Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

3 Αυγ 2011

Ένα πέπλο φόβου έχει ξεδιπλωθεί επάνω από τα ευρωπαϊκά έθνη. Ένα κλίμα τρομοκρατήσεως των λαών ταξιδεύει με μεγάλη ταχύτητα στην ήπειρό μας και διαχέεται από κράτος σε κράτος. Και ο στόχος του φαινομένου αυτού αποκτά σαφές ιδεολογικό στόχο. Δεν είναι η πρώτη φορά που επιχειρείται η ποδηγέτηση της ελεύθερης βουλήσεως των πολιτών από την συστημική τρομοκρατία που παράγει μια φαινομενικά αόρατη βιομηχανία φόβου με επιδίωξη την υποταγή συνειδήσεων.

Τώρα όμως ο τρόμος του διεθνιστικού νεοταξισμού στρέφεται ξεκάθαρα ενάντια στον Εθνικισμό για να ανακόψει την πανευρωπαϊκή άνοδό του. Η πρεμούρα της εγκατάστασης της παγκόσμιας διακυβέρνησης θέλει την οριστική κατάλυση του εθνικού κράτους. Το λαϊκό συναίσθημα όμως είναι συνυφασμένο με την εθνική του ταυτότητα και ιστορία, αφού ο λαός αρνείται να παραχωρήσει τη θέση του και το κράτος του σε ξένα χέρια και ξεπουλημένους. Ο ελληνικός λαός έχει αντιληφθεί την ανάγκη εθνικής αντίστασης. Γι’ αυτό και υπόκειται στην καλλιέργεια του φοβικού συνδρόμου ταυτόχρονα με τον εθνικισμό ως εφαλτήριο αντίστασης.

Το τρομοκρατικό χτύπημα στην Νορβηγία κατευθύνθηκε με την χρήση του παραμορφωτικού φακού της νεοταξικής προπαγάνδας στον επιδιωκόμενο στόχο. Η δε Νορβηγία ως χώρα με υψηλά αποθεματικά στα ασφαλιστικά της ταμεία, δυνατότητα εξαγοράς χρέους και υψηλή τεχνογνωσία εξόρυξης υποθαλάσσιων κοιτασμάτων, με ανεξαρτησία κινήσεων από τους διαβόητους οίκους εκτίμησης πιστοληπτικής ικανότητας, αποτελεί ένα αγκάθι για την παγκόσμια διακυβέρνηση.

Τώρα με τα δολοφονικά χτυπήματα του «περίεργου» Νορβηγού που παρουσιάστηκε από ελληνικά και ξένα ΜΜΕ ως δήθεν ακροδεξιός και ρατσιστής, τα κακά φαντάσματα της ανθρωπότητας προσδοκούν η μεν Νορβηγία να πάψει τις επαφές με τη Ρωσία και την Ελλάδα, ο δε εθνικισμός να καταδειχτεί ως δήθεν δολοφονική συμμορία. Και ταυτόχρονα επιδιώκουν να εμφανίσουν το εθνικό κράτος ως αδύναμο να διαχειριστεί υψηλές κρίσεις. Στην πραγματικότητα ο «περίεργος» Νορβηγός αποδείχτηκε φιλοσιωνιστής, αντιρατσιστής και φιλογκέϊ, αλλά η αλήθεια αποκρύφτηκε από τα ελληνόφωνα ΜΜΕ αφού οι νεοταξικές εντολές αγιάζουν τα μέσα.

Η βιομηχανία του φόβου στην πατρίδα μας έχει και συνέχεια. Ακούσαμε λοιπόν από τον αρχηγό της Ελληνικής Αστυνομίας κ. Οικονόμου να παραδέχεται το τραγικό έλλειμμα ασφάλειας που αντιμετωπίζει η ελληνική κοινωνία με τη φράση «είμαστε η μόνη ευρωπαϊκή χώρα στην οποία πραγματοποιούνται επιθέσεις καθημερινά με καλάσνικοφ». Και την ίδια στιγμή ο κ. Οικονόμου «ανακαλύπτει» την ύπαρξη μιας… φασίζουσας ακροδεξιάς προέλευσης βίας! Η οποία λέει δεν έχει προσλάβει τις διαστάσεις της αναρχικής βίας.

Πρόκειται για μια ανήκουστη και εξωπραγματική σύγκριση με τους ακροαριστερούς υπάλληλους του φοβίζοντος καθεστώτος. Την ίδια στιγμή αποκρύβεται από τον ελληνικό λαό ότι για την εγκληματικότητα ευθύνεται το ίδιο το καθεστώς, οι γνωστοί πασίγνωστοι κουκουλοφόροι και η είσοδος των λαθρομεταναστών που νοθεύουν την κοινωνία μας και βοηθούν τους σκοπούς των γειτονικών και των νεοταξικών άρπαγων.

Και ενώ συμβαίνουν αυτά, μαθαίνουμε ότι πρόσφατα στέγασαν 30 λαθρομετανάστες από χώρες της Ασίας σε Κέντρο Παιδικής Μέριμνας στην Πωγωνιανή Ιωαννίνων, μετατρέποντας αυτό σε κέντρο κράτησης λαθρομεταναστών! Μετά τις έντονες αντιδράσεις της τοπικής κοινωνίας και των αρχών, το υπουργείο δήθεν προστασίας του πολίτη είπε πως δεν θα στείλει άλλους!

Και να φανταστείτε ότι το Ίδρυμα είναι ενεργό και τα παιδάκια θα επιστρέψουν το Σεπτέμβριο. Και σαν να μη φτάνει αυτό, οι 21 εκ των 30 λαθραίων έφυγαν από τον «ξενώνα» συνεχίζοντας το ταξίδι στον …ελληνικό παράδεισο! Οι αρμόδιοι ουδόλως ενοχλούνται από την αύξηση του φαινομένου των πυρκαγιών που ξεκινούν από την κατεχόμενη Βόρειο Ήπειρο και κατευθύνονται στο έδαφος της ελεύθερης Ηπείρου που θεωρούν οι Αλβανοί τάχα δική τους.

Οι φωτιές όμως συνεχίζονται και λαμβάνουν μάλιστα και πολιτισμικές διαστάσεις, αφού το ψευτορωμέϊκο είναι προορισμένο για τους αλλόφυλους, τους αλλόθρησκους και λοιπούς νεοταξικούς. Έτσι λοιπόν δόθηκαν χώροι του Σταδίου Ειρήνης και Φιλίας και του Ολυμπιακού Αθλητικού Κέντρου Αθηνών στους μουσουλμάνους της Αθήνας προκειμένου αυτοί να γιορτάσουν το ραμαζάνι. Για να γυρνούν κάποιοι εξ αυτών να μας απειλούν με τη ζωή μας και να απαιτούν Τζαμί όταν αποτελούν επαχθές βάρος που δεν τους ζητήσαμε ποτέ να έρθουν, αλλά ήρθαν ως ακάλεστοι και εισβολείς.

Το δε υπουργείο δήθεν ελληνικής παιδείας και διά βίου αμάθειας που προέβη σ’ αυτήν την απρέπεια, προφανώς μαζί με ολόκληρη την κυβέρνηση δεν ενδιαφέρεται όταν οι «καημένοι» της οικουμένης συλλαμβάνονται σωρηδόν ακόμη και μέσα σε αμαξοστάσια του ΟΣΕ όπως πρόσφατα συνέβη στην Πάτρα με 114 από δαύτους. Δεν ενδιαφέρεται για τα 400 κιλά ακατέργαστης ινδικής κάνναβης που βρέθηκαν εγκαταλελειμμένα κοντά στο νησί Πρασούδι της Ηγουμενίτσας, όταν τα ναρκωτικά πηγαινοέρχονται αβέρτα από την Αλβανία. Δεν νοιάζονται για την απόπειρα βιασμού νεαρού αγοριού από αλλοδαπό στη Σάμο, αμφότερων λαθρομεταναστών. Το υπουργείο αμάθειας ενδιαφέρεται όμως για την επιστροφή στα δημοτικά σχολεία του ανιστόρητου βιβλίου ιστορίας της Ρεπούση που βλέπει συνωστισμούς Ελλήνων στη Σμύρνη και ύπαρξη ελληνικών ευθυνών στην Μικρασία.

Ο Έλληνας δεν υποτάσσεται στο φόβο και δεν αποδέχεται ξένες κυριαρχίες. Έχει ανεπτυγμένη εθνική συνείδηση και υπερηφάνεια. Θα γίνει αληθινά λεύτερος και θα ξανακυριαρχήσει με τον Ελληνικό Εθνικοκοινωνισμό στο τιμόνι σκορπίζοντας φόβο και δέος στους εργολάβους του φόβου.

ΣΠΥΡΙΔΩΝ ΚΑΡΑΧΑΛΙΟΣ



Ρεπορτάζ από την Αθήνα στην ιστοσελίδα Spiegel-Online, με τίτλο
«Παιδιά; Αργότερα! Ίσως» και υπότιτλο «Η αβεβαιότητα και ο φόβος επισκιάζουν τον οικογενειακό προγραμματισμό στην Ελλάδα. Το ποσοστό των γεννήσεων
βρίσκεται στο ναδίρ, ενώ αντίθετα αυξάνεται δραματικά ο αριθμός διακοπών των εκτρώσεων. Η κρίση χρέους εντείνει αυτή την τάση», αναφέρει μεταξύ άλλων:

Μία ολόκληρη γενιά Ελλήνων ηλικίας 30 με 40 ετών αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα όσον αφορά τον οικογενειακό προγραμματισμό. Δημοσιονομική κρίση, ανεργία και φόβος για το μέλλον αποτελούν λόγους που δυσχεραίνουν την απόκτηση απογόνων. Αντιστοίχως, δεν υπάρχει και στήριξη από την πλευρά του κράτους, καθώς στα πλαίσια των περικοπών μειώνονται συνεχώς οι θέσεις σε βρεφονηπιακούς, παιδικούς σταθμούς και ηπιαγωγεία. Παράδειγμα αποτελεί ο δήμος Χαλανδρίου, όπου σε σύνολο 100.000 κατοίκων υπήρχαν μέχρι πρότινος 900 θέσεις σε δημόσιους παιδικούς σταθμούς, ενώ τώρα ανέρχονται σε περίπου 400.

Τα στατιστικά δείχνουν ότι και οι Ελληνίδες μεταθέτουν τη μητρότητα, καθώς το 1975 γεννούσαν το πρώτο τους παιδί σε ηλικία κατά μέσο όρο 25,9 ετών, ενώ το 2009 στα 31,1. Το φετινό ποσοστό των γεννήσεων αναμένεται να κυμανθεί στο 1,38. Όσον αφορά τις παροχές στις νέες μητέρες, χορηγείται 17 εβδομάδες επίδομα και μέχρι 6 μήνες άδεια μητρότητας. Τα επιδόματα για τα παιδιά είναι πάρα πολύ χαμηλά: 8,22 ευρώ για το πρώτο παιδί, 24,65 ευρώ για τα δύο.

Η Ελλάδα καταλαμβάνει την πρώτη θέση πανευρωπαϊκά στις εκτρώσεις, καθώς πριν από 10 χρόνια ο αριθμός τους έφτανε τις 200.000 σε πληθυσμό 11 εκατομμυρίων περίπου. Υπολογίζεται μάλιστα και «παγκόσμιο ρεκόρ», με 140 διακοπές κύησης ανά 1000 Ελληνίδες, ενώ πλέον ο αριθμός τους υπολογίζεται σε 300.000 ετησίως, αν και δεν υπάρχουν ασφαλή στατιστικά στοιχεία.

Ανασταλτικό παράγοντα για τη δημιουργία οικογένειας θεωρούν οι ειδικοί τις σημερινές συνθήκες, που διαμόρφωσαν τη «Γενιά των 700 ευρώ», όπου ένα σημαντικό ποσοστό των Ελλήνων νεαρής ηλικίας, αν και διαθέτει πανεπιστημιακή μόρφωση, δεν έχει προοπτικές για το μέλλον, καθώς καταλήγει σε δουλειές μερικής απασχόλησης και αναγκάζεται να μένει στο πατρικό του σπίτι και μετά το 30ο έτος της ηλικίας του, προκειμένου να τα βγάλει πέρα Οικονομικά. Το ποσοστό ανεργίας στις ηλικίες 15-24 ανέρχεται φέτος στο 42,5%, ενώ στις ηλικίες 25-34 στο 22,6% - και αυτά σύμφωνα με επίσημα στατιστικά στοιχεία.

Με δεδομένες αυτές τις συνθήκες, αλλά και το ενδεχόμενο απόλυσης χωρίς την προοπτική ανεύρεσης άλλης θέσης εργασίας, ο οικογενειακός προγραμματισμός δυσκολεύει ακόμη περισσότερο. Το δημοσίευμα καταλήγει με τη δήλωση μιας εργαζόμενης: «Οι Έλληνες κράτησαν ψηλά το ιδεώδες της οικογένειας ακόμα και στις χειρότερες περιόδους. Πάντοτε υπήρχε ο σκοπός της δημιουργίας οικογένειας και μιας οικογενειακής φωλιάς».


Στην τελική ευθεία για το «πιστωτικό γεγονός» που θα σηματοδοτήσει την επιλεκτική χρεοκοπία μπαίνει η Ελλάδα. Μας το μαρτύρησε ο κ.Καρατζαφέρης, λίγο μετά την αιφνιδιαστική συνάντησή του με τον Βενιζέλο στη Βουλή.

Ο κ. Καρατζαφέρης αναφέρθηκε στην συνάντηση των οίκων αξιολόγησης με Ευρωπαίο επίτροπο όπου συμφωνήθηκε ότι «θα χρειαστεί ένα πιστωτικό γεγονός και μετά θα αναλάμβαναν την δέσμευση της αναβάθμισης της χώρας στις αγορές. Απ’ ότι φαίνεται θα έχουμε ένα μίνι επεισόδιο, ένα μικράς διαρκείας και ανώδυνο, εάν δεχθώ τις περιγραφές που έχω ακούσει από κυβερνητικά χείλη» (μαρτυριάρης ο πρόεδρος).

«Όλα θα γίνουν επαγγελματικά, όπως πρέπει και θα γίνουν με πολύ μεγάλη ταχύτητα την κρίσιμη στιγμή που θα συντελεστεί η μετάβαση από το ένα καθεστώς στο άλλο», απάντησε ο Βενιζέλος.

Συμπέρασμα: η επιλεκτική χρεοκοπία είναι ante portas.

Υ.Γ.. Στα χαμηλότερα επίπεδα των τελευταίων 15 ετών υποχώρησε την Τετάρτη το χρηματιστήριο της Αθήνας, επηρεαζόμενο άμεσα από τις ανησυχίες για μετάδοση της κρίσης χρέους στις μεγάλες χώρες της ευρωζώνης. Έκλεισε με μεγάλη πτώση 3,76% , στις 1.101,31 μονάδες.

Το απόσπασμα από τα πρακτικά

Τετάρτη 3 Αυγούστου 2011

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Βαΐτσης Αποστολάτος): Έχει ζητήσει το λόγο ο κ. Καρατζαφέρης για ένα λεπτό.

Ορίστε, κύριε Πρόεδρε, έχετε το λόγο.

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΑΡΑΤΖΑΦΕΡΗΣ (Πρόεδρος του Λαϊκού Ορθόδοξου Συναγερμού): Κύριε Πρόεδρε, πριν από ένα μήνα –και υπάρχει στα Πρακτικά- είχα αποκαλύψει ότι υπήρξε μία συνάντηση με κορυφαίο Επίτροπο της Ευρωπαϊκής Ένωσης των τριών οίκων αξιολόγησης κι είχαν συζητηθεί ορισμένα πράγματα. Είχα πει όμως ότι δεν ξέρω εάν συμφωνήθηκαν.

Ήταν ότι θα χρειαστεί ένα πιστωτικό επεισόδιο και αμέσως μετά θα αναλάμβαναν τη δέσμευση της αναβάθμισης της χώρας στις αγορές. Από ότι φαίνεται θα έχουμε ένα μίνι επεισόδιο, ένα μικράς διαρκείας και ανώδυνο, εάν δεχθώ τις περιγραφές, τις οποίες έχω ακούσει από κυβερνητικά χείλη.

Το ερώτημα είναι, εις το παρασκήνιο έχει εξασφαλιστεί η αναβάθμιση; Και ποια αναβάθμιση; Θα είναι τόση, ώστε να μπορούμε να έχουμε την κατάλληλη τραπεζική υποδομή για να προχωρήσουν όλα αυτά τα οποία δεν προχωρούν σήμερα εις τη θέση την οποία βρίσκονται οι τράπεζες, γιατί δεν περνούν οι εγγυητικές τους; Αυτό είναι το ζητούμενο.

ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ (Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης και Υπουργός Οικονομικών): Κύριε Πρόεδρε, σας παρακαλώ το λόγο.

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Βαΐτσης Αποστολάτος): Ο Αντιπρόεδρος της Κυβερνήσεως και Υπουργός Οικονομικών, κ. Βενιζέλος, έχει το λόγο.

ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ (Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης και Υπουργός Οικονομικών): Παρακαλώ το Σώμα να με τιμήσει με την προσοχή του, γιατί κάθε λέξη που θα πω έχει μια σημασία στην ερώτηση αυτή.

Δεν υπάρχει κανένα απολύτως ζήτημα με την χρηματοδότηση και γενικότερα με τη ρευστότητα των ελληνικών τραπεζών, όπως και με την κεφαλαιακή τους επάρκεια. Είπα προηγουμένως ότι διαθέτουμε για την ανακεφαλαιοδότηση τους 30.000.000.000 ευρώ και η ρευστότητα τους είναι ρητά διασφαλισμένη με βάσει τις αποφάσεις του Συμβουλίου Κορυφής της 21ης Ιουλίου, με αποφάσεις του Διοικητικού Συμβούλιου της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας μέσω του ευρωσυστήματος. Άρα, έχει ξεπεραστεί κάθε προηγούμενη συζήτηση, έχει καταστεί άνευ αντικειμένου.

Οι οίκοι αξιολόγησεις, οι οποίοι αποτελούν αντικείμενο μακρών συζητήσεων στο ECOFIN, όχι στο EUROGROUP και ασχολείται μαζί τους ο Αντιπρόεδρος της Επιτροπής ο κ. Μισέλ Μπαρνιέ, ξέρουν πολύ καλά τι συμβαίνει.

Διαβάστε με προσοχή τις δημόσιες ανακοινώσεις που έκαναν οι οίκοι αξιολόγησης μετά τις 21 Ιουλίου. Για πρώτη φορά τονίζουν ότι η λύση αυτή είναι θετική και ανοίγει προοπτική για την ελληνική οικονομία και ότι μπορεί να αλλάξει τα επίπεδα αξιολόγησης. Άρα, οι ίδιοι οι οίκοι αξιολόγησης έχουν τοποθετηθεί ρητά, δημόσια.

Όλη η προηγούμενη συζήτηση, που δυστυχώς έγινε αντικείμενο μιας απόπειρας άτεχνης πολιτικής εκμετάλλευσης, εκφοβισμού και σπέκουλας, είναι άνευ αντικειμένου. Απεδείχθη ότι ξέραμε τι λέγαμε, ξέραμε τι κάναμε. Μόνο που θέλει πειθαρχία, με την έννοια ότι δεν πρέπει μόνοι μας να δημιουργούμε προβλήματα στον εαυτό μας ως χώρα. Ό,τι λέγεται στο εσωτερικό της χώρα, λέγεται διεθνώς. Δεν υπάρχει επικοινωνιακό στεγανό. Ό,τι λέγεται εδώ μέσα, είναι την άλλη στιγμή στα Διεθνή Πρακτορεία Ειδήσεων.

Στέλνω, λοιπόν, και στην διεθνή κοινή γνώμη και στις αγορές το μήνυμα αυτό, ότι ξέρουμε τι κάνουμε, εφαρμόζουμε με συνέπεια τις αποφάσεις της Ευρωζώνης, είμαστε σε συνεννόηση με όλα τα θεσμικά όργανα και με τον ιδιωτικό τομέα και έχουμε βάλει στις ράγες την εφαρμογή της απόφασης αυτής. Όλα θα γίνουν επαγγελματικά όπως πρέπει και θα γίνουν με πολύ μεγάλη ταχύτητα την κρίσιμη στιγμή που θα συντελεστεί η μετάβαση από το ένα καθεστώς στο άλλο. Είναι πάρα πολύ καθαρό και πάρα πολύ σαφές αυτό που λέω.

Ευχαριστώ πολύ.

Πηγή


Ως κουκουλοφόρος του διαδικτύου!
H κυβέρνηση εντόπισε τον εχθρό και σχεδιάζει να τον κατατροπώσει!
Ο εχθρός είναι τα blogs!
Και είναι τα blogs επειδή, όπως χαρακτηριστικά είπε ο αρμόδιος υπουργός, εκεί υπάρχουν οι “κουκουλοφόροι” του διαδικτύου!
Δεν ήξερα οτι είμαι ..κουκουλοφόρος, άρα εχθρός!
Κατ’ αρχήν η κυβέρνηση (και αυτή και η προηγούμενη), δεν μπόρεσε να αντιμετωπίσει τους κουκουλοφόρους των διαδηλώσεων, οι οποίοι βγαίνουν μπροστά και συγκρούονται στους δρόμους με την αστυνομία. (Υπάρχει βέβαια ένα ερώτημα, για την …αποτυχία της αυτή, μήπως δηλαδή δεν θέλησε!)
Θα τα βάλει τώρα με τους ….κουκουλοφόρους του πληκτρολογίου;
Και γιατί την …ενοχλούν τόσο πολύ;
Επειδή, λένε, υπάρχουν κάποιοι που διαπράττουν αδικήματα!
Δηλαδή, επειδή συμβαίνουν ατυχήματα στους δρόμους, θα απαγορεύσουμε την κυκλοφορία των αυτοκινήτων;
Επειδή γίνονται επεισόδια, θα απαγορεύσουμε τις διαδηλώσεις;
Επειδή οι κυβερνήσεις μας διαπράττουν αδικήματα (έστω και παραλείψεως), θα σταματήσουμε να τις εκλέγουμε;
Τι είδους αντίληψη είναι αυτή;

Υπάρχουν πολλοί τρόποι να εντοπίζονται οι παρανομούντες και να οδηγούνται στον εισαγγελέα.
Άρα, δεν ισχύει αυτό το επιχείρημα!
Κάτι άλλο έχουν στο μυαλό τους.
Και αυτό που τους ανησυχεί, δεν είναι οι ελάχιστοι που παρανομούν!
Είναι οι πολλές χιλιάδες άλλοι, που ελεύθερα, γράφουν, σχολιάζουν, καταγγέλλουν, συζητούν, αποκαλύπτουν!
Αυτοί είναι ο στόχος!
Αυτούς φοβούνται!
Τους ανεξέλεγκτους!
Αυτούς θέλουν να φοβίσουν και στο τέλος να φιμώσουν!
Τι θα καταφέρει η κυβέρνηση;
Μάλλον τίποτα!
Απλώς θα στρέψει εναντίον της όλους όσους ασχολούνται με το διαδίκτυο και κυρίως τους νέους!
Η λογική της κυβέρνησης είναι επικίνδυνη και πολύ φοβούμαι ότι ”επωάζει το αυγό του φιδιού”…

Υ.Γ. Θα πρότεινα στο κ. Υπουργό της Δικαιοσύνης να αναγνώσει « The Federalist Papers». Πρόκειται για τον διάλογο που έγινε δημοσίως από τους «πατέρες» του Αμερικανικού Κράτους. Ολοι τους αρθρογραφούσαν με ψευδώνυμα!
Θα του πρότεινα, επίσης, να διαβάσει μερικές από τις μεγαλύτερες ελληνικές και ξένες εφημερίδες. Ορισμένες από τις σημαντικότερες παρεμβάσεις, γίνονται με ψευδώνυμα!

Φτιάχτηκε 1.227 χρόνια προ ΓΑΠ


Και ενώ λεφτά για τζαμιά υπάρχουν πάρα πολλά, η εκκλησία των Αρχαγγέλων, που είναι 1.227 ετών και βρίσκεται στα Μουδανιά της Προύσας της Τουρκίας, αναζητά νέο ιδιοκτήτη έναντι 400.000 δολ ή αλλιώς 280.000 ευρώ, τη στιγμή που στην Αθήνα θα δοθούν 1.500.000 ευρώ για την ανέγερση τεμένους.

Η εκκλησία αυτή κατασκευάστηκε από τον Αυτοκράτορα του Βυζαντίου, Κωνσταντίνο Πορφυρογέννητο ΙV, μεταξύ 780-797 μ.Χ, και πριν από 10 χρόνια, την αγόρασε ο Τούρκος επιχειρηματίας, κ. Μετέ Γιαλτσίν, ο οποίος θέλησε να κάνει αναπαλαίωση, αλλά οι αρχές δεν του το επέτρεψαν. Ο λόγος απλός… Δεν δίδεται άδεια αναπαλαίωσης στα ιστορικά μνημεία και αυτή είναι η τρίτη παλαιότερη εκκλησία του κόσμου! Έτσι, λοιπόν, ο επιχειρηματίας θέλει τώρα να την πουλήσει…

Λέγεται, μάλιστα, ότι έγινε πρόταση στον Οικουμενικό Πατριάρχη, κ.κ. Βαρθολομαίο, που την επισκέπτεται κάθε χρόνο, να την αγοράσει το Πατριαρχείο, αλλά η πρόταση δεν έγινε δεκτή, γιατί δεν διαθέτουν χρήματα...

Στο θέμα αναφέρεται η τουρκική εφημερίδα Turkiye, στην πρώτη σελίδα της, με τίτλο «Εκκλησία προς πώληση από τον ιδιοκτήτη της»…

Τώρα, πως, ούτε η επίσημη εκκλησία, ούτε η πολιτεία, (που να μην σώσουν) δεν μπορούν να βρουν χρήματα για να περισώσουν ένα τόσο σημαντικής αξίας ιστορικό μνημείο του πολιτισμού και της ελληνικής μας ταυτότητας, είναι τουλάχιστον ντροπή…

Δεν ξέρω πώς θα μπορούσε κανείς να αντιληφθεί τις... προτεραιότητες της ελληνικής αστυνομίας τον τελευταίο καιρό. Ενώ η χώρα μας – εκτός από την οικονομική κρίση – έχει πέσει θύμα και ενός τσουνάμι εγκληματικότητας, το οποίο χτυπά προς κάθε πλευρά με δολοφονημένους, βιασμένες γυναίκες, ληστεφθέντες και ούτω καθ΄ εξής, αποφάσισε να φυλάει τα ... παράνομα μουσουλμανικά τζαμιά, της Αθήνας.

Όχι, δεν σας κάνουμε πλάκα. Έτσι είναι. Ή τουλάχιστον έτσι είπε στο Associated Press εκπρόσωπος της ελληνικής αστυνομίας. Η απόφαση αυτή ελήφθη από την ελληνική αστυνομία, λίγες μόνο ημέρες μετά τα γεγονότα της Νορβηγίας, στις 22 Ιουλίου. Σύμφωνα με τις δηλώσεις του εκπροσώπου της ΕΛΑΣ, η διαταγή δόθηκε την προηγούμενη εβδομάδα, μετά από μία έκτακτη συνεδρίαση των αστυνομικών αρχών.

Αφορμή της; Ο φόβος των αρμόδιων αρχών για “αντιγραφείς” του Νορβηγού Andreas Breivik και πιθανά χτυπήματα στην πατρίδα μας.
Ωραία. Κάτι πάει καλά όμως! Τι είναι αυτό; O Andreas Breivik δεν χτύπησε κανέναν τόπο λατρείας των μουσουλμάνων. Κανένα τζαμί, νόμιμο ή παράνομο. Τελευταία φορά που άκουσα ειδήσεις από την Νορβηγία, ο συγκεκριμένος τύπος είχε βάλει μία βόμβα κοντά στα γραφεία του πρωθυπουργού της χώρας και είχε επιτεθεί δολοφονώντας σε μια κατασκήνωση μελών του κυβερνώντος κόμματος.

Ενδιαφέρον είναι όμως ένα ακόμη κομμάτι του “ρεπορτάζ”. Που αναφέρεται στην ... άνοδο της ακροδεξιάς και προφανώς την συνδέει με τις ... αναμενόμενες τρομοκρατικές επιθέσεις. Συγκεκριμένα γίνεται αναφορά στην κακή οικονομική κατάσταση και την θέση της χώρας μας ως κεντρικής πύλης εισόδου λαθρομεταναστών στην Ευρώπη. Ότι δηλαδή αυτά τα δύο έχουν ως αποτέλεσμα την ωρίμανση των συνθηκών ανόδου της ακροδεξιάς.

Τώρα εξηγούνται οι δηλώσεις Οικονόμου

Πριν λίγες ημέρες ο αρχηγός της ΕΛ.ΑΣ. είχε κάνει κάποιες περιεργες δηλώσεις, που προκάλεσαν απορίες σε πολλούς. Προσέξτε τι είχε πει: «Η άλλη πλευρά επιδιώκει να υπάρξει νεκρός. Έχει σαφή σκοπό και το έχουμε βιώσει. Το τελευταίο διάστημα δημιουργείται και μία φασίζουσα, ακροδεξιάς προσέγγισης, βία, η οποία δεν έχει τις διαστάσεις των αναρχικών και εκδηλώνεται κυρίως με επιθέσεις σε αλλοδαπούς σε περιοχές κυρίως που υποφέρουν από παράνομους μετανάστες...

Είδαμε στο Σύνταγμα μια περίεργη συνεύρεση αναρχικών με φασίζουσες ομάδες ακροδεξιών, εναντίον αστυνομικών, κυρίως στις διαδηλώσεις εναντίον των πολιτικών και του Κοινοβουλίου».
Ακουλουθώντας λοιπόν τα βήματα του προηγούμενου υπουργού ΠΡΟ.ΠΟ. Μιχάλη Χρυσοχοίδη, ο αρχηγός της ΕΛ.ΑΣ. Προσπαθεί να κατασκευάσει στην χώρα μας μπαμπούλα ακροδεξιάς τρομοκρατίας.

Την ίδια ώρα που έχουμε συνεχώς νεκρούς, εκρήξεις και βομβιστικές επιθέσεις από την άκρα αριστερά, που έχουμε τα τελευταία 40 χρόνια συνεχιζόμενη δράση της ακροαριστερής τρομοκρατίας, κάποιοι χρησιμοποιούν κάτι που έγινε στην άλλη πλευρά της Ευρώπης, για να στήσουν σκηνικά που τους συμφέρουν πολιτικά.

Γιατί ακριβώς αυτό συμβαίνει. Με αφορμή την υπόθεση Breivik, το πολιτικό κατεστημένο του ΠΑΣΟΚ επιχειρεί να δημιουργήσει ακροδεξιά “σκιάχτρα” έτσι ώστε να αναγκάσει τον κόσμο που στρέφεται στον πατριωτικό χώρο για ελπίδα, να φοβηθεί και να παραμείνει κολλημένος στον καναπέ του.

Το κάνουν όμως αυτό εις βάρος του Έλληνα πολίτη. Ο οποίος αντί να έχει την αστυνομία δίπλα του, την έχει απέναντί του. Αντί να φυλάει το σπίτι του, όπως θα έπρεπε κάνει τον ... σωματοφύλακα σε παράνομα τζαμιά ισλαμιστών.

Πρόκειται για πλήρη παράκρουση. Παράκρουση που οφείλεται σε ιδεοληψίες και μικροπολιτικές σκοπιμότητες της κυβέρνησης. Όπως όμως κάθε παράνοια, υπάρχει πιθανότητα να παράγει το ακριβώς αντίθετο αποτέλεσμα από αυτό που στοχεύει. Να στρέψει δηλαδή τον ελληνικό λαό ακόμη περισσότερο κατά της κυβέρνησης και της ιδεολογίας που αυτή πρεσβεύει.

Δημήτρης Παπαγεωργίου


Στις 19 Ιουλίου συνελήφθησαν στον Αερολιμένα Αθηνών, 4 Μαροκινοί που είχαν στην κατοχή τους κλοπιμαία, αλλά και τα «περιβόητα» ταξιδιωτικά έγραφα και χαρτιά αναβολής απομάκρυνσης που είχαν δοθεί από τη Κυβέρνηση, στους λαθρομετανάστες της «Υπατίας».

Την ίδια ημέρα, ως Βουλευτής Α’Αθηνών και γραμματέας Μεταναστευτικής Πολιτικής της Ν.Δ. με δημόσια δήλωσή μου απαίτησα από τον Υπουργό Προστασίας του Πολίτη, αν αληθεύει η δημοσιογραφική είδηση ότι συνελήφθησαν 4 άτομα, από τους καταληψίες της Νομικής, ήρωες των αλληλέγγυων, που κάνανε τη χώρα μπάχαλο επί ένα μήνα και πλέον. Μούγκα ο Υπουργός, κ.Παπουτσής.

Την επόμενη μέρα κατέθεσα Επίκαιρη ερώτηση που δεν μπορούσε να κρυφτεί.

Η ερώτησή μου συζητήθηκε τη Δευτέρα και ανταυτού ήρθε να απαντήσει ο Υφυπουργός κ. Όθωνας.

Η μεγάλη είδηση για την επικινδυνότητα του Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη αποδεικνύεται από αυτό που παραδέχθηκε ο Υφυπουργός από το Βήμα της Βουλής, δηλαδή ότι:

Ενώ καταδικάστηκαν από το δικαστήριο με πολύμηνη φυλάκιση με αναστολή, ακόμα, δεν έχουν απελαθεί και να τους αφαιρεθούν τα χαρτιά του ευεργετικού μέτρου που με ημιπαράνομες διαδικασίες χορηγήθηκαν σε όλους τους λαθρομετανάστες της Υπατίας για προσωρινή αναστολή απομάκρυνσης, με προσωπική απόφαση του Βουλευτή Α’Αθήνας και Υπουργού Προστασίας του πολίτη κ. Χρ. Παπουτσή.

Ντροπή λοιπόν, στη μνήμη του 44χρονου σφαγιασθέντος στην 3η Σεπτεμβρίου!

Ντροπή, για το σύνολο των κατοίκων του κέντρου των Αθηνών και των γύρω περιοχών, Πατήσια, Κυψέλης, Αγ.Παντελεήμονα, Μεταξουργείου, γιατί ούτε οι Νόμοι δεν τηρούνται σ’αυτή την χώρα!

Για να καταλάβετε ότι το Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη δεν τολμάει καν να πράξει το αυτονόητο!

ΝΑ ΕΙΧΕ ΑΠΕΛΑΣΕΙ ΑΜΕΣΩΣ ΜΕΤΑ ΤΗ ΚΑΤΑΔΙΚΗ ΤΟΥΣ ΑΠΟ ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥΣ ΠΑΡΑΝΟΜΟΥΣ ΚΑΙ ΚΛΕΦΤΕΣ ΜΑΡΟΚΙΝΟΥΣ!

Στο θέμα θα επανέλθω πάλι, μέσω της Βουλής.

Φωτεινή Πιπιλή


Η Δημογραφία αποτελεί έναν από τους θεμελιώδεις δείκτες προβλέψεως των παγκοσμίων μελλοντικών εξελίξεων αλλά και μετρήσεως της εθνικής ισχύος κρατών, αφού οι ακραίες δυσμενείς μεταβολές της, οδηγούν τόσο την ανθρωπότητα όσο και επί μέρους έθνη σε μη αντιστρέψιμα ιστορικά ραντεβού, καθ’ όσον οι επιπτώσεις των μεταβολών αυτών είναι δυνατόν να λάβουν είτε πλανητικές διαστάσεις, είτε σε κρατικό επίπεδο να συμπαρασύρουν ευθέως και άλλους βασικούς δείκτες μετρήσεως εθνικής ισχύος, όπως η οικονομία, οι ένοπλες δυνάμεις, η κοινωνική συνοχή κ.λ.π..

Εντός του 20ου αιώνος ο παγκόσμιος πληθυσμός ανήλθε από 1.6 σε 6.1 δις κατοίκους γεγονός πρωτόγνωρο για τα ιστορικά δεδομένα. Σήμερα, στις ανεπτυγμένες περιοχές του πλανήτου, η γεννητικότητα χαρακτηρίζεται από σταθερά καθοδική πορεία, στην πλειοψηφία κάτω από τον κρίσιμο δείκτη γεννητικότητος, (που είναι 2.1 απόγονοι ανά γυναίκα, για την διατήρηση του πληθυσμού) με παράλληλη μείωση της θνησιμότητος και αύξηση του προσδοκίμου ορίου ζωής. Κατά τον 20ο αιώνα παρατηρήθηκε εντυπωσιακή αύξηση της μεταναστεύσεως από υπανάπτυκτες σε ανεπτυγμένες περιοχές. Κατά την περίοδο 1990 – 2000, οι ανεπτυγμένες περιοχές εδέχοντο ετησίως 2.6 εκατ. διεθνείς μετανάστες στους οποίους αποδίδονται σήμερα τα 2/3 της αυξήσεως του πληθυσμού στις περιοχές αυτές. Ο παγκόσμιος πληθυσμός από 6.7 δις το 2007, αναμένεται να φθάσει τα 9.2 δις κατοίκους το 2050 (δηλαδή αύξηση κατά μία Κίνα και Ινδία μαζί ή ίση με τον παγκόσμιο πληθυσμό του 1950). Η αύξηση αυτή θα λάβει χώρα σχεδόν αποκλειστικά στις λιγότερο ανεπτυγμένες χώρες και μάλιστα κυρίως σε αστικές περιοχές.

Βάσει εγκύρων πηγών το ευρωπαϊκό δημογραφικό μέλλον προβλέπεται ζοφερό ακόμη και αν δεν υπάρξει μείζων πολεμική αναμέτρηση ή οικολογική ή επιδημιολογική καταστροφή. Η ανάγκη συμπληρώσεως του ελλείποντος εργατικού δυναμικού οδηγεί την Ευρώπη στην ανοχή ή και επιδίωξη υποδοχής μεγάλων μεταναστευτικών μαζών των οποίων η εισροή ήδη λαμβάνει ανεξέλεγκτες και ασύμμετρες διαστάσεις, λόγω της δημογραφικής εκρήξεως σε υπό ανάπτυξη χώρες, της διαφοράς βιοτικού επιπέδου και του καθεστώτος βίας και συγκρούσεων που επικρατεί σε άλλες περιοχές της Γης, όπως στην Αφρική, την Μ. Ανατολή, την Κεντρική Ασία κ.λ.π..

Η Ελλάς όχι μόνο δεν αποτελεί εξαίρεση στο ευρύτερο δημογραφικό ευρωπαϊκό πρόβλημα αλλά αντιθέτως η ανησυχία για το μέλλον της λαμβάνει υπαρξιακό χαρακτήρα, αφού η μεταναστευτική καταιγίδα σε συνδυασμό με τον συνολικό πληθυσμό της, την υπογεννητικότητά της, τις εθνικές απειλές που την περιστοιχίζουν και την πεπερασμένη αφομοιωτική της ικανότητα ειδικά για τους Μουσουλμάνους, που αποτελούν την συντριπτική πλειοψηφία των μεταναστών, συνθέτουν ασταθές εκρηκτικό μίγμα του οποίου οι επιπτώσεις άπτονται των συμφερόντων επιβιώσεως του έθνους.

Έναντι της εθνικής επιταγής λήψεως αμέσων, ριζικών και συστηματικών μέτρων, προς αντιμετώπιση του υπαρξιακού επιπέδου θέματος αυτού, οι εκάστοτε πολιτικές ηγεσίες δεικνύονται ανήμπορες, λιγόψυχες, κατώτερες των περιστάσεων, διαπνεόμενες από συγκεχυμένες κοσμοπολιτικές ιδεολογίες και εγκλωβισμένες σε μικροκομματικούς υπολογισμούς πολιτικού κόστους. Δυστυχώς οι ηγεσίες αυτές δεν δύνανται ή δεν θέλουν να συνειδητοποιήσουν ότι ο ελληνικός λαός τις εκλέγει για να προασπίσουν αποκλειστικά τα συμφέροντα του έθνους (και όχι σε συμψηφισμό με τα συμφέροντα γειτόνων, συμμάχων, διεθνών κέντρων λήψεως αποφάσεων ή των αναξιοπαθούντων της ανθρωπότητος) και ότι αυτό αποτελεί την μία και μοναδική αποστολή τους.

ΤΟ ΔΗΜΟΓΡΑΦΙΚΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΚΑΙ Η ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ.

Το δημογραφικό πρόβλημα αφορά το σύνολο σχεδόν των ανεπτυγμένων περιοχών του πλανήτου και προκύπτει κυρίως από μείωση της γεννητικότητος και αύξηση του προσδοκίμου ορίου ζωής με συνέπεια στις περισσότερες των περιοχών αυτών να αυξάνεται σταθερά η μέση ηλικία, καθώς και το ποσοστό ηλικίας άνω των 65 επί του συνολικού πληθυσμού. Εν τούτοις οι Η.Π.Α. αναμένεται ότι θα διατηρήσουν την αύξηση του πληθυσμού τους καθ’ όλο τον 21ο αιώνα, ενώ η Κίνα θα αυξάνει τον πληθυσμό της με επιβραδυνόμενο ρυθμό και από το έτος 2025 θα μεταβεί σε φάση μειώσεως του πληθυσμού της. Οι γειτονικές περιοχές της Ευρώπης, Β. Αφρική και Μ. Ανατολή θα συνεχίσουν να αυξάνονται σημαντικά και να διατηρούν χαμηλό δείκτη μέσης ηλικίας που σήμερα είναι 20 έναντι 40.5 της Ευρώπης (στις περιοχές αυτές αναμένεται ότι τα 195 εκ. ενεργών οικονομικά κατοίκων, του 2000, μεταξύ των ηλικιών 15 – 64, θα φθάσουν τα 289 εκ. το 2025 και τα 365 εκ. το 2050). Μείωση αναμένεται στον πληθυσμό της Ρωσίας καθώς και άλλων ευρωπαϊκών χωρών της Κ.Α.Κ., αφού από συνολικό πληθυσμό 219 εκ. το 2005, αναμένεται ότι θα φθάσει στα 196 εκ. το 2025 και τα 164 εκ. το 2050. Ο Τουρκικός πληθυσμός πρόκειται να αυξηθεί από 73 εκ. το 2005, στα 90 εκ. το 2025 και στα 101 εκ. το 2050. Στά επόμενα 30 έτη η αναλογία εργαζομένων/συνταξιούχων στα βιομηχανικά κράτη, θα είναι 1.5/1 έναντι του 3/1 που είναι σήμερα.

Οι Ευρωπαίοι δεν έχουν αντιληφθεί το μέγεθος της δημογραφικού τους προβλήματος, λόγω της μεταναστεύσεως, της υψηλής γεννητικότητος του παρελθόντος και της πτώσεως των δεικτών θνησιμότητος. Παρά την σχετική αύξηση του ευρωπαϊκού πληθυσμού (της Ευρώπης των 27), το ποσοστό αυτού επί του παγκοσμίου πληθυσμού έχει μειωθεί από το 13.5% το 1960 στο 7.5% το 2008. Κατά τις αρχές του 2009 ο συνολικός πληθυσμός της Ευρώπης (Ε.Ε. 27) ανήρχετο σχεδόν σε 500 εκ. κατοίκους με πολυπληθέστερες χώρες την Γερμανία (82.0), την Γαλλία (64.4), το Ηνωμένο Βασίλειο (61.6), την Ιταλία (60.0), την Ισπανία (45.8) και την Πολωνία (38.1). Ο Ευρωπαϊκός πληθυσμός, εντός του 2005, αυξήθηκε κατά 2.1 εκ. κατοίκους με την επισήμανση όμως ότι εξ αυτών οι 300.000 ήταν γηγενείς και 1.8 εκ. προήρχετο από την διεθνή μετανάστευση (85%). Ο Ευρωπαϊκός δείκτης γεννητικότητος μειώνεται σταθερά από το 1960 και αφού κατήλθε υπό το επίπεδο αναπληρώσεως πληθυσμού (2.1) στα μέσα του 1970, φθάνει σήμερα το 1.4 περίπου (ο μικρότερος παγκοσμίως), ενώ παράλληλα η Ε.Ε. των 27, έχει το μεγαλύτερο παγκοσμίως προσδόκιμο όριο ζωής. Η Ευρώπη αντιμετωπίζει ήδη δραστική μείωση του ποσοστού ηλικιών καταλλήλων προς εργασία (εργατικό δυναμικό) με τάσεις επιδεινώσεως. Από το 2030 όλες ηλικιακές ομάδες ενηλίκων ευρωπαίων γηγενών κάτω των 65 θα συρρικνώνονται, ενώ αντιθέτως τα 80 εκ. άνω των 65 ετών θα γίνουν 107 εκ. το 2025 και 133 εκ. το 2050. Κατά το 2005 η ευρωπαϊκή αναλογία κατοίκων ηλικίας άνω των 65, ως προς τους ενεργούς οικονομικά κατοίκους (ηλικίες από 15 – 65), ήταν ¼, ενώ το 2050 η αναλογία αυτή θα έχει διαμορφωθεί σε ½.

Ο επικρατέστερος παράγων που καθορίζει το μέγεθος, τον ρυθμό μεταβολής και την σύνθεση του πληθυσμού των περισσοτέρων ευρωπαϊκών χωρών, είναι η διεθνής μετανάστευση και όχι η φυσική αύξηση (γεννήσεις έναντι θανάτων του γηγενούς πληθυσμού). Από τα 44 περίπου εκ. διεθνών μεταναστών στην Ευρώπη, περισσότερα από 30 εκ. προέρχονται από χώρες εκτός της Ε.Ε. των 27. Ο μεγάλος αριθμός των μεταναστών αυξάνει τον ευρωπαϊκό πληθυσμό τόσο με την φυσική του παρουσία όσο και με την αυξημένη του γεννητικότητα (μικρές ηλικίες, πολιτιστική και θρησκευτική κουλτούρα κ.λ.π.). Η αύξηση των μεταναστών από χώρες εκτός της Ηπείρου και των απογόνων αυτών, δημιουργούν στην Ευρώπη πολυπολιτισμικές κοινωνίες από πλευράς φυλής (π.χ. Ασιάτες, Αφρικανοί, Άραβες κ.λ.π.), θρησκείας (κυρίως το Ισλάμ) και πολιτισμού. Επί παραδείγματι στην Αγγλία, το 2005, οι μη λευκές εθνικές ομάδες υπερέβαιναν το 10% του πληθυσμού.

Η μεταναστευτική ευρωπαϊκή πολιτική φαίνεται να είναι υποτυπώδης, αποσπασματική και σε κάθε περίπτωση να μην λαμβάνει υπ’ όψιν το γεγονός ότι η μετανάστευση στο μέλλον αναμένεται να διογκωθεί, δεδομένων των πληθυσμιακών αυξητικών τάσεων σε υπανάπτυκτες χώρες, της σταδιακής ελλείψεως βασικών διατροφικών πόρων και της οικολογικής επιβαρύνσεως πολλών περιοχών του πλανήτου η οποία θα επιδεινώσει την έλλειψη βασικών αγαθών και θα αυξήσει τις συγκρούσεις στις περιοχές αυτές. Η ευρωπαϊκή προσπάθεια διατηρήσεως της αναλογίας ενεργού πληθυσμού και συνταξιούχων ανακόπτει την αποτελεσματική λήψη μέτρων κατά της αθρόας και μη ελεγχόμενης μεταναστεύσεως. Εκείνο όμως που αποτελεί ουσιαστικό εμπόδιο στην εκθετική διόγκωση των μεταναστών εντός της Ε.Ε. και την ενσωμάτωσή τους στις ευρωπαϊκές κοινωνίες είναι η επικρατούσα φιλελεύθερη αντίληψη των πραγμάτων, στην οποία πρυτανεύουν οι δημοκρατικές και ατομικές ελευθερίες, ο σεβασμός των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, το δικαίωμα στην πολιτιστική διαφοροποίηση και η ανεξιθρησκεία. Οι αντίθετες φωνές είναι ασθενείς διότι στιγματίζονται άμεσα χαρακτηριζόμενες ως «ξενοφοβικές», «ρατσιστικές», «ακροδεξιές», «φασιστικές» κ.λ.π..

Έχει διαπιστωθεί στατιστικά ότι οι θρησκευόμενες οικογένειες (και κυρίως οι θρησκευόμενες γυναίκες) έχουν την τάση να γεννούν περισσότερα τέκνα. Δεδομένου ότι η θρησκευτική επίδραση στους Ευρωπαϊκούς πληθυσμούς είναι πλέον μικρή ενώ στους μουσουλμάνους κυρίως μετανάστες ισχυρή, δίχως εμφανείς τάσεις αμβλύνσεως αυτής, εύκολα συμπεραίνεται ότι η μεγάλη διαφορά γεννητικότητος, μεταξύ των δύο αυτών πληθυσμιακών ομάδων θα διατηρηθεί, με ότι αυτό συνεπάγεται. Εξ άλλου έχει παρατηρηθεί ότι μεταναστευτικές μειονότητες οι οποίες είτε θεωρούν ότι απειλούνται πολιτιστικά, είτε διαπνέονται από δογματικές αντιλήψεις, αντιδρούν με μεγιστοποίηση του δημογραφικού δυναμικού τους για λόγους επιβιώσεως.

Η δομή των ηλικιών στην Ευρώπη έχει μεταβληθεί δραματικά λόγω της πτώσεως του ρυθμού γεννήσεων και της αυξήσεως του προσδοκίμου ορίου ζωής. Η μέση ηλικία του πληθυσμού στην Ε.Ε. των 27, αναμένεται να ανέλθει από τα 40.4 έτη το 2008, στα 48 έτη το 2060. Το ποσοστό του πληθυσμού άνω των 65 ετών έχει αυξηθεί από 14% το 1990 στο 17% το 2007. Καθώς το φαινόμενο αυτό επιδεινώνεται δημιουργούνται πολύ μεγαλύτερες απαιτήσεις κοινωνικών παροχών (π.χ. υγεία, συντάξεις, υποδομές κ.λ.π.) στον ενεργό πληθυσμό που διαρκώς μειώνεται. Η διατήρηση σταθερού ενεργού πληθυσμού στην Ευρώπη απαιτεί την είσοδο εκατομμυρίων μεταναστών ετησίως και δεν θα πρέπει να διαφεύγει της προσοχής ότι και οι μετανάστες κάποτε γεράζουν και εισέρχονται με την σειρά τους στις προς κοινωνική υποστήριξη κατηγορίες του πληθυσμού.

Η χρονική πρόβλεψη της μελλοντικής συνθέσεως του ευρωπαϊκού πληθυσμού, ως ποσοστό γηγενών πολιτών και πολιτών ξένης προελεύσεως είναι δυσχερής και συγκεχυμένη, δεδομένου ότι συνήθως λογίζονται ως πολίτες ξένης προελεύσεως, μέχρι και η δεύτερη γενεά ξένων βάσει της υποθέσεως ότι η τρίτη γενεά ενσωματώνεται στην τοπική κοινωνία. Τυχόν κατάρρευση της υποθέσεως περί ενσωματώσεως των επερχομένων μίας ή δύο γενεών ξένων στην Ευρώπη (πράγμα πιθανόν με τα μέχρι στιγμής δείγματα), εκτοξεύει για το μέλλον εκθετικώς αντί γραμμικώς το ποσοστό αυτών στην ευρωπαϊκή Ήπειρο, δίχως καν να ληφθεί υπ’ όψιν και η παράμετρος των πολιτών μικτής προελεύσεως (γάμοι γηγενών με μετανάστες). Συνολικά θεωρείται βέβαιον ότι αναμένεται δραστική αύξηση της συνολικού πληθυσμιακού ποσοστού ξένης προελεύσεως στην Ευρώπη κατά τα επερχόμενα έτη.

Αρκετοί Ευρωπαίοι διαπράττουν το σφάλμα να κρίνουν τον ισλαμισμό σύμφωνα με το δικό τους σύστημα αξιών και να τον κατατάσσουν απλώς στις υφιστάμενες θρησκείες, υποβαθμίζοντας το γεγονός ότι πρόκειται για ιδεολογία με αλληλένδετες πολιτικές, οικονομικές και κοινωνικές προεκτάσεις. Το Ισλάμ ως πολιτική ιδεολογία προωθείται διαρκώς στους Διεθνείς Οργανισμούς και το διεθνές εμπόριο, κερδίζει οπαδούς στον Αραβικό κόσμο, σε κράτη της Ασίας καθώς και σε μετανάστες του Δυτικού κόσμου. Στις χώρες που επικρατεί, οι πολιτικές ελευθερίες, η ισότης έναντι του νόμου (για τις θρησκευτικές και εθνικές μειονότητες), η ελευθερία σκέψεως και εκφράσεως, καθώς και η θρησκευτική ελευθερία σταματούν. Οι παραβάτες υφίστανται εκφοβισμό ο οποίος απειλεί ανά πάσα στιγμή ακόμη και την ζωή τους, όπου και αν ευρίσκονται.

Σήμερα και μετά από την πικρή εμπειρία πολλαπλών πολύνεκρων βομβιστικών επιθέσεων εντός της Ε.Ε. και μετά από επισταμένες έρευνες, η Ευρώπη γνωρίζει ότι το ακραίο Ισλάμ διατηρεί στενή επαφή με Ευρωπαίους μουσουλμάνους, τους οποίους στρατολογεί, οργανώνει, χρηματοδοτεί και εκπαιδεύει. Επιπλέον το ακραίο Ισλάμ ελέγχει την συμπεριφορά των μετριοπαθών Ευρωπαίων Μουσουλμάνων και τους ασκεί πιέσεις, ενώ οι γηγενείς Ευρωπαίοι πολίτες διστάζουν πλέον να συμπεριφερθούν σύμφωνα με τα δημοκρατικά τους κεκτημένα δικαιώματα, φοβούμενοι την ισλαμική αντεκδίκηση (π.χ. σκίτσα Μωάμεθ). Την ίδια στιγμή ισλαμικά κράτη εκμεταλλευόμενα εθνικοθρησκευτικές τους μειονότητες εντός της Ε.Ε., επιχειρούν να αποκομίσουν πολιτικά και εμπορικά οφέλη (π.χ. ένταξη Τουρκίας στην Ε.Ε.) ή απειλούν ευθέως τους Ευρωπαίους (π.χ. Ιράν, Λιβύη). Οι αλματωδώς αυξανόμενοι μουσουλμανικοί πληθυσμοί της Ευρώπης, εκμεταλλευόμενοι τα αγαθά της Δυτικής Δημοκρατίας, διεκδικούν δυναμικά και επιτυχώς την πολιτιστική και θρησκευτική τους διαφοροποίηση (ενδυμασία, μόρφωση, κοινωνική συμπεριφορά, τζαμιά κ.λ.π.). Την ίδια στιγμή παραμένει ανενεργή η βασική διεθνής πρακτική της αμοιβαιότητος, αφού αποτελεί παγκόσμιο φαινόμενο το γεγονός ότι στα Ισλαμικά κράτη (ή κράτη με ισλαμική πλειοψηφία), οι χριστιανικοί πληθυσμοί και οι εκκλησίες διώκονται έως εξαλείψεως, ενώ οι Δυτικοί επισκέπτες υποχρεούνται σε αυστηρότατη τήρηση των τοπικών πολιτιστικών εθίμων (π.χ. αλκοόλ σε δημόσιους χώρους, ενδυμασία κυρίως των γυναικών, συμπεριφορά όπως το δημόσιο φιλί κ.λ.π.), με τους παραβάτες να υφίστανται σκληρές κυρώσεις.

ΔΗΜΟΓΡΑΦΙΚΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΚΑΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

Ο πληθυσμός της Ελλάδος σήμερα ανέρχεται στα 11 εκ. περίπου κατοίκους. Ο δείκτης γεννητικότητος είναι 1.3 τέκνα ανά Ελληνίδα γυναίκα (σημαίνει υποδιπλασιασμό του πληθυσμού σε 45 έτη, γεγονός που καθιστά την ανάκαμψη λίαν δυσχερή), ο ρυθμός γεννήσεων είναι 9.45 γέννες ανά 1000 κατοίκους, ενώ ο ρυθμός θανάτων ανέρχεται σε 10.51 ανά 1000 κατοίκους. Το προσδόκιμο όριο ζωής έχει φθάσει στα 79.66 έτη (77.1 για τους άνδρες και 82.37 για τις γυναίκες), ενώ το φάσμα ηλικιών από 0-14 είναι 14.3%, από 15-64 είναι 66.6% και άνω των 65 ετών, φθάνει το 19.1% (τα ποσοστά αυτά το 1971 ήταν αντίστοιχα 25.4%, 63.7% και 10.9%). Εκτιμάται ότι το 2025, ο πληθυσμός της Ελλάδος θα φθάνει τα 12 εκ., εκ των οποίων οι Έλληνες θα είναι της τάξεως των 8 εκ. και από αυτούς το 25% θα είναι ηλικίας άνω των 65 ετών. Σύμφωνα με εκτιμήσεις της Εθνικής Στατιστικής Υπηρεσίας, το 2050 η αναλογία των παιδιών από 0-14 ετών θα είναι 13%, η αντίστοιχη των ηλικιών άνω των 65 ετών θα φθάνει το 32.1%, ενώ το ποσοστό του οικονομικά ενεργού πληθυσμού ηλικίας 15-64 ετών θα έχει κατέλθει στο 54,9%. Στην χώρα μας έχουμε ετησίως περί τις 100.000 γεννήσεις και περισσότερες από 200.000 αμβλώσεις. Στην έκθεση «Οικονομική και Δημογραφική Βιωσιμότητα του Κοινωνικοασφαλιστικού Συστήματος» του Κέντρου Προγραμματισμού και Οικονομικών Ερευνών (ΚΕΠΕ), περιγράφεται το εφιαλτικό σενάριο καταρρεύσεως του ασφαλιστικού συστήματος (η υγιής σχέση εργαζομένων προς συνταξιούχους είναι 4:1), παρά την είσοδο μεταναστών στην χώρα και την αύξηση του ποσοστού συμμετοχής των Ελλήνων στο εργατικό δυναμικό της χώρας.

Λόγω των μειονεκτημάτων του συγχρόνου τρόπου ζωής (αμβλώσεις, αλκοόλ, άγχος, ναρκωτικά κ.λ.π.), υφίσταται μειωμένη δυνατότητα συλλήψεως (πάνω από 250.000 ζευγάρια δεν δύνανται να τεκνοποιήσουν ακόμη και με τεχνητή γονιμοποίηση). Η μείωση των γάμων, η αύξηση των διαζυγίων και η τεκνοποίηση σε μεγάλες ηλικίες ανακόπτουν δραστικά το ρυθμό των γεννήσεων. Αν και οι γυναίκες υπερτερούν (51.11% του πληθυσμού), αρνούνται να παντρευτούν άνδρες σε ορεινές περιοχές (π.χ. αγροτοκτηνοτρόφους), λόγω της αλλαγής των κοινωνικών προτύπων. Επιπλέον η ιδιωτική εργοδοσία πιέζει τις γυναίκες να μην παντρευτούν και αποκτήσουν τέκνα, για προφανείς λόγους.

Κυριώτερες αιτίες τις υπογεννητικότητος του ελληνικού πληθυσμού είναι η εγκατάλειψη παραδοσιακών ελληνικών προτύπων ζωής και υιοθέτηση νέων κοινωνικών προτύπων, η υποχώρηση των αξιών του γάμου, της οικογένειας και των τέκνων, η επαγγελματική ενασχόληση αμφοτέρων των γονέων, ο κοινωνικός ευδαιμονισμός, η τάση για οικονομική υπερεξασφάλιση, η χαλάρωση των ηθών, η στειρότης, η σωματική και ψυχική κόπωση, η υπερπροστασία των τέκνων, οι αμβλώσεις, η γήρανση του πληθυσμού, η μετανάστευση στο εξωτερικό, η αστυφιλία, η ανεργία, τα τροχαία ατυχήματα, τα ναρκωτικά καθώς και η εθνική και παγκόσμια ανασφάλεια. Ενδεικτικός της μειώσεως του πληθυσμού μας είναι ο δείκτης γεννήσεων ανά 1000 κατοίκους, ο οποίος το 1935 ήταν 28.16 γεννήσεις, ενώ το 2005 ήταν 09.69. Η εικονική αριθμητική διατήρηση του πληθυσμού οφείλεται κυρίως στους μετανάστες και δεν αλλοιώνει την τραγική διαπίστωση ότι η δραστική μείωση του γηγενούς πληθυσμού, θέτει την χώρα σε υπαρξιακό αδιέξοδο (μη αναπλήρωση και διαιώνιση της φυλής μας, πλήρωση πληθυσμιακών κενών από μουσουλμάνους μετανάστες, μη αξιόμαχες ένοπλες δυνάμεις κ.λ.π.), εάν συνυπολογισθούν, η γεωγραφική της θέση, η επιβουλές γειτονικών κρατών και η έλλειψη συγγενικών λαών.

Από τους προαναφερθέντες παράγοντες οι οποίοι οδηγούν στην υπογεννητικότητα ο σημαντικότερος είναι το σύγχρονο αξιακό σύστημα και το πολιτιστικό μοντέλο του οποίου κυριότερα χαρακτηριστικά αποτελούν ο μαζικός καταναλωτισμός, η υποχώρηση του παραδοσιακού θεσμού της οικογένειας και η αποθέωση της αντιλήψεως περί ατομικής ελευθερίας. Το σύνηθες οικονομικό επιχείρημα δεν δύναται να ερμηνεύσει το φαινόμενο των περιορισμένων γεννήσεων σε εύπορες οικογένειες σε σχέση με αντίστοιχες οικογένειες μικροτέρας οικονομικής επιφάνειας. Η ελληνίδα μητέρα σήμερα θεωρεί ότι τα πολλά τέκνα αναστέλλουν την επαγγελματική της ανέλιξη και συνεπώς τις προσωπικές φιλοδοξίες της και την «κοινωνική της καταξίωση», αυξάνουν το κόστος πέραν των οικογενειακών δυνατοτήτων (συνυπολογίζονται οι βιοτικές, μορφωτικές και περιουσιακές ανάγκες των τέκνων αλλά και η αντίληψη περί οικογενειακής οικονομικής επάρκειας στην οποία περιλαμβάνεται η κατοικία, ο σύγχρονος εξοπλισμός του, το εξοχικό, το αυτοκίνητο κ.λ.π.), στερούν την «ατομική ελευθερία» και «ποιότητα ζωής» της μητέρας (ελεύθερος χρόνος, σπουδές, διακοπές, αλλοιώσεις στην σωματική εμφάνιση) και δημιουργούν πλήθος καθημερινών προβλημάτων (π.χ. δυσχέρεια ανευρέσεως κατοικίας προς ενοικίαση, φύλαξη και ασφάλεια τέκνων, πολύωρη καθημερινή ενασχόληση για την διατροφή, την αγωγή και την ψυχαγωγία τους κ.λ.π.). Τις αντιλήψεις αυτές των υποψηφίων μητέρων ενισχύει η καταναλωτική κοινωνία μας η οποία δημιουργεί πλήθος κατ’ επίφαση «αναγκών» και τα ΜΜΕ τα οποία προβάλλουν και επιβραβεύουν την «χειραφετημένη» γυναίκα η οποία έχει οριστικά απαλλαγεί από «μικροαστικές αντιλήψεις» και θέτει το «ατομικό δικαίωμα», όπως εγωκεντρικά αυτό ερμηνεύεται στις μέρες μας, σε απόλυτη προτεραιότητα. Τις αντιλήψεις αυτές της ελληνίδας μητέρας περί τεκνοποιήσεως ενισχύει και η πολιτική εξουσία με την έλλειψη εθνικού σχεδιασμού επί του θέματος αυτού, την ανακολουθία και αναξιοπιστία της (ψηφίζονται νόμοι και λαμβάνονται αποσπασματικά μέτρα τα οποία συχνά καταργούνται ή τροποποιούνται κατά το δοκούν με την εναλλαγή προσώπων ή κομμάτων στις εκάστοτε κυβερνήσεις).

Από τα 11εκ. κατοίκους, οι γηγενείς Έλληνες ανέρχονται στα 10.452.500 εκ. και οι υπόλοιποι είναι μετανάστες από Αλβανία (481.660), Βουλγαρία (43.980), Ρουμανία (25.375), Ουκρανία (19.785) Πακιστάν (15.800), Ρωσία (13.600), Γεωργία (13.255), Ινδία (10.045) και διάφορες άλλες εθνότητες (72.413). Στις εκτιμήσεις αυτές θα πρέπει να προστεθεί άγνωστος τεράστιος αριθμός λαθρομεταναστών οι οποίοι εισέρχονται αθρόως, κατά τα τελευταία έτη, κυρίως από τον Έβρο, το Αιγαίο και την Αλβανία. Οι κύριες εθνικότητες των λαθρομεταναστών συμπεριλαμβάνουν Αλβανούς, Πακιστανούς, Κούρδους, Αφγανούς, Ιρακινούς και υποσαχάριους Αφρικανούς (π.χ. Σομαλούς, Νιγηριανούς κ.λ.π.). Η χώρα μας είχε 813.353 μαθητές Δημοτικού το 1990, ενώ το 2000 έφθαναν τις 643.457 (170.000 λιγότεροι εντός δεκαετίας). Σύμφωνα με εκτιμήσεις, το 2031 οι αλλοδαποί μαθητές θα είναι της τάξεως των 600.000, ενώ οι αντίστοιχοι Έλληνες θα φθάνουν τις 300.000 περίπου.

Η εγκατάλειψη της περιφέρειας (έλλειψη κινήτρων, επενδύσεων, υποδομών κ.λ.π.), προεκάλεσε την πληθυσμιακή αποδυνάμωσή της ακόμη και σε περιοχές εθνικά ευαίσθητες όπως οι νήσοι του Αιγαίου και η Θράκη. Κατά συνέπεια η προ εικοσαετίας πολιτική φιλοδοξία εγκαταστάσεως στην ελληνική επαρχία των επαναπατρισθέντων ομογενών (Ποντίων, Βορειοηπειρωτών), δεν ήταν τίποτε άλλο από φραστικές πομφόλυγες άνευ αντικρίσματος, αφού ελλείψει ευκαιριών, την εγκατέλειπαν ακόμη και οι γηγενείς. Τελικώς τόσο οι επαναπατρισθέντες, όσο και οι αλλοεθνείς μετανάστες συσσωρεύθηκαν κατά πλειοψηφία στα αστικά κέντρα της χώρας και κυρίως στο λεκανοπέδιο Αττικής.

Πέραν των δυσχερειών αφομοιώσεως κυρίως των εκατοντάδων χιλιάδων Μουσουλμάνων ξένων μεταναστών, η χώρα μας διατρέχει επιπρόσθετους κινδύνους λόγω γειτνιάσεως με μουσουλμανικές χώρες ή χώρες με ισχυρές μουσουλμανικές μειονότητες, οι οποίες είτε απειλούν ευθέως την εθνική της κυριαρχία, είτε διατηρούν αλυτρωτικές βλέψεις εναντίον της. Η νομιμοποίηση των Μουσουλμάνων αυτών μεταναστών και κυρίως η απόκτηση από αυτούς της ελληνικής ιθαγένειας, σε συνδυασμό με τα προλεχθέντα για το δημογραφικό εθνικό πρόβλημα και την δική τους υπεργεννητικότητα, σύντομα θα καταστήσει τους Έλληνες μειονότητα στην χώρα τους και θα ενισχύσει δραματικά τις διεκδικήσεις των γειτονικών κρατών.

Εάν ο συνδυασμός του δημογραφικού προβλήματος με την μετανάστευση δημιουργεί σημαντικές ανησυχίες για το ευρωπαϊκό μέλλον, στην Ελλάδα θα έπρεπε να δημιουργεί προ καιρού την εθνική επιθανάτιο αγωνία και τις ενστικτώδεις αντιδράσεις που γεννώνται αντανακλαστικά από το αίσθημα της συλλογικής αυτοσυντηρήσεως, σε κάθε υγιή κοινωνία. Αντ’ αυτού παρατηρείται ανεξήγητη πολιτική αδράνεια καθώς και κοινωνική μοιρολατρεία και παθητικότητα η οποία προσομοιάζει με ασθενή ο οποίος έχοντας απωλέσει κάθε ικμάδα ζωτικότητος, αυτοπεποιθήσεως και θελήσεως για ζωή, έχει αφεθεί στον επικείμενο αργό θάνατο.

Η μη αναγωγή του θέματος «δημογραφικό/μετανάστευση» σε ΕΘΝΙΚΟ ΣΥΜΦΕΡΟΝ ΕΠΙΒΙΩΣΕΩΣ και η προκλητικά υποτονική και προσχηματική αντιμετώπισή του (σε συνδυασμό με την μεταπολιτευτική απώλεια του αισθητηρίου ομιλίας της ελληνικής γλώσσης και γνώσεως της Ιστορίας μας από τις νεώτερες γενεές, ελέω διαδοχικών κυβερνήσεων και των διαρκών «οραματικών μεταρρυθμίσεων» του υπουργείου παιδείας), από την εκάστοτε πολιτική ηγεσία, δυνατόν να αποδοθεί σε μία από τις ακόλουθες αιτίες:
- Πολιτική αφέλεια ισοδύναμη με την αντίστοιχη της Στρουθοκαμήλου.
- Μικρομματικός καιροσκοπισμός με βασικό γνώμονα το πολιτικό κόστος.
- Μη επικέντρωση της πολιτικής (εκουσίως ή ακουσίως) στην μοναδική αποστολή των πολιτικών εκπροσώπων του ελληνικού λαού που είναι η προάσπιση των ελληνικών Εθνικών Συμφερόντων και μόνο αυτών.
- Ανικανότητα του πολιτικού πολιτικού κόσμου η οποία επιτείνεται με την υιοθέτηση της θολής κοσμοπολιτικής, διεθνιστικής (και πάντως όχι εθνικής) ιδεολογικής συγχίσεως, από σημαντική μερίδα των μελών του ελληνικού κοινοβουλίου (Δεν είναι τυχαίο το προκλητικό γεγονός ότι πολιτικοί ταγοί και επιφανή πολιτικά στελέχη, κυρίως των κομμάτων εξουσίας, είναι μέλη λεσχών διεθνούς συνθέσεως και αγνώστου διοικήσεως, οι οποίες συνεδριάζουν με μυστική ατζέντα και κεκλεισμένων των θυρών. Μόνον αφελείς θα πίστευαν ότι τα συμφέροντα των λεσχών/οργανώσεων αυτών ταυτίζονται με τα αμιγώς εθνικά συμφέροντα).
- Συνδυασμός των ανωτέρω.

ΟΙ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ ΤΗΣ ΥΠΟΓΕΝΝΗΤΙΚΟΤΗΤΟΣ ΚΑΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΕΩΣ ΣΕ ΕΥΡΩΠΗ ΚΑΙ ΕΛΛΑΔΑ.

Προβάλλοντας την τρέχουσα δημογραφική κατάσταση, διαφαίνεται ότι το ευρωπαϊκό ποσοστό επί του παγκοσμίου πληθυσμού θα εξακολουθήσει να μειώνεται. Η φυσική αύξηση του ευρωπαϊκού πληθυσμού θα είναι αρνητική από το 2015 (περισσότεροι θάνατοι από γεννήσεις), ενώ ο συνολικός ευρωπαϊκός πληθυσμός θα εξακολουθήσει να αυξάνεται (λόγω μεταναστεύσεως) έως το 2025, μετά το οποίο θα αρχίσει η επιταχυνομένη πτώση του. Σύμφωνα με προβλέψεις των Ηνωμένων Εθνών, ο ευρωπαϊκός πληθυσμός θα αυξηθεί από 472 εκ. το 2005, σε 478 εκ. το 2025, ενώ το 2050 θα ανέρχεται στα 462 εκ.. Η μείωση του πληθυσμού, περί το έτος 2050, θα είναι μεγαλύτερη στην Ανατολική και Νότια Ευρώπη, καθώς και στην Γερμανία.

Η πολιτική της πολυπολιτισμικότητος την οποία μέχρι στιγμής εφαρμόζει η Ευρώπη, διευκολύνει την εντός των κρατών της δημιουργία εθνικών και πολιτισμικών θυλάκων μεταναστών, απροθύμων να ενσωματωθούν και να υιοθετήσουν τις ευρωπαϊκές αρχές και αξίες. Η εξέλιξη αυτή προκαλεί κοινωνική αντιπαλότητα και ανταγωνισμό μεταξύ ομάδων διαφορετικής πολιτισμικότητος εντός ενός κράτους και δυναμιτίζει την κοινωνική του συνοχή, κυρίως μάλιστα όταν οι διαφορές υποδαυλίζονται και ενισχύονται από κέντρα εκτός Ευρώπης. Είναι ήδη γνωστό ότι οι μουσουλμανικές κοινότητες εντός της Ευρώπης δέχονται ισχυρές επιδράσεις του ριζοσπαστικού Ισλάμ και διατηρείται διαρκής, πολυεπίπεδη και σύνθετη επικοινωνία με αριθμό Ισλαμικών χωρών ανά τον κόσμο.

Ένα βασικό θέμα που θα πρέπει να απασχολεί την Ε.Ε., είναι ο απαιτούμενος αριθμός μεταναστών για την αναπλήρωση του φθίνοντος ενεργού πληθυσμού. Εάν υποτεθεί μηδενική μελλοντική μετανάστευση, ο ενεργός ευρωπαϊκός πληθυσμός θα μειωθεί κατά 26 εκ. από το 2005 έως το 2025 και κατά 66 εκ. από το 2005 έως το 2050. Τυχόν αναπλήρωση του κενού με μετανάστες θα απαιτούσε 1.3 εκ. ενεργούς μετανάστες ετησίως από το 2005 έως το 2025 και 1.6 εκ. από το 2025 έως το 2050. Δεδομένου ότι στην καλλίτερη των περιπτώσεων μόνο το 70% των εισερχομένων μεταναστών ευρίσκονται σε ηλικία εργασίας, οι απαιτούμενοι μετανάστες θα έφθαναν τα 2.0 εκ. ετησίως για την περίοδο 2005 – 2025 και 2.3 εκ. ετησίως από 2025 – 2050. Συνεπώς από το 2005 έως το 2050 θα απαιτούντο συνολικά 95 εκ. μετανάστες στην Ε.Ε. και με δεδομένη την δημογραφική ευρωπαϊκή συρρίκνωση, ο αριθμός αυτός ευρίσκεται σαφώς εκτός των ευρωπαϊκών δυνατοτήτων αφομοιώσεώς του. Κάθε ευρωπαϊκή χώρα με ρυθμό γεννητικότητος κάτω του ορίου αναπληρώσεως (2.1), όπως συμβαίνει στις μέρες μας, υποδεχόμενη συστηματικά μετανάστες, οι οποίοι μάλιστα αναπαράγονται με υψηλούς ρυθμούς, είναι μαθηματικώς βέβαιον ότι τελικώς θα διαμορφώσει ένα πληθυσμό ξένων οι οποίοι σύντομα θα αποτελέσουν πλειοψηφία και τελικά θα κυριαρχήσουν ολοκληρωτικά.

Η ελληνική κοινή γνώμη η οποία αδυνατεί να παρακολουθήσει την διακύμανση των δημογραφικών δεικτών, δεν συνειδητοποιεί την δαμόκλειο σπάθη της δημογραφικής καταρρεύσεως και τόσο το κράτος όσο και τα ΜΜΕ εκουσίως ή ακουσίως συντηρούν την άγνοια αυτή, με συνέπεια η επί δεκαετίες μη πολιτική αντιμετώπιση του προβλήματος να μην επιφέρει κοινωνικές αντιδράσεις με ανάλογο πολιτικό κόστος. Το μεταναστευτικό ρεύμα στην χώρα μας έχει αμβλύνει τις επιπτώσεις του δημογραφικού προβλήματος και ανέβαλε την οφειλομένη εθνική αντίδραση. Η κοινή γνώμη υπό την αποπροσανατολιστική καθοδήγηση των πολιτικών κομμάτων και των ΜΜΕ, επικαλουμένων διεθνιστικές και ανθρωπιστικές απόψεις, δεν έχει αντιληφθεί ότι οι μετανάστες δημιουργούν μη αναστρέψιμο καθεστώς αλλοιώσεως της συνθέσεως του πληθυσμού, καθώς και της φυσιογνωμίας του.

Οι Έλληνες ήδη βιώνουν τις κοινωνικές, οικονομικές και πολιτιστικές επιπτώσεις της μαζικής μεταναστεύσεως όπως προστριβές στην αγορά εργασίας, αύξηση εισφοροδιαφυγής, αύξηση της βαρειάς εγκληματικότητος (φόνοι, ληστείες, βιασμοί, διακίνηση ναρκωτικών και όπλων, εμπόριο γυναικών, παραχαράξεις κ.λ.π) και παραβατικότητος, ενώ παράλληλα έχουν αυξηθεί ασθένειες όπως ηπατίτιδα Β, ηπατίτιδα C, φυματίωση, τροπικές ασθένειες, έϊτζ κ.λ.π..

Κατά τα επόμενα έτη οι πολυπληθείς μετανάστες και κυρίως οι απόγονοί τους, διατηρώντας τα δικά τους εθνοθρησκευτικά χαρακτηριστικά (κυρίως οι Αφροασιάτες μουσουλμάνοι), θα διεκδικήσουν επαγγελματική και κοινωνική αναβάθμιση, καθώς και συμμετοχή στα κοινά, δημιουργώντας έτσι κοινωνικές πολώσεις και τριγμούς στην κοινωνική συνοχή (σε συνδυασμό με την πληθυσμιακή εθνική συρρίκνωση, την οικονομική δυσπραγία και την ανεργία). Θα ήταν εύκολο για τον ελληνικό λαό να αντιληφθεί με απλή παρουσίαση μετριοπαθών υπολογισμών, ότι εάν δεν αντιδράσει άμεσα, τα εγγόνια του θα ζούν ως μειονότητα σε μία πατρίδα που κοινωνικά, οικονομικά και πολιτιστικά, δεν θα θυμίζει σε τίποτε την Ελλάδα του χθες, ενώ σε εθνικό επίπεδο θα την νέμονται γείτονες, ξένα κέντρα και Μεγάλες Δυνάμεις, οι οποίοι μεταξύ άλλων θα χρησιμοποιούν, καθοδηγούν και ποδηγετούν τις τεράστιες αναφομοίωτες μεταναστευτικές μάζες του εσωτερικού, για την εξυπηρέτηση των εθνικών τους συμφερόντων.

Έχει διαφανεί διαχρονικά ότι οι μουσουλμανικές κοινωνίες δεν αφομοιώνονται αλλά αντιθέτως δημιουργούν ιδιαίτερους κοινωνικούς και πολιτιστικούς ταχέως διευρυνόμενους (λόγω γεννήσεων) θύλακες, οι οποίοι δεν έχουν σχέση με τα δυτικά πρότυπα και αξίες. Έχει έμπρακτα αποδειχθεί ότι ακόμη και σε φερόμενες ως «ήπιες» μουσουλμανικές μειονότητες, δεν υπάρχουν δομές και ανασχετικοί μηχανισμοί παρεμποδίσεως και απομονώσεως των φανατικών και ακραίων υποστηρικτών του Ισλάμ.

Η Τουρκία, έχει ήδη διοχετεύσει περί τα 3 εκ. Τούρκων μεταναστών στην Ευρώπη. Το εργατικό δυναμικό της αναμένεται ότι θα αυξηθεί από τα 35 εκ. σήμερα στα 47 εκ. το 2025 και στα 51 εκ. το 2050. Ενδεχόμενη είσοδος της Τουρκίας στην Ε.Ε. θα αυξήσει τεχνητά τον ευρωπαϊκό δείκτη γεννητικότητος αλλά θα συντελέσει καθοριστικά στην αλλοίωση των πολιτιστικών γνωρισμάτων που την χαρακτηρίζουν. Υπάρχει υψηλή πιθανότητα να δικαιωθεί ο πρώην Πρόεδρος της Τουρκίας Τουργκούτ Οζάλ, ο οποίος υποστήριζε ότι «Δεν χρειάζεται να προκαλέσουμε πόλεμο με την Ελλάδα, αφού οι πληθυσμιακές εξελίξεις των δύο λαών θα επιλύσουν το Κυπριακό και το Αιγαίο». Το 1930 οι πληθυσμοί Ελλάδος Τουρκίας ανήρχοντο σε 6.2 και 13.6 εκ. αντίστοιχα. Σήμερα (μετά μία γενεά) οι πληθυσμοί έχουν διαμορφωθεί σε 10.2 και 70 εκ.. Το 2030 ο ελληνικός πληθυσμός θα είναι μικρότερος των 8 εκ. και ο αντίστοιχος τουρκικός θα εγγίζει τα 100 εκ.. Ανάλογη αύξηση γεννητικότητος έχει και η αναθεωρητική Αλβανία η οποία από τα 1.2 εκ το 1945, τώρα είναι περισσότερο από 3.5 εκ., ενώ οι Αλβανοί των Τιράνων, του Κοσσόβου και Τετόβου μαζί ξεπερνούν τα 6.5 εκατομμύρια (οι πληθυσμιακές εξελίξεις του Κοσσόβου, μεταξύ Σέρβων και Αλβανών και οι επιπτώσεις τους, θα έπρεπε να μας απασχολούν ιδιαίτερα).

Είναι γνωστό το γεγονός των υπαρκτών εθνικών απειλών, με κυριώτερη την τουρκική απειλή η οποία αμφισβητεί την εθνική μας κυριαρχία και διεκδικεί απερίφραστα τμήματα της εθνικής μας επικράτειας. Ο πυρήνας της μαχητικής ικανότητος των Ενόπλων μας Δυνάμεων και του αποτρεπτικού ρόλου των, είναι το έμψυχο δυναμικό τους το οποίο προέρχεται από την στράτευση των νέων που γεννούν οι Ελληνίδες μητέρες. Ενδεικτικά αναφέρεται ότι οι νέοι που γεννήθηκαν το 1978 (κλάση 1999) ήταν 89.208, ενώ αυτοί που γεννήθηκαν το 2000 (κλάση 2021) είναι μόνο 50.719 (μείωση κατά 38.489, εντός 20ετίας). Στο παράδειγμα αυτό θα πρέπει να συνυπολογισθούν οι μειώσεις θητείας, οι αναβολές λόγω σπουδών και υγείας, οι ανυποταξίες (κυρίως εξωτερικού), καθώς και η δυσανάλογη αύξηση πληθυσμού των χωρών που συνιστούν εθνική απειλή η οποία στα επερχόμενα έτη θα καταστεί συντριπτική. Η πλήρης αντικατάσταση στρατιωτών θητείας με μονίμους ΕΠΟΠ και ΕΠΥ (των οποίων η εξειδίκευση και εμπειρία δεν υποτιμάται), εκτιμάται ότι δεν λύνει το πρόβλημα διότι και οι μόνιμοι μεγαλώνουν ηλικιακά, επιβαρύνουν οικονομικά τον κρατικό προϋπολογισμό και κυρίως αποκόπτουν τις Ε.Δ. από τον ελληνικό λαό (μισθοφορικό καθεστώς), με αποτέλεσμα η εκπλήρωση της υψηλής αποστολής των Ε.Δ., να μην θεωρείται εθνική υπόθεση όλης της κοινωνίας, με ενεργό συμμετοχή αυτής. Επιπλέον η μειωμένη θητεία επηρεάζει δυσμενώς την εφεδρεία των Ε.Δ., ενώ η αστυφιλία ερημώνει τις παραμεθόριες περιοχές και προκαλεί μείζονα προβλήματα στην επιστράτευση των μονάδων στα σύνορα οι οποίες επωμίζονται το κύριο βάρος του αγώνος κατά την αρχική σύγκρουση.

Οι αρνητικές επιδράσεις της υπογεννητικότητος στην χώρα μας είναι πολλαπλές, αλληλοσυνδεόμενες και πολλών κατηγοριών. Επιγραμματικά αναφέρονται οι πλέον σημαντικές:
- Συνεχής γήρανση πληθυσμού και από κάποιο κρίσιμο σημείο και μετά, μη αναστρέψιμη. -
Πληθυσμιακά κενά στην επικράτεια και ιδιαίτερα σε παραμεθόριες περιοχές (π.χ. οι γεννήσεις σε Λέσβο, Χίο, Σάμο το 1971 ήταν 1564, 855, 548 αντίστοιχα, ενώ το 1999 ανήρχοντο στις 962, 449, και 331).
- Αύξηση πιθανότητος γειτονικών διεκδικήσεων και συγκρούσεων με παράλληλη απομείωση της μαχητικής ικανότητος των Ε.Δ..
- Ανεπαρκές εργατικό δυναμικό, δυσανάλογη αύξηση λόγου εργαζομένων και συνταξιούχων με σημαντικές οικονομικές και κοινωνικές επιπτώσεις. Ο Γάλλος δημοσιογράφος διετύπωσε το γεγονός αυτό επιγραμματικά: «Χωρίς παιδιά σήμερα, χωρίς σύνταξη αύριο». -
Μικρή εσωτερική φορολογική και καταναλωτική βάση με διαρκώς επιδεινούμενες οικονομικές επιπτώσεις (π.χ. η αγορά της Τουρκίας των 80 εκ. είναι περισσότερο ελκυστική από την ελληνική των 10 εκ.)
- Ισχυρό κίνητρο για μαζική λαθρομετανάστευση.
- Σταδιακή απώλεια της ελληνικής πολιτιστικής κουλτούρας και ελληνικής αυτοσυνειδήσεως, με κίνδυνο οριστικής εξαλείψεως του ελληνισμού.

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ – ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Οι κυριότερες στρατηγικές προσωρινής και αμέσου αντιμετωπίσεως των φαινομένων της γηράνσεως του ευρωπαϊκού πληθυσμού και της μειώσεως του γηγενούς ενεργού πληθυσμού συνοψίζονται στα ακόλουθα και ασφαλώς η εφαρμογή μίας εξ αυτών δεν αναιρεί την εφαρμογή των υπολοίπων:
- Υψηλότερος ρυθμός συμμετοχής ενεργού πληθυσμού και κυρίως γυναικών. Η λύση αυτή προϋποθέτει κατάλληλη αύξηση των υποδομών φροντίδας μικρών τέκνων (παιδικοί σταθμοί, ολοήμερα σχολεία, μεταφορές κ.λ.π.).
- Μεγαλύτερες ηλικίες συνταξιοδοτήσεως και αναλόγως του προσδοκίμου ορίου ζωής. Είναι χαρακτηριστικό ότι το 2003, η απασχόληση των ηλικιών από 65 – 74 ετών στην Ευρώπη έφθανε το 5.6%, ενώ στις Η.Π.Α. το 18.5%.
- Κατάλληλη μεταναστευτική πολιτική. Είναι γεγονός ότι από τα 1.7 περίπου εκατομμύρια εισερχομένων μεταναστών ετησίως στην Ευρώπη, ελάχιστο ποσοστό πληρεί τις εργασιακές απαιτήσεις των χωρών υποδοχής, από πλευράς μορφωτικής υποδομής, εξειδικεύσεως και δεξιοτήτων. Ήδη κάποιες χώρες όπως η Γαλλία και Αγγλία έχουν τροποποιήσει κατάλληλα την νομοθεσία τους προκειμένου να δέχονται κατά προτεραιότητα τους μετανάστες οι οποίοι πληρούν τα σχετικά κριτήρια.

Εάν η ροή μεταναστών προς την Ευρώπη συνεχισθεί με τους τρέχοντες έστω ρυθμούς και η ευρωπαϊκή μεταναστευτική πολιτική δεν μεταβληθεί, είναι προφανής μία αυξανομένη και τελικά μη αναστρέψιμη μετάβαση σε ένα ευρωπαϊκό πληθυσμό ξένης προελεύσεως πολύ πριν από την λήξη του 21ου αιώνα με ότι αυτό συνεπάγεται για τον Ευρωπαϊκό πολιτισμό όπως τον γνωρίζουμε (Δυτικές πολιτιστικές και κοινωνικές κατακτήσεις, αξίες και πρότυπα).

Η Ιστορία καταρρίπτει τις θεωρίες «διανοουμένων» περί πολυπολιτισμικών κρατών και κοινωνιών, αφού κατά το παρελθόν μόνο ταραχώδεις πολυπολιτισμικές αυτοκρατορίες υπήρξαν και αυτές δεν διακυβερνήθηκαν δημοκρατικά αλλά με σιδηρά πυγμή. Χώρες όπως οι Η.Π.Α., δίχως μακραίωνη ιστορία και συσταθείσες από μετανάστες, αποτελούν διαφορετική περίπτωση. Ακόμη πάντως και στις εν λόγω χώρες κοινοί συνεκτικοί δεσμοί όπως το Δυτικό σύστημα αξιών, η Αγγλική γλώσσα και η καλλιέργεια εθνικής συνειδήσεως, απαιτούνται και επιβάλλονται.

Οι ουτοπικές «πολυπολιτισμικές» απόψεις είτε προέρχονται από αφελείς εξωραϊσμούς υπαρκτών προβλημάτων, είτε από δόλιους σχεδιασμούς (το πιθανότερο), με χρήση εύπεπτων συνθημάτων όπως «κοινωνία χωρίς σύνορα», «πανανθρώπινα δικαιώματα», «παγκόσμια διακυβέρνηση», «πλανήτης αυτόνομων πολιτών», «διεθνής συνοχή προλετάριων» κ.λ.π.. Η δημιουργία «πολυπολιτισμικών κοινωνιών» φαίνεται ότι με την πάροδο του χρόνου αποβαίνει υπέρ των μεταναστών και θέτει σε κίνδυνο τα Δυτικά κεκτημένα. Κατά συνέπεια η Ευρώπη, για λόγους αυτοσυντηρήσεως, θα πρέπει να εφαρμόσει ολοκληρωμένη μεταναστευτική στρατηγική και να λάβει τάχιστα μέτρα ενσωματώσεως των μεταναστών στις τοπικές φιλοξενούσες κοινωνίες, τα οποία θα αποτελούν και απαραίτητη προϋπόθεση παραμονής τους σε ευρωπαϊκά κράτη (κατ’ ελάχιστον εφαρμογή της αρχής της αμοιβαιότητος με μουσουλμανικά κράτη). Επιπλέον η Ευρώπη θα πρέπει να ελέγξει το φαινόμενο της μεταναστεύσεως τόσο ποσοτικά (ποσοστά ανά ευρωπαϊκό κράτος), όσο και ποιοτικά (εξειδίκευση μεταναστών αναλόγως ευρωπαϊκών αναγκών και βαθμού αφομοιωσιμότητος). Πέραν των κατασταλτικών μέτρων κατά της ισλαμικής τρομοκρατίας, η Δύση θα πρέπει να προβεί σε συστηματική και εκτεταμένη εκστρατεία καταπολεμήσεως της ιδεολογίας του ακραίου Ισλάμ που αποτελεί το αντίπαλο Κέντρο Βάρους. Τέλος για την αποτελεσματική αντιμετώπιση της ευρωπαϊκής υπογεννητικότητος, ισχύουν οι προτάσεις που ακολουθούν για την περίπτωση της Ελλάδος.

Η μετανάστευση στην Ελλάδα δεν θα πρέπει να αντιμετωπίζεται μόνο με ανθρωπιστικά κριτήρια και με οικονομικούς όρους οφέλους (και αυτοί είναι συζητήσιμοι). Στην μεταναστευτική πολιτική θα πρέπει να συνυπολογίζονται οι μεσοπρόθεσμες και μακροπρόθεσμες επιπτώσεις στην εθνική κυριαρχία, την κοινωνική συνοχή, τις Ένοπλες Δυνάμεις, την εγκληματικότητα και τα πάσης μορφής ζωτικά συμφέροντα των γηγενών ελλήνων πολιτών. Η χώρα μας θα πρέπει να καθορίσει το ταχύτερον ποσοτικά (μέγιστος αποδεκτός αριθμός) και ποιοτικά (εξειδίκευση, ηλικίες, αναμενόμενος βαθμός ενσωματώσεως στην κοινωνία κ.λ.π.) κριτήρια υποδοχής μεταναστών. Η ελληνική ιθαγένεια θα πρέπει να χορηγείται με αυστηρότατα κριτήρια (και πάντως αυστηρότερα από τον μέσο ευρωπαϊκό όρο, λόγω εθνικής και γεωγραφικής ιδιαιτερότητος).

Τα ελληνικά κόμματα εξουσίας, προωθούν (έστω και υπό προϋποθέσεις) την ένταξη της Τουρκίας στην Ε.Ε. και πιέζουν προς τούτο τους υπολοίπους διστακτικούς ευρωπαίους, οι οποίοι απορούν με την εμμονή του θύματος επ ωφελεία του θύτου, ο οποίος απαγορεύει επ’ απειλή πολέμου την άσκηση των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων και διακηρύσσει ευθέως τις αναθεωρητικές του προθέσεις. Ουδείς Έλλην πολιτικός εξ αυτών βεβαίως δεν έχει εξηγήσει επαρκώς κατά ποίον τρόπο μία ευρωπαϊκή Τουρκία θα αποστεί των φιλοδοξιών και του αναθεωρητισμού της (διαδραματίζουσα κεντρικό πλέον ρόλο στην Ευρώπη και απουσία θεσμικών ευρωπαϊκών εγγυήσεων), καθώς και το τρόπο με τον οποίο θα αποτραπεί μία ειρηνική πληθυσμιακή και οικονομική εισβολή στις ευαίσθητες αραιοκατοικημένες παραμεθόριες περιοχές μας.

Η σύγχρονη ελληνίδα δεν πρόκειται να δημιουργήσει πολυμελή οικογένεια με επιχειρήματα του τύπου «ενίσχυση του εργατικού δυναμικού», «κίνδυνος περικοπής συντάξεων», «διατήρηση και ενίσχυση των Ε.Δ.» κ.λ.π.. Το βασικό ζητούμενο είναι η αλλαγή του αξιακού μας συστήματος με έμφαση στην συλλογικότητα, την αλληλεγγύη και την κοινωνική συνοχή έναντι του επικρατούντος ατομικισμού, ανταγωνισμού, μειώσεως του αισθήματος ασφαλείας και ελλείψεως οράματος για το μέλλον. Η αλλαγή αυτή θα πρέπει να συνοδεύεται από την λήψη οικονομικών σχετικών μέτρων επικουρικού χαρακτήρος. Η ελληνίδα θα τεκνοποιεί όταν εξασφαλισθούν κατ’ ελάχιστον οι ακόλουθες προϋποθέσεις:
- Δημιουργία Υφυπουργείου στο Υπουργείο Εσωτερικών για την εκπόνηση και εφαρμογή μακροπροθέσμου εθνικού στρατηγικού σχεδίου για το Δημογραφικό και την στήριξη της ελληνικής οικογένειας πολυτέκνων.
- Δημιουργία διαρκούς διακομματικής επιτροπής ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΠΛΗΘΥΣΜΟΥ, εμπλουτισμένης με προσωπικότητες από τον χώρο της επιστήμης, της αγοράς και των πολυτέκνων οικογενειών, με σκοπό την παρακολούθηση εφαρμογής των εκάστοτε σχετικών μέτρων και την δυναμική υποβολή προτάσεων βελτιώσεως ή αλλαγής αυτών, αναλόγως με τα μετρούμενα αποτελέσματα.
- Εκπόνηση εθνικού σχεδίου οικονομικής αναπτύξεως της χώρας (ιδιαίτερα της περιφέρειας) και διακομματική εφαρμογή αυτού, για την οικονομική ανάκαμψη, την μείωση της ανεργίας, την συγκράτηση πληθυσμού στην περιφέρεια και την μείωση διαρροής της νεολαίας στο εξωτερικό.
- Χωροταξικός σχεδιασμός της χρήσεως γης, αναδασμός και ενίσχυση των αγροτών για επαύξηση των εκτάσεών τους.
- Δημιουργία επάρκειας ολοήμερων βρεφοκομικών και παιδικών σταθμών για έλληνες πολίτες (πρόβλεψη λειτουργίας κατά τους θερινούς μήνες, λόγω εργασίας γονέων)
- Ίδρυση νεογνολογικών κέντρων και συμβουλευτικών σταθμών εγκύου στην περιφέρεια.
- Δωρεάν τοκετός ελληνίδων από το τρίτο τέκνο και μετά. Επιδότηση διαδικασίας τεχνητής γονιμοποιήσεως (μέχρι κάποιου αριθμού προσπαθειών).
- Απαλλαγή φόρου ιδιοκατοικήσεως, πρώτης κατοικίας, γονικής παροχής και κληρονομιάς, για ελληνικές πολυμελείς οικογένειες και αναλόγως του οικογενειακού εισοδήματος. Χορήγηση ευνοϊκών δανείων για απόκτηση πρώτης κατοικίας με κλιμακούμενες φοροαπαλλαγές αναλόγως του αριθμού τέκνων και του οικογενειακού εισοδήματος.
- Απαλλαγή φόρου καταναλώσεως, για αυτοκίνητα έως 2000 κ.ε., για ελληνικές οικογένειες τεσσάρων και άνω τέκνων, αναλόγως του οικογενειακού εισοδήματος.
- Δωρεάν ιατρική περίθαλψη για κάθε τέκνο πολυμελούς ελληνικής οικογενείας, μέχρι την ενηλικίωσή του, στα δημόσια νοσοκομεία..
- Επίδομα από το τρίτο τέκνο και μετά (με αύξουσα κλίμακα) στους έλληνες πολίτες, έως την ενηλικίωσή του και αναλόγως του οικογενειακού εισοδήματος.
- Μερική επιδότηση ιδιοκτητών οι οποίοι ενοικιάζουν τις κατοικίες τους σε πολυμελείς ελληνικές οικογένειες.
- Να διανέμονται ανά τακτά χρονικά διαστήματα, βασικά τρόφιμα στις πολύτεκνες ελληνικές οικογένειες, αναλόγως του εισοδήματός των.
- Συνυπηρέτηση συζύγων πολυμελών οικογενειών.
- Στήριξη μονογονεϊκών ελληνικών οικογενειών και ανύπαντρων ελληνίδων μητέρων καθώς και κοινωνική τους αποδοχή (προσαρμογή στα νέα κοινωνικά δεδομένα).
- Επιπλέον μοριοδότηση στους διαγωνισμούς ΑΣΕΠ για την πρόσληψη στον ευρύτερο δημόσιο τομέα, στο ένα από τα τέσσερα τέκνα ή στα δύο από τα πέντε τέκνα πολυμελών οικογενειών.
- Κλιμακωτή αύξηση πλασματικού χρόνου υπηρεσίας στον πολύτεκνο γονέα, με ευμενή επίπτωση στον μισθό και την σύνταξή του.
- Κίνητρα στις ιδιωτικές επιχειρήσεις για πρόσληψη πολυτέκνων γονέων, με ανάλογες φοροαπαλλαγές.
- Σειρά εκπτώσεων σε οργανισμούς κοινής ωφελείας και μέσων μεταφοράς, για πολύτεκνες οικογένειες.
- Ειδικά κίνητρα εγκαταστάσεως πολυτέκνων Ελλήνων σε παραμεθόριες περιοχές (δάνεια, κατοικία κ.λ.π.)
- Προτεραιότητα σε τέκνα πολυτέκνων ελληνικών οικογενειών στην παροχή δημοσίων υποτροφιών, εφ’ όσον ασφαλώς πληρούν τις σχετικές απαιτήσεις επιδόσεων.
- Έκπτωση από φόρο εισοδήματος, δωρεών προς σωματεία Ελλήνων πολυτέκνων.
- Φορολογική επιβάρυνση ατέκνων, όσο αυτοί ευρίσκονται σε αναπαραγωγική ηλικία (με εξαίρεση τους έχοντες υιοθετήσει τέκνα).
- Απλοποίηση και επιτάχυνση διαδικασιών υιοθετήσεως τέκνων από Έλληνες γονείς, στο εσωτερικό ή το εξωτερικό της χώρας.
- Δημιουργία «Δημογραφικού Ταμείου», το οποίο θα χορηγεί τα νομοθετημένα επιδόματα μόνο στους Έλληνες υπηκόους. Η χορήγηση επιδομάτων μέσω ασφαλιστικών ταμείων είναι λανθασμένη, αφού από αυτήν ωφελούνται κυρίως οι αλλοδαποί οι οποίοι συνήθως υπερβαίνουν τα τρία παιδιά. Τα έσοδα του ταμείου θα πρέπει να ενισχύονται και από εράνους στο εσωτερικό και εξωτερικό (π.χ. ομογένεια), εκτός προϋπολογισμού.
- Να εξετάζονται ευνοϊκά οι μεταγραφές ελλήνων φοιτητών ΑΕΙ και ΤΕΙ, μελών πολυμελών ελληνικών οικογενειών σε κοινό τόπο φοιτήσεως.
- Νομοθετικά και ηθικά εμπόδια στις εκτρώσεις (π.χ. υποχρέωση υποψηφίας ελληνίδας μητέρας να αντιληφθεί με την βοήθεια της επιστήμης, τον ζωντανό οργανισμό που φέρει και να της δίδεται χρόνος για δεύτερη σκέψη ή οι εκτρώσεις να επιτρέπονται μόνο σε περιπτώσεις κινδύνων υγείας ή σημαντικών κοινωνικών και ψυχολογικών επιπτώσεων, όπως επί παραδείγματι ο βιασμός).
- Συστηματική εκστρατεία μειώσεως τροχέων ατυχημάτων.
- Διαμόρφωση εκπαιδευτικής ύλης όλων των βαθμίδων του Υπουργείου Παιδείας κατά τρόπο που να προβάλλονται τα πολλά παιδιά και η αγωγή τους, ως πηγή ουσιαστικής δημιουργίας, προσφοράς, χαράς και ευτυχίας.
- Υποχρεωτική στράτευση ανδρών και γυναικών, αμέσως μετά την συμμετοχή τους στις Πανελλήνιες εξετάσεις για μία ή δύο φορές (18 - 19 ετών). Οι γυναίκες ειδικότερα να έχουν την εναλλακτική επιλογή της κοινωνικής θητείας, ίσης διάρκειας, μετά την βασική στρατιωτική εκπαίδευση.
- Επιπλέον διευκολύνσεις σε πολύτεκνες οικογένειες στρατιωτικών, λόγω της ιδιομορφίας και των αντιξοοτήτων του λειτουργήματός των (π.χ. μη ύπαρξη ωραρίου, μη συνδικαλιστική εκπροσώπηση, συχνές μεταθέσεις, επιβαρύνσεις και απουσίες κ.λ.π.).
- Αποαστικοποίηση μέσω σειράς μέτρων και κινήτρων για την περιφέρεια.
- Επίκληση εθνικού αισθήματος ευθύνης των ΜΜΕ (και πέραν των στενών εμπορικών υπολογισμών κόστους/οφέλους), ως καθοριστικών διαμορφωτών της κοινής γνώμης, προκειμένου να προβάλλουν, επιβραβεύουν και σέβονται την πολύτεκνη μητέρα (εργαζόμενη ή μη), η οποία υπερβαίνουσα την εγωπάθεια και την αυταρέσκεια και δίχως να εγκαταλείπει τα ατομικά της κεκτημένα, υπηρετεί την ζωή (υψίστη πρόκληση), γεννώντας έλληνες πολίτες με ανάλογή ανατροφή και αγωγή. Επιπλέον τα ΜΜΕ θα πρέπει να επισημαίνουν συστηματικά τους κινδύνους της υπογεννητικότητος, των εθνικών απειλών και των επιπτώσεων από την μείωση της μαχητικής ικανότητος των Ε.Δ..
- Διατήρηση και αύξηση εμπλοκής της Εκκλησίας στο κοινωνικό έργο ενισχύσεως των πολυμελών χριστιανικών ελληνικών οικογενειών, με συστηματικές ενέργειες, άμεσα αντιληπτές από αυτές.
- Συστηματική ενημέρωση κοινής γνώμης, με την βοήθεια της στατιστικής επιστήμης, για το γεγονός ότι τα τέκνα πολυμελών οικογενειών ενδεχομένως εκκινούν με οικονομικό μειονέκτημα, το οποίο όμως υπερκαλύπτεται από την αδελφική αλληλεγγύη, αγάπη και άμιλλα, που τα καθιστά ψυχικώς ευσταθή και μαχητικά.
- Αυστηροποίηση του Νόμου περί ιθαγένειας, πλέον του μέσου όρου των αντιστοίχων της Ε.Ε., λαμβανομένων υπ’ όψη των ιδιαιτεροτήτων της χώρας (π.χ. ανισοβαρής αναλογία μεταναστών και γηγενών, επιβουλές γειτόνων ιδίου θρησκεύματος κ.λ.π.), με βασικά κριτήρια την ουσιαστική υιοθέτηση της γλώσσας, παιδείας και πολιτιστικής αντιλήψεως, πρακτικής και συμπεριφοράς της φιλοξενούσης χώρας.
- Πάταξη λαθρομεταναστεύσεως με σειρά μέτρων ασφαλείας και αντικινήτρων παραμονής.
- Καθορισμός ανωτάτου ορίου μεταναστών και θέσπιση κριτηρίων εισαγωγής, βάσει των αναγκών, αντιστοίχου επαγγελματικής εξειδικεύσεως αυτών και εκτιμωμένου βαθμού εντάξεως αυτών στην ελληνική κοινωνία.

ΕΠΙΛΟΓΟΣ

Διανύουμε εποχή παγκοσμίων δυναμικών εξελίξεων και μεταβατικής περιόδου του διεθνούς περιβάλλοντος. Τα παγκόσμια οικονομικά, ενεργειακά, τεχνολογικά, στρατιωτικά, κοινωνικά και οικολογικά μεταβλητά δεδομένα συνθέτουν ένα ανταγωνιστικό περιβάλλον στο οποίο νέες πλανητικές δυνάμεις αναδύονται. Στην κομβική αυτή στιγμή, η εξαρτώμενη ενεργειακά Ευρώπη, δίχως κοινή εξωτερική πολιτική και άμυνα, δίχως ολοκληρωμένη στρατηγική για τον διεθνή ρόλο της, δεν έχει αποφασίσει οριστικά ούτε για τα όρια της διευρύνσεως αυτής (οριστικά σύνορα), ούτε για τον βαθμό εμβαθύνσεώς της (ομοσπονδία με ισχυρό κέντρο και ενιαία φωνή ή χαλαρή Ευρώπη 27 ανεξαρτήτων κρατών).

Πέραν του πλέγματος των ανωτέρω προβλημάτων, η Ευρώπη αντιμετωπίζει μέγιστο κίνδυνο εσωτερικής της αλώσεως από τον συνδυασμό του οξέος δημογραφικού της προβλήματος και της αθρόας μεταναστεύσεως, στο εσωτερικό της, μουσουλμανικών κυρίως μαζών οι οποίες δεν εντάσσονται στην φιλοξενούσα αυτές κοινωνία και δεν υιοθετούν τις αρχές και αξίες της. Η Ε.Ε. οφείλει να συνεγερθεί πάραυτα και να αποφασίσει δεόντως σε πολιτικό και στρατηγικό επίπεδο, λαμβάνοντας κατάλληλη δέσμη μέτρων τόσο για το δημογραφικό της πρόβλημα, όσο και για την μετανάστευση.

Το σημερινό δυτικό κοσμικό κράτος, έχοντας διαμορφωθεί από τις δημοκρατικές αρχές και την έννοια της δικαιοσύνης της αρχαίας Ελλάδος, του νομικού και διοικητικού ρωμαϊκού συστήματος, του χριστιανισμού, του ανθρωπισμού και του διαφωτισμού, αποτελεί ίσως παγκοσμίως, το πλέον ανεκτικό, προστατευτικό και φιλικό περιβάλλον προς κάθε ξένη και διαφορετική πληθυσμιακή κοινότητα στο εσωτερικό του. Το γεγονός αυτό άλλωστε αποτελεί τον μαγνήτη έλξεως των ξένων μεταναστών. Θα πρέπει εν τούτοις κάποτε να τεθούν και να καθορισθούν όρια, αποφάσεις, συμπεριφορές και ενέργειες μεταξύ «ξενοφοβίας» και «εθελουσίας αυτοκαταστροφής». Ο στιγματισμός και η ανέξοδη κατάταξη αυτών που ανησυχούν και επισημαίνουν γεγονότα αδιαμφισβήτητα, σε ακραίους πολιτικούς χώρους, επιτείνει το διαφαινόμενο αδιέξοδο και υποθηκεύει το μέλλον των απογόνων του Δυτικού κόσμου. Εξ άλλου οι προτεινόμενες λύσεις για το μεταναστευτικό, επ ουδενί θα πρέπει να συμπεριλαμβάνουν βία κατά των ξένων αλλά τον εκ μέρους τους απόλυτο σεβασμό και προσαρμογή στα Δυτικά ήθη και πολιτιστικά κεκτημένα, καθώς και αυστηρή εφαρμογή του Συντάγματος και της κειμένης νομοθεσίας της φιλοξενούσης χώρας. Ο φιλοξενούμενος μετανάστης, εφ’ όσον δηλώνει επιθυμία μονίμου παραμονής, οφείλει να ενσωματωθεί στην κοινωνία την οποία ο ίδιος επέλεξε για να ενώσει το μέλλον και την τύχη του και όχι να στήσει με τους ομοεθνείς του ένα παρασιτικό κράτος εν κράτει. Ειδικότερα ο μουσουλμάνος μετανάστης, προκειμένου να παραμείνει, θα πρέπει κατ’ ελάχιστον να αποδεχθεί επισήμως ότι το Σύνταγμα και οι εκάστοτε νόμοι του κράτους, ψηφισμένοι από τους εκλεγμένους εκπροσώπους των πολιτών για τους πολίτες, υπερισχύουν σε κάθε περίπτωση των «θεϊκών», άκαμπτων νόμων της θρησκείας του. Η παραδοχή αυτή αποτελεί την πεμπτουσία του κοσμικού κράτους, το οποίο κατόρθωσε να έχει σήμερα η Δύση, μετά από σκληρούς πνευματικούς αγώνες, κατά τον μεσαίωνα και τους νεωτέρους χρόνους, που κόστισαν εκατομμύρια ζωές.

Η Ελλάς ευρίσκεται ήδη σε καθεστώς μειωμένης εθνικής κυριαρχίας λόγω της δεινής οικονομικής της καταστάσεως στην οποίαν την ενέπλεξε ατιμωρητί ο μεταπολιτευτικός πολιτικός κόσμος, για τις επόμενες δύο τουλάχιστον γενεές. Το πρωτοφανές εθνικό χρέος συνδυάζεται δυστυχώς με διαφθορά και υψηλά ελλείματα καθώς και με μηδενικές επιδόσεις σε επενδύσεις, έρευνα, ανάπτυξη, ανταγωνιστικότητα, τεχνολογία κ.λ.π.. Αρκετοί πολιτικοί και υπ’ αυτούς πολυπληθείς διοικητικοί υπάλληλοι, καταχράσθηκαν ενσυνειδήτως δημόσιο χρήμα ή το διεσπάθησαν ή συνήργησαν με την σιωπή και την ανοχή τους (θεωρείται πλέον αφέλεια η τιμωρία ενόχων ή η επιστροφή των κλεμένων). Η κατευναστική εθνική στρατηγική που ακολουθείται προς κάθε κατεύθυνση, έχει αποθρασύνει και τους πλέον αδυνάτους γείτονές μας. Η θολή διεθνιστική ιδεολογική «προοδευτική» κουλτούρα πολλών πολιτικών και ακαδημαϊκών, έχει στερήσει την γλώσσα, την ιστορία και την ελληνική παράδοση στις νεώτερες γενεές (προϋπόθεση εθνικής αποσυνθέσεως). Η αναξιοπιστία των πολιτικών κομματαρχών επιβάλλει στην χώρα διεθνή επιτήρηση και Ευρωπαίους τοποτηρητές προκειμένου αυτή να πράξει τα αυτονόητα. Είναι απολύτως επιτακτικό ο ελληνικός λαός να ωριμάσει πολιτικά τιμώντας το αγαθό της Δημοκρατίας που απολαμβάνει (έστω και κατά στρεβλό τρόπο). Η λαϊκή ωριμότητα, που αποτελεί προϋπόθεση της Δημοκρατίας, θα πρέπει να οδηγεί τον Έλληνα πολίτη να επιλέγει το βέλτιστο διαθέσιμο έμψυχο δυναμικό και όχι να εκλέγει κατ’ επανάληψη ανεπαρκείς, μη εργαζόμενους, δημαγωγούς, και ιδιοτελείς ταγούς που επιβάλλονται έντεχνα, εντός του «δημοκρατικού πλαισίου», από την ξένη και ντόπια ελίτ συμφερόντων (διεθνή πολιτικά και οικονομικά κέντρα αποφάσεων, ξένοι και ντόπιοι επιχειρηματίες, έμμισθοι διεθνολόγοι, καθηγητές και δημοσιογράφοι κ.λ.π.).

Φαίνεται (ευτυχώς) ότι ανέξοδες εκφράσεις όπως «αναλαμβάνω την πολιτική ευθύνη», «έχουμε κάνει την αυτοκριτική μας», «αφήνουμε πίσω μας το χθες», «ξεκινάμε με νέο όραμα» κ.λ.π., που δεν συνοδεύονται από πράξεις και έργα, δεν πείθουν πλέον τους Έλληνες πολίτες. Το υφιστάμενο πολιτικό κατεστημένο θα έχει επιδείξει δείγματα ειλικρινούς μεταμέλειας, για τα εθνικής εμβέλειας διαχρονικά ατοπήματά του, μόνο εάν έστω και τώρα, διοικώντας δια του παραδείγματος, λάβει σειρά πολιτικών, οικονομικών, στρατιωτικών και κοινωνικών αποφάσεων, προκειμένου αντιμετωπίσει αποτελεσματικά, κρίσιμα εθνικά θέματα όπως την επαναφορά του ήθους και του εθνικού φρονήματος, την άσκηση των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων, την πραγματική αποτροπή των Τουρκικών, Αλβανικών και Σκοπιανών διεκδικήσεων, την αντιμετώπιση του δημογραφικού και μεταναστευτικού προβλήματος, την εθνική οικονομική ανόρθωση, την άμεση και επωφελή εκμετάλλευση των εθνικών ενεργειακών κοιτασμάτων, την ασφάλεια, την ισονομία, την κοινωνική δικαιοσύνη και συνοχή κ.λ.π.. Η αποτελεσματική ανταπόκριση στις υποχρεώσεις και προκλήσεις αυτές, θα απομακρύνει την χώρα από την τροχιά της καταστροφής, θα εξαλείψει το σημερινό αίσθημα ντροπής του Έλληνα πολίτου και θα επαναφέρει την αίγλη του ονόματος «Ελλάς», το οποίο σήμερα αναφέρεται διεθνώς ως παράδειγμα προς αποφυγή. Οι πολιτικοί το χρωστούν αν όχι σε μας, τουλάχιστον στα παιδιά μας.

Ιούλιος 2011

Αντιναύαρχος ε.α. Β. Μαρτζούκος Π.Ν.

Επίτιμος Διοικητής Σ.Ν.Δ.

  • Ο οικονομικός φόβος οδηγεί σε ένα σιωπηλό bank run στην Ελλάδα, αλλά κάποιοι θεωρούν τα κυβερνητικά σχέδια για λιτότητα ως ευκαιρία για αλλαγή!
Ο βρετανικός "Γκάρντιαν" δε μασάει τα λόγια του. Όχι μόνο περιγράφει στο ρεπορτάζ αυτό της Αντίγια Τσακράμπορτυ με γλαφυρότητα μια απίστευτα ρεαλιστική εικόνα της σημερινής Ελλάδας, αλλά και στηλιτεύει αντεθνικές θέσεις και μεθοδεύσεις κυβερνητικών στελεχών, όπως η κυρία Έλενα Παναρίτη, που οδηγούν τη χώρα στον όλεθρο και την κατάρρευση!

Το ρεπορτάζ έχει ως εξής:

Σε μια από τις μεγαλύτερες τράπεζες στην Ελλάδα (σ.σ. εννοεί την Αlpha Bank) ένα στέλεχός της εξηγεί πώς οι αποταμιευτές ψάχνουν κυριολεκτικά τρόπους να σηκώσουν τις καταθέσεις τους, λόγω των περιορισμών που υπάρχουν στις αναλήψεις. Δίνοντας με δυσκολία και ψιθυριστά το όνομά του και με χαμηλωμένο βλέμμα στο μαρμάρινο δάπεδο, ανασύρει από έναν πολυτελούς ξύλινης κατασκευής φοριαμό, έναν μεταλλικό φάκελο - ντοσιέ, μεγέθους Α4. Είναι περίπου στο μέγεθος ενός φακέλου ασφαλείας φύλαξης χρημάτων και αυτά, από τότε που η χρηματοπιστωτική κρίση έπληξε την Ελλάδα πριν από 18 μήνες, έχουν γίνει το πιο περιζήτητο χρηματοοικονομικό "προϊόν" στη χώρα!

Ανησυχώντας για το αν οι τράπεζες θα εξακολουθούν να έχουν κίνηση και κύκλο εργασιών, άρα αν θα παραμείνουν βιώσιμες και δεν θα πτωχεύσουν, οι Έλληνες αποσύρουν τις αποταμιεύσεις μιας ολόκληρης ζωής από τους λογαριασμούς τους και τις τοποθετούν μέσα σε τέτοιους φακέλους και τις αποθηκεύουν στα θησαυροφυλάκια των τραπεζών κάτω στα υπόγεια. Οι μεταλλικοί αυτοί φάκελοι είναι τόσο δημοφιλείς τον τελευταίο καιρό, που η συγκεκριμένη τράπεζα έχει διπλασιάσει το μίσθωμα σε αυτά και ακόμα, κάθε μέρα μεταξύ των πελατών που συναλλάσσονται, πέντε έως και 10 πελάτες από αυτούς ζητούν να προμηθευτούν έναν τέτοιο φάκελο ή ρωτούν να μάθουν περισσότερες πληροφορίες.
Σημειωτέον, αυτή η συγκεκριμένη τράπεζα ξέμεινε από απόθεμα τέτοιων φακέλων εδώ και μήνες!
Ο υπάλληλος σκύβει πάνω από το γκισέ και ψιθυρίζει: "Έχω δουλέψει στη τράπεζα για 31 χρόνια, και ποτέ δεν έχω δει πανικό σαν κι αυτόν".

Επίσημα στοιχεία επιβεβαιώνουν τις πληροφορίες που μας δίνει το στέλεχος αυτό. Μόνο από τον περασμένο Μάιο, πέντε δισεκατομμύρια ευρώ έχουν αποσυρθεί από τις συνολικές καταθέσεις των Ελλήνων, ως μέρος αυτού που οι αναλυτές ονομάζουν "σιωπηλό bank running". Αυτή η άποψη τελικά που δείχνει πανικό και ανακατωσούρα, δεν είναι τόσο ορατή. Δεν την αντιλαμβάνεται εύκολα ένας τρίτος. Κι αυτό διότι το κοινό δε σχηματίζει ουρές έξω από τα υποκαταστήματα των τραπεζών, απλά λιγοστά άτομα μαζεύονται γύρω από τις περιοχές που βρίσκονται τα καταστήματα και περιμένουν την ευκαιρία, συζητώντας μεταξύ τους, να μπουν και να πάρουν πληροφορίες για το πώς θα αποσύρουν κεφάλαια και πως να τα διασφαλίσουν.

Ασφαλώς ορισμένα από αυτά τα χρήματα προορίζονται για εξοφλήσεις λογαριασμών ή δανείων, αλλά οι τράπεζες γνωρίζουν πολύ καλά πως η απόσυρση αυτή των κεφαλαίων δεν λειτουργεί προς όφελός τους. Και φοβούνται ΤΑ ΧΕΙΡΟΤΕΡΑ.

Κυβέρνηση "αλλού γι' αλλού"

"Κάθε φορά που οι αγορές κινούνται με πανικό, δέχομαι καταιγισμό τηλεφωνημάτων", δηλώνει χρηματιστηριακός broker που το γραφείο του βρίσκεται στο κέντρο της Αθήνας, κοντά στο Χρηματιστήριο. "Οι επενδυτές με ρωτούν πώς μπορούν να βγάλουν τα λεφτά τους απ' τη χώρα".

Ένα ανώτερο τραπεζικό στέλεχος Επενδύσεων, πιό αιχμηρός, δηλώνει πως "Ο κόσμος πιστεύει ότι η κυβέρνηση δεν ξέρει τι της γίνεται σχετικά με τη πολιτική που ακολουθεί ή ξέρει και κατευθύνει τα πράγματα προς τα εκεί" και μας εκμυστηρεύεται μια ιστορία ενός πρώην μικροεπενδυτή, που είχε αποσύρει περίπου ? 30,000 και τα έβαλε μέσα σε μια πάνινη τσάντα από λινάρι (σ.σ. εννοεί τις οικολογικές τσάντες που χορηγούν τα σούπερ-μάρκετ) με σκοπό να τα κρύψει στο γκαράζ του σπιτιού του και το αποτέλεσμα ήταν, επειδή η τσάντα περιείχε πριν τρόφιμα, αυτή προσέλκυσε ποντίκια, που κατέφαγαν τα χρήματα!

Τσάντες κοινές γεμάτες με λεφτά που κρύβονται στα γκαράζ, πανικόβλητοι αποταμιευτές και καταθέτες που προσπαθούν να απεγκλωβιστούν από τις τράπεζες και να μεταφέρουν τα κεφάλαιά τους εκτός Ελλάδας, αυτό είναι το είδος των ιστοριών που συνδέονται με μια - συγκριτικά - ευημερούσα ευρωπαϊκή χώρα, αλλά με μια ανάπτυξη που βρίσκεται στα όρια μεταξύ ζωής ή θανάτου από τις επιπτώσεις ενός οικονομικού κραχ.

Το γεγονός ότι αναδύονται τώρα από την Ελλάδα, όχι μόνο δείχνει το μέγεθος της οικονομικής δυσχέρειας, αλλά δείχνει και κάτι άλλο: Η Ελλάδα σήμερα μοιάζει με χώρες της Λατινικής Αμερικής στις χειρότερες στιγμές της οικονομικής κρίσης τους.
Σαν απόηχος των δηλώσεων του πρώην πρωθυπουργού της Βρετανίας Τζέιμς Καλαχαν, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο είναι κι πάλι πίσω στην Ευρώπη, για να κάνει ό,τι συνήθιζε να κάνει σε χώρες της Νοτίου Αμερικής, στο Μπουένος Άιρες ή στο Ρίο Ντε Τζανέιρο, υποδεικνύοντας ή επιβάλλοντας τρόπους στις οικονομίες αυτές για το πως να κινηθούν.

Και το χειρότερο είναι ότι οι τρόποι αυτοί που επιβάλλονται στην Αθήνα, κάνουν αυτούς που ζούνε εκεί να νομίζουν ότι ζούνε σε άλλη χώρα!

Η ίδια η κυβέρνηση περιγράφει το σχέδιό της μείωσης των δημοσίων δαπανών και ταυτόχρονη άνοδο των φόρων ως ένα από τα πιο φιλόδοξα μείωσης του ελλείμματος προγράμματα στον κόσμο. Αλλά αυτό που συχνά αποκρύπτεται από τις συζητήσεις περί του φορολογικού, είναι οι επιπτώσεις στη ζωή των πολιτών, οι οποίοι έχουν πολύ λίγο χρόνο για να προσαρμοστούν.

Όταν οι μισθοί των δημοσίων υπαλλήλων μειώθηκαν έως και 30% μέσα σε λίγους μήνες, όπως συνέβη πέρυσι κι πάνω από το 20% των εργαζόμενων στο δημόσιο τομέα αντιμετωπίζουν το φάσμα της ανεργίας μέσα στα επόμενα τέσσερα χρόνια συν του ότι επιχειρήσεις και εκτάσεις γης που ανήκουν εν μέρει ή καθ’ ολοκληρίαν στο δημόσιο τομέα θα πρέπει να ιδιωτικοποιηθούν ως τα Χριστούγεννα, με συνέπεια τις επιπλέον απώλειες θέσεων εργασίας, τότε μιλάμε για μια καθ' όλα αλλαγή στο τωρινό status του εργατικού δυναμικού της χώρας.

"Η Ελλάδα είναι ήδη μια από τις φτωχότερες και πιο άνισες κοινωνίες στην Ευρώπη", εκτιμά ο Χρήστος Παπαθεοδώρου στο Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης,"μαζί με
άλλες επίσης φτωχές χώρες της Ευρώπης, όπως η Ρουμανία, η Βουλγαρία και η Λετονία. Πώς λοιπόν θα μοιάζει η ελληνική κοινωνία μετά τα τελευταία μέτρα της κυβέρνησης (μνημόνιο Ι και ΙΙ, μεσοπρόθεσμο κλπ);" Κάνοντας μια μικρή παύση όλο νόημα, συνεχίζει: "Πιθανότατα ως μια χώρα όπως οι αντίστοιχες αναπτυσσόμενες χώρες του Τρίτου Κοσμου. Και δεν είμαι υπερβολικός"

Οι εργαζόμενοι στο σύνολό τους έχουν ήδη πάρει το μήνυμα. Άλλωστε, μια καινούργια λέξη έχει προστεθεί στο λεξιλόγιο των συνδικαλιστών ή όποιων άλλων αντιτίθενται στα αντιλαϊκά αυτά μέσα και ονομάζεται "Κινεζοποίηση", από την ένωση των λέξεων Κίνα και ποιώ, αναφερόμενοι ουσιαστικά στην Κινεζική κοινωνία της ανέχειας και του άκρατου πλουτισμού των ολίγων.

Ο ισχυρισμός τους είναι ότι η μεγάλη πτώση των μισθών θα οδηγήσει σε ένα εργατικό δυναμικό όπου θα του καταβάλλονται λίγο μεγαλύτεροι μισθοί από τους ομολόγους τους στην βιομηχανική περιοχή της Σχεντζέν.

Το πιό περίεργο απ όλα είναι ότι μερικά από τα μεγαλύτερα ονόματα στην κυβέρνηση φαίνεται να μην έχουν δει τίποτα κακό σε αυτόν τον ολικό μετασχηματισμό της ελληνικής κοινωνίας σε κάτι αντίστοιχο με μια βιομηχανική ζώνη της Ασίας.

Η Έλενα Παναρίτη, ένα από τα πλέον ανερχόμενα κυβερνητικά στελέχη τον τελευταίο καιρό, και δεν είναι δύσκολο να καταλάβει κανείς το γιατί, καθώς είναι έξυπνη, πάρα πολύ καλά εκπαιδευμένη στα οικονομικά, προερχόμενη από μια καριέρα στην Παγκόσμια Τράπεζα και την Goldman Sachs, με εξαιρετική γνώση της Αγγλικής γλώσσας, σέξυ βλέμμα και με χιούμορ, είναι ακριβώς το είδος του προσώπου που οποιοσδήποτε πρωθυπουργός θα μπορούσε να επιλέξει για να δώσει μια διάλεξη σε δυσαρεστημένους θεσμικούς επενδυτές. Και για έναν πολιτικό που είναι υποχρεωμένος να προωθήσει τα πιο επώδυνα οικονομικά μέτρα στην ιστορία της χώρας του, η κυρία Παναρίτη δεν φέρεται με ιδιαίτερα ελληνικό τρόπο.

Όταν παρατηρήσαμε πόσοι υπολογιστές της Apple είναι στο γραφείο της, εκείνη απαντά: «Αυτό συμβαίνει διότι είμαι περισσότερο Αμερικανίδα παρά Ελληνίδα» Το λεξιλόγιό της στην Αγγλική είναι διανθισμένο με κοινές αμερικάνικες λέξεις του στυλ "damn" και "have a nice day" και όταν ρωτήθηκε να περιγράψει το πώς η Ελλάδα πρέπει να αλλάξει την οικονομία της, η απάντησή της περιστρέφεται γύρω από την αλλαγή θεσμών της και των δομών της - με άλλα λόγια, καθιστώντας την Ελλάδα λιγότερο Ελληνική. Χαρακτηρίζοντας δε τη γραφειοκρατία της χώρας της, λέει "Δεν είναι κάτι σαν κιμπούτς (σ.σ. ένα μικρό κρατίδιο), αλλά μια πολύ μεγάλη χώρα!"

Αυτή είναι μια γραμμή που ακούγεται αρκετά συχνά από εκείνους που θέλουν την Ελλάδα να αλλάξει. Σύμφωνα με τα ευρωπαϊκά πρότυπα, η Ελλάδα έχει κατά μέσο όρο μικρό μεγέθους του στενού δημόσιου τομέα, αλλά ένα πολύ διεφθαρμένο σύστημα είσπραξης των φόρων. Εκεί δε που ο δημόσιος τομέας πάσχει, είναι η ανεπάρκεια σε πόρους και η αναποτελεσματικότητά του.

Στην τελευταία μου μέρα στη χώρα, λοξοδρομώ λίγο από το δρομολόγιό μου και επισκέπτομαι ένα γραφείο του ΕΟΤ, δηλαδή του Ελληνικού Οργανισμού Τουρισμού. Εκεί παρατηρώ ότι υπάρχουν μόνο δύο παλιάς τεχνολογίας υπολογιστές της Dell και τεράστια σε όγκο αρχεία και φάκελοι ηλικίας μέχρι κι 30 ετών, που δεν έχουν ψηφιοποιηθεί ακόμη.

"Κανείς δεν έχει πραγματικά νοιαστεί για τα αρχεία αυτά που πρέπει να μηχανοποιηθούν", μου λένε, "και το αποτέλεσμα είναι η εργασία μιας μέρας να διαρκεί τρεις!"

Ο Ιδιωτικός Τομέας δεινοπαθεί

Το άλλο μεγάλο πρόβλημα είναι στον ιδιωτικό τομέα, με λίγες βιομηχανίες να μπορούν να σταθούν με αξιώσεις στην αγορά του κόσμου. Ο Ιάσων Μακρόπουλος, συγγραφέας του βιβλίου "Το απεχθές Χρέος της Ελλάδας", παραδέχεται ότι η Ελλάδα αγόραζε από τον υπόλοιπο κόσμο πολλά περισσότερα από ότι μπορούσε να πουλήσει. "Εμείς αγοράζαμε BMW από τους Γερμανούς και αντ' αυτού τους πουλούσαμε ντομάτες".

Προς το παρόν, οι μέρες αυτές δείχνουν ήσυχες, ίσως παραπάνω από ό,τι θα έπρεπε. Στην αριστοκρατική εμπορική περιοχή της Αθήνας »του Κολωνακίου, μπουτίκ που συνήθως είχαν λίστες αναμονής από πελάτες για τσάντες επώνυμων σχεδιαστών, έχουν κλείσει. Μια πινακίδα λέει ότι οι ιδιοκτήτες έχουν μετεγκατασταθεί στη... Ρώμη! Σε ένα κατάστημα ρούχων, με τα ράφια των ξεπουλημένων Calvin Klein και DKNY, ο μάνατζερ του καταστήματος Σάββας, εξηγεί τι συνέβη: "Σ' αυτή τη κρίση που βιώνουμε όλοι, βασικά η μεσαία τάξη έχει χτυπηθεί ανεπανόρθωτα".

Αυτό είναι ακριβώς ό,τι συνέβη και στο Μπουένος Άιρες κατά τη διάρκεια της συντριβής της τελευταίας δεκαετίας. Το αποτέλεσμα είναι ότι οι άνθρωποι αυτοί που ανήκουν στη λεγόμενη μεσαία τάξη και είχαν μάθει να ζούνε με ένα συγκεκριμένο τρόπο ζωής, θα πρέπει να προσαρμοστούν στη δυσάρεστη πραγματικότητα της απότομης υποβάθμισης.

Σε μια βιομηχανία στα περίχωρα, με 200 άτομα προσωπικό, τώρα έχει πέσει μόλις στα 20 και ο μάνατζερ της επιχείρησης την έχει συρρικνώσει πουλώντας μηχανές και νοικιάζοντας τους ορόφους που δεν χρησιμοποιούνται πλέον. "Όλοι βρίσκονται στο Ταμείο Ανεργίας", δηλώνει. "Θυμήσου, δεν είμαστε πολύ μακριά από την τελική καταστροφή".

Έξω από την κουζίνα της Αγίας Τριάδας, μια εκκλησία στον Πειραιά, κοντά στην Αθήνα, συγκεντρώνονται όλο και περισσότεροι Έλληνες νεόπτωχοι, περιμένοντας το συσσίτιο. Η Άννα και οι δύο μικρές κόρες της, περπάτησαν μέσα στο μεσημεριάτικο καυτό ήλιο για να προλάβουν μια καλή θέση στην ουρά, μιας και εδώ και λίγους μήνες είναι άστεγοι. Η Άννα δεν ήταν έτσι από πάντα, έχασε τη δουλειά της πριν 3 χρόνια αλλά εξακολουθούσε να κρατάει το σπίτι της. Όπως λέει, δεν είχε πλέον εισόδημα ούτε για να πληρώσει τους λογαριασμούς του σπιτιού της, ρεύμα και θέρμανση και τελικά έμεινε στο δρόμο.

Στο εσωτερικό του ναού, ο επικεφαλής ιερέας πάτερ Δανιήλ, μας λέει ότι παρατηρεί συνεχώς να έρχονται καλοντυμένοι άνθρωποι, που η εμφάνισή τους δεν μαρτυράει ότι βρίσκονται σε δύσκολη θέση, να παραλαμβάνουν συσσίτιο. Μας διηγείται επίσης την ιστορία ενός 23χρονού νεαρού που έφυγε πριν δύο βδομάδες για την Αυστραλία και για μια 40χρονη γυναίκα που έχασε κι αυτή τη δουλειά της την περασμένη Παρασκευή.

Η Ορθόδοξη Ελληνική Εκκλησία, υπαγόμενη κατά το ήμισυ στο δημόσιο, οι μισθοί των ιερέων και των λοιπών υπαλλήλων έχουν περικοπεί κατά 10%, συρρικνωμένοι στα 15.000 ευρώ το χρόνο.

Μήπως εννοεί πως και η Εκκλησία έχει υπαχθεί και αυτή στις περικοπές δημοσίων δαπανών; Ο πατέρας Δανιήλ γελάει και δείχνει τα πέντε δάχτυλα του χεριού του. "Υπάρχουν πέντε ενορίες αυτή τη στιγμή στον Πειραιά, αλλά πολύ σύντομα θα υπάρχει μόνο μία. Το σκέφτομαι πάρα πολύ ότι θα πρέπει να βρω κι εγώ μια δεύτερη δουλειά πολύ σύντομα..."


Σχόλιο: Εγώ τι να προσθέσω άλλο συνέλληνες πατριώτες μου; Υπάρχει τίποτε άλλο να προσθέσει κανείς; Το ρεπορτάζ της Αντίγια Τσακράμπορτυ τα λέει όλα. Η κυρία Παναρίτη μόνο είναι η παραφωνία μέσα σε όλο αυτό το σκοτεινό και εφιαλτικό σκηνικό. Με την Αμερικάνικη αξάν της, την μη ελληνικότητά της αν και βουλευτής επικρατείας και τους δέκα υπολογιστές και tablets της Αpple...

Μετάφραση - Επιμέλεια - Σχολιασμός : Γιάννης Βούρος
Μελβούρνη - Αυστραλία

Α... ευτυχώς που σωθήκαμε! Το είπε και ο ΟΟΣΑ στην έκθεσή του. Αυτήν την έκθεση για την οποία πανηγυρίζουν οι κυβερνώντες (και οι παπαγάλοι) τους. Η Ελλάδα, σώθηκε, λοιπόν. Για την ακρίβεια, σώθηκε η επόμενη γενιά της χώρας, Οι «τρέχουσες» υπάρξεις, στην πυρά της ανταγωνιστικότητας. Χαλάλι...

Αυτό το χαλάλι βέβαια, καλό θα είναι αν ακουστεί από το 1.000.000 ανέργους. Από τα εκατομμύρια των συνταξιούχων (τα περήφανα γηρατειά) που ζουν με 3,60 (τη μέρα) στην κυριολεξία. Απο τους ευέλικτα υπερ απασχολούμενους και υπο αμειβόμενους. Από όσους δεν έχουν πρόσβαση σε υπηρεσίες υγείας.

Κατά τα λοιπά, σύμφωνα με την έκθεση του ΟΟΣΑ το πακέτο διάσωσης που διαμόρφωσε η Ευρωπαϊκή Ενωση για την Ελλάδα θα μειώσει ελάχιστα το χρέος της χώρας και θα χρειαστεί μια γενιά για να μειωθεί σε πιο βιώσιμα επίπεδα.

Η αρχική ανάλυση δείχνει ότι το (ευρωπαϊκό) πακέτο θα μειώσει την επιβάρυνση του χρέους ελάχιστα», αναφέρει ο ΟΟΣΑ στην έκθεσή του για την Ελλάδα, σχολιάζοντας τη συμφωνία που επετεύχθη με την ΕΕ τον περασμένο μήνα, η οποία προβλέπει νέα και φθηνότερα δάνεια, καθώς και ανταλλαγές ομολόγων.

«Η πρόσθετη επίσημη οικονομική στήριξη που συμφωνήθηκε και η επιμήκυνση μέρους του χρέους [...] παρέχουν στην Ελλάδα τον χρόνο που χρειάζεται για να συνεχίσει την υλοποίηση ουσιαστικών δημοσιονομικών και διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων και για να αποφέρουν καρπούς αυτές οι μεταρρυθμίσεις», αναφέρεται στην έκθεση.

Ωστόσο, η μείωση των χρηματοδοτικών αναγκών της Ελλάδας είναι κάτι το διαφορετικό από τη μείωση του χρέους της σε επίπεδα που οι αγορές θα θεωρούσαν ασφαλή και βιώσιμα μακροπρόθεσμα.

Ο ΟΟΣΑ προβλέπει πως το ελληνικό χρέος θα μειωθεί στο 100% του ΑΕΠ το 2035, από περίπου 140% το 2010, σύμφωνα με το βασικό του σενάριο, το οποίο προβλέπει ότι η χώρα δεν θα καταφέρει να «πιάσει» τον στόχο άντλησης 50 δισ. ευρώ από αποκρατικοποιήσεις μέχρι το 2015 που έχουν θέσει ΕΕ και ΔΝΤ.

Προς τι λοιπόν τα πανηγύρια περί της διάσωσης; Μα γιατί το πρόγραμμα ξεπουλήματος ολόκληρης της χώρας, συμπεριλαμβανόμενης και της παρούσας παραγωγικής γενιάς προχωρά απρόσκοπτα και με την ταχύτητα του φωτός. Αυτά είναι τα bravo Giorgos που εισπράττει ο πρωθυπουργός από το ΟΟΣΑ, αλλά εμείς μάλλον δεν έχουμε λόγο για να είμαστε χαρούμενοι...