Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

1 Ιουν 2014

Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης 
Δημοσιογράφος - Συγγραφέας - Τουρκολόγος 
  
Όταν εδώ και χρόνια είχαμε προειδοποιήσει ότι ο Ερντογάν θα εξελιχτεί σαν ο πιο επικίνδυνος ηγέτης της Τουρκίας, είχαμε αντιμετωπίσει έντονες επικρίσεις για αυτές τις «ακραίες» όπως χαρακτηριστήκαν θέσεις μας. 
Η άποψη μας αυτή στηρίζονταν στην προοπτική, που διακρίνονταν για όσους μελετούν από πολύ κοντά τις εξελίξεις στην Τουρκία, ότι ο Ερντογάν θα συνδύαζε για πρώτη φορά τόσο αποτελεσματικά, (την πρώτη φορά ο Οζάλ στις αρχές της δεκαετίας του ενενήντα σε παρόμοια προσπάθεια του είχε αποτύχει), το εθνικιστικό με το θρησκευτικό στοιχειό για να προωθήσει πιο δραστικά την επεκτατική πολιτική της Τουρκίας και κυρίως για να απειλήσει πιο αποτελεσματικά τα εθνικά μας συμφέροντα. 

Επί δεκαετίες ένα άθλιο μειοδοτικό ελληνικό κατεστημένο που προβάλλονταν μέσω ιδρυμάτων στρατηγικών ερευνών, αδρά επιχορηγουμένων από τον κρατικό κορβανά, όπως το γνωστό ΕΛΙΑΜΕΠ, και κύκλων του υπουργείου Εξωτερικών, προωθούσαν την πολιτική της συστηματικής αγνόησης της τουρκικής απειλής με την πρόταξη του δόγματος, «να μην προκαλούμε για να μην μας προκαλούν». 
Το δόγμα αυτό εξυπηρετούσε τότε και την αμερικανική πολιτική στην ανατολική μεσόγειο όπου ήθελαν την Τουρκία να πλασαριστεί σαν το μοντέλο για όλο τον ισλαμικό κόσμο, κάτι, που όπως αποδείχτηκε μεταγενέστερα, ήταν άλλη μια παταγώδη αμερικανική πολιτική και στρατηγική αποτυχία.

Όταν το Δεκέμβριο του 1999 ο τότε υπουργός Εξωτερικών, ο γνωστός μας ΓΑΠ, είχε άρει για πρώτη φορά το βέτο για την έναρξη της ενταξιακής πορείας της Τουρκίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, είχε αναγγείλει με θριαμβευτικό ύφος πως τώρα θα σταματήσουν οι τουρκικές προκλήσεις στο Αιγαίο και θα πάψουν οι παραβιάσεις του εθνικού εναέριου χώρου. Από τις αρχές του 2014, δηλαδή δεκαπέντε χρόνια μετά, οι τουρκικές προκλήσεις έχουν καταρρίψει όλα τα ρεκόρ! 

Σύμφωνα με με τα επίσημα αριθμητικά στοιχεία του ΓΕΕΘΑ από την 1η Ιανουαρίου ως σήμερα είχαμε 1100 παραβιάσεις του εναέριου χώρου και οι 245 από αυτές μέσα στο Μάϊο, ενώ όλο το 2013 οι παραβιάσεις ήταν 681! 
Η πολιτική κατάσταση στην Ελλάδα όπως διαμορφώθηκε από την έναρξη της εφαρμογής των μνημονίων και των προβλημάτων που επισώρευσαν στην ελληνική κοινωνία, είχαν σαν παράπλευρη συνέπεια την μεγάλη αύξηση της τουρκικής προκλητικότητας και επιθετικότητας η οποία από το 2013 και ειδικά το 2014, έχει αυξηθεί σε πολύ επικίνδυνο βαθμό ενώ οι προοπτικές διαγράφονται ακόμα πιο επικίνδυνες στο ενδεχόμενο μιας αποσταθεροποίησης της ευρύτερες περιοχής μας. 
Το 2013 οι συνολικές θαλάσσιες παραβιάσεις των χωρικών υδάτων μας από τουρκικά πολεμικά πλοία έφτασαν τις 353. 
Το 2009 οι παραβιάσεις των εθνικών χωρικών μας υδάτων ήταν 90, την επόμενη χρονιά έφτασαν τις 133, το 2011 σχεδόν τις διπλάσιες, (206), το 2012 πάλι τις διπλασίασαν, φτάνοντας τις 389, ενώ μειώθηκαν λίγο το 2913 στις 353. 
Το 2009, την χρονιά δηλαδή που έσκαγε στην Ελλάδα η οικονομική κρίση και υπήρχε πολιτική ρευστότητα, ο συνολικός αριθμός των τουρκικών μαχητικών αεροσκαφών που προέβησαν σε παραβιάσεις στο Αιγαίο έφτασε τις… 3.078. 
Παράλληλα οι υπερπτήσεις των τουρκικών μαχητικών πάνω από ελληνικό έδαφος, που σημειώθηκαν την ίδια χρονιά ανήλθαν στον αριθμό των 51. Σε αρκετές από αυτές εμπεριεχόταν και ο εικονικός βομβαρδισμός κάποιων ελληνικών βραχονησίδων. Δεν ήταν άσχετο με όλη αυτή την κατάσταση που έδειχνε τις προθέσεις της Άγκυρας να εξάγει την εσωτερική της κρίση προς τα δυτικά και οι πληροφορίες που έρχονταν στις αρχές του 2014 από το τουρκικό Επιτελείο Ναυτικού, (Haberler.com 1/1/2014), που ανέφεραν ότι η Τουρκία αναπτύσσει δύναμη από δέκα ολοκαίνουργια μη επανδρωμένα αεροσκάφη τύπου, GİHA, παραγωγής της τουρκικής πολεμικής βιομηχανίας, Aselsan, τα οποία θα κάνουν περιπολίες σε όλο το μήκος και το πλάτος του Αιγαίου. Με λίγα λόγια η Τουρκία προχωρούσε στην μόνιμη εγκατάσταση δέκα κατασκοπευτικών αεροσκαφών που θα παρακολουθούν και θα κάνουν συνεχείς αναφορές στο τουρκικό Επιτελείο Ναυτικού όλων των ελληνικών κινήσεων στο ελληνικό Αιγαίο.

Είναι γνωστό πως η Τουρκία αυτή την περίοδο είναι κυριολεκτικά ένα ηφαίστειο. Μια εύφλεκτη εσωτερική κατάσταση καθώς ο Ερντογάν προκαλεί όλο και μεγαλύτερες διαδηλώσεις ενάντια στην πολιτική του, γλιστρώντας ο ίδιος σε όλο και πιο αυταρχικές αντιδράσεις ενώ πλησιάζουν οι πολύ κρίσιμες προεδρικές εκλογές στις 10 Αύγουστου, συνδυάζεται με ένα εκρηκτικό εξωτερικό περίγυρο. 
Οι εξελίξεις στην Μέση Ανατολή και στην Μαύρη Θάλασσα «ανάβουν» αλλεπάλληλες εστίες κρίσεως που παρακολουθεί με μεγάλη ανησυχία η Άγκυρα. Οι πρόσφατες εξελίξεις στην Ουκρανία και η επανεμφάνιση της «αρκούδας» στην Κριμαία, έχουν εκνευρίσει την Τουρκία που για πρώτη φορά μετά τον ψυχρό πόλεμο αναγκάστηκε να εμπλακεί σε αερομαχίες με ρωσικά μαχητικά πάνω από την Μαύρη Θάλασσα. 

Ενώ όμως συμβαίνουν όλα αυτά, ενώ η Τουρκία αντιμετωπίζει πολλά ανοιχτά μέτωπα και προς βορά και προς νότο, οι Τούρκοι συνεχίζουν χωρίς καμία μείωση τις αλλεπάλληλες προκλήσεις τους στο Αιγαίο και στον αέρα και στην θάλασσα. 
Ο Ερντογάν και κάποιοι κύκλοι στην τουρκική πρωτεύουσα εξακολουθούν να πιστεύουν ότι η Ελλάδα είναι ο πιο βολικός τους αντίπαλος για να εκτονώσουν τα εσωτερικά και εξωτερικά του αδιέξοδα. 
Οι αντιλήψεις αυτές έχουν δημιουργήσει ένα εκρηκτικό τοπίο στο Αιγαίο καθώς στήνονται οι προϋποθέσεις για πρόκληση ελληνοτουρκικής κρίσης με ανυπολόγιστες συνέπειες. 
Πως όμως η ελληνική πλευρά μπορεί να αντιμετωπίσει μια πραγματικότητα που συστηματικά οι κυβερνώντες θέλουν να την αγνοούν λες και δεν υπάρχει και παράλληλα να καλλιεργούν ψευδαισθήσεις για τον «φίλο» της Ελλάδας, Ερντογάν ο οποίος έχει προχωρήσει σε μια τρομακτική αύξηση της στρατιωτικής ισχύος της Τουρκίας δαπανώντας πολλά δισεκατομμύρια δολάρια, σε αντίθεση με την συνεχή συρρίκνωση της δικής μας δύναμης στρατιωτικής αντιπαράθεσης;

Με τα δεδομένα αυτά είναι αναγκαίο να αναζητηθούν συμμαχίες που θα μπορέσουν να εξισορροπήσουν την αυξανομένη ανισορροπία δυνάμεων. 
Είχαμε υποστηρίξει και στο παρελθόν πως μόνο μια προσέγγιση με την Ρωσία, η οποία έχει δείξει επανειλημμένα το μεγάλο της ενδιαφέρων για την Ελλάδα, θα μπορούσε να σταθεί ανασχετικός παράγοντας στην επιθετικότητα της άλλης πλευράς του Αιγαίου. 
Φυσικά το καλύτερο θα ήταν να είμαστε αυτάρκεις και ικανοί να υπερασπιστούμε τα εθνικά μας δίκαια, αλλά στις σύγχρονες συγκυρίες και με μια χώρα χρεοκοπημένη είναι αναγκαία οι εξεύρεση των κατάλληλων συμμαχιών στην αντιμετώπιση της μόνιμης εξωτερικής απειλής. 
Όπως γράψαμε και παραπάνω, στην Άγκυρα έχουν έντονο το κόμπλεξ της «αρκούδας» και παρακολουθούν συνεχώς, ενίοτε με μεγάλο εκνευρισμό, όλες τις ρωσικές κινήσεις στην ευρύτερη περιοχή. 
 Αντιλαμβάνεται κάνεις ποιες θα είναι οι αντιδράσεις της Τουρκίας σε μια ενδεχόμενη ρωσική παρουσία στο Αιγαίο. Όσον αφόρα το Ισραήλ, που κάποιοι πίστεψαν ότι θα χρησιμέψει σαν αντίβαρο στην τουρκική απειλή, μάλλον θα πρέπει να κάνουν δεύτερες σκέψεις πιο ρεαλιστικές. 
Το καλό είναι πως με το «σύνδρομο του σουλτάνου» που έχει κυριέψει τον Ερντογάν, οι σχέσεις της Τουρκίας με τις ΗΠΑ δεν βρίσκονται στο καλύτερο σημείο ενώ και με το Ισραήλ δημιουργεί συνεχώς προβλήματα παρά του ότι έχει εκδηλώσει την πρόθεση του για την αποκατάσταση των σχέσεων της Τουρκίας με το Ισραήλ. 
Κινήσεις στρατηγικής προσέγγισης με την Μόσχα σε ένα κλίμα αμοιβαίας ωφέλειας, θα ανέτρεπε την όλη εικόνα που υπάρχει και θα έβαζε τα θεμέλια για μια διαφορετική αντιμετώπιση της τουρκικής επιθετικότητας. 
Οι Ρώσοι έχουν δείξει πως ενδιαφέρονται άμεσα να έχουν ναυτική και όχι μόνο πρόσβαση στην περιοχή μας και αυτό είναι ένα ισχυρό διαπραγματευτικό ατού το οποίο δυστυχώς μέχρι σήμερα το αγνοούμε επιδεικτικά.

Πέραν τούτου θα πρέπει να υπάρξει κατάλληλη ανάλυση της εσωτερικής κατάστασης στην Τουρκία, συνεχής και εντατική παρακολούθηση των εξελίξεων και κυρίως να εκτιμηθούν ανάλογα οι εσωτερικές αντιπαλότητες, το Κουρδικό πρόβλημα καθώς έχουν αρχίσει ξανά οι αιματηρές συγκρούσεις με το ΡΚΚ, το πρόβλημα των Αλεβητών και των άλλων μειονοτήτων που ζητάνε εθνική αναγνώριση καθώς και το πρόβλημα του εκδημοκρατισμού για το οποίο συχνά εκφράζουν την ευαισθησία τους οι ΗΠΑ και η Ευρωπαϊκή Ένωση. 

Πολύ πιθανό οι προεκλογική περίοδος για τις προεδρικές εκλογές, (ενώ ακολουθούν οι βουλευτικές εκλογές στις αρχές του 2015), να πυροδοτήσει και νέες εσωτερικές εντάσεις οι οποίες όμως θα περιέχουν και τον άμεσο κίνδυνο της πιθανής προοπτικής εκτόνωσης τους προς την δική μας πλευρά. 
Η παλιά γνώστη τουρκική συνταγή. 
Θα πρέπει να είμαστε έτοιμοι για κάθε ενδεχόμενο καθώς τα «σημάδια» δείχνουν πως η άλλη πλευρά έχει προσανατολιστεί μάλλον προς μια τελική πρόκληση και μακάρι να κάνουμε λάθος. Ένα μεγάλο δέλεαρ προς αυτή την κατεύθυνση είναι και ο ενεργειακός πλούτος του Αιγαίου για μια χώρα όπως η Τουρκία που αντιμετωπίζει πολύ έντονο ενεργειακό πρόβλημα.

Το ζήτημα όμως είναι πως μια κατοχική κυβέρνηση που δεν ασκεί εθνική κυριαρχία, όπως η τωρινή ελληνική κυβέρνηση, θα μπορέσει να αντιμετωπίσει μια έκρυθμη κατάσταση και μια εθνική κρίση. 
Αυτό, ας το αναλογιστούν όλοι αυτοί που κόπτονται πως υπηρετούν τα εθνικά μας συμφέροντα, ένστολοι και μη ένστολοι! 
Η ιστορία δεν «χαρίζεται» σε κανένα!




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου 


Προσπαθώντας να ισορροπήσει σε τεντωμένο σκοινί, με την απόρριψη τόσο του «απομονωτισμού», αλλά και της πολιτικής του «παρεμβατισμού» των ΗΠΑ στις διεθνείς υποθέσεις, ο Ομπάμα επιβεβαίωσε για μια ακόμη φορά τη δύσκολη θέση, στην οποία βρίσκεται στο εσωτερικό.

Ο Μπαράκ Ομπάμα στην καθιερωμένη ετήσια ομιλία του στη στρατιωτική Ακαδημία, West Point, ανέφερε ότι οι ΗΠΑ κατάφεραν να απομονώσουν τη Ρωσία μετά τα γεγονότα στην Κριμαία. Είπε επίσης πως η Ουάσιγκτον δεν θα επεμβαίνει σε κάθε σύγκρουση που συμβαίνει στον κόσμο, και ότι η επίλυση των διεθνών προβλημάτων θα στηρίζεται στους διεθνείς θεσμούς. Ρώσοι ειδικοί δεν είδαν στην ομιλία του Ομπάμα τίποτα καινούργιο. Όπως φαίνεται, αυτή προοριζόταν για εσωτερική κατανάλωση.

Στην ομιλία του προς τους δοκίμους αξιωματικούς, την περασμένη Τετάρτη, ο Ομπάμα προσπάθησε να ισορροπήσει πάνω σε τεντωμένο σχοινί. Σημείωσε πως δεν συμμερίζεται ούτε τις αντιλήψεις περί «απομονωτισμού», ούτε και τις θέσεις του «παρεμβατισμού»  στις διεθνείς υποθέσεις. Δεν έχει το κάθε πρόβλημα «στρατιωτική λύση», τόνισε χαρακτηριστικά ο πρόεδρος των ΗΠΑ, αναφερόμενος ειδικά στις απόψεις περί παρεμβατισμού.

Αγνωστο το μέλλον της Ουκρανίας
Ο ίδιος υπογράμμισε ότι δεν μπορεί να γίνει λόγος σήμερα για Ψυχρό πόλεμο, αν και ανέφερε πως οι ενέργειες της Ρωσίας στην Ουκρανία «θύμισαν τις μέρες που τα σοβιετικά τανκς προέλαυναν στην Ανατολική Ευρώπη».

Παράλληλα, υποστήριξε ότι η επιστράτευση των παραδοσιακών συμμάχων και η εμπλοκή διεθνών Οργανισμών, όπως το ΔΝΤ, η ομάδα των επτά πιο ανεπτυγμένων βιομηχανικά χωρών του πλανήτη, και το ΝΑΤΟ, στάθηκε αρκετή για να «απομονωθεί» η Ρωσία. Παρά ταύτα, παραδέχθηκε ότι είναι άγνωστο «πώς θα εξελιχθεί» η κατάσταση στην Ουκρανία.

Συρία: Δεν υπάρχει στρατιωτική νίκη
Ο πρόεδρος των ΗΠΑ αναφέρθηκε αρκετές φορές τόσο στο θέμα της Ουκρανίας, όσο και στη Συρία και το Αφγανιστάν, τονίζοντας ότι όλα τα λάθη που έκανε η Αμερική μετά τον Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο, εξηγούνται με την προθυμία της «να εμπλακεί σε στρατιωτικές περιπέτειες χωρίς να σκέφτεται τις συνέπειες». Χαρακτηριστικά, είπε, η σύγκρουση στη Συρία δεν έχει «στρατιωτική λύση». Ωστόσο, οι ΗΠΑ εξακολουθούν να βοηθούν τις δυνάμεις της αντιπολίτευσης, οι οποίες μάχονται ενάντια στο καθεστώς του Μπασάρ Άσαντ.

Ταυτόχρονα, χωρίς να θέλει να δώσει στους αμερικανούς στρατιωτικούς την εντύπωση ότι είναι «περιστέρι της ειρήνης», ο ανώτατος διοικητής των Ενόπλων Δυνάμεων της χώρας έσπευσε να πει ότι «δεν υπάρχει ισάξιος» του αμερικανικού στρατού, καθώς και ότι συμμερίζεται «ολόψυχα την άποψη περί αμερικανικής μοναδικότητας». Να σημειωθεί πως την ιδέα της «αμερικανικής μοναδικότητας» είχε κατακρίνει τον Σεπτέμβριο του 2013 ο Βλαντίμιρ Πούτιν στο άρθρο του για την εφημερίδα New York Times.

Προεκλογική ομιλία
Κατά την άποψη του ειδικού στα θέματα της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής, Ίγκορ Ζεβελιόφ, ο Ομπάμα, στην ομιλία του δεν είχε τόσο ως στόχο τον Πούτιν, όσο κυρίως τους αμερικανούς νεοσυντηρητικούς, οι οποίοι τον επικρίνουν σκληρά για την εξωτερική πολιτική του και την υπερβολική επιείκεια που θεωρούν ότι τη διακρίνει. «Το μήνυμα Ομπάμα είναι ότι η αυτή η μοναδικότητα ενσαρκώνεται με διαφορετικούς τρόπους», αναφέρει ο ειδικός, θεωρώντας ότι εξαιτίας της δυσχερούς κατάστασης της αμερικανικής οικονομίας τα μέσα που διαθέτει ο αμερικανός πρόεδρος για να πείσει τους πολιτικούς του αντιπάλους είναι περιορισμένα.

Γενικότερα, άπαντες θεωρούν πως η οποιαδήποτε ανάλυση αυτής της ομιλίας, θα πρέπει να γίνει υπό το πρίσμα του προεκλογικού κλίματος στη χώρα. Στις ΗΠΑ έχει ξεκινήσει η προεκλογική εκστρατεία για το Κογκρέσο και οι τοποθετήσεις του προέδρου θα παίξουν ρόλο τόσο για το Δημοκρατικό κόμμα του, όσο και για τους αντιπάλους του, Ρεπουμπλικάνους. Ο αρθρογράφος της Washington Post, Σκοτ Ουίλσον, έγραψε χαρακτηριστικά στο Twitter ότι η ομιλία Ομπάμα δεν προοριζόταν για «ντιμπέιτ σε θέματα εξωτερικής πολιτικής, αλλά απευθυνόταν στο κουρασμένο από τους πολέμους εκλογικό σώμα».

Ουδέν νεώτερο
Ο Ίγκορ Ζεβελιόφ επισημαίνει ότι ο λόγος του αμερικανού προέδρου δεν περιλάμβανε «κανενός είδους νέες προσεγγίσεις», και ο βασικός στόχος του ήταν να δείξει ότι η Ουάσιγκτον εξακολουθεί να υπερασπίζεται τα αμερικανικά συμφέροντα σε ολόκληρο τον κόσμο, συνυπολογίζοντας τις σχετικά περιορισμένες δυνατότητές της μετά το Ιράκ και το Αφγανιστάν. Εξάλλου, ο πολιτικός αναλυτής τονίζει ότι ο Ομπάμα παρουσιάζεται «συνεπής», καθώς «ήρθε με την υπόσχεση ότι θα τερματίσει τον πόλεμο σε Ιράκ και Αφγανιστάν και τον στόχο του αυτό τον εκπληρώνει».

Τίποτε το ριζικά νέο δεν περιελάμβανε η ομιλία Ομπάμα, λέγει και ο επικεφαλής στον τομέα της αμερικανικής πολιτικής του Ινστιτούτου Οικονομικών και Διεθνών Σχέσεων της Ρωσικής Ακαδημίας Επιστημών, Φιόντορ Βοϊτολόβσκι. Ο ειδικός ανέμενε «δογματικές προσεγγίσεις» που να συνδέονται με θέματα της παγκόσμιας ασφάλειας. Ωστόσο, ούτε αυτό, ούτε οποιεσδήποτε άλλες θεμελιώδεις θέσεις δεν εντόπισε στην ομιλία. «Εξαιτίας του γεγονότος αυτού -επισημαίνει ο αναλυτής- δημιουργείται η εντύπωση της αποσπασματικής προσέγγισης των θεμάτων και της αδυναμίας του προέδρου να βρει απαντήσεις στις προκλήσεις, με τις οποίες βρίσκεται αντιμέτωπος». Ως απόδειξη, ο Βοϊτολόβσκι επικαλείται την παραδοχή Ομπάμα, ότι οι ΗΠΑ είναι δύσκολο να καλέσουν την Κίνα σε διευθέτηση της διένεξης στη Θάλασσα της Νότιας Κίνας, στα πλαίσια της Συνθήκης του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασσας, τη στιγμή που οι ίδιες οι ΗΠΑ δεν την έχουν επικυρώσει.

Αντιφατικές, κατά τη γνώμη του ειδικού, μοιάζουν και οι αναφορές του αμερικανού προέδρου σχετικά με την Ουκρανία. Σύμφωνα με τον Βοϊτολόβσκι, «μπορεί κανείς να αναφέρεται όσο θέλει στο ότι “οι ΗΠΑ απομόνωσαν τη Ρωσία”, αλλά ο αμερικανός πρόεδρος δεν γνωρίζει πώς θα εξελιχθεί η κατάσταση στην Ουκρανία, δεν λαμβάνει υπόψη την πολυπλοκότητα της κατάστασης, είναι πρόθυμος να ακούσει μόνο τη μια πλευρά από αυτές που βρίσκονται σε σύγκρουση, και δεν είναι έτοιμος να προχωρήσει σε συμβιβασμούς. Γεγονός που κάνει την εξωτερική πολιτική του να μοιάζει παιδαριώδης».

Το πρωτότυπο άρθρο βρίσκεται στην ιστοσελίδα Gazeta.ru.

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

  • «Είμαστε Τούρκοι, στείλτε το μήνυμα» φώναζαν οι μουεζίνηδες από τα μεγάφωνα των μιναρέδων
  • Πόσα «πακέτα» ήρθαν εξ Ανατολών για να πεισθούν οι μειονοτικοί να συστρατευθούν με το ύποπτο DEB
  • Τα μηνιαία επιδόματα σε «κλειστές» γυναίκες που φορούν μαντίλα (200 ευρώ) και σε οικογένειες που στέλνουν τα παιδιά σε φροντιστήρια του Κορανίου (500 ευρώ)
  • Οι ισλαμιστές στήνουν και λαϊκή πολιτοφυλακή σε περιοχές που δεν υπάρχει ισχυρή αστυνόμευση
  • Χορός εκατομμυρίων στη Θράκη για να εξαγορασθούν οι ψήφοι της μειονότητας
  • Το μεγάλο κόλπο της Τουρκίας και τα «εγκλήματα» από τον «γαλάζιο» υποψήφιο Γ. Παυλίδη
Γράφει ο Μανώλης Κοττάκης

Παρασκευή 23 Μαΐου 2014, ώρα 12 το μεσημέρι. Η κίνηση στις μειονοτικές γειτονιές της Κομοτηνής και της Ξάνθης αραιώνει. Είναι η ώρα της μεσημεριανής προσευχής. Οι μουεζίνηδες έχουν ανέβει στον μιναρέ και καλούν από τα μεγάφωνα τους πιστούς στα τζαμιά. Στο Γενί Τζαμί της Κομοτηνής, κοσμοσυρροή. Οι ιμάμηδες των ψευτομουφτήδων με το τέλος της προσευχής παίρνουν τον λόγο και ενημερώνουν για το μήνυμα που τους στέλνουν οι θρησκευτικοί «ηγέτες» τους και η μητέρα πατρίδα:

«Οι ευρωεκλογές της Κυριακής είναι δημοψήφισμα για εμάς και πρέπει να απαντήσουμε σε δύο ερωτήματα: Είμαστε Τούρκοι; Πόσοι Τούρκοι ζούμε στη Θράκη; Μας καταπιέζει η Αθήνα; Πρέπει να στείλουμε μήνυμα! Ψήφος στο Κόμμα Ισότητας, Ειρήνης και Φιλίας (DEB)».

Επρόκειτο για την κορύφωση μιας καλά σχεδιασμένης προεκλογικής εκστρατείας, η οποία ξεκίνησε σιωπηρά το καλοκαίρι του 2013, με στόχο τη νεκρανάσταση του αυτονομιστικού κόμματος Σαδίκ, το οποίο είχε κατέλθει στις εθνικές εκλογές του 1989 με την ονομασία Γκιουβέν (εμπιστοσύνη) και είχε έρθει πρώτο.
Στόχος των τούρκων και αυτή τη φορά, με αφορμή τις ευρωεκλογές, ήταν να καταγράψουν την πληθυσμιακή υπεροχή τους στην περιοχή της Θράκης, να μετατρέψουν το νεότευκτο κόμμα τους σε αποκλειστικό συνομιλητή της κυβέρνησης και των κομμάτων, να υποχρεώσουν τους πολιτικούς σχηματισμούς να περιλάβουν στα ψηφοδέλτιά τους στις προσεχείς εθνικές εκλογές πολιτευτές από το νέο κατεστημένο της μειονότητας και να επιτύχουν το απόλυτο: να εκλέξουν τρεις στους τρεις μουσουλμάνους βουλευτές στο νομό Ροδόπης, αφήνοντας τη χριστιανική πλειονότητα χωρίς εκπροσώπηση και δύο στους τρεις μουσουλμάνους βουλευτές της Ξάνθης.

Σποτ στο YouTube
Η καμπάνια τους είχε για πρώτη φορά και τηλεοπτικό σποτ στο YouTube, το οποίο στην «μητέρα πατρίδα» Τουρκία καταδιώκεται. Ένα στα τουρκικά, με τον ύμνο του κόμματος και ένα στα ελληνικά, με αόριστες αναφορές στα «ανθρώπινα και μειονοτικά δικαιώματα, χωρίς προκλήσεις περί «τουρκικής μειονότητας».
Το σχέδιο σημείωσε απόλυτη επιτυχία. Το DEB συγκέντρωσε στην Ροδόπη όσες ψήφους έλαβαν όλα τα υπόλοιπα ελληνικά κόμματα μαζί.
Το αυτονομιστικό κόμμα των «τούρκων» έλαβε 25.857 ψήφους, έναντι 10.182 της ΝΔ, 6.718 του ΣΥΡΙΖΑ, 3.882 της Χρυσής Αυγής, 3.430 του ΠΑΣΟΚ, 1.426 των Ανεξάρτητων Ελλήνων και 1.223 του ΚΚΕ.
Στην Ξάνθη έλαβε 15.378 ψήφους, έναντι 10.447 της ΝΔ και 10.164 του ΣΥΡΙΖΑ.
Συνολικά σε επίπεδο επικράτειας το μειονοτικό κόμμα έλαβε 42.533 ψήφους.
Ψηφοδέλτιά του βρέθηκαν στην Καβάλα (53), στα Δωδεκάνησα (15), στον Έβρο (1.220), στην Πέλλα (9), στον Πειραιά (6), στην Κοζάνη (2), στην Αχαΐα (5), στην Χίο (5), στην Αιτωλοακαρνανία (5) και στο Ηράκλειο (1). Πρόκειται για περιοχές με παλαιά οθωμανική παρουσία.

Προκειμένου να είναι πειστικό το μήνυμα σε Αθήνα και Βρυξέλλες ότι «οι τούρκοι πλειοψηφούν στην Θράκη», η Άγκυρα ματαίωσε την τελευταία στιγμή την μεταφορά 10.000 ετεροδημοτών από την Τουρκία, προκειμένου να αποδείξει ότι η υπεροχή της οφείλεται αποκλειστικά στους κατοίκους της περιοχής και όχι σε μεταφερόμενους ψηφοφόρους. Έτσι, την ημέρα των εκλογών πέρασαν τα σύνορα μόνο 900 μουσουλμάνοι, κυρίως φοιτητές από τουρκικά πανεπιστήμια.

Η πρόβα τζενεράλε στέφθηκε με απόλυτη επιτυχία. Οι μουσουλμάνοι κατάφεραν να εκλέξουν έξι περιφερειακούς συμβούλους έναντι μόνο ενός χριστιανού στο νομό Ροδόπης (ανιψιός του στρατηγού Πέτρου Τσαλικίδη), όπου κατέγραψε πρωτιά το νέο πουλέν του προξενείου, ο οποίος προορίζεται για βουλευτής, ο Οντέρ Μουμίν. Ο ίδιος μάλιστα ο Οντέρ τις παραμονές των εκλογών έδωσε γραμμή από την ιστοσελίδα του για την υπερψήφιση του νεοδημοκρατικού συνδυασμού στην Περιφέρεια, γράφοντας «Ψηφίστε Παυλίδη για να είμαστε περισσότεροι τούρκοι στο περιφερειακό συμβούλιο»…! Σε ανταπόδοση, ο νεοδημοκράτης περιφερειάρχης Θράκης Γιώργος Παυλίδης έκανε προεκλογικά δηλώσεις σε ραδιοφωνικό σταθμό της Καβάλας και χαρακτήρισε «μη ρεαλιστικά» όσα υποστήριζε ο αντίπαλός του Τέρενς Κουίκ για την αναγκαιότητα στην απομάκρυνση του τουρκικού προξενείου από την περιοχή. Προφανώς επειδή είχε συναντηθεί μυστικά με τον τούρκο πρόξενο Σενέρ, μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, για να εξασφαλίσει την υποστήριξή του. Επέτρεψε επίσης στους μουσουλμάνους υποψηφίους του για το περιφερειακό συμβούλιο να συμμετάσχουν σε γεύμα που οργάνωσε ο πρόεδρος του αυτονομιστικού κόμματος, Τσαβούς, μαζί με τους ψευτομουφτήδες και εγκάθετους του προξενείου.

Για την πρωτοφανή αυτή εξέλιξη, η οποία πέρασε σχεδόν στα ψιλά του Αθηναϊκού Τύπου, υπάρχουν ευθύνες τόσο στις ηγεσίες των κομμάτων όσο και σε αυτοδιοικητικό επίπεδο. Πολλά θρυλούνται.
Ο ΣΥΡΙΖΑ έσυρε πρώτος τον χορό του συμβιβασμού και των υποχωρήσεων έναντι των Τούρκων, αφού εξασφάλισε ισχυρά πολιτικά ανταλλάγματα για τις προσεχείς εκλογές. Η απόσυρση της μουσουλμάνας Ρομ Σουλεϊμάν Σαμπιχά από τα ψηφοδέλτιά του, την οποία υπέδειξαν οι διπλωμάτες Αϋφαντής και Μπορνόβας, επισφραγίστηκε από ένα πολιτικό deal. Ο Τσίπρας εξασφάλισε ότι θα λάβει «πακέτο» τη μειονοτική ψήφο στις προσεχείς εθνικές εκλογές και ότι θα περιλάβει στα ψηφοδέλτιά του τα πρόσωπα που θα του υποδείξει η Άγκυρα.

Πως κλείδωσε η πρωτιά
Η Άγκυρα εξασφάλισε ότι οι 10.000 τσιγγάνικες ψήφοι θα αθροίζονται στο κόμμα της και θα εξασφάλιζαν την πρωτιά του. Ρόλο στην επίτευξη της πολιτικής συμφωνίας φέρεται ότι έπαιξε και ο τούρκος πρέσβης στην Αθήνα, ο οποίος, αεικίνητος, συναντάται τακτικά, μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, τόσο με στελέχη της αξιωματικής αντιπολίτευσης όσο και με υψηλόβαθμα κυβερνητικά στελέχη, τόσο από το υπουργείο Εξωτερικών όσο και από τον σκληρό πυρήνα της εξουσίας.
Η τουρκική πρεσβεία βρίσκεται άλλωστε σε πολύ επίκαιρο σημείο των Αθηνών.

Είναι χαρακτηριστικό ότι σε όλη τη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας ο μουσουλμάνος βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Ζεϊμπέκ ανέστειλε την κομματική δραστηριότητά του στην περιοχή, σταμάτησε να προτρέπει τους ομοθρήσκους του να ψηφίσουν «πρώτη φορά Αριστερά» και ρίχτηκε με την ανοχή της Κουμουνδούρου με τα μούτρα στον αγώνα για την επιτυχία του DEB. Περιελήφθη βεβαίως για τα μάτια του κόσμου ένας στενός συνεργάτης του (στο πολιτικό γραφείο του) στο ευρωψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ, ο Ουμίτ Εστάν, αλλά δεν τον ψήφισε ούτε ο βουλευτής προϊστάμενός του. Έλαβε σκάρτες 2.000 ψήφους σε εθνικό επίπεδο, πολλές εκ των οποίων και χριστιανικές, από ψηφοφόρους της Αριστεράς, και κατετάγη τελευταίος.

Το Προξενείο είχε 30 εκατ. ευρώ και τα μοίρασε ως επιδόματα σε όσους υπέδειξαν οι μουφτήδες
Συνεννόηση δεν έγινε όμως μόνο με την Αριστερά, αλλά και με κυβερνητικά στελέχη τόσο από το ΠΑΣΟΚ όσο και από τη ΝΔ. Αμφότερες οι πλευρές ανέχτηκαν το προεκλογικό όργιο που έκανε η Άγκυρα στην περιοχή, μετατρέποντας τις ευρωεκλογές σε άτυπο δημοψήφισμα επιβεβαίωσης της «τουρκικής ταυτότητας» της μειονότητας.

Την ώρα που στα χωριά της Ροδόπης και της Ξάνθης αλώνιζαν αυτοκίνητα με διπλωματικές πινακίδες του τουρκικού υπουργείου Εξωτερικών, μοιράζοντας «μαύρο» χρήμα σε μουσουλμάνους ψηφοφόρους με οικονομικά προβλήματα, το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών είχε παγώσει τις απόρρητες δαπάνες προς την τοπική Υπηρεσία Πολιτικών Υποθέσεων. Όχι για έναν μήνα, αλλά για πέντε!!!
Ο εχθρός είχε στα χέρια του «ρουκέτες» και οι Έλληνες διπλωμάτες «σφεντόνες». Ακόμη και οι νομοταγείς μουσουλμάνοι πάγωσαν από την απουσία της Ελλάδας και ένιωσαν απροστάτευτοι. Το χρήμα προς τους μουσουλμάνους ψηφοφόρους προκειμένου να εξαγοραστεί η ψήφος τους, ταξίδεψε σε δύο δόσεις και μπήκες στην ελληνική επικράτεια από δύο διόδους. Από τα σύνορα των Κήπων και από τα ελληνοβουλγαρικά σύνορα Νυμφαίας που άνοιξαν πρόσφατα.

Από την πρώτη δίοδο τα μετέφεραν στο τουρκικό προξενείο Κομοτηνής στελέχη της αντιπροεδρία Αποδήμων Τούρκων και Συγγενών Κοινοτήτων της κυβέρνησης Ερντογάν –τα γραφεία της μαζί με την τουρκική ΥΔΑΣ είναι εγκατεστημένα στην Αδριανούπολη- και από τη δεύτερη είσοδο μετέφεραν μέλη του επίσης ελεγχόμενου από την Άγκυρα ισλαμικού κόμματος Βουλγαρίας. Το τελευταίο κύμα της έκτακτης εκλογικής επιχορήγησης αποτελούνταν από τρία τσεκ των 500.000 ευρώ, 250.000 ευρώ και 250.000 ευρώ. Αυτά χρησιμοποιήθηκαν για την εξαγορά Πομάκων και Τσιγγάνων της ορεινής περιοχής. Οι ιμάμηδες των ψευτομουφτήδων κατέγραψαν σε τεφτέρια όλες τις ανάγκες του πληθυσμού (απλήρωτους λογαριασμούς ΔΕΗ, χαράτσια, απλήρωτα δάνεια, εμβάσματα για συγγενείς στο εξωτερικό, ανάγκες για αγορά αγροτικών προϊόντων) και τα διένειμαν στους αδύναμους αμέσως μετά την προσευχή της Παρασκευής μέσα στα τζαμιά της Θράκης, όπου εκτοξεύτηκαν απειλές και κατάρες εναντίον όσων δεν ψηφίσουν το μειονοτικό κόμμα (είναι χαρακτηριστικό ότι την ημέρα των εκλογών σε κάθε εκλογικό τμήμα επικράτησε κλίμα τρομοκρατίας, καθώς δύο και τρεις αντιπρόσωποι του DEB επιτηρούσαν τους μουσουλμάνους ψηφοφόρους).

Το πρώτο κύμα εξαγοράς ψήφων έγινε από τον τακτικό προϋπολογισμό του προξενείου, συνολικού ύψους 30 εκατ. ευρώ, από το οποίο διατέθηκε στους μειονοτικούς μηνιαίο επίδομα 200 ευρώ σε όσες γυναίκες της μειονότητας φορούν μαντίλα, επίδομα 500 ευρώ σε όσες οικογένειες στέλνουν τα παιδιά τους στα ιδιωτικά φροντιστήρια Κορανίου (Κουράν Κουρσού) που οργανώνει ο μηχανισμός του προξενείου, επίδομα καταβολής διδάκτρων σε μειονοτικά γυμνάσια και λύκεια, επίδομα σπουδών σε πανεπιστήμια της Κωνσταντινούπολης κ.α. 
Παράγοντες της μειονότητας, όπως ο συνταξιούχος δημοσιογράφος της εφημερίδας «Ιλερί» (Εμπρός) Χαλίλ Χακί, παλαιός μου γείτονας στην οδό Εγνατίας, όταν σπούδαζα Νομική στην Κομοτηνή, έκαναν λόγο αμέσως μετά τις εκλογές για υπόγειες συμφωνίες, σημειώνοντας ότι η Αθήνα με την ανοχή που επέδειξε στο DEB «πήρε αυτό που ήθελε» (την Περιφέρεια). Αναφέρονταν επίσης σε κυβερνητικό αξιωματούχο – φάντασμα, ο οποίος είχε ανοιχτή γραμμή με τη μειονότητα σε όλη την προεκλογική εκστρατεία», χωρίς να αποκαλύπτει την ταυτότητά του και να διευκρινίζει την έδρα του (υπουργείο Εξωτερικών ή αλλού).

Οι ισλαμιστές «στήνουν» και λαϊκή πολιτοφυλακή όπου δεν υπάρχει αστυνόμευση
Το αποτέλεσμα πάντως αποθράσυνε τους εξτρεμιστές αυτονομιστές, που δημιουργούν ένα νέο και απολύτως ελεγχόμενο πολιτικό κατεστημένο στην περιοχή, οδηγώντας σε αποστρατεία τους παλαιούς βουλευτές, όπως ο Αχμέτ Χατζηοσμάν και ο Ιλχάν Αχμέτ, που διαθέτουν αυτόνομη εκλογική βάση, μη εξαρτώμενη από το προξενείο.

Την επομένη των εκλογών, ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ Αχμέτ Χατζηοσμάν που δεν υποστήριξε την κάθοδο του μειονοτικού κόμματος, διαισθανόμενος ότι επέρχεται το πολιτικό τέλος του, δέχθηκε ομαδική επίθεση από τουρκόφωνους δημοσιογράφους, οι οποίοι τον χαρακτήρισαν «προδότη του έθνους»!!!
Από ότι φαίνεται, ζούμε την αρχή ενός νέου και επικίνδυνου σίριαλ με άγνωστες προεκτάσεις. Η ψυχολογία του χριστιανικού πληθυσμού της περιοχής, παρά τις τεράστιες προσπάθειες που κάνει ο τοπικός μητροπολίτης Μαρωνείας Παντελεήμων, είναι στο ναδίρ και εκδηλώνονται τάσεις φυγής.
Οι Πόντιοι, των οποίων οι συντάξεις κόπηκαν, δεν έμειναν ικανοποιημένοι από τις κυβερνητικές δεσμεύσεις περί αποκατάστασής τους και είναι απογοητευμένοι. Αστυνομικά τμήματα έκλεισαν σε κρίσιμες περιοχές και το προξενείο έχει συστήσει δειλά λαϊκή πολιτοφυλακή (Αρριανά Ροδόπης). Δύο τμήματα του πανεπιστημίου έκλεισαν, καθώς και οι δύο σχολές της Αστυνομίας, μειώνοντας τον χριστιανικό πληθυσμό κατά 10.000.
Στην Βιομηχανική περιοχή Ροδόπης εργάζονται μόλις 3.000 άνθρωποι (και από το γειτονικό νομό Ξάνθης), ενώ το 1990 ανέρχονταν σε 30.000.

Η κατάργηση της επιδότησης της εργατικής εισφοράς από τον Γιάννη Στουρνάρα ήταν η χαριστική βολή. Μέλη της τοπικής χριστιανικής ελίτ αναπτύσσουν σχέσεις με το προξενείο και στέλνουν τα παιδιά τους σε τουρκικά πανεπιστήμια για να μάθουν τουρκικά και βουλγαρικά, καθώς φοβούνται τι τους επιφυλάσσει το αβέβαιο μέλλον. Χριστιανικοί δήμοι της περιοχής, όπως ο Ίασμος, πέρασαν σε τουρκικά χέρια, ο δήμαρχος δεν πηγαίνει σε γιορτές και εθνικές επετείους και οι κάτοικοι δηλώνουν «οι Γκρίζοι Λύκοι θέλουν να μας κάνουν πρόσφυγες στον τόπο μας και να μας διώξουν από τα χωριά μας».

Πολλά ακούγονται, τέλος, για τις σχέσεις του προξενείου με τα τοπικά μέσα ενημέρωσης. Όσοι θέλουν να καταλάβουν τι σημαίνει η αποσημείωση της περιοχής από τον χριστιανικό πληθυσμό και η επιβεβαίωση της μουσουλμανικής κυριαρχίας, δεν έχουν παρά να διαβάσουν την ιστορία του Χαρίσιου Βαμβακά, του Κοζανίτη εμπόρου που έστειλε ο Ελευθέριος Βενιζέλος στην άδεια από χριστιανούς κατοίκους Θράκη (λόγω του πογκρόμ που είχαν εξαπολύσει οι Βούλγαροι), προκειμένου να καταφέρει την ενσωμάτωσή της στον εθνικό κορμό. Για να αποκτήσουμε ξανά αριθμητική πλειοψηφία, χρειάστηκαν τιτάνιες προσπάθειες. Αλλά, όπως είπε και ο βουλευτής Έβρου του ΠΑΣΟΚ, Γιώργος Ντόλιος, «έχουμε ακόμα δρόμο για την πλήρη ενσωμάτωση της Θράκης στον εθνικό κορμό»…



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Η Βουλή αυτή θα αποφα­σίσει ποιον Πρόεδρο της Δημοκρατίας θα επιλέξει. Με βασικό κριτήριο το προσωπικό μέλλον των βουλευτών

Γράφει ο Γιώργος Δελαστίκ 

Δεν πέφτει η κυβέρνηση λόγω του αποτελέσματος των ευρωεκλογών. Αντιθέτως, η πολιτική θέση της είναι πλέον ενισχυμένη. Αυτό δεν οφείλεται στη ΝΔ και στο ΠΑΣΟΚ που τη συναπαρτίζουν. Και τα δύο αυτά κόμματα υπέστησαν σοβαρές ήττες στις ευρωεκλογές της περασμένης Κυριακής. Επτά ολόκληρες εκατοστιαίες μονάδες έχασε η ΝΔ σε σχέση με το ποσοστό που είχε πάρει προ διετίας στις βουλευτικές εκλογές του Ιουνίου του 2012. Εκανε βουτιά στο 22,7% από το 29,7% που είχε πάρει τότε. Ακόμη χειρότερα πήγε το ΠΑΣΟΚ. Εχασε πάνω από το ένα τρίτο του ποσοστού του. Είχε 12,3% και πήρε μόνο 8%. Με απώλειες συνολικές 7+4=11 μονάδες, τώρα πλέον η κυβέρνηση Σαμαρά - Βενιζέλου δεν κατόρθωσε να πάρει στις ευρωεκλογές ούτε το ένα τρίτο των ψήφων. Μόλις το 31% την ψήφισε. Οικτρό ποσοστό. Πώς γίνεται όμως να ενισχύεται η κυβέρνηση, όταν υφίστανται σοβαρότατες εκλογικές ήττες και τα δύο κόμματα που τη συναπαρτίζουν;

Σαρώθηκαν εκλογικά και οι δύο εν δυνάμει, θεωρητικά μιλώντας, κυβερνητικοί σύμμαχοι του ΣΥΡΙΖΑ. Το 6,3 της ΔΗΜΑΡ συρρικνώθηκε στην άβυσσο του 1,2% που την πετάει στον χώρο του εξωκοινοβουλίου. Το 7,5% των Ανεξάρτητων Ελλήνων βυθίστηκε στο κοινοβουλευτικό ψυχορράγημα του 3,45%.

Πρώτος ο ΣΥΡΙΖΑ. Ανέτρεψε τη σειρά στην κορυφή της κατάταξης των κομμάτων. Με το 26,6% που πήρε την περασμένη Κυριακή, περνάει πλέον τη ΝΔ κατά 4 εκατοστιαίες μονάδες. Εμφανής υπεροχή. Στις βουλευτικές εκλογές του Ιουνίου 2012 είχε μείνει 3 μονάδες πίσω από τη ΝΔ. Στις ευρωεκλογές πέρασε 4 μονάδες μπροστά. Παρόλο που, έστω και οριακά, μειώθηκε το ποσοστό και του ΣΥΡΙΖΑ σε σύγκριση με τον Ιούνιο του 2012, έπεσε από το 26,9% στο 26,6% - μείωση κατά 0,3 της μονάδας. Ασήμαντη, αλλά μείωση. Πρωτιά ΣΥΡΙΖΑ, αλλά μέσω... στασιμότητας στην εκλογική επίδοση. Ιδιόμορφη πρωτιά που δεν γεννά όμως δυναμική εξουσίας.

Σφίγγει ο κλοιός γύρω από τον ΣΥΡΙΖΑ. Αν όντως εξαρθρωθούν ως κόμματα η ΔΗΜΑΡ και οι ΑΝΕΛ, πώς θα κυβερνήσει χωρίς συμμάχους; Με αυτοδυναμία; Θεωρητικά δεν είναι αδύνατον, αλλά μέχρι στιγμής δεν εμφανίζει η εκλογική επιρροή του ΣΥΡΙΖΑ τέτοια εικόνα. Μόνη του ελπίδα, αν δεν αλλάξουν θεαματικά τα εκλογικά δεδομένα, η συνεργασία με κάποιο κεντροαριστερό σχήμα. Κάτι δηλαδή σαν το ΠΑΣΟΚ του Ευάγγελου Βενιζέλου ή το Ποτάμι του Σταύρου Θεοδωράκη. Ας μη συνεχίσουμε αυτήν την υπόθεση...

Προοπτική... τετραετίας (!) απέκτησε ξαφνικά η κυβέρνηση ΝΔ - ΠΑΣΟΚ. Δεν αποκλείεται δηλαδή η κυβέρνηση να κατορθώσει τον ερχόμενο Φεβρουάριο να μαζέψει ακόμη και τους 180 βουλευτές που απαιτούνται για να εκλέξει δικό της Πρόεδρο Δημοκρατίας, όσο παράδοξο και αν ακούγεται αυτό. Αν όντως διαλυθούν η ΔΗΜΑΡ και οι ΑΝΕλ, όλα είναι δυνατά. Αν όμως υπάρχουν ως κοινοβουλευτικά κόμματα, δύσκολο.

Αμείλικτοι οι αριθμοί. Αυτή τη στιγμή υπάρχουν στη Βουλή 21 ανεξάρτητοι βουλευτές, 14 των ΑΝΕΛ και 14 της ΔΗΜΑΡ - σύνολο 49. Η κυβέρνηση έχει επίσημα δικούς της 152 βουλευτές, καθώς έχουν απομείνει 125 στη ΝΔ (από 129 που έβγαλε το 2012) και 27 στο ΠΑΣΟΚ (από 33). Με άλλα λόγια, αν από τους 49 βουλευτές που προαναφέραμε καταφέρει η κυβέρνηση να προσεταιριστεί καμιά τριανταριά, ξεπέρασε το όριο των 180!

Υπάρχει φυσικά ο λαός. Οταν κινείται, καθορίζει εν πολλοίς τις εξελίξεις. Αλλες εκλογές πάντως μέχρι την ανάδειξη Προέδρου της Δημοκρατίας δεν προβλέπονται. Αυτή η Βουλή θα αποφασίσει ποιον θα επιλέξει. Με βασικό κριτήριο το προσωπικό μέλλον των βουλευτών.

Πηγή "Έθνος"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Ο Μπουλέντ Αρίντς και ο Αχμέτ Νταβούτογλου με τις επισκέψεις και τις δηλώσεις τους είχαν δείξει τις μεθοδεύσεις τους για το DEB

Γράφει ο Μάνος Ηλιάδης 

Η εκλογική συμπεριφορά των τουρκόφρονων μελών της μουσουλμανικής μειονότητας της Θράκης είχε ως αποτέλεσμα τη δημιουργία έντονων εντυπώσεων στην κοινή γνώμη αλλά και την ένοχη σιωπή όλων των κομμάτων. 
Για το πρώτο, εκ του γεγονότος ότι σημαντικό τμήμα της μουσουλμανικής μειονότητας υποστήριξε ως μια συμπαγής μάζα (ή ως ένα «συμπαγές τουρκικό πρά(γ)μα», όπως θα μας διόρθωνε ο καθηγητής Χριστόπουλος) το κόμμα  DEB της μειονότητας, στο πλαίσιο μιας νέας στρατηγικής που εφάρμοσε η Αγκυρα στη Θράκη, αποφεύγοντας κάθε συνεργασία με τα ελληνικά πολιτικά κόμματα που τους παρείχαν μέχρι τώρα φιλόξενη στέγη για να βυσσοδομούν εναντίον της χώρας στην οποία κατοικούν. 
Όσο για το δεύτερο, που αφορά περισσότερο τα κόμματα της Αριστεράς, η σιωπή δεν είναι γνωστό εάν οφείλεται στην απογοήτευση που ένιωσαν γιατί έχασαν σημαντικό τμήμα της πελατείας τους, ή στην ντροπή όταν διαπίστωσαν επιτέλους το προφανές: Οτι οι άλλοτε προστατευόμενοι και «σύντροφοί τους» τούς άδειασαν χωρίς δισταγμό όταν ήλθε η σχετική εντολή από την Άγκυρα και ότι τα άπειρα εμπεριστατωμένα δημοσιεύματα και οι ειδικές αναφορές για τα κίνητρα αυτών που φιλοξενούσαν μέχρι τώρα στους συνδυασμούς τους ήταν τελικώς ακριβή (σ.σ.: ακόμη και ο συντάκτης του παρόντος είχε γράψει δύο πολυσέλιδα βιβλία για το θέμα, με ειδικά κεφάλαια για την υπονομευτική τουρκική δραστηριότητα στη Θράκη,  που προστέθηκαν σε δεκάδες άλλων με το ίδιο αντικείμενο).

Το σύνολο, πάντως, του πολιτικού κόσμου της χώρας δεν πρέπει να ένιωσε έκπληκτο από τα γεγονότα, γιατί οι πολιτικές ηγεσίες της χώρας είχαν για πολλές δεκαετίες πληρέστατες αναφορές από τις υπηρεσίες πληροφοριών και ασφαλείας της χώρας, ιδίως των τελευταίων 20 και πλέον ετών - για τις τουρκικές δραστηριότητες. Εκτός από αυτές, πάντως, είχαν και τις ανοιχτές δηλώσεις από Τούρκους επισήμους, και μάλιστα εντός Ελλάδος, για τις τουρκικές επιδιώξεις στη Θράκη, με πρώτο τον αντιπρόεδρο της κυβερνήσεως Ερντογάν Μπουλέντ Αρίντς και δεύτερο τον ΥΠΕΞ της γείτονος και αρχιτέκτονα της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής Αχμέτ Νταβούτογλου.

Ο πρώτος, κατά την επίσκεψή του στη Θράκη το καλοκαίρι του 2010, είχε πει σε λόγο του (25 Ιουλίου),  στο χωριό Εχίνος, τα εξής χαρακτηριστικά των τουρκικών επιδιώξεων: 
«Οσοι έρχονται από την Τουρκία θα επισκεφθούν τα χωριά μας και την Ξάνθη, αλλά σίγουρα θα πάνε στον Εχίνο. Εδώ είναι η ιστορία μας, εδώ μεγάλωσαν οι πρόγονοί μας. [...] Αυτοί που έρχονται στη Δυτική Θράκη (Bati Trakya), για να σας αγκαλιάσουν και να ζήσουν αυτόν τον ενθουσιασμό, παραβλέπουν τα πάντα και έρχονται στον Εχίνο μας (!). Αυτή την αγάπη και τον ενθουσιασμό δεν τον βλέπει κανείς μόνο στη Δυτική Θράκη αλλά και σε πολλά άλλα σημεία των Βαλκανίων. Αν κάποιος πάει στο χωριό Νομούσα (σ.σ.: κέντρο του τουρκισμού στο Κόσοβο), βλέπει τον ίδιο ενθουσιασμό. […] Γεννηθήκατε και μεγαλώσατε σε αυτά τα χώματα, εδώ έχετε τα παιδιά και τα εγγόνια σας. Εδώ δεν είμαστε ενοικιαστές, δεν είμαστε εισβολείς. Τα χώματα αυτά είναι δικά σας και με την υπηκοότητά σας, αλλά απλώς από πολιτική και νομική πλευρά θεωρείστε μειονότητα. Αλλά εδώ και 600 χρόνια είμαστε σε αυτά τα χώματα. […] Ομως, στον σημερινό κόσμο τα δικαιώματα αυτά δεν παίρνονται πλέον με καβγάδες, με συγκρούσεις και επαναστάσεις, αλλά θα τα υπερασπιστούμε κατά τον καλύτερο τρόπο και χρησιμοποιώντας το κλειδί της διπλωματίας θα ανοίξουμε αυτές τις πόρτες. Η Τουρκία σε αυτό το θέμα θα είναι πίσω σας, δίπλα σας. [...] Θα δώσουμε αγώνα, για αυτό. Είτε μέσω των κυβερνήσεων είτε μέσω της Ε.Ε. είτε -εάν χρειασθεί- στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων είτε στο Συμβούλιο Υπουργών, όπου χρειασθεί θα χτυπήσουμε τις πόρτες και θα ζητήσουμε τα δίκια μας. Πίσω σας υπάρχει η Τουρκία, η Τουρκία είναι 70.000.000. Και τα 70.000.000, όποιο κόμμα και αν είναι στην εξουσία, τα λένε τα ίδια για τη Δυτική Θράκη, τις ίδιες αποφάσεις θα παίρνουν. […] Εσείς προσπαθήστε να είστε όλοι μαζί. Προσπαθήστε μέσω της ενότητας να εκλέξετε και άλλους βουλευτές, δημάρχους και αντινομάρχες. Εμείς, σαν τουρκική κυβέρνηση θα κάνουμε αυτό που μας αναλογεί».
Στις 9 Μαρτίου 2011, ο Τούρκος ΥΠΕΞ Α. Νταβούτογλου πραγματοποίησε «ιδιωτική» (!), όπως  χαρακτηρίστηκε, επίσκεψη στη Θράκη. Επισκέφτηκε τα Αρριανά,  την Κομοτηνή, την Ξάνθη και τον Εχίνο, συνοδευόμενος από πρώην και νυν βουλευτές της μειονότητας, δημάρχους, στελέχη της μειονότητας, τον πρόξενο Κομοτηνής, τον πανίσχυρο γενικό γραμματέα του IRCICA (Ισλαμικό Κέντρο Ερευνών της Ισλαμικής Διασκέψεως) Χαλίτ Ερέν κ.ά. Φυσικά, δεν παρέλειψε να επισκεφθεί «ιδιωτικά» την Τουρκική Νεολαία Κομοτηνής, την Τουρκική Ενωση Ξάνθης και τη Συμβουλευτική Επιτροπή, στην οποία απευθύνθηκε, μεταξύ άλλων, με τα εξής λόγια: 
«Στην Ισταμπούλ (σ.σ.: συγγνώμη), στην Αγκυρα, στο Ικόνιο και στην Προύσα, σας έχουμε στον ύπνο μας και στα όνειρά μας, στα σχέδιά μας και θα συνεχίσετε να υπάρχετε στα μελλοντικά μας σχέδια. [...] Ο πολιτισμός, που παραμένει ζωντανός στη Δυτική Θράκη, μοιάζει πολύ με αυτούς στην Ανατολία. Παλαιότερα, η Αδριανούπολη, η Θεσσαλονίκη, η Κομοτηνή, η Φιλιππούπολη ζούσαν όλες μαζί. Πάλι έτσι θα γίνουν. Οφείλουμε να αποκαταστήσουμε σχέσεις ανάμεσα στις περιοχές της Κομοτηνής, της Αδριανούπολης και του Κίρτζαλι…».
«Επέμβαση στα Βαλκάνια»

Ο Νταβούτογλου, στο περίφημο βιβλίο του «Στρατηγικό βάθος: Η διεθνής θέση της Τουρκίας», αναφέρει ότι 
«οι τουρκικές και μουσουλμανικές μειονότητες (σ.σ.: όχι μόνο οι τουρκικές, δηλαδή) της Βουλγαρίας, της Ελλάδας, της ΠΓΔΜ, του Κοσόβου και της Ρουμανίας αποτελούν σημαντικά στοιχεία της τουρκικής πολιτικής στα Βαλκάνια». 
Με άλλα λόγια, επιδιώκει ταύτιση των μουσουλμανικών πληθυσμών των Βαλκανίων, άρα και της Ελλάδας με την Τουρκία. Παρακάτω δε προσθέτει: 
«Ο δεύτερος στόχος αφορά τη δημιουργία ενός διεθνούς νομικού πλαισίου, στην ομπρέλα ασφαλείας του οποίου η Τουρκία θα πρέπει να έχει ως διαρκή στόχο την  απόκτηση δικαιώματος επεμβάσεως που έχουν σχέση με τις μουσουλμανικές μειονότητες των Βαλκανίων». 
Το είδος της επεμβάσεως προσδιορίζεται στην επόμενη πρόταση: 
«Τρανταχτό παράδειγμα της σύγχρονης Ιστορίας αποτελεί η επέμβαση στην Κύπρο, η οποία νομιμοποιήθηκε εντός ενός τέτοιου νομικού πλαισίου».
Απέτυχαν παταγωδώς σε Δωδεκάνησα (πήραν 15 ψήφους!) και υπόλοιπη Ελλάδα

Σε ό,τι αφορά στα αποτελέσματα των εκλογών, θα πρέπει να σημειωθεί ότι εκτός από τις δραστηριότητες των Τούρκων σε συγκεκριμένες περιοχές, όπως η Θράκη, όπου οι Τούρκοι πέτυχαν να συσπειρώσουν -με κάθε τρόπο και άνομα μέσα- σημαντικό μέρος της μειονότητας (ένα σύνολο 42.439 ψήφων), στην  υπόλοιπη Ελλάδα απέτυχαν πλήρως. Συγκεκριμένα, ενώ στη Ροδόπη απέκτησαν το 41,68% των ψήφων (25.857), στην Ξάνθη το 25,89% (15.378) και στον Εβρο το 1,48% (1.200), σε άλλες περιοχές στις οποίες δεν υπήρχε ο παράνομος μηχανισμός των Τούρκων που αφήσαμε να δημιουργηθεί στη Θράκη, όπως στα Δωδεκάνησα (με αρκετούς τουρκογενείς μουσουλμάνους), πήραν μόλις 15 ψήφους (!) και ένα σύνολο 150 (!) ψήφων σε ολόκληρη την υπόλοιπη Ελλάδα, της Αθήνας (με τη μετρήσιμη παρουσία μουσουλμάνων από τη Θράκη στην περιοχή Γκάζι) συμπεριλαμβανομένης.

Στη γειτονική Βουλγαρία, τα πράγματα ήταν ακόμη χειρότερα για τη χώρα αυτή. Το ελεγχόμενο από την Τουρκία Κίνημα για τα Δικαιώματα και την Ελευθερία, όπου η τουρκική μειονότητα αποτελεί το 9,4% του πληθυσμού, απέκτησε το 18,5% των ψήφων.

Θα πρέπει να σημειωθεί εδώ ότι η Τουρκία είναι η μοναδική χώρα με αμιγώς τουρκικά κόμματα σε όμορες και μη χώρες, όπως στο Ιράκ (Τουρκομάνοι), στο Αζερμπαϊτζάν, στη Βουλγαρία (KΔΕ), στην ΠΓΔΜ (όπου έχει ιδρύσει δύο κόμματα, το Τουρκικό Δημοκρατικό Κόμμα - TDP και το Τουρκικό Δημοκρατικό Κίνημα - TDM), στο Κόσοβο (Toυρκικό Δημοκρατικό Κόμμα Κοσόβου - KDTP) και στην Ελλάδα, με πρώτο το Κόμμα Εμπιστοσύνης του θανόντος εξτρεμιστή Αχμέτ Σαδίκ και με το διάδοχο τώρα σχήμα του Κόμμα Ισότητας, Φιλίας και Ειρήνης (DEB), στοιχεία της ανέκαθεν επεκτατικής τουρκικής πολιτικής.

Κοινό χαρακτηριστικό όλων αυτών των κομμάτων είναι η άσκηση οργανωμένης πιέσεως στις κυβερνήσεις των χωρών που υφίστανται, με σκοπό την υποστήριξη και την προαγωγή των τουρκικών σχεδίων, ιδίως σε περιόδους πολιτικής αστάθειας εκ του κατακερματισμού των ψηφοφόρων σε πολλά κόμματα (βέβαιη κατάληξη σε περίπτωση υιοθετήσεως της απλής και «άδολης» αναλογικής).

Πηγή εφημ. "Κυριακάτικη Δημοκρατία"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Γράφει ο Περικλής Νεάρχου
Πρέσβης ε.τ.

Πριν από έναν περίπου μήνα, ο υπουργός Ενέργειας της Τουρκίας εξήγγειλε ότι μέσα σε έναν χρόνο η Τουρκία θα εγκαταστήσει μόνιμη εξέδρα αντλήσεως πετρελαίου ΝΑ του Καστελλόριζου.

Κατά την τελευταία εβδομάδα με αφορμή την Τουρκική άσκηση «Firtina 2014», ο τουρκικός στόλος προήλασε μέχρι τις ακτές της Αττικής και έκανε, σαν να ήταν στο σπίτι του, περιήγηση στις Κυκλάδες, αμφισβητώντας και προσβάλλοντας κάθε έννοια εθνικής κυριαρχίας της χώρας. Κατά τις τελευταίες ημέρες η Άγκυρα μετέθεσε προς το νότιο Αιγαίο την άσκηση «EFES-2014», που διεξάγει συνήθως στο βόρειο Αιγαίο. Τη χωροθέτησε κοντά στο Καστελλόριζο προχωρώντας σε προσομοίωση αποβάσεως σε νησί.

Κατά τις τελευταίες ημέρες η Άγκυρα έδωσε στη δημοσιότητα χάρτη του Αιγαίου, διάσπαρτο με ενδείξεις των χώρων στους οποίους προτίθεται να προχωρήσει σε έρευνα υδρογονανθράκων κατά τη διάρκεια του 2014. Οι σχεδιαζόμενες έρευνες φτάνουν σε μικρή απόσταση από τη χερσόνησο της Χαλκιδικής και καλύπτουν όλο σχεδόν το Αιγαίο, με πλήρη περιφρόνηση της Ελληνικής υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ.

Είναι προφανές ότι βρισκόμαστε μπροστά σε μία τεράστια κλιμάκωση των αμφισβητήσεων της Άγκυρας και σε μία ωμή απειλή δημιουργίας τετελεσμένων γεγονότων, με τη χρήση της τουρκικής αεροπορικής και ναυτικής ισχύος.

Οι τουρκικές κινήσεις συνδέονται συγκυριακά με τις αναμενόμενες συζητήσεις στην Ευρωπαϊκή Ένωση για τον καθορισμό Ευρωπαϊκών Θαλάσσιων Ζωνών στη Μεσόγειο. Συνδέονται επίσης με τις διαβουλεύσεις της Ελληνικής πλευράς με την Αίγυπτο του στρατάρχη Αλ Σίσι, για την οριοθέτηση της ΑΟΖ μεταξύ των δύο χωρών.

Ενδέχεται να συνδέονται επίσης με την κρίση στην Ουκρανία, που, κατά την τουρκική εκτίμηση, ενισχύει επιπλέον την στρατηγική σημασία της Τουρκίας για τις ΗΠΑ και το ΝΑΤο και καθιστά πιο δύσκολη ενδεχόμενη προσφυγή της Ελληνικής πλευράς στο ρωσικό χαρτί, ως στρατηγικό αντίβαρο στις τουρκικές πιέσεις και στην αμερικανική ανοχή των τουρκικών αμφισβητήσεων και διεκδικήσεων.
Αντιθέτως, οι ΗΠΑ ασκούν έντονες πιέσεις στην Ελλάδα, όπως και στις άλλες ευρωπαϊκές χώρες, να συνταχθεί ενεργά στο αντι-ρωσικό μέτωπο με αφορμή την κρίση στην Ουκρανία.

Η τουρκική πλευρά καλλιεργεί εντέχνως, από χρόνια στους κόλπους του ΝΑΤΟ, την προπαγάνδα ότι η Ορθόδοξη Ελλάδα, που είναι ομόδοξη της Ρωσίας, είναι αναξιόπιστος φύλακας του Αιγαίου, που έχει τεράστια στρατηγική σημασία για την Τουρκία και το ΝΑΤΟ. Πρέπει γι αυτό, προς το συμφέρον του ΝΑΤΟ, να ενισχυθεί η παρουσία και ο ρόλος της Τουρκίας στο Αιγαίο!
Στο παλαιό αυτό τουρκικό «επιχείρημα» προστίθεται τώρα και το νέο «επιχείρημα» που συμβαδίζει με τις αμερικανικές γεωπολιτικές, αντι-ρωσικές εμμονές: Της απεξάρτησης της Τουρκίας από το ρωσικό φυσικό αέριο και την κάλυψη των αναγκών της από το φυσικό αέριο της Κύπρου, με τη «λύση» του Κυπριακού και από τη «συνεκμετάλλευση» των υδρογονανθράκων του Αιγαίου.

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, υπολογίζοντας στο αεροναυτικό πλεονέκτημα που πιστεύει ότι κατέκτησε με τους μαζικούς εξοπλισμούς, η Άγκυρα επιδιώκει να σύρει, από θέση ισχύος, σε μυστική ενδεχομένως διαπραγμάτευση την Ελληνική πλευρά. Να την εξαναγκάσει, με άλλα λόγια, σε υποχωρήσεις στο Αιγαίο, που θα προεικονίζουν την ανατροπή του σημερινού status quo και την αναστολή επ’ αόριστον κάθε ιδέας ανακηρύξεως από την Ελλάδα ΑΟΖ, χωρίς τη σύμφωνη γνώμη της Τουρκίας. Στο πνεύμα αυτό, η Άγκυρα στέλνει μήνυμα ότι είναι έτοιμη να προχωρήσει στην κατάλυση του σημερινού status quo, με την ισχύ και την δημιουργία τετελεσμένων γεγονότων.

Οι ευθύνες της σημερινής αλλά και προηγούμενων κυβερνήσεων είναι τραγικές. Βολεύθηκαν με μία ψευδεπίγραφη πολιτική «φιλίας» και κατευνασμού προς την Άγκυρα ως οι σχέσεις των δύο χωρών να εξελίσσονται ομαλά και ειρηνικά κάτω από ασυννέφιαστο ουρανό.
Εγκατέλειψαν την αμυντική θωράκιση της χώρας, υπό τη δυσφορία και την οργή της κοινής γνώμης για τα σκάνδαλα στους εξοπλισμούς και παρέδωσαν, στη συνέχεια, τη σκυτάλη για αποφάσεις πάνω σε θέματα εθνικής άμυνας στην… «τρόικα»!

Είναι λογικό ότι όταν η χώρα διέρχεται σε πρωτοφανή οικονομική κρίση, θα γίνουν περικοπές σε όλους τους τομείς. Δεν είναι όμως δυνατόν να μην λαμβάνεται υπ’ όψιν η συγκεκριμένη κατάσταση που αντιμετωπίζει η χώρα. Δεν μπορεί η χώρα να έχει αμυντικό προϋπολογισμό Εσθονίας.

Μνημείο της απάθειας, της αδιαφορίας και της μικροπολιτικής με την οποία αντιμετωπίσθηκε, κατά τα τελευταία χρόνια, η εθνική άμυνα, είναι το θέμα των υποβρυχίων. Τέσσερα υπερπολύτιμα υποβρύχια, που θα ζύγιζαν βαριά στην πλάστιγγα της ναυτικής ισχύος στο Αιγαίο, έμειναν επί οκτώ χρόνια κυριολεκτικά στα αζήτητα, παρά τις έντονες πιέσεις του Πολεμικού Ναυτικού. Τα υποβρύχια αυτά δεν είναι σήμερα εκεί που θα έπρεπε να είναι, τώρα που εκδηλώνεται με ιταμότητα η προκλητικότητα του τουρκικού στόλου και παρουσιάζει το Αιγαίο ως διεθνή θάλασσα, στην οποία ηγεμονεύει η Άγκυρα.

Το χάσμα ισχύος είναι μεγάλο σε πολλούς τομείς, ως αποτέλεσμα της αποκαθηλώσεως κάθε εξοπλιστικού προγράμματος εδώ και μία δεκαετία. Η καθήλωση προεκτείνεται, με βάση το Μεσοπρόθεσμο Δημοσιονομικό Πρόγραμμα, μέχρι το 2018.

Η εθνική άμυνα δεν μπορεί, δυστυχώς, να περιμένει. Έπρεπε να αναμένεται ότι η Άγκυρα θα επιχειρήσει να εκμεταλλευθεί την οικονομική κρίση και την αυξημένη αεροναυτική ισχύ για να προωθήσει τις διεκδικήσεις της στο Αιγαίο και να προκαταλάβει Ελληνικές κινήσεις για την ΑΟΖ.

Χρειάζονται άμεσες κινήσεις για την ενίσχυση του αμυντικού δυναμικού, αλλά και διπλωματικές κινήσεις για την ενίσχυση της θέσεως της Ελλάδας. Η Ελλάδα δεν πρέπει να επιτρέψει να συρθεί σε αντι-ρωσικό μέτωπο, με πρόσχημα το ΝΑΤΟ και την Ευρωπαϊκή Προεδρία. Τα δικά της ζωτικά συμφέροντα επιτάσσουν να μην αποξενωθεί και να μην απομονωθεί από τον ρωσικό παράγοντα, όταν μάλιστα υπάρχουν ερωτήματα για την αμερικανική πολιτική στο Αιγαίο.

Πηγή εφημ. «Το Παρόν»


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Όταν πριν από λίγο καιρό η ακτιβίστρια Ρωμά Σαμπιχά Σουλεϊμάν αποβλήθηκε από το ευρωψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ πολλοί καθεστωτικοί δημοσιογράφοι έσπευσαν να επιτεθούν στον ΣΥΡΙΖΑ για την υποχωρητικότητα που έδειξε στην βούληση του προξενείου (όπως αυτή εκφράστηκε από τον βουλευτή Χουσεΐν Ζεϊμπέκ).
Και είχαν δίκιο όσον αφορά το συγκεκριμένο θέμα.

Το τραγικό όμως για την πατρίδα μας είναι πως το ενδιαφέρον τους για τη Θράκη αυξήθηκε αίφνης, ακριβώς επειδή ήταν ένα θέμα που προσφερόταν για επίθεση στον ΣΥΡΙΖΑ.

Που ήταν όμως τόσα χρόνια όλοι αυτοί οι ΑΣΧΕΤΟΙ που ξαφνικά έγιναν θρακολόγοι;

Που ήταν όλοι αυτοί όταν επί δεκαετίες το ΛΗΣΤΟ-ΠΑΣΟΚ έβαζε για βουλευτές άτομα πολύ στενά συνδεδεμένα με τον εκάστοτε Τούρκο πρόξενο;

Σας αναφέρω κατά λέξη τι μου είχε εξομολογηθεί πριν από όχι πολλά χρόνια ένας κρατικός αρμόδιος για μειονοτικό βουλευτή:
¨Το ΠΑΣΟΚ Ροδόπης έχει οργανική σχέση με το τουρκικό προξενείο. Ο βουλευτής (όνομα μειονοτικού βουλευτή) με το που προσγειώνεται στην Αλεξανδρούπολη πρώτα πάει στο προξενείο να πει τι έμαθε από την Αθήνα και μετά στο σπίτι του!¨.
Μια προσωπική εξομολόγηση αρκεί για να καταλάβετε το επίπεδο κάποιων (και όχι όλων βέβαια) εξ αυτών των δημοσιογράφων. Πριν από αρκετά χρόνια εργαζόμουν στον μεγάλο Έλληνα Πρόδρομο Εμφιετζόγλου, ασχολούμενος με Πομάκους , Ρωμά κ.λ.π.

Έρχεται λοιπόν στη Θράκη μια δημοσιογράφος από Αθήνα που εργαζόταν στην μεγαλύτερη τότε εφημερίδα της πατρίδας μας, με σκοπό να γράψει άρθρο για την μειονότητα. Αντιληφθείτε τώρα την έκπληξη μου όταν την ώρα που εγώ σκεφτόμουν τι θα της πω και που θα την πάω, το πρώτο που μου είπε όταν πήγα και την πήρα από το ΚΤΕΛ ήταν: ¨Ξέρεις καμιά καλή καφετζού να μου πει το φλυτζάνι;¨ 
Τι να γράψει αυτή η κοπέλα…

Παρατηρώ ακόμη και τώρα αξιόλογους δημοσιογράφους να λένε ¨Πως δεν χρειάζεται μεγάλη συζήτηση δημόσια για την Θράκη¨!
Ωραία άποψη, να την χαίρονται!
Στρουθοκαμηλική!

Η επίσημη θέση της Ελλάδας είναι πως η μουσουλμανική μειονότητα της Θράκης απαρτίζεται από τουρκογενείς, Πομάκους και Ρωμά. Αυτό είναι και η πραγματικότητα. Πλην όμως αν είσαι σοβαρό κράτος οφείλεις και να στηρίζεις αυτό που επικαλείσαι.
Διαφορετικά οι ισχυρισμοί σου καθίστανται λόγια του αέρα.
Ο συγχωρεμένος ο ανεξάρτητος βουλευτής Σαδίκ Αχμέτ σε ομιλία του μέσα στην βουλή στα τέλη της δεκαετίας του 80 είχε πει ¨Λέτε πως υπάρχουν Πομάκοι και Ρωμά. Φέρτε μου ΕΝΑΝ που να το δηλώνει αυτό¨.
Και αυτό το γελοίο κράτος τότε ΔΕΝ ΕΙΧΕ!

Δόξα τω Θεώ λίγα χρόνια μετά έγιναν προσπάθειες στις οποίες πρωτοστατούσε ο Αντώνης Λιάπης με την βοήθεια του αληθινού πατριώτη Πρόδρομου Εμφιετζόγλου.
Έτσι στα μέσα της δεκαετίας του 90 ιδρύθηκε ο πρώτος σύλλογος Πομάκων με την επωνυμία ¨Κέντρο Πομακικών Ερευνών¨ όπως και μια σειρά από σύλλογοι Ρωμά σε διάφορα μέρη της Θράκης. Ταυτόχρονα κυκλοφόρησε η πρώτη Πομακική εφημερίδα Ζαγάλισα, η οποία ιδεολογικοποίησε ένα μέρος του πομακικού πληθυσμού και έθεσε το ποιμακικό ζήτημα ως ζήτημα πολιτισμικής γενοκτονίας.
Το ελληνικό κράτος είχε πλέον ανθρώπους που μπορούσαν να εμφανιστούν παντού και να δηλώσουν ελεύθερα την ταυτότητα τους. Σε όλη αυτή την προσπάθεια οι κρατικοί φορείς ήταν άλλοτε αδιάφοροι αλλά πιο συχνά εχθρικοί.
Διότι απλά αυτή η ομάδα έκαμνε αυτό που εκείνοι αδυνατούσαν ή αδιαφορούσαν να κάνουν. Όταν κάποιοι από τους κρατικούς φορείς κυνηγούσαν την επανεκλογή τους ή τα χρήματα η ομάδα των Λιάπη-Εμφιετζόγλου δούλευε. Τότε μάλιστα κάποιοι ¨εκσυγχρονιστές¨ δημοσιογράφοι έγραφαν πως ο Εμφιετζόγλου ενδιαφερόταν για την Θράκη για να παίρνει δουλειές! Έτσι είναι, ο βάτραχος του έλους πως να αντιληφθεί την ομορφιά του ωκεανού…

Για να αντιληφθείτε το μέγεθος της προδοσίας κάποιων κομματαρχών να σας αναφέρω το εξής: Ανώτατο στέλεχος του ΠΑΣΟΚ Ροδόπης επιδιώκοντας την επανεκλογή του, πήγαινε σε πομακοχώρια και έλεγε σε Πομάκους: Προσέξτε αυτοί (εννοούσε την ομάδα Εμφιετζόγλου) θέλουν να σας κάνουν Πομάκους!¨. Προφανώς ξέροντας ότι η τουρκόψυχη ομάδα της μειονότητας είναι πιο ισχυρή, πρόδιδε τα συμφέροντα της χώρας για να επανεκλεγεί…

Το κόμμα ΚΙΕΦ (DEB)
Mετά από τον θάνατο του ιδρυτή του DEB Αχμέτ Σαδίκ, πρόεδρος στο κόμμα ανέλαβε ο τότε ¨υπαρχηγός¨ του ο Αχμέτ Χατζηοσμάν. Αργότερα με δεδομένη αυτή του την ¨προϋπηρεσία¨ πήγε στο ΠΑΣΟΚ και εξελέγη αντινομάρχης. Από εκείνη του την θέση έκανε αμέτρητες μικρές εξυπηρετήσεις (ρουσφέτια) σε μουσουλμάνους που χρειαζόταν οτιδήποτε από την νομαρχία. Έτσι ¨ανδρώθηκε¨ πολιτικά και έφτασε να σαρώνει στις εκλογές που κατέβηκε ως βουλευτής με το ΠΑΣΟΚ. Δηλαδή ο Τούρκος Χατζηοσμάν έφτασε να γίνει βουλευτής ουσιαστικά χάρη στην άθλια κομματοκρατία που επέβαλε το ΠΑΣΟΚ.

Το κόμμα DEB ουσιαστικά ήταν ανενεργό για χρόνια και άρχισε να εμφανίζεται πάλι δυναμικά στο προσκήνιο από το 2011.Όταν μιλάμε για DEB ή ΚΙΕΦ στα ελληνικά, θα πρέπει να ξέρουμε ότι μιλάμε για κόμμα-δημιούργημα του προξενείου. Ποτέ δεν έχει παραβεί ούτε κατ΄ελάχιστο αυτά που πρεσβεύει το τουρκικό ΥΠΕΞ.

Όλοι αυτοί οι ¨δημοκράτες¨ που έστειλαν το ΣΔΟΕ στα γραφεία της Χρυσής Αυγής, θα διανοούνταν ποτέ να στείλουν το ΣΔΟΕ στα γραφεία του DEB;
Έτσι για να δούμε από πού πληρώνονται τα γραφεία τους, τα ταξίδια τους , η προεκλογική εκστρατεία τους κ.α.
Αναρωτήθηκε κανείς πως κερδίζουν τον επιούσιο μια σειρά από στελέχη του DEB;
Τι δουλειά κάνουν;

Δεν κάνουν έλεγχο γιατί ΔΕΝ τους ενδιαφέρει το θέμα.
Δεν τους ενδιαφέρει η Θράκη.
Τους ενδιαφέρει μόνο να επανεκλέγονται οι κομματάρχες τους στα διάφορα πόστα.
Τώρα για την πατρίδα… φωτιά και μπούρμπερη να γίνει !

Τουρκικό προξενείο
Έτσι με αυτούς που εμείς εκλέγουμε, φτάσαμε στο σημείο η Τουρκία να ελέγχει την πλειοψηφία της μειονότητας όπως φάνηκε στις ευρωεκλογές. Διότι όταν φτάνει στο σημείο να πείθει τόσους ανθρώπους να ψηφίσουν ένα κόμμα που σίγουρα δεν θα βγάλει ευρωβουλευτή, έ προφανώς τους ελέγχει.
Ο νυν ηγέτης του DEB o Mουσταφά Αλή Τσαβούς είναι κατά την γνώμη μας ένας αχυράνθρωπος, μέχρι να αναλάβει τη ηγεσία του κόμματος αυτού ο Λεβέντ Σαδίκ-γιός του θανόντος ιδρυτή του κόμματος αυτού. Ήδη στην προεκλογική εκστρατεία μετείχε ενεργά και αυτός και η μητέρα του-σύζυγος του Αχμέτ Σαδίκ.

Πως λοιπόν το πέτυχε η Τουρκία αυτό το ποσοστό;
Είναι απλό, η Τουρκία δεκαετίες τώρα ¨παίζει ¨ στην Θράκη δίχως ουσιαστικό αντίπαλο. Για τον ρόλο του τουρκικού προξενείου στην ιστοσελίδα μας και στον Αντιφωνητή χρόνια τώρα έχουμε γράψει πάμπολλα.
Θα αρκεστώ να σας αναφέρω ένα έγγραφο ¨αρμόδιας¨ υπηρεσίας που έτυχε να δω λίγα χρόνια πριν. Το έγγραφο είχε ημερομηνία του 2006 και απευθυνόταν στην τότε υπουργό Εξωτερικών Ντόρα Μπακογιάννη και περιγράφοντας τις δραστηριότητες του προξενείου έλεγε πως
¨Χρηματοδοτεί συλλόγους με τουρκικό φρόνημα, επισκευές τζαμιών ακόμη και σε μέρη όπου δεν υπάρχουν μουσουλμάνοι, νέους επαγγελματίες, διασφαλίζει υποτροφίες σε παιδιά μουσουλμάνων με τουρκικό φρόνημα, πληρώνει μειονοτικές εφημερίδες, αθλητικά σωματεία, ιμάμηδες, δημοσιογράφους, ψευτομουφτήδες, πανηγύρια, εκδηλώσεις εθνικοθρησκευτικού χαρακτήρα κ.α.¨
Τι έκανε η κ. Μπακογιάννη για αυτό το θέμα;
Ότι και οι διάδοχοι της, τίποτε ουσιαστικό!
Οπότε σταδιακά φτάσαμε στο σημερινό τραγικό σημείο.
Το αποτέλεσμα του DEB αν θέλουμε να είμαστε ρεαλιστές αποτελεί την πτώχευση της μειονοτικής πολιτικής της Ελλάδας.
Δείχνει την απόλυτη αποτυχία της μέχρι σήμερα ασκούμενης πολιτικής.
Διότι όταν φτάνουμε στο σημείο μια κατεξοχήν αναθεωρητική και εχθρική για την πατρίδα μας χώρα όπως η Τουρκία, να ελέγχει ένα τόσο σοβαρό μέρος του μουσουλμανικού πληθυσμού της Θράκης, αυτό δείχνει και το μέγεθος της αποτυχίας μας.

ΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ
Έχοντας την πίστη πως φυσικά και είναι αναστρέψιμα τα πράματα στην Θράκη, θέλουμε να πιστεύουμε πως έστω και τώρα κάποιοι αρχικά στην Θράκη και μετά στην Αθήνα θα ξυπνήσουν και θα αντιληφθούν το μέγεθος του προβλήματος. Αυτό είναι το πρώτο.

Δεύτερον είναι επιτακτική η ανάγκη για το στήσιμο ενός πραγματικού εθνικού κέντρου που θα παλέψει ενάντια στο προξενείο και τους εκατοντάδες (ενδεχομένως συντηρητικός ο υπολογισμός) πράκτορες του. Δεν μπορεί να προσδοκούμε πως το εκάστοτε κομματόσκυλο που εκλέγεται χάρη στα λεφτά του κόμματος, τα ρουσφέτια και τους τουρκόψυχους συνεργάτες του, θα κάνει οτιδήποτε απέναντι σε έναν τόσο πανίσχυρο μηχανισμό, όπως το τουρκικό προξενείο Κομοτηνής.

Μια λύση είναι η ενδυνάμωση με κάθε τρόπο της Υπηρεσίας Πολιτικών Υποθέσεων που λειτουργεί στην Θράκη και ο αυστηρός έλεγχος της ¨απόδοσής¨ της. Διότι και στο παρελθόν έστελναν πολλά χρήματα σε αυτή την υπηρεσία, αλλά αυτά πήγαιναν για να εκλέγεται το εκάστοτε κυβερνών κόμμα! Και φυσικά κάποια πιθανόν να κατέληγαν σε προσωπικούς λογαριασμούς υπαλλήλων του…

Όταν λέμε ¨απόδοση¨ εννοούμε το εξής: Ο κάθε επικεφαλής της υπηρεσίας να κρίνεται με βάση το πόσο αποδυνάμωσε τον τουρκικό εθνικισμό στην περιοχή (π.χ αν ενδυνάμωσε φορείς που εκφράζουν φρόνημα πέραν του τούρκικου εντός της μειονότητας).
Διότι όταν π.χ. μεθαύριο έρθει ένας Αμερικανός διπλωμάτης στην Θράκη και οι ¨κόκκινοι¨ του δείξουν 10 συλλόγους και 3 δημάρχους που δηλώνουν Τούρκοι, εσύ τι θα του δείξεις;

Αυτά που προτείνουμε είναι αυτά ακριβώς που ήδη κάνει το τουρκικό προξενείο για τους τουρκόψυχους. Δηλαδή κατ΄αντιστοιχία, προτείνουμε ίδρυση και στήριξη συλλόγων και φορέων απαρτιζόμενων από Πομάκους και Ρωμά.

Τώρα αν υπάρχει κόμμα που αντί να θέλει την ενίσχυση της υπηρεσίας αυτής, προτείνει την κατάργηση της, θα ήταν καλό να μας πει πως θα αντιμετωπίσει την προπαγάνδα του τουρκικού προξενείου.

Επιτακτική επίσης είναι η ανάγκη οικονομικού ελέγχου σε όλους αυτούς που επί χρόνια πληρώνονται από την Τουρκία. Δεν μπορεί να πηγαίνει το ΣΔΟΕ και να γράφει γιατί ο τάδε αγρότης δεν έκοψε απόδειξη 1 ευρώ (!) για τα κρεμμύδια, να του γίνεται ποινικό δικαστήριο γι αυτό και να μην τολμάνε να ¨ακουμπήσουν¨ ΕΝΑΝ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ από τους ιμάμηδες του ψευδομουφτή που χρόνια τώρα παίρνουν μαύρα 1.000 ευρώ τον μήνα…

Κλείνοντας και για να μην νομίσει κανείς πως έχουμε κάποια εμπάθεια με το ΠΑΣΟΚ, να σας περιγράψω έναν διάλογο που είχα πριν από τις πρόσφατες αυτοδιοικητικές εκλογές με κορυφαίο στέλεχος της ΝΔ στην περιοχή Ροδόπης.
Τον ρώτησα λοιπόν αν αληθεύει πως έχει συνεννοηθεί η Αθήνα με την Άγκυρα για την ενίσχυση του συνδυασμού της Φελίνας (είναι ο συνδυασμός που κατέβηκε στον δήμο Κομοτηνής υποστηριζόμενος από την ΝΔ). Και έκπληκτος τον άκουσα να λέει:
¨Δεν ξέρω ειδικά για την Φελίνα αλλά ξέρω πως ο (όνομα κορυφαίου ¨γαλάζιου¨ υπουργού) είναι σε επαφή με την τουρκική πρεσβεία για την όσο το δυνατόν ενίσχυση των συνδυασμών μας στην Θράκη¨.
Και μετά λέμε ¨τι έχουν τα έρμα και ψοφάν¨…

Πηγή "Τουρκικά Νέα" 

001-prwti.indd το χωνι ιουνιος
Οι εκλογές τελείωσαν. Εφτασε η ώρα της αλήθειας! Η κυβέρνηση φέρνει ΤΩΡΑ τα μέτρα που έκρυβε κάτω από το χαλί μπας και υφαρπάξει καμία ψήφο.
ΧΤΥΠΗΜΑ ΠΡΩΤΟ: Μειώνουν κι άλλο τους μισθούς! Σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα. Αυτή την Κυριακή Στο ΧΩΝΙ:
Η σύνδεση της αξιολόγησης με τις αμοιβές, δεν θα φέρει αυξήσεις για όσους αξιολογούνται θετικά, αλλά ΜΟΝΟ μειώσεις για εκείνους που θα αξιολογηθούν αρνητικά! Με το νέο ενιαίο μισθολόγιο, έρχονται καινούριες αιματηρές περικοπές ακόμη και στους πιο χαμηλά αμειβόμενους, αλλά και επιπλέον απολύσεις δημοσίων υπαλλήλων, αφού τουλάχιστον το 15% θα κατατάσσεται στο «προσωπικό χαμηλών δυνατοτήτων».
Μόνον οι πολύ… τυχεροί θα παίρνουν τα 586 ευρώ μικτά του -υποτιθέμενου- κατώτατου μισθού στον ιδιωτικό τομέα. Το ίδιο το ΙΚΑ ομολογεί ότι 500.000 άνθρωποι (ένας στους τέσσερις Έλληνες!) παίρνουν κάτω από 450 ευρώ το μήνα, αφού είναι μερικώς απασχολούμενοι!
Και όλα αυτά την ώρα που oι Έλληνες έχουν μετατραπεί σε «σύγχρονους δούλους», καθώς είναι οι πιο σκληρά εργαζόμενοι στην Ευρώπη. Δεν τα λέει Το ΧΩΝΙ. Τα λέει ο ΟΟΣΑ: εμείς δουλεύουμε πάνω από 2.000 ώρες το χρόνο, όταν οι… δουλευταράδες Γερμανοί δεν φτάνουν ούτε τις 1.400 ώρες!
Αυτή την Κυριακή, πάρε Το ΧΩΝΙ και ΜΑΘΕ ΤΙ ΣΕ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ!
Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου