Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

23 Φεβ 2015

Το πρόγραμμα το  ξέρουμε, είναι ουσιαστικά αυτό που επιβλήθηκε τα τελευταία χρόνια με 500 μνημονιακούς νόμους και 7000 περίπου τροπολογίες. Συνεχίζει σταθερά λοιπόν αφού ο πυρήνας θα μείνει ως έχει. 

Ο Μάρτιν Γέγκερ, εκπρόσωπος Τύπου του Γερμανού υπουργού Οικονομικών Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, δήλωσε πως "η Ελλάδα δεσμεύτηκε να μην κάνει τίποτα χωρίς την συνεργασία των θεσμών".  
Ο κύριος Γέγκερ ανέφερε ότι θα δοθεί στην Ελλάδα κάποια ευελιξία, όμως ο πυρήνας του προγράμματος δεν μπορεί να αλλάξει.
Η Ελλάδα δεσμεύτηκε να μην κάνει τίποτα χωρίς την συνεργασία των θεσμών, όπως εκφράστηκε στην συμφωνία του Eurogroup την Παρασκευή, ανέφερε ακόμα ο κύριος Γέγκερ.
«Οι θεσμοί θα εξετάσουν πρώτα την λίστα, όπως συμφωνήθηκε την Παρασκευή, και κατόπιν θα δώσουν την εκτίμησή τους, ενώ πάνω σε αυτή τη βάση θα γίνει συζήτηση μεταξύ των υπουργών Οικονομικών του Eurogroup, μέσω τηλεδιάσκεψης», δήλωσε ο κύριος Γέγκερ για τα επόμενα βήματα στο ζήτημα.
Ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών ενημερώνει τις ημέρες αυτές τους βουλευτές στη χώρα του, οι οποίοι θα κληθούν να επικυρώσουν την συμφωνία με την Ελλάδα, εφόσον οι θεσμοί και το Eurogroup της Τρίτης εγκρίνουν τον κατάλογο των μέτρων που στέλνει σήμερα η ελληνική κυβέρνηση.
Την ίδια ώρα, ο εκπρόσωπος Τύπου της Γερμανίδας Καγκελαρίου Στέφεν Σάιμπεργκ, απαντώντας σε ερώτηση για το εάν είναι η ώρα η κυρία Μέρκελ να πάρει στα χέρια της την κατάσταση με την Ελλάδα, δήλωσε πως η Καγκελάριος είχε στενή συνεργασία τις τελευταίες ημέρες με τον Ελληνα πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα, όμως τώρα το θέμα είναι αποκλειστικά του Eurogroup.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Θέλουμε να καλυτερεύσει η ζωή μας; Προφανώς και το θέλουμε όλοι. Ε, λοιπόν αυτό μόνο με ένα τρόπο επιτυγχάνεται. Με την αναπροσαρμογή των στόχων και της λειτουργίας του πολιτικού συστήματος το οποίο και λαμβάνει τις σχετικές αποφάσεις. Δηλαδή με την αλλαγή των θεσμών. Άλλη στοχοθεσία και λειτουργία έχει το ολιγαρχικό σύστημα και άλλη το δημοκρατικό σύστημα. Εξάλλου οι επαναστάσεις που έγιναν καθ’ όλη τη διάρκεια της ύπαρξης του ανθρώπινου είδους μόνο τυχαία δεν έγιναν. Το θέμα είναι ποια συμφέροντα θα προκρίνουμε να εξυπηρετηθούν. Τα συμφέροντα των λίγων ή των πολλών. Εννοείται ότι ένα ολιγαρχικό πολιτικό σύστημα, δεν μπορεί να εξυπηρετήσει τα συμφέροντα των πολλών. Αυτό πρέπει να αλλάξει.

Επικρατεί η άποψη πως αν οι εκλογές άλλαζαν την κατάσταση, τότε απλά θα τις απαγόρευαν. Αυτό δεν είναι και τόσο λάθος, με την έννοια ότι οι εκλογές αλλάζουν μόνο τις θέσεις των εξουσιαστών μέσα στο ολιγαρχικό σύστημα, όμως δεν αλλάζουν το ίδιο το σύστημα. Ο λαός νομίζει πως αν επιλέξει στις κάλπες νέους πολιτικούς, πάντα φυσικά από τα πρόσωπα εκείνα που προτείνει το σύστημα, θα καλυτερεύσει η ζωή του. Για να δούμε αν αληθεύει αυτό.

Η περιουσία των 400 πλουσιότερων ανθρώπων στον κόσμο αυξήθηκε το 2014, μέσα στην κρίση, κατά 92 δισ. δολάρια, αγγίζοντας τα 4,1 τρισ. δολάρια, σύμφωνα με το Bloomberg. Αυτοί οι 400 άνθρωποι είναι προφανώς οι ηγέτες των ηγετών. Είναι οι ηγέτες της διεθνούς οικονομικής ελίτ του 1%, που κατέχει το 48% του παγκόσμιου πλούτου και ηγείται της Παγκοσμιοποίησης, ανοίγοντας τα εθνικά κράτη και διαλύοντας εθνικές κυριαρχίες.

