Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

18 Μαΐ 2011

  • Συνέπειες μιας πολύχρονης στείρας πολιτικής

Στη μεταπολιτευτική περίοδο και ειδικά την τελευταία εικοσαετία, η εμμονή στο στείρο δικομματικό πολιτικό σύστημα προκάλεσε την αδυναμία αντιμετώπισης των επιπτώσεων, που προκλήθηκαν από τις γεωπολιτικές -σε περιφερειακό επίπεδο- και τις οικονομικές -σε παγκόσμιο επίπεδο- εξελίξεις. Η πελατειακή σχέση του δικομματισμού, η διαφθορά, που σύμφωνα με την Transparency International, το 2010, η Ελλάδα υποβιβάσθηκε κατά επτά θέσεις και βρέθηκε στην 78η θέση μεταξύ 178 χωρών, η θέσπιση του νόμου περί ευθύνης υπουργών σε συνδυασμό με την ατελέσφορη πολιτική της εκάστοτε εκτελεστικής εξουσίας, αλλά και ο ενίοτε συνενοχικός ρόλος της «τέταρτης εξουσίας», συνέβαλαν αποφασιστικά στη δημιουργία ενός κράτους αθωράκιστου και απροετοίμαστου να ανταπεξέλθει στις μείζονες προκλήσεις και απειλές, που αναδύθηκαν στα τέλη του 20ου αιώνα και που συνεχίζουν να υφίστανται.

Αναμφισβήτητα, στα κύρια χαρακτηριστικά της Ελλάδας του 2011 συγκαταλέγονται:

•S Το δυσανάλογο με το μέγεθος της ελληνικής οικονομίας δημοσιονομικό έλλειμμα.

S Η συνεχώς αυξανόμενη ανεργία, που το Φεβρουάριο του 2011 ανήλθε στο 15,9%, ενώ, ο οικονομικά μη ενεργός πληθυσμός υπολογίζεται σε 4.363.858 άτομα και αναμένεται να αυξηθεί.

•S Η ταχεία αλλαγή της δημογραφικής σύστασης, καθώς εκτιμάται ότι οι μετανάστες και οι πρόσφυγες ξεπερνούν το 10% του συνολικού πληθυσμού της χώρας.

S Η έξαρση της βίας και της εγκληματικότητας, που οδηγούν στη διαμόρφωση μιας παρατεταμένης συγκρουσιακής κατάστασης.

Μετανάστευση και ελληνική πραγματικότητα

Μία από τις μείζονες εθνικές προκλήσεις είναι το φαινόμενο της μετανάστευσης, που δεν θα επιλυθεί, αλλά θα συνεχίσει να υφίσταται και να μεγεθύνεται, λόγω των γεωπολιτικών εξελίξεων, του υπερπληθυσμού, των περιφερειακών και τοπικών συγκρούσεων, της διαφθοράς, της πείνας, της ανεργίας, της λειψυδρίας, της συρρίκνωσης των καλλιεργήσιμων εδαφών και των διάφορων άλλων δεινών, που μαστίζουν τις γειτονικές περιοχές της Ασίας και της Αφρικής. Συνεπώς, τουλάχιστον για τις επόμενες δεκαετίες, το εν λόγω φαινόμενο θα συνεχίσει να απασχολεί τον Έλληνα πολίτη. Εξάλλου, δεν θα ήταν δυνατόν να αντιμετωπισθεί από μια χώρα, που:

S Βρίσκεται μεταξύ των περιοχών προέλευσης μεταναστών (Μέση Ανατολή, νότια Ασία, βόρεια Αφρική, κτλ) και των χωρών προορισμού τους (κεντρική και βόρεια Ευρώπη).

•S Στο παρελθόν, συναίνεσε στην εφαρμογή του «Κανονισμού Δουβλίνο ΙΙ», ο οποίος με τη σειρά του αναχαίτισε την πορεία των μαζικών μεταναστευτικών ρευμάτων προς την κεντρική και βόρεια Ευρώπη και μετέτρεψε την Ελλάδα σε μια περιοχή «συσσώρευσης» προσφύγων και οικονομικών μεταναστών.

•S Εφαρμόζει ατελέσφορη μεταναστευτική πολιτική, καθώς παρατηρείται πλημμελής τήρηση της ευρωπαϊκής και διεθνούς νομοθεσίας, σχετικά με την υποδοχή των παράνομα εισελθόντων μεταναστών, την παροχή ασύλου για τους πρόσφυγες, την προστασία, την κράτηση, την παροχή πρωτοβάθμιας υγειονομικής περίθαλψης και τη βίαιη επαναπροώθηση.

•S Τα πολιτικά της κόμματα εφαρμόζουν ποικίλες μορφές εκμετάλλευσης των μεταναστών. Άλλοτε μεγεθύνουν το πρόβλημα, κινδυνολογούν υπέρμετρα και επιζητούν μη ρεαλιστικές λύσεις για την αντιμετώπιση του φαινομένου, άλλοτε εφαρμόζουν περιστασιακά φιλο-μεταναστευτικές πολιτικές προς άγραν μελλοντικών ψηφοφόρων, και άλλοτε υπερασπίζουν υπέρμετρα τα δικαιώματα των μεταναστών αγνοώντας τις εις βάρος των ημεδαπών συνέπειες.

•S Τέλος, δεν φρόντισε να προετοιμασθεί, ώστε να αντιμετωπίσει μία από τις «μείζονες εθνικές προκλήσεις».

Έξαρση της βίας, της εγκληματικότητας και του ρατσισμού.

Τα παραπάνω χαρακτηριστικά της σύγχρονης ελληνικής πραγματικότητας, σε συνδυασμό με το φαινόμενο της μαζικής μεταναστευτικής ροής, εξηγούν τους λόγους της δεινής κατάστασης που βιώνει σήμερα ο Έλληνας πολίτης. Μιας κατάστασης που τείνει να επιδεινώνεται συνεχώς σε οικονομικο-κοινωνικό επίπεδο, και συγχρόνως, να εμφανίζει σημάδια ελλείμματος εσωτερικής ασφάλειας. Τα ανησυχητικά περιστατικά έξαρσης της βίας και της εγκληματικότητας, που παρατηρήθηκαν την προηγούμενη εβδομάδα, με πρωταγωνιστές την αστυνομία, τους διαδηλωτές, τους μετανάστες τους ακροδεξιούς και τους αντιεξουσιαστές, δεν χαρακτηρίζονται ως «τυχαία». Ήσαν «αναμενόμενα».[1] «Τυχαίες» είναι ευτυχώς οι ελάχιστες, μέχρι στιγμής, ανθρώπινες απώλειες, τόσο από την πλευρά των ημεδαπών όσο και από την πλευρά των μεταναστών.

Οι μετανάστες πλέον αισθάνονται στοχοποιημένοι, ενώ, οι Έλληνες πολίτες τους θεωρούν υπαίτιους των δεινών που βιώνουν, φοβούνται την αντίδρασή τους, αποφεύγουν να διέρχονται από συγκεκριμένες γκετοποιημένες συνοικίες των Αθηνών και φυσικά υιοθετούν βαθμιαία ακραίες ρατσιστικές αντιλήψεις και επιθετική συμπεριφορά. Είναι τόση η ανασφάλεια των Αθηναίων, που ένα μεγάλο μέρος των εργαζομένων δεν συμμετέχει στις διαδηλώσεις, αφού αισθάνεται ως «πιθανή παράπλευρη απώλεια»!

Ειδικά στην περιοχή της πρωτεύουσας, εάν δεν αντιμετωπισθεί το έλλειμμα εσωτερικής ασφάλειας, τότε, η Αθήνα κινδυνεύει να μετατραπεί σε πεδίο βίαιων εθνο-θρησκευτικών συγκρούσεων με απρόβλεπτες συνέπειες, καθώς το θρησκευτικό στοιχείο είναι ζήτημα χρόνου να τύχει και αυτό της εκμετάλλευσης των υποστηρικτών συγκεκριμένων ακραίων ιδεολογιών. Τα περιστατικά της εκατέρωθεν άσκησης βίας, που συνιστούν εν δυνάμει ασύμμετρη απειλή, δεν αντιμετωπίζονται με κατασταλτικά μέτρα. Η καταστολή ως λύση παραπέμπει σε προηγούμενες δεκαετίες. Το πρόβλημα είναι κοινωνικό, δυσεπίλυτο και απαιτεί αμφίπλευρη σύνεση αλλά και την εφαρμογή συγκεκριμένης πολυδιάστατης πολιτικής. Δυστυχώς, όμως, πολιτική λύση δεν υφίσταται. Μέχρι στιγμής, ο πολιτικός λόγος είναι αντιπαραγωγικός και συνήθως εκφέρεται προκειμένου να στοχεύσει ψηφοθηρικά τον Έλληνα πολίτη αλλά και να προσβάλει τα αντίπαλα πολιτικά στρατόπεδα.

[1] «Η δεκαετία 2010-2020 θα αποτελέσει μια μεταβατική χρονική περίοδο σε πολιτικό επίπεδο, κατά την οποία θα παρατηρηθούν πρωτόγνωρες προκλήσεις τόσο σε θέματα εσωτερικής ασφάλειας όσο και σε θέματα εξωτερικών απειλών (όχι απαραίτητα συμβατικών)…….. »

Γιαννακόπουλος Βασίλης, ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ, «Σε πολύχρονη μεταβατική περίοδο το πολιτικό τοπίο», 12 Νοεμβρίου 2010.

Γιαννακόπουλος Βασίλης – Γεωστρατηγικός Αναλυτής / www. geostrategy. gr / geostrategical@ yahoo. gr


Μεγάλη αεροναυτική δύναμη αποφάσισε να παρατάξει για πρώτη φορά τα τελευταία χρόνια η Ελλάδα στην θαλάσσια περιοχή μεταξύ Ρόδου και Καστελόριζου, με πρωτοβουλία του ΓΕΕΘΑ προκειμένου να καταστήσουμε σαφές “προς κάθε ενδιαφερόμενο” ότι η χώρα ανεξάρτητα από τις οικονομικές δυσκολίες της είναι έτοιμη για μείζονος έκτασης αεροναυτικές επιχειρήσεις στην Ανατολική Μεσόγειο σε μεγάλη απόσταση από τις χερσαίες βάσεις.

Και βέβαια ότι διατηρεί ακέραιες τις δυνατότητές της να αστυνομεύσει τις περιοχές αρμοδιότητάς της και δικαιωμάτων της…

Με αφορμή την άσκηση έρευνας-διάσωσης “ΙΩΝΑΣ 2011″ ακόμα και αυτές τις δύσκολες στιγμές που περνά η χώρα θα επιχειρηθεί να σταλεί ένα μήνυμα πολεμικής ετοιμότητας στην άλλη άκρη του Αιγαίου με αφορμή μια “ειρηνική” άσκηση SAR, όπου όμως από ελληνικής πλευράς θα παραταχθούν: 6 μαχητικά αεροσκάφη F-16, 1 ή 2 φρεγάτες, 1 πυραυλάκατος, 1 κανονιοφόρος, 1 C-130 2 Super Puma, 1 AB-205, πλωτά μέσα του Λιμενικού κλπ. Πριν λίγο εκδόθηκε και σχετική ΝΟΤΑΜ.

Η άσκηση θα διεξαχθεί στις 7 Ιουνίου 2011 στην θαλάσσια περιοχή μεταξύ Ρόδου και Μεγίστης (Καστελόριζου) και έχει ξεχωριστή σημασία ειδικά σε αυτή την συγκυρία.

Την άσκηση έχουν προσκληθεί να παρακολουθήσουν Ακόλουθοι Άμυνας (ΑΚΑΜ) διαπιστευμένοι στην Ελλάδα. Η έξυπνη κίνηση διεξαγωγής της άσκησης σε μία περιοχή που έχει ιδιαίτερη σημασία λόγω ΑΟΖ, αλλά και γενικότερης ψυχολογίας, πιστώνεται στο ΓΕΕΘΑ.

Είναι βέβαιο ότι από τουρκικής πλευράς θα υπάρξουν “παρατράγουδα” και για το λόγο αυτό έχει ετοιμαστεί ειδικό επιχειρησιάκό σχέδιο αντιμετώπισής τους με την ετοιμότητα του συνόλου του Π.Ν. και της Αεροπορίας.

Η Τακτική Άσκηση Μετά Στρατευμάτων (ΤΑΜΣ) «ΙΩΝΑΣ» είναι άσκηση μικρής κλίμακας, με σκοπό την παρουσίαση – επίδειξη της ικανότητας αντίδρασης του συστήματος έρευνας – διάσωσης καθώς και του βαθμού εκπαίδευσης των εμπλεκομένων δυνάμεων. Εκτελείται στην περιοχή ευθύνης έρευνας – διάσωσης της χώρας μας (σε όλο το εύρος του FIR Αθηνών), σύμφωνα πάντα με τις διεθνείς συμβάσεις των International Civil Aviation Organization (ICAO) και International Maritime Organization (IMO), την εθνική νομοθεσία, τις οικείες διατάξεις και διαταγές ΓΕΕΘΑ, ΓΕΝ, ΓΕΑ και Αρχηγείου Λιμενικού Σώματος- Ελληνικής Ακτοφυλακής.

Η άσκηση έχει διεξαχθεί το 2008 σε περιοχή ανατολικά της νήσου Ρόδου και το 2009 στη θαλάσσια περιοχή μεταξύ Χίου και Σάμου. Η άσκηση θα διευθύνεται – συντονίζεται από το Ενιαίο Κέντρο Συντονισμού Έρευνας Διάσωσης (ΕΚΣΕΔ), λόγω αρμοδιότητας.

Συνοπτικά στο σενάριο της άσκησης προβλέπεται εκτέλεση – παρουσίαση επιχείρησης έρευνας – διάσωσης ατόμων που βρίσκονται σε κίνδυνο στη θάλασσα μετά από αεροπορικό ατύχημα, μετά από ναυάγιο καθώς και στρατιωτικών οι οποίοι βρίσκονται σε κίνδυνο στη θάλασσα συνέπεια ατυχήματος δηλαδή υπάρχει και σενάριο διάσωσης-έρευνας μάχης (CSAR).

Το ενδιαφέρον είναι ότι στο σενάριο προβλέπεται “κλείδωμα” των περιοχών της υποτιθέμενης διάσωσης από μαχητικά αεροσκάφη για να αποφευχθεί να παρεισφρήσουν παράνομα αεροναυτικές δυνάμεις άλλους κράτους…

Πηγή


Οι αναλυτές στην Ουάσιγκτον έχουν αλλάξει τον τρόπο με τον οποίο σκέφτονται για την Ελλάδα και την Κύπρο. Η αλλαγή οφείλεται στη νέα σχέση με το Ισραήλ
  • Γράφει ο Μιχάλης Ιγνατίου

Πριν από δεκαοχτώ μήνες, όταν η Ελλάδα δεν είχε πληγεί από τη χειρότερη οικονομική κρίση της ιστορίας της, το θέμα θα ήταν πρωτοσέλιδο για πολλές μέρες… Στις 20 Μαΐου θα επισκεφθεί την Ουάσιγκτον ο πρωθυπουργός του Ισραήλ για να συναντηθεί με τον Αμερικανό πρόεδρο Μπαράκ Ομπάμα και, σύμφωνα με πληροφορίες, οι δύο πλευρές επιθυμούν να τοποθετηθεί στην ατζέντα των συνομιλιών το θέμα της ενέργειας στη Μεσόγειο. Λόγω του Ισραήλ, το οποίο πολιτεύεται με τρόπο που εξυπηρετεί στο έπακρον τα αμερικανικά στρατηγικά συμφέροντα, η Κύπρος θα βρεθεί στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος του προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών.

Μετά την τουρκική εισβολή εναντίον της Κύπρου, κυκλοφόρησε ότι ο πρόεδρος και Αρχιεπίσκοπος Μακάριος είχε πει στους συνεργάτες του ότι, δυστυχώς, το νησί παρήγε λεμόνια και πορτοκάλια, όχι πετρέλαιο. Εάν όντως ειπώθηκε αυτή η κουβέντα, οφείλω να ομολογήσω ότι αποκάλυπτε μια ωμή πραγματικότητα: Ότι η Αμερική, αλλά και οι υπόλοιπες μεγάλες χώρες, μετρούν τα συμφέροντά τους όχι με το Διεθνές Δίκαιο και τα ανθρώπινα δικαιώματα –ιδανικά που χρησιμοποιούν κατά περίσταση–, αλλά με τα συμφέροντά τους.

Και για να εξυπηρετηθούν τα συμφέροντά τους ανακαλύπτουν τον τρόπο να επιβάλλουν πραξικοπήματα ανατρέποντας δημοκρατικά εκλεγμένες κυβερνήσεις, να δικαιολογούν εισβολές και κατοχές και να επιτίθενται, ας πούμε, στον Καντάφι, αλλά όχι στον Άσαντ!

Τα κοιτάσματα φυσικού αερίου και πετρελαίου μεταξύ του Ισραήλ και της Κύπρου θα μπορούσαν να αλλάξουν το πολιτικό παιχνίδι στην περιοχή, εάν γίνουν οι κατάλληλοι χειρισμοί και δεν κυριαρχήσει το συναίσθημα. Με λίγα λόγια, θα μπορούσε να πολιτευτεί η Λευκωσία –διότι αυτή αφορά περισσότερο– όπως η Τουρκία. Και το παράδειγμα της κατοχικής δύναμης είναι το πλέον χαρακτηριστικό, υπό την έννοια ότι δημόσια είναι εναντίον όλων για να ικανοποιεί το «λαϊκό αίσθημα», ενώ ιδιωτικά προσφέρει σε όλους γη και ύδωρ – ιδιαίτερα στους Αμερικανούς. Επειδή μερικοί θα ενοχληθούν, σπεύδω να διευκρινίσω ότι η κυπριακή κυβέρνηση δεν χρειάζεται να παίξει αυτού του είδους τα βρόμικα παιχνίδια που εισήγαγαν στην πολιτικο-οικονομική διπλωματία οι Τούρκοι. Απαιτείται να κάνει τις ορθές κινήσεις –και μέχρι στιγμής τις κάνει–, χρησιμοποιώντας το φυσικό αέριο και το πετρέλαιο που υπάρχουν άφθονα στη θαλάσσια περιοχή της.

Τον περασμένο Ιανουάριο επισκέφθηκε τη Λευκωσία ο Αμερικανός υφυπουργός Εξωτερικών Φιλ Γκόρντον. Οι Αμερικανοί διπλωμάτες διέρρευσαν τότε ότι η επίσκεψη αφορούσε στις προσπάθειες επίλυσης του Κυπριακού, αλλά μας είχε κάνει εντύπωση ότι στην ενημέρωση υπερτόνιζαν τις πολύ καλές σχέσεις των ΗΠΑ και της Κύπρου σε εμπορικά και οικονομικά θέματα. Ο κ. Γκόρντον ασχολήθηκε ελάχιστα με το Κυπριακό και χρησιμοποίησε τον περισσότερο χρόνο του για να ρωτά για τη νέα σχέση με το Ισραήλ και τα ενεργειακά ευρήματα στη Μεσόγειο. Δεν παρέλειψε, βέβαια, να ζητήσει από τον Δημήτρη Χριστόφια να επιτρέψει το άνοιγμα του κεφαλαίου της ενέργειας για την Τουρκία, κάτι που αρνήθηκε ο Κύπριος πρόεδρος.

Οι αναλυτές στην Ουάσιγκτον έχουν αλλάξει τον τρόπο με τον οποίο σκέφτονται για την Ελλάδα και την Κύπρο, και μην έχετε αμφιβολία ότι η αλλαγή οφείλεται στη νέα σχέση με το Ισραήλ. Υποστηρίζουν ότι η Αθήνα και η Λευκωσία πρέπει να συνεχίσουν την καθαρά συμφεροντολογική σχέση τους με το Τελ Αβίβ και ισχυρίζονται ότι η οποιαδήποτε ενόχληση των Αράβων δεν θα λάβει διαστάσεις εκδίκησης…

Ο ανεγκέφαλος Τάνταλος, ο οποίος αποκάλυψε που βρίσκεται ο Άδης των Αρχαίων Ελλήνων.
Πολλά ακούγονται για την υπόθεση Στρος Καν και πολύ περισσότερα θ' ακουστούν σε περίπτωση που η αμερικανική δικαιοσύνη αποφασίσει να τον τιμωρήσει όπως "συνηθίζει" σε τέτοιες περιπτώσεις και άρα παραδειγματικά …Μια προοπτική κάθε άλλο παρά απίθανη με δεδομένο ότι η αμερικανική δικαιοσύνη έχει πλήθος ιδιομορφιών, που την καθιστούν "παράξενη" για τους Ευρωπαίους …Μια δικαιοσύνη, η οποία δεν κατόρθωσε να φυλακίσει τον δολοφόνο Αλ Καπόνε, αλλά φυλάκισε τον φοροφυγά Αλ Καπόνε …Μια δικαιοσύνη, η οποία, προκειμένου να αισθάνεται ασφαλής, λειτουργεί "by the book" και μακριά από τις πολιτικές ή άλλες προσεγγίσεις των ποινικών θεμάτων.
Αυτή η "παράξενη" δικαιοσύνη διακρίνεται από μια ασυνήθιστη αυστηρότητα σ' ό,τι αφορά τα εγκλήματα κατά της γενετήσιας ελευθερίας.
Αυτό δεν είναι παράξενο, αν σκεφτεί κάποιος την ταυτότητα αυτών που αντιπροσωπεύει. Είναι απόλυτα "ευθυγραμμισμένη" με την ηθική "άποψη" των ιδρυτών της αμερικανικής κοινωνίας. Είναι απόλυτα "ευθυγραμμισμένη" με την κοινωνία των Προτεσταντών "Προσκυνητών", οι οποίοι έκαναν "σημαία" τους την αυστηρή ατομική ηθική και ό,τι αυτό συνεπάγεται για έναν φανατικό χριστιανό.
Αυτή η αυστηρή προτεσταντική δικαιοσύνη διακρίνεται από έναν έντονο πουριτανισμό και αντιμετωπίζει ως ταμπού οτιδήποτε έχει να κάνει με το σεξ. Το σεξ είναι συνδεδεμένο με τη νόμιμη αναπαραγωγική διαδικασία και τίποτε άλλο. Ως εκ τούτου το απομονώνει από την υπόλοιπη κοινωνική δραστηριότητα του ατόμου και το εξετάζει αυτοτελώς. Τι σημαίνει αυτό; Το εξής απλό. Η αμερικανική κοινωνία σου "λέει" το εξής απλό: Γίνε —ακόμα και με τα όπλα— όσο πλούσιος και ισχυρός θέλεις, αλλά το "πουλί" σου θα το βαστάς μέσα στο βρακί σου. Κρυφά μπορείς να ρισκάρεις να κάνεις ό,τι θέλεις, αλλά γνωρίζεις πως, αν "πιαστείς", θα το πληρώσεις …Όποιος κι αν είσαι …ό,τι κι αν είσαι. Αυτό είναι το "παιχνίδι" των ΗΠΑ και τους όρους αυτού του "παιχνιδιού" προστατεύει η αμερικανική δικαιοσύνη.
Αλησμόνητος θα μας μείνει ένας τρομοκρατημένος Κλίντον, ο οποίος εξευτελίστηκε δημοσίως από τους δικαστές για την "ανάρμοστη" συμπεριφορά του …Ο "yes sir" Πρόεδρος της υπερδύναμης, ο οποίος έτρεμε μπροστά στους δικαστές του …Ο δημοφιλής Κλίντον στο απόγειο της πολιτικής του καριέρας. Καμία σχέση με τον "Ευρωπαίο" και πολύ "Γάλλο" για τα συντηρητικά γούστα των Αμερικανών Στρος Καν …Τον "Ευρωπαίο", ο οποίος με το "μόριό" του επιχείρησε και κατάφερε όχι μόνον να βιάσει, αλλά και να "ταπεινώσει" μια Αμερικανίδα εργαζόμενη …Τον ακόλαστο "Σάτυρο", ο οποίος με τις αχαλίνωτες ορμές του "μόλυνε" αυτό, το οποίο η αμερικανική κοινωνία αντιλαμβάνεται ως "καθαρό".
Σε μια χώρα, λοιπόν, όπου μπορεί κάποιος στην κυριολεξία να καταστραφεί από μια απλή καταγγελία για μια αφηρημένη σεξουαλική παρενόχληση, είναι βέβαιον ότι κινδυνεύει απίστευτα κάποιος, ο οποίος κατηγορείται για διαπιστωμένη "σεξουαλική επίθεση", "απόπειρα βιασμού" και "απόπειρα εγκλωβισμού του θύματός του σε κατάσταση ομηρίας". Σε μια χώρα, όπου κινδύνεψε ο "αγαπημένος" Κλίντον για μια ερωτική συνεύρεση και μάλιστα κοινή συναινέσει, ευνόητο είναι πως κινδυνεύει θανάσιμα ο "αντιπαθητικός" Καν. Αν μάλιστα υπάρξουν συμπληρωματικά ενοχοποιητικά στοιχεία με τη χρήση γενετικών υλικών, τότε τα πράγματα θα πάρουν μια τροπή τραγική για τον "καυλωμένο" Γεροδομίνικο.
Απέναντι σ' αυτήν τη σκληρή και σχεδόν "ιησουΐτικη" Αμερική στέκεται η "χαλαρή" Ευρώπη. Απέναντι στις ΗΠΑ των φανατικών "Προσκυνητών" στέκεται η Ευρώπη των σχεδόν άθεων αστών …Η Ευρώπη, που στο όνομα ενός δήθεν "ουμανισμού" προσπάθησε να ευνοήσει τα δικά της εκλεκτά παιδιά, που είναι οι αστοί …Η Ευρώπη της ελευθερίας, η οποία πολλές φορές αγγίζει τα όρια της ελευθεριότητας …Η Ευρώπη των αστών υποκριτών …Των υποκριτών, οι οποίοι δεν θέλησαν ποτέ να ξεπεράσουν τη ευρωπαϊκή μεσαιωνική φεουδαλική παράδοση, γιατί απλά δεν τους συνέφερε. Τη "μετέφεραν" μέσα στο χρόνο, για ν' απολαμβάνουν τα προνόμιά της και οι ίδιοι.
Απλά πράγματα. Την παράδοση, η οποία ήθελε τον εκ του νόμου "τίμιο" και "αναμάρτητο" ισχυρό φεουδάρχη να βιάζει όποια γυναίκα έβρισκε μπροστά του, γιατί "παρασυρόταν" από τα "αμαρτωλά" θύματά του, οι αστοί την προσάρμοσαν και στην εποχή της δικής τους κυριαρχίας …Την εποχή εκείνη, που θέλει τον πλούσιο και μορφωμένο αστό να κάνει ακριβώς ό,τι έκαναν οι προηγούμενοι δυνάστες του, αλλά με "λόγους" και "αιτίες" …Που επίσης βιάζει όποια βρίσκει μπροστά του, αλλά για να "διδάξει" το θύμα του και όχι για να το "ταλαιπωρήσει", όπως ο προηγούμενος φεουδάρχης. Αυτή είναι η Ευρώπη και αυτό είναι το μήνυμά της. Τι "λέει" αυτό το μήνυμα; …Γίνε —ακόμα και με τον κώλο σου— όσο πλούσιος και ισχυρός θέλεις και απόλαυσέ το με το "πουλί" σου.
Αυτό το μήνυμα είχε πάρει και ο Στρος Καν και με βάση αυτό λειτουργούσε. Λειτουργούσε με απόλυτη ασφάλεια στη Γαλλία, όπου η σεξουαλική παρενόχληση είναι περίπου νόμιμη και σχεδόν "δίκαιη" για έναν "πετυχημένο" αστό, όπως ήταν αυτός …Στη Γαλλία, η οποία απετέλεσε τη "μήτρα" του σύγχρονου αστικού κράτους. Ήδη οι ποιοτικές "διαφορές" —μεταξύ των δύο "ακτών" του Ατλαντικού— στην αντιμετώπιση τέτοιων καταστάσεων άρχισαν να διαφαίνονται. Οι Αμερικανοί σέρνουν με τις χειροπέδες στα αστυνομικά τμήματα των Χάρλεμ αυτούς, τους οποίους οι Ευρωπαίοι δεν τολμούν να τους αγγίξουν ακόμα και στα χειρότερά τους …Οι "πολύπλοκοι" Ευρωπαίοι, οι οποίοι πάντα διακρίνουν τις "πολιτικές" αλλά και "άλλες" πλευρές των θεμάτων και τις επιβάλουν πάνω στα υπόλοιπα …Που διακρίνουν την "ανθρώπινη" πλευρά των προβλημάτων …κυρίως όταν αυτό είναι κάτι, το οποίο συμφέρει τον ισχυρό. Ειδικά όταν ο ισχυρός είναι αστός.
Από αυτό και μόνον καταλαβαίνει κάποιος ποια θα ήταν η αντιμετώπιση του θέματος, αν το περιστατικό συνέβαινε στην Ευρώπη …Στην αστική Ευρώπη, η οποία χρησιμοποιεί πολλά και διαφορετικά "μέτρα" και "σταθμά" ανάλογα με την ταυτότητα του κρινόμενου. Αν κρίνουμε από τις δηλώσεις της "αντιπάλου" τού Στρος Καν —της διαβόητης Σεγκολέν— δεν υπάρχουν περιθώρια παρεξήγησης. Στην Ευρώπη θα τιμωρούνταν η "εργαζόμενη", επειδή τόλμησε όχι μόνον να "καυλώσει" τον παλιόγερο, χωρίς να ενδώσει στις ορέξεις του, αλλά —άκουσον-άκουσον— να τον καταγγείλει κιόλας …Η "αχάριστη" …Η "προβληματική" …Η "αμόρφωτη", η οποία δεν εκτίμησε την "τύχη" της να είναι "εκλεκτή", επειδή την "στοχοποίησε" η βιαγκρωμένη "πυξίδα" του γέρου …Η "ποταπή" "εργαζόμενη", η οποία είχε την "αθλιότητα" να προσφέρει "δύσκολες ώρες" σε έναν διάσημο "ημίθεο" της αστικής τάξης.
Η Σεγκολέν μίλησε για τις "δύσκολες ώρες" που περνάει ο αντίπαλός της και βέβαια η οικογένειά του …Για "δύσκολες ώρες" μίλησε το όρθιο ζώον. Να μην γνωρίζεις δηλαδή την υπόθεση και να νομίζεις ότι κοινοποιήθηκε στον Στρος Καν μια διάγνωση για καρκίνο ή ο θάνατος ενός παιδιού του …"Δύσκολες ώρες", επειδή κατέβαζε ανεξέλεγκτα τα βρακιά του ο γεροπρίαπος …Κι όμως. Αυτήν την ορολογία επέλεξε η Σεγκολέν. Αυτήν την ορολογία επέλεξε μια "γυναίκα" —και μάλιστα "σοσιαλίστρια"—, για να υπερασπιστεί έναν πλούσιο μεγαλοαστό, ο οποίος "επιτέθηκε" σε μια κοινή εργαζόμενη, που πήγαινε να βγάλει το μεροκάματό της και βρέθηκε παρά τη θέλησή της με το πρόσωπό της κολλημένο στον γέρικο κώλο του Καν.
Καμία κουβέντα συμπάθειας της διάσημης σοσιαλίστριας απέναντι σε μια σκληρά εργαζόμενη και ανύπαντρη μητέρα, η οποία δεν ήθελε να ενδώσει στις "καύλες" ενός διάσημου και κακομαθημένου κωλόγερου. Ενός κωλόγερου, ο οποίος είναι βέβαιον ότι έχει επαναλάβει κατά καιρούς τις "επιθέσεις" του, εφόσον έχει εξασφαλίσει την "ασυλία" της γυναίκας του, την "ασυλία" των πολιτικών του "αντιπάλων" και βέβαια την "ασυλία" των ΜΜΕ. Αυτόν τον Σάτυρο υπερασπίστηκε η μυημένη στην αστική λογική Σεγκολέν …Η έμπειρη στα αστικά "παιχνίδια" "Ξεκολέν". Δεν χρειάζεται να είναι κανείς μάντης, για να προβλέψει ποια θα ήταν η στάση της Σεγκολέν, αν η ίδια βρισκόταν στη θέση της καμαριέρας …Καριέρα θα έκανε και όχι καταγγελία, αν είχε την "τύχη" της …Δουλειά θα έπιανε ως καμαριέρα, αν γνώριζε τι γίνεται στα ξενοδοχεία των πλούσιων και ισχυρών αστών.
Θα πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά, για να καταλάβει ο αναγνώστης πως η κατάσταση είναι πολύ πιο σοβαρή απ' όσο φαίνεται. Θα ξεκινήσουμε την ανάλυσή μας, θέτοντας ένα φαινομενικά άσχετο ερώτημα: Τι σχέση έχει ένας "ερεθισμένος" γεροπρίαπος —όπως είναι ο Στρος Καν— με έναν νεκρό πολιτικό, όπως είναι ο Χόλμπρουκ; Τεράστια. Τόσο τεράστια, που, αν ζούσε ο Χόλμπρουκ, σήμερα δεν θα υπήρχε καν το πρόβλημα του Στρος Καν. Ο Στρος Καν θα είχε "διαφύγει" της τιμωρίας του και θα "γελούσε" εις βάρος της εργαζόμενης κάπου στην Ευρώπη. Αυτό το "τηλέφωνο" έλειπε από την ατζέντα του Στρος Καν. Αν ζούσε ο Εβραίος Χόλμπρουκ, θα είχε "καθαρίσει" τη φάση. Θα είχε καθαρίσει τη φάση ένας σιωνιστής για ένα τόσο σημαντικό πρόσωπο για τα σιωνιστικά σχέδια.
Γιατί ήταν τόσο σημαντικός ο Χόλμπρουκ; Γιατί ήταν ο απόλυτος συντονιστής του διεθνούς σιωνισμού και ο Στρος Καν είναι μεγαλοπαράγοντας του σιωνισμού. Ο Χόλμπρουκ ήταν ο μόνος "Αμερικανός", ο οποίος είχε την εξουσία και τη νοοτροπία και άρα θα μπορούσε να δει το "θέμα" του Καν μέσα από το πολιτικό "πρίσμα" της δήθεν εξυπηρέτησης των δήθεν αμερικανικών εθνικών συμφερόντων. Εύκολη θα ήταν η επιχειρηματολογία σε μια τέτοια περίπτωση. Κέρδος θα είχε η αμερικανική πολιτική, αν μπορούσε να "εκβιάζει" τον επικεφαλής του ΔΝΤ και ακόμα καλύτερα έναν μελλοντικό πρόεδρο της Γαλλίας. Θα έστελνε τα καλά "παιδιά" των μυστικών υπηρεσιών να πάρουν από τα χέρια της αστυνομίας την "υπηρέτρια" των αμερικανικών συμφερόντων και θα την εξαφάνιζαν. Θα έδινε αυτόματα πολιτική "διάσταση" στο θέμα και θα φυγάδευε τον Καν από τις ΗΠΑ χωρίς κάποια άλλη ζημιά. Κανένας δεν θα μάθαινε ποτέ και τίποτε.
Ακόμα κι αν είχε προλάβει να δημοσιοποιηθεί το θέμα, ήταν εύκολο στη διαχείρισή του. Αυτή η διαχείριση θα γινόταν με τον τρόπο που γνωρίζουμε από το εβραϊκό Χόλυγουντ. Κάποιοι "σκοτεινοί" τύποι της Μοσάντ —στη φτηνότερη εκδοχή— θα τρομοκρατούσαν τη γυναίκα και —στην ακριβότερη εκδοχή— θα τη χρυσοπλήρωναν, προκειμένου ν' αλλάξει τις καταθέσεις της ή να παραδεχθεί ότι πάσχει από κάποια σοβαρή "ψυχολογική" βλάβη των "ξενοδοχείων", που την κάνει και "φαντάζεται" πως ζει ανύπαρκτες καταστάσεις …κυρίως με "διάσημους". Συνάδελφοι αυτών, οι οποίοι εφεύραν τον "αυτοκτονικό ιδεασμό", θα μπορούσαν να "εφεύρουν" τον "βιαστικό ιδεασμό στον ξενοδοχειακό χώρο με πλούσιο πελάτη". Η υπόθεση θα έμπαινε στο αρχείο και θα ενδιέφερε μόνον κάποιους μελλοντικούς βιογράφους του Στρος Καν, οι οποίοι θ' αναζητούσαν τις "επιτυχίες" του μέσα από συνομωσίες του συστήματος εναντίον του και άλλα τέτοια φαιδρά.
Τίποτε όμως από αυτά δεν έγινε …με "ευθύνη" του Χόλμπρουκ. Ο σιωνιστής Χόλμπρουκ ήταν πολύ πεθαμένος, για να βοηθήσει τον ομοεθνή του. Ο Χόλμπρουκ ήταν πολύ πεθαμένος, ο Κίσιγγερ πολύ γερασμένος και το αποτέλεσμα ήταν τραγικό. Ο Εβραίος πιάστηκε στη "φάκα". Ο "πολύς" Στρος Καν τρομοκρατημένος —ως γνήσιος Εβραίος— ξέχασε και τα "βρακιά" του στο ξενοδοχείο και την "κοπάνησε". Γνωρίζοντας την αυστηρότητα του αμερικανικού νόμου γι' αυτού του είδους την εγκληματικότητα, είναι βέβαιον ότι πανικοβλήθηκε μόλις άκουσε τις φωνές της καμαριέρας να "πλημμυρίζουν" τον διάδρομο του ξενοδοχείου. Από εκεί και πέρα "τρύπωσε" στο αεροπλάνο της Air France, παρακαλώντας τον Μωϋσή να τον "βοηθήσει" να δραπετεύσει από τις ΗΠΑ …Στη χειρότερη περίπτωση να μιμηθεί τον επίσης Εβραίο και επίσης σεξουαλικό εγκληματία Πολάνσκι.
Αν τα κατάφερνε αυτά, θα ήταν εύκολο ν' αλλάξει το κατηγορητήριο. Να το διαπραγματευτεί με άλλους όρους και με την υποστήριξη του εβραϊκού λόμπι των ΗΠΑ, των εβραϊκής ιδιοκτησίας διεθνών ΜΜΕ και βέβαια των ευρωπαϊκών "σοσιαλιστικών" πολιτικών ηγεσιών. Το μόνο που έπρεπε να κάνει ήταν να προλάβει να φτάσει στην Ευρώπη πριν συλληφθεί …Στην "ασφαλή" Ευρώπη, η οποία θα τον παρουσίαζε ακόμα και σαν "θύμα" αμερικανικών —καπιταλιστικών— σκοτεινών κέντρων, τα οποία θα ήθελαν να πλήξουν την Ευρωπαϊκή Ενοποίηση, τον "σοσιαλισμό" και το Ευρώ μέσω του Στρος Καν …Εδώ οι Έλληνες έμαθαν από τους Καψή και Ιγνατίου πως, εξαιτίας μιας "ύποπτης" εργαζόμενης σε ξενοδοχείο της Νέας Υόρκης, "έχασαν" έναν λαμπρό "Φιλέλληνα". Θα εξασφάλιζε μια διπλωματική ασυλία, ώστε να "θωρακιστεί" από μελλοντικές διώξεις και ...από 'δω παν κι οι άλλοι.
Δυστυχώς όμως γι' αυτόν οι αστυνομικοί της Νέας Υόρκης πρόλαβαν τον "ποντικό" πριν αυτός ξεγλιστρήσει από τη "φάκα". Από εκεί και πέρα ήταν δεδομένο ότι τα πράγματα θα ήταν δύσκολα. Γιατί; Γιατί στην ώρα που ακολούθησε του συμβάντος μέχρι τη σύλληψή του ο Στρος Καν ήταν πανικοβλημένος και ως εκ τούτου έκανε λάθη …Λάθη, τα οποία θα ήταν αδύνατον να μην εκμεταλλευτούν οι διωκτικές αρχές εις βάρος του. Τι λάθη; Κατ’ αρχήν —ούτε για θεατρικούς λόγους— δεν αντέδρασε στη σύλληψή του, προκειμένου να "δείξει" μια στοιχειώδη άγνοια του θέματος. Αυτό σημαίνει πως κατά τη στιγμή της σύλληψής του είχε συναίσθηση της άσχημης κατάστασης στην οποία είχε περιέλθει. Αξιωματούχος της δικής του εμβέλειας, αν συλλαμβανόταν χωρίς να υπάρχει λόγος —και χωρίς βέβαια να γνωρίζει αυτόν τον λόγο—, θα είχε ξεσηκώσει τον κόσμο και όχι μόνον. Ταυτόχρονα υπάρχει και το ενδιάμεσο τηλεφώνημα στη γυναίκα του, στο οποίο την "ενημερώνει" ότι έχει "πρόβλημα".
Αυτά είναι λάθη ολέθρια, γιατί στην ουσία επιβάλουν αναγκαστικές υπερασπιστικές "γραμμές". Γι' αυτόν τον λόγο βλέπουμε και θεαματικές αλλαγές ως προς αυτές τις επιλογές. Νέα λάθη, τα οποία αποκαλύπτονται, αναγκάζουν την υπεράσπισή του σε νέες επιλογές. Στην αρχή επέλεξαν να δηλώσουν "αθώοι" και να κατασκευάσουν ένα "άλλοθι". Γρήγορα όμως εγκατέλειψαν αυτήν την ιδέα. Γιατί; Γιατί το πρόσωπο, το οποίο θα "συνυπέγραφε" αυτό το "άλλοθι", ήταν η κόρη του Καν. Είναι κάτι παραπάνω από σίγουρο πως τον "ειδοποίησαν" ότι, σε περίπτωση που βάλει την κόρη του να ψευδομαρτυρήσει, θα την κλείσουν και την ίδια στη φυλακή. Με τόσες κάμερες, που υπάρχουν στα ξενοδοχεία τύπου Sofitel, είναι αδύνατον να ισχυριστείς οτιδήποτε άλλο πέρα από την αλήθεια.
Τελευταία επιλογή για την υπερασπιστική "γραμμή" είναι αυτή της συνεύρεσης κοινή συναινέσει. Όμως και σ' αυτό το επίπεδο υπάρχει πρόβλημα. Γιατί; Γιατί οι Αμερικανοί δεν του αφήνουν περιθώρια να χειριστεί το θέμα όπως θα τον βόλευε και όπως θα μπορούσε να το κάνει με τα εκατομμύρια που έχει στη διάθεσή του. Έθεσαν αυτόματα το θύμα σε πρόγραμμα προστασίας μαρτύρων και αυτό σημαίνει δύο πράγματα —εξαιρετικά αρνητικά— για τον Ντομινίκ. Πρώτο, δεν μπορεί να βάλει ανθρώπους του να "πλησιάσουν" την καμαριέρα και να της αλλάξουν την κατάθεση και δεύτερον αυτή η διαδικασία δεσμεύει την ίδια την καμαριέρα στην αρχική της κατάθεση. Αν για τον οποιονδήποτε λόγο θα άλλαζε την κατάθεσή της, θα έβρισκε την αμερικανική δικαιοσύνη της απέναντί της και αυτό σίγουρα δεν θα ήταν "καλό" γι' αυτήν …Δεν θα ήταν "καλό", ειδικά τώρα, που την έχει "εκθέσει" απέναντι σε ένα τόσο σημαντικό πολιτικό πρόσωπο.
Ο αναγνώστης εύκολα θα μπορούσε να μας χαρακτηρίσει εμπαθείς απέναντι στον Στρος Καν, εφόσον βιαστήκαμε να τον "καταδικάσουμε" πριν καν ξεκινήσει η δίκη του. Φαινομενικά δεν σεβαστήκαμε ούτε το "τεκμήριο της αθωότητας", αλλά ούτε και την αρχαία ελληνική ρήση που επιβάλει το γνωστό: "Μηδενί δίκην δικάσεις πρίν αμφοίν μύθον ακούσεις". Αυτό δεν είναι αλήθεια. "Ακούσαμε" τον "μύθο" του Στρος Καν μέσα από τις ενέργειές του. Δεν χρειάζονται πάντα τα λόγια, για ν' "ακούσεις". Για εμάς είναι σχεδόν βέβαιη η ενοχή του, γιατί η πραγματική δίκη του έχει ξεκινήσει πολύ πριν την τυπική. Η "δίκη" του ξεκίνησε από την επόμενη στιγμή που διαπιστώθηκε το έγκλημά του και έπρεπε να επιλέξει την αμυντική στρατηγική του. Οι "αλλαγές" της στρατηγικής του προδίδουν την ενοχή του. Γιατί; Γιατί ο αθώος έχει μόνον μία εκδοχή για τα όσα συνέβησαν, ενώ ο ένοχος πολλές. Άλλωστε, το αναγνωρίζει και ο ίδιος ο νόμος το δικαίωμα του ενόχου να έχει πολλές εκδοχές μέχρι να βοηθήσει τον εαυτό του όπως μπορεί.
Το θέμα είναι ότι με αυτά τα στοιχεία δεν αποφασίζουμε εμείς για την τύχη του, αλλά αυτά μάς είναι αρκετά, για να μπορούμε να κάνουμε τις εκτιμήσεις μας γι' αυτήν. Άποψή μας είναι ότι ο Στρος Καν είναι αντιμέτωπος με την απόλυτη καταστροφή …Μιλάμε για πραγματικό φαινόμενο …Δεν ήξερε τι να κάνει και πήγε κι "αυτοκτόνησε". Στα εξηνταένα χρόνια ύπαρξής του πάνω σ' αυτόν τον Πλανήτη μέσα σε μια στιγμή "διεκδικεί" εβδομήντα χρόνια φυλάκισης με την ηλιθιότητά του. Έκανε το χειρότερο που μπορούσε να κάνει στο χειρότερο μέρος που θα μπορούσε να το επιχειρήσει. Πήγε και έκανε ακριβώς αυτά τα οποία δεν έπρεπε στο μέρος όπου ακριβώς απαγορευόταν. Πήγε ως ακόλαστος αστός και έκανε αυτά, τα οποία εκνευρίζουν τους θρησκόληπτους "προσκυνητές" μέσα στην "έδρα" τους. Πήγε ως φιλήδονος Γάλλος και έκανε εις βάρος μιας Αμερικανίδας αυτά που μισούν οι συντηρητικοί Αμερικανοί, οι οποίοι μισούν τους Γάλλους. Πήγε ως "ποντικός" να "πηδήξει" ένα "γατάκι" μέσα στη φωλιά των "γάτων".
Πιθανότητες επιβίωσης; …Μηδενικές. Η μόνη πιθανότητα να διαφύγει της τιμωρίας ήταν να προλάβαινε να "δραπετεύσει" αεροπορικώς από τις ΗΠΑ …Δεν το κατάφερε …όπως δεν κατάφερε να δραπετεύσει ούτε και σε δεύτερη φάση στο δικαστήριο, "αποκαλύπτοντας" μάλιστα τις προθέσεις του στη δικαστή με την υψηλή εγγύηση που προσέφερε, προκειμένου ν' αποφυλακιστεί μέχρι τη δίκη του. Κανένας δικαστής δεν θα ήταν τόσο αφελής να πιστέψει ότι κάποιος πληρώνει ένα εκατομμύριο δολάρια, για να γλιτώσει τρεις ημέρες προφυλάκισης μέχρι τη δίκη του. Τέτοια ποσά πληρώνει μόνον κάποιος, ο οποίος είναι αποφασισμένος να πληρώσει όσο-όσο για να "δραπετεύσει" και άρα να φυγοδικήσει.
Αυτό το πράγμα η αμερικανική δικαιοσύνη έδειξε πως δεν θέλει να το υποστεί. Στην πραγματικότητα η αμερικανική δικαιοσύνη δεν θέλει να ξαναζήσει μια περίπτωση όμοια με αυτήν του επίσης Εβραίου Πολάνσκι …Του επίσης φιλήδονου "Παριζιάνου" και επίσης βιαστή, ο οποίος πρόλαβε και την "κοπάνησε" από τις ΗΠΑ, χωρίς να τιμωρηθεί. Τον "τόκο" του Πολάνσκι "πληρώνει" σήμερα ο τοκογλύφος Στρος Καν. Αν δεν υπήρχε το προηγούμενο συμβάν μ' αυτόν, μπορεί τα πράγματα να ήταν λίγο πιο εύκολα για τον Καν. Θα μπορούσε να πάρει πιο εύκολα την αποφυλάκισή του και να "γελάει" από την Ευρώπη, όπως έκανε ο Πολάνσκι μερικές δεκαετίες πριν.
Δυστυχώς όμως γι' αυτόν ο Πολάνσκι προηγήθηκε και ανέβασε στα ύψη τα spreads της δραπέτευσης. Προηγήθηκε και "έκαψε" αυτήν την πιθανότητα. "Προκάλεσε" την πουριτανική αμερικανική κοινωνία τόσο με την πράξη του όσο και με την ατιμωρησία του και αυτό είναι που θα βάλει "τόκο" σε ό,τι θα πληρώσει ο ομοεθνής του. Θα το πληρώσει μάλιστα ακριβά, αν σκεφτεί κάποιος ότι ένας Εβραίος πάμπλουτος τραπεζίτης και βιαστής φτωχής μαύρης εργαζόμενης δεν είναι ό,τι πιο "αγαπητό" στις "φιλόξενες" αμερικανικές φυλακές …Στις φυλακές, οι οποίες έχουν πλημμυρίσει από θύματα Εβραίων τραπεζιτών …κυρίως μαύρους, οι οποίοι μισούν τους πλούσιους λευκούς, που βγάζουν τις ανωμαλίες τους στις φτωχές εργαζόμενες ...όπως είναι οι φίλες τους, οι αδερφές τους ή οι μάνες τους.
Είναι δηλαδή κάτι παραπάνω από βέβαιο ότι ο γεροπρίαπος θα δει πολλές φορές τον κόσμο υπό τη "γωνία" που ανάγκασε την καμαριέρα να τον "δει". Απλά εκείνη είδε μία φορά τον κόσμο με έναν γέρικο άσπρο κώλο πάνω από το νεανικό κεφάλι της, ενώ ο Καν θα δει πολλές φορές τον κόσμο με πολλούς νεανικούς μαύρους κώλους πάνω στο γέρικο κεφάλι του. Για κάποιους θα είναι θέμα "τιμής" να προσβάλουν, να πληγώσουν και να διαλύσουν ηθικά και φυσικά τον Εβραίο μεγαλοτραπεζίτη σάτυρο.
Στην πραγματικότητα δεν μας φαίνεται παράξενο, που ο Στρος Καν "έμπλεξε" σε μια τέτοια κατάσταση. Δεν μας φαίνεται παράξενο, που πήγε μόνος του κι "αυτοκτόνησε". Γιατί; Γιατί είναι αχάριστος και οι αχάριστοι είναι αγνώμονες απέναντι στη θεά τύχη. Ο Στρος Καν δεν μπορούσε να ξεφύγει από αυτήν την αχαριστία, γιατί απλούστατα δεν είναι αυτοδημιούργητος. Είναι μια "κατασκευή" ενός εβραϊκού συστήματος, το οποίο μοίραζε "επιτυχίες" σε Εβραίους …Μια "κατασκευή", η οποία με "μέσον" αναρριχήθηκε στην κορυφή τού κόσμου …Μια "κατασκευή", η οποία δεν θυσιάστηκε, δεν κόπιασε και δεν μάτωσε, για ν' ανέβει σ' αυτήν την "κορυφή". Από τη στιγμή που συμβαίνει αυτό, ευνόητο είναι πως δεν εκτιμά εκείνο που απολαμβάνει και ως εκ τούτου δεν διστάζει να το ρισκάρει για κάποιο δευτερεύον πάθος του. Αυτό είναι "ύβρης" και η τιμωρία της είναι πάντα σκληρή.
Συμβαίνει αυτό με πολλούς "πετυχημένους" της πλάκας και κυρίως με τους Εβραίους. Γιατί ειδικά μ' αυτούς; Γιατί οι Εβραίοι λειτουργούν ως οργανωμένες συμμορίες …Συμμορίες "σαρδελών", που καταλαμβάνουν υψηλές θέσεις "καρχαριών" …Συμμορίες, οι οποίες με συλλογική προσπάθεια μοιράζουν στα μέλη τους ατομικές "επιτυχίες" …Συμμορίες, οι οποίες παίρνουν μικρούς, άχρηστους και ατάλαντους "Γιωργάκηδες" και τους κάνουν διάσημους "ηγέτες", "στοχαστές", προέδρους "σοσιαλιστικών διεθνών", "ΔΝΤ", ΕΚΤ, FED. Τέτοιοι "Γιωργάκηδες" είναι και ο Στρος Καν και ο Σαρκοζί και ο Τρισέ και πολλοί άλλοι. Όλοι αυτοί οι μικροί άνθρωποι με τις μεγάλες "στολές" λειτουργούν με έναν συγκεκριμένο τρόπο, ο οποίος είναι επιθυμητός γι' αυτούς που τους "κατασκευάζουν". Διατηρούν τα πάθη, που τους οδήγησαν στις δεσμεύσεις που ανέλαβαν, προκειμένου να "διακριθούν" με "στημένο" τρόπο.
Όσο πιο ισχυρά τα πάθη, τόσο πιο υψηλή η θέση που διεκδικούν. Άλλος είναι κλεπτομανής, άλλος σεξομανής, άλλος σαδιστής, άλλος επιδειξιμανής κλπ.. Τα πάθη, δηλαδή, για αυτούς τους ανθρώπους δεν λειτουργούν αρνητικά, αλλά αντίθετα. Διατηρούν τα πάθη τους και τα "αφεντικά" τους διατηρούν τη σιγουριά ότι τους "ελέγχουν". Έτσι κι αλλιώς δεν είναι οι "μεγάλοι" άνδρες, οι οποίοι έχουν συναίσθηση του "μεγάλου" έργου τους και άρα των "μεγάλων" ευθυνών που αναλαμβάνουν οι ίδιοι, προκειμένου να το προστατεύσουν από τη φθορά. Δεν έχουν τις μεγάλες υποχρεώσεις των μεγάλων ανδρών της ιστορίας, οι οποίοι πολλές φορές οδηγούνται εκούσια στην ασκητικότητα και τη στέρηση, προκειμένου να προστατεύσουν την εικόνα και το έργο τους.
Το μόνο, που απειλεί όλους αυτούς τους καραγκιόζηδες, είναι η "κακή" στιγμή. Αυτό, δηλαδή, που έπαθε ο Στρος Καν …Ο σεξομανής Στρος Καν …Ο Καν, ο οποίος "κατασκευάστηκε" στη Γαλλία, γιατί γνώριζε ότι εκεί το πάθος του ήταν χρήσιμο για τα "αφεντικά" του, αλλά όχι καταστροφικό για τον ίδιο. Αυτή η ευρωπαϊκή "κατασκευή" άλλαξε περιβάλλον και δεν προσάρμοσε τον "προγραμματισμό" της σ' αυτήν την αλλαγή. Η ειρωνεία είναι ότι είχε προειδοποιηθεί από το περιβάλλον του. Κάποιοι φίλοι του τον είχαν προειδοποιήσει ότι στις ΗΠΑ δεν μπορεί να φέρεται όπως συνήθιζε να φέρεται στη Γαλλία. Τον είχαν προειδοποιήσει ότι στις ΗΠΑ δεν ανέχονται τη σεξουαλική παραβατικότητα. Τον είχαν προειδοποιήσει ότι στις ΗΠΑ καλύτερα να βγάλεις ένα όπλο και να απειλείς τον κόσμο, παρά το "μόριό" σου. Δεν τα κατάλαβε όλα αυτά και την "πάτησε". Λογικό ήταν να την "πατήσει", εφόσον, εξαιτίας της "συμμορίας", στην Ευρώπη αντιμετωπίζονταν σαν ένας μικρός "θεός", στον οποίο συγχωρούνται τα πάντα.
Όσο κι αν αυτό, το οποίο θα πούμε, φανεί παράξενο, δεν είναι τέτοιο. Άνθρωποι, οι οποίοι με την ηλιθιότητά τους καθιστούν τους εαυτούς τους τραγικούς ήρωες αυτού του κόσμου των θνητών, συντελούν στην ανάπτυξη της ανθρωπότητας …Συντελούν στην ανάπτυξη της φιλοσοφίας και την επιβεβαίωση των αιώνιων αρχών της …Ενσαρκώνουν "Σίσυφους" και "Τάνταλους" και με αυτόν τον τρόπο αποδεικνύουν τη ματαιότητα της όποιας υπερπροσπάθειας, όταν αυτή δεν "θωρακίζεται" από την ανθρώπινη ηθική ...Όταν αυτή δεν σέβεται τις εγγενείς αδυναμίες της ανθρώπινης φύσης και κυρίως την αδυναμία της να διαχειριστεί σωστά τον χρόνο και την εξουσία. Αποδεικνύουν τη ματαιοδοξία εκείνων, οι οποίοι κάνουν πολύχρονες και απάνθρωπες προσπάθειες για την επιτυχία, αγνοώντας ότι είναι θνητοί. Αποδεικνύουν την επικινδυνότητα της υπερσυγκέντρωσης εξουσίας γι' αυτούς που την κατέχουν, όταν προηγουμένως δεν έχουν τιθασεύσει τα ανθρώπινά τους πάθη.
Τέτοιος άνθρωπος ήταν ο Στρος Καν. Γέρασε, για να καταφέρει αυτά τα οποία κατάφερε και ήθελε να τ' απολαύσει ως νέος. Πήρε στα χέρια του τεράστια εξουσία τη στιγμή που δεν μπορούσε να ελέγξει τον ίδιο του τον εαυτό. Ήταν "καταδικασμένος" από την αρχή. Στην κυριολεξία λειτουργούσε σαν "βρεγμένος", ο οποίος ανέλαβε να χειρίζεται ηλεκτρικούς "διακόπτες". Θέμα χρόνου ήταν να "κεραυνοβοληθεί" από τη δική του βλακεία. Θέμα χρόνου ήταν να πέσει θύμα του ίδιου του εαυτού του.
Ο "πολύς" Στρος Καν, ο οποίος μέχρι πριν λίγες μέρες μπορεί να ήταν το απόλυτο πρότυπο επιτυχίας εκατομμυρίων ανθρώπων, έγινε μέσα σε μια στιγμή το απόλυτο αντιπρότυπο …Ο άνθρωπος, ο οποίος για το "κέφι" του μπορούσε να διαλύσει ένα ολόκληρο κράτος —όπως είναι η Ελλάδα— μέσα σε μια στιγμή, βρίσκεται σε χειρότερη θέση από τον τελευταίο Έλληνα πολίτη …Τον τελευταίο Έλληνα, ο οποίος απολαμβάνει την ελευθερία του ακόμα και σε συνθήκες ΔΝΤ …Σε συνθήκες που του επέβαλε χωρίς τη θέλησή του ο ισχυρός άνδρας του ΔΝΤ. Αυτός ο "καταραμένος" πλέον άνδρας επιβεβαίωσε μια αρχαία ελληνική φιλοσοφική αρχή, η οποία θέλει να "αποτιμάται" η ζωή του θνητού ανθρώπου μόνον μετά το πέρας της.
…"Μηδένα προ του τέλους μακάριζε", έλεγε ο Σόλωνας —και μαζί του οι αρχαίοι Έλληνες— και σίγουρα, αν ο Στρος Καν ήταν σύγχρονός τους, θα ήταν ένα αιώνιο "σύμβολο" επιβεβαίωσης της ρήσης τους …Ο Στρος Καν, ο οποίος λίγες ώρες πριν ήταν ένας από τους πιο "επιτυχημένους", πλούσιους και αξιοζήλευτους ανθρώπους του Πλανήτη και εξαιτίας της ηλιθιότητάς του έγινε ο περίγελος των πρεζονιών και των κλεφτρονιών του Χάρλεμ …Ο άνθρωπος, που, ως σύγχρονος Σίσυφος, έσυρε τον "βράχο" της επιτυχίας του μέχρι την εξώπορτα των Ηλυσίων Πεδίων και εξαιτίας της ηλιθιότητάς του τον άφησε να "κατρακυλήσει" μέχρι τα σκοτεινά κρατητήρια της Νέας Υόρκης …Ο "πετυχημένος" άνθρωπος, ο οποίος ήταν αχάριστος και τιμωρήθηκε γι' αυτήν του την αχαριστία …Ο σύγχρονος Τάνταλος, ο οποίος είχε —και εξακολουθεί να έχει— όλα τα πλούτη του κόσμου στη διάθεσή του και καταδίκασε τον εαυτό του στην απόλυτη στέρησή τους.
Μετά από χιλιάδες χρόνια μάθαμε επιτέλους πού βρίσκεται ο Άδης των Ελλήνων. Βρίσκεται πέρα από τις "Στήλες του Ηρακλέους"… Έναν ωκεανό πέραν από αυτές. Περνάει πράγματι έξω από τα Ηλύσια Πεδία, αλλά συνεχίζει πιο πέρα απ' αυτά. Το όνομά του είναι φυλακές Rikers Island. Εκεί βασανίζεται ο σύγχρονος Τάνταλος, βλέποντας τα πλούτη του τόσο κοντά και τόσο μακριά ταυτόχρονα …Ο υβριστής των Ελλήνων, ο οποίος δεν ήταν αρκετά "καλός", για να πάει στα Ηλύσια Πεδία και κατέληξε στα Τάρταρα …Κατέληξε εκεί με το νέο του όνομα …12257782.

Ανεξάρτητα από το αν ο Dominique Strauss Kahn είναι ένοχος ή όχι, αυτό που έχει σημασία στην υπόθεση αυτή είναι ο τρόπος αντιμετώπισης τέτοιων περιστατικών στην Αμερική σε σχέση με την Ευρώπη και την Ελλάδα.

Στην Ελλάδα, ακούμε κατά καιρούς ότι κάποιο πρόσωπο υψηλής δημοσιότητας ή κάποιος γόνος πλούσιας οικογένειας έκανε αυτό ή εκείνο, αλλά ουδέποτε ξέρουμε ποιος είναι αυτός (ή αυτή) και ουδέποτε μαθαίνουμε πως κατάληξε η υπόθεση. Στο όνομα του φρούτου που ονομάζεται “προσωπικά δεδομένα”, κυριαρχεί σκότος γύρω από τις υποθέσεις διάσημων (και όχι μόνο) προσώπων.

Μάλιστα, ο μέσος πολίτης έχει αποδεχτεί αυτό το καθεστώς και όχι μόνο δεν διαμαρτύρεται, αλλά παίρνει σαν δεδομένο (άσχετα αν δεν αληθεύει) ότι οι πολιτικοί, οι ηθοποιοί, οι επιχειρηματίες και λοιπά διάσημα πρόσωπα, είτε θα ευνοηθούν από την πολιτεία, είτε από τις διασυνδέσεις τους, ή θα την βγάλουν καθαρή πληρώνοντας το ανάλογο “μπαξίσι”.

Στο ερώτημα του κατά πόσο έχουμε ισονομία και αξιοκρατία στην Ελλάδα (ας αφήσουμε την Ευρώπη έξω) δυστυχώς είμαστε μετεξεταστέοι.

Αυτό μεταξύ άλλων είναι και ο κυριότερος λόγος που δεν προσελκύουμε επενδύσεις. Η διαφθορά σε όλες τις βαθμίδες της κοινωνίας μας όχι μόνο εμποδίζει την προσέλκυση ξένων επενδύσεων, αλλά είναι και ο κυριότερος λόγος που δεν επενδύουν οι ίδιοι οι Έλληνες.

Στην Αμερική όπως και θα διαπιστώσατε, τα πράγματα είναι αρκετά πιο αυστηρά. Και δεν μιλώ μόνο για τις κατηγορίες που αντιμετωπίζει ο Strauss Kahn.

Πόσοι έχουν μπει στη φυλακή στις ΗΠΑ για χειραγώγηση μετοχών και πόσοι στην Ευρώπη (να μην κάνω καθόλου αναφορά στην Ελλάδα); Πόσοι έχουν μπει φυλακή στην Αμερική για κατάχρηση εσωτερικής πληροφόρησης και πόσοι στην Ευρώπη; Πόσες διοικήσεις εταιρειών είναι φυλακή διότι διέπραξαν άπατες στην Αμερική και πόσες στην Ευρώπη; Πόσοι είναι φυλακή για απάτη εναντίον του επενδυτικού κοινού στην Αμερική και πόσοι στην Ευρώπη;

Δεν σας τα λέω αυτά για να περάσω το μήνυμα ότι στην Αμερική είναι αθώες περιστέρες. Όλοι οι άνθρωποι είναι ίδιοι και αν μπορούν να βάλουν το χέρι στο μέλι θα το κάνουν. Το ερώτημα είναι πόσοι πιάνονται και πόσοι τιμωρούνται;

Στη δεκαετία του ΄80, καταδικάστηκε για φοροδιαφυγή η πλουσιότερη γυναικά στην Αμερική. Αυτή η γυναίκα ήταν η Leona Helmsley. Έπειτα από κατηγορίες ότι εργασίες που είχαν γίνει στην κατοικία της είχαν χρεωθεί σαν έξοδα στις εταιρείες της, καταδικάστηκε αρχικά σε 16 χρόνια φυλάκιση. Τελικά εκτέλεσε ποινή φυλάκισης 19 μηνών. Αυτό που είναι σημαντικό σε αυτή την υπόθεση είναι ότι η Leona Helmsley είχε την ίδια μεταχείριση απέναντι στον νόμο όπως ο κάθε πολίτης. Μπήκε στην ίδια φυλακή, έκανε τις ίδιες εργασίες όπως οι άλλοι και πάνω από όλα, δεν είχε κανένα ελαφρυντικό (παρόλο που καταδικάστηκε στα 72 της χρόνια).

Από τότε που θυμάμαι, όλοι μας λένε ότι στην Ελλάδα όλοι φοροδιαφεύγουν (εκτός από αυτόν που εκτοξεύει την κατηγορία). Για να μπορούμε όμως να βγάλουμε το συμπέρασμα ότι κάποιος φοροδιαφεύγει, θα πρέπει να έχει καταδικαστεί για αυτό. Πόσες καταδίκες και πόσοι άραγε βρίσκονται στη φυλακή για φοροδιαφυγή; Ερώτηση κάνω, δεν ξέρω. Αυτό όμως που ξέρω είναι ότι στη Αμερική δεν είναι λίγοι. Επίσης και ακόμα πιο σημαντικό, στην Αμερική, όσο πιο γνωστός είσαι, τόσο πιο πολύ θα γίνεις παράδειγμα.

Αν δεν με πιστεύετε εμένα, ρωτήστε τον Wesley Snipes, που είναι στη φυλακή και αναμένεται να αποφυλακιστεί στα μέσα του 2013… ναι, και αυτός για φοροδιαφυγή.

Ξέρετε πόσοι πολιτικοί στην Αμερική είναι στη φυλακή; Σας πληροφορώ ότι δεν είναι λίγοι. Πόσοι άραγε είναι στην Ευρώπη και πόσοι στην Ελλάδα; Στην Ευρώπη δηλαδή όλοι είναι αθώοι και μόνο στην Αμερική είναι κακά παιδιά; Μια καλή λίστα (από τις πολλές) με πολιτικούς που έχουν μπει φυλακή στην Αμερική - http://en.wikipedia.org/wiki/List_of_federal_political_scandals_in_the_United_States .

Ναι οι εικόνες του Strauss Kahn στην τηλεόραση είναι ίσως αποκρουστικές για τον μέσο Ευρωπαίο. Γιατί όμως να είναι; Αν ήταν ένα κοινός θνητός, θα τον λυπόταν κανένας; Αν στην Ελλάδα μπει φυλακή ένας απλός πολίτης, θα τον λυπηθεί κανείς; Για ποιο λόγο βρίσκουμε αποκρουστικό να κάνουν οι αρχές παρέλαση στην τηλεόραση έναν πρωθυπουργό, η τον Strauss Kahn και όχι έναν απλό άνθρωπο;

Ενθυμήστε βέβαια και την υπόθεση του πρώην προέδρου Clinton. Όπου, εν ενεργεία πρόεδρος των ΗΠΑ αναγκάστηκε να καταθέσει στο δικαστήριο στη σεξουαλική υπόθεση με την Monica Lewinsky. Στην Ελλάδα βέβαια κάτι τέτοιο θα πέρναγε στο ντούκου. Όχι μόνο δεν θα γινόταν τίποτα, αλλά οι περισσότεροι Έλληνες θα ήταν περήφανοι ότι έχουν έναν σεξουαλικά ενεργό πρωθυπουργό.

Το κατά πόσο αυστηροί θα πρέπει να είναι οι νόμοι το συζητάμε. Τα κατά πόσο όμως οι νόμοι και οι θεσμοί πρέπει να είναι ίδιοι για όλους δεν είναι διαπραγματεύσιμο.

Όχι ότι δεν καταδικάζονται εδώ επιχειρηματίες, αλλά οι ποινές είναι μικρές και οι τρύπες στο σύστημα πολλές. Είναι δεδομένο ότι μια καινούργια Ελλάδα απαιτεί και αναδιάρθρωση του δικαστικού της συστήματος.

Κατά τα άλλα, ελπίζω ο Strauss Kahn να είναι πραγματικά αθώος και ελπίζω να βρει το δίκαιο του. Δεν λυπάμαι όμως την δημοσιότητα που πήρε η υπόθεση αυτή και δεν λυπάμαι την παρέλαση που του κάνουν οι Αμερικανοί στην τηλεόραση. Για αυτούς εκεί έτσι είναι το σύστημα. Το ίδιο κάνουν σε όλες τις υποθέσεις όπου ο κατηγορούμενος είναι πασίγνωστος. Δεν βλέπω το λόγο ο Strauss Kahn να έχει κάποια διαφορετική αντιμετώπιση.

Η ισονομία και η ίση αντιμετώπιση και μεταχείριση πρέπει να είναι η ίδια για όλους.

Στην πώληση θυγατρικών προχωρά η ΑΤΕ Την πλήρη «απεμπλοκή» της Αγροτικής Τράπεζας από όλες τις θυγατρικές της εταιρίες στον αγροτικό τομέα αλλά και την πώληση του ποσοστού της σε εταιρίες όπου κατέχει έστω και μικρή συμμετοχή προανήγγειλε από το Ηράκλειο ο διοικητής της Αγροτικής Τράπεζας Θεόδωρος Πανταλάκης.

Μιλώντας στους δημοσιογράφους υποστήριξε το σχέδιο αναδιοργάνωσης της τράπεζας, το οποίο μεταξύ άλλων περιλαμβάνει κλείσιμο των «μη αποδοτικών» καταστημάτων κυρίως στην περιφέρεια, μείωση του προσωπικού της αλλά και αποκλεισμό από τις χρηματοδοτήσεις των «ψευδεπίγραφων» αγροτικών ενώσεων που όπως είπε έχουν χάσει τον προσανατολισμό τους.

Πωλούνται όλες οι θυγατρικές

Ειδικότερα για την αποχώρησή της ΑΤΕ από όλες τις θυγατρικές και τις συμμετοχές της ο κ. Πανταλάκης είπε χαρακτηριστικά «θα φύγουμε από παντού» αναφερόμενος ενδεικτικά τόσο στις θυγατρικές της (Δωδώνη, ΣΕΚΑΠ, Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης), όσο και στις συμμετοχές της στην Αττική Οδό, στον ΟΤΕ, στα Ελληνικά Πετρέλαια ενώ ιδιαιτέρως αναφέρθηκε και στην κρητική συνεταιριστική βιομηχανία παραγωγής χυμών ΒΙΟΧΥΜ, από όπου είπε ότι επίσης η τράπεζα θα αποχωρήσει. «Θα απεμπλακούμε από οποιαδήποτε δραστηριότητα δεν εντάσσεται στον χρηματοπιστωτικό τομέα» διευκρίνισε ο διοικητής της Αγροτικής.

Κλείνουν 50 καταστήματα

Σε ό,τι αφορά το κλείσιμο καταστημάτων της Αγροτικής, ο κ. Πανταλάκης είπε πως ήδη έχει γίνει μελέτη και υπάρχει λίστα με 50 καταστήματα κυρίως στην περιφέρεια τα οποία δεν αποφέρουν κέρδος και οι χρηματοδοτήσεις που παράγουν δεν καλύπτει το λειτουργικό τους κόστος, υπονοώντας σαφώς πως επέρχεται κλείσιμό τους εφόσον κρίνονται ασύμφορα. Ωστόσο δεν εξειδίκευσε σε συγκεκριμένο χρονικό ορίζοντα για την υλοποίηση της απόφασης αυτής ή σε γεωγραφική αποτύπωση των καταστημάτων αυτών.

Και μείωση προσωπικού

Ως προς την «αναγκαία» όπως τη χαρακτήρισε μείωση του μείωση του προσωπικού είπε πως αυτή θα γίνει μέσω των συνταξιοδοτήσεων τουλάχιστον 600 εργαζομένων εντός της επόμενης τριετίας, οι οποίοι δεν πρόκειται να αντικατασταθούν με νέο προσωπικό. Ερωτώμενος ειδικά ως προς το προσωπικό των θυγατρικών της ΑΤΕ, από τις οποίες θα αποχωρήσει, ο κ. Πανταλάκης είπε χαρακτηριστικά: «Ασφαλώς έχουμε μέριμνα για τους εργαζόμενους αλλά εκείνο που μας ενδιαφέρει πρωτίστως είναι το προσωπικό της τράπεζας και μετά οι εργαζόμενοι των θυγατρικών. Εν τέλει, η εξασφάλιση των θέσεων εργασίας θα εξαρτηθεί από την κερδοφορία των εταιριών αυτών στην μετέπειτα λειτουργία τους».

Ο διοικητής της Αγροτικής Τράπεζας ενημέρωσε τα στελέχη της ΑΤΕ στο Ηράκλειο τόσο για το σχέδιο αναδιοργάνωσης της Τράπεζας όσο και για την επικείμενη αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου της ενώ πήρε δημοσίως σαφή θέση υπέρ της διατήρησης μόνο του 51% των μετοχών από το Δημόσιο και όχι 77% όπως είναι σήμερα.

«Αποκρατικοποιήσεις τώρα»

Αναφερόμενος στην οικονομική συγκυρία ο κ. Πανταλάκης είπε πως «είμαστε στα δύσκολα και αναμένονται ακόμα δυσκολότερα» ενώ τάχθηκε κατά της επιβολής νέων φόρων αλλά υπέρ της αύξησης των κρατικών εσόδων, μέσω των δραστικών και ταχύτατων αποκρατικοποιήσεων, μη αποκλείοντας ακόμα και την ίδια την Αγροτική Τράπεζα. Είπε χαρακτηριστικά: «Γιατί το κράτος να έχει μια τράπεζα, όταν μπορεί να επιδοτήσει τα επιτόκια χορηγήσεων και να χτυπήσει με αυτό τον τρόπο τον ανταγωνισμό. Αν επιδοτούσε με 1% τα σημερινά δάνεια θα είχε κόστος μικρότερο από το κόστος λειτουργίας της Αγροτικής και έκανε και δραστική παρέμβαση στον τραπεζικό ανταγωνισμό».

Και νότες αισιοδοξίας

Παρά τη δύσκολη συγκυρία ο κ. Πανταλάκης τόνισε πως η Αγροτική Τράπεζα είναι η μόνη που συνεχίζει να ρίχνει χρήμα στην αγορά, να δίνει δάνεια με ευνοϊκούς όρους και να στηρίζει την κοινωνία και ειδικά τους αγρότες, παραμένοντας «η τράπεζα των αγροτών». Τόνισε πως αποτελεί τον πιο αξιόπιστο συνεργάτη των υγειών συνεταιριστικών ενώσεων ενώ επεσήμανε πως αντίστροφα με την επικρατούσα πρακτική το μεγαλύτερο ποσοστό των δραστηριοτήτων της είναι στραμμένο προς την περιφέρεια και όχι προς το κέντρο συνεχίζοντας να επιτελεί τον οικονομικό της ρόλο προς όφελος της ελληνικής κοινωνίας.
«Συναινέστε»...
Στη σφαγή σας, στην πολτοποίηση, στην απόλυτη φτωχοποίησή σας.

«Συναινέστε»...
Στην «εξ αποκαλύψεως αλήθεια» εκείνων που ένα χρόνο πριν διαφήμιζαν το μνημόνιο και έταζαν τη «σωτηρία» της Ελλάδας από το χρέος, αλλά μόλις χτες - μετά από αμέτρητες θυσίες και αβάσταχτα μέτρα - ήρθαν διά στόματος Γιούνκερ να δηλώσουν ότι το χρέος «δεν είναι βιώσιμο»!

«Συναινέστε»...
Σε ένα ακόμα μεγαλύτερο τσουνάμι από αυτό που ήδη σας έχει οδηγήσει στη συμφορά, σε έναν άνευ προηγουμένου πόλεμο, όπου οι επιτιθέμενοι, ως άλλοι σταυροφόροι, δε θα κόβουν πλέον μισθούς αλλά «κεφάλια»!

«Συναινέστε»...
Στο «όλοι μαζί τα φάγαμε», που σημαίνει ότι η ολιγαρχία θα συνεχίσει να συνάπτει (και να τρώει) δάνεια. Να ιδρύει «οφσόρ». Να κόβει συντάξεις που θα γίνονται χρυσές καταθέσεις στην Ελβετία. Και να παράγει ελλείμματα που «μόνο εσείς θα πληρώνετε» και θα τα πληρώνετε εφ' όρου ζωής αφού το αρχικό τάχα τριετές μνημόνιο δεν ήταν παρά το περιτύλιγμα μιας προαποφασισμένης και χωρίς τέλος πτώσης στην άβυσσο της εκμετάλλευσης, της λεηλασίας, της αρπαγής και της απελπισίας.

«Συναινέστε»...
Στο ξεπούλημα του δημόσιου πλούτου, στο σοδομισμό της νοημοσύνης σας, στην καπηλεία της ανέχειας από εκείνους που επί δεκαετίες σας την προκαλούν, τους ίδιους που όχι μόνο οδηγούν τον «Τιτανικό» στον πάτο, αλλά και που από τη βύθιση του «Τιτανικού» έχουν ήδη εξασφαλίσει αμύθητα «ασφάλιστρα».

«Συναινέστε»...
Σε εκείνες τις πολιτικές ηγεσίες που το 1999 δήλωναν, όπως ο Παπανδρέου στο Τάμπερε, ότι «δεν έχει ταμπού στην εκχώρηση κυριαρχικών δικαιωμάτων της Ελλάδας στην ΕΕ». Που το 2005, μέσω της κυρίας Μπενάκη, δήλωναν ότι για να κάνει τη δουλειά της η ελληνική πλουτοκρατία «τα εθνικά σύνορα και ένα μέρος της εθνικής κυριαρχίας θα περιοριστούν...». Τις ίδιες ηγεσίες που σήμερα, ως ανδρείκελα μιας αδίστακτης πλουτοκρατίας, έχουν την αναξιοπρέπεια να ανακοινώνουν τον τρόπο διακυβέρνησης του ελληνικού λαού, τη μια βάζοντας το ΔΝΤ να εξαγγέλλει την εκποίηση της Ελλάδας και την άλλη, χτες, με διαγγέλματα του Γιούνκερ περί «έγγραφης» (!) «εθνικής συνεννόησης»!

«Συναινέστε»...
Στα σκλαβοπάζαρα της εκ περιτροπής εργασίας, σε μια Ελλάδα που θα περάσει από την τραγωδία του «κάθε οικογένεια και ένας άνεργος» στην ολική καταστροφή του «κάθε οικογένεια και δύο ή περισσότεροι άνεργοι»!

«Συναινέστε»...
Στην αποβλάκωση, στο ψέμα, στην απάτη ενός πολιτικού συστήματος όπου οι υπηρέτες των βιομηχάνων, των εφοπλιστών και των τραπεζιτών εμφανίζονται ως ομιλούσες μαριονέτες στα ΜΜΕ να σας κάνουν «πατριωτικά» μαθήματα για το πώς «πρέπει» από τα 700 ευρώ να ζείτε με 500 και τώρα με 200!

"Εχω υποχρέωση να μη γίνω συνένοχος στο λάθος" επανέλαβε ο πρόεδρος της ΝΔ Αντώνης Σαμαράς ξεκινώντας πριν από λίγο την ομιλία του στο συνέδριο του Economist.

«Καιρός για βοήθεια», είναι ο τίτλος του πρωτοσέλιδου κύριου σχολίου στην γερμανική έκδοση των Financial Times, που τονίζει ότι οι αγορές δεν αντέδρασαν στην δήλωση του Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ για αναδιάταξη του ελληνικού χρέους και κατά συνέπεια συμπεραίνει:

«Η έλλειψη αντίδρασης των αγορών υπογραμμίζει ένα πράγμα: η προκρινόμενη σήμερα ‘ήπια’ αναδιάρθρωση, δηλαδή μία επιμήκυνση της αποπληρωμής των ελληνικών ομολόγων, δεν πρόκειται να λύσει το πρόβλημα χρεών της Ελλάδας. Διότι πρόκειται για μικρή ελάφρυνση.

Παρ’ όλα αυτά το βήμα αυτό είναι σωστό, γιατί δίνει χρόνο στους Έλληνες, αλλά και στις άλλες χώρες-μέλη της ευρωζώνης για την επίλυση του προβλήματος. Αποφασιστικής σημασίας όμως είναι πως θα χρησιμοποιήσουν αυτό το χρόνο».

«Από τους Έλληνες δεν πρέπει να αναμένουμε πολλά, έστω και αν η ελληνική κυβέρνηση υποστηρίζει ότι επιθυμεί να προχωρήσει και σε άλλες περικοπές, δεν πρόκειται να τα καταφέρει, η αντίδραση του κόσμου είναι τεράστια.

Γι’ αυτό δεν συνιστά συνετή τακτική η επιδίωξη νέων περικοπών. Ήδη η ελληνική οικονομία πλήττεται σοβαρά από τις σημερινές περικοπές. Εδώ να σημειωθεί ότι η σημαντικότερη προϋπόθεση μείωσης του χρέους είναι μια ισχυρή ανάπτυξη.

Ούτε πρέπει να ελπίζουμε στις ιδιωτικοποιήσεις της δημόσιας περιουσίας, διότι ενδέχεται οι τιμές για τα ακίνητα κρατικής ιδιοκτησίας να είναι ιδιαίτερα χαμηλές.

Το μόνο που μπορεί να κάνει η ελληνική κυβέρνηση είναι να βελτιώσει το σύστημα των φορολογικών εσόδων της, αλλά πρόκειται για μακροπρόθεσμη διαδικασία που διαρκεί χρόνια και όχι μήνες».

Και η εφημερίδα καταλήγει:

«Μεγαλύτερες θα είναι οι συνέπειες όχι για τους Έλληνες, αλλά για τους υπόλοιπους Ευρωπαίους και κυρίως για τους Γερμανούς.

Μόνον εάν (οι Ευρωπαίοι) αποσαφηνίσουν πως έχουν πάρει στα σοβαρά τη διάσωση της Ελλάδας και δεν προτίθενται να επιτρέψουν "κούρεμα" του χρέους, δηλαδή μερική υποτίμηση της αξίας των κρατικών ομολόγων, τότε οι επενδυτές στις χρηματαγορές θα επανακτήσουν την εμπιστοσύνη τους προς τη χρεωμένη Ελλάδα.

Στο πλαίσιο αυτό πρέπει να δοθούν επιπρόσθετα δάνεια στις υπερχρεωμένες χώρες της ευρωζώνης, αλλά χωρίς υψηλά επιτόκια. Μόνον αυτό προσφέρει στους Έλληνες τη ρεαλιστική ευκαιρία να βγουν μόνοι τους από την μιζέρια».

  • Εκλογές ή λαϊκή εξέγερση
  • Αν ο Παπανδρέου δεν θέλει να ταυτιστεί με τα φασιστοειδή γεράκια της Ευρώπης, πρέπει να προκηρύξει άμεσα εκλογές

Ο ωμός εκβιασμός των στυγνών τοκογλύφων της τρόϊκας προς τις πολιτικές δυνάμεις της Ελλάδος «αποδεχτείτε σύσσωμες τις εντολές του Μνημονίου Νο2 αλλιώς δεν σας δίνουμε δάνειο» , δημιουργεί δύο δεδομένα:
  • Ή θα πάμε σε εκλογές απ’ όπου θα προκύψει μία νέα εθνική κυβέρνηση σωτηρίας
  • ή θα υπάρξει λαϊκή εξέγερση.
Ο ελληνικός λαός, ο οποίος επί ένα χρόνο ματώνει και υποφέρει από τα βάρβαρα μέτρα που επέβαλε το Μνημόνιο Νο1 είναι αδύνατο να δεχθεί και να αντέξει νέα επιδρομή - λεηλασία μισθών, συντάξεων, οικογενειακών επιδομάτων, επικουρικών συντάξεων κ.λ.π. προκειμένου να πληρωθούν οι νταβαντζήδες της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Ο υποτιθέμενος Οργανισμός Ευρωπαϊκών κρατών στον οποίο ισχύει –δήθεν- η αλληλεγγύη μεταξύ των μελών του, έχει μετεξελιχθεί σε τοκογλυφικό συγκρότημα απατεώνων, οι οποίοι ρουφούν το αίμα των λαών της νότιας Ευρώπης! Η Ε.Ε. έχει μετατραπεί σε φασιστική ένωση κρατών η οποία επιβάλλει μέτρα με ταυτόχρονη κατάλυση του συντάγματος και συνεπώς της δημοκρατίας, στις πιο αδύναμες οικονομικά χώρες.

Ο Φλωράκης όταν ο «εθνάρχης» Καραμανλής μας έβαζε στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα, είχε πει: «Θα γίνουμε οι σερβιτόροι της Ευρώπης».

Και ο Νεοκλής Σαρρής στις μέρες μας, δεν σταματάει να τονίζει: «Η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι τσαντίρι στημένο στην άμμο».

Οι φασίστες-τοκογλύφοι της Ευρώπης μπορεί να θέλουν να γλιτώσουν το τσαντίρι τους, όμως οι Έλληνες δεν θα δεχτούν να γίνουν οι σερβιτόροι-υπηρέτες τους.

Εάν ο Παπανδρέου δεν το καταλάβει αυτό και δεν οδηγήσει τον τόπο σε άμεσες εκλογές, τότε θα υπάρξει λαϊκή εξέγερση που θα θυμίζει εποχές του 1843 (επιβολή Συντάγματος) ή 1862 (εκδίωξη βασιλιά Όθωνα).



Για όσο θα πληρώνει ο μ#@%#ας!
Οι συνήθειες δεν κόβονται εύκολα...

Η Μέρκελ λέει ότι βοήθεια nein αν δεν κόψουμε τα πάντα(δεν πάει να κόψει τον σβέρκο της να ησυχάσουμε;). Ως και διακοπές. Σοκ στην «κυβέρνηση». Ειδικά στον ΓΑΠ!

Ο άνθρωπος λέει ότι παρά τα αρνητικά σχόλια(σιγά μη χολοσκάσω κιόλας λέει, δεν με βρίζουν 1η φορά) βλέπει ακτίνες φωτός!

Ο κόσμος δεν μπορεί να αγοράσει ούτε αναπτήρα για να δει φως(γιατί το ηλεκτρικό πάει…) και αυτός βλέπει φώτα να τον λούζουν-δυστυχώς δεν είναι από τα σπίρτα μετά από μπάνιο με πετρέλαιο-!

Τα πήρε όχι γιατί του λένε στα ίσα ότι είναι άχρηστος αλλά γιατί δεν αντέχουν να τον βλέπουν με ένα σακίδιο ολοχρονίς.

Τόσα ταξίδια που έκανε ο ΓΑΠ ούτε στον ύπνο της η Άντζι. Για τον ΓΑΠ ήταν τα νεύρα.

Ξέρει ότι ό,τι και να κόψουμε εμείς μας έχουν κόψει τον απαυτό από πέρσι.

Δεν ξεχρεώνουμε έτσι ακόμα και αν συναινέσουμε στην πώληση της Ακρόπολης που λύσαξε να την πάρει. Τόσοι προορισμοί και δεν είπε ο άχρηστος να την πάρει μια φορά μαζί του.

Αυτά που βλέπετε για νεύρα επειδή δε βγαίνει τίποτα όσο και να κόψουμε φέτες τον Έλληνα είναι για τα μάτια.

Οι άνθρωποι(;) στην μοιρασιά τα χαλάνε!

Οι Γερμανοί ζητούν όλα τα «καλά», νησιά και αρχαία. Τίποτα για τους άλλους, εκτός από κανά μπιτόνι πετρέλαιο Αιγαίου για τις κρύες νύχτες του βορειοευρωπαϊκού χειμώνα.

Η συναίνεση για τον βιασμό του αιώνα δόθηκε από το 1974!

Επισημοποίηθηκε το 2010 η… επιμήκυνση του μαρτυρίου με το μνημόνιο και αφού δεν ικανοποιήθηκαν ακόμα οι σάτυροι έρχεται το 2ο μνημόνιο να ευχαριστηθούν.

Με αυτές τις συνθήκες πώς να πας διακοπές;!

Δεν έχεις να πας βόλτα ή κάποιοι ούτε για ένα γάλα…

Μόνο ο ΓΑΠ είναι στην απόλυτη νιρβάνα και ας διαλύεται το σύμπαν αυτός τις αποδράσεις και τις διακοπές δεν τις αναβάλλει ούτε με σφαίρες. Αυτές τις βλέπουμε πλέον καθημερινά και δεν ξέρουμε πού θα πάει αυτή η βαλίτσα...

Γιώργο... ως πότε θα κάνεις τον χαζό τουρίστα;

Ο «ελληνικός μύθος» της ισχυρής Ελλάδας απωθεί τους Ευρωπαίους όπως το λιβάνι τον διάολο.

Πάρε τις μ**ς και τα παραμύθια σου και αει στο διάολο!

Θέλουμε ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ όχι επισκέπτες με μυαλό στο «σουβλάκι, τζατζίκι, μπουζούκι, ούζο, συρτάκι»!



Κάποιοι θέλουν να τεντώσουν το σχοινί. Δεν εξηγείται αλλιώς. Ίσως να θέλουν και να το σπάσουν... αφού έστησαν μία ενέδρα -κυριολεκτικά- θανάτου σε αστυνομικούς στην Πεύκη σήμερα (18/5/2011) το απόγευμα.

Οι πρώτες πληροφορίες αναφέρουν δύο τραυματίες αστυνομικούς (ένας εκ των οποίων πολύ σοβαρά) και έναν διερχόμενο πολίτη!!!

Η επίθεση από τους αγνώστους έγινε με αυτόματα όπλα στρατιωτικού τύπου.

Μετά την επίθεση, οι δράστες διέφυγαν με το περιπολικό της Αστυνομίας...!

Σύμφωνα με νεότερες πληροφορίες, μνήμες Ρέντη ξύπνησαν πριν από λίγο στην περιοχή της Πεύκης, καθώς υπήρξε συμπλοκή μεταξύ αστυνομικών και κακοποιών, με αποτέλεσμα να τραυματιστούν δύο αστυνομικοί, ένας εκ των οποίων σοβαρά στο στήθος, αλλά και ένας ιδιώτης που ακόμα δεν έχει διευκρινιστεί εάν είναι πολίτης ή ένας εκ των κακοποιών.

Πριν από λίγο, εντοπίστηκε το περιπολικό που είχε κλαπεί από τον δράστη τη επίθεσης κατά αστυνομικών στην Πεύκη.

Το όχημα βρέθηκε στην οδό πίσω από το ΚΑΤ.

Αυτόπτης μάρτυρας που είδε τον δράστη να εξέρχεται του οχήματος δήλωσε πως είναι τραυματισμένος. Δυνάμεις της αστυνομίας ελέγχουν σπιθαμή προς σπιθαμή την περιοχή για να τον εντοπίσουν.

Στο χειρουργείο ο τραυματίας αστυνομικός

Στο νοσοκομείο ΚΑΤ μεταφέρθηκε ο τραυματίας αστυνομικός ο οποίος τραυματίστηκε στο λαιμό κα στο πόδι κατά της επίθεση ενόπλων στην Πεύκη και αμέσως εισήχθη στο χειρουργείο αφού η κατάστασή του κρίνεται σοβαρή. Οι άλλοι δύο τραυματίες, ένας αστυνομικός και ένας πολίτης φέρουν ελαφρύτερα τραύματα.

Όλα ξεκίνησαν όταν η Άμεση Δράση έλαβε μία κλήση για ένα ενοχλητικό άτομο στο πολιτιστικό κέντρο της Πεύκης και αμέσως έσπευσε ένα περιπολικό με το πλήρωμά του, από δύο άτομα.

Όταν έφθασε το περιπολικό πριν ακόμα προλάβουν να κατέβουν, οι αστυνομικοί δέχθηκαν πυρά από πιθανότατα δύο δράστες και ακολούθησε ανταλλαγή πυροβολισμών.

Από τα πυρά, ένας αστυνομικός τραυματίστηκε στον δεξί ώμο και ο δεύτερος αν και φορούσε αλεξίσφαιρο τραυματίστηκε στο στήθος και σύμφωνα με τις μέχρι τώρα πληροφορίες η κατάστασή του κρίνεται σοβαρή.

Διαβάστε επίσης: Είσοδος μισθοφόρων Κοσοβάρων στη χώρα; Τί συμβαίνει;



  • Tου Κώστα Ροδινού
Ο κ. Παπανδρέου κέρδισε τις εκλογές με 11 μονάδες διαφορά.

Στηρίζεται σε μια ισχυρή κοινοβουλευτική πλειοψηφία.

Βρίσκεται μόλις είκοσι μήνες στην εξουσία.

Στις διοικήσεις των κορυφαίων συνδικαλιστικών οργανώσεων (ΓΣΕΕ, ΑΔΕΔΥ, ΓΕΝΟΠ κ.λ.π.) βρίσκονται προβεβλημένα στελέχη του ΠΑΣΟΚ.

Η συντριπτική πλειοψηφία των ΜΜΕ, τουλάχιστον μέχρι πρόσφατα, του παρείχαν αφειδώς τη στήριξή τους.

Το ίδιο και η ντόπια επιχειρηματική και όχι μόνο ελίτ.

Τα γνωστά εξαπτέρυγα, ψήφισαν το μνημόνιο.

Ποιος, επομένως, εμπόδισε τον κ. Παπανδρέου να εφαρμόσει το πρόγραμμά του; (γιατί προεκλογικά έλεγε ότι είχε πρόγραμμα).

Ένα χρόνο μετά το μνημόνιο, η αποτυχία της κυβέρνησης του κ. Παπανδρέου είναι πανθομολογούμενη.

Την παραδέχονται και οι ίδιοι.

Την επιβεβαιώνουν, με τον πιο βίαιο τρόπο, οι... εταίροι μας.

Την υπενθυμίζουν δηκτικά, οι μέχρι χθές φανατικοί υποστηρικτές της.

Η χώρα εδώ και μήνες δεν κυβερνιέται.

Έτσι, τις τελευταίες ημέρες παρατηρούμε μια συστηματική και πιεστική προσπάθεια εξωθεσμικών παραγόντων, εγχωρίων και εξωχωρίων, να διασώσουν μια παραπαίουσα κυβέρνηση και το χειρότερο να επιβάλλουν τους όρους τους.

Πρόκειται για ωμή προσπάθεια κατάλυσης της δημοκρατίας μας. Καταργούν την κυβέρνηση και επιχειρούν να ακυρώσουν την αντιπολίτευση.

Εντάξει, έχουμε μια κάκιστη κυβέρνηση, αλλά έστω αυτήν την κυβέρνηση, δεν έχει δικαίωμα να την καταργήσει ούτε κ. Ρεν, ούτε ο κ. Γιούνκερ! Θα τα ανεχόταν αυτά στις χώρες τους;

Η Ελλάδα δεν είναι ακόμα μπανανία και τις κυβερνήσεις, τις εκλέγει ο ελληνικός λαός.
Εκτός και αν η παρέμβαση τους για συναίνεση έγινε ύστερα από αίτημα του κ. Παπανδρέου, αλλά και πάλι πρόκειται για παρέμβαση στον τρόπο λειτουργίας της δημοκρατίας μας.

Ευτυχώς, η βαρυσήμαντη παρέμβαση του Προέδρου της Ν.Δ Αντώνη Σαμαρά, έσωσε σήμερα την αξιοπιστία της χώρας και του λαού μας.

Όμως, από εδώ και στο εξής η μπάλα κυριολεκτικά βρίσκεται στο γήπεδο του πρωθυπουργού. Ο κ. Παπανδρέου έχει τρεις επιλογές:

Επιλογή πρώτη: Αν διαθέτει στοιχειώδη πολιτική αξιοπρέπεια και αίσθημα ευθύνης, πρέπει σήμερα κιόλας να υποβάλει την παραίτηση σου. Να παραδεχτεί ότι δεν μπορεί πλέον. Οδηγεί την χώρα στην καταστροφή. Αν ο κ. Παπανδρέου θέλει συναίνεση και την εννοεί, τότε σήμερα κιόλας να επισκεφτεί τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας και να παραιτηθεί από την πρωθυπουργία για να ακολουθήσουν οι προβλεπόμενες εκ του Συντάγματος διαδικασίες. Γιατί συναίνεση σε μια αποτυχημένη κυβέρνηση και σ΄ έναν αποτυχόντα πρωθυπουργό είναι εθνικό χαρακίρι! Δεν αποτελεί υπηρεσία στη χώρα.

Επιλογή δεύτερη: Αν ο κ. Παπανδρέου εξακολουθεί να πιστεύει ότι μπορεί να βγάλει τη χώρα από το αδιέξοδο, αλλά χρειάζεται ευρύτερη στήριξη, τότε αντί να εκβιάζει τη συναίνεση των κομμάτων, το καλύτερο και για αυτόν, αλλά και για τον τόπο, θα ήταν να προσφύγει στην ετυμηγορία του ελληνικού λαού. Να παρουσιάσει την κατάσταση ως έχει (να πει δηλαδή την αλήθεια) και να ζητήσει εντολή για να διαπραγματευτεί (αν εκλεγεί) το νέο μνημόνιο. Ένα μήνα μπορούν να περιμένουν όλοι! Και οι αγορές και οι δανειστές μας!

Επιλογή τρίτη: Αν πάλι ο κ. Παπανδρέου αισθάνεται ότι είναι αρκετά ισχυρός, η κοινοβουλευτική του ομάδα συμπαγής, το ΠΑΣΟΚ είναι δίπλα του και το κυβερνητικό του πρόγραμμα αξιόπιστο και αποτελεσματικό, τότε δεν χρειάζεται καμιά συναίνεση! Μπορεί να προχωρήσει μόνος του, όπως έκανε μέχρι σήμερα!

Συμπέρασμα: Προσωπική μου εκτίμηση είναι ότι ο κ. Παπανδρέου δεν ενδιαφέρεται για τη συναίνεση. Τη χρησιμοποιεί προσχηματικά αφ’ ενός για να κερδίσει χρόνο και αφ΄ετέρου γιατί πιστεύει ότι έτσι θα φέρει σε δύσκολη θέση τον κ. Σαμαρά. Όμως, το πολιτικό του παίγνιο στηρίζεται σε λάθος παραμέτρους και πιθανότατα η έκβαση του θα είναι οδυνηρή για τον ίδιο, γιατί όπως απεδείχθη και σήμερα, έχει απέναντι του έναν αντίπαλο, που κατέχει κάτι παραπάνω από τα …βασικά της στρατηγικής.

Η εξόντωση των Ποντίων και όλων των άλλων λαών της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, οι οποίοι δεν ήταν Τούρκοι, άρχισε από την εποχή του Β' Γερμανικού Ράιχ, όταν ο Κάιζερ Β', έθεσε υπό την προστασία του την Οθωμανική Αυτοκρατορία.

Το 1908, οι Νεότουρκοι, φορέας του παντουρκισμού, με Γερμανούς συμβούλους αναλαμβάνουν την εξόντωση των Ελλήνων και των Αρμενίων. Μόνον όσοι αλλαξοπιστούν και προσαρμόζονται στην νέα τάξη πραγμάτων, μόνον αυτοί έχουν το δικαίωμα ζωής. Έτσι οι αγροτικοί πληθυσμοί υποφέρουν από αβάστακτες φορολογίες και γίνονται Μουσουλμάνοι για να σώσουν τη ζωή τους.

Το 1914 ο πληθυσμός (Άνω και Κάτω Αμισσού, 37 χωριά) υπολογίζεται σε 20.000 Έλληνες περίπου. Σε εκείνα τα χωριά, στον πόλεμο του 1914-1918, θα δημιουργηθεί και θα δράσει ένα αντάρτικο, καταπληκτικό, αν λογαριάσει κάποιος τις δυσκολίες του.

Το εγκληματικό όργιο της νεοτουρκικής συμμορίας, ιδιαίτερα ο Εμβέρ είχε ασχοληθεί με την εξόντωση των Ελλήνων , του πρώτου «διωγμού» με τον «λευκό θάνατο»( στις εξοντωτικές πορείες του εσωτερικού ) των Ελλήνων , ιδιαίτερα του Πόντου κατά την διάρκεια του Πρώτου Πολέμου (1914-1918). Χιλιάδες Ελλήνων εξοντώθηκαν με τον λευκό θάνατο (πορείες και τάγματα εργασίας). Έγραψαν πολλοί Πόντιοι ιστορικοί, όπως οι Π. Τριανταφυλλίδης, Δ. Αποστολίδης-Ιωακείμ Σάλτσης.

'Ολοι όσοι έγραψαν για τις εξοντώσεις των Ελλήνων , την έμπνευση την αποδίδουν στους Γερμανούς οργανωτές του τουρκικού στρατού. Ιδιαίτερα στους Φον Ντερ Γκολτς και Λίμαν Φον Σάντερς. Οι Γερμανοί κατέστρωσαν ένα δεκαετές πρόγραμμα εξοντώσεως. Η εφαρμογή, σε κάθε ευκαιρία, σταδιακά.

Το χρονικό εξοντώσεως των Ποντίων είναι ατελείωτο: Στην Μπάφρα, από 6270 γυναικόπαιδα και γέροντες σώθηκαν 2000 περίπου, οι πλείστοι των οποίων υπέκυψαν από εξανθηματικό τύφο. Μαζί τους 150 παιδιά του ορφανοτροφείου, στην πορεία του θανάτου προς την Μαλάτεια άντεξαν από τα 150 παιδιά τα 20.

Τον Ιούλιο του 1921 στις περιφέρειες Τραπεζούντας, Σουρμένων, Ριζούντος, εκτόπισαν όλο τον ανδρικό πληθυσμό από 15-60 ετών .Στην πορεία κατέσφαξαν τους περισσότερους, οι δε υπόλοιποι πέθαναν από τις κακουχίες και τους βασανισμούς.

Στην Κερασούντα από 14.000 σώθηκαν μόνο 4.000 γυναικόπαιδα. Στην , Οινόη ο Οσμάν διέπραξε όσα και στην Κερασούντα. Στην Σαμψούντα ξεκληρίστηκαν όλοι οι Έλληνες με τις λευκές πορείες θανάτου. Ενδεικτικά αναφέραμε τα παραπάνω παραδείγματα.

Από το 1915 έως το 1924 δολοφονήθηκαν 353.000 Έλληνες του Πόντου. Αν προσθέσουμε και 700.000 Έλληνες της Ιωνίας, που δολοφονήθηκαν από τον τουρκικό στρατό, φθάνουμε στον αριθμό 1.050.000. Οι θηριωδίες των Τούρκων είναι αναρίθμητες (1921-1922), αποτελούν όμως απόδειξη του εξοντωτικού προγράμματος του Κεμάλ.

Εμείς οι Νεοέλληνες τι κάνουμε για να τους τιμούμε;

Χορεύαμε ζεϊμπέκικο και κάναμε κουμπαριές;
Καταθέταμε στεφάνια στο μαυσωλείο του μεγαλύτερου σφαγέα του ελληνικού γένους (βλ. Γ. Παπανδρέου και Κ. Καραμανλής )του Κεμάλ Ατατούρκ;
Προσπαθούμε να εισάγουμε την κοσμική Τουρκία, τους απόγονους του Κεμάλ Ατατούρκ, άνευ όρων στην οικογένεια της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όταν άλλες Ευρωπαϊκές χώρες είναι πολέμιοι μιας τέτοιας εισόδου;
Δεν τολμούμε να επεκτείνουμε τα 6 μίλια των χωρικών μας υδάτων σε 12 μίλια γιατί μας απειλούν με casus belli ( αιτία πολέμου );
Δεν τολμούμε να ανακοινώσουμε την Ελληνική ΑΟΖ ( Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη);

Είναι η μοίρα φαίνεται αυτού του τόπου να κυβερνιέται από μικρόψυχους και ανίκανους πολιτικούς. Γιατί δεν είναι δυνατόν να μπορεί να εξηγηθεί το γεγονός ότι κάθε 25-35 χρόνια έχουμε και μια Εθνική καταστροφή. Μετά τη Γενοκτονία των Ποντίων και την Μικρασιατική καταστροφή, έρχονται τα Σεπτεμβριανά στην Πόλη το 1955. Το 1974 νέα Εθνική καταστροφή στην Μαρτυρική Μεγαλόνησο. Πριν λίγα χρόνια την τραγωδία των Ιμίων, που καθιστούν πλέον γκρίζα ζώνη την βραχονησίδα. Αμφισβητούν πλέον την κυριαρχία μας στο Καστελόριζο, στο Αγαθονήσι και στο Φαρμακονήσι.

Δεν είναι όμως μόνο τα παραπάνω.

Χάνεται το όνομα της Μακεδονίας μας, οι Αλβανοί εγείρουν εδαφικές διεκδικήσεις στην Ελληνική 'Ήπειρο, αμφισβητείται η Ελληνικότητα της Θράκης με περίεργες κινητοποιήσεις διπλωματών και πολιτικών της γείτονας χώρας, δημιουργείται αυτονομιστικό κίνημα της Κρήτης.

Η πατρίδα χάνεται, η χώρα βυθίζεται σε βαθειά πολύπλευρη κρίση και ημείς άδομεν.
Υποχρέωση όλων μας είναι η επαγρύπνηση, η καθημερινή ανησυχία μας και η αντίδρασή μας για όλα αυτά που πρόκειται να συμβούν, πριν συμβούν.

ΚΑΘΗΚΟΝ ΜΑΣ, ΝΑ ΜΗΝ ΞΕΧΝΟΥΜΕ ΟΣΟΥΣ ΕΔΩΣΑΝ ΤΟ ΑΙΜΑ ΤΟΥΣ ΓΙ’ ΑΥΤΟ ΤΟΝ ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΟ ΤΟΠΟ!!!

ΑΙΩΝΙΑ ΤΟΥΣ Η ΜΝΗΜΗ!!!

Αποστόλου Παναγιώτης
Οικονομολόγος
  • Τί κρύβεται στο παρασκήνιο της συζήτησης περί εξόδου της χώρας από το ευρώ και που οδηγείται Ελλάδα και Ευρώπη με τους επαναλαμβανόμενους «Μνημονιακούς κύκλους».
  • Η Αθήνα ενδεχομένως πιέζεται να προχωρήσει στην μετατροπή του συνόλου του χρέους σε ενυπόθηκο, να πουλήσουμε δηλαδή όχι μόνο ό,τι έχουμε και δεν έχουμε, αλλά και κάθε μέλλον αυτής της χώρας.
  • Όσο η Ευρώπη δεν αντιμετωπίζει το πρόβλημα του χρέους με μερική διαγραφή του, τόσο θα μεταβάλλεται σταδιακά σε «Τρίτο Κόσμο», συμμετέχοντας στη μαζική «φτωχοποίηση» των Ευρωπαίων σε καιρό ειρήνης.
  • Η συζήτηση περί εξόδου της Ελλάδας από το ευρώ, μπορεί να τροφοδοτείται από κερδοσκοπικές επιδιώξεις, από μειοψηφικούς γερμανικούς κύκλους που θα ήθελαν να «ξεφορτωθούν» την αδύναμη περιφέρεια.
TOΥ ΔΗΜΗΤΡΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Το ζήτημα της εξόδου –ή της «αποβολής»– της Ελλάδας από το ευρώ επανήλθε για πολλοστή φορά στο προσκήνιο, ενδεχομένως για λόγους άσκησης πίεσης στο κυβερνών κόμμα.
Που καλείται τώρα να πάρει και να εφαρμόσει νέα μέτρα «ακρωτηριασμού» του ελληνικού κράτους, της οικονομίας και της κοινωνίας, που επιθυμεί η τρόικα, περιλαμβανομένης της εκποίησης ή υποθήκευσης σημαντικών τμημάτων της δημόσιας περιουσίας. Η οποία εκποίηση εμφανίζεται τώρα ως «μαγική» λύση, όπως και το Μνημόνιο πέρσι, του οποίου ήδη ομολογείται από όλους η παταγώδης αποτυχία και η επιδείνωση, αντί βελτίωσης, του προβλήματος χρέους της χώρας.

Φυσικά πρόκειται περί ιδιοτελών και υστερόβουλων ανοησιών, διαχεόμενων στο εσωτερικό της χώρας από το ευρύτερο νεοφιλελεύθερο «Κόμμα του Μνημονίου». Η εκποίηση θα ήταν όντως λύση υπό δύο προϋποθέσεις: Να ξαναφέρναμε μέσω αυτής το χρέος σε ικανοποιητικό επίπεδο, να έμενε μια βιώσιμη Ελλάδα στο τέλος της διαδικασίας. Καμία από τις δύο δεν συντρέχει. Οι προτεινόμενες ιδιωτικοποιήσεις θα αυξήσουν χρέος και έλλειμμα, στερώντας το κράτος από πολύτιμα έσοδα έναντι ασήμαντου ανταλλάγματος. Θα στερήσουν, επίσης, την Ελλάδα από τις τελευταίες υποδομές και τις βασικές επιχειρήσεις της που παραμένουν υπό εθνικό έλεγχο. Δεν θα εξυπηρετήσουν παρά τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα που έχουν δανείσει την Ελλάδα και τις ξένες δυνάμεις που θέλουν να την ελέγξουν, χρησιμοποιώντας την οικονομική αποικιοποίηση ή/και καταστροφή της.

Το ΠΑΣΟΚ δυσκολεύεται, ολοένα και περισσότερο, να υιοθετήσει μέτρα που πλέον δεν μπορεί να «χωνέψει» το ίδιο, συνειδητοποιώντας ότι συνιστούν αυτοχειριασμό. Όσο κι αν διάφοροι λόγοι εξηγούν την αξιοσημείωτη πειθαρχία με την οποία το κυβερνών κόμμα βαδίζει κατευθείαν στον γκρεμό, αυξάνονται όσοι στις τάξεις του συνειδητοποιούν ότι οι ίδιοι και το κόμμα τους δεν έχουν απολύτως κανένα μέλλον. Το κύμα λαϊκών αποδοκιμασιών που ξεσπά, κάθε φορά που εμφανίζονται δημοσίως ο πρωθυπουργός, οι υπουργοί και οι βουλευτές, δεν έχει ιστορικό προηγούμενο μετά την αποστασία του 1965. Αλλά δεν θα είναι τίποτα συγκρινόμενο με όσα θα συμβούν σε αυτή τη χώρα όταν ο ελληνικός λαός συνειδητοποιήσει πλήρως την έκταση των ερειπίων που θα του κληροδοτήσει η παρούσα κυβέρνηση. Όσο μεγαλύτερο χρόνο παραμείνει η παρούσα κυβέρνηση στην εξουσία, τόσο μεγαλύτερη θα είναι η τελική καταστροφή και τόσο μεγαλύτερο και το τίμημα που θα καταβάλουν όσοι συνήργησαν σε αυτή.

Ενυπόθηκο χρέος
Το ίδιο «σενάριο», πιθανής αναδιάρθρωσης του χρέους και εξόδου από το ευρώ, «παίχτηκε» κατά καιρούς και με τρόπο περίπου πανομοιότυπο, στη διάρκεια της όλης ελληνικής κρίσης. Από τους πρώτους μήνες της διακυβέρνησης Παπανδρέου, οι εγχώριες κυβερνητικές δηλώσεις –«Τιτανικοί», Εντατικές κ.λπ.–, οι καμπάνιες των διεθνών media κατά της Ελλάδας και των άλλων «γουρουνιών» της Ευρωζώνης και η δράση των «αγορών» στην αγορά CDS συνέκλιναν και συνδυάστηκαν με σκοπό –ή τουλάχιστον αποτέλεσμα– να δημιουργήσουν το απαραίτητο πολιτικο-ψυχολογικό κλίμα για να περάσουν αδιανόητα μέτρα αναπτυξιακού και κοινωνικού ακρωτηριασμού στην Ελλάδα πρώτα και αλλού στη συνέχεια, αλλά και να δικαιολογηθεί η, επίσης αδιανόητη μέχρι πρότινος, είσοδος του ΔΝΤ στην Ευρώπη.
Ακόμη χειρότερα, η Αθήνα ενδεχομένως πιέζεται ώστε να προχωρήσει, το ταχύτερο δυνατό, η κυβέρνηση Παπανδρέου στην εγκληματική πράξη –μερικοί θα την ονόμαζαν ίσως «προδοτική»– που συνιστά η μετατροπή του συνόλου του χρέους της χώρας σε ενυπόθηκο προς εξασφάλιση των δανειστών της. Δεν θα πουλούσαμε, δηλαδή, μόνο ό,τι έχουμε και δεν έχουμε, θα πουλούσαμε και κάθε μέλλον αυτής της χώρας. Έναν τέτοιο κίνδυνο επεσήμανε ήδη ο Βασίλειος Μαρκεζίνης σε συνέντευξή του στον Κόσμο του Επενδυτή, το περασμένο Σάββατο, ενώ στην ίδια κατεύθυνση συγκλίνουν και δηλώσεις Ιταλών αξιωματούχων. Δεν αποκλείεται να ξαναδούμε την Goldman Sachs, ή κάποια «συνάδελφό» της, να μας προτείνει πάλι τα περίτεχνα swaps που εισήγαγε ο Σημίτης και συνέχισε ο Καραμανλής, υπό την εποπτεία του βετεράνου της αμερικανοεβραϊκής τράπεζας κ. Χριστοδούλου, τον οποίο η κυβέρνηση Παπανδρέου συνεχίζει και σήμερα να έχει υπεύθυνο διαχείρισης του δημόσιου χρέους.

Σε ξένες τράπεζες οι ελληνικές καταθέσεις
Αυτό που δεν σκέφτηκαν –στην καλύτερη περίπτωση, που δεν είμαστε βέβαιοι ότι ισχύει– οι αρχιτέκτονες αυτής της μεθόδου είναι ότι, μαζί με τις αντιστάσεις της ελληνικής κοινωνίας, κατέστρεψαν και την ελληνική οικονομία. Η οικονομία είναι κατά το ήμισυ ψυχολογία. Πανικό στον πανικό, τρόμαξαν μεν οι Έλληνες, πήραν όμως μεγάλο μέρος των καταθέσεών τους έξω. Πολλοί ομολογιούχοι επεχείρησαν, επίσης, να ξεφορτωθούν τα ελληνικά ομόλογα, έστω και με ζημία, ασκώντας πίεση στα επιτόκια και τα CDS. Θα περάσουν πολλά χρόνια προτού οποιοσδήποτε ξένος επενδυτής, έχων σώας τας φρένας, αποφασίσει να επενδύσει στη χώρα. Το Βερολίνο, που πούλησε, όπως ο Φάουστ, την ψυχή του στο διάβολο των «αγορών» για να «πειθαρχήσει» την Ευρωζώνη, κινδυνεύει στο τέλος να βρεθεί με μια ανεξέλεγκτη κρίση, που θα ξεπεράσει την ικανότητα διαχείρισης που διαθέτει και θα του κοστίσει πολύ περισσότερο, πολιτικά, οικονομικά ίσως και στρατηγικά.

Το ερώτημα είναι πόσο καιρό ακόμα θα είναι δυνατό να παίζεται αυτό το «κυκλικό» παιχνίδι πανικού, κάμψης αντιστάσεων, υποτιθέμενης «σωτηρίας» και ανακούφισης γιατί «επιζήσαμε» άλλη μια φορά. Κάθε νέος «γύρος» εξαντλεί τόσο τα οικονομικά περιθώρια της χώρας, που απειλείται κάθε τόσο να γίνει «Lehman Brothers» για να βάλει μυαλό, όσο και τα πολιτικά περιθώρια διαχείρισης της ελληνικής κρίσης. Αυξάνεται ο κίνδυνος οι «κύκλοι» να σπάσουν κάποια στιγμή ανεξέλεγκτα.

Το σενάριο εξόδου από το ευρώ
Η συζήτηση περί εξόδου της Ελλάδας από το ευρώ, εκτός από άσκηση πίεσης στην Αθήνα, μπορεί επίσης να τροφοδοτείται από κερδοσκοπικές επιδιώξεις, από (μειοψηφικούς) γερμανικούς κύκλους που θα ήθελαν να «ξεφορτωθούν» την αδύναμη περιφέρεια, κύκλους που επιδιώκουν να ελέγξουν το γεωπολιτικό χώρο ή δυνάμεις που επιθυμούν την πλήρη αποκατάσταση του δολαρίου ως παγκόσμιου αποθεματικού. (Η τεράστια παρασκηνιακή επιρροή του αμερικανικού κατεστημένου και, πρώτα από όλα, του ισραηλινού λόμπι των ΗΠΑ στην κυβέρνηση Παπανδρέου ενδέχεται, επίσης, να έχει βάλει το χεράκι της, αφού είναι σε θέση να χρησιμοποιούν έντεχνα την Αθήνα για δικές τους επιδιώξεις, χωρίς καν αυτή να αντιλαμβάνεται πως τη χρησιμοποιούν.)

Όσο καιρό η Ευρώπη δεν αντιμετωπίζει ριζικά το πρόβλημα του χρέους, με μορφή μερικής διαγραφής του συνόλου του, αλλά και της «επανίδρυσής» της, ώστε να πάει σε διαφορετικό οικονομικό μοντέλο –κεϋνσιανισμός, με πολιτική ανάπτυξης και συνοχής, συν προστατευτισμός, συν επανακοινωνικοποίηση του χρηματοπιστωτικού τομέα–, μοντέλου που να μην παράγει δομικά χρέος αλλά ανάπτυξη και συνοχή, θα τίθεται πρακτικά προ του εξής διλήμματος:

• είτε να μεταβάλλεται σταδιακά σε «Τρίτο Κόσμο», κατεδαφίζοντας το κοινωνικό της κράτος υπό τη δικτατορία της Γερμανίας και των «αγορών».

• είτε να αποσυντεθεί μέσα στο χάος, τροφοδοτώντας και ολοκληρωτικές τάσεις, απαραίτητες για την καταστροφή της ευρωπαϊκής δημοκρατίας, που μακροχρόνια είναι απαραίτητη για να περάσει, εντέλει, ένα πρωτοφανές πρόγραμμα μαζικής «φτωχοποίησης» των Ευρωπαίων σε καιρό ειρήνης.

Δεν πρέπει να θεωρηθεί τυχαίο ότι οι (μετα)φασίστες της Μαρίν Λεπέν έχουν καταστήσει την έξοδο από το ευρώ κεντρικό τους σύνθημα. Η Ελλάδα, δυστυχώς, είναι η πρώτη υποψήφια για να εισάγει το χάος στην Ευρώπη. (Δεν πρέπει, επίσης, να ξεχνάμε ότι η χώρα μας, βρίσκεται και σε εξαιρετικά κρίσιμη γεωπολιτικά και γεωοικονομικά περιοχή, όπου διασταυρώνονται παγκόσμιες στρατηγικές και ισχυρές μεταναστευτικές ροές και εντάσεις.)

Αν δεν αναπτυχτεί, ταυτόχρονα και σύντομα, και ελληνική και ευρωπαϊκή απάντηση στην κρίση, η τελευταία κινδυνεύει να γίνει ανεξέλεγκτη και καταστροφική. Προς το παρόν όμως, οι πολιτικές ηγεσίες σε Ελλάδα και Ευρώπη αδυνατούν όχι μόνο να παράγουν ικανοποιητικές απαντήσεις, αλλά ακόμα και ορθή διάγνωση του προβλήματος. Αφήνουν έτσι την πρωτοβουλία στις δυνάμεις του Χάους και της Αποσύνθεσης, που δεν είναι άλλες από το «παγκόσμιο τέρας» του διεθνούς χρηματιστικού κεφαλαίου, που παρήγαγαν τέσσερις δεκαετίες νεοφιλελευθερισμού, «απελευθερώσεων», «απορρυθμίσεων», «αποφορολόγησης», η κατάρρευση της ΕΣΣΔ, η εξαγορά και συνθηκολόγηση της ευρωπαϊκής σοσιαλδημοκρατίας. Αυτό οργανώνει την κρίση, για να κατεδαφίσει τις κοινωνικές κατακτήσεις, τον πολιτισμό και τη δημοκρατία της Ευρώπης, μετακυλίοντας στους ευρωπαϊκούς λαούς όλο το βάρος του χρέους που δημιούργησε και εμπεδώνοντας την εξουσία μιας «Ολοκληρωτικής Αυτοκρατορίας της Παγκοσμιοποίησης».