Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

22 Δεκ 2013

Ο... Μισέλ στη Μαλαισία, ο έφορος στον σβέρκο των Ελλήνων, οι έμποροι «κεσάτια» και η δικαιο­σύνη αθώωσε πανηγυρικά 42 κατη­γο­ρούμενους για το χρηματιστήριο

Γράφει ο Γιώργος Δελαστίκ

Χαρές και πανηγύρια φέτος τα Χριστούγεννα. Πλημμύρισαν από ενθουσιασμό οι Ελληνες μόλις άκουσαν ότι η κυβέρνηση Σαμαρά - Βενιζέλου όχι μόνο θα τους γδέρνει ακόμη περισσότερο με τους φόρους στα ακίνητα, αλλά και επιπλέον αυξάνει τα πρόστιμα για όσους καθυστερούν να εξοφλήσουν κάθε οφειλή τους προς το κράτος. Πάει πια το 1% τον μήνα που σου έβαζε παραπάνω ο έφορος. Αργησες δύο μήνες να πληρώσεις, κύριε; Αρπα ένα 10% επιπρόσθετο φόρο! Αργησες έναν χρόνο; 20% επιπλέον! Δύο χρόνια; 30%! Επιτέλους, γινόμαστε κράτος! Αποκτά επιπλέον η Εφορία το δικαίωμα να σου κατάσχει μισθό, σύνταξη, καταθέσεις, λεφτά από νοίκια ή... λεφτά που σου χρωστάνε τρίτοι (!) χωρίς καμία προειδοποίηση. Αμα αγριέψει ο έφορος, μπορεί να σου αφαιρέσει ως και το δικαίωμα να... ρυθμίσεις τα χρέη σου!

Τέρμα ο... «λιαπισμός» ολόκληρου του ελληνικού λαού που υποκρίνεται ότι δεν έχει λεφτά να πληρώσει στην Εφορία και την κοπανάει χριστουγεννιάτικα και τρέχει για διακοπές στην Κουάλα Λουμπούρ της Μαλαισίας αντί να πάει για σκι στις Αυστριακές Αλπεις, που είναι και στην Ευρωζώνη, για να πιάσουν τόπο τα λεφτά του, να μείνουν τουλάχιστον στους Γερμανο­αυστρια­κούς. Τεμπέληδες οι Ελληνες, το αποδεικνύουν και τα τελευταία στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ, για όποιον ξέρει να τα διαβάζει σε βάθος. Οι άνεργοι στο τέλος Σεπτεμβρίου ήταν 1.345.387 άτομα. Από αυτούς, μας λέει η ΕΛΣΤΑΤ, το ένα εκατομμύριο περίπου (955.000 για την ακρίβεια, το 71% του συνόλου) είναι άνεργοι για χρονικό διάστημα μεγαλύτερο του ενός έτους. Ε, δεν είναι ανεπρόκοποι αυτοί που κάθονται πάνω από ένα χρόνο και δεν πάνε να δουλέψουν, ενώ ψωμολυσσάνε οι οικογένειές τους; Ηλίου φανεινότερον! Ανησυχούμε πάντως για την πορεία του βουλευτή της ΝΔ και πρώην υπουργού Προκόπη Παυ­­­­λόπουλου. Τι είναι πάλι αυτό που είπε στη Βουλή πως «όταν φορολογείς ένα ακίνητο που δεν παράγει καμία πρόσοδο, ουσιαστικά το οδηγείς σε έμμεση δήμευση»; Αριστερίστικο ακούγεται!

Γλεντούν οι έμποροι! Απαλλάχτηκαν από τους υπέρογκους τζίρους των προηγούμενων χρόνων την περίοδο των γιορτών Χριστουγέννων και Πρω­τοχρονιάς! Από το 2008 έως το 2012 καταποντίστηκαν οι γιορτινές εισπράξεις τους κατά... 65% μας πληροφορεί η Εθνική Συνομοσπονδία Ελληνικού Εμπορίου (ΕΣΕΕ). Το 2008 ο κύκλος εργασιών των καταστημάτων στο λιανεμπόριο τον Δεκέμβριο ήταν 21,9 δισ. ευρώ. Το 2009 καταβαρθρώθηκε στα 16,4 δισ., μείωση κατά 25,1%. Νέα βουτιά στα 13,2 δισ. το 2010, μείωση κατά 19,5%. Ο τζίρος γκρεμοτσακίστηκε στην άβυσσο το 2011 - μόλις 9,25 δισ. ευρώ, πτώση δηλαδή κατά 30%! Νέα βουτιά στα 7,6 δισ. ευρώ το 2012, μείωση κατά 17,8%. Από τα 21,9 δισ. του τζίρου έμειναν πέρυσι 7,6 δισ. Εκτακτα!

Χαρμόσυνη είδηση. Θα ανασάνει ο τόπος! Αθωώθηκαν πανηγυρικά και οι 42 κατηγορούμενοι για το σκάνδαλο του χρηματιστηρίου. Κατηγορούνταν για κακουργήματα, αλλά μετά από 13 χρόνια έλαμψε η αθωότητά τους. Οσο και αν το ΣΔΟΕ και η Επιτροπή Κεφα­λαι­­αγοράς είχαν διαπιστώσει τεχνητή αύξηση της αξίας των μετοχών, η δικαιοσύνη δεν πείστηκε για την ενοχή τους. Τους απέδωσε άμωμους στην κοινωνία.

Υπέροχο νέο! Υπέροχος κόσμος! Υπέροχη χρονιά το 2013! Δέκα επιχειρηματίες κέρδισαν τη χρονιά που τελειώνει... 101,8 δισ. δολάρια! Ο πρώτος από αυτούς, ο Γουόρεν Μπάφετ, κέρδιζε λίγο πάνω από ένα δισεκατομμύριο τον μήνα! Κάπου 37 εκατ. δολάρια... την ημέρα! Ο δέκατος με το ζόρι είχε μεροκάματο 21 εκατομμύρια. Ούτε ένα εκατ. την... ώρα!


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Πριν λίγες ημέρες η ΝΔ διέγραψε τον Μιχάλη Λιάπη επειδή συνελήφθη να οδηγεί το αυτοκίνητό του με πλαστές πινακίδες. Στον πρώην υπουργό και πρώην μέλος της ΝΔ είχε ασκηθεί δίωξη που αφορούσε στις κατηγορίες της ψευδούς βεβαίωσης και της πλαστογραφίας.

Σήμερα η ΝΔ διέγραψε τον βουλευτή Βύρωνα Πολύδωρα επειδή δε συνεμορφώθη με την κομματική γραμμή σε ψηφοφορία που πραγματοποιήθηκε στη Βουλή. Διεγράφη, λοιπόν, ο Βύρων Πολύδωρας επειδή άσκησε το συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμά του, καθώς όπως αναφέρει το άρθρο 60 του Συντάγματος, «Οι βουλευτές έχουν απεριόριστο το δικαίωμα της γνώμης και ψήφου κατά συνείδηση».

Δεν υπάρχουν σήμερα πράγματα στην πολιτική σκηνή της χώρας μας που μπορούν να χαρακτηριστούν τραγικά. Ο συνηθέστερος χαρακτηρισμός που τους αξίζει είναι «γελοιότητα». Μια γελοιότητα ήταν και αυτή που κατάφερε σήμερα ο Αντώνης Σαμαράς, μετατρέποντας τη συνταγματική υποχρέωση ενός βουλευτή σε λόγο διαγραφής. Μια γελοιότητα που ταυτίζει στην κομματική πρακτική, την ψήφο συνείδησης με το ποινικό αδίκημα.

Προσέξτε, τον Βύρωνα Πολύδωρα δεν τον διέγραψαν από τη ΝΔ όταν ως πρόεδρος της Βουλής για μία μόνο ημέρα πρόλαβε να διορίσει την κόρη του σε οργανική θέση μετακλητού υπαλλήλου στο γραφείο του. 
Τον Βύρωνα Πολύδωρα δεν τον διέγραψαν από τη ΝΔ ούτε όταν είχε αποσπάσει τις δύο κόρες του στο υπουργικό του γραφείο, ως υπουργός Δημόσιας Τάξης στην κυβέρνηση Καραμανλή. 
Τον Βύρωνα Πολύδωρα δεν τον διέγραψαν από τη ΝΔ όταν παραλογιζόταν με «ασύμμετρες απειλές» και έριχνε ευθύνες στον «στρατηγό άνεμο» για την Ελλάδα που καιγόταν. 
Τον Βύρωνα Πολύδωρα δεν τον διέγραψαν από τη ΝΔ ούτε όταν δήλωνε περιχαρής «Είδα επαγγελματισμό, μεθοδικότητα, σχέδιο και εφαρμογή του, ψυχραιμία και αυτοματισμό στη δράση που είχαν ως επακόλουθο την επιτυχία» καλύπτοντας πλήρως τους αστυνομικούς που υποστήριζαν πως ο Κύπριος φοιτητής Αυγουστίνος Δημητρίου που σάπισαν στο ξύλο είχε απλώς σκοντάψει σε μία ζαρντινιέρα.

Όλα τα παραπάνω εντάσσονται στη λογική και ηθική της Νέας Δημοκρατίας. Ο Βύρωνας Πολύδωρας ήταν άξιος συγχαρητηρίων όποτε διόριζε το σόι του, όποτε αποτύγχανε ως υπουργός, όποτε κάλυπτε τη βία. 
Ο Βύρωνας Πολύδωρας κρίθηκε αποτυχημένος και ανεπιθύμητος από τη ΝΔ όταν αποφάσισε να ψηφίσει κατά συνείδηση και κατά πως έκρινε ότι υπερασπιζόταν καλύτερα τα συμφέροντα των πολιτών.

Δυστυχώς δεν κυκλοφορεί με πλαστές πινακίδες μόνο ο Λιάπης. Με πλαστές πινακίδες κυκλοφορεί και αυτή η κοινοβουλευτική δημοκρατία συμφερόντων τραπεζιτών, εφοπλιστών, μεγαλοεργολάβων και καναλαρχών. 
Δυστυχώς όμως, αν για την παρανομία του Λιάπη ευθύνες είχε μόνο ο ίδιος, για την ατιμωρησία της πλαστής δημοκρατίας ευθύνες έχουν όχι μόνο οι οδηγοί αλλά και οι επιβάτες της.

Από τον ΚΑΡΤΕΣΙΟ


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Θα είναι τουλάχιστον υποτιμητικό για τον (μήπως υπερτιμημένο;) τούρκο πρωθυπουργό, εάν εικάσουμε πως δεν γνώριζε τι γινόταν "πίσω από την πλάτη του", δηλαδή ποιοί, πως και από ποιούς έπαιρναν το "μπαχτσίσι" τους, για να γίνουν διάφορες "δουλειές".
Εάν ο Ερντογάν (ο οποίος είναι το ολοκληρωτικό "αφεντικό" των τουρκικών μυστικών υπηρεσιών) δεν γνώριζε, τότε είναι ακατάλληλος για πρωθυπουργός.
Εάν γνώριζε την διαφθορά και τα "λαδώματα", τότε είναι ένας διεφθαρμένος πρωθυπουργός.
Και στις δύο περιπτώσεις, μάλλον ακατάλληλος για να κυβερνήσει μία χώρα, που θέλει να υπερηφανεύεται ότι είναι μία από τις ισχυρότερες χώρες του πλανήτη.

Βέβαια, επειδή εμείς το ψάξαμε λίγο περισσότερο, έχουμε βρει και την πηγή χρηματοδότησης του ισλαμικού κόμματος του Ερντογάν. Και αυτή η πηγή παροχής ρευστότητας είναι ο... Αλλάχ, όπως ισχυριζόταν τον Μάιο του 2010 σημαίνον στέλεχος του κυβερνώντος κόμματος στην Τουρκία.
3,5 χρόνια πριν ο τότε πρόεδρος του ΤΟΚΙ που είναι δημόσια υπηρεσία που χτίζει κτιριακά συγκροτήματα μιλώντας για το που θα ανευρεθούν οικονομικοί πόροι για τα σχέδια της υπηρεσίας του, είχε δηλώσει : "Πιστέψτε με, κοιτάξτε ειλικρινά το λέω, μπορεί να μην είναι σωστό να το πω εδώ, αλλά πιστέψτε με ο Αλλάχ μας στέλνει τα χρήματα"!Τώρα λοιπόν ο γιός του είναι ένας εκ των συλληφθέντων στην υπόθεση δωροδοκιών που συγκλονίζει το κόμμα ΑΚΡ. Φαίνεται λοιπόν πως αυτά που τους έστελνε ο Αλλάχ, για αρκετούς δεν ήταν αρκετά, μια και πιάστηκαν σαν τους ποντικούς μέσα στο λαρδί.

Σύμφωνα, λοιπόν με τον τουρκικό τύπο, οι τηλεφωνικές υποκλοπές που έγιναν κατά την έρευνα για την μεγάλη απάτη, δείχνουν τον πρωθυπουργό. Στις τηλεφωνικές υποκλοπές έχει καταγραφεί πως η απόδοση της περιοχής της βουλγαρικής εκκλησίας στην κατασκευαστική Taşyapı, η ¨ρύθμιση¨ των αυθαιρέτων στο Ζόρλου και η εντολή για την αλλαγή καθορισμού ζώνης στο σχέδιο του Αγάογλου στο Μπακίρκιοϊ φέρουν την υπογραφή Ερντογάν.
Η εφημερίδα SOL στην αυριανή της επικεφαλίδα αναφέρεται στις τηλεφωνικές συνομιλίες που δείχνουν τον Ερντογάν και στις εντολές του σχετικά με την αισχροκέρδεια τρισεκατομμυρίων λιρών.
Έτσι αναφέρεται πως η "ρύθμιση" των αυθαίρετων κατασκευών στο κέντρο Ζορλού στην περιοχή Μπεσίκτας, η επίλυση των θεμάτων αλλαγής καθορισμού ζώνης που επιθυμούσε ο Αλή Αγάογλου και δεν είχε γίνει δυνατό να περάσει από το δημοτικό συμβούλιο Κωνσταντινούπολης και η προκήρυξη της έκτασης των 60 στρεμμάτων που αποδόθηκαν στο βακούφι της βουλγαρικής εκκλησίας ως περιοχής ειδικού σχεδίου, έγιναν με ειδικές εντολές του πρωθυπουργού. Στις τηλεφωνικές υποκλοπές καταγράφεται πως για τα θέματα αυτά υπήρξε άμεση παρέμβαση του πρωθυπουργού.
Η SOL που κυκλοφόρησε στις 21/12/2013 είχε αυτόν τον τίτλο:
sol_manet
Επειδή εμείς κατανοούμε πως βρισκόμαστε μόνο στην αρχή του "δράματος" που θα βιώσει ο Ταγίπ Ερντογάν, μέχρις ότου αποφασίσει να εγκαταλείψει την εξουσία και τα όνειρά του να γίνει σουλτάνος, κι επειδή γνωρίζουμε πως τα χτυπήματα που θα δοθούν από τους αντιπάλους του τούρκου πρωθυπουργού θα είναι πλέον του δέοντος ισχυρά και πολύπλευρα, είμαστε απολύτως πεπεισμένοι για τις τεράστιες αλλαγές που επίκεινται στην Τουρκία, μέσα από τις οποίες ενδεχομένως να ατιμασθεί πολιτικά (και ίσως να φυλακισθεί) ο Ερντογάν, αλλά και ίσως να υπάρξουν αιφνίδιες "παράξενες" (και όχι θετικές) εξελίξεις στις ελληνοτουρκικές σχέσεις, ως "αντίδωρο" και ώθηση για γρήγορη επανεκκίνηση προς τη νέα κυβέρνηση από τις ΗΠΑ, θεωρούμε σκόπιμο την άμεση και ρητή διακοπή κάθε είδους επαφής της Αθήνας με την Άγκυρα, αφού είναι κάτι περισσότερο από σίγουρο πως η "διάδοχη του Ερντογάν κατάσταση" θα επιλέξει να εκμεταλλευθεί την οποιαδήποτε πολιτική - διπλωματική Ελληνική κινητικότητα εναντίον της Ελλάδας. Η Ελλάδα, με το παρόν πολιτικό προσωπικό να την "υπηρετεί", ίσως να βρεθεί σε χείριστη θέση ακόμη απέναντι και στους ΝΑΤΟϊκούς της "συμμάχους", οι οποίοι θα τρέξουν να στηρίξουν με κάθε μέσο και κάθε τρόπο την Τουρκία της επόμενης ημέρας που θα λειτουργεί αποκλειστικά και μόνο προς την κατεύθυνση ικανοποίησης των σχεδιασμών τους...
Γεωργίου Μιχαήλ

Η επικείμενη υπερφορολόγηση ακίνητης περιουσίας, με κριτήριο την κατοχή και όχι την πρόσοδο, και με βάση αντικειμενικές αξίες του 2007, υπερδιπλάσιες των τρεχουσών αγοραίων τιμών, υπολογίζεται να αποφέρει έσοδα περί τα 4 δισ. ευρώ, έναντι περίπου 500 εκατ. το 2012 και άνω των 2,5 δισ. το 2013 από την ίδια πηγή. Πλήττονται οι μικροϊδιοκτήτες· οι μεγάλες περιουσίες ελαφρύνονται συγκριτικά. Για το 2014 έχουν προϋπολογιστεί συνολικά περί τα 11 δισ. ευρώ φόρων, οι περισσότεροι από μισθωτούς και συνταξιούχους. Κάπως έτσι θα προκύψει πρωτογενές πλεόνασμα.

Tο δημόσιο χρέος, αφού κατέφαγε τον δημόσιο και κοινωνικό πλούτο μέσω του PSI, τώρα μεταφέρεται άμεσα στους πολίτες, γίνεται δυσβάσταχτο ιδιωτικό χρέος. Αυτή η μετακύλιση χρέους ουσιαστικά σημαίνει μείζονα κοινωνικό μετασχηματισμό· γκρεμίζει τις εδραιωμένες από αιώνων πεποιθήσεις περί αποταμίευσης και εξασφάλισης, και μεταβάλλει μέγα μέρος του πληθυσμού σε ακτήμονες, με άνεργα τέκνα και ζοφερές προοπτικές αυτοαπασχόλησης.

Με άλλη νομοθετική ρύθμιση, προβλέπεται η αυτόματη κατάσχεση καταθέσεων για ληξιπρόθεσμες οφειλές προς το Δημόσιο. Με δεδομένο ότι όλοι οι μισθωτοί και οι επιχειρηματίες διακινούν τα χρήματά τους μέσω τραπεζών, υποθέτουμε ευλόγως ότι όποιος χρωστάει στο Δημόσιο μηδενίζει ήδη σταθερά το καταθετικό του υπόλοιπο.

Ο πολίτης βλέπει πλέον το κράτος ως διώκτη και εξολοθρευτή, και όχι ως εγγυητή της ιδιοκτησίας, της εργασίας, του επιχειρείν.

Οι νομοθετούντες ίσως δεν αντιλαμβάνονται ότι αυτοκτονούν πολιτικά, στρεφόμενοι εναντίον των κοινωνικών στρωμάτων τα οποία υποτίθεται εκφράζουν και υπερασπίζονται. Ιδίως η συντηρητική παράταξη φαίνεται να μη διδάσκεται από την καταστροφή της Κεντροαριστεράς, και εξακολουθεί μαζί της να υπονομεύει τις στοιχειώδεις δυνατότητες ανάκαμψης για το φρόνημα των νοικοκυραίων, υποσκάπτοντας μαζί και την εμπιστοσύνη τους προς το πολιτικό σύστημα. 
Γιατί; Ισως διότι έχουν απωλέσει κάθε επαφή όχι μόνο με την πραγματικότητα, αλλά και με τις δομές του ελληνικού κοινωνικού σχηματισμού.

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Γράφει ο Νίκος Μελέτης 

Σε αμείλικτη σύγκρουση η οποία κρίνει την νέα ισορροπία εξουσίας στην Τουρκία αλλά και την κατανομή του πλούτου της χώρας μεταξύ των παλιών επιχειρηματικών κολοσσών και των νέων “τζακιών”, που κτίζονται γύρω από το ΑΚΡ εξελίσσεται η αντιπαράθεση μεταξύ των άλλοτε συμμάχων, της «Κοινότητας» του ιμάμη Φετουλάχ Γκιουλέν και του όλο και πιο αυταρχικού Ταγίπ Ερντογάν.



Η «Κοινότητα» έδειξε την δύναμη της απαντώντας ακαριαία στην προσπάθεια του Τ. Ερντογάν να περιορίσει την επιρροή και την ισχύ του Φ. Γκιουλέν και με την αποκάλυψη σειράς σκανδάλων που εμπλέκουν τους στενούς συνεργάτες του Ερντογάν, πριονίζουν την υποψηφιότητα του για την προεδρία της χώρας, ενώ επιφέρουν το πρώτο σοβαρό πλήγμα εναντίον του ΑΚΡ.


Για μια ακόμη φορά επιβεβαιώνεται ότι τα αυταρχικά καθεστώτα είναι ευάλωτα στην διαφθορά, στην Μ. Ανατολή με την διαφορά ότι το ΑΚΡ και ο κ. Ερντογάν είχαν σαν σημαία τους την κάθαρση και την ανατροπή ενός φθαρμένου πολιτικού και οικονομικού συστήματος…


Ο κ. Ερντογάν έχει αποδείξει πάντως ότι δεν είναι εύκολος αντίπαλος και αυτό προσδίδει ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον για την έκβαση της μάχης που έχει ήδη ξεκινήσει…



Στο επίκεντρο του μεγάλου σκανδάλου είναι εκτός των κατασκευαστικών έργων οι οικονομικές δοσοληψίες με το Ιράν καθ’ όλη την διάρκεια του εμπάργκο. Η Τουρκία με πρωτοβουλία του αρχηγού της ΜΙΤ Χακαν Φινταν στήριξε την Τεχεράνη προκαλώντας την αντίδραση πολλές φορές της «Κοινότητας», καθώς ο Φετουλαχ Γκιουλεν είναι ένθερμος υποστηρικτής των σχέσεων με το Ισραήλ και σταθερά εχθρικός προς το σιιτικο Ιράν. Είναι και αυτή μια από τις σημαντικές διαφορές του με τον κ. Ερντογάν.



Με απόλυτη μυστικότητα εισαγγελείς που φαίνεται να πρόσκεινται στην «Κοινότητα» και έπαιξαν σημαντικό ρόλο στην εξουδετέρωση του στρατιωτικού κεμαλικού κατεστημένου, εδώ και έναν χρόνο ξεκίνησαν έρευνες για εκτεταμένη διαφθορά η οποία τελικά ακουμπά τον πυρήνα της κυβέρνησης Ερντογάν, καθώς έχουν συλληφθεί ήδη οι υιοί τριών κορυφαίων υπουργών.Του υπουργού Οικονομίας Τζαφέρ Τσαγκλαγιάν, του υπουργού Περιβάλλοντος και Χωροταξίας Ερντογάν Μπαϊρακτάρ και του υπουργού Εσωτερικών Μουαμέρ Γκιουλέρ. Έχοντας συγκεντρώσει πλήθος αποδεικτικού υλικού, από βίντεο και φωτογραφίες μέχρι υλικό από παρακολούθηση τηλεφώνων οι εισαγγελείς άσκησαν αιφνιδιαστικά διώξεις και προχώρησαν σε συλλήψεις, εκτός των τριών «υιών» δεκάδων ακόμη προσώπων, κρατικών παραγόντων και κορυφαίων επιχειρηματιών κυρίως από τον χώρο των κατασκευαστικών εταιριών, σε μια αλυσίδα σκανδάλων που συγκλονίζουν το πολιτικό και επιχειρηματικό στερέωμα στην Τουρκία.



Ο Ερντογάν μετά το πρώτο ξάφνιασμα προσπάθησε με άκομψο και αποκαλυπτικό του τρόπου που πολιτεύεται να ξεκινήσει την επιχείρηση κουκουλώματος της υπόθεσης. Απομάκρυνε είκοσι έξι αστυνομικούς διευθυντές και τελικά τον ίδιο τον Διοικητή της Αστυνομίας Κωνσταντινούπολης ενώ επιχειρεί να διορίσει άλλους δικαστές για να αναλάβουν την “εποπτεία” των ερευνών. Ο Ταγίπ Ερντογάν καταγγέλλει «βρώμικη επιχείρηση» εναντίον της κυβέρνησης του, καταγγέλλοντας «σπείρες» που προσπαθούν να γίνουν «κράτος εν κράτη».


Όμως ο υπερβολικός και αδικαιολόγητος πλουτισμός στελεχών του ΑΚΡ πλήττει την αξιοπιστία του τούρκου πρωθυπουργού, ενώ έχει αρχίσει ουσιαστικά η προεκλογική εκστρατεία για τις δημοτικές εκλογές του Μαρτίου.




Οι εισαγγελείς έφεραν στο φως τρεις υποθέσεις: της τράπεζας Halkbank και των συναλλαγών της με το Ιράν, των παράνομων αδειών ανέγερσης κτιρίων και την αλλαγή ορών χρήσης γης και αδειών ανοικοδόμησης στο ιστορικό κέντρο της Κωνσταντινούπολης.

Fidan-Erdogan01-11october2013
Η HALKBANK είναι η τρίτη κρατική τράπεζα της Τουρκίας και τα τελευταία χρόνια ενόσω υπήρχε το εμπάργκο στο Ιράν και το πάγωμα των ιρανικών καταθέσεων στο εξωτερικό χρησιμοποιήθηκε για να «διευκολύνει» (με το αζημίωτο) την Τεχεράνη. Η Τουρκία πλήρωνε σε τουρκικές λίρες, αντί για δολάρια για την αγορά ενέργειας από το Ιράν που με την σειρά του κατέθετε τα ποσά αυτά σε τούρκικες τράπεζες και κατόπιν χρησιμοποιούσε αυτά τα κεφάλαια για να αγοράσει χρυσό από την Τουρκία. Η HALKBANK έπαιζε τον ρόλο αυτό, αποκομίζοντας τεράστια ποσά αν υπολογίσει ότι το εμπορικό ισοζύγιο της Τουρκίας με το Ιράν εκτοξεύτηκε στα 22 δις δολάρια το 2012. Σύμφωνα με την ΖΑΜΑΝ μέσω της Τράπεζας διακινήθηκαν σχεδόν 100 δις δολάρια τα τελευταία δυόμιση χρόνια με τα κέρδη της τράπεζας να φθάνουν σχεδόν τα 20 δις. Με τέτοια ποσά μάλλον δεν εξέπληξε το γεγονός ότι ο γενικός διευθυντής της Τράπεζας Σουλεϊμάν Ασλάν, που συνελήφθη, είχε σπίτι του σε κουτιά παπουτσιών 4,5 εκ. δολάρια.



Για τον ρόλο της Τράπεζας στις συναλλαγές με το Ιράν η Ουάσιγκτον είχε πολλές φορές προειδοποιήσει την Τουρκία, αλλά η κυβέρνηση Ερντογάν και ο ίδιος ο υπουργός Οικονομικών Τζαφέρ Τσαγκλαγιάν προστάτευαν την HALKBANK. Ο γιος του Υπουργού Οικονομικών Σαλιχ Τσαγκλαγιάν έχει ήδη συλληφθεί με την κατηγορία ότι σε συνεργασία με τον γιο του υπουργού εσωτερικών Μπαρίς Γκιουλέρ μεσολαβούσαν για να διευκολυνθεί ο αζερο-ιρανός επιχειρηματίας Ρεζά Ζαρραμπ (Reza Zarrab) να ξεπλύνει ιρανικά κεφάλαια, όταν υποχρεώθηκε να αλλάξει πρακτική μετά την σύλληψη του οδηγού του να μεταφέρει από την Τουρκία στην Ρωσία 150 εκ. δολάρια σε βαλίτσες.


Ο Ρεζά Ζαρράμπ είχε κεντρικό ρόλο στην δημιουργία αυτού του δικτύου διακίνησης και ξεπλύματος μαύρου χρήματος από και προς το Ιράν αλλά και στην εξαγωγή χρυσού από την Τουρκία. Σύμφωνα με δημοσιεύματα τουρκικών και αζέρικων ΜΜΕ το δίκτυο του έχει διακινήσει περισσότερα από 85 δις δολάρια και εκτός των ΗΠΑ αυτοί που συγκέντρωσαν πρώτοι στοιχεία για την δράση του Ζαρράμπ ήταν οι Ρώσοι. Σε ότι αφορά τον χρυσό, το πρώτο εξάμηνο του 2012 είχε εξήχθη από την Τουρκία χρυσός αξίας 8,8 δις δολαρίων ενώ το ίδιο εξάμηνο του 2011 οι εξαγωγές ήταν μόλις 1,8 δις (η διαφορά των 7 δις δολαρίων είχε προστεθεί στον κύκλο εργασιών του επιχειρηματία!)… Ο Ζαρράμπ ζώντας ζωή μεγιστάνα με μίζες εκατοντάδων χιλιάδων ευρώ προς αρκετούς από τους συλληφθέντες πήρε ο ίδιος την τουρκική υπηκοότητα, και πολλά μέλη της εγκληματικής οργάνωσης του, ενώ με τις υψηλές γνωριμίες του στην κυβέρνηση εξασφάλιζε κάλυψη και προστασία των παράνομων δραστηριοτήτων του. Με παρουσία στο lifestyle της Τουρκίας, παντρεύτηκε την μεγάλη σταρ της ποπ και αραβικής μουσικής Ebru Gundes με την οποία έχει αποκτήσει και μια κόρη τεσσάρων ετών. Ο κύκλος «εργασιών» του Ζαρράμπ είχε μεγαλώσει όμως πολύ και πλέον δεν μπορούσαν να τον καλύψουν ούτε οι φίλοι του, γιοι των υπουργών..



Μπαίνοντας κανείς στην Κωνσταντινούπολη από το αεροδρόμιο θα συναντήσει τις τεράστιες πολυκατοικίες, αρκετές ακόμη κουφάρια, να υψώνονται θυμίζοντας τα εκατοντάδες εκατομμύρια δολάρια που διατέθηκαν σε αυτή την επιχείρηση κατασκευής λαϊκής κατοικίας, που αποτελούσε υπόσχεση του Ερντογάν τόσο ως δήμαρχου όσο και ως πρωθυπουργού. Έργο της κρατικής ΤΟΚΙ, ήταν η κατασκευή συγκροτημάτων κατοικιών αλλά η εταιρία γιγαντώθηκε επί της πρωθυπουργίας Ερντογάν καθώς από 43 χιλιάδες σπίτια που είχε πριν το 2002, ο αριθμός ξαφνικά εκτινάχθηκε στα 500.000 σπίτια σε όλη την Τουρκία, με την περιουσία της να φθάνει στα 7 δις δολάρια.



Βουλευτές της αντιπολίτευσης παρουσίασαν μια λεπτομερή έκθεση πέρυσι που αποκάλυπτε ότι η κρατική χρηματοδότηση της ΤΟΚΙ είχε φθάσει τα 50 δις δολάρια ενώ υπήρξαν καταγγελίες για την αδιαφανή διάθεση ενός ποσού τουλάχιστον 30 εκατομμυρίων δολαρίων. Στο στόχαστρο είχε βρεθεί ο πρώην πρόεδρος της ΤΟΚΙ και τωρινός υπουργός περιβάλλοντος και χωροταξικού σχεδιασμού Ερντογάν Μπαϊρακτάρ.


Ο γιος του, Αμπντουλάχ Μπαϊρακτάρ είναι ένας από τους συλληφθέντες στο σκάνδαλο με την κατηγορία ότι μεσολαβούσε παράνομα για την έκδοση παράνομων οικοδομικών αδειών σε μεγαλο-κατασκευαστές όπως ο Αλί Αγκάογκλου (με προσωπική περιουσία σύμφωνα με το Forbes 2,7 δις δολαρίων) εναντίον των οποίων ασκήθηκαν διώξεις.



Η τρίτη υπόθεση αφορά τον Δήμαρχο του “Φατίχ” της Κωσταντινουπολης Μουσταφά Ντεμιρ που φέρεται να χορηγούσε παράνομα οικοδομικές άδειες σε μεγάλη αρχιτεκτονική εταιρία, την RCI… Ο Ντεμίρ όμως κατηγορείται ότι πήρε μίζα για να εγκρίνει άδεια οικοδόμησης ξενοδοχείου δίπλα ακριβώς στην έξοδο του υποθαλάσσιου τούνελ που συνδέει την ασιατική με την ευρωπαϊκή πλευρά του Βοσπόρου, παρά τις προειδοποιήσεις των ιαπώνων τεχνικών ότι από το έργο αυτό μπορεί να κινδυνεύει με κατάρρευση η είσοδος του τούνελ…

Erdogan-KORH-SYZYGOS01Όμως η σκανδαλολογία και η οσμή σκανδάλου έχει πλησιάσει αρκετό καιρό πριν το πρωθυπουργικό Μέγαρο. Ο γιος του τούρκου πρωθυπουργού Αχμέτ Μπουράκ Ερντογάν, γεννημένος το 1979 φαίνεται ότι είναι ένας «προικισμένος» νέος, καθώς μέσα σε πολύ λίγα χρόνια πέτυχε πάρα πολλά. Η περίοδος που άρχισε η ακμή του νεαρού Μπουράκ Ερντογάν συνέπεσε με την περίοδο ακμής του πατέρα του στο ΑΚΡ και στα πολιτικά πράγματα της Τουρκίας.

Ο Μπουράκ Ερντογάν είχε από μικρός απασχολήσει τα ΜΜΕ της χώρας του όταν ακόμη ο πατέρας του ήταν ο πανίσχυρος δήμαρχος της Κωνσταντινούπολης. Οι υψηλές γνωριμίες αποδείχθηκαν χρήσιμες όταν το 1998 κτύπησε με το αυτοκίνητο που οδηγούσε χωρίς δίπλωμα την πολύ γνωστή τουρκάλα τραγουδίστρια Σεβιμ Τανουρεκ, η οποία μετά από λίγες μέρες νοσηλείας πέθανε. Ο Μπουράκ Ερντογάν λίγες ημέρες μετά εμφανίστηκε να διαθέτει δίπλωμα και τελικά με άνωθεν παρεμβάσεις ξεμπέρδεψε με ένα μικρό χρηματικό πρόστιμο.


Το 2006 ο Μπουράκ Ερντογάν αλλάζει προσανατολισμό και συστήνει με συνεργάτες του ναυτιλιακή εταιρία με μετοχικό κεφάλαιο 1 εκ. τουρκικές λίρες. Μόλις έξι μήνες μετά, η εταιρία αγοράζει γραφεία αξίας 1,7 εκ. δολαρίων και ακόμη έξι μήνες μετά, τα κεφάλαιά της έχουν αυξηθεί σε… 2 εκ. τουρκικές λίρες...!



Η εντυπωσιακή αυτή επιτυχία του Μπουράκ Ερντογάν συνεχίζεται… Την περασμένη Άνοιξη καταγγέλλει η αντιπολίτευση ότι ενώ η κυβέρνηση του κ. Ερντογάν συνεχίζει την υψηλή ρητορική με το Ισραήλ που έχει οδηγήσει και στον περιορισμό των εμπορικών και οικονομικών ανταλλαγών μεταξύ των δυο χωρών, το ένα από τα δυο πλοία που διαθέτει πια η εταιρία MB Shipping Co του Μπουράκ Ερντογάν, με το όνομα Safran -1 πηγαινοέρχεται στο Ισραήλ μεταφέροντας προϊόντα. Είναι ένα μικρό πλοίο 95 μέτρων.


Η εξέλιξη της εταιρίας του Μπουράκ Ερντογάν είναι όμως κάτι περισσότερο από αλματώδης. Στις αρχές Νοέμβριου έγινε γνωστό ότι η εταιρία του αγόρασε το …έκτο πλοίο της, το υπό σημαία Μάλτας «Pretty» 91.000 τόνων σχεδόν όσο όλο το τονάζ του υπόλοιπου στόλου της εταιρείας… Το νέο απόκτημα του υιού Ερντογάν ναυπηγήθηκε στην Κίνα έναντι 20 εκατομμυρίων δολαρίων…


Και στο μεγάλο σκάνδαλο με τα στημένα παιγνίδια με την Φενέρ μπαχτσέ, υπήρχε «επαφή» με την οικογένεια Ερντογάν. Από τους εμπλεκομένους στο σκάνδαλο ο Χουσεΐν Ερσάν Τοπμπάς ήταν ο γιος του Δημάρχου Κωνσταντινούπολης Καντίρ Τοπμπάς στενού συνεργάτη του Ερντογάν και ο Αχμέτ Κετεντσί μέλος και αυτός της διοίκησης της ομάδας ήταν ο αδελφός της Σεμά Ερντογάν συζύγου του Μπουράκ Ερντογάν, γιού του τούρκου πρωθυπουργού.


Οι οπαδοί της Φενέρ μπαχτσέ είχαν αποδώσει το σκάνδαλο σε σκευωρία της Κοινότητας Γκιουλέν προκειμένου να ελέγξει το δημοφιλές ποδοσφαιρικό σωματείο, κάτι που είχε υπονοήσει χωρίς ποτέ να το καταγγείλει συγκεκριμένα ο πρόεδρος της ομάδας Αζίζ Γιλντιρίμ...


Η οικογενειακή παράδοση συνεχίσθηκε και σταδιακά η οικογένεια Ερντογάν εξελίσσεται σε εφοπλιστική οικογένεια, καθώς τον Απρίλιο του 2013 ο άλλος γιος του τούρκου πρωθυπουργού, Νεσμετίν Μπιλάλ Ερντογάν (το Νεσμετίν προφανώς προς τιμήν του Νεσμετίν Ερμπακάν) ιδρύει σύμφωνα με επίσημα στοιχεία και ο ίδιος ναυτιλιακή–κατασκευαστική εταιρία σε συνεργασία με έναν θείο του με μετοχικό κεφάλαιο 3 εκ. τουρκικών λιρών…




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Σπάνια γράφονται άρθρα τόσο στοχευμένα, όπου ο αρθρογράφος, χωρίς να χρησιμοποιεί υπερβολικές ή προσβλητικές εκφράσεις, κατορθώνει να γκρεμίσει παράγοντες που παίζουν κομβικό ρόλο σε ένα υπό εξέταση θέμα, εν προκειμένω, το Κυπριακό.
Η αθλιότητα που έχει ξεκινήσει στην Κύπρο όπου με τις παλιές γνωστές μεθόδους του εκφοβισμού,με τον ύπουλο Εγγλέζο να απειλεί εμμέσως ο άθλιος με νέα τουρκική εισβολή (βρίσκει και το κάνει όταν ξέρει το πόσο πολύ έχουν πιάσει τέτοιες απειλές και έχουν μπολιάσει την πολιτική της πολιτικής τάξης της Ελλάδας), δεν θα σταματήσει αν δεν κατορθώσουν να περάσουν μια εκδοχή του ρατσιστικού Σχεδίου Ανάν…
Στη διεύθυνση που ακολουθεί, μπορούμε να διαβάσουμε για ποιον λόγο οι δυο αυτοί κύριοι, ένας Αμερικανός πρεσβευτής και ένας… Βρετανός Επιτετραμμένος, θα έπρεπε να έχουν ήδη σκεφτεί να σταματήσουν την άθλια προσέγγιση που τους έχουν διατάξει να ακολουθήσουν οι πρωτεύουσές τους στη Κύπρο.

Γράφει ο Μάριος Ευρυβιάδης

Ο John M. Koenig (φωτογραφία) και ο παρακοιμώμενος του, John Christopher William (Matthew) Kidd (αυτό είναι το επίσημο του όνομα ) υπερ-ασχολούνται την περίοδο αυτή με στοχευμένα δείπνα στις πρεσβευτικές τους κατοικίες, με “focus groups”και με “two-step strategies”( μεθόδους που έχουν τις καταβολές τους στην αμερικανική μεταπολεμική στρατηγική των ψυχολογικών επιχειρήσεων, βλ. Christopher Simpson, Science of Coercion: Communications Research & Psychological Warfare, 1945-1960).


Ανομολόγητος σκοπός και στόχος των δυο, είναι να πείσουν την μεγάλη πλειοψηφία των “ιθαγενών” στη Κύπρο ότι μια “ωραιοποιημένη ” εκδοχή του απαρτχάϊντ (apartheid), ενός δηλαδή ρατσιστικού (racialist) συστήματος διακυβέρνησης, την ταφόπλακα του οποίου έθεσε ο μακαρίτης Μαντέλα, με τη δικαίωση του οικουμενικού του αγώνα “ένας άνθρωπος μια ψήφος”στη Νότιο Αφρική, θα τους αποφέρει πλούσια οφέλη, εκ των οποίων το πιο άμεσο θα είναι η έξοδος από την παρούσα οικονομική κρίση. Και επιπλέον ότι με την αχανή αγορά της Τουρκίας προσβάσιμη, τα “σαΐνια” της ελληνικής επιχειρηματικότητας θα μεγαλουργήσουν στην Ανατολία επ´ωφελεία του συνόλου του πληθυσμού.


Γι’ αυτό με δολάρια από το αμερικανο-χρηματοδοτούμενο ταμείο της U.N.OPS (United Nations Operations) και με τα μέλη του Κυπριακού Εμπορικού και Οικονομικού Επιμελητηρίου (Κ.Ε.Β.Ε.) στο ρόλο των “χρησίμων ηλιθίων”, έστησαν το γνωστό φιλμάκι με πρωταγωνιστή τον πολιτικά αφελή Sir Christopher Antoniou Pissarides. Ευελπιστούν έτσι, ότι με τέτοιες “εκλεπτυσμένες” μεθοδεύσεις οι “ιθαγενείς” θα πεισθούν, ότι θυσιάζοντας κάποιες “λεπτομέρειες”στο βωμό της Τουρκικής “ειρήνης”, θα ανταμειφθούν με τον κήπο του Αλλάχ που βρίσκεται και τους αναμένει στην επόμενη γωνία.


Συστήνω και στους δυο εντιμότατους πρέσβεις να κάνουν ένα μικρό διάλειμμα από το βαρύ τους πρόγραμμα και να ρίξουν μια ματιά στο τελευταίο τεύχος της αμερικανικής πολιτικής επιθεώρησης “Foreign Affairs”. Και να κάνουν τον κόπο να διαβάσουν το κείμενο των καθηγητών Henry Farell και Martha Finnemore, “The End of Hypocrisy: American Foreign Policy in the Age of Leaks”. Η μελέτη του θα τους δώσει μια πρώτης τάξεως ευκαιρία ν´ αναστοχαστούν ως άτομα και ως επαγγελματίες. Ίσως διαπιστώσουν τι είναι που κάνουν λάθος οι κυβερνήσεις τους και που οι ίδιοι αναπαράγουν ευλαβικά στη Κύπρο. Και ίσως μάθουν πως θα πρέπει να εξασκούν από τούδε και στο εξής το επάγγελμα τους, ως διπλωμάτες στη πραγματική δημοκρατική εποχή που, παραδόξως, τους επιβάλλεται από την μακρά και αυθεντική αμερικανική παράδοση της διαφάνειας και της ευθυνοδοσίας.


Ο Koenig, ως βέρος Αμερικανός, έχει αναντίρρητα την δυνατότητα να αναστοχαστεί, να αναθεωρήσει και να μάθει. Είναι στη φύση των Αμερικανών αυτό. Αντίθετα ο Matthew Kidd φαίνεται να είναι χαμένη υπόθεση. Το απέδειξε και πρόσφατα σε ομιλία του στο Πανεπιστήμιο Κύπρου. Εκεί απείλησε με μια ακόμη τουρκική εισβολή, σε περίπτωση που οι “ιθαγενείς” εξαντλήσουν την υπομονή των τουρκαλάδων με τις δραστηριότητες τους εντός της δικής τους Α.Ο.Ζ., χωρίς να λαμβάνουν υπόψη τους τις αντιρρήσεις της Μεγάλης ( Büyük) Τουρκίας. Δυστυχώς γι αυτόν, ως παρακοιμώμενος μόνο να αλυχτά μπορεί.
Όπως ορθά υπογραμμίζουν οι Farell και Finnemore, επικαλούμενοι και τον τέως Υπουργό Άμυνας Robert Gates, η ζημιά για την αμερικανική ασφάλεια από τις διαρροές επισήμων εγγράφων υπήρξε “σχετικά περιορισμένη”. Εξάλλου, όπως και πάλι υποστηρίζουν οι συγγραφείς, το περιεχόμενο των διαρροών δεν εξέπληξε κανένα μελετητή και γνώστη της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής. Σχεδόν όλα όσα αποκαλύφθηκαν μέσω των Wikileaks, αλλά και πρόσφατα από τον Edward Snowden, ήταν γνωστά από ακροάσεις στο αμερικανικό Κογκρέσο που έγιναν στα μέσα της δεκαετίας του 1970 (Pike και Church Committee Hearings). Και για όσα ο Snowden τεκμηρίωσε, όπως π.χ. παρακολουθήσεις δυτικών ηγετών, οι μελετητές ήταν βαθιά υποψιασμένοι. Αφού από τότε ήταν γνωστό και τεκμηριωμένο ότι οι Aμερικανοί παρακολουθούσαν τους Σοβιετικούς στις λιμουζίνες, στα ξενοδοχεία και στις κρεβατοκάμαρές τους, είναι δυνατόν να μην παρακολουθούσαν και τους Δυτικούς τους συμμάχους; Τούς παρακολουθούσαν.
Η πραγματική απειλή των διαρροών, γράφουν οι συγγραφείς, δεν αφορά στην ασφάλεια των ΗΠΑ αλλά στο γεγονός ότι “υποσκάπτουν τη δυνατότητα της Ουάσιγκτον να συμπεριφέρεται υποκριτικά” χωρίς να πληρώνει κανένα τίμημα, ενώ ταυτόχρονα να μπορεί να διεκδικεί και το ηθικό πεδίο της μάχης έναντι των εχθρών και ανταγωνιστών της. Η υποκρισία αποτελεί στρατηγικό εργαλείο αλλά λίγοι Αμερικάνοι διπλωμάτες το συνειδητοποιούν ως τέτοιο. Και ο λόγος που η αμερικανική υποκρισία είναι τόσο αποτελεσματική με Αμερικανούς πολιτικούς και διπλωμάτες, είναι διότι οι περισσότεροι από αυτούς δεν συνειδητοποιούν πόσο διπρόσωπη είναι η χώρα τους σε ζητήματα εξωτερικής πολιτικής (“most U.S. politicians do not recognise just how two-faced their country is”).