Ταυτόχρονα, οι 505 πλουσιότεροι Έλληνες με καθαρή περιουσία τουλάχιστον 30 εκατομμύρια ευρώ ο καθένας (χωρίς ταβάνι προς τα πάνω), αυξήθηκαν το 2014, μέσα στην τρομακτική ελληνική κρίση και στη φτώχεια όλων μας, σε 565, κερδίζοντας 32 περίπου εκατομμύρια ευρώ την ημέρα!!! (όσα περίπου κερδίζει μόνος του ο Μπάφετ). Αυτοί είναι οι ηγέτες του ελληνικού 1% που κατέχει το 56,1% της χώρας, σύμφωνα με την Credit Suisse. Είναι οι πραγματικοί ηγέτες της χώρας.

Το ισχύον ολιγαρχικό αντιπροσωπευτικό πολιτικό σύστημα των αστικών κοινωνιών, αναπτύχθηκε στη βιομηχανική εποχή και βασίστηκε πάνω στο δίπολο Δεξιά – Αριστερά (λιγότερο ή περισσότερο κράτος) εντός των ορίων του κυρίαρχου εθνικού κράτους. Σήμερα όμως, στις συνθήκες της μεταβιομηχανικής παγκοσμιοποίησης, όπου διεμβολίστηκε η εθνική κυριαρχία των εθνικών κρατών, το πραγματικό δίπολο είναι Διεθνής Οικονομική Ολιγαρχία – Λαοί σε διεθνές επίπεδο και Ολιγαρχία – Λαός σε εσωτερικό εθνικό επίπεδο. Ανάλογα λοιπόν θα πρέπει να διαμορφωθούν και τα νέα εθνικά πολιτικά συστήματα. Όσο υπάρχουν οι ελιτίστικοι αντιπροσωπευτικοί θεσμοί, οι οποίοι ελέγχονται απόλυτα από την οικονομική ολιγαρχία, τόσο εμείς οι απλοί πολίτες θα είμαστε σε εξαθλίωση

Μετά τα ανωτέρω, σκεφτείτε τι ουσιαστικό αποτέλεσμα είχαν άραγε οι πρόσφατες εκλογές στη χώρα μας και τι θα κάνουν οι νέοι και παλιοί πολιτικοί που εκλέξαμε μπροστά στην πιο πάνω παντοδύναμη διεθνή και εγχώρια οικονομική ελίτ; Απλά σκεφτείτε το και αφήστε τους κομματικούς φανατισμούς και τις πολιτικές ανοησίες. Η απάντηση στο πρόβλημα δεν είναι η αλλαγή των προσώπων και τα διάφορα μπαλώματα του συστήματος αλλά η αλλαγή στόχων και λειτουργίας του θεσμικού συστήματος για την αντιμετώπιση της νέας ιστορικής πραγματικότητας.

Πέτρος Χασάπης
Πηγή Προεδρική Δημοκρατία


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Ακυρώθηκε η επίσκεψη του πρωθυπουργού της ΠΓΔΜ Νίκολα Γκρούεφσκι στις Βρυξέλλες, λόγω της πολιτικής κατάστασης στην χώρα, όπως δήλωσε η εκπρόσωπος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Μίνα Αντρέεβα.
Ο κ. Γκρούεφσκι επρόκειτο να συναντηθεί με τον πρόεδρο της Κομισιόν Ζαν Κλοντ Γιούνκερ, την Πέμπτη, στη βελγική πρωτεύουσα.

Η Μίνα Αντρέεβα είπε ακόμη ότι η Κομισιόν είχε συζητήσεις με τις αρχές της ΠΓΔΜ, υπενθυμίζοντας ότι ο επίτροπος Διεύρυνσης Γιοχάνες Χαν μετέβη στη χώρα στις 17 Φεβρουαρίου.

Η πολιτική κρίση στην ΠΓΔΜ έχει λάβει ευρύτερες διαστάσεις μετά τις αποκαλύψεις της αντιπολίτευσης για το σκάνδαλο τηλεφωνικών υποκλοπών στη χώρα.

Ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης Ζόραν Ζάεβ παρουσιάζει συνεχώς τις τελευταίες ημέρες ηχογραφημένο υλικό από τηλεφωνικές υποκλοπές, με συνομιλίες μεταξύ κυβερνητικών στελεχών με δικαστές και δημοσιογράφους φιλοκυβερνητικών μέσων ενημέρωσης, από τις οποίες, όπως ισχυρίζεται ο κ. Ζάεβ, αποκαλύπτεται ο ασφυκτικός έλεγχος της κυβέρνησης στη λειτουργία της δικαιοσύνης και στα μέσα ενημέρωσης, καθώς και μαζικές παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της λειτουργίας του κράτους δικαίου στη χώρα.

Ο αρχηγός του συγκυβερνώντος αλβανικού κόμματος DUI, Αλί Αχμέτι, απέστειλε επιστολή προς τον επίτροπο Γιοχάνες Χαν, με την οποία ζητεί τη βοήθεια της Ε.Ε. για την υπέρβαση της προβληματικής κατάστασης στη χώρα.

«Η κατάσταση στη χώρα είναι ανησυχητική και οι δημοκρατικές δυνατότητες του συστήματος (σ.σ. της ΠΓΔΜ) βρίσκονται αντιμέτωπες με μια σοβαρή πρόκληση. Ως εκ τούτου, θεωρώ ότι είναι αναγκαία η επείγουσα και άμεση ανάμειξη των Βρυξελλών, με την σύσταση μίας πολιτικής ομάδας, ενισχυμένης με νομικούς και ειδικούς. Η ομάδα αυτή, η οποία θα οριστεί από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, θα εξασφάλιζε σε όλα τα εμπλεκόμενα μέρη ότι η διαδικασία θα είναι αξιόπιστη και αμερόληπτη, ως προϋπόθεση για την επιτυχή αντιμετώπιση της όλης υπόθεσης», σημειώνει ο Αλί Αχμέτι στην επιστολή του προς τον Γιοχάνες Χαν.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Γράφει ο Δημήτριος Κ. Φίλιππας 
κατά κόσμον Διογένης ο Κυνικός   

Πάει έχουμε τρελαθεί τελείως σε αυτή τη χώρα… Και γι αυτό μάλλον δεν φταίει η κρίση αλλά το DNA του Έλληνα.  Άλλωστε και ο νομπελίστας ποιητής μας Γιώργος Σεφέρης είχε πει ξεκάθαρα ότι η Ελλάδα είναι η χώρα των παράλληλων μονολόγων.  Και τι δεν έχουμε ακούσει αυτές τις ημέρες με αφορμή την συμφωνία του Eurogroup της Παρασκευής 20 Φεβρουαρίου.  Και εντός Ελλάδος και εκτός Ελλάδος.  Και καλά εκτός Ελλάδος τα συμφέροντα είναι πολλά και λογικό να έχουμε φίλους και εχθρούς, αλλά και εντός της χώρας;  Και εντός του ΣΥΡΙΖΑ; 

Ξέρετε ποιος είναι ο μεγαλύτερος εχθρός του Έλληνα;  Ο ίδιος του ο εαυτός!  Δεν χρειαζόμαστε κανέναν άλλο!!! Κάτι παραπάνω ήξερε ο Τσώρτσιλ όταν έλεγε ότι «αν οι Έλληνες αποκτήσουν μόρφωση και ενότητα, αλλοίμονό μας».  Για αυτό και έχουν φροντίσει να έχουμε μια διαλυμένη παιδεία, οικογένεια (βλέπε και δόγμα Κίσινγκερ) και για ενότητα ας γελάσουμε καλύτερα.  Ακόμη και την στιγμή αυτή που πεθαίνουν, πεινάνε, έχουν καταστραφεί συμπολίτες μας, αδέλφια μας, λες και έχουμε πόλεμο, οι περισσότεροι ακολουθούν τον δικό τους δρόμο, για το δικό τους προσωπικό συμφέρον!!! Μέχρι και επιστολή 42 Ελλήνων πανεπιστημιακών κατά Τσίπρα και υπέρ Γερμανίας είδαμε να δημοσιεύεται!!! 

Είναι απολαυστικό, διασκεδαστικό από την μία πλευρά να ακούς κάποιους τύπους σαν τον κ. Σαμαρά, τον κ. Γεωργιάδη, τον κ. Βενιζέλο και άλλους να περηφανεύονται για τα «επιτεύγματα» τους και ότι η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ ακολουθεί τον δρόμο που χάραξαν εκείνοι, χάνοντας όμως πολύτιμο χρόνο!!! Από την άλλη πλευρά είναι να θλιβερό να ξέρεις ότι οι ίδιοι τύποι κυβέρνησαν την χώρα για τόσο διάστημα!!! Και ότι εξακολουθούν να είναι ξεδιάντροποι και αδιόρθωτοι. 

Η κυβέρνηση δέχεται πυρά όμως και εκ των έσω.  Μανώλης Γκλέζος, Σοφία Σακοράφα, Κομμουνιστική Τάση, Αντώνη Νταβανέλος είναι μόνον μερικοί από αυτούς που αντιδρούν, σε διαφορετικό βαθμό ο καθένας, για τις ενέργειες της κυβέρνησης.  Πέρα από το ότι η κριτική που ασκούν σε αυτή είναι χρήσιμη, γιατί δείχνει στους ξένους συνομιλητές μας ότι ο πρωθυπουργός της χώρας δεν είναι τα «άκρα» όπως έλεγε ο κ. Σαμαράς, τα «άκρα» ή καλύτεροι οι ακραίοι είναι υπαρκτοί και είναι άλλοι και είναι και εντός του ΣΥΡΙΖΑ.  Και αν φύγει ο κ. Τσίπρας όπως ζητούν μερικοί από αυτούς, τότε τι;  Από την άλλη πλευρά υπάρχει και ο κίνδυνος η κυβέρνηση να κάνει πίσω σε ορισμένα θέματα φοβούμενη τις εσωτερικές αντιδράσεις. 

Όμως είναι πολύ νωρίς ακόμη για να αποφασίσει κανείς αν η κυβέρνηση «νίκησε» ή «έχασε» σε αυτή την διαπραγμάτευση.  Όποιος έχει βρεθεί στην θέση του διαπραγματευτή το γνωρίζει αυτό.  Μόνον οι άσχετοι θέλουν αποτελέσματα τύπου «εδώ και τώρα».  Πρέπει να είναι τουλάχιστον ηλίθιος κάποιος για να πιστεύει ότι με την ρητορεία της κυβερνήσεως του ΣΥΡΙΖΑ ή οποιασδήποτε άλλης κυβέρνησης που ήταν αντίθετη με τις μέχρι σήμερα ενέργειες των δανειστών μας θα είχε άμεσα αποτελέσματα.  Δηλαδή θα «φώναζε» τα δικά της η όποια κυβέρνηση, μιας οποιαδήποτε χώρας του Νότου, και οι άλλοι, οι δανειστές, θα κατέβαζαν τα παντελόνια… Και δεν τους φώναζε κάποιος πίσω από την πλάτη «μπου» να φοβηθούν…. Περισσότερο αποτελεσματικό θα ήταν. 

Σύμφωνα με τα λόγια του Αμερικανού οικονομολόγου J.M.Keynes «Είναι σοφό να ξεκινάς από μια ακραία θέση, όταν επιδιώκεις μια επωφελή συμβιβαστική συμφωνία»… Και αυτό έπραξε η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ.  Αν διαβάσει κανείς τα ξένα δημοσιεύματα και τις αναλύσεις, είναι τόσο αντιφατικές και τόσο αντίθετες που μάλλον είναι και αυτό μια επιτυχία!  Γιατί αν συμφωνούσαν όλα, πχ ότι την «βάψαμε» ως χώρα, τότε θα ήταν τα πράγματα ακραία και σκούρα.  

Το ελληνικό χρέος δεν μπορεί να αποπληρωθεί κατά τη διάρκεια «αυτής της ζωής» αναφέρει ο Κίνγκσλεϊ Τζόουνς, ιδρυτής και CIO της Jevons Global. «Πρέπει να είμαστε ρεαλιστές. Το ελληνικό χρέος ανέρχεται πλέον στο 175% του ΑΕΠ, είναι μεγαλύτερο από ό,τι ήταν από όταν άρχισε αυτή η υπόθεση».  

«Αυτό που θα έπρεπε να αποδεχτεί το Eurogroup είναι ότι η Ελλάδα είναι αναξιόχρεη και χρειάζεται σημαντικό κούρεμα (material haircut). Θα έπρεπε να το είχαν κάνει αυτό το 2010, αλλά επέλεξαν να παρατείνουν την πίστωση της Ελλάδας και να απωθήσουν το πρόβλημα» αναφέρει ο Νίκολας Φέρες, της Eastspring Investments, ο οποίος συμπληρώνει ότι η λιτότητα «απλά δεν είναι βιώσιμη». 

«Βασικά αν δείτε τη συμφωνία της Παρασκευής, η Ελλάδα δεν πήρε τίποτα, η Γερμανία πήρε τα πάντα και πλέον οδεύουμε προς έξοδο της Ελλάδας από την ΟΝΕ» εξηγεί ο Έβαν Λούκας, market strategist της IG,, ο οποίος αναμένει ότι οποιαδήποτε συμφωνία θα θέσει σε κίνδυνο το πολιτικό μέλλον του ΣΥΡΙΖΑ και θα ενισχύσει το ενδεχόμενο πρόωρων εκλογών, που πιθανότατα θα έθεταν σε κίνδυνο οποιαδήποτε συμφωνία διάσωσης με τους ευρωπαϊκούς θεσμούς. Αυτές είναι μερικές μόνον από τις δηλώσεις των ειδικών… 

Επίσης ο αναλυτής της εφημερίδας Handelsblatt γράφει στο κείμενο του όπου συγκρίνει τα δύο ανακοινωθέντα του Eurogroup, αυτό της 16/2 που δεν το δέχθηκε η κυβέρνηση και αυτό της 20/2 που υπέγραψε: Άξιζε τον κόπο η απόρριψη του κειμένου της 16ης Φεβρουαρίου, απλά και μόνο για να συμφωνήσεις τέσσερις ημέρες αργότερα; Για την Αθήνα, σίγουρα ναι. Πήρε την υπόσχεση ότι δεν θα της ζητηθεί άλλη αυτοκαταστροφική και υπερβολική λιτότητα, καθώς και την διαβεβαίωση ότι θα μπορέσει να δημιουργήσει τις δικές της οικονομικές και κοινωνικές πολιτικές, εφόσον δεν επηρεάσουν αρνητικά τα συμφέροντα των εταίρων της, χωρίς να χρειάζεται να εφαρμόσει τα μέτρα που έγιναν δεκτά από την προηγούμενη κυβέρνηση και απορρίπτονται κατηγορηματικά από τον κόσμο

Η κυβέρνηση αν μη τι άλλο κέρδισε τέσσερις μήνες.  Εκεί θα δείξει την αξία της.  Τι θα πράξει μέσα σε αυτούς τους μήνες για να πείσει ότι θα κάνει την Ελλάδα μια άλλη χώρα! Και εδώ αρχίζουμε εμείς να έχουμε τις αμφιβολίες μας, ειδικά όταν διαβάζουμε δηλώσεις του αναπληρωτή υπουργού κατά της διαφθοράς κ. Νικολούδη ότι «Πόλεμο με ολιγάρχες, όχι. Δεν είναι στις προθέσεις μας. Στοχευμένοι έλεγχοι, όμως, σε οικονομικούς παράγοντες που έχουν παρανομήσει και βλάψει το Δημόσιο, ναι»… Γιατί κύριε Νικολούδη όχι πόλεμο με τους ολιγάρχες που έχουν βλάψει το δημόσιο;  Ποιοι είναι οι ολιγάρχες της χώρας; Μήπως όλοι τους έγιναν ολιγάρχες απομυζώντας το δημόσιο χρήμα και μόνον αυτό;  Τι έχουν να επιδείξουν σε δραστηριότητες στο εξωτερικό; 

Ο όρος ολιγάρχης χρησιμοποιήθηκε μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης σχεδόν αποκλειστικά για τους νέους επιχειρηματίες της Ρωσίας και του πρώην ανατολικού μπλοκ που θησαύρισαν σε διάστημα λίγων ημερών λεηλατώντας τη δημόσια περιουσία. Στα δικά μας τώρα, ο όρος ολιγάρχης, σύμφωνα με τους Financial Times, αναφέρεται σε μια μικρή ομάδα ισχυρών Ελλήνων επιχειρηματιών που έχουν εκμεταλλευτεί τις πολιτικές διασυνδέσεις τους για να εξασφαλίσουν συμβόλαια και να βγάλουν εκτός πιθανούς ανταγωνιστές, συμπεριλαμβανομένων και ξένων επενδυτών. «Οι ολιγάρχες βρίσκονται ψηλά στην ατζέντα μας», δήλωσε ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Γιώργος Σταθάκης, σε συνέντευξή του στην εν λόγω εφημερίδα στις αρχές Ιανουαρίου. «Θα είναι προτεραιότητα», συμπλήρωσε… 

Τελικά θα είναι ή δεν θα είναι προτεραιότητα;  Ή αρχίσανε οι «εκπτώσεις» και η κυβέρνηση θα αφήσει τους ολιγάρχες απ’ έξω για να ελέγξει τους οικονομικούς παράγοντες που ως όρος είναι σαφώς το ολιγότερο μια κλάση κάτω από τους ολιγάρχες!  Κάνουν τζιζ οι «μεγάλοι»; 

Από σήμερα το βράδυ, που θα φύγει το e-mail της κυβέρνησης με τις προτάσεις της, σε αυτό το γήπεδο θα παιχτεί το παιχνίδι.  Των μεταρρυθμίσεων, της διαφθοράς, της διαπλοκής και πάει λέγοντας. Μεταρρυθμίσεις, ιδιωτικοποιήσεις με αυτούς, τους ολιγάρχες, να παραμένουν στον θρόνο τους δεν γίνεται.  Και αν η κυβέρνηση δεν προχωρήσει στον έλεγχο τους σήμερα, όχι αύριο ,το έχει χάσει το παιχνίδι… Και μαζί και την συντριπτική υποστήριξη του κόσμου...

Επικοινωνία με τον συντάκτη
dimitris@philippas.eu 


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Γιώργος Δελαστίκ

Υπόδουλοι στο Δ΄ Ράιχ θα παραμείνουν οι Έλληνες και με την κυβέρνηση Τσίπρα – και μάλιστα χωρίς να πάρουν ούτε καν ανάσα ανακούφισης στο αστικό πλαίσιο που εκπροσωπούσαν οι προεκλογικές υποσχέσεις του Προγράμματος της Θεσσαλονίκης. Αυτό είναι το συμπέρασμα της παράδοσης άνευ όρων της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ στην ευρωομάδα τη νύχτα της Παρασκευής. Μέχρι και να νομοθετούν οποιοδήποτε φιλολαϊκό μέτρο τους απαγόρευσαν οι Γερμανοί και οι του ΣΥΡΙΖΑ το αποδέχθηκαν! Ούτε ένα μήνα δεν κατόρθωσαν να αντισταθεί η κυβέρνηση στις πιέσεις του Βερολίνου!

