Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

28 Νοε 2012


Του Γ. Μαλούχου

Αν υπάρχει κάτι που «κερδήθηκε» προχθές στις Βρυξέλλες, αυτό είναι ότι η Γερμανία κατάλαβε, μετά από πολύ καιρό, ότι η Ευρώπη, και ειδικά η ευρωζώνη, ούτε είναι, ούτε πρόκειται να γίνουν, τουλάχιστον όσο εύκολα φαντάζεται, αποικίες της. Ακόμα και εκείνοι που με κάθε τρόπο επί πολύ καιρό αρνούνται να δουν τη γεωπολιτική σημασία της σύγκρουσης με αφορμή το χρέος και αιτία τον γερμανικό ηγεμονισμό, τα είδαν τώρα ξεκάθαρα. Είδαν ότι η Λαγκάρντ υπήρξε το αντίπαλο δέος προς τη Μέρκελ και ότι η οξεία σύγκρουση ανάμεσά τους ήταν μια σύγκρουση με καθαρά γεωπολιτικά χαρακτηριστικά. Εχει σημασία αυτό για την Ελλάδα;

Τεράστια. Ό,τι «κατάφερε» να κερδίσει η Ελλάδα, το οφείλει σε αυτή τη σύγκρουση. Χωρίς τη Λαγκάρντ και την επιμονή της στη βιωσιμότητα του χρέους, η Γερμανία δεν θα είχε το παραμικρό ανάχωμα και δεν θα είχε κάνει βήμα πίσω στο ελληνικό ζήτημα. Το ΔΝΤ και οι δυνάμεις που αυτό εκφράζει ήταν εκείνες που «στρίμωξαν» το Βερολίνο και το οδήγησαν να αναγκαστεί να περιορίσει σε ένα βαθμό τα…. καθαρά κέρδη του από την ελληνική κρίση – γιατί αυτό ακριβώς συνέβη: η Γερμανία «μείωσε» τα οφέλη που αποκομίζει.

Όμως αυτή τη μείωση η Ελλάδα θα την «πληρώσει» ακριβά. Δεν θα είναι τόσο απλή υπόθεση όσο θέλουν πολλοί να την παρουσιάσουν. Γιατί η παρέμβαση του ΔΝΤ και, κυρίως, των ΗΠΑ, εκφράστηκε, έφερε κάποια σημαντικά αποτελέσματα και, προς στιγμή, μένει ως εδώ. Τώρα;

Τώρα, η Ελλάδα έχει να κάνει και πάλι με τη Γερμανία. Και, τώρα, έχει μπροστά της να «τηρήσει» στην πράξη τις δεσμεύσεις της. Η κυβέρνηση πέρασε από το κοινοβούλιο ή μέσω των νομοθετικών πράξεων όλα όσα της ζητήθηκαν. Τώρα, θα πρέπει και να τα εφαρμόσει.

Η εφαρμογή τους θα επιτείνει την ύφεση, θα βουλιάξει ακόμα περισσότερο την κοινωνία, θα ενισχύσει ακόμα περισσότερο τα πολιτικά άκρα, θα μεγαλώσει την ανεργία, θα φέρει πραγματική εξαθλίωση σε μεγαλύτερα κομμάτια του πληθυσμού.

Επίσης, η εφαρμογή θα αποδειχθεί και σε πολλά πεδία αδύνατη, καθώς πολλές από τις προβλέψεις στηρίζονται σε έναν προϋπολογισμό που στερείται παντελώς πραγματικής βάσης στο σκέλος των εσόδων.

Τέλος, οι λεγόμενες «διαθρωτικές» μεταρρυθμίσεις, στις οποίες από εδώ και στο εξής θα επικεντρωθεί η εξωτερική πίεση, θα είναι ένας πολύ δύσκολος δρόμος, καθώς στις δεδομένες αντιστάσεις της ελληνικής κοινωνίας επ’ αυτών, πολλές εκ των οποιών είναι πάντως εντελώς αναχρονιστικές και δεν οδηγούν πουθενά, θα προστεθεί ο δεδομένος χαρακτήρας του «πλιάτσικου» με τον οποίο θα πρέπει να αναμετρηθεί η κυβέρνηση κάθε φορά που θα επιχειρεί μια αποκρατικοποίηση…

Οσο για τις θεσμικές μεταρρυθμίσεις όπως λ.χ. εκείνη του φορολογικού συστήματος , η εικόνα που λαμβάνουμε από τις πρώτες πληροφορίες που διαρρέονται είναι ότι θα πρόκειται, δυστυχώς, για το αναμενόμενο – και μακάρι αυτό να διαψευστεί στην πράξη: ότι θα πρόκειται για ένα φορολογικό σύστημα που απλώς θα κοιτά να μαζέψει περισσότερα λεφτά από εκείνους που χρόνια τώρα τα μαζεύει. Δηλαδή, που θα αποτύχει παταγωδώς στο στόχο του.

Οποιος αγνοεί όλα τα παραπάνω, απλώς αγνοεί την πραγματικότητα. Αγνοεί ότι, επί της ουσίας, τώρα αρχίζουν τα δύσκολα, που θα είναι βίαια και θα κρατήσουν καιρό. Πολύ καιρό.

Απίστευτο: Άρχισαν οι έκτακτοι έλεγχοι και οι επισκέψεις στο ΕΣΥ

Σε εποχή μνημονίου και δανειστών το βλέπουμε και αυτό! Γερμανοί ειδικοί της ομάδας δράσης (Task Force) του Ράιχενμπαχ άρχισαν τις αιφνιδιαστικές επισκέψεις στα ελληνικά δημόσια νοσοκομεία προκειμένου να ελέγξουν την κατάσταση. Έντονες αντιδράσεις εργαζομένων...

Τι άλλο θα δούμε άραγε στη χώρα των δανείων καθώς πλέον άρχισαν και οι επισκέψεις ελέγχων ξένων στα νοσοκομεία του ΕΣΥ.
Η πρώτη κίνηση έγινε με δύο από τα μεγαλύτερα νοσοκομεία της χώρας, τον Ευαγγελισμό και το «Αττικόν».

Γερμανοί εμπειρογνώμονες έκαναν την εμφάνισή τους καταρχάς στον Ευαγγελισμό προκειμένου να διαπιστώσουν από κοντά...

Πως λειτουργεί το μεγαλύτερο νοσοκομείο της χώρας αλλά και να ελέγξουν προμήθειες και οικονομική κατάσταση. Οι πληροφορίες όμως είχαν φθάσει ήδη στα αυτιά των εργαζομένων οι οποίοι μπλόκαραν την επίσκεψη με συγκέντρωση που πραγματοποίησαν στο νοσοκομείο.
Έτσι η διοίκηση συνάντηση τους Γερμανούς εκτός Ευαγγελισμού για να συζητήσουν τα …καθέκαστα.

Νωρίτερα όμως οι ειδικοί του της Τασκ Φορς επισκέφθηκαν το νοσοκομείο Αττικόν.
Εκεί δεν περιορίσθηκαν σε απλή επίσκεψη αλλά έκαναν και ερωτήσεις σε εργαζόμενους διαφόρων τμημάτων όπως αναφέρουν παραβρισκόμενοι, προκειμένου να μάθουν πόσα ακριβώς υλικά χρησιμοποιούνται σε επεμβάσεις και εξετάσεις.
Οι εργαζόμενοι του νοσοκομείο Αττικόν μάλιστα σε ανακοίνωσή τους κάνουν λόγο για «Προκλητική εμφάνιση που πραγματοποίησαν εκπρόσωποι της Τρόϊκας και επιτετραμμένοι του Γερμανικού Υπουργείου Υγείας».

Όπως αναφέρουν, επιχείρησαν μάλιστα να κάνουν και σύσκεψη με τη Διοίκηση και με υπηρεσιακούς παράγοντες του νοσοκομείου, με παρουσία του Διοικητή της 2ης ΔΥΠΕ στα πλαίσια της «ανταλλαγής εμπειριών» και «προσφοράς τεχνογνωσίας».

Το σωματείο των εργαζομένων του νοσοκομείου και σ αυτήν την περίπτωση μπλόκαρε την είσοδο των …υψηλών επισκεπτών στα γραφεία της διοίκησης.
Οι εργαζόμενοι σημειώνουν πάντως πως οι Γερμανοί ελεγκτές αποδοκιμάστηκαν έντονα από υπαλλήλους, γιατρούς αλλά και συνοδούς ασθενών κατά τη διάρκεια της επίσκεψής τους.

Να σημειωθεί πως το… στίγμα έδωσε στην επίσκεψη του στη χώρα μας και ο Γερμανός υπουργός Υγείας ο οποίος δήλωσε πως θα συμβάλει στο να περισταλούν περαιτέρω οι δαπάνες στα νοσοκομεία, οι προμήθειες, να γίνουν συγχωνεύσεις τμημάτων αλλά και να περιορισθούν οι όποιες σπατάλες.

Αποδέχονται το όνομα Μακεδονία για τα Σκόπια
Το παραδέχθηκαν στην συνέντευξη τύπου που έδωσαν οι Στουρνάρας-Σταικούρας
Το επόμενο Μνημόνιο δεν θα είναι ένα  που θα αφορά την γενική κυβέρνηση, αλλά 12. Ένα για κάθε υπουργείο. Γιατί δεν αναλαμβάνει πρωθυπουργός  αυτοπροσώπως ο Ράιχενμπαχ ; Θα ήταν πιο έντιμο για τους Έλληνες

Μόνον μέσω του κυνισμού, μπορεί πλέον να αντιμετωπισθεί το αίσχος, που χαρακτηρίζεται επικοινωνιακά, παραμονή της Ελλάδας στον «σκληρό πυρήνα» της ευρωζώνης. Και μόνον με σκληρή ειρωνεία οι δηλώσεις της κυβέρνησης περί ελληνικής διαπραγμάτευσης με το Βερολίνο και τις Βρυξέλλες.

Ουσιαστικά αντί για Μνημόνιο 3, έχει γίνει συμφωνία και αποδοχή του εξής σχεδίου του Βερολίνου. Κάθε υπουργείο θα αποδεχθεί ένα ειδικό Μνημόνιο για τους τομείς αρμοδιότητας του. Το ειδικό αυτό Μνημόνιο θα αποτελεί υποχρεωτικό «οδικό χάρτη» στο επίπεδο των δράσεων, των υποχρεωτικών νόμων και ρυθμίσεων που θα πρέπει να προωθήσει, αλλά και την διαδικασία που θα αξιοποιήσει τα κονδύλια  του προϋπολογισμού της Γενικής κυβέρνησης που το αφορούν.

Με τον τρόπο αυτό εκτός από τον πρωθυπουργό και τον υπουργό Οικονομικών, θα συνυπογράψουν  τα  λεπτομερειακά  Μνημόνια , όλα τα μέλη του υπουργικού συμβουλίου.  Οι δεσμευτικές αυτές υπογραφές, των 12 Μνημονίων, θα αφορούν και τους επόμενους υπουργούς, αφού η διοίκηση είναι ενιαία.

Πέραν των υποχρεώσεων και του χρονοδιαγράμματος, τα Μνημόνια αυτά  συμπληρώνονται από ειδικές φόρμες, όπου κοστολογούνται και προεξοφλούνται οι δράσεις. Οι φόρμες έχουν έλθει από το εξωτερικό, μέσω Τρόικας  και οι Έλληνες υπουργοί θα πρέπει απλά να τις συμπληρώσουν.

Τα 12 Μνημόνια θα  συμπληρώνονται από διορισμένους Επιτρόπους  ανά υπουργείο, αλλά και στο επίπεδο του Λογιστηρίου του Κράτους, που θα διορίζονται από το Βερολίνο και τις Βρυξέλλες, προκειμένου να επιτηρούν τους υπουργούς και την καλή εκτέλεση των Μνημονίων ανά υπουργείο.  Οι Επίτροποι αυτοί θα είναι επιπλέον των κλιμακίων της Τρόικας, της task force του Ράιχενμπαχ, των κλιμακίων του Φούχτελ και της ειδικής ομάδας των Γάλλων για την αναδιάταξη του ελληνικού Δημοσίου.

Επίσης τα 12 Μνημόνια και οι Επίτροποι ανά υπουργείο συμπληρώνονται από τον ειδικό λογαριασμό μέσω του οποίου θα διαχειρίζονται τα ποσά των δόσεων οι ίδιοι οι πιστωτές και στον οποίο θα εντάσσονται τα έσοδα των αποκρατικοποιήσεων και το 30% των πλεονασμάτων που τυχόν θα επιτευχθούν από την οικονομική γενοκτονία των Ελλήνων.

Στο πρώτο τρίμηνο του 2013, αναμένεται εξάλλου ως προαπαιτούμενο των τριών δόσεων των 10 δις ευρώ, ο διορισμός του Επιτρόπου επί του ελληνικού Προϋπολογισμού. Ο  «πρωθυπουργός» των Επιτρόπων δηλαδή, με πολύ πιο αποφασιστικές αρμοδιότητες  από τον ίδιο τον Α. Σαμαρά.

Με αυτά τα δεδομένα προφανώς στο Μαξίμου κατοικοεδρεύει πλέον ο διορισμένος από την τρόικα και το Βερολίνο, Νομάρχης Αθηνών, ενώ στο υπουργικό συμβούλιο συμμετέχουν οι μεταφραστές των ξένων  επιτρόπων τους. Και όλα αυτά με την Ελλάδα να τρέχει ασθμαίνουσα να υιοθετήσει 15 «μεταρρυθμίσεις» μέσα σε 9 ημέρες, να παρακαλάει για την επαναγορά του χρέους , οι όροι της οποίας ενώ δεν έχουν ορισθεί από το Eurogroup, θα πρέπει να έχει ολοκληρωθεί για να αποφασισθεί η εκταμίευση των 34, 4δις ευρώ, στη Σύνοδο Κορυφής του Δεκεμβρίου.

Και αν όλα αυτά συμβούν στη Σύνοδο Κορυφής  θα αποφασισθεί η εκταμίευση του πρώτου μέρους της δόσης των 44 δις ευρώ, την ίδια ώρα που η Ευρώπη θα αποδέχεται και η Ελλάδα θα συμφωνεί, τα Σκόπια να ονομασθούν Macedonia- Skopje. Η πλέον θλιβερή λήξη δηλαδή του Σκοπιανού, για την Ελλάδα.  Η απόλυτη ήττα…

Πηγή newsbomb.gr

«Είχα ενημερώσει τον υπουργό εξωτερικών της Ελλάδας για τη συνομιλία μου στα Τίρανα με τον Αλβανό ΥπΕξ. Ήταν πανευτυχής από την τελευταία επίσκεψή του στην Αθήνα. Αυτό με έκανε και να ανησυχήσω»

Ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος και Τομεάρχης Εξωτερικών των ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ, από το Μπακού του Αζερμπαϊτζάν όπου βρίσκεται σε κοινοβουλευτική αποστολή, έκανε το εξής σχόλιο μόλις πληροφορήθηκε τις κατάπτυστες δηλώσεις του Σαλί Μπερίσα περί «Μεγάλης Αλβανίας»:

«Όταν πριν από περίπου 2 μήνες συναντήθηκα στα Τίρανα με τον Υπουργό Εξωτερικών της Αλβανίας Έντμοντ Παναρίτι, μου είχε πει πόσο ευχαριστημένος είναι από τα αποτελέσματα της επίσκεψής του στην Αθήνα, που είχε πραγματοποιήσει πριν ελάχιστες μέρες, επισημαίνοντας ότι στη συνομιλία του με τον Έλληνα ομόλογό του Δημήτρη Αβραμόπουλο διαπίστωσε ότι η Ελλάδα ξεκόλλησε από τη συντηρητική εξωτερική της πολιτική και απέκτησε πιο σύγχρονο χαρακτήρα.

Λίγες μέρες αργότερα, σε συνάντησή μου με τον κ. Αβραμόπουλο, παρουσία εκπροσώπων και άλλων ελληνικών κομμάτων, αλλά και του διπλωματικού του επιτελείου, του ανέφερα όλα όσα μου είχε πει ο κ. Παναρίτι, κάνοντας το εξής σχόλιο:

«Στα τόσα χρόνια που ως δημοσιογράφος έκανα πολιτικό και διπλωματικό ρεπορτάζ, έμαθα ότι όταν η μία πλευρά είναι πολύ ευχαριστημένη και όταν αυτή η πλευρά είναι μία χώρα με την οποία έχουμε ανοικτά θέματα εξωτερικής πολιτικής, τότε θα πρέπει ως Έλληνας να… ανησυχώ! Να ανησυχώ ότι κάτι δεν πάει καλά με τη δική μας την πλευρά!»

Εισέπραξα χαμόγελα μεταξύ αμηχανίας και παραδοχής.

Νομίζω ότι η αναφορά αυτού του περιστατικού είναι ο καλύτερος σχολιασμός για το τι έγινε με το Σαλί Μπερίσα και τις κατάπτυστες θέσεις του για τη «Μεγάλη Αλβανία».

Και να ήταν μόνο η Αλβανία…

Ας αναρωτηθούμε που οδεύει η κυβέρνηση Σαμαρά το θέμα της ονομασίας των Σκοπίων, υπενθυμίζοντας ότι ακόμα δεν έχει απαντήσει στην Επίκαιρη Ερώτηση που του είχε καταθέσει ο Πρόεδρός μας των ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ Πάνος Καμμένος.

Βεβαίως θεωρώ περιττό να αναφέρω και τις μέγιστες ανησυχίες που εκφράζουμε συνεχώς οι ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ και για το κυπριακό, την ΑΟΖ, τη Θράκη και τα όσα πολύ σχεδιασμένα προχωράει η Άγκυρα και στα Δωδεκάνησα».

Ώρα για αποφάσεις στην αδιέξοδη Ευρώπη

O Ντέιβιντ Κάμερον θα επιστρέψει σε μία (δικαίως) θερμή υποδοχή στη Βουλή των Κοινοτήτων. Η κυβέρνηση θα παρουσιάσει ως επιτυχία τις διαπραγματεύσεις για τον προϋπολογισμό της ΕΕ. Δεν ήταν μια νίκη, δεν ήταν καν ισοπαλία, αλλά δεν ήταν και ήττα. Και είναι, φυσικά, απλά παράταση.

Για να είμαστε δίκαιοι, ο πρωθυπουργός του Ηνωμένου Βασιλείου έπαιξε ένα δύσκολο χέρι με ευφυΐα και επιδεξιότητα. Είχε τα τυχερά του διαλείμματα, αφού και οι βασικές δυνάμεις αναπόφευκτα θα επιδίωκαν το σε αδιέξοδο. Τουλάχιστον οκτώ χώρες απείλησαν να χρησιμοποιήσουν βέτο, και οι εγχώριες πολιτικές ενός αριθμού από αυτές δεν έδιναν πολλά περιθώρια ελιγμών. Η απόσταση μεταξύ των κρατών μελών – βόρειοι εναντίων νότιων και ανατολικών κυρίως - ήταν τεράστια.

Η προσπάθεια από τον πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Herman Van Rompuy, για να καταλήξει σε μια νέα πρόταση ήταν γελοία. Ουσιαστικά πρότεινε αυξήσεις για το Ταμείο Συνοχής και την Κοινή Αγροτική Πολιτική. Προφανώς αυτό είχε ως σκοπό να πιέσει την υποστήριξη τωνχρεωμένων εθνών, και να εκβιάσει ηθικά τις πιστώτριες χώρες. Όπως ήταν αναμενόμενο αυτό απορρίφθηκε από τη Γερμανία, την Ολλανδία, τις Σκανδιναβικές χώρες και φυσικά τη Βρετανία. Επίσης, κατάφερε να οδηγήσει σε ρίξη τους συμμάχους Γαλλία και Γερμανία.

Ο κ. Κάμερον επικεντρώθηκε σε όσους επωφελούνται από την ΕΕ, η οποία είναι δημοφιλής τακτική με τους ψηφοφόρους, και σε μια κριτική που άφησε τους ευρωκράτες να αισθάνονται άβολα. Ένας οργανισμός όπως η ΕΕ, που δεν μπόρεσε να δημοσιεύσει οικονομικά στοιχεία για πάνω από μια δεκαετία οδηγείται στη διάλυση στο πρόσωπο ενός λεπτομερούς ελέγχου, δήλωσε.

