Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

16 Ιουλ 2016

Γράφει ο Γεωργίου Μιχαήλ

Ένα πραξικόπημα που έστησε ο Ερντογάν με την βοήθεια της ΜΙΤ (τουρκικές μυστικές υπηρεσίες) και σχεδιάστηκε προσεκτικά, για να «προσφέρει» στον Ερντογάν όσα δεν μπορούσε να αποκτήσει: Την απόλυτη εξουσία.

Δεν είναι, δυστυχώς, λίγοι, εκείνοι που υποστηρίζουν πως όσα συνέβησαν στην Τουρκία ήταν μία καλοστημένη επιχείρηση του Ερντογάν, μία εξαπάτηση, μια τεράστια φθηνή παραγωγή, που εκμεταλλεύτηκε το πάθος ορισμένων χαμηλόβαθμων αξιωματικών, που εξαπάτησε συντονισμένα κάποιους άλλους υψηλόβαθμους και που κατόρθωσε το ακατόρθωτο! Να υλοποιηθεί ένα πραξικόπημα υπό την παρουσία τηλεοπτικών καμερών, με τη χρήση βιντεοσκοπημένων μηνυμάτων, με τη χρήση σχετικής βίας και με νεκρούς, οι οποίοι –πιθανότατα- εξυπηρέτησαν στον απόλυτο βαθμό την ματαιοδοξία του τούρκου «σουλτάνου».

Εάν προσεγγίσουμε «αιρετικά» ή και συνωμοσιολογικά τα όσα συνέβησαν με το «ορφανό» (χωρίς πολιτική στήριξη) τουρκικό πραξικόπημα, θα διαπιστώσουμε πως δεν ήταν τόσο δύσκολο για τον Ερντογάν να στήσει ένα πραξικόπημα εκμεταλλευόμενος τον απόλυτο έλεγχο και πληροφόρηση που του παρείχε το σύστημα διακυβέρνησης της χώρας, κυρίως μέσω της ΜΙΤ, του τεράστιου δικτύου πληροφοριοδοτών που έχει και της πρόσβασής της στον απόλυτο έλεγχο των τηλεπικοινωνιών…

Το να προσπαθούμε να κατανοήσουμε τι πραγματικά συνέβη στην Τουρκία τις τέσσερις (4) περίπου ώρες που διήρκεσε το πραξικόπημα, είναι ίσως το κρίσιμο λάθος που θα μας οδηγήσει σε εξ ορισμού εσφαλμένα συμπεράσματα. Το να «ακούσουμε» όμως την άποψη ενός επαγγελματία δημοσιογράφου που μένει μόνιμα στην Τουρκία και που κατανοεί τον τρόπο σκέψης των πολιτών, αλλά, κυρίως, έχει αποκτήσει μία σειρά επαφών και πληροφοριών, είναι ίσως η καλύτερη προσέγγιση (εάν υποθέσουμε πως ο επαγγελματίας δημοσιογράφος δεν εξυπηρετεί συμφέροντα εντός ή εκτός Τουρκίας).

Έτσι, άξιο προβληματισμού είναι όσα έγραψε ο δημοσιογράφος της Politico, Ράιαν Σμιθ, υποστηρίζοντας πως «η όλη κατάσταση στην Τουρκία μοιάζει περισσότερο με θέατρο παρά με πραξικόπημα».

Στην ανάρτησή του στο Twitter ο δημοσιογράφος του Politico αναφέρει:
«Για όσους δεν είναι εξοικειωμένοι με την παράλογη πραγματικότητα της Τουρκίας, θα ήθελα να μοιραστώ μαζί τους την άποψή μου για όσα έγιναν χθες βράδυ: Δεν επρόκειτο για ένα πραγματικό στρατιωτικό πραξικόπημα! Στήθηκε από τον εκλεγμένο ισλαμιστή δικτάτορα και τις μυστικές υπηρεσίες σε συνεργασία.
Ηταν μια μεγάλη παραγωγή αλλά και ένα φθηνό παιχνίδι, κανένας πολιτικός ή επίσημος δεν παραδόθηκε πουθενά!
Δεν κόπηκε το Ιντερνετ, δεν απαγορεύτηκε το Facebook και το Τwitter (παρά το γεγονός ότι αυτά είναι ρουτίνα για τον Ερντογάν ακόμη και για το πιο λάιτ περιστατικό) μόνο μια φθηνή στρατιωτική επίδειξη, πιθανότατα κάποιων εξαπατημένων χαμηλόβαθμων αξιωματούχων οι οποίοι μάλλον θα θανατωθούν για ένα ψεύτικο πράγμα που εκείνοι πίστεψαν! Φτωχοί μου...

Κάτι τέτοια τα συνηθίζει ο πρόεδρος για να κάνει τον εαυτό του να μοιάζει με «ήρωα και υπερασπιστή της δημοκρατίας», ενώ στην πραγματικότητα είναι το αντίθετο. Όχι μόνο θα πάρει τις απαραίτητες ψήφους αλλά θα κάμψει και ψυχολογικά τους ψηφοφόρους, κάτι που δεν μπορούσε να κάνει με άλλο τρόπο, με σκοπό να γίνει ο «δικτάτορας» ενός ψευδούς προεδρικού συστήματος που προσπαθεί να επιβάλλει και να υποκινήσει ενάντια στην πλειοψηφία.

Καλεί τον κόσμο να βγει έξω, ανθρώπους που θέλει να τους κάνει να πιστέψουν ότι είναι ο μοναδικός άνδρας στην Τουρκία, η μόνη αρχή, ο νομοθέτης, ο δικαστής, ο προφήτης (δεν κοροϊδεύω)! Οι πολιτικοί ισλαμιστές που τον υποστηρίζουν είναι στους δρόμους ενάντια στο στρατιωτικό πραξικόπημα! Καλούν για προσευχή από τα τζαμιά, ενώ δεν είναι ώρα για προσευχή. Και αυτό το κάνει για να προκαλέσει τους ισλαμιστές υποστηρικτές να βγουν στους δρόμους! Έτσι, είναι πολύ πιθανό να δούμε μια περισσότερο απολυταρχική, ισλαμιστική Τουρκία και ένα διαιρεμένο έθνος! Και την Τουρκία στο χείλος του εμφυλίου πολέμου! Γράφω την άποψή μου για όσα έγιναν, για αυτό το ψεύτικο πραξικόπημα που στήθηκε γελοία για να χρησιμοποιηθεί ώστε να ακολουθήσει μια νέα απολυταρχική, αναμφισβήτητη εντολή στον Ταγίπ Ερντογάν.

Και ακόμη τώρα, μέσα από αυτό το ψεύτικο πραξικόπημα, εξορθολογίζει τις απαράδεκτης, μη δημοκρατικές ενέργειές του και τη στάση του ως ένας ψεύτης υπερασπιστής της δημοκρατίας.