Η επίσημη τελετή παράδοσης της κυβέρνησης Τσίπρα θα ολοκληρωθεί αύριο, όταν προς μεγάλη χαρά των σύγχρονων «γερμανοτσολιάδων» και των πάσης φύσεως συνεργατών των γερμανικών αρχών κατοχής η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ θα υποβάλει ευπειθώς και γονατιστή τον πλήρη κατάλογο των αντιλαϊκών μέτρων και θα προσπαθήσει να επιβάλει εναντίον του ελληνικού πληθυσμού. Η καγκελαρία του Βερολίνου θα αποφασίσει πόσα ακόμη μέτρα αντιλαϊκού χαρακτήρα θα συμπεριλάβει στη λίστα του τετραμήνου, κατά τη διάρκεια του οποίου η γερμανική κυβέρνηση θα αποφασίσει και θα επιβάλει στην κυβέρνηση Τσίπρα το νέο τετραετές Μνημόνιο, με νέες περικοπές μισθών και συντάξεων, νέες περικοπές στην παιδεία και στην υγεία, νέες περικοπές στα κοινωνικά επιδόματα σε όλους τους τομείς. «Στον Καιάδα οι γέροι και οι σακάτηδες Έλληνες!» είναι το πασίγνωστο δόγμα των Γερμανών και αυτό θα κληθεί να εφαρμόσει η κυβέρνηση Τσίπρα, όσο κι αν δεν συμφωνεί με αυτό. Εξάλλου, μετά τη μοιραία παράδοση της Παρασκευής, μοναδικός στόχος της κυβέρνησης Τσίπρα δεν είναι άλλος από την παραμονή της στην εξουσία, οποιοδήποτε κόστος κι αν έχει αυτό για το λαό.

Η κυβέρνηση Τσίπρα είχε ήδη παραδοθεί προτού καν αρχίσει η ευρωομάδα, με το περιεχόμενο της επιστολής Βαρουφάκη που αναιρούσε όλα όσα είχαν πει προεκλογικά ο πρωθυπουργός και τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ. «Οι ελληνικές αρχές τιμούν τις οικονομικές υποχρεώσεις της Ελλάδας προς όλους τους πιστωτές» αναφέρεται στην επιστολή. Καλά, η διαγραφή του χρέους πού πήγε; Πώς εξαφανίστηκε; «Ο στόχος της αιτούμενης εξάμηνης παράτασης της διάρκειας της σύμβασης είναι… να βεβαιώσει, συνεργαζόμενη στενά με τους Ευρωπαίους και διεθνείς μας εταίρους, ότι οποιαδήποτε νέα μέτρα θα έχουν πλήρη χρηματοδότηση, απέχοντας από μονομερείς ενέργειες οι οποίες θα υπονόμευαν τους δημοσιονομικούς στόχους, την οικονομική ανάκαμψη και τη χρηματοπιστωτική σταθερότητα» αναφέρει επίσης η επιστολή Βαρουφάκη. Καλά, πώς συμβιβάζεται το «σκίσιμο του Μνημονίου» με την «αποχή από μονομερείς ενέργειες που θα υπονόμευαν τους δημοσιονομικούς στόχους»; Όταν ο Τσίπρας έλεγε ότι «θα σκίσει το Μνημόνιο», εννοούσε ότι θα το σκίσει… «συνεργαζόμενος στενά με τους ευρωπαίους και διεθνείς μας εταίρους»; Δούλευε τους Έλληνες δηλαδή για να τον κάνουν πρωθυπουργό! Όταν η κυβέρνηση Τσίπρα στην επιστολή Βαρουφάκη δηλώνει ότι στόχος της είναι «να συμφωνηθεί η εποπτεία υπό το πλαίσιο της ΕΕ και της ΕΚΤ και στο ίδιο πνεύμα, υπό το ΔΝΤ, κατά τη διάρκεια της επεκταθείσας συμφωνίας», μπορεί να μας εξηγήσει τι ακριβώς διαφέρει αυτή η πρότασή της από τη σήμερα υφιστάμενη τρόικα της ΕΕ, της ΕΚΤ και του ΔΝΤ; Μετονομάζοντας το νέο Μνημόνιο σε «Συμβόλαιο για την ανάκαμψη και την ανάπτυξη», το οποίο «Συμβόλαιο» θα συνομολογηθεί «ανάμεσα στην Ελλάδα, την Ευρώπη και το ΔΝΤ», νομίζει η κυβέρνηση ότι εξαπατά τον κόσμο; Δεν καταλαβαίνει δηλαδή ο λαός μας ποιος είναι ο πολιτικός μασκαράς, μιας και σήμερα είναι η μέρα του Καρνάβαλου;

Πολύ κατώτερη των περιστάσεων αποδείχθηκε η κυβέρνηση Τσίπρα, διαψεύδοντας τις ελπίδες ελλήνων και ξένων αριστερών που επένδυσαν σε αυτήν. Πάγωσε τον ελληνικό λαό που μετεκλογικά συμπαρατάχθηκε μαζί της σε πρωτοφανή ποσοστά που υπερέβαιναν το 80% (!), όσο την έβλεπε να συγκρούεται με τους Γερμανούς. Από εδώ και πέρα, κανένας Έλληνας ή ξένος, εκτός από τα μέλη του ΣΥΡΙΖΑ που προσδοκούν προσωπικά οφέλη, δεν έχει πλέον λόγο να συμμετάσχει σε εκδηλώσεις υποστήριξης της κυβέρνησης Τσίπρα, από τη στιγμή που υπέκυψε στους Γερμανούς. «Ο σκοπός της παράτασης είναι η επιτυχής ολοκλήρωση της αξιολόγησης βάσει των συνθηκών στην τρέχουσα συμφωνία» αναφέρει το κοινό ανακοινωθέν και συνεχίζει: «Οι ελληνικές αρχές θα παρουσιάσουν μια πρώτη λίστα με μέτρα μεταρρυθμίσεων με βάση την τρέχουσα συμφωνία έως το τέλος της Δευτέρας 23 Φεβρουαρίου. Οι θεσμοί (σ.σ.: εννοούν την Κομισιόν, την ΕΚΤ και το ΔΝΤ) θα παράσχουν μια πρώτη άποψη για το εάν αυτή είναι ικανοποιητικά κατανοητή ώστε να αποτελέσει ένα έγκυρο σημείο έναρξης για την επιτυχή κατάληξη της αξιολόγησης. Η λίστα θα συγκεκριμενοποιηθεί περαιτέρω και εν συνεχεία θα συμφωνηθεί με τους θεσμούς έως το τέλος του Απριλίου. Μόνο η έγκριση των συμπερασμάτων της αξιολόγησης για τη διευρυμένη συμφωνία από τους θεσμούς θα επιτρέψει με τη σειρά της την όποια εκταμίευση της δόσης του τρέχοντος προγράμματος του EFSF και τη μεταβίβαση του SMΡ κερδών του 2014. Και τα δύο και πάλι υπόκεινται σε έγκριση από το Γιούρογκρουπ» υπογραμμίζει το κοινό ανακοινωθέν.

Λεφτά δηλαδή η κυβέρνηση του Τσίπρα θα πάρει από Μάη και βάλε – κι αυτό μόνο αν συναινέσουν οι Γερμανοί! Έτσι είναι: το αγκιστρωμένο ψάρι δεν χρειάζεται ούτε καν δόλωμα!

Πηγή


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Κώστας Μαντατοφόρος

Επειδή είμαστε απόλυτα πεπεισμένοι πως οι πολυαναφερόμενοι εκ μέρους του υπουργού των Οικονομικών ''θεσμοί'', δεν είναι ο Χιούι, ο Λιούι και ο Ντιούι, θα τον παρακαλούσαμε, με δικά του λόγια, στα ελληνικά και μετά καπάκι στα αγγλικά (κι εμείς φοβόμαστε τις μεταφράσεις, αλλά κυρίως φοβόμαστε τις μετονομασίες), να μας πεί: ποιοί και πόσοι είναι τούτοι οι θεσμοί που θα μας κρίνουν;
Έχουν όνομα;
Πώς λέμε Τόμσεν ή Ράϊχενμπαχ, ή είναι καινούργιοι και πρέπει να συστηθούμε απ' την αρχή;

Θα έρχονται και ' δώ όπως κάνανε οι προηγούμενοι ''θεσμοί'', διακινδυνεύοντας να πετύχουν στην είσοδο του υπουργείου καμία κα Λούκα ή τούτοι είναι θεσμοί πολυτελείας, ακίνητοι, και θα πρέπει να πηγαίνουμε εμείς σ' αυτούς κάθε τόσο, πλυμένοι και με τον κηδεμόνα μας;

Κι επίσης να ρωτήσουμε (διότι την Παρασκευή με την αναμονή του τριημέρου, και την κεραμίδα που φάγαμε βραδιάτικο, μας διέφυγε):

Να πάμε αύριο να κάνουμε ρύθμιση μ' εκείνες τις ρημάδες τις εκατό δόσεις ή να περιμένουμε να μας πουν οι θεσμοί στ' αυτί, κι ο διάκος στο κεφάλι;

Κι ακόμα: αν πάμε από μόνοι μας μήπως θεωρηθεί μονομερής ενέργεια και κινδυνεύσει η Ευρωζώνη;

Και το σπουδαιότερο: Η Μεγάλη Σαρακοστή που μας ετοιμάζετε θα είναι για τέσσερεις μήνες ή για σαράντα τέρμινα;

Και το ακροτελεύτιο:
ΑΥΤΑ ΕΙΝΑΙ ΠΟΥ ΠΕΡΙΜΕΝΕ Ο ΛΑΟΣ ΕΝΑΝ ΜΗΝΑ ΠΡΙΝ, ΟΤΑΝ ΨΗΦΙΖΕ;...

Πηγή "Ουδέν Σχόλιον"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης
Δημοσιογράφος - Συγγραφέας - Τουρκολόγος


Σε ένα ιδιαίτερα ενδιαφέρον άρθρο του στην ρωσική εφημερίδα Pravda ο πολιτικός αναλυτής, Hans Vogel, προχωρεί σε κάποιους εύστοχους παραλληλισμούς και επισημαίνει κάποιες πραγματικά χαρακτηριστικές ομοιότητες της συνδιάσκεψης για την ειρήνη που είχε γίνει το 1938 στο Μόναχο και την οποία ακολούθησε ο δεύτερος παγκόσμιος πόλεμος, με την συνδιάσκεψη για την ειρήνη που έγινε πρόσφατα στο Μινσκ της Λευκορωσίας, που μόνο την ειρήνη δεν φαίνεται να εξασφαλίζει. Το αν το Μινσκ οδηγήσει σε ένα νέο μεγάλο παγκόσμιο πόλεμο, αυτή την φορά χειρότερο από κάθε προηγούμενο Αρμαγεδδώνα, αυτό μάλλον θα φανεί στο εγγύς μέλλον.

Το πρώτο βασικό στοιχείο των ομοιοτήτων στις δυο αυτές συνδιασκέψεις είναι ότι και στις δυο μια δύναμη εκτός Ευρώπης και συγκεκριμένα η Αμερική, κατά βάθος επιδίωκε πάντα ένα μεγάλο ευρωπαϊκό πόλεμο που θα κατάστρεφε την Ευρώπη και θα εξασφάλιζε την παγκόσμια ηγεμονία της. Στο Μόναχο στην συνδιάσκεψη ειρήνης που ήταν μια τελευταία ευκαιρία για να αποτραπεί ο πόλεμος, μετείχαν οι χώρες Γερμανία, Μεγάλη Βρετανία, Γαλλία και Ιταλία. Στην Αμερική πρόεδρος ήταν o Delano Roosevelt που επεδίωκε πόλεμο στην Ευρώπη εμφανιζόμενος με "ωραίες" υποκριτικές δηλώσεις υπέρ της ειρήνης. Στην συνδιάσκεψη της ειρήνης στο Μινσκ, που θεωρείται σαν μια τελευταία ευκαιρία να αποφευκτεί ο γενικότερος πόλεμος, πάλι στην Αμερική είναι ένας πρόεδρος, ο Μπάρακ Ομπάμα, που στην ουσία θέλει πόλεμο παρά τις "ωραίες" υποκριτικές δηλώσεις του υπέρ της ειρήνης.

Στην περίπτωση του Μονάχου είχαμε μια συνδιάσκεψη για το πρόβλημα που είχε δημιουργηθεί απο την γερμανική μειονότητα της Σουδητείας στην τότε Τσεχοσλοβακία, που καταπιέζονταν από την πλειονότητα των Τσέχων. Στην περίπτωση του Μινσκ έχουμε την ρωσική μειονότητα της Ουκρανίας που καταπιέζεται απο την κυβέρνηση του Κιέβου. Και στη πρώτη και στην δεύτερη περίπτωση έχουμε δυο αδύναμα κράτη, Τσεχοσλοβακία στο Μόναχο, Ουκρανία στο Μινσκ, χωρίς καμία ιστορική ταυτότητα. Και στις δυο περιπτώσεις έχουμε ένα αδύναμο κράτος να προκαλεί τον πόλεμο παρασυρόμενο από εξωτερικούς προάγοντες. Στην συνδιάσκεψη του Μονάχου είχαμε την θεωρητική απουσία αλλά στην πραγματικότητα εκπροσώπηση των ΗΠΑ από την Μεγάλη Βρετανία, ενώ στην συνδιάσκεψη του Μινσκ είχαμε την θεωρητική απουσία αλλά στην πραγματικότητα εκπροσώπηση των ΗΠΑ από την Γερμανία. Μετά την συνδιάσκεψη του Μονάχου είχαμε την Πολωνία να συμπεριφέρεται προκλητικά κατά της Γερμανίας απορρίπτοντας την συμφωνία που είχαν προτείνει οι Γερμανοί προκαλώντας την εισβολή τω ν Γερμανών και στη συνέχεια τον παγκόσμιο πόλεμο. Στην περίπτωση του Μινσκ έχουμε την Ουκρανία που στην πραγματικότητα απορρίπτει κάθε πρόταση της Ρωσίας. Και στις δυο περιπτώσεις διαφαίνεται πως όταν στις συνδιασκέψεις για την ειρήνη στην Ευρώπη ανακατεύονται έξωευρωπαϊκοί παράγοντες, τότε η διασφάλιση της ειρήνης είναι μακρά απο την πραγματικότητα.

Στην Ουκρανία είναι ξεκάθαρο ότι ο Ομπάμα υποστηρίζει ένα νεοναζιστικό καθεστώς όπως αυτό του Κιέβου, επιδιώκοντας αυτό που έχει περάσει στην αμερικανική ιστορία σαν ένας καινούργιος, «Fresh Happy War» για την... εξασφάλιση της ειρήνης. Ουσιαστικά η σύγχρονη μεγάλη πολεμική επιχείρηση των ΗΠΑ άρχισε από την Bush regime με τους πολέμους στο Ιράκ, Αφγανιστάν, τον λεγόμενο «ROW war», δηλαδή πόλεμο στον υπόλοιπο μέρος του κόσμου με δικαιολογία τον περίφημο, «War on Terror», δηλαδή την καταπολέμηση της τρομοκρατίας

Όπως ακριβώς με το Μόναχο οι δυτικοί θυσίασαν την Πολωνία για να φτάσουμε στον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο, έτσι και στην περίπτωση του Μινσκ οι Αμερικανοί δεν θα διστάσουν να θυσιάσουν την Ουκρανία για να προκαλέσουν νέα παγκόσμια σύρραξη. Η Νέα τάξη υπολογίζει συχνά τα μελλούμενα απο τα προηγούμενα, μόνο που αυτή την φορά, ο Αρμαγεδδών θα είναι μάλλον καταστροφή για τους ίδιους τους αρχιτέκτονες της Νέας Τάξης Πραγμάτων.

Οψόμεθα!

Πηγή ΝikosΧeiladakis


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου