Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

20 Νοε 2013

Ο αντιεισαγγελέας του Αρείου Πάγου κ. Κανελλόπουλος με μια εξασέλιδη εισήγηση – κόλαφο στο Δικαστικό Συμβούλιο του Ειδικού Δικαστηρίου με την οποία υποστηρίζει ότι είναι απαράδεκτο να υπάρξει παραγραφή των αδικημάτων για τα οποία κατηγορείται ο πρώην υπουργός Οικονομικών Γεώργιος Παπακωνσταντίνου.

Ο κ. Κανελλόπουλος τονίζει ότι ο πρώην Υπουργός πρέπει να παραπεμφθεί στο Ειδικό Δικαστήριο καθώς δεν έχουν παραγραφεί τα αδικήματα που του αποδίδονται.

Ο αντιεισαγγελέας του Αρείου Πάγου κρίνει ότι η άσκηση ποινικής δίωξης σε βάρος του κ. Παπακωνσταντίνου για τα αδικήματα της νόθευσης εγγράφου, της απιστίας και της παράβασης καθήκοντος είναι νόμιμη και δεν έχει παρέλθει η αποσβεστική προθεσμία που δίνει το δικαίωμα στη Βουλή για να ασκήσει ποινική δίωξη.

Παράλληλα, υποστηρίζει ότι «ενόψει του ότι η, από τις εκλογές της 6ης Μαίου του 2012, προελθούσα Βουλή, της ΙΔ περιόδου, ουδόλως λειτούργησε και επομένως, αντικειμενικώς ήταν αδύνατον να ασκήσει την αρμόδιοτητά της, δηλαδή να επιληφθεί της περίπτωσης του υπουργού Οικονομικών, να συγκροτήσει την προς τούτο κοινοβουλευτική επιτροπή και εν συνεχεία η Ολομέλεια να ασκήσει την κατ΄ αυτού ποινική δίωξη».

Αξίζει να επισημανθεί ότι ο κ. Κανελλόπουλος χρησιμοποίησε την επιχειρηματολογία του Προκόπη Παυλόπουλου που εξηγούσε τους λόγους για τους οποίους έπρεπε να παραπεμφθεί.

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Η μεγάλη αριστερο-σοσιαλιστική συνιστώσα που θέλει να δημιουργήσει ο Αλέξης Τσίπρας και η οποία θα βρίσκεται κάτω από την ομπρέλα του ΣΥΡΙΖΑ (ενδεχομένως λίαν συντόμως θα διαπιστωθεί ότι θα ισχύει το αντίθετο, αλλά αυτά είναι «ψιλά γράμματα» μπροστά στο μεγαλείο της «αριστεράς στην εξουσία»), φαίνεται πως βρίσκεται στο κρισιμότερο στάδιο υλοποίησής της. Και ο μεν Αλέξης ονειρεύεται ένα «ανοιχτό σχήμα» με «χρησιμοποιημένα υλικά» απολύτως ακατάλληλα για τα όσα ο ίδιος προαναγγέλλει, η δε αριστερο-σοσιαλιστική «συνιστώσα» ορέγεται τη νομή της εξουσίας από την οποία έλειψε αλλά και μέσω της οποίας κατέστρεψε (κυριολεκτικά) την χώρα.

Όπως γράφει ο πολύ καλός Π.Π., ο Αλέξης βρήκε "άντρες για το σπίτι":

ΑΝΔΡΟΥΛΑΚΗΣ (παντός πολιτικού καιρού και για όλα τα γούστα, αρκεί να είναι επαναστατικά και αρκούντος κυβερνητικά)
O Μίμης Ανδρουλάκης, μετά από μια μακρά μοναχική πορεία εκτός ΚΚΕ, έκανε την αυτοκριτική του για την παραδοσιακή Αριστερά και τα αδιέξοδα της και προσχώρησε στο ΠΑΣΟΚ, εμφορούμενος πλέον με προωθημένες φιλελεύθερες αντιλήψεις.
Και αυτός, όπως και ο Σκανδαλίδης, υπερψήφισε την προσφυγή της χώρας στο μηχανισμό στήριξης,
υπερψήφισε το μεσοπρόθεσμο το 2011,
υπερψήφισε τους νόμους 3899/2010 και 4024/11
που αναίρεσαν τεράστιες συλλογικές εργατικές κατακτήσεις,
υπερψήφισε το 2ο μνημόνιο
και υπερψήφισε και τα μέτρα εξειδίκευσης του 2ου μνημονίου.
Σήμερα όμως, ανεξαρτητοποιήθηκε από την Κοινοβουλευτική ομάδα του ΠΑΣΟΚ, δηλώνοντας σε ραδιόφωνο ότι αν ο Τσίπρας κάνει ευρύτερο κάλεσμα σε σύμπασα την Αριστερά (για την οποία έκανε αυτοκριτική πριν μερικά χρόνια χαρακτηρίζοντας την σάπια) θα είναι παρών…
Ο οποίος Τσίπρας χαρακτηρίζει όσους ψήφισαν τα μέτρα στυγνούς εκβιαστές και καλεί σε ανυπακοή κατά των μέτρων (που ψήφισε ο Μίμης Ανδρουλάκης)…
Ταυτόχρονα και ο Μίμης Ανδρουλάκης θα ψηφίσει τον προϋπολογισμό,
δίνοντας ψήφο εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση,
για την οποία ο Τσίπρας
(με τον οποίο θέλει να συνεργαστεί ο Ανδρουλάκης)
δηλώνει ότι πρέπει να καταρρεύσει για το καλό του τόπου…
ΕΣΥ ΤΙ ΔΕΝ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΕΙΣ;

ΣΚΑΝΔΑΛΙΔΗΣ! (το αστέρι που έγινε κομήτης ή το αντίθετο;)
Ο Κώστας Σκανδαλίδης διετέλεσε μεγαλοστέλεχος και μεγαλο-υπουργός των κυβερνήσεων Σημίτη, Παπανδρέου και Παπαδήμου.
Υπερψήφισε την προσφυγή της χώρας στο μηχανισμό στήριξης,
υπερψήφισε το μεσοπρόθεσμο το 2011,
υπερψήφισε τους νόμους 3899/2010 και 4024/11
που αναίρεσαν τεράστιες συλλογικές εργατικές κατακτήσεις,
υπερψήφισε το 2ο μνημόνιο
και όμως ΑΠΕΙΧΕ (!!!) από την ψηφοφορία για την εξειδίκευση του 2ου μνημονίου
(που είχε ωστόσο υπερψηφίσει),
δηλώνοντας ότι το ΝΑΙ στα μέτρα ισοδυναμεί με συνενοχή στο αδιέξοδο (!!!)…
Ταυτόχρονα δηλώνει ότι θα… υπερψηφίσει τον προϋπολογισμό,
που ενσωματώνει τα μέτρα που δεν ψήφισε,
δίνοντας έτσι και ψήφο εμπιστοσύνης στην Κυβέρνηση…

Μετά από αυτό το μικρό δείγμα των «επιτυχημένων πολιτικών αριστερο-σοσιαλιστικών στελεχών» που θα συνδράμουν την ισχύ του ΣΥΡΙΖΑ, εξάγεται και μία μικρή αλλά σημαντική απορία: Ο Αλέξης είναι σίγουρος για το αποτέλεσμα αυτού του «γάμου» και για τα οφέλη που θα αποφέρει στον Ελληνικό λαό αυτή η «ζεύξη»; Ή μήπως πρόκειται για ένα πολιτικό πείραμα, για μία ερμαφρόδιτη εκτρωματική συμμαχία, η οποία έχει σαν μοναδικό στόχο την «(ανα)κατάληψη» της εξουσίας από εκείνους που την νοστάλγησαν και από εκείνους που –δοθείσης της συγκυρίας- την ορέχθηκαν;


Με αυτές τις επιλογές, το μόνο που μπορεί να ευχηθεί κάποιος στον Αλέξη είναι: "Καλή τύχη" και... καλά ξεμπερδέματα....




Θα φύγει λέει...
Θα πάρει το αεροπλάνο και θα φύγει, αν βγεί άλλο κόμμα εκτός απ' αυτά των δοσιλόγων!
Πού θα πας βρε αδελφέ; Κάτσε εδώ! Δεν θα βρείς καλύτερα!
Εδώ, του κόσμου τις μ@λακίες έχεις πεί, και κυκλοφορείς ακόμα ελεύθερος! 

Χώρια αυτά που 'χεις κάνει!
Αλλού δέρνουν!.
 

Μην κοιτάς εδώ που βολευόμαστε με γιαουρτάκια...
 

Αλλού, μιά φορά στο τόσο, βρίσκουν κανέναν σαν κι εσένα σε κανένα χαντάκι
Έτσι! Για να σφίγγουν οι κ@λοι!
 

Εδώ, σε πείραξε κανείς; 
Έχεις κανένα παράπονο;
 

Δεν κυκλοφορείς το λίπος το σωματικό και το εγκεφαλικό σου όπου θες;
 

Δεν περιφέρεις την σιχαμένη και θλιβερή συνάμα ύπαρξή σου από σταθμό σε κανάλι, λέγοντας ό,τι σου κατέβει, και προσβάλλοντας σε κάθε σου κουβέντα την δημοκρατία και τον ελληνικό λαό;
 

Έφαγες ποτέ καμία σφαλιάρα; Όχι! 
Τότε τί ανησυχείς;  
Μην τις φας μαζεμένες;
Μην ανησυχείς και άκου:
Ο ελληνικός λαός είναι μεγαλόθυμος!
Και προπαντός, έχει χιούμορ...
 

Άραόποιος και να βγεί, το πολύ-πολύ να σε βάλουμε σε κανένα κλουβί μαζί με τίποτε Μπουμπούκους, τίποτε Γεράσιμους, τίποτε Πέτρους (πηδηχταράδες), και να σε δείχνουμε στον κόσμο, να βλέπει σε τί και πόση κατάντια μπορεί να περιπέσει το ανθρώπινο είδος! Θα σε πηγαίνουμε παντού. Σε όλη την Ελλάδα. Θα τρως και τζάμπα!
Περιπλανώμενο τσίρκο δηλαδή! 
Αυτό ακριβώς που είσαι!

Γι αυτό, κάτσε εδώ! Καλά θα περάσουμε...
Αρκεί να φύγουν οι προσκυνημένοι...


Πηγή Ουδέν Σχόλιον

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Η λέξη «Κατοχή», ως προσδιορισμός για την κατάσταση που βιώνουν οι Ελληνες, όχι μόνο δεν είναι υπερβολική, αλλά ίσως στο μέλλον να αποδειχτεί και επιεικής! 
Όπως έχει αποδείξει η Ιστορία, οι στρατοί που έχουν κατακτήσει μία χώρα έχουν συγκεκριμένες προτεραιότητες: να απομυζήσουν τους πόρους του τόπου, ούτως ώστε να διασφαλίζουν όλα όσα είναι απαραίτητα για τον επισιτισμό και τον εξοπλισμό των στρατιωτών, οι οποίοι εισέβαλαν στο εχθρικό έδαφος. 
Επιπλέον, μεριμνούν για το δίκτυο των μεταφορών τους και για την αποστολή των όποιων αποθεματικών των σκλαβωμένων «ιθαγενών» στη δική τους πατρίδα. 
Οι εισβολείς μπορεί να συμπεριφέρονται βάναυσα, εγκληματικά και να προβαίνουν σε ασύλληπτες ωμότητες αλλά σπάνια έχουν σαφές, προειλημμένο σχέδιο να εξοντώσουν τον ντόπιο πληθυσμό και να μην αφήσουν τίποτε όρθιο στο κατακτημένο έδαφος. Αυτό δεν το πράττουν διότι θα αποδεικνυόταν καταστροφικό και για τους ίδιους τους κατακτητές.

Στην ελληνική τραγωδία οι «γκαουλάιτερ» των δανειστών λειτουργούν λες και έχουν λάβει την εντολή να μετατρέψουν τάχιστα την Ελλάδα σε κρανίου τόπο και να εξολοθρεύσουν τον λαό μας - κάτι που παραπέμπει στην πικρή ανάμνηση των ναζιστικών θηριωδιών.

Ενώ γνωρίζουν ότι η ολοκληρωτική κατάρρευση των αντοχών και των ανοχών της κοινωνίας μας απέχει ελάχιστα, εκείνοι συνεχίζουν να υπερθεματίζουν σε παράλογα αιτήματα και κλιμάκωση της περιοριστικής πολιτικής. 
Όπως γράψαμε χαρακτηριστικά, «θέλουν αίμα από εφάπαξ, επικουρικές και στρατιωτικούς! Ζητούν απελευθέρωση και στις ομαδικές απολύσεις». Οι μαντατοφόροι των δανειστών μας δεν έχουν αφήσει λίθο επί λίθου στην οικονομία, στην υγεία και την πρόνοια και συνεχίζουν ακάθεκτοι να προκαλούν τόσο τους πολίτες όσο και τη διεθνή κοινότητα, που παρακολουθεί με δέος τη μανιασμένη επίθεση που δέχεται η Ελλάδα.

Είναι εύλογη η απορία αν θέλουν -με εξαιρετικά εσφαλμένο τρόπο- απλά να καταληστεύσουν τον τόπο ή επιδιώκουν τον ολοκληρωτικό αφανισμό μας. Η κατάσταση έχει επιδεινωθεί τόσο πολύ, που οι απελπισμένοι σκέφτονται ότι καλύτερα είναι να αντιμετωπίζουμε ληστές παρά δολοφόνους...


Σχόλιο ιστολογίου: Από όλα τα παραπάνω προκύπτει μία απορία: Και πως αντιδρά το παρόν πολιτικό προσωπικό της Ελλάδας, απέναντι σε μία ληστοσυμμορία, η οποία εργάζεται εξόφθαλμα προς την κατεύθυνση καταστροφής της Ελλάδας; Και αν δεν αντιδρά, πού οφείλεται αυτό; Οι πολιτικοί είναι θύματα εκβιασμού από τους γκρίζους υπαλλήλους των "εταίρων"; Οι πολιτικοί είναι ανίκανοι να παράξουν κάποιο πραγματικό σχέδιο εξόδου από την κρίση, διαχειριζόμενοι τα υπάρχοντα αγαθά που σήμερα καταληστεύονται ή... αλλάζουν χέρια; Ή μήπως οι πολιτικοί είναι συνεργάτες των κατοχικών δυνάμεων και έχουν αναλάβει το "εκτελεστικό" έργο του αφανισμού της χώρας; Πάντως, αποκλείεται να είναι "καθαροί", να έχουν δικό τους σχέδιο εξόδου από την κρίση και να αντιστέκονται στον άτυπο πόλεμο ολοκλρωτικής καταστροφής που έχει εξαπολυθεί κατά της Ελλάδας... Οπότε, η λύση δεν πρόκειται να έρθει από το παρόν πολιτικό προσωπικό, αφού -επί της ουσίας- το κύριο πρόβλημα της Ελλάδας είναι η ύπαρξη και η διαιώνισή του, επί του συνόλου του...

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Η «κρατικοποίηση» μεγάλου μέρους του δημόσιου χρέους σημαίνει ότι αρκεί μια πολιτική απόφαση για τη διαγραφή σημαντικού μέρους του

Γράφει ο Γιώργος Δελαστίκ

Σοκ προκάλεσε σε πολλούς αναγνώστες η συνειδητοποίηση της υπερχρέωσης της Ελλάδας μέσω των δανείων «σωτηρίας» από την ΕΕ και το ΔΝΤ, στην οποία αναφερθήκαμε στο προχθεσινό μας άρθρο. Άναυδους, όμως, τους άφησε χθες η επισήμανση ότι κατά τη διάρκεια της «δεκαπενταετίας της ευημερίας» 1994-2008 (ύστερη διετία Ανδρέα Παπανδρέου, οκταετία Κώστα Σημίτη και πενταετία Κώστα Καραμανλή) το δημόσιο χρέος της χώρας μας δεν... αυξήθηκε καθόλου! Ηταν 111,6% του ΑΕΠ το 1993 και 110,6% του ΑΕΠ το 2008! 
Το συγκλονιστικό αυτό στοιχείο ανατρέπει εκ βάθρων την κυβερνητική προπαγάνδα ότι δήθεν «τρώγαμε δανεικά λεφτά»! Το γεγονός ότι δεν αυξανόταν το δημόσιο χρέος ως ποσοστό του ΑΕΠ σημαίνει απλούστατα ότι ξοδεύαμε όσα ακριβώς μπορούσαμε να πληρώνουμε! Φυσικά και τη δεκαπενταετία αυτή το ελληνικό δημόσιο χρέος αυξήθηκε σε απόλυτο ποσό, αλλά με τον ίδιο ρυθμό αυξήθηκε και το ΑΕΠ της χώρας και γι' αυτό το ποσοστό του χρέους προς το ΑΕΠ παρέμεινε σταθερό γύρω στο 110%.

Το ποσό που χρωστάει μια χώρα δεν έχει πραγματική σημασία, αν δεν συγκριθεί με το μέγεθος της οικονομίας της - γι' αυτό και πάντα αναφερόμαστε στο πόσο τοις εκατό του ΑΕΠ μιας χώρας είναι το χρέος της. Δευτερεύουσα σημασία έχει τα πόσα ακριβώς λεφτά χρωστάει μια χώρα, αν δεν συγκρίνουμε το ποσό αυτό με το ΑΕΠ της. Η Γερμανία π.χ. έχει δημόσιο χρέος 2,17 τρισεκατομμύρια ευρώ - έξι φορές περισσότερο από την Ελλάδα. 
Θα ισχυριστούμε ότι βρίσκεται γι' αυτό σε χειρότερη κατάσταση από τη χώρα μας; Κάτι τέτοιο θα ήταν ανοησία για τον απλούστατο λόγο ότι παράλληλα η Γερμανία έχει ΑΕΠ ύψους 2,64 τρισεκατομμυρίων ευρώ, οπότε το δημόσιο χρέος της ανέρχεται στο 82% του ΑΕΠ της, ενώ το ελληνικό δημόσιο χρέος αναμένεται φέτος στο 175% του ΑΕΠ.

Επανερχόμενοι στη 15ετία της ευημερίας και της παράλληλης μηδενικής αύξησης του δημόσιου χρέους ως ποσοστού του ΑΕΠ, αντιλαμβανόμαστε κάτι που έχει τεράστια σημασία: Οχι, δεν τρώγαμε ξένα λεφτά πέρα από εκείνα που με συνέπεια μας επέτρεπε το διαρκώς αυξανόμενο ΑΕΠ της χώρας να πληρώνουμε με άνεση! Εύλογα προκύπτει τότε το ερώτημα: Γιατί το 2009 ξαφνικά το δημόσιο χρέος σε όλες τις χώρες της Ευρωζώνης αναγορεύτηκε σε τρομερά σημαντικό πρόβλημα, αφού όλα τα κράτη της εξυπηρετούσαν με συνέπεια το δημόσιο χρέος τους; 
Η απάντηση είναι απλή και ωμή: Η αιτία είναι η κρίση του ευρωπαϊκού χρηματοπιστωτικού συστήματος! Οι κυβερνήσεις της ΕΕ και η ΕΚΤ ξόδεψαν από 5 έως 8 τρισεκατομμύρια ευρώ, ανάλογα με τις σχετικές μελέτες, προκειμένου να σώσουν τις γερμανικές, αγγλικές, γαλλικές και τις υπόλοιπες ευρωπαϊκές τράπεζες. Τις έσωσαν. Μετά από αυτό οι κυβερνήσεις άρχισαν να σκέπτονται πώς θα μπορέσουν να μαζέψουν ένα σημαντικό μέρος του κολοσσιαίου αυτού ποσού.

Εντελώς σχηματικά μιλώντας, κατέληξαν στην εξής απόφαση: Δεδομένου ότι η ΕΕ έχει περίπου 500 εκατομμύρια κατοίκους, αν κατά μέσο όρο πάρουμε 1.000 ευρώ περισσότερους φόρους τον χρόνο από τον κάθε πολίτη (μέσω της αύξησης του φόρου εισοδήματος, του φόρου ακίνητης περιουσίας, της αύξησης των συντελεστών του ΦΠΑ, της μείωσης των παροχών κ.λπ.) θα λύσουμε το πρόβλημα! Τα 500 εκατομμύρια επί 1.000 ευρώ μάς κάνουν 500 δισεκατομμύρια, μισό τρισεκατομμύριο! Σε πέντε - δέκα χρονάκια δηλαδή θα μαζέψουμε από τις μάζες του «λαουτζίκου» τα λεφτά που δώσαμε στους τραπεζίτες! Αυτή είναι η ουσία της ασκούμενης σε όλη την Ευρωζώνη πολιτικής της λιτότητας. Μια καθαρά πολιτική απόφαση για το ποια οικονομική πολιτική θα επιλέξουν για να αντιμετωπίσουν την κρίση.

Μια πολιτική απόφαση, που φόρτωσε στις κυβερνήσεις το κόστος σωτηρίας των τραπεζών -δηλαδή στην ουσία... κρατικοποίησε τα χρέη τους!- και το οποίο κόστος με τη σειρά τους οι κυβερνήσεις φορτώνουν στους λαούς της Ευρώπης. Σχεδόν όλα τα λεφτά των δανείων που πήρε η Ελλάδα πήγαν στις... ιδιωτικές ευρωπαϊκές τράπεζες (που ξεφορτώθηκαν έτσι τα ελληνικά, ισπανικά, πορτογαλικά, κ.λπ. δάνεια) με αποτέλεσμα τώρα να χρωστάμε στα κράτη της Ευρωζώνης, στην ΕΚΤ και στον ευρωπαϊκό μηχανισμό στήριξης και πολύ, πολύ λιγότερα σε ιδιωτικές ευρωπαϊκές τράπεζες. Χρεωθήκαμε δηλαδή ως χώρα τα μαλλιοκέφαλά μας για να σωθούν οι γερμανικές, γαλλικές και άλλες ευρωπαϊκές τράπεζες, αυτή είναι η αλήθεια! 
Η «κρατικοποίηση» όμως σε πανευρωπαϊκό επίπεδο μεγάλου μέρους του δημόσιου χρέους των χωρών του ευρωπαϊκού Νότου σημαίνει ταυτόχρονα ότι είναι πολύ ευκολότερη πλέον η πολιτική απόφαση επιμήκυνσης, «κουρέματος» ή διαγραφής μεγάλου ή μικρού τμήματος του δημόσιου χρέους των χωρών αυτών! 
Μια πολιτική απόφαση αρκεί! 
Για τα κράτη - δανειστές, οι οικονομικές συνέπειες θα είναι ασήμαντες!

*Δημοσιεύθηκε στο "ΕΘΝΟΣ" την Τετάρτη 20 Νοεμβρίου 2013

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Γράφει ο Ηλίας Σταμπολιάδης 
Όλοι βιώνουμε καθημερινά την εθνική υποδούλωση της χώρας μας και παρ’  όλα αυτά όχι μόνο δεν έχουμε οργανωθεί να την αποτινάξουμε αλλά ούτε καν τολμάμε να το διανοηθούμε, υποταγμένοι στην αδράνεια και την ηττοπάθεια που πολλοί την αποδέχονται  ως μέσον συμμετοχής μας σε έναν τάχα ανώτερο δυτικό πολιτισμό.

Η υποδούλωση αυτή τη φορά δεν ήλθε με την εισβολή ξένων στρατευμάτων στη χώρα. Άρχισε με την εισβολή δανεικών χρημάτων από το εξωτερικό, όχι για την δημιουργία παραγωγικών μονάδων που τα προϊόντα τους θα αποπλήρωναν το χρέος, αλλά σπαταλήθηκαν  στη διαφθορά, στην αύξηση του καταναλωτισμού σε εισαγόμενα προϊόντα και σε  μη παραγωγικές κινητές και ακίνητες περιουσίες δημιουργώντας την ψευδαίσθηση της ευημερίας. 

Η ψευδαίσθηση αυτή, η οποία είναι ενάντια στην πραγματική οικονομία και την παράδοση της συντηρητικής διαχείρισης του οικογενειακού και εθνικού εισοδήματος, δημιουργήθηκε  με την εισβολή όχι μόνο ξένων προτύπων διαβίωσης αλλά και με την σταδιακή κατάργηση των ηθικών και πολιτισμικών αξιών που διατήρησαν το ελληνικό έθνος ζωντανό μέχρι τις ημέρες μας.

Εξ αρχής, οι δανειστές όχι μόνο γνώριζαν αλλά και φρόντισαν ώστε τα χρήματα που δανείζουν να μην επενδυθούν σε παραγωγικές επενδύσεις που θα ανταγωνίζονταν τις δικές τους οικονομίες. Έναντι του προφανούς κινδύνου μη αποπληρωμής των δανείων επέβαλαν υψηλά επιτόκια τα οποία επαύξησαν το χρέος κεφαλαιοποιώντας τους απλήρωτους τόκους. Σε ανύποπτο χρόνο παρέσυραν  την Ελλάδα στον μηχανισμό του ευρώ με την πρόφαση του σταθερού νομίσματος  στερώντας τη χώρα από το δικαίωμα έκδοσης χρήματος και στη συνέχεια η τρόϊκα μετάτρεψε το χρέος προς ιδιώτες σε χρέος προς κράτη. Συγχρόνως έδεσαν την Ελλάδα με δανειακές συμβάσεις του θέτουν ενέχυρο την δημόσια και ιδιωτική περιουσία και το συμφέρον των δανειστών υπεράνω αυτού των Ελλήνων πολιτών. 

Όλα αυτά δεν θα μπορούσαν να είχαν  συμβεί εάν οι  Έλληνες πολιτικοί είχαν τον στοιχειώδη πατριωτισμό και δεν ενεργούσαν υπό τις υποδείξεις των υπονομευτών της εθνικής μας ανεξαρτησίας, οι οποίοι τους υποστήριξαν να καταλάβουν την εξουσία.  Βεβαίως σε αυτό έχει συμβάλει με τις επιλογές του ένας εντέχνως εκμαυλισμένος λαός που σήμερα διαμαρτύρεται διότι οι πολιτικοί, που αυτός επέλεξε, τον οδηγούν στην καταστροφή. 

Δυστυχώς το ψευδεπίγραφο δημοκρατικό  μας σύστημα δεν καλλιεργεί τη συλλογικότητα και το κοινοτικό πνεύμα αλλά αφήνει τον ιδιώτη αδύναμο απέναντι σε ένα ισχυρό κυβερνητικό μηχανισμό που ουσιαστικά δεν προέρχεται από αυτόν αλλά  ούτε και ενεργεί για αυτόν. Το κομματικό σύστημα διασπά τον κόσμο δημιουργώντας αντιπαλόμενους πόλους που κατακερματίζουν την εθνική μας συνοχή.

Δύο είναι οι δράσεις που είναι απαραίτητες για την ανάκτηση της εθνικής μας ανεξαρτησίας που αποτελεί και προϋπόθεση για την βιώσιμη οικονομική μας ανάπτυξη, η οικονομική και η πολιτειακή. Η οικονομική δράση απαιτεί:
  1. Άμεση περικοπή των 2/3 του χρέους που στην ουσία αποτελούν κεφαλαιοποίηση των τόκων και δικαιώματα μας για τις αποζημιώσεις του Παγκοσμίου πολέμου. Βασικό επιχείρημα για τη δράση αυτή συνιστά η συνυπευθυνότητα των δανειστών, πράγμα που οι ίδιοι εφάρμοσαν για τις καταθέσεις στην Κύπρο, καθόσον:  α) Γνώριζαν ότι το εμπορικό ισοζύγιο πληρωμών της χώρας ήταν αρνητικό και για την εξισορρόπηση της διαφοράς αγόραζαν ομόλογα του ελληνικού δημοσίου δανείζοντας του με τον τρόπο αυτό τα χρήματα για να ξεπληρώσει τη διαφορά και που αμέσως η κατοχή των ομολόγων επέστρεφε σε αυτούς ως κέρδος έναντι της αντίστοιχης εμπορικής ζημιάς για την Ελλάδα.  β) Το δημιουργηθέν κέρδος δεν το θέτουν σε κυκλοφορία στη δική τους αγορά για να αποφύγουν πληθωριστικές τάσεις και το επενδύουν  πάλι στην Ελλάδα αλλά όχι σε  παραγωγικές μονάδες που θα αποπλήρωναν το χρέος, αλλά αγοράζουν νέα ομόλογα ή εταιρείες παροχής υπηρεσιών, επιβάλλοντας δανειακές συμβάσεις και μνημόνια που δεσμεύουν την εθνική μας ανεξαρτησία και μας καθιστούν αποικία τους. Συγχρόνως εξαπατούν και τους δικούς τους πολίτες λέγοντας τους ότι στερούνται για να φανούν αλληλέγγυοι προς τους τεμπέληδες Έλληνες ενώ στην ουσία κερδίζουν δις ευρώ από τους τόκους των δανείων.
  2. Άμεση έξοδο από το ευρώ μέχρις ότου η Ευρώπη καταστεί ομοσπονδιακό κράτος με κοινή δημοσιονομική πολιτική για όλους τους λαούς που θα την απαρτίζουν. Αυτή η ενοποίηση  δεν πρόκειται, κατά τη γνώμη του γράφοντος, να συμβεί στο ορατό μέλλον και το κόστος εξόδου θα μεγαλώνει συνέχεια όσο αυτή καθυστερεί. Πάντα όμως θα είναι μικρότερο από αυτό της παραμονής μας στο ευρώ και βεβαίως αποτελεί την βασική προϋπόθεση για την μακροπρόθεσμη οικονομική ανάκαμψη και την εθνική ανεξαρτησία της χώρας μας, που πρέπει να ανακτηθεί με κάθε κόστος.
  3. Την δημιουργία μίας πραγματικής Τράπεζας της Ελλάδος που να ελέγχεται 100% από το κράτος με καθήκον την εποπτεία του χρηματοπιστωτικού συστήματος και του αναπτυξιακού σχεδιασμού της χώρας.
Όσον αφορά την κοινωνική δράση αυτή θα πρέπει να  επικεντρωθεί στα ακόλουθα:
  1. Ριζική αναθεώρηση του Συντάγματος για την εξάλειψη όλων αυτών των διατάξεων που εισήχθησαν παραπλανητικά και διευκολύνουν την παραβίαση του από την εκάστοτε κυβέρνηση. Συγκεκριμένα να υπάρξει: α) Σαφής διάκριση της εκτελεστικής, νομοθετικής και δικαστικής εξουσίας. β) Άμεση εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας από τον λαό. γ) Ισοτιμία της ψήφου των πολιτών με τη θέσπιση της απλής αναλογικής αφού τα περί δήθεν ακυβερνησίας μας έχουν εκθέσει επανηλημένα υπό την εποπτεία του λύκου. δ) Αναδιάταξη των εκλογικών περιφερειών ώστε να μην εκλέγονται περισσότεροι από έξι βουλευτές σε κάθε περιφέρεια και όλοι να επιλέγονται από το ίδιο ψηφοδέλτιο, το ίδιο να ισχύει και στις Δημοτικές εκλογές.
  2. Αναμόρφωση του εκπαιδευτικού συστήματος με τις ακόλουθες κατευθυντήριες γραμμές: α) Κατάργηση του συνδικαλισμού στην πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση με εξαίρεση την τριτοβάθμια όπου όλοι οι εκπρόσωποι των φοιτητών θα εκλέγονται από κοινό ψηφοδέλτιο. β) Το εκπαιδευτικό πρόγραμμα και η διδακτέα ύλη να ακολουθούν την πνευματική ωρίμανση των παιδιών και όχι την τάχα εξέλιξη ξένων συστημάτων που μέχρι τώρα πιθηκίζουν. γ) Το σύστημα να καλλιεργεί την κριτική ικανότητα και να μην επικεντρώνεται στην αποστήθιση ασύνδετων πληροφοριών που τάχα αποτελούν εξέλιξη της τεχνολογίας. δ) Το σχολείο πρέπει να καλλιεργεί το συλλογικό πνεύμα και να προτάσσει τον κοινό τρόπο ζωής που αποτελεί και την ιδιαιτερότητα του έθνους μας με υποχρεωτική παρακολούθηση  εκ μέρους των τυχόν αλλοεθνών.
  3. Υπεράσπιση της βιωσιμότητας του έθνους έναντι των εθνομηδενιστικών τάσεων της νέας τάξης πραγμάτων και να περιλαμβάνει: α) Έλεγχο της λαθρομετανάστευσης με αποδοχή μόνο όσων κατέχουν ειδίκευση χρήσιμη για την εθνική οικονομία εφόσον υπάρχει επώνυμος εργοδότης που θα τους απασχολήσει τουλάχιστον για μία διετία. β) Η ελληνική υπηκοότητα να δίδεται μόνο σε όσους έχουν ελληνική παιδεία με έλεγχο  της Ελληνικής τους συνείδησης από ειδική κοινωνική υπηρεσία όπως κάνουν και οι Ελβετοί.
Εδώ τίθεται το ερώτημα, ποιες είναι οι πολιτικές δυνάμεις που θα ήθελαν και θα μπορούσαν να εφαρμόσουν ένα τέτοιο πρόγραμμα εθνικής ανεξαρτησίας; Δυστυχώς δεν υπάρχουν στην ουσία τέτοιες δυνάμεις με πολιτικές θέσεις και προγράμματα εθνικής επιβίωσης. Αντί αυτών υπάρχουν  τα πολιτικά κόμματα που εξυπηρετούν ορισμένες κοινωνικές ομάδες και συμφέροντα με στόχο να επικρατήσουν στη νομή της εξουσίας.

Η Νέα Δημοκρατία, αν και προέρχεται από την παραδοσιακή εθνικόφρονα παράταξη της δεξιάς, έχει προδώσει την ιδεολογία της και έγινε υπηρέτης, όχι μόνο των ντόπιων συμφερόντων που την υποστηρίζουν, αλλά κυρίως των ξένων δυνάμεων κατοχής.

Για το ψευδεπίγραφο σοσιαλιστικό κίνημα τι να πει κανείς; Έχει τη βασική ευθύνη για την κατάντια του τόπου διότι εξ αρχής εξαπάτησε τον λαό, υπονόμευσε με τον αμοραλισμό του τα θεμέλια της ελληνικής κοινωνίας, διέλυσε την οικονομία, αποβιομηχανοποίησε τη χώρα και δανείστηκε  χρήματα που δεν επένδυσε παραγωγικά, υποδουλώνοντας την  στους δανειστές. 

Η αριστερά διχασμένη μεταξύ ΚΚΕ, ΣΥΡΙΖΑ  και ΔΗΜΑΡ είναι ανίκανη να συνενώσει τον λαό και να τον καθοδηγήσει ενάντια στους  ύπουλους κατακτητές. Μπορεί βέβαια να  επιδίδεται σε ταξικούς αγώνες αλλά η ιδεοληψία της, της απαγορεύει να αναλάβει εθνικούς αγώνες διότι απλά δεν αντιλαμβάνεται και φυσικά δεν αποδέχεται την έννοια του έθνους. Ιδιαίτερα ο ΣΥΡΙΖΑ, που υπό τις παρούσες συγκυρίες θα μπορούσε  να ηγηθεί έστω και ενός ταξικού αγώνα, δεν μπορεί να πείσει με την δήθεν αντιμνημονιακή του πολιτική όταν παραμένει στην ΟΝΕ και διακηρύσσει μέχρι να ακουστεί και στο Τέξας ότι εθνικό μας νόμισμα είναι το ευρώ. Αυτό για το οποίο τελικά μας έπεισε είναι να θεωρήσουμε τον αρχηγό του ως τον μέλλοντα Τσιπρανδρέου, όπως ο ίδιος εμπνεύστηκε τον όρο σε ένα από τα ταξείδια του στη Γαλλία.

Οι Ανεξάρτητοι Έλληνες, που θα μπορούσαν να συσπειρώσουν την απογοητευμένη δεξιά παράταξη, δεν παίρνουν υπεύθυνη θέση έναντι του αναγκαίου τρόπου αντίστασης στις δυνάμεις κατοχής αλλά απλά προβάλουν ως η εναλλακτική “έντιμη” εκδοχή της Νέας Δημοκρατίας.

Η μόνη πολιτική παράταξη, κόμμα εκτός του ΚΚΕ και ορισμένων εξωκοινοβουλευτικών ομάδων, που τολμά να πάρει θέση υπέρ του εθνικού νομίσματος και της εξόδου μας από την ΟΝΕ, ενώ συγχρόνως αντιστέκεται στον εθνομηδενισμό και την μεθοδευμένη λαθρομετανάστευση, είναι η Χρυσή Αυγή. 

Εδώ συμβαίνουν δύο φαινόμενα που θέτουν σε υποψία όχι μόνο τον  πραγματικό ρόλο που παίζουν τα κόμματα που τάσσονται ενάντια στο ευρώ αλλά και στο ρόλο που το σύστημα θέλει να τους προσδώσει και να τον περάσει στην κοινή γνώμη.

Από την μία έχουμε ενέργειες μελών της Χ.Α. που την χαρακτηρίζουν φασιστική και εγκληματική οργάνωση. Θα πρέπει βέβαια να πούμε ότι το πλήθος των ψηφοφόρων που αντιπροσωπεύει ως κόμμα στη Βουλή δεν θα μπορούσαν να είναι φασίστες ή και εγκληματίες αλλά είναι απελπισμένοι αδύναμοι πολίτες. Επιπλέον η στρατιωτική οργάνωση του κόμματος εύκολα παραπέμπει στη χούντα, τον μπαμπούλα που ο φόβος του εξέθρεψε το θηρίο της μεταπολίτευσης.

Από τη άλλη μεριά έχουμε τη δολοφονία ανυποψίαστων οπαδών της Χ.Α. που, από ότι ψιθύρισαν οι αρχές, την ευθύνη ανέλαβε πρωτοεμφανιζόμενη εξωκοινοβουλευτική, αριστερή τάχα, οργάνωση δημιουργώντας εμφυλιοπολεμική αντιπαράθεση ιδεολογικών αντιπάλων. Στο κλίμα αυτό της πόλωσης και της κινδυνολογίας διατάραξης της ειρήνης οι δωσίλογοι εκτελεστές των εντολών των δυνάμεων κατοχής προβάλουν ως το συνταγματικό τόξο που θα παρέχει ασφάλεια στους υποταγμένους πολίτες του. Αυτό δημιουργεί και την πρόφαση για την έγκριση αντιλαϊκών νόμων και την αποτροπή της αναμενόμενης λαϊκής εξέγερσης που εκ προοιμίου θέλουν να την προκαταβάλλουν ως τάχα τρομοκρατική ενέργεια.

Αυτά είναι τα πολιτικά, οικονομικά αλλά και ψυχολογικά εμπόδια που το σύστημα προβάλει δημιουργώντας σύγχυση, απελπισία και σε πολλούς ηττοπάθεια έναντι  της μεθοδικά επιβαλλόμενης κατοχής. Εδώ που καταντήσαμε μόνο ο Θεός μας σώζει από την ιστορικά πρωτόγνωρη κακοδαιμονία και ας μην ελπίζουμε σε  άρχοντες αλαζόνες. Την ώρα που θα έχει δημιουργήσει τις κατάλληλες συνθήκες θα αποκαλύψει ανθρώπους που σίγουρα έχει κρυμμένους για το σκοπό αυτό, προς μεγίστη έκπληξη και αμηχανία του ιερατείου, και τότε άδικα θα ξαγρυπνούν οι φύλακες. Όλοι οι Έλληνες πατριώτες  πρέπει να είμαστε σε ετοιμότητα και να ανταποκριθούμε με προθυμία και αυτοθυσία όταν ακουστεί το κάλεσμα της πατρίδας μας.

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Πολιτική παρέμβαση χαρακτήρισε ο Φώτης Κουβέλης τις δηλώσεις του Αλέξη Τσίπρα, με τις οποίες κάλεσε βουλευτές της κυβέρνησης, και ειδικά του ΠΑΣΟΚ, να διαφοροποιηθούν και να την ρίξουν. Ο υπουργός Δικαιοσύνης του βρώμικου ’89 δεν θεωρεί πρόσκληση σε αποστασία την κίνηση Τσίπρα. Την θεωρεί όμως μη ορθή. Για μία ακόμη φορά ο πρόεδρος Φώτης δηλώνει “παρών” μήπως σώσει το παρόν. Το δικό του.
Μάλιστα, ο πρόεδρος της ΔΗΜΑΡ, που σύμφωνα με τελευταίες δημοσκοπήσεις δεν μπαίνει στη βουλή, ξεκαθάρισε πως είναι ανοικτός σε συνεργασία με το ΣΥΡΙΖΑ. Βέβαια, η ΔΗΜΑΡ ανακοίνωσε πριν από λίγο καιρό συνεργασία με το κόμμα των δύο ατόμων του Ανδρέα Λοβέρδου, ενώ πριν ένα χρόνο συνεργαζόταν  με τον Βενιζέλο και τον Σαμαρά.

Παράλληλα, ο Φώτης Κουβέλης έχει ξεκαθαρίσει πως δεν συνεργάζεται με το ΠΑΣΟΚ, βουλευτές του οποίου μπορεί να ακούσουν τον Τσίπρα, όπως επιθυμεί η Τζάκρη, και να τον ακολουθήσουν στο ΣΥΡΙΖΑ. Ο οποίος έχει  ανοικτή επικοινωνία και με τους Ανεξάρτητους Έλληνες, των οποίων την στήριξη θα δεχτεί εφόσον υπάρξει.

Άρα το ενδεχόμενο συνεργασίας Κουβέλη-Καμμένου είναι πλέον πιο πιθανό από ποτέ. Εδώ έχει συνεργαστεί και με τον Μητσοτάκη ο συμπαθής Φώτης, εδώ θα κωλώσει;

Ο Φώτης Κουβέλης θεωρεί πως η ΔΗΜΑΡ είναι ένας σταθερός, συνδετικός κρίκος, που μπορεί να εγγυηθεί τη σταθερότητα στον τόπο. Κι έτσι πιστεύει πως μπορεί να πατάει όχι σε δύο, αλλά σε τρεις-τέσσερις βάρκες, χωρίς καν να βραχεί.

Αν όμως τη σταθερότητα την εγγυάται ο Λυκούδης και την βάρκα την οδηγεί ο Ψαριανός, τότε καλύτερα να πάει για ψάρεμα. Ή το πολύ-πολύ για κάνα μεζέ, λίγο θάλασσα και τ’ αγόρι της Αλεξίας Μπακογιάννη.

Εκτός αν σταματήσει να παίζει την Μανταλένα, και αποφασίσει επιτέλους με ποιους θα πάει και ποιούς θ’ αφήσει.

Από rebeliskos, μοντάζ Γρέκι

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
-->