Και πιθανότατα θα πάμε σε πρόωρες εκλογές το φθινόπωρο (κάτι που πολλοί αναλυτές προέβλεπαν) που εγγυημένα θα του εξασφαλίσει την πλειοψηφία των ψήφων. Και αυτό πιθανότατα θα του εξασφαλίσει ακόμη 10 με 15 χρόνια νομιμοποιημένης, εκλεγμένης δικτατορίας. Είναι πιθανό να δούμε μια αλλαγή των θεσμών προς το χειρότερο, όπου θα κυριαρχεί ο λαϊκισμός και ο ισλαμισμός. Και μια περίοδος όπου οι ισλαμιστές και οι τζιχαντιστές θα επικρατήσουν. Αυτή, κατά την άποψή μου είναι η αλήθεια, η οποία δεν έχει ακόμη ξεδιπλωθεί. Αλλά πολλοί άνθρωποι είναι υποψιασμένοι. Το «θέατρο όχι πραξικόπημα» γίνεται hashtag.

Και αυτός τώρα στέλνει sms σε όλους στην Τουρκία! Τι οργάνωση! Και εξακολουθεί να μιλά ακόμη στην τηλεόραση (πραξικόπημα;) για αυτό που συνέβη και αποτέλεσε μια ευκαιρία να καθαρίσει τον τουρκικό στρατό και να κάνει τα πράγματα καλύτερα! Η τουρκική δημοκρατία είναι ακόμη νεκρή κάτω από την εξουσία του. Οποιεσδήποτε και αν είναι οι συνέπειες, σήμερα άρχισε η κηδεία!».

Ο δημοσιογράφος της Politico μπορεί να γράφει ό,τι θέλει. Όμως ο απόλυτος έλεγχος που ασκεί η ΜΙΤ (και το πλήθος κρατικών και παρακρατικών οργανώσεων που διαθέτει) στην Τουρκία είναι ένα αδιαμφισβήτητο γεγονός. Αν προσθέσουμε και την εμπειρία της συγκεκριμένης υπηρεσίας στην χειραγώγηση προσώπων (έως και πληθυσμών) για την ικανοποίηση των σχεδιασμών της, τότε θα διαπιστώσουμε πως ο Ταγίπ Ερντογάν έχει στα χέρια του ένα εργαλείο – όπλο που μπορεί να κάνει τα αδύνατα δυνατά, τουλάχιστον μέσα στα όρια της τουρκικής επικράτειας.

Όλα αυτά, βέβαια, μπορούν να χαρακτηριστούν φαντασιώσεις και συνωμοσιολογικές προσεγγίσεις. Κι αυτό, με το σκεπτικό πως δεν είναι δυνατόν να εξαπατηθούν χιλιάδες άνθρωποι ή να συνεργαστούν σε μία ενέργεια η οποία θα τους καταστρέψει τη ζωή… Θα μπορούσε να ισχύει αυτή η εκδοχή, εάν, φυσικά, μπορούσε προηγουμένως να απαντηθεί η ερώτηση: Αφού είναι αδύνατον να εξαπατηθούν μερικές χιλιάδες ιδεολόγοι για να συμμετέχουν σε ένα πραξικόπημα που δεν μπορεί να επιτευχθεί, τότε πως είναι δυνατόν να εξαπατώνται εκατομμύρια πολίτες όταν ψηφίζουν κυβερνήσεις που δεν μπορούν να πετύχουν;
Συμπληρωματικά, πρέπει να καταγράψουμε πως οι ευκολότεροι στην χειραγώγηση είναι οι ιδεολόγοι και οι φανατικοί… Και οι χειραγωγούμενοι γίνονται αντικείμενα υλοποίησης ακραίων ή επικίνδυνων ενεργειών που ο χειραγωγός τους δεν είναι σε θέση ή φοβάται να εκτελέσει...

Το μόνο βέβαιο γεγονός που προέκυψε από το πέμπτο και αποτυχημένο τουρκικό στρατιωτικό πραξικόπημα, είναι πως ο Ερντογάν είναι πλέον ο μοναδικός και ο απόλυτος άρχοντας στην Τουρκία. Και αυτό δεν έχει καμία απολύτως σχέση με την δημοκρατία...
Αν θέλουμε να είμαστε αντικειμενικοί, θα λέγαμε πως το πραγματικό πραξικόπημα στην Τουρκία μόλις ξεκίνησε και γίνεται από τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν...


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Παναγιωτίδης Μάρκος

Απίστευτο αλλά αληθινό!!! Ο Ερντογάν, το μαύρο πρόβατο της διεθνούς πολιτικής, ο άνθρωπος που κατόρθωσε να αποκτήσει μόνο εχθρούς, που κατέστρεψε την τουρκική οικονομία, που αποδείχθηκε διεφθαρμένος «ως το κόκκαλο», ο άνθρωπος που είχε εμπλακεί με την χρήση χημικών στη Συρία, που αποτέλεσε το ισχυρότερο στήριγμα των ισλαμιστών, που βρέθηκε αντιμέτωπος με την απόλυτη καταστροφή μετά την κατάρριψη του ρωσικού μαχητικού στη Συρία, αυτός που χαρακτηρίσθηκε από ασταθής έως παράφρονας από διεθνείς διπλωμάτες, που ήταν προκλητικός σε κάθε επίσημη εμφάνισή του ακόμη και σε ξένες χώρες, ενώ είχε χάσει κάθε επαφή ακόμη και με τον Λευκό Οίκο, κατόρθωσε να επιζήσει ενός πραξικοπήματος αφού διέφυγε από την χώρα και επέστρεψε ως θριαμβευτής, τελικά κατόρθωσε να αντιστρέψει πλήρως την εικόνα του, να αποκτήσει τη διεθνή στήριξη και απολαμβάνοντας την σιωπή των ηγετών όλων των χωρών να αρχίζει άμεσες εκκαθαρίσεις στο εσωτερικό της χώρας του…

Κανείς δεν μπορεί να πει με σιγουριά εάν υπήρξε πραγματικό πραξικόπημα που απέτυχε για μία σειρά λόγων ή εάν ο ίδιος ο Ερντογάν έστησε με τη βοήθεια της ΜΙΤ το πραξικόπημα για να αναδυθεί μέσα από τις στάχτες της ίδιας της Τουρκίας. Μίας Τουρκίας που αλλάζει σελίδα, χωρίς κανείς να γνωρίζει ποια κατεύθυνση θα ακολουθήσει, αν και οι περισσότεροι είναι σχεδόν βέβαιοι πως η Τουρκία του Ερντογάν θα βυθισθεί στο σκληρό πολιτικό Ισλάμ, μετά την «ισοπέδωση» του Κεμαλισμού όπως αυτός υπήρχε στις ρίζες του τουρκικού στρατού που αποτελούσε τον τελευταίο ισχυρό αντίπαλο του «σουλτάνου».

Είναι αλήθεια πως η αποτυχία του πραξικοπήματος παρέδωσε την Τουρκία στον απόλυτο άρχοντά της, στον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν. Στον άνθρωπο δηλαδή που έχει πολύ μεγάλα όνειρα και που μέχρι στιγμής έχει αποδείξει πως δεν διστάζει να προχωρά προς την υλοποίησή τους ακόμη και με την χρήση σκληρής βίας κατά τούρκων πολιτών…
Η επόμενη ημέρα στην Τουρκία, βρίσκει την χώρα σε κατάσταση παραφροσύνης, τον τούρκο πρόεδρο να διατάσσει πογκρόμ κατά στρατιωτικών και δικαστών. Ήδη, την πρώτη ημέρα μετ΄το πραξικόπημα ξήλωσε 6.000 στρατιωτικούς και δικαστικούς... Και αυτό είναι μόνο η αρχή...
Το πρωί αυτής της ημέρας, όμως, ένα περιστατικό ήσσονος σημασίας συμβαίνει στα ελληνοτουρκικά σύνορα. Ένα γεγονός το οποίο μέσα σε λίγες ώρες θα μετατραπεί σε ζήτημα μείζονος βαρύτητας για τις ελληνοτουρκικές σχέσεις και θα εκθέσει την σκληρή πραγματικότητα στην συγκυβέρνηση Τσίπρα – Καμμένου…

Σύμφωνα με τις επίσημες ανακοινώσεις, το πρωί του Σαββάτου 16/7/2016, στρατιωτικό τουρκικό ελικόπτερο, εξέπεμψε σήμα κινδύνου εισερχόμενο στον ελληνικό εναέριο χώρο και ζήτησε την άδεια αναγκαστικής προσγείωσης.
Το ΓΕΕΘΑ αμέσως επικοινώνησε με την πολιτική ηγεσία και ο Υπουργός Άμυνας Πάνος Καμμένος με τον Πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα. Δόθηκε εντολή δύο μαχητικά αεροσκάφη να συνοδέψουν το ελικόπτερο μέχρι την ασφαλή προσγείωσή του στο αεροδρόμιο "Δημόκριτος" της Αλεξανδρούπολης.
Εκεί η Ελληνική Αστυνομία συνέλαβε για παράνομη είσοδο στη χώρα τους 8 επιβαίνοντες στο στρατιωτικό ελικόπτερο, οι οποίοι δήλωσαν ότι αιτούνται πολιτικού ασύλου.
Η Ελληνική Κυβέρνηση επικοινώνησε με τις τουρκικές Αρχές, προκειμένου να διεκπεραιωθεί το συντομότερο δυνατόν η επιστροφή του στρατιωτικού ελικοπτέρου στις τουρκικές Αρχές.

Σε ό,τι αφορά τους οκτώ συλληφθέντες ανακοινώθηκε πως θα τηρηθούν οι προβλεπόμενες διαδικασίες από τη Συνθήκη της Γενεύης*, ωστόσο σύμφωνα με την κυβερνητική εκπρόσωπο κ. Όλγα Γεροβασίλη, λαμβάνεται πολύ σοβαρά υπόψη ότι οι συλληφθέντες, στη χώρα τους κατηγορούνται για παραβίαση της συνταγματικής νομιμότητας και απόπειρα κατάλυσης της Δημοκρατίας.
Η παροχή πολιτικού ασύλου στους οκτώ Τούρκους στρατιωτικούς που προσγειώθηκαν με ελικόπτερο στην Αλεξανδρούπολη είναι πολύ δύσκολη αν όχι αδύνατη, κάτι που φάνηκε από τις δηλώσεις της Όλγας Γεροβασίλη.

Μόλις έγινε γνωστό το περιστατικό, ο υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας Μεβλούτ Τσαβούσογλου, ζήτησε (σε μήνυμά του στο «twitter») την έκδοση των 8 πραξικοπηματιών: «Ζητήσαμε την άμεση έκδοση των οκτώ προδοτών οι οποίοι έχουν καταφύγει με ελικόπτερο στην Ελλάδα». Μάλιστα, έχει έρθει δεύτερο τουρκικό ελικόπτερο στο αεροδρόμιο της Αλεξανδρούπολης, το οποίο μετέφερε κλιμάκιο τούρκων στρατιωτικών, οι οποίοι ξεκίνησαν τον έλεγχο και τις διαδικασίες επιστροφής στην Τουρκία του ελικοπτέρου των πραξικοματιών (αιτούντων άσυλο)...

Στο σημείο αυτό, η κυβέρνηση της Ελλάδας δείχνει να αδιαφορεί για την έκθεση σε κίνδυνο απώλειας ζωής των τούρκων στρατιωτικών στην περίπτωση απέλασης – επιστροφής τους στην Τουρκία. Ενώ καθίσταται απολύτως σαφές πως το μέγαρο Μαξίμου δεν μπορεί να αιτηθεί κανενός είδους εγγύηση για την ασφάλεια των υπό απέλαση στρατιωτικών, η παράδοσή τους στα χέρια του Ερντογάν παραβιάζει κατάφωρα την έννοια του πολιτικού ασύλου, το οποίο δίδεται σε ανθρώπους των οποίων η ζωή κινδυνεύει στη χώρα καταγωγής τους λόγω θανατικής ποινής… Όμως, το καθεστώς Ερντογάν ξέρει πολύ καλά πώς να εξαφανίζει ανθρώπους, αλλά και πώς να δημιουργεί συνθήκες «τραγικών ατυχημάτων» κατά την κράτησή τους…

Σύμφωνα με πληροφορίες, οι τούρκοι στρατιωτικοί θα μεταφερθούν σε κέντρο καταγραφής λαθρομεταναστών, για να υποβάλουν τις αιτήσεις πολιτικού ασύλου στην Ελλάδα, αλλά σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, το κέντρο αυτό βρίσκεται πάρα πολύ κοντά στα ελληνοτουρκικά σύνορα…
Το μέγα ζητούμενο όμως, προκύπτει από την διάθεση της ελληνικής κυβέρνησης που «ρέπει» στην επιστροφή των τούρκων στρατιωτικών στα χέρια του Ερντογάν, γνωρίζοντας την σκληρότατη συνέχεια και πιθανότατη κατάληξη που θα υπάρξει γι αυτούς.

Την ίδια στιγμή, η συγκυβέρνηση Τσίπρα – Καμμένου αποδέχεται σωρηδόν, με αυτοματοποιημένο σύστημα, τις αιτήσεις πολιτικού ασύλου αγνώστων ανθρώπων, που ισχυρίζονται ότι είναι Σύριοι πρόσφυγες (ψευδόμενοι στο μεγαλύτερο ποσοστό τους) που κινδυνεύει η ζωή τους από την κυβέρνηση Άσαντ… Δεν επιστρέφει κανένας από όλους αυτούς, τους προσφέρει στέγη και τροφή, επιδόματα και γενικότερα σχετικά ασφαλείς συνθήκες διαβίωσής τους (και μόνιμης παραμονής τους;) στην Ελλάδα.

Σε κάθε περίπτωση, η μη παροχή ασύλου στους συγκεκριμένους αιτούντες τούρκους στρατιωτικούς, ισοδυναμεί με ποινή θανάτου για τους ίδιους. Όμως, η οργή του «σουλτάνου» φαίνεται πως καθηλώνει την «ριζοσπαστική δημοκρατική» κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα, η οποία δείχνει διατεθειμένη να παραβιάσει την κοινή λογική (δεν είναι η πρώτη φορά) και να συναινέσει άτυπα στην εξόντωση των 8 τούρκων στρατιωτικών που ζήτησαν την βοήθεια της Ελλάδας για να διασώσουν τη ζωή τους. Την ίδια στιγμή, η συγκυβέρνηση Τσίπρα – Καμμένου δημιουργεί μία σοβαρότατη ρωγμή στο αιτιολογικό αίτησης πολιτικού ασύλου από όλους τους λαθρομετανάστες που εισέρχονται ή που έχουν ήδη εισέλθει και βρίσκονται στην Ελλάδα, η οποία τους δέχθηκε προβάλλοντας τον ανθρωπισμό, που όμως φαίνεται πως δεν ισχύει για όσους δεν συμπαθούν τον Ερντογάν…

Μπορεί το μέγαρο Μαξίμου να τρέμει την οργή του «σουλτάνου», όμως δεν έχει καμία απολύτως διασφάλιση πως ο Ταγίπ Ερντογάν θα αλλάξει την προκλητική του επιθετική πολιτική κατά της Ελλάδας, εάν παραδώσουν τους συγκεκριμένους οκτώ (8) στρατιωτικούς, οι οποίοι μετατρέπονται σε τραγικούς πρωταγωνιστές της αποκαθήλωσης ενός από τα τελευταία ηθικά επιχειρήματα της ελληνικής κυβέρνησης στην εκ μέρους της αντιμετώπιση της λαθρομετανάστευσης…

Δυστυχώς ή ευτυχώς, το πραξικόπημα στην Τουρκία έχει δημιουργήσει μία σειρά «κυματισμών» που αναμένεται να συντελέσουν στην δημόσια αποκάλυψη του πραγματικού προσώπου της ελληνικής κυβέρνησης. Αλλά, στην Ελλάδα δεν γίνονται πλέον πραξικοπήματα. Ακόμη και στημένα… Η Ελλάδα είναι χώρα υπό σκληρή ξένη κατοχή, που διοικείται από θλιβερές προσωπικότητες και πολιτικές μαριονέτες που παριστάνουν τους ηθικούς και δημοκράτες…

Ίσως, τελικά, η σκληρή αλήθεια που βιώνει η Τουρκία του Ερντογάν να είναι περισσότερο ηθική και δημοκρατική από όσα βιώνει η Ελλάδα των μνημονίων και, ιδιαίτερα, η Ελλάδα που είναι βουτηγμένη στο ψέμα του θλιβερού δίδυμου Τσίπρα – Καμμένου…

ΥΓ: Όλως "παραδόξως", καμία ανθρωπιστική, αριστερή ή άλλη συναφής οργάνωση δεν έχει βγάλει ανακοίνωση που να υποστηρίζει το αίτημα ασύλου των οκτώ τούρκων στρατιωτικών...

ΥΓ2: Αφού η συγκυβέρνηση Τσίπρα - Καμμένου αποφάσισε να παραδώσει ως "πρόβατα επί σφαγή" (κουρμπάν στα τούρκικα) τους 8 τούρκους που ζητάνε άσυλο στην Ελλάδα, μήπως θα ήταν καλό να ζητήσει κάποιο ή κάποια ανταλλάγματα από τον "σουλτάνο";

* Σύμφωνα λοιπόν με την συνθήκη της Γενεύης, αίτηση για άσυλο μπορεί να υποβάλλει κάποιος ο οποίος έχει φύγει από τη χώρα του και δεν μπορεί να γυρίσει, επειδή φοβάται βάσιμα ότι θα υποστεί δίωξη για λόγους:
φυλής
θρησκείας
εθνικότητας
συμμετοχής σε ιδιαίτερη κοινωνική ομάδα
πολιτικών πεποιθήσεων
Προκειμένου να χορηγηθεί άσυλο σε έναν αιτούντα, θα πρέπει να πληροί τις παραπάνω προϋποθέσεις και τουλάχιστον έναν λόγο δίωξης. Στην περίπτωση των οκτώ τούρκων αξιωματικών, είναι σαφές οτι συντρέχει τουλάχιστον ο τελευταίος λόγος.
Η σοβαρή βλάβη, σύμφωνα με το νόμο, συνίσταται σε:
1. Θανατική ποινή ή εκτέλεση, ή
2. Βασανιστήρια ή απάνθρωπη ή εξευτελιστική μεταχείριση ή τιμωρία
3. Σοβαρή προσωπική απειλή κατά της ζωής ή της σωματικής ακεραιότητας αμάχου λόγω βίας ασκούμενης αδιακρίτως σε καταστάσεις διεθνούς ή εσωτερικής ένοπλης σύρραξης.
“Η χορήγηση ασύλου δεν αποτελεί πράξη φιλανθρωπίας αλλά υποχρέωση της χώρας με βάση τις διεθνείς συνθήκες και την ελληνική νομοθεσία” αναφέρεται χαρακτηριστικά στα φυλλάδια που χορηγούνται εδώ και μήνες στους πρόσφυγες που καταφθάνουν στην Ελλάδα.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Κωνσταντίνος Τερζής

Ήταν νωρίς χθες το βράδυ, περίπου στις 9.30. Τα στρατιωτικά οχήματα και σχηματισμοί που είχαν κάνει έντονη την παρουσία τους στα περίχωρα της Κωνσταντινούπολης, κινήθηκαν προς στρατηγικά σημεία της πόλης και πήραν θέσεις… μάχης… Το πραξικόπημα μόλις είχε ξεκινήσει δημιουργώντας το πρώτο παράδοξο: έγινε σε ώρα αιχμής, ώρα κυκλοφορίας των πολιτών και όχι κατά τη διάρκεια της βαθιάς νύχτας… Ήταν ο πρώτος και ίσως ο πλέον βασικός «κανόνας» που «καταστρατηγούσε» το πέμπτο τουρκικό στρατιωτικό πραξικόπημα. Η συνέχεια ήταν συνώνυμη του χάους, αφού τις 3 πρώτες κρίσιμες ώρες οι πραξικοπηματίες δεν είχαν καταφέρει να καθηλώσουν σειρά στρατηγικών στόχων… Τεσσεράμισι ώρες μετά την έναρξή του, το στρατιωτικό πραξικόπημα της Τουρκίας είχε τελειώσει με παταγώδη αποτυχία…

Πολλά ερωτήματα μπορούν να γίνουν μετά τη νύχτα του χάους στην Τουρκία. Όμως, τα πλέον βασικά αφορούν στο:
- Τι πραγματικά συνέβη όλες αυτές τις ώρες που οδήγησαν στην αποτυχία μίας, λογικά, καλοσχεδιασμένης επιχείρησης;
- Υπήρξε κάποιος καθοριστικός παράγοντας που έγειρε την πλάστιγγα υπέρ της παραμονής του Ερντογάν και λειτούργησε αρνητικά για τους πραξικοπηματίες;
- Ποια θα είναι η Τουρκία της επόμενη ημέρας, του ανίκητου και παντοδύναμου Ερντογάν;

Κατ’ αρχήν θα πρέπει να σημειώσουμε πως οι πραξικοπηματίες έκαναν μία σειρά από βασικά λάθη, ενώ το κέντρο επιχειρήσεών τους δεν ήταν διόλου αποτελεσματικό... Κατέστη επίσης προφανές πως υπήρξαν αστάθμητοι παράγοντες των οποίων η αντιμετώπιση δεν είχε προβλεφθεί, με αποτέλεσμα να υπάρχει εμφανής αποσυντονισμός που συνέτεινε στην κάκιστη εκτέλεση του σχεδίου ανατροπής του Ερντογάν.

Το πρώτο λάθος του πραξικοπήματος αφορούσε στην διαβάθμιση και στην προτεραιότητα εξουδετέρωσης των στόχων που έπρεπε να καταληφθούν και να απενεργοποιηθούν. Αποτέλεσμα αυτού του τραγικού λάθους ήταν να παραμείνουν σε πλήρη επιχειρησιακή ικανότητα η Αστυνομία, η Στρατοχωροφυλακή και το κέντρο των τουρκικών μυστικών υπηρεσιών (ΜΙΤ) παρά τον βομβαρδισμό που υπέστη αυτό... Η αποτυχία των πραξικοπηματιών να καταστήσουν αδύνατη την εσωτερική πληροφόρηση και επικοινωνία των αντιπάλων τους, αποδείχτηκε το πρώτο βαρύτατο στρατηγικό λάθος, που προδιέγραφε πιθανή αποτυχία.

Το δεύτερο λάθος των πραξικοπηματιών ήταν η επιλογή του στρατιωτικού προσωπικού που θα έπαιρνε μέρος στην υλοποίηση του πραξικοπήματος. Στο σημείο αυτό, το λάθος αποδείχτηκε καθοριστικό, αφού επιλέχθηκαν αξιωματικοί, υπαξιωματικοί και απλοί στρατιώτες που δεν ήταν διατεθειμένοι και προετοιμασμένοι ψυχικά να «κλειδώσουν» την επιτυχία της επιχείρησης κάνοντας χρήση των όπλων κατά άοπλων πολιτών… Οι εικόνες στρατιωτών που έκλαιγαν, που ήταν απολύτως παθητικοί και συνεργάσιμοι με τους αστυνομικούς, που αρνούνταν να στρέψουν και να χρησιμοποιήσουν τα όπλα τους κατά του πλήθους ή ακόμη και με στρατιώτες που αγκαλιαζόντουσαν με τους πολίτες, ήταν χαρακτηριστικές του τεράστιου λάθους της επιλογής προσωπικού που έγινε από τους μετέχοντες στο πραξικόπημα αξιωματικούς. Και αυτός ήταν ένας σημαντικός παράγοντας αποτυχίας, αφού οι πραξικοπηματίες δεν επέβαλαν ψυχρά την άποψή τους, αλλά βρέθηκαν αντιμέτωποι με τούρκους πολίτες…


Το τρίτο λάθος, εξίσου σημαντικό με τα προηγούμενα, ήταν η αδυναμία των πραξικοπηματιών να συνεργαστούν ή να γίνουν αποδεκτοί από το πολιτικό σύστημα της Τουρκίας. Κανένα Κόμμα της αντιπολίτευσης δεν χαιρέτισε θετικά το πραξικόπημα, καθιστώντας το «ορφανό» ιδεολογικά. Ούτε καν οι Κούρδοι δεν έβγαλαν κάποια έμμεση υποστηρικτική ανακοίνωση. Αυτή η εξέλιξη ήταν τραγική και επέδρασε καταλυτικά στην συνέχεια των εξελίξεων μιας δραματικής βραδιάς για την γειτονική χώρα.

Το τέταρτο λάθος των πραξικοπηματιών ήταν «εσωτερικής» φύσης και αφορούσε τον υπόλοιπο τουρκικό στρατό και τις υπόλοιπες ένοπλες δυνάμεις της Τουρκίας. Παρά τις πρώτες εικόνες απόλυτης επιβολής, οι πραξικοπηματίες δεν είχαν φροντίσει να εξασφαλίσουν την στήριξη ή την ουδετερότητα συγκεκριμένων και πολύ κρίσιμων στρατιωτικών τουρκικών μονάδων. Η ιδιαίτερης βαρύτητας αποκήρυξη του πραξικοπήματος από τον διοικητή της 1ης Στρατιάς (εδρεύει στην Κωνσταντινούπολη), με την σχεδόν ταυτόχρονη αποκήρυξη των πραξικοπηματιών από τον διοικητή του τουρκικού ναυτικού και τον διοικητή των τουρκικών ειδικών δυνάμεων, επέδραμαν καταλυτικά στην ψυχολογία όχι μόνο των πολιτών, αλλά και των συμμετεχόντων στο πραξικόπημα, που ένιωσαν την απειλή της μοναξιάς του εγχειρήματός τους και δεν είχαν πλέον το ψυχολογικό σθένος να στραφούν κατά συναδέλφων τους…

Το επόμενο, το πέμπτο λάθος, ήταν όμως το κρισιμότερο. Ο λάθος υπολογισμός αφορούσε στην αντίδραση των ιδιωτικών τηλεοράσεων και ραδιοφώνων, που για τους δικούς τους λόγους αποφάσισαν να ενημερώνουν με εικόνα και ήχο για όλα όσα γινόντουσαν. Επιπλέον, τα ιδιωτικά μέσα ενημέρωσης αποφάσισαν «να βγάζουν στον αέρα» τόσο τον ίδιο τον Ερντογάν (ο οποίος το προηγούμενο διάστημα είχε κηρύξει πόλεμο κατά των ιδιωτικών ενημερωτικών μέσων) με τον πρωτοφανή μάλιστα παγκοσμίως τρόπο της χρησιμοποίησης μιας εφαρμογής (Face Time) του iPhone, αλλά και τον πρωθυπουργό κ. Γιλντιρίμ, τον πρώην πρόεδρο κ. Γκιουλ και τον πρώην πρωθυπουργό κ. Νταβούτογλου, δίνοντας την σαφή εικόνα της ύπαρξης πολιτικής κυβέρνησης, συσπείρωσης στο πρόσωπο του Ερντογάν και ταύτισής τους με το μήνυμα του Ερντογάν που καλούσε τους πολίτες (ουσιαστικά τους ψηφοφόρους του) να βγούνε στους δρόμους και να αντιμετωπίσουν τους ένοπλους στρατιώτες… Αυτά συνέβησαν τη στιγμή που τα κρατικά μέσα ενημέρωσης είχαν καταληφθεί και η ενημέρωση της χώρας βρισκόταν υπό τον απόλυτο έλεγχο των πραξικοπηματιών. Δυστυχώς, ο «πλουραλισμός» στην ενημέρωση κατά την εξέλιξη του πραξικοπήματος, αποδείχτηκε εκείνος ο κρίσιμος παράγοντας που κατόρθωσε να λειτουργήσει ως ο πρώτος καταλύτης στην αντίδραση των οπαδών και ψηφοφόρων του κυβερνώντος κόμματος ΑΚΡ. Οι εξελίξεις μετά από το σημείο αυτό ήταν ραγδαίες και έδωσαν ένα πρώτο σημάδι για την εικόνα της Τουρκίας την επόμενη ημέρα, αφού το μήνυμα του «ηγέτη» και «σουλτάνου», του ισλαμιστή προέδρου της Τουρκίας, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, έγινε αντιληπτό από το ισλαμικό κομμάτι της Τουρκίας.

Την στιγμή που μαίνονταν σκληρές μάχες του Στρατού με την Αστυνομία και της Στρατοχωροφυλακή, τη στιγμή που ελικόπτερα χτυπούσαν στρατόπεδα των ειδικών δυνάμεων, εγκαταστάσεις της Αστυνομίας και της ΜΙΤ, τη στιγμή που γινόταν επιχείρηση κατάληψης του προεδρικού μεγάρου, που το τουρκικό Κοινοβούλιο είχε γίνει στόχος βολών αρμάτων μάχης και βομβαρδισμών από αέρος, εκείνη την ιδιαίτερα στιγμή οι ιμάμηδες άρχισαν να καλούν από τα τζαμιά και να ζητούν από τους καλούς μουσουλμάνους, να βγούνε στους δρόμους και να σταματήσουν το πραξικόπημα. Ξαφνικά, ο Αλλάχ και ο Ερντογάν έγιναν «ένα πράγμα» και η Τουρκία ένα θύμα που μπορούσε να σωθεί μόνο από τον Ερντογάν που είχε την πλήρη θεϊκή στήριξη του Αλλάχ.

Το καθοριστικό λάθος, δηλαδή το δικαίωμα στην ενημέρωση και την άτυπη κυβερνητική προπαγάνδα, το δικαίωμα στην πρόσθεση πληροφοριών που δεν είχαν διασταυρωθεί και προέρχονταν από κυβερνητικούς κύκλους και πηγές, είχε ήδη κλίνει την πλάστιγγα κατά του πραξικοπήματος.

Το πραξικόπημα είχε ήδη αρχίσει να βρίσκεται υπό κατάρρευση, αφού πολλοί από τους στρατιώτες που μετείχαν σε αυτό, αρνούνταν να χρησιμοποιήσουν τα όπλα τους κατά των άοπλων πολιτών. Τα πρώτα μηνύματα «αναμονής» των εξελίξεων από το εξωτερικό, άρχισαν να γίνονται μηνύματα υποστήριξης της κυβέρνησης και της σταθερότητας της Τουρκίας (προσεγμένα απέφευγαν την αναφορά σε στήριξη του Ερντογάν).

Όμως, το μεγαλύτερο, ίσως, λάθος στην εκτέλεση του πέμπτου τουρκικού πραξικοπήματος ήταν η αδυναμία των πραξικοπηματιών να συλλάβουν ή να σκοτώσουν τον Ερντογάν. Ο «σουλτάνος» παρέμενε ζωντανός, κυνηγημένος και κρυπτόμενος κατά τις 3 πρώτες ώρες, αλλά ήταν ζωντανός και απέκτησε το «δικαίωμα» της επικοινωνίας με τους οπαδούς του και με το βαθύ κράτος του Ισλάμ που ο ίδιος είχε φροντίσει να στηριχθεί στον μέγιστο βαθμό. Διέφυγε μαζί με την οικογένειά του με το πρωθυπουργικό αεροπλάνο (όχι το προεδρικό για να μην καταρριφθεί από μαχητικά που πετούσαν στον τουρκικό εναέριο χώρο), επέλεξε να διασωθεί ο ίδιος εγκαταλείποντας την χώρα, αλλά μερικές ώρες αργότερα επέστρεφε φοβισμένος αλλά και θριαμβευτής για να ανακοινώσει την σκληρή και παραδειγματική τιμωρία εκείνων που τον αμφισβήτησαν και επεχείρησαν να τον ανατρέψουν, κάνοντας ο ίδιος χρήση των διαδικτυακών μέσων που κυνήγησε ανηλεώς, επειδή γνώριζε πάρα πολύ καλά την ισχύ τους...

Τραγική ειρωνεία το ότι ο φυγάς επέστρεψε θριαμβευτής, χρησιμοποιώντας ως μοναδικό του όπλο εκείνο ακριβώς που φοβόταν ότι θα τον ανατρέψει. Η μεγαλύτερη τραγική ειρωνεία, όμως, είναι πως ο ίδιος άνθρωπος, ο Ταγίπ Ερντογάν, θα συνεχίσει πιο ενισχυμένος πολιτικά και σίγουρα με αυξημένες αρμοδιότητες πια, να κυβερνά την χώρα που ένα κομμάτι της του έδειξε πως δεν τον εγκρίνει ως «αρχηγό».

Η επιτυχία των πραξικοπηματιών βρίσκεται στην απόλυτη εχεμύθεια που εξασφάλισαν κατά τον σχεδιασμό του.
Η αποτυχία τους εστιάζεται στο ότι δεν μπόρεσαν να διατηρήσουν αυτή την μυστικότητα κατά την εξέλιξη του εγχειρηματός τους, με αποτέλεσμα να δώσουν την δυνατότητα στην παγκόσμια κοινότητα να παρακολουθήσει σε ζωντανή μετάδοση την εξέλιξη και την αποτυχία του πραξικοπήματος.

Χρειάστηκε ένα αποτυχημένο πραξικόπημα για να ξεχαστούν σε μία στιγμή τα τεράστια οικονομικά και κοινωνικά προβλήματα, για να παραμεριστεί το μείζον πρόβλημα με τους Κούρδους στη νοτιο-ανατολική Τουρκία, για να διαγραφούν τα τραγικά λάθη του Ερντογάν…
Χρειάστηκε ένα κακοστημένο, όπως αποδείχθηκε, πραξικόπημα για να αναδείξει τον Ερντογάν ως τον απόλυτο άρχοντα στην Τουρκία, που ως παντοδύναμος πλέον αναδύεται μέσα από τις στάχτες της χώρας και που αναμένεται να την βυθίσει ακόμη περισσότερο στο Ισλάμ, που αποδείχθηκε και ο κύριος παράγοντας διάσωσης του «σουλτάνου».

Δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να ξεχνάμε το παρελθόν του τούρκου προέδρου και την "επαφή" του με την δημοκρατία.
- Ο Ερντογάν ήταν αυτός που είχε σχεδιάσει και εκτελέσει τις επιθέσεις με χημικά εναντίον αθώων στη Συρία για να υποστεί επίθεση από τη Δύση ο δικτάτορας Άσαντ.
- Ο Ερντογάν καλούσε στο τηλέφωνο το γιό του να κρύψει κάτι δις δολάρια από μίζες που είχε κρυμμένα κάτω από το κρεβάτι.
- Ο Ερντογάν ποδηγέτησε και εξευτέλισε τις έρευνες των κεμαλικής προέλευσης δικαστών στην Τουρκία για τις δράσεις του.
- Ο Ερντογάν έστειλε Τουρκικό στρατό στη Συρία να υποδύεται τους Τουρκμένους για να εξουδετερώσει τους Κούρδους και να επεκτείνει τα Τουρκικά σύνορα.
- Ο Ερντογάν ήταν που έστησε το θέμα των ροών προσφύγων προς την Ελλάδα και την Ευρώπη.
- Ο Ερντογάν είναι αυτός που έχει αναπτπύξει ξεδιάντροπα αγαστές σχέσεις με το ISIS.

Ο ατρόμητος Ερντογάν βρέθηκε αντιμέτωπος με ένα πραξικόπημα, και το έβαλε στα πόδια. Ιστορικό παράδοξο; Και όμως, το πραξικόπημα που έγινε στην Τουρκία τελικά έσωσε τον «σουλτάνο». Ο οποίος τώρα ανενόχλητος πρέπει να αποφασίσει αν θα συνετιστεί ή θα ρίξει την Τουρκία στα χέρια του Ισλάμ. Αν δηλαδή θα προχωρήσει ο ίδιος σε ένα πραξικόπημα που θα έχει πολιτικά και θρησκευτικά χαρακτηριστικά και θα είναι ενάντια στη θέληση του μισού (περίπου) πληθυσμού της γειτονικής χώρας. Η Τουρκία του Ερντογάν βρίσκεται πλέον μπροστά σε εθνική καταστροφή. Ενδεχομένως και σε έναν άτυπο εμφύλιο πόλεμο. Το πως θα αντιδράσει η πολιτική της ηγεσία, το πως θα αποδεχτούν οι μη ισλαμιστές τον ημιπαράφρονα και ιδιαίτερα ασταθή Ερντογάν, είναι ζητήματα που θα απασχολήσουν την ίδια την Τουρκία, αλλά και όλες τις γειτονικές με αυτήν χώρες. Η εξωτερική πολιτική της Τουρκίας δεν πρόκειται να αλλάξει τα ποιοτικά της χαρακτηριστικά. Θα αλλάξει, όμως, τα ποσοτικά της χαρακτηριστικά, αφού τώρα ο «σουλτάνος» έχει αρχίσει να αισθάνεται αλώβητος και αθάνατος… Και αυτή η «αίσθηση» αποτελεί μείζονα κίνδυνο για όλους τους γείτονες της Τουρκίας του Ταγίπ Ερντογάν…

Καθίσταται απολύτως σαφές, πως η σκληρότητα του Ερντογάν θα εξαντληθεί στα πρόσωπα των πραξικοπηματιών, ενώ ήδη έχει στοχοποιήσει ως κύριο και ηθικό υπεύθυνο τον ιμάμη Φετουλάχ Γκιουλέν που αποτελεί "ψύχωση" του τούρκου προέδρου. Όμως, με πρόσχημα το πραξικόπημα ο ιδιάζουσας προσωπικότητας πρόεδρος της Τουρκίας ενδέχεται να «ανοίξει την βεντάλια» της αυταρχικότητάς του σε πολλές παλιές αλλά και νέες κατευθύνσεις…
Σημαντικός παράγοντας –σύμφωνα με τον γράφοντα- για τις όποιες εξελίξεις είναι η προσωπικότητα του «αθάνατου σουλτάνου», ο οποίος γνωρίζει πως το κύρος του έχει βληθεί σημαντικά εξαιτίας της επιλογής του να διαφύγει με αεροπλάνο για να διασωθεί. Η επάνοδός του και η απόπειρά του να αποδείξει πως είναι ένας «γενναίος οθωμανός και πιστός ισλμιστής», είναι ίσως το κρισιμότερο στοιχείο για το τι μέλλει γεννέσθαι…

Τα ερωτήματα που θα πρέπει να μας απασχολούν τώρα για την Τουρκία είναι:
- Τι μίγμα πολιτικής θα επιβάλει τώρα ο Ερντογάν; Θα εξαφανίσει το "κοσμικό" πολίτευμα και θα αναδείξει το Ισλάμ ενάντια σε κάθε λόγική;
- Ποια θα είναι η από σήμερα και μετά στάση του ανίκητου Ερντογάν στο Κουρδικό;
- Πώς θα συμπεριφερθεί ο αλαζόνας «σουλτάνος» στην Κύπρο;
- Σε ποιες κινήσεις πρόκειται να προχωρήσει σε Αιγαίο, Θράκη και Βαλκάνια ο νεο-οθωμανός Ταγίπ;
- Τι πρόκειται να κάνει ο Ερντογάν απέναντι στη Συρία που βιάστηκε να πανηγυρίσει την πτώση του;

Αυτά τα ερωτήματα –και όχι μόνο- θα αποτελέσουν πηγές σοβαρού προβληματισμού για την επόμενη ημέρα, αφού η Τουρκία βρίσκεται στον ευρύτερο χώρο της Μέσης Ανατολής και συμμετέχει ενεργά στις εξελίξεις που αναμένεται να είναι χρόνιες και να επηρεάσουν σοβαρά την γεωπολιτική και γεωστρατηγική αυτής της περιοχής. Σε κάθε περίπτωση, το επόμενο διάστημα ο Ερντογάν θα αποκαλύψει μεγάλο μέρος των προθέσεών του...

Η Ελλάδα από την πλευρά της θα πρέπει να αναρωτιέται για την «τρίτη λύση» που έχει στη διάθεσή του ο Ερντογάν, αν θέλει να συσπειρώσει όλη την Τουρκία στο πρόσωπό του… Γιατί αυτή η «τρίτη λύση» είναι άμεσα συνδεδεμένη με το επί δεκαετίες καλλιεργημένο εθνικό φρόνημα των τούρκων… Το φάντασμα της " Βαριοπούλας" συνεχίζει να πλανάται στα ελληνικά επιτελεία.
Δυστυχώς όμως, η Ελλάδα θα ενημερώνεται για τα όσα συμβαίνουν (και μπορεί να τα καθιστούν μείζονα απειλή για την Ελλάδα) στην Τουρκία, μέσω τρίτων (ξένες χώρες) ανοικτών(;) πηγών πληροφοριών, αφού από πέρυσι ο σημερινός διοικητής της ΕΥΠ είχε φροντίσει, όπως έχουμε διαβάσει, να αποσύρει όλο το προσωπικό της υπηρεσίας από την Τουρκία (και όχι μόνο)...



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Οι πραξικοπηματίες στην Τουρκία έκαναν ό,τι και όλες τις προηγούμενες φορές. Κατέβασαν τα τανκς στον δρόμο, φίμωσαν μέσα ενημέρωσης και κατέλαβαν δημόσια κτίρια. Δεν περίμεναν ότι θα υπήρχαν άνθρωποι που θα σταμάταγαν τα τανκς με τα χέρια τους. Τα απομεινάρια του κεμαλικού κατεστημένου υπέστησαν χτες συντριπτική ήττα. Ορισμένες πρώτες σκέψεις επ’ αυτού…

Καταρχήν θα πρέπει να ξεκαθαρίσουμε ότι δεν επρόκειτο για ένα στρατιωτικό κίνημα ολίγων που δήθεν στήθηκε από «κάποιους» για να … ισχυροποιηθεί ο Σουλτάνος Ερντογάν. Ήταν ένα καλά μελετημένο σχέδιο που κλήθηκαν να το υλοποιήσουν χιλιάδες άνθρωποι. Δεν προκύπτει από κάπου ένα τέτοιο σενάριο. Εκείνο που είδαμε στις οθόνες των τηλεοράσεών μας ήταν τον στρατό να πετυχαίνει αρχικά τον στόχο του και στην συνέχεια ο κόσμος να παίρνει την κατάσταση στα χέρια του. Ο λαός αμφισβήτησε τις κάνες των όπλων και τα κανόνια. Γι’ αυτό ηττήθηκαν οι πραξικοπηματίες. Επειδή υπήρξαν δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι που ήσαν αποφασισμένοι να πέσουν νεκροί εις το όνομα του Αλλάχ και του προφήτη Ερντογάν.

Να σας θυμίσω μία σκηνή: Ομάδα διαδηλωτών προχωράει προς μία από τις γέφυρες του Βοσπόρου που είχαν καταλάβει οι στρατιώτες. Πέφτουν σφαίρες και ένας άνθρωπος τραυματίζεται. Το πλήθος δεν διαλύεται! Προχωράει!!! Κι έπειτα από ώρα βρίσκουν και μία ασφαλέστερη λύση. Βάζουν μπροστά ένα λεωφορείο για κάλυψη! Η γέφυρα έπρεπε να «απελευθερωθεί», όπως και συνέβη.

Τι είναι αυτό που έσπρωξε τόσους ανθρώπους να παίξουν κορώνα γράμματα την ζωή τους και μάλιστα απέναντι σε έναν σκληρό στρατιωτικό μηχανισμό, όπως ο τουρκικός; Δεν ήταν το πρώτο πραξικόπημα του στρατού στην Τουρκία και οι μνήμες είναι ακόμη νωπές. Τα βασανιστήρια που έγιναν στο όνομα της Δημοκρατίας δεν έχουν ακόμη σβήσει από την συλλογική μνήμη της τουρκικής κοινωνίας. Τι τους έκανε, λοιπόν, να βάλουν τα στήθη τους απέναντι στους μιλιταριστές; Η Πίστη! Το Ισλάμ!

Το ότι κρίθηκε να υπερασπιστεί την Δημοκρατία και τα ανθρώπινα δικαιώματα ο στρατός είναι ένα από τα παράδοξα της Τουρκίας. Ξέρουν όλοι ότι πρόκειται για ψεύδος. Η αλήθεια, πάντως, είναι ότι ο δεσποτικός και τυραννικός Σουλτάνος Ερντογάν κέρδισε κατά κράτος και μάλιστα σε μία περίοδο που ο απολυταρχικός τρόπος διακυβέρνησής του είχε αρχίσει να συσπειρώνει απέναντί του ένα σημαντικό κομμάτι του λαού. Αυτό το κομμάτι δεν θα μπορέσει πλέον να αντιδράσει στο επόμενο χρονικό διάστημα. Χρεώνεται μια ήττα που δεν είναι δική του. Ή καλύτερα δίδεται η δυνατότητα στον Ερντογάν να ισχυροποιήσει απόλυτα την θέση του. Είναι ο απόλυτος κυρίαρχος του παιγνιδιού…

Μέχρι σήμερα ο στρατός ήταν το αντίπαλο δέος των ισλαμιστών. Γι αυτό και οι τελευταίοι είχαν ενισχύσει σημαντικά την αστυνομία. Τώρα δίδεται η δυνατότητα στον Ερντογάν να δημιουργήσει και έναν ισλαμικό στρατό! Κι αυτό έχει πολλές επιπτώσεις και σε πολλά επίπεδα.

Ο στρατός στην Τουρκία ήταν μέχρι σήμερα ο εγγυητής του κοσμικού κράτους. Ενός κράτους που δεν είναι τόσο ενιαίο όσο νομίζουν μερικοί. Η Τουρκία δεν είναι ένα πράγμα. Όταν μιλάμε, λοιπόν, για έναν νέο στρατό με περισσότερα ισλαμικά χαρακτηριστικά, αναφερόμαστε στους Σουνίτες. Διότι και το Ισλάμ δεν είναι ένα πράγμα! Με άλλα λόγια, η μετατροπή του τουρκικού στρατού σε κάτι άλλο από αυτό που είναι σήμερα, δημιουργεί περισσότερες προϋποθέσεις ρήξης παρά δημιουργεί ευκαιρίες για το καθεστώς Ερντογάν. Αλλά αυτό είναι κάτι που δεν θα το «αγοράσει» ο Ερντογάν. Αφενός ήθελε πάντα να ελέγξει τον στρατό και αφετέρου δεν μπορεί να κάνει και διαφορετικά μετά τα χτεσινά γεγονότα. Ωστόσο, αυτό που δείχνει να ισχυροποιεί την θέση του Ερντογάν στην Τουρκία, μπορεί στο τέλος να αποσταθεροποιήσει την ίδια την Τουρκία.

Η Τουρκία θα γίνει περισσότερο ισλαμική. Αυτό είναι μοιραίο. Και το καθεστώς περισσότερο αυταρχικό, προκειμένου να αντιμετωπίσει τις όποιες αντιδράσεις. Κι ο οποίες θα είναι σημαντικότατες και τοποθετημένες σε μία τελείως διαφορετική βάση από εκείνη των κοσμικών – ισλαμιστών. Εθνικές και θρησκευτικές διαφορές που ήσαν επί δεκαετίες καταχωνιασμένες κάτω από την πυγμή του κεμαλικού κράτους, θα έρθουν και πάλι στην επιφάνεια.

Σε σχέση με την Ελλάδα δεν διαφαίνεται άμεσος κίνδυνος. Τα γεγονότα της Άνοιξης στα ανοικτά της Χίου ήταν άλλη μία προσπάθεια των στρατιωτικών της Τουρκίας να μας εμπλέξουν στα πολιτικά τους παιγνίδια. Αν κέρδιζαν οι πραξικοπηματίες θα είχαμε περισσότερα να φοβόμαστε απ’ όσα σήμερα. Σαφή δείγματα γραφής θα δούμε, πάντως, στο αμέσως επόμενο χρονικό διάστημα στο Αιγαίο! Αν δηλαδή τα γεγονότα στην Χίο ήταν ένα σχέδιο μόνο των κεμαλικών να οδηγήσουν τις δύο χώρες σε πόλεμο ή αν το σχέδιο εξακολουθεί να υφίσταται. Ελπίζουμε μόνο οι αρμόδιες υπηρεσίες μας να εργαστούν αυτή την φορά σχετικά…

Θανάσης Μαυρίδης
thanasis.mavridis@liberal.gr
Πηγή Liberal



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου