και μέλος της Τριμερούς Επιτροπής.

Ο Ζακ Ντελόρ, ιδρυτής της Ευρωπαϊκής Ένωσης, υποσχέθηκε στον Βρετανό Πρόεδρο των Συνδικαλιστικών Οργανώσεων το 1988 ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή θα απαιτήσει από τις κυβερνήσεις να εισαγάγουν φιλεργατική νομοθεσία. Αντ ‘αυτού, βλέπουμε τραπεζίτες Πρωθυπουργούς.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση, δεν είναι τίποτα άλλο από ένα σύστημα που συγκεντρώνει τον πλούτο στα χέρια των λίγων και σε βάρος των Ευρωπαίων πολιτών, οι οποίοι προορίζονται, όπως και οι Αμερικανοί, να γίνουν οι …δουλοπάροικοι του 21ου αιώνα.


Όσο έλειπε για την Κίνα τον προηγούμενο μήνα κι ενώ εδώ γινόταν εθνικός πανικός με το δημοψήφισμα, τις παλινωδίες Παπανδρέου και τις παραιτήσεις, όλοι τον έψαχναν. Σύσσωμη η ελληνική κοινωνία βίωσε την αγωνία, ζούσε με το ερώτημα: Δε θα στείλει μια γραπτή δήλωση, ένα «ηχητικό»; Δε θα γράψει ένα βιβλίο σχετικά;

Ο λόγος για τον Θεόδωρο Πάγκαλο, που, ενώ «οι Κυβερνήσεις πέφτουνε», εκείνος επιζεί και βασιλεύει.

Τι να πρωτοθυμηθεί κανείς από τις δηλώσεις του που έχουν προκαλέσει θύελλα αντιδράσεων… Κι αν στην αρχή πολλά απ΄όσα έλεγε λειτουργούσαν λίγο πολύ και ως πολιτικό αντίβαρο με μια τσόντα ρεαλισμού στα δεξιά του ΠΑΣΟΚ, αν στην αρχή είχε καταφέρει να στρέψει συγκεκριμένα ακροατήρια το ένα απέναντι στο άλλο, κάτι τέτοιο σήμερα δε συμβαίνει.

Και τι γίνεται όταν τα μαθήματα εξυπνάδας ξεπερνούν τα σύνορα και ταξιδεύουν στο εξωτερικό. Τι γίνεται όταν, μέσω του γαλλικού καναλιού France 5 όπου και έδωσε συνέντευξη καλεσμένος στην εκπομπή «Le Monde en Marche», χωρίς δεύτερη σκέψη, ένας αντιπρόεδρος μιας Κυβέρνησης χαρακτηρίζει τους εκατοντάδες χιλιάδες έλληνες που βγήκαν στους δρόμους ως ένα μίγμα από «φασίστες, κομμουνιστές και μαλάκες»; ("sont des communistes, sont des fascistes, et est sont des con").



Ο ίδιος πάντως, σε συνέντευξή του στον ΣΚΑΪ υποστήριξε ότι κλήθηκε να απαντήσει στην ερώτηση: «Μερικοί λένε ότι πρέπει να φύγετε από την Ευρώπη και να υιοθετήσετε τη δραχμή» και σε αυτήν απάντησε ότι «Αυτοί είναι οι φασίστες, οι οποίοι θέλουν να καταλυθεί η τάξη στην Ελλάδα και να διαλυθεί η ελληνική πολιτεία για να επιβάλουν το καθεστώς τους, οι κομμουνιστές που για αντίστοιχους λόγους θέλουν να πάψει να υπάρχει το ισχύον οικονομικό και κοινωνικό σύστημα και οι ηλίθιοι. Χρησιμοποίησα τη γαλλική λέξη “con”, την οποία είχε χρησιμοποιήσει και ο Ντε Γκoλ κάποτε».



Μπορεί ο Πάγκαλος να παραμένει αντιπρόεδρος και της νέας Κυβέρνησης, μπορεί να επιμένει στον ρόλο του «χασαπέμπορα» της πολιτικής, καθώς όλους κι όλα τα σχολιάζει, τα σφάζει και στη συνέχεια τα μαχαιρώνει, ωστόσο η εμμονή του να επαναλαμβάνει τα ίδια· παρόμοιες κατηγόριες - χιλιοειπωμένες ατάκες με στόχο ένα μεγάλο κομμάτι του ελληνικού λαού, τον κάνουν να μοιάζει με «κασκαντέρ» του πολιτικού συστήματος, γαντζωμένο στην επικαιρότητα, που ξεχνάει ή αγνοεί ότι οι «κασκαντερισμοί» σε τέτοια πολιτική ηλικία είναι ιδιαίτερα επικίνδυνοι. Τόσο για τον ίδιο, όσο και για το σύστημα…