Το ερώτημα είναι: και τώρα τι;

Ένα πρόβλημα είναι ότι υπάρχουν πάρα πολλές χώρες που λαμβάνουν προνόμια αδίκως στα πλαίσια του σημερινού συστήματος. Όπως η Πολωνία. Είναι η 20η μεγαλύτερη οικονομία του κόσμου, και λίγο πολύ η μόνη που ξεπεράσε την μετά τη ύφεση εποχή χωρίς εγχώρια ύφεση, και είναι ο μεγαλύτερος δικαιούχος του προϋπολογισμού. Αν ακούσετε παράπονα από την πολωνική πλευρά για τη στάση του Ηνωμένου Βασιλείου, τώρα ξέρετε γιατί. Φοβούνται ότι θα χάσουν τα αδικαιολόγητα προνόμια τους.

Το δεύτερο πρόβλημα είναι ο μηχανισμός λήψης αποφάσεων. Ένα ορθολογικό σύστημα θα κατέληγε αυτόματα σε ένα πάγωμα σε περίπτωση αδιεξόδου, δημιουργώντας ένα κίνητρο για τις χώρες που λαμβάνουν κονδύλια να να συμφωνήσουν σε μία λύση. Αντ 'αυτού, η διαδικασία οδηγείται σε ένα ετήσιο σύστημα ενισχυμένης πλειοψηφίας. Αυτό αποτελεί κίνητρο για τους δικαιούχους να ασκήσουν βέτο σε σωστές πολιτικές. Από την πλευρά της Βρετανίας, αν κερδίσουμε, θα χάσουμε - και αν χάσουμε, θα χάσουμε.

Τρίτον, υπάρχει το βασικό πρόβλημα στην καρδιά της ευρωζώνης. Πρωταγωνιστές της Ευρώπης δεν θα ανεχθούν μια μερική διάλυση, η οποία θα αναγκάσει τα μέλη της ευρωζώνης να υποτιμήσουν και να γίνουν πιο ανταγωνιστικά. Έτσι, θα υπάρξει πίεση για μεγάλες αυξήσεις στις χρηματοοικονομικές μεταβιβάσεις στην Ελλάδα, την Πορτογαλία και ενδεχομένως των άλλων οικονομιών υπό πίεση. Επειδή θα απαιτηθούν δαπάνες 10 φορές πάνω από τον ευρωπαϊκό προϋπολογισμό για την άμβλυνση των προβλημάτων του ευρώ, οι πιέσεις θα διαρκέσουν πολύ πέρα από τον επταετή ορίζοντα του προϋπολογισμού της ΕΕ.

Το εμπόδιο σε όλη αυτή την πίεση θα είναι η γερμανική πολιτική. Με τις γενικές εκλογές το δεύτερο εξάμηνο του επόμενου έτους, η καγκελάριος Άνγκελα Μέρκελ δεν μπορεί να θεωρηθεί σπάταλη με τα χρήματα των φορολογουμένων. Οι Γερμανοί είναι κοντά στο όριο της οικονομικής ανοχής.

Και όλοι έχουν ανάγκη την Γερμανία. Για το λόγο αυτό η κ. Μέρκελ ήταν ο πραγματικός μαέστρος των διαπραγματεύσεων - και για αυτό είναι σχεδόν βέβαιο ότι ήθελε την καθυστέρηση. Της αφήνει περιθώρια πίεσης προς όλους σχεδόν. Πράγματι, η συμβατική σοφία στο μεγαλύτερο μέρος της ηπειρωτικής Ευρώπης φαίνεται να είναι ότι θα στραφεί στο Ηνωμένο Βασίλειο για παραχώρησης και υποστήριξη σε μια ένωση τραπεζών ως αποτέλεσμα για την τελική συμφωνία σχετικά με τον προϋπολογισμό.

Το Ηνωμένο Βασίλειο θα επιτύχει είτε μια σημαντική αλλαγή στη σχέση του με την Ευρώπη κατά την επόμενη δεκαετία ή θα καταλήξει να αποχωρήσει. Φαίνεται ότι η διαδικασία του προϋπολογισμού, μετά την αγωνιώδη αναποφασιστικότητα της κρίσης του ευρώ, έχει αρχίσει να πείθει και την Ντάουνινγκ Στριτ. Πιστεύουμε ότι πρέπει να ενισχυθεί η διαπραγματευτική δύναμη της Βρετανίας μέσω ενός αρχικού δημοψηφίσματος, το οποίο θα συνοδεύεται από ένα δημοψήφισμα για την απόφαση παραμονής στην ΕΕ ώστε να πείσει τις Βρυξέλλες ότι η απειλή είναι πραγματική. Αυτό το Σαββατοκύριακο ο Grant Shapps, συν-πρόεδρος του Συντηρητικού κόμματος του κ. Κάμερον, παραδέχτηκε ότι η κυβέρνηση εξετάζει ακριβώς αυτό.

Έτσι οι ασαφείς αψιμαχίες της περασμένης εβδομάδας μπορεί να αντιπροσωπεύουν τα αρχικά σχέδια προς μια μεγαλύτερη, αποφασιστική δράση, μια μάχη που θα αποφασίζει το μέλλον της Βρετανίας, εντός ή εκτός της Ευρωπαϊκής Ένωσης.


Tου Χρήστου Γιανναρά

Tο ποτήρι μπορεί να είναι μισοάδειο ή μισογεμάτο. Kαι οι εκβιαστικές απαιτήσεις των δανειστών μας, η βαναυσότητα των διλημμάτων που μας θέτει η τρόικα, επιδέχονται δυο θεωρήσεις, δυο ενδεχόμενες πολιτικές: Tην εκδοχή της συμφοράς, δηλαδή της ποινής, και την εκδοχή της ευκαιρίας. Ποτέ μέσα στην Iστορία δεν κερδίζεται ανάσταση χωρίς πικρή γεύση θανάτου, ανάκαμψη δίχως να προηγηθεί απόγνωση.

H κυβέρνηση παλεύει, με νύχια και με δόντια, να πειθαρχήσει στις απαιτήσεις της τρόικας σώζοντας αλώβητο το πελατειακό κράτος. Eπιλέγει την εκδοχή της ποινής, που τη φορτώνει ολόκληρη στο κοινωνικό σώμα σαν αδυσώπητη συμφορά. Tο καθεστώς της κομματοκρατίας άθικτο, οι εξωφρενικές προνομίες των κομματανθρώπων ταμπού: Pωτήστε, πόσοι «ειδικοί σύμβουλοι» του πρωθυπουργού σχολάζουν απράγμονες στο Mέγαρο Σταθάτου και με τι μισθούς, «έναντι» υπηρεσιών που προσφέρθηκαν ή ελπίζεται να προσφερθούν στο μέλλον. Πόσες «ειδικές γραμματείες» υπουργείων έχουν πρόσφατα δημιουργηθεί, πόσες εκατοντάδες εταιρειών του Δημοσίου συνεχίζουν να υπάρχουν μόνο για να χρυσοπληρώνονται κομματάνθρωποι. Πόσο μειώθηκαν οι απολαβές των βουλευτών και των υπαλλήλων της Bουλής, τι συνεχίζουν να στοιχίζουν στο πτωχευμένο κράτος τα «λειτουργικά έξοδα» των κομμάτων.

O εξωφρενικός δανεισμός (εν ψυχρώ κοινωνικό έγκλημα της κομματοκρατίας) έχει οδηγήσει τη χώρα σε απώλεια της εθνικής κυριαρχίας, στον έσχατο εξευτελισμό να επιτροπεύεται η άσκηση της εξουσίας. Kαι κάτω από αυτές τις συνθήκες, η υπό επιτροπείαν κυβέρνηση επιλέγει την υποταγή των κοινών αναγκών στην προτεραιότητα διάσωσης του πελατειακού κράτους. Eπιλέγει να παραμένει το κράτος φέουδο συντεχνιακών συμφερόντων, συνδικαλισμένης ανικανότητας, παρασιτισμού και φυγοπονίας, κράτος θεσμοποιημένης κοινωνικής αδικίας, αναιδέστατης αναξιοκρατίας. Eτσι μεταβάλλει η κυβέρνηση την εξόφληση των δανείων σε σισύφειο εγχείρημα, δηλαδή σε εξόφθαλμη ματαιοπονία. Tο υπάρχον πολιτικό σύστημα αρνείται πεισματικά να δει τη συντελεσμένη καταστροφή σαν ευκαιρία αναγεννητικού κοινωνικού μετασχηματισμού, κατάλυσης του πελατειακού κράτους.

H τρόικα φυσικά και δεν ενδιαφέρεται να μας απαλλάξει από την ντροπή και την αθλιότητα της κομματοκρατίας –εξάλλου τηρεί και τα προσχήματα της μη-παρέμβασης σε όσες τυπικές-φορμαλιστικές (εντελώς ψευδιασθητικές) «ελευθερίες» μας επιτρέπουν να συντηρούμε. Oμως τα όσα εκβιαστικά απαιτούν κρατώντας μας ομήρους των δόσεων του αέναου δανεισμού μας, επιδέχονται, ναι, δύο τρόπους, δύο πολιτικές πρακτικές αντιμετώπισης: Nα δεχθούμε τον πνιγμό του εκβιασμού και της ομηρίας σαν ποινή και συμφορά ή να τον δεχθούμε σαν ευκαιρία ριζοσπαστικών τομών κρατικής ανασυγκρότησης, ανατροπής του πελατειακού κράτους.

Zητάει η τρόικα να περιμαζευτεί ο χαοτικός, δυσλειτουργικός δημόσιος τομέας στη χώρα μας, να απολυθούν πολλές χιλιάδες δημοσίων υπαλλήλων. H κυβερνητική προάσπιση του πελατειακού κράτους εμφανίζει την απαίτηση μόνο σαν ποινή και τη μεταβιβάζει στο κοινωνικό σώμα σαν συμφορά: Eντέλλεται απολύσεις με «κούρεμα», δηλαδή αδιάκριτες, χωρίς έλεγχο ποιος χρειάζεται και ποιος περιττεύει, χωρίς αξιολόγηση ικανοτήτων και προσφοράς (προκαλώντας βάναυση κοινωνική αδικία), αλλά και χωρίς στάθμιση των αναγκών κάθε συγκεκριμένης κρατικής υπηρεσίας (προδίδοντας παγερή αδιαφορία για τη λειτουργικότητα του κράτους). Προτιμάει η κυβέρνηση το αδιάκριτο «κούρεμα», διότι τον παραλογισμό του μέτρου τον φορτώνει στην τρόικα.

O άλλος τρόπος, η διαφορετική πολιτική πρακτική, θα ήταν να αξιοποιηθεί ο στυγνός εκβιασμός της τρόικας ως γόνιμη πρόκληση για καθολική κοινωνική συνέγερση στο τόλμημα «επανίδρυσης του κράτους». O πολίτης ξέρει ότι το πελατειακό κράτος (έστω κι αν το χρησιμοποιεί και ο ίδιος με ιδιοτέλεια) είναι συνώνυμο της υπανάπτυξης, της κοινωνικής αδικίας, του φασιστικού τραμπουκισμού των συνδικαλιστών του. Aν πιστοποιούσε ανιδιοτέλεια στον ηγέτη του, μάλλον θα στρατευόταν, με κάθε θυσία, στο εγχείρημα να στηθεί εξ υπαρχής κράτος στην υπηρεσία των πολιτών, κράτος άτεγκτης αξιοκρατίας, με πρώτο στόχο την ποιότητα της ζωής. Kαι μια καθολική συνέγερση σε τέτοιο εγχείρημα θα συνεπέφερε σχεδιασμούς και μεθοδικές πρακτικές για την απορρόφηση σε παραγωγικές πρωτοβουλίες των χιλιάδων, που σήμερα ανέλπιδα υποχρεώνονται να στερηθούν την ισόβια σίτιση από τον κρατικό κορβανά χωρίς τίποτα να αλλάζει στο «σύστημα».

Kάτι ανάλογο θα μπορούσε να κατορθωθεί και με αφορμή την απαίτηση της τρόικας για απελευθέρωση των «κλειστών» επαγγελμάτων: H τρόικα ενδιαφέρεται να επιβάλει την «ελευθερία», χωρίς έλεγχο και φραγμό, της ατομοκεντρικής επιχειρηματικής πρωτοβουλίας. Mια ανιδιοτελής (και προπάντων οξυμένης νοημοσύνης) πολιτική ηγεσία θα αξιοποιούσε τη δογματική απαίτηση για να διαλύσει «καρτέλ» συμφερόντων, να αναιρέσει ανισότητες ευκαιριών, να αποκαταστήσει κοινωνικό έλεγχο, δηλαδή όρους δικαιοσύνης στην άσκηση επαγγελμάτων, όρους γόνιμου ανταγωνισμού.

Kόπτεται η τρόικα και ηθικολογούν γαυριώντες και φρυαττόμενοι οι πολιτικοί λακέδες των δανειστών μας: να εξαλειφθεί η φοροδιαφυγή στη χώρα μας. Aλλά η κυβέρνηση για να εξαλείψει τη φοροδιαφυγή πρέπει να απαρνηθεί το πελατειακό κράτος, δηλαδή τον τρόπο ή την πρωτεύουσα πρακτική με την οποία ασκείται η πολιτική στο Eλλαδιστάν. Δεν έχει την πρόθεση να το κάνει. Παίζει κρυφτούλι με την τρόικα κυνηγώντας μικροπωλητές της «λαϊκής» ή ψιλικατζήδες βιοπαλαιστές και αφήνοντας ανενόχλητους τους κεντρικούς πυλώνες, τα εδραιώματα της φοροδιαφυγής, που είναι και αντερείσματα του πελατειακού κράτους.

Kοντολογίς: το καθεστώς επιτροπείας, δηλαδή η υποδούλωση της χώρας στους δανειστές της, θα είναι η αδιέξοδη μοίρα μας, για πολλές δεκαετίες, αν δεν απαλλαγούμε, ρεαλιστικά και με συνέπεια, από το σημερινό πολιτικό μας σύστημα, τη γάγγραινα του πελατειακού κράτους, τη συμφορά και ντροπή της κομματοκρατίας. Tο δίλημμα για την ελληνική κοινωνία είναι ξεκάθαρο: Ή απαλλάσσεται από το πελατειακό κράτος, δηλαδή από το σημερινό πολιτικό σύστημα, και επιχειρεί με καινούργιο Σύνταγμα την επανίδρυση του κράτους (έναν κοινωνικό μετασχηματισμό που να στοχεύει στην ποιότητα, στην αξιοκρατία, στην αριστεία) ή μπαίνει οριστικά στο λούκι της επιτροπευόμενης συμφοράς με αναπόδραστη κατάληξη το ιστορικό της τέλος.

Φυσικό να ρωτάμε όλοι: πώς, με ποιες πολιτικές πρακτικές θα κατορθωθεί η απαλλαγή από την κομματοκρατία. Oμως τουλάχιστον από την Iστορία συνάγεται η απάντηση ότι για τις εκπλήξεις που επιφυλάσσει μια κοινωνία δεν υπήρξαν ποτέ προβλέψεις ή συνταγές. Στην έκπληξη οδηγεί η σαφήνεια των στόχων. Kαι το να γίνουν οι στόχοι κοινή συνείδηση μιας κρίσιμης μάζας του πληθυσμού.

Oι εκπλήξεις γεννιώνται, δεν υπαγορεύονται...
Είμαστε «μειονότητα μέσα στη μειονότητα»
Γενναία και συγκλονιστική μαρτυρία Μουσουλμάνας Τσιγγάνας στη Γενεύη για την καταπίεση από τους Τουρκόφωνους 
Στο 5ο συνέδριο του ΟΗΕ για τις μειονότητες στη Γενεύη (27 & 28 Νοεμβρίου 2012) ακούσθηκε η συγκλονιστική μαρτυρία μίας Μουσουλμάνας Τσιγγάνας από τη Θράκη. Πρόκειται για τη Σαμπιχά Σουλεϊμάν, πρόεδρο του συλλόγου Γυναικών Δροσερού Ξάνθης «η Ελπίδα». 
«Ονομάζομαι Σαμπιχά Σουλεϊμάν, είμαι Μουσουλμάνα Ρομά από την Ξάνθη στην Ελλάδα και πρόεδρος του Συλλόγου Γυναικών Δροσερού «Η Ελπίδα».
Ζητώ συγνώμη που δεν μπορώ να μιλήσω απ’ ευθείας σε κάποια από τις γλώσσες που χρησιμοποιούνται στο συνέδριο αλλά δεν τις έμαθα ποτέ.
 
Η μητρική μου γλώσσα είναι ρομάνι, η γλώσσα των Τσιγγάνων. Πάρα ταύτα επειδή είμαι μουσουλμάνα της Θράκης υποχρεώθηκα να πάω σε σχολείο όπου διδάχθηκα μια τρίτη γλώσσα, τα τούρκικα. Αυτό κάνουν κάθε χρόνο εκατοντάδες έλληνες πολίτες μουσουλμάνοι Ρομά με αποτέλεσμα να αισθανόμαστε σήμερα μειονότητα εντός της μειονότητας. 
Το ίδιο συναίσθημα της μειονότητας μέσα στη μειονότητα το αισθανόμαστε σε κάθε βήμα μας μέσα στην κοινωνία. Οι μουσουλμάνοι τουρκικής καταγωγής προσπαθούν να μας επιβάλλουν εκτός από τη γλώσσα τους και την ταυτότητά τους.
Ξοδεύουν πολλά λεφτά για να χτίσουν τζαμιά μέσα σοτυς οικισμούς μας. Μας λένε ότι οι Τσιγγάνοι πεθαίνουν νέοι επειδή δεν είναι καλοί Τούρκοι και πιστοί μουσουλμάνοι. Εμείς, όμως ξέρουμε ότι αυτό που χρειαζόμαστε είναι περισσότερα σχολεία και νοσοκομεία, όχι τζαμιά που άλλωστε η Θράκη έχει πολλά.
Εδώ και χρόνια επιμένουν να φτιάξουν σωματεία και να τα ονομάσουν «τουρκικά». Στη συνέχεια προσπαθούν να μας γράψουν σε αυτά τα σωματεία για να μας υποχρεώσουν κι εμάς να πούμε ότι είμαστε Τούρκοι.
Πριν μερικά χρόνια το ελληνικό κράτος όρισε να πηγαίνουμε υποχρεωτικά σε νηπιαγωγεία. Οι τουρκικής καταγωγής Μουσουλμάνοι έφτιαξαν δικά τους νηπιαγωγεία όπου διδάσκονται μόνον τουρκικά. Μας πιέζουν να γραφτούμε σε αυτά τα νηπιαγωγεία.
Θέλουμε να έχουμε καλή εκπαίδευση στη γλώσσα του κράτους που ζούμε. Το κράτος δεν κάνει αρκετά. Θέλουμε περισσότερα δημόσια σχολεία. Θέλουμε να μας προστατεύει επειδή είμαστε μουσουλμάνες γυναίκες με δικαιώματα που παραβιάζονται διαρκώς από ανθρώπους που νομίζουν ότι είναι δικαίωμά τους να φέρονται άσχημα στις γυναίκες τους. Περιμένουμε την πραγματική βοήθεια από το ελληνικό κράτος.
Η Διακήρυξη του ΟΗΕ για τις μειονότητες λέει ότι πρέπει να γίνεται σεβαστή η ιδιαίτερη ταυτότητα και ο πολιτισμός μας. Αυτό δεν ισχύει μόνον για το κράτος στο οποίο ζούμε αλλά και για τους μειονοτικούς συμπολίτες μας. Οι τελευταίοι προσπαθούν να μας επιβάλλουν την τουρκική ταυτότητα αντί της δικής μας ταυτότητας των Ρομά. Δεν θέλουμε να αλλάξουμε τη δική μας ταυτότητα με μία άλλη. Θέλουμε να μας αφήσουν ήσυχους και να μην παίζουν πολιτικά παιχνίδια εις βάρος μας».

Τι άλλες αποδείξεις χρειάζονται για να αποκαλυφθεί η ΜΗΔΕΝΙΚΗ κρατική μέριμνα των εξ Αθηνών κυβερνώντων, οι οποίοι συνεχίζουν να παραδίδουν κομμάτι - κομμάτι τον πληθυσμό των Ελλήνων (χριστιανών και μουσουλμάνων) στα χέρια των τουρκοφρόνων πρακτόρων του τουρκικού προξενείου της Κομοτηνής;
Ποιά άλλη καταγγελία χρειάζεται για να στοιχειοθετηθεί το έγκλημα που βιώνουν οι κάτοικοι της Θράκης λόγω της φοβικότητας και ανικανότητας των κυβερνώντων την χώρα απέναντι στην Άγκυρα και στα όργανά της που δημιουργούν και επιβάλουν συνθήκες τρομοκράτησης των πολιτών της Θράκης;
Τι περισσότερο πρέπει να συμβεί για να υπάρξει κάποια ουσιαστική κινητικότητα των "υπευθύνων" που εμπαίζουν τον Ελληνισμό της Θράκης και είτε ακούσια είτε εκούσια συμβάλουν στην τουρκοποίηση μίας Ελληνικής γεωγραφικής περιφέρειας; 
Μήπως η πολιτικοί ταγοί και τα περιφερόμενα κομματόσκυλά τους θέλουν να μετατρέψουν την Θράκη σε μία νέα Κύπρο; 
Μήπως οι αμφιβόλου πολιτικής ποιότητας και τουρκολάγνοι ιθύνοντες επιθυμούν την Κοσοβοποίηση της Θράκης και την δημιουργία εσωτερικής ανωμαλίας στην χώρα;
Μήπως αυτά τα πολιτικά φληναφήματα πρέπει να ανασκευάσουν στους κενούς περιεχομένου εγκεφάλους τους τις έννοιες της ισότητας, της ισονομίας και της ισοπολιτείας;
Αντιλαμβάνεται, άραγε, η Αθήνα των καρεκλοκένταυρων πως η Θράκη κραυγάζει εκλιπαρώντας για την επιβολή καθεστώτος ισότητας, ισονομίας και ισοπολιτείας μεταξύ όλων των πολιτών, χωρίς θρησκευτικές ή άλλες διακρίσεις που αυτή τη στιγμή κατέχουν τον πρώτο σε μέλημα βαθμό της κυβερνητικής "φροντίδας", ενώ ενέχουν πλείστους όσους κινδύνους αποσταθεροποίησης οι οποίοι εμφανίζονται σε κάθε ενέργεια των τουρκοφρόνων και σε κάθε μη αντίδραση των μονίμως απόντων από την πραγματικότητα Αθηνών...

Πανικό προκάλεσε στα ασφαλιστικά ταμεία ο συνδυασμός των ειδήσεων αφενός ότι η κυβέρνηση Σαμαρά θα προβεί σε επαναγορά ελληνικών ομολόγων που βρίσκονται στα χέρια ιδιωτών στο 35% της ονομαστικής αξίας τους και αφετέρου ότι το ΔΝΤ αρνήθηκε να δώσει το τμήμα της δόσης προς την Ελλάδα που του αναλογεί αν προηγουμένως δεν εκτιμήσει μετά τις 13 Δεκεμβρίου πώς πήγε η επαναγορά των ελληνικών ομολόγων. Ο πανικός οφείλεται στο ότι ενδέχεται η κυβέρνηση ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΔΗΜΑΡ να δώσει εντολή στις διορισμένες διοικήσεις των ασφαλιστικών ταμείων να προσέλθουν και να δώσουν τα ομόλογα που κατέχουν χάνοντας το... 65% της αξίας τους!!! Κάτι τέτοιο θα συνιστούσε πραγματικό όλεθρο για τα ασφαλιστικά ταμεία και τη δυνατότητά τους να δίνουν συντάξεις που να διασφαλίζουν υποτυπωδώς την ανθρώπινη αξιοπρέπεια των συνταξιούχων.

Η κυβέρνηση έχει ήδη λεηλατήσει με το «κούρεμα» το 53% της αξίας των ομολόγων που κατείχαν τα ασφαλιστικά ταμεία. Αν τα ξαναληστέψει εκ νέου με την «επαναγορά», δεν θα τους μείνει τίποτα σχεδόν για να δίνουν συντάξεις.

Η υπόθεση δεν είναι καθόλου αστεία και δεν προσφέρεται για δημαγωγία. Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή, υποθέτοντας ότι ένα ασφαλιστικό ταμείο είχε ένα ομόλογο αξίας 100 ευρώ. Με το «κούρεμα» του PSI η κυβέρνηση του έφαγε τα 53 ευρώ. Δεν του έδωσε όμως τουλάχιστον τα υπόλοιπα 47 ευρώ στο χέρι. Οχι. Του έδωσε 15 ευρώ σε διετή ομόλογα με την εγγύηση του ευρωπαϊκού μηχανισμού στήριξης, τα οποία είναι όντως σίγουρα λεφτά. Τα μόνα σίγουρα, γιατί τα υπόλοιπα 32 που λείπουν του τα έδωσε υποχρεωτικά σε νέα ελληνικά ομόλογα ανύπαρκτης αξιοπιστίας και μάλιστα με μια «μικρή λεπτομέρεια»: Τα πρώτα από αυτά τα ομόλογα συνολικής αξίας 32 ευρώ λήγουν το 2023 και τα τελευταία το 2042!!!

Ζήσε δηλαδή Μάη μου να φας τριφύλλι. Τώρα έρχεται η κυβέρνηση και τι λέει; Να της δώσουν τα ασφαλιστικά ταμεία τα ομόλογα ονομαστικής αξίας των 32 ευρώ έναντι... 11 ευρώ!

Με άλλα λόγια, από ένα ομόλογο αξίας 100 ευρώ πέρυσι τον Φεβρουάριο, να έχουν μείνει φέτος τον Δεκέμβριο στα χέρια των Ταμείων 15 συν 11 ίσον... 26 ευρώ!!! Θα τους έχει φάει δηλαδή η κυβέρνηση το... 74% της αξίας του ομολόγου! Πρόκειται αναμφίβολα για τη ληστεία του αιώνα σε παγκόσμιο επίπεδο. Θα πρόκειται για απίστευτο οικονομικό και κοινωνικό έγκλημα, αν δεν εξαιρεθούν τα ασφαλιστικά ταμεία από την υπαγωγή τους στην επαναγορά των ελληνικών ομολόγων.

Το ίδιο βεβαίως θα συμβεί και με τα ομόλογα που έχουν στην κατοχή τους τα νοσοκομεία, τα πανεπιστήμια και λοιποί δημόσιοι οργανισμοί, αλλά και οι ελληνικές τράπεζες. Το αδίστακτο της ληστείας έγκειται στο ότι τα ασφαλιστικά ταμεία (τα νοσοκομεία, τα ΑΕΙ) είναι από τον νόμο υποχρεωμένα να έχουν όλα τους τα αποθεματικά κατατεθειμένα στην Τράπεζα της Ελλάδος, η οποία τα διαχειρίζεται όπως θέλει αυτή και τους τα κάνει διαρκώς ομόλογα, τα οποία λεηλατούνται ασταμάτητα. Δεν έχουν δηλαδή το δικαίωμα ούτε καν τυπικά οι διοικήσεις των ασφαλιστικών ταμείων να καταθέσουν τα λεφτά τους σε μια τράπεζα, να τα βγάλουν στο εξωτερικό, ή να τα προστατεύσουν κατά πώς νομίζουν.

Επαναλαμβάνεται δηλαδή η ίδια απάτη με το «κούρεμα». Οπως τότε είχε εντέχνως καλλιεργηθεί η εντύπωση ότι με το «κούρεμα» ομολόγων αξίας 200 δισ. ευρώ θα χρωστούσε η χώρα μας 100 δισ. λιγότερα στους ξένους και τελικά διαπιστώσαμε ότι στην πραγματικότητα το «κούρεμα» χρεοκόπησε τα ασφαλιστικά ταμεία και τις τράπεζες, καταφέροντας παράλληλα καίρια πλήγματα στα νοσοκομεία μας, τα πανεπιστήμιά μας κ.λπ., έτσι θα ξαναγίνει και τώρα με την «επαναγορά».

Θα αποτελειώσει η συγκυβέρνηση ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΔΗΜΑΡ τα ασφαλιστικά ταμεία και θα τα κάνει ανίκανα να δίνουν συντάξεις, θα ωθήσει εκ νέου σε κεφαλαιακή ανεπάρκεια τις ελληνικές τράπεζες και θα μας λένε πάλι σε λίγο ότι πρέπει να ξαναδανειστεί η χώρα για να γίνει νέα ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών και πάει λέγοντας. Ας ελπίσουμε ότι η κυβέρνηση θα θελήσει να μην προχωρήσει σε μια τόσο εχθρική στάση εναντίον των Ελλήνων συνταξιούχων, αν και οφείλουμε να ομολογήσουμε ότι φοβόμαστε τα χειρότερα.
Αυτό το ναζιστικό καθεστώς λοιπόν που εγκαθιδρύθηκε με την πορτοκαλί επανάσταση της Κλίντον και τώρα οι Αιγύπτιοι αγωνίζονται να το γκρεμίσουν, επέβαλλε την θανατική ποινή στους συντελεστές της κωμωδίας για τον προφήτη.

Αναμένουμε τις ανθρωπιστικές οργανώσεις του Σόρος (χρηματοδότη των ισλαμοφασιστικών κινημάτων), να εκφράσουν τον αποτροπιασμό τους.

Αναμένουμε τους αυτόκλητους προστάτες των ανθρωπίνων δικαιωμάτων που ξεσηκώνονται για το κομμένο μουστάκι του πακιστανού (ούτε ο Φαίδων Γεωργίτσης δεν θα έκανε έτσι), να τα κανουν γης μαδιάμ.

Αναμένουμε τους κόπανους που κατέστησαν την μαλακία του φούρναρη για προσωπικές διαφορές σε “ρατσιστικό πογκρόμ”, να σκίσουν τα ιμάτια τους.
Όσο για τα κανάλια...; 
Αναμένουμε τα εξοργισμένα ρεπορτάζ τους, όπως τότε με το μαϊμού σκισμένο κοράνι που το είχε σκίσει ο ρατσιστής Καραμανλής μεταμφιεσμένος σε ειδικό φρουρό.

Ξέρετε γιατί δεν θα βγάλουν άχνα;
Μα γιατί πληρώνονται από το ίδιο ακριβώς χρήμα.

Ο εφιάλτης που έρχεται, θα είναι αποκλειστικά δικό τους έργο, αλλά θα είναι και οι πρώτοι που θα χάσουν τα κεφάλια τους. 
Ας διαβάσουν την ιστορία με τον σουλτάνο και τον γιο του γερμανού προξένου, όταν οι γερμανοί εκπαίδευαν τους νεότουρκους στην γενοκτονία.

Καιρός ήταν να ξεσπαθώσει ο Αρχιεπίσκοπος κ. Ιερώνυμος.
Τα είπε τσεκουράτα στους Γερμανούς: «Ποιμαίνω αυτόν τον λαό 44 χρόνια και δεν είναι ούτε ένας λαός κλεφτών ούτε ένας λαός απατεώνων, όπως τον παρουσιάζουν ξένα ΜΜΕ». Και πρόσθεσε: «Έχω γνωρίσει τη Γερμανία και την αγαπώ, άλλο όμως αυτό κι άλλο η πραγματικότητα. Το ερώτημά μου είναι απλό: Ο αγώνας γίνεται για μια ευρωπαϊκή Γερμανία ή για γερμανική Ευρώπη;». 
Τι απαντάτε, κυρία Μέρκελ, κι εσείς, κ. Σόιμπλε;

Πώς έρχονται τα πράγματα… Να είναι σήμερα ο καλύτερος σύμμαχός μας το ΔΝΤ! Και αυτό δεν μπορείς να το αρνηθείς, από τη στιγμή που επιμένει στη σημαία που έχει σηκώσει, της βιωσιμότητας του ελληνικού χρέους και αυτό είναι το παν για μας, που δυστυχώς μέχρι τώρα δεν το έχουμε βάλει δημόσια στο τραπέζι! Βέβαια δεν μας αγάπησε ξαφνικά το περιβόητο ΔΝΤ, τα συμφέροντά του κοιτάει, αλλά κάπου εκεί κολλάνε στο θέμα αυτό και τα δικά μας. Κι όταν οι… φίλοι και εταίροι σου πάνε να σε ρίξουν στον γκρεμό, πας με τον εχθρό τους.

Μόνο 8,4 δισ. ευρώ κόστισαν οι Ολυμπιακοί Αγώνες, είπε στη Βουλή ο αναπληρωτής υπουργός Οικονομικών Χρ. Σταϊκούρας, απαντώντας σε ερώτηση του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ Αλ. Τσίπρα. Μάλλον περί ανεκδότου πρόκειται. Μακάρι να ήταν μόνο 8,4 δισ. Και απόδειξη ότι δεν είναι τόσα αποτελεί το γεγονός ότι μέχρι σήμερα, υπουργέ, δεν έχει δημοσιευτεί ο ισολογισμός του Οργανισμού «Αθήνα 2004». Είναι πάρα πολλά τα λεφτά, υπουργέ. Γι' αυτό και κανένας δεν μιλάει από τους τότε διευθύνοντες.


Πόνεσε τον κοσμάκη και ο κ. πρόεδρος των… νεόπτωχων βιομηχάνων μας! Λίγο αργά κατάλαβε ο κ. Δασκαλόπουλος ότι οι φίλοι του και… συνεργάτες του Ευρωπαίοι «υποτιμούν τις θυσίες του ελληνικού λαού, θυσίες που έγιναν εν ονόματι της ευρωπαϊκής προοπτικής της χώρας» και ότι η «Ελλάδα απαιτεί οριστικές αποφάσεις και βιώσιμες λύσεις χωρίς χρονοτριβή». Δύο χρόνια τώρα, κ. Δασκαλόπουλε, το μόνο που κάνατε ήταν να κουνάτε το δάκτυλο στους εργαζόμενους και να πλειοδοτείτε σε μειώσεις των μισθών και σε κατάργηση δικαιωμάτων. Δεν απομένει παρά να ακούσουμε και από σας εκείνο το πρωθυπουργικό «Ουδείς αναμάρτητος»!


Πολύ πιο μπροστά από τους δικούς μας δημάρχους είναι οι γείτονές μας οι Ιταλοί. Εκεί ΧΙΛΙΟΙ συνάδελφοί τους βγήκαν στους δρόμους του Μιλάνου κατά των περικοπών στους δήμους βάσει του Συμφώνου Σταθερότητας, με πανό που έγραφαν: «Απελευθερώστε τις πόλεις από το Σύμφωνο Ηλιθιότητας»! Εύκολη είναι η αντιγραφή… 

Η Ελλάδα, όπως αναφέρεται στην απόφαση της Συνόδου Κορυφής, αν όλα πάνε κατ’ ευχήν, το 2020 θα έχει διαμορφώσει το χρέος της στο 124% του ΑΕΠ. Ούτε λίγο ούτε πολύ, αυτή η υπερβολικά αισιόδοξη «πρόβλεψη» μας λέει ότι οι Ελληνες θα βιώνουν επί μακρόν μια πρωτοφανή καταστροφή, για να φτάσουν στα επίπεδα του 2009! Εντεκα χρόνια από τη ζωή μας ριγμένα στην καταβόθρα της ξενοκρατίας.

Χιλιάδες άνθρωποι ακόμα θα χάσουν τα σπίτια τους, τις δουλειές τους, την υγεία τους, τις ζωές τους, για να εξυπηρετηθεί το αδηφάγο τίποτα στο οποίο μας έριξε η ανθελληνική κυβέρνηση Παπανδρέου και το οποίο συνεχίζει να μας αφανίζει απτόητο έως σήμερα.

Η εθνική κυριαρχία έχει χαθεί. Το υστέρημα και το πλεόνασμα (αν υπάρξει ποτέ) των άγρια φορολογημένων πολιτών θα βρίσκεται στην άμεση διάθεση των «δάνειων δυνάμεων». Τα χρήματα από την εκποίηση των «ασημικών», δηλαδή της δημόσιας περιουσίας, θα παγιδεύονται στον «ειδικό λογαριασμό», ο οποίος δεν θα ελέγχεται από την ελληνική κυβέρνηση. Οι περικοπές του κάτισχνου εισοδήματος των Ελλήνων θα αυτοματοποιηθούν (!), παρακάμπτοντας έτσι τη Βουλή, η οποία κάθε μέρα που περνάει αποκτά διακοσμητικό χαρακτήρα.

Το ευρωπαϊκό «όραμα» έχει μετουσιωθεί σε ατόφιο εφιάλτη. Οι υποσχέσεις, στις οποίες έδωσε βάση και πίστη το εκλογικό σώμα, αποδείχτηκαν απατηλές. Η Μεταπολίτευση, με αυτή την κορυφαία πράξη του εθνικού δράματος, ρίχνει την αυλαία της και καταδεικνύει τη χαμηλή ποιότητα των προσώπων που υπηρέτησαν κορυφαίους θεσμούς.

Η ιδιοτέλεια, η έλλειψη οράματος, φαντασίας, τόλμης, αποφασιστικότητας και επάρκειας της ελίτ ήταν οι παράγοντες που διέσυραν το σπουδαίο έθνος μας και κατέστησαν τους πάλαι ποτέ κοσμοκράτορες επαίτες και αντικείμενα χλεύης.

Οι μάχες χάνονται η μία πίσω από την άλλη, αλλά ο πόλεμος μαίνεται ακόμα σφοδρός και ανελέητος. Εστω και τώρα υπάρχουν ελπίδες ανάταξης του εθνικού οργανισμού μας και έναρξης μιας νέας ελληνικής αντεπίθεσης.

Κατ’ επανάληψιν η Ιστορία έχει αποδείξει ότι οι Ελληνες, ενωμένοι και αποφασισμένοι, μπορούν να πράξουν το ακατόρθωτο. Υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις...


Σχόλιο ιστολογίου: Προϋποθέσεις που σήμερα δεν υφίστανται, αφού το πολιτικό σύστημα φροντίζει εντέχνως να καταστρέφει την οποιαδήποτε προσπάθεια αναδόμησής του αλλά και ανάταξης της χώρας... Γιατί άραγε;
Νέο δάνειο 10 δις αναμένεται να λάβει η Ελλάδα τις επόμενες ημέρες για να μπορέσει να πραγματοποιήσει την επαναγορά των ελληνικών ομολόγων από τη δευτερογενή αγορά.

Αυτό το πόσο θα δοθεί με νέα δανειακή σύμβαση την τελευταία στιγμή πριν ξεκινήσει το πρόγραμμα. Με δεδομένο ότι η επόμενη δόση θα εκταμιευτεί στις 13 Δεκεμβρίου και η επαναγορά θα πρέπει να έχει ολοκληρωθεί την ίδια μέρα, ήταν λογικό να γίνει με νέο δάνειο, μιας και το – κρατικό – ταμείο είναι μείον! Εννοείται πως αυτό το πόσο θα εγγραφεί στο Δημόσιο χρέος και θα αποπληρωθεί κανονικά.

Σύμφωνα με τον Γ. Στουρνάρα, ένα σενάριο αποπληρωμής είναι από έσοδα των αποκρατικοποιήσεων. Για φέτος, φυσικά δεν έχει προβλεφθεί κανένα έσοδα από ιδιωτικοποιήσεις, αλλά το 2013 εκτιμάται ότι θα ανέλθουν περί τα 1,6-1,8 δις ευρω.

Το οικονομικό επιτελείο μαζί με το Eurogroup έχουν ορίσει ένα στόχο για το που θα μπορούσε να θεωρείται ικανοποιητικό το πρόγραμμα επαναγοράς των ομολόγων, το ύψος του οποίου δεν είναι προς δημοσιοποίηση όπως είπε ο Υπουργός Οικονομικών. Αν τώρα, δεν υπάρχει υψηλό εθελοντική συμμετοχή, τότε υπάρχει και Plan B. Ποιο είναι αυτό; Και αυτο δεν είναι προς δημοσιοποίηση σύμφωνα με τον Στουρνάρα. Αλλά είπε κάτι άλλο: παρέπεμψε στις δηλώσεις του Ολι Ρεν, ο οποίος μίλησε σήμερα για νέο κούρεμα του χρέους!

Πως είναι βέβαιοι στο οικονομικό επιτελείο ότι θα πετύχει η επαναγορά; Τα ελληνικά ομόλογα είναι στο υψηλότερο σημείο διαπραγμάτευσης από την ημέρα που εκδόθηκαν:
  • στις 12 Μάριου ημέρα έκδοσης ήταν στο 25%
  • το καλοκαίρι έπεσαν μέχρι και το 14%, με τα ξένα funds να αγοράζουν ελληνικά ομόλογα, αφού είχαν “μυριστεί” την ιστορία, που μέσα σε λίγους μήνες τους έχει αποφέρει τεράστια κέρδη, σε ευρωπαϊκά ομόλογα με διεθνές δίκαιο που τους προστατεύει απόλυτα!
  • αυτή την ώρα τα ελληνικά ομόλογα διαπραγματεύονται στο 28%-29%. Άρα, η λογική της κυβέρνησης είναι ότι όλοι έχουν κερδίσει.

Στην περίπτωση που θελήσουν να συμμετάσχουν πολλοί; Σύμφωνα με τον γενικό δ/ντη του ΟΔΔΗΧ, “οποίος προλάβει παίρνει”.

Φυσικά, το θέμα είναι αν ΔΕΝ συμμετάσχουν τα ξένα funds, που στην πλειοψηφία τους είναι άκρως κερδοσκοπικά. Αν το χρέος καταστεί πιο βιώσιμο όπως λέει η κυβέρνηση και το Eurogroup, τα ελληνικά ομόλογα θα αυξήσουν την αξία τους. Άρα, γιατί να τα πουλήσει κάποιος στην τρέχουσα τιμή και όχι αργότερα που θα αποκομίσει περισσότερα κέρδη; Τα funds δεν διαθέτουν κανένα πατριωτικό καθήκον προς την Ελλάδα, μιας και το επικαλέστηκε ο Γ. Στουρνάρας. Ας ελπίσουμε να μην συμμετάσχουν πάλι μόνο τα ασφαλιστικά ταμεία και χάσουν και τα τελευταία αποθεματικά τους.



Μπορεί οι κυβερνώντες κι οι τραπεζίτες να πανηγυρίζουν που πήραμε την δόση, αλλά οι πολίτες δεν έχουν κανέναν απολύτως λόγο να πανηγυρίζουν. Απεναντίας, θα πρέπει να συνειδητοποιήσουν, ότι βρίσκονται πλέον δεμένοι από τα πόδια με χοντρές αλυσίδες στη γαλέρα των πειρατών και θα τραβάνε για δεκαετίες κουπί μέσα στην ανταριασμένη θάλασσα μέχρι οι κερδοσκόποι τους απομυζήσουν και την τελευταία σταγόνα αίμα, την τελευταία ικμάδα ζωής για να τους πετάξουν στο τέλος άψυχα κουφάρια στη μάνα γη.

Δεν θα σταθώ στα κούφια λόγια της ντόπιας Τρόικα που για μια ακόμη φορά δεν είπαν την
αλήθεια στον Ελληνικό λαό.

Δεν θα σταθώ και στα εξαπτέρυγα που λιβανίζουν την κυβέρνηση για «την μεγάλη επιτυχία».
Θα σταθώ στη δήλωση του Γερμανού αξιωματούχου μετά την συνεδρίαση του Eurogroup όπως την κατέγραψε το περιοδικό Der Spiegel. «Την άνοιξη θα αναγκαστούμε να ξανασχοληθούμε με αυτά τα σκουπίδια» είπε το σπουδαίο αυτό ανθρωποειδές που μόλις χθες κατέβηκε από τα δέντρα της χώρας που ζούσε.

Την άνοιξη λοιπόν προβλέπουν οι ξένοι κατακτητές πως θα υπάρξουν προβλήματα με την Ελλάδα. Κι αυτό, γιατί θα έχουν εφαρμοστεί τα σκληρά αποικιοκρατικά μέτρα που προβλέπει ο νέος νόμος που ψηφίστηκε στη Βουλή και οι συνέπειές του θα είναι οδυνηρές πάνω στην πλάτη του Έλληνα πολίτη. Καμία λύση που θα ανακουφίσει τους πολίτες, καμία προοπτική ανάπτυξης, δεν υπάρχει στην απόφαση που πήρανε οι «συνεταίροι» μας κερδοσκόποι στο Eurogroup.

Απεναντίας, δρομολογήσανε την συνέχιση της καταρράκωσης των Ελλήνων, την μεθοδική και σταδιακή εξόντωσή τους, την βίαιη εκδίωξη των νέων, των παιδιών μας από την ευλογημένη ελληνική γη.

Ειπώθηκε ότι το ελληνικό χρέος το 2020 θα είναι 124% του ΑΕΠ και θα φθάσει το 2022 στο 120% για να γίνει διόρθωση λίγο μετά τις θριαμβευτικές δηλώσεις ότι το 2020 θα είναι 126,6% του ΑΕΠ σύμφωνα με έγγραφο που ήρθε στην κατοχή της Wall Street Journal.

Σε δύο χρόνια υπάρχει περίπτωση να μειωθεί το χρέος της Ελλάδας κατά 6,6% του ΑΕΠ όταν η ύφεση κατρακυλάει με τρελούς ρυθμούς και η ανεργία αυξάνεται εφιαλτικά;

Για να υπάρξει μείωση τους χρέους πρέπει να υπάρξει ανάπτυξη. Όμως ανάπτυξη δεν προβλέπεται από πουθενά. Ούτε από τα σχέδια των «εταίρων» μας που μας πίνουν το αίμα με το μπουρί της σόμπας αλλά ούτε και από τους σχεδιασμούς της κυβέρνησης. Και πώς να σχεδιάσει ανάπτυξη η κυβέρνηση όταν όλοι εκείνοι που κατασπάραξαν τον ελληνικό πλούτο, έβγαλαν τα χρήματά τους εκτός Ελλάδας και τώρα δεν είναι διατεθειμένοι να επενδύσουν ούτε ένα ευρώ στην πατρίδα τους που καταρρέει συμβάλλοντας έτσι στην ανόρθωσή της, στη μείωση της ανεργίας που τόσα οφέλη θα προσφέρει.

Εντύπωση ακόμα προκαλεί το γεγονός, ότι τα κόμματα της αντιπολίτευσης, τα αντιμνημονιακά κόμματα, δεν έχουν οργανώσει ένα συνέδριο με την συμμετοχή όλων εκείνων των ξένων αντιμνημονιακών κομμάτων και συνδικάτων, προκειμένου, από κοινού να αντιμετωπίσουν την λαίλαπα των Τραπεζών και των κερδοσκόπων.

Δεν θέλουν τα αντιμνημονιακά κόμματα να κάνουν το επαναστατικό δικό τους αντι – Eurogroup, να συνεδριάσουν και να λάβουν σειρά αποφάσεων που θα τις ανακοινώσουν σε μια κοινή συνέντευξη Τύπου; Μια τέτοια πρωτοβουλία δεν θα στείλει μηνύματα προς όλες τις κατευθύνσεις αλλά και δεν θα αναδείξει σύγχρονες σημαντικές πολιτικές προσωπικότητες;

Αν οι λαοί που σήμερα καταπιέζονται, δουν ένα γενικό ξεσηκωμό, μια ουσιαστική αντίδραση από τα κόμματα που λένε ότι τους αντιπροσωπεύουν, τότε κι οι δικές τους αντιδράσεις κι αντιστάσεις θα είναι εντελώς διαφορετικές. Ειδικά στην Ελλάδα όπου οι πολίτες δεν νοιώθουν σιγουριά από τις θέσεις των κομμάτων.

Η παθητική στάση όλων, μας βάζει στη θέση μας που δεν είναι άλλη από αυτή του κωπηλάτη – σκλάβου στην πειρατική γαλέρα.

Ας τραβάμε λοιπόν κουπί μέχρι να βγει η ψυχή μας.
Υπάρχει Έλληνας που δεν έχει καταλάβει τί έγινε στο Eurogroup;
Οι αγορασμένη κυβέρνηση τους τα έδωσε όλα κι αυτοί "μαλώνανε" ποιός θα μας πιάσει μεγαλύτερο κορόϊδο και θα πάρει μεγαλύτερο μερίδιο απ΄το πτώμα μας!

Ε! λοιπόν φτάνει!

Και ο Ντελα Ρούα του ΣΥΡΙΖΑ να ξεκαθαρίσει τη θέση του!
Θα καταργήσει τα μνημόνια Ναί ή Όχι;
Θα κάνει λογιστικό έλεγχο του χρέους Ναί ή Όχι;
Θα επικαλεστεί το διεθνές δίκαιο για στάση πληρωμών εξωτερικού χρέους έως ὀτου τελειώσει ο έλεγχος και η χώρα αναπνεύσει οικονομικά Ναί ή Όχι;

Γιατί ο Μπαλάφας προχτές ανέφερε στους Καπουράκη – Οικονομέα ότι “ο ΣΥΡΙΖΑ δεν πρόκειται να προβεί σε μονομερείς ενέργειες. “Η ακύρωση των μνημονίων θα έρθει μετά από συνεννόηση με τους δανειστές. Εμείς αναγνωρίζουμε το χρέος απλά θα το επαναδιαπραγματευτούμε”

Σε τί διαφέρει αυτό από εκείνα που έλεγε προεκλογικά ο Σαμαράς ο δεξιός Ντελα Ρούα; Τώρα δηλαδή εμείς θα κάνουμε εκλογές για να εκλέξουμε τον αριστερό Ντελα Ρούα;

Η χώρα έχει ανάγκη πατριώτη ηγέτη που θα πεί όχι στα μνημόνια και θα δρομολογήσει τα μνημόσυνα των δωσιλόγων!

Δεν έχουμε ανάγκη από αλλαγή βάρδιας προδοτών!
Ο λαός δεν ξαναδίνει λευκή ψήφο σε κανέναν!!!

Του καθηγητή 
Γιώργου Πιπερόπουλου

Διαπιστώσαμε νομίζω όλοι στο μαγνητοσκοπημένο «διάγγελμα» του κ Σαμαρά έντονο πνεύμα αισιοδοξίας μαζί με μια, θα τολμήσω να πω, υπερβολική χροιά αυτάρεσκης εκτίμησης του έργου της τρόικας (τους ευχαρίστησε δημοσίως τους άλλους δύο εταίρους της Συγκυβέρνησής του, κκ Βαγγέλη Βενιζέλο και Φώτη Κουβέλη…)

Δεν θα μπω στον κόπο να ρωτήσω τον κ Πρωθυπουργό μας γιατί αυτός και το Επιτελείο του επέλεξαν «μαγνητοσκοπημένο διάγγελμα» αντί για μια ανοιχτή στα ΜΜΕ παρουσίαση των επιτυχιών τους στο eurogroup της Δευτέρας όπου θα μπορούσαν να γίνουν και ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ που απαιτούν σαφείς και δεσμευτικές απαντήσεις!

Περιχαρής ο κ Πρωθυπουργός μας και εγκωμιαστικός για όλους εμάς τους Έλληνες που «στα δύσκολα τα… καταφέρνουμε!»

Διέκρινα στο διάγγελμα του κ Σαμαρά λόγια που μου θύμισαν τα 7 χρόνια «παχέων αγελάδων» ενώ ζούμε τα 7 χρόνια «ισχνών αγελάδων» με καλπάζουσα ανεργία, στραγγαλιστική ύφεση, χείμαρρο λουκέτων και απολύσεων, εθνική κατάθλιψη και αβεβαιότητα για το αύριο!

Κύριε Πρωθυπουργέ της Συγκυβέρνησης ΝΔ – ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ, θα μου θυμώσετε εάν σας κάνω τις παρακάτω 7 ερωτήσεις;

  1. Πόσες φορές επισκεφθήκατε, ως ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ, τους χώρους παροχής «δωρεάν συσσιτίων» σε πολίτες της χώρας που Κυβερνάτε και συζητήσατε μαζί τους;
  2. Πόσες φορές επισκεφθήκατε, ως ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ, κάποια από τις ουρές ανέργων σε κάποιο γραφείο του ΟΑΕΔ και συζητήσατε μαζί τους;
  3. Δεσμεύεστε ότι τα μέτρα που ψηφίσατε εσείς και άλλοι 152 Βουλευτές των 3 Κομμάτων της Συγκυβέρνησης είναι «τα ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ» και εάν ΔΕΝ είναι προτίθεσθε, για χάρη της αξιοπιστίας και της υστεροφημίας σας να παραιτηθείτε και να προκηρύξετε Εθνικές Εκλογές;
  4. Αληθεύει ότι μετά τη 10ωρη (Τρίτη στη σειρά) συνάντηση του σχετικού eurogroup παρουσία και της κ Lagarde του ΔΝΤ απλά αποφασίστηκε να μας καταβληθούν περίπου 34,5 δις ευρώ στα μέσα του ερχόμενου Δεκέμβρη και τα υπόλοιπα του συνολικού ποσού των 44 δις μέχρι τοα τέλη του Μάρτη 2013 ΕΦΟΣΟΝ Η ΕΛΛΑΔΑ ΤΗΡΗΣΕΙ ΤΑ ΣΥΜΦΩΝΗΘΕΝΤΑ ΚΑΙ ΕΦΑΡΜΟΣΕΙ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΠΡΑΞΕΙΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΟΥ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟΥ ΠΟΥ ΨΗΦΙΣΑΤΕ;
  5. Αληθεύει ότι ΔΕΝ υπήρξε τελικό, ολοκληρωμένο σχέδιο για επίλυση του προβλήματός μας αλλά μια ΑΝΑΣΤΟΛΗ επίλυσης ίσως μετά τον Σεπτέμβρη του 2013 και την ολοκλήρωση των Εθνικών Εκλογών στη Γερμανία;
  6. Αληθεύει ότι ο κ Σόϊμπλε «μάσησε κάπως τα λόγια του» για περαιτέρω κούρεμα που εάν εφαρμοστεί τώρα ίσως κοστίσει στην προϊσταμένη του Καγκελάριο κ Μέρκελ την επανεκλογή της καθώς οι Γερμανοί πολίτες θα «χάσουν» κάποια χρήματα (ενώ μέχρι τώρα όπως λέγεται…κερδίζουν;)
  7. Αληθεύει ότι ο Αρχηγός της Γερμανικής Αντιπολίτευσης κ Frank-Walter Steinmeier, κατηγόρησε τον κ Σόϊμπλε ότι «οι απώλειες για τους Γερμανούς Πολίτες ΔΕΝ αποφεύχθηκαν, απλά μετατέθηκαν μετά τις ερχόμενες Γερμανικέ εκλογές;

Κλείνω παραπέμποντάς σας στο σημερινό άρθρο των Financial Times που φιλοξενεί η ιστοσελίδα του CNBC για μια βαθύτερη ανάλυση των δεδομένων του προχτεσινού eurogroup με συμμετοχή της κ Lagarde

Ένοπλες ομάδες στο Χαλέπι συσκέπτονται και με κοινή διακήρυξή τους αξιώνουν την ίδρυση ισλαμιστικού κράτους στη Συρία

Του Thierry Meyssan
28 Νοεμβρίου 2012 
Απόδοση: Ας Μιλήσουμε Επιτέλους

Οι ένοπλες ομάδες που δρουν με έδρα το Χαλέπι συνήλθαν σε κοινή σύσκεψη, προκειμένου να καταγγείλουν τη δημιουργία του Εθνικού Συνασπισμού και να απαιτήσουν την ίδρυση ενός ισλαμικού χαλιφάτου στη Συρία.

Στο βίντεο που ακολουθεί, ο εκπρόσωπος Τύπου  των συνέδρων παραθέτει τα ονόματα των κυριότερων ένοπλων ομάδων που συμμετέχουν στη σύσκεψη. Προσέξτε φαντασία, γκάμα και παραλλαγή: 

Gabhat al Nousra (Μέτωπο Al-Nusra), 
Ahrar Al Sham Kataeb (Φαλαγγίτες της Ελεύθερης Γης του Χαμ),  
Liwaa al tawhiid (Ενωσικοί Φαλαγγίτες), 
Ahrar Souria -Halab al Shahba al Islami (Ισλαμική Φάλαγγα -Ελεύθεροι της Συρίας),
Haraket al fagr al islamiia (Αυγή του ισλαμικού Κινήματος),  
Dra al Ummah (Πανοπλία του Έθνους), 
Anadan Phalanx (Φάλαγγα Anadan), 
Al-Islam Phalanx (Φάλαγγα του Ισλάμ), 
Liwa'a gaish Μouhammad (Φαλαγγίτες του Τάγματος του Μωάμεθ),  
Liwa'a al Nasr (Νικηφόροι Φαλαγγίτες), 
Al-Baz Phalanx (Φάλαγγα al-Baz) , 
Αl-Sultan Muhammad Phalanx (Φάλαγγα του Ηγέτη ​​Μωάμεθ), 
Liwa'a dra al-Islam (Φαλαγγίτες – η Πανοπλία του Ισλάμ), κλπ.

Μετά την ανάγνωση των ονομάτων των ένοπλων ομάδων, ο εκπρόσωπος Τύπου δηλώνει ότι οι ομάδες καταδικάζουν τη συνωμοσία του λεγόμενου «Εθνικού Συνασπισμού», ότι συμφωνούν ομόφωνα για τη δημιουργία ενός δίκαιου ισλαμικού κράτους και ότι απορρίπτουν οποιαδήποτε εξωτερική επέμβαση (τη δημιουργία συνασπισμού, διάφορες συμβουλές, κλπ.) που τους επιβάλλονται, ανεξάρτητα από την προέλευσή τους.

Ας σημειωθεί ότι η διακήρυξη της σύσκεψης αυτής αντιπροσωπεύει μόνο τις «επαναστάτες» της «απελευθερωμένης ζώνης του Χαλεπιού», όπως την αποκαλούν οι ένοπλοι μισθοφόροι [στην πραγματικότητα, τρεις συνοικίες της πόλης], αλλά δεν είναι αντιπροσωπευτική των απόψεων όλων των ένοπλων ομάδων στη Συρία. Ενώ οι ηγετικές μορφές της «αντιπολίτευσης» φορούν το δημοκρατικό τους προσωπείο ανεβαίνοντας τα σκαλιά του Μεγάρου των Ηλισίων στο Παρίσι, καμία από τις ένοπλες ομάδες στο εσωτερικό της Συρίας δεν σχεδιάζει την επιβολή ενός δημοκρατικού καθεστώτος στη Συρία. Αντίθετα, όλοι, χωρίς εξαίρεση, επικροτούν την καθιέρωση του σουνιτικού ισλαμισμού.

Πριν από τρεις εβδομάδες, το 80% περίπου των ομάδων ενόπλων μισθοφόρων επιχείρησε να ιδρύσει ένα κέντρο διοίκησης κοντά στην πόλη Ιντλίμπ της βορειοδυτικής Συρίας. Όλοι οι συμμετέχοντες είχαν αναγνωρίσει τον ισλαμιστή Σεΐχη Αντνάν αλ-Aρούρ ως πνευματικό ηγέτη τους. Ο δε σεΐχης παρευρέθηκε ο ίδιος στην εκδήλωση των εγκαινίων του κέντρου διοίκησης και με την ευκαιρία δεν παρέλειψε να τους κάνει κήρυγμα. 

Εν τω μεταξύ, οι διοικητές εκείνοι οι οποίοι διαφώνησαν με την ισλαμιστική αυτή γραμμή έχουν αποκλειστεί με διαδικασία εθνοκάθαρσης και αυτή τη στιγμή έχουν απομείνει μόνο οι ομάδες των σαλαφιστών, των ουαχαμπιστών και των τακφιριστών στη «διοίκηση».

Πρόκειται για τις ίδιες ομάδες που η Γαλλία οπλίζει κρυφά εδώ και μήνες και σήμερα προτίθεται να  το πράξει αυτό και ανοιχτά.

Στο βίντεο που ακολουθεί, αν και στα Αραβικά, εκτός από την ανάγνωση των ονομάτων των ένοπλων ομάδων, αξίζει να προσέξει κανείς το μαύρο λάβαρο του ισλαμισμού που δεσπόζει στο βάθος (ίδιο με της Αλ-Κάιντα) και τον ισλαμιστικό «αγωνιστικό» χαιρετισμό που αναφωνούν όλοι οι σύνεδροι στο τέλος. 

Δύσμοιρη Συρία…