Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

11 Ιουλ 2011

Αποφράς ημέρα στην ελληνική ιστορία πρέπει να θεωρηθεί η 29η Ιουνίου, ημέρα ψήφισης από τους “155” του “μεσοπρόθεσμου προγράμματος”. Προγράμματος που δεν μπορεί δυστυχώς κανείς να το χαρακτηρίσει διαφορετικά, παρά ως πρόγραμμα δολοφονίας της Ελλάδας, του ελληνικού λαού και κράτους, της ελληνικής οικονομίας και δημοκρατίας. Και την ψήφισή του τίποτε άλλο από παράδοση, συνθηκολόγηση στον οικονομικό, χρηματοπιστωτικό κατακτητή. Κανείς ¨Ελληνας δεν μπορεί να διαβάσει καν αυτό το πρόγραμμα, χωρίς να ντραπεί, όπως προσφυώς είπε στη Βουλή ο Αλέξης Τσίπρας. Κι αν ένας, έστω, αναγνώστης μας, διαφωνεί με την κατηγορηματικότητα των εκφράσεων που χρησιμοποιούμε, τον καλούμε, πριν κρίνει εμάς, να μπει στον κόπο να το διαβάσει.

Βασιζόμενη στη συνεργασία της κυβέρνησης και στηριζόμενη στην ψήφο των βουλευτών, εκμεταλλευόμενη και την θερινή άμβλυνση των πολιτικών αντανακλαστικών εδώ και διεθνώς, η τρόικα θα επιτεθεί πιθανότατα στην Ελλάδα μέσα στον Ιούλιο και τον Αύγουστο, με έναν ορυμαγδό μέτρων και λεηλασιών, με τον ίδιο τρόπο που τα τανκς του Γκουντέριαν της επετέθησαν την άνοιξη του 1941. Η μορφή της ασκούμενης βίας έχει αλλάξει, όχι η τελική επιδίωξη, η υποδούλωση της χώρας, η μετατροπή της σε άθλια αποικία της παγκοσμιοποίησης, η χρήση της Ελλάδας για την πειθάρχηση όλης της ευρωζώνης, τη μετατροπή επίσημα της ΕΕ σε δικτατορία των αγορών, του διεθνούς, και σε μεγάλο βαθμό εξωευρωπαϊκού, χρηματοπιστωτικού κεφαλαίου.

Η τρόικα δεν είναι παρά η εμπροσθοφυλακή του νέου ολοκληρωτισμού που επελαύνει από την Ελλάδα κατά της Ευρώπης, κατά δηλαδή των πολιτικών και κοινωνικών κατακτήσεων των ευρωπαϊκών λαών μετά τη Γαλλική Επανάσταση και, ιδίως, την νίκη επί του Χίτλερ το 1945. Η διαφορά με το 1941 είναι ότι η κυβέρνηση της Αθήνας έκανε τώρα ότι μπορούσε για να προκαλέσει και διευκολύνει αυτή την επίθεση, για να οργανώσει την ήττα, υποδούλωση και καταστροφή του ελληνικού λαού.

Aπό τον Γλέζο στον Κουρουμπλή

Την ώρα που η Εξουσία αδίστακτα επέβαλε, τρομοκρατώντας, εκβιάζοντας, δωροδοκώντας με αξιώματα, στο μεγαλύτερο κόμμα της χώρας να αυτοκτονήσει και στους βουλευτές να κλείσουν τα μάτια τους μπροστά στο εθνικό συμφέρον και τη δημοκρατική τάξη, χρειάστηκε ένας τυφλός για να δει την αλήθεια. Αστραπή φωτός στην πιο βαθιά νύχτα της Ελλάδας, η ψήφος του Παναγιώτη Κουρουμπλή έχει την ίδια βαρύτητα και σημασία που είχε το κατέβασμα της σημαίας των Ναζί από την Ακρόπολη, έστω κι αν ο Βουλευτής του ΠΑΣΟΚ δεν χρειάστηκε, ευτυχώς, να διακινδυνεύσει τη ζωή του. Εύφημο μνεία θα αποδώσει η Ιστορία και στους βουλευτές της ΝΔ Σπ. Γαληνό και Π. Καμμένο, που καταψήφισαν στο σύνολό του τον εφαρμοστικό νόμο.

¨Όπως σε όλες τις κρίσιμες στιγμές της Ιστορίας, ο ελληνικός λαός, εφευρέτης της Ελευθερίας και της Δημοκρατίας, ο λαός που έκανε τη δεύτερη μεγαλύτερη Επανάσταση στην Ευρώπη, μετά τη Γαλλική, και προέταξε την ισχυρότερη αντίσταση στον Χίτλερ, σχετικά με το μέγεθος της χώρας του, ήταν παρών αγωνιζόμενος έξω από τον χώρο του εγκλήματος.

Απλοί άνθρωποι, νέοι και γέροι, συνταξιούχοι και μεροκαματιάρηδες υπερασπίστηκαν τη χώρα τους την ώρα που ασελγούσαν πάνω της στο εσωτερικό της Βουλής. Αντιστάθηκαν επίμονα και ηρωϊκά στην πιο εκτεταμένη χρήση αστυνομικής βίας μετά τη στρατιωτική δικτατορία και στη συνδυασμένη προβοκατόρικη δράση παρακρατικών και αστυνομίας.

Το μεσοπρόθεσμο δεν είναι μια πολιτική που μπορεί κάποιος να τη θεωρήσει καλή και κάποιος κακή. Ούτε καν οι προτείναντες και ψηφίσαντες αυτή την πολιτική δεν υποστήριξαν, όπως έλεγαν πέρυσι, ότι πρόκειται, καθ¨ οιονδήποτε τρόπο, για πρόγραμμα σωτηρίας, έστω οδυνηρής, για τη χώρα. Μια πολιτικός που φαινόταν να διατηρεί έως τώρα κάποια επίφαση σοβαρότητας, όπως η Βάσω Παπανδρέου, δήλωσε μάλιστα ότι ψηφίζει ναι, γιατί προτιμά το μαχαίρι από το πιστόλι!

Διαδρομές της Προδοσίας

Οι εκλογές όμως δεν γίνονται για να διαλέξουν οι βουλευτές το όπλο εκτέλεσης του ελληνικού λαού, της οικονομίας, του κράτους, της χώρας, του έθνους. Μόνο ως προδοσία μπορούν να χαρακτηρισθούν παρόμοιες πράξεις.

Η απόφαση των 155 είναι νομότυπη, δεν είναι νόμιμη. Είναι νομότυπη όσο ήταν και η ψήφος των Αποστατών, που παραβίασαν κάθε αρχή λαϊκής κυριαρχίας και του Συντάγματος, στηρίζοντας, με την ψήφο τους, το πραξικόπημα του Βασιληά, του Παλατιού και των ΗΠΑ, το 1965, πραξικόπημα που έγινε για να οδηγήσει και οδήγησε στη δικτατορία του 1967 και την τουρκική εισβολή στην Κύπρο το 1974. Η ψήφιση του Μνημονίου και του Μεσοπρόθεσμου συνιστά ευθεία παραβίαση της λαϊκής εντολής, πολιτικό πραξικόπημα ακριβώς ανάλογο εκείνου του 1965. Είναι νομότυπη, αλλά νομότυπη ήταν επίσης και η ανάλογης ηθικο-πολιτικής αξίας συνθηκολόγηση του στρατηγού Τσολάκογλου, το 1941.

Εδώ βέβαια τελειώνουν οι ιστορικές αναλογίες. Η συνθηκολόγηση Τσολάκογλου είχε μεγάλη ηθικο-ψυχολογική, περιορισμένη όμως πρακτική σημασία. Η Ελλάδα είχε ήδη ηττηθεί ουσιαστικά από τον ‘Aξονα. Εδώ υπήρχαν τεράστια περιθώρια διαπραγμάτευσης, γιατί δεν ήταν έτοιμοι Ουάσιγκτον, Βρυξέλλες και Βερολίνο να διακινδυνεύσουν μια παγκόσμια οικονομική κρίση και μια κρίση της ΕΕ για να περάσει το μεσοπρόθεσμο! Μόνο ηλίθιοι ή απατεώνες μπορούν να υποστηρίξουν κάτι τέτοιο. Είναι λοιπόν διπλά και τριπλά προδότες οι σημερινοί, γιατί συνθηκολόγησαν χωρίς να έχουν ηττηθεί, προκαλώντας με τη συνθηκολόγηση την ήττα.

Σε ότι αφορά το 1965, η Αποστασία οδήγησε όντως, τελικά, στην απώλεια της μισής Κύπρου το 1974. Αλλά ακόμα και αυτή η τραγική απώλεια μπορεί να αποδειχθεί τίποτα μπροστά στον κίνδυνο να χαθεί, όχι η μισή Κύπρος, αλλά ολόκληρη η Ελλάδα.

Αεροπειρατεία ενός κράτους

Οι τελευταίες εξελίξεις μοιάζουν, δυστυχώς, να επιβεβαιώνουν όσους υποστηρίζουν ότι εδώ δεν έχουμε να κάνουμε με μια καλή ή μια κακή κυβέρνηση, έχουμε να κάνουμε με μια “οθόνη”, που αποκρύπτει την “κατάληψη”, στην πραγματικότητα, του ελληνικού κυβερνητικού και κρατικού μηχανισμού από αλλότριες δυνάμεις, που χρησιμοποιώντας το όνομα του Πρωθυπουργού μπόρεσαν να ελέγξουν το μεγαλύτερο κόμμα της χώρας και, στη συνέχεια, την κυβέρνηση και το ελληνικό κράτος, προκαλώντας και εκμεταλλευόμενοι την κρίση.

Δεν είναι η πρώτη φορά που συμβαίνει κάτι τέτοιο στην ελληνική ιστορία, ούτε είμαστε η μοναδική ευρωπαϊκή χώρα που εμφανίζονται τέτοιες τάσεις. Το αντίθετο. Η ειδοποιός διαφορά όμως της σημερινής ελληνικής περίπτωσης, είναι η ολοκληρωτική αποξένωση της κυβέρνησης από την ελληνική κοινωνία. Ούτε οι κυβερνήσεις των Αποστατών, ούτε η Χούντα του Παπαδόπουλου, ήταν καθ¨ οιονδήποτε τρόπο αντιπροσωπευτικές του ελληνικού λαού ή ανεξάρτητες κατ¨ελάχιστον έναντι των Ξένων. Ακόμα κι αυτές όμως είχαν κάποιο όριο στο τι μπορούσαν να κάνουν, γι¨αυτό και χρειάστηκε να έρθει ο Ιωαννίδης για να ολοκληρωθεί το έγκλημα.

Η κυβέρνηση είναι ειλικρινής λέγοντας ότι δεν την ενδιαφέρει το πολιτικό κόστος. Δεν την ενδιαφέρει γιατί δεν αναφέρεται στον ελληνικό λαό, ούτε δίνει σε αυτόν λογαριασμό, ούτε κυβερνά καν η ίδια. ¨Άλλες δυνάμεις κυβερνούν εδώ, μη ελληνικές. Η κυβέρνηση λειτουργεί εν τέλει, συνειδητά ή όχι, αλλά αυτό έχει δευτερεύουσα σημασία, ως εντεταλμένο απόσπασμα του επελαύνοντος “ολοκληρωτισμού των αγορών”, ενός διεθνούς πραξικοπήματος που εκτυλίσσεται μπροστά στα μάτια μας, για την πλήρη επικράτηση του χρηματιστικού κεφαλαίου επί των κρατών. Λειτουργώντας έτσι δεν οργανώνει μόνο την αποικιοποίηση, υποδούλωση και καταστροφή της Ελλάδας, έχει καταστεί και παράγων πανευρωπαϊκής αποσταθεροποίησης.

Στο τέλος μάλιστα κινδυνεύει, αυτή η κυβέρνηση, τόσο ανίκανη να διαμεσολαβήσει μεταξύ ελληνικού λαού και διεθνούς συστήματος, να γίνει μπούμερανγκ και για τις δυνάμεις που τη χρησιμοποιούν. Στο μέτρο ιδίως που αδυνατεί να παγιώσει την κυριαρχία τους στη χώρα, οδηγώντας είτε σε εξέγερση, είτε σε εθνική κατάρρευση. Τότε, μπορούν να ενεργοποιηθούν οι δυνάμεις του Χάους, που θέλουν την καταστροφή της ΕΕ και δεν αρκούνται στον μεταμοντέρνο ολοκληρωτισμό, αλλά προτιμούν τον … κανονικό!
Υπάρχει ελπίδα;

Θεωρητικά τουλάχιστον, μια τόσο απελπιστική κατάσταση προσφέρει δια της ακρότητός της και τη μόνη δημοκρατική λύση. Τη μετατροπή της Ελλάδας σε φορέα του αιτήματος για μια οργανωμένη απάντηση της Ευρώπης στις αγορές, κάτι που μπορεί να ενδιαφέρει όλους τους ευρωπαϊκούς λαούς.

Η πρώτη προϋπόθεση για να συμβεί κάτι τέτοιο έχει παρουσιαστεί: είναι η πολιτική αφύπνιση του ελληνικού λαού, το μεγαλειώδες κίνημα των Πλατειών. Αυτό που καθυστερεί όμως επικίνδυνα είναι η εμφάνιση ηγεσιών, ιδεών, προγραμμάτων, η πολιτική και προγραμματική συγκρότηση των αντιμνημονιακών δυνάμεων, η διεθνής τους δικτύωση.

Δεν αρκούν το 2011 αγριοφωνάρες και γενικόλογες καταγγελίες, χρειαζόμαστε συγκροτημένες ιδέες και προγράμματα. Δεν είναι αξιόπιστος, κάποιος που φιλοδοξεί να σώσει την Ελλάδα, αν εξωραϊζει την πραγματικότητά της. Δεν κάνουν για ηγέτες φθαρμένα και ανακυκλούμενα υλικά και πρόσωπα, ακόμα όμως περιμένουμε την εμφάνιση αξιόπιστων ηγεσιών, ικανών να αναλάβουν το τιτάνιο έργο της σωτηρίας της χώρας. ¨Οσο για τις κρίσιμης σημασίας διεθνείς συμμαχίες των κάθε λογής αντιμνημονιακών, του ελληνικού λαού, η κατάσταση είναι μέχρι τώρα απελπιστική.

Οι δυνάμεις που επιτίθενται στον ελληνικό λαό το γνωρίζουν, γι¨αυτό και επιχειρούν να κάνουν ότι περισσότερο μπορούν όσο πιο γρήγορα γίνεται, εκμεταλλευόμενες την ύπαρξη της τωρινής κυβέρνησης, όσο υπάρχει, και το καλοκαίρι.

ΥΓ. Δεν αντιλαμβανόμαστε τι εξυπηρετούν οι ανακοινώσεις των κομμάτων της αριστεράς εναντίον των αποδοκιμασιών και προπηλακισμών βουλευτών και Υπουργών. Δεν έχουν ασφαλώς λόγο να υποστηρίξουν τέτοιες εκδηλώσεις ή να τις οργανώσουν ή να πάρουν την ευθύνη τους. Αλλά αν οι βουλευτές και οι υπουργοί δεν θέλουν αποδοκιμασίες, μπορούν κάλλιστα και απλούστατα να τις αποφύγουν, τιμώντας τον όρκο τους.

Επίκαιρα, 7.7.2011

Το τελευταίο χρονικό διάστημα γίνεται πλέον φανερό ότι έχουν μεταβληθεί οι απόψεις και οι πολίτες παίρνουν αποστάσεις από το πολιτικό σύστημα.

Η περίφημη πλατεία έχει γίνει ο καταλύτης εξελίξεων που μέχρι πριν λίγο καιρό θα ήταν αδιανόητη και σαν κίνηση από τους ψηφοφόρους του καναπέ.

Έπρεπε να χάσει ο Έλληνας την οικονομική του σταθερότητα για να καταλάβει ότι είναι ένα μικρό βήμα πριν από την οικονομική του εξαφάνιση. Η μεν μεσαία τάξη, ένα αντιδραστικό για πολλούς επίπεδο ανθρώπων, με πολλά και αλληλοσυγκρουόμενα πολλές φορές συμφέροντα αλλά με μια ψευδαίσθηση ισχυρή που είχαν κρατήσει ως σημαία.

Ξεχώριζαν από το προλεταριάτο λόγω ¨επιτυχίας¨ στην οικονομική τους πορεία. Αυτό φαινόταν από το σχολείο που πήγαιναν, το πανεπιστήμιο και τις ελιτίστικες σχολές που περνούσαν. Γιατί τάχα π.χ. ένας γιατρός ήταν σπουδαιότερος από έναν άλλο που μπήκε στην γεωπονική ή στην σχολή καλών τεχνών;

Αυτό που θα μετρούσε στην συνείδηση της μεσαίας τάξης, σε σύντομο διάστημα, ήταν οι αποδόσεις σε απολαβές για τον γιατρό με το περίφημο φακελάκι που όλοι το εξορκίζουν αλλά πολλοί καταφεύγουν σε αυτό. Αυτή είναι η ωμή πλευρά του θέματος. Σήμερα οι γιατροί κάνουν περισσότερες απεργίες από τους εργάτες της όποιας βιομηχανίας απέμεινε, στον χώρο δουλειάς, όπως λέει και ο εκπρόσωπός της πανσόφου αριστεράς, ακόμη και από τον γλύπτη που σπούδασε χρόνια και αυτός. Τα οικονομικά σωσίβια της μεσαίας τάξης ξεφούσκωσαν γιατί οι ¨φυλές¨ που δημιουργήθηκαν στην χώρα προσπαθεί η μια να επιβιώσει σε βάρος της άλλης.

Και ξαφνικά μπήκε στην πολιτική ζωή των Ελλήνων η πλατεία, έτσι ορμητικά σαν μόδα που ενθουσιάζει αλλά σύντομα ξεθυμαίνει. Φυσικά η κυβέρνηση Παπανδρέου πανικοβλήθηκε προσωρινά και για αυτό δημιούργησε τα έκτροπα με την αστυνομία που συνήθως την εκθέτει λόγω έλλειψης ψυχραιμίας και φόβου.

Μια βόλτα στην πλατεία και θα καταλάβαινε κάποιος αμέσως ότι ετερόκλιτες φυλές είχαν κατακλύσει τον χώρο χωρίς συνοχή και χωρίς πρόγραμμα. Σύντομα θα εκφυλιζόταν, αλλά δυστυχώς και οι δημόσιοι πληροφοριοδότες- χαφιέδες είναι το ίδιο ανίκανοι με τους εργοδότες τους. Χαμπάρι δεν πήραν ότι δεν θα αποκτούσε ποτέ ενιαία γραμμή, θα έμενε και θα τσαλαβουτούσε στα λασπόνερα των ατέρμονων συζητήσεων. Οι Ρωμαίοι γνώριζαν καλά να διευθύνουν τις μάζες με άρτο και θεάματα. Αυτή η πλευρά της πολιτικής εδώ δεν έχει να επιδείξει κάτι έξυπνο. Εμφανίσεις καλλιτεχνών για να περνάει η ώρα και παρηγορητικά λόγια από εκκολαπτόμενους πολιτικάντηδες.

Τίποτα δεν ακολούθησαν οι κυβερνώντες για εκτόνωση, έπρεπε να δείξουν το απαίσιο πρόσωπο της φριχτής κλεπτοκρατικής παράταξης και εννοώ όλους τους κρατικοδίαιτους απατεώνες γιατί αυτοί φοβήθηκαν το ξεμπρόστιασμα και το ρεζιλίκι. Δεν γνωρίζουν να δημιουργούν εθνική ανάταση και να προβάλλουν όραμα και στόχο. Αντί αυτού επιβάλλουν φόρους και μόνο φόρους. Μια αποτυχημένη συνταγή που θα τους γκρεμίσει σύντομα.

Η ήδη παραπαίουσα μεσαία τάξη θα καταλάβει ότι δεν την συμφέρει να είναι αδιάφορη και αμέτοχη και μη κάνει το κλασσικό λάθος να αγκαλιάσει τις σειρήνες του φασισμού. Εκεί την πάτησε.


Μόλις πριν από τρεις ημέρες, δημοσιεύματα του ηλεκτρονικού και έντυπου τύπου, έφεραν στο φως επίθεση, που δέχθηκε από ομάδα χάκερ, η επίσημη ιστοσελίδα του Ελληνικού κοινοβουλίου. Δεν είναι σαφές πως ακριβώς πραγματοποιήθηκε η επίθεση, ούτε ποια τελικά στοιχεία κατάφεραν να υποκλέψουν, αλλά φαίνεται ότι είχε στόχο την ανάκτηση δεδομένων, κωδικών της ιστοσελίδας και εμπιστευτικών πληροφοριών μελών του κοινοβουλίου.

Η επίθεση υπογράφεται από την ομάδα «Real Democracy Reverse Engineering», λίγες ημέρες μετά την ανακοίνωση της ομάδας «Anonymous», που διεκήρυττε ότι ξεκινούν σειρά επιθέσεων σε ιστοσελίδες δημοσίων οργανισμών και υπηρεσιών στην Ελλάδα για να υποστηρίξουν το κίνημα των αγανακτισμένων. Αν και δεν αποδεικνύεται μέχρι σήμερα, ταύτιση των δύο παραπάνω ομάδων, εντούτοις θα έπρεπε όσοι είναι επιφορτισμένοι με το καθήκον της προστασίας εθνικών ιστοσελίδων να ήταν περισσότερο προετοιμασμένοι και να είχαν λάβει τα απαραίτητα μέτρα προστασίας τους.

Συγκεκριμένα, υπό την εποπτεία της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών (Ε.Υ.Π.) δραστηριοποιείται η Εθνική Αρχή Αντιμετώπισης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος (CERT), που έχει ως αποστολή να μεριμνά για την πρόληψη, τη στατική και ενεργητική αντιμετώπιση ηλεκτρονικών επιθέσεων, καθώς και για τη συλλογή, την επεξεργασία δεδομένων και την ενημέρωση των αρμόδιων φορέων. Δηλαδή είναι η αρμόδια Εθνική Αρχή αντιμετώπισης και προστασίας από ηλεκτρονικές απειλές-επιθέσεις κυρίως προς τον Δημόσιο Φορέα και τις κρίσιμες υποδομές της χώρας.

Στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων της η Εθνική Αρχή, θα έπρεπε να ενημερώνει τους φορείς του Δημόσιου για περιστατικά ασφαλείας, να συντονίζει τους εμπλεκόμενους για την αντιμετώπιση των επιθέσεων, να προτείνει μέτρα προστασίας, να διενεργεί ελέγχους ασφαλείας σε πληροφοριακά συστήματα του Δημόσιου τομέα και τέλος να εκδίδει οδηγίες για την διασφάλιση των πληροφοριακών συστημάτων του Δημόσιου τομέα. Επιπλέον η Εθνική Αρχή, απαιτείται να έχει μία καλά οργανωμένη και ασφαλή ανεξάρτητη ιστοσελίδα στην οποία, όπως συμβαίνει και στα υπόλοιπα Ευρωπαϊκά κράτη, θα αναρτώνται όλοι οι κίνδυνοι, οι επιθέσεις και τα περιστατικά ασφαλείας που λαμβάνουν χώρα παγκοσμίως, ώστε να ενημερώνονται οι δημόσιες υπηρεσίες και σε συνεργασία με την Εθνική αρχή να λαμβάνουν τα κατάλληλα μέτρα προστασίας.

Δυστυχώς όμως, τίποτε από όλα τα παραπάνω δεν συμβαίνει το τελευταίο χρονικό διάστημα, και έτσι παρά τις διάχυτες πληροφορίες, που υπήρχαν για ηλεκτρονικές επιθέσεις, η Εθνική Αρχή δεν έλαβε κανένα μέτρο προστασίας των φορέων του δημοσίου, με αποκορύφωνα η ιστοσελίδα του Εθνικού μας Κοινοβουλίου να παραμείνει εκτεθειμένη και ευάλωτη στις επιθέσεις ομάδων χάκερ.

- Κατόπιν όλων των ανωτέρω ερωτάται ο κ. Υπουργός:

- Πως προστατεύονται οι ιστοσελίδες ευαίσθητων φορέων του δημοσίου από επιθέσεις ομάδων χάκερ; Ποια συγκεκριμένα μέτρα και ποιες ενέργειες έχει λάβει η Εθνική Αρχή Αντιμετώπισης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος (CERT), ώστε να προλαμβάνει ηλεκτρονικές επιθέσεις και να προστατεύει ευαίσθητα δεδομένα της χώρας από αυτές;

ΑΘΗΝΑ 11-7-2011
Ο ΕΡΩΤΩΝ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ
ΘΑΝΑΣΗΣ ΝΑΚΟΣ
Για τους λάτρεις των θεωριών συνομωσίας, η σημερινή ανείπωτη τραγωδία που έπληξε κρίσιμες υποδομές της Κύπρου είναι αποτέλεσμα δολιοφθοράς. Για λόγους συμβολισμού, εννέα χρόνια μετά τον αδόκητο θάνατο του τότε Αρχηγού του ΓΕΕΦ, Αντιστράτηγου Ευάγγελου Φλωράκη, η ομώνυμη ναυτική βάση της Εθνικής Φρουράς, ο ηλεκτροπαραγωγός σταθμός της ΑΗΚ στο Βασιλικό και ο χώρος του υπό ανέγερση Ενεργειακού Κέντρου της Κυπριακής Δημοκρατίας γίνονται στόχος προβοκάτσιας σε μια προσπάθεια εκβιασμού της Λευκωσίας.

Η χρονική συγκυρία φαντάζει ιδανική για την εκδήλωση μιας τέτοιας εχθρικής ενέργειας: Οι εκβιασμοί της διεθνούς κοινότητας για άμεση πρόοδο στο Κυπριακό εντείνονται, η Άγκυρα δια στόματος του υπουργού Εξωτερικών Ahmet Davutoglu από τα Κατεχόμενα πιέζει για λύση μέχρι τη 1η Ιουλίου του 2012 και αντιδρά στην εκμετάλλευση του ορυκτού πλούτου της ΑΟΖ Κύπρου σε συνεργασία με το Ισραήλ, όπως άλλωστε αντιδρούν και διάφορες ΜΚΟ που διαπλέκονται με πανίσχυρα πετρελαϊκά συμφέροντα και όχι μόνο.

Ο Κύπριος κυβερνητικός εκπρόσωπος έσπευσε με δηλώσεις του να υποστηρίξει ότι θα γίνει πλήρης και ενδελεχής διερεύνηση όλων των ζητημάτων που προκύπτουν, αναφορικά με τη φύλαξη του υλικού και τα αίτια της έκρηξης των εμπορευματοκιβωτίων, απορρίπτοντας όμως το ενδεχόμενο προβοκάτσιας. Σαφέστατα οποιαδήποτε εκτίμηση για τα αίτια της πολύνεκρης τραγωδίας είναι παρακινδυνευμένη όμως υπάρχει ηθικός αυτουργός:

1. Επιβεβαιώνεται, ναι ή όχι, η πληροφορία ότι η κυβέρνηση Χριστόφια δεν προχώρησε στη καταστροφή των κατασχεθέντων εκρηκτικών υλών για να μη διαταραχθούν οι σχέσεις με τα αραβικά κράτη της περιοχής, και ειδικότερα με το δικτατορικό καθεστώς της Συρίας;

2. Επιβεβαιώνεται, ναι ή όχι, ότι το κυπριακό υπυργείο Άμυνας κώφευε διαρκώς στις αναφορές του -νεκρού- Διοικητή της βάσης που ζητούσε την άμεση απομάκρυνση των πυρομαχικών; Ο παραιτηθείς υπουργός Άμυνας δεν ήταν εκείνος άλλωστε που διαβεβαίωνε ότι η φύλαξη του φορτίου δεν εμπερικλείει κανένα κίνδυνο και θα μπορούσε να τοποθετηθεί ακόμα και σε κατοικημένες περιοχές;

Πηγή


Όργουελική Αναθεώρηση της έννοιας "θεωρίας της Συνωμοσίας"...
Εκμεταλλευόμενοι την απροσεξία μας, η θεωρία της συνωμοσίας έχει επαναπροσδιοριστεί με Οργουελικό τρόπο.
Σήμερα, η "θεωρία της συνωμοσίας" δεν περιγράφει πια καθόλου ένα γεγονός που οφείλεται σε συνωμοσία. Αντ’ αυτού, έχουμε να κάνουμε με ένα γεγονός που είναι έξω από τη γραμμή εκδοχής της κυβέρνησης και των προαγωγών της των μέσων ενημέρωσης.

Για παράδειγμα, τα δελτία ειδήσεων της τηλεοπτικής αλυσίδας Russia Today (RT, Η Ρωσία σήμερα) έχουν επισημανθεί από το New York Times, για την συνομωσιολογία τους μόνο και μόνο επειδή οι ​​πληροφορίες και οι απόψεις που εκφράζονται από το RT δεν είναι αυτές που ανέφερε η New York Times και δεν τις εγκρίνει η αμερικανική κυβέρνηση.
Με άλλα λόγια, όταν η αλήθεια γίνεται δυσάρεστη για την κυβέρνηση και το υπουργείο προπαγάνδας της, η αλήθεια επαναπροσδιορίζεται ως θεωρία συνωμοσίας, που σημαίνει ότι είναι μια γελοία και παράλογη εκδοχή που πρέπει να αγνοήσουμε.
Όταν ένας μεγάλος αριθμός πολύ καλά τεκμηριωμένων, με αποχαρακτηρισμένα ως απόρρητα κυβερνητικά έγγραφα και εκθέσεις από αυτόπτες μάρτυρες, βιβλίων ξεκαθάρισαν ότι ο Όσβαλντ δεν ήταν ο δολοφόνος του προέδρου JF Kennedy, τότε η ογκώδης έρευνα, τα κυβερνητικά έγγραφα και οι ελεγμένες μαρτυρίες σφραγίστηκαν όλα σαν "θεωρία συνωμοσίας".

Με άλλα λόγια, η αλήθεια σχετικά με το συμβάν είναι απαράδεκτη για τις αρχές και το Υπουργείο Προπαγάνδας, το οποίο εκπροσωπεί τα συμφέροντα των αρχών.

Το πιο τρανταχτό παράδειγμα για το πώς οι Αμερικανοί προστατεύονται από την αλήθεια είναι η ανταπόκριση των μέσων μαζικής ενημέρωσης (συμπεριλαμβανομένων πολλών ιστοσελίδων) στο μεγάλο και αυξανόμενο αριθμό επαγγελματιών που βρίσκουν την επίσημη εκδοχή της 11ής Σεπτεμβρίου 2001 αστήρικτη με αυτά που γνωρίζουν ως εμπειρογνώμονες για τη φυσική, τη χημεία, τη δομική μηχανική, τη αρχιτεκτονική, ή για τις πυρκαγιές, τις δομικές βλάβες, το πιλοτάρισμα των εμπορικών αεροσκαφών, τις διαδικασίες ασφάλειας των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής, τις δυνατότητες του NORAD (North American Aerospace Defense Command ), τον έλεγχο της εναέριας κυκλοφορίας, την ασφάλεια των αεροδρομίων και άλλα θέματα που σχετίζονται με το θέμα. Οι ειδικοί, οι οποίοι αριθμούνται σε χιλιάδες, περιορίστηκαν σε σιγή από μια κλίκα αχρήστων των μέσων ενημέρωσης που αποκαλούν τους ειδικούς ως «θεωρητικούς της συνωμοσίας».

Και αυτό συμβαίνει παρά το γεγονός ότι η επίσημη εκδοχή που υιοθετήθηκε από τα επίσημα μέσα ενημέρωσης είναι η πιο εξωφρενική θεωρία συνωμοσίας που πέρασε ποτέ στην ανθρώπινη ιστορία.

Ας πάρουμε λίγα λεπτά για να εξοικειωθούμε ξανά με την επίσημη εκδοχή, η οποία δεν θεωρείται καθόλου ως θεωρία συνωμοσίας, παρά το γεγονός ότι συνιστά μια απίστευτη συνωμοσία. Η επίσημη αλήθεια είναι ότι μια χούφτα νέων Αράβων μουσουλμάνων, οι οποίοι δεν ήξεραν να πετάξουν αεροπλάνα, κυρίως Σαουδάραβες, που δεν προέρχονταν από το Ιράκ ή το Αφγανιστάν, γέλασαν όχι μόνο τη CIA και το FBI αλλά και τις 16 υπηρεσίες πληροφοριών των ΗΠΑ και όλες τις συμμαχικές μυστικές υπηρεσίες, συμπεριλαμβανομένης της ισραηλινής Μοσάντ, για την οποία λέγεται ότι έχει διεισδύσει σε όλες τις τρομοκρατικές οργανώσεις και που δολοφονεί αυτούς που η Μοσάντ κατατάσσει ως τρομοκράτες.

Πέρα από την εκδούλευση όλων των υπηρεσιών πληροφοριών, αυτή η χούφτα νεαρών Σαουδαράβων εξουδετέρωσαν επίσης το Εθνικό Συμβούλιο Ασφαλείας, το Στέιτ Ντιπάρτμεντ, το NORAD, τέσσερις φορές την ασφάλεια των αερολιμένων την ίδια ώρα το ίδιο πρωί, την εναέρια κυκλοφορία, προκάλεσαν την ανικανότητα της Πολεμικής Αεροπορίας των ΗΠΑ να πετάξουν τα αεροσκάφη αναχαίτισης της και προκάλεσαν την ξαφνική κατάρρευση μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα τριών κτιρίων που είχαν κατασκευαστεί εξαιρετικά καλά και ισχυρά, μεταξύ των οποίων ένα κτίριο που δεν χτυπήθηκε από κανένα αεροπλάνο. Όλ’ αυτά ως αποτέλεσμα ελάχιστων δομικών ζημιών και μικρών πυρκαγιών με σύντομη διάρκεια ζωής που προκλήθηκαν σε μερικά μόνο πατώματα.


Το World Trade Center N°7, ένα κτίριο 47 ορόφων,
185 μέτρα ύψους, κατέρρευσε σε 7 δευτερόλεπτα
στις 5:20 μ.μ. στις 11 Σεπτεμβρίου 2001,
πολύ μετά από τους δίδυμους πύργους.
Οι Σαουδάραβες τρομοκράτες ήταν ακόμη σε θέση να νικήσουν τους νόμους της φυσικής και να προκαλέσουν την κατάρρευση με την ταχύτητα της ελεύθερης πτώσης για μερικά δευτερόλεπτα του πύργου 7 του WTC (World Trade Center), η οποία παραμένει μια φυσική αδυνατότητα χωρίς τις ειδικές εκρηκτικές ύλες που χρησιμοποιούνται για την ελεγχόμενη κατεδάφιση κτιρίων.
Η ιστορία η οποία μας διηγήθηκαν η κυβέρνηση και τα ΜΜΕ είναι μια τεράστια συνομωσία, ένα σενάριο ταινίας του James Bond. Πάντως όποιος αμφιβάλλει για αυτή την απίθανη θεωρία συνωμοσίας χαρακτηρίζεται ως ασήμαντος από τα μέσα ενημέρωσης.
Όποιος πιστεύει έναν αρχιτέκτονα, δομικό μηχανικό η έναν εμπειρογνώμονα κατεδαφίσεων που δηλώνουν ότι τα βίντεο δείχνουν ότι τα κτίρια εκρήγνυνται και δεν καταρρέουν, όποιος πιστεύει ένα διδάκτορα φυσικής που λέει ότι η επίσημη εκδοχή έρχεται σε αντίθεση με ό, τι γνωρίζουμε σύμφωνα με τους νόμους της φυσικής, όποιος πιστεύει πιλότους εμπειρογνώμονες που καταθέτουν ότι ανεκπαίδευτοι νέοι πιλότοι για τέτοια αποστολή δεν θα ήταν σε θέση να πετάξουν τα αεροπλάνα σε αυτόν τον τύπο εναέριων ελιγμών, όποιος πιστεύει τις εκατοντάδες των στοιχείων των πρώτων βοηθειών που μαρτυρούν όχι μόνο ότι άκουσαν εκρήξεις, αλλά ήταν και θύματα αυτών επί τόπου, όποιος πιστεύει τον καθηγητής της χημείας Niels Harris του Πανεπιστημίου της Κοπεγχάγης που δήλωσε ρητά ότι βρήκε στοιχεία νανο-θερμίτη (εκρηκτικό υψηλής ενέργειας που χρησιμοποιείται για τις κατεδαφίσεις και των οποίων τα στοιχεία που βρέθηκαν σε δείγματα από σκόνη προερχόμενη από τους πύργους του WTC μπορεί να έχει μόνο στρατιωτική προέλευση) σε δείγματα σκόνης από τους πύργους του WTC. Όποιος έχει πειστεί από αυτούς τους εμπειρογνώμονες, αντί της κατάλληλης προπαγάνδας χαρακτηρίζεται ως θεότρελος.

Στις Ηνωμένες Πολιτείες σήμερα, και όλο και περισσότερο σε όλο τον δυτικό κόσμο, τα γυμνά γεγονότα και οι πραγματικοί λόγοι έχουν υποβιβαστεί στην τάξη των ανόητων αστείων ανεκδότων. Μόνο οι άνθρωποι που πιστεύουν τα ψέματα εγκρίνονται κοινωνικά και γίνονται δεκτοί ως πατριωτικοί πολίτες.
Στην πραγματικότητα, ένας συγγραφέας ή δημοσιογράφος, δεν παίρνουν άδεια να γνωστοποιήσει τα ευρήματα των σκεπτικιστών της επίσημης εκδοχής της 11ης Σεπτεμβρίου. Με άλλα λόγια, η απλή πράξη να αναφερθούν τα ευρήματα του καθηγητή Harrit σημαίνει ότι συμφωνείτε με αυτά ή ότι τα βρίσκετε έγκυρα. Ο καθένας γνωρίζει ότι θα απολυθεί αμέσως αν θα ανέφερε στα αμερικανικά γραπτά η τηλεοπτικά ΜΜΕ τις έρευνες του καθηγητή Harrit, ακόμη και καλαμπουρίζοντας. Έτσι, από ό, τι γνωρίζω, δεν έχει ποτέ αναφερθεί σε αμερικανικά μέσα ενημέρωσης ότι ο καθηγητής Harris ανέφερε τις έρευνες και τα ευρήματά του στην τηλεόραση στην Ευρώπη και έδωσε διαλέξεις που έκαναν γνωστό σε μεγάλο βαθμό το έργο του σε πανεπιστήμια του Καναδά, ότι ο ίδιος και η ομάδα των διεθνών ερευνητών που τον συνόδευαν κατά την εργασία του βρήκαν ανέπαφο νανο-θερμίτη στα δείγματα σκόνης του WTC και προσέφεραν δείγματα σε πολλούς άλλους επιστήμονες για να τα εξετάσουν!
Ακόμα και οι ιστοσελίδες στις οποίες είμαι προσωπικά ανάμεσα στα αγαπημένα πρόσωπα των αναγνωστών, δεν επιτρέπεται να αναφέρονται τα ευρήματα του καθηγητή Harris.

Όπως είπα νωρίτερα, εγώ ο ίδιος είχα μια εμπειρία με έναν δημοσιογράφο από το Huffington Post που ήταν ευτυχής να πάρει συνέντευξη από ένα διοριζόμενο μέλος από την κυβέρνηση Ρέιγκαν που διαφωνούσε με τους πολέμους των Ρεπουμπλικανών στη Μέση Ανατολή. Μετά τη δημοσίευση της συνέντευξης που του παρείχα μετά από αίτηση του, τρομοκρατήθηκε όταν έμαθε ότι είχα αναφέρει τα ευρήματα ερευνητών για την 11η Σεπτεμβρίου. Για να προστατεύσει την καριέρα του, έσπευσε να συμπεριλάβει στη συνέντευξη που δημοσιεύθηκε σε απευθείας σύνδεση (on line), ότι οι απόψεις μου σχετικά με τους πολέμους στο Αφγανιστάν και το Ιράκ έπρεπε να αγνοηθούν γιατί είχα αναφέρει απαράδεκτες έρευνες για την 11η Σεπτεμβρίου.

Η απροθυμία ή η αδυναμία να εκφράζουν μια άποψη για τις 11 Σεπτεμβρίου διαφορετική από την επίσημη φωνή καταδικάζει πολλές ιστοσελίδες που αντιτίθενται στους πολέμους και στην ανάπτυξη του αμερικανικού αστυνομικού κράτους σε απριόρι ματαιότητα. Αυτές οι ιστοσελίδες, για οποιονδήποτε λόγο, αποδέχονται την επίσημη εκδοχή της κυβέρνησης για την 11η Σεπτεμβρίου, αλλά αντιτίθενται στο «πόλεμο κατά της τρομοκρατίας» και στο αστυνομικό κράτος, τα οποία είναι οι άμεσες συνέπειες της αποδοχής της εκδοχής της κυβέρνησης. Να προσπαθήσεις να αντισταθείς στις συνέπειες ενός γεγονότος του οποίου αποδέχεσαι την εκδοχή είναι αδύνατο έργο.
Αν πιστεύετε ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες δέχθηκαν επίθεση από μουσουλμάνους τρομοκράτες και ότι είναι πιθανό να είναι αποδέκτες νέων επιθέσεων, τότε ένας «πόλεμος κατά της τρομοκρατίας» και το αστυνομικό κράτος για την εξάλειψη της τρομοκρατίας είναι αναγκαία επακόλουθα για να δοθεί μεγαλύτερη ασφάλεια στους Αμερικανούς.
Απαγορευμένη είναι η σκέψη ότι ένα αστυνομικό κράτος και ένας ανοιχτός πόλεμος χωρίς τέλος θα ήταν πιο επικίνδυνες απειλές για τον αμερικανικό λαό.
Μια χώρα της οποίας ο πληθυσμός έχει διαμορφωθεί για να αποδεχτεί το λόγο της κυβέρνησης και που αποβάλει εκείνους που τον αμφισβητούν ή ρωτούν είναι μια χώρα χωρίς ελευθερία στο μέλλον της.

Dr.Paul Craig Roberts ήταν υφυπουργός Οικονομικών της κυβέρνησης Ρήγκαν, συνεκδότης της εφημερίδας Wall Street Journal, Ανώτερος Επιστημονικός Συνεργάτης του Ινστιτούτου Hoover στο Πανεπιστήμιο του Στάνφορντ, κατείχε την έδρα William E. Simon της Πολιτικής Οικονομίας στο Κέντρο Στρατηγικών και Διεθνών Σπουδών στο Πανεπιστήμιο Georgetown.
Είναι συγγραφέας και συν-συγγραφέας εννέα βιβλίων και έχει καταθέσει ενώπιο εξεταστικών επιτροπών του αμερικανικού Κογκρέσου σε τριάντα διαφορετικές περιπτώσεις.


Η είδηση ότι ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ ανακοίνωσε, κατά τη διάρκεια τηλεφωνικής συνομιλίας, στον Έλληνα ομόλογό του, Σταύρο Λαμπρινίδη, ότι η Μόσχα επιθυμεί τη ματαίωση της επίσκεψής του στη Μόσχα επιβεβαίωσε το άσχημο κλίμα που επικρατεί τους τελευταίους είκοσι μήνες στις διμερείς σχέσεις. Το γεγονός αυτό αποτέλεσε σοβαρό πλήγμα και για τον ίδιο τον κ. Λαμπρινίδη.

Το θέμα, όμως, δεν είναι προσωπικό αλλά καθαρά πολιτικό. Σχετίζεται απόλυτα, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις έγκυρων αναλυτών σε Αθήνα και Μόσχα, με τις επιλογές της κυβέρνησης Παπανδρέου η οποία «πέταξε» κυριολεκτικά στα σκουπίδια την ισχυρή «κληρονομιά» που άφησε η κυβέρνηση Καραμανλή. Στο διάστημα των τελευταίων είκοσι μηνών αποδείχτηκε περίτρανα πως η τοποθέτηση του Γ. Παπανδρέου στην προεκλογική του ομιλία, στην Αλεξανδρούπολη, τον Σεπτέμβριο 2010, κατά της κατασκευής του αγωγού μεταφοράς πετρελαίου, Μπουργκάς-Αλεξανδρούπολη, ούτε φραστικό λάθος ήταν ούτε οικολογικές «ανησυχίες» εξέφραζε. Το αντίθετο, μάλιστα.

Στις αρχές Δεκεμβρίου 2010, βρέθηκε στην Αθήνα ο Σεργκέι Λαβρόφ. Ο Έλληνας πρωθυπουργός τον υποδέχτηκε θερμά, ενώ συμφώνησαν την προώθηση όλου του πλέγματος των διμερών σχέσεων που θα επισφραγιζόταν με επίσκεψη του Γ. Παπανδρέου στη Μόσχα σε σύντομο χρονικό διάστημα. Ενδεικτική της αδιαφορίας την οποία είχε επιδείξει η ελληνική κυβέρνηση είναι και η στάση της αρμόδιας, μέχρι πρόσφατα, για την ενέργεια υπουργού Τίνας Μπιρμπίλη που αγνόησε τα μηνύματα του τότε ομολόγου της Σ. Σματκό, ο οποίος της ζητούσε να συναντηθούν, προκειμένου να προχωρήσουν τη διμερή συνεργασία πάνω στα ενεργειακά σχέδια.

Αυτά και άλλα «συννεφάκια» στις διμερείς σχέσεις κάποιοι μέσα στην κυβέρνηση εξηγούσαν πως θα διαλυθούν πάραυτα με την επίσκεψη Παπανδρέου στη Μόσχα.
«Ο Γιώργος θα δουλέψει με τους Ρώσους, αλλά με άλλον τρόπο και σε άλλη βάση, όχι όπως ο Καραμανλής», έλεγε στέλεχος του Μαξίμου λίγο πριν από την επίσκεψη στη Μόσχα.
Την «άλλη βάση» τη διαπίστωσαν όλοι όσοι παρακολούθησαν από κοντά εκείνη την επίσκεψη. Οι Ελληνες διπλωμάτες ήταν στα πρόθυρα εμφράγματος, καθώς την Παρασκευή δεν γνώριζαν το πρόγραμμα της επίσκεψης που ξεκινούσε την επόμενη… Δευτέρα!

«Δεν κατάλαβα τι ήρθε να κάνει στη Μόσχα ο Παπανδρέου», φέρεται να είπε σε στενό κύκλο δικών του ανθρώπων ο Πούτιν μετά τις συνομιλίες που είχαν.
Είναι αξίωμα πως οι διμερείς σχέσεις δεν εξαντλούνται στα χρονικά όρια μια κυβερνητικής θητείας. Αυτό είναι το μόνο ενθαρρυντικό στοιχείο στη σχέση μας με τη Μόσχα. Και το Κρεμλίνο, με τη ματαίωση της επίσκεψης Λαμπρινίδη δίνει σαφές μήνυμα. Έτσι, δεν υπάρχει περίπτωση να συνεχίσουμε… Αν μη τι άλλο, οι Ρώσοι σέβονται την κοινή μας ιστορική διαδρομή. Αυτό ας το λάβουν υπ’ όψιν όσοι επιχειρούν να καταστρέψουν όσα επιχείρησε να στήσει ο Καραμανλής την προηγούμενη πενταετία με τον Πούτιν. Η ελληνική στάση φαίνεται πως έχει κλείσει την πόρτα της Μόσχας για τον Παπανδρέου. Στον ορίζοντα της ρωσικής διπλωματίας έχει αρχίσει να σκιαγραφείται το «πορτρέτο» του Αν. Σαμαρά.

Αλέξανδρος Δημητρίου στον Τύπο της Κυριακής

Μετά το πέρας του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου και ενώ οι υπόλοιπες χώρες της Ευρώπης, νικητές και ηττημένοι, προσπαθούσαν να γιατρέψουν τις πληγές του καταστροφικού πολέμου και να ανορθώσουν τις κοινωνίες και τις οικονομίες τους, εμείς στην Ελλάδα, ως αποτέλεσμα άφρονων επιλογών των πολιτικών μας ταγών, με τον τραγικό Εμφύλιο γκρεμίζαμε ό,τι έμεινε όρθιο από τον πόλεμο.

Τότε, στις αρχές του 1950, όταν άρχισε η καταγραφή των αναπήρων και θυμάτων του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, αποπειράθηκαν τα παιδιά ενός Πόντιου από κάποιο χωριό της Κατερίνης,. που έχασε το ένα πόδι του πάνω από το μηρό στο Μέτωπο της Αλβανίας, να τον δηλώσουν ως ανάπηρο, για να επωφεληθεί των ευεργετημάτων που θέσπισε η πολιτεία και να λάβει τη σύνταξη του αναπήρου πολέμου. Τότε ο υπερήφανος αυτός Έλληνας, που είχε πολεμήσει και στα βουνά του Πόντου ως αντάρτης, προσβλήθηκε βαθύτατα από την απόπειρα των παιδιών του, τους οποίους επιτίμησε λέγοντας: «Απορώ τι παιδιά μεγάλωσα. Πώς είναι δυνατόν να διανοηθείτε ότι εγώ, που υπηρέτησα το Έθνος και την Πατρίδα στον Πόντο και εδώ στην Ελλάδα, που ήμουν έτοιμος ανά πάσα στιγμή να δώσω τη ζωή μου γι’ αυτήν, θα καταδεχτώ να πάρω σύνταξη από την καθημαγμένη μας Πατρίδα. Η Πατρίδα μας τώρα χρειάζεται τη βοήθειά μας και αντί να μου πείτε να τη βοηθήσουμε, μου προτείνετε να πάρουμε απ’ αυτήν;» Και φυσικά αρνήθηκε να πάρει τη σύνταξη που εδικαιούτο.

Τέτοια παραδείγματα υπάρχουν χιλιάδες, αφού ο ελληνικός λαός από το 1821 και εντεύθεν, σε αλλεπάλληλους αγώνες, πρόσφερε με αυτοθυσία ακόμα και τη ζωή του για τη δημιουργία της σύγχρονης Ελλάδας, που σήμερα βρίσκεται στο χείλος της καταστροφής.

Αυτός ο λαός, δεξιοί και αριστεροί, που ήταν έτοιμος ανά πάσα στιγμή να προσφέρει και όχι να πάρει από το κράτος και την πατρίδα, σταδιακά, μετά τη Μεταπολίτευση, εκμαυλίστηκε από τους πολιτικούς και άλλαξε εντελώς νοοτροπία, βλέποντας το κράτος ως λύση για όλα του τα προβλήματα, ενώ οι ίδιοι οι πολιτικοί φρόντισαν να βγάλουν από το λεξιλόγιό του τη λέξη «Πατρίδα», που αποτελούσε έναν από τους πιο σημαντικούς πυλώνες της κοινωνικής και πολιτικής ηθικής στην Ελλάδα.

Η κατάσταση επιδεινώθηκε από το 1981 και εντεύθεν, όταν με το κίβδηλο επιχείρημα της ιστορικής δικαίωσης και με το σκεπτικό ότι μετά την Κατοχή νέμονταν το κράτος οι δοσίλογοι, οι μαυραγορίτες και οι δεξιοί, άνοιξαν οι πύλες του κράτους και των ασφαλιστικών ταμείων για τους επί δεκαετίες αποκλεισμένους αριστερούς, για να κάνουν κι αυτοί ό,τι έκαναν οι άλλοι που κατηγορούσαν και μάλιστα με την ορμή του ηττημένου που διψάει για εκδίκηση. Όμως το ένα λάθος δεν αντιμετωπίζεται και δεν λύνεται με ένα άλλο. Τα αποτελέσματα γνωστά -αρκεί να δει κανείς τα ποσοστά στην ΑΔΕΔΥ- με μοιραίο συνεπακόλουθο τη διάλυση της ιεραρχίας, της Δημόσιας Διοίκησης και του κράτους, τη σταδιακή επιβάρυνση του προϋπολογισμού, μια επιβάρυνση που καλυπτόταν από εξωτερικό δανεισμό, για να καταλήξουμε στη σημερινή τραγική κατάσταση.

Έτσι φθάσαμε στο «μαζί τα φάγαμε», μια φράση που δεν ειπώθηκε τυχαία, αφού είχε ως στόχο τη δημιουργία αισθήματος συλλογικής ευθύνης και ενοχής στους πολίτες και την κοινωνία, για να δεχτούν στη συνέχεια αδιαμαρτύρητα τα όποια δυσβάστακτα μέτρα επιβάλλουν οι δανειστές μας. Όμως, απ’ ό,τι φαίνεται, η φράση και το σκεπτικό που την προκάλεσε δεν έφερε το απαιτούμενο αποτέλεσμα, κυρίως για δυο λόγους.

Ο πρώτος είναι ότι μέσα σ’ αυτήν κρύβεται η μισή αλήθεια, αφού ναι μεν οι πολίτες με τη συμμετοχή τους στο παιχνίδι των προσλήψεων και των παροχών του κράτους συμμετείχαν στην κατασπατάληση των δημόσιων πόρων και του εθνικού πλούτου, πλην όμως τους όρους του παιχνιδιού τους καθόρισαν οι πολιτικοί, οι οποίοι μάλιστα, ως κυρίαρχοι στην Εκτελεστική και τη Νομοθετική εξουσία, καπέλωσαν και τη Δικαστική εξουσία, αλλοιώνοντας και το χαρακτήρα του πολιτεύματος και βγάζοντας από τη μέση έναν παράγοντα ο οποίος θα μπορούσε να βάλει φρένο στον ηθικό και πολιτικό κατήφορο των πολιτικών.

Ο δεύτερος λόγος είναι το γεγονός ότι η συγκεκριμένη φράση και γενικότερα η τακτική και οι μέθοδοι που χρησιμοποιεί η κυβέρνηση για να εφαρμόσει τις πολιτικές της και να πείσει τους πολίτες να συμμετέχουν στις προσπάθειες για την ανόρθωση της χώρας, είναι εκβιαστικές και προσβάλλουν την υπερηφάνεια και το φιλότιμο των Ελλήνων πολιτών.

Αυτοί είναι οι κύριοι λόγοι που προκαλούν την κοινωνική οργή και τροφοδοτούν τα φαινόμενα βίας, χωρίς να αποκλείεται φυσικά η συμμετοχή των μηχανισμών της άρνησης και του μηδενισμού, που πολύ απλά επωφελούνται από μια κατάσταση που έχει δημιουργηθεί στην ελληνική κοινωνία, για αντικειμενικούς λόγους, που αδρομερώς προαναφέρθηκαν.

Η κατάσταση στην ελληνική κοινωνία δεν είναι καλή και τα φαινόμενα προπηλακισμού και άσκησης βίας εναντίον βουλευτών του Ελληνικού Κοινοβουλίου ορθώς ανησυχούν και πανικοβάλλουν τα κόμματα. Η λύση της καταστολής είναι πυροσβεστική και δεν λύνει το πρόβλημα της οργής και της βίας, για να μην πούμε ότι υπό προϋποθέσεις το επιτείνει, όπως επίσης δεν είναι λύση η ανάληψη πρωτοβουλιών όπως η αναγγελθείσα από τον κ. πρωθυπουργό για την αντιμετώπιση των φαινομένων βίας.

Η Ελλάδα, η Πατρίδα μας, αντιμετωπίζει ένα σοβαρότατο πρόβλημα, που δημιουργήθηκε με κύρια ευθύνη των πολιτικών. Μόνο που για να επιλυθεί το πρόβλημα αυτό δεν αρκεί η συμμετοχή και η συναίνεση των πολιτικών και των κομμάτων, αλλά απαιτείται η εθελούσια μαζική συμμετοχή των ίδιων των πολιτών και της κοινωνίας. Και για να γίνει αυτό, για να ξαναβρούμε εμείς οι Έλληνες τα χαρακτηριστικά της αυταπάρνησης και της φιλοπατρίας του Πόντιου που αρνήθηκε τη σύνταξη, θα πρέπει οι πολιτικοί να κάνουν την αυτοκριτική τους και να δώσουν ξεκάθαρα δείγματα των προθέσεών τους για τη στάση που θα ακολουθήσουν από τούδε και στο εξής. Με άλλα λόγια, πρέπει να μιλήσουν με ειλικρίνεια στον ελληνικό λαό και να του χτυπήσουν στο φιλότιμο, για να συμμετέχει σύσσωμος και με αυταπάρνηση στο δύσκολο έργο της ανασυγκρότησης της χώρας. Τότε θα έχει απαλειφθεί αυτόματα και το πρόβλημα των προπηλακισμών και της βίας εναντίον των πολιτικών.

Το ερώτημα είναι αν μπορούν, αν έχουν το πολιτικό, το ηθικό και το εθνικό ανάστημα να το πράξουν πολιτικοί που έχουν βεβαρημένο παρελθόν, που περιτριγυρίζονται από στρατιές ξένων περίεργων συμβούλων, εκείνοι που δεν χάνουν την ευκαιρία να δηλώνουν ανερυθρίαστα ότι είναι γνήσια και πειθαρχημένα τέκνα της παγκόσμιας διακυβέρνησης και που μέχρι χθες αντιμετώπιζαν με ένα είδος απέχθειας τις λέξεις Έλληνας, Έθνος και Πατρίδα.

Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, την Παρασκευή, 8 Ιουλίου 2011


Κι όμως, ποτέ δεν είχαμε τέτοια ευκαιρία…

Η κρίση δεν γεννά μόνο ευκαιρίες για τα λαμόγια να κερδοσκοπήσουν σε βάρος του λαού, αλλά και ευκαιρίες ανόρθωσης της χώρας. Αυτή τη στιγμή η Ελλάδα είναι στη κορυφή της δημοσιότητας σε όλο τον κόσμο. Τέτοια δημοσιότητα δεν είχε επιτύχει η Ελλάδα όσα ιλιγγιώδη ποσά και αν είχε ξοδέψει τις προηγούμενες δεκαετίες για διαφήμιση.

Μπορεί φυσικά αυτή η διαφήμιση να είναι αρνητική, αλλά ένας φιλόσοφος είχε πει ότι είναι κακό πράγμα να σε κατηγορούν, αλλά υπάρχει και κάτι χειρότερο. Να σε αγνοούν. Με αυτή ακριβώς την αρνητική διαφήμιση, αν την αξιοποιήσεις σωστά, μπορείς να επιτύχεις θαύματα.

Μπορεί λοιπόν αυτή τη στιγμή η Ελλάδα να είναι στο μικροσκόπιο της όλων των κατοίκων του πλανήτη, ως κράτος υπό πτώχευση, αλλά αυτή ακριβώς τη στιγμή είναι που δεν μπορούν να μας πειράξουν οι τούρκοι, ούτε μπορούν να κινηθούν διεθνώς εναντίον μας οι σκοπιανοί κ.λ.π., γιατί γνωρίζουν ότι οποιαδήποτε επαφή με το φωτιζόμενο από τα διεθνή φώτα κατατρεγμένο κράτος, θα κατέστρεφε τις όποιες προσπάθειές τους και θα… δημιουργούσε ακαριαία ένα παγκόσμιο φιλελληνικό ρεύμα.

Σήμερα λοιπόν η Ελλάδα έχει τη μοναδική ευκαιρία να αλλάξει τη μοίρα της και να επιτύχει όσα δεν μπορούσε να επιτύχει αιώνες πριν, όσο και αν προσπάθησε.

Πάντα θεωρούσαμε τη χώρα μας ως τον ομφαλό της γης. Ορίστε λοιπόν αυτό έγινε και στην πραγματικότητα. Πως μπορούμε όμως να το εκμεταλλευτούμε αυτό;

Αυτό μπορούμε να το εκμεταλλευτούμε προς δύο κατευθύνσεις (και όχι μόνο). Τόσο προς την εξωτερική πολιτική, όσο και προς την εσωτερική πολιτική.

1) Κατ’ αρχήν μπορούμε να θεσπίσουμε ΑΟΖ, μεταξύ Ελλάδας και Κύπρου, εκ του ασφαλούς, έχοντας το Διεθνές Δίκαιο με το μέρος μας, χωρίς να μπορεί η Τουρκία να κάνει οτιδήποτε, γιατί αυτό θα στραφεί εναντίον της. Το ίδιο μπορεί να συμβεί και με μια επιθετική εξωτερική πολιτική στο σκοπιανό.

2) Μπορούμε ταυτόχρονα να επιφέρουμε θεσμικές αλλαγές στο εσωτερικό της χώρα μας, τέτοιου μεγέθους, ώστε εύκολα θα μπορούσαμε να αλλάξουμε το διεθνές κλίμα υπέρ μας, κάνοντας τους ξένους να παρακολουθήσουν, πως μπορεί μια διεφθαρμένη χώρα με ένα ολοκληρωτικό στην ουσία καθεστώς (που κάποτε όμως αυτή η χώρα γέννησε τη δημοκρατία), μια τελευταία διεφθαρμένη σοβιετία, να αναγεννηθεί και να ξαναγίνει πρωτοπόρος σε θέματα δημοκρατίας (ακόμα και σύγχρονης ψηφιακής δημοκρατίας), σε θέματα διαφάνειας, καταπολέμησης της διαφθοράς και σε θέματα κοινωνικής δικαιοσύνης.

Μπορούμε να κάνουμε αυτά και πολλά άλλα.

Μπορούμε;

Όχι φυσικά, δεν μπορούμε, όσο μας καταδυναστεύει αυτό το σάπιο και διεφθαρμένο οικογενειοκρατικό και κρατικοδίαιτο πολιτικό σύστημα, που έχει κάτσει στο σβέρκο μας...

Δυστυχώς, αν δεν το αποτινάξουμε γρήγορα, θα οδηγηθούμε στην πλήρη οικονομική καταστροφή και στη μόνιμη διεθνή απαξίωση…

  • Έπεται συνέχεια με ακόμη καλύτερες αποδόσεις για τους κερδοσκόπους
  • Το σημαντικό είναι πως ο Παπανδρέου είναι σοσιαλιστής και δεν χρωστάει σε κανέναν
  • Ακόμη δεν κατέθεσε ο Παπανδρέου το νόμο με τον οποίο θα απαγορευόταν η πώληση δημόσιας ή κρατικής περιουσίας (λέτε να τον ξέχασε; διόλου απίθανο, αφού κάνει τόσα ταξίδια, θα του ξέμεινε ο νόμος στα αζήτητα κάποιου αεροδρομίου ή κάποιου ιδιωτικού τζετ...)
  • Υπενθυμίζουμε πως ο Γιώργος είπε ότι "δεν πουλάει". Μάλλον ήθελε να πει ότι "χαρίζει", αλλά θα μπερδεύτηκε
Ιδιωτικοποιήθηκε ο ΟΤΕ μετά τη μεταβίβαση του επιπλέον 10% των μετοχών που ελέγχει το δημόσιο, προς την Deutsche Telekom. «Το μεγαλύτερο σκάνδαλο στην ιστορία της χώρας μας, με μη αντιστρέψιμες κοινωνικές, οικονομικές και εθνικές συνέπειες» από την παρούσα και την προηγούμενη κυβέρνηση, χαρακτηρίζει την πώληση ο ΣΥΡΙΖΑ.

Συγκεκριμένα, την αγορά μέσω του Χρηματιστηρίου Αθηνών του 10% των μετοχών εκ μέρους Deutsche Telekom υλοποίησε η διεθνής εταιρία Goldman Sachs αγοράζοντας 49.015.038 μετοχές του ΟΤΕ από το ελληνικό Δημόσιο έναντι συνολικού τιμήματος 391.630.000 ευρώ, ήτοι €7,99 ανά μετοχή. Η συγκεκριμένη πράξη αφορά στην άσκηση του δικαιώματος, που προβλεπόταν στη συμφωνία αγοράς μετοχών του 2008, και την οποία πρόσφατα ενεργοποίησε η ελληνική πλευρά, μετά από απόφαση της διυπουργικής επιτροπής αποκρατικοποιήσεων.

Αναφερόμενος στην τιμή πώλησης ανα μετοχή, ο εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ Δημ. Στρατούλης (του οποίου το κόμμα διαφωνούσε πλήρως με την πώληση του πακέτου), τονίζει ότι «συνιστά ξεπούλημα στο τετράγωνο, εάν πάρουμε υπόψη ότι το 2008 που πουλήθηκε από την κυβέρνηση Κ. Καραμανλή και από την MIG το 25% των μετοχών του ΟΤΕ στην Deutsche Telekom, αυτό έγινε με τιμή πώλησης ανά μετοχή 26 €. Τότε είχαμε καταγγείλει αυτή την εκποίηση ως ξεπούλημα, όχι μόνο εμείς στον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και ο σημερινός πρωθυπουργός Γ. Παπανδρέου, ο οποίος μάλιστα ως αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης είχε στείλει επιστολή στην τότε κυβέρνηση να μην τολμήσει να εκποιήσει τον ΟΤΕ στην Deutsche Telekom».

Πάντως, μετά τη σημερινή αγορά του 10% των μετοχών από τη γερμανική Deutsche Telekom, το ελληνικό Δημόσιο κατέχει μόλις το 5% του ΟΤΕ αναμένεται η αλλαγή των ισχυουσών εργασιακών σχέσεων που θα αποτελέσει και την «πρόβα τζενεράλε» για όλους τους οργανισμούς και τις επιχειρήσεις του δημοσίου, που θα αναλάβει να πουλήσει το Ταμείο Αποκρατικοποιήσεων, με στόχο εξασφάλιση 50 δισ. ευρώ.

Εκτιμάται ότι είναι θέμα χρόνου, η άρση της μονιμότητας κατ΄ αρχήν στον τηλεπικοινωνιακό κολοσσό της χώρας και σταδιακά σε όλες τις ΔΕΚΟ που βγαίνουν προς πώληση. Όπως πρόσφατα είχε δηλώσει ο πρόεδρος της ΟΜΕ-ΟΤΕ Παναγιώτης Κούτρας, από την πλευρά του υπουργείου Οικονομικών, αναζητώνταν πριν ακόμη από την πώληση, τρόπος να μειωθεί το εργασιακό κόστος του Οργανισμού.

Επίσης, σύμφωνα με τον με τον εκπρόσωπο του ΣΥΡΙΖΑ κ. Στρατούλη, «στον ΟΤΕ οι εργαζόμενοι δεν έχουν και δεν είχαν ποτέ συνταγματικά κατοχυρωμένη μονιμότητα. Είχαν διασφαλισμένη, σταθερή και πλήρη απασχόληση, δηλαδή κάτι ως «οιονεί μονιμότητα», κατοχυρωμένη με εσωτερικούς κανονισμούς εργασίας, που συνάπτονταν με συλλογικές συμβάσεις εργασίας. Η απαίτηση της Deutsche Telekom να καταργηθούν αυτές οι διασφαλίσεις της εργασίας στον ΟΤΕ και τους προσληφθέντες σ΄ αυτόν πριν το 2005 φτιάχνει το κατάλληλο κλίμα για να πλασαριστεί ευκολότερα η βασική επιδίωξη της τρόικας και της κυβέρνησης για την κατάργηση της συνταγματικά κατοχυρωμένης μονιμότητας των δημοσίων υπάλληλων».



Η DEUTSCHE TELEKOM αγόρασε το 25% του ΟΤΕ τον Μάιο του 2008, προς 26 ευρώ/μετοχή. Στη συμφωνία προβλεπόταν επίσης, ότι αν ήθελε το ελληνικό κράτος, μπορούσε μέσα σε ένα χρόνο να "φορτώσει" άλλο ένα 5% στους Γερμανούς, με προσυμφωνημένη τιμή 27,5 ευρώ. Αν πουλούσε δηλαδή μέχρι τον Οκτώβριο του 2009, αυτό το 5% το κράτος θα έβαζε στο ταμείο του 670 εκατομμύρια ευρώ.

Σήμερα πουλήσαμε το 10% έναντι 391 εκ.ευρώ ή -για να το αντιστοιχήσουμε- το 5% έναντι 196 εκ.ευρώ.

Αν πουλούσαμε τότε το 10% θα έπιανε 1.340. Σήμερα, ενάμιση χρόνο μετά το πουλήσαμε, 391 εκ. Χάσαμε δηλαδή απο τα τότε ουρλιαχτά του ΠΑΣΟΚ περί ξεπουλήματος, 950 εκατομμύρια ευρώ.

Δείτε την ανακοίνωση της deutsche telekom, της 14-5-2008, που αναλύει τις ρήτρες:
From the time of the acquisition of the aforementioned 3-percent stake in OTE by Deutsche Telekom, the Greek government has a put option for a further 5 percent of the shares in OTE. This option is valid for 12 months and can be exercised in October 2008 at the earliest. A price of EUR 27.50 per share has been agreed for this option equating to a total amount of around EUR 0.67 billion.
The Greek government also holds a second put option for a further 10-percent stake in OTE until 2011. In this case, the price per OTE share shall be based on the weighted market price of the share at the time the option is exercised plus a premium of 20 percent initially that will later fall to 15 percent.
Τότε ο Καρχιμάκης, έλεγε τις γνωστές του... πασοκιές!



Σεβασμός στα μπάνια του λαού.

Σχετική ηρεμία θα έχουμε για το υπόλοιπο καλοκαίρι, θα ατονήσουν όπως είναι φυσικό οι κινητοποιήσεις, οι απεργίες και οι διαδηλώσεις.

Όλοι προετοιμάζονται για την μάχη του Σεπτέμβρη.

Οι περισσότερες αποφάσεις εντός και εκτός θα ληφθούν τον Σεπτέμβρη.

Η Ευρώπη θα «σώσει» την Ελλάδα το Σεπτέμβρη.

Οι εκλογές θα γίνουν τον Σεπτέμβρη.

Ο δημοψήφισμα θα γίνει τον Σεπτέμβρη.

Οι πολίτες όταν γυρίσουν απ’ τις διακοπές θα βρεθούν αντιμέτωποι με την ακρίβεια, τα σχολικά έξοδα, τις μειώσεις σε μισθούς, την αβεβαιότητα της μονιμότητας στο δημόσιο και άλλα δυσάρεστα.

Φυσικά θα αντιδράσουν, ξανά πορείες, διαδηλώσεις, απεργίες τον Σεπτέμβρη.

Όλοι έχουν στραμμένα τα βλέμματα στον Σεπτέμβρη.

Όλοι οι δρόμοι οδηγούν στον Σεπτέμβρη.

Θα είναι ένας μαύρος Σεπτέμβρης.

Στο μεταξύ το ξεπούλημα άρχισε, ήδη πουλήθηκε το 10% του ΟΤΕ στους «σωτήρες» Γερμανούς σε τιμή «μπιρ παρά» που λένε και οι φίλοι μας της άλλης μεριάς του Αιγαίου.

Η συνέχιση του ξεπουλήματος με την ευλογία της δήθεν διαφωνούσης αντιπολίτευσης θα παίρνει μορφή χιονοστιβάδας.

Η μείωση δήθεν του σπάταλου κράτους θα πάρει σάρκα και οστά με το κλείσιμο πολλών οργανισμών και την απόλυση του «πλεονάζοντος»; προσωπικού.

Ο κράτος πρέπει να μειώσει τα έξοδά του αλλά για την κρατική επιχορήγηση του ιδιωτικού τομέα που ανέρχεται σε μερικά δις ευρώ ούτε κουβέντα.

Δημιούργησαν έναν αντιπαραγωγικό και σπάταλο δημόσιο τομέα με την λογική των ρουσφετιών και τώρα αντί να διορθώσουν τα κακώς κείμενα, με αναδιάρθρωσή του, τον διαλύουν και στέλνουν εκατοντάδες χιλιάδες δημόσιους υπαλλήλους στην ανεργία.

Η εσωτερική υποτίμηση με φτωχοποίηση των Ελλήνων καλά κρατεί.

Πόλοι αντίστασης; Πολλοί, τόσο πολλοί που η σύγχυση του λαού είναι μεγάλη.

Απ’ τη μια οι οικονομολόγοι, παλιοί και νεόκοποι.

Στου «κασίδη» το κεφάλι.

Όλοι έχουν έτοιμη την λύση, όλοι κατέχουν την απόλυτη αλήθεια. Όλοι σπέρνουν φρούδες ελπίδες για την έξοδό μας απ’ την κρίση.

Απ’ την άλλη η ελίτ της επιστήμης και της τέχνης.

Αφού στήριξαν το σάπιο καθεστώς επί σειρά δεκαετιών τώρα χωρίς ίχνος ντροπής σηκώνουν δήθεν παντιέρα κατά του συστήματος, του συστήματος που τους καλοτάισε τόσο ώστε μπουκωμένοι δεν μπορούσαν να αρθρώσουν ούτε κουβέντα διαμαρτυρίας για την καταστροφική πορεία της χώρας.

Αναφέρομαι στον Κασιμάτη και σια που όψιμα διατυπώνει συνταγματικές ενστάσεις όταν είναι γνωστό ότι ήταν σύμβουλος του Ανδρέα Παπανδρέου όταν έγινε η κατάπτυστη αλλαγή του συντάγματος που κατέστησε το πολίτευμα πρωθυπουργική δικτατορία.

Αναφέρομαι στον Μπέη που στήριξε επί δεκαετίες το σύστημα ΠΑΣΟΚ και σήμερα το καταγγέλλει διαμαρτυρόμενος γιατί δεν χειρίστηκαν κατά το δοκούν την περίπτωση της κόρης του.

Αναφέρομαι στον Ανδριόπουλο που απαγόρεψε στο ΠΑΣΟΚ να χρησιμοποιεί ένα τραγούδι του γιατί δεν του έδωσαν το μέγαρο για παραστάσεις.

Θα μπορούσα να αναφερθώ και σε πολλές άλλες περιπτώσεις, η ουσία όμως δεν αλλάζει.
Πολλοί λένε ότι οι παρέες γράφουν ιστορία.

Όσο οι παρέες δραστηριοποιούνται στον κλειστό δικό τους κύκλο το μόνο που παράγουν είναι αυτοϊκανοποίηση. Ιστορία παράγεται μόνο όταν οι παρέες αγκαλιαστούν από μεγάλα τμήματα του λαού και αποκτήσουν συλλογική πολιτική δράση.

Όσοι υποστηρίζουν ότι υπάρχουν δύο τάσεις στην Ελληνική κοινωνία, η κοινοβουλευτική και η επαναστατική κάνουν λάθος. Επαναστατική τάση δεν υπάρχει τουλάχιστον αποδεκτή σε μεγάλο κομμάτι του λαού. Υπάρχει μόνο στην φαντασία μικρών ομάδων με μηδενική επιρροή στα πολιτικά πράγματα.

Η πλατεία.

Ο χώρος όπου κομματικοί λύκοι με προβιά προβάτου, αναρχικοί, αναρχίζοντες, αντιεξουσιαστές, πράκτορες, αρχαιοελληνολάτρες, δωδεκαθεϊστές, καλόγεροι, γραφικοί τύποι κλπ προσπαθούν να πάρουν το πάνω χέρι και να ποδηγετήσουν το κίνημα.

Ένα παρόλα τα όσα λέγονται απολιτίκ κίνημα.

Οι προτάσεις βροχή αλλά ουσία και εφαρμοστικότητα μηδέν.

Η ουτοπία σ’ όλο της το μεγαλείο.

Όλοι αυτοί έκοντες άκοντες παγίδεψαν το κίνημα των αγανακτισμένων μετατρέποντάς το σε ανούσιο, μη παραγωγικό και απολιτίκ.

Νέα κόμματα και μέτωπα.

Φυτρώνουν σαν μανιτάρια.

Εμείς είμαστε 300σιοι, εμείς 500σιοι, εμείς σπίθες, εμείς πατριωτικό κίνημα, εμείς πατριωτικό μέτωπο, εμείς δημοκρατικό κίνημα, εμείς δημοκρατικό μέτωπο, εμείς φιλική εταιρία, εμείς ο κανένας, εμείς ΕΑΜ β’, εμείς επαναστάτες του τώρα, εμείς επαναστάτες του αύριο, εμείς αμεσοδημοκράτες και πάει λέγοντας.

Δεν θέλω να αδικήσω και τον περιπλανώμενο θίασο του Κολλάτου που περιοδεύει από σπίτι σε σπίτι κάνοντας την επανάσταση του «γιούχα».

Τα αντιπολιτευόμενα κόμματα.

Η υποκρισία σπάει τα φράγμα.

Διαμαρτύρονται, καταγγέλλουν και αντιδρούν μόνο σε ότι θίγει το κομματικό τους συμφέρον ή τα κομματικά τους στελέχη.

Η ΝΔ: Αφήνει το ΠΑΣΟΚ να καταστρέψει και να υποδουλώσει την χώρα περιμένοντας να καρπωθεί όλη την δυσαρέσκεια του λαού, να έρθει στην εξουσία με τα δικαιώματα καταστρατηγημένα και την δικαιολογία της μελλοντικής της απραξίας έτοιμη. «Δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτε γι’ αυτό ή το άλλο, έχει υπογράψει η προηγούμενη κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ» θα λένε και θα ξαναλένε.

«Παραλάβαμε καμμένη γη» θα λένε και θα ξαναλένε.

Το ΛΑΟΣ και το ΔΗ.ΣΥ περιμένουν την ένωση της κεντροδεξιάς για να μπουν στο εξουσιαστικό βάθρο.

Η αριστερά ομφαλοσκοπεί πολυδιασπασμένη σε ευρωπαϊστές και δογματικούς χωρίς καμία ουσιαστική παρέμβαση στην επερχόμενη καταστροφή.

Ο λαός.

Καταπιεσμένος, μια ζωή στο περιθώριο παρατηρεί αδύναμος να αντιδράσει, τα μηνύματα, οι προτάσεις και οι νέοι πολιτικοί σχηματισμοί τον αποπροσανατολίζουν και τον οδηγούν σε σύγχυση.

Οι μικροδιαφοροποιήσεις και η άνευ ουσίας κινητικότητα έρχονται με μορφή καταιγίδας.

Δεν προλαβαίνει να σκεφτεί, να αφομοιώσει, να προσανατολιστεί, να ζυμώσει τον ορυμαγδό πληροφοριών που δέχεται με αποτέλεσμα συγχυσμένος να αγανακτεί, να απολιτικοποιείται και να ορθώνει ένα διαχωριστικό τείχος γύρω του μη εμπιστευόμενος κανέναν και για τίποτε.

Η πεποίθησή μου είναι ότι τελικά ο Σεπτέμβρης θα είναι μαύρος όχι μόνο απ’ τα δεινά που μας περιμένουν αλλά και απ’ την ανυπαρξία λύσεων, «φωτός στο τούνελ» όπως λένε και οι πολιτικάντηδες.

Χωρίς να ισχυρίζομαι ότι κατέχω την αλήθεια καταθέτω την γνώμη μου σαν ελεύθερος Έλληνας πολίτης.

Όσο οι υπεύθυνοι μένουν ατιμώρητοι.

Όσο τα κόμματα θολώνουν το τοπίο, μη εντασσόμενα στον ξεκάθαρο ιδεολογικό τους χώρο.
Όσο οι πολίτες περιμένουν απ’ τα κόμματα να διορθωθούν απέχοντας από κάθε κομματική και πολιτική διεργασία αφήνοντας έτσι το τοπίο ελεύθερο για τα κάθε λογής κομματόσκυλα.

Όσο το πολίτευμα χωλαίνει και η δημοκρατία δυσλειτουργεί.

Τόσο περισσότερο θα βυθιζόμαστε στην κρίση που δεν είναι μόνο οικονομική αλλά και κοινωνική και αξιακή και Εθνική.

Η λύση στο Ελληνικό πρόβλημα είναι πολιτική και βαθύτατα ιδεολογική.
Προτού γίνει Δήμαρχος Πειραιά και «αγκάθι» για την παραδοσιακή, αρτηριοσκληρωτική νομενκλατούρα του ΠΑΣΟΚ στο πρώτο λιμάνι της χώρας, ο Παναγιώτης Φασούλας διετέλεσε «αράχνη» του ελληνικού μπάσκετ, στον ΠΑΟΚ, τον Ολυμπιακό και φυσικά την Εθνική Ομάδα.

Κάποτε, όταν τον είχαν ρωτήσει πριν από ένα παιχνίδι της επίσημης αγαπημένης με τις ανίκητες Ηνωμένες Πολιτείες, πως προσέγγιζε ψυχολογικά τη συγκεκριμένη αναμέτρηση, ήταν… ωμός: «Αν δεν μπορείς να αποφύγεις έναν βιασμό, απόλαυσέ τον»…

Η εκδοχή Φασούλα χρησιμοποιήθηκε έκτοτε σε πλείστα παραδείγματα και περιπτώσεις, πολιτικών, οικονομικών και κοινωνικών συσχετισμών, καθώς και διεθνών ισορροπιών.

Μπορεί λοιπόν να αποδειχθεί εξαιρετικά χρηστική και να αποτελέσει την «άβολη αλήθεια», για τη δυσάρεστη πραγματικότητα την οποία βιώνει σήμερα η Ελλάδα: Μια χώρα στα πρόθυρα της χρεοκοπίας, χωρίς κανείς να νοιάζεται πραγματικά για το πώς θα διασώσει εμάς, αλλά μάλλον και πρωτίστως τον εαυτό του.

Γιατί λοιπόν να μην τα παρατήσουμε, με τους δικούς μας όρους; Και από τη στιγμή που η χρεοκοπία θα συνεπάγεται βίαιη έξοδο από το ευρώ, εμείς να γυρίσουμε στην πλάτη στη δραχμή, και να επιλέξουμε ως εθνικό νόμισμα τον φοίνικα. Που είναι… όμορφος, έχει ιστορία και σημειολογία.

Και, σε τελική ανάλυση, τον επέλεξε ως νόμισμα της χώρας ο Κυβερνήτης Ιωάννης Καποδίστριας. Ο πρώτος, και πιθανότατα τελευταίος πολιτικός ηγέτης του τόπου, που οραματίστηκε τη δημιουργία ενός σοβαρού και συγκροτημένου κράτους, χωρίς να υπολογίζει ότι οι Έλληνες προτιμούσαν το «εθνικό μπάχαλο». Και τον δολοφόνησαν, μια Κυριακή έξω από την εκκλησία, στο Ναύπλιο. Τη συνέχεια, τη γνωρίζουμε και τη ζούμε.

Ο φοίνικας λοιπόν. Για σκεφτείτε το καλά. Σαν σήμερα άλλωστε, στην Δ’ Εθνοσυνέλευση του Άργους το 1829, ο Κυβερνήτης Ιωάννης Καποδίστριας τον επέλεξε ως εθνικό νόμισμα του νεοσύστατου κράτους. Ήταν το διακριτικό γνώρισμα της Φιλικής Εταιρείας. Συμβόλιζε την αναγέννηση κάποιου από την τέφρα του. Παρέπεμπε στον αιγυπτιακό πολιτισμό. Ήταν γεμάτο μυστικιστική αύρα.

Μια Ελλάδα του φοίνικα, και όχι της δραχμής, θα συνιστά «αόρατη απειλή» για εκείνους που μας έστειλαν στη χρεοκοπία. Εκτός αλλά και εντός χώρας. Αφήστε που θα συγκινήσει και θα αναζωπυρώσει εθνικούς μύθους και δοξασίες. Δεν έχουμε άλλωστε και τίποτα άλλο να προσδοκούμε…



Στον οικονομικό τομέα, δυστυχώς, υπάρχει μία μεγαλύτερη υποκρισία απ’ ό,τι φαίνεται μέσα στο διεθνές πλέγμα ανταγωνισμού Ευρώπης και ΗΠΑ. Οι ΗΠΑ βρίσκονται σε χειρότερη θέση απ’ ό,τι βρίσκεται το ευρώ. Το ευρώ, όμως, έχει πολιτική αστάθεια και ακριβώς εκεί έγκειται το μεγαλύτερο πρόβλημα. Η παγκόσμια φούσκα του δολαρίου είναι αυτή που συμπαρασύρει τις εξελίξεις. Η υπονόμευση της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της ευρωπαϊκής συνοχής γίνεται ακριβώς με τους αδύναμους κρίκους του ευρωπαϊκού νότου.

Το δολάριο –και πρέπει να το ξεκαθαρίσουμε αυτό- έχει να κάνει με τα εξής στοιχεία, τα οποία έχουμε από σήμερα. Ανατιμήθηκε τεχνητά σε σχέση με το ευρώ, χωρίς καμία υπόσταση. Το τρέχον σωρευτικό έλλειμμα των ΗΠΑ διαμορφώνεται στα 1,56 τρισεκατομμύρια δολάρια, στο 10,6% του αμερικανικού Α.Ε.Π. Δεν είδαμε μέτρα λιτότητας. Είδαμε να κόβεται ατελείωτο χαρτί! Είδαμε να κόβουν 1,3 τρισεκατομμύρια δολάρια το προηγούμενο διάστημα, για να καλύψουν τα ελλείμματά τους και η Βουλή και η Γερουσία πήραν αποφάσεις αλληλοδιαδόχως ,για να καλύψουν ακριβώς αυτό το τέχνασμα. Υπήρχε αύξηση του αμερικανικού χρέους στα 12,394 τρισεκατομμύρια δολάρια!

Για να το αντιμετωπίσουν, λοιπόν, αυτό, κόβουν νόμισμα –χαρτί είναι- όσο θέλουν! Και έχουμε αυτή τη στιγμή ένα μεγάλο παιχνίδι στα παράγωγα που έχει ξεπεράσει τα 700 τρισεκατομμύρια δολάρια! Μέσα σε μία πενταετία έφτασε από τα 150 τρισεκατομμύρια δολάρια στα 700 τρισεκατομμύρια δολάρια! Και βλέπουμε το παγκόσμιο Α.Ε.Π. που είναι 60 τρισεκατομμύρια δολάρια, το παγκόσμιο χρέος να ξεπερνάει πλέον τα 60 τρισεκατομμύρια δολάρια!

Άρα, λοιπόν, τι συμβαίνει μπροστά μας; Τι γίνεται με τον παγκόσμιο οικονομικό πόλεμο; Πώς δικαιολογούνται τα τετράκις τρισεκατομμύρια δολάρια που κυκλοφορούν; Πώς αντιμετωπίζεται αυτός ο κίνδυνος; Έρχονται και μας λένε για παγκόσμια διακυβέρνηση, για παγκόσμιο νόμισμα. Ετοιμάζουν πράγματι το παγκόσμιο οικονομικό πραξικόπημα! Πώς αλλιώς θα σβήσουν τα χρέη τους; Θα πρέπει να καταρρεύσουν! Οι ίδιοι το ομολογούν στις μελέτες τους! Και αυτό πλέον έχει γίνει κοινό μυστικό! Τι θα εμποδίσει τις τράπεζες των ΗΠΑ και τους πελάτες τους να δημιουργήσουν ένα τρισεκατομμύριο δολάρια, δέκα τρισεκατομμύρια δολάρια, πενήντα τρισεκατομμύρια δολάρια, μέσα από τα πληκτρολόγια των υπολογιστών τους και να αγοράσουν όλα τα ομόλογα και τις μετοχές στον κόσμο, μαζί με τη γη και τα άλλα περιουσιακά στοιχεία προς πώληση, με την ελπίδα να αποκομίσουν κεφαλαιακά κέρδη και να τσεπώσουν τη διαφορά των επιτοκίων, τα spreads, χρησιμοποιώντας δανεικά με κόστος επιτοκίου μικρότερο του 1%;

Αυτή είναι μία ερώτηση, την οποία δεν μπορούν να απαντήσουν οι μεγιστάνες οικονομολόγοι του κόσμου ούτε οι παγκόσμιοι τοκογλύφοι! Αυτό που σας θέτω, τέθηκε σε όλες τις συσκέψεις της «Global Crisis» και στις συναντήσεις του Νταβός και παντού και κανείς δεν απαντά, γιατί δεν υπάρχει καμία ρήτρα ευθύνης παγκόσμια!

Και μας απαντούν πολιτικά «θα φτιάξουμε την παγκόσμια κυβέρνηση»! Το λέει ο Πρωθυπουργός της χώρας! Τρία χρόνια τώρα μας το λέει! Δηλαδή, πώς θα γίνει και το παγκόσμιο νόμισμα; Ίσως, λέει, με μία δέσμη νομισμάτων υποστήριξης. Αν, όμως, θέλουν να σβήσουν το χρέος, θα μηδενίσουν την αξία του ευρώ και του δολαρίου μαζί και μ’ αυτόν τον τρόπο θα φτιάξουν καινούργιο νόμισμα, το οποίο θα μπει στην αγορά, θα καταργήσει όλες τις άυλες αξίες και θα μείνουν μόνο οι τίτλοι ιδιοκτησίας! Όλο το χαρτονόμισμα, όλα τα ομόλογα δεν θα έχουν καμία αξία! Δεν τους συμφέρει να έχουν ανταλλακτική αξία! Αυτό είναι το παγκόσμιο πραξικόπημα, για να σβήσουν τα δικά τους χρέη και να χρεοκοπήσουν την Κίνα, την Ινδία, τη Ρωσία μαζί και όλους τους άλλους.

Έχουμε, λοιπόν, αυτό το αδιέξοδο! Αν αυτό θα γίνει σε έξι μήνες ή σε ένα χρόνο ή σε ενάμιση χρόνο ή σε δύο, κανείς δεν γνωρίζει ακριβώς το πότε μεθοδεύεται. Σίγουρα, όμως, είναι σε αδιέξοδο, γιατί όλοι αντιλαμβανόμαστε ακριβώς ότι ξαφνικά εμείς που βρεθήκαμε να χρωστάμε 150 δισεκατομμύρια ευρώ, δανειζόμαστε τα 110 δισεκατομμύρια ευρώ, που είναι για να πληρώσουμε τους τόκους! Δεν είναι για να βγούμε από την κρίση!

Είμαστε σε ύφεση! Όλα τα εισπρακτικά μέτρα της Κυβέρνησης οδηγούν σε ένα αποτέλεσμα, τη χρεωκοπία ! Καμία λύση δεν προκύπτει απ’ όλες αυτές τις πολιτικές ούτε ισχύουν αυτά που λέτε για τους αναπτυξιακούς νόμους και τα υπόλοιπα! Την αγορά τη βουλιάξατε! Είστε μέρος αυτού του παγκόσμιου προβλήματος και συστήματος. Το υπηρετείτε πιστά και θέλετε να οδηγήσετε τη χώρα στον όλεθρο!

Αλέξανδρος Χρυσανθακόπουλος Από ομιλία στην ολομέλεια της Βουλής 20/12/2010





Όποιος έζησε τις 45 μέρες των κινητοποιήσεων, που σφραγίστηκαν με την παρουσία εκατομμυρίων ανθρώπων σε όλες τις πλατείες της Ελλάδας, και κατ’ εξοχήν στο Σύνταγμα, το ένιωσε στα μύχια του εαυτού του.

Το παλιό κομματικό σύστημα, έστω και να συνεχίζει τυπικά να υπάρχει, είναι πλέον νεκρό. Και δεν πρόκειται για μια παρόλα του αέρα. Ούτε υπάρχει πιθανότητα επιστροφής. Κι αυτό γιατί η κρίση συνεχίζεται και δυστυχώς θα συνεχιστεί· κατά συνέπεια δεν επιτρέπονται εύκολες παλινορθώσεις.

Η καρέκλα της εξουσίας, η καρέκλα του βουλευτή, μοιάζει όλο και περισσότερο με ηλεκτρική καρέκλα. Και το ίδιο ισχύει με την καρέκλα των μεγαλοδημοσιογράφων. Όλοι τους θα το αντιληφθούν αυτό το καλοκαίρι, όταν θα δοκιμάσουν να βγουν στον «έξω κόσμο», όπως ήδη το εισπράττουν οι βουλευτές του κυβερνώντος κόμματος. Οι μέρες της κυριαρχίας τους έχουν τελειώσει ανεπιστρεπτί.

Η αποδέσμευση λοιπόν πραγματοποιήθηκε μέσα σε ένα κύμα γενικευμένης αγανάκτησης. Όμως αυτό είναι μόνο ένα πρώτο βήμα. Διότι οι δυνάμεις του παλιού συστήματος επιστρατεύτηκαν, συχνά με νέο μανδύα και λεοντή. Το ΠΑΣΟΚ απέφυγε τη μαζική αποσκίρτηση βουλευτών από την ψηφοφορία του μεσοπρόθεσμου, ενσωματώνοντας στην κυβέρνηση το «όλον ΠΑΣΟΚ», δηλαδή και την πτέρυγα Βενιζέλου· έτσι σήμερα έχουμε μία κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ και όχι πλέον ΓΑΠ. Όμως δεν έμεινε μόνο σε αυτό. Δυνάμεις από το εσωτερικό του, από το περιβόητο «βαθύ ΠΑΣΟΚ», προετοιμάζουν νέα σχήματα που θα δεσμεύσουν την αγανάκτηση του κόσμου, για να τη διοχετεύσουν σε μια νεκρανάσταση του παλιού κόσμου. Παλιοί ξεσκολισμένοι γιέσμεν του Ανδρέα πρωτοστατούν σε αντιμνημονιακές καταγγελίες στα κανάλια· άνθρωποι του Γιωργάκη –όπως ο Νίκος Κοτζιάς, πρώην ιδεολογικός καθοδηγητής της ΚΝΕ και εν συνεχεία για πολλά χρόνια, μέχρι τις πρόσφατες εκλογές, μυστικοσύμβουλος του ΓΑΠ– σχεδιάζουν «αντιμνημονιακά μέτωπα» και ξεπλένονται μέσα από τον «αριστερό» καθεστωτικό Τύπο· ο Συνασπισμός μπαίνει δυναμικά στο παιγνίδι και προβάλλεται από το ΠΑΣΟΚ, ως ο… εκπρόσωπος των αγανακτισμένων(!)· τέλος, σε αυτό το σχέδιο επιχειρείται να ενταχθούν και συμβολικές μορφές με μεγάλο ειδικό βάρος στην πρόσφατη πολιτιστική ζωή του ελληνισμού, όπως ο Μίκης Θεοδωράκης. Και δίπλα τους, μαζί τους, φθαρμένοι δημοσιογράφοι, γερασμένες τηλεπερσόνες, θλιβεροί δημαγωγίσκοι, διαγκωνίζονται για μια θέση στο «μπ… τη Βουλή».

Και είναι βέβαιο πως, εάν γίνουν σύντομα εκλογές, θα υπάρξουν τέτοια σχήματα που θα κατορθώσουν για ένα διάστημα να υποκλέψουν την εμπιστοσύνη και την ψήφο των αγανακτισμένων Ελλήνων.

Ωστόσο, το όνειρο της νεκρανάστασης της μεταπολίτευσης θα μείνει, δυστυχώς γι’ αυτούς και ευτυχώς για τον ελληνικό λαό, ένα άπιαστο όνειρο, μια φενάκη. Γιατί μπροστά μας δεν έχουμε μια μεταπολίτευση, ούτε πίσω μας μια χούντα. Πίσω μας έχουμε τον εκφυλισμό και το σάπισμα της κομματοκρατίας και μπροστά μας τα τάρταρα της βαθύτερης κρίσης του νεώτερου ελληνισμού. Υπό αυτές τις συνθήκες δεν μπορεί να υπάρξει νέο ΠΑΣΟΚ και νέος Ανδρέας. Σήμερα, όπως και στη διάρκεια της Κατοχής, θα δημιουργηθούν δύο μέτωπα. Από τη μια πλευρά οι καθεστωτικές δυνάμεις, που αργά ή γρήγορα θα συσπειρωθούν, έστω και απομαζικοποιημένες –όπως έχει γίνει ήδη με το ΠΑΣΟΚ, την Ντόρα και τον Καρατζαφέρη, όπως έχει γίνει με τα κανάλια, με επικεφαλής το δωσιλογικό ΣΚΑΪ, όπως έχει γίνει με τον εσμό των καλοθρεμμένων διανοουμένων που συγκροτεί μέτωπα μνημονιακής λογικής.

Από την άλλη θα συγκροτηθεί ένα πλατύ λαϊκό μέτωπο. Όπως αυτό που σφυρηλατήθηκε στις πλατείες. Η αδυναμία του βρίσκεται στο ότι η φθορά των προηγούμενων δεκαετιών όχι μόνο έχει διαβρώσει τις κάθε είδους ελίτ και ηγεσίες, αλλά και το ίδιο το λαϊκό σώμα, με αποτέλεσμα ο λαός να βγαίνει σήμερα στις πλατείες απογυμνωμένος από ηγεσίες, απογυμνωμένος από διανοουμένους, απογυμνωμένος από οποιοδήποτε στήριγμα. Γι’ αυτό και η περίδος τελείωσε με μια σχετική επιστροφή των καθεστωτικών δυνάμεων, με την επιστροφή των αριστεριστών στις πλατείες, με την επιστροφή των μπάχαλων, με την επιστροφή των ΜΑΤ, με την ψήφιση του μεσοπρόθεσμου.

Γι’ αυτό και πρόσκαιρα ο λαός μπορεί να υποστηρίξει και μεταβατικά σχήματα, πολύ σύντομα όμως θα υποχρεωθεί να αναδείξει από μέσα του νέες δυνάμεις άφθαρτες, που να αρμόζουν και να προσπαθούν να ανταποκριθούν στις προκλήσεις της εποχής. Στις προκλήσεις μιας κυριολεκτικής τιτανομαχίας.

Έχουμε μπει λοιπόν σε μια τρίτη περίοδο. Εάν κατά τη διάρκειά της θα ανακαταληφθούν οι πλατείες, ή θα εφευρεθούν νέες μέθοδοι πάλης, αυτό θα γίνει από ένα λαϊκό σώμα περισσότερο οργανωμένο, περισσότερο συνειδητό, ικανότερο να αποφύγει κάθε είδους παγίδες. Γι’ αυτό είναι ανάγκη η ιδεολογική ηγεμονία των πατριωτικών ιδεών, εκείνη που έφερε και πάλι την ελληνική σημαία να ανεμίζει στις πλατείες, να αρχίζει να μετασχηματίζεται, το ταχύτερο δυνατό, και σε πολιτική παρουσία.

Και αυτό δεν είναι εύκολο. Γιατί έχουμε απέναντί μας δυνάμεις που ξέρουν να ελέγχουν το πολιτικό παιγνίδι και τα τερτίπια του. Και εμείς βρισκόμαστε στις πλατείες γυμνοί, «όπως μας γέννησε η Γαλλική Επανάσταση /όπως μας γέννησες μάνα μου Ισπανία» (Μ. Κατσαρός, Κατά Σαδδουκαίων). Ακόμα και για μας του Άρδην και της Ρήξης, που περάσαμε τις δύο τελευταίες δεκαετίες μέσα στον άνυδρο τόπο της εκσυγχρονιστικής μεταπολίτευσης, δεν είναι απλό και αυτονόητο. Για χρόνια είχαμε ταμπουρωθεί σε έναν ρόλο κατ’ εξοχήν ιδεολογικό, προσπαθώντας να κρατήσουμε αναμμένο ένα καντηλάκι, όταν τριγύρω μας περνούσαν δεκάδες «άρματα δρεπανηφόρα», και σήμερα πρέπει μαζί με τον λαό να μετασχηματισθούμε σε μια κατεύθυνση πολιτική. Γι’ αυτό και βρεθήκαμε και στη Σπίθα και τις πλατείες με τους αγανακτισμένους. Γι’ αυτό σήμερα είμαστε αποφασισμένοι να πάμε πιο πέρα από εκεί, γιατί η πυρκαγιά έχει ανάψει. Μαζί με όλους όσοι θέλουν να είμαστε περισσότερο ετοιμοπόλεμοι, στη νέα φάση που αρχίζει!

Άρδην – Ρήξη

  • Με την καθοδήγηση ιμάμηδων και τις ασφυκτικές πιέσεις των "αυτοδιοικητικών αρχών", η τουρκική τράπεζα αρμέγει κυριολεκτικά τα ευρώ από τους μουσουλμάνους της Θράκης
Ισχυροποιείται και καταξιώνεται στο οικονομικό σύστημα της Δυτικής Θράκης η τουρκική τράπεζα Ziraat, η οποία εγκαινίασε το πρώτο της κατάστημα στην Κομοτηνή τον Φεβρουάριο του 2009 και λίγο αργότερα εγκαινίασε και δεύτερο κατάστημα στην Αθήνα!

Οι μουσουλμάνοι της Δυτικής Θράκης, πιεζόμενοι από παράγοντες της μειονότητας, εγκάθετους του τουρκικού προξενείου, αλλά κυρίως από τους ιμάμηδες, οι οποίοι σε κάθε θρησκευτική εκδήλωση δεν παραλείπουν να δώσουν «γραμμή» για μαζικές καταθέσεις στην τουρκική τράπεζα, σπεύδουν να την «ενισχύσουν» με τις αποταμιεύσεις τους, με αποτέλεσμα μέσα σε 4 μήνες, από τον περασμένο Φεβρουάριο μέχρι τον Μάιο, να δεχθεί καταθέσεις από 1.700 μουσουλμάνους ύψους 10.000.000 ευρώ! Αντίθετα, κατά το ίδιο διάστημα το κατάστημα της Αθήνας είχε μόνο 150 καταθέσεις...

Φαίνεται ξεκάθαρα, δηλαδή, πως ο προσανατολισμός των Τούρκων είναι να ενισχυθεί το κατάστημα της Δυτικής Θράκης, μια και στην περιοχή αυτή έχουν... σαφέστατες και αδαμφισβήτητες βλέψεις!

Όπως ανέφεραν έγκυροι τραπεζικοί κύκλοι, θα έπρεπε να παρέμβει η Τράπεζα της Ελλάδος για να διερευνήσει τη νομιμότητα των παρεχομένων από τη Ziraat Bank υπηρεσιών, καθώς και αν τηρούνται οι όροι ανταγωνιστικότητας σε σχέση με τις ελληνικές τράπεζες.

Δηλαδή, πώς είναι δυνατόν, ενώ δεν συμμετέχει στα προγράμματα του ΟΕΚ (και δικαίως, αφού δεν είναι ελληνικών συμφερόντων) να παρέχει στεγαστικά προγράμματα δανειοδότησης τα οποία σε καμία περίπτωση δεν είναι προς το συμφέρον των δανειοληπτών.
Πόσα τέτοια δάνεια έχει δώσει η Ziraat Bank και με ποιες προϋποθέσεις;

Μήπως άλλα παρουσιάζονται στα χαρτιά και άλλα γίνονται κάτω από το τραπέζι, τα οποία παραβιάζουν τον τραπεζικό κώδικα και το καθεστώς συναλλαγών και δανειοδοτήσεων που ισχύει στη χώρα μας;

Το τι σημαίνει η ισχυροποίηση ενός τουρκικού πιστωτικού ιδρύματος στην περιοχή της ελληνοτουρκικής μεθορίου εύκολα μπορούμε να το αντιληφθούμε.

Η οικονομική και πολιτική ηγεσία της χώρας τι λέει; Προφανώς τίποτε, αφού η πολιτική ηγεσία της χώρας έχει εγκαταλείψει προ πολλών ετών την Θράκη... προωθώντας ένα σύστημα συνδιαχείρισης με τους τουρκοπράκτορες της Άγκυρας, δημιουργώντας αργά αλλά σταθερά μία νέα "χαμένη πατρίδα"...

Πληροφορίες από το "Παρόν"
  • Σπάει κάθε ρεκόρ η «μαύρη τρύπα» στα έσοδα
  • Πάνω από 12 δις στο εξάμηνο!
Τι Μεσοπρόθεσμο, τι φορολογικοί νόμοι, τι νέα μέτρα που φέρνει η κυβέρνηση δεν κάνουν τίποτα!

Η υστέρηση στα έσοδα συνεχίζεται κανονικότατα, την ώρα που βγαίνουν στην επιφάνεια χρήματα εκατοντάδων εκατομμυρίων που μένουν στα συρτάρια των ΔΟΥ, αλλά και εταιρείες όπως η γερμανική Hochtief που διαχειριζόταν το Ελ. Βενιζέλος και έχει αφήσει χρέη στο κράτος 500 εκατ.

Το έλλειμμα του Κρατικού Προϋπολογισμού αγγίζει πλέον τα €12,781 δις. για το εξάμηνο Ιανουάριου – Ιουνίου 2011, σε δημοσιονομική βάση, σύμφωνα με τα προσωρινά στοιχεία εκτέλεσης του Κρατικού Προϋπολογισμού, έναντι στόχου 10,374 δις. € και ελλείμματος 9,997 δις. € το αντίστοιχο διάστημα του 2010, όπως ανακοίνωσε το ΥΠΟΙΚ.

Τα συνολικά έσοδα του Κρατικού Προϋπολογισμού κατά το α’ εξάμηνο (Τακτικός και ΠΔΕ) υστερούν έναντι του στόχου κατά 3.051 εκατ. €, ενώ οι συνολικές δαπάνες (Τακτικός και ΠΔΕ) παρουσιάζονται μειωμένες κατά 644 εκατ. €.

Ειδικότερα, τα καθαρά έσοδα του τακτικού προϋπολογισμού ανήλθαν σε 21.814 εκατ. € και εμφανίζουν μείωση έναντι του αντίστοιχου χρονικού διαστήματος του 2010 κατά 8,3%.

Πηγή


Πέρα από το μέγεθος της τραγωδίας και όλων εκείνων που θα επιφέρει η καταστροφή κυρίως της μονάδας ηλεκτροπαραγωγής, πρέπει να ενσκύψουμε στο γεγονός αυτό καθεαυτό και σύμφωνα με τις υπάρχουσες πληροφορίες (οι οποίες μπορεί να θεωρούνται "θερμές" ή ελάχιστες), καλούμαστε να μελετήσουμε το ατύχημα της συγκεκριμένης έκρηξης στη Ναυτική Βάση "Ευάγγελος Φλωράκης". Και καλούμαστε να το κάνουμε τώρα, πριν "διοχετευθούν" ποικιλοτρόπως διάφορες πρόσθετες πληροφορίες που θα χρησιμεύσουν ως προκάλυμμα των πραγματικών περιστατικών. Θυμίζουμε, απλώς, πως οι πρώτες πληροφορίες συνήθως είναι και οι πραγματικές, ενώ σπάνια προστίθενται σε αυτές νεότερες βαρύνουσας σημασίας (εξαίρεση αποτελούν αποτελέσματα εργαστηριακών μελετών).



Τί μάθαμε, λοιπόν, ότι συνέβη στην στρατιωτική - ναυτική βάση της Κύπρου; Μία πυρκαγιά εκδηλώθηκε στις 4.30 π.μ. (πριν ξημερώσει) σε κατεσχεμένα κοντέινερς που περιείχαν δυναμίτιδα. Πριν από την εκδήλωση της πυρκαγιάς υπήρξε μία φωτοβολίδα που ειδοποιούσε για ύποπτη κίνηση εντός του στρατοπέδου... Στη συνέχεια και αφού πέρασε μία ώρα και 20 λεπτά από την έναρξη της πυρκαγιάς, υπήρξε μία έκρηξη πρωτόγνωρου μεγέθους και απολύτως καταστροφική... Μήπως πρέπει να αναρωτηθούμε για το πόσες πιθανότητες υπάρχουν να εκδηλωθεί πυρκαγιά κατά τη διάρκεια της νύχτας; Μήπως πρέπει να αναρωτηθούμε πως είναι δυνατόν να συμβαίνει κάτι τέτοιο; Μήπως πρέπει να αναρωτηθούμε τι σήμαινε η φωτοβολίδα, για την οποία γίνονται έρευνες από ποιόν εκτοξεύθηκε και γιατί (εάν βρίσκεται στους επιζώντες...) Τι πληροφορίες έχει η υπηρεσία πληροφοριών της Κύπρου για πιθανή κατασκοπευτική ή άλλη δράση από άτομα που εισήλθαν προσφάτως από την κατεχόμενη Κύπρο στον Ελληνοκυπριακό τομέα; Πολύ παράξενες ήταν, επίσης, οι δηλώσεις του Έλληνα υπουργού Άμυνας κυρίου Μπεγλίτη, ο οποίος έκανε αναφορά για θάνατο ικανότατων στρατιωτικών...(!), ενώ σύμφωνα με τις δηλώσεις (φειδωλότατες) της Κυπριακής κυβέρνησης, οι νεκροί είναι κυρίως πυροσβέστες και ναύτες...! Είχε ο κύριος Μπεγλίτης λάθος πληροφόρηση;


Το συγκεκριμένο ατύχημα μειώνει κατά πολύ την στρατιωτική άμυνα της Κύπρου, αφού σημαντικός αριθμός οπλικών συστημάτων βρισκόταν στην βάση όταν έγινε η έκρηξη και μέχρι αυτή τη στιγμή (απόγευμα της ίδιας ημέρας) είναι άγνωστο εάν υπάρχουν και σε τι κατάσταση βρίσκονται...

Ας δούμε τι υλικό είχε πριν την έκρηξη το κυπριακό Ναυτικό:

ΠΕΡΙΠΟΛΙΚΑ ΣΚΑΦΗ

Shaldag 1 Κατασκευής Israel Shipyards. Με σταθεροποιούμενο πυροβόλο των 30 χλστ., και θερμική κάμερα της Rafael.

Esterel 32L 1 «Σαλαμίς». Με στοιχείο ESM για τη σκόπευση των Exocet MM-39.

Rodman 55 2

Vittoria 2 Των ιταλικών ναυπηγείων Cantiere Navale Vittoria. Σύμβαση 17 εκατ. λιρών (2003). 13 Σεπτεμβρίου 2004 στη Ναυτική Βάση «Ευάγγελος Φλωράκης», επίσημη ένταξη σε υπηρεσία.

«ΠΠ Πλωτάρχης Ελευθέριος Τσομάκης ΠΝ» (Ρ03) και «ΠΠ Πλωτάρχης Νικόλας Γεωργίου ΠΝ» (Ρ04).

«Κερύνεια» P-02 1 Πρώην «A268 Κνωσός».

ΕΠΑΚΤΙΑ ΑΜΥΝΑ

ΜΜ-40 Exocet
Block II 3 Τρεις τετραπλοί εκτοξευτές και 24 βλήματα ΜΜ40 Exocet Block II επί ισάριθμων οχημάτων. Σταδιακά, τα βλήματα υπόκεινται σε πρόγραμμα εργοστασιακής συντήρησης-αναβάθμισης που θα επεκτείνει τη διάρκεια ζωής των βλημάτων κατά 10 έως 12 έτη. Είναι άγνωστο αν επιβίωσαν από την έκρηξη...



Με απλά λόγια, η Κύπρος θα οδηγηθεί πιθανότατα σε πιεστικές διαπραγματεύσεις, κάτω από τη δαμόκλεια σπάθη της τουρκικής στρατιωτικής υπερισχύος απέναντί της... Άραγε, πόσο τυχαία είναι η δήλωση του Νταβούτογλου, ο οποίος μόλις εχθές δήλωνε πως το θέμα της Κύπρου πρέπει να κλείσει με κάθε τρόπο πριν το β' εξάμηνο του 2012 (οπότε και η Κύπρος αναλαμβάνει την προεδρία της Ε.Ε.); Μία Κύπρος χωρίς σθεναρή άμυνα, μπορεί να κατέβει ισχυρή σε συνομιλίες με την Άγκυρα; Γιατί παραιτήθηκε ο υπουργός Άμυνας και ο αρχηγός της Εθνοφρουράς της Κύπρου και δεν υπήρξε παραίτηση από κάποιο άλλο στέλεχος της κυβέρνησης Χριστόφια;

Ας συνεχίσουμε, όμως, το σκεπτικό μας. Προσπαθώντας να προσεγγίσουμε το γιατί έγινε αυτή η έκρηξη, τι ίσως να ήταν το επιδιωκόμενο (εάν φυσικά η έκρηξη ήταν αποτέλεσμα δολιοφθοράς). Παλιότερα και στην Ελλάδα (το 1987) είχαμε ένα παραπλήσιο "ατύχημα" στο στρατόπεδο - αποθήκες της Μαλακάσας. Αργότερα, βέβαια, αποδείχθηκε πως επρόκειτο για "κουκούλωμα" της κλοπής και της μεταφοράς σημαντικής ποσότητας οπλισμού που είχε κατευθυνθεί στο Ιράκ για τις ανάγκες του περσοϊρακινού πολέμου... Μήπως πρέπει να σκεφτόμαστε για το αν συμβαίνει κάτι τέτοιο και στην έκρηξη της Κύπρου;

Μήπως βρισκόμαστε μπροστά στο αποτέλεσμα μίας εκτεταμένης δολιοφθοράς, η οποία αποσκοπούσε στον "εξαναγκασμό" της επίλυσης του Κυπριακού, με συνθήκες που θα επιβάλει η Άγκυρα, δηλαδή στα πλαίσια του σχεδίου Ανάν;

Μέσα από μία σειρά ερωτημάτων, που προκύπτουν, μήπως πρέπει να θέσουμε και το μέγιστο ερώτημα; Μπορεί σήμερα η Κύπρος να αμυνθεί σε περίπτωση που δεχθεί επίθεση; Υπάρχει κάποιος στην Κύπρο που μπορεί να απαντήσει με απόλυτη ειλικρίνεια σε αυτό το ερώτημα;

Κωνσταντίνος

ΥΓ: Τέλος, στην ερώτηση για το εάν μπορεί να πραγματοποιηθεί μία στρατιωτική επιχείρηση για να επιφέρει μία τέτοια δολιοφθορά, η απάντηση είναι απολύτως καταφατική...

Τέλος, σημειώνουμε πως η μονάδα ειδικών δυνάμεων του Ναυτικού, ως έργο Θεού, απουσίαζε από την βάση γιατί βρισκόταν σε άσκηση στην Αγία Νάπα! Αν δεν είχε άσκηση θα είχε εξοντωθεί ολόκληρη, γιατί τα καταλύματά της βρίσκονται σε απόσταση αναπνοής από τα κοντέϊνερ! Μήπως ήταν και η ΜΥΚ στόχος;