Πάντως, οι διαρροές σηματοδοτούν κατά τους συγγραφείς, μια νέα εποχή στην οποία η αμερικανική κυβέρνηση χάνει την μέχρι τώρα ικανότητα της να λειτουργεί υποκριτικά, διακηρύττοντας πίστη σε οικουμενικές αρχές και αξίες, διεκδικώντας ρόλο ευμενούς ηγεμόνα που παράγει ασφάλεια και αγαθά για όλους, αλλά που ταυτόχρονα καταπατά κάθε αρχή και αξία και σχίζει τα ιμάτια της όταν θίγονται τα δικά της συμφέροντα ή αυτά των αυλικών της.



Το πρόβλημα για τους Αμερικανούς και τους διπλωμάτες τους, όπως καλή ώρα του κ. Koenig στην Κύπρο, είναι ότι δεν μπορούν να έχουν και τη πίτα ολόκληρη και τον σκύλο χορτασμένο. Η περίφημη ήπια ισχύς (soft power) των Αμερικανών προκύπτει από την αξιοπιστία τους, τη δυνατότητα τους να πείθουν εμάς τους ιθαγενείς για τη νομιμότητα (legitimacy) των πράξεων τους, όπως επίσης και από τη οικουμενικότητα των αρχών και αξιών που πρεσβεύουν, εφόσον αυτές εφαρμόζονται οικουμενικά και όχι μόνο όταν βολεύουν. Δεν προκύπτει από την υποκρισία, τα ψέματα, τη πολιτική των στραβών ματιών και αυτή των δυο μέτρων και των δυο σταθμών. Είναι τόσο απλό.



Ο Νέλσον Μαντέλα αγιοποιήθηκε πολιτικά και ο Πρόεδρος Ομπάμα υποκλίθηκε σε αυτόν, γιατί αγωνίσθηκε και κατέλυσε το ρατσιστικό καθεστώς της Νοτίου Αφρικής. Και διότι εξανάγκασε όλους τους ισχυρούς του δυτικού κόσμου, δηλαδή τους για σχεδόν μισό αιώνα διώκτες του, να κατεβάσουν τις μάσκες και να παραδεχθούν την οικουμενική δημοκρατική αξία “ένας άνθρωπος μια ψήφος“.


Δεν μπορεί η Αμερική του εντιμότατου κ. Koenig να αγιοποιεί τον Μαντέλα και τους αγώνες του τη μια μέρα και κυριολεκτικά την άλλη, μέσω υποκριτικών καταστάσεων και πολιτικού φαρισαϊσμού, να προσπαθεί να επιβάλλει την κυπριακή εκδοχή του απαρτχάιντ στη χώρα πού είναι διαπιστευμένος, καταπατώντας τον δυτικό νομικό και δημοκρατικό πολιτισμό. 
Και γιατί; Για να ικανοποιήσει τη χθες Κεμαλική, σήμερα ισλαμική αλλά πάντοτε δεσποτική και βουλιμική σύμμαχό της, την Τουρκία! 
Για να ικανοποιήσει, όπως θα έλεγε και ο Πρόεδρος Τρούμαν, "το δικό της μπάσταρδο".


Πηγή Defence-Point, Ιγνατίου

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου





Γράφει ο Κλεισθένης   

Άρχισε η παράδοση της λεγόμενης γενιάς του πολυτεχνείου (ή της μεταπολίτευσης) στην επόμενη γενιά. Κύρια χαρακτηριστικά της γενιάς που παραδίδει είναι ο πατριωτισμός και η δημοκρατικότητα. Τα χαρακτηριστικά της γενιάς που αναλαμβάνει δεν είναι ακόμη γνωστά, το μέλλον θα δείξει.
Ένας πρόχειρος υπολογισμός του ποιος παραδίδει σε ποιον και τι παραδίδεται μας αποκαλύπτει και την μελλοντική πορεία.

Το σημερινό πολιτικό σύστημα, το καλύτερο όλων των εποχών, ετοιμάζεται να παραδώσει στον εαυτό του, γιατί να το “αλλάξωμεν άλωστε”;

Τα παραδείγματα πολλά πχ ο ομιλητικώτατος και υπερδραστήριος πρόεδρος της δημοκρατίας, υπερασπιστής του συντάγματος και του λαού, ετοιμάζεται να παραδώσει στον εαυτό του (μέσω του κλώνου του) και θα είναι υπερκομματικός όπως ήταν μέχρι σήμερα.

Η πλέον επιτυχημένη κυβέρνηση των τελευταίων δεκαετιών θα παραδώσει στην επόμενη που θα προέρχεται απ' το σημερινό ιδανικό πολιτικό σύστημα. Που αλλού θα μπορούσε να παραδώσει; Στα χιλιαδυό καπετανάτα των πενήντα ακόλουθων-οπαδών;

Η σημερινή βουλή, των πολιτικών επιχειρημάτων και των φιλολαϊκών νόμων θα παραδώσει στην επόμενη, σάρκα εκ της σαρκός της.

Εδώ πρέπει να τονιστεί ότι τα απειροελάχιστα περιστατικά διαφθοράς έχουν διαλευκανθεί και οι ολίγοι (ελάχιστοι) διεφθαρμένοι τιμωρήθηκαν παραδειγματικά.

Αλήθεια, τι θα παραδοθεί;

Θα παραδοθεί μία ελεύθερη και ανεξάρτητη Ελλάδα, με ισχυρότατη οικονομία και ένα ευτυχισμένο λαό, μία Ελλάδα παράδειγμα προς μίμηση που χαίρει της εκτίμησης και του σεβασμού της Ε.Ε και όλου του πλανήτη. 
Μία ανεξάρτητη και αυτοαποφασίζουσα δικαιοσύνη. 
Ένας ακομμάτιστος και ταγμένος στα εργατικά συμφέροντα συνδικαλισμός. 
Ένα εργατικό δυναμικό καλοπληρωμένο που έχει όλα τα ασφαλιστικά και συνταξιοδοτικά του δικαιώματα, ένα εργατικό δυναμικό με καλή και ισόβια εργασία. 
Μία δωρεάν για όλους Υγεία και φυσικά μία Παιδεία υπόδειγμα. 
Μία μεσαία τάξη ακμάζουσα και παραγωγική. 
Μία βιομηχανία σε άνθηση. 
Μία βιοτεχνία υπερδραστήρια, κορμό της εθνικής οικονομίας και ένα εμπόριο στυλοβάτη της. 
Ένα αγροτικό τομέα ικανό να θρέψει όλους τους Έλληνες και να εξάγει ποιοτικά προϊόντα.
Ένα τραπεζικό σύστημα που έχει σαν μοναδικό του σκοπό την ανάπτυξη της οικονομίας.

Συμπερασματικά θα παραδοθεί ένα έθνος-κράτος ανεπηρέαστο απ' την παγκοσμιοποίηση και την παγκόσμια κρίση, κάτι σαν Γαλατικό χωριό του σήμερα.

Θα μπορούσα να απαριθμήσω και άλλα πολλά και ευχάριστα. 
Όμως, αλίμονό μας όταν ξυπνήσουμε απ' τον λήθαργο..., αλίμονό μας όταν ξεφύγουμε απ' την εικονική πραγματικότητα..., αλίμονό μας όταν ανοίξουμε τα μάτια.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Κι ενώ στην Τουρκία έχει «χαθεί η μπάλα» με τη σύγκρουση ανάμεσα στο «βαθύ κράτος» του Ερντογάν με αυτό του Γκιουλέν, τα οποία… σε συνεργασία είχαν κάποτε «αποκαθηλώσει» το κεμαλικό «βαθύ κράτος», το ενδιαφέρον για την ελληνική πλευρά εστιάζεται αυτονόητα στο τι θα γίνει την επόμενη ημέρα και πως θα επηρεαστούν τα ελληνικά εθνικά συμφέροντα.
Του Μιχαήλ Βασιλείου
Ό,τι και να γίνει, ο Ερντογάν είναι εξαιρετικά σκληρός αντίπαλος για να εξουδετερωθεί, εκτός κι αν κατορθώσουν να τον πλήξουν προσωπικά, να τεκμηριωθεί δηλαδή, ότι μέλος ή μέλη του στενού οικογενειακού του κύκλου ασχολήθηκε με… «ωφέλιμες πληρωμές» (για να θυμηθούμε τα δικά μας). Ακόμα και τότε όμως, όλα θα κριθούν στις κάλπες, εκεί θα φανεί πόσους Τούρκους μπόρεσε να συσπειρώσει γύρω του ο λαϊκιστής ισλαμιστής πολιτικός.
Οι δύο παράγοντες που μπορούν να προβληματίσουν σοβαρά αφού έχουν τη δυνατότητα αυτόνομης κίνησης – εξέλιξης η οποία όμως θα επηρεάσει καθοριστικά την εσωτερική πολιτική διαμάχη, είναι αφενός η οικονομία και αφετέρου το Κουρδικό. Προς το παρόν, αυτό που αναμενόμενα επηρεάζεται είναι η οικονομία, με τα πράγματα όμως να μπορούν να γίνουν πολύ χειρότερα σε περίπτωση κλιμάκωσης της κατάστασης. Οι Κούρδοι τηρούν στάση αναμονής…
Όταν οι στρατιωτικοί στην Τουρκία έχουν αποδυναμωθεί σημαντικά και οι ισλαμιστές σπαράσσονται από εμφύλιο, συν τις καταγγελίες για όργιο χρηματισμού ανώτατων κρατικών παραγόντων και των οικογενειών τους, απορεί κανείς για το ποιες είναι οι δυνάμεις που έχουν απομείνει στην πολυεθνική γειτονική μας χώρα για να την κρατήσουν ενωμένη… Οπότε με βάση αυτόν τον συλλογισμό, αρχίζεις να σκέφτεσαι… ανάποδα.
Με αφετηρία τη συνάντηση του Κεμάλ Κιλιτσντάρογλου, ηγέτη της τουρκικής αντιπολίτευσης, με ανθρώπους του Φετουλάχ Γκιουλέν στις ΗΠΑ κατά το πρόσφατο υπερατλαντικό ταξίδι του και όσα ακολούθησαν εντός ημερών, προβληματιζόμαστε για το αν και κατά πόσον υπάρχει η λύση αυτή που θα βόλευε όλους όσοι έχουν ένα ενδιαφέρον να αλλάξουν κάποια πράγματα στην Τουρκία.
Μήπως τελικά η υπόθεση αυτή θα μπορούσε να οδηγήσει (προφανώς «να την οδηγήσουν») σε έναν ιστορικό συμβιβασμό ανάμεσα στους κεμαλιστές και τους ισλαμιστές, εν προκειμένω αυτούς που εκφράζουν οι – σημερινές, στο παρελθόν έλεγε διάφορα – διδαχές του Φετουλάχ Γκιουλέν; Παρεμπιπτόντως, θα γυρίσει στην Τουρκία ο αυτοεξόριστος ιμάμης εάν απομακρυνθεί ο σημερινός σουλτάνος, ως άλλος… Χομεϊνί;
Ένας συμβιβασμός, όπου με αφορμή τον Ερντογάν, οι πρώην ορκισμένοι αντίπαλοι θα φανούν να έχουν πάρει το μάθημά τους και έχουν κατανοήσει την ανάγκη συνύπαρξης της κληρονομιάς του Ατατούρκ με τον ισλαμικό χαρακτήρα της χώρας, με τέτοιον τρόπο όμως ώστε να μπορέσει να κεφαλαιοποιηθεί στις εξωτερικές της σχέσεις, άρα στο πλαίσιο μιας εξωτερική πολιτικής στον ισλαμικό κόσμο που θα επιδεικνύει συστολή και «αίσθηση καθήκοντος», δεν θα αποπνέει μεγαλοϊδεατικά, νεοθωμανικά οράματα και πολιτική καθοδήγηση, αλλά κάτι άλλο…
Αυτό το «κάτι άλλο» προφανώς θα εξυπηρετεί την εμμονή της κυβέρνησης Ομπάμα με την Τουρκία, αφού δίνουν τη εντύπωση ότι επιθυμούν να τη… «συνετίσουν με το ζόρι» ώστε να μην τροποποιηθεί το σχέδιο πολιτικής που υφίσταται γα την περιοχή.


Δηλαδή, αν όλα πάνε καλά και ο «κακός» Ερντογάν απομακρυνθεί, θα έχει π.χ. ανοίξει ο δρόμος για να περάσει ο αγωγός των Ισραηλινών αρχικά από την Κύπρο και στη συνέχεια από την Τουρκία, καθ’ οδόν προς τις δυτικές αγορές. Και όχι μόνο, αφού η εκ των πραγμάτων εμπλοκή της Τουρκίας σε όλα τα μέτωπα της Μέσης Ανατολής, την καθιστά απαραίτητο «πιόνι» στη «σκακιέρα» των όποιων «σχεδιαστών».
Άρα, όσοι κρύβονται ή απλώς επιθυμούν να «πατάνε σε δυο βάρκες» αντί να κάνουν τις επιλογές τους και να προχωρήσουν (β. Ελλάδα και Κύπρος), είναι καταδικασμένοι να πληγούν.Το ερώτημα είναι, εάν αυτός ο ιστορικός συμβιβασμός θα μπορούσε να πάρει ακόμα και τον χαρακτήρα πραξικοπήματος το οποίο θα ορίσει χρονικά αυστηρά την παραμονή των στρατιωτικών στην εξουσία και θα παράσχει ξεκάθαρο χρονοδιάγραμμα επαναφοράς στη δημοκρατία. Με τρόπο που θα αποκαταστήσει τα… δημοκρατικά διαπιστευτήρια του στρατεύματος, ενώ θα αποφυλακιστούν πιθανότατα και οι έγκληστοι ανώτατοι αξιωματικοί…
Ο Ερντογάν βλέπει τις διεργασίες, διαθέτει λογικά καλή πληροφόρηση από τη ΜΙΤ για τις παρασκηνιακές κινήσεις σε εσωτερικό και εξωτερικό, οπότε αντιλαμβάνεται ότι όσοι τον προειδοποιούσαν για το ενδεχόμενο κατάληξης όπως ακριβώς και ο Μοχάμεντ Μόρσι της Μουσουλμανικής Αδελφότητας, δεν παραλογίζονταν, αφού δεν μπορεί να αποκλειστεί. Αυτή η πίεση τον οδηγεί στις χθεσινές απειλές περί απέλασης πρεσβευτών, υπονοώντας τον Αμερικανό!
Το ερώτημα είναι, τι ακριβώς ελέγχει ο Ερντογάν από το στράτευμα. Η Στρατοχωροφλακή και η αστυνομία λέγεται ότι ελέγχονται. Βέβαια, όταν καταγράφονταν αυτές οι τάσεις, θέμα Γκιουλέν δεν είχε ανοίξει, ενώ η διείσδυση του κινήματος του ιμάμη στον κρατικό μηχανισμό και τα σώματα ασφαλείας ήταν απόλυτα μεθοδική και έχει ξεκινήσει πολλά χρόνια πριν.
Στις πληροφορίες αυτές προσθέστε και την εικαζόμενη ως πρόθεση του ηγέτη της αντιπολίτευσης, Κεμάλ Κιλιτσντάρογλου, να παραιτηθεί από τη θέση του για να ανοίξει τον δρόμο στον υποψήφιο για δήμαρχο Κωνσταντινούπολης, Μούσταφα Σαριγκιούλ, ώστε να διευκολύνει με τη «θυσία» του την αναγέννηση του κόμματος και το «γλυκό» αρχίζει να δένει…
Ένα νέο πρόσωπο στο κόμμα, αφού η εμφάνιση και μόνο του Κιλιτσντάρογλου τον αδικεί πολλές φορές, το οποίο πρόσωπο θα ασχοληθεί με την «εθνική συμφιλίωση» και θα τα βρει με τον Γκιουλέν, ο οποίος θα κρατήσει προφανώς τα σχολεία του από τα οποία βγάζει πολλά χρήματα, ενώ αποτελούν ιδανικές πλατφόρμες στρατολόγησης… Για λόγους αποκατάστασης της ηρεμίας αλά και της αυτοπεποίθησης της χώρας, ίσως δούμε ακόμα και κυβέρνηση εθνικής ενότητας κεμαλικών και ισλαμιστών…
Όσο για την Ελλάδα και την Κύπρο; Απλώς θα παρακολουθούν τις εξελίξεις, αντί να αξιοποιήσουν την αναταραχή στη γειτονική χώρα και να προτείνουν τις δικές σου λύσεις. Έχουμε καμία αμφιβολία επ’ αυτού;
Πηγή Defence-Point

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Του Δαμιανού Βασιλειάδη, 
εκπαιδευτικού, συγγραφέα 

Αυτό το κομμάτι γης, που παρήγαγε έναν από τους λαμπρότερους παγκόσμιους πολιτισμούς και το επιβουλεύονται «άσπονδοι φίλοι και σύμμαχοι» να το φάνε, έχει φτάσει πραγματικά στο χείλος του γκρεμού.

Οι υπαίτιοι, είτε το παραδεχόμαστε είτε όχι, βρίσκονται εντός των τειχών, όπως πάντα στην ιστορία αυτού του τόπου. Δεν είναι οι ξένοι. Δεν είναι αυτοί που μας επιβουλεύονται. Αυτοί κάνουν τη δουλειά τους, υπηρετώντας τα δικά τους συμφέροντα. Μάλλον είναι άξιοι συγχαρητηρίων, αν θέλουμε με υπερβολή να δείξουμε του λόγου το αληθές.

Είναι όλοι αυτοί που συνετέλεσαν να δημιουργηθεί αυτό το κουφάρι, για να το κατασπαράξουν τα όρνια που παραμονεύουν και ορέγονται να ξεκοκαλίσουν ακόμη και τα «κόκαλα των Ελλήνων τα ιερά», που λέει και ο εθνικός μας ποιητής.

Οι υπαίτιοι είναι εντός και είναι η πλειοψηφία των Ελλήνων (όχι όλοι), παρ’ όλο που φαίνεται απίθανο και αναληθές: Είναι δυνατό να φταίνε όλοι αυτοί; Κι’ όμως είναι δυνατό, αν καταμερίσουμε τις ευθύνες σ’ εκείνους που είχαν την κύρια ευθύνη και μας οδήγησαν σ’ αυτή την παρακμιακή πορεία και σε κείνους που τους έδωσαν τη δυνατότητα να το πράξουν.

Υπάρχει πραγματικά συλλογική ευθύνη; 
Η απάντηση: Ναι, υπάρχει! «Το της πόλεως όλης ήθος ισούται τοις άρχουσιν» του Ισοκράτη, ισχύει στο ακέραιο. 
Και ο θυμόσοφος λαός συμπληρώνει κωμικά και ειρωνικά: «Όταν η σύζυγος αμαρτάνει ο σύζυγος δεν είναι αναμάρτητος».

Οι κύριο υπαίτιοι φυσικά είναι όσοι άσκησαν εξουσία. Είναι το παρακράτος του ΠΑΣΟΚ και της Νέας Δημοκρατίας, γιατί δεν μπορούμε να μιλάμε για κράτος. Ένα κράτος αποτελείται από ελεύθερους πολίτες, που το συναποτελούν.

Εδώ μιλάμε για υποτελείς του ανωτέρω παρακράτους.

Είναι όλοι εκείνοι που, απ’ όλο το φάσμα του πολιτικού κόσμου, το στήριξαν και το στηρίζουν ακόμη. Είναι όλοι εκείνοι που καταλήστεψαν την Ελλάδα, δημιουργώντας το τεράστιο χρέος. Το χρέος δεν δημιουργήθηκε από μόνο του.

Είναι και όσοι δεν την καταλήστεψαν, αλλά συνέβαλαν στην καταλήστεψή του, στηρίζοντάς τους με έργα και λόγια και κυρίως με την ψήφο τους, ελπίζοντας, είτε από καιροσκοπισμό και ιδιοτέλεια, για ατομικό όφελος σε βάρος της κοινωνίας, είτε από αφέλεια και ελπίδα ή βλακεία, για ένα υποτιθέμενο καλύτερο μέλλον.

Είναι κι’ εκείνοι που δε συμμετείχαν, αλλά δεν είχαν την ιδεολογία, την πολιτική και την ικανότητα, να καταργήσουν τον φαύλο κύκλο της μεταπολίτευσης, να αναστρέψουν την κατηφορική πορεία και να προβάλουν μια εναλλακτική πρόταση διεξόδου από την πολυεπίπεδη κρίση: οικονομική, κοινωνική, πολιτική, εθνική και κυρίως πολιτισμική, με την έννοια της καταρράκωσης των ηθικών και αξιακών αρχών που αποτελούν τη βάση ύπαρξης και προόδου μιας κοινωνίας.

Είναι η παντελής χρεοκοπία μιας κοινωνίας που έχασε τον εαυτό της, την πίστη της, το φρόνημά της, τον πολιτισμό της. Είναι η χρεοκοπία μιας κοινωνίας που οδηγήθηκε από τα δύο κόμματα εξουσίας στην καταναλωτική αποχαύνωση και αποβλάκωση με βάση το παρασιτικό καταναλωτικό μοντέλο που σκόπιμα εφάρμοσαν, για να την εκμεταλλεύεται μια οικονομική και πολιτική ολιγαρχία εντός και εκτός Ελλάδας με τη συνεργία, τη συνενοχή ή την ανοχή τους.

Είναι όμως και τα άλλα κόμματα της αντιπολίτευσης που λόγω ιδεοληψίας, ανικανότητας και προσαρμογής στο σύστημα, δεν κατάφεραν να πείσουν και δώσουν διέξοδο, γιατί στηρίχτηκαν σε έναν οικονομισμό του 19 αιώνα, ο οποίος ούτε τότε ίσχυε ούτε τώρα. Για να το πούμε απλά: Η οικονομία έπεται της ηθικής των κομμάτων, τω πολιτικών και της πολιτικής, δεν προηγείται. Όμως μια κατηγορία των πολιτικών και της πολιτικής, κυρίως από την αριστερά, πρεσβεύει το αντίθετο και ομνύει σ’ αυτό. Ένα τραγικό λάθος, που οδηγεί και θα οδηγεί μονίμως σε αδιέξοδα.

Μ’ αυτή την έννοια φταίει η πλειοψηφία, ως άθροισμα των κομμάτων εξουσίας και αντιπολίτευσης. Ο καθένας με το δικό του βαθμό ευθύνης. Κανένας δεν είναι αμέτοχος, απ’ όσους έχουν συνείδηση των πράξεών τους. Γιατί υπάρχει και η κατηγορία εκείνων που δεν έχουν συναίσθηση των εγκλημάτων τους, για τους οποίους ισχύει η φράση του Ευαγγελίου: «Ου γαρ οίδασι τι ποιούσι». Και φυσικά υπάρχουν πάντοτε και οι εξαιρέσεις. Υπάρχουν άνθρωποι που διατήρησαν μέσα στον κυκεώνα της διαφθοράς και της σήψης την αξιοπρέπειά τους. Μια μειοψηφία που ίσως αποτελεί ελπίδα για το μέλλον.

Με την έννοια αυτή δεν ισχύει αυτό που κάποτε ισχυρίστηκε ο Γιώργος Παπανδρέου: «Θα τα καταφέρουμε όλοι μαζί!».

Όχι, δεν θα τα καταφέρουμε όλοι μαζί, γιατί δεν είναι όλοι άξιοι και ικανοί να μας οδηγήσουν σε διέξοδο από τα αδιέξοδα.

Επιτέλους πρέπει να διαχωρίσουμε τις ευθύνες μας. Αρκετά κράτησε και το «όλοι μαζί τα φάγαμε» του Πάγκαλου. Δεν μπορούν να ταυτίζονται οι έχοντες και κατέχοντες, λόγω συναλλαγής, διαπλοκής και διαφθοράς, με τους μη έχοντες και μη κατέχοντες.

Από τη μια οι ένοχοι, για τους οποίους λέει ο λαός με απλά λόγια: Να πληρώσουν αυτοί που τα φάγανε και προκαλούν, γιατί ζουν και βασιλεύουν στα κορόιδα. Όλοι αυτοί δεν πρέπει να μένουν στο απυρόβλητο, όπως συνήθως.

Ποιοι καρπώθηκαν αλήθεια αυτόν τον πακτωλό των χρημάτων από τα δημόσια ταμεία και τον υπέρογκο δανεισμό, που φέρουν την πρώτη ευθύνη, για την χρεοκοπία της Ελλάδας; (δεν μιλάω για κράτος, γιατί δεν υπάρχει ή αν υπάρχει, υπάρχει μόνο γι’ αυτούς, τους διαπλεκόμενους πολιτικούς και οικονομικούς κλεπτοκράτες.

Πώς είναι δυνατό να ταυτιστούμε μαζί τους, για να σωθούμε;

Πώς είναι δυνατό να πάμε χέρι χέρι με τους κλέφτες και απατεώνες και με αυτούς που τους καλύπτουν, τη στιγμή που είναι σίγουρο ότι μόλις ξαναδούμε μια δεκάρα θα μας την κλέψουνε κι’ αυτή;
Είναι πέρα από βέβαιο, πως όταν και εφόσον ορθοποδήσει η οικονομία σε βάρος των λαϊκών στρωμάτων πάλι τα ίδια θα συμβούν και χειρότερα, αν μείνουν στην εξουσία αυτοί που δημιούργησαν το πρόβλημα.
Γιατί η κρίση δεν ήρθε από τον ουρανό.
Κάποιοι την δημιούργησαν, κάποιοι είναι υπαίτιοι.
Και βρίσκονται εντός των τειχών, όπως τονίσαμε. Και είναι γνωστοί και άγνωστοι και μη εξαιρετέοι.

Πως είναι δυνατό να συμπορευτούμε με αυτούς που απεμπολούν τα εθνικά μας δίκαια, για αλλότρια συμφέροντα;
Πώς είναι δυνατό να εμπιστευτούμε αυτούς που μας έφεραν σ’ αυτή την εξαχρείωση;
Πως είναι δυνατό να ταυτιστούμε με τους υποτελείς στα ξένα και ντόπια συμφέροντα;

Όχι! Η μόνη διέξοδος είναι να τους απομονώσουμε, όπως απομόνωνε κάποτε η κοινωνία τους λεπρούς. Είναι και αποτελούν τη χολέρα της χώρας. Δεν μπορούμε να κυκλοφορούμε μαζί τους, γιατί θα μολυνθούμε και πάλι.

Αν θέλουμε να βγούμε υγιείς από την κοινωνική και εθνική κρίση πρέπει να τους γκρεμίσουμε από την εξουσία, την οποία λυμαίνονται από την μεταπολίτευση και δώθε, πριν μας συμπαρασύρουν στον όλεθρο και τη καταστροφή.

Οι καιροί ου μενετοί!

Η πατρίδα μας διατρέχει σε πρώτο πλάνο άμεσο κίνδυνο εθνικών καταστροφών: Κύπρος, Αιγαίο, Θράκη, Μακεδονία, Ήπειρος και σε δεύτερο κοινωνικών. Η οικονομική κρίση υπηρετεί και αυτή τη σκοπιμότητα, μιας και άλλα μέσα δεν έχουν επιτύχει: Ιδεολογική (αφελληνισμός) και υλική (οικονομική) τρομοκρατία, για να ενδώσουμε και στην οικονομία και στα εθνικά θέματα. Τελικά μέσα από την οικονομική εξαχρείωση θέλουν να μας οδηγήσουν στην εθνική καταστροφή. Υπάρχει μεθόδευση και δεν είναι τίποτε τυχαίο.

Ένα πρέπει να καταλάβουμε και είναι απλό: Η κρίση είναι πρωταρχικά κρίση ηθικής και αξιών και μετά όλα τα άλλα.

Αν δεν το συνειδητοποιήσουμε αυτό δεν πρόκειται να βγούμε από την κρίση και αν βγούμε παρ’ όλα αυτά, τότε πάλι τα ίδια θα προκύψουν και ίσως χειρότερα.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου