Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

16 Μαΐ 2012

Ο Ελληνικός λαός μίλησε. Αποφάσισε ότι δε θέλει το μνημόνιο και την πολιτική που απορρέει από αυτό (η οποία εφαρμόζεται με μεγάλη αποτυχία τα τελευταία δυόμισι χρόνια) και ότι θα πάρει την εξουσία από τα δυο μεγάλα κόμματα και θα τη μοιράσει αλλού και ότι δεν έχει ενδοιασμό να τη δώσει και σε πολιτικές δυνάμεις που πρεσβεύουν ακραίες πρακτικές και μεθόδους και ότι δε θα δώσει απόλυτη εξουσία σε καμία από τις πολιτικές δυνάμεις, διότι δεν εμπιστεύεται απολύτως καμία από τις δυνάμεις αυτές.

Ο λαός δε μίλησε πουθενά για την πρόθεση του να παραμείνει στο ευρώ ή τη δραχμή, αν θέλει να είναι στην Ευρώπη ή όχι, αν θέλει να περιθάλψει ή να παλουκώσει τους παράνομους μετανάστες, αν θέλει να πουλήσει τη ΔΕΗ ή τις εταιρίες ύδρευσης ή τα λιμάνια, αν θέλει ή όχι τη βουλευτική ασυλία ή οτιδήποτε άλλο και όσοι διαλαλούν από τηλεοράσεως ότι "έλαβαν τα παραπάνω μηνύματα" και ότι έχουν αλλάξει αντιλήψεις και μας υπόσχονται ότι θα αγωνιστούν και θα διαπραγματευτούν σκληρά, είναι υποκριτές και ψεύδονται, όπως έκαναν τόσες και τόσες φορές στο παρελθόν. Απόδειξη ότι ο λαός δεν απάντησε για όλα αυτά, είναι το γεγονός ότι ο λαός δεν ερωτήθηκε από κανέναν για όλα αυτά.

Πλήθος επαγγελματίες πολιτικοί ως εξειδικευμένοι μεταφραστές εκλογικών μηνυμάτων, πηγαινοέρχονται από παράθυρο σε παράθυρο και λένε τη γνώμη τους για το τι θέλει ο λαός και για το πως θα πρέπει να διοικηθεί η χώρα. Ακόμα και αυτοί που την κατέστρεψαν έχουν το δικαίωμα να μιλάνε και να εκφέρουν άποψη. Ο μόνος που δε δικαιούται να εκφέρει άποψη, είναι ο λαός. Κανείς δεν τον ρωτά στα ίσια. Ποτέ. Γιατί αν μιλήσει ο λαός, ο ρόλος όλων αυτών τελειώνει. Και πάει η μαρμίτα. Φοβούνται. Για να ξεπεραστεί ο φόβος, τα κόμματα προτείνουν λύσεις. Και όχι μόνο λύσεις, αλλά πακέτα λύσεων. Κι όχι μεμονωμένα, ανα ζήτημα, αλλά λύσεις πακέτο, ή ένα πολιτικό προϊόν τέλος πάντων που θα περιλαμβάνει σίγουρο πακετάρισμα.
Το πρόγραμμα ανακούφισης των ασθενέστερων του Τσίπρα, παραδίδεται σε πακέτα, που τα ξεφορτώνουν μελαψοί αδερφοί υπό την επίβλεψη του Τατσόπουλου. Στο πακέτο περιλαμβάνονται οι μελαψοί και ο Τατσόπουλος. Κουβέλης, αναμνημόνιο, Ρεπούση, τρία σε ένα. Προσφορά ανάπτυξη, μνημόνιο, κόρη απέθαντου, κωλοτούμπας ξανα μέσα στη βουλή. Σούπερ προσφορά, αντιμνημόνιο, νεοφιλελευθερισμός, πατριωτισμός.
Ολα τα κόμματα, έχουν συνθέσει λύσεις για τη σωτηρία μας, με πρώτες ύλες το αμνημονιακό οξύ, το απαγκιστρέλαιο, αναπτυξίνη, λαθροπαλουκάλευρο, σαν μικροί σεφ σε διαγωνισμό κέικ, που το φτιάχνουν με φρέσκο αλεύρι, φρέσκο βούτυρο και φρέσκα αυγά, και αφού ανακατέψουν τα υλικά, προσθέτουν μέσα και μια κουράδα για γέμιση. Και όλοι μας ζητούν να φάμε το κέικ που φτιάξανε ειδικά για την περίσταση.Και όχι μόνο να το φάμε, αλλά να συμφωνήσουμε κι όλας ότι είναι καλό. Αλλιώς δε μας σώζουν.

Και έρχεται το μαύρο φάντασμα της ακυβερνησίας στην περίπτωση που το επόμενο εκλογικό αποτέλεσμα είναι το ίδιο και το πιο αστείο είναι, ότι αυτό είναι το καλό σενάριο, διότι το κακό είναι ο λαός να φοβηθεί και να υποκύψει στην ψυχολογική βία που του ασκείται και να επιστρέψει στο δικομματισμό και να συγκυβερνήσουν με εκατόν ογδόντα έδρες το πασόκ και η νέα δημοκρατία.

Αλλά ας είμαστε αισιόδοξοι.

Η από ιστορικής σκοπιάς μεγαλειώδης ανακάλυψη της δημοκρατίας δε θα πρέπει να θεωρηθεί τυχαίο γεγονός, αλλά προϊόν ζυμώσεων σε ένα πολιτικό περιβάλλον για να καλυφθεί η ανάγκη της εποχής και κρίνοντας υπο το πρίσμα των σημερινών εξελίξεων, είναι μάλλον πολύ πιθανό η δημοκρατία να εφευρέθηκε από τους Ελληνες για την αντιμετώπιση της ασυνεννοησίας, και της αδυναμίας λήψης αποφάσεων από μια πολιτεία που αδυνατεί να συμφωνήσει. Η λύση για τα μυαλά της εποχής, ήταν απλή. Θα ψηφίζανε όλοι ανα θέμα και όλοι θα δεσμευόντουσαν ότι θα σέβονταν και θα εφάρμοζαν την απόφαση της πλειοψηφίας. Με τον τρόπο αυτόν παύουν τα αδιέξοδα. Παύουν οι διχασμοί και τα διλήμματα. Οι πολίτες, μπορεί να έχουν διαφορετικές αντιλήψεις που προσπαθούν να επιβάλλουν, αλλά με επιχειρήματα, ενώ παράλληλα σέβονται την πλειοψηφία. Και η κοινωνία είναι ήρεμη και ενωμένη.

Σήμερα βέβαια, κανείς από αυτούς που συνωστίζονται και αλληλοκατηγορούνται στα τηλεπαράθυρα και ορκίζονται πίστη στη δημοκρατία και στη θέληση του Ελληνικού λαού, δεν προτείνει, να ληφθούν αποφάσεις με δημοψήφισμα και η στάση τους αυτή εξηγείται από το γεγονός ότι αν ο λαός αποφάσιζε τι θέλει να γίνει για όλα τα σοβαρά θέματα, τα κόμματα δε θα είχαν πια ιδεολογίες να μας πουλήσουν, αφού το μόνο που θα κρίνονταν στις εκλογές θα ήταν το ποιον εμπιστεύεται ο Ελληνικός λαός ότι θα εφαρμόσει τις πολιτικές που ο ίδιος επιθυμεί και όχι ποιανού κόμματος η ιδεολογία είναι πιο κοντά στα πιστεύω του κάθε ψηφοφόρου. Ενα δημοψήφισμα, θα απαξιώνε απότομα το πολιτικό τους εμπόρευμα, την ιδεολογία τους, που δε θα είχε πλέον καμιά αξία, και κανένας λόγος δε θα υπήρχε να συσπειρώνονται γύρω τους οπαδοί και ιδεολόγοι και όλα αυτά θα γίνουν με τρόπο φυσικό. Είναι στη φύση της δημοκρατίας να αφαιρεί εξουσία από τις πολιτικές δυνάμεις και τα συμφέροντα και να την δίνει στο λαό.

Το δημοψήφισμα είναι μέσο εφαρμογής δημοκρατίας. Πείτε την άμεση, πείτε την πραγματική, πείτε την όπως θέλετε, δεν έχει σημασία. Δημοκρατία υπάρχει όταν αποφασίζουν οι πολλοί. Οχι όταν οι πολλοί αποφασίζουν ποιοι λίγοι θα πάρουν τις αποφάσεις. Και οι πολλοί αποφασίζουν με δημοψήφισμα. Οχι με εκλογές. Με τις εκλογές, οι πολλοί μπορούν να αποφασίζουν κάθε τέσσερα χρόνια ποιοι από τους λίγους θα λαμβάνουν τις αποφάσεις και ποιοι θα γκρινιάζουν για τις αποφάσεις αυτές, όμως θα διαλέξει ανάμεσα στους εγκεκριμένους λίγους που έχουν πρόσβαση στο βήμα, αυτούς που έχουν αποδείξει την αφοσίωση τους στους χρηματοδότες τους, και που μπορούν με άνεση να υπόσχονται προεκλογικά ευημερία και ασφάλεια, και με την ίδια άνεση κάθε φορά να αθετούν τις υποσχέσεις τους, χωρίς να μπορεί ο λαός που τους ψήφισε να τους ανακαλέσει. Ολα αυτά, μέσα σε ένα πολιτικό περιβάλλον που είναι φτιαγμένο έτσι ώστε να εμποδίζονται νέοι άνθρωποι και πολιτικές δυνάμεις να εισέλθουν στην κλειστή λέσχη. Για να διεκδικήσει κάποιος την εξουσία, πρέπει να προβάλει τις θέσεις του από το βήμα, που σήμερα είναι η τηλεόραση, και για να εμφανιστεί κάποιος στην τηλεόραση σήμερα, χρειάζονται χρήματα πολλά, τόσα που κανείς ιδιώτης πολίτης δεν μπορεί να διαθέσει, παρά μόνο μπορεί να τα δανειστεί από αυτούς που τα έχουν, υποσχόμενος προφανώς ότι θα εξυπηρετήσει τα συμφέροντα τους σε περίπτωση που αναλάβει την εξουσία. Στις τελευταίες εκλογές, το βήμα ήταν διαθέσιμο για μια ώρα στους νέους υποψήφιους σχηματισμούς και κόμματα, ενώ την ίδια ώρα πρόβαλε ασταμάτητα τους παλιούς, εγκεκριμένους πολιτικούς της ολιγαρχίας. Δεν είναι δημοκρατία αυτό. Είναι ολιγαρχία.

Σε ένα τέτοιο πολιτικό περιβάλον, το δημοψήφισμα, είναι ο μοναδικός τρόπος να εκφράσει την άποψη του και να επιβάλλει τη θέληση του ο Ελληνικός λαός, και γι αυτό το πολέμησαν και το πολεμούν οι πολιτικές δυνάμεις και τα συμφέροντα. Γι αυτό φρόντισαν αυτοί που διαμόρφωσαν το σύνταγμα η απόφαση για τη διενέργεια δημοψηφίσματος να λαμβάνεται από τα 2/3 της βουλής και όχι με συλλογή υπογραφών ή άλλο τρόπο που να εξαρτάται από το λαό. Γι αυτό χρησιμοποίησε το δημοψήφισμα ο μέγιστος των υποκριτών τέως πρωθυπουργός μας στο μεγάλο του φινάλε, διαστρεβλώνοντας το και χρησιμοποιώντας το σαν μέσο αξιοπρεπούς αποχώρησης από το πολιτικό προσκήνιο, (παραιτούμενος από ευθιξία που οι μεγάλοι της Ευρώπης τον μάλωσαν και δεν του επέτρεψαν να εφαρμόσει την αμεσοδημοκρατία που πάντα ονειρεύονταν).

Και αν όλα αυτά είναι ψέμματα και έχουμε όπως λένε δημοκρατία, και όλοι αυτοί που εμφανίζονται στην τηλεόραση είναι δημοκράτες και ο τρελός είμαι εγώ, τότε σας παρακαλώ, ΚΑΝΤΕ ΕΝΑ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ

Με το δημοψήφισμα, η θέληση του λαού θα καταγραφεί, δε θα υπάρχουν πια αριστεροί και δεξιοί, μνημονιακοί και αντι-μνημονιακοί, πατριώτες και προδότες. Θα υπάρχουν αυτοί που σέβονται τον Ελληνικό λαό και τις αποφάσεις του και αυτοί που δεν τις σέβονται. Και κανένας δε θα μπορεί να μεταφράζει τη θέληση του λαού κατα πως τον συμφέρει.

Αν όλα εσείς τα "μικρά" κόμματα πραγματικά θέλετε το καλό του λαού μας, κάντε ένα δημοψήφισμα, καταγράψτε τις αποφάσεις, και μετά καθίστε να συμφωνήσετε στο ΠΩΣ θα εφαρμόσετε τις αποφάσεις του λαού, μοιραστείτε τις αρμοδιότητες και τις εξουσίες, και κάντε ότι χρειάζεται για να τηρήσετε τις αποφάσεις του λαού, χωρίς να σας χωρίζουν ιδεολογίες και διλήμματα. Σε όλους εσάς τους "μικρούς", δίνεται μια τεράστια μοναδική ευκαιρία να γράψετε ιστορία και να κρατήσετε στα χέρια σας αναμμένη τη δάδα της δημοκρατίας. Τώρα που πήραμε την εξουσία από τους κακούς, και στη βουλή είστε πολλοί, και η πολυφωνία έχει απογυμνώσει τις λύσεις και τα πακέτα, σας δίδεται η ευκαιρία να ξανακάνετε την Ελλάδα λίκνο της δημοκρατίας και του πολιτισμού.

Κι αν κι εσείς γίνετε εχθροί του λαού, για να εξυπηρετήσετε τα συμφέροντα σας τα ιδιοτελή, και συναινέσετε στην καταδίκη του Ελληνικού λαού σε θάνατο πολιτικό, ηθικό, πνευματικό και φυσικό, μάθετε πως θα χάσετε τον πόλεμο αυτό, γιατί ο λαός πολεμάει για δίκαιο σκοπό, που είναι το δικαίωμα του σε μια αξιοπρεπή ζωή, και έχει και όπλο δυνατό, που του το χάρισαν οι πρόγονοι του οι καλοί και το λένε δημοκρατία.

Το δίλημμα μας πια δεν είναι το ευρώ ή η δραχμή, η Ευρώπη της Μέρκελ ή η Ελλάδα η τριτοκοσμική, το δίλημμα μας είναι,

ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ Ή ΘΑΝΑΤΟΣ


ΘΑΛΑΜΟΦΥΛΑΚΑΣ

Γράφει ο Κ. Κυριακόπουλος

Στην ουσία πρόκειται για έναν πρωτοφανή ξεπεσμό που δεν έχει όρια... που δεν υπαρχουν αρχές να τους συγκρατήσουν... και που το μόνο που αποδεικνύου, είναι τις κορυφαίες επιδόσεις τους στη συστηματική πολιτική εξαπάτηση ολόκληρης της κοινωνίας.

Ο Σαμαράς επιχειρεί με νύχια και με δόντια να διασφαλίσει την πολιτική του παρουσία...
Οι γυρολόγοι αναζητούν μια θέση σχετικής σιγουριάς στο πολιτικό στερέωμα...
Και για τον μεν και για τους δε, υπέρτατο αγαθό αναγορεύεται η προσωπική φιλοδοξία...

Αρχή τους... Η ανυπαρξία αρχών.
Πολιτική αξία τους... Η ανυπαρξία πολιτικών αξιών.
Βαθμός πολιτικής μπέσας... Η μηδενική πολιτική μπέσα.

Όσο για την προσωπική - πολιτική αξιοπρέπεια, μη την αναζητήσετε πουθενά.

Τι πολιτική αξιοπρέπεια μπορεί να διαθέτει αυτός που μέχρι χθες ήταν πολιτικός περίγελος αυτών που σήμερα τους αγκλαιάζει και φωτογραφίζεται μαζί τους;

Τι πολιτική αξιοπρέπεια μπορούν να διαθέτουν εκείνοι που...

Mέχρι χθες καθύβριζαν έναν πολιτικό τενεκέ που αύριο θα τον επικαλούνται ως ηγέτη;

Ποιός και γιατί να τους πιστέψει;
Σε τι και γιατί να τους εμπιστευθείς;
Τι αξία μπορεί να έχει ένας πολιτικός που σήμερα γλύφει εκεί που έφτυνε χθες;

Πρόκειται για την απόλυτη κατάντια...
Πολιτικοί αλα καρτ.
Κόμματα αλά καρτ.
Ταυτότητα αλα κάρτ.
Αξιοπρέπεια αλά καρτ.

Το μόνο που αναζητούν τώρα, είναι μαλάκες αλα καρτ για να τους ψηφίσουν. Θα βρεθούν;
Πάντα κάποιοι βρίσκονται που μετατρέπουν σε μαγκιά την πολιτική εξαπάτηση και την προσωπική τους αφέλεια σε απίστευτη πολιτική βλακεία... Το ζήτημα είναι να δούμε πόσοι θα είναι και αυτη τη φορά οι ηλίθιοι.

Μην ψάχνεστε μεταξύ σας... Θα τους μετρήσουμε με απόλυτη ακρίβεια το βράδυ των εκλογών.

Δείτε το ρεπορτάζ της ξεδιαντροπιάς από το "ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ" που ακολουθεί...

Έντονες παρασκηνιακές επαφές βρίσκεται σε εξέλιξη τις τελευταίες ώρες, που έχουν ως στόχο την επιστροφή στελεχών που για οποιοδήποτε λόγο βρίσκονται εκτός ΝΔ. Η σχετική κινητικότητα άρχισε να αναπτύσσεται μετά το προσκλητήριο που απηύθυνε δυο μέρες μετά τις εκλογές της 6ης Μαΐου ο Αντώνης Σαμαράς.

Σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες του protothema.gr τις τελευταίες μέρες έχουν αναληφθεί συγκεκριμένες πρωτοβουλίες με σκοπό να υπάρξει προσέγγιση της Συγγρού με τους Γιώργο Καρατζαφέρη, Ντόρα Μπακογιάννη και Στέφανο Μάνο.

Στο πλαίσιο αυτό και αφού έχουν γίνει τα προκαταρκτικά, καλά ενημερωμένες πηγές αναφέρουν ότι υπάρχει σοβαρό ενδεχόμενο να δούμε κατά το αμέσως προσεχές διάστημα, απευθείας επαφή του προέδρου της ΝΔ, με τους ομολόγους του, των μικρότερων κομμάτων της κεντροδεξιάς.

Μάλιστα, κατά την ίδια πληροφόρηση, θεωρείται ως κλεισμένη μια καταρχήν συμφωνία για την επιστροφή της κας Ντόρας Μπακογιάννη στη Νέα Δημοκρατία και είναι χαρακτηριστικό ότι συσκέψεις πραγματοποιούνται συνεχώς και στα γραφεία της Δημοκρατικής Συμμαχίας σε κορυφαίο επίπεδο.

Φυσικά, θα πρέπει να σημειωθεί ότι υπάρχουν στελέχη εντός της «Δημοκρατικής Συμμαχίας», όπως είναι οι Δημήτρης Ζαφειριάδης και Θόδωρος Σκυλακάκης, που θα προτιμούσαν την συγκρότηση φιλελεύθερου μετώπου, με τον Στέφανο Μάνο.

Πάντως, δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι πριν από λίγη ώρα ο βουλευτής της Ν.Δ. Κυριάκος Μητσοτάκης, μιλώντας στο κρατικό ραδιόφωνο, τάχθηκε ανοικτά υπέρ της επιστροφής όσων βρίσκονται εκτός κόμματος.

«Το θεωρώ απαραίτητο. Και εφικτό. Θα πρέπει όλοι να κάνουν στην άκρη να ξεπεραστούν προσωπικές διαφορές, διότι δε νομίζω ότι υπήρχαν τόσο βαθιές ιδεολογικές διαφορές, η ΝΔ να μπορέσει να επανενωθεί, να επιστρέψουν στη ΝΔ και στελέχη και κομματικοί συσχετισμοί οι οποίοι στο παρελθόν είχαν διαφοροποιηθεί, αλλά είχαν μια ξεκάθαρη φιλοευρωπαϊκή και φιλελεύθερη ιδεολογική προσέγγιση. Πιστεύω ότι αυτό είναι απαραίτητο και πρέπει να γίνει πολύ σύντομα, δηλαδή εντός της επόμενης εβδομάδας και να κάνουμε πράξη αυτό που θέλαμε να γίνει εδώ και καιρό την σταδιακή επανένωση της μεγάλης κεντροδεξιάς…» αναφέρει ο κ. Μητσοτάκης.

Ενεργό ρόλο στις μέχρι τώρα παρασκηνιακές επαφές παίζει ο πρώην υπουργός Βαγγέλης Μεϊμαράκης, όπως και ο αντιπρόεδρος της Ν.Δ. Δημήτρης Αβραμόπουλος. Ο πρώτος είχε λάβει την εξουσιοδότηση για να έρθει σε μια πρώτη επαφή με την Ντόρα Μπακογιάννη, ενώ ο δεύτερος προσέγγισε τον Γιώργο Καρατζαφέρη.
Προκαλεί ο Γερμανός υπουργός Άμυνας, λέγοντας στην Ελλάδα να μειώσει τις αμυντικές της δαπάνες!

Μερικά ζητήματα έχουν και τα όριά τους. Μια από τις βασικές προμηθεύτριες χώρες αμυντικών εξοπλισμών στην Ελλάδα, η Γερμανία, μας ζητά τώρα(!) να μειώσουμε τις αμυντικές μας δαπάνες.

Κριτική στην Ελλάδα για τη συνέχιση των προγραμμάτων αμυντικού εξοπλισμού εν μέσω κρίσης, ασκεί ο υπουργός Άμυνας της Γερμανίας Thomas de Maizière, σε συνέντευξη που παραχωρεί στην εφημερίδα DIE ZEIT ενόψει της Συνόδου Κορυφής του ΝΑΤΟ.

Ο κ. de Maizière τονίζει ότι η Ελλάδα της κρίσης διαθέτει χρήματα για έναν στρατό με 1.400 τεθωρακισμένα και, όπως λέει, έχει παραγγείλει, εν μέσω των δημοσιονομικών δυσκολιών, 60 νέα μαχητικά αεροσκάφη από τη Γαλλία.
«Όταν μια χώρα διατηρεί δυσανάλογο εξοπλισμό, πρέπει να κάνει μειώσεις. Στην περίπτωση της Ελλάδας, αυτό αποτελεί επείγουσα ανάγκη» εκτιμά.

Ο Γερμανός υπουργός Άμυνας διαφώνησε ακόμη με τη δήλωση του γενικού γραμματέα του ΝΑΤΟ Anders Fogh Rasmussen, ότι το νόημα της «Έξυπνης Άμυνας»(Smart Defence), δηλ. η ένωση δυνάμεων και η κατανομή στρατιωτικών δυνατοτήτων, εξοικονομεί χρήματα στα κράτη-μέλη. «Υπάρχει, πιθανόν, μια παρεξήγηση.
Το γεγονός ότι η Γερμανία είναι ηγετική δύναμη στην Ευρώπη και στο ΝΑΤΟ, το γνωρίζει ο καθένας» σημειώνει και προσθέτει ότι η «Έξυπνη Άμυνα» δεν έχει ως στόχο να περιορίσει τις στρατιωτικές δαπάνες μιας χώρας, με κόστος για άλλους.
«Όποιος πιστεύει ότι άλλα κράτη είναι διατεθειμένα να αναλάβουν για κάποιον δωρεάν, επιπλέον στρατιωτικές δυνατότητες, τις οποίες ο ίδιος μόλις κατάργησε για λόγους οικονομίας, ζει στον παράδεισο» δηλώνει χαρακτηριστικά ο κ. de Maizière.

Η απόλυτη γερμανική υποκρισία: Ζητούν από την Ελλάδα να μειώσει τις αμυντικές δαπάνες

Μερικά ζητήματα έχουν και τα όριά τους. Μια από τις βασικές προμηθεύτριες χώρες αμυντικών εξοπλισμών...
Ο υπουργός και η κυβέρνησή του ας σταματήσουν την υποκρισία. Και να εκβιάζουν, όπως η Merkel στις Κάννες τον ΓΑΠ, την αγορά εξοπλισμών, ακόμα και στην κρίση, την ίδια ώρα που βρίζουν και παραληρούν.
Όλοι ξέρουν για το γερμανικό άρωμα (μπόχα) των «ελληνικών»(;) σκανδάλων που καλύφθηκε με τις προσβολές και την προπαγάνδα…

LE SOIR: Τα ελληνικά σκάνδαλα έχουν γερμανικό άρωμα

Με τίτλο «Σκάνδαλο από αυτούς που δίνουν μαθήματα», η εφημερίδα επισημαίνει ότι η παραίτηση του γερμανού προέδρου ChristianWulffθα έπρεπε να προκαλέσει προβληματισμό σε όσους δίνουν μαθήματα καλής διακυβέρνησης στην Ευρώπη προς όλους και ιδιαίτερα στην Ελλάδα.

«Οι Γερμανοί δεν είναι οι μόνοι ιεροκήρυκες. Εδώ και καιρό, η ομάδα του «Τριπλού Α»- Φινλανδία,Ολλανδία και το Λουξεμβούργο- πρεσβεύουν την αρετή στην υπόλοιπη ευρωζώνη.

Ο αγνός Β απέναντι στον απατεώνα Ν: δεν απέχουμε και πολύ από την πιο διαστρεβλωμένη καρικατούρα», τονίζει η εφημερίδα. Ο συντάκτης του δημοσιεύματος αναγνωρίζει ότι η Ελλάδα είναι «δακτυλοδεικτούμενη για τις πρακτικές διαφθοράς». Ωστόσο, υπενθυμίζει ότι το μεγαλύτερο σκάνδαλο διαφθοράς στη χώρα μας αφορούσε τα μαύρα ταμεία της SIEMENS, μια υπόθεση που ζημίωσε κατά τουλάχιστον € 2 δις τους Έλληνες φορολογούμενους.
Λίγα χρόνια πριν, οι γερμανικές εταιρείες HDW και FERROSTAAL είχαν ανακατευτεί σε ένα άλλο μέγα-σκάνδαλο διαφθοράς, που αφορούσε αυτή τη φορά την αγορά υποβρυχίων, αναφέρει.
«Πού έκανε αγορές η Ελλάδα;» Κι ενώ όλοι κατηγορούν την Ελλάδα ότι «ζούσε πέρα από τις δυνάμεις της», η LE SOIR θέτει το απλό ερώτημα: «Πού έκανε η Ελλάδα τις αγορές της;».
Το αεροδρόμιο «Ελευθέριος Βενιζέλος» κατασκευάστηκε από κοινοπραξία υπό τον έλεγχο της γερμανικής HOCHTIEF AKTIENGESSELSCHAFT με κόστος € 2,25 δις, ενώ τα περασμένα χρόνια υπήρχαν εξαγωγές της Γερμανίας προς τη χώρα μας «χωρίς ενδοιασμούς».
Στόχος της εφημερίδας δεν είναι να δικάσει τη Γερμανία, αλλά να θυμίσει τα γεγονότα όπως έγιναν.
Άλλωστε, το Βερολίνο πρώτο απ' όλους επέτρεψε την παραβίαση του Συμφώνου Σταθερότητας.
Βέβαια, μπορεί η Ελλάδα να «αλλοίωσε ορισμένα στοιχεία», αλλά το Βερολίνο απέρριψε την πρόταση της Κομισιόν να δοθεί η δυνατότητα ελέγχων της Eurostat στους εθνικούς λογαριασμούς, μία πρόταση που η Ελλάδα δέχθηκε.

Δεν υπάρχουν καλοί και κακοί

Μετά την κρίση, η Γερμανία ήταν αυτή που «φρέναρε» την ταχεία και αποφασιστική αντιμετώπιση του ελληνικού χρέους, ενώ διατηρεί προκλητικά εμπορικά πλεονάσματα.
«Δεν έχουμε από τη μια πλευρά τους καλούς και από την άλλη τους κακούς», καταλήγει η εφημερίδα.

Τα σενάρια γύρω από την επιστροφή στη δραχμή. Τι ισχύει σήμερα, υπάρχει περίπτωση η Ευρώπη να μπλοφάρει κι αν όχι, ποιο το κόστος εξόδου της Ελλάδας από την Ευρωζώνη; Οι λαϊκιστές πολιτικοί και η έλλειψη ορθολογιστικού διαλόγου

Του Γιάννη Κούτρα

Για άλλη μία φορά τα σενάρια εξόδου της Ελλάδος και από την κοινή νομισματική ένωση (Ευρωζώνη) δίνουν και παίρνουν. Τα σενάρια εξόδου από την Ευρωπαϊκή Ένωση επίσης αρχίζουν να κάνουν την εμφάνισή τους. Πλήθος είναι οι αναφορές στα διεθνή μέσα, πάμπολλες οι δηλώσεις Ευρωπαίων και Ελλήνων πολιτικών και αξιωματούχων. Η παραφιλολογία, συνωμοσιολογία βρίσκεται στο απόγειο και οι Έλληνες πολίτες απορούν, ανησυχούν ή προετοιμάζονται για την αυριανή μέρα.

Η κατάσταση σήμερα

Με λίγα λόγια, το Ελληνικό κράτος χρεοκόπησε μετά από χρόνια κακοδιαχείρισης, διαφθοράς νεποτισμού και ενός άκρατου κρατισμού που εφαρμόστηκε από ένα φαύλο πολιτικό σύστημα. Οι συνέταιροι μας προθυμοποιήθηκαν να μας δανείσουν και να μας βοηθήσουν (με όρους) να ξεπεράσουμε τις δυσκολίες.

Όμως την βοήθεια αυτή την έδωσαν να την διαχειριστούν τα ίδια φαύλα πρόσωπα και κόμματα που προκάλεσαν αρχικά το πρόβλημα. Είναι σαν να έδινε η Δυτική Γερμανία χρήματα στον Ερικ Χόνεκερ της Ανατολικής Γερμανίας και να του έλεγε αναμόρφωσε την χώρα σου, κατάργησε τους Στάζι και έλα να ενωθούμε. Όπως ήταν φυσικό πολλοί αντέδρασαν σε αυτή την λογική και ταύτισαν την Ελληνική πολιτική φαυλότητα με την Ευρωπαϊκή προοπτική και πολιτική.

Λαϊκιστές πολιτικοί από τους οποίους το Ελληνικό πολιτικό σύστημα γεννάει πολλούς άδραξαν την ευκαιρία. Η έλλειψη ορθολογιστικού διαλόγου που τα περισσότερα κόμματα χρόνια τώρα προωθούσαν απέδωσε. Το πραγματικό δεν διακρίνετε πλέον από το φανταστικό. Τα σενάρια συνωμοσίας εκτόπισαν την κοινή λογική. Οι πολίτες θέλοντας να τιμωρήσουν την πολιτική φαυλότητα, ίσως και τον εαυτό τους που την στήριξε, στράφηκαν στα αυτοκαταστροφικά άκρα. Με την σειρά της η Ευρώπη έθεσε το δίλημμα «΄Η μέσα στην Ευρώπη με τους όρους μας ή έξω».

Η υπόθεση της μπλόφας

Ένα από τα βασικά επιχειρήματα ενάντια στο Ευρωπαϊκό τελεσίγραφο είναι ότι η Ευρώπη μπλοφάρει. Ας το εξετάσουμε.

Όσοι παίζουν πόκερ γνωρίζουν τι σημαίνει μπλόφα και πως γίνετε. Η ίδια μπλόφα δεν μπορεί να γίνει από περισσότερους από 1-2 παίκτες. Η Ευρωζώνη δεν είναι μία οντότητα αλλά αποτελείται από 17 χώρες μέλη. Το να θεωρούμε πως 10-16 χώρες συμφωνήσαν να μπλοφάρουν μαζί με πολλούς επιτρόπους, πρωθυπουργούς και άλλους πολιτικούς είναι θεωρία συνωμοσίας. Εδώ και 3 χρόνια από τότε που ξέσπασε η κρίση, οι 17 δεν έχουν κατορθώσει να δώσουν λύση στο Ελληνικό πρόβλημα (2% του ΑΕΠ της Ευρώπης) και ως δια μαγείας συμφώνησαν να μπλοφάρουν; Η πραγματικότητα είναι κάπως διαφορετική.

Η Ελλάδα με τις συνεχείς παλινδρομήσεις έχει επιδείξει μεγάλη οικονομική αλλά κυρίως κοινωνική και πολιτιστική αδυναμία να αποδεχθεί την Ευρωπαϊκή προοπτική. Σιγά σιγά οι Ευρωπαίοι εταίροι μας κατανοούν ότι το πρόβλημα στην Ελλάδα δεν είναι χρηματοοικονομικό κατά βάση. Η κρίση στην Ελλάδα δεν προκλήθηκε από τις παγκόσμιες χρηματοοικονομικές ανισότητες ή από κακές τραπεζικές πρακτικές. Αυτό δεν ήταν ξεκάθαρο σε πολλούς Ευρωπαίους όταν υπέγραψαν το πρώτο πακέτο διάσωσης και μνημόνιο. Ούτε ήταν γνωστός ο βαθμός διάλυσης και σήψης του κρατικού μηχανισμού. Τώρα όμως τα πράγματα έχουν αλλάξει.

Έχει αρχίσει να διαμορφώνεται η ιδέα πως ίσως να ήρθε η ώρα να σταματήσουν να ασχολούνται με την Ελλάδα, να βάλουν ένα τέλος, ένα πάτο στην ζημία και να προσπαθήσουν να σώσουν την Ισπανία και τις άλλες χώρες που και θέλουν την βοήθεια και προσπαθούν και δεν έχουν υπαρξιακά προβλήματα τύπου «ἀνήκωμεν ἢ όχι εἲς τήν δύσην». Δεν είναι τυχαίο πως αυτό που ακούμε όλο και πιο συχνά από Ευρωπαϊκά χείλη είναι ευχολόγιο. Όλοι μας εύχονται να μείνουμε στο Ευρώ. Σαν τον παπά που κοινωνεί μελλοθάνατο.Έχει λοιπόν αρχίσει να διαμορφώνετε μία δυναμική που θέλει το Ελληνικό κράτος εκτός Ευρωπαϊκού προσανατολισμού.

Υπάρχουν πολλοί επίσης εντός της Ελλάδος που το θέλουν. Άλλοι για ιδεολογικούς λόγους και άλλοι γιατί προσδοκούν με παιδική αφέλεια ότι θα κερδίσουν από αυτήν την εξέλιξη. Τα κέρδη μπορεί να είναι χρήματα ή πολιτική εξουσία ή ακόμα και αυτοϊκανοποίηση ότι πρόβλεψαν το μέλλον.

Ούτε και εδώ υπάρχει κάποια συνεννόηση ή συνωμοσία. Απλώς υπάρχει συμπόρευση ανομοιογενών και ετερόκλιτων συμφερόντων. Άλλοι φορούν το ένδυμα ενός παρανοϊκού εθνικισμού και Ελληνοκεντρισμού και άλλοι των καπιταλιστικών μονοπωλίων και της σοσιαλιστικής λαϊκής κυριαρχίας. Άλλοι απλώς θέλουν να βγάλουν χρήματα ή να μειώσουν τα χρέη τους που τώρα είναι σε ευρώ (σκληρό νόμισμα). Ο θείος πεθαίνει και άλλοι συγγενείς τρέχουν να αρπάξουν από το σπίτι τους πίνακες και τα ασημικά και άλλοι να επιβάλλουν την θέληση τους στην διαθήκη.

Το κόστος εξόδου

Ένα άλλο συχνό επιχείρημα είναι πως το κόστος εξόδου μιας χώρας από την ευρωζώνη είναι τεράστιο και για αυτό δεν θα διώξουν την Ελλάδα. Εδώ θα πρέπει να ξεκαθαρίσουμε ότι καμμία χώρα δεν μπορεί να εκδιωχθεί από την Ευρώπη. Οι συνθήκες δεν προβλέπουν ένα τέτοιο ενδεχόμενο παρά μόνο την αναστολή ορισμένων δικαιωμάτων στο άρθρο 7[1] και μόνο αν υπάρχει παραβίαση του άρθρου 2[2] που αναφέρεται στη δημοκρατία, ανθρώπινη αξιοπρέπεια και δικαιώματα, ισότητα κ.λπ.

Η Ελλάδα λοιπόν αν θεωρήσουμε πως δεν θα κατρακυλήσει έως εκεί (παραβίαση του Άρθρου 2) μόνο αν το ζητήσει μπορεί να φύγει από την Ευρώπη ή την Ευρωζώνη. Δηλαδή έχει την δυνατότητα να ζητήσει την έξοδο από την κοινή νομισματική ένωση και το Ευρώ διότι δεν μπορεί να ανταπεξέλθει οικονομικά στις υποχρεώσεις τις. Ποιο θα είναι το κόστος και πως θα γίνει; Είναι σίγουρο πως πολλά κράτη αλλά και όργανα της ΕΕ έχουν κάνει την άσκηση αυτή στην περίπτωση της Ελλάδος. Είναι επίσης σίγουρο πως η διαδικασία είναι απρόβλεπτη και η κοστολόγηση δύσκολη. Όμως αν υπάρχει πολιτική βούληση στην Ευρώπη για αυτό το ενδεχόμενο τότε λύσεις θα βρεθούν. Ας δούμε τα νούμερα.

Η Ελληνική δημοκρατία χρωστάει σε ιδιώτες επενδυτές υπό μορφή ομολόγων γύρω στα 65δις Ευρώ (ονομαστική αξία). Η τιμή αγοράς όμως αυτών των ομολόγων είναι γύρω στα 13δις. Αυτό σημαίνει πως αν αύριο σταματούσαμε να τα πληρώνουμε ή ζημία των ομολογιούχων θα είναι μόνο 13δις.

Δάνεια προς το ΔΝΤ και προς τις χώρες της ΕΕ. Εάν η Ελλάδα πάρει τις επόμενες δόσεις για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών θα χρωστάμε σε ονομαστική αξία γύρω στα 240δις. Από αυτά τα 20δις περίπου προς το ΔΝΤ θα είναι σκόπιμο να συνεχίσουμε να τα εξυπηρετούμε για να έχουμε και ένα σύμμαχο στην μοναξιά μας. Τα δάνεια αυτά εξυπηρετούνται σε πολύ χαμηλό επιτόκιο (γύρω στο 3%) και σίγουρα χαμηλότερο από αυτό που πληρώνει η Ισπανία και η Ιταλία (5-6%). Η ζημία της Ευρώπης από τους τόκους θα είναι γύρω στο στα 7-8δις το χρόνο. Το κεφάλαιο θα αρχίσουμε να το αποπληρώνουμε από το 2022 και μετά. Οποιαδήποτε περαιτέρω ελάφρυνση σε αυτό τον τομέα θα είναι πολιτικά δύσκολη. Οι περισσότερες χώρες και οι φορολογούμενοι τους ήδη ζημιώνονται για να βοηθήσουν την Ελλάδα σε αντίθεση με αυτά που διαλαλούν οι λαϊκιστές πολιτικοί. Επιπροσθέτως, όλο αυτό το χρέος βρίσκεται κάτω από αγγλικό δίκαιο και αυτό σημαίνει πως δεν μπορούμε να το διαγράψουμε μονομερώς παρά μόνο να κάνουμε στάση πληρωμών. Όταν, όποτε και αν θελήσουμε να επανενταχτούμε στην Ευρωπαϊκή οικογένεια θα πρέπει να διακανονίσουμε το χρέος αυτό με τους πιστωτές μας. Έστω και αν αυτό πάρει 100 χρόνια (το δάνειο του 1825 τακτοποιήθηκε το 1930 για παράδειγμα). Είχα γράψει παλαιότερα πως το PSI είναι δίκοπο μαχέρι και πως αν αργότερα αλλάξουμε γνώμη τότε θα είναι βάρος ασήκωτο για τις επόμενες γενιές.

ΕΚΤ. Η ΕΚΤ η οποία εξαιρέθηκε από το PSI έχει ακόμα στην κατοχή της γύρω στα 50δις Ελληνικών ομολόγων. Δεν γνωρίζουμε τους όρους αυτών των ομολόγων και σε πια τιμή κτίσης τα έγραψε η ΕΚΤ μετά την μυστική ανταλλαγή που έκανε. Οι πιθανότητες όμως είναι ότι η ζημία για την ΕΚΤ θα είναι γύρω στα 50δις εκτός και αν μέσω του ειδικού λογαριασμού που δημιουργήθηκε, η Ευρώπη συνεχίσει να εξυπηρετεί τα ομόλογα αυτά και τα προσθέσει στο χρέος μας προς τις χώρες της ΕΕ.

Επίσης υπάρχει η υποχρέωση της ΤτΕ προς το Ευρωσύστημα μέσω στου Target2. Αυτά υπολογίζονται σε 130δις. Δεν είναι γνωστό πως θα γίνει το σπάσιμο του Ευρωσυστήματος σε αυτή την περίπτωση. Μπορεί για παράδειγμα να χορηγήσει η ΕΚΤ δάνειο στην ΤτΕ για να αντεπεξέλθει στις υποχρεώσεις αυτές και η αποπληρωμή να γίνει σε βάθος χρόνου.

Αν και σε ονομαστική αξία οι ζημίες μπορεί να φτάσουν τα 400δις, άμεσες ζημίες θα έχουμε τα 13δις των ομολόγων και τα 50δις της ΕΚΤ. Το υπόλοιπο μπορούν οι χώρες της ΕΕ να το πάρουν σε βάθος χρόνου 30 και πλέον ετών. Αναμφισβήτητα είναι αρκετά τα λεφτά αλλά εντός των δυνατοτήτων των λοιπών χωρών της Ευρωζώνης. Το θέμα είναι πόσα χρήματα θα γλυτώσουν οι Ευρωπαϊκές χώρες σε σχέση με αυτά που πρέπει να δίνουν συνέχεια προς την Ελλάδα για να την κρατάνε στην εντατική. Πόσο χρόνο και πόσα Ευρογκρουπ ακόμα θα γίνουν πόσο πολιτικό Ευρωπαικό κεφάλαιο θα αναλωθεί για το Ελληνικό πρόβλημα.

Αυτός ο υπολογισμός είναι πιο δύσκολος. Πόσα χρήματα θα χρειαστεί η Ελλάδα για να βγει από την εντατική. Και αν τα δώσει η Ευρώπη αυτά τα χρήματα η Ελλάδα θα ξεπεράσει την κρίση ή απλώς θα αναβάλλει το αναπόφευκτο για 1-2 χρόνια και μετά θα είναι ακόμα χειρότερα; Αυτές είναι οι σκέψεις πολλών Ευρωπαίων και η πολιτική κατάσταση στην Ελλάδα δεν βοηθά. Η Ελλάδα έχει πολλές πληγές που δεν επουλώνονται μόνο με χρήματα.

Το συμπέρασμα είναι πως αν και το χρηματοοικονομικό κόστος τυχών εξόδου της Ελλάδος από το Ευρώ για τις υπόλοιπες Ευρωπαικές χώρες είναι υψηλό δεν είναι δυσβάσταχτο. Ούτως ή άλλως δεν είναι οι πολιτικοί που θα το πληρώσουν αλλά οι φορολογούμενοι των χωρών μελών. Αν πεισθούν για την σκοπιμότητα μιας τέτοιας κίνησης στο όνομα της δικιάς τους σωτηρίας τότε οι πιθανότητες αυξάνουν. Ας μην ξεχνάμε πως αρκετές σχετικά πρόσφατες δημοσκοπήσεις σε Ευρωπαϊκές χώρες έχουν δείξει την αντίθεση τους προς την παραμονή της Ελλάδος στην Ευρώπη.

Το κόστος μετάστασης

Το τρίτο και ίσως πιο βαρύνων επιχείρημα ενάντια στην έξοδο της Ελλάδος από την Ευρωζώνη είναι ο κίνδυνος να υπάρξει μετάσταση του προβλήματος σε χώρες όπως η Ισπανία, η Ιταλία και η Πορτογαλία. Πολλοί πιστεύουν και άλλοι παρακαλούν ότι αυτό θα είναι το τέλος του Ευρωπαϊκού πειράματος. Διάσπαση της Ευρώπης, το τέλος της ηγεμονίας της Γερμανίας, η ήττα του καπιταλισμού και άλλα ωραία και ευφάνταστα. Η αλήθεια είναι πως αν η Ελλάδα έφευγε από το κοινό νόμισμα πριν από 2 χρόνια οι κραδασμοί θα ήταν ισχυρότεροι.

Τώρα και κυρίως μετά τo επιτυχημένο PSI (για ποιον ήταν επιτυχία θα το κρίνουμε στο μέλλον) δεν υπάρχει κίνδυνος στις χρηματαγορές. Έχει επίσης υπάρξει ο χρόνος να γίνουν οι αναγκαίες μελέτες και προσομοιώσεις που όμως πάντα θα είναι ελλιπείς, θεωρητικές και απλουστευτικές. Υπάρχει όμως ο πολιτικός κίνδυνος. Η αλήθεια είναι πως η αγορά ενώ έχει ποσοτικοποιήσει τον Ελληνικό χρηματοοικονομικό κίνδυνο ως αμελητέο δεν έχει και ούτε εύκολα μπορεί να μετρήσει τον πολιτικό κίνδυνο μετάστασης της κρίσης στην Ισπανία από μία πιθανή Ελληνική έξοδο.

Είναι όμως τα δύο αυτά γεγονότα συνδεδεμένα; Δηλαδή, αν αύριο η Ελλάδα έκανε ότι της λέγανε και είχε και ανάπτυξη τα προβλήματα των Ισπανικών τραπεζών θα λυνόντουσαν; Η αγορά ακινήτων της Ισπανίας θα ανέκαμπτε; Η εκτίμηση είναι πως μάλλον όχι. Για αυτό το λόγο η Γερμανία μαζί με την Γαλλία προσπαθούν να υψώσουν ένα τείχος προστασίας γύρω από την περιφέρεια. Η εκλογή του Ολαντ στην Γαλλία μάλλον θα επισπεύσει αυτήν την διαδικασία. Τα περί ανάπτυξης είναι πολιτικά ψίχουλα για τις μάζες.

Η Ισπανία όπως και η Γαλλία και άλλες χώρες τις Ευρώπης πρέπει να βρουν τρόπους να μειώσουν το έλλειμμά τους και το χρέος τους και να κάνουν διαρθρωτικές αλλαγές στην οικονομία τους (σε πολλές περιπτώσεις παρόμοιες με αυτέ της Ελλάδος) προτού προχωρήσουν στο τύπωμα χρήματος για ανάπτυξη. Η πρόκληση για τους πολιτικούς είναι να το πουλήσουν με το πιο ανώδυνο τρόπο.

Εδώ λοιπόν ελοχεύει και ο κίνδυνος για την Ελλάδα. Αν η Ελλάδα συνεχίσει να αμφιταλαντεύεται ως προς την Ευρωπαϊκή προοπτική, η υπόλοιπη Ευρώπη ενδέχεται να αποφασίσει να τυπώσει χρήμα και να σώσει την Ισπανία και ταυτόχρονα να κάνει την κάθαρση της με την Ελλάδα. Με λίγα λόγια η Ελλάδα θα είναι ο καταλύτης που θα ωθήσει την Ευρώπη προς μία ταχύτερη συνομοσπονδιακή ένωση αλλά δεν θα λάβει μέρος σε αυτήν. Η έξοδος της Ελλάδος θα είναι και το άλλοθι της Ευρωπαϊκής πολιτικής προς τους Ευρωπαίους πολίτες και τις αγορές. Αν κάποιος δεν παει στην προπόνηση γιατί να έχει δικαίωμα να παίξει στον αγώνα.

Οι απόψεις περί διάλυσης της Ευρώπης μάλλον αποτελούν ψυχικά κατάλοιπα ορισμένων παρά εμπεριστατωμένες απόψεις. Οι πιθανότητες σίγουρα είναι μεγαλύτερες από ότι πριν 5 χρόνια αλλά δεν πρέπει να ξεχνάμε πόσα χρόνια χρειάστηκαν για να γίνει η ένωση πόσος κόπος και κυρίως ότι η Ευρωπαϊκή ένωση είναι όνειρο και ιδέα πολλών γενιών. Η ένωση μπορεί να έγινε με πολλά λάθη αλλά είναι ένας ζωντανός οργανισμός που εξελίσσεται και προσαρμόζεται. Στην πορεία ίσως κάποιες χώρες να μην ακολουθήσουν και κάποιες άλλες να αδικηθούν αλλά η βασική ιδέα θα επιβιώσει.

Νομικές παράμετροι εξόδου

Μέχρι την συνθήκη της Λισσαβόνας δεν υπήρχε πρόβλεψη για την έξοδο μίας χώρας μέλους από την ΕΕ. Το άρθρο 50[3] εισήγαγε αυτήν την δυνατότητα. Όμως το αρθρο 50 δεν αναφέρεται στην έξοδο από την νομισματική ένωση αλλά την έξοδο από την ΕΕ. Εδώ λοιπόν όπως είναι φυσικό οι νομικές απόψεις διχάζονται. Υπάρχουν πολλοί που προκρίνουν ως διαδικασία την πλήρη έξοδο από την ΕΕ και την επανένταξη (άρθρο 48) στην ΕΕ αλλά εκτός Ευρωζώνης και με ειδικό καθεστώς. Άλλοι πάλι πιστεύουν πως η αποκοπή από το Ευρώ μπορεί να γίνει με διαπραγμάτευση για την επιλεκτική αναστολή ορισμένων άρθρων των συνθηκών.

Σε κάθε περίπτωση όμως από ότι φαίνεται τα νομικά κενά είναι μεγάλα και οι χώρες και οι κυβερνήσεις θα πρέπει να δομήσουν την διαδικασία κυριολεκτικά στο πόδι. Και οι δύο όμως διαδικασίες είναι χρονοβόρες και δεν μπορούν να γίνουν σε μία νύχτα. Για παράδειγμα, αν γίνει με την επίκληση του άρθρου 50, χρειάζεται η θετική απόφαση του 72% των χωρων μελών (με ελάχιστο το 65% του πλυθησμού) και την σχετική απόφαση της Ευρωβουλής. Ας μην ξεχνάμε πως η είσοδος του Ευρώ πήρε χρόνια προετοιμασίας και δεν είχε ουσιαστικές αντιρρήσεις από την κοινωνία ή τα κοινοβούλια. Σε τελική ανάλυση το πρόβλημα θα λυθεί πολιτικά και οι όποιες λεπτομέρειες θα καθοριστούν στην πορεία.

Σε αυτό το σημείο η ιστορία δεν προσφέρει πολλά παραδείγματα. Παραδοσιακά οι αυτοκρατορίες ή συνομοσπονδίες (αν μπορούμε να πούμε την Ευρώπη έτσι) δεν αφήνουν οργανικά μέλη τους να φύγουν οικειοθελώς. Συχνά οι φυγόκεντρες τάσεις καταστέλλονται με την βία από το κέντρο. Στην περίπτωση της ΕΕ αυτό θα πρέπει να αποκλειστεί ως υπόθεση εργασίας. Το παράδειγμα της Σοβιετικής Ένωσης δεν είναι παρόμοιο αφού διαμελίστηκε το σύνολο και όχι μόνο ένα μέρος.

Η επιλογή της επιλεκτικής αναστολής άρθρων που αφορούν την νομισματική ένωση έχει και αυτή πλήθος νομικές επιπλοκές αλλά τουλάχιστον γλυτώνει την χώρα από την επαναδιαπραγμάτευση της εισόδου. Για παράδειγμα το δικαίωμα της επιλεκτικής αναστολής μπορεί να επεκταθεί και σε άλλους τομείς άσχετους με την νομισματική ένωση.

Η επίσπευση της διαδικασίας με μόνο την σχετική απόφαση του Συμβουλίου θα είναι προβληματική εφόσον θα αποτελεί παραβίαση των συνθηκών.

Η άλλη επιλογή της μονομερούς και χωρίς διαπραγμάτευση εξόδου της χώρας από την ΕΕ επικαλούμενη την Συνθήκη της Βιέννης είναι η πλέον επικίνδυνη και προβληματική.

Η μεγαλύτερη όμως δυσκολία που θα αντιμετωπίσει η Ευρώπη και η Ελλάδα είναι ο τρόπος με τον οποίο θα χειριστεί το διάστημα από την απόφαση αίτησης εξόδου από το Ευρώ μέχρι την προσαρμογή στο νέο νόμισμα. Η περίοδος προσαρμογής μπορεί να πάρει από μερικές εβδομάδες μέχρι μήνες.

Νέα Δραχμή

Υπάρχουν πολλά ουσιαστικά αλλά και τεχνικά προβλήματα που καθιστούν την επάνοδο της Νέας Δραχμής (ή όπως αλλιώς ονομάσουμε το νέο νόμισμα) προβληματική. Όμως είναι προβλήματα που θα αφορούν την Ελλάδα και όχι άμεσα την Ευρωπη.

Τα περισσότερα ιστορικά παραδείγματα αλλαγής νομίσματος αφορούν την εξάλειψη ή καταστροφή και αντικατάσταση του παλιού νομίσματος με νέο. Δηλαδή το παλιό νόμισμα παύει να γίνεται αποδεκτό από την κεντρική τράπεζα και ως εκ τούτου το κίνητρο όλων των κατόχων είναι να το αντικαταστήσουν με το νέο όσο μικρότερη και να είναι η αξία του.

Όλες τα κράτη αναγνωρίζουν το κυριαρχικό δικαίωμα μιας χώρας (Lex Monetae) να καθορίσει το νόμισμα της, την ισοτιμία και μετατρεψιμότητα του. Στην περίπτωση του ευρώ δεν είναι έτσι. Το Ευρώ δεν θα πάψει να υπάρχει και σίγουρα θα είναι ισχυρότερο νόμισμα από την Νέα Δραχμή. Επίσης σύμφωνα με το πρωτόκολλο 24 του 3ου σταδίου της νομισματικής ένωσης το κυριαρχικό αυτό δικαίωμα εκχωρήθηκε ανεπιστρεπτί στην ΕΕ και ενώθηκε με αυτό των άλλων χωρών. Αν παραβλέψουμε και αυτό το γεγονός τότε μια αλληλουχία δράσεων θα μπορούσε να είναι (Τα παρακάτω είναι άκρως υποθετικά).

Το Ελληνικό κράτος με νόμο δίνει την δυνατότητα στην ΤτΕ να εκδώσει ΝΔΡΧ, να ασκεί νομισματική πολιτική, να επιβλέπει τις Ελληνικές τράπεζες και να παραχωρεί ρευστότητα σε αυτές σε ΝΔΡΧ. Επίσης με νόμο παγώνει τις τραπεζικές συναλλαγές για μερικές μέρες και ανταλλάσσει όλες τις καταθέσεις Ελλήνων υπηκόων με τις Νέες Δραχμές. Η αρχική ονομαστική ισοτιμία δεν έχει καμία σημασία. Είτε είναι 1Ευρώ για 100ΝΔΡΧ είτε 1 προς 1 δεν παίζει ρόλο.

Με άλλο νόμο μετατρέπονται όλες οι υποχρεώσεις, τα συμβόλαια και οι συναλλαγές που διέπονται από Ελληνικό δίκαιο από Ευρώ σε ΝΔΡΧ με την επίσημη ισοτιμία.

Επειδή ενδεχομένως να μήν υπάρχουν έτοιμες τυπωμένες ΝΔΡΧ θα πρέπει με κάποιο τρόπο να βοηθηθούν οι συναλλαγές. Μία λύση είναι τα χαρτονομίσματα που ήδη βρίσκονται στις τράπεζες να επισημανθούν (σφραγιστούν) με κάποιο τρόπο. Πχ. ΕΥΡΩ ΑΚΥΡΟ-100ΝΔΡΧ. Αυτό μάλλον θα χρειαστεί και την συναίνεση της ΕΚΤ διότι τα Ευρώ είναι υποχρεώσεις της ΕΚΤ και όχι των ξεχωριστών εθνικών τραπεζών. Τυπικά κάθε χώρα της Ευρωζώνης έχει συγκεκριμένα ποσοστά στην έκδοση χαρτονομισμάτων και κερμάτων. Τα χαρτονομίσματα αν και ίδια, διαφέρουν ως προς το πρώτο γράμμα. Για παράδειγμα η Ελλάδα έχει το Υ ενώ η Γερμανία έχει Χ η Ισπανία το V κλπ. Αυτό όμως δεν μπορεί να αποτελεί διακριτικό σημάδι διότι τα χαρτονομίσματα κυκλοφορούν ελεύθερα σε όλες τις Ευρωπαϊκές χώρες. Μπορούμε να υποθέσουμε ότι οι ηλεκτρονικές πληρωμές ενδεχομένως να ξεκινήσουν πιο γρήγορα αφού δεν χρειάζεται χαρτί και μελάνι αλλά απλώς η αλλαγή του προγράμματος.

Τι θα γίνει με τις τράπεζες όμως; Τα ομόλογα που έχουν εκδώσει οι Ελληνικές τράπεζες ή άλλες ιδιωτικές εταιρείες με Ελληνικό δίκαιο θα μετατραπούν σίγουρα σε ΝΔΡΧ. Τα ομόλογα με ξένο δίκαιο σχεδόν σίγουρα θα παραμείνουν σε Ευρώ. Οι εγγυήσεις που έχουν δώσει στην ΕΚΤ για άντληση ρευστότητας θα καταπέσουν αλλά ταυτόχρονα θα μειωθούν και οι υποχρεώσεις (καταθέσεις) αφού πλέον θα είναι σε ΝΔΡΧ. Οι Ελληνικές τράπεζες έχουν επίσης αντλήσει περι τα 54δις από τον μηχανισμό Επείγουσας Αρωγής Ρευστότητας (ELA) που αποτελεί ρίσκο και υποχρέωση του Ελληνικού κράτους και άρα θα μετατραπεί και αυτό σε ΝΔΡΧ. Όσο αυξάνεται το ELA και αντικαθιστά την ρευστότητα της ΕΚΤ τόσο πιο εύκολο γίνεται η μετάβαση σε ΝΔΡΧ.

Η ΤτΕ δεν θα είναι πλέον μέρος του Ευρωσυστήματος και θα πρέπει να τις επιστραφούν τα κεφάλαια και αποθεματικά που συνέφερε για την ίδρυση της ΕΚΤ (χρυσός, συνάλλαγμα κλπ). Έναντι όμως αυτών υπάρχουν οι υποχρεώσεις της ΤτΕ προς τις άλλες εθνικές τράπεζες μέσω του συστήματος TARGET2. Αυτές υπολογίζονται σε περίπου 130δις και είναι πολύ μεγαλύτερες από τα αποθεματικά και το αρχικό κεφάλαιο. Θα δεχθούν οι άλλες κεντρικές τράπεζες (κυρίως η Γερμανικη Ομοσπονδιακή τράπεζα) να πάρουν μια τέτοια ζημία; Πιο είναι το νομικό καθεστώς αυτού του διαζυγίου και ποιος θα το κρίνει μου είναι άγνωστο.

Το συμπέρασμα είναι ότι αν το Ελληνικό κράτος επιχειρήσει να αλλάξει τα ευρώ που βρίσκονται εντός της Ελληνικής επικράτειας και των τραπεζών θα συναντήσει μεγάλες δυσκολίες. Όσοι λοιπόν έχουν χρήματα εκτός τραπεζικού συστήματος θα τα κρύψουν και όσοι τα έχουν εντός των τραπεζών θα επιχειρήσουν να τα βγάλουν προτού γίνει η αλλαγή. Σε καμμιά περίπτωση αυτό δεν είναι ομαλή διαδικασία. Θα δημιουργηθεί μια τεράστια μαύρη αγορά ανταλλαγής ευρώ.

Σχεδόν σίγουρα θα χρειαστεί να επιβληθούν περιορισμοί στην ελεύθερη διακίνηση κεφαλαίων και διατίμηση σε αγαθά πρώτης αναγκης. Για αρκετό καιρό η Ελλάδα θα είναι ενα απέραντο θέατρο του παραλόγου και ίσως να χρειαστούν εκτεταμένα μετρα ασφαλείας των πολιτών, δημοσίων οργανισμών και υπηρεσιών αλλά και μεγάλων επιχειρήσεων. Οι μεγάλοι χαμένοι θα είναι οι μισθωτοί, οι καταθέτες και συνταξιούχοι και οι δημόσιοι υπάλληλοι που πλέον θα πληρώνονται σε ΝΔΡΧ και δεν έχουν ακίνητη ή αλλη περιουσία ή φυλαγμένα σε σεντούκια ευρώ. Το παράδειγμα της Αργεντινής όπου οι τραπεζικές θυρίδες ανοίχτηκαν και δολάρια μετατράπηκαν σε τοπικό νόμισμα ίσως να επαναληφθεί.

Η υποθετική περιγραφή των παραπάνω δράσεων προϋποθέτει για να επιτύχει κοινωνική γαλήνη, προγραμματισμό και οργάνωση, στοιχεία που δύσκολα χαρακτηρίζουν και διακρίνουν το Ελληνικό κράτος. Επίσης η παραπάνω περιγραφή καταστρατηγεί και παραβιάζει πολλούς από τους θεμελιώδεις κανόνες της ΕΕ. Είναι λοιπόν αρκετά πιθανόν να γίνει χρήση του άρθρου 7 και 2 και να ανασταλεί η ιδιότητα μέλους της Ελλάδος στη ΕΕ. Με άλλα λόγια η παραμονή της Ελλάδος στην ΕΕ θα καταστεί προβληματική αν η κατάσταση δεν ομαλοποιηθεί σύντομα.

Επιπτώσεις στην οικονομία

Αν η Ελλάδα κατορθώσει να περάσει την σκόπελο της μεταβατικής περιόδου τότε η οικονομικές επιπτώσεις καλές και κακές δεν θα αργήσουν να φανούν.

Το σόκ της ΝΔΡΧ και της υποτίμησης θα είναι ευεργετικό για τις Ελληνικές εξαγωγές και τον τουρισμό. Η ραγδαία μείωση του κόστους εργασίας όμως πρέπει να συνοδευτεί με άνοιγμα της οικονομίας, αλλαγές στην φορολογία και δημιουργία επενδυτικού περιβάλλοντος για την πρόσκληση επενδύσεων που θα εκμεταλλευτεί το χαμηλότερο εργατικό κόστος.

Μόνο έτσι ίσως να αποφύγουμε τον υπερπληθωρισμό. Η εισαγωγές θα γίνουν πολύ ακριβότερες και ενδέχεται να υπάρξουν ελλείψεις αγαθών. Το Ελληνικό κράτος θα πρέπει να βρει άμεσα συναλλαγματικά αποθέματα για να αγοράσει ενέργεια (πετρέλαιο) αφού το ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών (εισαγωγές μείον εξαγωγές) είναι 19δις κάτω. Σε αυτό το σημείο μπορεί η ΕΕ η και το ΔΝΤ να βοηθήσουν με ένα δάνειο που θα καλύψει τις άμεσες συναλλαγματικές ανάγκες της χώρας.

Το κακό σενάριο είναι η Ελλάδα να κλειστεί και να απομονωθεί. Σε αυτή την περίπτωση η πτώση του ΑΕΠ και του βιοτικού επιπέδου δεν θα αναστραφεί γρήγορα και ο κίνδυνος της κατάρρευσης του κράτους και της κοινωνίας μεγάλος. Η μετανάστευση που τόσες φορές στο παρελθόν ενήργησε σαν δικλείδα ασφαλείας θα επαναλειτουργήσει και ίσως μαζικά και άκομψα.

Συμπέρασμα

Το ενδεχόμενο η Ελλάδα να πάει σύντομα σε νέο νόμισμα ούτε αδύνατο είναι ούτε απίθανο. Το αν αυτό θα σημάνει καταστροφή ή όχι θα εξαρτηθεί από το πως θα γίνει και από την νηφαλιότητα και ψυχραιμία των πολιτών που θα χάσουν μέρος της περιουσίας τους και την ικανότητα του κρατικού μηχανισμού να ανταπεξέλθει στις δυσκολίες. Η προσωπική μου εκτίμηση είναι πως η Ελλάδα πρέπει να δώσει την μάχη του Ευρώ και να μην μπει στην περιπετεια αλλαγής βίαιης αλλαγής νομίσματος.

Η έξοδος από το ευρώ είναι ένας πολύ ακριβός τρόπος για να μειώσει το κράτος τις υποχρεώσεις του (μισθούς, συντάξεις κλπ) διοτι τα δάνεια που έχει πάρει δεν μπορεί πλέον να τα μειώσει με νόμο (βλέπε PSI). Οι διαρθρωτικές αλλαγές στην οικονομία θα πρέπει να γίνουν ούτως ή άλλως, Ευρώ η ΝΔΡΧ.
----------------------------------------------------------------------------------

[1] 1. Το Συμβούλιο δύναται, βάσει αιτιολογημένης προτάσεως του ενός τρίτου των κρατών μελών, του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου ή της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, αποφασίζοντας με την πλειοψηφία των τεσσάρων πέμπτων των μελών του και κατόπιν της έγκρισης του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, να διαπιστώσει την ύπαρξη σαφούς κινδύνου σοβαρής παραβίασης από κράτος μέλος των αξιών του άρθρου 2. Το Συμβούλιο, προτού προβεί στη διαπίστωση αυτή, ακούει το εν λόγω κράτος μέλος και δύναται, αποφασίζοντας με την ίδια διαδικασία, να του απευθύνει συστάσεις.

3. Εφόσον γίνει η αναφερόμενη στην παράγραφο 2 διαπίστωση, το Συμβούλιο δύναται να αποφασίζει, με ειδική πλειοψηφία, την αναστολή ορισμένων δικαιωμάτων τα οποία απορρέουν από την εφαρμογή των Συνθηκών ως προς το εν λόγω κράτος μέλος, συμπεριλαμβανομένων των δικαιωμάτων ψήφου του αντιπροσώπου της κυβέρνησης αυτού του κράτους μέλους στο Συμβούλιο. Ενεργώντας κατ’ αυτόν τον τρόπο, το Συμβούλιο λαμβάνει υπόψη τις πιθανές συνέπειες μιας τέτοιας αναστολής στα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις φυσικών και νομικών προσώπων.

[2] Η Ένωση βασίζεται στις αξίες του σεβασμού της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, της ελευθερίας, της δημοκρατίας, της ισότητας, του κράτους δικαίου, καθώς και του σεβασμού των ανθρώπινων δικαιωμάτων, συμπεριλαμβανομένων των δικαιωμάτων των προσώπων που ανήκουν σε μειονότητες. Οι αξίες αυτές είναι κοινές στα κράτη μέλη εντός κοινωνίας που χαρακτηρίζεται από τον πλουραλισμό, την απαγόρευση των διακρίσεων, την ανοχή, τη δικαιοσύνη, την αλληλεγγύη και την ισότητα μεταξύ γυναικών και ανδρών.

[3] 1.Κάθε κράτος μέλος μπορεί να αποφασίσει να αποχωρήσει από την Ένωση, σύμφωνα με τους εσωτερικούς συνταγματικούς του κανόνες. 2. Το κράτος μέλος που αποφασίζει να αποχωρήσει γνωστοποιεί την πρόθεσή του στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο. Υπό το πρίσμα των προσανατολισμών του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, η Ένωση προβαίνει σε διαπραγματεύσεις και συνάπτει με το εν λόγω κράτος συμφωνία που καθορίζει τις λεπτομερείς ρυθμίσεις για την αποχώρησή του, λαμβάνοντας υπόψη το πλαίσιο των μελλοντικών του σχέσεων με την Ένωση. Η διαπραγμάτευση της συμφωνίας αυτής γίνεται σύμφωνα με το άρθρο 218, παράγραφος 3, της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η συμφωνία συνάπτεται εξ ονόματος της Ένωσης από το Συμβούλιο, το οποίο αποφασίζει με ειδική πλειοψηφία, μετά από την έγκριση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.

Γράφει ο Χάρρυ Κλυνν

Οι «διαλυμένοι» και οι «σάπιοι», παρέα με τον Προβόπουλο (από που παίρνει εντολές το παλλουκάρι;) και τον χλαπατσάτο υπάλληλο της Goldman Sachs, τον εκδορέα των Ελλήνων, Παπαδήμιο, ωρύονται ότι η χώρα βρίσκεται στα πρόθυρα οικονομικής κατάρρευσης!

Δηλαδή, παραδέχονται ΣΑΦΩΣ την αποτυχία των μνημονίων και της πολιτικής λιτότητας που εγγυήθηκαν με τις υπογραφάρες τους οι πλατύποδες πολιτικοί αυτόχειρες του δικομματισμού.

Ρε ντουγάνια, που λέμε κι εμείς εδώ στη Μακεδονία, αφού το μνημόνιο μας οδηγεί στη κατάρρευση, γιατί εξεγείρεσθε μ΄ αυτούς που θέλουν να το καταγγείλουν;

Υποκριτικά παράσιτα που παραδώσατε τη χώρα πεσκέσι στα ζόμπι του διεθνούς κεφαλαίου για να εξασφαλίσετε τη σκατωμένη καρέκλα της εξουσίας...

Την ώρα που κλαίγατε με κροκοδείλια δάκρυα για το μέλλον της χώρας, η πουλημένη συγκυβέρνησή σας έδινε 435 εκ. ευρώ στο κοράκι του ΔΝΤ και υπέγραφε 18 δις προς τις Ιδιωτικές τράπεζες!

Τέτοιοι ξευτίλες είστε, τέτοιοι ψεύτες και απατεώνες...

Η ώρα όμως που θα πληρώσετε για τα κακουργήματα που διαπράξατε σε βάρος του Ελληνικού λαού δεν αργεί. Στις 17 Ιουνίου ο Ελληνικός λαός που εξαπατήσατε, κατακλέψατε, συκοφαντήσατε και προσβάλατε θα σας στείλει στην πολιτική ανυπαρξία. Κι από εκεί και πέρα το λόγο θα έχει η αγία Δικαιοσύνη για να αποδώσει τα του Καίσαρος των Καίσαρι και τα του δωσίλογου τω δωσίλογω...

Παπανδρέιδες, Παπακωνσταντίνοι, Βενιζέλοι, Σαμαράδες και όλοι οι λέβέντες και τα λεβεντοκόριτσα που υπογράψατε τη θανατική καταδίκη της Ελλάδας και των Ελλήνων, θα περάσετε από τον «πάγκο της δικαιοσύνης»...

ΚΑΙ Ο ΠΕΛΕΚΥΣ ΠΟΥ ΘΑ ΠΕΣΕΙ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΒΑΡΥΣ!

Έτσι είχε γεμίσει ο κόσμος με μηνύματα από διάφορα παπαγαλάκια, έρχεται ο Καμίνης, ο προοδευτικός, ο αριστερός, θα τα αλλάξει όλα, θα κάνει θαύματα, θα ράνει... ήρθε τελικά ο Καμίνης και το αποτέλεσμα;
Εδώ και δύο χρόνια οι περισσότεροι αναθεματίζουν την ώρα και την στιγμή που τους έψησε ο giorgakis να τον ψηφίσουν...

Να σημειώσουμε εδώ πως τότε το μήνυμα που τελικά δόθηκε ήταν πως αφού εγκρίνανε τις επιλογές παπανδρέου για τον δήμο... εγκρίνανε και το μνημόνιο!

Τώρα είμαστε στο ίδιο έργο θεατές....έρχεται ο Τσίπρας, ο προοδευτικός, ο αριστερός, θα καταγγείλει το μνημόνιο (εσχάτως δεν θα το καταγγείλει... θα το επαναδιαπραγματευτει!) θα κάνει ο Τσίπρας, θα ράνει ο τσίπρας... θα αλλάξει την Ελλάδα, θα μας μεταμορφώσει... θα... θα...

Έχει σκεφτεί κανείς από τους υποστηρικτές του... (δεν μιλώ για τους αριστερίζοντες αλλά για τους υπόλοιπους) πως το Τσιπράκι μπορεί να είναι ο τελευταίος άσσος στο μανίκι των κερδοσκόπων;

Μήπως να θυμίσουμε κάποιες συμπτώσεις;

δηλώσεις έκανε ο Παπακωνσταντίνου... ανεβαίνανε τα spreads...
δηλώσεις κάνει ο Στρατούλης... τρέχει ο κόσμος στις τράπεζες να σηκώνει λεφτά...

δηλώσεις έκανε ο Γιωργάκης πως δεν θα πάμε στο μνημόνιο... τρέχοντας πήγαμε...
δηλώσεις έκανε ο Τσίπρας πως θα το καταγγείλει... το άλλαξε σε επαναδιαπραγματευση

δηλώσεις περσι το καλοκαίρι πως δεν παραιτείται ο Γιωργάκης... έπεφτε το χρηματιστήριο...
δηλώσεις φέτος πως δεν συνεργάζεται ο Τσίπρας... γκρεμίζεται το χρηματιστήριο...

και για να το χωνέψετε... για μια ακόμη φορα... έχει σκεφτεί κανείς πως το Τσιπράκι είναι ισως ο τρόπος... η για την ακρίβεια ο δούρειος ίππος για να πτωχεύσουν πλήρως την Ελλάδα και να βγάλουν δισεκατομμύρια κάποιοι από την χρεοκοπία της;


Θα μπορούσε να ήταν ανέκδοτο, αλλά δυστυχώς πρόκειται για μία πραγματικότητα που αντιστρέφει την λογική και ίσως θα έπρεπε να συγκεντρώσει το ενδιαφέρον ειδικών εισαγγελέων, αφού εμπλεκόμενο φαίνεται πως είναι το υπουργείο Προστασίας του Πολίτη (βλ. Χρυσοχοΐδης) αλλά και η Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών, που ενέκριναν την δασοπυρόσβεση στην Ελλάδα από ελικόπτερα τουρκικής εταιρείας δασοπυρόσβεσης!!!

Φαίνεται πως στην Κατεχάκη ή υπάρχει κοντή μνήμη, ή περίσσεψε η ανικανότητα, ή η βλακεία βρίσκεται στο απώγειό της… Υπάρχει ακόμη μία εξήγηση, σχετική με εξυπηρετήσεις συμφερόντων, που αντικρούονται με τα συμφέροντα της χώρας και ταυτόχρονα εκθέτουν την άμυνα και την εσωτερική ασφάλεια σε ολόκληρη την επικράτεια. Ελπίζουμε πως, εκεί στην Κατεχάκη, θα θυμούνται πως πριν μερικά χρόνια οι Τούρκοι προσπάθησαν να κάψουν ολόκληρη την Ελλάδα και είχαν αναπτύξει ιδιαίτερη δράση τόσο στη νησιωτική όσο και στην ηπειρωτική χώρα και ενδοχώρα.

Το ΝΑΤΟ αποφασίζει για την δασοπυρόσβεση στην Ελλάδα!!!

Τουρκική εταιρεία αναμένεται τελικώς να επιλεγεί ως προμηθεύτρια του μεγαλύτερου αριθμού πυροσβεστικών ελικοπτέρων που θα αναλάβουν την κατάσβεση των πυρκαγιών στα ελληνικά δάση το ερχόμενο καλοκαίρι!

Οι φόβοι που εξέφραζαν υπηρεσιακοί παράγοντες ότι ο νέος τρόπος διαγωνισμού - μέσω νατοϊκής υπηρεσίας - για την ενοικίαση των πυροσβεστικών ελικοπτέρων θα φέρει τουρκική εταιρεία προ των ελληνικών πυλών, επιβεβαιώνονται με τον πλέον χαρακτηριστικό τρόπο.

Η πρόταση προς το υπουργείο Προστασίας του Πολίτη από την νατοϊκή υπηρεσία NAMSA, η οποία κατατέθηκε προ μερικών ημερών, είναι να αναλάβουν το έργο της δασοπυρόσβεσης στην Ελλάδα επτά ελικόπτερα μεσαίου τύπου, τα οποία εκπροσωπεί τουρκική εταιρεία. Αρμόδια στελέχη της λεωφόρου Κατεχάκη μιλούν ωστόσο για μια «ορθή επιλογή αφού τα περισσότερα ελικόπτερα που θα εκπροσωπεί η τουρκική εταιρεία θα προέρχονται από την Λευκορωσία με πιλότους από το πρώην ανατολικό μπλοκ και δεν τίθεται θέμα κατασκοπείας σε βάρος της χώρας μας ή άλλες ύποπτες ενέργειες».

Την τελευταία διετία πολλοί υψηλόβαθμοι πολιτικοί παράγοντες του υπουργείου Προστασίας του Πολίτη αλλά και ανώτατοι αξιωματικοί της Πυροσβεστικής έχουν βρεθεί κατηγορούμενοι για ύποπτες και επιζήμιες συναλλαγές στη διαδικασία ενοικίασης 12 ελικοπτέρων - πέντε βαρέως και επτά μεσαίου τύπου - που αναλάμβαναν το έργο της δασοπυρόσβεσης.

Έτσι οι επιτελείς της Κατεχάκη αποφάσισαν τον σχετικό διαγωνισμό να διεξάγει ο ανεξάρτητος φορέας NAMSA (ΝΑΤΟ Maintenance and Suplly Agency) που ασχολείται με σχετικές στρατιωτικές διαδικασίες, προκειμένου να εξασφαλισθεί το αδιάβλητο της συγκεκριμένης επιλογής. Η NAMSA αριθμεί περίπου 1400 υπαλλήλους από όλες τις χώρες του ΝΑΤΟ, έχει έδρα στο Λουξεμβούργο και διοικητής της είναι πρώην έλληνας στρατιωτικός.

Ωστόσο τις τελευταίες εβδομάδες υπήρχαν πληροφορίες ότι αυτή η «ανεξάρτητη διαδικασία από τη NAMSA ίσως φέρει στους ελληνικούς ουρανούς ελικόπτερα τουρκικής εταιρείας που έχει καταθέσει εξαιρετικά συμφέρουσα πρόταση» (σχετικό δημοσίευμα του «Βήματος» στις 12 Απριλίου 2012). Μάλιστα το τελευταίο τρίμηνο επιτελείς της Πυροσβεστικής, σε συνεννόηση με την λεωφόρο Κατεχάκη, αναζητούσαν «φόρμουλα» προκειμένου να αποκλεισθεί το ενδεχόμενο συμμετοχής της τουρκικής εταιρείας στην ελληνική δασοπυρόσβεση. Όμως κάτι τέτοιο δεν έγινε εφικτό... (γιατί άραγε; υπήρξαν «παρεμβολές» και από ποιούς;)

Η τελική πρόταση που παρέδωσε η NAMSA στους Έλληνες επιτελείς είναι σε πρώτη φάση τα πέντε ελικόπτερα βαρέως τύπου να ενοικιασθούν από μια ρωσική και μια αμερικανική εταιρεία, με συνολικό κέρδος για την χώρα μας - σε σχέση με τις περσινές τιμές - της τάξης των δύο εκατομμυρίων ευρώ.

Η ΝΑΤΟϊκή υπηρεσία ωστόσο πρότεινε τα επτά ελικόπτερα μεσαίου τύπου να ενοικιασθούν από τουρκική εταιρεία που δηλώνει μεσάζοντας ελικοπτέρων από το πρώην ανατολικό μπλοκ. Αξιοσημείωτο είναι πάντως ότι, σύμφωνα με την επιλογή της ΝΑΜSA, η προσφορά της τουρκικής εταιρείας είναι οικονομικά αντίστοιχη με αυτή των εταιρειών που ενοικίαζαν μέχρι πέρσι τα ελικόπτερα του ίδιου τύπου.

ΕΥΠ: Αν δεν είναι υπό διάλυση, τότε κάτι πολύ παράξενο συμβαίνει…

Υψηλόβαθμοι αξιωματούχοι της λεωφόρου Κατεχάκη εξέφραζαν τον προβληματισμό τους για αυτήν την εξέλιξη, υπογραμμίζοντας ότι η παρουσία της τουρκικής εταιρείας στην ελληνική δασοπυρόσβεση θα δημιουργήσει πολλές επιπλοκές και παρεξηγήσεις. Πάντως ακόμη και την ύστατη στιγμή στελέχη του υπουργείου Προστασίας του Πολίτη εξετάζουν εναλλακτικά σενάρια για την αποφυγή αυτής της νατοϊκής επιλογής.
Εμείς, όμως μαθαίνουμε πως κάποια αρμόδια στελέχη της λεωφόρου Κατεχάκη μιλούν για μια «ορθή επιλογή αφού τα περισσότερα ελικόπτερα που θα εκπροσωπεί η τουρκική εταιρεία θα προέρχονται από την Λευκορωσία με πιλότους από το πρώην ανατολικό μπλοκ και δεν τίθεται θέμα κατασκοπείας σε βάρος της χώρας μας ή άλλες ύποπτες ενέργειες».

Τί γίνεται; Μπορεί να μας εξηγήσει κανείς πως είναι δυνατόν σε μία τέτοια υπηρεσία, ύψιστου εθνικού ενδιαφέροντος, να υπάρχουν διισταμένες απόψεις και γενικότερα ένα κλίμα «αν δεν βρέξει θα χιονίσει ή καλό καιρό θα κάνει»;
Είναι δυνατόν, να λειτουργούν σαν παιδική χαρά, τη στιγμή που διακυβεύονται μείζονα εθνικά θέματα από τις πτήσεις ελικοπτέρων τουρκικής εταιρείας;
Πραγματικά, εκεί στην ΕΥΠ πιστεύουν πως η ΜΙΤ δεν θα βάλει δικούς της ανθρώπους στις καμπίνες των συγκεκριμένων ελικοπτέρων;
Είναι δυνατόν να λειτουργούν με ελαφρά καρδιά και να ευελπιστούν πως οι τουρκικές μυστικές υπηρεσίες δεν βρίσκονται (ή δεν θα πάρουν υπό τον έλεγχό τους) πίσω από την συγκεκριμένη τουρκική εταιρεία δασοπυρόσβεσης, προκειμένου να «σκανάρουν» (με ειδικά μηχανήματα) κάθε δυνατή επιφάνεια Ελληνικού εδάφους και φυσικά να εκμεταλλευτούν τις διαβιβαστικές πληροφορίες (μέσω ασυρμάτου) για περιοχές και σημεία ειδικού στρατιωτικού ενδιαφέροντος που υπάρχουν σε ορισμένες περιοχές της Ελλάδας που ενδέχεται να ξεσπάσουν πυρκαγιές;

Θα δεχόταν ο διοικητής της σημερινής ΕΥΠ κ. Μπίκας, ένα στοίχημα;
Θα δεχόταν να στοιχηματίσει πως δεν πρόκειται να μπούνε φωτιές στην Σάμο, στο Καστελλόριζο, στην Μυτιλήνη και στον Έβρο;
Γνωρίζει, άραγε, η διοίκηση της ΕΥΠ, πως οφείλει να ενημερώσει για το εθνικά επικίνδυνο -της συγκεκριμένης ανάθεσης- τις πολιτικές αρχές, πέραν του πολιτικού προϊσταμένου κ. Χρυσοχοΐδη;

Κι επειδή τυχαίνει να θυμόμαστε (καλό ή κακό άραγε;) πως ένα σύστημα αγορασμένο GIS (παρακολούθησης των συνόρων μας) από την ΕΥΠ εγκαταλείφθηκε και σήμερα βρίσκεται παρωχημένο, πως τολμάνε κάποιοι να ξοδεύουν χρήματα και να δίνουν στην Άγκυρα την δυνατότητα υποκλοπής σημαντικότατων πληροφοριών που αφορούν την χώρα μας;

Θα κλείσουμε τις ερωτήσεις σε αυτό το σημείο, θέλοντας να πιστεύουμε πως το προσωπικό του υπ. Προστασίας του Πολίτη και οι αρμόδιοι προϊστάμενοι της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών είναι αρκετά υπεύθυνοι και δεν παίζουν με την εθνική εδαφική ακεραιότητα, ούτε συμμετέχουν σε «παιχνίδια» εις βάρος της χώρας που ορκίστηκαν να υπερασπίζονται έως θανάτου…


Πληροφορίες από την εφημερίδα «Το Βήμα»
Σύνδεσμος
Τι αναφέρουν οι τελευταίες πληροφορίες… Αλλαγές σε μια σειρά υπουργείων θα υπάρξουν στη υπηρεσιακή κυβέρνηση υπό τον κ. Παναγιώτη Πικραμμένο, με αρμοδιότητα να οδηγήσει τη χώρα σε εκλογές τον Ιούνιο.

Στο υπουργείο Οικονομικών φαίνεται ότι οδεύει ο διοικητής της Εθνικής Τράπεζας, κ. Βασίλης Ράπανος, ενώ υπουργός Δικαιοσύνης θα είναι ο πρώην πρόεδρος του Συμβουλίου της Επικρατείας, κ. Χρήστος Γεραρής.

Να σημειωθεί ότι ο κ. Πικραμμένος ορκίζεται υπηρεσιακός πρωθυπουργός στις 20:00 το βράδυ της Πέμπτης.

Σύμφωνα με τις τελευταίες πληροφορίες, τα ονόματα των υπηρεσιακών υπουργών είναι:

Υπουργός Δικαιοσύνης: Χρήστος Γεραρής

Υπουργός Οικονομικών: Βασίλης Ράπανος

Υπουργός Προστασίας του Πολίτη: Λευτέρης Οικονόμου

Υπουργός Εργασίας: Αντώνης Ρουπακιώτης

Υπουργός Εξωτερικών: Ι. Ζέππος ή Πέτρος Μολυβιάτης (φαβορί ο πρώτος)

Υπουργός Άμυνας: Φράγκος Φραγκούλης

Υπουργός Εσωτερικών: υπήρξε πρόταση για παραμονή του Τάσου Γιαννίτση, που δεν την αποδέχθηκε. Φαβορί ο συνταγματολόγος Αντώνης Μανιτάκης.

Τι προβλέπει το Σύνταγμα

Το Σύνταγμα της Ελλάδας, μετά την αναθεώρησή του το 1986, προβλέπει την υπηρεσιακή κυβέρνηση… (χωρίς να χρησιμοποιεί το συγκεκριμένο όρο) μόνο σε μία περίπτωση: όταν κανένα κόμμα δεν κατορθώνει να σχηματίσει αυτοδύναμη κυβέρνηση είτε μετά από εκλογές είτε μετά την απαλλαγή της προηγούμενης κυβέρνησης από τα καθήκοντά της λόγω παράιτησής της ή απόσυρσης της εμπιστοσύνης της Βουλής, όπως αναφέρει το el.wikipedia.org.



Δηλαδή είχαμε φθάσει στο σημείο ο κ. Αδωνις Γεωργιάδης να ζητάει απ’ τον ΣΥΡΙΖΑ να κυβερνήσει!! Τα ύστερα του κόσμου!

Σε έναν πλανήτη που «όταν όλοι χρωστούν σε όλους, κανείς δεν μπορεί (πραγματικά ) να πληρώσει», καλείται ο Μήτσος ο Ελληνας που του έκοψαν τον μισθό, να κάτσει να του τον ξανακόψουν, διότι αλλοιώς τίθενται σε κίνδυνο τα μπόνους των γκόλντεν μπόυς! (αν θα είναι 1.000 δολάρια την ώρα ή 999,99).

Παράλογο;

Οχι! Οταν, ας πούμε, ο κ. Σαμαράς έλεγε ότι αν δεν πάρει αυτοδυναμία, θα πάμε σε επόμενες εκλογές ώσπου να πάρει, οι θεοί τον άκουγαν σοβαροί, ενώ τώρα, που κατηγορεί τον ΣΥΡΙΖΑ, ως υπεύθυνο που θα πάει η χώρα σε εκλογές, οι θεοί δεν τραντάζονται απ’ τα γέλια.

Ευτυχώς, πάντως, που η βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ κυρία (ου μην και συντρόφισσα) Αφροδίτη Θεοπεφτάτου (εκ του «μας την πέφτουν και οι θεοί»), άρχισε να εκδίδει στη Ζάκυνθο δραχμές μέσω παράνομου τυπογραφείου, ξεχασμένου απ’ την εποχή του ΕΑΜ - αλλά, ως φαίνεται, πάντα χρήσιμου.

Με τις πρώτες δραχμές που κυκλοφόρησαν στο Τζάντε έπαθε πανικό η κυρία Μέρκελ και δήλωσε: «κάντε εσείς μια κυβέρνηση και χαλαρώνουμε εμείς το Μνημόνιο».

Με την κυρία Θεοπεφτάτου μέσα;

Θα άντεχε το Δ’ Ράιχ και η Ευρωζώνη μια τέτοια ελληνική κυβέρνηση;

Πιθανόν.

Δεν θα την άντεχε όμως ο κ. Κουβέλης. Ο οποίος είχε φαγωθεί ότι κυβέρνηση χωρίς τον ΣΥΡΙΖΑ δεν θα έπρεπε να γίνει και για αυτό στη συνέχεια δήλωσε ότι μετά τις επόμενες εκλογές δεν πρόκειται το κόμμα του, η ΔΗΜΑΡ, να συνεργασθεί με τον ΣΥΡΙΖΑ, ακόμα κι αν πάρουμε νταμπλ στα ποσοστά, τις έδρες και στο κρίκετ.

Εχουν έρθει τα πάνω - κάτω.

Φερ’ ειπείν, οι Χρυσαυγίτες που φόρεσαν γραβάτες κι έγιναν αρνάκια. Εως και «οικουμενική κυβέρνηση» πρότεινε ο κ. Μιχαλολιάκος στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, παλαιό «Αητόπουλο» του ΕΛΑΣ! Τσ τσ τσ! συνεργασία με τα κόμματα της κλεπτοκρατίας;

«Εθνική ή οικουμενική κυβέρνηση με επικεφαλής μη πολιτικό πρόσωπο, με την έγκριση της Βουλής» (τα πρακτικά) - τσ τσ τσ! της Βουλής των κομμάτων της κλεπτοκρατίας!!

Ευτυχώς που αυταναφλεγόμενος ο κ. Καμμένος έβαλε φωτιά στα τόπια με ένα non paper, άκαφτο το non paper, ωσάν η φλεγόμενη βάτος, με εγκαύματα (ελαφρά) ο φίλος μου, ο κ. Χαϊκάλης, βρέχει φωτιά στη στράτα σας, σύντροφοι της απέναντι δεξιάς όχθης.

Μύλος!

Ή μάλλον το ευγενικό μας καρκατσουλιό, όταν συνεδριάζει η Εκκλησία του Δήμου και μάλιστα όταν η συνεδρίαση τραβάει σε μάκρος, σε τέτοιο μάκρος, που στο τέλος, όπου να ’ναι δηλαδή, θα κατηγορήσει ο Ράιχενμπαχ για ακυβερνησία τον Τσίπρα.

Ο οποίος Τσίπρας, σύμφωνα με τη θεωρία του Χάους και πιθανώς του «Βήμα FM», δεν αποκλείεται να αποτελεί μυστικό, σατανικό σχέδιο του Πούτιν για να κλονισθεί η Ευρωζώνη, να μεταφερθεί η κρίση στις ΗΠΑ και να πέσει ο Ομπάμα.

Φονιάδες των λαών, Αμερικάνοι, έρχεται ο Αλέξης.

Του φρικτού αυτού σεναρίου κοινωνός γενόμενος ο κ. Γιούνκερ σφόδρα ταράχθηκε κι αμέσως δήλωσε: «σταματήστε τα κηρύγματα κατά της Ελλάδας».

Επιτέλους κατάλαβε ο ευήθης Φράγκος ότι με λάθος λαό τα έχουν βάλει οι Τοκογλύφοι - πλην όμως, φευ, την κραυγή απόγνωσης του κ. Γιούνκερ δεν την άκουσε ο δικός μας «Κινέζος», ο κ. Σημίτης, όστις ευρισκόμενος κάπως μακρυά, στο Πεκίνο, δήλωσε ότι η έξοδος της Ελλάδας απ’ το Ευρώ θα είναι καταστροφή.

Καταστροφή έπαθε και η Μέρκελ στη Ρηνανία - Βεστφαλία, καταστροφή έχουν πάθει οι Ισπανοί που ξαναβγαίνουν στις πλατείες, καταστροφή έπαθε φέτος και η ΑΕΚ (καταστροφή θα πάθει και του χρόνου, αλλά αυτό είναι μια άλλη πονεμένη ιστορία), καταστροφή είναι και τα 77 Μνημονιακά Μέτρα του Ιούνη, που ήθελαν να ληφθούν με ευθύνη του ΣΥΡΙΖΑ όσοι δεν μπόρεσαν να κυβερνήσουν χωρίς αυτόν, ήγουν το τρίο Σαμαράς - Μπενύτο - Κουβέλης.

Δεν πά - να - ψηφίζει - ό,τι - θέλει ο λαός, αν δεν εγκρίνουν την ψήφο του ο κ. Μπόμπολας, ο κ. Σκάις και ο κύριος Σταύρος κύριος Ψυχάρης, ψήφος δεν είναι, είναι καταστροφή.

Ευτυχώς λοιπόν που σε ένα τοπίο τόσον ασταθές και τόσον ρευστό, υπάρχουν ορισμένες σταθερές, ατάραχες μέσα στις μεταβλητές.

Το ΚΚΕ! Οποιος δεν είναι μαζί μας είναι εναντίον μας (όπως έλεγε και ο Πρόεδρος Πίθηκος Μπους) και «πας μη κομμουνιστής, βάρβαρος» (όπως θα έλεγε και ο Μαΐλης πριν να διαγράψει την Αλέκα).

[Σημείωσις: προς χούλιγκανς κι άλλα άψυχα των βυθών: χιούμορ κάνει η στήλη σήμερα]
Τούτων όλων ούτως εχόντων, οι περί τον Νέστορα Δαναοί εσιώπησαν. Τις βούλεται αγορεύειν ρώτησε για μια τελευταία φορά ο κήρυκας, Αθηναίος τις ή Λακεδαιμόνιος; Θηβαίος τις η Κλαζομένιος;

Το όνομα Κλαζομένιος ακούγοντας, έλαβα τον λόγο και είπα: να κάνουμε μια κυβέρνηση προσωπικοτήτων! Διαθέτει τόσες η χώρα! Τον κ. Καμίνη, τον κ. Μπουτάρη, την κυρία Παναρίτη που αδικοχάθηκε πολιτικώς τόσο νωρίς, τον κ. Μπόμπολα αυτοπροσώπως (ως Υπουργό Διαφάνειας για παράδειγμα), την Επιστροφή Καραμανλή, τόσες χρυσές εφεδρείες διαθέτει η χώρα!

Δεν θα βρούμε κι εμείς «έναν Χριστιανό να πας πάρει το κεφάλι», όπως ζήτησε κι ο Παλαιολόγος, όταν έπεφτε μαζί με την Πόλη;

Καλημέρα σας, κυρίες και κύριοι! Συντρόφισσες και σύντροφοι!

Ξαναπάμε σε εκλογές, «τους πανταχού νικήσαντας μη φοβηθέντες». Με νου, με σθένος και χωρίς φόβο.

Ο λαός έχει βγει στην Αγορά.

Υ.Γ. Απορώ με την απρέπεια του Προέδρου της Δημοκρατίας να εξαιρέσει από την συνάντηση των πολιτικών αρχηγών τον κο Μιχαλολιάκο. Πολιτική ορθότης ή Πασοκιά;

Του Στάθη από enikos, μοντάζ "Γρέκι"
Γράφει ο Ι. Δεμος

Συντονισμένη επίθεση κατατρομοκράτησης των Ελλήνων, έχουν εξαπολύσει τραπεζίτες, συνεργαζόμενοι Ευρωπαίοι και Έλληνες πολιτικοί και τα ελεγχόμενα από αυτούς ΜΜΕ.
Πρόκειται για την μεγαλύτερη σε έκταση προσπάθεια εξαπάτησης του Ελληνικού Λαού, των τελευταίων ετών…Το θηρίο των τραπεζιτών βαριά λαβωμένο από την αποφασιστική ψήφο των Ελλήνων στις πρόσφατες εθνικές εκλογές, προσπαθεί να τρομάξει τους πολίτες με μουγκανητά και κινήσεις των ποδιών και της…ουράς του.

Όμως αυτήν την στιγμή κείται ανίσχυρο, αδύναμο για να κουνηθεί. Ωστόσο, οι ευρωπαίοι «εταίροι» μας και οι «Έλληνες» πολιτικοί, συνεπικουρούμενοι ορισμένα ΜΜΕ προσπαθούν να «αναστήσουν» το θηρίο εις βάρος της χώρας και των Ελλήνων.

Μας έχουν κατακλύσει με αισχρά ψέματα:

Ψέμα 1ο:
Μπορεί να αποβληθεί μία χώρα από την Ευρωπαϊκή Ένωση, ή την Ευρωζώνη. Η απάντηση είναι ΟΧΙ.
Σύμφωνα με την σχετική Ευρωπαϊκή Συνθήκη για την είσοδο ή την έξοδο μιας χώρας από την ευρωπαϊκή Ένωση, απαιτείται ομόφωνη απόφαση όλων των χωρών, συμπεριλαμβανομένης και της χώρας-στόχο.

Ψέμα 2ο:
Είναι υπαρκτός ο κίνδυνος να μην πληρωθούν μισθοί και συντάξεις, αν δεν εισπράξουμε τις δόσεις των δανείων; Η απάντηση είναι ΟΧΙ.
Τα έσοδα του προϋπολογισμού αρκούν για να καλυφθούν όλα τα έξοδα της Γενικής Κυβέρνησης και οι μισθοί και οι συντάξεις. Αυτό που δεν θα καλυφθεί εξ ολοκλήρου είναι οι τόκοι των τοκογλύφων. Αν διαγραφεί το επαχθές και επονείδιστο χρέος τότε μπορούν να καλυφθούν και οι αναλογούντες στην πραγματική οφειλή τόκοι. Προς επίρρωση των παραπάνω επισυνάπτω την σελίδα 43 του Κρατικού Προϋπολογισμού του 2011 (φωτο) και παραπέμπω και στις δηλώσεις Κατσέλη του Φεβρουαρίου 2012, περί ψευδών ισχυρισμών Βενιζέλου από τον Αύγουστο έως τον Δεκέμβριο του 2011, πως δεν υπήρχαν χρήματα για μισθούς και συντάξεις!

Ψέμα 3ο:
Δεν φοβούνται οι ευρωπαίοι, έχουν λάβει τα μέτρα τους; Η Ελλάδα δεν έχει διαπραγματευτικό χαρτί; ΟΧΙ. Δεν είναι θέμα ευρωπαίων αλλά του διεθνούς τραπεζικού συστήματος, το οποίο έχει επενδύσει και τιτλοποιήσει τα μελλοντικά έσοδα από την υπερχρέωση της Ελλάδας.

Μία στάση πληρωμών εκ μέρους της χώρας θα τινάξει τον προγραμματισμό τους στον αέρα μαζί και τα χρηματιστήρια. Πέραν του ελλείμματος που θα προκύψει στα ταμεία των τοκογλύφων θα κατρακυλήσει και η μετοχή τους με ζημιά δυσβάσταχτη.

Τέλος παραπέμπω σε άλλες δύο χώρες που ακουμπούν στην Ευρώπη και είπαν όχι στο ΔΝΤ: Την Ισλανδία και την Τουρκία. Και οι δύο μέσα σε τρία χρόνια αφ’ ότου είπαν ΟΧΙ στο ΔΝΤ, παρουσίασαν θετικούς ρυθμούς ανάπτυξης. Και στις δύο περιπτώσεις ασκήθηκαν τρομακτικές πιέσεις και τρομοκρατία προς τους πολίτες τους.

Αποδείχθηκε ότι η απόφασή τους ήταν σωστή.

Ναι λοιπόν στην Ευρώπη αλλά στην Ευρώπη της αλληλεγγύης και όχι στην Ευρώπη της Goldman Sachs.

Ελληνίδες και Έλληνες μην υποκύψετε στους αήθεις-ψευδεπίγραφους εκβιασμούς.

Πηγή

"Πριν από λίγο τελείωσε το Συμβούλιο των πολιτικών αρχηγών υπό την προεδρία του Προέδρου της Δημοκρατίας, για τη σύσταση της υπηρεσιακής κυβέρνησης.

Η πρόταση του Προέδρου της Δημοκρατίας ήταν για την παραμονή στη θέση του Πρωθυπουργού του κ. Λουκά Παπαδήμου, με την οποία πρόταση συμφώνησαν πλήρως και τα δυο κόμματα της συγκυβέρνησης και ο κ. Σαμαράς και ο κ. Βενιζέλος .

Από την πλευρά του κ. Τσίπρα υπήρχε καταρχήν η πρόταση για τον κ. Γεράσιμο Αρσένη, αλλά εν συνεχεία απεδέχθη την πρόταση για τον κ. Παπαδήμο.

Οι ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ διαφωνήσαμε για την παραμονή στη θέση του πρωθυπουργού του κ. Λουκά Παπαδήμου και διαφωνήσαμε κάθετα σε αυτή την πρόταση, προτείνοντας για Πρωθυπουργο όπως προβλέπει το άρθρο 37 του Συντάγματος, τον πρόεδρο του Συμβουλίου της Επικρατείας τον κ. Παναγιώτη Πικραμένο.

Κάναμε,μάλιστα, προτάσεις για τα δυο υπουργεία, το υπουργείο Εξωτερικών, προτείναμε τον καθηγητή τον κ. ´Ηφαιστο και το υπουργείο Εθνικής Αμυνας, όπου προτείναμε τον πρώην Αρχηγό του Γενικού Επιτελείου Εθνικής Αμυνας στρατηγό Γράψα.

Είναι σημαντικό το ότι αυτή η υπηρεσιακή κυβέρνηση δεν πρέπει να πάρει καμία υπουργική απόφαση, να μην υπογράψει διατάγματα, όπως επίσης δεν πρέπει να παρθεί καμία απόφαση όσον αφορά την πώληση δημόσιας περιουσίας.

Είναι μια καθαρά υπηρεσιακή κυβέρνηση η οποία όμως μπορεί να κληθεί να πάρει μια σοβαρή απόφαση όσον αφορά τα εθνικά θέματα.

Και για να ξεκαθαρίσω: Σε λίγες ημέρες είναι η σύνοδος κορυφής του ΝΑΤΟ και παρότι δεν προβλέπεται θέμα για ένταξη των Σκοπίων, της ΠΓΔΜ, με το όνομα Μακεδονία, υπάρχουν έντονες φήμες αλλά και δημοσιεύματα που φέρονται να ζητούν σε αυτή την προεκλογική περίοδο να γίνει μια τέτοια εγγραφή στην ατζέντα.

Για αυτό τον λόγο ζητήσαμε τη σαφή θέση όλων των κομμάτων στο Συμβούλιο υπο τη προεδρία του Προέδρου της Δημοκρατίας, ώστε να διατηρηθεί η απόφαση του Βουκουρεστίου, η Ελλάδα,δηλαδή, να ασκήσει βέτο με απόφαση και εντολή ουσιαστικά του Συμβουλίου Αρχηγών και του Προέδρου της Δημοκρατίας, που θα διαβιβάσει αυτή την εντολή.

Ενώ στην αρχή δεν υπήρχε θέση των υπόλοιπων αρχηγών, πιστεύω ότι καταλήξαμε ότι η σημερινή υπηρεσιακή κυβέρνηση δια του υπουργού Εξωτερικών και δια του υπουργού Αμυνας που εκπροσωπείται στη Γενική Συνέλευση του ΝΑΤΟ, θα αποφασίσει τη συνέχιση της πολιτικής του Βουκουρστίου, δηλαδή την άσκηση βέτο όσον αφορά το θέμα της ονομασίας των Σκοπίων, σε περίπτωση που αιτηθεί να μπει στον Οργανισμό με το όνομα Μακεδονία.

Θέλω να ξεκαθαρίσω, επίσης, ότι σε αυτές τις εκλογές η προσπάθεια την οποία οι Ελληνίδες και οι Έλληνες θα κάνουμε και οι ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ θα στηρίξουμε, είναι να διεξαχθεί ένας προεκλογικός αγώνας σε ομαλό κλίμα.

Να μην διαταραχθεί με κανένα τρόπο η τουριστική περίοδος, ιδίως σε περιοχές οι οποίες περιμένουν τον τουρισμό σε αυτή την δύσκολη οικονομική κατάσταση και να ακολουθηθούν όλες οι δημοκρατικές διαδικασίες.

Πιστεύω οτι ο νέος υπηρεσιακός Πρωθυπουργός, ο κ. Παναγιώτης Πικραμένος, θα μπορέσει να διαμορφώσει εκείνες τις συνθήκες προστασίας των εθνικών θέσεων, αλλά και της διαφύλαξης του κύρους των εκλογών.
Ἕνα φάντασμα πλανιέται πάνω ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα. Τὸ φάντασμα τῆς «πολύχρωμης ἐπανάστασης».

Ὅταν βρισκόμαστε μέσα στὴν δίνη εἶναι πάντοτε δυσκατόρθωτο νὰ δοῦμε τὰ γεγονότα ἀπὸ μιὰν ἀπόσταση, ἀπὸ τὴν ἀπόσταση ποὺ θὰ τοὺς ἔδινε τὸ πραγματικό τους μέγεθος καὶ τὴν σωστή τους ἑρμηνεία. Μπλεκόμαστε στὰ «συμβεβηκότα», στὰ αὐτονόητα ἢ στὰ «συμφωνημένα ὑπονοούμενα» καὶ χάνουμε τὸν μίτο- ὁ ὁποῖος ἐνίοτε δὲν εἶναι τόσο λεπτός, ἀλλὰ μᾶλλον «ὁ ἐλέφαντας μέσα στὸ δωμάτιο».

Παγκοσμίως, ἡ τεχνικὴ τῶν «πολύχρωμων ἐπαναστάσεων» ἔχει ἐξελιχθεῖ πολύ.

Ἀπὸ τὴν Γεωργία, τὴν Οὐκρανία καὶ τὰ ΟΤΠΟΡ, τὴν «ἀραβικὴ ἄνοιξη», τὴν πλατεία Ταχρὶρ καὶ τὴν Λιβύη μέχρι τὸ κίνημα Occupy καὶ τὴν ρητορικὴ τοῦ 99%, τὸ λογισμικὸ συνεχῶς βελτιώνεται. Βασικὸς ἄξονας, ἡ τοποθέτηση κατευθυνόμενων «βολικῶν» κυβερνήσεων δυτικῶν συμφερόντων καὶ συνήθως ἐπαναστατικῆς ρητορικῆς μέσῳ κατευθυνόμενων «λαϊκῶν ἐξεγέρσεων» ἢ ἀνατροπῶν. Ἀκόμα καὶ ἂν χρειαστεῖ ἠ ρητορικὴ νὰ εἶναι ἀντιδυτική, ἢ ἀντικαπιταλιστική, ἢ ὅ,τι ἄλλο – τὸ ἀποτέλεσμα μετράει. Σὲ σχεδὸν ὅλες τὶς περιπτώσεις ἔχει ἀποδειχθεῖ ὁ «δυτικὸς δάκτυλος»: εἴτε μὲ τὴ διοργάνωση καὶ χρηματοδότηση τῶν «ἀναίμακτων ἐπαναστάσεων» (μάλιστα, οἱ πρωτομάστορες τὸ κάνανε καὶ ἐπιστήμη), εἴτε μὲ τὴν στρατιωτικὴ ἐκπαίδευση τῶν ἀνταρτῶν τῆς Λιβύης, εἴτε εἴτε εἴτε. Βέβαια, «κατόπιν ἑορτῆς».

Στὴν Ἑλλάδα λαμβάνει χώρα ἕνας νέος τύπος «πολύχρωμης ἐπανάστασης», μὲ αἰχμὴ τοῦ δόρατος τὴν προσπάθεια κατάληψης τῆς διακυβέρνησης ἀπὸ τὸν ΣΥΡΙΖΑ καὶ τὸν Ἀλέξη Τσίπρα. Πρῶτα ἀπ’ ὅλα, ἕνα σύντομο ἱστορικό:

Κωδικὸς Ἀποσταθεροποίηση

Ὁ στόχοι εἶναι πολλοὶ καὶ διάφοροι, μὰ ὅλοι περνοῦν μέσα ἀπὸ τὴν Ἀποσταθεροποίηση:

Τὴν σήμερον, ἡ ἀνεξέλεγκτη κερδοσκοπία καὶ ἡ κάμψη τῶν ἐθνῶν-κρατῶν. Ὁ στόχος περαιτέρω κατακερματισμοῦ τῶν Βαλκανίων τρέχει πάντα παράλληλα πρὸς ὁποιεσδήποτε ἄλλες ἐπιδιώξεις. Καὶ ὁ στόχος ἐξαθλίωσης καὶ ἐκμηδένισης τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ, ὡς πειραματόζωου γιὰ ὅλους τοὺς ὑπολοίπους ποὺ περιμένουν στὴ σειρά.

Ὁ ἰδιαίτερος στόχος ἐμπλοκῆς τῶν ΗΠΑ στὰ «ἐσωτερικὰ» τῆς Εὐρώπης ἐπιχειρήθηκε κατ’ ἀρχὰς ἄνευ ἀποσταθεροποιήσεως, μὲ τὸ Σχέδιο Ἀνάν. Χωρὶς «ἐπανάσταση», ἀλλὰ μὲ ἀδιανόητη πολιτικὴ πίεση καὶ πλούσια χρηματοδότηση τοῦ ΝΑΙ. Ἕνα σχέδιο χάρις στὸ ὁποῖο ἕνα κράτος-μέλος τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἕνωσης θὰ συνδιοικεῖτο στὴν πράξη ἀπὸ μιὰ ἐξωεὐρωπαϊκὴ δύναμη προσδεδεμένη στὴν Ἀμερική, τὴν Τουρκία, καὶ δὲν θὰ εἶχε πλήρη ἐξουσία, ἀλλὰ θὰ ἀναγκαζόταν λόγῳ δομικῆς ἀσυμφωνίας νὰ προστρέχει συνεχῶς στοὺς προβλεφθέντες διεθνεῖς δικαστὲς καὶ ἐξωτερικοὺς κριτές, δίνοντας ἔτσι διὰ τῆς κερκόπορτας τὰ «κλειδιὰ» ἐσωτερικῶν θεμάτων τῆς Εὐρώπης σὲ παράγοντες ἔξω ἀπὸ αὐτήν. (Θέση ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ: ΝΑΙ στὸ σχέδιο Ἀνάν). Τὸ σχέδιο Ἀνὰν ἠττήθηκε.

Ἡ ἑπόμενη προσπάθεια ἐξυπηρέτησης αὐτοῦ τοῦ στόχου ἦταν πιὸ ἄμεση καὶ πιὸ «τῆς ἀποσταθεροποίησης»: ἕνας φλογερὸς πατριώτης τῆς χώρας ὅπου γεννήθηκε καὶ μεγάλωσε, τῆς Ἀμερικῆς, ὁ Γιῶργος Ἀ. Παπανδρέου, ἔπρεπε πάσῃ θυσίᾳ νὰ γίνει πρωθυπουργὸς τῆς Ἑλλάδας –παρὰ τὰ θλιβερὰ μειονεκτικά του προσόντα- καὶ νὰ εἰσαγάγει τὴν χώρα στὸ ΔΝΤ κατόπιν ἀποδεδειγμένης σήμερα συνεννοήσεως. Μὲ τὸ ΔΝΤ νὰ ἀλωνίζει ἐντὸς κράτους-μέλους τῆς ΕΕ, τὰ ὄνειρα κάποιων μποροῦν νὰ γίνουν εὐκολώτερα πραγματικότητα.

Πῶς ὅμως θὰ γίνει αὐτό; Φτάνουν οἱ πρωτοφανεῖς σὲ ἔκταση πυρκαϊὲς τοῦ 2007, οἱ ὁποῖες κατέκαψαν τὴν χώρα; Πόσῳ μᾶλλον ὅταν ἠ ἀνατροπὴ ἐπείγει λόγῳ κινήσεων συνεργασίας μὲ τὴν «κακιὰ» Ρωσία;

Ὄχι βέβαια.

Καὶ ἐγένετο Ἐξέγερση. «Δεκεμβριανὰ» τοῦ 2008, μὲ τὸν ΣΥΡΙΖΑ πρῶτο βιολὶ καὶ τὸν Τσίπρα σὲ ρόλο ὁπλαρχηγοῦ- μιὰ κανονικὴ «πολύχρωμη ἐπανάσταση», μὲ ὅλα τὰ σέα καὶ τὰ μέα της. “Revolutionen nach Drehbuch”: ἐπαναστάσεις σύμφωνα μὲ τὸ σενάριο. Καὶ ἡ Ἑλλάδα νὰ καίγεται: ἔγινε, πραγματικά, «τῆς ἀποσταθεροποιήσεως».

Προϋπόθεση γιὰ αὐτὸ ποὺ ἔγινε τότε καὶ γιὰ αὐτὸ ποὺ γίνεται τώρα εἶναι ἠ ἐνεργοποίηση θυλάκων ἑτοιμασμένων ἀπὸ καιρό: ἡ ἐθνοαποδομητικὴ δράση ἑκατοντάδων ΜΚΟ, οἱ ὁποῖες πληθύνθηκαν, γιγαντώθηκαν καὶ ἔφαγαν μέχρι σκασμοῦ ἐπὶ ΥΠΕΞ ΓΑΠ (ποιός ἄλλος;) καὶ ἡ πολιτικὴ αἰχμὴ τοῦ δόρατος, ἕνα συνονθύλευμα «συνιστωσῶν» ποὺ θὰ δημιουργήσει ἕνα κόμμα-μήτρα τοῦ ἐγχωρίου ἐθνομηδενισμοῦ ὁ ὁποῖος πλασάρεται ὠς ριζοσπαστικὴ Ἀριστερά: ἀπὸ τὶς θέσεις τῶν συνιστωσῶν γιὰ τὸ σχέδιο Ἀνὰν καὶ τὴν Μακεδονία μέχρι τὴν ὑπεράσπιση τοῦ βιβλίου Ἱστορίας τῆς ΣΤ’ Δημοτικοῦ, τὴν ἰδεολογικὴ τρομοκρατία καὶ τὴν ἐκλογὴ ὡς βουλευτῆ τοῦ κ. Τατσόπουλου (καὶ διὰ τῆς διασπάσεως, τῆς ΔΗΜΑΡ, τῆς κ. Ρεπούση) τῆς σειρᾶς «1821» τοῦ πρώην προέδρου τοῦ ΕΛΙΑΜΕΠ κ. Βερέμη, τὸ ΣΥΡΙΖΑ ἐκπροσωπεῖ τὴν ἐθνοαποδόμηση στὴν Ἑλλάδα μὲ ἀτσάλινη συνέπεια.

Ἀναγκαιότητα γιὰ νὰ λειτουργήσει τὸ ΣΥΡΙΖΑ ὡς μοχλός, ἡ ἀστάθειά του: οἱ πολυποίκιλες «συνιστῶσες» (ἀλήθεια, ποιός ἔχει πραγματικὰ συναίσθηση ποιές εἶναι αὐτὲς καὶ τί λένε π.χ. γιὰ τὰ ἐθνικὰ θέματα ἢ τὴν ἐθνικὴ παιδεία;) δημιουργοῦν ἕνα ἀσταθὲς πολιτικὸ μόρφωμα, τὸ ὁποῖο σὲ στιγμὲς πυκνοῦ πολιτικοῦ χρόνου μπορεῖ νὰ καταστεῖ «ἑνὸς μειρακίου ἀρχὴ» καὶ ἀπόλυτο τσιφλίκι τοῦ προέδρου του, ὅπως διαπιστώσαμε τὶς τελευταῖες ἡμέρες.

Τώρα ποὺ φτάσαμε στὸ χεῖλος τῆς χρεωκοπίας, ἦρθε ἡ ὥρα γιὰ τὸ «μεγάλο κόλπο»: τὴν ἄνοδο τοῦ «φιλολαϊκοῦ» ΣΥΡΙΖΑ στὴν ἐξουσία. Τὴν πρωθυπουργοποίηση τοῦ Ἀλέξη Τσίπρα. Τὴν ἐγκαθίδρυση τῆς ἐθνοαποδόμησης στὸν πρωθυπουργικὸ θῶκο.

Ἐπιτέλους, ὁ λαὸς καὶ ἡ ἀνατροπὴ στὴν ἐξουσία. Ὅπως σὲ κάθε πολύχρωμη ἐπανάσταση ποὺ σέβεται τὸν ἑαυτό της…

(Οἱ «Ἀγανακτισμένοι» δὲν προέκυψαν κατ’ εὐχὴν τῶν σχεδιασμῶν. Τὸ ἐθνικὸ -ἢ μᾶλλον ἐθνικαπελευθερωτικὸ- στοιχεῖο παραῆταν ἔντονο, μὲ ἀποτέλεσμα οἱ ἀγανακτισμένοι νὰ χαλᾶνε τὴ σούπα. Τὸ καπέλωμα κατέστη ὁ πρῶτος στόχος, ἡ ζύμωση τῆς μάζας ὥστε νὰ βγεῖ ἀπὸ τὴν ἄλλη μεριὰ τῆς κιμαδομηχανῆς «ἀριστερή», δηλαδὴ βολική. Πέτυχε μόνον γιὰ τοὺς μισοὺς ὅμως, μὲ ἀποτέλεσμα τὴν διχοτόμηση σὲ «πάνω» καὶ «κάτω» πλατεία. Ὁ κίνδυνος τῶν ἀνεξάρτητων ἀγανακτισμένων ἐξέλιπε ὅταν διαλύθηκαν ἡσύχως καὶ διὰ παντὸς ἐλέῳ κοπώσεως καὶ καλοκαιριοῦ.)

Ὁ Ἀλέξης Τσίπρας εἶναι ὁ ἰδανικὸς Ἑλπήνωρ: παιδὶ τοῦ κομματικοῦ σωλήνα καὶ τοῦ ἐκπαιδευτικοῦ συστήματος τῆς Ἑλλάδας τοῦ ΠΑΣΟΚ, εἶναι ἀπόλυτα ἐλέγξιμος. Ἀπὸ τότε ποὺ ἔγινε «στὰρ» τῶν μαθητικῶν καταλήψεων καὶ βρέθηκε πλήρους ἀπασχόλησης στὰ κομματικὰ τροφεῖα ἔμαθε τὴν τέχνη τῆς «ἀντισυστημικῆς συστημικότητας», πὼς νὰ παντρεύει τὴν ἀντισυστημικὴ ἐπαναστατικὴ ρητορικὴ μὲ πράξεις ποὺ μᾶλλον βολεύουν τὰ μεταπολιτευτικὰ εἰωθότα παρὰ τὰ ἀνατρέπουν. Δὲν μπορεῖ παρὰ νὰ χειριστεῖ τὶς ἐξαιρετικὰ δύσκολες αὐτὲς στιγμὲς μὲ τέτοια ἀνωριμότητα καὶ ἀπευθυνότητα, ποὺ μόνο ἕνα πράγμα φωνάζουν: ἀποσταθεροποίηση – ἀποσταθεροποίηση – ἀποσταθεροποίηση.

Ἡ δὲ ἔξοδος ἀπ’ τὸ Εὐρώ, «σιγουράκι» στὴν πρώτη ἑβδομάδα ἐνδεχόμενης πρωθυπουργίας Τσίπρα, εἶναι σαφῶς τὸ «κυρίως πιάτο» τῶν κερδοσκόπων, οἱ ὁποῖοι θὰ ἐπελάσουν στὸν εὐρωπαϊκὸ νότο ὅπως ποτὲ πρίν.

Μὲ τὴν ἔξοδο ἀπ’ τὸ Εὐρὼ καὶ τὴν ἐπιστροφὴ στὴν Δραχμή, οἱ πλούσιοι τῆς Ἑλλάδας θὰ γίνουν ἀκόμα πλουσιώτεροι καὶ οἱ φτωχοὶ ἀκόμα φτωχότεροι.

Κάτι τέτοιο μόνο μιὰ κυβέρνηση τῆς Ἀριστερᾶς μπορεῖ νὰ τὸ πετύχει.

Μιᾶς Ἀριστερᾶς ποὺ ἔχει ἤδη ἀρχίσει νὰ ψιθυρίζει γιὰ «ἀναγκαστικὰ δάνεια ἀπὸ τὸν λαό», «κατάσχεση καταθέσεων γιὰ ἀνάπτυξη» καὶ ἄλλα. Ἡ βουλευτὴς τοῦ ΣΥΡΙΖΑ κ. Ἀφροδίτη Θεοπεφτάτου ἦταν σαφής: «Δὲ νομίζω ὅτι κανένας Ἕλληνας θὰ εἶχε πρόβλημα νὰ συνεισφέρει ἀπὸ τὸ ὑστέρημά του γιὰ νὰ σώσει τὴν πατρίδα», ἐνῷ δὲν παρέλειψε νὰ ἀναρωτηθεῖ «Καὶ τί θὰ πάθουμε δηλαδὴ ἂν πληρώνουμε μὲ δραχμές;»

Τὸ ὄχημα τοῦ βυσσοδομοῦντος ἔξωθεν παράγοντα μετὰ τὸν ΓΑΠ, εἶναι ὁ Τσίπρας.

Κωνσταντίνος Λ. Μαστακουνάς
Σε άρθρο μου στις 12 Νοεμβρίου 2011 έγραφα τα εξής:

«Τον Ιούνιο του 1991, η Ελλάδα συμπλήρωνε 10 χρόνια από την ένταξή της στην Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα (Ε.Ο.Κ.). Σε ομιλία του προς τους πρέσβεις των χωρών – μελών της ΕΟΚ, κατά τη διάρκεια επίσημου γεύματος προς τιμήν τους, ο Εθνάρχης Κωνσταντίνος Καραμανλής, έλεγε :
"Aν η Kοινότης μεταβληθεί σε λέσχη πλουσίων το οξύ πρόβλημα Bορρά-Nότου, που υπάρχει σε παγκόσμια κλίμακα, θα γίνει και πρόβλημα στους κόλπους της ίδιας της Kοινότητας, με αποτέλεσμα να αμβλυνθεί, όπως είπα, η πολιτική και ψυχική συνοχή της".
Σήμερα, 20 χρόνια μετά, η Ευρώπη βρίσκεται σε ακριβώς αυτό το κρίσιμο σταυροδρόμι. Καλείται να δώσει πολιτικές και ουσιαστικές απαντήσεις, χωρίς εκβιασμούς, χωρίς πρόχειρες κορώνες, χωρίς ύφος ιερατείου, σε ένα πρόβλημα που τη διαπερνά και τη φέρνει αντιμέτωπη με τη μεγαλύτερη κρίση στο οικοδόμημά της.»

Είναι αλήθεια και πλέον αποδεδειγμένο ότι πολύ λίγος κόσμος διαβάζει πια άρθρα και προβληματίζεται από αυτά. Υπάρχουν δύο μαζικές, πλειοψηφικές κατηγορίες αναγνωστών. Στην πρώτη ανήκουν εκείνοι που διαβάζουν τον τίτλο, κοιτάζουν το όνομα του αρθρογράφου, τον «σφραγιδώνουν» με την ταμπέλα που του έχουν φορέσει τα κάθε λογής, τοπικά και μη, «παπαγαλάκια» και λένε «που να διαβάζω τώρα, τις ίδιες μαλακίες θα γράφει ο κομματικός κολλημένος». Υπάρχει και η δεύτερη μαζική κατηγορία, που θεωρεί ορθή αρθρογραφία και μπαίνει στη διαδικασία να τη διαβάσει, μόνο εκείνη που παράγεται από «αριστεριστές», από δήθεν ανένταχτους που παίζουν όμως συγκεκριμένα κομματικά παιχνίδια ή από διάφορους τύπους που συνήθως αφορίζουν το οτιδήποτε δε συμφωνεί με αυτούς, «εξυπνακίζουν» με δικανικό λόγο, πάνε με το ρεύμα του εκάστοτε λαϊκού θυμικού, αναζητώντας γόνιμη πελατεία είτε για τις ματαιοδοξίες τους, είτε για τα επαγγελματικά τους. Θα είναι τυχερός κανείς αν κάποιο από τα άρθρα του πέσει στη ματιά κάποιου που έχει τη διάθεση να διαβάσει ένα κείμενο χωρίς πρώτα να του βάλει «κοστούμι».

Στο πέρασμα των ετών, στην κεντροδεξιά συνείδηση γενικά, και λόγω των γνωστών συμπλεγματικών αντιλήψεων μιας βλακωδώς θεωρούμενης ιδεολογικής κατωτερότητας που κατά καιρούς αγγίζει τα όρια της ενοχής, κυριάρχησαν νοοτροπίες που θέλουν το οτιδήποτε γράφεται από κάποιον που ανήκει δεδηλωμένα στην ευρύτερη παράταξη να θεωρείται μη «αποδοτικό», ότι δεν μπορεί να έχει απήχηση, ή ότι δεν μπορεί να αποτελεί κάτι το σχετικά «αντικειμενικό». Αλήθεια, υπάρχει πλήρως αντικειμενική αρθρογραφία ; Ο καθένας μπροστά στο λευκό new document του Word, είναι μόνος, αυτός, οι ιδέες του, οι αντιλήψεις του, η δική του οπτική για τα πράγματα. Θέτει τους προβληματισμούς του, αναλύει τις απόψεις του και το κάνει γραπτώς έτσι ώστε να υπάρχει και η δυνατότητα αναδρομικότητας σε παλαιότερα άρθρα του και αναλαμβάνει αυτό το ρίσκο σε ένα πολιτικό σκηνικό που οι «επαγγελματίες» της πολιτικής αποφεύγουν τα πολλά γραπτά γιατί ξέρουν ότι ο δρόμος είναι γεμάτος με «στροφές» και λακκούβες. Οι περισσότεροι κορυφαίοι, αν προσέξετε, όταν δημοσιεύουν άρθρα, είτε αυτά είναι πολύ στρογγυλά, είτε γενικόλογα, είτε αφορούν σε θέματα αυτού που αποκαλούμε «καθολικώς αποδεκτό». Θέλουν να είναι σε όλα μέσα, βρέξει – χιονίσει. Βρε αδελφέ όμως, άνθρωποι είμαστε, επιτρέπεται και το λάθος!

Κατά τη δική μου άποψη, ένα άρθρο πρέπει να δημιουργεί συζήτηση και σκέψη και όχι απλώς να αναφέρεται στεγνά σε μια ρητορική ή έναν δικανικό λόγο που δεν επιδέχεται, λογικής και όχι άτακτης, πλαστικότητας. Τι νόημα έχει δηλαδή ένα άρθρο που δεν έχει σκοπό να αποτελέσει αντικείμενο συζήτησης, να ανατροφοδοτηθεί από δημιουργική αντιπαράθεση και διαφωνία, να προσφέρει ενδεχομένως την επόμενη ημέρα μια εμπλουτισμένη μορφή που θα περιέχει την αντίδραση του αναγνώστη ; Αυτό λειτουργεί και αμφίδρομα. Και ο αναγνώστης μπορεί να προσθέσει στη δική του σκέψη και συλλογιστική κάποια στοιχεία από ένα άρθρο που διαβάζει. Αυτό είναι άλλωστε το νόημα. Αν ο αρθρογράφος για ένα θέμα αλλάξει οπτική, θα πρέπει αυτή την αλλαγή να την εξηγήσει επαρκώς και συγκεκριμένα, δεν είναι έγκλημα, αλλά δεν είναι και κάτι που μπορεί να γίνεται κατά το δοκούν, κατά «τας συνθήκας» και με σημαίες ευκαιρίας.

Επιστρέφοντας στο παράδοξο της κεντροδεξιάς, αν κοιτάξει κανείς ακόμα και τις κατά καιρούς κομματικές εκδόσεις της, θα διαπιστώσει μια έντονη ροπή προς την «αριστερίστικη» αρθρογραφία, τόσο μεγάλη που ξεπερνά τα όρια της πολιτικής «σαδομαζοχιστικής ανωμαλίας». Αυτό το παράδοξο δίνει την εικόνα ότι η κεντροδεξιά παλεύει μια ζωή με τα σωθικά της, αναζητά ατέρμονα ένας «είδος» δικαίωσης και αυτοκτονικής «επιβεβαίωσης» από ανθρώπους που πολύ απλά, ποτέ δεν πρόκειται να συνταχθούν επί του πρακτέου μαζί της. Περιμένει εναγωνίως, κάθιδρη, βουλιμική, μια γραμμή, δυο λέξεις, μια θετική παράγραφο κάποιου «αριστερόστροφου» αρθρογράφου για να πανηγυρίσει, ακόρεστη, κάποιο ίχνος ευσήμου. Αν συμβεί αυτό, τον καθιστά σχεδόν ήρωα και εκείνος στα επόμενα 10 άρθρα του την κατακεραυνώνει με λεκτικούς μονολόγους στους οποίους κανείς δεν απαντά, αλλά ήδη η παράταξη του έχει αυξήσει σημαντικά το αναγνωστικό κοινό.

Κάπως έτσι η κεντροδεξιά έχει «ξεχάσει» σημαντικές αναφορές όπως αυτή του Εθνάρχη στην πρώτη παράγραφο του άρθρου, δεν έχει δημιουργήσει τις δικές της πένες αναφοράς, εξαιρώ τεράστιους ιστορικούς αρθρογράφους του χώρου που απλώς επιβεβαιώνουν τον κανόνα που περιγράφω, όπως ο Χ. Πασαλάρης, αλλά αμφιβάλω αν τους γνωρίζουν οι νεότερες ηλικίες. Για διάφορους λόγους που δεν είναι του παρόντος, φρόντισε επίσης να εξοβελίσει σχεδόν τον πολιτικό λόγο παλαιότερων ετών και δεκαετιών μέσα στον οποίο θα μπορούσε κανείς εύκολα να βρει τα αίτια για την κατάσταση που βρισκόμαστε σήμερα και τις προσπάθειες που κατέβαλε η κεντροδεξιά για να τα αντιμετωπίσει. Το είχα πει παλαιότερα σε μια κουβέντα, μοιάζουμε σαν να χάνουμε τις αναφορές μας, τις καταστατικές αρχές και θέσεις μας, τις διαχρονικές μας ιδεολογικές κατευθύνσεις, τους πυλώνες του συγκριτικού μας πλεονεκτήματος που κατά τη γνώμη μου είναι η συνέπεια των ιδεών και η πρωτοπορία των θέσεων. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι κατά καιρούς η κεντροδεξιά και μέσα στο φοιτητικό χώρο έχει εκφράσει θέσεις που στην εποχή τους ήταν ρηξικέλευθες, ριζοσπαστικές, ανατρεπτικές και οι άλλοι απλώς ήρθαν σε αυτές μετά από δεκαετίες.

Σήμερα, ακόμα και το μεγαλύτερο μέρος της Αριστεράς ήρθε στις θέσεις της κεντροδεξιάς, ασπάστηκε το ευρωπαϊκό όραμα, συνειδητοποίησε ότι δεν μπορούμε να προχωρήσουμε με προγραμματικό λόγο «Woodstock» και κατασκηνωτικής κομμούνας. Όμως όλοι αυτοί οι αρθρογράφοι που ανέφερα πριν, περιέλουσαν αυτές τις θέσεις με «αριστερίστικη» γενικολογία και σήμερα παριστάνουν τους νικητές και τους τιμητές. Ας ξαναδιαβάσουν τώρα αυτοί, όλοι τους, τα λόγια του Εθνάρχη, παραπάνω, από το μακρινό 1991, ας κοιταχτούν στον καθρέφτη και ας θυμηθούν τι έλεγαν εκείνοι τότε και πιο πριν … Λαός χωρίς μνήμη, είναι λαός χωρίς μέλλον. Οι βοές της αβύσσου που σήμερα ηχούν όλο και πιο δυνατά, πρέπει να μας κάνουν όλους, άμεσα, πιο συνειδητοποιημένους, πιο ιδεολόγους, πιο συνεπείς.

Βασίλειος Μπαλάφας

Προχθές, συνάδελφος μου μετέφερε τη εξομολόγηση Έλληνα επιχειρηματία που ελέγχει συνεταιρικά μονάδα ενέργειας, με Αμερικάνους επενδυτές. Οι Αμερικάνοι του ζήτησαν να ερευνήσει την εγχώρια ασφαλιστική αγορά για κάποιο πρόγραμμα που εξασφαλίζει απώλειες από εμφύλιο πόλεμο...

Πάνω - κάτω αυτή είναι η εικόνα βγάζουμε προς τα έξω. Ακόμη και αυτοί που έχουν επενδύσει στην Ελλάδα έχουν τρομάξει και ψάχνουν τρόπο να εξασφαλιστούν.

Είναι περιττό να μιλήσουμε για την προοπτική νέων επενδύσεων είτε από το εξωτερικό είτε από το εσωτερικό.

Τριάντα χρόνια γραφειοκρατίας, πελατοκρατίας και διαφθοράς με δαιμονοποίηση του επιχειρείν, έχουν αποσαρθρώσει την παραγωγική οικονομία της χώρας.

Στο τέλος αυτής της περιόδου μαζί με τη χρεοκοπία προκύπτει και η προοπτική κυβέρνησης αριστεριστών που μιλάνε για κρατικοποιήσεις... Σίγουρα, αυτό δεν θα προσελκύσει επενδύσεις.

Η ελληνική οικονομία παράγει πολύ λιγότερα απ’ όσα απαιτεί το βιοτικό επίπεδο των Ελλήνων. Άρα, είτε το βιοτικό επίπεδο θα προσγειωθεί ανώμαλα, κάτι που έχει ξεκινήσει ήδη, είτε η βελτίωση της ανταγωνιστικότητας θα φέρει ανάπτυξη, θέσεις εργασίας και αύξηση των εσόδων και του βιοτικού επιπέδου...

Τριάντα χρόνια διάλυσης όμως απαιτούν πολλά χρόνια ανασύνταξης για να αρχίσει η αντίστροφη πορεία.

Στο ενδιάμεσο διάστημα πως θα ζήσουμε;

Αναγκαστικά θα περάσουμε από συνθήκες που θα μοιάζουν με τις συνθήκες που πέρασαν οι γειτονικές βαλκανικές χώρες μετά την πτώση της σοβιετίας. Και εκεί το επιχειρείν και οι καπιταλιστές επί σοσιαλισμού, ήταν κατακριτέα και ταυτισμένα με την απάτη και την εκμετάλλευση. Τώρα παρακαλάνε να εμφανιστεί κάποιος να τους «εκμεταλλευτεί» με δυσμενέστερες συνθήκες απ’ ό,τι αλλού, και μη έχοντας άλλα συγκριτικά πλεονεκτήματα ποντάρουν στα φθηνά μεροκάματα...

Αν είχαμε αξιόλογη παιδεία θα μπορούσαμε εύκολα να προωθήσουμε την καινοτομία και να προσθέσουμε υψηλότερη προστιθέμενη αξία στα προϊόντα, άρα και να αντέξουν οι επιχειρήσεις μας και υψηλότερους μισθούς.

Τα πανεπιστήμια όμως έχουν υποστεί ακόμη χειρότερο πλήγμα από το σύστημα της παρασιτοκρατίας και έχουν μεταβληθεί σε ιδρύματα έκδοσης πιστοποιητικών για την λήψη των επιδομάτων και των κλιμακίων ωρίμανσης του δημοσίου...

Το αστείο είναι πως σε μισθούς «Βουλγαρίας» μας οδηγούν όλοι αυτοί που καταγγέλλουν τους μισθούς «Βουλγαρίας». Ποιοι; Αυτοί που οδήγησαν και τη Βουλγαρία σε μισθούς «Βουλγαρίας»: οι αριστεροί ρήτορες του λαϊκισμού και νεφελωμάτων περί ισότητας και αμοιβής χωρίς κίνητρο...

Η προσέλκυση επενδύσεων είναι το κλειδί της εξόδου από την οικονομική κρίση και την χρεοκοπία που αυτή έχει προκαλέσει. Με το ΣΥΡΙΖΑ όμως κόμμα εξουσίας, τα λιμάνια υπό τον έλεγχο του ΚΚΕ και το κέντρο της πρωτεύουσας υπό τον έλεγχο της Χρυσής Αυγής, κανείς δεν επιθυμεί να επενδύσει στην Ελλάδα... Θα μας ξεχάσουν και για τουριστικό προορισμό, όχι για προορισμό επενδύσεων.

Η χρησιμοποίηση των καταθέσεων των νοικοκυριών για ανάπτυξη, όπως λέει η «παλαβή» αριστερά, μοιάζει με το να θέλει κάποιος να γεμίσει τα ράφια των σούπερ μάρκετ με την συλλογή της δεκάτης του περιεχομένου των ψυγείων των νοικοκυριών της χώρας. Τουτέστιν, το αντίστροφο αυτού που λέμε στα Γιάννενα, δηλαδή να με την προσπάθεια να αδειάσουν την λίμνη με τα παγούρια...

Προσοχή κίνδυνος «ατυχήματος»...

Η αποτυχία δημιουργίας κυβέρνησης και η προκήρυξη νέων εκλογών αυξάνει επικίνδυνα τον κίνδυνο ενός «ατυχήματος» της χώρας πριν φτάσουμε στις εκλογές.

Υπάρχει ήδη τις τελευταίες μέρες πίεση στις τραπεζικές καταθέσεις οι οποίες ούτως ή άλλως ήταν σε αρνητικό επίπεδο και το τραπεζικό σύστημα στεκόταν όρθιο μόνο χάρη στην «αιμοδοσία» της ΕΚΤ.

Αν υπάρξει ατύχημα θα οφείλεται σε συμπτώματα μαζικής ψυχολογίας και πανικού.

Η χώρα μας κατακερματίζεται. Δυστυχώς οι λάθος χειρισμοί της τελευταίας διετίας από το πελατειακό σύστημα εξουσίας έχουν δημιουργήσει δυο μεγάλες ομάδες πληθυσμού που βρίσκονται σε απόγνωση και πιστεύουν πως δεν έχουν να χάσουν τίποτα από μια κατάρρευση.

Είναι οι πελάτες του δημοσίου και των επαγγελματικών συντεχνιών που έχουν πανικοβληθεί και πιστεύουν κάθε υπόσχεση συνέχισης των συνθηκών ευημερίας με δανεικά. Είναι και οι εκατοντάδες χιλιάδες άνεργοι που νιώθουν μετέωροι και απεγνωσμένοι.

Μιλάμε για το ένα τρίτο με ένα δεύτερο περίπου του εργατικού δυναμικού της χώρας, που νιώθει το χαλί να τραβιέται κάτω από τα πόδια του και λειτουργεί σαν αποσταθεροποιητικός παράγοντας.

Δυστυχώς η κοινωνία μας δεν φαίνεται πως μπορεί να επανέλθεις σε ισορροπία χωρίς ένα μεγάλο σοκ.

Προσοχή λοιπόν μακριά από συνωστισμούς και πανικούς...